Category Archives: thiruppAvai

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 21ರಿಂದ 30 ರವರೆಗಿನ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< 16 ರಿಂದ 20 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನ ಅವತಾರ, ನಂದಗೋಪರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಜನನ, ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ಏಟ್ರ ಕಲಙ್ಗಳ್ ಎದಿರ್‌ಪೊಙ್ಗಿ ಮೀದಳಿಪ್ಪ
ಮಾಟ್ರಾದೇ ಪಾಲ್‌ಶೊರಿಯುಮ್ ವಳ್ಳಲ್ ಪೆರುಮ್‌ಪಶುಕ್ಕಳ್
ಆಟ್ರಪ್ಪಡೈತ್ತಾನ್ ಮಹನೇ ಅಱಿವುರಾಯ್
ಊಟ್ರಮುಡೈಯಾಯ್ ಪೆರಿಯಾಯ್, ಉಲಹಿನಿಲ್
ತೋಟ್ರಮಾಯ್ ನಿನ್ರು ಶುಡರೇ ತುಯಿಲೆೞಾಯ್
ಮಟ್ರಾರ್ ಉನಕ್ಕು ವಲಿತುಲೈನ್ದು ಉನ್‌ವಾಶಱ್ಕಣ್
ಆಟ್ರಾದು ವಂದು ಉನ್ನಡಿ ಪಣಿಯುಮಾಪೋಲೇ
ಪೋಟ್ರಿಯಾಮ್ ವನ್ದೋಮ್ ಪುಗೞ್‌ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥

ಅಮಿತವಾದ (ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದ) ಕೊಡಗಳ ತುಂಬಾ ಹಾಲು ಕರೆದು, ಅದು ಸೋರಿ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುವ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ , ದಾರಾಳವಾಗಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಂದಗೋಪರಿಗೇ ತಿರುಮಗನಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ! ಎದ್ದೇಳು. (ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ತಿರುಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಹಸುಗಳು ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ). ವೇದಗಳಲ್ಲೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ಎದ್ದೇಳು. ನಿನ್ನ ಹೊಳೆಯುವ ಮುಖದ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ ಮಹಾ ಪುರುಷನೇ, ನಿನ್ನ ಯೋಗ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳು. ನಿನ್ನ ವೈರಿಗಳು, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗಲು ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲದೇ, (ಬೇರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೇ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಶರಣು ಬಂದು) ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಹರಸು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ತನಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೇ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ , ತಾವು ವಿಭೀಷಣನ ಹಾಗೆ ಶ್ರೀರಾಮರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಬೇಡಿ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ಅಙ್ಗಣ್‌ಮಾಞಾಲತ್ತು ಅರಶರ್, ಅಭಿಮಾನ
ಬಙ್ಗಮಾಯ್ ವನ್ದು ನಿನ್ ಪಳ್ಳಿಕಟ್ಟಿಲ್ ಕೀೞೇ
ಶಙ್ಗಮಿರುಪ್ಪಾರ್ ಪೋಲ್ ವನ್ದು ತಲೈಪ್ಪೆಯ್‌ದೋಮ್
ಕಿಙ್ಗಿಣಿವಾಯ್ ಚ್ಚೆಯ್ದ ತಾಮರೈ ಪ್ಪೂಪ್ಪೋಲೇ
ಶೆಙ್ಗಣ್ ಶಿಱಿಚ್ಚಿಱಿದೇ ಎಮ್ಮೇಲ್ ವಿೞಿಯಾವೋ
ತಿಙ್ಗಳುಮ್ ಅದಿತ್ತಿಯನುಮ್ ಎೞುನ್ದಾಱ್ಪೋಲ್
ಅಙ್ಗಣಿರಣ್ಡುಮ್ ಕೊಣ್ಡು ಎಙ್ಗಳ್ ಮೇಲ್ ನೋಕ್ಕುದಿಯೇಲ್
ಎಙ್ಗಳ್‌ಮೇಲ್ ಶಾಪಮ್ ಇೞಿನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಈ ವಿಶಾಲವಾದ, ಸುಂದರವಾದ , ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಆಳಿದ ಮಹಾ ದೊಡ್ಡ ಅರಸರು, ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಕೆಳಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಕೋರಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಗುಂಪಾಗಿ ವಿಭೀಷಣನ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕೋರಿ (ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೋಗದೇ) ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟವಾಡಿಸುವ ಕಿಂಕಿಣಿಯ ತಾವರೆಯ ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ತಮ್ಮ ಕಮಲದ ಕಣ್ಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸು. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನೂ ಚಂದ್ರನೂ ಉದಯಿಸುತ್ತಾರೋ ನಿಮ್ಮ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಮ್ಮ ದುಃಖ, ನಿರಾಶೆ, ಶಾಪ ಮುಂತಾದುವುಗಳನ್ನು ದೂರಪಡಿಸು, ನಾಶಮಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ಮೂರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-


ಮಾರಿ ಮಲೈ ಮುೞೈಞ್ಜಿಲ್ ಮನ್ನಿಕ್ಕಿಡನ್ದು ಉಱಙ್ಗುಮ್
ಶೀರಿಯ ಶಿಙ್ಗಮ್ ಅಱಿವುಟ್ರು ತ್ತೀವಿೞಿತ್ತು
ವೇರಿಮಯಿರ್‌ಪೊಙ್ಗ ಎಪ್ಪಾಡುಮ್ ಪೇರ್ನ್ದುದಱಿ
ಮೂರಿನಿಮಿರ್ನ್ದು ಮುೞಙ್ಗಿ ಪ್ಪುರಪ್ಪಟ್ಟು
ಪ್ಪೋದರುಮಾಪೋಲೇ ನೀಪೂವೈಪ್ಪೂವಣ್ಣಾ, ಉನ್
ಕೋಯಿಲ್‌ನಿನ್ಱು ಇಙ್ಗಣೇ ಪೋನ್ದರುಳಿ, ಕೋಪ್ಪುಡೈಯ
ಶೀರಿಯ ಶಿಙ್ಗಾಸನತ್ತಿರುನ್ದು, ಯಾಮ್‌ವನ್ದ
ಕಾರಿಯಮ್ ಆರಾಯ್‌ನ್ದು ಅರುಳ್ ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ , ಬೃಹದಾಕಾರವಾದ ಸಿಂಹವು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಯ ಒಳಗೆ ತನ್ನಿತರ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಂಹದ ಜೊತೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಆ ಋತು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಚಲಿಸಿ, ಹೂಂಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡದಾದ ದೇಹವನ್ನು ಒದರಿದಾಗ ಹೇಗೆ ಅದರ ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ವಾಸನೆಯು ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಪಸರುತ್ತದೆಯೋ ಮತ್ತು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು , ಗರ್ಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಗುಹೆಯನ್ನು ನಿರ್ಗಮಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕಾಯಂ ಹೂವಿನಂತಹ ನೀಲಾಕಾರದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ , ತನ್ನ ಗುಡಿಯಿಂದ (ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಿಂದ) ಹೊರಬಂದು, ಸಕಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೇರಿ ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಕನಿಕರಗೊಂಡು “ನಿಮಗೇನು ಬೇಕು? ” ಎಂದು ಆರ್ದ್ರದಿಂದ ಕೇಳಲು ಗೋಪಿಕೆಯರು ತಾವು ಬಂದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಗೋಪಿಕೆಯರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಎದ್ದು ಬರುವುದನ್ನು, ಬಂದು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆರೋಹವಾಗುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ತಾವು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರೆಂದು ಮರೆತು ಕೃಷ್ಣನ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ನಡಿಗೆ, ಅವನ ಸುಂದರ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಸಮೇತ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂರಲು , ಅವನ ಪಾದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಅನ್‌‌ಱು ಇವ್ವುಲಹಮ್ ಅಳನ್ದಾಯ್ ಅಡಿಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಶೆನ್ರಙ್ಗು ತ್ತೆನ್ನಿಲಙ್ಗೈ ಶೆಟ್ರಾಯ್ ತಿಱಲ್‌ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಪೊನ್ರುಚ್ಚಕಡಮ್ ಉದೈತ್ತಾಯ್ ಪುಹೞ್‌ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಕನ್ರು ಕುಣಿಲಾ ಎಱಿನ್ದಾಯ್ ಕೞಲ್ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಕುನ್ರು ಕುಡೈಯಾಯ್ ಎಡುತ್ತಾಯ್ ಗುಣಮ್ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ವೆನ್ರು ಪಹೈಕೆಡುಕ್ಕುಮ್ ನಿನ್‌ಕೈಯಿಲ್ ವೇಲ್‌ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಎನ್ರು ಎನ್ರು ಉನ್‍ ಶೇವಕಮೇ ಏಟ್ರಿಪ್ಪಱೈಕೊಳ್ವಾನ್
ಇನ್ರು ಯಾಮ್ ವನ್ದೋಮ್ ಇಱಙ್ಗು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಬಹಳ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮಹಾಬಲಿಯನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿ, ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎರಡೇ ಅಡಿಗಳಿಂದ ಅಳೆದ ಪಾದಗಳು ಬಹಳ ಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ರಾವಣನ ಲಂಕೆಗೇ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಸಾಹಸ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದ್ದ ಶಕಟಾಸುರನನ್ನು ಒದ್ದು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಒಂದು ಕರುವಿನೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನೂ, ಒಂದು ಸೇಬಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಹುದುಗಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆದು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ತಿರುವಡಿಗಳು ಬಹು ಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಗೋವರ್ಧನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇ ಕಿರುಬೆರಳಲ್ಲಿ ಕೊಡೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಗುಣವು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ವೈರಿಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ.
ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳುವ, ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಕೈಂಕರ್ಯದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವು ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ನಿಮಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಏನಾದರೂ ಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ , ಗೋಪಿಕೆಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ತೀರಿ ಹೋದವು, ನಮಗೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಡು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.


ಒರುತ್ತಿ ಮಗನಾಯ್ ಪ್ಪಿಱನ್ದು, ಓರಿರವಿಲ್
ಒರುತ್ತಿ ಮಗನಾಯ್ ಒಳಿತ್ತುವಳರ
ತ್ತರಿಕ್ಕಿಲಾನಾಗಿ ತ್ತಾನ್ ತೀಙ್ಗು ನಿನೈನ್ದ
ಕ್ಕರುತ್ತೈ ಪ್ಪಿೞೈಪ್ಪಿತ್ತು ಕ್ಕಞ್ಜನ್ ವಯಿಟ್ಟ್ರಿಲ್
ನೆರುಪ್ಪೆನ್ನ ನಿನ್ರು ನೆಡುಮಾಲೇ, ಉನ್ನೈ
ಅರುತ್ತಿತ್ತು ವನ್ದೋಮ್ ಪಱೈ ತರುದಿಯಾಗಿಲ್
ತ್ತಿಱುತ್ತಕ್ಕ ಶೆಲ್ವಮುಮ್ ಶೇವಕಮುಮ್ ಯಾಮ್‍ಪಾಡಿ
ವರುತ್ತಮುಮ್ ತೀರ್ನ್ದು ಮಗಿೞ್‍ನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮೊದಲು ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಂತರ ಯಶೋದೆಯ ಮಗನಾಗಿ , ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಕಂಡು ಹಿಡಿದು , ಕಂಸನು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೇ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಂಸನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕಂಸನನ್ನೂ, ಅವನ ಕೆಟ್ಟ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ‘ನಮ್ಮ ಅಗಲಿಕೆಯ ಕಷ್ಟ , ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ, ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನೂ (ಯಾವುದು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೂ ಇಷ್ಟ ಪಡುವಳೊ) ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ವ್ರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮೊದಲು ನಮಗೇನೂ ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದ ಆಂಡಾಳ್ , ಈಗ ನಮಗೆ ಕೈಂಕರ್‍ಯಪರಗಳು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಏನೆಂದರೆ , ಪಾಂಚಜನ್ಯ – ಶಂಖ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡಲು, ಒಂದು ದೀಪ – ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು , ಒಂದು ಧ್ವಜ – ಕೃಷ್ಣನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು, ಒಂದು ಮೇಲಾವರಣ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಲು, ಮುಂತಾದುವು.
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ .’ಆಂಡಾಳ್ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೇಡಿದ್ದು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವು ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯಲು.’


ಮಾಲೇ ಮಣಿವಣ್ಣಾ ಮಾರ್ಗೞಿ ನೀರಾಡುವಾನ್
ಮೇಲೈಯಾರ್ ಶೆಯ್‍ವನಗಳ್ ವೇಣ್ಡುವನ ಕೇಟ್ಟಿಯೇಲ್
ಞಾಲತ್ತೈ ಎಲ್ಲಾಮ್ ನಡುಙ್ಗ ಮುರಲ್ವನ
ಪಾಲನ್ನ ವಣ್ಣತ್ತು ಉನ್ ಪಾಞ್ಜಶನ್ನಿಯಮೇ
ಪೋಲ್‍ವನ ಶಙ್ಗಙ್ಗಳ್ ಪೋಯ್ ಪ್ಪಾಡುಡೈಯನವೇ,
ಶಾಲಪ್ಪೆರುಮ್ ಪಱೈಯೇ ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಇಶೈಪ್ಪಾರೇ
ಕೋಲವಿಳಕ್ಕೇ ಕೊಡಿಯೇ ವಿದಾನಮೇ
ಆಲಿನಿಲೈಯಾಯ್ ಅರುಳ್ ಎಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ನೀಲ ಮಾಣಿಕ್ಯದಂತೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ಕೋಮಲ ಅರಳೀ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವವನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ , ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.
ನಮಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ, ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಬಲ್ಲ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಶಂಖ – ಪಾಂಚಜನ್ಯವು ಬೇಕು. ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಡೋಲು, ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡುವವರು, ದೀಪ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಕೊಡೆಯಂತಹ ಮೇಲಾವರಣ ಬೇಕು . ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಎಂಬೆರುಮಾನರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವಾದ, ತನಗೆ ಒಲಿಯುವವರನ್ನೂ, ಒಲಿಯದೇ ಇರುವವರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಪುರುಷಾರ್ಥವಾದ (GOAL) ಸಾಯುಜ್ಯ ಮೋಕ್ಷಮ್ – ಅಂದರೆ ಪೆರುಮಾಳಿನಿಂದ ಒಂದ ಕ್ಷಣವೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದೇ, ನಿರಂತರ ಅವನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಎಂದು.


ಕೂಡಾರೈ ವೆಲ್ಲುಮ್ ಶೀರ್ ಗೋವಿಂದಾ, ಉನ್ ತನ್ನೈ
ಪ್ಪಾಡಿ ಪಱೈಕೊಂಡು ಯಾಮ್ ಪೆಱು ಶಮ್ಮಾನಮ್
ನಾಡು ಪುಗೞುಮ್ ಪರಿಶಿನಾಲ್ ನನ್ರಾಗ
ಶೂಡಗಮೇ ತೋಳ್‍ವಳೈಯೇ ತೋಡೇ ಶೆವಿಪ್ಪೂವೇ
ಪಾಡಗಮೇ ಎನ್ರು ಅನೈಯ ಪಲ್‍ಕಲನುಮ್ ಯಾಮ್ ಅಣಿವೋಮ್
ಆಡೈಯುಡುಪ್ಪೋಮ್ ಅದನ್‍ಪಿನ್ನೇ ಪಾಲ್ಚೋಱು,
ಮೂಡನೈಪೈದು ಮುೞಙ್ಗೈ ವೞಿವಾರ
ಕ್ಕೂಡಿಯಿರುನ್ದು ಕುಳಿರ್ನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಗೋವಿಂದಾ! ನಿನಗೆ ಬಗ್ಗದೇ ಇರುವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಉತ್ತಮ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಬಹುಮಾನವೇನೆಂದರೆ, ಮೊದಲು ನಮಗೆ ಕೈಕರ್‍ಯಪ್ರಾಪ್ತಿ. ಮತ್ತು ನಮಗೆ ನೀನು ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ತೊಡಿಸುವ ಆಭರಣಗಳು : ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಳೆ, ತೋಳುಗಳಿಗೆ ತೋಳುಬಂದಿ, ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಓಲೆ, ಕಿವಿಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೆವಿ ಪೂ, ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ, ಮತ್ತು ಮುಂತಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಮಗೆ ತೊಡಿಸುತ್ತೀರಿ. ಈ ವೈಭೋಗವನ್ನು ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಾರ ಅಡಿಶಿಲ್‍ನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ. ಇದರಿಂದ ತುಪ್ಪವು ಸೋರಿ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಮೊಳಕೈವರೆಗೂ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಾತ್ಮಗಳಿಗೂ , ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ , ತನ್ನ ಅಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನೂ (ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು), ಅವನ ಗುಣವಾದ ‘ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವ’, ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದ, ಬೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿನಂತಿರುವ ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನೂ, ಯಾರಿಂದಲೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸದ ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಕಱವೈಗಳ್ ಪಿನ್‍ಶೆನ್ರು ಕಾನಮ್ ಶೇರ್ನ್ದು ಉಣ್ಬೋಮ್,
ಅಱಿವೊನ್ರುಮಿಲ್ಲಾದ ಆಯ್ಕುಲತ್ತು, ಉನ್‍ತನ್ನೈ
ಪ್ಪಿಱವಿಪ್ಪೆಱುನ್ದನೈ ಪುಣ್ಣಿಯಮ್ ಯಾಮ್ ಉಡೈಯೋಮ್
ಕುಱೈವೊನ್ರುಮಿಲ್ಲಾದ ಗೋವಿಂದಾ! ಉನ್‍ತನ್ನೋ
ಡುಱವೇಲ್, ನಮಕ್ಕಿಙ್ಗಿ ಒೞಿಕ್ಕವೊೞಿಯಾದು
ಅಱಿಯಾದ ಪಿಳ್ಳೈಗಳೋಮ್ ಅನ್ಬಿನಾಲ್, ಉನ್‍ತನ್ನೈ
ಚ್ಚಿಱುಪೇರ ಅೞೈತ್ತನವುಮ್ ಶೀಱಿ ಅಱುಳಾದೇ
ಇಱೈವಾ ನೀ ತಾರಾಯ್ ಪಱೈ ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿರದ (ಲೋಪವಿರದ) ಗೋವಿಂದಾ, ನಾವು ದಿನವೂ ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಅಡವಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಮಹಾ ಮಹಿಮನಾದ ನೀನು, ನಮ್ಮಂತಹ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, (ಅವತಾರವನ್ನೆತ್ತಿದ್ದು) ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ. ಓಹ್, ಭಗವಂತನೇ! ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಯಾರೂ ಬಲಪಡಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಸಡಿಲಪಡಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ , ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುದ್ದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು, ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ (end result) ಕೊಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಭಗವಂತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ವ್ರತಪಾಲನೆ ಒಂದು ನೆಪ ಮಾತ್ರ. ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇರುವ ಆಳವಾದ ಆಸೆಯಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಶಿಟ್ಟ್ರಮ್ ಶಿಱುಕಾಲೇ ವನ್ದು ಉನ್ನೈ ಚ್ಚೇವಿತ್ತು, ಉನ್
ಪೊಟ್ಟ್ರಾಮರೈಯಡಿಯೇ ಪೋಟ್ಟ್ರುಮ್ ಪೊರುಳ್‍ಕೇಳಾಯ್
ಪೆಟ್ಟ್ರಮ್ ಮೇಯ್‌ತುಣ್ಣುಮ್ ಕುಲತ್ತಿಲ್ ಪಿಱನ್ದು, ನೀ
ಕುಟ್ಟ್ರೇವಲ್ ಎಙ್ಗಳೈ ಕ್ಕೊಳ್ಳಾಮಲ್ ಪೋಗಾದು
ಇಟ್ಟ್ರೈಪ್ಪಱೈಕೊಳ್ವಾನ್ ಅನ್ರು ಕಾಣ್ ಗೋವಿಂದಾ
ಎಟ್ಟ್ರೈಕ್ಕುಮ್ ಏೞೇೞ್‍ಪಿಱವಿಕ್ಕುಮ್, ಉನ್‍ತನ್ನೋಡು
ಉಟ್ಟ್ರೋಮೇಯಾವೋಮ್ ಉನಕ್ಕೇ ನಾಮ್ ಆಟ್ ಚೆಯ್ವೋಮ್
ಮಟ್ಟ್ರೈನಮ್ ಕಾಮಙ್ಗಳ್ ಮಾಟ್ಟ್ರು ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್, ಗೋವಿಂದಾ!! ನಾವು ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ತಾವರೆಯಂತಹ ಚರಣ ಕಮಲಗಳಿಗೆ ಬಗ್ಗಿ ವಂದಿಸಿ, ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನೀನು ಹಸುಮೇಯಿಸುವವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವೆತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಜನಗಳಾದ ನಮ್ಮ ರಹಸ್ಯ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಇರುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂಗೀತ ಸಾಧನವಾದ ಡೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೂಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅನಿಯಮಿತ ಕಾಲದವರೆಗೂ , ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳನ್ನೆತ್ತಿದರೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ನಾವು ನಿನಗಾಗಿ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ‘ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ’ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವು ಆ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ‘ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ‘ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ನೀನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಾವು ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಮೂವತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಆಂಡಾಳ್‍ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ , ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನ ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯ ರೂಪದಿಂದ (ಆ ಭಾವನೆಯಿಂದ) ಬಂದು ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯ ಆಂಡಾಳ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಯಾರು ಈ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕೈಂಕರ್‍ಯಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗುತ್ತಾರೆ (ಅವರಿಗೆ ತನ್ನಂತಹ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ) ಎಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ತಿರು ಆಯ್‍ಪ್ಪಾಡಿಯ (ಗೋಕುಲದ) ಗೋಪಿಕೆಯರು ಯಾವ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದರೋ, ಅವರಿಗಾದ ಪ್ರಯೋಜನವೇ ಈ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುವವರಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಣ್ಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಕೊನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕಡಲು ಕಡೆಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆ ಕಡೆದಾಗ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಉದಯಿಸಿ, ಪೆರುಮಾಳನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಆಂಡಾಳ್ ಕೂಡಾ ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಮಥನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳಿಗೆ ಆಚಾರ್‍ಯಾಭಿಮಾನ (ಆಚಾರ್‍ಯರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರಳಾಗಿ) ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಭಟ್ಟರ್‌ಪಿರಾನ್ ಕೋದೈ (ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರಿನ ಮಗಳು) ಎಂದು ಪ್ರಬಂಧದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ.

