Category Archives: thiruppAvai

thiruppAvai – Simple Explanation – pAsurams 21 to 30

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

thiruppAvai

<< pAsurams 16 to 20

nappinaip pirAtti joins the group of ANdAL saying “I am one among you in enjoying emperumAn”

Twenty first pAsuram. In this, she celebrates kaNNa’s birth in the clan of nandhagOpa, his supremacy and his quality realised through the stable vEdhas.

ERRa kalangaL edhir pongi mIdhaLippa
  mARRAdhE pAl soriyum vaLLal perum pasukkaL
ARRap padaiththAn maganE aRivuRAy
  URRam udaiyAy periyAy ulaginil
thORRamAy ninRa sudarE thuyil ezhAy
  mARRAr unakku vali tholaindhu un vAsal kaN
ARRAdhu vandhu un adi paNiyumA polE
  pORRi yAm vandhOm pugazhndhu ElOr embAvAy

Oh the son of nandhagOpa who has huge, magnanimous cows which are capable of giving milk continuously such that all the vessels kept for storing the milk will get filled up and even overflow! You should wake up from your divine sleep. Oh one who has the strength as mentioned by vEdhas which are the most supreme authentic text! Oh one who is great! Oh one who has the splendour and who stood in this world to be seen by everyone! Wake up. We have reached the entrance to your divine mansion, praising you, just as your enemies reach after losing their strength, without any other refuge, and bow down to your divine feet.

Twenty second pAsuram. In this, ANdAL tells emperumAn that she and her friends do not have any other refuge and that they have come to him just like vibhIshaNa came to surrender to SrI rAma. She reveals to emperumAn that she has got rid of all her other desires and that she desires only his grace.

angaN mA gyAlaththu abhimAna
  banghamAy vandhu nin paLLik kattil kIzhE
sangam iruppAr pOl vandhu thalaippeydhOm
  kiNkiNi vAych cheydha thAmaraip pUp pOlE
sem kaN siRuch chiRidhE em mEl vizhiyAvO
  thingaLum Adhiththiyanum ezhundhAR pOl
am kaN iraNdum koNdu engaL mEl nOkkudhiyEl
  engaL mEl sAbam izhindhu ElOr embAvAy

We have come here just like kings who rule earth, which is beautiful, expansive and huge, assemble together, under your throne, after having their egos demolished. Would you not glance at us gradually with your merciful eyes, which are like the mouth of a tinkling ornament and like a semi-blossomed lotus flower? If you look at us with your eyes which are like sun and moon, all our sorrows will disappear.

Twenty third pAsuram. In this emperumAn kaNNa, having made ANdAL to wait for a long time, asks her as to what she desires. She tells him to get up from the bed, walk to his throne, and like a King, ask her in the assembly of his court as to what her request is.

mAri malai muzhainjil mannik kidandhu uRangum
  sIriya singam aRivuRRuth thI vizhiththu
vEri mayir ponga eppAdum pErndhu udhaRi
  mUri nimirndhu muzhangip puRappattu
pOdharumA pOlE nI pUvaip pUvaNNA
  un kOyil ninRu inganE pOndhu aruLik kOppu udaiya
sIriya singAsanaththu irundhu yAm vandha
  kAriyam ArAyndhu aruL ElOr embAvAy

Oh the one who has a dark complexion like a purple flower! Just like a lion which has been sleeping inside a cave during monsoon time wakes up from its sleep, looks all around with its fiery eyes, stretches and moves its body such that the fragrant mane falls off in all directions, lets out a roar and comes out majestically, you should come to this place inside your divine mansion, get up on the beautiful, eminent throne, and shower your grace on us by asking us the purpose of our arrival here.

Twenty fourth pAsuram. After seeing him get seated, she starts carrying out mangaLASAsanam (invocation of blessings) to him. Being the divine daughter of periyAzhwAr, ANdAL’s aim is to only carry out mangaLASAsanam to emperumAn. ANdAL and her friends carried out mangaLASAsanam to emperumAn after seeing his gait, just like sIthAp pirAtti, the sages at dhaNdakAraNyam and periyAzhwAr. They also felt sad that they had made emperumAn, who has such soft divine feet, to walk.

anRu ivvulagam aLandhAy adi pORRi
  senRu anguth thennilangai seRRAy thiRal pORRi
ponRach chagadam udhaiththAy pugazh pORRi
  kanRu kuNilA eRindhAy kazgal pORRi
kunRu kudaiyA eduththAy guNam pORRi
  venRu pagai kedukkum nin kaiyil vEl pORRi
enRu enRu un sEvagamE Eththip paRai koLvAn
  inRu yAm vandhOm irangu ElOr embAvAy

The term pORRi means “May you live long” denoting mangaLASAsanam.

Oh one who measured these worlds long time back, for dhEvas! May your divine feet live long. Oh one who went to the beautiful lankA, rAvaNa’s place, and destroyed it! May your strength live long. Oh one who kicked the wheel such that the demon Sakata who had pervaded it was killed! May your fame live long. Oh one who threw a calf at wood apple such that the demons inside both the calf and the wood apple were killed! May your divine feet live long. Oh one who held the gOvardhana hill as an umbrella! May your auspicious qualities live long. May the spear, which is in your hand and which destroys enemies, live long! We have come here, carrying out mangaLASAsanam many times like this, praising your valour, in order to get from and to carry out kainkaryam (service) to you. You should shower your grace on us.

Twenty fifth pAsuram: When emperumAn asks them as to whether they need anything for carrying out their nOnbu, they say that all their sorrows have disappeared after having carried out mangaLASAsanam to him and that the only thing that they want is kainkaryam.

oruththi maganAyp piRandhu Or iravil
  oruththi maganAy oLiththu vaLarath
tharikkilAnAgith thAn thIngu ninaindha
  karuththaip pizhaippiththuk kanjan vayiRRil
neruppenna ninRa nedumAlE unnai
  aruththiththu vandhOm paRai tharudhi Agil
thiruththakka selvamum sEvagamum yAm pAdi
  varuththamum thIrndhu magizhndhu ElOr embAvAy

Incarnating as the son of the unique dhEvaki pirAtti, and in that incomparable night, you grew as the son of the unique yaSOdhAp pirAtti. During that time, unable to tolerate it, kamsan thinking ill of you, wanted to kill you. Oh supreme being who stood like fire on the stomach of that kamsan and destroyed that thought as well as kamsan! We have come here, seeking from you what we wanted.  If you fulfil our prayer, we will praise your wealth and valour, which even pirAtti likes, get rid of this unhappiness of being separated from you and will feel blissful.

Twenty sixth pAsuram. In this, she tells him the accessories which are needed for the nOnbu. While earlier she had said that nothing is needed, she now seeks kainkaryaparas (those who carry out kainkaryam) such as pAnchajanyAzhwAn (divine conch) for carrying out mangaLASAsanam, lamp to see his divine face clearly, flag which announces his presence, canopy which provides him shade etc. Our pUrvAchAryas reveal that ANdAL is seeking these so that her krishNAnubhavam (experiencing krishNa) would be complete and proper.

mAlE maNivaNNA mArgazhi nIr AduvAn
  mElaiyAr seyvanagaL vENduvana kEttiyEl
gyAlaththai ellAm nadunga muralvana
  pAl anna vaNNaththu un pAnchasanniyamE
pOlvana sangangaL pOyppAdu udaiyanavE
  sAlap perum paRaiyE pallANdu isaippArE
kOla viLakkE kodiyE vidhAnamE
  Alin ilaiyAy aruL ElOr embAvAy

Oh one who is affectionate towards your devotees! Oh one who has the complexion of a bluish gem! Oh one who slept divinely on the tender banyan leaf during deluge! If you ask us as to what accessories we need for our bath in the month of mArgazhi, in line with what had been carried out by our elders, we will tell you. We need conches such as the milky white pAnchajanya which can blow resoundingly, making the entire world to tremble. We need percussion instruments which are spacious and big. We need those who will sing thiruppallANdu, lamps, flags and canopies.

In the twenty seventh and twenty eights pAsurams she confirms that emperumAn alone is both the means to attain him and the end result [to carry out service to him].

Twenty seventh pAsuram. ANdAL explains emperumAn’s distinguished quality of attracting both the favourable and unfavourable entities towards him. Further, she says that the highest level of purushArtham (goal or end result) is the sAyujya mOksham (to be with emperumAn) of carrying out kainkaryam to emperumAn continuously, without ever separating from him.

kUdArai vellum sIrk kOvindhA undhannaip
  pAdip paRai koNdu yAm peRum sammAnam
nAdu pugazhum parisinAl nanRAga
  sUdagamE thOL vaLaiyE thOdE sevippUvE
pAdagamE enRu anaiya pal kalanum yAm aNivOm
  Adai uduppOm adhan pinnE pAl sORu
mUda ney peudhu muzhangai vazhivAra
  kUdi irundhu kuLirndhu ElOr embAvAy

Oh gOvindhA who has the auspicious quality of winning over those who do not bow down! The further honour that we get after praising you and getting the kainkaryams is to wear various ornaments such as bracelet, armlet, ear stud, other ear ornaments, anklets etc which nappinnaip pirAtti and you don on us. We will wear the clothes which you drape on us. After that, we should together eat the ghee covered akkAravadisil (sweet prepared with rice, milk, sugar and ghee) and the excess ghee overflowing our elbow.

Twenty eighth pAsuram. In this, ANdAL explains the causeless connection between emperumAn and all the AthmAs, her inability to engage with any [other] means, greatness of emperumAn, his quality of uplifting everyone (having adhvEsham (non-hatred) as the reason, just like the cows of vrindhAvan) without expecting anything in return.

kaRavaigaL pin senRu kAnam sErndhu uNbOm
  aRivu onRum illAdha Aykkulaththu undhannaip
piRavi peRundhanaip puNNiyam yAm udaiyOm
  kuRai onRum illAdha gOvindhA un thannOdu
uRavEl namakku ingu ozhikka ozhiyAdhu
  aRiyAdha piLLagaLOm anbinAl undhannaich
chiRu pEr azhaiththanavum sIRi aruLAdhE
  iRaivA nI thArAy paRai ElOr embAvAy

Oh gOvindhA who has no fault whatsoever! We will follow the cows to the forest, roam around and eat together. We have the fortune of having you born in this clan of cow-herds which does not have any knowledge. Oh lord! The relation that we have with you cannot be severed either by you or by us. Do not get angry with us since we have called you by insignificant names due to our affection, and bless us by giving the end result that we are seeking.

