Category Archives: thiruppAvai

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या – पाशुर ६ – १५

Published by:

।।श्रीः श्रीमते शठःकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः।।

तिरुप्पावै

<< पाशुर १ से ५

अब पाशुर छः – से पन्द्रह तक, आण्डाळ् नाच्चियार् उन १० ग्वालिनों को जगाती है, जो गोकुल की सारी ५००००० ग्वालिनों का प्रतिनिधित्व करती हुयी बतलाया है।

इन पाशुरों को कुछ इस व्यवस्थित ढंग व  ऐसे भावों से युक्त किया है कि, ऐसे प्रतीत होता है, देवी उन दस भागवतों को जगा रही है, जो वेद में विशेषज्ञ हैं।

छठवां पाशुर:

इस पाशुर में देवी आण्डाळ् कृष्णानुभव में रत नव गोपिका को जगाती है। यह गोपिका स्व-कृष्णानुभव से संतुष्ट है। यह भगवद अनुभव में निष्ठा का प्रथम पड़ाव है। ऐसे ही कोई अन्य भागवतों (भक्तो) के संग भगवद अनुभव करना चाहे तो वह चरमपर्व निष्ठा होती है।

पुळ्ळुम् सिलम्बिन काण् पुळ् अरैयन् कोयिल्
  वेळ्ळै विळिसन्गिन् पेररवम् केट्टिलैयो
पिळ्ळाय् एळुन्दिराय् पेय् मुलै नन्जु उण्डु
  कळ्ळच् चगडम् कलक्कु अळियक् काल् ओच्चि
वेळ्ळत्तु अरविल् तुयिल् अमर्न्द वित्तिनै
  उळ्ळ्ळत्तुक् कोण्डु मुनिवर्गळुम् योगिगळुम्
मेळ्ळ एळुन्दु अरि एन्ऱ पेर् अरवम्
  उळ्ळम् पुगुन्दु कुळिर्न्दु एलोर् एम्बावाय्

इस पाशुर में आण्डाळ् सखी से कह रही है, क्या तुझे पक्षियों की चहचहाहट सुनाई नहीं दे रही है? पक्षीराज गरुड़ के नाथ ,भगवान् (कण्णन्)  के मदिर से आ रही सफ़ेद शंखों के शंखनाद की ध्वनि नहीं सुनायी दे रही है?

हे छोटी सखी (नयी सखी) उठ, भगवान कृष्ण ने माँ बनकर आयी राक्षसी पूतना के स्तनों से लगे विष के साथ साथ उसके प्राण भी पी लिये।

अपने चरण उठाकर धोके से आये दैत्य शकटासुर को भी खंडित कर दिये, वही क्षीरसागर में शेष शैया पर शयन कर रहे है।

वह इस जगत के कारक है।

मुनि जो सदा इनके ध्यान में रहते है, योगी लोग जो प्रातः इनकी सेवा कर इनके ध्यान में रहते है।

वह अपने मन में बसे भगवान को कोई तकलीफ दिये बगैर, प्रातः उठकर हरी हरी नाम का उच्चारण कर रहे, उनके यह शब्द हमारे मन में उतर, हमें सुख प्रदान कर रहे है ।

सातवां पाशुर :

इस पाशुर में आण्डाळ् दूसरी ग्वाल सखी को उठा रही  है।

यह सखी कृष्णानुभव में प्रवीण है, पर आण्डाळ् और उसकी सखियों की आवाज़ सुनने घर के अंदर बैठी है।

कीसु कीसु एन्ऱु एन्गुम् आनैच्चात्तन् कलन्दु
  पेसिन पेच्चरवम् केट्टिलैयो पेय्प्पेण्णे
कासुम् पिरप्पुम् कलकलप्पक् कै पेर्त्तु
  वास नऱुम् कुळल् आय्च्चियर् मत्तिनाल्
ओसै पडुत्त तयिर् अरवम् केट्टिलैयो
  नायगप् पेण्पिळ्ळाय् नारायणन् मूर्ति 
केसवनैप् पाडवुम् नी केट्टे किडत्तियो
  तेसम् उडैयाय् तिऱ एलोर् एम्बावाय्

हे अबोध सखी (कृष्ण भक्ति से सरोवर होते हुये भी उसका भान न करने वाली), क्या तुझे पक्षियों की  चहचहाहट “किसु किसु”  चारों ओर  सुनायी नहीं दे रही?

क्या तुम ग्वालिनों द्वारा दही मंथने की आवाज़ नहीं सुन रही? ग्वालिनों जिनके सुन्दर केशों से भीनी भीनी महक आ रही है, जिनके दही मंथते समय हिल रहे, उनके स्वर्ण और चाँदी के आभूषणों के बजने की मधुर आवाज आ रही है|

हे! ग्वालिनों की नायिका, हम नारायण के अवतार कृष्ण के गीत गा रहे है, क्या तुम ऐसे ही सोये रहेगी?

उठ दरवाजा खोल।

आठवाँ पाशुर :

इस पाशुर में देवी ऐसी सखी को जगा रही है, जिसे कण्णन् (भगवान कृष्ण) बहुत पसंद करते है, और सखी, इसी बात से बहुत गुमान में रहती है।

कीळ् वानम् वेळ्ळेन्ऱु एरुमै सिऱु वीडु
  मेय्वान् परन्दन काण् मिक्कुळ्ळ पिळ्ळैगळुम्
पोवान् पोगिन्ऱारैप् पोगामल् कात्तु उन्नैक्
कूवुवान् वन्दु निन्ऱोम् कोदुकलम् उडैय
पावाय् एळुन्दिराय् पाडिप् पऱै कोण्डु
  मावाय् पिळन्दानै मल्लरै माट्टिय
देवादि देवनैच् चेन्ऱु नाम् सेवित्ताल्
  आवा एन्ऱु आराइन्दु अरुळ् एलोर् एम्बावाय्

हे! कृष्ण की प्यारी सखी, पूर्व दिशा में आकाश में अँधेरा हल्का हो रहा है, बैल जिन्हे थोड़े समय के लिये बाहर चरने के लिये छोड़ें है, वे  इधर उधर घूम रहे हैं । 

स्नान करने के लिये जाती सखियों को रोक कर, हम तेरे द्वार , तुझे साथ ले जाने के लिये,आये हैं , जिससे सभी पर कृपा हो। 

उठ ! हम केसी का मुख फाड़ने वाले, कंस के धनुरोत्सव में मल्लों को मारने वाले, और  जो नित्यसूरियों  के नायक है, उसकी उपासना करेंगे तो ,वह हमारी गल्तियों का ध्यान न कर, हम पर कृपा करेंगे।

नवां  पाशुर:

इस पाशुर में देवि आन्डाल्,  ऐसी ग्वाल सखी को जगाती है, जो यह विश्वास रखती है की, एम्पेरुमान को पाने के लिये एम्पेरुमान ही उपाय है।

वह एम्पेरुमान के साथ सुहावने अनुभव का आनंद लेती है।

यह सखी का विश्वास सीता पिराट्टी जैसा है, जिन्होंने  ने हनुमानजी से कहा था, कि मुझे स्वयं राम ही आकर ले जायेंगे।

तूमणि माडत्तुच् चुऱ्ऱुम् विळक्केरिय
  दूपम् कमळत् तुयिल् अणै मेल् कण् वळरुम्
मामान् मगळे मणिक्कदवम् ताळ् तिऱवाय्
   मामीर् अवळै एळुप्पीरो? उन् मगळ्दान्
ऊमैयो अन्ऱिच् चेविडो अनन्दलो?
  एमप् पेरुन्दुयिल् मन्दिरप्पट्टाळो?
मामायन् मादवन् वैगुन्दन् एन्ऱु एन्ऱु
  नामम् पलवुम् नविन्ऱु एलोर् एम्बावाय्

हे मामा की बेटी, जो इस रत्नों से सुसज्जित, दिव्य दीपकों से जगमगाते, मंद भीनी सुगंध से महकते महल में  आराम से सो रही हो, उठो, इन बड़े रत्नों से सज़े  दरवाजो की कुण्डी खोलो।

हे मामी! अपनी पुत्री को जगाओ ! क्या तुम्हरी पुत्री गूंगी बहरी है, या वह थक गयी है, क्या वह किसी के संरक्षण में है, या देर से सोने के लिये कोई वचन से बंधी है ?

हमने भगवान् नारायण के कई नाम को उच्चारा है , जैसे  मामायन्  (जिनके कृत्य आश्चर्यजनक होते है) , माधवन् (महालक्ष्मी के भर्ता),  वैकुण्ठन् ( श्री वैकुण्ठनाथ)  और कई,. पर वह अब तक उठी नहीं! ।

दसवां पाशुर:

इस पाशुर में देवि आन्डाल् एक ऐसी ग्वाल सखी को जगा रही है, जो कान्हा को प्रिय है, इस सखी को दृढ़ विश्वास है की, भगवान को प्राप्त करने का साधन भगवान् स्वयं ही है ।

इसलिये वह उसीमे दृढ़ता से लगी हुयी है, और उसकी इसी लगन के कारण कान्हा उसे चाहते है ।

नोऱ्ऱुच् चुवर्क्कम् पुगुगिन्ऱ अम्मनाय्
  माऱ्ऱमुम् तारारो वासल् तिऱवादार्
नाऱ्ऱत् तुळाय् मुडि नारायणन् नम्माल्
  पोऱ्ऱप् पऱै तरुम् पुण्णियनाल् पण्डु ओरु नाळ्
कूऱ्ऱत्तिन् वाय् वीळ्न्द कुम्बकरुणनुम्
 तोऱ्ऱुम् उनक्के पेरुम् तुयिल् तान् तन्दानो?
आऱ्ऱ अनन्दल् उडैयाय् अरुम् कलमे
  तेऱ्ऱमाय् वन्दु तिऱ एलोर् एम्बावाय्

हे सखी!  तुमने तो स्वर्ग की अनुभूति प्राप्त करने के लिये तपस्या भी की है ।

द्वार खुला नहीं है, पर फिर भी जो अंदर है वह आवाज़ तो दे सकते है ।

क्या  पहले के समय में   कुम्भकरण ,जो भगवान् के हाथो यमपुरी पहुँच गया ,जिस भगवान् नारायण का हम सदा गुणगान करते है,जो सदा साथ रहकर हमें कैंकर्य प्रदान करते है , वह  तुमसे हारकर अपनी निंदिया तुम्हे दे दी?

हे आराम से निद्रा लेने वाली अनमोलरत्न ,उठो निद्रा त्याग कर किवाड़ खोलो।

ग्यारवां पाशुर:

इस पाशुर में देवि आन्डाल् ऐसी ग्वाल सखी को उठा रही है जिसे, कान्हा की तरह  सारा वृन्दावन चाहता है।

इस पाशुर में वर्णाश्रम धर्म का पालन बतलाया है।

कऱ्ऱुक् कऱवैक् कणन्गळ् पल कऱन्दु
  सेऱ्ऱार् तिऱल् अलियच् चेन्ऱु सेरुच् चेय्युम्
कुऱ्ऱम् ओन्ऱु इल्लाद कोवलर् तम् पोऱ्कोडिये
  पुऱ्ऱरवु अल्गुल् पुनमयिले पोदराय्
सुऱ्ऱत्तुत् तोळिमार् एल्लारुम् वन्दु निन्
  मुऱ्ऱम् पुगुन्दु मुगिल् वण्णन् पेर् पाड
सिऱ्ऱादे पेसादे सेल्वप् पेण्डाट्टि नी
  एऱ्ऱुक्कु उऱन्गुम् पोरुळ् एलोर् एम्बावाय्

हे! स्वर्णलता सी सखी, तुम जनम लेने वाली कुल के  ग्वालें   गायें दुहते हैं , शत्रुओं के गढ़ में जाकर उनका नाश करते हैं| तुम जिसकी कमर बिल में रह रहे सर्प के फन की तरह है और  अपने निवास में मोर की तरह है,अब तो बाहर  आओ|

हम सब तुम्हारी सखियाँ, जो तुम्हारी  रिश्तेदारों की तरह है , सभी तुम्हारे आँगन में खड़े, मन मोहन मेघश्याम वर्ण वाले भगवान् कृष्ण के दिव्य नामों का गुणगान कर  रहें हैं । तुम क्यों अब तक  बिना  हिले डुले, बिना कुछ बोले निद्रा ले रही हो?

द्वादश पाशुर :

इस पाशुर में आण्डाल एक ऐसी सखी को जगा रही है, जिसका भाई कण्णन् (भगवान् कृष्ण) का ख़ास सखा है, जो वर्णाश्रम धर्म का पालन नहीं करता।

जब पूर्ण निष्ठा और श्रद्धा से भगवान का कैंकर्य करते है, तब वर्णाश्रम धर्म के पालन का महत्व नहीं रहता।

पर जब कैंकर्य समाप्त कर लौकिक कार्य में लग जाता है, तब वर्णाश्रम धर्म का पालन महत्वपूर्ण हो जाता है।

कनैत्तु इळन्गऱ्ऱु एरुमै कन्ऱुक्कु इरन्गि
  निनैत्तु मुलै वळिये निन्ऱु पाल् सोर
ननैत्तु इल्लम् सेऱाक्कुम् नऱ्चेल्वन् तन्गाय्
  पनित्तलै वीळ निन् वासल् कडै पऱ्ऱि
सिनत्तिनाल् तेन् इलन्गैक् कोमानैच् चेऱ्ऱ
  मनत्तुक्कु इनियानैप् पाडवुम् नी वाय् तिऱवाय्
इनित्तान् एळुन्दिराय् ईदु एन्न पेर् उऱक्कम्
  अनैत्तु इल्लत्तारुम् अऱिन्दु एलोर् एम्बावाय्

भैंसे जिनके छोटे छोटे बछड़े है, अपने बछड़ों के लिये, उनके बारे में सोंचते हुये अपने थनो में दूध अधिक मात्रा में छोड़ रही है, उनके थनो से बहते दूध से सारा घर आँगन में कीचड़ सा हो गया।

हे ! ऐसे घर में रहने वाली, भगवान् कृष्ण के कैंकर्य धन से धनि ग्वाल की बहन, हम तेरे घर के प्रवेश द्वार पर खड़ी है, ओस की बुँदे हमारे सर पर गिर रही है।

हम भगवान राम,  जिन्होंने  सुन्दर लंका के अधिपति रावण पर क्रोध कर उसे मार दिया, जिनका नाम आनन्ददायक है,उनका  गुण गा रहे हैं ।

हे! सखी ! कुछ बोल नहीं रही हो, कितनी लम्बी निद्रा है तुम्हारी, अब तो उठो,  तिरुवाय्प्पाडि  (गोकुल} के सभी वासी तुम्हारी निद्रा के बारे में जान गये है।

तेरहवां पाशुर:

इस पाशुर में आण्डाल उस सखी को जगा रही है, जो स्वयं एकांत में अपने नेत्रों की सुंदरता का बखान करती है।

नेत्र ज्ञान के परिचायक है, इसलिये ऐसे भी कह सकते है की यह सखी एम्पेरुमान (भगवान्) के बारे पूर्ण ज्ञान रखती है।

भगवान् कृष्ण को अरविन्दलोचनन् (कमल सी अँखियों   वाले) नाम से भी सम्बोधित करते है।

सखी स्वयं की अँखियों  की तुलना भगवान कृष्ण के नेत्र से करती हुयी, विश्वास करती है कि  स्वयं कृष्ण उसे ढूंढते हुए यहाँ आयेंगे।        

पुळ्ळिन् वाय् कीण्डानैप् पोल्ला अरक्कनै
  किळ्ळिक् कळैन्दानैक् कीर्त्तिमै पाडिप्पोय्
पिळ्ळैगळ् एल्लारुम् पावैक्कळम् पुक्कार्
  वेळ्ळि एळुन्दु वियाळम् उऱन्गिऱ्ऱु
पुळ्ळुम् सिलम्बिन काण् पोदरिक्कण्णिनाय्
  कुळ्ळक् कुळिरक् कुडैन्दु नीरडादे
पळ्ळिक् किडत्तियो? पावाय् नी नन्नाळाल्
  कळ्ळम् तविर्न्दु कलन्दु एलोर् एम्बावाय्

व्रत धारिणी सभी सखियाँ, व्रत के लिये निश्चित स्थान पर पहुँच गयी है।

सभी सखियाँ सारस के स्वरुप में आये बकासुर का वध करने वाले भगवान कृष्ण और सभी को कष्ट देने वाले रावण का नाश करने वाले भगवान् श्रीरामजी का गुणानुवाद कर रही है।

आकाश मंडल में शुक्र ग्रह उदित हुये है, और बृहस्पति अस्त हो गये है। पंछी सब विभिन्न दिशाओं में दाना चुगने निकल गये।

हे! बिल्ली और हरिणी जैसे आँखों वाली, प्राकृतिक स्त्रीत्व की धनी!  क्या आज के इस शुभ  दिवस पर भी, हमारे साथ शीतल जल में स्नान न कर, हमारे साथ भगवद गुणानुवाद न कर, अकेली  अपनी शैया पर भ्रम में भगवान् सुख भोगती रहोगी ?

चौदहवाँ पाशुर

इस पाशुर में देवी उस सखी को जगा रही है, जिसने सभी सखियों को इस व्रत अनुष्ठान के लिये जगाने की जिम्मेदारी ली थी, पर स्वयं अभी अपने घर में निद्रा ले रही है।

उन्गळ् पुळैक्कडैत् तोट्टत्तु वावियुळ्
  सेन्गळुनीर् वाय् नेगिळ्न्दु आम्बल् वाय् कूम्बिन काण्
सेन्गल् पोडिक्कूऱै वेण् पल् तवत्तवर्
  तन्गळ् तिरुक्कोयिल् सन्गिडुवान् पोदन्दार्
एन्गळै मुन्नम् एळुप्पुवान् वाय् पेसुम्
  नन्गाय् एळुन्दिराय् नाणादाय् नावुडैयाय्
सन्गोडु चक्करम् एन्दुम् तडक्कैयन्
  पन्गयक् कण्णानैप् पाडु एलोर् एम्बावाय्

ओह ! वह जो सभी प्रकार से पूर्ण है, वह जिसने प्रातः सभी को निद्रा से जगाने की जिम्मेदारी ली है,वह जो निसंकोच है, वह जो सुन्दर बातें बतियाती है।

अपने घर के पिछवाड़े के तालाब में प्रातः की सुचना देते नीलकमल मुरझा गये है, लाल कमल दल खिल रहे है, सन्यासी काषाय वस्त्र धारण किये, जिनके मुख की धवल दन्त पंक्ति दृष्टिगोचर हो रही है, मंदिर की तरफ प्रस्थान कर रहे है, मंदिर के किवाड़ खुलने के प्रतिक में शंखनाद कर रहे है।

उठो ! कमलनयन सा नेत्रों में मंद लालिमा लिये, अपने दोनों दिव्य हस्तों में दिव्य शंख  चक्र धारण किये भगवान् के गुणानुवाद करो ।

पन्द्रहवाँ पाशुर

इस पाशुर में देवी आण्डाल ऐसी सखी को जगा रही है, जो आण्डाल और उनकी सखियों को आते हुये निहारने के लिये उत्सुक है।

एल्ले इळम् किळिये इन्नम् उऱन्गुदियो
  चिल्लेन्ऱु अळियेन्मिन् नन्गैमीर् पोदर्गिन्ऱेन्
वल्लै उन् कट्टुरैगळ् पण्डे उन् वाय् अऱिदुम्
  वल्लीर्गळ् नीन्गळे नानेदान् आयिडुग
ओल्लै नी पोदाय् उनक्कु एन्न वेऱु उडैयै
  एल्लारुम् पोन्दारो पोन्दार् पोन्दु एण्णिक्कोळ्
वल् आनै कोन्ऱानै माऱ्ऱारै माऱ्ऱु अळिक्क
  वल्लानै मायनैप् पाडु एलोर् एम्बावाय्

(इस पाशुर का अर्थ, देवी अपनी सखियों के संग जगाने आयी एक सखी के द्वार पर खड़ी,  बाहर खड़ी सखियों और भीतर की सखी के मध्य वार्तालाप के अनुरूप दिया है।)

 बाहर खड़ी सखी : हे ! युवा तोते जैसी नवयौवना, मधुर वार्तालाप वाली, हम सब तेरे द्वार पर खड़ी हैं, और तुम निद्रा ले रही हो ?

