Monthly Archives: April 2020

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – ஐந்தாம் திருமொழி – மன்னு பெரும்புகழ்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< நான்காம் திருமொழி – தெள்ளியார் பலர்

கூடலிழைத்து அதில் ஆசை நிறைவேறாததால், முன் தானும் எம்பெருமானும் கூடியிருந்த காலத்திலே உடன் இருந்த குயிலைப் பார்த்து, நம் வார்த்தைக்கு மறு வார்த்தை சொல்லக்கூடியது, ஞானம் உள்ள பறவை என்றெண்ணி, இது நம்மை எம்பெருமானுடன் சேர்த்துவிடும் என்று நினைத்து, அந்தக் குயிலின் காலில் விழுந்து “என்னையும் எம்பெருமானையும் சேர்த்துவிடு” என்று ப்ரார்த்திக்கிறாள். இவள் பேசினால் அதுவும் பதில் சொல்லும் என்பதையே காரணமாகக் கொண்டு, அதனிடத்தில் ப்ரார்த்திக்கிறாள். ராவணனையே பார்த்து “என்னைப் பெருமாளிடம் சேர்த்து விடு” என்று சொல்லக்கூடிய ஸீதாப்பிராட்டியைப் போன்றவளான ஆண்டாள், குயிலைப் பார்த்தால் விடமாட்டாளே. ஆகையால், இங்கே குயிலிடம் தன்னை எம்பெருமானிடம் சேர்க்கும்படி ப்ரார்த்திக்கிறாள்.

முதல் பாசுரம். எல்லோரையும் முறையாக ரக்ஷிக்கக்கூடிய எம்பெருமான் என்னை ரக்ஷிக்கவில்லை என்றால் அதைச் சரி செய்வது உன்னுடைய கடமை அன்றோ என்று குயிலைக் கேட்கிறாள்.

மன்னு பெரும்புகழ் மாதவன் மாமணி வண்ணன் மணிமுடி மைந்தன்
தன்னை உகந்தது காரணமாக என் சங்கிழக்கும் வழக்குண்டே?
புன்னை குருக்கத்தி ஞாழல் செருந்திப் பொதும்பினில் வாழும் குயிலே!
பன்னி எப்போதும் இருந்து விரைந்து என் பவளவாயன் வரக் கூவாய்

புன்னை, குருக்கத்தி, கோங்கு, செருந்தி ஆகிய பல மரங்கள் நிறைந்த சோலையில், பொந்தில் வாழும் குயிலே! பொருந்திய எல்லையில்லாத கல்யாண குணங்களையுடையவனாய் திருமகள் கேள்வனாய், நீல மணி போன்ற நிறத்தை உடையவனாய், ரத்னங்கள் பதிக்கப்பட்ட கிரீடத்தை அணிந்தவனாய், மிடுக்கை உடைய எம்பெருமானை ஆசைப்பட்டதே காரணமாக என்னுடைய கையில் வளைகள் கழன்று விழுவது தகுமோ பவளம் போல் சிவந்த திருவதரத்தை உடையவனான என் ஸ்வாமி என்னிடம் வந்து சேரும்படி எப்பொழுதும் அவனது திருநாமங்களைக் கதறிக் கொண்டிருந்து நீ விரைந்து கூவ வேண்டும்.

இரண்டாம் பாசுரம். தான் இப்போதிருக்கும் நிலையை அறிவித்தாலே அதைக் கேட்டு அந்தக் குயிலானது அதற்குப் பரிஹாரம் தேட முடியும், ஆகையால் தன் தற்போதைய நிலையை விளக்குகிறாள்.

வெள்ளை விளி சங்கு இடங்கையில் கொண்ட விமலன் எனக்கு உருக்காட்டான்
உள்ளம் புகுந்து என்னை நைவித்து நாளும் ஊயிர்ப்பெய்து கூத்தாட்டுக் காணும்
கள்ளவிழ் செண்பகப் பூமலர் கோதிக் களித்திசை பாடும் குயிலே!
மெள்ள இருந்து மிழற்றி  மிழற்றாது என் வேங்கடவன் வரக் கூவாய்

தேனொழுகும் செண்பகப்பூவிலே ஸாரமான அம்சத்தை அனுபவித்து ஆனந்தமாக இசை பாடும் குயிலே! தூய உள்ளம் கொண்ட அடியார்களை அழைக்கும் சங்கத்தாழ்வானை இடதுதிருக்கையிலே ஏந்திக்கொண்டிருக்கிற பரிசுத்தியை உடைய புருஷோத்தமன் தனது திருமேனியை எனக்குக் காட்டமாட்டேன் என்கிறான். மேலும் என்னுடைய ஹ்ருதயத்துள்ளே வந்து புகுந்து என்னை நைந்துபோம்படிச் செய்து, மேலும் என்னைத் துன்புறுத்துவதற்காக, நாள்தோறும் என் ப்ராணனை நன்றாக வளர்த்து, என்னைத் தவிக்கச்செய்து வேடிக்கை பார்க்கிறான். நீ என் அருகில் இருந்து கொண்டு உன் மழலைச் சொற்களைச் சொல்லி விளையாடாமல், எனக்காகத் திருவேங்கடமலையில் வந்து நிற்கிற எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி கூப்பிட வேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். நம் விரோதிகளைப் போக்கி நமக்கு அனுபவத்தைக் கொடுக்ககூடிய ஸ்ரீ ராமன் இங்கே வரும்படி நீ கூவ வேண்டும் என்கிறாள்.

மாதலி தேர் முன்பு கோல் கொள்ள மாயன் இராவணன் மேல் சரமாரி
தாய்தலை அற்றற்று வீழத் தொடுத்த தலைவன் வரவெங்கும் காணேன்
போதலர் காவில் புது மணம் நாறப் பொறிவண்டின் காமரம் கேட்டு உன்
காதலியோடு உடன் வாழ் குயிலே! என் கருமாணிக்கம் வரக் கூவாய்

புஷ்பங்கள் மலரும் சோலையிலே புதிய பரிமளம் வீச அழகிய வண்டினுடைய காமரம் என்னும் பண்ணைக் (ராகத்தை) கேட்டுக்கொண்டு உன் பேடையோடு வாழும் குயிலே! மாதலியானவன் ராமனின் தேரில் ஸாரதியாய் முன்னே நின்று தேரை நடத்த, மாயப்போர் செய்யக்கூடிய ராவணன் மேலே அம்பு மழையை அவனுடைய ப்ரதானமான தலை மீண்டும் மீண்டும் அறுந்து விழும்படி எய்த எம்பெருமானுடைய வரவை ஓரிடத்திலும் நான் காணவில்லை. ஆதலால் நீல ரத்னம் போன்ற திருமேனியையுடையவனான அந்த எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவ வேண்டும்.

நான்காம் பாசுரம். கருடனைக் கொடியாக உடையவனான அழகிய எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவ வேண்டும் என்கிறாள்.

என்புருகி இனவேல் நெடுங்கண்கள் இமை பொருந்தா பல நாளும்
துன்பக் கடல் புக்கு வைகுந்தன் என்பதோர் தோணி பெறாது உழல்கின்றேன்
அன்புடையாரைப் பிரிவுறு நோய் அது நீயும் அறிதி குயிலே!
பொன்புரை மேனிக் கருளக் கொடியுடைப் புண்ணியனை வரக் கூவாய்

குயிலே! எலும்புகள் உருகிப்போய் வேல் இனம் போன்ற நீண்டு பரந்த கண்களும் உறங்கமறுக்கின்றன. நெடுங்காலமாக பிரிவுத்துயர் என்னும் கடலிலே அழுந்தி ஸ்ரீவைகுண்டநாதன் (விஷ்ணுபோதம்) என்னும் கப்பலைப் பெறாமல் இங்கேயே தவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். நம்மிடத்திலே அன்புடையவர்களைப் பிரிவதால் ஏற்படும் துன்பத்தை நீயும் அறிவாய்தானே? பொன்னைப் போன்ற திருமேனியை உடையவனாய் கருடனைக் கொடியாக உடையவனான தர்மமே வடிவெடுத்தவனான கண்ணனை இங்கே வரும்படி கூவு.

ஐந்தாம் பாசுரம். திருவுலகளந்தருளின எம்பெருமானை இங்கே நான் காண வரும்படி கூவுவாயாக என்கிறாள்.

மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும் வில்லிபுத்தூர் உறைவான் தன்
பொன்னடி காண்பதோர் ஆசையினால் என் பொருகயற் கண்ணிணை துஞ்சா
இன்னடிசிலொடு பால் அமுதூட்டி எடுத்த என் கோலக் கிளியை
உன்னொடு தோழமை கொள்ளுவன் குயிலே! உலகளந்தான் வரக் கூவாய்

மெதுவாக நடந்து வரும் அன்னங்கள் எங்கும் பரவி விளையாடுவதற்கு இருப்பிடமான ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமானுடைய பொன் போன்ற அழகிய திருவடிகளைக் காண வேண்டும் என்னும் ஆசையினாலே ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிடும் என்னுடைய கெண்டை மீன் போன்ற கண்கள் உறங்க மறுக்கின்றன. குயிலே! திருவுலகளந்தருளின எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவு. நீ அப்படிச் செய்தால் நான் இனிய சோற்றையும் பாலமுதையும் ஊட்டி வளர்த்துள்ள அழகிய கிளியை உன்னோடே நட்புறவு கொள்ள வைப்பேன்.

ஆறாம் பாசுரம். என் உயிரைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள மூலகாரணமான அவன் இங்கே வரும்படி நீ கூவினாயாகில் என் உயிர் உள்ள வரை என் தலையை உன் காலிலே பொருத்தி வைப்பேன் என்கிறாள்.