Twenty ninth pAsuram. Here, she reveals an important principle: carrying out kainkaryam is not for our happiness, but it is only for his happiness. Further, she says that due to her deep desire for krishNAnubhavam, she started observing this nOnbu merely as a pretext.

siRRam siRu kAlE vandhu unnaich chEviththu un
  poRRAmarai adiyE pORRum poruL kELAy
peRRam mEyththu uNNum kulaththil piRandhu nI
  kuRREval engaLaik koLLAmal pOgAdhu
iRRaip paRai koLvAn anRu kAN gOvindhA
  eRRaikkum EzhEzh piRavikkum undhannOdu
uRROmE AvOm unakkE nAm At seyvOm
  maRRai nam kAmangaL mARRu ElOr embAvAy 

Oh gOvindhA! You should hear the result of our coming here early in the morning, bowing down and reciting mangaASAanam to your most desirable, golden, lotus-like divine feet. You, who had been born in the clan of cow-herds, who graze their cows and eat, should not remain without accepting confidential kainkaryam from us. We did not come here to receive the percussion instrument, drum, from you. We should have a connection with you for time unlimited, irrespective of the number of times that we take birth. We should carry out kainkaryam only to you. When we carry out such kainkaryam you should remove the thought from us that it is for our happiness. You should mercifully grace us such that the kainkaryam is only to make you happy.

Thirtieth pAsuram: Since emperumAn tells her that he will fulfil her desires, she rids herself of the emotions of the cowherd girl and sings this pAsuram as her own self, ANdAL. She affirms that whoever sings these pAsurams will attain the same kainkaryam which she did, even if they do not have the same purity of heart that she had. In other words, the cow-herd girls who lived during the time of kaNNa in vrindhAvan and had deep affection for him, ANdAL who had the same mental make-up in SrIvillipuththUr as the cow-herd girls and anyone else who learns and sings these pAsurams, will attain the same benefit. [parAsara] bhattar [son of kUraththAzhwAn, one of rAmAnuja’s principal disciples] would mercifully say “Just as the cow yields milk even after seeing the [dead] calf which is stuffed with hay, if anyone sings these pAsurams which are dear to emperumAn, (s)he will get the same benefit which those who are dear to emperumAn get”. ANdAL completes the prabandham by narrating the incident of emperumAn churning the milky ocean. This is because, the cow-herd girls desired to attain emperumAn. To attain emperumAn, the purushakAram of pirAtti is needed. emperumAn churned the ocean only to  bring pirAtti out of the ocean and to marry her. Hence ANdAL too narrates this incident and brings the prabandham to its end. ANdAL is one who is firmly in the state of AchAryAbhimAnam (dear to AchArya). Thus, she completes the prabandham by showing that she is bhattarpirAn kOdhai (daughter of periyAzhwAr, bhattarpirAn).

vangak kadal kadaindha mAdhavanai kEsavanai
  thingaL thiru mugaththuch chEzhiyAr senRiRainji
angap paRai koNda ARRai aNi pudhuvaip
  paingamalath thaN theriyal bhattarpirAn kOdhai sonna
sangath thamizhmAlai muppadhum thappAmE
  ingu ipparisu uraippAr IriraNdu mAl varaith thOL
sengaN thirumugaththuch chelvath thirumAlAl
  engum thiruvaruL peRRu inbuRuvar embAvAy

kESavan (emperumAn), the supreme entity, churned the milky ocean. Cow-herd girls, with beautiful faces like moon and with distinguished ornaments, went, worshipped that emperumAn and got benefit in thiruvAyppAdi (SrI gOkulam). ANdAL, the daughter of periyAzhwAr who has garland with cool, lotus flowers, and who incarnated in beautiful SrIvillipuththUr, mercifully narrated that history [of cow-herd girls getting benefit from emperumAn]. These thirty pAsurams are to be sung in large gatherings. Those who sing these thirty pAsurams, without missing anything, in this way, in this world, will get the grace of emperumAn who has divine shoulders like huge mountains, has a divine face with reddish divine eyes [reddish eyes denote affection towards devotees] and has wealth.  Such people will remain blissful in all places.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-pasurams-21-30-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruppAvai – Simple Explanation – pAsurams 16 to 20

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

thiruppAvai

<< pAsurams 6 to 15

In the sixteenth and seventeenth pAsurams, ANdAL is waking up in samsAram, representatives of nithyasUris such as kshEthrapAlas (guards of the town), dhvArapAlas (guards at the entrance), AdhiSEshan et al.

In the sixteenth pAsuram, she wakes up the guards at the entrance of nandhagOpar’s divine mansion and the guards at the entrance of his room.

nAyaganAy ninRa nandhagOpanudaiya
  kOyil kAppAnE kodiththOnRum thOraNa
vAyil kAppAnE maNikkadhavan thAL thiRavAy
  Ayar siRumiyarOmukku aRai paRai
mAyan maNivaNNan nennalE vAy nErndhAn
  thUyOmAy vandhOm thuyil ezhap pAduvAn
vAyAl munnamunnam mARRAdhE ammA nI
  nEya nilaikkadhavam nIkku ElOr embAvAy

Oh the one who is guarding the divine mansion of our swAmy (lord) nandhagOpan! Oh the one who is guarding the arch which has flags! You should remove the latch of the door which is embedded with gem stones. kaNNa, who has amazing activities and who has the divine complexion of bluish gem stone, has promised us yesterday itself that he will give us the resounding drum. We have come with purity in our hearts, to wake him up. Oh our lord! Without rejecting this request, you, who are affectionate towards kaNNa, should open this door.

Seventeenth pAsuram: In this, she wakes up SrI nandhagOpan, yaSOdhA and nambi mUththa pirAn (balarAman).

ambaramE thaNNIrE sORE aRanjeyyum
  emperumAn nandhagOpAlA ezhundhirAy
kombanArkkellAm kozhundhE kulaviLakkE
  emperumAtti yaSOdhAy aRivuRAy
ambaram Udu aRuththu Ongi ulagu aLandha
  umbar kOmAnE uRangAdhu ezhundhirAy
sembon kazhal adich chelvA baladhEvA
  umbiyum nIyum ugandhu ElOr embAvAy

Oh our swAmy (lord) nandhagOpa who donates vasthram (dress), water and food! Please wake up. Oh one who is the head of the cowherd girls who have slender frames! Oh one who is the beacon of the clan of cowherd girls! Oh yaSOdhAp pirAtti, our leader! Be aware. Oh the king of celestial entities who pierced through the sky to rise up and measure all the worlds! You should wake up from your sleep. Oh one who has the victorious anklets made of reddish gold on his divine feet, balarAma! Both you and your brother kaNNan should wake up from your divine sleep.

In the eighteenth, nineteenth and twentieth pAsurams: ANdAL thinks that there is some shortcoming in waking up kaNNan emperumAn. She realises that she has not had the recommendatory role from nappinnaip pirAtti. In these three pAsurams she  celebrates the greatness of nappinnaip pirAtti, the intimacy between her and kaNNan emperumAn, her unlimited enjoyability, her youthfulness, her beautiful divine form, her quality of being his sweetheart and her recommendatory role [in requesting emperumAn to shower his mercy on chEthanas]. Our pUrvAchAryas would say that desiring only emperumAn and forgetting about pirAtti is similar to the state of sUrpaNakA and desiring only pirAtti, leaving aside emperumAn, is similar to the state of rAvaNa.

Eighteenth pAsuram: Since emperumAn did not wake up however much she tried, she thinks that she could wake him up if she tried through the purushakAram (recommendatory role) of nappinnaip pirAtti, and does that. This pAsuram is one which emperumAnAr was very fond of.

undhu madha kaLiRRan OdAdha thOL valiyan
  nandha gOpAlan marumagaLE nappinnAy
gandham kamazhum kuzhalee kadai thiRavAy
  vandhu engum kOzhi azhaiththana kAN mAdhavip
pandhal mEl palgAl kuyil inangaL kUvina kAN
  pandhAr virali un maiththunan pEr pAda
sendhAmaraik kaiyAl sIr Ar vaLai olippa
  vandhu thiRavAy magizhndhu ElOr embAvAy

Oh the daughter-in-law of SrI nandhagOpa, who has the strength of an elephant and strength of shoulders such that he does not have to step back from a battle! Oh nappinnaip pirAtti! Oh one who has fragrant tresses! Open the entrance door. See how the hens are chirping, from all directions! Look at the flock of cuckoo birds which are chirping from the shed put up for creepers. Oh one who has fingers holding on to a ball of flowers! Open the door with happiness, with the bangles on your beautiful hands resounding well, with your divine hand which is like a reddish lotus.

Nineteenth pAsuram: In this, she wakes up kaNNa and nappinnaip pirAtti, alternatively.

kuththu viLakku eriyak kOttukkAl kattil mEl
  meththenRa panjasayanaththin mEl ERi
koththu alar pUnguzhal nappinnai kongaimEl
  vaiththuk kidandha malar mArbA vAy thiRavAy
maiththadam kaNNinAy nI un maNALanai
  eththanai pOdhum thuyil ezha ottAy kAN
eththanaiyElum pirivu ARRugillAyAl
  thaththuvam anRu thagavu ElOr embAvAy

Oh one who is sleeping, keeping your broad divine chest on the divine bosoms of nappinnaip pirAtti whose tresses are well decorated with bunches of blossomed flowers! You have got on top of the cot whose legs are made of elephant’s tusks, with the lamp burning. Please open your divine mouth and speak a word [to us]. Oh one who has her eyes decorated with black pigment! You are not allowing your consort to wake up even for a moment. Wouldn’t you be away from him even for a moment? Not letting him to come near us is neither apt for your svarUpam (basic nature) nor for your svabhAvam (basic character).

Twentieth pAsuram: In this, she wakes up both nappinnaip pirAtti and kaNNa and tells nappinnaip pirAtti “You should unite kaNNa with us and help us to enjoy him”

muppaththu mUvar amararkku mun senRu
  kappam thavirkkum kaliyE thuyil ezhAy
seppam udaiyAy thiRal udaiyAy seRRArkku
  veppam kodukkum vimalA thuyil ezhAy
seppanna men mulai sevvAych chiRu marungul
  nappinnai nangAy thiruvE thuyil ezhAy
ukkamum thattu oLiyum thandhu un maNALanai
  ippOdhE emmai nIrAttu ElOr embAvAy

Oh emperumAn kaNNa who has the strength to remove the hurdles of thirty three and a crore celestial entities by acting ahead! Wake up. Oh one who has the honesty to protect devotees! On who has the strength to protect! Oh one who has the purity to trouble the enemies! Wake up. Oh nappinnaip pirAtti who has divine bosom like golden dome, who has reddish mouth and slender waist! Oh one who is like periya pirAtti (SrI mahAlakshmi)! Wake up. You should bestow on us materials for our nOnbu such as circular fan made of palm leaves, mirror as well as your husband kaNNa and you should bathe us immediately.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-pasurams-16-20-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruppAvai – Simple Explanation – pAsurams 6 to 15

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

thiruppAvai

<< pAsurams 1 to 5

Now, from  the sixth to fifteenth pAsuram, ANdAL nAchchiyAr wakes up ten cow-herd girls as representative of waking up the five lakh cow-herd girls in thiruvAyppAdi (SrI gOkulam). These pAsurams have been organised in such a way that she wakes up ten devotees who are experts in vEdham.

