Category Archives: thiruvAimozhi nURRandhAdhi

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – తనియన్లు

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

తనియన్ – 1

అల్లుమ్ పగలుమ్ అనుభవిప్పార్ తఙ్గలుక్కు 

 చొల్లుమ్ పొరుళుమ్ తొగుత్తురైత్తాన్ – నల్ల 

మాణవాళ మామునివన్ మారన్ మఱైక్కు                                                               

తణవా నూఱ్ఱందాది తాన్ !

 

ప్రతిపదార్థము :

అల్లుమ్ పగలుమ్ = రేయింబవళ్ళు

చొల్లుమ్ పొరుళుమ్ = తిరువాయ్మొళిలోని శబ్దార్థములను

అనుభవిప్పార్ తఙ్గలుక్కు = తిరువాయ్మొళిని అనుభవించేవారికి  

నల్ల = లోక క్షేమాన్ని కోరే మంచి

మానవాళ మామునివన్ త్తాన్= పరమ విలక్షణులైన మణవాళమామునులు

మారన్ = కృపా సముద్రులైన నమ్మాళ్వార్ల

మరైక్కు = సామవేద సారమైన నమ్మాళ్వార్ల తిరువాయ్మొళికి

తణవాగ = పొందికగా

నూఱ్ఱందాది త్తాన్ = తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది

తొగుత్తు = గ్రహించి, కూర్చి

ఉరైత్తాన్ = అనుగ్రహించారు

సంక్షిప్త వివరణ:

తిరువాయ్మొళి ని రాత్రింపగలు వదలకుండా విని దానిలోని అమృతాన్ని పానంచేసి ఆనందించాలన్న కోరిక అందరికి వుంటుంది. అందుకనే పరమ విలక్షణులైన మనవాళ మామునులు ఎంతో కృపతో తిరువాయ్మొళికి  సంగ్రహంగా ‘తిరువాయ్మొళి నూత్తందాది’  అనే గ్రంధాన్ని నూరు పాశురాలతో మనకు అనుగ్రహించారు. 

 

తనియన్ – 2

మన్ను పుగళ్ శేర్ మాణవాళ మామునివన్

తన్ అరుళాల్ ఉట్పోరుళ్గళ్  తన్నుడనే సొన్న

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాదియామ్ తేనై

ఒరువా తరుందు నెంజే ఉఱ్ఱు !

ప్రతిపదార్థము :

నెంజే = ఓ మనసా

మన్ను పుగర్ శేర్ = ఈ లోకంలో స్థిరమైన కీర్తిని కలిగి ఉన్న

మానవాళ మామునివన్ = మానవాళ మామునులు

తన్నరుళాల్ = అపారమైన కృపతో

ఉట్పోరుళ్ గళ్ తన్నుడనే, = గంభీరమైన అర్థాలను

శొన్న = అనుగ్రహించిన

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది యామ్ తేనై = తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది అనే తేనెను

 ఉఱ్ఱుమ్ = పొంది

ఒరువాద = అవిచ్ఛిన్నంగా

అరున్దు = అనుభవించు  

 సంక్షిప్త వివరణ:

               ఓ మనసా ! ఈ భూలోకంలో గొప్ప పేరుగాంచిన మానవాళ మామునులు చేత ఉజ్జీవనం కోసం ఎంతో కృపతో ఘనమైన తిరువాయ్మొళి నూత్తందాదిని అనుగ్రహించారు. తిరువాయ్మొళిలోని సారమనే తేనెలను నిరంతరం పానం చేసి తరించు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-thaniyans-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ತಿರುವಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರಂದಾದಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಪಾಸುರ 1 ರಿಂದ 10

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:

ತಿರುವಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರಂದಾದಿ

<< ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ಪಾಸುರ-1
ಅವ:
(ಉಯರ್ವೇ ಪರನ್ ಪಡಿ…) ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಪರತ್ವವನ್ನು (ಅತ್ಯುತ್ಕ್ರುಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವನ್ನು) ಹಾಗು ” ಪರ ದೇವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಉಜ್ಜೀವಿಸಿ ” ಎಂದು ಚೇತನರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಾಧನವಾಗಿರುವ ಆಳ್ವಾರಿನ ದಿವ್ಯ ವಾಕ್- ಮೊದಲ ದಶಕದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮಾಮುನಿಗಳು ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಉಯರ್ವೇ ಪರನ್ ಪಡಿಯೈ ಉಳ್ಳದೆಲ್ಲಾಮ್ ತಾನ್ ಕಣ್ಡುಙ
ಉಯರ್ ವೇದ ನೇರ್ ಕೊಣ್ಡುರೈತ್ತು – ಮಯರ್ವೇದುಮ್
ವಾರಾಮಲ್ ಮಾನಿಡರೈ ವಾೞ್ವಿಕ್ಕುಮ್ ಮಾಱನ್ ಸೊಲ್
ವೇರಾಗವೇ ವಿಳೈಯುಮ್ ವೀಡು

ವೈಭವನ್ವಿತನಾದ ಪರ ದೇವನ(ಭಗವಾನಿನ) ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಪರಮಪ್ರಮಾಣವಾಗಿರುವ ಶ್ರುತಿಯಛಾಯೆಯಲ್ಲಿಯೆ (ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ /ಶ್ರುತಿಯು ಹೇಳಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ) ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರಿನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದಿವ್ಯ ವಾಕ್ , ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದ ಲವಲೇಶವೂ (ಸ್ವಲ್ಪವೂ/ಒಂದಿಷ್ಟೂ) ಇರದಂತೆ ಮಾಡಿ ಉಜ್ಜೀವಿಸಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವುದು.ಚ