अन्दर की सखी : हे! भगवद प्रेम में परिपूर्ण सखियों, इतने क्रोध में न बोलो, मैं  अभी आ रही हूँ ।

 बाहर  खड़ी सखी : तुम वार्ता में बहुत चतुर हो, हम सब हम आपके अशिष्ट शब्दों के साथ-साथ आपके मुंह को भी  बहुत पहले से जानते हैं।

अन्दर की सखी: तुम सब भी बहुत होशियार हो,  मैं जो  भी करती  हूं वह गलत होने दो, अब मुझे क्या करना है कहो ?

 बाहर खड़ी सखी:  जल्दी उठो , क्या तुम्हे नहीं उठने में कुछ विशेष लाभ है.?

अन्दर की सखी: क्या वो सब आ गए हैं, जिन्हें आना चाहिए था या  कोई और आना बाकी  है ?

बाहर खड़ी सखी: सभी आ गये है , तुम  बाहर  आकर गिन सकती हो।

अन्दर की सखी: बाहर आकर क्या करूँ ?

बाहर  खड़ी सखी: कुवलयापीड़ हाथी को मारनेवाले, अपने शत्रुओं का बल हरने वाले, अद्भुत गतिविधियां करने वाले भगवान् कृष्ण के गुणानुवाद करेंगे।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-6-15-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या – पाशुर १ से ५

Published by:

श्रीः  श्रीमते शठःकोपाय  नमः   श्रीमते रामानुजाय  नमः   श्रीमत् वरवरमुनये नमः

तिरुप्पावै

<< तनियन्

पहला पाशुर:

एम्पेरुमान और ग्वालिनों के गुणानुगान का समय :

एम्पेरुमान उपाय और उपेय दोनों ही है, आण्डाळ् ने निश्चय कर लिया कि कृष्णानुभव के लिये, वह मार्गळि नोन्बु (( जो तमिल माह मार्गळि में रखे जाने वाली धार्मिक व्रतानुष्ठान)  (उत्तर भारतीय माह मार्गशीर्ष ) रखेगी।

      मार्गळित् तिङ्गळ् मदि निऱैन्द नन्नाळाल्
       नीराडप् पोदुवीर् पोदुमिनो नेरिळैयीर्
      सीर् मल्गुम् आय्प्पाडिच् चेल्वच् चिऱुमीर्गाळ्
       कूर्वेल् कोडुम् तोळिलन् नन्दगोपन् कुमरन्
      एर् आर्न्द कण्णि यसोदै  इळम् सिन्गम्
      कार् मेनिच् चेन्गण् कदिर् मदियम् पोल् मुगत्तान्
     नारायणने नमक्के पऱै तरुवान्
     पारोर् पुगळप् पडिन्दु एलोर् एम्बावाय्

ओ ! तिरुवाय्प्पाडि (श्री गोकुल) की युवा लड़कियों तुम्हारे पास तो कृष्ण कैंकर्य की संपत्ति है।

ओ ! सुन्दर बड़े आभूषण धारण करने वाली, आज शुभ दिवस है, देखो आज मार्गळि माह की पूर्णिमा है।

श्री कृष्ण (कण्णन्) नन्दगोप के आज्ञाकारी पुत्र है।

नन्दगोप के पास एक भाला है, जिससे वह कन्नन को हानि पहुँचाने वाले को ख़त्म कर देते है।

कन्नन यशोदाप्पिराट्टि के शेर के शावक की तरह है जिनके नेत्र अति सुन्दर है।

कन्नन का वर्ण घने काले बादलों सा है उनकी आँखें थोड़ी लालिमा लिये है, उनका मुख सूर्य चंद्र की भांति है।

वह स्वयं नारायण एम्पेरुमान है, वह हमें अपना कैंकर्य प्रदान कर सेवा का अवसर देंगे।

दूसरा पाशुर:

इस पाशुर में देवी अपनी सखियों को कृष्णानुभव के लिये क्या करना चाहिये क्या नहीं करना चाहिये का  नियम पालन बतला रही है।

देवी यहाँ यह कहती है की एम्पेरुमान (भगवान) की शरणागत हुयी हम सबको हमारे पूर्वाचार्यों के उपदेश ही मार्गदर्शक है।

वैयत्तु वाळ्वीर्गाळ् नामुम् नम् पावैक्कुच्
  चेय्युम् किरिसैगळ् केळीरो पार्कडलुळ्
पैयत् तुयिन्ऱ परमन् अडिपाडि
  नेय्युण्णोम् पालुण्णोम् नाट्काले नीराडि
मै इट्टु एळुदोम् मलर् इट्टु नाम् मुडियोम्
  सेय्यादन सेय्योम् तीक्कुऱळै चेन्ऱु ओदोम्
ऐयमुम् पिच्चैयुम् आन्दनैयुम् कैकाट्टि
  उय्युमाऱेण्णि उगन्दु एलोर् एम्बावाय्

हे सखियों ! हमें इस संसार में रहकर जीने के लिये जीवन मिला है। हम अपने उद्धार के लिये, भगवत प्राप्ति के लिये किये जाने वाले व्रत में हमें क्या करना चाहिये, क्या न करना चाहिये इसे समझते है।

हम सब तिरुप्पाऱ्कडल्  (क्षीर सागर) में शेष शैया पर शयन कर रहे, भगवान के दिव्य श्रीचरणों में प्रार्थना करेंगी।

हम घृत (घी) और दूध का सेवन नहीं करेंगी।

हम सुबह जल्दी उठकर स्नान करेंगी। 

हम अपनी आंखों में काजल नहीं लगायेंगी और न ही हम अपने बालों में फूल लगायेंगी।

हम ऐसा कोई कार्य नहीं करेंगी जो हमारे बड़ों ने निषिद्ध किया है।

हम किसी की चुगली नहीं करेंगी, हम अपनी सक्षमतानुसार जरूरतमंद को दान करेंगी। 

आण्डाळ् प्रार्थना करती है की, कृष्णानुभव की अनुमति देने वाले सभी बृन्दावन वासियों को लाभ मिले, यहाँ इसका अर्थ सभी को लाभ मिले ऐसा लिया है।

ओन्गि उलगु अळन्द उत्तमन् पेर् पाडि
  नान्गळ् नम् पावैक्कुच् चाऱ्ऱि नीराडिनाल्
तीन्गिन्ऱि नाडु एल्लाम् तिन्गळ् मुम्मारि पेय्दु
  ओन्गु पेरुम् सेन्नेल् ऊडु कयल् उगळ
पून्गुवलैप् पोदिल् पोऱि वण्डु कण् पडुप्प
  तेन्गादे पुक्कु इरुन्दु सीर्त्त मुलै पऱ्ऱि
वान्गक् कुडम् निऱैक्कुम् वळ्ळल् पेरुम् पसुक्कळ्
  नीन्गाद सेल्वम् निऱैन्दु एलोर् एम्बावाय्

हम व्रतधारिणी है इसलिये स्नान कर, हम सब उन भगवान् जो विशाल त्रिविक्रम स्वरुप धारण कर सारे ब्रह्माण्ड को नाप लिये,उनके दिव्य नामो का गुणानुवाद करेंगे।

ऐसा करने से बिना कोई हानि पहुंचाये सारे देश में, माह में तीन बार वर्षा होगी, जिससे धान के खेत लहलहा उठेंगे, उन खेतों में, मछीलियाँ कूदती दिखेंगी, चित्तीदार भृंग नीलकमल पर मंडराएंगे , लोग बेहिचक अपनी गायें के पास जाकर उन्हें दुहेंगे, वह इतना दूध देंगे की, दूध पात्रों से बाहर  बहेगा, देश अमिट ऐश्वयों से भरपूर होगा।

ब्राह्मण , राजा और सतियों के लिये, आण्डाळ् पर्जन्यदेव को माह में तीन बार बरसने की आज्ञा देती है, जिससे बृन्दावन निवासी सम्पन्नता से रहते हुए, कृष्णानुभव करते रहे।

आळि मळैक् कण्णा ओन्ऱु नी कै करवेल्
  आळियुळ् पुक्कु मुगन्दु कोडु आर्त्तु एऱि
ऊळि मुदल्वन् उरुवम् पोल् मेय् कऱुत्तु
   पाळियम् तोळुडैप् पऱ्पनाभन् कैयिल्
आळि पोल् मिन्नि वलम्पुरि पोल् निन्ऱु अदिर्न्दु
  ताळादे सार्न्गम् उदैत्त सरमळैपोल्
वाळ उलगिनिल् पेय्दिडाय् नान्गळुम्
  मार्गळि नीर् आड मगिळ्न्दु एलोर् एम्बावाय्

ओ वरुण देव, आप में समुद्र सी गहराइयाँ है, आप समुद्र से पानी लेकर भारी गर्जना करते हुये,  भगवान, जो समय के स्वामी है, जिनकी नाभि,  कमल के समान है, उनके वर्ण की तरह नीलमेघ वाले बन, अपने में कुछ न छिपाते हुये, भगवान के एक दिव्य हाथ में धारण किये हुये, चक्र की भव्यता से, उनके दूसरे हाथ में धारण किये शंख की तरह, तेजीसे गूंजते हुये, उनके सार्ङ्ग  धनुष से होती बाणों की वर्षा की तरह बरसो।

जिससे इस संसार के लोग कृष्णानुभव करते प्रसन्नता से रहे, और हम व्रत धारिणी भी इस मार्गळि माह में स्नान करें।

इस पाशुर में आण्डाळ् कहती है की नित्य भगवान के नाम स्मरण से हमारे कर्मानुसार किये हुये पाप और पुण्य कर्म धूमिल हो जाते है।

पाप कर्म अग्नि में जलती हुयी रुई की तरह जल कर भस्म हो जाते है, भविष्य में अनजाने में किये दुष्कर्म, कमल के पत्तों पर पानी की तरह,  बिना किसी निशान के मिट जाते है।

विशेष बात यह है की भगवान आप के सारे गत कर्म मिटा देते है, और भविष्य में भी अनजाने में हुये गलत कर्मो को मिटा देते है, पर साथ ही जानकारी रख कर किये हुये दुष्कर्मों के दुष्फल भी देते है।

मायनै मन्नु वड मदुरै मैन्दनैत्
  तूय पेरुनीर् यमुनैत् तुऱैवनै
आयर् कुलत्तिनिल् तोन्ऱुम् अणिविळक्कै
  तायैक् कुडल् विळक्कम् सेय्द दामोदरनै
तूयोमाय् वन्दु नाम् तूमलर्त् तूवित् तोळुदु
  वायिनाल् पाडि मनत्तिनाल् सिन्दिक्क
पोय पिळैयुम् पुगु तरुवान् निन्ऱनवुम्
  तीयिनिल् तूसागुम् सेप्पु एलोर् एम्बावाय्

उत्तर में मथुरा के देदीप्यमान राजा है दामोदर, उनकी अद्भुत लीलायें है, वह गहरी बहती हुयी यमुना किनारे खेलते है,  ग्वालकुल में अवतीर्ण माँ यशोदा को धन्य करने वाले कुलदीपक है।

हम पवित्रता से उन्ही का ध्यान धरते हुये, मुख से उन्ही के नामो का उच्चारण करते हुये, पुष्पों से उनकी आराधना सेवा करेंगे, (याने हम मन बुद्धि कर्म से उनकी आराधना करेंगे) ।

भविष्य में हमसे अनजाने में हुये दुष्कर्मों को भगवान मिटा देते है, ऐसे ही जैसे अग्नि रुई को भस्म कर देती है, इसलिये सदा उन्ही के नामों का गुणगान करते रहो।   

ऐसे आण्डाळ् ने इन पांच पासुरों में भगवान के विभिन्न व्यूहों को सम्बोधित करते हुये प्रार्थना की।

भगवान का पर स्वरुप (श्रीवैकुंठम में भगवान श्रीमन्नारायण) ।

व्यूह स्वरुप (क्षीरसागर में शयन कर रहे भगवान) ।

विभव स्वरुप (भगवान त्रिविक्रम) ।

अंतर्यामी स्वरुप (वरुणदेव में वसित भगवान श्रीमन्नारायण) ।

और अर्चा स्वरुप (मथुरा  में विराजित भगवान)।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-1-5-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या – तनियन्

Published by:

श्रीः  श्रीमते शठःकोपाय  नमः   श्रीमते रामानुजाय  नमः   श्रीमत् वरवरमुनये नमः

तिरुप्पावै

नीळा तुङ्ग स्तनगिरि तटीसुप्तम् उद्बोद्य कृश्णम्

पारार्त्यम् स्वम् श्रुति शत शिरस् सिद्दम् अद्यापयन्ती

स्वोच्चिश्टायाम् स्रजि निगळितम् या बलात् क्रुत्य भुन्ग्ते

गोदा तस्यै नम इदम् इदम् भूय एवास्तु भूय:।

भगवान श्रीकृष्ण ,नैप्पीनै पिराट्टि (जो भगवान श्रीमन् नारायण् की एक सहचरी नीळा देवी की अवतार है) के वक्षस्थल, जो पहाड़ की ढलान की तरह है, उन पर सर रख सो रहे है।

आण्डाळ् उन्ही श्रीकृष्ण को, स्वयं पहनी हुयी माला पहनाकर अपने बंधन में बाँध लिया है। वह उन्हें जगाकर, जैसे वेदांत (वेदों के अंतिम भाग) में बतलाया गया, वैसे अपने पारतन्त्रियम् (पूर्ण रूप से एम्पेरुमान पर निर्भर), होने के बारे में बतलाती है।

आण्डाळ् जो हठपूर्वक एम्पेरुमान के पास जाकर, उन्हें अपना बनाकर आनंदित हो सदा उन्ही के पास रह गयी, ऐसी देवी को मेरा अभिवादन।

अन्नवयल् पुदुवै आण्डाळ् अरन्गर्कुप्

पन्नु तिरुप्पावैप् पल्पदियम् – इन्निसैयाल्

पाडिक् कोडुत्ताळ् नऱ्पामालै पूमालै

सूडिक् कोडुत्ताळैच् चोल्लु।

आण्डाळ् नाच्चियार्, हरे भरे खेतों से घिरे, जिनके चारों ओर  हंस घूम रहे है ऐसे श्रीविल्लिपुत्तूर में अवतरित हुयी है।

कृपा करते हुये अपने मधुर कंठ से इस तिरुप्पावै पाशुर रूपी माला को भगवान श्री रंगनाथजी को समर्पित की और पहले स्वयं धारण की हुयी पुष्प माला भी अर्पित की| उस् महान् आन्डाळ् के गुण् गायें 

सूडिक् कोडुत्त सुडर्क् कोडिये तोल्पावै

पाडि अरुळ वल्ल पल् वळैयाय् – नाडि नी

वेन्गडवर्कु  एन्नै विदि एन्र इम्माट्रम्

नाम् कडवा वण्णमे नल्गु

वह जो स्वयं धारण की हुयी माला अर्पितकरने वाली, जो एक अमरलता है!

वह जो कृपा कर, पावै नोन्बु (एक अनुष्ठान जो लड़कियां करती है) के बारे में गान किया, व्रत जो लम्बे समय तक रखा जाता है।

वह जो अपने दिव्य हाथों में चूड़ियां धारण करती है। वह जिसने मन्मथ (कामदेव) से तिरुवेंगड़म में एम्पेरुमान की सेविका बनाने की प्रार्थना की।

आप हम पर अनुग्रह कीजिये ताकि हमें उसे बताना न पड़े|

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-thaniyans-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या

Published by:

श्रीः  श्रीमते शठःकोपाय  नमः   श्रीमते रामानुजाय  नमः   श्रीमत् वरवरमुनये नमः

मुदलायिरम्

श्री मणवाळ मामुनिगळ् अपने उपदेश रत्त्नमालैः के २२ वे पाशुर में, बहुत ही सुन्दर ढंग से  देवी आण्डाळ् की महानता का वर्णन करते है।

इन्ऱो तिरुवाडिप्पूरम् एमक्काग
अन्ऱो इन्गु आण्डाळ् अवदरित्ताळ् – कुन्ऱाद
वाळ्वान वैगुन्द वान् बोगम् तन्नै इगळ्न्दु
आळ्वार् तिरुमगळाराय् ।

क्या आज तिरुवाडिप्पूरम् (द्रविड़ आदि माह (उत्तर भारतीय आषाढ़ माह ) का पूर्व फाल्गुनी नक्षत्र है ?

जैसे एक माता कुएं में गिरे अपने बच्चे को बचाने के लिये, कुएं में कूद जाती है, वैसे ही

श्री भूदेवी, श्री वैकुण्ठ के असीमित,आनंदमय अनुभव को छोड़कर

पेरियाळ्वार की पुत्री के रूप में श्रीविल्लिपुत्तूर में अवतरित हुयी ।

भगवान वराह अवतार में श्री भूदेवी के उद्धार के समय देवीसे  कहा था, “जीवात्मा मन से मेरा ध्यान करते हुये, पुष्पों से पूजा, आरधना करते, मनसे प्रार्थना करे, तो मुझे प्राप्त कर सकता है । ” कितनी कृपा और आश्चर्य की बात है।

आण्डाळ् ने स्वयं को ग्वालिन, श्रीविल्लिपुत्तूर को श्री गोकुल, उसकी सहेलियोंको ग्वालिनें, श्रीविल्लिपुत्तूर के वटपत्रशायि मन्दिर में विराजित भगवान वटपत्रशायि को कृष्ण (कान्हा ), और मन्दिर को नन्दगोप का घर माना।

अपनी अपार करुणा से आण्डाळ् ने भगवान को पाने के उपाय में, तमिल भाषा में,  सरलता से समझ में आने वाली पाशुर रचे, जिसे तिरुप्पावै कहते है।

यह भी बतलाया की एम्पेरुमान को पाने के लिये, एम्पेरुमान ही उपेय (साधन् है। एम्पेरुमान की प्रसन्नता के लिये उनका कैंकर्य ही काफी है। भागवतों के माध्यम से  और  नैप्पीनै पिराट्टि के पुरुषकार (सिफारिश्) से ही  एम्पेरुमान की प्राप्त्ति  हो सकती है.| यह हर जीवात्माका स्वरुप ( मूल गुण ) है 

सम्प्रदाय में आचार्यो पूर्वाचार्यों ने तिरुप्पावै को वेदों का सार माना है।

इसमें भगवद प्राप्ति का रहस्योद्घाटन भी है।

वेद यह कहते है की वेदज्ञ की सहायता से भगवान के, दिव्य श्रीचरणों की प्राप्ति हो सकती है। 

ऐसे ही तिरुप्पावै  कहता है कि  भगवद प्राप्त्ति के लिये, भागवतों के साथ भगवान की सेवा करना, केवल भगवानकी प्रसन्नता के लिये, सेवा जरुरी है।

इस रहस्य को हम तिरुप्पावै में पूरी तरह जान उसका आनन्दानुभव कर सकते है।

भगवद रामानुज स्वामीजी के अनेक नामों में एक नाम तिरुप्पावै जीयर भी था, यह उनके सदा तिरुप्पावै के अनुसन्धान के कारण पड़ा।  

इस प्रबंध की एक और विशेषता है कि, सिर्फ यही एक ऐसा प्रबंध है, जिसे बच्चो से लेकर बड़ों तक बहुत ही आनंद और उत्साह से गायन कर सकते है।

इस तिरुप्पावै का यह सरल भावार्थ पूर्वाचार्यों (उपदेशक) के व्याख्यानों पर आधारित है।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

തിരുപ്പാവൈ – ലളിത വ്യാഖ്യാനം – പാസുരം 21 മുതൽ 30 വരെ

Published by:

ശ്രീ ശ്രീമതേ ശഠകോപായ നമഃ ശ്രീമതേ രാമാനുജായ നമഃ ശ്രീമത് വരവരമുനയേ നമഃ

തിരുപ്പാവൈ

<< പാസുരം 16 – 20

ഇരുപത്തിയൊന്നാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ സ്മരിക്കുന്നത് നന്ദഗോപകുലത്തിലുള്ള കണ്ണന്റെ പിറവിയെയും, അവന്റെ വേദങ്ങളാല്‍ സ്ഥാപിതമായിട്ടുള്ള മഹത്വത്തെയുമാണ്.