Sixth pAsuram: In this, she wakes up a cow herd girl who is new to krishNAnubhavam. This cow-herd girl is satisfied experiencing kaNNa all by herself. This is the prathama parva nishtai (being anchored in first stage) in experiencing emperumAn. If one understands being together with (other) devotees, it would be the charama parva nishtai (being anchored in ultimate stage).

puLLum silambina kAN puL araiyan kOyil
  veLLai viLisangin pEraravam kEttilaiyO
piLLAy ezhundhirAy pEy mulai nanju uNdu
  kaLLach chagadam kalakku azhiyak kAl Ochchi
veLLaththu aravil thuyil amarndha viththinai
  uLLLaththuk koNdu munivargaLum yOgigaLum
meLLa ezhundhu ari enRa pEr aravam
  uLLam pugundhu kuLirndhu ElOr embAvAy

Birds are flying, chirping, as you can see. Can’t you hear the loud sound emanating from the white coloured conch which is blowing from the temple of emperumAn, who is the lord of garuda, who himself is the chief of these birds?

Oh little girl (who is new)! Wake up! emperumAn [as kaNNa] drank the poison as well as the life of demon pUthanA who came in the form of kaNNa’s mother; stretched his legs in such a way that the demon Sakata who was full of deception was dismembered; he reclined on the mattress of AdhiSEshan at thiruppARkadal, and he is the causative reason for this world. munis (sages) who meditate on such emperumAn and yOgis (ascetics) who carry out service to emperumAn, meditate on that emperumAn and get up in the morning, without giving any trouble to him who is residing in their hearts. Even as they get up, the huge sound of “Hari Hari” which they utter entered our heart and cooled it.

Seventh pAsuram: In this, ANdAL is waking up a cow-herd girl who is well versed in krishNAnubhavam. However, this girl is staying inside her house in order to hear the sweet voice of ANdAL and her friends.

kIsu kIsu enRu engum AnaichchAththan kalandhu
  pEsina pEchcharavam kEttilaiyO pEyppeNNE
kAsum piRappum kalakalappak kai pErththu
  vAsa naRum kuzhal Aychchiyar maththinAl
Osai paduththa thayir aravam kEttilaiyO
  nAyagap peNpiLLAy nArAyaNan mUrthy
kEsavanaip pAdavum nI kEttE kidaththiyO
  thEsam udaiyAy thiRa ElOr embAvAy

Oh ignorant (who despite having devotion towards krishNa is not realising it)! Can’t you hear the chirping of the Kingcrow bird’s “kIsu kIsu” in all directions? Can’t you hear the sound of churning of curd caused by the movement of shaft by the hands of cow-herd girls, who have fragrant and beautiful tresses and whose ornaments of gold coins and gold beads are making noise? Oh one who is the leader of the cow-herd girls! Even as we are singing about kaNNa who is the incarnation of nArAyaNa, could you remain lying like this? Open the door.

Eighth pAsuram: In this she is waking up a cow-herd girl who is very much liked by kaNNa and who is very proud because of that.

kIzh vAnam veLLenRu erumai siRu vIdu
  mEyvAn parandhana kAN mikkuLLa piLLaigaLum
pOvAn pOginRAraip pOgAmal kAththu unnaik
    kUvuvAn vandhu ninRom kOdhukalam udaiya
pAvAy ezhundhirAy pAdip paRai koNdu
  mAvAy piLandhAnai mallarai mAttiya
dhEvAdhi dhEvanaich chenRu nAm sEviththAl
  AvA enRu ArAindhu aruL ElOr embAvAy

Oh girl who is liked by krishNa! The sky in eastern direction is becoming lighter. The bullocks have been let out for a short time to graze outside and are roaming. We have come to the entrance of your house, stopping girls who are going for a bath considering it as the ultimate benefit. Wake up! If we go and worship kaNNa, who tore the mouth of the demon kEsi, who killed the wrestlers during the festival of bows conducted by kamsa and who is the leader of nithyasUris, he will analyse our shortcomings and bless us speedily.

Ninth pAsuram: Here, she wakes up a cow herd girl who is with the firm belief that emperumAn himself is the means [to attain him] and who is enjoying various charming things with emperumAn. This girl is like sIthAppirAtti who told hanumAn “SrI rAma himself will come and save me”.

thUmaNi mAdaththuch chuRRum viLakkeriya
  dhUpam kamazhath thuyil aNai mEl kaN vaLarum
mAmAn magaLE maNikkadhavam thAL thiRavAy
   mAmIr avaLai ezhuppIrO? un magaLdhAn
UmaiyO anRich chevidO anandhalO?
  Emap perundhuyil mandhirappattALO?
mAmAyan mAdhavan vaigundhan enRu enRu
  nAmam palavum navinRu ElOr embAvAy

Oh the daughter of my maternal uncle who is sleeping on a comfortable bed inside a mansion which is studded with faultless gems, with auspicious lamps shining and fragrant smoke wafting gently! Remove the latches of the carbuncle doors. Oh mAmi (wife of maternal uncle)! Wake up your daughter. Is your daughter dumb? Or is she deaf? Or, is she tired? Has she been kept under protection? Has she been tied down with any spell, to sleep for a long time? We have recited several divine names of emperumAn such as mAmAyan (one who has amazing activities), mAdhavan (consort of SrI mahAlakshmi), vaigundhan (SrI vaikuNtanAthan) etc. Still, she hasn’t woken up!

Tenth pAsuram: In this ANdAL wakes up a cow herd girl who is dear to kaNNa. She is of the firm belief that emperumAn is the means to attain him and is firmly engaged in that, due to which she is much liked by emperumAn.

nORRuch chuvarkkam puguginRa ammanAy
  mARRamum thArArO vAsal thiRavAdhAr
nARRath thuzhAy mudi nArAyaNan nammAl
  pORRap paRai tharum puNNiyanAl paNdu oru nAL
kURRaththin vAy vIzhndha kumbakaruNanum
 thORRum unakkE perum thuyuil thAn thandhAnO?
ARRa anandhal udaiyAy arum kalamE
  thERRamAy vandhu thiRa ElOr embAvAy

Oh the girl who has observed penances to continuously enjoy heaven! Though the door has not been opened, will they (those who are inside) not, at the least, utter a word from inside? Did kumbhakarNa, in an earlier time, who fell into the mouth of yama because of emperumAn, who has the divine name of nArAyana, who is praised by us to live for a long time and who grants us service, lose to you and hand over his quality of sleeping for a long time, to you? Oh one who has a beautiful sleep! Oh one who is like a rare ornament! Clear up [from your sleep] and open the door.

Eleventh pAsuram: In this she wakes up a cow-herd girl who is very much liked in brindhAvanam, like kaNNa. In this pAsuram, the importance of following varNASrama dharma (following the rules of one’s class and stage in one’s life) has been shown.

kaRRuk kaRavaik kaNangaL pala kaRandhu
  seRRAr thiRal azhiyach chenRu seruch cheyyum
kuRRam onRu illAdha kOvalar tham poRkodiyE
  puRRaravu algul punamayilE pOdharAy
suRRaththuth thOzhimAr ellArum vandhu nin
  muRRam pugundhu mugil vaNNan pEr pAda
siRRAdhE pEsAdhE selvap peNdAtti nI
  eRRukku uRangum poruL ElOr embAvAy

Oh the one who is like a golden creeper, born in the clan of herdsmen, who milk many clusters of youthful cows, who reach the dens of enemies and destroy their strengths and who are faultless! One who is having a waist similar to the spread hood of a snake which is in its nest, and who is like a peacock in its habitation! Come outside. Though all of us, your friends, who are like your relatives, have come to the courtyard of your mansion and are reciting the divine names of emperumAn kaNNa who has the complexion of a bluish cloud, why are you, who are fit for our affection, still sleeping without stirring or speaking?

Twelfth pAsuram: In this, she wakes up a cow-herd girl who is the sister of a cow-herd boy who is a close friend of kaNNan and who does not observe varNASrama dharma. When one is fully engaged in kainkaryam (carrying out service) to emperumAn, varNASrama dharmas are not important for him. However, when he completes carrying out kainkaryam and starts carrying out his routine activities, the varNASrama dharmas assume importance for him.

kanaiththu iLangaRRu erumai kanRukku irangi
  ninaiththu mulai vazhiyE ninRu pAl sOra
nanaiththu illam sERAkkum naRchelvan thangAy
  paniththalai vIzha nin vAsal kadai paRRi
sinaththinAl then ilangaik kOmAnaich cheRRa
  manaththukku iniyAnaip pAdavum nI vAy thiRavAy
iniththAn ezhundhirAy Idhu enna pEr uRakkam
  anaiththu illaththArum aRindhu ElOr embAvAy

Buffaloes which have young, nursing calves, taking pity on their calves, are crying out and increasing the quantum of milk in their udders, thinking of their calves. The excess milk thus secreted is making the house very muddy. Oh one who lives in such a house and is the sister of the cow-herd boy who is having the eminent wealth of krishNa kainkaryam! Though we are holding on to the entrance to your house, with dew falling on our heads, and are singing about emperumAn rAma who, in anger, killed rAvaNa , the head of beautiful lankA, and who gives delight to the mind, you are not speaking. At least now, wake up. What a lengthy sleep is this? All the people residing in thiruvAyppAdi have come to know of your sleep.

Thirteenth pAsuram: In this, she wakes up a cow-herd girl who is herself admiring the beauty of her eyes, in solitude. Since eyes generally denote knowledge, it could be said that this girl has complete knowledge in matters relating to emperumAn. She is of the opinion that kaNNa will come looking for her, on his own. Since kaNNa is referred to as aravindhalOchanan (one who has eyes which are like lotus), she is one who has matching eyes to his.

puLLin vAy kINdAnaip pollA arakkanai
  kiLLik kaLaindhAnaik kIrththimai pAdippOy
piLLaigaL ellArum pAvaikkaLam pukkAr
  veLLi ezhundhu viyAzham uRangiRRu
puLLum silambina kAN pOdharikkaNNinAy
  kuLLak kuLirak kudaindhu nIrAdhAdhE
paLLik kidaththiyO? pAvAy nI nannALAl
  kaLLam thavirndhu kalandhu ElOr embAvAy

All the girls (who are observing nOnbu) have reached the place earmarked for observing nOnbu, singing the valorous acts of emperumAn who tore the mouth of the demon bakAsura who came in the form of a stork, and who effortlessly destroyed rAvaNa who is the epitome of all harm. The planet Venus has risen and the planet Jupiter has disappeared from the sky. Birds are dispersing in various directions, seeking food. Oh one who has eyes similar to cat and doe! Oh one who has natural femininity! On this auspicious day, are you sleeping in your bed, deceptively (enjoying emperumAn alone) instead of joining with us and having a bath in the cold water?