ಪಾಸುರ 2
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಸಂಸಾರಿಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಕೃಪೆಯಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಆಳ್ವಾರಿನ ದಿವ್ಯ ಹೃದ್ಯದಂತೇ ಇರಲು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ವಾಗನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ವೀಡು ಸೆಯ್ದು ಮಟ್ರೆವೈಯುಮ್ ಮಿಕ್ಕ ಪುಗೞ್ ನಾರಣನ್  ತಾಳ್
ನಾಡು ನಲತ್ತಾಲ್ ಅಡೈಯ ನನ್ಗುರೈಕ್ಕುಮ್ – ನೀಡು ಪುಗೞ್
ವಣ್ ಕುರುಗೂರ್ ಮಾಱನ್ ಇನ್ದ ಮಾನಿಲತ್ತೋರ್ ತಾಮ್ ವಾೞಪ್
ಪಣ್ಬುಡನೇ ಪಾಡಿ ಅರುಳ್ ಪತ್ತು
ಮಹತ್ತಾದ ವೈಭವವನ್ನು ಉಳ್ಳವರಾದ ಶ್ರೀಮದ್ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರಿನ ನಾಯಕರಾದ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹಾಡಿದ ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೀರ್ತಿಮಯವಾದ ಶ್ರಿಮನ್ನಾರಾಯಣ ಪಾದಗಳನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿಯ ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಪಾಸುರ-3
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಭಗವಾನಿನ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು (ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಬಹುದಾದವನು) (ಆಳ್ವಾರಿನ) ದಿವ್ಯ ವಾಕ್ ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಪತ್ತುಡೈಯೋರ್ಕ್ಕೆನ್ಱುಮ್ ಪರನ್ ಎಳಿಯನಾಮ್ ಪಿಱಪ್ಪಾಲ್
ಮುತ್ತಿ ತರುಮ್ ಮಾನಿಲತ್ತೀರ್ ಮೂಣ್ಡವನ್ಪಾಲ್ – ಪತ್ತಿ
ಸೆಯ್ಯುಮ್
ಎನೆಱುರೈತ್ತ ಮಾಱನ್ ತನಿನ್ ಸೊಲ್ಲಾಲ್ ಪೋಮ್ ನೆಡುಗಚ್
ಚೆನ್ಱ ಪಿಱಪ್ಪಾಮ್ ಅನ್ಜಿಱೈ
ಆಳ್ವಾರು ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ, “ಓ! ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿಯ ವಾಸಿಗಳೇ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಬಹುದಾದವನು, ಅವತಾರಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುವನು. ತನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಕ್ತಿಯಿರಲಿ “ಎಂದು  ಹೇಳಿದ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ ಕರ್ಮಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವವು.

ಪಾಸುರ-4
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ದೂತರಾಗಿ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ತನ್ನ ಅಪರಾಧ ಸಹತ್ವವೆಂಬ ಗುಣದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬೇಡುವ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಅಞ್ಜಿಱೈಯ ಪುಟ್ಕಳ್ ತಮೈ ಆೞಿಯಾನುಕ್ಕು ನೀರ್
ಎನ್ ಸೆಯಲೈಚ್ ಚೊಲ್ಲುಮ್ ಎನ ಇರನ್ದು – ವಿನ್ಜ
ನಲನ್ಗಿಯದು ಮಾಱನಿನ್ಗೇ ನಾಯಗನೈತ್ ತೇಡಿ
ಮಲನ್ಗಿಯದುಮ್ ಪತ್ತಿ ವಳಮ್.
ವಿಶ್ವಕೆಲ್ಲಾ ನಾಥನಾದ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ,ತನ್ನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಆಳ್ವಾರ್, ” ಚಕ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿ” ಎಂದು ಸುಂದರವಾದ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು ಹೇಳಿದರು. ಇಂತಹದುಚ ಅವರ ಭಕ್ತಿ