எத்திசையும் அமரர் பணிந்து ஏத்தும் இருடீகேசன் வலி செய்ய
முத்தன்ன வெண்முறுவல் செய்ய வாயும் முலையும் அழகழிந்தேன் நான்
கொத்தலர் காவில் மணித்தடம் கண்படை கொள்ளும் இளங்குயிலே! என்
தத்துவனை வரக் கூகிற்றியாகில் தலை அல்லால் கைம்மாறிலேனே 6

பூங்கொத்துக்கள் மலருமிடமான சோலையிலே அழகிய ஒரு இடத்திலே உறங்குகின்ற சிறு குயிலே! எல்லாத் திசைகளிலும் தேவர்கள் வணங்கித் துதிக்கும்படியான பெருமை பெற்ற ஹ்ருஷீகேசன் (அடியார்களின் இந்த்ரியங்களை தன் வசத்தில் வைத்திருப்பவன்) தன்னை எனக்குக் காட்டாமல் என்னைத் துன்புறுத்த, நான் முத்துப்போல் வெளுத்த முறுவலும் சிவந்த அதரங்களும் முலைகளும் ஆகிய விஷயங்களால் அழகு அழியும்படி ஆனேன். நான் உயிருடன் இருப்பதற்கான மூல காரணமான அவ்வெம்பெருமானை இங்கே வரும்படி நீ கூவினால், என் தலையை உன் காலிலே எப்பொழுதும் பொருத்தி வைத்திருப்பது தவிர வேறு ஒரு கைம்மாறு செய்ய அறியேன்.

ஏழாம் பாசுரம். அழகிய ஆயுதங்களையுடைய எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி கூவுவாயாக என்கிறாள்.

பொங்கிய பாற்கடல் பள்ளி கொள்வானைப் புணர்வதோர் ஆசையினால் என்
கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்துக் குதுகலித்து ஆவியை ஆகுலம் செய்யும்
அங்குயிலே! உனக்கென்ன மறைந்துறைவு? ஆழியும் சங்கும் ஒண்தண்டும்
தங்கிய கையவனை வரக் கூவில் நீ சாலத் தருமம் பெறுதி

அழகிய குயிலே! அலை எறியும் திருப்பாற்கடலில் சயனித்திருக்கும் எம்பெருமானுடன் கூடவேண்டும் என்கிற ஆசையினால் எனது முலைகள் பருத்து மிகவும் உத்ஸாஹமாக எனது உயிரை உருக்கிக் கலங்கச்செய்கின்றன. நீ மறைந்திருப்பதினால் உனக்கு என்ன பயன்? திருவாழி, திருச்சங்கு, ஸ்ரீகதை ஆகியவை பொருந்திய திருக்கைகளையுடைய எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவினால் மிகவும் தர்மம் செய்தனையாவாய்.

எட்டாம் பாசுரம். திருமாலான எம்பெருமான் வரும்படி நீ விரைந்து கூவுவாயாக என்கிறாள்.

சார்ங்கம் வளைய வலிக்கும் தடக்கைச் சதுரன் பொருத்தம் உடையன்
நாங்கள் எம்மிலிருந்து ஒட்டியகச்சங்கம் நானும் அவனும் அறிதும்
தேங்கனி மாம்பொழில் செந்தளிர் கோதும் சிறு குயிலே! திருமாலை
ஆங்கு விரைந்து ஒல்லை கூகிற்றியாகில் அவனை நான் செய்வன காணே

இனிய பழங்களையுடைய மாந்தோப்பிலே சிவந்த தளிர்களை அலகால் கொத்துகிற இளங்குயிலே! சார்ங்கம் என்னும் வில்லை வளைத்து இழுக்கும் சக்தியையுடைய பெரிய திருக்கைகளையுடையவனாய், மிகவும் திறமைசாலியான எம்பெருமான் காதலிலும் சிறந்து விளங்குபவன். அவனும் நானும் சேர்ந்திருந்து எங்களுக்குள் ரஹஸ்யமாகச் செய்துகொண்ட உறுதிமொழியை நாங்கள் இருவருமே அறிவோம். மிகவும் தூரத்தில் இருக்கும் திருமாலை மிகவும் விரைவாக நீ கூவவில்லை என்றால் அவனை நான் எப்படிப் படுத்தப்போகிறேன் என்பதை நீயே பார்ப்பாய்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவுவாயாக அல்லது என்னுடைய பொன்வளைகளை மீட்டுத்தா என்கிறாள்.

பைங்கிளி வண்ணன் சிரீதரன் என்பதோர் பாசத்து அகப்பட்டிருந்தேன்
பொங்கொளி வண்டிரைக்கும் பொழில் வாழ் குயிலே! குறிக்கொண்டு இது நீ கேள்
சங்கொடு சக்கரத்தான் வரக் கூவுதல் பொன்வளை கொண்டு தருதல்
இங்குள்ள காவினில் வாழக் கருதில் இரண்டத்தொன்றேல் திண்ணம் வேண்டும்

மிக்க ஒளியை உடைய வண்டுகளானவை இசை பாடும் சோலையிலே ஆனந்தமாக வாழ்கின்ற குயிலே! நான் சொல்லுவதை நீ நன்றாகக் கேள். நான் பசுமையான கிளி போன்ற நிறத்தையுடையவனான திருமால் என்கிற ஒப்பற்ற வலையிலே சிக்கிக்கொண்டு கிடக்கிறேன். இந்தச் சோலையில் நீ வாழ நினைத்தாயானால் திருவாழி திருச்சங்குடையவனான எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி கூவுவது மற்றும் நான் இழந்த பொன் வளையல்களைக் கொண்டு வந்து கொடுப்பது ஆகிய இரண்டுள் ஏதாவதொரு கார்யம் நீ கட்டாயம் செய்தே ஆக வேண்டும்.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவாமல் இருந்தால் உனக்கு தண்டனை கொடுப்பேன் என்கிறாள்.

அன்றுலகம் அளந்தானை உகந்து அடிமைக்கண் அவன் வலி செய்ய
தென்றலும் திங்களும் ஊடறுத்து என்னை நலியும் முறைமை அறியேன்
என்றும் இக்காவில் இருந்திருந்து என்னைத் ததைத்தாதே நீயும் குயிலே!
இன்று நாராயணனை வரக் கூவாயேல் இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன்

மஹாபலி பலம் மிகுந்திருந்த அக்காலத்தில் திருவுலகளந்தருளின எம்பெருமான் விஷயத்திலே நான் கைங்கர்யத்தை ஆசைப்பட அவனும் அந்தக் கைங்கர்யம் எனக்குக் கிடைக்காமல் செய்ய, அதனால் நான் நோவுபட்டிருந்தேன். அந்த ஸமயத்தில் தென்றல் காற்றும் பூர்ண சந்த்ரனும் எனக்குள்ளே புகுந்து கொண்டு என்னைத் துன்புறுத்தும் ந்யாயத்தை நான் என்னவென்று அறிகின்றிலேன். குயிலே! நீயும் எப்பொழுதும் இந்தச் சோலையிலே இடைவிடாமல் இருந்துகொண்டு, என்னை துன்புறுத்தாமல் இரு. இன்று நாரயணன் எம்பெருமான் இங்கே வரும்படி நீ கூவாமல் இருந்தால், இந்தச் சோலையில் இருந்து உன்னை விரட்டிவிடுவேன்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இறுதியில் இத்திருமொழியை கற்றுப் பாட வல்லவர்கள், தங்கள் ஸ்வரூபத்துக்குச் சேர்ந்த புருஷார்த்தத்தைப் (பலன்) பெறுவர்கள் என்கிறாள்.

விண்ணுற நீண்டு அடி தாவிய மைந்தனை வேற்கண் மடந்தை விரும்பி
கண்ணுற என் கடல் வண்ணனைக் கூவு கருங்குயிலே! என்ற மாற்றம்
பண்ணுறு நான்மறையோர் புதுவை மன்னன் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
நண்ணுறு வாசக மாலை வல்லார் நமோ நாராயணாய என்பாரே

வேல் போன்ற கண்களையுடையவளாய், மென்மை குணங்களையுடையவளாய் நான்கு வேதங்களையும் இசையுடன் பாடக்கூடிய வைதிக ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் வாழ்கிற ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்குத் தலைவரான பெரியாழ்வாரின் திருமகளான ஆண்டாள் (நான்), திருவடிகள் ஆகாசத்தளவும் போய்ப் பொருந்தும் படியாக நீண்டு வளர்ந்து எல்லா இடங்களையும் வ்யாபித்த பெருமையை உடைய எம்பெருமானை ஆசைப்பட்டு “கரிய குயிலே! கடல்வண்ணனான எம்பெருமானை நான் காணும்படி நீ கூவுவாயாக” என்று அருளிச்செய்த, எம்பெருமானை நன்கு கவிபாடிய இந்தச் சொல்மாலையை ஓத வல்லவர்கள் எம்பெருமானுக்குப் பல்லாண்டு பாடும் அந்தரங்க கைங்கர்யத்தைப் பெறுவர்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 47 – ArAnum allAmai

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

ArAnum allAmai kEttengaL ammanaiyum
pOrAr vERkaNNIr avanAgil pUndhuzhAy                                             53
thArAdhozhiyumE thannadichchi allaLE maRRu
ArAnum allanE enRozhindhAL – nAn avanai                                        54

Word by Word Meanings

engaL ammanaiyum – (further) my mother
maRRu ArAnum allAmai chikkena kEttu – after hearing firmly that no other lowly deity is the reason for this disease
pOr Ar vEl kaNNIr – Oh friends who have eyes like a spear which is battle-ready [implying that the eyes are sharp]!
avanAgil – if it is emperumAn (who caused this disease)
pU thuzhAy thArAdhu ozhiyumE – will he not give his prasAdham (mercy) of thuLasi which she [parakAla nAyagi] so desires
than adichchi allaLE – (she is) his servitor
maRRu ArAnum allanE enRu ozhindhAL – (the mother) left without any worry, after saying that there is surely no one else who has caused this disease
nAn – I (meanwhile)
avanai – his

vyAkyAnam

When the fortune teller said like this [that it was emperumAn who has thousands of names who caused this disease in parakAla nAyagi], what did the mothers say?

chikkena maRRu ArAnum allAmai kEttu engaL ammanaiyum – the fortune teller said “this disease came about because of emperumAn”. My mother asked repeatedly “Are you sure that there is no other deity who had any role in this?” After ascertaining this . . . .

pOrAr vEl kaNNIr avan Agil pUndhuzhAy thArAdhu ozhiyumEpOrAr vEl kaNNIr – Oh those who have eyes similar to a battle-ready spear! The opinion here is that seeing the palpable tension in them, the mother is asking them as to why they are feeling stressed.

avanAgil pUndhuzhAy thArAdhu ozhiyumE – thiruviruththam 69 says “nIrERRu aLandha nediya pirAn aruLAvidumE” (Will the supreme entity who took water given by mahAbali as a token of granting him what he had asked for and who measured all the worlds, not shower his mercy on us?) When we have submitted ourselves to him, to say that he will not fulfil our wishes is similar to saying “wet this [article] with fire” which is totally at variance [like an oxymoron]. Just as it is mentioned in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 18-30 “rAmO dhvir nAbibhAshathE” (SrI rAma will not speak with two different meanings) and “Ethath vratham mama” (I have taken a vow to protect those who have surrendered to me), he will not deny her the thuLasi which she [parakAla nAyagi] has desired. Hence, there is no need for you to get anxious.

than adichchi allaLE – Even if, by chance, he does not grant her what she desires, does she not have the relationship with him by which she can hold on to his divine feet and obtain what she desires? Hence it is certain that her wish will be fulfilled.

maRRu ArAnum allanE – after ensuring that no other lowly deity has caused this disease in her, the mother felt a huge load off her chest and became clear in her mind, “There is no need for me to worry about her who has an everlasting relationship with emperumAn”. What did she do?

ozhindhAL – she took rest [she got rid of her worries]

nAn – when I was playing with the bundle of flowers, I had attempted to make him engage in madal to attain me. But having lost out to him, after seeing him dancing with his pots, I am now preparing to engage in madal to attain him.

avanai – he manifested his beautiful form and made me to exist exclusively for him.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 10 – యా యా

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 9

శ్లోకము 

యా యా వృత్తిః మనసి మమ సా జాయతాం సంస్మృతి స్తే 

యో యో జల్ప స్స  భవతు విభో నామ సంఙీర్తనం తే  !