21.ഏറ്റകലങ്കള്‍ എതിര്‍പൊങ്കി മീതളിപ്പ മാറ്റാതേ പാല്‍ ചൊരിയും വള്ളല്‍ പെരും പശുക്കള്‍ ആറ്റ പടൈത്താന്‍ മകനേ അറിവുറായ് ഊറ്റമുടൈയായ് പെരിയായ് ഉലകിനില്‍ തോറ്റമായ് നിന്റ ചുടരേ തുയിലെഴായ് മാറ്റാര്‍ ഉനക്കു വലിതൊലൈന്തു ഉന്‍ വാസൽ കണ്‍ ആറ്റാതു വന്തു ഉന്‍ അടി പണിയുമാപോലേ പോറ്റിയാം വന്തോം പുകഴ്ന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

പാത്രങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ് കവിയും വിധം പാലു് തരുന്ന ഐശ്വര്യം നിറഞ്ഞ ധേനുക്കളുള്ള നന്ദഗോപരുടെ മകനേ, ദിവ്യനിദ്രയില്‍ നിന്ന് നീ ഉണരുക! ആധികാരികമായ വേദങ്ങളാല്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്ന പരമോന്നതമായ ശക്തിയ്ക്കു് ഉടയവനേ,  മഹാപുരുഷനായവനേ, ഏവര്‍ക്കും ദൃശ്യനായി പ്രപഞ്ചത്തില്‍ അവതരിക്കാന്‍ കഴിവുറ്റവനേ, ഉണര്‍ന്നാലും. നിന്റെ ദിവ്യസൌധത്തിന്റെ പടിവാതിലില്‍ നിന്നെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളിതാ നില്ക്കുന്നു, നീയാല്‍ ജയിക്കപ്പെട്ട എതിരാളികള്‍ ഗതിയില്ലാതെ നിന്റെ പാദപത്മത്തില്‍ നമിക്കുന്നത് പോലെ.  

ഇരുപത്തിരണ്ടാം പാസുരം. ഇവിടെ, ആണ്ടാള്‍ ഭഗവാനോട് തനിക്കും തന്റെ തോഴിമാര്‍ക്കും മറ്റ് ഗതിയില്ലെന്ന്, വിഭീഷണന്‍ ശ്രീരാമനെയെന്ന വിധം തങ്ങള്‍ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നുവെന്ന്, അറിയിക്കുന്നു. തനിക്ക് എല്ലാ ആശകളും അറ്റതായും ഭഗവദ് പ്രസാദം മാത്രമേ താന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂവെന്നും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. 

22.അങ്കണ്‍ മാ ഞാലത്തു അരസര്‍ അപിമാന പങ്കമായ് വന്തു നിന്‍ പള്ളിക്കട്ടിർ കീഴേ സങ്കമിരുപ്പാര്‍ പോല്‍ വന്തു തലൈപ്പെയ്തോം കിൺകിണി വായ്ചെയ്ത താമരൈപ്പൂപ്പോലേ ചെങ്കണ്‍ ചിറുച്ചിറിതേ എമ്മേല്‍ വിഴിയാവോ തിങ്കളും ആതിത്തിയനും എഴുന്താര്‍പോല്‍ അങ്കണ്‍ ഇരണ്ടുങ്കൊണ്ടു എങ്കള്‍ മേല്‍ നോക്കുതിയേല്‍ എങ്കള്‍ മേല്‍ ശാപം ഇഴിന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

സുന്ദരവും വിശാലവും ബൃഹത്തുമായ രാജ്യങ്ങള്‍ പാലിച്ച രാജാക്കന്മാര്‍,  അങ്ങയുടെ സിംഹാസനത്തിന് കീഴെ തങ്ങളുടെ അഹന്തയറ്റ് ഒത്തുകൂടിയത് പോലെ ഞങ്ങളിതാ എത്തിയിരിക്കുന്നു. കരുണാപൂര്‍ണ്ണമായ, മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ആഭരണം പോലെയുള്ള ആ പാതിവിടര്‍ന്ന താമരയിതള്‍ കണ്ണുകളാല്‍ നീ കടാക്ഷ‍ിക്കുകയില്ലയോ?  സൂര്യചന്ദ്രോപമമായ തിരുമിഴികളാല്‍ നീ കടാക്ഷിച്ചാല്‍ ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങള്‍ അറ്റുപോകും.

ഇരുപത്തിമൂന്നാം പാസുരം. ഇവിടെ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ഭഗവാന്‍ കണ്ണന്‍ ആണ്ടാളോട് അവളുടെ ആഗ്രഹമെന്തെന്ന് ആരായുന്നു. ആണ്ടാളോ, ഭഗവാനോട് അങ്ങ് ശയ്യയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, സിംഹാസനത്തിലേക്ക് നടന്ന്, അതിലമര്‍ന്ന് രാജാവിനെപ്പോലെ നിറസദസ്സില്‍ വച്ച് തന്റെ ഹിതം ആരായണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. 

23.മാരിമലൈ മുഴൈഞ്ചില്‍ മന്നിക്കിടന്തു ഉറങ്കും സീരിയ സിങ്കം അറിവുറ്റുത്തീവിഴിത്തു വേരി മയിര്‍പ്പൊങ്ക എപ്പാടും പേര്‍ന്തു ഉതറി മൂരി നിമിര്‍ന്തു മുഴങ്കിപ്പുറപ്പട്ടു പോതരുമാ പോലേ നീ പൂവൈപ്പൂവണ്ണാ ഉന്‍ കോയില്‍ നിന്റു ഇങ്ങനേ പോന്തരുളി കോപ്പുടൈയ സീരിയ സിങ്കാസനത്തിരുന്തു് യാം വന്ത കാരിയം ആരായ്ന്തു അരുള്‍ ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

കായാമ്പൂ വര്‍ണ്ണാ! വര്‍ഷകാലത്ത് ഗുഹയില്‍ ഉറങ്ങുന്ന സിംഹം എഴുന്നേറ്റ് ഉഗ്രനേത്രത്താല്‍ ചുറ്റും നോക്കി, ശരീരം വിറപ്പിച്ച് സടകുടഞ്ഞ് എഴുന്നേല്‍ക്കും പോലെ, ഗാംഭീര്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, തന്റെ ദിവ്യസൌധത്തിലെ മനോഹരമായ തിരു സിംഹാസനത്തിലേറി ഞങ്ങളെ കടാക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ഞങ്ങളുടെ ആഗമനോദ്ദേശ്യമാരായണം.

ഇരുപത്തിനാലാം പാസുരം. ഭഗവാന്‍ ഇപ്രകാരം ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചത് ദര്‍ശിച്ച ശേഷം, ആണ്ടാള്‍ ഭഗവാന് മംഗളാശാസനം ചെയ്യുന്നു. പെരിയാഴ്വാരുടെ ദിവ്യപുത്രിയെന്ന നിലയില്‍ ആണ്ടാളുടെ ലക്ഷ്യം ഭഗവാന് മംഗളമുണ്ടാകണേ എന്ന് ആശംസിക്കുക മാത്രമാണ്.  ദണ്ഡകാരണ്യത്തില്‍ സീതാദേവിക്കൊപ്പം നടകൊണ്ട ശ്രീരാമനെ മാമുനിമാരും പിന്നീട് പെരിയാഴ്വാറും, ചെയ്തപോലെ മംഗളാശാസനം ചെയ്യുന്നു. അവര്‍, കാനനത്തില്‍ സുന്ദരദിവ്യ പാദങ്ങളുള്ള ഭഗവാന്‍ നടകൊണ്ടതില്‍ സ്വയം കാരണക്കാരായി കരുതി വേദനിച്ചു.  

24.അന്റു ഇവ്വുലകം അളന്തായ് അടിപോറ്റി സെന്റങ്കുത്തെന്നിലങ്കൈ ചെറ്റായ് തിറല്‍ പോറ്റി പൊന്‍റച്ചകടമുതൈത്തായ് പുകഴ്പോറ്റി കന്റു കുണിലാ എറിന്തായ് കഴല്‍ പോറ്റി കുന്റു കുടൈയാ വെടുത്തായ് കുണം പോറ്റി വെന്റു പകൈ കെടുക്കും നിന്‍കൈയില്‍ വേല്‍ പോറ്റി എന്റെന്റും ഉന്‍ ചേവകമേ ഏത്തിപ്പറൈ കൊള്‍വാൻ ഇന്റുയാം വന്തോം ഇരങ്കു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

പോറ്റി എന്നതിന് നീണാള്‍ വാഴട്ടെ എന്നര്‍ത്ഥം. ഇത് മംഗളാശാസനമാണ്. ദേവതകള്‍ക്കായി ഇപ്പാരിനെ പണ്ട് അളര്‍ന്നവനേ! നിന്തിരുവടി നീണാള്‍ വാഴട്ടെ! രാവണന്റെ മനോഹരമായ ലങ്കാപുരിയിലെത്തി അതിനെ തകര്‍ത്തവനേ, നിന്റെ ശക്തി നീണാള്‍ വാഴട്ടെ! ശകടത്തില്‍ ആവേശിച്ചിരുന്ന അസുരനെ അതിന്റെ ചക്രത്തില്‍ തൊഴിച്ച് വധിച്ചവനേ, നിന്റെ കീര്‍ത്തി നീണാള്‍ വാഴട്ടെ! കന്നിന്റെ രൂപത്തിലെത്തിയ അസുരനെ പനയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അവനെയും ആ പനയിലമര്‍ന്നിരുന്ന അസുരനെയും വധിച്ചവനേ നിന്റെ തിരുവടി നീണാള്‍ വാഴട്ടെ! ഗോവര്‍ദ്ധനത്തെ മലയായി ഉയര്‍ത്തിയവനെ നിന്റെ സദ്ഗുണങ്ങള്‍ നീണാള്‍ വാഴട്ടെ! നീ കൈയിലേന്തിയ ദിവ്യമായ കുന്തം ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നീണാള്‍ വാഴട്ടെ!   ഞങ്ങളിവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത് അങ്ങേയ്ക്ക് ഇപ്രകാരം പലകുറി മംഗളാശാസനം ചെയ്യുന്നതിനാണ്. ഇപ്രകാരം അങ്ങയുടെ ധീരോദാത്ത ചരിത്രങ്ങളെ പുകഴ്ത്തി അങ്ങയില്‍ നിന്ന് കൈങ്കര്യത്തിന് (സേവനത്തിന്) അനുമതി തേടാനും അത് നിറവേറ്റാനുമാണ്. അങ്ങ് അതിലേക്ക് അനുഗ്രഹിച്ചരുളണം. 

ഇരുപത്തിയഞ്ചാം പാസുരം. ഭഗവാന്‍ അവരോട്  നോമ്പിന് വേണ്ടതായ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കവെ, അവര്‍ ഭഗവാന് മംഗളാശാസനം ചെയ്തതോടെ ദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്ന് മുക്തരായതായി അറിയിക്കുന്നു. കൈങ്കര്യം മാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂവെന്ന് അറിയിക്കുന്നു.

25.ഒരുത്തി മകനായ്പ്പിറന്തു ഓര്‍ ഇരവില്‍ ഒരുത്തി മകനായ് ഒളിത്തു വളരത് തരിക്കിലാനാകിത്താന്‍ തീങ്കു നിനൈന്ത കരുത്തൈപ്പിഴൈപ്പിത്തുക്കഞ്ചന്‍ വയിറ്റില്‍ നെരുപ്പെന്ന നിന്റ നെടുമാലേ ഉന്നൈ അരുത്തിത്തു വന്തോം പറൈ തരുതിയാകില്‍ തിരുത്തക്ക സെല്‍വമും സേവകമും യാംപാടി വരുത്തമും തീര്‍ന്തു മകിഴ്ന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

നിസ്തുലയായ ദേവകീദേവിയുടെ തിരുമകനായി അവതരിച്ച്, നിരുപമമായ ആ രാത്രി തന്നെ അങ്ങ് നിസ്തുലയായ യശോദാദേവിയുടെ മകനായി വളര്‍ന്നുതുടങ്ങി. അക്കാലത്ത് അത് സഹിക്കാനാകാതെ കംസന്‍ അങ്ങയെക്കുറിച്ച് കോപിച്ചു. അങ്ങയെ വധിക്കാന്‍ നിനച്ചു. കംസന്റെയുള്ളില്‍പോലും അഗ്നിയായി ജ്വലിക്കുന്ന അങ്ങാകട്ടെ, അവന്റെ ദുശ്ചിന്തകള്‍ക്കൊപ്പം അവനെയും നശിപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളിവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്, ഞങ്ങളാഗ്രഹിക്കുന്നത് അങ്ങയില്‍ നിന്ന് തേടിയാണ്. അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന നിറവേറ്റുമെങ്കില്‍ ശ്രീദേവി പോലും ഇച്ഛിക്കുന്ന വിധം ഞങ്ങള്‍ അവിടുത്തെ ഐശ്വര്യവീര്യങ്ങളെ സ്തുതിക്കും, അങ്ങനെ അങ്ങയില്‍ നിന്നുള്ള വേര്‍പെടലിന്റെ ദുഃഖത്തില്‍ നിന്ന് മുക്തരായി ആനന്ദിക്കും.  

ഇരുപത്തിയാറാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍, നോമ്പിനാവശ്യമുള്ളവയെന്തെല്ലാമെന്ന് പറയുന്നു. നേരത്തെ ഒന്നും വേണ്ടതില്ല എന്ന് പറഞ്ഞുവെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍, മംഗളാശാസനം ചെയ്യുന്നതിലേക്ക് പാഞ്ചജന്യാഴ്വാരെ(തിരുശംഖം) ആവശ്യപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ,  തിരുമുഖം വ്യക്തമായി കാണുവാന്‍ ദീപവും, സാന്നിദ്ധ്യം ഉത്ഘോഷിക്കുന്ന പതാകയും ഭഗവാന് നിഴലിനായി മേലാപ്പു് മുതാലയവ ചോദിക്കുന്നു. കൃഷ്ണാനുഭവം പൂര്‍ണ്ണവും യോഗ്യവുമാകുന്നതിലേക്കാണ് ആണ്ടാളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളെല്ലാമെന്ന് പൂര്‍വ്വാചാര്യന്മാര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 

26.മാലേ മണിവണ്ണാ മാര്‍കഴി നീരാടുവാന്‍ മേലൈയാര്‍ ചെയ്വനകള്‍ വേൺടുവന കേട്ടിയേല്‍ ഞാലത്തൈയെല്ലാം നടുങ്ക മുരല്‍വന പാലന്ന വണ്ണത്തുന്‍ പാഞ്ചസന്നിയമേ പോല്‍വന സങ്കങ്കള്‍ പോയ്പ്പാടു ഉടൈയനവേ സാലപ്പെരും പറൈയേ പല്ലാണ്ടു ഇസൈപ്പാരേ കോല വിളക്കേ കൊടിയേ വിതാനമേ ആലിന്‍ ഇലൈയായ് അരുള്‍ ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

ഭക്തവത്സലാ, നീലമണിവര്‍ണ്ണാ! പ്രളയത്തില്‍ ആലിലയില്‍ പള്ളികൊണ്ടവനേ, ഈ മാര്‍കഴി നോമ്പിനായി എന്തെല്ലാമാണ് വേണ്ടതെന്ന് അങ്ങ് ചോദിച്ചതിനാല്‍, പൂര്‍വ്വികരുടെ രീതിക്കൊത്തവണ്ണം ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യം ഇവയാണ് എന്ന് പറയാം, നന്നായി മുഴങ്ങുന്ന, ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കുന്ന ധവളിമയാര്‍ന്ന, പാഞ്ചജന്യസദൃശമായ ശംഖം. വിശാലവും വിസ്തൃതവുമായ തട്ട് വാദ്യങ്ങള്‍, തിരുപ്പല്ലാണ്ട് പാടുന്നവര്‍, ദീപം, കൊടി, മേലാപ്പ് ഇവയാണ് വേണ്ടത്. 

ഇരുപത്തിയേഴ്, ഇരുപത്തിയെട്ട് പാസുരങ്ങളില്‍ ആണ്ടാള്‍, ഭഗവാന്‍ തന്നെയാണ് ഭഗവാനെ പ്രാപിക്കാനുള്ള വഴിയും ലക്ഷ്യവും(കൈങ്കര്യം) എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 

ഇരുപത്തിയേഴാം പാസുരം. അനുകൂലവും പ്രതികൂലവുമായവയെ തന്നിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കുന്നതിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രത്യേകമായ ഗുണവിശേഷത്തെ ആണ്ടാൾ ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന പുരുഷാര്‍ത്ഥം (ജീവിതത്തിന്റെ പരമമായ ലക്ഷ്യം) സായൂജ്യമോക്ഷ ഭഗവാനൊന്നിച്ചാകുക)ത്തോടെ നൊടിയിടയും അവിടുന്നില്‍ നിന്ന് അകലാതെ, നിരന്തരം സേവനം അനുഷ്ഠിക്കാനാകുക എന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു. 

27.കൂടാരൈ വെല്ലും ശീര്‍ക്കോവിന്താ ഉന്‍ തന്നൈപ് പാടിപ്പറൈ കൊണ്ടു യാം പെറും സമ്മാനം നാടു പുകഴും പരിസിനാല്‍ നന്റാക ചൂടകമേ തോള്‍ വളൈയേ തോടേ സെവിപ്പൂവേ പാടകമേ എന്റനൈയ പല്‍കലനും യാം അണിവോം ആടൈ ഉടുപ്പോം അതന്‍ പിന്നേ പാൽസോറു മൂട നെയ് പെയ്തു മുഴങ്കൈ വഴിവാര കൂടിയിരുന്തു കുളിര്‍ന്തു ഏലോര്‍‌ എമ്പാവായ്

കീഴടങ്ങാത്തവരെയും നേടാനാകുന്ന കല്യാണ ഗുണവാനായ ഗോവിന്ദാ! അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നവരായ, കൈങ്കര്യം ചെയ്യുന്നവരായ ഞങ്ങള്‍‌ക്ക് ലഭിക്കുന്ന ആദരമാണ്, അങ്ങും നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടിയും ദാനമായി തരുന്ന വിവിധതരം കൈവളകള്‍‍, കര്‍ണ്ണഭൂഷണങ്ങള്‍, കണ്ഠാലങ്കാരങ്ങള്‍, കാല്‍വളകള്‍ എന്നിവ ധരിക്കാനാകുക എന്നത്. അങ്ങ് കനിഞ്ഞേകുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ഞങ്ങളണിയും. തുടര്‍ന്ന് നെയ്യാല്‍ മൂടിയ അക്കാരവടിസില്‍(അരിയും പാലും പഞ്ചസാരയും നെയ്യും ചേര്‍ത്തുണ്ടാക്കുന്നത്) പ്രസാദം ഒരുമിച്ച് ഭുജിക്കും. അതിലെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നെയ്യാകട്ടെ കൈകളില്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങും.

ഇരുപത്തിയെട്ടാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ ഭഗവാനും എല്ലാ ജീവാത്മാക്കളുമായുള്ള അഹൈതുകമായ ബന്ധത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു,  ഭഗവാന്റെ മഹിമയും, തന്റെ അദ്വേ‍ഷം(വെറുക്കില്ല) എന്ന സ്വഭാവത്താല്‍ ഏവരെയും ഉയര്‍ത്താനുള്ള, (വൃന്ദാവനത്തിലെ ഗോക്കളെപ്പോലെയുള്ള, തിരിച്ചൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായ) ഭഗവാന്റെ ഗുണത്തെയും അതിനാല്‍ മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗത്തിലും തനിക്ക് ഇടപെടാനാകായ്കയും വിശദീകരിക്കുന്നു. 

28.കറവൈകള്‍ പിനചെന്റു കാനം സേര്‍ന്തു ഉണ്‍പോം അറിവോന്റും ഇല്ലാത ആയ്ക്കുലത്തു ഉന്‍തന്നൈപ് പിറവി പെറുന്തനൈ പുണ്ണിയം യാം ഉടൈയോം കുറൈവൊന്റും ഇല്ലാത ഗോവിന്ദാ ഉന്‍തന്നോടു ഉറവേല്‍ നമക്കു ഇങ്കു ഒഴിക്ക ഒഴിയാതു അറിയാത പിള്ളൈകളോം അന്‍പിനാല്‍ ഉന്‍തന്നൈച് ചിറുപേര്‍ അഴൈത്തനൈവും സീറി അറുളാതേ ഇറൈവാ നീ താരായ് പറൈ ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

കുറവുകളില്ലാത്തവനായ ഗോവിന്ദാ! ഞങ്ങള്‍ ഗോക്കളെ കാനനത്തിലേക്ക് പിന്തുടരാം, ചുറ്റി നടന്ന് ഭോജനം ഒരുമിച്ച് നടത്താം. അങ്ങ് അറിവില്ലാത്തവരായ ഈ ആയര്‍കുലത്തില്‍ പിറന്നുവെന്നത് ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യമാണ്.  പ്രഭോ! അങ്ങയോട് ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ള ബന്ധമാകട്ടെ ഞങ്ങള്‍ക്കോ അങ്ങേയ്ക്കോ മുറിച്ച് മാറ്റാനാകുന്നതേയല്ല.  ഞങ്ങള്‍ അടുപ്പം കൊണ്ട് വിളിക്കുന്ന മോശം നാമങ്ങളെ പ്രതി കോപിക്കരുതേ, ഞങ്ങളുടെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം നല്കി അനുഗ്രഹിക്കണേ!  