ಪಾಸುರ-5
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರಿನ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಆಶ್ರಯಣೀಯವಿಗಿ ಮಾಡುವ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಸೌಶೀಲ್ಯವನ್ನು(ಸರಳತೆ) ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹೇಳುತಿದ್ದಾರೆ
ವಳಮಿಕ್ಕ ಮಾಲ್ ಪೆರುಮೈ ಮನ್ ಉಯಿರಿನ್ ತಣ್ಮೈ
ಉಳಮುಟ್ರನ್ಗೂಡುರುವವೋರ್ನ್ದು – ತಳರ್ವುಟ್ರು
ನೀನ್ಗ ನಿನೈ ಮಾಱನೈ ಮಾಲ್ ನೀಡಿಲಗು ಸೀಲತ್ತಾಲ್
ಪಾನ್ಗುಡನೇ ಸೇರ್ತ್ತಾನ್ ಪರಿನ್ದು
ಆಳ್ವಾರ್ ವೈಭವಭರಿತ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ,ಆತ್ಮವಿನ ನೈಚ್ಯವನ್ನು (ನೀಚತನ) ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಚಿಂತಿಸಿ ದುರ್ಬಲರಾಗಿ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಬಿಡಲು ಯೋಚಿಸಿದರು (ಆದರೆ) ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ವಿದೀಪ್ತವಾದ (ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ) (ಸೌಶೀಲ್ಯದಿಂದ)ಶೀಲದಿಂದ ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಪಾಸುರ-6
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರಿನ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಎಮ್ಪೆರುಮನ್ ದುರಾರಾಧ್ಯನಲ್ಲವೆಂದು. (ಆರಾಧಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಲ್ಲವೆಂದು) ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹೇಳುತಿದ್ದಾರೆ.
ಪರಿವದಿಲ್ ಈಸನ್ ಪಡಿಯೈಪ್ ಪಣ್ಬುಡನೇ ಪೇಸಿ
ಅರಿಯನ್ ಅಲನ್ ಆರಾಧನೈಕ್ಕೆನ್ಱು – ಉರಿಮೈಯುಡನ್
ಓದಿ ಅರುಳ್ ಮಾನ್ ಒೞಿವಿತ್ತಾನ್ ಇವ್ವುಲಗಿಲ್
ಪೇದೈಯರ್ಗಳ್ ತನ್ಗಳ್ ಪಿಱಪ್ಪು
“ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳಿಗು ವಿಪರೀತನಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಪೂರ್ಣನಾದ ಕಾರಣ, ಏನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು ತೃಪನಾಗುವನು ಹಾಗು ದುರಾರಾಧ್ಯನಲ್ಲ”ವೆಂದು ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ ಹೇಳಿ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಅಜ್ಞರ ಜನ್ಮ (ಜರಾ-ವ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು) ದೂರ ಮಾಡಿದನು.

ಪಾಸುರ-7
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಭಗವದ್ ಪ್ರಪತ್ತಿಯ(ಶರಣಾಗತಿಯ) ರಾಸಿಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೋಗಳುವ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಪಿಱವಿ ಅಟ್ಟ್ರು ನೀಳ್ ವಿಸುಮ್ಬಿಲ್ ಪೇರ್ ಇನ್ಬಮ್ ಉಯ್ಕ್ಕುಮ್
ತಿಱಮ್ ಅಳಿಕ್ಕುಮ್ ಸೀಲತ್ ತಿರುಮಾಲ್ – ಅಱವಿನಿಯನ್
ಪಟ್ರುಮವರ್ಕ್ಕೆನ್ಱು ಪಗರ್ಮಾಱನ್ ಪಾದಮೇ
ಉಟ್ರ ತುಣೈ ಎನ್ಱು ಉಳಮೇ ಓಡು
ಓ ಹೃದಯವೇ!,”ಶ್ರೀಯಪತಿಯು ತನ್ನ ಶರಣಾಗತರನ್ನು ಪುನರ್ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಅತಿಭೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ನುಡಿದ ಆಳ್ವಾರಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನೇ ತಕ್ಕ ಸಂಗಾತಿಯೆಂದು ಶರಣಾಗು.

ಪಾಸುರ-8
ಅವ:
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಆರ್ಜವವಿರುವ ಹಾಗು ಇಲ್ಲದವರನ್ನು ಸಮನಾಗಿ ನೋಡುವ ಆರ್ಜವಗುಣವನ್ನು  ತೋರುವ ಆಳ್ವಾರಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಓಡು ಮನಮ್ ಸೆಯ್ಗೈ ಉರೈ ಒನ್ಱಿ ನಿಲ್ಲಾದಾರುಡನೇ
ಕೂಡಿ ನೆಡುಮಾಲ್ ಅಡಿಮೈ ಕೊಳ್ಳುನಿಲೈ – ನಾಡಱಿಯ
ಓರ್ನ್ದವನ್ ತನ್ ಸೆಮ್ಮೈ ಉರೈ ಸೆಯ್ದ ಮಾಱನ್ ಎನ
ಏಯ್ನ್ದು ನಿಱ್ಕುಮ್ ವಾೞ್ವಾಮ್ ಇವೈ
ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಮನಸ್-ಕಾಯ-ವಾಗಿನ  ಐಕ್ಯವಿಲ್ಲದ (ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು ದೇಹ ಹಾಗು ಮಾತು) ಆರ್ಜವವಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಗುಣವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಅರಿವುಮಾಡಲು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ ಆಳ್ವಾರನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದರೆ ಆತ್ಮವಿನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸಂಪತ್ತು ನಿತ್ಯವಾಗಿರುವುದು

ಪಾಸುರ-9
ಅವ:
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ (ಅಥವಾ ನಿಧಾನಿಸಿ ನಿಧಾನಿಸಿ) ಆನಂದ ಕೊಡುವ (ಸಾತ್ಮ್ಯಭೋಗಪ್ರದತ್ವಮ್) ಎಂಬ ಗುಣವನ್ನು ಆಳ್ವಾರಿನ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಇವೈ ಅಱಿನ್ದೋರ್ ತಮ್ ಅಳವಿಲ್ ಈಸನ್ ಉವನ್ದಾಟ್ರ
ಅವಯನ್ಗಳ್ ತೋಱುಮ್ ಅಣೈಯುಮ್ ಸುವೈ ಅದನೈಪ್
ಪೆಱ್ಱಾರ್ವತ್ತಾಲ್ ಮಾಱನ್ ಪೇಸಿನ ಸೊಲ್ ಪೇಸ, ಮಾಲ್
ಪೊಱ್ಱಾಳ್ ನಮ್ ಸೆನ್ನಿ ಪೊರುಮ್

ಸರ್ವೇಶ್ವರನು  ಹಂತಹಂತವಾಗಿ (ಅಥವಾ ನಿಧಾನಿಸಿ ನಿಧಾನಿಸಿ) ತನ್ನ ಆರ್ಜವಾದಿ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅರಿತವರ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಶ್ಲೇಶಿಸಿದ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನುಡಿದ ಆಳ್ವಾರಿನ ದಿವ್ಯ ವಾಗನ್ನು ಹೇಳುತಿದ್ದಂತೆ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳು ನಮ್ಮ ಶಿರಸ್ಸೋಂದಿಗೆ ಸೇರುವುದು.