 యా యా చేష్టా వపుషి భగవన్ ! సా భవేత్ వందనం తే 

సర్వం భూయాత్ వరవరమునే ! నైన సంయగారాధనం తే !!

ప్రతిపదార్థము:

హే వరవరమునే = స్వామి వరవరముని !

మమ = పురాకృతకర్మాధీనమైన దాసుడి బుద్ది

జాయతాం = దురాలోచనలకు స్థానంగా ఉండవచ్చునా  ! 

సా వృత్తిః = ఆయా బుద్దులన్నీ  

తే = తలచినంతనే సంతోషాన్ని కలిగించే తమరి 

సంస్మృతిః = మంచి స్మృతికి హేతువైన  

జాయతాం = ఉండాలి

హే విభో = స్వామీ! 

మే = దాసుడికి 

యో యో జల్పః = ఏ ఏ విషయాలలో 

జాయతాం = ఎటువంటి జ్ఞానం కలగవలసి వుందో 

సః = ఆయా విషయాలలో

తే = కీర్తిమంతులైన తమరి గురించిన  

జల్పః = మంచి విషయాలు రూపోదిద్దుకోవటానికి 

జాయతాం = అనుకూలించాలి 

హే భగవన్ = ఓ స్వామి! 

మమ = దాసుడి (దేహం) దాసుడు  

వపుషి = నిరంతరం నిరర్థకమైన  ఏదో ఒక కార్యంలో నిమగ్నమై వుండే దాసుడి దేహం 

యా యా చేష్టా = ఆయా చేష్టలను 

తే = కీర్తిమతులైన తమరికి  

వందనం = కైంకర్యముచేసి  నమస్కరించేవిగా  

జాయతాం = రూపొందుగాక 

సర్వం = ఇప్పటిదాకా చేసిన విన్నపాలన్నీ  

తే = తమరి 

సంయగారాధనం = ప్రీతికి పాత్రమైన ఆరాధనగా 

భూయాత్ = రూపుదిద్దుకోవాలి అని కోరుకుంటున్నాను.

భావము:

             దాసుడికి పురాకృత కర్మవశమున మనసులో కలిగే దురాలోచనలను తమరి కృపాకటాక్షము వలన పోగొట్టి ఆస్థానంలో తమరి గురించే నిరంతరం చింతన చేసేవిధంగా అనుగ్రహించాలి. నోటి నుండి వెలువడే దుర్భా షలు కూడా తొలగిపోయి దానికి బదులుగా తమరి నామసంకీర్తనము చేసేభాగ్యమును కలుగచేయాలి. దేహము చేసే దుశ్చర్యల స్థానంలో తమరికి దాసోహములు సమర్పించగలగాలి అని ప్రార్థి స్తున్నాను.

           ‘ జాయతాం ‘ అన్న ప్రయోగము ప్రతి వాక్యానికి అన్వయిం చటం జరిగింది . ‘ జాయతాం ‘ అన్నశబ్డం లోట్ ప్రత్యయంతమైనది. దానికి అనేక అర్థాలు ఉన్నాయి .ఇక్కడ మొదట అర్హత అన్న అర్థంలోను, తరువాత ప్రార్థన అన్నఅర్థంలోను ప్రయోగించారు. ఇంకా దాసుడి మనసులోని జ్ఞానమంతా తమరి గురించిన చింతనగా ,నోటి నుండి వెలువడే తమరి నామ సంకీర్తనముగా , దేహము చేసేదుశ్చర్యలు తమరి కైంక ర్యముగా అమరాలి అన్న అర్థాన్నిస్తుంది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-10/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org


நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – நான்காம் திருமொழி – தெள்ளியார் பலர்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< மூன்றாம் திருமொழி – கோழியழைப்பதன்

எம்பெருமான் இடைப் பெண்களின் வஸ்த்ரங்களை எடுத்துக் கொண்டு குருந்த மரத்தில் இருக்க, அப்பெண்கள் அவனிடத்திலே ப்ரார்த்தித்தும் நிந்தித்தும் வஸ்த்ரங்களைப் பெற்றார்கள். எம்பெருமானும் அப்பெண்களும் கூடி அனுபவித்தார்கள். ஆனால் இந்த ஸம்ஸாரத்தில் எந்த இன்பமும் நிரந்தரமாக நிற்காது என்பதால், அவனும் அவர்களிடம் இருந்து பிரிந்து அவர்கள் இன்பத்தைத் தடுத்தான். அவர்களும் இவன் நம் வஸ்த்ரங்களைப் பறித்தாலும் பறிக்கட்டும், அவனுடன் சேர்ந்து இருப்பதே நன்று என்று நினைத்துக் கூடலிழைக்கிறார்கள். கூடல் இழைப்பது என்பது குறி பார்ப்பதில் ஒரு வகை. பகவத் விஷயம் மிகவும் உயர்ந்ததாகவும் இனிமையாகவும் இருப்பதால், அவனிடத்தில் மிகவும் அன்பு கொண்ட அடியவர்களை, பரம சேதனான அவனை விட்டு, அசேதனமான மற்ற உபாயங்களைக் கொண்டு எப்படியாவது அவனை அடைந்து விடலாம் என்று எண்ணவைக்கும். இப்படி அடியார்களைப் பிரிவில் கலங்கச் செய்யவில்லை என்றால் பிரிந்திருக்கும் எம்பெருமானுக்குப் பெருமை இல்லை என்று ஆகிவிடுமே. ஆக, இந்தப் பதிகத்தில், கண்ணனைப் பெறுவதற்காக இவர்கள் கூடல் இழைத்துப் பார்க்கிறார்கள்.

முதல் பாசுரம். திருமாலிருஞ்சோலையில் எழுந்திருக்கும் மணவாளனான எம்பெருமான் சயனித்திருக்கும் திருவரங்கத்தில் அந்தரங்க கைங்கர்யத்தை ஆசைப்பட்டு அதற்காகக் குறிபார்க்கிறாள்.

தெள்ளியார் பலர் கை தொழும் தேவனார்
வள்ளல் மாலிருஞ்சோலை மணாளனார்
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிட
கொள்ளுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே!

கூடலே! தெளிவுடைய ஞானத்தை உடைய நித்யர்கள் மற்றும் முக்தர்கள் பலரும் வணங்கும் ஸ்வாமியாய், வள்ளலாய், திருமாலிருஞ்சோலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் மணவாளனான புருஷோத்தமன் திருப்பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருவரங்கத்திலே அவனுடைய திருவடிகளுக்குக் கைங்கர்யம் பண்ணும்படி அவன் நினைத்தான் என்றால் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

இரண்டாம் பாசுரம். எம்பெருமானைப் பார்த்தால் என்னைப் பெறுவதற்காக அவன் ஸாதனத்தை அனுஷ்டிப்பவன் போல் இருக்கிறான். அதின் பலனை நான் பெறும்படி செய்வாயா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர்
வாட்டம் இன்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன்
ஓட்டரா வந்து என் கைப் பற்றி தன்னொடும்
கூட்டுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே!

கூடலே! காட்டில் உள்ள திருவேங்கடமலையிலும் நகரமான திருக்கண்ணபுரத்திலும் ஒரு வருத்தமும் இல்லாமல், ஆனந்தத்துடன் நித்யவாஸம் செய்தருளுகிற வாமனனாய் அவதரித்த எம்பெருமான் ஓடிவந்து என் கையைப் பிடித்துத் தன்னோடு சேர்த்துக்கொள்வான் என்றால் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

மூன்றாம் பாசுரம். ஸர்வேச்வரனான கண்ணன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

பூமகன் புகழ் வானவர் போற்றுதற்
காமகன் அணி வாணுதல் தேவகி
மாமகன்* மிகு சீர் வசுதேவர் தம்
கோமகன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! எம்பெருமானின் திருநாபீகமலத்தில் பிறந்த ப்ரஹ்மாவும் புகழ்பெற்ற நித்யஸூரிகளும் பாடித் துதிப்பதற்குத் தகுந்த புருஷோத்தமனாய், அழகிய ஒளி படைத்த நெற்றியை உடைய தேவகிப்பிராட்டியுனுடைய சிறந்த பிள்ளையாய், மிக்க பெரும் நற்குணங்களை உடைய ஸ்ரீ வஸுதேவருடைய மாட்சிமை பொருந்திய பிள்ளையான கண்ணன் என்னிடத்தில் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

நான்காம் பாசுரம். ஆச்சர்யமான லீலைகளைச் செய்த கண்ணன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

ஆய்ச்சிமார்களும் ஆயரும் அஞ்சிட
பூத்த நீள் கடம்பேறிப் புகப் பாய்ந்து
வாய்த்த காளியன் மேல் நடம் ஆடிய
கூத்தனார் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! இடைப்பெண்களும் இடையர்களும் அஞ்சும்படி மலர்ந்து உயர்ந்திருந்த கடம்ப மரத்தின் மேலேறித் தன் திருவடி நீரினுள்ளே புகும்படிக் குதித்து (எம்பெருமானின் திருவடி படும்) பாக்யசாலியான காளியனின் தலை மேலே நாட்டியமாடிய நடனக் கலையில் வல்லவனான கண்ணன் என்னிடத்தில் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஐந்தாம் பாசுரம். விரோதிகளை அழிக்கும் ஸ்வபாவம் உடைய கண்ணன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

மாட மாளிகை சூழ் மதுரைப் பதி
நாடி நன்தெருவின் நடுவே வந்திட்டு
ஓடைமா மத யானை உதைத்தவன்
கூடுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே!