ഇരുപത്തിയൊമ്പതാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രധാനമായ ഒരു തത്വമാണ്. കൈങ്കര്യം ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിനായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ഭഗവാന്റെ സന്തോഷം മാത്രമാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം. കൂടാതെ, കൃഷ്ണാനുഭവത്തിനുള്ള തീവ്രമായ അഭിലാഷത്താലാണ് നോമ്പ് ഒരു കാരണമാക്കിയത് എന്ന് ആണ്ടാള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.  

29.ചിറ്റം ചിറുകാലേ വന്ത് ഉന്നൈ സേവിത്ത് ഉന്‍ പൊറ്റാമരൈ അടിയൈ പോറ്റും പൊരുള്‍ കേളായ് പെറ്റം മേയ്ത്ത് ഉണ്ണും കുലത്തില്‍ പിറന്തു നീ കുറ്റേവല്‍ എങ്കളൈക്കൊള്ളാമല്‍ പോകാതു് ഇറ്റൈപറൈ കൊള്‍വാന്‍ അന്റു കാണ്‍ ഗോവിന്ദാ എറ്റൈക്കും ഏഴേഴ് പിറവിക്കും ഉന്‍ തന്നോട് ഉറ്റോമേ ആവോം ഉനക്കേ നാം ആട് ചെയ്വോം മറ്റൈ നം കാമങ്കള്‍ മാറ്റ് ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

ഈ പുലര്‍ കാലത്ത് അങ്ങയെ സേവിക്കാന്‍ എത്തിയ, അവിടുത്തെ പൊല്‍ത്താമരയടികള്‍ക്ക് മംഗളംനേരുന്ന അടിയങ്ങള്‍ക്കുള്ള സേവാഫലം കേള്‍ക്കണേ, പശുക്കളെ മേയ്ക്കുന്ന, മേച്ചുനടന്ന് ഉണ്ണുന്ന കുലത്തില്‍ പിറന്ന അവിടുന്ന് ഞങ്ങളുടെ സേവനം സ്വീകരിക്കാതെയിരിക്കരുതേ. അവിടുത്തെ കൈകളില്‍ നിന്ന് പറ എന്ന വാദ്യോപകരണം (അഥവാ എന്തെങ്കിലും) വാങ്ങാനല്ല, അടിയങ്ങള്‍ വന്നത്. ഏഴേഴ് പിറവികളായി (അനന്തമായ ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ) വന്ന ബന്ധമാണ് അങ്ങയോടു് ഞങ്ങള്‍‌ക്ക്. തുടർന്നിനിയും അങ്ങേയ്ക്ക് മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ സേവ ചെയ്കയുള്ളു. അങ്ങനെ കൈങ്കര്യം അനുഷ്ഠിക്കവെ, അത് പോലും ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനാണ് എന്ന ചിന്ത ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടാക്കരുതേ, അങ്ങയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് അങ്ങയെ സേവിക്കുമ്പോള്‍ അടിയങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമെന്ന വിധം അനുഗ്രഹിക്കണേ.

മുപ്പതാം പാസുരം. ഭഗവാന്‍ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിറവേറ്റുമെന്ന് അറിയിച്ചതിനാല്‍ ഗോപികാഭാവം മാറ്റിവച്ച് താനായി തന്നെ ഈ പാസുരം പാടിയിരിക്കുന്നു. ഈ പാസുരങ്ങള്‍ ആലപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് തനിക്ക് ലഭിച്ച അതേ കൈങ്കര്യ ഫലം സിദ്ധിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ് നല്കുന്നു (അവരുടെ മനശുദ്ധി ആണ്ടാളുടെയത്ര ആകണമെന്നില്ല) മറ്റൊരുവിധം പറഞ്ഞാല്‍, കണ്ണന്‍ വൃന്ദാവനത്തിലായിരുന്നപ്പോള്‍ ഗോപികമാര്‍ക്ക് അവിടുത്തോടുണ്ടായിരുന്ന അനുരാഗം ആണ് ശ്രീവില്ലിപുത്തൂരില്‍ ഇരുന്ന ആണ്ടാള്‍ക്കും അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നത്, അതിനാല്‍ ഈ പാസുരങ്ങളെ പാടുന്നവര്‍ക്കും എവിടെയും ഇതേ മനോഭാവം ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. രാമാനുജാചാര്യരുടെ മുഖ്യശിഷ്യനായ കൂറത്താഴ്വാന്റെ പുത്രനായ പരാശരഭട്ടര്‍ വിശദീകരിച്ചത്, “ചത്ത പശുക്കുട്ടിയെക്കൊണ്ട് (സ്റ്റഫ് ചെയ്ത്) ഉണ്ടാക്കിയ പാവയാല്‍ പോലും പശുവിന് അകിട് ചുരക്കുന്നത് പോലെ, ഭഗവാന് പ്രീയങ്കരമായ ഈ പാസുരങ്ങള്‍ ആലപിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഭഗവാന് പ്രീയപ്പെട്ടവര്‍ക്കു് ലഭിക്കുന്ന ഫലം സിദ്ധിക്കും” എന്നാണ്.  ആണ്ടാള്‍ പ്രബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്, ഭഗവാന്റെ പാലാഴിമഥന ചരിത്രം വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. കാരണം, ഗോപികമാര്‍ ഭഗവാനെ പ്രാപിക്കാനാഗ്രഹിച്ചു. ഭഗവദ്പ്രാപ്തിക്കാകട്ടെ, പിരാട്ടിയുടെ(ശ്രീദേവിയുടെ) പുരുഷകാരം (മധ്യസ്ഥശുപാര്‍ശ) ആവശ്യമാണ്.  ഭഗവാന്‍ പാലാഴി കടഞ്ഞത് ദേവിയെ അവിടെ നിന്ന് പുറത്ത് വരുത്തി വിവാഹം ചെയ്യാനായി മാത്രമാണ്. അതേ പോലെ ആണ്ടാളും പ്രബന്ധത്തില്‍ ഈ ചരിത്രം കൊണ്ടു വന്ന് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. ആചാര്യാഭിമാനം (ആചാര്യന് പ്രീയപ്പെട്ടതാകുക) എന്ന അവസ്ഥയില്‍ ഉറച്ചവളാണ് ആണ്ടാള്‍, ആകയാല്‍, താന്‍ ഭട്ടര്‍പിരാന്‍ കോതൈ ആണ് (ഭട്ടര്‍പിരാന്‍ എന്ന പെരിയാഴ്വാരുടെ പുത്രി) എന്ന് അറിയിക്കുന്നു. 

30.വങ്കക്കടല്‍ കടൈന്ത മാതവനൈക്കേശവനൈ
തിങ്കള്‍ തിരുമുകത്തുച്ചേയിഴൈയാര്‍ സെന്റു ഇറൈഞ്ചി
അങ്കപ്പറൈ കൊണ്ട ആറ്റൈ അണിപുതുവൈപ്
പൈങ്കമലത്തണ്‍തെരിയല്‍ പട്ടര്‍ പിരാന്‍ കോതൈ സൊന്ന
സങ്കത്തമിഴ് മാലൈ മുപ്പതും തപ്പാമേ
ഇങ്കു ഇപ്പരിസുരൈപ്പാര്‍ ഈരിരണ്ടു മാല്‍ വരൈത്തോള്‍
സെങ്കണ്‍ തിരുമുകത്തുച്ചെല്‍വത്തിരുമാലാല്‍
എങ്കും തിരുവരുള്‍ പെറ്റു ഇന്‍പുറുവര്‍ എമ്പാവായ് 

പരമപുരുഷനായ കേശവന്‍ (ഭഗവാന്‍) പാലാഴി കടഞ്ഞു. തിരുവായ്പ്പാടിയിലെ ചന്ദ്രമുഖിമാരായ, അലങ്കൃതകളായ ഗോപികമാര്‍ ചെന്ന് ആ ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചു ഫലം നേടി. പെരിയാഴ്വാരുടെ മകളായ, കുളിര്‍ താമരമാലകളേന്തിയ ആണ്ടാള്‍ മനോഹരമായ ശ്രീവില്ലിപുത്തൂരില്‍  അവതരിച്ച്, ഗോപികമാര്‍ക്ക് ലഭിച്ച സേവാഫലത്തിന്റെ ചരിത്രം സദയം വിശദമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഈ മുപ്പത് പാസുരങ്ങള്‍ വലിയ കൂട്ടമായി ചൊല്ലേണ്ടവയാണ്. ഒന്ന് വിടാതെ ഈ മുപ്പത് പാസുരവും ചൊല്ലുന്നവര്‍ക്ക് അവ്വിധം ഈ ലോകത്ത് ഐശ്വര്യപൂര്‍ണ്ണനും മലകള്‍ക്കൊത്ത തോളുകളുള്ളവനുമായ ചെന്താമരമിഴികളുള്ള (ചുവന്ന കണ്ണുകള്‍ ഭക്തരോടുള്ള പ്രേമത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്) തിരുമുഖത്തോടെയുള്ള ആ ഭഗവാന്റെ എല്ലാ കാരുണ്യവും സിദ്ധിക്കും.  അവര്‍ എല്ലായിടത്തും ഐശ്വര്യമുള്ളവരായിരിക്കും. 

ഉറവിടം – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/

അടിയേന്‍ ജയകൃഷ്ണ രാമാനുജദാസന്‍

പ്രമേയം (ലക്ഷ്യം) – http://koyil.org
പ്രമാണം (വേദം) – http://granthams.koyil.org
പ്രമാതാവ് (ആചാര്യന്മാർ) – http://acharyas.koyil.org
ശ്രീവൈഷ്ണവ വിദ്യാഭ്യാസം / കുട്ടികള്‍ – http://pillai.koyil.org

തിരുപ്പാവൈ – ലളിത വ്യാഖ്യാനം – പാസുരം 16 മുതൽ 20 വരെ

Published by:

ശ്രീ ശ്രീമതേ ശഠകോപായ നമഃ ശ്രീമതേ രാമാനുജായ നമഃ ശ്രീമത് വരവരമുനയേ നമഃ

തിരുപ്പാവൈ

<< പാസുരം 6 – 15

പതിനാറ്, പതിനേഴ് പാസുരങ്ങളില്‍ ആണ്ടാള്‍ എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നത് സംസാരത്തില്‍ നിത്യസൂരികളുടെ പ്രതിനിധികളായ ക്ഷേത്രപാലന്മാര്‍, ദ്വാരപാലന്മാര്‍, ആദിശേഷന്‍ എന്നിവരെയാണ്. 

പതിനാറാം പാസുരത്തില്‍, നന്ദഗോപരുടെ ദിവ്യഗ്രഹത്തിന് കാവല്ക്കാരായവരെയും മുറിക്ക് കാവലായവരെയും എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നു.

16.നായകനായ് നിന്റ നന്ദഗോപനുടൈയ കോയില്‍ കാപ്പാനേ കൊടിത്തോന്റും തോരണ വായില്‍ കാപ്പാനേ മണിക്കതവം താള്‍ തിറവായ് ആയര്‍ സിറുമിയരോമുക്കു് അറൈപറൈ മായന്‍ മണി വണ്ണന്‍ നെന്നലേ വായ് നേര്‍ന്താന്‍ തൂയോമായ് വന്തോം തുയില്‍ എഴപ്പാടുവാന്‍ വായാല്‍ മുന്നമുന്നം മാറ്റാതേ അമ്മാ നീ നേയ നിലൈക്കതവം നീക്കു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

ഞങ്ങളുടെ സ്വാമിയായ നന്ദഗോപന്റെ ദിവ്യഗ്രഹം കാക്കുന്നവരേ! അവിടുത്തെ ഗോപുരകാവല്‍ക്കാരേ! രത്നഖചിതമായ കമാനങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ തുറക്കുക! ദിവ്യചരിതനായ, നീലമരതകവര്‍ണ്ണനായ കണ്ണന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ന് ദിവ്യമായ വാദ്യോപകരണം നല്കുന്നതാണെന്ന് ഇന്നലെ വാക്ക് തന്നതാണ്!  ഞങ്ങള്‍ മനശുദ്ധിയോടെ വന്നിരിക്കുന്നു, അവനെ ഉണര്‍ത്താനായി. ഓ പ്രഭോ, ഈ അപേക്ഷ നിരസ്സിക്കാതെ കണ്ണനെ പ്രേമിക്കുന്നവനായ അങ്ങ് ഈ വാതില്‍ തുറക്കുക. 

പതിനേഴാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ വിളിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നത് ശ്രീനന്ദഗോപനെയും യശോദയെയും നമ്പി മൂത്തപിരാനെ (ബലരാമനെ) യുമാണ്. 

17.അമ്പരമേ തണ്ണീരേ സോറേ അറഞ്ചെയ്യും എമ്പെരുമാന്‍ നന്ദഗോപാലാ എഴുന്തിരായ് കൊമ്പനാര്ക്കെല്ലാം കൊഴുന്തേ കുല വിളക്കേ എമ്പെരുമാട്ടി യശോദായ് അറിവുറായ് അമ്പരം ഊടു അറുത്തു ഓങ്കി ഉലകളന്ത ഉമ്പര്‍ കോമാനേ ഉറങ്കാതു എഴുന്തിരായ് സെമ്പൊൻ കഴലടിച്ചെല്‍വാ ബലദേവാ ഉമ്പിയും നീയും ഉറങ്കേലോർ എമ്പാവായ്

ഞങ്ങള്‍ക്ക് വസ്ത്രവും വെള്ളവും ഭക്ഷണവും നല്കുന്ന സ്വാമിയായ നന്ദഗോപരേ എഴുന്നേറ്റാലും. കമനീയാംഗിമാരായ ഗോപികമാരുടെ നായകിയായവളേ, ഗോപാംഗനാമണീ! ഞങ്ങളുടെ നാഥയായ യശോദാ റാണീ.. ഉണരുക! ആകാശത്തെ തുളച്ച് വന്ന് ഉദിച്ച് ലോകമളന്ന നിത്യസൂരികളുടെ നായകനായവനേ നിദ്രയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റാലും! ദിവ്യപാദത്തില്‍ അരുണിമയുള്ള സുവര്‍ണ്ണഭൂഷണമണിഞ്ഞ ബലരാമാ!  അങ്ങും സോദരനായ കണ്ണനും നിങ്ങളുടെ ദിവ്യനിദ്രയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേല്‍ക്കണേ! 

പതിനെട്ട്, പത്തൊമ്പത്, ഇരുപത് പാസുരങ്ങളില്‍: ഭഗവാൻ കണ്ണനെ എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നതില്‍ ചില കുറവ് പറ്റിയതായി ആണ്ടാള്‍ നിനയ്ക്കുന്നു. നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടി ശുപാര്‍ശയ്ക്കുള്ള അധികാരം തനിക്ക് തന്നിട്ടില്ല..(നപ്പിന്നൈ ആരാണ്? ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പിന്നീട് വിവാഹം ചെയ്ത സത്യാദേവിയാണ് നപ്പിന്നൈ – നന്നായി മുടി പിന്നിയിട്ടവള്‍ എന്നര്‍ത്ഥം, ഗോപികമാരിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായവള്‍, ഇത് രാധാദേവിയെന്നു് ചിലര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു), ഈ മൂന്ന് പാസുരത്തിലും ആണ്ടാള്‍ നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടിയുടെ മഹിമയും അവള്‍ക്ക് കണ്ണനുമായുള്ള ഉറ്റബന്ധവും അവളുടെ ആസ്വാദ്യതയും ചെറുപ്പവും സുന്ദരമംഗളരൂപവും കണ്ണന്റെ പ്രീയങ്കരിയെന്ന ഗുണവും ശുപാര്‍ശചെയ്യാനുള്ള കഴിവും (മറ്റ് ജീവാത്മാക്കള്‍ക്ക്  ഭഗവാന്റെ കൃപ പകര്‍ന്ന് നല്കാനുള്ള കഴിവ്) വിവരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വാചാര്യന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഭഗവാനെ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുകയും ദേവിയെ മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ശൂര്‍പ്പണഖയുടെ സ്വഭാവം ആണ്, പിരാട്ടിയെ (ദേവിയെ) മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുകയും ഭഗവാനെ മാറ്റി നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് രാവണന്റെ സ്വഭാവത്തിന് തുല്യവും.  

പതിനെട്ടാം പാസുരം. അവള്‍ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഭഗവാന്‍ ഉണരാത്തതിനാല്‍ താന്‍ നപ്പിന്നൈ പിരാട്ടിയുടെ പുരുഷകാരത്തിലൂടെ (ശുപാര്‍ശയോടെ) ഭഗവാനെ ഉണര്‍ത്താമെന്ന് ചിന്തിച്ച് അവ്വിധം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. ഈ പാസുരം ഭഗവാന് ഏറെ പ്രീയങ്കരമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.   

18.ഉന്തു മത കളിറ്റന്‍ ഓടാത തോള്‍ വലിയന്‍ നന്ദഗോപാലന്‍ മരുമകളേ നപ്പിന്നായ് ഗന്തം കമഴും കുഴലീ കടൈതിറവായ് വന്തെങ്കും കോഴി അഴൈത്തന കാണ്‍ മാതവിപ് പന്തല്‍ മേല്‍ പല്‍കാല്‍ കുയിലിനങ്കള്‍ കൂവിന കാണ്‍ പന്താര്‍ വിരലി ഉന്‍ മൈത്തുനന്‍ പേര്‍ പാട സെന്താമരൈക്കൈയാല്‍ സീരാര്‍ വളൈയൊലിപ്പ വന്തു് തിറവായ് മകിഴ്ന്ത് ഏലോര്‍‌ എമ്പാവായ്

ആനയെപ്പോലെ കരുത്തുറ്റ, പോരില്‍ പിന്തിരിയേണ്ടാത്തവനായ നന്ദഗോപരുടെ മരുമകളേ, നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടീ! സുഗന്ധമുള്ള മുടിക്കെട്ടുള്ളവളേ! വാതില്‍ തുറക്കൂ. കോഴികള്‍ കൊക്കിക്കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.. വള്ളിച്ചെടികളില്‍ കൂടു് കൂട്ടിയ കുരുവികള്‍ കൂജനം നടത്തുന്നു. പൂക്കൊട്ടയേന്തിയവളേ, നിന്റെ സുന്ദരമായ കരങ്ങളിലെ കങ്കണങ്ങള്‍ കിലുക്കിക്കൊണ്ട്, ചെന്താമരക്കൈകളാല്‍ സന്തോഷപുരസ്സരം വാതില്‍ തുറക്കുക!   

പത്തൊമ്പതാം പാസുരം. ഇവിടെ കണ്ണനേയും നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടിയെയും മാറിമാറി വിളിച്ചുണര്‍ത്തുകയാണ്. 

19.കുത്തുവിളക്കെരിയക്കോട്ടുക്കാല്‍ കട്ടില്‍ മേല്‍ മെത്തെന്റ പഞ്ച ശയനത്തിന്‍ മേലേറി കൊത്തു അലര്‍ പൂങ്കുഴല്‍ നപ്പിന്നൈ കൊങ്കൈമേല്‍ വൈത്തുക്കിടന്ത മലര്‍ മാര്‍പാ വായ് തിറവായ് മൈത്തടങ്കണ്ണിനായ് നീയുന്‍ മണാളനൈ എത്തനൈ പോതും തുയില്‍ എഴ ഒട്ടായ് കാൺ എത്തനൈയേലും പിരിവാറ്റുകില്ലായാല്‍ തത്തുവം അന്റു തകവു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

ആനക്കൊമ്പാല്‍ തീര്‍ക്കപ്പെട്ട കാലുകളുള്ള കട്ടിലില്‍, അരികെ എരിയുന്ന ദീപത്തോടെ, ദിവ്യസുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാല്‍ അലങ്കൃതമായ മുടിക്കെട്ടുള്ള നപ്പിന്നൈ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മാറില്‍ തന്റെ ദിവ്യമായ തിരുമാറ് ചേര്‍ത്ത് ശയിക്കുന്നവനേ!  തിരുവായ് തുറന്ന് ഞങ്ങളോട് ഒന്നുരിയാടിയാലും.  കരിമഷിയണിഞ്ഞ കണ്ണാളേ! നിന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ നീ ഒരു നിമിഷം പോലും എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നില്ല! നീ അവനില്‍ നിന്ന് ഒരു മാത്രപോലും അകലാനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ലല്ലോ! എന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കരികിലേക്ക് അവനെ വിടാന്‍ അനുവദിക്കാതിരിക്കുന്നത് നിന്റെ സ്വരൂപത്തിനോ സ്വഭാവത്തിനോ ചേര്‍ന്നതാണോ? 