ಪಾಸುರ-10
ಅವ: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಆಳ್ವಾರ್ ಯಾವ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾರಣವನ್ನು ಕಾಣದೆ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿ “ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ನಿರ್ಹೇತುಕವಾಗಿ(ಹೇತು-ಕಾರಣ ;ನಿರ್ಹೇತುಕ-ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ) ಸರ್ವಾಂಗವಾಗಿ ಸಂಶ್ಲೇಶಿಸಿದನು” ಎಂಬ (ಅಭಿಪ್ರಾಯದ) ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಪೊರುಮ್ ಆೞಿ ಸಙ್ಗುಡೈಯೋನ್ ಪೂದಲತ್ತೇ ವನ್ದು
ತರುಮಾಱೋರೇದುವಱತ್ತನ್ನೈ – ತಿರಮಾಗಪ್
ಪಾರ್ತ್ತುರೈ ಸೆಯ್ ಮಾಱನ್ ಪದಮ್ ಪಣಿಗ ಎನ್ ಸೆನ್ನಿ
ವಾೞ್ತ್ತಿಡುಗ ಎನ್ನುಡೈಯ ವಾಯ್

ಆಳ್ವಾರ್ ಶ್ರೀ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ ಹಾಗು ಶ್ರೀ ಪಾಂಚಜನ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ನಿರ್ಹೇತುಕವಾಗಿ ಅವತರಿಸಿ ತನ್ನನ್ನೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಕಂಡು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ ಆೞ್ವಾರಿಗೆ ನಾನು ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಅವರಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಲಿ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಆಳವಂದಾರ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-1-10-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org


తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

   శ్రీమన్నారాయణుడు నమ్మాళ్వార్లను అపారంగా అనుగ్రహించారు. నమ్మాళ్వార్లకు శ్రీమన్నారా యణునిపై అంతులేని భక్తి, పారవశ్యం, ప్రేమ. అందువలన ఆయన ఆ  భక్తిపారవశ్యంతో నాలుగు ప్రబంధాలను పాడారు. అవి వరుసగా 1. తిరువిరుత్తమ్  2. తిరువాశిరియమ్ 3. పెరియ తిరువందాది 4. తిరువాయ్మొళి. వీటిలో తిరువాయ్మొళి ప్రబందాన్ని సామవేద సారంగా అమరిందని పెద్దలు అంటారు. ముముక్షువు తెలుసు కోవలసిన విషయాలైన అర్థ పంచకం ఇత్యాదులను ఈ ప్రబంధంలో చక్కగా వివరించారు. నంబిళ్ళై అనే మహా ఆచార్యులు ఈ తిరువాయ్మొళికి చేసిన వ్యాఖ్యానాన్ని ‘ఈడు ముప్పత్తారాయిర పడి’ అని అంటారు. అంతకు ముందు కూడా కొందరు మహాచార్యులు తిరువాయ్మొళికి వ్యాఖ్యానాలు చేసినప్పటికీ  ‘ఈడు ముప్పత్తారాయిర పడి’ తిరువాయ్మొళి సారాన్ని పూర్తిగా, వివరిస్తుందని పెద్దల అభిమతము.

                  మణవాళమామునులు అనుగ్రహించిన గొప్ప ప్రబందం తిరువాయ్మొళి నూత్తందాది. దీని రచనలో వారు స్వయంగా అనేక నిబంధనలను విధించుకొని దానిని అనుసరించి రచించటం అద్భుతమైన విషయం.

దీనిని అందాదిగా (ముక్తపదగ్రస్తం) రచించారు. అందువలన ఇది నేర్చుకోవటానికి, పాడుకోవటానికి అనువుగా వుంటుంది.

  1. తిరువాయ్మొళిలోని  ఒక దశకానికి ఈడు వ్యాఖ్యానంలో చెప్పిన విషయాల సారాంశాన్ని ఒక పాశురముగా మామునులు ఆవిష్కరించారు .
  2. ప్రతి పాశురములోను నమ్మాళ్వార్ల తిరునామము తప్పక ఉండేట్లుగా ఈ ప్రబంధాన్ని కూర్చారు.
  3. ఈ ప్రబంధానికి పిళ్లైలోకంజీయరు అనుగ్రహించిన వ్యాఖ్యానం అద్భుతమైనది. ఈ ప్రబంధాన్ని మనం సులభంగా అధికరించటానికి ఆ గ్రంధాన్ని ఆధారము చేసుకుంటే మనకు చక్కగా అర్థం అవుతుంది అనటంలో సందేహం లేదు .
  • తనియన్లు
  • పాశురములు 1-10
  • పాశురములు 11-20
  • పాశురములు 21-30
  • పాశురములు 31-40
  • పాశురములు 41-50
  • పాశురములు 51-60
  • పాశురములు 61-70
  • పాశురములు 71-80
  • పాశురములు 81-90
  • పాశురములు 91-100