கூடலே! நெற்றியில் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பெருமதத்தை உடைய குவலயாபீடம் என்னும் யானையை உதைத்து அழித்த கண்ணன், மாடங்களை உடைய மாளிகைகளால் சூழப்பட்ட மதுரைமாநகரிலே நாம் இருக்கும் தெருவைத் தேடி வந்து, நம்முடன் எல்லோரும் பார்க்கும்படிக் கூடுவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஆறாம் பாசுரம். எனக்கு முன்னே எனக்காக இங்கே வந்து அவதரித்தவன் என்னுடன் கூடுவதற்கு வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

அற்றவன் மருதம் முறிய நடை
கற்றவன் கஞ்சனை வஞ்சனையினால்
செற்றவன் திகழும் மதுரைப் பதி
கொற்றவன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! முன்பே எனக்காகவே இருக்கக் கூடியவனாய் மருத மரங்களை முறிந்து விழும்படியாகத் தவழ் நடை பயின்றவனாய் கம்ஸனை வஞ்சனையினாலே அழித்தவனாய், ப்ரகாசிக்கிற மதுரை மாநகர்க்கு அரசனான கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஏழாம் பாசுரம். விரோதிகள் எல்லோரையும் அழித்த கண்ணன் என்னுடன் கூடுவதற்கு வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

அன்று இன்னாதன செய் சிசுபாலனும்
நின்ற நீள் மருதும் எருதும் புள்ளும்
வென்றி வேல் விறல் கஞ்சனும் வீழ முன்
கொன்றவன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! முற்காலத்தில் தீய கார்யங்களைச் செய்து வந்த சிசுபாலனும், நின்று கொண்டு இருந்த இரட்டை மருத மரங்களும், ஏழு எருதுகளும், கொக்கு வடிவில் வந்த பகாஸுரனும், வெற்றிவேலையும் பலத்தையும் உடைய கம்ஸனும் விழுந்து முடியும்படி எல்லோரும் பார்க்கும்படி கொன்ற கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

எட்டாம் பாசுரம். என்னிடம் ஆவலும் அன்பும் உள்ளன. அவனோ ரக்ஷகன் மற்றும் எளியவ்னும் கூட. இந்நிலையில் அவன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

ஆவல் அன்புடையார் தம் மனத்தன்றி
மேவலன் விரை சூழ் துவராபதிக்
காவலன் கன்று மேய்த்து விளையாடும்
கோவலன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! ஆவலையும் அன்பையும் உடையவர்களுடைய நெஞ்சு தவிர வேறிடத்தில் பொருந்தாதவனும் நல்ல நறுமணம் சூழ்ந்த த்வாரகைக்கு ரக்ஷகனும் கன்றுகளை மேய்த்து விளையாடும் கோபாலனுமான கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஒன்பதாம் பாசுரம். தன் உடைமையான உலகை அளந்துகொண்டவன் என்னையும் சேர்த்துக்கொள்ள வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

கொண்ட கோலக் குறள் உருவாய்ச் சென்று
பண்டு மாவலி தன் பெரு வேள்வியில்
அண்டமும் நிலனும் அடி ஒன்றினால்
கொண்டவன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! முற்காலத்திலே அழகிய ஆபரணங்களையெல்லாம் பூண்டு வாமனனாக மஹாபலியினுடைய சிறந்த யாக சாலையில் எழுந்தருளி மேலுலகங்களையும் கீழுலகங்களையும் ஒவ்வோரடியினாலே அளந்து கொண்ட த்ரிவிக்ரமன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

பத்தாம் பாசுரம். கஜேந்த்ராழ்வானை ரக்ஷித்த எம்பெருமான் எங்களை ரக்ஷிக்க வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

பழகு நான்மறையின் பொருளாய் மதம்
ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த எம்
அழகனார் அணி ஆய்ச்சியர் சிந்தையுள்
குழகனார் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! அநாதியான நான்கு வேதங்களுக்கும் உட்பொருளாயிருப்பவனாய், மதஜலம் பெருகும்படி நின்ற கஜேந்த்ராழ்வானின் துயர் நீங்கி வாழும்படி அருள்செய்தவனாய், எம்மை ஈர்க்கும் அழகை உடையவனாய், அழகிய இடைப்பெண்களின் நெஞ்சிலே குழைந்திருப்பவனான கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இப்பதிகத்தைப் பாட வல்லவர்களுக்குப் பலம் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

ஊடல் கூடல் உணர்தல் புணர்தலை
நீடு நின்ற நிறை புகழ் ஆய்ச்சியர்
கூடலைக் குழற்கோதை முன் கூறிய
பாடல் பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லை பாவமே

ஊடலோடே இருக்கை, குற்றங்களை உணர்த்துகை மற்றும் கூடி இருக்கை ஆகிய செயல்களிலே நெடுங்காலமாக நிலைத்து நின்ற, நிறைந்த புகழை உடைய இடைப்பெண்கள் கூடலிழைத்தமை பற்றி, அழகிய கூந்தலை உடைய ஆண்டாள் (நான்) அருளிச்செய்த இந்தப் பத்து பாசுரங்களையும் சொல்ல வல்லவர்களுக்கு எம்பெருமானைப் பிரிந்து துன்பப்படும்படியான பாவம் இல்லை.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 46 – pErAyiram udaiyAn

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

pErAyiram udaiyAn pEyppeNdIr num magaLaith
thIrA nOy seydhAn ena uraiththAL – chikkenamaRRu                     52

Word by Word Meanings

pEr Ayiram udaiyAn – one who has a thousand names (which reflect such innumerable activities)
(only that emperumAn)
pEy peNdIr – Oh womenfolk, who have lost your sense of knowledge
thIrA nOy seydhAn ena uraiththAL – (the fortune teller) ended her narration saying that only he caused such incurable disease.

vyAkyAnam

pEr Ayiram udaiyAn – he has a thousand names in order to protect his devotees, by indulging in such noble work. The term thousand does not refer to the numeral one thousand but to an inestimable number, just as it has been said in purusha sUktham 1 “sahasra SIrsha” (thousand heads). nammAzhwAr too said “pErum Or Ayiram piRa pala udaiya emperumAn” (my swAmy (lord) who has a thousand names). Just as emperumAn has innumerable qualities, forms, wealth etc for his devotees to experience deeply, he has thousands of names too for them to meditate on.

pEyppeNdIr – Even though I said that she has got this disease because she has not attained emperumAn, didn’t you people doubt whether this would have come about because of other deities? You have lost your knowledge [of what is correct and what is incorrect] because of excessive love [towards your daughter].

num magaLai – the one who was born in your womb. Will your daughter, who is a supreme devotee of emperumAn, and who was born in your stomach, be afflicted by the supreme deity or by other deities?

thIrA nOy seydhAn ena uraiththAL – she says that this disease will never be cured, to those who ask her as to when it will get cured. Just as it has been said in thiruvAimozhi 4-6-1uRRa nalnOy” (attained a good disease) since this disease of devotion towards bhagavAn is good to be accepted, she says that this is an incurable disease when they ask with trepidation “What should we do if this disease is cured?” Since this will exist until AthmA (soul) exists and will continue even after the soul reaches SrIvaikuNtam, she says that this will not get cured ever. This is termed as a disease since it is separation from emperumAn leading to sorrow.

ena uraiththAL – since the words of the fortune-teller are like a gentle waft of breeze mixed with droplets of water falling on her, parakAla nAyagi is reiterating the words.

uraiththAL – how beautifully did the fortune-teller describe these! It appears that just to hear her words, one can permanently be in this disease.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 9 – కర్మాధీనే

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 8

శ్లోకము 

కర్మాధీనే వపుషి కుమతిః కల్పయన్నాత్మభావం 

దుఃఖే మగ్నః కిమతి సుచిరం దూయతే జంతు రేషః  !

సర్వం త్యక్త్వా వరవరమునే ! సంప్రతి త్వత్ప్రసాదాత్ 

దివ్యం ప్రాప్తుం తవ పదయుగం దేహి మే సుప్రభాతమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

హే వరవరమునే = వరవరముని స్వామి 

ఏషః జంతుః = మీ  దాసుడైన ఈజీవాత్మ 

కర్మాధీనే = కర్మవశమున 

వపుషి = తన దేహములో 

ఆత్మభావం = ఆత్మభావాన్ని 

కల్పయన్ = తలంచి 

కుమతిః = దుర్బుద్ధిగలవాడై 

దుఃఖే మగ్నః = సంసారసాగరమనే దుఃఖసముద్రంలో మునిగినవాడై 

కిం దూయతే = ఎందుకువచ్చాడు 

ఇతి (మద్వా )= అని తమరుతలంచి 

సర్వం(దాసుడు ) = సంసారదుఃఖం మొదలైన వాటిని 

త్యక్త్వా = వదలి 

సంప్రతి = ఇప్పుడే 

తవ దివ్య పదయుగం ప్రాప్తుం = తమరి దివ్య పాదయుగళములను చేరటానికి అనువుగా 

త్వత్ప్రసాదాత్ = తమరి అనుగ్రహము వలన 

మే = దాసుడికి 

సుప్రభాతమ్ = పొద్దు పొడుపుగా 

దేహి = అనుగ్రహించాలి 

భావము:

‘ కర్మాధీనే ’ అని ప్రారంభించి , ‘ దూయతే జంతు రేషః ‘ అన్న వరకు ఉన్న మొదటి రెండు పాదాలు మామునులు  తమ శిష్యులను గురించి విచారించవలసిన విషయాన్ని తెలియజేస్తున్నాయి. 