ഇരുപതാം പാസുരം. ഇവിടെ, ആണ്ടാള്‍ നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടിയെയും കണ്ണനെയും എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നു. നപ്പിന്നൈയോട് അങ്ങ് തന്നെ കണ്ണനെ ഞങ്ങളോട് ചേര്‍ക്കണമെന്നും അവനെ അനുഭവിക്കാന്‍ അനുവദിക്കണമെന്നും പറയുന്നു.  

20.മുപ്പത്തുമൂവര്‍ അമരര്‍ക്കു മുന്‍ ശെന്റു കപ്പം തവിര്‍ക്കും കലിയേ തുയിലെഴായ് ചെപ്പമുടൈയായ് തിറലുടൈയായ് ചെറ്റാര്‍ക്കു വെപ്പം കൊടുക്കും വിമലാ തുയിലെഴായ് ചെപ്പന്ന മെന്‍മുലൈ ചെവ്വായ് ചിറുമരുങ്കുല്‍ നപ്പിന്നൈ നങ്കായ് തിരുവേ തുയിലെഴായ് ഉക്കമും തട്ടൊളിയും തന്തുന്‍ മണാളനൈ ഇപ്പോതേ എമ്മൈ നീരാട്ടു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

മുപ്പത്തിമുക്കോടി അമരര്‍ക്കും അഭയമേകി വര്‍ത്തിക്കുന്ന ഭഗവാനേ കണ്ണാ! ഉണര്‍ന്നാലും. ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, രക്ഷിക്കാന്‍ പ്രാപ്തനായവനേ, എതിരാളികളെ കുഴപ്പിക്കാനുള്ള ശുദ്ധിയുള്ളവനേ, ഉണര്‍ന്നാലും. സ്വര്‍ണമുകുളങ്ങളായ തിരുമാറുള്ളവളായ നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടീ, ചെഞ്ചുണ്ടും അഴകുറ്റവടിവുമുള്ളവളേ, ശ്രീമഹാലക്ഷ്മിയെപ്പോലെയുള്ളവളേ, എഴുന്നേറ്റാലും!  ഞങ്ങള്‍ക്ക് വ്രതത്തിന് ആവശ്യമായവ തന്നാലും, പനയോല വിശറിയും കണ്ണാടിയും കൂടാതെ,  നിന്റെ പ്രീയനായ കണ്ണനെയും.. ഞങ്ങളെ വേഗം സ്നാനം ചെയ്യാന്‍ അനുവദിച്ചാലും..

നപ്പിന്നൈപ്പിരാട്ടി തുടര്‍ന്ന് ആണ്ടാളുടെ ഈ കൂട്ടത്തില്‍, “ഞാനും നിങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം കണ്ണനെ ആസ്വദിക്കുന്നവളാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചേരുന്നു. 

ഉറവിടം – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-16-20-simple/

അടിയേന്‍ ജയകൃഷ്ണ രാമാനുജദാസന്‍

പ്രമേയം (ലക്ഷ്യം) – http://koyil.org
പ്രമാണം (വേദം) – http://granthams.koyil.org
പ്രമാതാവ് (ആചാര്യന്മാർ) – http://acharyas.koyil.org
ശ്രീവൈഷ്ണവ വിദ്യാഭ്യാസം / കുട്ടികള്‍ – http://pillai.koyil.org

തിരുപ്പാവൈ – ലളിത വ്യാഖ്യാനം – പാസുരം 6 മുതൽ 15 വരെ

Published by:

ശ്രീ ശ്രീമതേ ശഠകോപായ നമഃ ശ്രീമതേ രാമാനുജായ നമഃ ശ്രീമത് വരവരമുനയേ നമഃ

തിരുപ്പാവൈ

<< പാസുരം 1 – 5

അടുത്തതായി ആറു് മുതല്‍ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള പാസുരങ്ങളില്‍ ആണ്ടാള്‍ നാച്ചിയാര്‍ തിരുവമ്പാടിയിലെ അഞ്ച് ലക്ഷം ഗോപികമാരുടെ പ്രതീകമെന്ന പോലെ പത്ത് ഗോപികമാരെ ഉണര്‍ത്തിയെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നതായി സങ്കല്പിക്കുകയാണ്. വേദപാരംഗതരായ പത്ത് ഭക്തരെ ഉണര്‍ത്തുന്നത് പോലെയാണ് വരികള്‍ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. 

ആറാം പാസുരം. ഇവിടെ, കൃഷ്ണാനുഭവത്തില്‍ പുതുതായി വന്നവളായ ആയപ്പെണ്‍കൊടിയെയാണ് ഉണര്‍ത്തുന്നത്.  കണ്ണനെ തനിക്ക് തന്നെയായി അനുഭവിക്കുന്നതില്‍ തൃപ്തയാണ് അവള്‍. പ്രഥമ പര്‍വ്വ നിഷ്ഠയെന്നതാണ് ഭക്തിയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലെ ഈ അവസ്ഥയുടെ പേര്.  മറ്റ് ഭക്തര്‍ക്കൊപ്പം ആയിരിക്കുന്നതില്‍ ആനന്ദിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് ചരമപര്‍വ്വനിഷ്ഠയെന്ന, ഭഗവദ് അനുഭവത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടം. 

6.പുള്ളും ചിലമ്പിന കാണ്‍ പുള്ളരൈയന്‍ കോയിൽ വെള്ളൈ വിളിച്ചങ്കിന്‍ പേരരവം കേട്ടിലൈയോ പിള്ളായ് എഴുന്തിരായ് പേയ്മുലൈ നഞ്ചുണ്ട് കള്ളച്ചകടം കലക്കഴിയക്കാലോച്ചി വെള്ളത്തരവില്‍ തുയില്‍ അമര്‍ന്ത വിത്തിനൈ ഉള്ളത്തുക്കൊണ്ടു മുനിവര്‍കളും യോകികളും മെള്ള എഴുന്തു അരിയെന്റ പേരരവം ഉള്ളം പുകുന്തു കുളിര്‍ന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

പക്ഷികള്‍ പറക്കുന്നു, ചിലമ്പുന്നു.. നീ കാണുന്നില്ലേ? പക്ഷീന്ദ്രനായ ഗരുഡന്റെ നാഥനായ ഭഗവാന്റെ കോവിലില്‍ നിന്ന് ഉയരുന്ന ആ ധവളശംഖത്തിന്റെ ധ്വനി നീ കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ? 

പുതുമക്കാരിയായ പെണ്‍കൊടിയേ! ഉണര്‍ന്നാട്ടെ! ഭഗവാന്‍ അമ്മയുടെ ഭാവത്തിലെത്തിയ രാക്ഷസിയായ പൂതനയുടെ ജീവനും വിഷവും ഒരുമിച്ച് കുടിച്ചവനാണ്!  ചതിയനായ ശകടാസുരനെ തകര്‍ക്കും വിധം കാലുകള്‍ അകത്തിയവനാണ്. അവന്‍ തിരുപ്പാല്‍ക്കടലില്‍ ആദിശേഷനില്‍ പള്ളിയമരുന്നു. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കാരണഭൂതനാണ് ഭഗവാന്‍.  ആ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്ന മുനികളും സേവിക്കുന്ന യോഗികളും ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് പ്രഭാതത്തിലുണര്‍ന്ന് തങ്ങളില്‍ അന്തര്യാമിയായ ഭഗവാന് ബുദ്ധിമുട്ടു് വരാത്ത വിധം ‘ഹരി ഹരി’ എന്ന് ജപിക്കുന്നു.  ആ ശബ്ദം നമ്മുടെ ഉള്ളിലും പ്രവേശിച്ച് ഉള്ളുതണുപ്പിക്കുന്നു. 

ഏഴാം പാസുരം. ഇവിടെ കൃഷ്ണാനുഭവത്തില്‍ പരിചിതയായ ആയപ്പെണ്‍കൊടിയെയാണ് ഉണര്‍ത്തുന്നത്. ഈ പെണ്‍കുട്ടിയാകട്ടെ, ആണ്ടാളുടെയും കൂട്ടുകാരികളുടെയും ശബ്ദം പ്രതീക്ഷിച്ച് സ്വഗൃഹത്തില്‍ ഇരിക്കുകയാണ്.  

7.കീശു കീശെന്റു എങ്കും ആനൈച്ചാത്തന്‍ കലന്തു പേശിന പേച്ചരവം കേട്ടിലൈയോ പേയ്പ്പെണ്ണേ കാശും പിറപ്പും കലകലപ്പക്കൈപേര്‍ത്തു വാസനറുങ്കുഴല്‍ ആയ്ച്ചിയര്‍ മത്തിനാല്‍ ഓസൈപ്പടുത്ത തയിരരവം കേട്ടിലൈയോ നായകപ്പെൺപിള്ളായ് നാരായണന്‍ മൂര്‍ത്തി കേശവനൈപ്പാടവും നീ കേട്ടേ കിടത്തിയോ തേസമുടൈയായ് തിറ ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

അറിവില്ലാത്തവളേ (കണ്ണനോട് തനിക്ക് ഭക്തിയുണ്ടെങ്കിലും അതുള്ളതായി അറിയാത്തവളേ), കീശു കീശു എന്ന് ഉച്ചത്തില്‍ പാടിപ്പറക്കുന്ന കിളിയുടെ നാദം എല്ലാ ദിക്കിലും നിനക്ക് കേള്‍ക്കാനാകുന്നില്ലയോ? മനോഹരവും സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതുമായ ആടയലങ്കാരങ്ങളണിഞ്ഞ ഗോപാലികമാര്‍ വെണ്ണ കടയുമ്പോളുയരുന്ന സ്വര്‍ണ്ണാഭരണങ്ങളുടെ കിലുക്കം നിനക്ക് കേള്‍ക്കാനാകുന്നില്ലേ‍? ആയപ്പെണ്‍കൊടികളുടെ നായികേ, നാരായണന്റെ അവതാരമായ കണ്ണനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങള്‍ പാടവെ നിനക്ക് എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ കിടക്കാനാകും? വാതില്‍ തുറക്കുക.  

എട്ടാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ ഉണര്‍ത്തുന്നത് കണ്ണനാല്‍ ഏറെ പ്രണയിക്കപ്പെടുന്നവളായ ഗോപികയെയാണ്, അവള്‍ അതിന്റെ പേരില്‍ അല്പം അഹന്തയുള്ളവളുമാണ്!  

8.കീഴ്വാനം വെള്ളെന്റു എരുമൈ ചിറു വീടു മേയ്വാന്‍ പരന്തന കാണ്‍ മിക്കുള്ള പിള്ളൈകളും പോവാന്‍ പോകിന്റാരൈപ്പോകാമല്‍കാത്തു ഉന്നൈക് കുവുവാന്‍ വന്തു നിന്റോം കോതുകലമുടൈയ പാവായ് എഴുന്തിരായ്പാടിപറൈ കൊണ്ടു മാവായ് പിളന്താനൈ മല്ലരൈ മാട്ടിയ ദേവാധി ദേവനൈച്ചെന്റു നാം സേവിത്താല്‍ ആവാ എന്റു ആരായ്ന്തു അരുള്‍ എലോര്‍ എമ്പാവായ്

കണ്ണന് പ്രീയപ്പെട്ടവളേ! കിഴക്കന്‍ ചക്രവാളം തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കാളകളെ മേയാന്‍ വിട്ടുകഴിഞ്ഞു, അവ മേയല്‍ തുടങ്ങി. ഞങ്ങളിതാ നിന്റെ വീട്ടുപടിക്കലെത്തി, പരമാര്‍ത്ഥം തേടി സ്നാനത്തിനെത്തിയ പെണ്‍കുട്ടികളിതാ കാത്തുനില്‍ക്കുന്നു. എഴുന്നേല്‍ക്കുക! കേശിയെ വായകീറിവധിച്ച ആ കണ്ണനെ, കംസന്റെ ധനുര്‍യാഗത്തില്‍ മല്ലരെ പോരാടി വധിച്ചവനെ, നിത്യസൂരികളുടെ നാഥനെ, നാം പോയി ആരാധിച്ചാല്‍ അവന്‍ നമ്മുടെ കുറവുകള്‍ വിലയിരുത്തി വേഗം അനുഗ്രഹിക്കും.  

ഒമ്പതാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ ഉണര്‍ത്താനൊരുങ്ങുന്നത് ഭഗവാന്‍ തന്നെയാണ് ഭഗവദ് പ്രാപ്തിക്കുള്ള ഉപായവും എന്ന ബോധ്യമുള്ളവളായ ഗോപികയെയാണ്. അവള്‍ ഭഗവാനൊത്ത് ആസ്വദിക്കുന്നവളുമാണ്. ഈ പെണ്‍കൊടി സീതാദേവി ഹനുമാനോട്, “ശ്രീരാമന്‍ തന്നെ വരും എന്നെ രക്ഷിക്കാനായി” എന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെയുള്ള മനസ്ഥിതിക്കാരിയുമാണ്. 

9.തൂമണി മാടത്തുച്ചുറ്റും വിളക്കെരിയ ധൂപം കമഴത്തുയില്‍ അണൈ മേല്‍ കണ്‍ വളരും മാമാന്‍‍ മകളേ മണിക്കതവം താള്‍ തിറവായ് മാമീര്‍ അവളൈ എഴുപ്പീരോ? ഉന്മകൾ താന്‍ ഊമൈയോ അന്റിച്ചെവിടോ അനന്തലോ ഏമപ്പെരുന്തുയില്‍ മന്തിരപ്പട്ടാളോ? മാമായന്‍ മാതവന്‍ വൈകുന്തന്‍ എന്റെന്റു് നാമം പലവും നവിന്റു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

മാമന്റെ മകളേ! പ്രശോഭിതരത്നങ്ങളാലും ദീപ ധൂമങ്ങളാലും അലങ്കൃതമായ കൊട്ടാരത്തില്‍ മനോഹര തല്പത്തില്‍ ശയിക്കുന്നവളെ, രത്നാലങ്കൃതമായ കമാനങ്ങളുടെ കുറ്റിമാറ്റി തുറക്കുക. അമ്മായീ, അവിടുത്തെ മകളെ ഉണര്‍ത്തണേ!  അവള്‍ എന്താ മൂകയാണോ? കേള്‍ക്കാനാകാത്തവളോ? അതോ പരിക്ഷീണയോ?  അവള്‍ സുരക്ഷിതയല്ലയോ? അതോ ബന്ധിതയായി ഉറക്കം നിന്ന് ക്ഷീണിച്ചവളോ? മാമായാ (മഹത്തായ മായയ്ക്ക് ഉയയോന്‍).. മാധവാ..വൈകുണ്ഠാ.. എന്നിങ്ങനെ ഭഗവാന്റെ പല തിരുനാമങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ ജപിച്ചിട്ടും അവള്‍ എഴുന്നേറ്റില്ലേ?  

പത്താം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ ഉണര്‍ത്തുന്നത് കണ്ണന് പ്രീയങ്കരിയായ ഗോപികയെയാണ്. ഭഗവാന്‍ തന്നെയാണ് ഭഗവദ് പ്രാപ്തിക്കുള്ള വഴിയെന്ന് ബോധ്യമുള്ളവളാണ് അവള്‍ അങ്ങനെ അവള്‍ ഭഗവാന് പ്രീയങ്കരി(പ്രീയം ചെയ്യുന്നവള്‍)യായിരിക്കുന്നു.

10.നോറ്റു ചുവര്‌ക്കം പുകുകിന്റ അമ്മനായ് മാറ്റമും താരാരോ വാസല്‍ തിറവാതാര്‍ നാറ്റത്തുഴായ് മുടി നാരായണന്‍ നമ്മാല്‍ പോറ്റപ്പറൈ തരും പുണ്ണിയനാല്‍ പണ്ടു ഒരു നാള്‍ കൂറ്റത്തിന്‍ വായ് വീഴ്ന്ത കുംഭകരുണനും തോറ്റു മുനക്കേ പെരുന്തുയില്‍താന്‍ തന്താനോ? ആറ്റ അനന്തലുടൈയായ് അരുങ്കലമേ തേറ്റമായ് വന്തു തിറ ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

സ്വര്‍ലോകപ്രാപ്തിക്കായുള്ള തപശ്ചര്യകള്‍ പാലിക്കുന്നവളേ, വാതില്‍ തുറന്നില്ലെന്ന് തന്നെയിരിക്കട്ടെ, ഉള്ളിലുള്ളവര്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൂടയോ? എന്ത് പറ്റി, നാം വാഴ്ത്തുന്ന നാരായണനാല്‍ മുമ്പേ തന്നെ കാലന്റെ വായിലേക്ക് വീണവനായ കുംഭകര്‍ണ്ണന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവന്റെ ദീര്‍ഘനിദ്രപകര്‍ന്ന് തന്നോ? മനോഹരമായി ഉറങ്ങുന്നവളേ, അപൂര്‍വ്വമായ അലങ്കാരമായവളേ,  ഉറക്കം വിട്ടെണീല്‍ക്കുക, വാതില്‍ തുറക്കുക. 

പതിനൊന്നാം പാസുരം. ഇവിടെ വൃന്ദാവനത്തില്‍ കണ്ണനെയെന്ന വണ്ണം ഏവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളായ ഗോപികയെയാണ് ഉണര്‍ത്തുന്നത്. വര്‍ണ്ണാശ്രമധര്‍മം പാലിക്കേണ്ടതിന്റെ (അവനവന്റെ അവസ്ഥയില്‍ നിലനിന്ന് ഭഗവദ്സേവനം നടത്തേണ്ടതിന്റെ) പ്രാധാന്യവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. 

11.കറ്റു കറവൈക്കണങ്കള്‍‌ പല കറന്തു ചെറ്റാര്‍ തിറല്‍ അഴിയച്ചെന്റു ചെരുച്ചെയ്യും കുറ്റമൊന്റില്ലാത കോവലര്‍ തം പൊറ്‍കൊടിയേ പുറ്റു അരവു അല്‍കുല്‍ പുനമയിലേ പോതരായ് ചുറ്റത്തുത്തോഴിമാര്‍ എല്ലാരും വന്തു നിന്‍ മുറ്റം പുകുന്തു മുകില്‍ വണ്ണന്‍ പേര്‍ പാട ചിറ്റാതേ പേശാതേ ചെല്‍വപ്പെണ്‍ടാട്ടി നീ എറ്റുക്കു ഉറങ്കും പൊരുള്‍ ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

സുവര്‍ണ്ണലതയേപ്പോലെയുള്ള സുന്ദരീ, ധാരാളം പശുക്കളെ കറക്കുന്നവരും ശത്രുക്കളെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നവരും കുറവില്ലാത്തവരുമായ ഗോപന്മാരുടെ കുലത്തില്‍ പിറന്നവളേ,  സര്‍പ്പഫണം പോലെ ആകൃതിയൊത്ത അരക്കെട്ടും മയിലിന്റെ അഴകുമുറ്റവളേ, പുറത്ത് വരൂ..നിന്റെ ബന്ധുക്കളും സഖിമാരുമായ ഞങ്ങളെല്ലാം ഇതാ നിന്റെ കൊട്ടാരമുറ്റത്തുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ നീലമേഘവര്‍ണ്ണനായ കണ്ണന്റെ ദിവ്യനാമങ്ങള്‍ ചൊല്ലുകയാണ്, ഞങ്ങളുടെ പ്രീയത്തിന് പാത്രമായവളായിട്ടും ഉണരാത്തൂ? ഒന്നും പറയാത്തൂ? 