ವಙ್ಗಕ್ಕಡಲ್ ಕಡೈನ್ದ ಮಾದವನೈ ಕ್ಕೇಶವನೈ
ತ್ತಿಙ್ಗಳ್ ತಿರುಮುಗತ್ತು ಚ್ಚೇಯಿೞೈಯಾರ್ ಶೆನ್ರು ಇಱೈಞ್ಜಿ
ಅಙ್ಗ ಪ್ಪಱೈಕೊಣ್ಡ ವಾಟ್ರೈ, ಅಣ್ಣಿಪುದುವೈ
ಪ್ಪೈಙ್ಗಮಲ ತ್ತಣ್ ತೆರಿಯಲ್ ಪಟ್ಟರ್ ಪಿರಾನ್ ಕೋದೈಶೊನ್ನ
ಶಙ್ಗತ್ತಮಿೞ್ ಮಾಲೈ ಮುಪ್ಪದುಮ್ ತಪ್ಪಾಮೇ
ಇಙ್ಗು ಇಪ್ಪರಿಶುರೈಪ್ಪಾರ್ ಈರಿರಣ್ಡು ಮಾಲ್ವರೈತ್ತೋಳ್
ಶೆಙ್ಗಣ್ ತಿರುಮುಗತ್ತು ಚ್ಚೆಲ್ವತ್ತಿರುಮಾಲಾಲ್
ಎಙ್ಗುಮ್ ತಿರುವರುಳ್ ಪೆಟ್ಟ್ರು ಇನ್ಬುಱುವರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥

ಕೇಶವನು , ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದವನು .ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತಿರುಆಯ್‍ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಗೋಪಿಕೆಯರು , ಸುಂದರವಾದ ಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವರು, ಅನೇಕ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು , ಆ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕ ಲಾಭಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ , ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರಿನ ಮಗಳಾದ ಆಂಡಾಳ್, ಶೀತಲ ಕಮಲದ ಹೂಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿರುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು , ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಹೇಳುವುದರಿಂದ , ಪರ್ವತದಂತಹ ಭುಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಕಮಲದಂತಹ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಮಹಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಜನಗಳು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಿತರಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 16 – 20 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< 6 ರಿಂದ 15 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

ಹದಿನಾರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-
ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಗೆಳತಿಯರು ತಮ್ಮನ್ನು ಗುಡಿಯ ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾಯಕನಾಯ್ ನಿನ್ರ ನಂದಗೋಪನುಡೈಯ
ಕೋಯಿಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ, ಕೊಡಿತ್ತೋನ್ರುಮ್ ತೋರಣ
ವಾಶಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ, ಮಣಿಕ್ಕದವಮ್ ತಾಳ್‌ತಿಱವಾಯ್
ಆಯರ್ ಶಿಱುಮಿಯರೋಮುಕ್ಕು, ಅಱೈಪಱೈ
ಮಾಯನ್ ಮಣಿವಣ್ಣನ್ ನೆನ್ನೆಲೇವಾಯ್ ನೇರ್ನ್ದಾನ್,
ತೂಯೋಮಾಯ್ ವನ್ದೋಮ್ ತುಯಿಲೆೞಪ್ಪಾಡುವಾನ್
ವಾಯಾಲ್ ಮುನ್ನಮುನ್ನಮ್ ಮಾಟ್ರಾದೇ ಅಮ್ಮಾ, ನೀ
ನೇಯ ನಿಲೈಕ್ಕದವಮ್ ನಿಕ್ಕೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಇಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ನಂದಗೋಪರ ತಿರುಮಾಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಾವಲು ಕಾಯುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.
[ ಈ ಕಾವಲುಗಾರನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾವಲುಗಾರರ ನಾಯಕನನ್ನು ಆಚಾರ್‍ಯರಿಗೇ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೃಷ್ಣನು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹವನ ತಿರುವಡಿಗಳನ್ನೇ ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಆಚಾರ್‍ಯರ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಆಚಾರ್ಯರ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ರತ್ನ ‘ಭಗವದ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್‍ಯರು’ . ಇವರೇ ಕಾವಲು ಕಾಯುವ ನಾಯಕ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ]
ಆಣ್ಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಾದ್ದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಬರಬಾರದೆಂದು ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಗುಡಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವನೇ (ಕೋಯಿಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ – ಅವರ ವೃತ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಸಂಭೋದನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ), ತಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
[ಇಲ್ಲಿ ಗುಡಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನೆಂದರೆ ಭಗವದ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗುಡಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಪಾಂಚರಾತ್ರ ಆಗಮವನ್ನಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಿದರು. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ಗುಡಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು. ]
ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ‘ಏಕೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಬೇಕು? ನೀವು ಒಳಗೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರ?’ ಎಂದು ಕಾವಲುಗಾರನು ಕೇಳಿದಾಗ , ಅವರು ‘ ಕೃಷ್ಣನು ನಮಗೆ ಪಱೈ ಎಂಬ ಡೋಲನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಎಬ್ಬಿಸಲು ‘ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆೞುಚ್ಚಿ’ ಯನ್ನು ಹಾಡಲು ನಾವು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
[‘ತೋರಣ ವಾಶಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ’ – ಎಂದರೆ ಉಡೈಯವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದ ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಕಾದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಯಾವಾಗ ಆಚಾರ್‍ಯರ ಮೂಲಕ ‘ಶರಣಾಗತಿ’ ಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೋ ಆಗ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ನಾವು ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದ ಒಳಗೆ ಬರಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ]
ನಂದಗೋಪರು ತಮ್ಮ ತಿರುಮಾಳಿಗೆಯು ಅಲ್ಲಿನ ಮತ್ತಿತರ ಮನೆಗಳಂತೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅವರ ಮನೆಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗುರುತಿಸಲು ಧ್ವಜವನ್ನೂ, ತೋರಣವನ್ನೂ ಹೊಸಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಪುಟ್ಟಮಕ್ಕಳು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಮೇಯ ಬರಬಾರದೆಂದು.
ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಗೆಳತಿಯರು ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿದ್ದ ಕದವನ್ನು ತೆರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಾದರೂ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಋಣಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಡಿ ಎಂದು ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.


ಹದಿನೇಳನೇ ಪಾಸುರಮ್:-


ಅಮ್ಬರಮೇ ತಣ್ಣೀರೇ ಶೋಱೇ ಅಱಮ್ಶೆಯ್ಯುಮ್
ಎಮ್ಬೆರುಮಾನ್ ನಂದಗೋಪಾಲಾ ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್
ಕೊಮ್ಬನಾರ್ಕ್ಕೆಲ್ಲಾಮ್ ಕೊೞುನ್ದೇ ಕುಲವಿಳಕ್ಕೇ
ಎಮ್ಬೆರುಮಾಟ್ಟಿ ಅಶೋದಾಯ್ ಅಱಿವುಱಾಯ್
ಅಮ್ಬರ ಮೂಡಱುತ್ತು ಓಙ್ಗಿ ಉಲಹಳನ್ದ
ಉಮ್ಬರ್ ಕೋಮಾನೇ ಉಱಙ್ಗಾದು ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್
ಶೆಮ್ಬೊರ್ ಕೞಡಿಚ್ಚೆಲ್ವಾ ಬಲದೇವಾ
ಉಮ್ಬಿಯುಮ್ ನೀಯುಮ್ ಉಱಙ್ಗೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ನಂದಗೋಪರು (ಕೃಷ್ಣನ ತಂದೆ) ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ನೀರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಎದ್ದೇಳಿ. ಗೋಪಿಕೆಯರಿಗೇ ನಾಯಕಿಯಾದ , ತೆಳುವಾದ ಮೈಕಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಾಯಿಯಾದ ಯಶೋದೆಮಾತೆಯೇ ಎದ್ದೇಳಿ. ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೇಧಿಸಿ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದಲೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳೆದ , ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ರಾಜನಾದ ಕೃಷ್ಣನೇ, ನೀವು ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಏಳಿರಿ. ವಿಜಯದ ಪ್ರತೀಕವಾದ ಚಿನ್ನದ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಲರಾಮರೇ, ನೀವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಇಬ್ಬರೂ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯವಾದ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತಾನು ಕಣ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಲೋಚಿಸಿ, ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಕಣ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವುದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಳು.
ಈ ಮೂರು ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ (ಹದಿನೆಂಟು , ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ) ಆಣ್ಡಾಳ್ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ, ವೈಭವವನ್ನೂ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾಳೆ. ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಇರುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ನಪ್ಪಿನ್ನೈಗೆ ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಇರುವ ಅಮಿತವಾದ ಆನಂದ, ಅವಳ ಯೌವನ , ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ದಿವ್ಯಾಕೃತಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರೇಯಸಿಯಾಗಿರುವುದು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಅವಳ ಪಾತ್ರ ( ಚೇತನಾತ್ಮಗಳಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವಂತೆ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ).
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರು ಹೇಳಿರುವ ಹಾಗೆ , ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮರೆಯುವುದು , ಶೂರ್ಪಣಖಳ ಹಾಗೆ. ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಮರೆಯುವುದು, ರಾವಣನ ಹಾಗೆ, ಅವರಿಗೂ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಆಂಡಾಳ್ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಆಂಡಾಳ್ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನ ( ಪುರುಷಕಾರ ) ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪಾಸುರವು ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪಾಸುರವಾಗಿದೆ.


ಉನ್ದು ಮದ ಕಳಿಟ್ರನ್ ಓಡಾದ ತೋಳ್ ವಲಿಯನ್
ನಂದಗೋಪಾಲನ್ ಮರುಮಗಳೇ ನಪ್ಪಿನ್ನಾಯ್
ಕನ್ದಮ್ ಕಮೞುಮ್ ಕುೞಲೀ ಕಡೈ ತಿಱವಾಯ್
ವನ್ದು ಎಙ್ಗುಮ್ ಕೋೞಿ ಅೞೈತ್ತನ ಕಾಣ್, ಮಾದವಿ
ಪ್ಪಂದಲ್ ಮೇಲ್ ಪಲ್‌ಕಾಲ್ ಕುಯಿಲಿನಙ್ಗಣ್ ಕೂವಿನಕಾಣ್
ಪನ್ದಾರ್ ವಿರಲಿ ಉನ್ ಮೈತ್ತುನನ್ ಪೇರ್‌ಪಾಡ
ಚ್ಚೆನ್ದಾಮರೈ ಕ್ಕೈಯಾಲ್ ಶೀರಾರ್ ವೞೈಯೊಲಿಪ್ಪ
ವನ್ದು ತಿಱವಾಯ್ ಮಗಿೞ್‌ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಆನೆಯಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುವ ,ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸದೆ , ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಇರುವ, ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀ ನಂದಗೋಪರಿಗೇ ಸೊಸೆಯಾಗಿರುವ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೇ, ನೀನು ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೆರಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ. ಎದ್ದು ಬಂದು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆ. ಬಳ್ಳಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿದ್ದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಹಳ ಸಮಯದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಲಿವೆ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಯಜಮಾನರಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಹಾಡಲು ಕಾದಿದ್ದೇವೆ. ಹೂವಿನ ಚೆಂಡಾಟದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಸೋಲಿಸುವ ನಪ್ಪಿನ್ನೈಯೇ, ನಿನ್ನ ತಾವರೆಯಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕೈಗಳಿಂದ , ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಳೆಗಳು ಝಲ್‌ಝಲ್ ಎಂದು ಸದ್ದುಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ( ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು) ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಕುತ್ತುವಿಳಕ್ಕೆರಿಯ ಕೋಟ್ಟುಕ್ಕಾಲ್ ಕಟ್ಟಿಲ್ಮೇಲ್
ಮೆತ್ತೆನ್ರ ಪಞ್ಜಶಯತ್ತಿನ್ ಮೇಲೇಱಿ
ಕೊತ್ತಲರ್ ಪೂಙ್ಗುೞಲ್ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಕೊಙ್ಗೈಮೇಲ್
ವೈತ್ತುಕ್ಕಿಡನ್ದ ಮಲರ್‌ಮಾರ್ಬಾ ವಾಯ್‌ತಿಱವಾಯ್
ಮೈತ್ತಡಙ್ಗಣ್ಣಿನಾಯ್ ನೀಯುನ್ ಮಣಾಳನೈ
ಎತ್ತನೈಪೋದುಮ್ ತುಯಿಲೆೞ ವೊಟ್ಟಾಯ್‌ಕಾಣ್
ಎತ್ತನೈಯೇಲುಮ್ ಪಿರಿವಾಟ್ರಕಿಲ್ಲಾಯಾಲ್
ತತ್ತುವ ಮನ್‌ಱು ತಹವೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಎಂಬೆರುಮಾನರಾದ ಕೃಷ್ಣರು ವಿಶಾಲವಾದ ಹೂವಿನಂತಹ ಎದೆಯನ್ನು ದಿವ್ಯವಾದ ನಪ್ಪಿನ್ನೈಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆನೆಯ ದಂತದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲುಗಳ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೆ.
[ಸ್ವಾಪದೇಶಮ್ :- ಕಾಡು ಆನೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ‘ನಾನು – ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಅಹಂ ಅನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು :-
ಶೇಷತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್ :- ನಾವು ಮಾತ್ರ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಭಕ್ತರು ಎಂಬುದು.
ಜ್ಞಾತೃತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್ :- ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂಬುದು.
ಕರ್ತೃತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್:- ನಾವು ಮಾತ್ರ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತರು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯರು ಎಂಬುದು.
ಭೋಕ್‌ತೃತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್:- ನಾವು ನಮ್ಮ ಆನಂದಕ್ಕೊಸ್ಕರ ಮಾತ್ರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು.]
ಆ ಮಂಚದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪವೊಂದು ಬೆಳಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಮಾತನಾಡಿ. ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿರುವವಳೇ , ತನ್ನ ಹೆರಳುಗಳಿಗೆ ಸುಗಂಧಿತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕೂಡಾ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕೂಡಾ ಅವನಿಂದ ನೀನು ಅಗಲಿ ಇರಲಾರೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡದೇ ಇರುವುದು , ನಿನ್ನ ಸಹಜ ಪ್ರಕೃತಿಯಾದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತದ್‌ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
[ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಭಕ್ತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಭಗವಂತನ ಜೊತೆ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಕೂಡಿಸುವುದು , ಅವಳ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪ, ಸ್ವಭಾವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಬೇಡುವುದಾದರೆ ತಾಯಾರ್ ಮೂಲಕವಾಗಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳಿ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ]

ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸಿ , ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆ ಕೂಡಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾನುಭಾವವಾಗುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಮುಪ್ಪತ್ತುಮೂವರ್ ಅಮರರ್ಕು ಮುನ್‌ಶೆನ್ರು
ಕಪ್ಪಮ್ ತವಿರ್ಕುಮ್ ಕಲಿಯೇ ತುಯಿಲೆೞಾಯ್
ಶೆಪ್ಪಮುಡೈಯಾಯ್ ತಿಱಲುಡೈಯಾಯ್, ಶೆತ್ತಾರ್ಕು
ವೆಪ್ಪಮ್ ಕೊಡುಕ್ಕುಮ್ ವಿಮಲಾ ತುಯಿಲೆಳಾಯ್
ಶೆಪ್ಪೆನ್ನ ಮೆನ್ಮುಲೈ ಚ್ಚೆವ್ವಾಯ್ ಚ್ಚಿಱುಮರುಙ್ಗುಲ್
ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ನಙ್ಗಾಯ್ ತಿರುವೇ ತುಯಿಲೆಳಾಯ್
ಉಕ್ಕಮುಮ್ ತಟ್ಟೊಳಿಯುಮ್ ತನ್ದು ಉನ್‌ಮಣಾಳನೈ
ಇಪ್ಪೋದೇ ಎಮ್ಮೈನೀರಾಟ್ಟೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮೂವತ್ತು ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬರಬಹುದಾದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನೇ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಲಿಯೇ, ಎದ್ದೇಳು. ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ , ತನ್ನ ವೈರಿಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಮಲನೇ ಏಳು, ಎದ್ದೇಳು. ಬಂಗಾರದ ಕೊಡದಂತೆ ಇರುವವಳೇ, ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ತುಟಿಗಳನ್ನು, ಮೃದುವಾದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವಳೇ, ಸಣ್ಣದಾದ ಸೊಂಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವಳೇ, ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೇ ಸಮವಾಗಿರುವ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೇ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದೇಳು. ನಿನ್ನ ಗಂಡನಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪಂಖವನ್ನೂ, ಕನ್ನಡಿಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಎಬ್ಬಿಸು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೇ ‘ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ’ ಮಿಂದು ಜಳಕವಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-16-20-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org









ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಆರರಿಂದಹದಿನೈದು ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< ಪಾಸುರಗಳು 1-5


ಈಗ ಆರರಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಪಾಸುರದವರೆಗೂ, ಆಂಡಾಳ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ಹತ್ತು ಹಸು ಕಾಯುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳು ತಿರು ಆಯ್‌ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಐದು ಲಕ್ಷ ಹಸು ಕಾಯುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿದೆ.
ಈ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು (ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿರುವವರನ್ನು) ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಆರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಕನ್ಯೆ, ಕಣ್ಣನ ಅನುಭವ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ತನಗೆ ತಾನೇ ಒಬ್ಬಳೇ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಪ್ರಥಮ ಪರ್ವ ನಿಷ್ಠೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಭವ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಹಂತ. ಯಾರು ಇತರ ಭಕ್ತರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಅದು ಚರಮ ಪರ್ವ ನಿಷ್ಠೆ. (ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.)