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/09/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ತಿರುವಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರಂದಾದಿಯ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ತನಿಯನ್ಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:

ತಿರುವಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರಂದಾದಿಯ

ತನಿಯನ್-1
ಅಲ್ಲುಮ್ ಪಗಲುಮ್ ಅನುಬವಿಪ್ಪಾರ್ ತನ್ಗಳುಕ್ಕುಚ್
ಚೊಲ್ಲುಮ್ ಪೊರುಳುಮ್ ತೊಗುತ್ತುರೈತ್ತಾನ್ – ನಲ್ಲ
ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿವನ್ ಮಾಱನ್ ಮಱೈಕ್ಕುತ್
ತಣವಾ ನೂಟ್ರಂದಾದಿ ತಾನ್

ಮಧುರವಾದ ಪಾದಗಳು-ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಎಂದೂ ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ತಮಿಳು (ದ್ರಾವಿಡ) ವೇದವಾಗಿರುವ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಅಂದಾದಿ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೂರು ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಬಂದವಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು.


ತನಿಯನ್-2
ಮನ್ನು ಪುಗೞ್ ಸೇರ್ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿವನ್
ತನ್ ಅರುಳಾಲ್ ಉಟ್ಪೊರುಳ್ಗಳ್ ತನ್ನುಡನೇ ಸೊನ್ನ
ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರನ್ದಾದಿ
ತೇನೈ
ಒರುವಾದರುಂದು ನೆಂಜೇ ಉಟ್ರು

ಓ ಹೃದಯವೇ! ನಿತ್ಯವಾದ ವೈಭವಾಂನ್ವಿತರಾದ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು (ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯ ) ಆಳವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ ಈ ಮಧುವಿನಂತೆ(ಜೇನುತುಪ್ಪದಂತೆ) ಇರುವ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರನ್ದಾದಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ತ್ಯವೂ ಕುಡಿ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಆಳವಂದಾರ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-thaniyans-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುವಯ್ಮೊೞಿ ನೂಟ್ರಂದಾದಿಯ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:

ಇತರ ಪ್ರಬಂದಗಳು

ಶ್ರಿಮನ್ನಾರಾಯಣು ಆಳ್ವಾರಿಗೆ ನಿರ್ದೋಷವಾದ ಜ್ಞಾನ-ಭಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು. ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರಿನ ಈ ಅಗಾಧ ಅನುಭವವು ತಿರುವಿರುತ್ತಮ್ ,ತಿರುವಾಸಿರಿಯಮ್ , ಪೆರಿಯ ತಿರುವಂತದಾದಿ ಹಾಗು ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದವು. ತಿರುವಾಯ್ಯುೞಿಯು ಸಾಮವೇದದ ಸಾರ. ಮುಮುಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಜ್ಞಾತವ್ಯವಾದ ( ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿಸುವವನಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ) ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳು- ಅರ್ಥ-ಪಂಚಕದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿರುವಾಯ್ಯುೞಿಯು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಪಿಳ್ಳೈಯಿನ ‘ಈಡು’ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಇದರ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ

ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಗ್ರಂಥವು ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ. ಇದರ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಮುನಿಗಳು ಹಲವಾರು ನಿರ್ಬಂಧನೆಗಳೂಂದಿಗೆ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವು:

*ಕಲಿಕೆ ಹಾಗು ಪಠನದ ಸರಳತೆಗಾಗಿ ಅಂದಾದಿಯ ಪದ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬೇಕು.
*ಅದರ ಪ್ರತಿ ಪಾಸುರದಲ್ಲೂ ಈಡು-ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಪ್ರತಿ ದಶಕದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸ ಬೇಕು
*ಪ್ರತಿ ಪಾಸುರದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮಾಾಳ್ವಾರರ ನಾಮ ಹಾಗು ವೈಭವವು ಇರಬೇಕು
ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಮ್ ಜೀಯರಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅತಿ ಸ್ವಾದ್ಯವಾದ ಈ ಗ್ರಂಥದ ಸರಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಆಳವಂದಾರ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/09/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 91 – 100

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 81 – 90

தொண்ணூற்றொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானால் நாள் குறிக்கப்பட்டு, எம்பெர்ருமானுடன் சேர்ந்து பரமபதத்துக்குச் செல்லத் தொடங்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

தாள் அடைந்தோர் தங்கட்குத் தானே வழித் துணையாம்
காளமேகத்தை கதியாக்கி – மீளுதலாம்
ஏதமிலா விண்ணுலகில் ஏக எண்ணும் மாறன் என
கேதம் உள்ளதெல்லாம் கெடும்

தன் திருவடிகளில் சரணடைந்தவர்களுக்கு எம்பெருமான் தானே இறுதிப் பயணத்தில் துணையாக இருக்கிறான். ஆழ்வார் அந்தக் காளமேகம் எம்பெருமானையே வழித்துணையாகக் கொண்டு, திரும்பி வரும் குற்றம் இல்லாத பரமபதத்தைச் சென்றடைய எண்ணினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை நினைக்கவே எவையெல்லாம் துயரங்கள் என்று நினைக்கிறோமோ அவையெல்லாம் நசிக்கும்.