പന്ത്രണ്ടാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ ഉണര്‍ത്തുന്നത്, കണ്ണന്റെ ഉറ്റതോഴനായ ഗോപന്റെ സോദരിയായ ഗോപികയെയാണ്. അവള്‍ വര്‍ണ്ണാശ്രമധര്‍മം പാലിക്കുന്നവളല്ല.  ഭഗവദ് സേവനത്തില്‍ ആണ്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരുവന് വര്‍ണ്ണാശ്രമധര്‍മം പ്രധാനമല്ല. എങ്കിലും ജീവസന്ധാരണത്തിനായി താല്ക്കാലികമായി ഭഗവദ് സേവനത്തില്‍ നിന്ന് മാറി നില്‍ക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവന് വര്‍ണ്ണാശ്രമാദികളായ സ്വധര്‍മങ്ങള്‍ (സ്വന്തം ഭൌതിക കടമകള്‍) പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.  

12.കനൈത്തിളം കറ്റെരുമൈ കന്റുക്കിരങ്കി നിനൈത്തു മുലൈ വഴിയേ നിന്റു പാല്‍ ചോര നനൈത്തു ഇല്ലം ചേറാക്കും നര്‍ചെല്‌വന്‍‌ തങ്കായ് പനിത്തലൈ വീഴ നിന്‍ വാസല്‍ കടൈ പറ്റി ചിനത്തിനാല്‍ തെന്നിലങ്കൈക്കോമാനൈച്ചെറ്റ മനത്തുക്കു ഇനിയാനൈപ്പാടവും നീ വായ് തിറവായ് ഇനിത്താന്‍ എഴുന്തിരായ് ഈതെന്ന പേരുറക്കം അനൈത്തു ഇല്ലത്താരും അറിന്തു ഏലോർ എമ്പാവായ്

കന്നു് കുട്ടികളുള്ളതായ എരുമകള്‍ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് ദയതോന്നുമ്പോള്‍ അവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും കരയുകയും അപ്പോള്‍ അവരുടെ അകിട്ടില്‍ പാല് നിറയുകയും ചെയ്യുന്നു.  അധികമായി ചുരത്തപ്പെടുന്ന പാല് വീട്ടില്‍ ചെളിയാക്കുന്നു. അപ്രകാരമുള്ള വീട്ടില്‍ കഴിയുന്നവളും ക‍ൃഷ്ണ കൈങ്കര്യമായ സമ്പത്തുള്ള ഗോപന്റെ സോദരിയുമായവളേ, ഞങ്ങളിതാ നിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. ‍ശിരസ്സില്‍ മഞ്ഞ്പൊഴിഞ്ഞു വീഴുമ്പോഴും, സുന്ദരമായ ലങ്കാപുരിയുടെ തലവനായ രാവണനെ സകോപം വധിച്ച ഭഗവാന്‍ ശ്രീരാമനെക്കുറിച്ച് സാനന്ദം ആലപിക്കെ, നീയെന്തേ മിണ്ടാത്തൂ? ഇപ്പോഴെങ്കിലും എഴുന്നേല്‍ക്കൂ. ഇത് എന്തൊരു ദീര്‍ഘ നിദ്രയാണ്! തിരുവായ്പ്പാടിയിലെ എല്ലാവരും നിന്റെയീ ഉറക്കത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു!!  

പതിമൂന്നാം പാസുരം. ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ ഉണര്‍ത്താന്‍ പോകുന്നത് തന്റെ നയനങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യം സ്വയം ആസ്വദിക്കുന്നവളായ ഗോപികയെയാണ്. കണ്ണുകള്‍ പൊതുവെ ജ്ഞാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവയാണ്. ഇതില്‍ നിന്ന് ഭഗവദ്വിഷയത്തില്‍(ഭഗവാനെ സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളില്‍) സമഗ്രമായ ജ്ഞാനമുള്ളവളാണ് ഈ ഗോപികയെന്ന് അര്‍ത്ഥമാകുന്നു. കണ്ണന്‍ സ്വയം തോന്നി, തന്നെത്തേടി വരും എന്നതാണ് അവളുടെ നിലപാട്. അരവിന്ദലോചനനായ കണ്ണന് ചേരുന്നവളാണ് അവളും.  

13.പുള്ളിന്‍ വായ് കീണ്ടാനൈപ്പൊല്ലാ അരക്കനൈ കിള്ളിക്കളൈന്താനൈക്കീർത്തിമൈ പാടിപ്പോയ് പിള്ളൈകള്‍ എല്ലാരും പാവൈക്കളം പുക്കാര്‍ വെള്ളി എഴുന്തു വിയാഴം ഉറങ്കിറ്റു പുള്ളും ചിലമ്പിന കാണ്‍ പോതു അരിക്കണ്ണിനായ് കുള്ളക്കുളിരക്കുടൈന്തു നീരാടാതേ പള്ളിക്കിടത്തിയോ പാവായ് നീ നന്നാളാല്‍ കള്ളം തവിര്‍ന്തു കലന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

ബകാസുരന്റെ വായ്പിളര്‍ത്തി വധിച്ചവനും സര്‍വ്വോപദ്രവകാരിയായ  രാവണനെ നി‍ഷ്‍പ്രയാസം വധിച്ചവനുമായ ഭഗവാന്റെ ധീരോദാത്ത ചരിത്രങ്ങളെപ്പാടിസ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് നോമ്പുകാരികളായ എല്ലാ പെണ്‍കൊടികളും നിശ്ചിതസ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചേര്‍ന്ന് കഴിഞ്ഞു. ശുക്രഗ്രഹം ആകാശത്ത് ഉദിച്ചുയര്‍ന്നു, വ്യാഴം മങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു.  പക്ഷികള്‍ പലയിടത്തേക്കായി തീറ്റതേടി ചിതറി പറന്നുകഴിഞ്ഞു. പൂച്ചയെപ്പോലെയും മാന്‍പേടയെപ്പോലെയും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുള്ളവളേ, അഴകു് ഉടലായവളേ, ഈ ശുഭതിഥിയില്‍ നീ നിന്റെ ശയ്യയില്‍ ഉറങ്ങുകയോ! സ്വയം ഭഗവാനെ രഹസ്യമായി ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ‍ഞങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുകയാണോ? ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ചേരാതെ,തണുത്ത വെള്ളത്തില്‍ കുളിക്കാതെ?  

പതിനാലാം പാസുരം. ഇവിടെ എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ പോകുന്നത് മറ്റെല്ലാവരെയും എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാമെന്ന് മുൻപു വാക്കു നൽകി സ്വയം തന്റെ ഗൃഹത്തില്‍ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നവളെയാണ്! 

14.ഉങ്കള്‍ പുഴൈക്കടൈത്തോട്ടത്തു വാവിയുള്‍ സെങ്കഴുനീര്‍ വായ് നെകിഴ്ന്തു ആമ്പല്‍ വായ് കൂമ്പിന കാണ്‍‌ ചെങ്കല്‍ പൊടിക്കൂറൈ വെണ്‍പല്‍ തവത്തവര്‍ തങ്കള്‍ തിരുക്കോയില്‍ സങ്കിടുവാന്‍ പോതന്താർ എങ്കളൈ മുന്നം എഴുപ്പുവാന്‍ വായ് പേശും നങ്കായ് എഴുന്തിരായ് നാണാതായ് നാവുടൈയായ് സങ്കൊടു ചക്രം ഏന്തും തടക്കൈയന്‍ പങ്കയക്കണ്ണാനൈപ്പാടു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ് 

ഹേ ഗുണങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞവളേ, ഞങ്ങളെയെല്ലാം ഉണര്‍ത്തുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തവളേ, നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലല്ലോ! ആരെക്കുറിച്ചാണ് ഇത്രയും നല്ലത് പറയാവുന്നത് എന്നിട്ടും! നിന്റെ വസതിക്ക് പിന്നിലുള്ള തടാകത്തില്‍ ചുവന്ന ആമ്പലുകള്‍ വിടര്‍ന്നു, നീലാമ്പലുകള്‍ ഇതളടഞ്ഞു (പ്രഭാതത്തിന്റെ വരവോടെ) വെളുത്ത മനോഹരമായ ദന്തങ്ങളുള്ളവരും കാവിവസ്ത്രമണിഞ്ഞവരുമായ സന്യാസിമാര്‍ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ശംഖമൂതുവാന്‍ (ക്ഷേത്രകവാടം തുറക്കുന്നതിലേക്ക്) പോകുകയാണ്. സുന്ദരമായ കരങ്ങളില്‍ ദിവ്യശംഖചക്രങ്ങളേന്തിയ ചെന്താമരക്കണ്ണനായ പരമപുരുഷനെക്കുറിച്ച് പാടുവാനായി എഴുന്നേല്‍ക്കുക.  

പതിനഞ്ചാം പാസുരം. ആണ്ടാളും സഖിമാരും തന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക്   വരുന്നത് കാണുവാന്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയെയാണ് ഇവിടെ ആണ്ടാള്‍ വിളിക്കുന്നത്. 

15.എല്ലേ ഇളങ്കിളിയേ ഇന്നം ഉറങ്കുതിയോ ചില്ലെന്റ് അഴൈയേന്‍ മിന്‍ നങ്കൈമീര്‍ പോതര്കിന്റേന്‍ വല്ലൈ ഉന്‍ കട്ടുരൈകള്‍ പണ്ടേ ഉന്‍ വായ് അറിതും വല്ലീര്കള്‍ നീങ്കളേ നാന്‍ താന്‍ ആയീടുക ഒല്ലൈ നീ പോതായ് ഉനക്കു എന്ന വേറു ഉടൈയൈ എല്ലാരും പോന്താരോ പോന്താര്‍ പോന്തു എണ്ണിക്കൊള്‍ വല്ലാനൈ കൊന്റാനൈ മാറ്റാരൈ മാറ്റു അഴിക്ക വല്ലാനൈ മായനൈപ്പാടു എലോർ എമ്പാവായ്

[ഇതിന്റെ വിശദീകരണം, വന്ന് പുറത്ത് കാത്തുനില്‍ക്കുന്നവരായ പെണ്‍കൊടിമാരും വീട്ടില്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച് നിന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുമായി നടത്തുന്ന ഒരു സംഭാഷണമായി നല്കുന്നു.]

പുറത്ത് നില്‍ക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ഃ ഇളംതത്തേ, നിന്റെ സംസാരം കേള്‍ക്കാന്‍ എത്ര മധുരമാണ്! ഞങ്ങളെല്ലാം വന്നിട്ടും നീ ഉറങ്ങുകയാണോ? 

അകത്തുള്ള പെണ്‍കുട്ടിഃ പരിപൂര്‍ണ്ണകളായ പെണ്‍കൊടിമാരേ, എന്നോട് ഇങ്ങനെ കോപിക്കരുതേ. ഞാനിതാ വേഗം വന്നുകഴിഞ്ഞു.  

പുറത്തുള്ളവര്‍ഃ നീ സംസാരിക്കുവാന്‍ ചാതുര്യമുള്ളവളാണ്. നിന്റെ കടുത്ത വചനങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചിരപരിചിതമാണ്.

അകത്തുള്ളവള്‍ഃ നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാന്‍ കഴിവുറ്റവരാണ്. ഞാന്‍ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്നിരിക്കട്ടെ, ഇപ്പോളെന്താണ് ഞാന്‍ ചെയ്യേണ്ടുന്നത്? 

പുറത്തുള്ളവര്‍ഃ നീ വേഗം എണീറ്റാട്ടെ, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക കാര്യമുണ്ടോ‍? 

അകത്തുള്ളവള്‍ഃ അതെല്ലാം ഇരിക്കട്ടെ, ആരെല്ലാമാണ് വന്നത്? 

പുറത്തുള്ളവര്‍ഃ ഞങ്ങളെല്ലാം. നീ തന്നെ പുറത്ത് വന്ന് എണ്ണിക്കോളൂ..

അകത്തുള്ളവള്‍ഃ പുറത്ത് വന്ന് ഇപ്പോഴെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?  

പുറത്തുള്ളവര്‍ഃ പുറത്ത് വന്ന് നീ കണ്ണനെക്കുറിച്ച് പാടണം. കരുത്തനായ ഗജത്തെ വധിച്ചവനെക്കുറിച്ച്, എതിരാളികളുടെ ശക്തി ചോര്‍ത്തിക്കളയുന്നവനെക്കുറിച്ച്, അത്ഭുതകാരിയായവനെക്കുറിച്ച്..

ഉറവിടം – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-6-15-simple/

അടിയേന്‍ ജയകൃഷ്ണ രാമാനുജദാസന്‍

പ്രമേയം (ലക്ഷ്യം) – http://koyil.org
പ്രമാണം (വേദം) – http://granthams.koyil.org
പ്രമാതാവ് (ആചാര്യന്മാർ) – http://acharyas.koyil.org
ശ്രീവൈഷ്ണവ വിദ്യാഭ്യാസം / കുട്ടികള്‍ – http://pillai.koyil.org

തിരുപ്പാവൈ – ലളിത വ്യാഖ്യാനം – പാസുരം 1 മുതൽ 5 വരെ

Published by:

ശ്രീ ശ്രീമതേ ശഠകോപായ നമഃ ശ്രീമതേ രാമാനുജായ നമഃ ശ്രീമത് വരവരമുനയേ നമഃ

തിരുപ്പാവൈ

ആദ്യപാസുരം. ആണ്ടാള്‍, കൃഷ്ണാനുഭവത്തിനായി  മാര്‍കഴി നോമ്പു (തമിഴ് മാസമായ മാര്‍കഴിയില്‍ നോക്കുന്ന മതപരമായ വ്രതം) നോക്കുവാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.  

1.മാര്‍കഴിത്തിങ്കള്‍ മതി നിറൈന്ത നന്നാളാല്‍ നീരാട പോതുവീര്‍ പോതുമിനോ നേരിഴൈയീര്‍ ശീര്‍മല്‍കുമായ്പ്പാടി ചെല്‍വച്ചിറുമീര്‍കാള്‍ കൂര്‍വേൽ കൊടുന്തൊഴിലന്‍ നന്ദഗോപന്‍ കുമരന്‍ ഏരാന്ത കണ്ണി യശോദൈ ഇളഞ്ചിങ്കം കാര്‍മേനിച്ചെങ്കണ്‍ കതിര്‍ മതിയം പോല്‍ മുഖത്താന്‍ നാരായണനേ നമക്കേ പറൈ തരുവാന്‍ പാരോര്‍ പുകഴ്പ്പടിന്തു് ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

വ്രതസന്നദ്ധതയുള്ളവരെ സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പായി നീരാടുന്നതിലേക്ക് വിളിക്കുന്നുഃ കൃഷ്ണകൈങ്കര്യമാകുന്ന (ഭഗവദ് സേവനമായ) സമ്പത്തുള്ളവരായ തിരുവമ്പാടിയിലെ (ആയ്പ്പാടി/ ഗോകുലം) യുവതീജനങ്ങളേ, മനോഹരമായ ഭൂഷണങ്ങള്‍ ധരിച്ചവരേ, ഇത് മാര്‍കഴിയിലെ പൗര്‍ണമിയെന്ന വിശേഷ ദിനമാണ്. തന്റെ കണ്ണനെ സംരക്ഷിക്കാനായി കൂര്‍ത്ത വേലും ഏന്തി നടക്കുന്ന നന്ദഗോപരുടെ അനുസരണയുള്ള മകനാണ് കണ്ണന്‍! മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ള യശോദാറാണിയുടെ (യശോദപിരാട്ടി) സിംഹക്കുട്ടിയുമാണ് അവന്‍!    കണ്ണന്റെ രൂപം അതിദിവ്യമാണ്, കാറൊളിവര്‍ണ്ണന്‍, ചുവന്ന കണ്ണുകള്‍, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ തേജസ്സുറ്റ മുഖം! അവന്‍ നാരായണനാണ്, സാക്ഷാല്‍ ഭഗവാന്‍ (എമ്പെരുമാന്‍ എന്ന് തമിഴ്)! ദാസ്യം തേടുന്ന നമുക്കെല്ലാം അവന്‍ അത് നല്കും. ഒരുമിച്ച് വരൂ.

രണ്ടാം പാസുരം. കൃഷ്ണാനുഭവത്തില്‍ ഏര്‍‌പ്പെടുമ്പോഴുള്ള വിധിവിലക്കുകള്‍ (ചെയ്യേണ്ടതും പാടില്ലാത്തതും) ആണ്ടാള്‍ പറയുന്നു. ഭഗവാന് കീഴ്പ്പെട്ടവരെന്ന നിലയ്ക്ക് നമുക്ക് പൂര്‍വ്വാചാര്യന്മാരുടെ ശിഷ‍്ടാചാരങ്ങളാണ് വഴികാട്ടി.  

2.വയ്യത്തു വാഴ്വീര്‍കാള്‍ നാമും നം പാവൈക്കു ച്ചെയ്യും കിരിചൈകള്‍ കേളീരോ പാര്‍കടലുള്‍ പൈയത്തുയിന്റ പരമനടി പാടി നെയ്യുണ്ണോം പാലുണ്ണോം നാട്കാലേ നീരാടി മൈയിട്ടു എഴുതോം മലരിട്ടു നാം മുടിയോം ചെയ്യാതന ചെയ്യോം തീക്കുറളൈച്ചെന്റു ഓതോം അയ്യമും പിച്ചൈയും ആന്തനൈയും കൈകാട്ടി ഉയ്യുമാറു എണ്ണി ഉകന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കാനായി ജനിച്ചവരേ! നമ്മുടെ അഭ്യുദയത്തിനായി ഈ വ്രതത്തില്‍ നാം ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ സന്തോഷപൂര്‍വ്വം കേട്ടാലും. തിരുപ്പാല്‍ക്കടലില്‍ പള്ളികൊള്ളുന്ന പരമപുരുഷനെ നാം സ്തുതിക്കുക. നെയ്യും പാലും കുടിക്കരുത്. അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിക്കുക.  എന്നാല്‍, കണ്‍മഷിയിടരുത്, പൂക്കള്‍ ചൂടരുത്. പൂര്‍വ്വികര്‍ നിഷേധിച്ചിട്ടുള്ളതൊന്നുമേ ചെയ്യരുത്. ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. അര്‍ഹതയുള്ളവര്‍ക്ക് ദാനം ചെയ്യണം, സഹായം വേണ്ടവര്‍ക്ക് നമുക്കാകുന്നത് പോലെ സഹായം നല്കണം. 

മൂന്നാം പാസുരം. കൃഷ്ണാനുഭവത്തിനായി തനിക്ക് അനുമതിയേകിയ വൃന്ദാവനത്തിലെ എല്ലാവരുടെയും നന്മയ്ക്കായി ആണ്ടാള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. ഏവര്‍ക്കും കൃഷ്ണാനുഭവം, അതിലൂടെ ശ്രീ, വിളയാടട്ടെ  എന്നതാണ് ഈ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ സാരം.

3.ഓങ്കി ഉലകളന്ത ഉത്തമന്‍ പേര്‍ പാടി നാങ്കള്‍ നമ്പാവൈക്കുച്ചാറ്റി നീരാടിനാല്‍ തീങ്കിന്റി നാടെല്ലാം തിങ്കള്‍ മുമ്മാരി പെയ്തു ഓങ്കു പെരുഞ്ചെന്നെലൂടു കയല്‍ ഉകള പൂങ്കുവളൈപ്പോതില്‍ പൊറിവണ്ടു് കണ്‍‍പടുപ്പ തേങ്കാതേ പുക്കിരുന്തു ചീര്‍ത്ത മുലൈ പറ്റി വാങ്കക്കുടം നിറൈക്കും വള്ളല്‍ പെരും പശുക്കള്‍ നീങ്കാത സെല്‍വം നിറൈന്തു എലോർ എമ്പാവായ്

വലുതായി വളര്‍ന്ന് മൂവുലകും അളന്ന പരമപുരുഷന്റെ ദിവ്യനാമങ്ങളെ നാം ജപിക്കും. നോമ്പിനായി നാം ആദ്യം സ്നാനം ചെയ്യണം. ഇപ്രകാരം നാം വ്രതമെടുക്കുന്ന പക്ഷം, മാസം മൂന്ന് തവണ ഈ നാടു് മുഴുവനും മഴ ലഭിക്കും, നല്ലതായി ആര്‍ക്കും ഉപദ്രവം ഇല്ലാത്ത വിധം! ഉയര്‍ന്ന, ചുവന്ന നെല്‍കതിരുകളുള്ള പാടത്ത് മത്സ്യങ്ങള്‍ സന്തോഷത്തോടെ നീന്തും. നീലാമ്പല്‍പ്പൂക്കളില്‍ വണ്ടുകള്‍ ഉണ്ടാകും. പാല്‍പ്പാത്രങ്ങളില്‍ പാല്‍ ചുരത്തുന്ന നന്മയുള്ള, നല്ലയിനം ഗോക്കള്‍ ധാരാളം ഉണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ നാടിന് പ്രകടമായ അഭിവൃദ്ധിയുണ്ടാകും.   