ಪುಳ್ಳುಮ್ ಶಿಲಮ್ಬಿನ ಕಾಣ್ ಪುಳ್ಳರೈಯನ್ ಕೋಯಿಲ್
ವೆಳ್ಳೈ ವಿಳಿಶಙ್ಗಿನ್ ಪೇರರವಮ್ ಕೇಟ್ಟಿಲೈಯೋ?
ಪಿಳ್ಳಾಯ್! ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ಪೇಯ್ಮುಲೈ ನಞ್ಜುಣ್ಡು
ಕಳ್ಳಚ್ಚಗಡಮ್ ಕಲಕ್ಕೞಿಯ ಕ್ಕಾಲೋಚ್ಚಿ
ವೆಳ್ಳತರವಿಲ್ ತುಯಿಲಮರ್ನ್ದ ವಿತ್ತಿನೈ
ಉಳ್ಳತ್ತು ಕ್ಕೊಣ್ಡು ಮುನಿವರ್ಗಳುಮ್ ಯೋಗಿಗಳುಮ್
ಮೆಳ್ಳ ಎೞುನ್ದು ಅರಿಯೆನ್ರ ಪೇರರವಮ್
ಉಳ್ಳಮ್ ಪುಗುನ್ದು ಕುಳಿರ್ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥

ಹಕ್ಕಿಗಳು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಿವೆ. ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಗುಡಿಯಿಂದ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಬಣ್ಣದ ಶಂಖಿನ ನಾದವು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ರಾಜನಾದ ಗರುಡನಿಗೆ ನಾಯಕ. ಎಲೆ ಹುಡುಗಿಯೇ, ಎದ್ದೇಳು ! ಎಂಬೆರುಮಾನರು ( ಕೃಷ್ಣನು ) ವಿಷವನ್ನು ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾದ ಪೂತನೆಯ ಜೀವವನ್ನೂ ಕುಡಿದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕಣ್ಣನು ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪಾದಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ , ಶಕಟಾಸುರನೆಂಬ ವಂಚಕನಾದ ರಾಕ್ಷಸನಿದ್ದ ಬಂಡಿಯನ್ನು ಒದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಯಾರು ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ತಿರುಪ್ಪಾರ್ ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾರೋ, ಅಂತಹ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಮುನಿಗಳು, ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು , ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆಮಾಡದೆ , ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏಳುವಾಗ ಮಾಡುವ ‘ಹರಿ ಹರಿ’ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಶಬ್ದವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇಳಿದು ನಮ್ಮನ್ನು ತಂಪು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಒಬ್ಬಳು ಚೆನ್ನಾಗೆ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಬಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಈ ಕನ್ಯೆಯು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೂ ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸವಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಅವಳು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಒಳಗೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ.


ಕೀಶು ಕೀಶೆನ್ರು ಎಙ್ಗುಮ್ ಆನೈಚ್ಚಾತ್ತನ್
ಕಲನ್ದು ಪೇಶಿನ ಪೇಚ್ಚರವಮ್ ಕೇಟ್ಟಿಲೈಯೋ ಪೇಯ್‌ಪೆಣ್ಣೇ ?
ಕಾಶುಮ್ ಪಿರಪ್ಪುಮ್ ಕಲಕಲಪ್ಪ ಕ್ಕೈಪೇರ್ತು
ವಾಶ ನರುಙುೞಲ್ ಆಯ್‌ಚ್ಚಿಯರ್
ಮತ್ತಿನಾಲ್ ಓಶೈಪಡುತ್ತ ತಯಿರರವಮ್ ಕೇಟ್ಟಿಲೈಯೋ?
ನಾಯಗ ಪ್ಪೆಣ್‌ಪಿಳ್ಳಾಯ್! ನಾರಾಯಣನ್ ಮೂರ್ತಿ
ಕೇಶವನೈ ಪ್ಪಾಡವುಮ್ ನೀ ಕೇಟ್ಟೇ ಕಿಡತ್ತೀಯೋ?
ತೇಶ ಮುಡೈಯಾಯ್ ! ತಿರವೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಓ! ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಬಾಲಿಕೆಯೇ! (ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯದಿರುವ ) ನಿನಗೆ ‘ಕೀಶು ಕೀಶು’ ಎಂಬ ಹಕ್ಕಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಲರವ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನಿನಗೆ ಮೊಸರು ಕಡೆಯುವ ಕಡಗೋಲಿನ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಮೊಸರು ಕಡೆಯುವ ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಸಿನ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪ ಮಾಲೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಾಕಿ ಮಾಡುವ ಶಬ್ದ, ಕೈಗಳ ಬಳೆಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ , ಸುಂದರವಾದ ಹೆರಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಚಿನ್ನದ ಮಣಿಗಳು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯರ ನಾಯಕಿಯೇ, ನಾವು ನಾರಾಯಣನ ಅವತಾರವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕೇಳಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಲಗಿರುವೆಯಾ? ಎದ್ದು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆ. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಎಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕಣ್ಣನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಪರವಶಗೊಂಡ ಮತ್ತು ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೆಮ್ಮೆಯುಳ್ಳ ಒಬ್ಬ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.

ಕೀೞ್ ವಾನಮ್ ವೆಳ್ಳೆನ್ರು ಎರುಮೈ ಶಿರುವೀಡು
ಮೇಯ್‌ವಾನ್ ಪರನ್ದನ ಕಾಣ್ ಮಿಕ್ಕುಳ್ಳ ಪಿಳ್ಳೈಗಳುಮ್
ಪೋವಾನ್ ಪೋಗಿನ್ರಾರೈ ಪ್ಪೋಗಾಮಲ್ ಕಾತ್ತು, ಉನ್ನೈ
ಕ್ಕೂವುವಾನ್ ವನ್ದು ನಿನ್ರೋಮ್ , ಕೋದುಕಲಮುಡೈಯ
ಪಾವಾಯ್! ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ಪಾಡಿಪ್ಪರೈ ಕೊಣ್ಡು
ಮಾವಾಯ್ ಪಿಳನ್ದಾನೈ ಮಲ್ಲರೈ ಮಾಟ್ಟಿಯ
ದೇವಾದಿ ದೇವನೈ ಶೆನ್ರು ನಾಮ್ ಚೇವಿತ್ತಾಲ್
ಆವಾವೆನ್ರು ಆರಾಯ್‌ನ್ದು ಅರುಳೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಕೃಷ್ಣನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಹೇ! ಕೃಷ್ಣನೇ ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಹುಡುಗಿಯೇ ! ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಂಧಕಾರ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಕರುಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರ ಬಿಡಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಜಳಕವಾಡಲು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿರುವ (ಇಲ್ಲಿ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿರುವ ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು) ಬಾಲಿಕೆಯರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಎಲ್ಲಾರೂ ಸೇರಿ (ನಿನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿ) ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ಕರೆಯಲು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಏಳು! ಎದ್ದೇಳು! ಕಂಸನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಲ್ಲಯುಧ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ನಿತ್ಯಸೂರ್ಯರಿಗೇ ಒಡೆಯನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ , ನಮಗೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ .

ಒಂಬತ್ತನೇ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿರುವ ಮತ್ತ ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವನನ್ನೇ ಸಾಧನವಾಗಿ ನಂಬಿರುವ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹುಡುಗಿಯ ಭಕ್ತಿ ಸೀತಾಮಾತೆಯ ಹಾಗೆ, ‘ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮನೇ ಬಂದು ರಕ್ಷಿಸುವನು ‘, ಎಂದು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಈ ಹುಡುಗಿಯೂ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವನನ್ನೇ ಸಾಧನವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದಾಳೆ.

ತೂಮಣಿಮಾಡತ್ತು ಚುಟ್ರುಮ್ ವಿಳಕ್ಕೆರಿಯ
ದೂಪಮ್ ಕಮೞ ತ್ತುಯಿಲಣೈಮೇಲ್ ಕಣ್‌ವಳರುಮ್
ಮಾಮಾನ್ ಮಗಳೇ ! ಮಣಿಕ್ಕದವಮ್ ತಾಳ್ ತಿರವಾಯ್,
ಮಾಮೀರ್ ಅವಳೈ ಯೆೞುಪ್ಪೀರೋ? ಉನ್ ಮಗಳ್ ತಾನ್
ಊಮೈಯೋ? ಅನ್ರಿಚ್ಚೆವಿಡೋ? ಅನನ್ದಲೋ?
ಏಮಪ್ಪೆರುಮ್ ತುಯಿಲ್ ಮನ್ದಿರಪ್ಪಟ್ಟಾಳೋ?
ಮಾಮಾಯನ್ ಮಾಧವನ್ ವೈಗುನ್ದನೆನ್ರೆನ್ರು,
ನಾಮಮ್ ಪಲವುಮ್ ನವಿನ್ರೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವನ ಮಗಳೇ, ನೀನು ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ , ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಮಳಿಗೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರಕಾಶವಾದ , ಎಂತಹ ಕೊರತೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ವೈಢೂರ್ಯಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯ! ಸುತ್ತಲೂ ಸುಗಂಧಿತ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಪಸರಿಸಿವೆ. ಮೆಲ್ಲನೆ ಇಳಿದು ಬಂದು ಕೆಂಪು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಾಗಿಲ ಚಿಲಕವನ್ನು ತೆರೆ. ಓಹ್! ಅತ್ತೆಯೇ!! ನಿನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸು !, ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಕಿವುಡಿಯೇ? ಮೂಕಳೇ? ಇಲ್ಲವಾದರೆ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ಅವಳಿಗೆ ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಲಗುವ (ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ) ಶಾಪವಿದೆಯೇ ? ನಾವು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಹಲವು ತಿರುನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮಾಮಾಯನ್ ( ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನು ), ಮಾಧವನ್ (ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವವನು ), ವೈಕುಂಠನ್ (ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿರುವವನು) ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಏಳುತ್ತಿಲ್ಲವೆ? ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಹಸು ಕಾಯುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಯು ಎಂಬೆರುಮಾನರೇ ಅವರನ್ನು ಪಡೆಯಲು ದಾರಿ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಈ ಹುಡುಗಿಯೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು.


ನೋತ್ತುಚ್ಚುವರ್ಕಮ್ ಪುಗುಹಿನ್ರ ಅಮ್ಮನಾಯ್
ಮಾಟ್ರಮುಮ್ ತರಾರೋ ವಾಶಲ್ ತಿಱವಾದಾರ್
ನಾತ್ತ ತ್ತುೞಾಯ್ ಮುಡಿ ನಾರಾಯಣನ್ , ನಮ್ಮಾಲ್
ಪೋತ್ತಪ್ಪಱೈತರುಮ್ ಪುಣ್ಣಿಯನಾಲ್, ಪಣ್ಡೊರುನಾಳ್
ಕೂಟ್ರತ್ತಿನ್ ವಾಯ್ವೀೞ್‌ನ್ದ ಕುಮ್ಬಕರಣನುಮ್
ತೋಟ್ರುಮ್ ಉನಕ್ಕೇ ಪೆರುನ್ದುಯಿಲ್ ತಾನ್ ತನ್ದಾನೋ
ಆತ್ತ ಅನನ್ದಲುಡೈಯಾಯ್ ಅರುಙ್ಗಲಮೇ
ತೇಟ್ರಮಾಯ್ ‌ವನ್ದು ತಿಱವೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್||


ಓಹ್! ಹುಡುಗಿಯೇ, ನೀನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ನೆನೆದು ನಿರಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀಯ! ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ದ್ವಾರವು ತೆರೆದಿಲ್ಲವಾದರೂ , ಯಾರಾದರೂ ಮನೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೀರ?
ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಎಂಬೆರುಮಾನರಾದ ಶ್ರೀರಾಮರಿಂದ ಯಮನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಕುಂಭಕರ್ಣನೇ ನಿನಗೆ ಸೋತು ತನ್ನ ನಿತ್ಯಗುಣವಾದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಸದಾ ಸುಗಂಧಿತವಾದ ತುಳಸಿಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ನಾರಾಯಣನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಂದ ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಲ್ಪಡುವನು. ಅವನು , ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹಾಗು ಸೇವಾ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಓಹ್ ಹುಡುಗಿಯೇ! ನೀನು ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ. ಅತಿ ಅಪರೂಪದ ಆಭರಣವೇ ! ನಿನ್ನ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ತಿಳಿದೆದ್ದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕದವನ್ನು ತೆರೆ, ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಬೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ (ಕೃಷ್ಣನ ಹಾಗೆ) ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರಳಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕನ್ಯೆಯು ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಹಸು ಕಾಯುವವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುತ್ತಾಳೆ.


ಕಟ್ರು ಕರವೈ ಕ್ಕಣಙ್ಗಳ್ ಪಲಕಱನ್ದು
ಶೆಟ್ರಾರ್ ತಿಱಲೞಿಯ ಚ್ಚೆನ್ರು ಶೆರುಚ್ಚೆಯ್ಯುಮ್
ಕುಟ್ರಮ್ ಒನ್ರಿಲ್ಲಾದ ಕೋವಲರ್ ತಮ್ ಪೊಱ್ಕೊಡಿಯೇ
ಪುಟ್ರರ ವಲ್‌ಕುಲ್ ಪುನಮಯಿಲೇ ಪೋದರಾಯ್
ಶುಟ್ರತ್ತು ತೋೞಿಮಾರ್ ಎಲ್ಲಾರುಮ್ ವನ್ದು, ನಿನ್
ಮುಟ್ರಮ್ ಪುಗುನ್ದು ಮುಗಿಲ್‌ವಣ್ಣನ್ ಪೇರ್‌ಪಾಡ
ಚಿಟ್ರಾದೇ ಪೇಶಾದೇ ಶೆಲ್ವಪ್ಪೆಣ್ಡಾಟ್ಟಿ, ನೀ
ಎಟ್ರುಕ್ಕು ಉಱಙ್ಗುಮ್ ಪೊರುಳೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಚಿನ್ನದ ಬಳ್ಳಿಯಂತಹವಳೇ! ಹಸು ಕಾಯುವ ದಿನವೂ ಗುಂಪಾಗಿ ಯುವ ಹಸುಗಳ ಹಾಲನ್ನು ಕರೆಯುವ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ , ಅವರ ಬಲವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವ , ಯಾರು ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವರೋ, ಯಾರು ಶತ್ರುಗಳು ಓಡಿ ಹೋದರೆ , ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಲ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ , ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುವವಳೇ! ನಿನ್ನ ನಡುವು ಸರ್ಪ ತನ್ನ ಹುತ್ತದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಡಗಿರುವ ಅದರ ಹೆಡೆಯಂತಿದೆ. ನೀನು ನವಿಲು ತನ್ನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರುವನಂತೆ ಸುಖದಿಂದಿದ್ದೀಯ. ಹೊರಗೆ ಬಾ! ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಾದ , ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಾದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದ ಒಳಗೆ ಬಂದು ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಮುಗಿಲಿನಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ಪೆರುಮಾಳಿನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ನಿಧಿಯಂತಿರುವ ಗೆಳತಿಯೇ ! ಏಕೆ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ದೆ ಮಡುತ್ತಿರುವೆ? ಇನ್ನೂ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಣ್ಡಾಳ್ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹುಡುಗನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರದ ಸ್ನೇಹಿತ . ಈ ಹುಡುಗನು ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣನ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂರಾ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೋ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮದ ಮುಖ್ಯತ್ವ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಆದರೂ , ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ದಿನಚರಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ .


ಕನೈತ್ತು ಇಳಙ್ಗಟ್ರು ಎರುಮೈ ಕನ್ರುಕ್ಕಿರಙ್ಗಿ
ನಿನೈತ್ತು ಮುಲೈವೞಿಯೇ ನಿನ್ರುಪಾಲ್‌ಶೋರ,
ನನೈತ್ತು ಇಲ್ಲಮ್ ಶೇಱಾಕ್ಕುಮ್ ನಱ್ಚೆಲ್ವನ್ ತಙ್ಗಾಯ್,
ಪನಿತ್ತಲೈ ವೀೞ ನಿನ್ ವಾಶಱ್ಕಡೈ ಪಟ್ರಿ
ಚಿನತ್ತಿನಾಲ್ ತ್ತೆನ್ನಿಲಙ್ಗೈ ಕ್ಕೋಮಾನೈ ಚ್ಚೆಟ್ರು
ಮನತ್ತುಕ್ಕು ಇನಿಯಾನೈ ಪ್ಪಾಡವುಮ್ ನೀ ವಾಯ್ ತಿಱವಾಯ್
ಇನಿತ್ತಾನ್ ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ಈದೆನ್ನ ಪೇರುಱಕ್ಕಮ್
ಅನೈತ್ತಿಲ್ಲತ್ತಾರುಮ್ ಅಱಿನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥



ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ( ಆಣ್ಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಬಂದಿರುವ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ) ಎಮ್ಮೆಗಳಿಗೆ , ಹಸುಗಳಿಗೆ , ಕರುಗಳಿವೆ . ಆ ಕರುಗಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯಂದಿರನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿವೆ . ಕರುಗಳನ್ನು ಹಸುಗಳು ನೆನೆದುಕೊಂಡು ಕನಿಕರ ಪಡುತ್ತಿವೆ . ಅವು ತಮ್ಮ ಕೆಚ್ಚಲಿಂದ ಕರುಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ . ಈ ಹಾಲು ಹರಿದು ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಸರು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ . ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಡ್ಡೆಯಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿರುವೆಯಾ ? ನಾವು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ , ಸುಂದರ ಶ್ರೀಲಂಕೆಗೇ ರಾಜನಾದ ರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದ ಎಂಬೆರುಮನರಾದ ಶ್ರೀರಾಮನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ . ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀರಾಮನ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನೆ ಕೇಳಿಯೂ ನೀನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ . ಈಗಲಾದರೂ ಎದ್ದೇಳು . ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ ? ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಆಯ್ ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜನಗಳಿಗೂ ನಿನ್ನ ನಿದ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಾಗಿದೆ . ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ .

ಹದಿಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೆ ನೋಡಿ ಅವುಗಳ ಅಂದವನ್ನು ಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹುಡುಗಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದು , ಕೃಷ್ಣನೇ ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಾನೇ ಬರುವನೆಂದು ನಂಬಿದ್ದಳು. ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರವಿಂದ ಲೋಚನ (ತಾವರೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು ) ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದಳು.