ఇక్కడ ఇతి ,మత్వా కలసి ‘ త్యక్త్వా’ గా చెప్పబడింది. ఇప్పటిదాకా తమరిశ్రీపాదాలను  అనుభవించలేని కాలము ప్రళయరాత్రి . ఇక ఇప్పుడు తమరిశ్రీపాదాలను  అనుభవించబోవు కాలము దాసుడికి శుభోదయము అవుతుంది. తమరికి ఉన్న సహజ సిద్దమైన కారుణ్యగుణముతో ఈ కాలమును అజ్ఞాన తిమిరము నుండి బయటపడి  జ్ఞానోద యమును పొందే  శుభోదయముగా అనుగ్రహించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-9/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – மூன்றாம் திருமொழி – கோழியழைப்பதன்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< இரண்டாம் திருமொழி – நாமமாயிரம்

முன் பதிகத்தில் கண்ணனும் ஆண்டாள் முதலான இடைப்பெண்களும் கூடி இருக்க, இதைக் கண்ட இடைப்பெண்களின் பெற்றோர் “இப்படியே இவர்களை விட்டோம் என்றால் இவர்களின் கூடலினால் ஆனந்தம் தலைக்கேறி இவர்கள் அழிந்தே விடுவார்கள்” என்றெண்ணி, தங்கள் பெண்களைக் கண்ணனிடமிருந்து பிரித்து நிலவறைகளிலே அடைத்து விட்டனர். அந்நிலையிலே அப்பெண்கள் ஒரு பக்கமும் கண்ணன் மற்றொரு பக்கமும் தனித்தனியே மிகவும் வருந்தி வாடினர். இதைக் கண்ட பெற்றோர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் “இவர்களை இப்படியே பிரித்து வைத்தால் இவர்கள் இறந்தேவிடுவார்கள். கண்ணனுடன் நாமே இவர்களைச் சேர்த்தால் அதுவும் விபரீதமாக முடிகிறது. ஆக, இவர்களைக் கண்ணனுடன் சிறிதளவு சேரும் வகையில் நல்ல கணவனைப் பெறச் செய்யும் பனி நீராட்டம் (அதிகாலையில் சென்று நதியில் குளிப்பது) என்னும் செயலில் ஈடுபடுத்தி, அந்த ஸமயத்தில் கண்ணனுடன் சிறிது நேரம் இருக்க அனுமதித்து, நாம் அதைக் கண்டும் காணாமல் இருப்போம்” என்று அப்பெண்களைப் பனி நீராடச் சொன்னார்கள். கண்ணன் இவர்களை விடாமல் கவனித்து வருவதால் இந்த விஷயம் தெரிந்து அப்பெண்கள் அதிகாலையில் நீராடச் செல்லும்போது பின்தொடர்ந்து சென்றான். அப்பெண்கள் எவ்வளவு முன்னெச்சரிக்கையுடன் கண்ணனுக்குத் தெரியாமல் நீராடப் போனாலும் எப்படியோ பின்தொடர்ந்து சென்று அவர்கள் போன பொய்கைக்கரைக்கே இவனும் சென்றான். அவர்கள் இடைப்பெண்களாகையாலே தங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கரையிலே களைந்துவிட்டு நதியில் சென்று நீராடினர். அந்த ஸமயத்தில் கண்ணன் வந்து அந்த வஸ்த்ரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, குருந்த மரத்தின் மேல் ஏறி அமர்ந்தான். நீராடிவிட்டு வெளியே வந்த பெண்கள் தங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் காணாமல் “இது ஆகாசம் கொண்டதோ, திசைகள் கொண்டதோ இக்குளம் கொண்டதோ இல்லை நம் கண்ணன் தான் கொண்டானோ” என்று கலங்கி, அங்கே குருந்த மரத்தின் மேலே கண்ணனைப் பார்த்து, நடந்த விஷயத்தை உணர்ந்தார்கள். எப்படி இவன் நம் புடவையைப் பிடித்துக் கொண்டு நம்மைப் பின் தொடர்ந்து வந்து நாமறியாதபடி இவற்றைக் கொண்டானோ, அதே போல நாமும் இவனிடத்தில் எப்படியாவது இதை வாங்க வேண்டும் என்று பார்த்து, பல வழிகளில் கேட்டுக் கடைசியில் தங்கள் துன்பத்தை அவனுக்கு அறிவிக்க, அவனும் அவர்களுக்கு வஸ்த்ரங்களைத் திருப்பிக் கொடுத்து அவர்களுடன் கூடி இருந்தான்.

முதல் பாசுரம். தாங்கள் படும் துன்பத்தைக் கூறிக் கைதொழுது வஸ்த்ரங்களைத் தரும்படி யாசிக்கிறார்கள்.

கோழி அழைப்பதன் முன்னம் குடைந்து நீராடுவான் போந்தோம்
ஆழியஞ் செல்வன் எழுந்தான் அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டாய்!
ஏழைமை ஆற்றவும் பட்டோம் இனி என்றும் பொய்கைக்கு வாரோம்
தோழியும் நானும் தொழுதோம் துகிலைப் பணித்தருளாயே

திருவநந்தாழ்வானாகிற படுக்கையின்மேலே சயனித்திருப்பவனே! குளத்தில் நன்றாக மூழ்கி நீராடுவதற்காக கோழி கூவுவதற்கு முன் இங்கே வந்தோம். இப்பொழுது செல்வத்தை உடைய ஸூர்யனும் உதித்தான். நாங்கள் இங்கே மிகவும் துன்பப்படுகிறோம். இனி நாங்கள் குளத்திற்கு எப்பொழுதும் வரமாட்டோம். தோழியும் நானுமாக உன்னை கைகூப்பி வணங்குகிறோம். எங்கள் வஸ்த்ரங்களை கொடுத்தருள வேண்டும்.

இரண்டாம் பாசுரம். இவர்கள் நம்முடன் கூடி இருக்க ஆசைப்படாமல் வஸ்த்ரங்களைக் கேட்கிறார்களே என்றெண்ணி கரையில் மீதம் இருந்த சில வஸ்த்ரங்களையும் எடுத்துக் கொண்டு மரத்தின் மேலேறி அமர்ன்து கொண்டான் கண்ணன். அதைக் கண்ட பெண்கள் அவனிடம் தங்கள் வஸ்த்ரங்களைத் தருமாறு மிக வருத்தத்துடன் ப்ரார்த்திக்கிறார்கள்.

இதுவென் புகுந்தது ! இங்கந்தோ!  இப்பொய்கைக்கு எவ்வாறு வந்தாய்?
மதுவின் துழாய் முடி மாலே! மாயனே! எங்கள் அமுதே!
விதியின்மையால் அது மாட்டோம் வித்தகப் பிள்ளாய்! விரையேல்
குதிகொண்டு அரவில் நடித்தாய்! குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

இங்கே என்ன கார்யம் நடந்தது! ஐயோ! இந்த பொய்கைக்கு எவ்வழியாலே நீ வந்தாய்?  தேனொழுகும் இனிய திருத்துழாய் மாலையை அணிந்த கிரீடத்தை உடைய பெரியோனே! ஆச்சர்யமான செயல்களை உடையவனே! எங்களுக்கு அமிர்தத்தைப் போல  இனிமையாக இருப்பவனே! எங்களுக்கு பாக்யம் இல்லாததாலே உன்னுடன் கூடி இருக்க இசையமாட்டோம்! ஆச்சர்யமான லீலைகளை உடையவனே! அவஸரப்படாதே. காளியன் என்னும் நாகத்தின் மீது குதித்து நாட்டியம் ஆடியவனே! குருந்த மரத்தின்மேல் வைத்திருக்கும் வஸ்த்ரங்களை எங்களுக்குக் கொடுத்தருளவேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். அவன் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுக்கிறேன் என்று சொல்ல, அதை நம்பிப் பொய்கையில் இருந்து வெளியே வந்த சில பெண்களைப் பார்த்துச் சில ஆசை வார்த்தைகள் சொல்ல, அதைக் கண்டு அவர்கள் எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்துவிடு நாங்கள் இங்கிருந்து போகிறோம் என்று சொல்கிறார்கள்.

எல்லே! ஈதென்ன இளமை? எம்மனைமார் காணில் ஒட்டார்
பொல்லாங்கு ஈதென்று கருதாய் பூங்குருந்து ஏறி இருத்தி
வில்லால் இலங்கை அழித்தாய்! நீ வேண்டியதெல்லாம் தருவோம்
பல்லாரும் காணாமே போவோம் பட்டைப் பணித்தருளாயே

வில்லாலே லங்கையை அழித்தவனே! என்னே! இது என்ன விளையாட்டு! எங்கள் தாய்மார்கள் இங்கே நடப்பதைக் கண்டால் எங்களை வீட்டிலே சேர்க்கமாட்டார்கள். நீயோ நாங்கள் இப்படி வஸ்த்ரம் இல்லாமல் இருப்பதைத் தவறு என்று எண்ணாமல் இருக்கிறாய். பூக்கள் மலர்ந்திருக்கும் குருந்த மரத்தில் ஏறி அமர்ந்திருக்கிறாய். நீ எதை விரும்பினாலும் நாங்கள் கொடுக்கிறோம். இவ்வூரில் உள்ள பலரும் எங்களைப் பார்க்காதபடி நாங்கள் வீட்டை நோக்கிச் செல்வோம். எங்களுடைய பட்டு வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

நான்காம் பாசுரம். இப்படி இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் இவர்களை அச்சப்படுத்தும் சில செயல்களை அவன் செய்ய, அதைக் கண்டு அவர்கள் தங்கள் துன்பத்தைச் சொல்லி அவனுடைய அருளை ப்ரார்த்திக்கிறார்கள்.

பரக்க விழித்து எங்கும் நோக்கிப் பலர் குடைந்தாடும் சுனையில்
அரக்க நில்லா கண்ண நீர்கள் அலமருகின்றவா பாராய்
இரக்கமேல் ஒன்றும் இலாதாய்! இலங்கை அழித்த பிரானே!
குரக்கரசு ஆவதறிந்தோம் குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

லங்கையை அழித்த பிரானே! பலரும் நீராடும் இந்தப் பொய்கையின் கரையில் எல்லா திசைகளிலும் சுற்றிச் சுற்றி நன்றாக விழித்துப் பார்த்து, எங்கள் கண்களில் கண்ணீர் அடக்கினாலும் நிற்காமல் தளும்புகிறபடியை நன்றாகப் பார். சிறிது கூட இரக்கம் இல்லாதவனே! நீ மரம் ஏறும் குரங்குகளுக்குத் தலைவன் என்பதை அறிந்து கொண்டோம். குருந்த மரத்தின் மேலே உள்ள எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

ஐந்தாம் பாசுரம். ஆண்டாள் முமுக்ஷுக்களின் (ஆழ்வார்களின்) குடியில் பிறந்தவளாகையால், எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை அறிந்தவள். ஸ்ரீ கஜேந்த்ராழ்வான் ஆபத்திலே அழைத்தபோது, எம்பெருமான் தன் மேன்மை பாராமல் வந்தான். இதைக் கருத்தில் கொண்டு, எப்படி ஸ்ரீ கஜேந்த்ராழ்வான் துன்பப்பட்டானோ அதைவிட அதிகமாக நாங்கள் துன்பப்படுகிறோம். ஆகையால் எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும் என்கிறாள்.