Fourteenth pAsuram: Here, she wakes up a girl who had given word that she would wake up everyone but still is sleeping in her house.

ungaL puzhaikkadaith thOttaththu vAviyuL
  sengazhunIr vAy negizhndhu Ambal vAy kUmbina kAN
sengal podikkURai veN pal thavaththavar
  thangaL thirukkOyil sangiduvAn pOdhandhAr
engaLai munnam ezhuppuvAn vAy pEsum
  nangAy ezhundhirAy nANAdhAy nAvudaiyAy
sangodu chakkaram Endhum thadakkaiyan
  pangayak kaNNAnaip pAdu ElOr embAvAy

Oh the one who is complete [in all qualities], who took a vow that you would come and wake us all up! Oh one who is without any shame! On one who could speak well! In the pond at the backside of your house, the red water lilies have blossomed and the blue lily has closed its petals [signifying dawn]. sanyAsis (those who have renounced everything) are going to the temple, with their saffron clothes and white teeth, to blow the conch [signifying opening of the temple]. Wake up to sing about the supreme being who has the divine disc and divine conch held in the beautiful divine hands and who is having reddish lotus-like eyes.

Fifteenth pAsuram: In this, she wakes up a girl who is waiting anxiously to behold the sight of ANdAL and her friends coming to her mansion.

ellE iLam kiLiyE innam uRangudhiyO
  chillenRu azhiayEnmin nangaimIr pOdharginREn
vallai un katturaigaL paNdE un vAy aRidhum
  valleergaL nIngaLE nAnEdhAn Ayiduga
ollai nI pOdhAy unakku enna vERu udaiyai
  ellArum pOndhArO pOndhAr pOndhu eNNikkoL
val Anai konRAnai mARRArai mARRu azhikka
  vallAnai mAyanaip pAdu ElOr embAvAy

[The explanation for this is given as a conversation between the girls who have come and are waiting outside her house and the girl who is inside]

Girls outside: Oh one who is like a youthful parrot! How sweet is your way of talking! Are you sleeping even after all of us have come here?

Girl inside: Oh girls who are complete in all respects! Do not call out to me angrily, like this. I am coming out immediately.

Girls outside: You are very smart in your way of speaking. We know your rude words as well as your mouth for a very long time.

Girl inside: You people are experts in the way of speaking! Let whatever I do be incorrect. What should I do now?

Girls outside: Wake up fast. Do you have any special benefit?

Girl inside: Have all those, who are supposed to come, arrived?

Girls outside: All have arrived. You could come out and take a head-count yourself.

Girl inside: What am I to do after coming out?

Girls outside: Come out to sing about kaNNa who killed a strong elephant, who is capable of draining the strength of his enemies and who has amazing activities.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-pasurams-6-15-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruppAvai – Simple Explanation – pAsurams 1 to 5

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

thiruppAvai

<< thaniyans

First pAsuram. Praising time, cow-herd girls and emperumAn, who is both the means and the end result, ANdAL resolves that she will observe mArgazhi nOnbu (a fasting or religious penance observed in the thamizh month of mArgazhi) so that she could have krishNAnubhavam (enjoying krishNa).

mArgazhith thingaL madhi niRaindha nannALAl
  nIrAdap pOdhuvIr pOdhuminO nErizhaiyIr
sIr malgum AyppAdich chelvach chiRumIrgAL
  kUrvEl kodum thozhilan nandhagOpan kumaran
Er Arndha kaNNi yasOdhai  iLam singam
  kAr mEnich chengaN kadhir madhiyam pOl mugaththAn
nArAyaNanE namakkE paRai tharuvAn
  pArOr pugazhap padindhu ElOr embAvAy

Oh young girls in thiruvAyppAdi (SrI gOkulam) who have the wealth of krishNa kainkaryam (service to krishNa)! Oh those who are wearing great ornaments! It is an auspicious day on this full moon day of mArgazhi. kaNNan is the obedient son of nandhagOpar, who has a sharp spear which will destroy creatures which could harm kaNNan; kaNNan is the lion cub of yaSOdhAppirAtti who has beautiful eyes. kaNNan has a divine form which has the complexion of dark cloud, has reddish eyes and has a face like sun and moon. He is nArayaNa, emperumAn, and will give us all, his servitors, kainkaryam (service to him). Come together.

Second pAsuram. She lists the do’s and don’ts while engaging in krishNAnubhavam. She says that for us who have surrendered to emperumAn, the conduct of pUrvAchAryas (preceptors) is the guideline.

vaiyaththu vAzhvIrgAL nAmum nam pAvaikkuch
  cheyyum kirisaigaL kELIrO pARkadaluL
paiyathth thuyinRa paraman adipAdi
  neyyuNNOm pAluNNOm nAtkAlE nIrAdi
mai ittu ezhudhOm malar ittu nAm modiyOm
  seyyAdhana seyyOm thIkkuRalai chenRu OdhOm
aiyamum pichchaiyum Andhanaiyum kaikAtti
  uyyumAReNNi ugandhu ElOr embAvAy

Oh those who have been born to live in this world! Listen to the activities which we should perform, happily after understanding the path to uplift ourselves. We will praise the divine feet of the supreme entity who is reclining in thiruppARkadal (milky ocean). We will not consume ghee (clarified butter) and milk. We will wake up early in the morning and have a bath. But we will not apply the decorative pigment to the eyes and neither would we wear flower on our tresses. We will not carry out activities prohibited by our elders. We will not indulge in back-biting. We will donate to the apt people and offer alms to the needy to the extent that we are capable of giving.

Third pAuram. ANdAL prays that benefits should accrue to all the people who are in brindhAvan who had given her permission to enjoy krishNAnubhavam (the experience of krishNa). The implied meaning is that everyone should get krishNAnubhavam.

Ongi ulagu aLandha uththaman pEr pAdi
  nAngaL nam pAvaikkuch chARRi nIrAdinAl
thInginRi nAdu ellAm thingaL mummAri peydhu
  Ongu perum sennel Udu kayal ugaLa
pUnguvalaip pOdhil poRi vaNdu kaN paduppa
  thEngAdhE pukku irundhu sIrththa mulai paRRi
vAngak kudam niRaikkum vaLLal perum pasukkaL
  nIngAdha selvam niRaindhu ElOr embAvAy

We will recite the divine names of the supreme entity who grew huge in his form and measured all the worlds. We will have a bath since we are observing nOnbu. If we do that, rain will fall three times in the month, throughout the country, without any harm. Due to that, carp fish will leap through the reddish paddy crops which have grown tall. Spotted beetles will sleep on the blue Indian water lily flower. People could go without hesitation to the well grown cows in that place, which are magnanimous, and they will give milk which will overflow the container in which it is received. The place will be full of such indelible opulence.

Fourth pAsuram. ANdAL orders parjanya dhEva (deity for rain) to precipitate three times in a month (for the brAhmaNas, for the king and for chaste women) so that people in brindhAvan can live prosperously and engage in krishNAnubhavam.

Azhi mazhaik kaNNA onRu nI kai karavEl
  AzhiyuL pukku mugandhu kodu Arththu ERi
Uzhi mudhalvan uruvam pOl mey kaRuththu
   pAzhiyam thOLudaip paRpanAbhan kaiyil
Azhi pOl minni valampuri pOl ninRu adhirndhu
  thAzhAdhE sArngam udhaiththa saramazhaipOl
vAzha ulaginil peydhidAy nAngaLum
  mArgazhi nIr Ada magizhndhu ElOr embAvAy

Oh varuNa, the lord for rain, who has the quality of depth just like the sea! You should not hide anything. Entering the ocean, you should absorb the water from it and roaring thunderously, you should climb on to the sky. Becoming dark, just like the divine form of emperumAn who is the lord of time and other such entities, you should be splendorous like the divine disc which is held on his divine hand by emperumAn, who has a divine, lotus-like, navel. You should blow steadily, like the divine conch which is on the other divine hand of emperumAn. Without any delay, you should precipitate rain like a rain of arrows which emerge from SArngam, the divine bow of emperumAn, so that the people in this world could get uplifted and we, who are observing the nOnbu, could happily bathe in the month of mArgazhi .

Fifth pAsuram: ANdAL shows that all the karmas (deeds which result in both virtue and sin) will disappear if one involves continuously in the recitation of emperumAn’s divine names. The deeds of past will get burnt out like cotton which has been put in fire, the deeds in future will leave without getting attached, just like water on a lotus leaf. An important feature to be noted here is that emperumAn removes all the deeds of past. He will remove the (bad) deeds which may be performed unknowingly in future; however he ensures that we experience the result of (bad) deeds which may perform knowingly in future .

mAyanai mannu vada madhurai maindhanaith
  thUya perunIr yamunaith thuRaivanai
Ayar kulaththinil thOnRum aNiviLakkai
  thAyaik kudal viLakkam seydha dhAmOdharanai
thUyOmAy vandhu nAm thUmalarth thUvith thozhudhu
  vAyinAl pAdi manaththinAl sindhikka
pOya pizhaiyum pugu tharuvAn ninRanavum
  thIyinil thUsAgum seppu ElOr embAvAy

dhAmOdharan has amazing activities; he is the king of the resplendent mathurA in the north; he plays on the banks of river yamunA which runs deep with water; he is like an auspicious lamp, who incarnated in the clan of cow-herds and who brought fame to the divine stomach of SrI yaSOdhA. If we approach him with purity, worship him with flowers, meditate on him through our mind and recite about him through our mouth [worshipping him through all three faculties of mind, speech and body], all our bad deeds of the past as well as sins which we may indulge in, in the future, will disappear just like a piece of cotton thrown into fire. Hence, sing about him.