ಪುಳ್ಳಿನ್ ವಾಯ್ ಕೀಣ್ಡಾನೈ ಪ್ಪೊಲ್ಲಾ ಅರಕ್ಕನೈ
ಕ್ಕಿಳ್ಳಿಕ್ಕಳೈನ್ದಾನೈ ಕ್ಕೀರ್ತಿಮೈ ಪ್ಪಾಡಿಪ್ಪೋಯ್
ಪಿಳ್ಳೈಹಳೆಲ್ಲಾರುಮ್ ಪಾವೈಕ್ಕಳಮ್ ಪುಕ್ಕಾರ್
ವೆಳ್ಳಿಯೆೞುನ್ದು ವಿಯಾೞಮ್ ಉಱಙ್ಗಿಟ್ರು
ಪುಳ್ಳುಮ್ ಶಿಲಮ್ಬಿನ ಕಾಣ್ ಪೋದರಿಕ್ಕಣ್ಣಿನಾಯ್
ಕುಳ್ಳಕುಳಿರ ಕ್ಕುಡೈನ್ದು ನೀರಾಡಾದೇ
ಪಳ್ಳಿಕ್ಕಿಡತ್ತೀಯೋ ಪಾವಾಯ್ ನೀ ನನ್ನಾಳಾಲ್
ಕಳ್ಳಮ್ ತವಿರ್ನ್ದು ಕಲನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಎಲ್ಲಾ ಗೋಪಿಕೆಯರೂ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ (ಕೃಷ್ಣನೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ) ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ವೀರತ್ವವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೊಕ್ಕರೆ ಪಕ್ಷಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಕಾಸುರನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಹರಿದಿದ್ದು, ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟತನದಿಂದಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಶುಕ್ರ ಗ್ರಹವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಏರಿದೆ ಮತ್ತು ಗುರುಗ್ರಹವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ಹಕ್ಕಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಚದುರಿ ಹೊರಟಿವೆ.
ಓಹ್! ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣಿನಂತಹ ಮತ್ತು ಹೂಮೊಗ್ಗಿನಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯೇ ! ಸಹಜವಾದ ಹೆಣ್ತನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವಳೇ! ಇಂತಹ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವೆಯಾ? ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಆನಂದಿಸದೇ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಇಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಾನೇ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿರುವ, ಬದಲಿಗೆ ತಾನೇ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಉಙ್ಗಳ್ ಪುೞೈಕ್ಕಡೈ ತೋಟ್ಟತ್ತು ವಾವಿಯುಳ್
ಶೆಙ್ಗೞುನೀರ್ ವಾಯ್‌ನೆಹಿೞ್‌ನ್ದು ಆಮ್ಬಲ್‌ವಾಯ್ ಕೂಮ್ಬಿನಕಾಣ್
ಸೆಂಗಲ್ ಪೊಡಿಕ್ಕೂರೈ ವಣ್ ಪಲ್ ತವತ್ತವರ್
ತಙ್ಗಳ್ ತಿರುಕ್ಕೋಯಿಲ್ ಶಙ್ಗಿಡುವಾನ್ ಪೋತನ್ದಾರ್
ಎಙ್ಗಳೈ ಮುನ್ನಮ್ ಎೞುಪ್ಪುವಾನ್ ವಾಯ್‌ಪೇಶುಮ್
ನಙ್ಗಾಯ್ ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ನಾಣಾದಾಯ್ ನಾವುಡೈಯಾಯ್
ಶಙ್ಗೊಡು ಶಕ್ಕರಮ್ ಏನ್ದುಮ್ ತಡಕ್ಕೈಯನ್
ಪಙ್ಗಯಕ್ಕಣ್ಣಾನೈ ಪ್ಪಾಡೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾತುಕೊಟ್ಟ, ಆ ಮಾತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯದೆ ಮಲಗಿ ಕೊಂಡಿರುವ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನೂ ಪಡದೇ ಇರುವ, ಸವಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ತೋಟದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂಗಳು ಅರಳುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಯ ಹೂಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. (ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ) , ತಪಸ್ವಿಗಳು , ಬಿಳುಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕೆಸರೀ ವಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಗಿನ ಶಂಖವನ್ನೂದಲು ಗುಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. (ಗುಡಿಯು ತೆರೆಯುವ ಸಮಯ ). ನೀನೂ ಬೇಗ ಎದ್ದು , ಸುಂದರವಾದ ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಶಂಖ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಹಾಗೆ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾಮಹಿಮನ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹದಿನೈದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ತನಗಾಗಿ ಆತಂಕದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪಿಕೆಯರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬರುತ್ತಾಳೆ.


ಎಲ್ಲೇ ಇಳಮ್‌ಕಿಳಿಯೇ ಇನ್ನಮ್ ಉಱಙ್ಗುದಿಯೋ
ಶಿಲ್ಲೆನ್‌ಱು ಅೞೈಯೇನ್ಮಿನ್ ನಙ್ಗೈಮೀರ್ ಪೋದರುಹಿನ್‌ಱೇನ್
ವಲ್ಲೈ ಉನ್ ಕಟ್ಟುರೈಹಳ್ ಪಣ್ಡೇಯುನ್ ವಾಯಱಿದುಮ್
ವಲ್ಲೀರ್ಹಳ್ ನೀಙ್ಗಳೇ ನಾನೇ ತಾನ್ ಆಯಿಡುಹ
ಒಲ್ಲೈ ನೀ ಪೋದಾಯ್ ಉನಕ್ಕೆನ್ನ ವೇಱುಡೈಯೈ
ಎಲ್ಲಾರುಮ್ ಪೋನ್ದಾರೋ ಪೋನ್ದಾರ್ ಪೋನ್ದೆಣ್ಣಿಕ್ಕೊಳ್
ವಲ್ಲಾನೈ ಕೊನ್ರಾನೈ ಮಾಟ್ರಾರೈ ಮಾಟ್ರೞಿಕ್ಕ
ವಲ್ಲಾನೈ, ಮಾಯನೈ ಪ್ಪಾಡೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಈ ಪಾಸುರದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ( ಹೊರಗಿರುವ ಆಂಡಾಳ್,ಮತ್ತಿತರ ಗೋಪಿಕೆಯರು -ಮತ್ತು- ಒಳಗಿರುವ ಗೋಪಿಕೆ )

ಹೊರಗಿರುವ ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತಿತರ ಗೋಪಿಕೆಯರು :- ಎಲೆ ! ಎಳೆಯ ಗಿಳಿಮರಿಯಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವಳೇ! ನಾವು ಬಂದಮೇಲೂ ಒಳಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆಯಾ?
ಒಳಗಿರುವ ಗೋಪಿಕೆ:- ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದ ಗೋಪಿಕೆಯರೇ! ಇಷ್ಟು ಕೋಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಬೇಡಿ, ಇದೋ , ಈಗಲೇ ಬಂದೆ.
ಹೊ :- ನೀನು ಮಾತನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಜಾಣೆ. ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಹರಿತವಾದ ನಾಲಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದೇ ತಿಳಿದಿದೆ.
ಒ : – ಆದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೀರಿಸಿಲ್ಲ .(ಮಾತನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ), ಆಗಲಿ! ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ ಇರಲಿ ! ನಾನೀಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಹೊ:- ಬೇಗ ಎದ್ದು ಬಾ! ಏನಾದರೂ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಒಳಗೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿರುವೆಯಾ?
ಒ:- ಅದೆಲ್ಲಾ ಇರಲಿ, ಯಾರು ಬರಬೇಕೋ ಅವರು ಬಂದಾಯಿತಾ? (ಆಂಡಾಳ್‌ನನ್ನು ಕುರಿತು )
ಹೊ: – ಓ! ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಾಯಿತು. ನೀನೇ ಬಂದು ಎಣಿಸಿಕೋ.
ಒ:- ನಾನು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಹೊ:- ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ, ಶತ್ರುಗಳ ಬಲವನ್ನು ನಿತ್ರಾಣಗೊಳಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿರುವ, ಮಹಾ ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡೋಣ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-6-15-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಒಂದರಿಂದ ಐದು ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<<ತನಿಯನ್‍ಗಳು



ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಮೊದಲ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಗೋಪಿಕೆಯರಾದ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಾರ್ಗೞಿಯಲ್ಲಿ ವ್ರತವಿದ್ದರೆ ( ಉಪವಾಸ ವ್ರತ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗಾಗಿ ) ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಆನಂದಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ತಿಳಿದಿದ್ದಾಳೆ .


ಮಾರ್ಗೞಿ ತ್ತಿಙ್ಗಳ್ ಮದಿನಿಱೈನ್ದ ನನ್ನಾಳಾಲ್,
ನೀರಾಡ ಪ್ಪೋದುವೀರ್ ಪೋದುಮಿನೋ ನೇರಿೞೈಯೀರ್,
ಶೀರ್ಮಲ್ ಹುಮ್ ಆಯ್ ಪ್ಪಾಡಿ ಚ್ಚೆಲ್ವ ಚ್ಚಿರುಮೀರ್ಹಾಳ್
ಕೂರ್ವೇಲ್ ಕೊಡುನ್ದೊೞಿಲನ್ ನಂದಗೋಪನ್ ಕುಮರನ್,
ಏರಾರ್ನ್ದ ಕಣ್ಣಿ ಯಶೋದೈ ಇಳಮ್ ಶಿಙ್ಗಮ್,
ಕಾರ್ಮೇನಿ ಚ್ಚೆಙ್ಗಣ್ ಕದಿರ್ ಮದಿಯಮ್ ಪೋಲ್ ಮುಹತ್ತಾನ್,
ನಾರಾಯಣನೇ ನಮಕ್ಕೇ ಪಱೈ ತರುವಾನ್ ,
ಪಾರೋರ್ ಪುಹೞ ಪ್ಪಡಿನ್ದು ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ , ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತರಾದ , ಸಕಲ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ,
ಈ ದಿನ ಮಾರ್ಗೞಿ ಮಾಸದ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ. ತುಂಬು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇಂದು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭದಿನವಾಗಿದೆ. ನಂದಗೋಪಾಲರು ( ಕೃಷ್ಣನ ತಂದೆ) ತನ್ನ ಚೂಪಾದ ಈಟಿಯಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ತಿರುಮಗನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟು ಮಾಡಲು ಬಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಿಧ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷ್ಣನು , ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಯಶೋದೆಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟದಾದ ವೀರ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯ ಹಾಗೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಕಪ್ಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ ಮತ್ತೂ ಕಪ್ಪಾದ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ತನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬನ್ನಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಎರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕು, ಏನೇನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಪಟ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಶರಣು ಹೊಂದಿರುವ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರೇ ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ವೈಯತ್ತು ವಾೞ್‌ವೀರ್ಹಾಳ್ ನಾಮುಮ್ ನಮ್‌ಪಾವೈಕ್ಕು
ಚ್ಚೆಯ್ಯುಮ್ ಕಿರಿಶೈಹಳ್ ಕೇಳೀರೋ , ಪಾಱ್ಕಡಲುಳ್
ಪೈಯತ್ತುಯಿನ್ಱ ಪರಮನಡಿಪ್ಪಾಡಿ
ನೆಯ್ಯುಣ್ಣೋಮ್ ಪಾಲುಣ್ಣೋಮ್ ನಾಟ್ಕಾಲೇ ನೀರಾಡಿ,
ಮೈಯಿಟ್ಟೆೞುದೋಮ್ ಮಲರಿಟ್ಟು ನಾಮ್ ಮುಡಿಯೋಮ್
ಶೆಯ್ಯಾದನ ಶೆಯ್ಯೋಮ್ ತೀಕ್ಕುಱಳೈ ಚ್ಚೆನ್ರೋದೋಮ್
ಐಯಮುಮ್ ಪಿಚ್ಚೈಯುಮ್ ಆನ್ದನೈಯುಮ್ ಕೈಕಾಟ್ಟಿ
ಉಯ್ಯುಮಾರೆಣ್ಣಿ ಉಹನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನನ ಹೊಂದಿ ಬಾಳಲು ಬಂದಿರುವವರಿಗೆ ತಾವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ , ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಲು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದಿರಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.
ತಿರುಪ್ಪಾರ್ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅತ್ಯುನ್ನತನಾದ ಭಗವಂತನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನಾವು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಬೇಕು. ಈ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ತಲೆಗೆ ಹೂವನ್ನು ಮುಡಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ದೊಡ್ಡವರು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಟ್ಟವಾರ್ತೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ , ಬಡವರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.


ಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-

ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವಾಗುವಂತೆ ಹಾರೈಸುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖ , ಸಮೃಧ್ಧಿಯಿಂದ ಇರುವಂತೆ ಹರಸುತ್ತಾಳೆ.

ಓಙ್ಗಿ ಉಲಹಳನ್ದ ಉತ್ತಮನ್ ಪೇರ್‌ಪಾಡಿ
ನಾಙ್ಗಳ್ ನಮ್ ಪಾವೈಕ್ಕು ಚಾಟ್ರಿ ನೀರಾಡಿನಾಲ್
ತೀಙ್ಗಿನ್ಱಿ ನಾಡೆಲ್ಲಾಮ್ ತಿಙ್ಗಳ್ ಮುಮ್ಮಾರಿ ಪೆಯ್‌ದು
ಓಙ್ಗು ಪೆರುಮ್ ಶೆನ್ನೆಲೂಡು ಕಯಲುಹಳ
ಪೂಙ್ಗುವಳೈ ಪ್ಪೋದಿಲ್ ಪೊಱಿವಣ್ಡು ಕಣ್‌ಪಡುಪ್ಪ
ತೇಙ್ಗಾದೇ ಪುಕ್ಕಿರುನ್ದು ಶೀರ್ತ ಮುಲೈಪಟ್ರಿ
ವಾಙ್ಗ. ಕ್ಕುಡಮ್ ನಿಱೈಕ್ಕುಮ್ ವಳ್ಳಲ್ ಪೆಱುಮ್ ಪಶುಕ್ಕಳ್
ನೀಙ್ಗಾದ ಶೆಲ್ವಮ್ ನಿಱೈನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಮೊದಲು ವಾಮನನಾಗಿ , ನಂತರ ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಾಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತಿರುವಡಿಗಳಿಂದ ಅಳೆದ ಮಹಾಪುರುಷನ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲು ನೀರಾಡಬೇಕು (ಜಳಕವಾಡಬೇಕು ). ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾರಿ ಮಳೆಯಾಗಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಮೀನುಗಳು ಕೆಂಪಾದ ಬಲಿತಿರುವ ಬತ್ತದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನುಸುಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನೀಲ ಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ದುಂಬಿಗಳು ಮಲಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಹಸುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸುಗಳು ಬಹಳ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು , ಅದು ಕೊಡುವ ಹಾಲು ದೊಡ್ಡ ಬಿಂದಿಗೆಯ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸೋರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃಧ್ಧವಾದ , ಸುಭಿಕ್ಷವಾದ , ಕಡಿಮೆಯೇ ಆಗದ ಸಿರಿಯೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆಂಡಾಳ್ ವರುಣದೇವತೆಯಾದ ಪರ್ಜನ್ಯ ದೇವನಿಗೆ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಳೆಯಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ಸಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ, ಒಂದು ಸಾರಿ ರಾಜನಿಗಾಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಸಾರಿ ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ. ಇದರಿಂದ ಬೃಂದಾವನದ ಜನರು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಬಾಳಲಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಲಿ ಎಂದು.


ಆೞಿ ಮೞೈ ಕ್ಕಣ್ಣಾ ಒನ್ರು ನೀ ಕೈ ಕರವೇಲ್
ಆೞಿಯುಳ್ ಪುಕ್ಕು ಮುಹನ್ದು ಕೊಡಾರ್‌ತೇಱಿ
ಊೞಿ ಮುದಲ್ವನ್ ಉರುವಮ್ ಪೋಲ್ ಮೆಯ್‌ಕರುತ್ತು
ಪಾೞಿಯನ್ದೋಳುಡೈ ಪ್ಪಱ್ಪನಾಬನ್ ಕೈಯಿಲ್
ಆೞಿ ಪೋಲ್ ಮಿನ್ನಿ ವಲಮ್ಬುರಿ ಪೋಲ್ ನಿನ್ಱದಿರ್ನ್ದು
ತೞಾದೇ ಶಾರ್‌ಙ್ಗಮುದೈತ್ತ ಶರಮೞೈ ಪೋಲ್
ವಾೞ ವುಲಹಿನಿಲ್ ಪೆಯ್ದಿಡಾಯ್ , ನಾಂಗಳುಮ್
ಮಾರ್ಹೞಿ ನೀರಾಡ ಮಹಿೞ್ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ||


ಮಳೆಯ ದೇವತೆಯಾದ ವರುಣನೇ, ನಿನ್ನ ಆಳವು ಕಡಲಿನಂತೆ ಇದೆ. ನೀನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಚ್ಚಿಡದೇ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿಡದೇ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸು. ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೀನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ , ನೀನು ನೀರನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಗುಡುಗನ್ನು ಸಿಡಿಸುತ್ತಾ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತೀಯ. ಎಂಬೆರುಮಾನರಂತೆ ನೀನೂ ಕಪ್ಪಾದ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೀಯ. ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಸಮಯ (ವೇಳೆ) ಮತ್ತಿತರ ಎಲ್ಲಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೂ ರಾಜನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ವರುಣನೇ ನೀನು , ಸುಂದರವಾದ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರದಂತೆ ಮಿಂಚನ್ನು ಮಿನುಗಿಸಬೇಕು.(ಮಳೆ ಬರುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಬರುವ ಹಾಗೆ). ದೈವ ಕಮಲದ ರೀತಿ ಹೊಕ್ಕುಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಶಂಕಿನಂತೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೂ ಅನ್ಯಥಾ ವೇಳೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸದೇ ,ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸದೇ ನೀನು , ಪೆರುಮಾಳಿನ ಶಾರ್‌ಙ್ಗ ಎಂಬ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಬಾಣಗಳ ವರ್ಷದಂತೆ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದ ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ವರುಣನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡುವ ಕರ್ಮದ ಫಲವು (ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಈ ಎರಡರ ಫಲವು) ಪೆರುಮಾಳಿನ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಭೂತಕಾಲದ ಕರ್ಮಗಳು ಹತ್ತಿಯು ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯಕಾಲದ ಕರ್ಮಗಳು ತಾವರೆಯ ದಳದ ಮೇಲಿರುವ ಹನಿಬಿಂದುವಿನಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಹಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯದೇ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾವು ತಿಳಿದೇ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅವಶ್ಯ ಫಲಿತಾಂಶ (result) ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.


ಮಾಯನೈ ಮನ್ನು ವಡಮದುರೈ ಮೈನ್ದನೈ
ತೂಯ ಪೆರುನೀರ್ ಯಮುನೈ ತ್ತುಱೈವನೈ
ಆಯರ್ ಕುಲತ್ತಿನಿಲ್ ತೋನ್ಱುಮ್ ಅಣಿವಿಳಕ್ಕೈ
ತಾಯೈ ಕ್ಕುಡಲ್ ವಿಳಕ್ಕಮ್ ಶೆಯ್ದ ದಾಮೋದರನೈ
ತೂಯೋಮಾಯ್ ವನ್ದು ನಾಮ್ ತೂಮಲರ್ ತೂವಿತ್ತೊೞುದು
ವಾಯಿನಾಲ್ ಪಾಡಿ ಮನತ್ತಿನಾಲ್ ಶಿನ್ದಿಕ್ಕ
ಪ್ಪೋಯ ಪಿೞೈಯುಮ್ ಪುಹುದರುವಾನಿನ್ಱನವುಮ್
ತೀಯಿನಿಲ್ ತೂಶಾಹುಮ್ ಶೆಪ್ಪೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ದಾಮೋದರನು ವೈಭವಯುತವಾದ ಮಥುರೆಯ ರಾಜನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ . ಅವನು ಪವಿತ್ರವಾದ , ನಿರ್ಮಲವಾದ ಯಮುನೆಯ ನದಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಒಂದು ದೈವೀಯುತ ದೀಪವಿದ್ದಂತೆ , ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗರ ಮಧ್ಯೆ ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಯಶೊದೆಯ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ತಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಹೃದಯದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ , ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ತಿರುನಾಮಗಳನ್ನು ಬಾಯಿನಿಂದ ಹಾಡಿದರೆ [ಮನಸ್ಸು, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ದೇಹ – ಈ ಮೂರರಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ] , ನಾವು ಇದುವರೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು , ಮುಂದೆ ತಿಳಿಯದೇ ಮಾಡಬಹುದಾದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ಹತ್ತಿಯು ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಳಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡೋಣ.

ಆಂಡಾಳ್‌ನ ಮೊದಲ ಈ ಐದು ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ , ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪರ (ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣರು) , ವ್ಯೂಹ ( ತಿರುಪ್ಪಾರ್ಕಡಲಿನ ನಾಯಕ) , ವಿಭವ (ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪೆರುಮಾಳ್) , ಅಂತರ್ಯಾಮಿ (ವರುಣನೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕಿರುವ ಪೆರುಮಾಳ್) , ಅರ್‌ಚ್ಚೈ (ವಡ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೃಷ್ಣ) – ಈ ಐದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-1-5-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org


ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ತನಿಯನ್ಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

neeLA_thunga

ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರ್ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ದ ;-


ನೀಳಾತುಙ್ಗ ಸ್ತನ ಗಿರಿ ತಟಿ ಸುಪ್ತಮುದ್ಬೋಧ್ಯ ಕೃಷ್ಣಮ್
ಪಾರಾರ್ಥ್ಯಮ್ ಸ್ವಮ್ ಶ್ರುತಿ ಶತ ಶಿರ ಸಿಧ್ಧಮ್ ಅಧ್ಯಾಪಯನ್ತೀ
ಸ್ವೋಚ್ಛಿಷ್ಟಾಯಾಮ್ ಸ್ರಜನಿಗಳಿತಮ್ ಯಾ ಬಲಾತ್ಕೃತ್ಯ ಭುಙ್ಕ್ತೇ
ಗೋದಾತಸ್ಯೈ ನಮ ಇದಮಿದಮ್ ಭೂಯಯೇವಸ್ತು ಭೂಯಃ ॥


ಕೃಷ್ಣನು ನೀಳಾದೇವಿಯ ಅವತಾರವಾದ ನಪ್ಪಿನ್ನೈಯ ಕಡಿದಾದ ಗಿರಿಯಂತಹ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿರುವ ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣನನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಮಲಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ , ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯದ ( ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯ) ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ (ವೇದಗಳ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ) ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ಬಲವಂತದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು ಅಂತಹ ಆಂಡಾಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಸದಾ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಇರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ.