നാലാം പാസുരം. വൃന്ദാവനത്തിലെ ഏവര്‍ക്കും, ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കും രാജാക്കന്മാര്‍ക്കും പതിവ്രതകള്‍ക്കും എല്ലാം, ഐശ്വര്യത്തോടെ കൃഷ്ണാനുഭവം പുലര്‍ത്താനാകുമാറ് യഥാകാലം മഴയുണ്ടാകാനായി ആണ്ടാള്‍ വരുണനോട്, പര്‍ജ്ജന്യദേവനോട്(മഴയുടെ ദേവന്‍) കല്പിക്കുന്നു. 

4.ആഴി മഴൈക്കണ്ണാ ഒന്റു നീ കൈകരവേല്‍ ആഴിയുള്‍ പുക്കു മുകന്തു കൊടാര്‍ത്തേറി ഊഴി മുതല്‍വന്‍ ഉരുവം പോല്‍ മെയ് കറുത്തു ‍പാഴിയം ്തോളുടൈപ്പത്മനാഭൻ കൈയിൽ ആഴിപോല്‍ മിന്നി വലംപുരിപോല്‍ നിന്റു അതിര്‍ന്തു താഴാതേ സാര്‍ങ്ക മുതൈത്ത സരമഴൈ പോല്‍ വാഴ ഉലകിനില്‍ പെയ്തിടായ് നാങ്കളും മാര്‍കഴി നീരാട മകിഴ്ന്തു ഏലോര്‍ എമ്പാവായ്

പര്‍ജ്ജന്യ ദേവതയായ വരുണാ, ആഴിക്കൊപ്പം ഗുണങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞവനേ, ഒന്നും മറയ്ക്കരുതേ, ആഴിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് അവിടുത്തെ ജലം സ്വീകരിച്ച് ഇടിമുഴക്കമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് നീ വാനത്തിലേറുക. കാലാദികളായ അസ്തിത്വങ്ങളുടെ നാഥനായ ഭഗവാന്റെ നിറം പോലെ കറുത്ത് കൊണ്ട്, പത്മനാഭനായ ആ ഭഗവാന്റെ തൃക്കരങ്ങളിലെ തിരുച്ചക്രത്തെപ്പോലെ ഗംഭീരനാകുക! 

മറ്റേ തൃക്കരത്തിലമരുന്ന ദിവ്യശംഖത്തെപ്പോലെ നേരെ  ഊതുക (വീശുക). താമസമന്യെ, ഭഗവാന്റെ ദിവ്യവില്ലായ ശാരങ്ഗം, ശരങ്ങളെയെന്ന പോലെ, മഴയെ വര്‍ഷിക്കുക. അങ്ങനെ ലോകത്തിന് ഉയര്‍ച്ചവരട്ടെ, നോമ്പെടുക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാര്‍കഴിയില്‍ സന്തോഷത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്യാനാകട്ടെ.  

അഞ്ചാം പാസുരം. ഭഗവാന്റെ ദിവ്യനാമങ്ങളെ ഇടവിടാതെ ജപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സകല കര്‍മങ്ങളും (പുണ്യവും ,പാപവും) അറ്റു പോകുമെന്ന് ആണ്ടാള്‍ കാട്ടിത്തരുന്നു.  ഭൂതകാലത്ത് ചെയ്ത് പോയ കര്‍മങ്ങള്‍ അഗ്നിയില്‍ പഞ്ഞിപോലെ കത്തിയമരും. ഭാവികാലത്തേക്കുള്ള കര്‍മങ്ങളോ താമരയിലയിലെ വെള്ളം പോലെ വാര്‍ന്ന് പോകും. ഭഗവാന്‍ ചെയ്തു് പോയ കര്‍മങ്ങളുടെ ഫലവും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുമെന്നത് വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഭാവിയിലും അറിയാതെ ചെയ്ത് പോകുന്ന തെറ്റുകള്‍ ഭഗവാന്‍ പൊറുത്തുതരും, എന്നാല്‍ ഭാവിയില്‍ അറി‍ഞ്ഞ് ചെയ്യുന്ന അപരാധ ഫലം നാം അനുഭവിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

5.മായനൈ മന്നു വടമതുരൈ മൈയ്ന്തനൈത് തൂയപ്പെരുനീര്‍ യമുനൈത്തുറൈവനൈ ആയര്‍ കുലത്തിനില്‍ തോന്റും അണി വിളക്കൈ തായൈക്കുടല്വിളക്കഞ്ചെയ്ത ദാമോതരനൈ തൂയോമായ് വന്തു നാം തൂമലര്‍ തൂവിത്തൊഴുതു വായിനാല്‍ പാടി മനത്തിനാല്‍ സിന്തിക്ക പോയ പിഴൈയും പുകുതരുവാന്‍ നിന്റനവും തീയിനില്‍ തൂശാകും ചെപ്പു് എലോര്‍ എമ്പാവായ്

ദാമോദരന്റെ ലീലകള്‍ അത്ഭുതകരമാണ്. ശ്രേഷ്ഠമായ വടമഥുരയിലെ നായകനാണ് അവിടുന്നു്. ആഴമുള്ള യമുനാനദീതീരത്ത് അവന്‍ വിഹരിക്കുന്നു, ആയര്‍കുലത്തിന് മണിവിളക്കായ അവന്‍ യശോദയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധിയേകുന്നു.  അവനെ വിശുദ്ധിയോടെ സമീപിച്ച് പൂക്കളാല്‍ ആരാധിച്ച്, സദാ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് ജപിച്ചാല്‍ (ശരീര വാങ് മനസ്സുകളാല്‍ ആരാധിച്ചാല്‍) അഗ്നിയില്‍ പഞ്ഞികണക്കെ നമ്മുടെ കര്‍മങ്ങള്‍ കത്തിയമരുന്നു.  അതിനാല്‍ അവനെ സ്തുതിക്കുക.

ഇങ്ങനെ ആദ്യ അഞ്ച് പാസുരത്താല്‍ ഭഗവാന്റെ പര(വൈകുണ്ഠത്തിലെ ശ്രീമന്നാരായണ ഭാവം), വ്യൂഹ (തിരുപ്പാല്‍ക്കടലിലെ രൂപം), വിഭവ (ത്രിവിക്രമാവതാരം), അന്തര്യാമി (വരുണദേവതയില്‍ അന്തര്യാമിയായ വിഷ്ണു), അര്‍ച്ചാ (വടമഥുരയിലെ ഭഗവദ് മൂര്‍ത്തി) ഭാവങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 

ഉറവിടം – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-1-5-simple/

അടിയേന്‍ ജയകൃഷ്ണ രാമാനുജദാസന്‍

പ്രമേയം (ലക്ഷ്യം) – http://koyil.org
പ്രമാണം (വേദം) – http://granthams.koyil.org
പ്രമാതാവ് (ആചാര്യന്മാർ) – http://acharyas.koyil.org
ശ്രീവൈഷ്ണവ വിദ്യാഭ്യാസം / കുട്ടികള്‍ – http://pillai.koyil.org

തിരുപ്പാവൈ – ലളിത വ്യാഖ്യാനം

Published by:

ശ്രീ ശ്രീമതേ ശഠകോപായ നമഃ ശ്രീമതേ രാമാനുജായ നമഃ ശ്രീമത് വരവരമുനയേ നമഃ

മുഥലായിരമ്

ആണ്ടാള്‍ എന്ന ഗോദാ ദേവി, ശ്രീവൈഷ്ണവരുടെ പന്ത്രണ്ട് ആഴ്വാർമാരിലെ  ഏക സ്ത്രീ രത്നം ആണ്. പെരിയാഴ്വാരുടെ  വളര്‍ത്തുപുത്രി!  ഭൂദേവിയുടെ അവതാരമായി  ഭക്തര്‍  വിശ്വസിക്കുന്നു!  

ശ്രീ വൈഷ്ണവ സമ്പ്രദായത്തിലെ പ്രമുഖ ആചാര്യന്മാരിലൊരാളായ ശ്രീ മണവാള മാമുനികൾ തന്റെ ഉപദേശ രത്നമാല പാസുരം 22- ൽ ആണ്ടാൾ നാച്ചിയാരുടെ മഹത്വം വളരെ മനോഹരമായി വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഇന്റോ തിരുവാടിപ്പൂരം എമക്കാഗ
അന്റോ ഇങ്കു ആണ്ടാൾ അവതരിത്താൾ കുന്റാധ
വാഴ്വാന വൈകുണ്ഠ വാൻ ഭോഗം തന്നൈ ഇഗഴ്ന്തു
ആഴ്വാർ തിരുമകളാരായ്

ആടി മാസത്തിലെ പൂരം നാളല്ലേ ഇന്ന്? വൈകുണ്ഠത്തിലെ പരിധിയില്ലാത്ത ആനന്ദത്തെ മാറ്റിവച്ച് ആണ്ടാള്‍ നാച്ചിയാരായി പെരിയാഴ്വാരുടെ തിരുമകളായി, അവിടുന്ന് അടിയനെ രക്ഷിക്കാനായി അവതരിച്ചു. കിണറ്റില്‍ വീണ കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിക്കാന്‍ അമ്മ കൂടെ ചാടുന്നത് പോലെയാണ് ഇത്. ശ്രീവരാഹപ്പെരുമാളുടെ വചനം കാട്ടിത്തരുന്നതിനാണ് ദേവി അവതരിച്ചത്. ഭൂമിദേവിയോട് വരാഹാവതാരത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ, ജീവാത്മാക്കള്‍ക്ക് എന്നെ സ്തുതിച്ചും ചിന്തിച്ചും പൂക്കളാല്‍ അര്‍ച്ചിച്ചും മാത്രം പ്രാപിക്കാമെന്നത്. എത്ര അതിശയകരമാണ്, ദയാപൂര്‍ണ്ണമാണ് ഈ വാഗ്ദാനം.

ആണ്ടാളുടെ കൃതികള്‍  തിരുപ്പാവൈയും  നാച്ചിയാര്‍ തിരുമൊഴിയുമാണ്.  തിരുപ്പാവൈ  എന്ന  ഈ  സ്തുതി മാർകഴി മാസത്തിൽ  പൊതുവെ  തമിഴകത്ത് ഭക്തര്‍ ആലപിക്കുന്ന  പതിവുണ്ട്.  ഭക്തരുടെ നിത്യപാരായണഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍  ഒന്നുമത്രേ ഇത്.

ധ്യാന ശ്ലോകങ്ങൾ (തനിയൻ)

നീളാ തുംഗ സ്തനഗിരി തടീസുപ്തം ഉദ്ബോദ്ധ്യ കൃഷ്ണം
പാരാർത്ഥ്യം സ്വം ശ്രുതി ശത ശിരസ്സിദ്ധമദ്ധ്യാപയന്തീ |
സ്വോച്ചിഷ്ടായാം സ്രജി നിഗളിതം യാ ബലാത് കൃത്യ ഭുംഗ്തേ
ഗോദാ തസ്യൈ നമ ഇതം ഇതം ഭൂയ ഏവ’സ്തു ഭൂയഃ ||

നീളാ ദേവിയുടെ അവതാരമായ ശ്രീമതി നപ്പിന്നൈ ദേവിയുടെ മലഞ്ചെരിവിന് സദൃശമായ വലിയ മാറിടത്തിൽ മയങ്ങുന്ന ശ്രീ കൃഷ്ണനെ ഉണർത്തി, വേദാന്തങ്ങളിൽ (വേദങ്ങളുടെ അവസാന ഭാഗം)  വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന പാരതന്ത്ര്യം (പൂർണമായും ഭഗവാന് ആശ്രിതരായിരിക്കുക) എന്ന തത്ത്വം ഭഗവാനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയ; സ്വയം ധരിച്ച പുഷ്പഹാരത്താൽ ഭഗവാനെ ബന്ധിതനാക്കി ബലവത്തായി (അവകാശപൂർവ്വം) അനുഭവിച്ച ആണ്ടാളിന് വീണ്ടും വീണ്ടും, എന്നേക്കും പ്രണാമം. 

അന്നവയൽ പുതുവൈ ആണ്ടാൾ അരംഗർക്കു
പണ്ണു തിരുപ്പാവൈപ്പൽപതിയം ഇന്നിസൈയാൽ
പാടിക്കൊടുത്താൾ നർപാമാലൈ പൂമാലൈ
സൂടി കൊടുത്താളൈച്ചൊല്ലു

അരയന്നങ്ങൾ അലയുന്ന വയലുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ശ്രീ വില്ലിപുത്തൂരിൽ അവതരിച്ച ആണ്ടാൾ, കരുണാപൂർവ്വം മധുരമായ സ്വരത്തിൽ തിരുപ്പാവൈ എന്ന പ്രബന്ധം രചിച്ച്, ആ ശ്ലോകങ്ങളുടെ മാല ശ്രീ രംഗനാഥനായി സമർപ്പിച്ചു. പുഷ്പങ്ങളുടെ ഹാരം സ്വയം ധരിച്ച ശേഷം ഭഗവാനായ്‌ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ആണ്ടാളിനെ സ്തുതിക്കുവിൻ. 

സൂടിക്കൊടുത്ത സുടർക്കൊടിയേ തൊൽപാവൈ
പാടി അരുള വല്ല പൽ വളൈയായ് നാടി നീ
വേങ്കടവർക്കു എന്നൈ വിധി എന്റ ഇമ്മാറ്റം 
നാം കടവാ വണ്ണമേ നൽകു 

സ്വയം അണിഞ്ഞ പുഷ്പഹാരങ്ങൾ ഭഗവാന് സമർപ്പിച്ച; ശോഭയുളള ലത പോലുള്ള, ദിവ്യമായ കൈകളിൽ വളകളണിഞ്ഞ് ദയാപൂർവ്വം വളരെ പുരാതനമായ പാവൈ വ്രതത്തെപ്പറ്റി പാടിയ; വെങ്കടനാഥന്റെ സേവനത്തിനായി മന്മഥനോടായി അഭ്യർത്ഥിച്ചവളായ ആണ്ടാൾ, ഭഗവാനോടായി ഒന്നും ആവശ്യപെടേണ്ടി വരാത്ത തരത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ മേൽ ദയാപൂർവ്വം കൃപചൊരിയേണം എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. 

ശ്രീ വില്ലിപുത്തൂരിനെ ഗോകുലമായും, തന്നെയും തന്റെ സഖികളെയും ഗോപികമാരായും, വടപെരും കോയിൽ നന്ദഗോപരുടെ ഭവനമായും അതിൽ വിരാജിക്കുന്ന അർച്ചാ വിഗ്രഹത്തെ കണ്ണനായും കണ്ട്, ആണ്ടാൾ മാർകഴി നോമ്പ് നോറ്റു പാടിയ മുപ്പതു പാസുരങ്ങളുടെ ലഘു വ്യാഖ്യാനം ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു. ആണ്ടാളുടെ ഈ കൃതിയിൽ വേദങ്ങളുടെയെല്ലാം സാരാംശം സംക്ഷിപ്ത രൂപത്തിൽ ഉൾകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഉറവിടം – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-simple/

അടിയേന്‍ ജയകൃഷ്ണ രാമാനുജദാസന്‍

പ്രമേയം (ലക്ഷ്യം) – http://koyil.org
പ്രമാണം (വേദം) – http://granthams.koyil.org
പ്രമാതാവ് (ആചാര്യന്മാർ) – http://acharyas.koyil.org
ശ്രീവൈഷ്ണവ വിദ്യാഭ്യാസം / കുട്ടികള്‍ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 21ರಿಂದ 30 ರವರೆಗಿನ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< 16 ರಿಂದ 20 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನ ಅವತಾರ, ನಂದಗೋಪರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಜನನ, ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ಏಟ್ರ ಕಲಙ್ಗಳ್ ಎದಿರ್‌ಪೊಙ್ಗಿ ಮೀದಳಿಪ್ಪ
ಮಾಟ್ರಾದೇ ಪಾಲ್‌ಶೊರಿಯುಮ್ ವಳ್ಳಲ್ ಪೆರುಮ್‌ಪಶುಕ್ಕಳ್
ಆಟ್ರಪ್ಪಡೈತ್ತಾನ್ ಮಹನೇ ಅಱಿವುರಾಯ್
ಊಟ್ರಮುಡೈಯಾಯ್ ಪೆರಿಯಾಯ್, ಉಲಹಿನಿಲ್
ತೋಟ್ರಮಾಯ್ ನಿನ್ರು ಶುಡರೇ ತುಯಿಲೆೞಾಯ್
ಮಟ್ರಾರ್ ಉನಕ್ಕು ವಲಿತುಲೈನ್ದು ಉನ್‌ವಾಶಱ್ಕಣ್
ಆಟ್ರಾದು ವಂದು ಉನ್ನಡಿ ಪಣಿಯುಮಾಪೋಲೇ
ಪೋಟ್ರಿಯಾಮ್ ವನ್ದೋಮ್ ಪುಗೞ್‌ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥

ಅಮಿತವಾದ (ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದ) ಕೊಡಗಳ ತುಂಬಾ ಹಾಲು ಕರೆದು, ಅದು ಸೋರಿ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುವ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ , ದಾರಾಳವಾಗಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಂದಗೋಪರಿಗೇ ತಿರುಮಗನಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ! ಎದ್ದೇಳು. (ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ತಿರುಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಹಸುಗಳು ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ). ವೇದಗಳಲ್ಲೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ಎದ್ದೇಳು. ನಿನ್ನ ಹೊಳೆಯುವ ಮುಖದ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ ಮಹಾ ಪುರುಷನೇ, ನಿನ್ನ ಯೋಗ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳು. ನಿನ್ನ ವೈರಿಗಳು, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗಲು ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲದೇ, (ಬೇರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೇ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಶರಣು ಬಂದು) ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಹರಸು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ತನಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೇ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ , ತಾವು ವಿಭೀಷಣನ ಹಾಗೆ ಶ್ರೀರಾಮರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಬೇಡಿ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ಅಙ್ಗಣ್‌ಮಾಞಾಲತ್ತು ಅರಶರ್, ಅಭಿಮಾನ
ಬಙ್ಗಮಾಯ್ ವನ್ದು ನಿನ್ ಪಳ್ಳಿಕಟ್ಟಿಲ್ ಕೀೞೇ
ಶಙ್ಗಮಿರುಪ್ಪಾರ್ ಪೋಲ್ ವನ್ದು ತಲೈಪ್ಪೆಯ್‌ದೋಮ್
ಕಿಙ್ಗಿಣಿವಾಯ್ ಚ್ಚೆಯ್ದ ತಾಮರೈ ಪ್ಪೂಪ್ಪೋಲೇ
ಶೆಙ್ಗಣ್ ಶಿಱಿಚ್ಚಿಱಿದೇ ಎಮ್ಮೇಲ್ ವಿೞಿಯಾವೋ
ತಿಙ್ಗಳುಮ್ ಅದಿತ್ತಿಯನುಮ್ ಎೞುನ್ದಾಱ್ಪೋಲ್
ಅಙ್ಗಣಿರಣ್ಡುಮ್ ಕೊಣ್ಡು ಎಙ್ಗಳ್ ಮೇಲ್ ನೋಕ್ಕುದಿಯೇಲ್
ಎಙ್ಗಳ್‌ಮೇಲ್ ಶಾಪಮ್ ಇೞಿನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಈ ವಿಶಾಲವಾದ, ಸುಂದರವಾದ , ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಆಳಿದ ಮಹಾ ದೊಡ್ಡ ಅರಸರು, ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಕೆಳಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಕೋರಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಗುಂಪಾಗಿ ವಿಭೀಷಣನ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕೋರಿ (ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೋಗದೇ) ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟವಾಡಿಸುವ ಕಿಂಕಿಣಿಯ ತಾವರೆಯ ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ತಮ್ಮ ಕಮಲದ ಕಣ್ಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸು. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನೂ ಚಂದ್ರನೂ ಉದಯಿಸುತ್ತಾರೋ ನಿಮ್ಮ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಮ್ಮ ದುಃಖ, ನಿರಾಶೆ, ಶಾಪ ಮುಂತಾದುವುಗಳನ್ನು ದೂರಪಡಿಸು, ನಾಶಮಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ಮೂರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-