Thus, through the first five pAsurams, emperumAn’s para (SrIman nArAyaNa in SrIvaikuNtam), vyUha (lord of thiruppARkadal), vibhava (thrivikrama), antharyAmi (as the indwelling soul of varuNa) and archchai (emperumAn at vadamadhura) forms were mentioned.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-pasurams-1-5-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruppAvai – Simple Explanation – thaniyans

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

thiruppAvai

neeLA_thunga

nILA thunga sthanagiri thatIsuptham udhbOdhya krishNam
pArArthyam svam Sruthi Satha Siras sidhdham adhyApayanthI
svOchchishtAyAm sraji nigaLitham yA balAth kruthya bhungthE
gOdhA thasyai nama idham idham bhUya Ev’sthu bhUya

kaNNa (SrI krishNa) sleeps on the bosom of nappinnaippirAtti, who is the incarnation of nILA dhEvi (one of the consorts of emperumAn). Her bosom is like the slope of a mountain. ANdAL has imprisoned that kaNNa with the garland that she had donned earlier. She wakes up kaNNa and informs him about her pArathanthriyam (being totally dependent on emperumAn) which has been clearly shown in vEdhAnthams which are the end portions of vEdhams. Let my salutations to her, who forcefully goes to emperumAn and enjoys him, be there forever.

annavayal pudhuvai ANdAL arangaRkup
pannu thiruppAvaip palpadhiyam – innissiyAl
pAdhik koduththAL naRpAmAlai pUmAlai
sUdik koduththALaich chollu

ANdAL nAchchiyAr, who incarnated in SrIvillipuththUr which is surrounded by fields having swans roaming around, mercifully composed the prabandham thiruppAvai with sweet notes and offered it to SrI ranganAtha as a garland of verses. She also submitted garland made of flowers, after donning it herself, first. Sing about that great ANdAL.

sUdik koduththa sudark kodiyE tholpAvai
pAdi aruLa valla pal vaLaiyAy – nAdi nI
vEngadavaRku ennai vidhi enRa immARRam
nAm kadavA vaNNamE nalgu

Oh one who submitted garland of flowers after donning it herself first and who is like a shiny creeper! Oh one who mercifully sang about pAvai nOnbu (a ritual followed by girls) which is being observed for a very long time and who has donned bangles on her divine hand! You had beseeched manmatha (cupid) to make you as a servitor to emperumAn at thiruvEngadam. You should mercifully shower us with your grace so that we do not have to tell him.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-thaniyans-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruppAvai – Simple Explanation

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

mudhalAyiram

ANdAl_srIvilliputhur_pinterest.com_sreedevi_balaji

SrI maNavALa mAmunigaL reveals very beautifully, the greatness of ANdAL in the 22nd pAsuram of upadhEsa raththinamAlai:

inRO thiruvAdippUram emakkAga
anRO ingu ANdAL avadhariththALkunRAdha
vAzhvAna vaigundha vAn bOgam thannai igazhndhu
AzhwAr thirumagaLArAy

Is today thiruvAdippUram (the star pUram in the month of Adi)? Just as a mother will jump into a well to save her child (which had fallen into that well), SrI bhUmippirAtti, leaving aside the unlimited joyful experience in SrIvaikuNtam, incarnated as ANdAL, the divine daughter of periyAzhwAr, in order to uplift me, on this day. She incarnated in this world only to show in action the words of SrI varAhap perumAn to bhUmip pirAtti “By praising me through their words, meditating on me through their mind and worshipping me through flowers, jIvAthmAs (sentient entities) can easily attain me”. What amazement! What a grace!

ANdAL considered herself as a cow-herd girl, SrIvillipuththUr as SrI gOkulam, her friends as cow-herd girls, the emperumAn who is residing in vadaperungOyil (in SrIvillipuththUr) as kaNNa (krishNa), and the temple itself as the divine residence of nandhagOpar (father of krishNa). Through her great mercy, she revealed through simple-to-understand thamizh pAsurams called thiruppAvai that emperumAn is the means to attain him and that carrying out kainkaryam (service) to him purely for his happiness, after attaining him through his devotees, with the recommendatory role played by nappinnaip pirAtti, is the svarUpam (basic nature) for every AthmA.

thiruppAvai is celebrated as the root for all the vEdhas.  In other words, we can see the essence of vEdhas in thiruppAvai. An important revelation in vEdhas is that one can attain the divine feet of emperumAn with the help of those who are experts in vEdhas. In the same way, carrying out service to emperumAn along with his other devotees, for his happiness alone, is considered to be important. We can enjoy this aspect in thiruppAvai. emperumAnAr (bhagavadh SrI rAmAnuja) was called as thiruppAvai jIyar because of his involvement with the prabandham thiruppAvai. Another unique greatness for this prabandham is that there is no other prabandham in this world which is recited by everyone, from children to elders, with great happiness.

The simple translation for this prabandham is being written with the help of pUrvAchAryas’ (preceptors’) commentaries.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 21 – 30

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருப்பாவை

<< பாசுரங்கள் 16 – 20

நப்பின்னைப் பிராட்டி “எம்பெருமானை அனுபவிப்பதில் நானும் உங்கள் கோஷ்டியில் ஒருத்தியே” என்று சொல்லி ஆண்டாள் கோஷ்டியில் வந்து சேர்ந்து கொள்கிறாள்.

இருபத்தொன்றாம் பாசுரம். இதில் கண்ணனின் ஆபிஜாத்யம் (ஸ்ரீ நந்தகோபனுக்கு மகனாகப் பிறந்தது), பரத்வம், திடமான வேத சாஸ்த்ரத்தால் அறியப்படும் தன்மை முதலிய குணங்களைக் கொண்டாடுகிறாள்.

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப
     மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
     ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
     மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசற்கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடிபணியுமா போலே
     போற்றி யாம் வந்தோம் புகழ்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

பாலைச் சேகரிக்க வைத்த பாத்திரங்களெல்லாம் எதிரே பொங்கி மேலே வழியும்படியாக இடைவிடாது பாலைப் பொழியும்படியான வள்ளல் தன்மையுடைய பெரிய பசுக்களை மிகுதியாக உடையவரான நந்தகோபரின் பிள்ளையே! திருப்பள்ளி உணர்ந்தருள வேண்டும். உயர்ந்த ப்ரமாணமான வேதத்தில் சொல்லப்படும் திண்மையை உடையவனே! பெருமையை உடையவனே! இவ்வுலகத்தில் எல்லோரும் பார்க்கும்படி நின்ற ஒளியுருவானவனே! துயில் எழு. உன் எதிரிகள் உன்னிடத்தில் தங்கள் பலத்தை இழந்து உன் திருமாளிகை வாசலில் வேறு புகலில்லாதவர்களாக வந்து உன் திருவடிகளை வணங்கிக் கிடப்பதுபோலே நாங்களும் உன்னைத் துதித்து, உனக்கு மங்களாசாஸனம் செய்துகொண்டு உன் வாசலை வந்தடைந்தோம்.

 

இருபத்திரண்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமானிடம் தனக்கும் தன் தோழிகளுக்கும் வேறு புகலில்லை என்பதையும், விபீஷணாழ்வான் ஸ்ரீராமனிடம் சரணடைய வந்தாப்போலே தாங்கள் வந்துள்ளதையும் அறிவிக்கிறாள். மேலும் தான் எல்லா ஆசைகளையும் துறந்துவிட்டதையும் எம்பெருமானின் அருளையே வேண்டுவதையும் அவனுக்கு அறிவிக்கிறாள்.

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
     பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக்கட்டிற்கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப்பெய்தோம்
     கிங்கிணிவாய்ச் செய்த தாமரைப் பூப் போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ?
     திங்களும் ஆதித்தியனும் எழுந்தாற்போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள்மேல் நோக்குதியேல்
     எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

அழகியதாய் இடமுடைத்தாய் பெரிதாய் இருக்கும் பூமியில் ராஜ்யம் செய்யும் அரசர்கள் தங்களுடைய அஹங்காரம் குலைந்து வந்து உன் ஸிம்ஹாஸனத்தின் கீழே கூட்டமாகக் கூடி இருப்பதைப்போலே நாங்களும் இங்கே வந்து சேர்ந்தோம். கிங்கிணியின் (கிலுகிலுப்பை) வாய் போலே பாதி மலர்ந்த தாமரைப் புஷ்பத்தைப்போலே சிவந்திருக்கும் கண்களாலே சிறிது சிறிதாக எங்கள்மேல் உன் கருணைப் பார்வையைச் செலுத்தமாட்டாயோ? ஸூர்யனும் சந்த்ரனும் உதித்தாற்போல் அழகிய இரண்டு கண்களாலும் நீ எங்களை கடாக்ஷித்தால் எங்களிடம் உள்ள துன்பம் அழிந்துவிடும்.

 

இருபத்துமூன்றாம் பாசுரம். இதில் கண்ணன் எம்பெருமான் ஆண்டாளை வெகுகாலம் காக்கவைத்ததை எண்ணி, அவளுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவள் எம்பெருமானைப் படுக்கையை விட்டு எழுந்து, சில அடிகள் நடந்து, அவனுடைய சீரிய ஸிம்ஹாஸனத்தில் எழுந்தருளி, சபையில் தன் விண்ணப்பத்தை ஒரு ராஜாவைப் போலே கேட்குமாறு ப்ரார்த்திக்கிறாள்.

மாரி மலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
     சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி
     மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப்
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூவண்ணா உன்
     கோயில் நின்று இங்ஙனே போந்தருளி கோப்பு உடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
     காரியம் ஆராய்ந்து அருள் ஏலோர் எம்பாவாய்

காயாம்பூப்போலே கறுத்த நிறத்தை உடையவனே! மழைக் காலத்தில் மலைக் குகையில் பொருந்தி இருந்து தூங்குகின்ற வீரம் மிகுந்த சிங்கம் விழித்தெழுந்து, தீப்பொறி பறக்கும் தன் கண்களை விழித்து, வாஸனை மிகுந்த பிடரி மயிர்கள் எழும்படி எல்லாப் பக்கங்களிலும் அசைத்து, உடம்பை உதறி சோம்பல் முறித்து, உடலை நேராக்கி நிமிர்த்து, கர்ஜனை செய்து வெளியில் புறப்பட்டு வருவதுபோலே உன்னுடைய திருமாளிகையின் உள்ளிருந்து இவ்விடத்திலே எழுந்தருளி அழகிய அமைப்புடைய மேன்மைபெற்ற ஸிம்ஹாஸனத்தின் மீது எழுந்தருளி இருந்து நாங்கள் வந்த கார்யத்தை விசாரித்து அருள வேண்டும்.

 

இருபத்து நாலாம் பாசுரம். அவன் அவ்வாறு அமர்ந்ததைக் கண்டு அவனுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறாள். பெரியாழ்வார் திருமகளாராதலால், ஆண்டாளின் லக்ஷ்யம் எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்வதே. ஸீதாப் பிராட்டி, தண்டகாரண்யத்து ருஷிகள், பெரியாழ்வார் போலே ஆண்டாளும் அவள் தோழிகளும் எம்பெருமான் நடையழகைக் கண்டதும் மங்களாசாஸனம் செய்தார்கள். மேலும் இப்படிப்பட்ட ம்ருதுவான திருவடிகளை உடைய எம்பெருமானை நடக்கவைத்துவிட்டோமே என்றும் வருந்தினார்கள்.

அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி
     சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
     கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா எடுத்தாய் குணம் போற்றி
     வென்று பகை கெடுக்கும் நின்கையில் வேல் போற்றி
என்று என்று உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
     இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு ஏலோர் எம்பாவாய்

போற்றி என்பது பல்லாண்டு வாழ்க என்று சொல்வதாக, மங்களாசாஸனத்தைக் குறிக்கும்.