ಉಯ್ಯಕೊಣ್ಡಾರ್ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ದ ;-


ಅನ್ನವಯಲ್ ಪುದುವೈ ಆಣ್ಡಾಳ್ ಅರಙ್ಗರ್ಕು
ಪ್ಪನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಪ್ಪಲ್ಪದಿಯಮ್
ಇನ್ನಿಶೈಯಾಲ್ ಪಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾಳ್ ನಱ್ಪಾಮಾಲೈ
ಪೂಮಾಲೈ ಶೂಡಿಕೊಡುತ್ತಾಳೈ ಚ್ಚೊಲ್ಲು ॥

ಹಂಸ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಆವೃತ್ತವಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ತನಗೇ ಮುಡಿದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರಿಗೆ ಏರಿಸಿ , ನಂತರ ಪ್ರಾಸಬಧ್ಧವಾಗಿ ತಾನೇ ಹಾಡಿದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಂಬ ಹಾಡುಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಈ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.

ಶೂಡಿಕೊಡುತ್ತ ಶುಡರ್ಕೊಡಿಯೇ ತೊಲ್ ಪಾವೈ
ಪಾಡಿಯರುಳವಲ್ಲ ಪಲ್ವಳೈಯಾಯ್ , ನಾಡಿನೀ
ವೇನ್ಗಡವರ್ಕೆನ್ನೈ ವಿದಿಯೆನ್ರ ವಿಮ್ಮಾಟ್ರಮ್
ನಾನ್ಗಡವಾ ವಣ್ಣಮೇ ನಲ್ಗು ||


ಆಂಡಾಳ್ ತಾನೇ ಹೂವನ್ನು ಪೋಣಿಸಿ , ಮೊದಲು ತನ್ನ ಬಳ್ಳಿಯಂತಹ ಮುಡಿಗೆ ಮುಡಿದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಹಗ್ಗದಂತೆ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಆಯರ್ಪ್ಪಾಡಿ (ಶ್ರೀ ಗೋಕುಲ) ಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ನಮಗೆ ಹಾಡಲು ಹಾಗು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು (ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು) ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮೂಲಕ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ತಾನು ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರನನ್ನೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಧೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಂತೆ ನಮಗೂ ಅಂತಹ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಆಂಡಾಳ್ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-thaniyans-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಮುದಲಾಯಿರಮ್

ANdAl_srIvilliputhur_pinterest.com_sreedevi_balaji

ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಶ್ರೀ ಆಂಡಾಳಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 22ನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.


ಇನ್‌ಱೋ ತಿರುವಾಡಿಪ್ಪೂರಮ್, ಎಮಕ್ಕಾಗ
ವನ್‌ಱೋ ಇಙ್ ಆಂಡಾಳ್ ಅವದರಿತ್ತಾಳ್ ಕುನ್‌ಱಾದ
ವಾೞ್ವಾನ ವೈಕುನ್ದವಾನ್ ಬೋಗಮ್ ತನ್ನೈ ಇಹೞ್‌ನ್ದು
ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುಮಗಳಾರಾಯ್


ಈವತ್ತು ತಿರುವಾಡಿಪ್ಪೂರ ನಕ್ಷತ್ರವೇ ? (ಆಡಿ ಮಾಸದ ಪೂರಮ್ ನಕ್ಷತ್ರ) ಹೇಗೆ ಒಂದು ತಾಯಿ ತನ್ನ ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸ್ವತಃ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರುತ್ತಾಳೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀ ಭೂಮಿಪಿರಾಟ್ಟಿ, ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಆನಂದಮಯವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಶುಭದಿನ ,ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರವರ ದೈವಿಕ ಪುತ್ರಿ ಆಂಡಾಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.
ಶ್ರೀ ವರಾಹ ಪೆರುಮಾನ್ ಶ್ರೀ ಭೂಮಿಪಿರಾಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ, ” ನನ್ನನ್ನು ಪದಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಹೊಗಳುವುದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹೂಗಳುವುದರಿಂದ, ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಜೀವಾತ್ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. “

ಈ ಶಬ್ದ್ಗಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪರಿಪಾಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಲು ಭೂಮಿಮಾತೆಯು ಆಂಡಾಳ್ ಆಗಿ ಅವತರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಎಂತಹ ಆಶ್ಚರ್ಯ !! ಎಂತಹ ಆಶೀರ್ವಾದ !!

ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನನ್ನು ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ , ಶ್ರೀ ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರನ್ನೇ ಶ್ರೀ ಆಯ್‌ಪ್ಪಾಡಿ (ಗೋಕುಲಮ್) ಆಗಿ , ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರನ್ನು ಗೋಪಿಕೆಯರಾಗಿ (ತನ್ನ ಸಹಿತ) , ಶ್ರೀ ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನ ವಡಪೆರುಂಕೋಯಿಲಿನ ವಟಪತ್ರಸಾಯಿಯಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನೇ ಕಣ್ಣ (ಕೃಷ್ಣ)ನಾಗಿ , ಆ ಗುಡಿಯನ್ನೇ ನಂದಗೋಪರ (ಕೃಷ್ಣನ ತಂದೆಯ) ಮನೆಯಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮೂವತ್ತುಮೂವತ್ತು ತಮಿೞ್ ಪಾಸುರಗಳಾದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯ ಮೂಲಕ ,ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವರೇ (ಎಂಬೆರುಮಾನರೇ) ದಾರಿ. ಅವರನ್ನು ಭಕ್ತರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷ ಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವೇ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದೇ ಜೀವಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾದದು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದೆಂದರೆ ,ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳ ಮೂಲ ಸಾರಗಳನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ವೇದಾಗಳಿಗೂ , ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೂ ಎಂತಹ ಸಂಬಂಧವೆಂದರೆ ,ಯಾರಾದರೂ ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಿತರ ಭಕ್ತರ ಸಮೇತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಏರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಈ ರೀತಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಬಹುದು.

ಒಂದು ಸಾರಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾರಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಕಾಲಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರೀ ಆಂಡಾಳ್ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬಲ್ಲಳು. ಇದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೆ ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾವೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಚಾರ್ಯರು ಆವಾಗಲೇ ಉಪದೇಶಿಸದ್ದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬರೆಯಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ.

ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್ (ಶ್ರೀ ಭಗವದ್ ರಾಮಾನುಜರು ) ಅನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಜೀಯರ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. (ಅವರ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ) . ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮುದುಕರವರೆಗೂ ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಹಾಡಿ ಆನಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇದು ತಿರುಪ್ಪಾವೈನ ಇನ್ನೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ.

ಈ ಪ್ರಬಂಧದ ಸರಳವಾದ ಅನುವಾದಿತ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರ  ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పావై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 21 – 30

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుప్పావై << పాశురములు 16 – 20 “భగవాన్ ని అనుభవించడములో నేనూ మీతో ఉన్నాను”  అని నప్పిన్నై పిరాట్టి కూడా ఆండాళ్ సమూహములో చేరుతుంది. ఇరవై ఒకటవ పాశురము:  ఇందులో, ఆమె నందగోపుని  వంశంలో శ్రీకృష్ణుని పుట్టుకను, అతని ఆధిపత్యమును మరియు వేదముల ద్వారా స్థాపించబడిన అతని గుణాలను స్తుతిస్తుంది. ఏత్త కలంగళ్ ఎదిర్ పొంగి మీదళిప్ప మాత్తాదే పాల్ శొరియుమ్ వళ్లల్ పెరుమ్ పశుక్కళ్ ఆత్త ప్పడైత్తాన్ మగనే అఱివుఱాయ్ ఊత్తముడైయాయ్  పెరియాయ్  ఉలగినిల్ తోత్తమాయ్ నిన్ఱ శుడరే  తుయిలెళాయ్ మాత్తార్ ఉనక్కు వలి తొలైన్దు ఉన్ వాశల్ కణ్ ఆత్తాదు వన్దు ఉన్నడి పణియుమా ప్పోలే పోత్తియామ్ వన్దోమ్ పుగళ్ న్దు ఏలోరెమ్బావాయ్ పొదుగు క్రిందనుంచిన కడవలు చరచరనిండి పొంగిపొరలునట్లు ఆగక, పాలు స్రవించు అసంఖ్యాకములగు, ఉదారములగు, బలసిన ఆవులుగల నందగోపుని  కుమారుడా! మేల్కొనుము. ప్రమాణదార్డ్యముగల పరబ్రహ్మ స్వరూపా! ఆశ్రిత రక్షణ ప్రతిఙ్ఞాదార్డ్యముగల మహామహిమ సంపన్నా! ఈ లోకములో ఆవిర్భవించిన జ్యోతి స్వరూపా! నిద్ర నుండి లెమ్ము. శత్రువులు నీ పరాక్రమమునకు లొంగి మేముకూడ నిన్ను వీడి ఉండలేక నీ పాదములనే స్తుతించి మంగళాశాసనము చేయుటకై నీ విశాలమైన భవన ముఖ ద్వారము వద్దకు వచ్చితిమి. ఇరవై రెండవ పాశురము: ఇందులో తనకూ తన స్నేహితులకు వేరే ఆశ్రయం లేదని,  శ్రీ రామునికి శరణాగతి చేయడానికి విభీషణుడు వచ్చినట్లే వారూ అతని వద్దకు వచ్చారని ఆండాళ్ ఎంబెరుమాన్ కి విన్నవించుకుంటుంది. అన్ని కోరికలు వదులుకొని, కేవలము వారి అనుగ్రహమే ఆశించి వచ్చామని తెలియజేస్తుంది. అంగణ్ మాజ్ఞాలత్తరశర్ అభిమాన బఙ్గమాయ్ వన్దు నిన్ పళ్ళి క్కట్టిల్ కీళే శంగ ఇరుప్పార్ పోల్ వన్దు తలైప్పెయ్ దోమ్ కింగిణి వాయ్ చ్చెయద తామరై ప్పూప్పోలే శెంగణ్ శిఱుచ్చిరిదే ఎమ్మేల్ విళియావో తింగళు మాదిత్తియను మెళున్దార్పోల్ అంగణిరఱణ్డుం కొణ్డు ఎంగళ్ మేల్ నోక్కుదియేల్ ఎంగళ్ మేల్ శాబం ఇళిన్దేలోర్ ఎమ్బావాయ్. సుందరము విశాలము నగు మాహా పృధివీ మండలము నంతను ఏలిన రాజులు తమ కంటె గొప్పవారు లేరనే అహంకారమును వీడి తమను జయించిన సార్వభౌముని సింహాసనము క్రింద గుంపులు గుంపులుగా చేరి ఉన్నట్లు, మేమును అభిమాన భంగమై వచ్చి నీ సింహాసనము క్రింద గుంపులు గుంపులుగా చేరి ఉన్నాము. చిరుగంట ముఖమువలె విడియున్న తామర పువ్వువలె వాత్సల్యముచే ఎఱ్ఱగా ఉన్న నీ కన్నులను మెల్ల మెల్లాగా విచ్చి మాపై ప్రసరింపజేయుము. సూర్యచంద్రు లిరువురు ఒక్కసారి ఆకాశమున ఉదయించునట్లుండెడి నీ రెండు నేత్రములతో మావైపు కటాక్షించితివా! మేము అనుభవించియే తీరవలెనని శాపము వంటి కర్మ కూడా మమ్ములను వీడిపోవును. ఇరవై మూడవ పాశురము:  ఇందులో,  చాలా కాలము ఆండాళ్ని వేచి ఉంచిన తరువాత,  శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ తన కోరిక ఏమిటో అడుగుతారు. దానికి బదులుగా ఆమె శ్రీ క్రిష్ణుడిని ఒక రారాజు లాగా తన సింహాసనము వద్దకు నడిచి వచ్చి సభలో అందరి సమక్షములో ఈ ప్రశ్న అడగమని చెబుతుంది. మారి మలై ముళఞ్జిల్ మన్ని క్కిడన్దుఱంగుమ్ శీరియ శింగం అఱివిత్తుత్తీ విళిత్తు వేరి మయిర్ పొంగ వెప్పాడుమ్ పేర్ న్దుదరి మూరి నిమిర్ న్దు ముళంగి ప్పురప్పట్టు పోదరుమా పోలే, నీ పూవైప్పూవణ్ణా ఉన్ కోయిల్ నిన్ఱిఙ్గనే పోన్దరుళి కోప్పుడైయ శీరియ శింగాసనత్తిరున్దు యామ్ వన్ద కారియ మారాయ్ న్దరుళేలో రెమ్బావాయ్ పర్వతగుహలో వర్షాకాలమున కదలక మెదలక పరుండి నిద్రించుచున్న శౌర్యముగల సింహము మేల్కొని, తీక్ష్ణమగు చూపులతో ఇటు అటుచూచి, ఒక విధమగు వాసనగల తన ఒంటి వెండ్రుకలు నిగుడునట్లు చేసి, అన్ని వైపులకు దొర్లి, దులుపుకొని, వెనుకకు ముందుకు శరీరమును చాపి, గర్జించి, గుహనుండి బయటికి వచ్చునట్లు, ఓ అతసీపుష్ప సవర్ణ! నీవు నీ భవనము నుండి ఇట్లే బయటికి వేంచేసి రమణీయ సన్నివేశముగల లోకోత్తరమగు సింహాసనమును అధిష్ఠించి మేము వచ్చిన కార్యమును ఎరుంగ ప్రార్థించుచున్నాము. ఇరవై నాలుగవ పాశురము: తాను ఆసీనుడైన తరువాత, ఆమె అతనికి మంగళాశాసనము చేయటం ప్రారంభిస్తుంది.  పరమాత్మకు మంగళాసాసనము చేయడమే పెరియాళ్వార్ యొక్క ముద్దు బిడ్డ అయిన ఆండాళ్ యొక్క లక్ష్యము. అతని నడకను చూసి ఆండాళ్ మరియు ఆమె స్నేహిస్తులు సీతా పిరాట్టి లాగా, దండకారణ్యములోని మునులులాగా, పెరియాళ్వార్ మాదిరిగా మంగళాశాసనము గావిస్తారు. లేత పాదాలు గలిగిన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మను నడిపించామే నని వారు బాధ చెందుతారు. అన్ఱు వ్వులగ మళన్దాయ్ ఆడిపోత్తి శెన్ఱంగు త్తెన్నిలగై శెత్తాయ్ తిఱల్ పోత్తి పొన్ఱ చ్చగడ ముదైత్తాయ్  పుగళ్ పోత్తి కన్ఱు కుణిలా వెఱిన్దాయ్ కళల్ పోత్తి కున్ఱుకుడైయా వెడుత్తాయ్ గుణమ్ పోత్తి వెన్ఱు పగై క్కెడుక్కుమ్ నిన్ కైయిల్ వేల్ పోత్తి ఎన్ఱెన్ఱున్ శేవగమే యేత్తి ప్పఱై కొళ్వాన్ ఇన్ఱియామ్ వన్దోమ్ ఇరంగేలో రెమ్బావాయ్. “పోత్తి” అన్న పదము “చిరకాలము వర్ధిల్లు” అని మంగళాశాసనమును సూచిస్తుంది. ఆనాడు దేవతల కోసము ముల్లోకాలను కొలిచిన మీ దివ్య పాదారవిందములకు మంగళము. సుందరమైన  లంకకి వెళ్లి రావణుడిని చెండాడిన మీ బాహుపరాక్రమమునకు మంగళము. శ్రీ కృష్ణునకు రక్షణకై ఉంచిన బండిపై ఆవేశించిన రాక్షసుని చంపుటకై ఆ బండికి తగునట్లు కాలుచాచి నేలకూల్చిన మీ ప్రతిమ కీర్తికి మంగళము. వత్సముపై ఆవేశించిన అసురునితో వెలగచెట్టుపై నావేశించిన అసురుని చంపుటకై రాయిని విసినట్లుగా వెలగ చెట్టుపైకి  దూడను విసురునపుడు ముందు వెనకకు పాదములుంచి నిలిచిన మీ దివ్య పాదములకు మంగళము. గోవర్ధన పర్వతమును గొడుగువలె ఎత్తిన మీ వాత్సల్యమునకు మంగళము. శత్రువులను సమూలముగా పెకలించి విజయము నార్జించి ఇచ్చెడి మీ హస్తము నందలి వేలాయుధమునకు  మంగళము. ఈ ప్రకారముగా నీ వీర చరిత్రములనే కీర్తించి పఱ అనే వ్రతసాధనము నందున మేమీనాడు వచ్చినారము అనుగ్రహింపుము. ఇరవై ఐదవ పాశురము: వారి నోమును కొనసాగించికోవడానికి తమకు ఏదైనా అవసరమా అని ఎంబెరుమాన్ వారిని అడిగినప్పుడు,  వారు తనకు మంగళాశాసనము చేసిన తరువాత వారి బాధలన్నీ మటు మాయమయ్యాయని,  వారు ఇక కోరుకునేది ఒక్క కైంకర్యమేనని వారు విన్నపిస్తారు. ఒరుత్తి మగనాయ్ పిఱన్దు ఓరిరవిల్ ఒరుత్తి మగనాయ్ ఒళిత్తు వళర, తరక్కిలా నాగిత్తాన్ తీంగునినైన్ద కరుత్తై ప్పిళ్ళైపిత్తు క్కఞ్జన్ వయిత్తిల్ నెరుప్పెన్న నిన్ఱ నెడుమాలే యున్నై అరుత్తిత్తు వన్దోమ్  పఱై తరుతియాగిల్ తిరుత్తక్క శెల్వముమ్ శేవగముమ్ యామ్పాడి వరుత్తముమ్ తీర్ న్దు మగిళిన్దు ఏలో రెమ్బావాయ్. సాటిలేని దేవకీ దేవికి కుమారునిగా జన్మించి, శ్రీ కృష్ణుని లీలలను పరిపూర్ణముగా అనుభవించిన అద్వితీయ వైభవము గల యశోదకు కుమారుడివై దాగి పెరిగినవాడా! అట్లు పెరుగుచున్న నిన్ను చూచి ఓర్వలేక చంపవలెనని దుష్టభావముతో ఉన్న కంసుని అభిప్రాయమును వ్యర్థము చేసి వాని కడుపులో చిచ్చువై నిన్ను చంపవలెనని తలంచిన వానిని నీవే చంపిన ఆశ్రిత వ్యామోహము గలవాడా! నిన్నే కోరి వచ్చినవారము.పఱయను వాద్యమునిచ్చిన ఇమ్ము. సాక్షాత్తు లక్ష్మియే పొందవలెనని కోరదగిన నీ ఐశ్వర్యమును, నీ వీరచరిత్రమును, కీర్తించి శ్రమను వీడి ఆనందించుచున్నాము. ఇరవై ఆరవ పాశురము: దీనిలో, ఆమె అతనికి నోముకి అవసరమైన ఉపకరణాలు గురించి వివరిస్తుంది. ఇంతకు ముందు ఏమీ అవసరం లేదని ఆమె చెప్పినప్పటికీ, ఆమె ఇప్పుడు మంగళాశాసనము చేయడానికి పాంచజన్యమును, అతని శ్రీముఖాన్ని స్పష్టంగా చూడటానికి దీపము, దివ్య పతాకము,  పందిరి మొదలైన ఉపకరణాలను కోరుతుంది. తన కృష్ణానుభవానికి సంపూర్ణతకై ఆండాళ్ వీటిని కోరుతున్నట్లు మన పుర్వచార్యులు వివరిస్తున్నారు. మాలే  మణివణ్ణా మార్గళి నీరాడువాన్ మేలైయార్ శెయ్ వనగళ్ వేణ్డువన కేట్టియేల్ ఞాలత్తై యెల్లామ్ నడుంగ మురల్వన పాలన్న వణ్ణత్తు ఉన్ పాఞ్చశన్నియమే పోల్వన శంగంగళ్, పోయ్ ప్పాడుడై యనవే శాల ప్పెరుమ్ పఱైయే, పల్లాణ్డిశైప్పారే కోల విళక్కే కొడియే విదామే ఆలిన్ అలైయాయ్ అరుళేలో రెమ్బావాయ్. ఆశ్రిత వ్యామోహము కలవాడా! ఇంద్రనీలమణిని పోలిన కాంతియు, స్వభావమును కలవాడా! అఘటిత ఘటనా సామర్థ్యముచే చిన్న మర్రియాకుపై అమరి పరుండువాడా! మేము మార్గశీర్ష స్నానము చేయగోరి దానికి కావలసిన పరికరము లర్థించి నీ వద్దకు వచ్చితిమి. ఆ స్నాన వ్రతమును మా పూర్యులు శిష్టులు ఆచరించినారు. నీవు విన్నచో దానికి కావలసిన పరికరములను విన్నవించెదము. ఈ భూమండల మంతను వణకునట్లు శబ్దము చేయు, పాలవలె తెల్లనైన, నీ పాంచజన్యమనెడి శంఖమును బోలిన శంఖములు కావలెను. పెద్ద ‘పఱ’ యను వాద్యములు కావలెను. మంగళ గానము చేయు భాగవతులు కావలెను. మంగళ  దీపములు కావలెను. ధ్వజములు కావలెను. మేలుకట్లు కావలెను. పై పరికరములను కృప చేయుము అని గోపికలు శ్రీ కృష్ణుని ప్రార్థించిరి. ఇరవై ఏడవ పాశురము: తన వైపు అనుకూల ప్రతికూలమైన తత్వాలను కూడా ఆకర్షించగల ఎంబెరుమాన్  యొక్క ప్రత్యేకమైన గుణాన్ని ఆండాళ్ వివరిస్తుంది. అంతే కాకుండా, అతని నుండి విడనాడకుండా నిరంతరము కైంకర్యము చేయగల సాయుజ్య మోక్షము అత్యున్నత పురుషార్థమని ఆమె తెలియజేస్తుంది. ఇరవై ఏడవ మరియు ఇరవై ఎనిమిది పాశురములలో ఎంబెరుమాన్ మాత్రమే మనకు లక్ష్యము మరియు వారిని చేరగలిగే సాధనము కూడా అని ఆమె ధృవీకరిస్తుంది. కూడారై వెల్లుమ్ శీర్ గోవిందా ఉన్దన్నై ప్పాడిప్పఱై కొణ్డు యామ్ పెఱు శెమ్మానమ్ నాడు పుగళుమ్ పరిశినాల్ నన్ఱాగ శూడగమే తోళ్ వళైయే తోడే శెవిప్పూవే పాడగమే ఎన్ఱనైయ పల్ కలనుమ్ యామణివోమ్ ఆడై  ఉడుప్పోమ్, అదన్ పిన్నే పాల్ శోఱు మూడ నెయ్ పెయ్ దు ముళంగై వళివార కూడి యిరున్దు కుళిర్ న్దేలోరెమ్బావాయ్ తనతో కూడని శత్రువులను జయించెడి కళ్యాణ గుణ సంపద గల గోవిందా! నిన్ను కీర్తించి వ్రతసాధనమగు పఱ యను వాద్యమును పొంది పొందదలచిన ఘనసన్మానము లోకులందరు పొగడెడి తీరులో నుండవలెను. చేతులకు గాజులు మొదలగు ఆభరణములు, బాహువులకు దండకడియములు, చెవి క్రింద భాగమున దాల్చెడి దుద్దు, పై భాగమున పెట్టుకొనెడి కర్ణపూవులు, కాలియందెలు మొదలగు అనేకాభరణములను మేము దాల్పవలయును. తరువాత మంచి చీరలను దాల్పవలయును. దాని తరువాత పాలు అన్నము మునునట్లు నేయ్యి పోసి ఆ మధుర పదార్థము మోచేతి వెంబడి కారునట్లు నీతో కలిసి కూర్చొని చల్లగా హాయిగా భుజింపవలెను – అని గోపికలు తమ వ్రతఫలమును ఇందు విన్నపించిరి. ఇరవై ఎనిమిదవ పాశురము: దీనిలో, అన్ని ఆత్మలకూ పరమాత్మకు మధ్య కారణ రహిత సంబంధమును, ఏ ఇతర మార్గాలనూ ఆమె అనిసరించలేదని, ఎంబెరుమాన్ యొక్క గొప్పతనాన్ని, ప్రతిఫలంగా ఏమీ ఆశించక ప్రతి ఒక్కరినీ ఉద్ధరించే అతని గుణాన్ని ఆమె వివరిస్తుంది. కఱవైగళ్ పిన్ శెన్ఱు క్కానమ్ శేర్ న్దుణ్బోమ్ అఱి వొన్ఱు మిల్లాద వాయ్ క్కులత్తు ఉన్దన్నై ప్పిఱవి పెఱున్దనై పుణ్ణియమ్ యామ్ ఉడైయోమ్ కుఱైవొన్ఱుమ్ ఇల్లాద గోవిందా ఉన్దన్నోడు ఉఱవేల్ నమక్కింగు ఒళిక్క వొళియాదు అఱియాద పిళ్ళైగళోమ్ అన్బినాల్ ఉన్దన్నై చిఱు పేర్ అళైత్తనవుమ్ శీఱి అరుళాదే ఇఱైవా నీ తారాయ్ పఱైయేలో రెమ్బావాయ్. పశువుల వెంట వానిని మేపుటకై అడవికి పోయి, అచటనే శుచి నియమములు లేక తిని, జీవించియుండుటయే ప్రయోజనముగా తిని, తిరిగెడి వారము. ఏమియు జ్ఞానము లేని మాగోప వంశమున మాతో సజాతీయుడవై నీవు జన్మించిన పుణ్యమే మాకున్న పుణ్యము. మాకు ఎన్ని లోపములున్ననూ తీర్చగల్గినట్లు ఏ లోపము లేని వాడవు కదా నీవు. గోవిందా! ఓ స్వామీ! నీతో మాకు గల సంబంధము పోగొట్టుకొన వీలుకాదు. లోక మర్యాద ఎరుగని పిల్లలము. ఇందుచే ప్రేమ వలన నిన్ను చిన్న పేరు పెట్టి పిలిచినాము. దానికి కోపము తెచ్చుకొని మమ్ములను అనుగ్రహింపక యుండకుము. మాకు అపేక్షితమగు పఱను ఒసంగుము. ఇరవై తొమ్మిదవ పాశురము: కైంకర్యము చేయడం మన ఆనందం కోసం కాదని, అది అతని ఆనందం కోసం మాత్రమే అని ఇక్కడ ఆమె ఒక ముఖ్యమైన సూత్రాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ఇంకా, ఆమె కృష్ణానుభవముపై తనకున్న అగాఢ కోరిక కారణంగా, ఈ నోమును కేవలం తానొక సాకుగా ఆచరిస్తుందని ఆమె తెలిజేస్తుంచి. శిత్తమ్ శిఱుకాలే వన్దున్నై చ్చేవిత్తు ఉన్ ప్పొత్తామరై అడియే ప్పోత్తుమ్ పోరుళ్ కేళాయ్ పెత్తమ్మేయ్ త్తుణ్ణం కులత్తిల్ పిఱందు నీ కుత్తేవల్ ఎంగళై క్కొళ్ళామల్ పోగాదు ఇత్తై పఱై కొళ్వాన్ అన్ఱుకాణ్ గోవిందా ఎత్తైక్కుమ్ ఏళేల్ పిఱవిక్కుమ్ ఉన్దన్నోడు ఉత్తోమే యావోం ఉనక్కే నామ్ ఆట్చెయ్ వోమ్ మత్తైనమ్ కామంగళ్ మాత్తేలో రెమ్బావాయ్ బాగుగా తెల్లవారకమునుపే నీవున్నచోటికి మేము వచ్చి నిన్ను సేవించి, బంగారు తామరపూవుల వలె సుందరములు, స్పృహణీయములు అయిన చరణములకు మంగళము పాడుటకు ప్రయోజనమును వినుము. పశువులను మేపి, అవి మేసిన తరువాతనే తాము భుజించెడి గోపకులమున పుట్టిన నీవు మేము చేయు అంతరంగ కైంకర్యములను స్వీకరింపకుండుట తగదు. నేడు నీ నుండి పఱను పుచ్చుకొని పోవుటకు వచ్చినవారముకాము. ఏనాటికిని, ఏడేడు జన్మలకును నీతో విడరాని బంధుత్వము కలవారమే కావలెను. నీకే సేవలు చేయువారము కావలెను. మాకు ఇతరములైన కోరికలేవియూ లేకుండునట్లు చేయుము. ముప్పైయవ  పాశురము:  పరమాత్మ తన కోరికలను నెరవేరుస్తానని ఆశ్వాసమునిచ్చినందున, ఆమె పరమానందముతో  ఈ పాశురమును పాడింది. ఈ పాశురములను ఎవరు పాడినా, తాననుసరించినంత స్వచ్చమైన మనస్సుతో చేయక పోయినా ఆమె సాధించిన కైంకర్యము వారూ పొందుదురని ఆమె ధృవీకరించినది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, వ్రేవల్లెలో శ్రీ కృష్ణునితో సహ జీవనము చేసిన గొల్ల భామలకు అతనిపై ప్రగాఢ ప్రేముండేది. శ్రీవిల్లిపుత్తుర్లో అదే గోపికల మనోస్థితితో ఉన్న ఆండాళ్, ఈ పాశురములను నేర్చుకొని పాడిన వారెవరైన సరే అదే ప్రయోజనాన్ని పొందుతారు. దూడ చచ్చినా గడ్డితో నింపిన ఆ దూడ ప్రతిమను జూచి ఆవు పాలెలా ఇచ్చునో అలాగే పరమాత్మకు ప్రియమైన ఈ పాశురములు పాడిన వారికి పరమాత్మకు ప్రియమైన వారు పొందే ప్రయోజనము వారూ పొందుతారు అని భట్టర్ తెలియజేస్తున్నారు. క్షీర మహాసముద్రమును చిలికిన సంఘటనను వివరిస్తూ అండాళ్ ఈ ప్రబంధాన్ని ముగిస్తుంది. ఎందుకంటే, గోప బాలికలు పరమాత్మను పొందాలనుకున్నారు. పరమాత్మను పొందాలంటే పిరాట్టి యొక్క పురుషాకారము అవసరము. సముద్రము నుండి పిరాట్టిని పొంది వివాహమాడాలనే  ఉద్దేశ్యముతో పరమాత్మ సముద్ర మథనము చేసిరి.  కావున అండాళ్ కూడా ఈ సంఘటనను ప్రస్తావించి ఈ ప్రబంధాన్ని ముగిస్తుంది. ఆచార్యాభిమాన స్థితిలో ఉన్న  అండాళ్ భట్టర్పిరాన్ కోదై (పెరియాళ్వార్ కుమార్తె) అని చూపించి ఈ ప్రబంధాన్ని ముగిస్తుంది. వంగ క్కడల్ కడైన్ద మాదవనై కేశవనై తింగళ్ తిరుముగత్తు చ్చేయిళైయార్ శెన్నిరైంజి అంగ ప్పరై కొణ్డ వాత్తై అణి పుదువై పైంగమల త్తణ్ తెరియల్ పట్టర్ పిరాన్ కోదై శొన్న శంగ త్తమిళ్ మాలై ముప్పదుమ్ తప్పామే ఇంగు ప్పరిశురై ప్పార్ ఈరిరణ్డు మాల్వరై త్తోళ్ శెంగణ్ తిరుముగత్తు చ్చెల్వ త్తిరుమాలాల్ ఎంగుం తిరువరుళ్ పెత్తు ఇన్బురువ రెమ్బావాయ్ ఓడలతో నిండియున్న క్షీర సముద్రమును మథింపజేసి లక్ష్మీ దేవిని పొంది మాధవుడైన వానిని, బ్రహ్మరుద్రులకు కూడా నిర్వహకుడైన వానిని ఆనాడు వ్రేపల్లెలో చంద్రముఖులగు వారును, విలక్షణాభరణములను దాల్చిన వారును అగు గోపికలు చేరి, మంగళము పాడి, cఱయను వాద్యమును  లోకుల కొరకును, భగద్దాస్యమును తమకొరకును పొందిరి. ఆ ప్రకారమునంతను, లోకమునకు ఆభరణమైయున్న శ్రీ విల్లిపుత్తూరులో అవతరించి, సర్వదా తామర పూసలమాలను మెడలో ధరించియుండు శ్రీ భట్టనాథుల పుత్రిక యగు గోదాదేవి ద్రావిడ భాషలో ముప్పది పాశురములతో మాలికగా కూర్చినది. ఎవరు ఈ ముప్పది పాశురములను క్రమము తప్ప కుండా చదువుదురో, వారు ఆనాడు గోపికలా శ్రీ కృష్ణుని నుండి పొందిన ఫలమును, గోదాదేవి వ్రతము నాచరించి పొందిన ఫలమును కూడా పొందుదురు. కేవలము అధ్యయనము చేయుటచేతనే, పుండరీకాక్షుడును, పర్వత శిఖరముల వంటి బాహు శిరస్సులు గలవాడును శ్రీవల్లభుడును, చతుర్భుజుడును అగు శ్రీమన్నారాయణుడే వారికి సర్వత్ర సర్వదా ఆనందమును ప్రసాదించును. అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/ ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి – http://divyaprabandham.koyil.org ప్రమేయము (లక్ష్యము) – http://koyil.org ప్రమాణము (గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org ప్రమాత (పూర్వాచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పావై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 16 – 20