காலைக் கதுவிடுகின்ற கயலொடு வாளை விரவி
வேலைப் பிடித்து என்னைமார்களோட்டில் என்ன விளையாட்டோ?
கோலச் சிற்றாடை பலவும் கொன்டு நீ ஏறி இராதே
கோலம் கரிய பிரானே! குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

கரிய திருமேனியை உடைய எம்பெருமானே! கயல் மீன்களும் வாளை மீன்களும் ஒன்றாய்க் கூடி எங்கள் கால்களைக் கடிக்கின்றன. நீ இப்படி எங்களைத் துன்புறுத்துவது தெரிந்து எங்கள் அண்ணன்கள் வேலைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்து உன்னை விரட்டி விட்டால், அது வேறு விதமான விளையாட்டிலே முடிந்து விடுமன்றோ?  நீ அழகிய சிற்றாடைகளை அணிந்துகொண்டு மரத்தின் மேல் இருக்காமல், குருந்த மரத்தில் உள்ள எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

ஆறாம் பாசுரம். இதில் தாங்கள் பொய்கையில் இருக்கும் தாமரைத் தண்டுகளாலே துன்பப்படுவதைச் சொல்லி ப்ரார்த்திக்கிறார்கள்.

தடத்தவிழ் தாமரைப் பொய்கைத் தாள்கள் எம் காலைக் கதுவ
விடத்தேள் எறிந்தாலே போல வேதனை ஆற்றவும் பட்டோம்
குடத்தை எடுத்தேற விட்டுக் கூத்தாட வல்ல எம் கோவே!
படிற்றை  எல்லாம் தவிர்ந்து எங்கள் பட்டைப் பணித்தருளாயே

விசாலமாயும் மலர்ந்த தாமரைகளை உடையதுமான பொய்கையிலே தாமரைத் தண்டுகள் எங்கள் கால்களைக் கடிக்க, விஷத்தை உடைய தேளாலே கொட்டப்பட்டதைப் போல நாங்கள் மிகவும் வேதனைப்பட்டோம். குடங்களை உயர எறிந்து கூத்தாட வல்ல எங்கள் தலைவனே! நீ செய்யும் தீம்புகளை விட்டு எங்கள் பட்டு வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்/

ஏழாம் பாசுரம். இதில் எங்களைப் போன்ற பெண்களைத் துன்புறுத்தி நீ நீதி தவறாதே என்று அறிவுரை கூறுகிறார்கள்.

நீரிலே நின்று அயர்க்கின்றோம் நீதி அல்லாதன செய்தாய்
ஊரகம் சாலவும் சேய்த்தால் ஊழி எல்லாம் உணர்வானே!
ஆர்வம் உனக்கே உடையோம் அம்மனைமார் காணில் ஒட்டார்
போர விடாய் எங்கள் பட்டைப் பூங்குருந்து ஏறி இராதே

ஒருவரும் இல்லாத ஊழிக் காலத்திலும் எல்லோரையும் காக்கும் சிந்தனையுடன் இருப்பவனே! நாங்கள் நீரிலே நின்று வருந்திகிறோம். அநீதியான செயல்களைச் செய்தாய். உன்னிடத்திலிருந்து தப்புவோம் என்று பார்த்தால், எங்கள் வீடுகளும் ஊரும் மிகவும் தொலைவில் உள்ளன. ஐயோ! நீ எங்களை இப்படிச் செய்தாலும், நாங்கள் உன்னிடத்திலே அன்பு கொண்டுள்ளோம். எங்கள் தாய்மார்கள் நாங்கள் உன்னுடன் கூடியிருப்பதைக் கண்டால் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். எங்கள் பட்டு வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும். மலர்ந்த புஷ்பங்களை உடைய குருந்த மரத்தில் அமர்ந்திருக்காதே.

எட்டாம் பாசுரம். உனக்கு வெட்கப்பட வேண்டும்படியான உறவை உடையவர்கள்  இங்கே வந்துள்ளார்கள். அவர்கள் முன்பு தீம்புகளைச் செய்து அவமானப்படாதே என்கிறார்கள்.

மாமிமார் மக்களே அல்லோம் மற்றும் இங்கு எல்லாரும் போந்தார்
தூமலர்க் கண்கள் வளரத் தொல்லையிராத் துயில்வானே!
சேமமேல் அன்றிது சாலச் சிக்கென நாம் இது சொன்னோம்
கோமள ஆயர் கொழுந்தே! குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

முற்காலத்தில் (பகலெல்லாம் தீம்பு செய்து) இரவுப்பொழுதில் பரிசுத்தமான மலர் போன்ற கண்கள் உறக்கத்துக்கு ஆட்படும்படி சயனித்திருப்பவனே! இங்குள்ளவர்கள் உனக்கு மாமன் மகள் முறையை உடையவர்கள் மாத்திரமன்று. மற்றும் உள்ள உறவு முறைகளான மாமிமார், அவர்கள் தாய்மார் ஆகியோரும் வந்துள்ளனர். நீ செய்யும் இந்தத் தீம்பு, தகுதியான செயலன்று. இவ்வார்த்தையை நாங்கள் உண்மையாகச் சொன்னோம். ஆயர் குடிக்கு இளம் கொழுந்து போன்றவனே! எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமான் இரண்டு நிலைகளில் இருப்பான். தன்னைக் கொண்டாடுபவர்க்கும் கார்யம் செய்வான், நிந்திப்பவர்க்கும் கார்யம் செய்வான். நாம் இவனைக் கொண்டாடி நன்மை பெறவில்லை. அதனால் நிந்தித்துப் பார்க்கலாம் என்று நிந்திக்கிறார்கள்.

கஞ்சன் வலை வைத்த அன்று காரிருள் எல்லில் பிழைத்து
நெஞ்சு துக்கம் செய்யப் போந்தாய் நின்ற இக்கன்னியரோமை
அஞ்ச உரப்பாள் அசோதை ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும்
வஞ்சகப் பேய்ச்சி பால் உண்ட மசிமையிலீ!  கூறை தாராய்

கம்ஸன் உன்னை அழிக்க நினைத்த காலத்தில் மிக்க இருளை உடைத்தான இரவில் பிழைத்து, இப்பொய்கையில் நிற்கின்ற இளம் பெண்களான எங்களுக்கு நெஞ்சில் துக்கத்தைக் கொடுக்க இங்கே வந்து சேர்ந்தாய். யசோதைப் பிராட்டியோ நீ பயப்படும்படி உன்னை அதட்டமாட்டாள். நீ தீம்பு செய்யும் அளவுக்கு உன்னை அனுமதிக்கிறாள். வஞ்சனை கொண்ட பூதனையின் பாலையும் உயிரையும் உண்ட லஜ்ஜையிலாதவனே! எங்களுடைய வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்துவிடு.

பத்தாம் பாசுரம். இந்தப் பதிகத்தை நன்கு கற்றிருப்பவர்களுக்குப் பலன் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

கன்னியரோடு எங்கள் நம்பி கரிய பிரான் விளையாட்டை
பொன்னியல் மாடங்கள் சூழ்ந்த புதுவையர் கோன் பட்டன் கோதை
இன்னிசையால் சொன்ன மாலை ஈரைந்தும் வல்லவர் தாம் போய்
மன்னிய மாதவனோடு வைகுந்தம் புக்கு இருப்பாரே

எங்களுக்கு ஸ்வாமியான, கரிய நிறத்தனான கண்ணபிரான் ஆயர்சிறுமியர்களுடன் செய்த தெய்வீக விளையாட்டைக் குறித்து பொன்போன்று அழகிய மாடங்களால் சூழப்பட்ட ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் உள்ளவர்களுக்குத் தலைவரான பெரியாழ்வார் திருமகளான ஆண்டாள் (நான்) இனிய இசையால் அருளிச்செய்த பாமாலையாகிய இந்தப் பத்து பாசுரங்களையும் கற்கவல்லவர்கள் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் போய் ஸ்ரீவைகுண்டத்தை அடைந்து அங்கே எப்பொழுதும் பொருந்தி வாழ்கிற ஸ்ரீமந் நாராயணனோடு கூடி உயர்ந்த அனுபவத்துடன் வாழ்வார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 45 – thIrAdha sIRRaththAl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

thIrAdha sIRRaththAl senRiraNdu kURAga
IrA adhanai idar kadindhAn emperumAn                             51

 Word by Word Meanings

thIrAdha sIRRaththAl senRu – going (to the bank of that pond) with uncontrolled fury
iraNdu kURAga – as two pieces
IrA – split (that crocodile)
adhanai idar kadindhAn emperumAn – emperumAn who removed the sorrow of gajEndhran

vyAkyAnam

thIrAdha sIRRaththAl – his anger could not be controlled even after protecting the elephant. His uncontrolled anger stemmed from the thought “What is the point in my letting the elephant be initially caught by the crocodile and then protecting him after he had been hurt?” After the mahAbhAratha war, it is said “nAthisvasthamanA yayau” (he left without his mental agony removed). He left for SrIvaikuNtam with the thought “I did not do anything after dhraupadhi called out to me as ‘gOvindha’”

sIRRaththAl senRu – it appeared that he went on the vehicle of anger and not on the vehicle garuda. Since he was under the control of anger, he went in the path showed by anger. He did not go as per his decision.