முற்காலத்தில் தேவர்களுக்காக இந்த உலகங்களை அளந்தருளியவனே! உன்னுடைய திருவடிகள் போற்றி. ராவணின் இருப்பிடமான அழகிய இலங்கையைச் சென்றடைந்து அதை அழித்தவனே! உன்னுடைய பலம் போற்றி. வண்டிச் சக்கரத்தில் இருந்த சகடாஸுரன் அழியும்படி உதைத்தவனே! உன்னுடைய புகழ் போற்றி. கன்றின் வடிவில் வந்த அஸுரனை எறிதடியாகக் கொண்டு எறிந்து, விளாம்பழ வடிவில் இருந்த அஸுரனை வீழ்த்தியவனே! உன்னுடைய திருவடிகள் போற்றி. கோவர்தன மலையைக் குடையாகப் பிடித்தவனே! உன்னுடைய கல்யாண குணங்கள் போற்றி. எதிரிகளை ஜயித்து அந்தப் பகைவர்களை அழிக்கும் உன் கையில் இருக்கும் வேல் போற்றி. இப்படிப் பலமுறை மங்களாசாஸனம் செய்து கொண்டு, உன்னுடைய வீரத்தையே புகழ்ந்து, கைங்கர்யத்தைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக நாங்கள் இங்கே வந்துள்ளோம். நீ க்ருபை பண்ண வேண்டும்.

 

இருபத்தஞ்சாம் பாசுரம். எம்பெருமான் அவர்களிடம் நோன்புக்கு ஏதாவது தேவையா என்று கேட்க அவர்கள் அவன் குணங்களுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்ததால் அவர்கள் துன்பங்கள் விலகின என்றும், இனி அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வது ஒன்றே வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்கள்.

ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து ஓர் இரவில்
     ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்
தரிக்கிலான் ஆகித் தான் தீங்கு நினைந்த
     கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பு என்ன நின்ற நெடுமாலே உன்னை
     அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதி யாகில்
திருத்தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி
     வருத்தமுந் தீர்ந்து மகிழ்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

தேவகிப்பிராட்டியாகிற ஒப்பற்ற ஒருத்திக்கு மகனாய் அவதரித்து, அவதரித்த அந்த ஒப்பற்ற இரவிலேயே யசோதைப்பிராட்டியாகிற ஒப்பற்ற ஒருத்திக்கு மகனாகி ஒளித்து வளர்ந்த காலத்தில், அதைப் பொறுக்கமாட்டாதவனான கம்ஸன் தானே உன்னை அழிக்க வேண்டும் என்னும் தீமையை நினைக்க அவனுடைய எண்ணத்தை அவனோடே போகும்படி செய்து, அவனுடைய வயிற்றில் தீயாக நின்ற ஸர்வேச்வரனே! உன்னிடத்தில் எங்களுக்கு வேண்டியதை ப்ரார்த்தித்து இங்கே வந்தோம். எங்களுடைய ப்ரார்த்தனையை நீ நிறைவேற்றினாயாகில் பிராட்டியும் விரும்பும் உன் செல்வத்தையும் வீரத்தையும் நாங்கள் பாடி, உன்னைப் பிரிந்திருக்கும் இந்த துக்கமும் நீங்கி மகிழ்ச்சியடைவோம்.

 

இருபத்தாறாம் பாசுரம். இதில் நோன்புக்குத் தேவையான உபகரணங்கள் என்ன என்பதை அவனுக்கு அறிவிக்கிறாள். முன்பு எதுவும் வேண்டாம் என்று சொன்னவள், இப்பொழுது மங்களாசாஸனம் செய்வதற்கு பாஞ்சஜந்யாழ்வான் முதலிய கைங்கர்யபரர்கள், அவன் திருமுகத்தைத் தெளிவாகக் காண ஒரு விளக்கு, அவன் இருப்பை அறிவிக்கும் கொடி, அவனுக்கு நிழல் கொடுக்கும் விதானம் போன்றவைகளைக் கேட்கிறாள். நம் ஆசார்யர்கள், ஆண்டாள் இவற்றைத் தான் செய்யும் க்ருஷ்ணானுபவம் முழுமையாகவும் முறையாகவும் அமைவதற்கு இவ்வுபகரணங்களை வேண்டுகிறாள் என்று காட்டுகின்றனர்.

மாலே மணிவண்ணா மார்கழி நீர் ஆடுவான்
     மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
     பால் அன்ன வண்ணத்து உன் பாஞ்சசன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப்பாடு உடையனவே
     சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
     ஆலின் இலையாய் அருள் ஏலோர் எம்பாவாய்

அடியார்களிடத்தில் அன்புடையவனே! நீல ரத்னம் போன்ற வடிவையுடையவனே! ப்ரளய காலத்தில் ஆலந்தளிரிலே திருக்கண்வளர்ந்தவனே! இந்த மார்கழி நீராட்டத்தின் அங்கங்களாக முன்னோர்கள் செய்யும் செயல்களுக்கு வேண்டும் உபகரணங்கள் என்னவென்று கேட்டாயாகில், நாங்கள் அவற்றைச் சொல்லுகிறோம். உலகத்தை எல்லாம் நடுங்கும்படி முழங்கக்கூடிய பால் போன்ற வெண்ணிறத்தில் உள்ள உன்னுடைய ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யம் போன்ற சங்கங்களையும், மிகவும் இடமுடையனவாய், பெரியதான பறை வாத்தியங்களையும், திருப்பல்லாண்டு பாடுமவர்களையும், அழகிய விளக்குகளையும், த்வஜங்களையும், மேற்கட்டிகளையும் எங்களுக்கு அளித்தருள வேண்டும்.

 

27 மற்றும் 28ம் பாசுரங்களில் எம்பெருமானே ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் என்பதை அறுதியிடுகிறாள்.

இருபத்தேழாம் பாசுரம். ஆண்டாள் எம்பெருமான் அனுகூலர் மற்றும் ப்ரதிகூலர்களை தன்னிடம் ஈர்த்துக் கொள்வதாகிய விசேஷ குணத்தை விளக்குகிறாள். மேலும் உயர்ந்த புருஷார்த்தம், எம்பெருமானுடன் எப்பொழுதும் பிரியாமல் இருந்து தொடர்ந்து கைங்கர்யம் செய்வதாகிய ஸாயுஜ்ய மோக்ஷமே என்பதை நிரூபிக்கிறாள்.

கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா உன்தன்னைப்
     பாடிப் பறைகொண்டு யாம் பெறு சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச்
     சூடகமே தோள்வளையே தோடே செவிப் பூவே
பாடகமே என்று அனைய பல் கலனும் யாம் அணிவோம்
     ஆடை உடுப்போம் அதன் பின்னே பாற் சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழிவாரக்
     கூடியிருந்து குளிர்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

தன்னை அடிபணியாதவரை வெல்லுகின்ற கல்யாண குணங்களையுடைய கோவிந்தா! உன்னைப் பாடி, பறையைப் பெற்று, நாங்கள் மேலும் அடையும் பரிசாவது, நாடே புகழும்படியாக சூடகங்கள், தோள்வளைகள், தோடுகள், கர்ண புஷ்பங்கள், பாடகங்கள் போன்ற பலவிதமான ஆபரணங்களையும் நீயும் நப்பின்னைப் பிராட்டியும் எங்களுக்கு அணிவிக்க நாங்கள் நன்றாக அணிவோம். உங்களால் அணிவிக்கப்பட்ட ஆடைகளை உடுத்துக்கொள்வோம். அதற்குப் பிறகு அக்கார அடிசிலை மூடும்படி நெய்சேர்த்து, முழங்கை வழியாக அந்த நெய் வழியும்படி எல்லோரும் கூடி இருந்து உண்டு குளிரவேண்டும்.

 

இருபத்தெட்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமான் அனைத்து ஆத்மாக்களுடன் கொண்டுள்ள நிருபாதிக ஸம்பந்தம், (ஆண்டாளாகிய) தான் எந்த ஸாதனத்திலும் ஈடுபட முடியாத இயலாமை, எம்பெருமானின் பெருமை, அவன் தானே யவரையும் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் (வ்ருந்தாவனத்தில் பசுக்களைப் போலே அத்வேஷத்தை மட்டும் காரணமாகக் கொண்டு) உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் தன்மை ஆகியவைகளை விளக்குகிறாள்.

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
     அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க் குலத்து உன்தன்னைப்
பிறவி பெறுந்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்
     குறைவு ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன்தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
     அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன்தன்னைச்
சிறுபேர் அழைத்தனவும் சீறியருளாதே
     இறைவா நீ தாராய் பறை ஏலோர் எம்பாவாய்

ஒருவிதமான தோஷமும் இல்லாத கோவிந்தா! நாங்கள் பசுக்களின் பின்னே சென்று காட்டை அடைந்து உண்டு திரிவோம். சிறிதும் ஞானம் இல்லாத இடையர் குலத்தில் நீ வந்து பிறக்கும்படியான புண்ணியத்தை உடையவர்களாய் இருக்கிறோம். இறைவா! உன்னோடு எங்களுக்கு இருக்கும் உறவானது உன்னாலும் எங்காளாலும் ஒழிக்கமுடியாதது. ஒன்றும் அறியாத சிறுபெண்களான நாங்கள் உன் மீதுள்ள அன்பினாலே உன்னைச் சிறு பெயரைச் சொல்லி அழைத்ததைக் குறித்து எங்களிடத்தில் கோபிக்காமல், நாங்கள் விரும்பும் பலனைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

 

இருபத்தொன்பதாம் பாசுரம். இதில் மிகவும் முக்யமான கொள்கையை வெளியிடுகிறாள் – அதாவது, கைங்கர்யம் நம் ஆனந்தத்துக்கு இல்லை அவனுடைய ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே. மேலும் க்ருஷ்ணானுபவத்தில் கொண்ட மிகப் பெரிய அவாவினால், இந்த நோன்பை அதற்கு ஒரு வ்யாஜமாக மேற்கொண்டதையும் தெரிவிக்கிறாள்.

சிற்றஞ்சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
     பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
     குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது
இற்றைப் பறைகொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
     எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
     மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று ஏலோர் எம்பாவாய்

கோவிந்தா! அதிகாலையிலே இங்கு வந்து உன்னை வணங்கி உன்னுடைய பொன்போன்ற விரும்பத்தகுந்த திருவடித்தாமரைகளை மங்களாசாஸனம் செய்ததற்குப் பலன் என்ன என்பதைக் கேட்டருளவேண்டும். பசுக்களை மேய்த்து உண்ணும் இடையர் குலத்தில் பிறந்த நீ எங்களிடத்தில் அந்தரங்க கைங்கர்யத்தைக் கொள்ளாமல் இருக்கக் கூடாது. நீ இன்று கொடுக்க இருக்கும் பறை என்னும் வாத்யத்தைப் பெற வந்தவர்கள் அல்ல நாங்கள். காலம் உள்ளவரை எத்தனை பிறவி எடுத்தாலும் உன்னோடு உறவுடையவர்கள் ஆகவே இருக்க வேண்டும். உனக்கு மட்டுமே நாங்கள் தொண்டு செய்ய வேண்டும். அப்படிக் கைங்கர்யம் செய்யும் காலத்தில் அது எங்களுக்கு ஆனந்தம் என்கிற எண்ணத்தையும் போக்கி அருள வேண்டும் – அது உனக்கே ஆனந்தம் கொடுக்கும் செயலாக இருக்கும்படி செய்தருள வேண்டும்.