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుప్పావై << పాశురములు 6 – 15 పదహారు మరియు పదియేడవ పాశురములలో, అండాళ్ ఈ సంసారమును, నిత్యసూరుల ప్రతినిధులైన క్షేత్రపాలకులను, ద్వారపాలకులను, ఆదిశేషుని మొదలైనవారిని మేల్కొలుపుతుంది. పదహారవ పాశురము: ఇందులో నందగోపుని విశాల భవనం యొక్క ద్వారపాలకులను మరియు వారి గది యొక్క భటులను మేల్కొలుపుతుంది. నాయగనాయ్ నిన్ఱ నన్దగోపనుడైయ కోయిల్ కాప్పానే  కొడిత్తోన్ఱుమ్ తోరణ వాశల్ కాప్పానే మణిక్కదవమ్ తాళ్ తిఱవాయ్ ఆయర్ శిఱుమియరోముక్కు అఱై పఱై మాయన్ మణివణ్ణన్ నెన్నెలేవాయ్ నేర్ న్దాన్ తోయోమాయ్ వన్దోమ్ తుయిల్ ఎళప్పాడువాన్ వాయాల్ మున్నమున్నమ్ మాత్తాదే అమ్మా నీ నేశ నిలైక్కదవమ్ నీక్కు ఏలో రెమ్బావాయ్. అందరికీ నాయకుడైన నందగోపుని భవనమును కాపాడు భవనపాలకా! లోనికి విడువుము. జెండాతో ఒప్పుచున్న తోరణములతో శోభించుచున్న ద్వారమును కాపాడు ద్వారపాలకా! మణులచే సుందరమైన తలుపులు గడియను తెరువుము. గోప బాలికలైన మాకు మాయావియు, మణివర్ణుడును అగు శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ధ్వని చేయు ‘పఱ’ యను వాద్యమును ఇచ్చెదనని నిన్ననే మాటయిచ్చెను.మేము వేరొక ప్రయోజనమును కాంక్షించి వచ్చిన వారము కాదు. పరిశుద్ధ భావముతో శ్రీకృష్ణుడిని మేల్కొలుపుటకు వచ్చితిమి. స్వామీ! నీవు ముందుగానే కాదనకుము.  తలుపులు తెరచి మమ్మల్ని లోనికి పోనీయవలెను అని గోపికలు భవన పాలకుని, ద్వారపాలకుని అర్థించిరి. పదియేడవ పాశురము:  ఇందులో ఆమె నందగోపుని, యశోదా పిరాట్టిని, బలరాముడిని మేల్కొలుపుచున్నది. అమ్బరమే తణ్ణీరే శోఱే అఱమ్ శెయ్యుమ్ ఎమ్బెరుమాన్  నన్దగోపాలా ఎళున్దిరాయ్ కొమ్బనార్కెల్లామ్ కొళున్దే  కులవిళక్కే ఎమ్బెరుమాట్టి యశోదాయ్ అఱివురాయ్ అమ్బరమ్ ఊడఱుతోంగి ఉలగు అళన్ద ఉమ్బర్ కోమానే ఉఱంగా దెళున్దిరాయ్ శెమ్నొన్ కళల్ అలడిచ్చెల్వా బలదేవా ఉమ్బియుమ్ నీయుమ్ ఉఱంగేలో రెమ్బావాయ్. వస్త్రములు, అన్నము, నీళ్ళను ధర్మము చేయు నందగోపాలా! మా స్వామీ! మేల్కొనుము. ఓ సుకుమారమైన శరీరములు గల గోపికలకు నాయకురాలా! మా వంశమునకు మంగళదీపము వంటిదానా! మా స్వామినీ! యశోదా! మేల్కొనుము. ఆకాశ మధ్య భాగమును చీల్చికొని పెరిగి లోకముల నన్నిటిని కొలిచిన త్రివిక్రమా! నీవు నిద్రనుండి మెల్కోవాలి. స్వఛ్చమైన ఎఱ్ఱని బంగారముతో చేయబడిన కడియము కాలిన దాల్చిన బలరామా! నీవునూ, నీ తమ్ముడును ఇద్దరూ మీ దివ్య నిద్ర నుండి మెల్కోవలెను. పద్దెనిమిదవ, పంతొమ్మిదవ మరియు ఇరవైయవ పాశురములలో: శ్రీకృష్ణ పరమాత్మను మేల్కొలిపే విధానములో ఎదో లోపం ఉందని ఆండాళ్ భావించి, నప్పిన్నై పిరాట్టి యొక్క సిఫార్సుతో చేయలేదని గ్రహిస్తుంది. ఈ మూడు పాశురములలో నప్పిన్నై పిరాట్టిని, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మతో తనకున్న అనుబంధాన్ని, దివ్య రూపాన్ని, నిత్య యవ్వనాన్ని, పరమాత్మ యొక్క ప్రియురాలిగా ఆమె పురుషాకారాన్ని కీర్తించింది. కేవలము పరమాత్మను కోరుకొని పిరాట్టిని మరచిపోవుటను మన పూర్వాచార్యులు శూర్పణఖ తో పోల్చారు. అలాగే పరమాత్మను మరచి కేవలము పిరాట్టిని ఆశించడాన్ని రావణునితో పోల్చారు. పద్దెనిమిదవ పాశురము: ఎంత ప్రయత్నించినా శ్రీ కృష్ణుడు మేలుకోక పోయేటప్పటికి, ఆండాళ్ నప్పిన్నై పిరాట్టి (నీళాదేవి) యొక్క సిఫార్సుతో  వారిని మేల్కొలిపే ప్రయత్నము చేస్తుంది. శ్రీ రామానుజులకు అతి ప్రియమైన పాశురమిది. ఉన్దు మదకళిత్త నోడాద తోళ్వలియన్ నన్ద గోపాలన్ మరుమగళే నప్పిన్నాయ్ కన్దమ్ కమళుమ్ కుళలీ కడై తిఱవాయ్ వన్దెంగుమ్ కోళి అళైత్తన కాణ్ మాదవి ప్పన్దల్ మేల్ పల్గాల్ కుయిల్ ఇనంగై కూవిన కాణ్ పన్దార్ విరలి ఉన్ మైత్తునన్ పేర్పాడ చెన్దామరై క్కైయాల్ శీరార్ వళై ఒళిప్ప వన్దు తిఱవాయ్ మగిళిందేలొ రెమ్బావాయ్. ఏనుగులతో పోరాడగలిగిన వాడును,మదము స్రవించుచున్న ఏనుగు వంటి బలము కలవాడును, యుద్దములో శత్రువులను చూచి వెనుకకు జంకని భుజ బలము గలవాడును అయిన నందగోపుని కోడలా ! సుగంధము వెదజల్లుచున్న కేశ పాశముగల ఓ నప్పిన్నై పిరాట్టి! తలుపు గడియ తెరవుము. కోళ్ళు అంతట చేరి అరచు చున్నవి. మాధవీ లత ప్రాకిన పందిరి మీద గుంపులు గుంపులుగా కూర్చున్న కోకిలలు కూయుచున్నవి. పూబంతిని చేతిలో పట్టుకొనినదానా! నీవు సంతోషముగా లేచి వచ్చి, ఎఱ్ఱతామర పూవును బోలిన నీ చేతితో, అందమైన చేతి కంకణములు గల్లుమని ధ్వని చేయునట్లు తెలుపు తెరవుము. పందొమ్మిదవ పాశురము: ఆండాళ్ ఇందులో శ్రీకృష్ణుడిని, నప్పిన్నై పిరాట్టిని మేల్కొలుపుతుంది. కుత్తు విళక్కెరియ క్కోత్తుక్కాల్ కట్టిల్ మేల్ మెత్తెన్ఱ పఞ్చశయనత్తిన్ మేలేఱి కొత్తలర్ పూంగుళల్ నప్పిన్నై కొంగైమేల్ వైత్తుక్కిడన్ద మలర్ మార్పా వాయ్ తిరవాయ్ మెత్తడం కణ్ణినాయ్ నీ యున్ మణాలనై ఎత్తనై పోదుమ్ తుయిల్ ఎళ ఒట్టాయ్ కాణ్ యెత్తనైయేలుమ్ పిరివాత్త గిల్లాయాల్ తత్తువమ్ అన్ఱుత్తగవేలో రెమ్బావాయ్. గుత్తి దీపములు చుట్టును వెలుగుచుండగా, ఏనుగు దంతములతో చేయబడిన కోళ్ళుగల మంచముపై నున్న, చల్లదనము, మెత్తదనము, తెల్లదనము, ఎత్తు, వెడల్పు కలిగిన పాన్పుపై నెక్కి, గుత్తులు గుత్తులుగా వికసించుచున్న పూలు తలలో ముడుచుకొనిన కేశపాశము గల నీలాదేవి యొక్క స్తనములపై గల తన శరీరమును ఆనుకుని పరుండి విశాలమైన వక్షఃస్థలము గల శ్రీ కృష్ణా నోరు  తెరచి మాటాడుము. కాటుక పెట్టుకొనిన విశాలమైన కన్నులు గల ఓ నీలాదేవి! నీవు నీ ప్రియుని ఎంత సేపు లేవ నీయవు? ఇంత మాత్రము ఎడబాటు కూడ ఓర్వలేకుండుట నీ స్వరూపానికి, నీ స్వభావమునకు తగదు. ఇరవైయ్యవ పాశురము: ఈ పాశురములో ఆండాళ్ తమను శ్రీ కృష్ణునితో కలిపించి వారిని అనుభవించడములో సహాయపడమని చెబుతూ  నప్పిన్నై పిరాట్టిని ,శ్రీ కృష్ణుడిని మేల్కొలుపుతుంది. ముప్పత్తు మూవర్ అమరర్కు మున్ శెన్ఱు కప్పమ్ తవిర్కుమ్ కలియే తుయిలెళాయ్ శెప్పమ్ ఉడైయాయ్ తిఱలుడైయాయ్ శెత్తార్కు వెప్పమ్ కొడుక్కుమ్ విమలా తుయిల్ ఎళాయ్ శెప్పన్న మెన్ ములై చ్చెవ్వాయ్ చ్చిఱు మరుంగుల్ నప్పిన్నై నంగాయ్ తిరువే తుయిలెలాయ్ ఉక్కముమ్ తట్టు ఒళియుమ్ తన్దున్ మణాళనై ఇప్పోదే యెమ్మై నీరాట్ట ఏలోర్ ఎమ్బావాయ్. ముప్పది మూడు కోట్ల అమరులను వారికింకను ఆపదరాక ముందే పోయి, యుద్దభూమి లో వారికి ముందు నిలిచి , వారికి శత్రువుల వలన కలిగెడి భయమును తొలగించెడి బలశాలీ! మేల్కొనుము. రక్షణము చేయు స్వభావము గలవాడా! బలము కలవాడా ఆశ్రితుల శత్రువులనే నీ శత్రువులుగా భావించి వారికి భయజ్వరమును కల్గించువాడా! నిర్మలుడా! మేల్కొనుము. బంగారు కలశములను పోలిన స్తనములును, దొండపండువలె ఎఱ్ఱని పెదవియును, సన్నని నడుమును కల ఓ నప్పిన్నై పిరాట్టి (నీలాదేవి)! పరిపూర్ణురాలా! లక్ష్మీ సమానురాలా! మేల్కొనుము. వీచుటకు ఆలవట్టమును (విసనకఱ్ఱను), కంచుటద్దమును మా కొసంగి నీ వల్లభుడగు శ్రీ కృష్ణునితో కలసి మేము స్నానమాడునట్లు చేయుము. అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-16-20-simple/ ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి – http://divyaprabandham.koyil.org ప్రమేయము (లక్ష్యము) – http://koyil.org ప్రమాణము (గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org ప్రమాత (పూర్వాచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పావై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 6 – 15