iraNdu kURAga IrA – if he had tried to pull the crocodile, the elephant would have got hurt more. Hence he split the crocodile into two, using his chakrAyudham (disc) such that the crocodie released its grip on the elephant’s leg.`

adhanai idar kadindhAn – he assuaged the hurt elephant by gently rubbing his divine hand on the place where the crocodile had gripped, blowing on that spot with his mouth, fomenting that spot with the soft end of his divine upper cloth etc. As per gajEndhran, hurdle to his kainkaryam [of submitting the blossomed lotus flower at the divine foot of emperumAn] is the reason for sorrow. As per emperumAn, the hurt caused by crocodile is the reason for sorrow.

emperumAn – the fortune-teller refers to him as “My Lord” as if she had obtained all the comforting acts of emperumAn that the elephant had got.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 44 – pOrAnai poygaivAy

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

pOrAnai poygaivAyk kOtpattu ninRalaRi
nIrAr malarkkamalam koNdOr nedum kaiyAl                                    49
nArAyaNA O! maNivaNNA! nAgaNaiyAy!
vArAy en Aridarai nIkkAy ena veguNdu                                 50

Word by Word Meanings

poygai vAy kOL pattu ninRu alaRi – feeling distressed after being caught in water, in the mouth of a  crocodile
Or nedu kaiyAl nIr Ar kamalam malar koNdu – with a long trunk, taking lotus flowers which had just then blossomed
O nArAyaNA! maNivaNNA! nAgaNaiyAy! – “Oh nArAyaNa! Oh one with blue gemstone like complex! Oh one who is lying on the serpent-bed!
vArAy en Ar idarai nIkkAy ena – you should come; you should mercifully remove my great sorrow” crying out loudly, like this
(hearing that cry of despair)
veguNdu – getting furious (on the crocodile)

vyAkyAnam

pOrAnai – elephant which engages in war. This elephant, gajEndhran, is a sAthvic (purely good) entity; hence we cannot construe that he engages wantonly in battle with others. As a behaviour consistent with his creed, due to exultation, roaming around, hitting against mountains, is termed as engaging in war.

poygai vAy – it is capable of destroying its enemies if the fight is on land which is its natural ground. However, since it is in water, which is the favourite land for crocodile, it is suffering.

kOtpattu – being caught by its enemy, the crocodile.

ninRu – while the crocodile was trying to pull it into water, the elephant was trying to drag the crocodile to the bank (of the water body). Since it was going on for a very long time, the elephant stood, gradually losing its strength.

nIrAr malarkkamalam koNdOr nedum kaiyAl – except for its trunk in which it was holding the just blossomed lotus which he wanted to submit at the divine feet of emperumAn, the elephant was fully immersed in water.

nIrAr malarkkamalam – Since it was meant for emperumAn, despite a long time having passed since it was plucked from water, the lotus appeared fresh, as if it were still in water.

nArAyaNA O! – “Oh the one who is the means and the end benefit for the entire society of sentient entities! Am I not one among that society? If you do not protect me, is there any way for your nArAyaNathvam (the nature of being the refuge for all) to be sustained?” When asked whether he wanted his life to be saved after destroying the crocodile, gajEndhra says

maNivaNNA – Am I not desirous of seeing your divine form which is like a bluish gemstone? Are you not the one who gives his divine form to quench the thirst of your devotees who are suffering from thApathrayam? [thApathrayam is sufferance at the hands of nature, one’s own deeds and emperumAn’s divine mind) Are you not the one manifesting your form to your devotees as mentioned in jithanthE SlOkam “bhakthAnAm” (for the sake of devotees)? When such is the case, would you hide your form from me?

nAgaNaiyAy – are you not the one lying on thiruvananthAzhwAn (AdhiSEshan) who desires to experience and enjoy your divine form?

vArAy – you should come, donning your beautiful form to remove all my sorrows.

en Ar idarai nIkkAyAr idar – huge obstacle. Here, the obstacle is not the one caused by crocodile. gajEndran wants only to submit the [lotus] flower, before it withers away, at the divine feet of emperumAn. The hurdle to the kainkaryam at the divine feet of the ordained lord is the obstacle meant here. gajEndhra’s words were “nAham kaLEbarasyAsya thrANArtham madhusUdhana I karastha kamalAnyEva pAdhayOrarpithum thava II” (Oh madhusUdhana! I am not praying for the sustenance of this body. I am praying only for submitting the flower in my hand at your divine feet)

ena – as gajEndhran said in this way

ena veguNdu – As soon as he heard these words, the supreme being became very furious at the crocodile. parASara bhattar says in his SrI rangarAja sthavam “bhagvathas thvarAyai nama:” (Oh emperumAn! I salute your anger).

veguNdu – Just as it is said in SrI rAmAyaNam AraNya kANdam 24-34 “kOpamAhArayath thIvram” (if someone commits an offence on him, he puts on an act of anger) if the offence is committed on him, the anger will be something invited; if the offence is committed on his devotee, just as it is mentioned in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 59-136 “kOpasya vaSamEyivAn” (he comes under the influence of anger), anger will become his basic nature. In this case, since the offence was on his distinguished devotee, his anger was furious.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – இரண்டாம் திருமொழி – நாமமாயிரம்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< முதல் திருமொழி – தையொரு திங்கள்

எம்பெருமான் இப்படி இவர்கள் வேறு தேவதையான மன்மதனின் காலில் விழுந்து ப்ரார்த்திக்கும்படி இவர்களை நாம் கைவிட்டோமே என்று மனம் நொந்தான். திருவாய்ப்பாடியில் தான் இருந்த காலத்தில் அங்கிருந்த இடையர்கள் இந்த்ரனுக்குப் படையல் வைக்க, பரதெய்வமான நாம் இங்கே இருக்கும்போது தாழ்ந்த தேவதையான இந்த்ரனை இவர்கள் வணங்குகிறார்களே என்று வருந்தி அவர்களை கோவர்தன மலைக்கே அந்தப் படையலை வைக்கும்படிச் செய்து தானே அதை உண்டானே. அதே போல தன்னையே நம்பி இருக்கும் ஆண்டாளும் அவள் தோழிகளும் மற்ற தேவதையிடத்திலே செல்லும்படித் தான் வைத்ததை நினைத்துப் பார்த்து, இனி இவர்களை நாம் காக்கவைக்கக் கூடாது என்றெண்ணி இவர்கள் இருக்கும் இடத்துக்கு வர, இவர்களோ அவனிடத்தில் கோபம் கொண்டு சிற்றில் (சிறு மணல் வீடு) கட்டி விளையாடுவதாக அவனை மதிக்காமல் இருந்தனர். அதைக்கண்டு அவன் இவர்களுடைய சிற்றில்களை அழிக்கப் பார்க்க, இவர்கள் அதைத் தடுக்க, இவ்வாறு பெரும் ஊடலுக்குப் பின் கூடலும் அதற்குப் பின் மீண்டும் பிரிவாக முடிந்தது.

முதல் பாசுரம். இது பங்குனி மாதம் ஆகையாலே மன்மதன் வரும் வழியில் நாங்கள் சிற்றில் இழைக்கிறோம். இதை நீ கலைப்பது சரியன்று என்கிறார்கள்.

நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நின்ற நாராயணா! நரனே! உன்னை
மாமி தன் மகனாகப் பெற்றால் எமக்கு வாதை தவிருமே
காமன்போதரு காலம் என்று பங்குனி நாள் கடை பாரித்தோம்
தீமை செய்யும் சிரீதரா! எங்கள் சிற்றில் வந்து சிதையேலே

எம்பெருமான் நர நாராயண ரிஷிகளாக அவதாரம் செய்ய, தேவர்கள் எம்பெருமானுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி ஸ்தோத்ரம் செய்வதாகவும், பரமபதத்தில் இருக்கும் நாராயணா என்றும் ஸ்ரீ ராமனாக நர ரூபத்தில் அவதரித்தவனே என்றும் நித்யஸூரிகள் எம்பெருமானுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி ஸ்தோத்ரம் செய்வதாகவும் இரண்டு அர்த்தம். அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானே! எங்கள் மாமியான யசோதைப் பிராட்டி உன்னைத் தன்னுடைய மகனாகப் பெற்றால், எங்களுக்குத் துன்பப்படுவதில் இருந்து விடுதலை கிடைக்குமா? மன்மதன் வரும் காலம் என்று பங்குனி மாதத்தில் அவன் வரும் வழியை அலங்கரித்தோம். தீம்புகளை செய்யுமவனாய், ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் கேள்வனே! நாங்கள் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து எங்களுடைய சிற்றில்களைச் சிதைக்காதே.

இரண்டாம் பாசுரம். நாங்கள் மிகவும் முயன்று கட்டியிருக்கும் சிற்றில்களைச் சிதைக்காதே என்கிறார்கள்.

இன்று முற்றும் முதுகு நோவ இருந்திழைத்த இச்சிற்றிலை
நன்றும் கண்ணுற நோக்கி நாங்கொளும் ஆர்வம் தன்னைத் தணிகிடாய்
அன்று பாலகனாகி ஆலிலை மேல் துயின்ற எம் ஆதியாய்!
என்றும் உன்தனக்கு எங்கள் மேல் இரக்கம் எழாதது எம் பாவமே

இன்று முழுவதும் முதுகு நோகும்படி ஒரே இடத்தில் அசையாமல் இருந்து முயன்று செய்த இந்தச் சிற்றிலை நாங்கள் நன்றாகப் பார்த்து அனுபவிக்கும்படி எங்கள் ஆசையை நிறைவேற்று. மஹா ப்ரளயம் வந்த காலத்திலே ஒரு சிறு குழந்தையாகி ஓர் ஆலந்தளிரிலே சயனித்திருந்தவனாய் எங்களுக்குக் காரணபூதனானவனே! உனக்கு எங்கள் விஷயத்தில் எப்பொழுதும் இரக்கம் இல்லாமல் இருப்பதற்கு எங்கள் பாபமே காரணமாகும்.

மூன்றாம் பாசுரம். சிற்றில் சிதைப்பதையும் கடைக்கண்களால் எங்களை நலிவதையும் நிறுத்தவேண்டும் என்கிறார்கள்.