தொண்ணூற்றிரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பரமபதத்தில் செய்யும் கைங்கர்யத்தைத் திருவனந்தபுரத்தில் செய்ய ஆசைப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கெடும் இடர் வைகுந்தத்தைக் கிட்டினாற்போல்
தடமுடை அனந்தபுரம் தன்னில் – பட அரவில்
கண்துயில் மாற்கு ஆட்செய்யக் காதலித்தான் மாறன் உயர்
விண்தனில் உள்ளோர் வியப்பவே

சிறந்த பரமபதத்தில் இருக்கும் நித்யஸூரிகள் வியக்கும்படி ஆழ்வார் பணங்களுடன் கூடிய ஆதிசேஷனில் சயனித்துக்கொண்டிருக்கும் எம்பெருமானுக்கு, பரந்த திருவனந்தபுரத்தில், துக்கமே இல்லாத பரமபதத்தை அடைந்து செய்யும் கைங்கர்யத்தைச் செய்ய ஆசைப்பட்டார்.

தொண்ணூற்றுமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னை ஏன் தன் விருப்பத்து மாறாக ஸம்ஸாரத்தில் வைத்திருக்கிறான் என்ற ஸந்தேஹத்தை ஸர்வேச்வரன் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வேய்மரு தோளிந்திரைகோன் மேவுகின்ற தேசத்தைத்
தான் மருவாத் தன்மையினால் தன்னை இன்னும் – பூமியிலே
வைக்குமெனச் சங்கித்து மால் தெளிவிக்கத் தெளிந்த
தக்க புகழ் மாறன் எங்கள் சார்வு

ஸ்ரீமந் நாராயணன் வசிக்கும் திவ்ய லோகத்தை அடையாமல், பலம் வாய்ந்த மூங்கிலைப் போன்ற தோளை உடைய ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் கேள்வன், ஆழ்வாருக்கு ஏற்பட்ட தேவையில்லாத ஸந்தேஹமான “எம்பெருமான் இன்னும் என்னை ஸம்ஸாரத்தில் வைத்திருக்கிறானே” என்பதைப் போக்கினான். இப்படித் தகுந்த புகழை உடைய ஆழ்வாரே நமக்குப் புகல்.

தொண்ணூற்றுநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், முன்பு உபதேசித்த பக்தி யோகம் தன் பலத்துடன் சேர்வதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சார்வாகவே அடியில் தான் உரைத்த பத்தி தான்
சீரார் பலத்துடனே சேர்ந்ததனை – சோராமல்
கண்டுரைத்த மாறன் கழலிணையே நாள் தோறும்
கண்டுகக்கும் என்னுடைய கண்

எல்லோராலும் கைக்கொள்ள வேண்டிய, திருவாய்மொழி 1.2 “வீடுமின்” பதிகத்தில் ஆழ்வார் முன்பு அருளிச்செய்த பக்தியைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு, அது ப்ரபத்தியான சிறந்த பலத்துடன் சேர்வதை ஒன்று விடாமல் அருளிச்செய்தார். ஒவ்வொரு நாளும், என்னுடைய கண்கள் இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே ஆனந்தத்துடன் காணும்.

தொண்ணூற்றைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடியார்கள் எம்பெருமானுடன் செய்யும் பரிமாற்றங்களைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கண்ணன் அடியிணையில் காதலுறுவார் செயலை
திண்ணமுறவே சுருங்கச் செப்பியே – மண்ணவர்க்குத்
தான் உபதேசிக்கைத் தலைக் கட்டினான் மாறன்
ஆன புகழ் சேர் தன்னருள்

பெருமை படைத்த ஆழ்வார், தன்னுடைய கருணையால் அடியார்கள் எம்பெருமானின் திருவடிகளை நோக்கிச் செய்யும் செயல்களைச் சுருக்கமாக அருளிச்செய்து, அது இவ்வுலகில் உள்ள ஆத்மாக்களின் நெஞ்சில் நிலைபெற்றிருக்கும்படிச் செய்து, தான் மற்றவர்களுக்கு உபதேசம் செய்வதை முடித்தருளினார்.

தொண்ணூற்றாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன் (ஆழ்வாரின்) ஆணைக்கிணங்கத் தன்னைப் பரமபதத்துக்கு அழைத்துச் செல்ல விரையும் எம்பெருமானைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அருளால் அடியில் எடுத்த மாலன்பால்
இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து – இருவிசும்பில்
இத்துடன் கொண்டேக இவர் இசைவு பார்த்தே இருந்த
சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல்

முதலிலே தன்னுடைய நிர்ஹேதுக க்ருபையினாலே ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வாரை ஸம்ஸாரத்திலிருந்து எடுத்தருளினான்; ஆழ்வாருடைய பரிசுத்தமான ஸ்ரீஸூக்திகள் அவருடைய அஜ்ஞானத்தால் நிறைந்த இந்தச் சரீரத்துடன் அழைத்துப் போக அவரின் அனுமதியை நோக்கிக் காத்திருக்கும் இப்படிப்பட்ட ஸர்வேச்வரனின் சுத்தியை வெளியிடும்.