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుప్పావై

<< తనియన్లు

ఇప్పుడు, ఆరవ పాశురము నుండి పదిహేనవ పాశురము వరకు, తిరువాయ్ ప్పాడి (శ్రీ గోకులం) లోని ఐదు లక్షల గొల్ల భామలను మేల్కొలపడానికి ప్రతినిధులుగా ఆండాళ్ పది మంది గోపికలను మేల్కొల్పుతుంది. ఆమె వేదలో  నైపుణ్యము ఉన్న పది మంది భక్తులను మేల్కొలిపే విధానము బట్టి ఈ పాశురములు అమర్చబడ్డాయి.

ఆరవ పాశురము: ఇందులో, ఆమె కృష్ణానుభవానికి క్రొత్తదగుటచే ఈ వ్రత వైభవము తెలియక తానొక్కతియే తన భవనములో పరుండి వెలికి రాకుండా ఉన్న ఒక ముగ్ధను లేపుచున్నారు. భాగవంతుడిని అనుభవించడంలో ఇది ప్రథమ పర్వ నిష్ఠ (మొదటి దశలో ప్రవేశించడం). ఇతర భక్తులతో కలిసి ఉండాలని అర్థం చేసుకుంటే, అది చరమ పర్వ నిష్ఠ  (అంతిమ దశలో ప్రవేశించడం) అవుతుంది.

పుళ్ళుమ్ శిలుంబిన కాణ్ పుళ్ళ రైయన్ కోయిల్
వెళ్ళై విళిశంగిన్ పేరరవమ్ కేట్టిలైయో
పిళ్ళాయ్ ఎళుందిరాయ్ పేయ్ ములై నంజుణ్డు
కళ్ళ చ్చగడం కలక్కళియ క్కాలోచ్చి
వెళ్ళత్తరవిల్ తుయిల్ అమర్ న్ద విత్తినై
ఉళ్ళత్తు క్కొండు మునివర్గళుమ్ యోగిగళుమ్
మెళ్ళ వెళున్దు అరియన్ఱ పేరరవమ్
ఉళ్ళమ్ పుగున్దు కుళిర్ న్దేలో రెమ్బావాయ్.

ఆహారమును ఆర్జించు కొనుటకై లేచి పక్షులు కలకల లాడుతూ పోవుచున్నాయి. ఆ పక్షులకు నాయకుడైన గరుత్మంతునకు స్వామి యగు శ్రీ మహావిష్ణువు ఆలయములో తెల్లని శంఖము సేవలకు సమయమైనది రండని పెద్ద ధ్వని చేయుచున్నది. ఆ ధ్వని వినుట లేదా ! ఓ పిల్లా! లెమ్ము!. మేము ఎవరు లేపగా లేచితిమన్న సందేహము కలుగ వచ్చు. పూతన  యొక్క స్తనములందుండు విషమునారగించినవాడును ,  అసూరావేషము కలిగి చంపుటకు వచ్చిన శకటమును కీలూడునట్లు, పాలకై ఏడ్చి కాలుచాచి పొడిపొడి యగునట్లు చేసినవాడును, క్షీర సముద్రములో చల్లని మెత్తని సుకుమారమైన ఆదిశేషునిపై లోకరక్షణ చింతతో యోగనిద్రలో ఉన్న జగత్ కారాభూతుడగు ఆ సర్వేశ్వరుని తమ హృదయములో పదిలపరచుకొని మెల్లగా లేచుచున్న మునులను యోగులను హరి-హరి-హరి యనుచుండు నపుడు వెడలిన పెద్దధ్వని మా హృదయములలో చొచ్చి, చల్ల పరచి మమ్ములను మెలకొల్పినది – నీవు కూడా లేచిరామ్ము.

ఏడవ పాశురము: ఇందులో, కృష్ణానుభవములో ప్రావీణ్యం ఉన్న ఒక గోపికను ఆండాళ్  మేల్కొలుపుతుంది. అయితే, ఈ గోపిక అండాళ్ మరియు ఆమె స్నేహితుల మధురమైన స్వరాన్ని వినడానికి తన ఇంటి లోపలే ఉంది.

కీశు కీశెన్ఱెంగుం ఆనై చ్చాత్తన్ కలన్దు
పేశిన పేచ్చరవమ్ కేట్టిలైయో  పేయ్ ప్పెణ్ణే
కాశుమ్ పిరప్పుమ్ కలకలప్పక్కై పేర్తు
వాశ నఱుం కుళల్ ఆయిచ్చియర్ మత్తినాల్
ఓశై పడుత్త తయిర్ అరవమ్ కేట్టిలైయో
నాయక ప్పెణ్పిళ్ళాయ్  నారాయణన్ మూర్తి
కేశావనై ప్పాడవుమ్ నీకేట్టే కిడత్తియో
తేశ ముడైయాయ్ తిఱ వేలో రెమ్బావాయ్.

భరద్వాజ పక్షులు పగలు విడిపోదుము కదాయని తెల్లవారుజామున కలిసికొని అన్ని వైపుల ఏవేవో మాటలాడుకొనుచున్నవి. ఆ మాటలలోని ద్వనినైననూ నీవు వినలేదా !

ఓ పిచ్చిదానా! కుసుమాలంకృతములగు కేశబంధములు వీడుటచే సుగంధము వేదజల్లుచున్న జుట్టు ముడులు గల గోపికలు, కవ్వముతో పెరుగును చిలుకుతుండగా, వారి చేతుల కంకణ ధ్వనులు, వారి మెడలో ఆభరణాల ధ్వనులతో ఆ శబ్దము విజృంభించి, ఆకాశమునంటుచున్నవి. ఆ ద్వనిని వినలేదా? ఓ నాయకులారా ! సర్వ పదార్దములలో వాత్సల్యముతో వ్యాపించియుండి ,మనకు కన్పడవలెనని మూర్తిమంతుడై కృష్ణుడు గా అవతరించి , విరోధులను నశింపచేసిన ప్రభువును కీర్తించుచుండగా వినియును, నీవు పరుండియుంటివా ? నీ తేజస్సు మాకు కన్పట్టుచున్నది. దానినడ్డగింపక మేము దర్శించి యనుభవించునట్లు తలుపు తెరవవలయును.

ఎనిమిదవ పాశురము: ఇందులో ఆమె శ్రీకృష్ణుడికి చాలా నచ్చిన గోపికను నిద్రలో నుండి మేల్కొలుపుతుంది. ఆ కారణంగా ఆ గోపిక చాలా గర్వంతో ఉండేది.

కీళ్ వానమ్ వెళ్ళెన్ఱు ఎరుమై శిఱువీడు
మేయ్వాన్ పరన్దన కాణ్ మిక్కుళ్ళ పిళ్ళైగళుమ్
పోవాన్ పోగిన్ఱారై పోగామల్ కాత్తు, ఉన్నై
క్కూవువాన్ వన్దు నిన్ఱోమ్ కోదుకలమ్ ఉడైయ
పావాయ్  ఎళున్దిరాయ్ పాడి ప్పఱై కొణ్డు
మావాయ్ పిళన్దానై మల్లరై మాట్టియ
దేవాది దేవనై చ్చెన్ఱునామ్ శేవిత్తాల్
ఆవావెన్ఱారాయ్ న్దరుళేలో రెమ్బావాయ్.

శ్రీకృష్ణుడికి ప్రియమైన ఓ గోపికా! తూర్పు దిక్కున తెల్లవారుతున్నది. చిన్న బీడులోనికి మేయుటకు విడువబడిన గేదెలు విచ్చలవిడిగా తిరుగుతున్నాయి. మిగిలిన గోపికలందరు కూడా వ్రత స్థలానికి బయలుదేరారు, అలా పోవుటయే తమకు ప్రయుజనమనునట్లు వెళుచున్నారు. ఆ పోయేవారిని ఆపి మేము నిన్ను పిలుచుటకు నీ వాకిట వచ్చి నిలుచున్నాము. కుతూహలము కలదానా – ఓ పడతీ ! లేచిరమ్ము!, కేశి అనే రాక్షసుడి చీల్చి వధించిన వానిని, కంసుని మల్లయోధులను చంపిన  వానిని,   నిత్యాసురులకు నాయకుడైన కృష్ణుడిని మనం వెళ్ళి ఆరాధిస్తే, అతను మన లోపాలను విశ్లేషించి త్వరగా మనల్ని అనుగ్రహించి కటాక్షించును .

తొమ్మిదవ పాశురము: ఇక్కడ, ఆమె ఎంబెరుమాన్  మాత్రమే ఉపాయమని దృఢమైన నమ్మకము ఉండి, ఎంబెరుమాన్ తో వివిధ మనోహరమైన రీతులలో వారిని  ఆస్వాదిస్తున్న గోపికను మేల్కోలుపుతుంది. ఈగోపిక “ శ్రీ రాముడే స్వయంగా వచ్చి నన్ను రక్షిస్తాడు” అని హనుమంతుడి తో చెప్పిన సీత పిరాట్టి లాంటిది.

తూమణి మాడత్తు చ్చుత్తుమ్ విళక్కెరియ
ధూపమ్ కమళ త్తుయిల్ అణై మేల్ కణ్ వళరుమ్
మామాన్ మగళే మణిక్కదవమ్ తాళ్ తిరవాయ్
మామీర్ అవళై యెళుప్పీరో? ఉన్ మగళ్ దాన్
ఊమైయో అన్ఱిచ్చెవిడో అనన్దలో
ఏమ ప్పెరున్దుయిల్ మన్దిరప్పట్టాళో ?
మామాయన్ మాధవన్ వైకున్దన్ ఎన్ఱు ఎన్ఱు
నామమ్ పలవుమ్ నవిన్ఱేలో రెమ్బావాయ్

పరిశుద్దమైన నవవిధ మణులతో నిర్మించబడిన మేడలో సుఖమైన శయ్యపై చుట్టూ దీపములు వెలుగుతుండగా అగరు ధూపము గుమగుమలాడు చుండగా నిద్రపోవుచున్న అత్త కూతురా! మణి కావాటపు గడియ తీయుము. ఓ  అత్తా! నీవైనా ఆమెను లేపుము – నీ కుమార్తె మూగదా ? లేక చెవిటిదా ? లేక జాడ్యము కలదా? లేక ఎవరైనా కావలి ఉన్నారా ? లేక గాఢ నిద్ర పట్టు నట్లు మంత్రించినారా ? “మహా మాయావీ ! మాధవా ! వైకుంఠ వాసా!” అని అనేక నామాలను కీర్తించాము, కానీ ఆమె లేచినట్లు లేదు.

పదవ పాశురము: ఈ పాశురములో ఆండాళ్ శ్రీకృష్ణుడికి ప్రియమైన ఒక గోపికను మేల్కోలుపుతుంది. పరమాత్మని పొందటానికి అతనే మార్గమని ప్రగాఢమైన విశ్వాసముతో ఉంది, ఈ కారణంగా ఆమె ఎంబెరుమాన్ కి అతి ప్రియమైనది కూడా.

నోత్తు చ్చువర్కమ్ పుగుగిన్ఱ అమ్మనాయ్
మాత్తముమ్ తారారో వాశల్ తిరవాదార్
నాత్తత్తుళాయ్ ముడి నారాయణన్ నమ్మాల్
పోత్తప్పరై త్తరుమ్ పుణ్ణియనాల్ పణ్ణొరునాళ్,
కూత్తత్తిన్ వాయ్ విళన్ద కుమ్బకరుణనుమ్
తోత్త మునక్కే పెరున్దుయిల్ తాన్ తన్దానో ?
ఆత్త అనన్దల్ ఉడైయాయ్ అరుంగలమే
తేత్తమాయ్ వన్దు తిత్తవేలో రెమ్బావాయ్

మేము రాకముందే నోము నోచి, దాని ఫలితముగా సుఖానుభవము పొందిన ఓ తల్లీ ! తలుపు తెరవక పోయినా, కనీసము మాటలైనా పలుకవా! పరిమళముతో నిండిన తులసి మాలలు ధరించి కిరీటముగల నారాయణుని  కారణముగా ఒకనాడు మృత్యువు నోటిలో పడిన ఆ కుంభకర్ణుడు ,నిద్రలో నీచే  ఓడింపబడి తనసొత్తగు ఈ నిద్రను నీకు ఒసంగినాడా ! ఇంత ఆధికమగు నిద్రమత్తు  వదలని ఓ తల్లీ ! మాకందరికి  శిరో భూషణమైన దానా ! మైకము వదిలి వచ్చి తలుపు తెరువుము.

పదకొండవ పాశురము: ఇందులో, బృందావనంలో శ్రీకృష్ణుడి వలె అందరిచే చాలా ఇష్టపడే ఒక గోపికను నిద్ర లేపుతుంది. ఈ పాశురములో, వర్ణాశ్రమ ధర్మ అనుసరణ యొక్క ప్రాముఖ్యత చూపబడింది.

కత్తు క్కఱవై క్కణంగళ్ పలకఱన్దు
శత్తార్ తిఱల్ అళియచ్చెన్ఱు శెరుచ్చెయ్యుమ్
కుత్త మొన్ఱిల్లాద కోవలర్ తమ్ పొఱ్కొడియే
పుత్తరవల్ గుల్ పునమయిలే పోదరాయ్
శుత్తత్తుతోళిమార్ ఎల్లారుమ్ వన్దు నిన్
ముత్తమ్ పుగున్దు ముగిల్వణ్ణన్ పేర్పాడ
శిత్తదే పేశాదే శెల్వప్పెండాట్టి  నీ
ఎత్తుక్కు ఱంగుమ్ పొరుళ్ ఏలోర్ రెమ్బావాయ్.

లేగ దూడలు గలవియు, దూడలవలే ఉన్నవియునగు ఆవుల మందల నెన్నింటినో పాలు పితుక గలవారును, శత్రువులను ఎదిరించి బలముతో యుద్దము చేయగలవారును, ఏ దోషము లేనివారును యగు గోపాలకుల వంశమున మొలచిన ఓ బంగారు తీగా ! పుట్టలోని పాము పడగవలే సన్నని నడుము గలదానా ! రమ్ము. చుట్టములును, చెలికత్తెలును మొదలగు అందరూ వచ్చిరి. నీ ముంగిట చేరిరి. నీలమేఘ వర్ణము గల శ్రీ కృష్ణుని నామములను కీర్తించు చుండిరి. అయినా కానీ నీవు ఉలుకక పలుకక ఉన్నావేమీ ? ఓ సంపన్నురాలా! నీ  నిద్ర అర్థమేమో తెలుపుము.

పన్నెండవ పాశురము: ఇందులో, ఆమె శ్రీకృష్ణుడి ఒక సఖుని యొక్క సోదారి అయిన ఒక గోపికను మేల్కోలుపుతుంది, శ్రీకృష్ణుడి యొక్క ఆ సన్నిహితుడు వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని పాటించడు, కానీ ఎంబెరుమాన్ యొక్క కైంకర్యంలో మునిగి ఉంటాడు.  ఏదేమైనా, అతను కైంకార్యం చేయడం పూర్తి చేసి, తన దినచర్యలను నిర్వహించడం ప్రారంభిస్తాడు.

కనైత్తిళం కత్తెరుమై కన్ఱుక్కిరఙ్గి
నినైత్తుములై వళియే నిన్ఱుపాల్ శోర,
ననైత్తిలమ్ శేఱాక్కుమ్ నఱ్చెల్వన్ తంగాయ్
పనిత్తలై వీళ నిన్ వాశల్ కడై పత్తి
శినత్తినాల్ తెన్నిలంగై క్కోమానై చెత్త
మనత్తుక్కినియానై ప్పాడవుమ్ నీవాయ్ తిఱవాయ్
ఇనిత్త నెళున్దిరాయ్ ఈదెన్న పేర్ ఉఱక్కమ్
అనైత్తిల్లత్తారు మఱిన్దేలో రెమ్బావాయ్

లేగ దూడలు గల  గేదెలు పాలుపితుకు వారు లేక వాటిని తలంచుకొని వానిపై మనసు పోవుట చే ఆ దూడలే వచ్చి పొదుగులో మూతి పెట్టినట్లు తలిచి పాలు పొదుగు నుండి కారిపోవుటచే ఇల్లంతా బురద ఆగుచున్న ఒకానొక మహైశ్వర్య సంపన్నుని చెల్లెలా ! మంచు తలపై పడుచుండ నీ వాకిట నిలచి ఉంటిమి.  నీ ఇంటి ద్వారము పై కమ్మిని పట్టుకొని నిలిచి ఉంటిమి. కోపముతో దక్షిణ దిక్కున ఉన్న లంకాధిపతి అయిన రావణుని చంపిన మనోభీరాముడగు శ్రీ రాముని గానము చేయుచుంటిమి. అది విని కూడా నీవు నోరు విప్పవా ! ఏమి గాఢ నిద్ర ! ఊరి వారికందరికును నీ విషయము తెలిసినది.