ಮಾರಿ ಮಲೈ ಮುೞೈಞ್ಜಿಲ್ ಮನ್ನಿಕ್ಕಿಡನ್ದು ಉಱಙ್ಗುಮ್
ಶೀರಿಯ ಶಿಙ್ಗಮ್ ಅಱಿವುಟ್ರು ತ್ತೀವಿೞಿತ್ತು
ವೇರಿಮಯಿರ್‌ಪೊಙ್ಗ ಎಪ್ಪಾಡುಮ್ ಪೇರ್ನ್ದುದಱಿ
ಮೂರಿನಿಮಿರ್ನ್ದು ಮುೞಙ್ಗಿ ಪ್ಪುರಪ್ಪಟ್ಟು
ಪ್ಪೋದರುಮಾಪೋಲೇ ನೀಪೂವೈಪ್ಪೂವಣ್ಣಾ, ಉನ್
ಕೋಯಿಲ್‌ನಿನ್ಱು ಇಙ್ಗಣೇ ಪೋನ್ದರುಳಿ, ಕೋಪ್ಪುಡೈಯ
ಶೀರಿಯ ಶಿಙ್ಗಾಸನತ್ತಿರುನ್ದು, ಯಾಮ್‌ವನ್ದ
ಕಾರಿಯಮ್ ಆರಾಯ್‌ನ್ದು ಅರುಳ್ ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ , ಬೃಹದಾಕಾರವಾದ ಸಿಂಹವು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಯ ಒಳಗೆ ತನ್ನಿತರ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಂಹದ ಜೊತೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಆ ಋತು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಚಲಿಸಿ, ಹೂಂಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡದಾದ ದೇಹವನ್ನು ಒದರಿದಾಗ ಹೇಗೆ ಅದರ ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ವಾಸನೆಯು ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಪಸರುತ್ತದೆಯೋ ಮತ್ತು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು , ಗರ್ಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಗುಹೆಯನ್ನು ನಿರ್ಗಮಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕಾಯಂ ಹೂವಿನಂತಹ ನೀಲಾಕಾರದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ , ತನ್ನ ಗುಡಿಯಿಂದ (ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಿಂದ) ಹೊರಬಂದು, ಸಕಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೇರಿ ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಕನಿಕರಗೊಂಡು “ನಿಮಗೇನು ಬೇಕು? ” ಎಂದು ಆರ್ದ್ರದಿಂದ ಕೇಳಲು ಗೋಪಿಕೆಯರು ತಾವು ಬಂದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಗೋಪಿಕೆಯರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಎದ್ದು ಬರುವುದನ್ನು, ಬಂದು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆರೋಹವಾಗುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ತಾವು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರೆಂದು ಮರೆತು ಕೃಷ್ಣನ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ನಡಿಗೆ, ಅವನ ಸುಂದರ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಸಮೇತ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂರಲು , ಅವನ ಪಾದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಅನ್‌‌ಱು ಇವ್ವುಲಹಮ್ ಅಳನ್ದಾಯ್ ಅಡಿಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಶೆನ್ರಙ್ಗು ತ್ತೆನ್ನಿಲಙ್ಗೈ ಶೆಟ್ರಾಯ್ ತಿಱಲ್‌ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಪೊನ್ರುಚ್ಚಕಡಮ್ ಉದೈತ್ತಾಯ್ ಪುಹೞ್‌ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಕನ್ರು ಕುಣಿಲಾ ಎಱಿನ್ದಾಯ್ ಕೞಲ್ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಕುನ್ರು ಕುಡೈಯಾಯ್ ಎಡುತ್ತಾಯ್ ಗುಣಮ್ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ವೆನ್ರು ಪಹೈಕೆಡುಕ್ಕುಮ್ ನಿನ್‌ಕೈಯಿಲ್ ವೇಲ್‌ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಎನ್ರು ಎನ್ರು ಉನ್‍ ಶೇವಕಮೇ ಏಟ್ರಿಪ್ಪಱೈಕೊಳ್ವಾನ್
ಇನ್ರು ಯಾಮ್ ವನ್ದೋಮ್ ಇಱಙ್ಗು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಬಹಳ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮಹಾಬಲಿಯನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿ, ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎರಡೇ ಅಡಿಗಳಿಂದ ಅಳೆದ ಪಾದಗಳು ಬಹಳ ಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ರಾವಣನ ಲಂಕೆಗೇ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಸಾಹಸ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದ್ದ ಶಕಟಾಸುರನನ್ನು ಒದ್ದು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಒಂದು ಕರುವಿನೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನೂ, ಒಂದು ಸೇಬಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಹುದುಗಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆದು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ತಿರುವಡಿಗಳು ಬಹು ಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಗೋವರ್ಧನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇ ಕಿರುಬೆರಳಲ್ಲಿ ಕೊಡೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಗುಣವು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ವೈರಿಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ.
ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳುವ, ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಕೈಂಕರ್ಯದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವು ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ನಿಮಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಏನಾದರೂ ಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ , ಗೋಪಿಕೆಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ತೀರಿ ಹೋದವು, ನಮಗೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಡು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.


ಒರುತ್ತಿ ಮಗನಾಯ್ ಪ್ಪಿಱನ್ದು, ಓರಿರವಿಲ್
ಒರುತ್ತಿ ಮಗನಾಯ್ ಒಳಿತ್ತುವಳರ
ತ್ತರಿಕ್ಕಿಲಾನಾಗಿ ತ್ತಾನ್ ತೀಙ್ಗು ನಿನೈನ್ದ
ಕ್ಕರುತ್ತೈ ಪ್ಪಿೞೈಪ್ಪಿತ್ತು ಕ್ಕಞ್ಜನ್ ವಯಿಟ್ಟ್ರಿಲ್
ನೆರುಪ್ಪೆನ್ನ ನಿನ್ರು ನೆಡುಮಾಲೇ, ಉನ್ನೈ
ಅರುತ್ತಿತ್ತು ವನ್ದೋಮ್ ಪಱೈ ತರುದಿಯಾಗಿಲ್
ತ್ತಿಱುತ್ತಕ್ಕ ಶೆಲ್ವಮುಮ್ ಶೇವಕಮುಮ್ ಯಾಮ್‍ಪಾಡಿ
ವರುತ್ತಮುಮ್ ತೀರ್ನ್ದು ಮಗಿೞ್‍ನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮೊದಲು ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಂತರ ಯಶೋದೆಯ ಮಗನಾಗಿ , ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಕಂಡು ಹಿಡಿದು , ಕಂಸನು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೇ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಂಸನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕಂಸನನ್ನೂ, ಅವನ ಕೆಟ್ಟ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ‘ನಮ್ಮ ಅಗಲಿಕೆಯ ಕಷ್ಟ , ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ, ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನೂ (ಯಾವುದು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೂ ಇಷ್ಟ ಪಡುವಳೊ) ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ವ್ರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮೊದಲು ನಮಗೇನೂ ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದ ಆಂಡಾಳ್ , ಈಗ ನಮಗೆ ಕೈಂಕರ್‍ಯಪರಗಳು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಏನೆಂದರೆ , ಪಾಂಚಜನ್ಯ – ಶಂಖ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡಲು, ಒಂದು ದೀಪ – ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು , ಒಂದು ಧ್ವಜ – ಕೃಷ್ಣನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು, ಒಂದು ಮೇಲಾವರಣ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಲು, ಮುಂತಾದುವು.
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ .’ಆಂಡಾಳ್ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೇಡಿದ್ದು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವು ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯಲು.’


ಮಾಲೇ ಮಣಿವಣ್ಣಾ ಮಾರ್ಗೞಿ ನೀರಾಡುವಾನ್
ಮೇಲೈಯಾರ್ ಶೆಯ್‍ವನಗಳ್ ವೇಣ್ಡುವನ ಕೇಟ್ಟಿಯೇಲ್
ಞಾಲತ್ತೈ ಎಲ್ಲಾಮ್ ನಡುಙ್ಗ ಮುರಲ್ವನ
ಪಾಲನ್ನ ವಣ್ಣತ್ತು ಉನ್ ಪಾಞ್ಜಶನ್ನಿಯಮೇ
ಪೋಲ್‍ವನ ಶಙ್ಗಙ್ಗಳ್ ಪೋಯ್ ಪ್ಪಾಡುಡೈಯನವೇ,
ಶಾಲಪ್ಪೆರುಮ್ ಪಱೈಯೇ ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಇಶೈಪ್ಪಾರೇ
ಕೋಲವಿಳಕ್ಕೇ ಕೊಡಿಯೇ ವಿದಾನಮೇ
ಆಲಿನಿಲೈಯಾಯ್ ಅರುಳ್ ಎಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ನೀಲ ಮಾಣಿಕ್ಯದಂತೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ಕೋಮಲ ಅರಳೀ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವವನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ , ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.
ನಮಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ, ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಬಲ್ಲ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಶಂಖ – ಪಾಂಚಜನ್ಯವು ಬೇಕು. ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಡೋಲು, ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡುವವರು, ದೀಪ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಕೊಡೆಯಂತಹ ಮೇಲಾವರಣ ಬೇಕು . ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಎಂಬೆರುಮಾನರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವಾದ, ತನಗೆ ಒಲಿಯುವವರನ್ನೂ, ಒಲಿಯದೇ ಇರುವವರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಪುರುಷಾರ್ಥವಾದ (GOAL) ಸಾಯುಜ್ಯ ಮೋಕ್ಷಮ್ – ಅಂದರೆ ಪೆರುಮಾಳಿನಿಂದ ಒಂದ ಕ್ಷಣವೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದೇ, ನಿರಂತರ ಅವನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಎಂದು.


ಕೂಡಾರೈ ವೆಲ್ಲುಮ್ ಶೀರ್ ಗೋವಿಂದಾ, ಉನ್ ತನ್ನೈ
ಪ್ಪಾಡಿ ಪಱೈಕೊಂಡು ಯಾಮ್ ಪೆಱು ಶಮ್ಮಾನಮ್
ನಾಡು ಪುಗೞುಮ್ ಪರಿಶಿನಾಲ್ ನನ್ರಾಗ
ಶೂಡಗಮೇ ತೋಳ್‍ವಳೈಯೇ ತೋಡೇ ಶೆವಿಪ್ಪೂವೇ
ಪಾಡಗಮೇ ಎನ್ರು ಅನೈಯ ಪಲ್‍ಕಲನುಮ್ ಯಾಮ್ ಅಣಿವೋಮ್
ಆಡೈಯುಡುಪ್ಪೋಮ್ ಅದನ್‍ಪಿನ್ನೇ ಪಾಲ್ಚೋಱು,
ಮೂಡನೈಪೈದು ಮುೞಙ್ಗೈ ವೞಿವಾರ
ಕ್ಕೂಡಿಯಿರುನ್ದು ಕುಳಿರ್ನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಗೋವಿಂದಾ! ನಿನಗೆ ಬಗ್ಗದೇ ಇರುವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಉತ್ತಮ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಬಹುಮಾನವೇನೆಂದರೆ, ಮೊದಲು ನಮಗೆ ಕೈಕರ್‍ಯಪ್ರಾಪ್ತಿ. ಮತ್ತು ನಮಗೆ ನೀನು ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ತೊಡಿಸುವ ಆಭರಣಗಳು : ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಳೆ, ತೋಳುಗಳಿಗೆ ತೋಳುಬಂದಿ, ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಓಲೆ, ಕಿವಿಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೆವಿ ಪೂ, ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ, ಮತ್ತು ಮುಂತಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಮಗೆ ತೊಡಿಸುತ್ತೀರಿ. ಈ ವೈಭೋಗವನ್ನು ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಾರ ಅಡಿಶಿಲ್‍ನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ. ಇದರಿಂದ ತುಪ್ಪವು ಸೋರಿ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಮೊಳಕೈವರೆಗೂ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಾತ್ಮಗಳಿಗೂ , ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ , ತನ್ನ ಅಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನೂ (ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು), ಅವನ ಗುಣವಾದ ‘ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವ’, ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದ, ಬೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿನಂತಿರುವ ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನೂ, ಯಾರಿಂದಲೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸದ ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಕಱವೈಗಳ್ ಪಿನ್‍ಶೆನ್ರು ಕಾನಮ್ ಶೇರ್ನ್ದು ಉಣ್ಬೋಮ್,
ಅಱಿವೊನ್ರುಮಿಲ್ಲಾದ ಆಯ್ಕುಲತ್ತು, ಉನ್‍ತನ್ನೈ
ಪ್ಪಿಱವಿಪ್ಪೆಱುನ್ದನೈ ಪುಣ್ಣಿಯಮ್ ಯಾಮ್ ಉಡೈಯೋಮ್
ಕುಱೈವೊನ್ರುಮಿಲ್ಲಾದ ಗೋವಿಂದಾ! ಉನ್‍ತನ್ನೋ
ಡುಱವೇಲ್, ನಮಕ್ಕಿಙ್ಗಿ ಒೞಿಕ್ಕವೊೞಿಯಾದು
ಅಱಿಯಾದ ಪಿಳ್ಳೈಗಳೋಮ್ ಅನ್ಬಿನಾಲ್, ಉನ್‍ತನ್ನೈ
ಚ್ಚಿಱುಪೇರ ಅೞೈತ್ತನವುಮ್ ಶೀಱಿ ಅಱುಳಾದೇ
ಇಱೈವಾ ನೀ ತಾರಾಯ್ ಪಱೈ ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿರದ (ಲೋಪವಿರದ) ಗೋವಿಂದಾ, ನಾವು ದಿನವೂ ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಅಡವಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಮಹಾ ಮಹಿಮನಾದ ನೀನು, ನಮ್ಮಂತಹ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, (ಅವತಾರವನ್ನೆತ್ತಿದ್ದು) ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ. ಓಹ್, ಭಗವಂತನೇ! ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಯಾರೂ ಬಲಪಡಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಸಡಿಲಪಡಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ , ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುದ್ದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು, ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ (end result) ಕೊಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಭಗವಂತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ವ್ರತಪಾಲನೆ ಒಂದು ನೆಪ ಮಾತ್ರ. ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇರುವ ಆಳವಾದ ಆಸೆಯಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಶಿಟ್ಟ್ರಮ್ ಶಿಱುಕಾಲೇ ವನ್ದು ಉನ್ನೈ ಚ್ಚೇವಿತ್ತು, ಉನ್
ಪೊಟ್ಟ್ರಾಮರೈಯಡಿಯೇ ಪೋಟ್ಟ್ರುಮ್ ಪೊರುಳ್‍ಕೇಳಾಯ್
ಪೆಟ್ಟ್ರಮ್ ಮೇಯ್‌ತುಣ್ಣುಮ್ ಕುಲತ್ತಿಲ್ ಪಿಱನ್ದು, ನೀ
ಕುಟ್ಟ್ರೇವಲ್ ಎಙ್ಗಳೈ ಕ್ಕೊಳ್ಳಾಮಲ್ ಪೋಗಾದು
ಇಟ್ಟ್ರೈಪ್ಪಱೈಕೊಳ್ವಾನ್ ಅನ್ರು ಕಾಣ್ ಗೋವಿಂದಾ
ಎಟ್ಟ್ರೈಕ್ಕುಮ್ ಏೞೇೞ್‍ಪಿಱವಿಕ್ಕುಮ್, ಉನ್‍ತನ್ನೋಡು
ಉಟ್ಟ್ರೋಮೇಯಾವೋಮ್ ಉನಕ್ಕೇ ನಾಮ್ ಆಟ್ ಚೆಯ್ವೋಮ್
ಮಟ್ಟ್ರೈನಮ್ ಕಾಮಙ್ಗಳ್ ಮಾಟ್ಟ್ರು ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್, ಗೋವಿಂದಾ!! ನಾವು ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ತಾವರೆಯಂತಹ ಚರಣ ಕಮಲಗಳಿಗೆ ಬಗ್ಗಿ ವಂದಿಸಿ, ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನೀನು ಹಸುಮೇಯಿಸುವವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವೆತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಜನಗಳಾದ ನಮ್ಮ ರಹಸ್ಯ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಇರುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂಗೀತ ಸಾಧನವಾದ ಡೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೂಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅನಿಯಮಿತ ಕಾಲದವರೆಗೂ , ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳನ್ನೆತ್ತಿದರೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ನಾವು ನಿನಗಾಗಿ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ‘ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ’ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವು ಆ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ‘ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ‘ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ನೀನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಾವು ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಮೂವತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಆಂಡಾಳ್‍ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ , ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನ ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯ ರೂಪದಿಂದ (ಆ ಭಾವನೆಯಿಂದ) ಬಂದು ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯ ಆಂಡಾಳ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಯಾರು ಈ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕೈಂಕರ್‍ಯಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗುತ್ತಾರೆ (ಅವರಿಗೆ ತನ್ನಂತಹ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ) ಎಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ತಿರು ಆಯ್‍ಪ್ಪಾಡಿಯ (ಗೋಕುಲದ) ಗೋಪಿಕೆಯರು ಯಾವ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದರೋ, ಅವರಿಗಾದ ಪ್ರಯೋಜನವೇ ಈ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುವವರಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಣ್ಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಕೊನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕಡಲು ಕಡೆಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆ ಕಡೆದಾಗ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಉದಯಿಸಿ, ಪೆರುಮಾಳನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಆಂಡಾಳ್ ಕೂಡಾ ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಮಥನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳಿಗೆ ಆಚಾರ್‍ಯಾಭಿಮಾನ (ಆಚಾರ್‍ಯರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರಳಾಗಿ) ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಭಟ್ಟರ್‌ಪಿರಾನ್ ಕೋದೈ (ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರಿನ ಮಗಳು) ಎಂದು ಪ್ರಬಂಧದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ.

ವಙ್ಗಕ್ಕಡಲ್ ಕಡೈನ್ದ ಮಾದವನೈ ಕ್ಕೇಶವನೈ
ತ್ತಿಙ್ಗಳ್ ತಿರುಮುಗತ್ತು ಚ್ಚೇಯಿೞೈಯಾರ್ ಶೆನ್ರು ಇಱೈಞ್ಜಿ
ಅಙ್ಗ ಪ್ಪಱೈಕೊಣ್ಡ ವಾಟ್ರೈ, ಅಣ್ಣಿಪುದುವೈ
ಪ್ಪೈಙ್ಗಮಲ ತ್ತಣ್ ತೆರಿಯಲ್ ಪಟ್ಟರ್ ಪಿರಾನ್ ಕೋದೈಶೊನ್ನ
ಶಙ್ಗತ್ತಮಿೞ್ ಮಾಲೈ ಮುಪ್ಪದುಮ್ ತಪ್ಪಾಮೇ
ಇಙ್ಗು ಇಪ್ಪರಿಶುರೈಪ್ಪಾರ್ ಈರಿರಣ್ಡು ಮಾಲ್ವರೈತ್ತೋಳ್
ಶೆಙ್ಗಣ್ ತಿರುಮುಗತ್ತು ಚ್ಚೆಲ್ವತ್ತಿರುಮಾಲಾಲ್
ಎಙ್ಗುಮ್ ತಿರುವರುಳ್ ಪೆಟ್ಟ್ರು ಇನ್ಬುಱುವರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥

ಕೇಶವನು , ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದವನು .ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತಿರುಆಯ್‍ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಗೋಪಿಕೆಯರು , ಸುಂದರವಾದ ಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವರು, ಅನೇಕ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು , ಆ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕ ಲಾಭಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ , ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರಿನ ಮಗಳಾದ ಆಂಡಾಳ್, ಶೀತಲ ಕಮಲದ ಹೂಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿರುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು , ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಹೇಳುವುದರಿಂದ , ಪರ್ವತದಂತಹ ಭುಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಕಮಲದಂತಹ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಮಹಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಜನಗಳು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಿತರಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org