தொண்ணூற்றேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தன் சரீரத்தில் ஆசைகொண்டதையும் “என்னை விரோதியான இந்தச் சரீரத்தில் இருந்து விடுவிக்கவும்” என்று இதில் ஆசையை விடும்படிச் செய்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

செஞ்சொற்பரன் தனது சீராரும் மேனி தனில்
வஞ்சித்துச் செய்கின்ற வாஞ்சைதனின் – விஞ்சுதலைக்
கண்டவனைக் கால்கட்டிக் கை விடுவித்துக் கொண்ட
திண்திறல் மாறன் நம் திரு

வேதத்தின் குறிக்கோளான, நேர்மையான பேச்சுக்களை உடைய பரமபுருஷன் ஞானம் முதலிய குணங்களால் நிறைந்த ஆழ்வாரின் திருமேனியின் மேல் மிகுதியான, கள்ளத்தனமான ஆசை கொண்டிருந்தான். இதைக் கண்ட, திடமான பலம் பொருந்திய ஆழ்வார், எம்பெருமானின் திருவடிகளைப் பிடித்து, தன் சரீரத்தை விடுவித்துக்கொண்டார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரே நம் செல்வம்.

தொண்ணூற்றெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானை “அநாதிகாலமாக என்னைக் கைவிட்ட நீ, இப்பொழுது என்னைக் கைக்கொண்ட காரணம் என்?” என்று கேட்க அதற்கு எம்பெருமான் பதிலற்று இருப்பதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

திருமால் தன் பால் விருப்பம் செய்கின்ற நேர் கண்டு
அருமாயத்து அன்று அகல்விப்பானென்? – பெருமால் நீ
இன்றென்பால் செய்வான் என்னென்ன இடருற்று நின்றான்
துன்னு புகழ் மாறனைத் தான் சூழ்ந்து

ஸ்ரீமந் நாராயணன் தன் விஷயத்தில் கொண்டிருக்கும் சிறந்த ஈடுபாட்டைக் கண்ட, மிகப் பெருமை வாய்ந்த ஆழ்வார் எம்பெருமானை “எம்பெருமானே! அநாதி காலமாக என்னை ஏன் ஸம்ஸாரத்தில் வைத்து உன்னிடமிருந்து தள்ளி வைத்திருந்தாய்? இப்பொழுது என்னிடம் இவ்வளவு அன்பு காட்டுவது ஏன்?” என்று கேட்க, இதற்குப் பதில் இல்லாத எம்பெருமான் வருத்தத்துடன் பவ்யமாக இருந்தான்.

தொண்ணூற்றொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் தனக்குக் கிடைத்த வரவேற்பை எம்பெருமான் காட்டிக் கொடுக்க, அதை அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சூழ்ந்து நின்ற மால் விசும்பில் தொல்லை வழி காட்ட
ஆழ்ந்து அதனை முற்றும் அனுபவித்து – வாழ்ந்து அங்கு
அடியருடனே இருந்தவாற்றை உரை செய்தான்
முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி

எம்பெருமான் ஆழ்வாரைச் சூழ்ந்து நின்று, பரமபதத்தை அடைவிக்கும் பழையதான அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க, திருமுடியில் வகுள மாலையைச் சூடியிருக்கும் ஞான முனியான ஆழ்வார், அங்கே ஆனந்த ஸாகரத்தில் மூழ்கியிருந்ததை முழுவதும் அனுபவித்து, அங்கே ஆனந்தமாக ஒரு பாரமும் இல்லாமல் கருடர் விஷ்வக்ஸேனர் முதலிய அடியார்களுடன் வாழ்ந்ததை அருளிச்செய்தார்.

நூறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பரமபக்தியால் உயர்ந்த குறிக்கோளை அடைந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முனி மாறன் முன்பு உரை செய் முற்றின்பம் நீங்கி
தனியாகி நின்று தளர்ந்து – நனியாம்
பரம பத்தியால் நைந்து பங்கயத் தாள் கோனை
ஒருமையுற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து

முனிவரான ஆழ்வார், முன்பு கண்ட ஆனந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, வருத்தத்துடன் தனியாக இருந்தார். நன்கு வளர்ந்த பரமபக்தியால் பரிபக்குவத்தை அடைந்து, ச்ரிய:பதியுடன் தன் திருவுள்ளத்தில் ஒன்றுபட்டு, நித்யஸூரிகளின் பெருமையை அதனால் அடைந்து, பிராட்டியும் எம்பெருமானும் ஆன சேர்த்தியை நேரில் கண்டு, அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்யப் பெற்றார்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-91-100-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 91 – 100

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramuna8yE nama:

Full Series

<< Previous

Ninety first pAsuram  – (thALadaindhOr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of setting out to ascend to paramapadham along with emperumAn’s company, having been given the final date and is mercifully explaining it.

thAL adaindhOr thangatkuth thAnE vazhith thuNaiyAm
kALamEgaththaik kadhiyAkki mILudhalAm
EdhamilA viNNulagil Ega eNNum mARan enak
kEdham uLLadhellAm kedum

emperumAn is the companion in the final journey for those who surrendered unto his divine feet. Everything known as sorrow will be destroyed as we think about AzhwAr as the one who mercifully thought to ascend to paramapadham which is free from the fault of anyone returning [to samsAram from there] having such emperumAn who is like a dark cloud as the protector for the path.

Ninety second pAsuram – (kedumidar…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of desiring to perform kainkaryam that is done in paramapadham, in thiruvananthapuram and is mercifully explaining it.

kedumidar vaigundhaththaik kittinAppOlE
thadamudai anandhapuram thannil padavaravil
kaNduyil mARkAtcheyyak kAdhaliththAn mARan uyar
viNdanil uLLOr viyappavE

To the wonder of nithyasUris who are in the great parampadham, AzhwAr desired to serve emperumAn who is mercifully resting on the matress of AdhiSEsha, who has hoods, in the vast thiruvananthapuram, as if he had reached and engaged in service in SrIvaikuNtam, which is free of any sorrow.