குண்டுநீர் உறை கோளரீ! மத யானை கோள் விடுத்தாய் உன்னைக்
கண்டு மாலுறுவோங்களைக் கடைக் கண்களாலிட்டு வாதியேல்
வண்டல் நுண்மணல் தெள்ளி யாம் வளைக் கைகளால் சிரமப்பட்டோம்
தெண்திரைக் கடல் பள்ளியாய்! எங்கள் சிற்றில்  வந்து சிதையேலே

ஆழமான ப்ரளய நீர்க் கடலிலே சயனித்திருக்கும் பலம் மிகுந்த சிங்கத்தைப் போன்றவனே! மதம்கொண்ட கஜேந்த்ராழ்வானுக்கு வந்த துன்பத்தைப் போக்கியவனே! உன்னைக் கண்டு ஆசைப்படும் எங்களை உன்னுடைய கடைக்கண்களால் பார்த்துத் துன்புறுத்தாதே. நாங்கள் வண்டலில் உள்ள சிறிய மணலைத் தெளித்து வளையல்களணிந்த கைகளால் கஷ்டப்பட்டு இந்த சிற்றில்களைக் கட்டியுள்ளோம். தெளிந்த அலைகளையுடைய திருப்பாற்கடலைப் படுக்கையாகக் கொண்டவனே! எங்கள் சிற்றில்களை வந்து அழிக்காதே.

நான்காம் பாசுரம். உன் முகம் என்னும் மாய மந்த்ரத்தை வைத்து எங்களை மயக்கி எங்கள் சிற்றிலை அழிக்காதே என்கிறார்கள்.

பெய்யுமா முகில் போல் வண்ணா! உன்தன் பேச்சும் செய்கையும் எங்களை
மையல் ஏற்றி  மயக்க உன் முகம் மாய மந்திரம் தான் கொலோ?
நொய்யர் பிள்ளைகள் என்பதற்கு உன்னை நோவ நாங்கள் உரைக்கிலோம்
செய்ய தாமரைக் கண்ணினாய்! எங்கள் சிற்றில் வந்து சிதையேலே

மழையாகப் பெய்து கொண்டிருக்கும் கரிய மேகம் போன்ற திருநிறத்தை உடையவனே! உன் தாழ்ந்த பேச்சுக்களும் செயல்களும் எங்களை பிச்சேற்றிக் கலங்கச்செய்வதற்கு உன்னுடைய திருமுகம் சொக்குப்பொடியோ? செந்தாமரை மலர் போன்ற திருக்கண்களை உடையவனே! “இவர்கள் தாழ்ந்தவர்கள், இளம் பிள்ளைகள்” என்று பிறர் சொல்லுவதற்கு பயந்து, நீ வருந்தும்படி நாங்கள் வார்த்தை சொல்லாமல் இருக்கிறோம். எங்கள் சிற்றில்களை வந்து அழிக்காதே.

ஐந்தாம் பாசுரம். நீ என்ன செய்தாலும் நாங்கள் கோபப்படாமல் இருப்பது உன் கண்களுக்குத் தெரியவில்லையா என்கிறார்கள்.

வெள்ளை நுண்மணல் கொண்டு சிற்றில் விசித்திரப்பட வீதி வாய்த்
தெள்ளி நாங்கள் இழைத்த கோலம் அழித்தியாகிலும் உன்தன் மேல்
உள்ளம் ஓடி உருகல் அல்லால் உரோடம் ஒன்றுமிலோம் கண்டாய்
கள்ள மாதவா! கேசவா! உன் முகத்தன கண்கள் அல்லவே

கபடச் செயல்களையுடைய மாதவா! கேசவா! வெளுத்துச் சிறுத்திருக்கும் மணல்களைக் கொண்டு நாங்கள் தெருவிலே எல்லோரும் ஆச்சர்யப்படும்படி தெளித்து இழைத்த அழகிய சிற்றில்களை நீ அழித்தாயாகிலும், எங்கள் நெஞ்சு உடைந்து உருகுமே தவிர, உன் மேல் சிறிதும் கோபப்படமாட்டோம். உன் திருமுகத்தில் இருப்பது கண்கள்தானே? அவற்றைக் கொண்டு நீயே பார்க்கலாமே.

ஆறாம் பாசுரம். சிற்றில் அழிப்பது என்று நீ வேறொன்றை நினைக்கிறாய். அது எங்களுக்குப் புரியவில்லை என்கிறார்கள்.

முற்றிலாத  பிள்ளைகளோம் முலை போந்திலாதோமை நாள் தொறும்
சிற்றில் மேலிட்டுக் கொண்டு நீ சிறிதுண்டு திண்ணென நாம் அது
கற்றிலோம் கடலை அடைத்து அரக்கர் குலங்களை முற்றவும்
செற்று இலங்கையைப் பூசலாக்கிய சேவகா! எம்மை வாதியேல்

கடலில் அணைகட்டி ராக்ஷஸருடைய குலங்களை முழுவதும் அழித்து இலங்கையை யுத்தபூமியாக்கிய வீரனே! சிறு பிள்ளைகளாய், முலைகளும் கிளரப்பெறாத எங்களை தினமும் சிற்றில் அழிப்பதை ஒரு காரணமாகக் கொண்டு நீ செய்யும் செயல்களுக்கு உட்கருத்து ஒன்று உண்டு. அந்தக் கருத்தை நாங்கள் கற்று அறியவில்லை. எங்களை நீ துன்புறுத்தாதே.

ஏழாம் பாசுரம். உன்னுடைய தர்மபத்தினிகளின் மேல் ஆணை, எங்கள் சிற்றில்களை அழிக்காதே என்கிறார்கள்.

பேதம் நன்கறிவார்களோடு இவை பேசினால் பெரிது இன்சுவை
யாதும் ஒன்றறியாத பிள்ளைகளோமை நீ நலிந்து என் பயன்?
ஓதமா கடல் வண்ணா! உன் மணவாட்டிமாரொடு சூழறும்
சேது பந்தம் திருத்தினாய்! எங்கள் சிற்றில்வந்து சிதையேலே

உன் பேச்சின் விதங்களை நன்றாக அறிய வல்லவர்களோடு இப்பேச்சுக்களை நீ பெசினால் உனக்கு மிகவும் இனிமையாக இருக்கும். ஒன்றும் அறியாத சிறு பெண்களான எங்களை நீ துன்புறுத்துவதால் என்ன பயன் உண்டு? அலைகள் பொருந்திய கடல்போன்ற திருநிறத்தை உடையவ கண்ணனே! கடலில் அணை கட்டியவனே! உன்னுடைய தர்மபத்தினிகளின் மேல் ஆணை. எங்கள் சிற்றில்களை வந்து அழிக்காதே.

எட்டாம் பாசுரம். எவ்வளவு இனிமையான பதார்த்தமானாலும், நெஞ்சில் கசப்பு இருந்தால், அது சுவையாக இருக்காது என்று தெரிந்துகொள் என்கிறார்கள்.

வட்டவாய்ச் சிறு தூதையோடு சிறு சுளகும் மணலும் கொண்டு
இட்டமா விளையாடுவோங்களைச் சிற்றில் ஈடழித்து என் பயன்?
தொட்டுதைத்து நலியேல் கண்டாய் சுடர்ச் சக்கரம் கையில் ஏந்தினாய்!
கட்டியும் கைத்தால் இன்னாமை அறிதியே கடல் வண்ணனே!

ஒளிபொருந்திய திருவாழியைத் திருக்கையில் ஏந்தி நிற்கும் எம்பெருமானே! கடல்போன்ற வடிவை உடையவனே! வட்டமான வாயைக் கொண்ட சிறிய பானையோடு, சிறிய குச்சியையும் மணலையும் கொண்டுவந்து இஷ்டப்படி விளையாடும் எங்களுடைய சிற்றிலை மீண்டும் அழிப்பதனால் என்ன பயன்? கையால் தொட்டும் காலால் உதைத்தும் துன்புறுத்தாதே. நெஞ்சம் கசந்து போனால், சர்க்கரைக் கட்டியும் ருசிக்காது என்பதை அறிவாய்தானே?

ஒன்பதாம் பாசுரம். கண்ணனோடு கூடியதைச் சொல்லி அனுபவிக்கிறார்கள்.

முற்றத்தூடு புகுந்து நின் முகம் காட்டிப் புன்முறுவல் செய்து
சிற்றிலோடு எங்கள் சிந்தையும் சிதைக்கக் கடவையோ? கோவிந்தா!
முற்ற மண்ணிடம் தாவி விண்ணுற நீண்டளந்து கொண்டாய்! எம்மைப்
பற்றி மெய்ப்பிணக்கிட்டக்கால் இந்தப் பக்கம் நின்றவர் என் சொல்லார்?

கோவிந்தா! ஒரு திருவடியினால் பூலோகம் முழுதும் தாவி அளந்து, மற்றொரு திருவடியை ஆகாசத்தளவும் நீட்டி மேலுலகங்களையும் அளந்து கொண்டவனே!  நாங்கள் விளையாடுகிற முற்றத்திலே வந்து புகுந்து, உனது திருமுகத்தைக் காட்டி, புன்முறுவல் செய்து, எங்கள் சிற்றிலையும் நெஞ்சையும் அழிப்பாயோ? அதற்கு மேலே எங்களைப் பற்றி அணைத்துக் கொண்டாய் என்றால் அருகில் இருப்பவர்கள் என்ன வார்த்தை சொல்லுவார்கள்?

பத்தாம் பாசுரம். இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களை அர்த்தத்துடன் அனுபவிக்க வல்லவர்களுக்குப் பலம் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

சீதை வாய் அமுதம் உண்டாய்! எங்கள் சிற்றில் நீ சிதையேல் என்று
வீதி வாய் விளையாடும் ஆயர் சிறுமியர் மழலைச் சொல்லை
வேத வாய்த் தொழிலார்கள் வாழ் வில்லிபுத்தூர் மன் விட்டுசித்தன் தன்
கோதை வாய்த் தமிழ் வல்லவர் குறைவின்றி வைகுந்தம் சேர்வரே

ஸீதாப் பிராட்டியின் அதராம்ருதத்தைப் பருகினவனே! “நாங்கள் கட்டும் சிற்றில்களை நீ சிதைக்காதே” என்று சொல்லும், வீதியில் விளையாடும் இடைப் பெண்களுடைய மழலைச் சொற்களை உட்கொண்டு, வேதம் சொல்லும் வாயை உடையவர்களும், வேதத்தில் சொல்லப்படும் கர்மங்களைச் செய்பவர்களுமான மேன்மக்கள் வாழுமிடமான ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்குத் தலைவரான பெரியாழ்வாரின் திருமகளான ஆண்டாளுடைய (என்னுடைய) தமிழ்ப் பாசுரங்களை ஓதவல்லவர்கள் எந்தக் குறையும் இல்லாமல் பரமபதத்தை அடைவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org