 

முப்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமான் தன் ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்வதாகச் சொல்ல, ஆண்டாள் இப்பொழுது கோபிகை பாவத்தை விட்டு, தானான தன்மையில் இப்பாசுரத்தைப் பாடுகிறாள். அவள் யாரொருவர் இந்த முப்பது பாசுரங்களையும் கற்றுக் கொண்டு பாடுகிறார்களோ, அவர்கள் தன்னைப் போன்ற பரிசுத்த பாவத்துடன் இல்லாவிடினும், தனக்குக் கிடைத்த அதே கைங்கர்ய ப்ராப்தி அவர்களுக்கும் கிடைக்கும் என்று அறுதியிடுகிறாள். அதாவது – ஆண்டாளின் கருணையினால் – கண்ணன் வ்ருந்தாவனத்தில் இருந்த காலத்தில் அவனிடம் பேரன்பு பூண்டு அங்கிருந்த கோபிகைகளுக்கும், அதே பாவத்தை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் கொண்ட ஆண்டாளுக்கும், வேறு யவரேனும் இப்பாசுரங்களை கற்று, பாடுபவர்களுக்கும் ஒரே பலன் கிடைக்கும். பட்டர் “வைக்கோலால் செய்யப்பட்ட தோல் கன்றைக் கண்டும் ஒரு தாய்ப் பசு பால் கொடுக்குமது போலே, யவரேனும் எம்பெருமானுக்கு பிரியமானவளால் பாடப்பட்ட இப்பாசுரங்களைப் பாடினால், அவருக்கும் அப்படி எம்பெருமானின் அன்பைப் பெற்றவர்கள் பெறும் பலன் கிடைக்கும்” என்று அருளிச்செய்வார். ஆண்டாள் திருப்பாற்கடலை எம்பெருமான் கடைந்த சரித்ரத்தைச் சொல்லி முடிக்கிறாள். ஏனெனில், கோபிகைகள் எம்பெருமானை அடைய விரும்பினார்கள். எம்பெருமானை அடைய பிராட்டியின் புருஷகாரம் தேவை. எம்பெருமான் பிராட்டியை வெளிக்கொணர்ந்து மணம் புரியவே கடலைக் கடைந்தான். ஆகையால் ஆண்டாளும் இச்சரித்ரத்தைப் பாடி ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறாள். ஆண்டாள் ஆசார்ய அபிமான நிஷ்டையில் இருப்பவள் ஆகையாலே, தன்னைப் பட்டர்பிரான் கோதை என்று காட்டி, ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறாள்.

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனைத்
     திங்கள் திருமுகத்துச் சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கப்பறைகொண்ட ஆற்றை அணி புதுவைப்
     பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ்மாலை முப்பதும் தப்பாமே
     இங்கு இப் பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
     எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்

கப்பல்களை உடைய திருப்பாற்கடலைக் கடைந்த ச்ரிய:பதியான கேசவனை, சந்த்ரனைப் போன்ற அழகிய முகத்தையும் சிறந்த ஆபரணங்களையுமுடைய இடைச்சிகள் சென்று வணங்கி, அந்தத் திருவாய்ப்பாடியிலே தங்கள் பலனைப் பெற்ற சரித்ரத்தை, அழகிய ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த, புதியதான தாமரை மலர்களாலான குளிர்ந்த மாலையையுடைய பெரியாழ்வாருடைய திருமகாளான ஆண்டாள் அருளிச்செய்த, கூட்டம் கூட்டமாகச் சேர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டிய முப்பது பாசுரங்களால் ஆன தமிழ்ப் பாமாலையைத் தப்பாமல் இவ்வுலகில் இந்த முறையில் சொல்லக்கூடியவர்கள், பெரிய மலை போன்ற திருத்தோள்களையும், சிவந்த திருக்கண்களையுடைய திருமுகத்தை உடையவனும், செல்வத்தை உடையவனுமான திருமகள் கேள்வனாலே எல்லா இடத்திலும் அருளைப் பெற்று இன்பத்தை அடைவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 16 – 20

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருப்பாவை

<< பாசுரங்கள் 6 – 15

இனி, 16 மற்றும் 17ம் பாசுரங்களில், நித்யஸூரிகளான க்ஷேத்ர பாலகர்கள், த்வார பாலகர்கள், ஆதிசேஷன் போன்றோர்களுக்கு இவ்வூரில் ப்ரதிநிதிகளாய் இருப்பவர்களை எழுப்புகிறாள்

பதினாறாம் பாசுரம். இதில் நந்தகோபன் திருமாளிகை வாயில் காவலர்களையும், அவர் அறையின் காவலர்களையும் எழுப்புகிறாள்.

நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய
      கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண
வாயில் காப்பானே மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்
      ஆயர் சிறுமியரோமுக்கு அறை பறை
மாயன் மணிவண்ணன் நென்னலே வாய்நேர்ந்தான்
      தூயோமாய் வந்தோம் துயிலெழப் பாடுவான்
வாயால் முன்னமுன்னம் மாற்றாதே அம்மா நீ
      நேய நிலைக் கதவம் நீக்கு ஏலோர் எம்பாவாய்

எங்களுக்கு ஸ்வாமியாய் இருக்கும் நந்தகோபனுடைய திருமாளிகையைக் காப்பவனே! கொடிகள் இருக்கும் தோரண வாயிலைக் காப்பவனே! ரத்னங்கள் பதிக்கப்பட்ட கதவினுடைய தாளை நீக்கவேண்டும். இடைப் பெண்களான எங்களுக்கு ஆச்சர்யமான செயல்களை உடையவனும் நீல ரத்னம் போன்ற திருநிறத்தை உடையவனுமான கண்ணன், நேற்றே எங்களுக்கு ஓசையெழுப்பும் பறையைக் கொடுப்பதாக வாக்களித்தான். அவனைத் திருப்பள்ளி உணர்த்துவதற்காக உள்ளத் தூய்மையுடன் வந்துள்ளோம். ஸ்வாமி! முதலில் உங்கள் வாயால் மறுக்காமல், கண்ணனிடத்தில் அன்பு கொண்ட இந்தக் கதவை நீங்களே திறக்கவேண்டும்.

 

பதினேழாம் பாசுரம். இதில் ஸ்ரீ நந்தகோபன், யசோதை மற்றும் நம்பிமூத்த பிரானை (பலராமன்) எழுப்புகிறாள்.

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறஞ்செய்யும்
      எம்பெருமான் நந்தகோபாலா எழுந்திராய்
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே
      எம்பெருமாட்டி யசோதாய் அறிவுறாய்
அம்பரம் ஊடு அறுத்து ஓங்கி உலகு அளந்த
      உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்
செம்பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா
   
  உம்பியும் நீயும் உகந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

வஸ்த்ரத்தையும் நீரையும் சோற்றையுமே தர்மம் செய்யும் எங்கள் ஸ்வாமியான நந்தகோபரே! எழுந்திரும். வஞ்சிக்கொம்பு போன்ற இடைப்பெண்களுக்கெல்லாம் தலைவியாக இருப்பவளே! ஆயர் குலத்துக்கு ஒளி விளக்காய் இருப்பவளே! எங்கள் தலைவியான யசோதைப்பிராட்டியே! உணர்ந்தெழுவாய். வானத்தைத் துளைத்துக்கொண்டு உயர்ந்து எல்லா உலகங்களையும் அளந்தருளிய தேவாதி தேவனே! உறக்கத்தை விட்டு எழுந்திருக்கவேண்டும். சிவந்த பொன்னால் செய்த வீரக்கழல்களை அணிந்த திருவடிகளையுடைய செல்வனே! பலராமனே! நீயும் உன் தம்பியான கண்ணனும் திருப்பள்ளி உணர்ந்தருள வேண்டும்.

 

18, 19 மற்றும் 20ம் பாசுரங்களில் – கண்ணன் எம்பெருமானை எழுப்பவதற்கு இன்னும் ஏதோ ஒரு குறை உள்ளது என்று யோசித்து, நப்பின்னைப் பிராட்டியின் புருஷகாரம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, இம்மூன்று பாசுரங்களில், ஆண்டாள் நப்பின்னைப் பிராட்டியின் பெருமை, கண்ணன் எம்பெருமானுக்கும் அவளுக்கும் இருக்கும் நெருக்கம், அவளின் எல்லையில்லாத போக்யதை, ஸௌகுமார்யம், அழகிய உருவம், எம்பெருமானுக்கு வல்லபையாய் இருக்கும் குணம் மேலும் அவளின் புருஷகாரத்வம் ஆகியவற்றைக் கொண்டாடுகிறாள்.பிராட்டியை விட்டு எம்பெருமானை மட்டும் ஆசைப்படுதல் ஸ்ரீராமனை மட்டும் ஆசைப்பட்ட ஸூர்ப்பணகையின் நிலை என்றும், எம்பெருமானை விட்டு பிராட்டியை மட்டும் ஆசைப்படுதல் ஸீதாப் பிராட்டியை மட்டும் ஆசைப்பட்ட ராவணின் நிலை என்பர்கள் நம் பூர்வர்கள்.

 

பதினெட்டாம் பாசுரம். எப்படி எழுப்பியும் எம்பெருமான் எழுந்திருக்காமல் இருக்க, நப்பின்னைப் பிராட்டியைப் புருஷகாரமாக முன்னிட்டுக் கொண்டு எழுப்பினால், கண்ணன் எம்பெருமானை எழுப்பலாம் என்றெண்ணி அவ்வாறே செய்கிறாள். இப்பாசுரம் எம்பெருமானார் மிகவும் உகந்த ஒன்று.

உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன்
      நந்த கோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய்
கந்தம் கமழும் குழலீ கடை திறவாய்
      வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் மாதவிப்
பந்தல் மேல் பல்கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்
      பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாடச்
செந்தாமரைக் கையால் சீர் ஆர் வளை ஒலிப்ப
      வந்து திறவாய் மகிழ்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

மத்த கஜத்தைப்போலே பலம் உடையவராய், போரில் புறமுதுகிட்டு ஓடவேண்டாதபடியான தோள்வலிமையை உடையவரான ஸ்ரீ நந்தகோபருடைய மருமகளே! நப்பின்னைப் பிராட்டியே! நறுமணம் மிகுந்த கூந்தலை உடையவளே! வாயிலைத் திற. கோழிகள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் வந்து கூவுவதைப் பார்! குருக்கத்திக் கொடிகளாலான பந்தல்மேல் இருக்கும் குயில் கூட்டங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கூவுவதைப் பார்! பந்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் விரல்களை உடையவளே! உன் நாதனான கண்ணன் எம்பெருமானுடைய திருநாமங்களை நாங்கள் பாடும்படியாக, உன்னுடைய அழகு பொருந்திய வளையல்கள் ஒலிக்கும்படி வந்து, உன்னுடைய சிவந்த தாமரை போன்ற திருக்கையால் மக்ழ்ச்சியுடன் கதவைத் திற.