పదమూడవ పాశురము: ఇందులో ఆమె ఏకాంతంలో, తన కళ్ళ అందాన్ని మెచ్చుకుంటున్న ఒక గోపికను మేల్కోలుపుతుంది. కళ్ళు సాధారణంగా జ్ఞానాన్ని సూచిస్తాయి కాబట్టి, ఈ అమ్మాయికి ఎంబెరుమాన్ కి  సంబంధించిన విషయాలలో పూర్తి జ్ఞానం ఉందని చెప్పవచ్చు. శ్రీ కృష్ణుడు తనంతట తాను ఆమెను వెతుక్కుంటూ వస్తాడని ఆమె అభిప్రాయం. అరవిందలోచనుడైన శ్రీ కృష్ణుని  కళ్ళు ఆమె కళ్ళకి సరిపోతాయి.

పుళ్ళిన్ వాయ్ కీణ్డానై పొల్లా అరక్కనై
క్కిళ్ళి క్కళైందానై క్కీర్తిమై పాడిప్పోయ్
ప్పిళ్ళైగ ళెల్లారుమ్ పావైక్కళమ్ పుక్కార్
వెళ్ళి యెళున్దు వియాళ ముఱంగిత్తు
ప్పుళ్ళుమ్ శిలుంబిన కాణ్, పోదరిక్కణ్ణినాయ్
కుళ్ళ క్కుళిర క్కుడైన్దు నీరాడాదే
పళ్ళి క్కిడత్తియో? పావాయ్ నీ నన్నాళాల్
కళ్ళమ్ తవిర్ న్దు కలన్దేలో రెమ్బావాయ్

పక్షి శరీరమును ఆవహించిన బకాసురుడి నోరు చీల్చిన శ్రీ కృష్ణుని, దుష్ట రాక్షసుడగు రావణుని వధించిన శ్రీ రాముని గానము చేయుచుపోయి  మన తోడి పిల్లలందరూ వ్రత క్షేత్రానికి చెరినారు. తామరపూలను పోలిన కన్నులు గలదానా ! లేడి వంటి చూపులుగలదానా! గురుడు అస్తమించి శుక్రుడు ఉదయిస్తున్నాడు. పక్షులు కూయుచున్నవి. కృష్ణ విరహ తాపము తీరునట్లు చల్లగా స్నానమొనర్పక పాన్పుపై  పండుకొనియుండెదవేల? ఈ మంచి రోజున నీవు నీ కపటమును వీడి మాతో కలసి ఆనందము అనుభవింపుము.

పద్నాలుగో పాశురము: ఈ పాశురములో అందరికంటే ముందుగా మేల్కొని, మిగిలిన వారిని కూడాలేపెదనని చెప్పిన ఒక గోపిక మేల్కొలుపబడుచున్నది.

ఉఙ్గల్ పుళైక్కడై తోట్టత్తు వావియుల్
శెఙ్గళునీర్ వాయ్ నెగిలి న్దాంబల్ వాయ్ కూంబిన కాణ్
శెంగల్ పొడిక్కూఱై వెణ్ పల్ తవత్తవర్
తంగళ్ తిరుక్కోయిల్ శంగిడువాన్ పోగిన్ఱార్
ఎంగళై  మున్న మెళుప్పువాన్ వాయ్ పేశుమ్
నంగాయ్ ఎళున్దిరాయ్ నాణాదాయ్ నావుడై యాయ్
శంగొడు శక్కర మేన్దుమ్ తడక్కైయన్
పంగయక్కణ్ణానై ప్పాడేలో రెమ్బావాయ్.

ఓ పరిపూర్ణురాల! నీ పెరటి తోటలో దిగుడు బావిలోని ఎఱ్ఱ తమరాలు వికసించినవి. నల్ల కలువలు ముడుచుకొని పోవుచున్నవి. ఎఱ్ఱని కాషాయములు ధరించి తెల్లని పలువరుస కలుగి వైరాగ్యముతో కూడిన సన్యాసులు తమ తమ ఆలయములలో ఆరాధన మొనర్చుటకు వెళుచున్నారు. లెమ్ము. మమ్మల్ని వచ్చి నిద్ర లేపుతానని మాట ఇచ్చితివి. మరచితివా! శంఖ చక్రమును ధరించిన వాడును, ఆజానుభాహువును, పుండరీకాక్షుని గానము చేయుటకు లేచిరామ్ము.

పదిహేనవ పాశురము:పాశురములో, తన  భవనము వద్దకు వస్తున్న ఆండాళ్ ని మరియు ఆమె స్నేహితులను చూడటానికి ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తున్న  ఒక గోపికని మేల్కొలుపుతున్నారు.

ఎల్లే ఇలంగిళియే  యిన్నమ్ ఉరంగుదియో
శిల్లెన్ఱు అళైయేన్మిన్ నంగైమీర్ పోదరుగిన్ఱేన్
వల్లై ఉన్ కత్తురైగళ్ పణ్డే ఉన్ వాయఱిదుమ్
వల్లీర్గళ్ నీంగళే నానేదాన్ ఆయిడుగ
ఒల్లై నీ పోదాయ్ ఉనక్కెన్న వేఱుడైయై
ఎల్లారుమ్ పోన్దారో పోన్దార్ పోన్దు ఎణ్ణిక్కొళ్
వల్లానై కొన్ఱానై మాత్తారై మాత్తు అళిక్క
వల్లానై మాయనై ప్పాడేలో రెమ్బావాయ్.

ఈ పాశురమునలో లొన ఉన్న గోపికకు బయటి గోపికకు సంవాదము నిబంధింపబడినది .

బయటి గోపికలు: ఓ లేత చిలుక వంటి కంఠ మాధుర్యము కాలదానా ! ఇంకనూ నిద్రించుచున్నావా ! అయ్యో ఇది ఏమి ?

లోని గోపిక: పూర్ణులగు గోపికలరా ! చికాకు కలుగునట్లు జిల్లుమని పిలువకూడదు. నేనిదే వచ్చు చున్నాను.

బయటి గోపికలు: నీవు చాలా నేర్పుగల దానవు నీ మాటలలోని నైపుణ్యమును కాఠిన్యమును మేము ఇంతకు ముందే ఎరుగుదుము.

లోని గోపిక: మీరే నేర్పుగలవారు, పోనీలే, నేనే కఠినురాలను.

బయటి గోపికలు: నీకీ ప్రత్యేకత ఏమి ? అలా ఏకాంతముగా నుండెదవేల? వేగముగా వెలికి రమ్ము.

లోని గోపిక: అందరు గోపికలును వచ్చిరా ?

బయటి గోపికలు: అందరూ వచ్చిరి. నీవు వచ్చి లెక్కించుకొనుము.

లోని గోపిక: సరే ! నేను వచ్చి ఏమి చేయవలెను ?

బయటి గోపికలు: బలిష్టమగు కువలయాపీడము అను ఏనుగును చంపిన వాడును, శత్రువుల దర్పమును అణచిన వాడను, మాయావి అయిన శ్రీ కృష్ణుని కీర్తిని గానము చేయుటకు రమ్ము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-6-15-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి – http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (లక్ష్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (పూర్వాచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పావై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 1 – 5

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుప్పావై

<<తనియన్లు

మొదటి పాశురము: ఆండాళ్  గొల్ల భామలను, కాలాన్ని ప్రశంసిస్తూ, భగవాన్ మాత్రమే   మన అంతిమ లక్ష్యమని మరియు సాధనమని ప్రశంసిస్తూ, కృష్ణానుభవం పొందాలనే సంకల్పముతో మార్గళి నోముని పాటించాలని నిశ్చయించుకుంది.

మార్గళి త్తింగల్ మది నిఱైన్ద నన్నాళాల్
నీరాడ ప్పోదువీర్, పోదుమినో నేరిళైయీర్
శీర్ మల్గుమ్ ఆయ్ ప్పాడి శెల్వచ్చిఱు మీర్గాళ్
కూర్వేల్ కొడుం తొళిలన్ నన్దగోపన్ కుమరన్
ఏర్ ఆర్ న్ద కణ్ణి యశోదై యిళంశింగమ్
కార్మేని చ్చెంగణ్ కదిర్మదియం పోల్ ముగత్తాన్
నారాయణనే నమక్కే పఱైతరువాన్
పారోర్ పుగళప్పడిన్దేలో రెమ్బావాయ్

ఓహో ! ఇది మార్గశీర్ష మాసము.వెన్నెల నిండిన మంచిరోజు. ఓ అందమైన ఆభరణములు గల పడుచులారా! ఇశ్వర్యముతో నిండిన వ్రేపల్లెలో సంపదలతో తులతూగుచున్న ఓ బాలికలారా! ఈ మార్గశీర్ష స్నానము చేయవలెనని సంకల్పమున్నచో రండు.ముందు నడువుడు. వాడియగు వేలాయుధమును దాల్చి ఏ విధమగు ఆపద రాకుండా కాపాడుచున్న శ్రీ నందగోపుల కుమారుడును, అందమగు కన్నులతో అలరుచున్న యశోద యొక్క బాల సింహమును, నీలమేఘశ్యముడును, ఎఱ్ఱ తామరలపోలిన కన్నులు కలవాడును, సూర్యునివలె ప్రకాశమును, చంద్రునివలె ఆహ్లాదమును ఈయజాలిన దివ్యముఖమండలము కలవాడును అయిన నారాయణుడే. ఆతనినే తప్ప వేరొకరిని అర్దించని మనకే , మనమపేక్షించు వ్రత సాదనమగు ‘పర’ అను వాద్యమును ఈయనున్నాడు.మనమీ వ్రతము చేయుటను చూచి లోకులందరూ సంతోషించునట్లు మీరు అందరు వచ్చి ఈ వ్రతములో చేరుడు.

.రెండవ పాశురము: కృష్ణానుభవంలో పాల్గొనేటప్పుడు చేయవలసిన పనులు  మరియు చేయకూడని పనుల జాబితాను ఆమె వివరిస్తుంది. భగవాన్ కి శరణాగతి చేసిన మనకు, పూర్వాచార్యులే మార్గదర్శకులు అని ఆమె వివరించింది.

వైయత్తు వాళ్వీర్గాళ్ నాముమ్ నమ్ పావైక్కు
చ్చెయ్యుమ్ కిరిశైగళ్ కేళీరో పార్కడలుళ్
పైయత్తు యిన్ఱ పరమన్ అడిపాడి
నెయ్యుణ్ణోమ్ పాలుణ్ణోమ్ నాట్కాలే నీరాడి
మై యిట్టు ఎళుదోమ్ మలరిట్టు నామ్ ముడియోమ్
శెయ్యాదన శెయ్యోమ్ తీక్కురళై చ్చెన్ఱోదోమ్
ఐయ్యముమ్ పిచ్చైయుమ్ ఆన్దనైయుమ్ కైకాట్టి
ఉయ్యు మాఱైణ్ణి యుగన్దేలో రెమ్బావాయ్.

కృష్ణుడవతరించిన కాలములో ఈ లోకములో పుట్టి దుఃఖమయమగు ఈ ప్రపంచములో కూడ ఆనందమునే అనుభవించుచున్న వారలారా ! మేము మా వ్రతమునకు చేయు క్రియాకలాపము వినుడు. పాల సముద్రములో ధ్వని కాకుండా మెల్లగా పండుకొనియున్న ఆ పరమపురుషుని పాదములకు మంగళము పాడెదము. ఈ వ్రత సమయములో నేతిని గాని , పాలనుగాని మే మారగింపము.తెల్లవారు జాముననే లేచి స్నానము చేసెదము.కంటికి కాటుక పెట్టుకొనము, కొప్పులో పూవులు ముడువము. మా పెద్దలు ఆచరింపని పనుల నాచరింపము. ఇతరులకు బాధ కలిగించు మాటలను , అసత్య వాక్యములను ఎచ్చోటను పలుకము. జ్ఞానాధికులను అధిక ధన ధాన్యాదులతో సత్కరించుచుందుము. బ్రహ్మచారులకు సన్యాసులకు భిక్ష నొసంగుచుందుము.మేము ఉజ్జీవించు విధమునే పర్యాలోచన చేసుకొందుము. దీని నంతను విని మీరానందింపగోరుచున్నాము.

మూడవ పాశురము:. కృష్ణానుభవమును ఆస్వాదించడానికి ఆమెకు అనుమతి ఇచ్చిన   బృందావనములోని వారందరికీ ఆ యొక్క ప్రయోజనములు కలగాలని ఆండాళ్ ప్రార్థిస్తుంది. ప్రతి ఒక్కరూ కృష్ణానుభవం పొందాలి అని అర్ధము.

ఓంగి యులగళన్ద ఉత్తమన్ పేర్ పాడి
నాంగళ్ నమ్ పావైక్కు చ్చాత్తి నీరాడినాల్
తీంగిన్ఱి నాడెల్లామ్ తింగళ్ ముమ్మారి పెయ్ దు
ఓంగు పెరుం శెన్నెల్ ఊడు కయలుగళ
పూంగువళై పోదిల్ పొరివణ్డు కణ్పడుప్ప
తేంగాదే పుక్కిరున్దు శీర్తములై పత్తి
వాంగ, క్కుడమ్ నిఱైక్కుమ్ వళ్ళల్ పెరుం పశుక్కళ్
నీంగాద శెల్వమ్ నిరైన్దేలో రెమ్బావాయ్.

బలి చక్రవర్తి ఇచ్చిన దానము నంది ఆకాశము వరకు పెరిగి మూడు లోకములను తనపాదములచే కొలిచిన పురుషోత్తముడగు త్రివిక్రముని దివ్య నామములను గానము చేసి మేము మా వ్రతము అను మిషతో స్నానము చేయగనే దేశమంతయు నెలకు మూడు వానలు పడి ఈతిబాధలు లేక సుఖముగా ఉండవలెను. ఆకాశమువరకు పెరిగిన వరిచేలలో చేపలు త్రుళ్ళి పడుచుండగా , కలువ పూవులలో మనోహరములగు తుమ్మెదలు నిద్రించుచుండగా , సస్యములు సమృద్దములై యుండవలెను.పాలు పితుకుటకు కొట్టములో దూరి స్తిరముగా కూర్చుండి పొదుగునంటగనే పాలు కుండలు నిండునట్లు చేపు గోవులు సమృద్దముగా నుండవలెను. నశ్వరము కాని సంపద దేశమంతా నిండవలెను.

నాల్గవ పాశురము: ఆండాళ్ ఒక నెలలో మూడు సార్లు (బ్రహ్మణుల కొరకు, రాజు మరియు పవిత్రమైన స్త్రీల కొరకు) వర్షించాలని పర్జన్య దేవుడిని ఆదేశిస్తుంది, తద్వారా బృందావనములో ప్రజలు సంపన్నముగా జీవిస్తూ, కృష్ణానుభవమును పొందవచ్చు.

ఆళి మళైక్కణ్ణా  ఒన్ఱు నీకై కరవేల్
ఆళియుళ్ పుక్కు ముగున్దు కొడార్తేఱి
ఊళి ముదల్వన్ ఉరువమ్ పోల్ మెయి కఱుత్తు
పాళియం తోళుడై పఱ్పనాబన్ కైయిల్
ఆళి పోళ్ మిన్ని, వలమ్బురి పోల్ నిన్ఱు అదిర్ న్దు
తాళాదే శార్ ఙ్గ ముదైత్త శరమళైపోల్
వాళవులగినిల్ పెయ్ దిడాయ్ నాంగళుమ్
మార్గళి నీరాడ మగిళిన్దేలో రెమ్బావాయ్

గంభీర స్వభావుడా ! వర్ష నిర్వాహకుడా ! ఓ పర్జన్య దేవా ! నీవు దాత్రుత్వములో చూపు ఔదార్యమును ఏ మాత్రమును సంకోచింపచేయకుము. గంభీరమగు సముద్రములో మధ్యకు పోయి , ఆ సముద్ర జలమునంతను నీవు పూర్తిగా త్రాగి గర్జించి ఆకాశమున వ్యాపించి సర్వజగత్కారణ భూతుడగు శ్రీమన్నారాయణుని దివ్య విగ్రహము వలె శ్యామల మూర్తివై ఆ పద్మ నాభుని విశాల సుందరబాహు యుగళిలో దక్షిణ బాహువు నందలి చక్రమువలె మెరసి ఎడమ చేతిలోని శంఖమువలె ఉరిమి శార్ఙమను ధనస్సు నుండి విడిచిన బాణముల వర్షమా అనునట్లు లోకమంతయు సుఖించునట్లు మేము సంతోషముతో మార్గశీర్ష స్నానము చేయునట్లు వర్షింపుము.: ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య నామాలను నిరంతరం పఠించడంతో మన అన్ని కర్మలు (పాప పుణ్యాలు రెండూ) మటుమాయమవుతాయని ఆండాళ్ చూపిస్తుంది. మన పూర్వ కర్మలు నిప్పులో వేసిన దూది వలె కాలిపోతాయి, భవిష్యత్తులో చేసే కర్మలు తామరాకుపై నీరువలె అంటకుండా పోతాయి. ఇక్కడ గమనించవలసిన ముఖ్యమైన అంశము ఏమిటంటే, మనము గతంలో చేసిన పాప కర్మలన్నీ ఎంబెరుమాన్ తొలగిస్తాడు. మనము భవిష్యత్తులో తెలియక చేయబోయే పాపములు కూడా తొలగిస్తాడు. కానీ, భవిష్యత్తులో తెలిసి చేసే పాప కర్మల ఫలితమును మాత్రము అనుభవించేలా చేస్తాడు.

మాయనై మన్ను, వడమదురై మైన్దనై
త్తూయ పెరునీర్ యమునై త్తుఱైవనై
ఆయర్ కులత్తినిల్ తోన్ఱుమ్ మణివిళక్కై
త్తాయైక్కుడల్ విళక్కమ్ శెయ్ద దామోదరనై
తూయోమాయ్ వన్దునామ్ తూమలర్ తూవిత్తొళుదు
వాయినాల్ పాడి, మనత్తినల్ శిన్దిక్క
పోయ పిళ్ళైయుమ్ ప్పుగు దరువా నిన్ఱనవుమ్
తీయినిల్ తూశాగుం శెప్పేలో రెమ్బావాయ్

ఆశ్చర్యకరములగు చేష్టలు కలవాడును, నిత్యము భగవత్సంబంధముగల ఉత్తరదేశమునందలి మధురానగరికి నిర్వాహకుడును , పవిత్రము అగాధమునగు జలముగల యమునానది రేవే తనకు గురుతుగా కలవాడును , గోపవంశమున ప్రకాశించిన మంగళ దీపము అయినవాడును,తల్లి యశోద గర్భమును ప్రకాశింపచేయునటులు త్రాడుచే కట్టబడి దామోదరుడైన వాడునునగు కృష్ణ భగవానుని వద్దకు పవిత్రులమై వచ్చి మనము పరిశుద్దములగు పుష్పములతో నర్చించి అంజలి ఘటించి వాక్కుతో కీర్తించి మనసారా ధ్యానించినచో మన పూర్వసంచిత పాపరాశియు , ఆగామి పాపరాశియు అగ్నిలో పడిన దూదివలే భస్మమైపోవును.కావున భగవానుని నామములను పాడుడు.

ఈ విధంగా, మొదటి ఐదు పాశురముల ద్వారా, ఎంబెరుమాన్ యొక్క పర (శ్రీవైకుంఠంలో శ్రీమన్నారాయణ), వ్యూహ (క్షీర సముద్రములోని శ్రీ మహావిష్ణువు), విభవ (త్రివిక్రముడు), అంతర్యామి (వరుణుని అంతర్యామియైన), అర్చ (వడమధుర యొక్క భగవాన్) స్వరూపాల గురించి వివరింబడింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-1-5-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి – http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (లక్ష్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (పూర్వాచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org