 

பத்தொன்பதாம் பாசுரம். இதில் கண்ணனையும் நப்பின்னைப் பிராட்டியையும் மாறி மாறி எழுப்புகிறாள்.

குத்து விளக்கு எரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில்மேல்
      மெத்தென்ற பஞ்சசயனத்தின் மேல் ஏறிக்
கொத்து அலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல்
      வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய்திறவாய்
மைத் தடங்கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை
      எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனையேலும் பிரிவு ஆற்றகில்லாயால்
      தத்துவம் அன்று தகவு ஏலோர் எம்பாவாய்

நிலைவிளக்கு எரிய, யானைத் தந்தங்களால் செய்யப்பட்ட கால்களையுடைய கட்டிலிலே மெத்தென்ற பஞ்சினாலான படுக்கையின் மீது ஏறி, கொத்துக் கொத்தாக மலர்ந்திருக்கும் பூக்களை அணிந்த கூந்தலையுடைய நப்பின்னைப் பிராட்டியின் திருமுலைத்தடங்கள் மேலே தன் அகன்ற திருமார்பை வைத்துக் கொண்டு சயனித்திருப்பவனே! வாய் திறந்து ஒரு வார்த்தை பேசு. மையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அகன்ற கண்களை உடையவளே! நீ உன்னுடைய கேள்வனான எம்பெருமானை ஒரு கணமும் துயிலெழ அனுமதிக்க மாட்டேன் என்கிறாய். நீ அவனைவிட்டு சிறிது நேரமும் பிரிந்திருக்கமாட்டாயன்றோ? இப்படி அவனை எங்களிடத்தில் வரவிடாமல் தடுப்பது உன் ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது ஸ்வபாவத்துக்கும் சேராது.

 

இருபதாம் பாசுரம். இதில் கண்ணனையும் நப்பின்னைப் பிராட்டியையும் சேர்த்து எழுப்பி நப்பின்னைப் பிராட்டியிடம் “நீ எங்களையும் அவனையும் நன்றாகச் சேர்த்து, அனுபவிக்கும்படி செய்” என்று கேட்கிறாள்.

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
      கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பம் உடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
      வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பு அன்ன மென் முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல்
      நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை
      இப்போதே எம்மை நீர் ஆட்டு ஏலோர் எம்பாவாய்

முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களுக்கு இடர்வரும் முன்னமே எழுந்தருளி அவர்களுடைய நடுக்கத்தைப் போக்கவல்ல பலத்தையுடைய கண்ணன் எம்பெருமானே! துயில் எழு. அடியார்களை ரக்ஷிப்பதில் நேர்மை உள்ளவனே! ரக்ஷிப்பதற்குத் தேவையான பலம் உள்ளவனே! எதிரிகளுக்குத் துன்பத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய பரிசுத்தியை உடையவனே! துயில் எழு. பொற்கலசம் போன்ற ம்ருதுவான திருமுலைத்தடங்களையும் சிவந்த வாயையும் மெல்லிய இடையையும் உடைய நப்பின்னைப் பிராட்டியே! பெரிய பிராட்டியைப் போன்றவளே! துயில் எழு. நோன்புக்குத் தேவையான திருவாலவட்டத்தையும் கண்ணாடியையும் எங்களுக்குக் கொடுத்து உனக்கு நாதனான கண்ணனையும் கொடுத்து இப்போதே, நீயே அவனுடன் எங்களை நீராட்ட வேண்டும்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை – தனியன்கள்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருப்பாவை

neeLA_thunga

நீளா துங்க ஸ்தனகிரி தடீ ஸுப்தம் உத்போத்ய க்ருஷ்ணம்
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ச்ருதி சத சிரஸ் சித்தம் அத்யாபயந்தீ |
ஸ்வோசிஷ்டாயாம் ச்ரஜிநிகளிதம் யாபலாத்க்ருத்ய புங்க்தே
கோதா தஸ்யை நம இதம் இதம் பூய ஏவாஸ்து பூய: ||

ஸ்ரீ நீளா தேவியின் அவதாரமான ஸ்ரீ நப்பின்னைப் பிராட்டியின் திருமுலைத்தடங்களாகிற மலைச்சாரலிலே சயனித்துக் கொண்டிருப்பவனும், தான் சூடிக்களைந்த மாலையாலே விலங்கிடப்பட்டுள்ளவனுமான கண்ணன் எம்பெருமானைத் திருப்பள்ளியுணர்த்தி வேதங்களின் இறுதிப்பகுதியான வேதாந்தங்களிலே தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ள தன்னுடையதான பாரதந்த்ரியத்தை (எம்பெருமானுக்கே ஆட்பட்டு இருக்கும் தன்மையை) அறிவிப்பவளாய், நிர்பந்தமாகச் சென்று அவனை அனுபவிப்பவளான ஸ்ரீ ஆண்டாள் நாச்சியாருக்கு இந்த நமஸ்காரமானது காலம் உள்ளவரை ஆகவேண்டும்.

 

அன்னவயல் புதுவை ஆண்டாள் அரங்கற்குப்
பன்னு திருப்பாவை பல்பதியம்இன்னிசையால்
பாடிக் கொடுத்தாள் நற்பாமாலை பூமாலை
சூடிக் கொடுத்தாளைச் சொல்லு

அன்னங்கள் உலாவும் வயல்களையுடைய ஸ்ரீவில்லுபுத்தூரில் அவதரித்த ஆண்டாள் நாச்சியார் திருப்பாவை என்னும் ப்ரபந்தத்தை அருளிச்செய்து, அதை இனிய இசையுடன் பாடி ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு அழகிய பாமாலையாக ஸமர்ப்பித்தாள். பூக்களால் ஆன மாலையையும் தான் முதலில் சூடி பின்பு அந்த எம்பெருமானுக்கு அதை ஸமர்ப்பித்தாள். அப்படிப்பட்ட பெருமையை உடைய ஆண்டாள் நாச்சியாரைப் பாடு.

 

சூடிக்கொடுத்த சுடர்க் கொடியே! தொல்பாவை
பாடியருள வல்ல பல்வளையாய் – நாடி நீ
வேங்கடவற்கு என்னை விதியென்ற இம்மாற்றம்
நாங்கடவா வண்ணமே நல்கு

பூக்களால் ஆன மாலையைத் தான் சூடிப் பின்பு எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்த ஒளி விடும் கொடியைப் போன்றவளே! பலகாலமாக அனுஷ்டிக்கப்படும் பாவை நோன்பைத் திருப்பாவை மூலமாக அருளிச்செய்த, திருக்கைகளில் வளையல்களை அணிந்திருப்பவளே! நீ மன்மதனைக் குறித்து “என்னைத் திருவேங்கடமுடையானுக்கு ஆட்படுத்த வேண்டும்” என்று கூறியதை, நாங்கள் அவனிடத்திலே கூற வேண்டாதபடி நீயே எங்களுக்கு அருள்புரிவாயாக.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

ANdAl_srIvilliputhur_pinterest.com_sreedevi_balaji

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் ஆண்டாள் நாச்சியார் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 22ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

இன்றோ திருவாடிப்பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் – குன்றாத
வாழ்வான வைகுந்த வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திருமகளாராய்

இன்றுதான் திருவாடிப்பூரமோ? இந்த தினத்திலேதான் ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டி ஸ்ரீவைகுந்தத்தில் இருக்கும் எல்லையில்லாத ஆனந்த அனுபவத்தை விட்டு, பெரியாழ்வாரின் திருமகளாரான ஆண்டாள் நாச்சியாராக, ஒரு தாய் தன் குழந்தை கிணற்றிலே விழுந்தால், எவ்வாறு தானே கிணற்றிலே குதித்துத் தன் குழந்தையை காப்பாற்றுவாளோ, அதைப் போல என்னுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்காகவே இங்கே வந்து அவதரித்தாள். ஸ்ரீ வராகப் பெருமாள் பூமிப்பிராட்டியிடம் “என்னை வாயினால் பாடி, மனத்தினால் த்யானித்து, தூயமலர்களைக் கொண்டு அர்ச்சித்தால், ஜீவாத்மாக்கள் என்னை எளிதில் அடையலாம்” என்று சொன்னதை நமக்கு நடத்திக் காட்டவே இப்பூவுலகில் வந்து அவதரித்தாள். என்ன ஆச்சர்யம்! என்ன கருணை!

ஆண்டாள் நாச்சியார் தன்னை கோபிகையாகவும், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரை திருவாய்ப்பாடியாகவும், தன் தோழிகளை கோபிகைகளாகவும், வடபெருங்கோயிலுடையானை கண்ணனாகவும், அந்த எம்பெருமானின் ஸந்நிதியை நந்தகோபரின் திருமாளிகையாகவும் பாவித்துக்கொண்டு எம்பெருமானை அடைவதற்கு அவனே உபாயம், அடியார்கள் மூலமாகவும் நப்பின்னைப் பிராட்டி புருஷகாரத்துடனும், அவனை அடைந்து அவனுடைய ஆனந்தத்துக்காகவே கைங்கர்யம் செய்வது ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்துக்குச் சேர்ந்தது என்பதை எளிய தமிழ் பாசுரங்களின் மூலம் தன்னுடைய பெருங்கருணையாலே வெளியிட்டாள்.

திருப்பாவை வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து என்று கொண்டாடப்படுகிறது. அதாவது, வேதத்தின் ஸாரமான விஷயங்களை நாம் திருப்பாவையிலே கண்டுவிடலாம். வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணிவது, வேதத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள முக்யமான விஷயம். அதேபோல அடியார்களுடன் கூடி இருந்து எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வது, அதுவும் அவ்வாறு செய்யும்பொழுது எம்பெருமானுடைய ஆனந்தத்துக்காகவே அந்த கைங்கர்யத்தைச் செய்வது, ஆகிய விஷயங்கள் மிக முக்யமாகக் கருதப்படுகின்றன. இதை எல்லாம் நாம் திருப்பாவையில் நன்றாக அனுபவிக்கலாம். எம்பெருமானார் திருப்பாவையில் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டினால் திருப்பாவை ஜீயர் என்றே அழைக்கப்பட்டார். குழந்தைகள் முதல் பெரியோர்கள் வரை அனைவராலும் விரும்பி அனுஸந்திக்கப்படும் திருப்பாவையைப் போலே வேறு ப்ரபந்தம் இவ்வுலகில் இல்லை என்பது இதற்கு இருக்கும் தனிச்சிறப்பு.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்கவரை  எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org