Ninety third pAsuram – (vEymaruthOL…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of having his doubt clarified by sarvESvaran on why he placed AzhwAr in samsAram against his desire and is mercifully explaining it.

vEy maru thOL indhirai kOn mEvuginRa dhEsaththai
thAn maruvAth thanmaiyinAl thannai innam bUmiyilE
vaikkum enach changiththu mAl theLivikkath theLindha
thakka pugazh mARan engaL sArvu

Having not reached the abode where Sriman nArAyaNa, the lord of SrI mahAlakshmi, who is having bamboo like strong shoulders, is mercifully residing, AzhwAr unnecessarily doubted “emperumAn will place me in this samsAra still” and acquired clarity by the clarification given by emperumAn. Such AzhwAr who has matching fame, is our refuge.

Ninety fourth pAsuram – (sArvAgavE…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of previously instructed bhakthi [yOgam] culminating in its result and is mercifully explaining it.

sArvAgavE adiyil thAnuraiththa paththidhAn
sIrAr palaththudanE sErndhadhanaich chOrAmal
kaNduraiththa mARan kazhaliNaiyE nAdORum
kaNdugakkum ennudaiya kaN

Knowing about the manner in which bhakthi which was mercifully explained by him previously in thiruvAimozhi 1.2 “vIdumin“, which is to be pursued by all and which culminated in prapaththi, the best result, AzhwAr mercifully explained without skipping anything. Everyday, my eyes will joyfully see such AzhwAr’s divine feet only.

Ninety fifth pAsuram – (kaNNan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of the interactions of devotees towards emperumAn and is mercifully explaining it.

kaNNan adi iNaiyil kAdhal uRuvAr seyalaith
thiNNam uRavE surungach cheppiyE maNNavarkkuth
thAn upadhEsikkai thalaikkattinAn mARan
Ana pugazh sEr than aruL

The glorious AzhwAr, with his grace, briefly and mercifully explained the act of the devotees towards emperumAn’s divine feet, to make it remain firmly in the hearts of all the AthmAs in this world and concluded his task of instructing others.

Ninety sixth pAsuram – (aruLAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn who is urging to carry AzhwAr to paramapadham, doing it as per the orders of AzhwAr and is mercifully explaining it.

aruLAl adiyil eduththa mAl anbAl
iruLArndha tham udambai ichchiththu iruvisumbil
iththudan koNdu Ega ivar isaivu pArththE irundha
suththi sollum mARan senjol

sarvESvaran lifted AzhwAr from samsAram to start with, with his causeless mercy; AzhwAr’s divine words will reveal such sarvESvaran’s purity of awaiting AzhwAr’s permission to carry AzhwAr with this body to paramapadham, desiring for AzhwAr’s body which is filled with ignorance.

Ninety seventh pAsuram – (senjol…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn being desirous of AzhwAr’s body and making him give up on that by requesting “Please relieve me from this body which is an obstacle” and is mercifully explaining it.

senjoRparan thanadhu sIrArum mEni thanil
vanjiththuch cheyginRa vAnjaidhanin vinjudhalaik
kaNdavanaik kARkattik kai viduviththuk koNda
thiNdiRal mARan nam thiru

paramapurusha who is the object of vEdham which has honest words had abundant, mischievous desire towards AzhwAr’s divine form which is filled with qualities such as gyAna etc. Seeing that, AzhwAr who has firm strength, relieved himself holding on to emperumAn’s divine feet. Such AzhwAr is our wealth.

Ninety eighth pAsuram – (thirumAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of forcefully asking emperumAn “Why did you, who are accepting me now, not do so since time immemorial?” and emperumAn having no answer for that and is mercifully explaining it.

thirumAl thampAl viruppam seyginRa nEr kaNdu
arumAyaththanRagalvippAn en perumAl nI
inRenpAl seyvAnen enna idaruRRu ninRAn
thunnu pugazh mARanaith thAn sUzhndhu

Seeing the great attachment of SrIman nArAyaNa towards him, the greatly glorious AzhwAr asked emperumAn “Oh emperumAn! Why did you keep me in samsAram since time immemorial and push me away? Why are you showing great attachment towards me now?” empeumAn humbly remained in grief due to not having an answer for that question.

Ninety ninth pAsuram – (sUzhndhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of enjoying the welcome given in archirAdhi mArgam (the luminous path towards paramapadham) as shown by emperumAn and is mercifully explaining it.

sUzhndhu ninRa mAl visumbil thollai vazhi kAtta
Azhndhu adhanai muRRum anubaviththu vAzhndhangu
adiyarudanE irundh ARRai urai seydhAn
mudi magizh sEr gyAna muni

As emperumAn surrounded AzhwAr and stood, and showed the ancient path of archirAdhi mArgam leading to paramapadham, AzhwAr, the gyAna muni (wise sage), who has vakuLa garland on his divine head, mercifully spoke about being immersed in the ocean of joy there, enjoying it fully, living there and the way he remained blissfully, without any burden, along with devotees such as garuda, vishvaksEna et al.

Hundredth pAsuram – (munimARan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of reaching the ultimate goal with the help of paramabhakthi (the last stage before attaining bhagavAn) and is mercifully explaining it.

muni mARan munburai sey muRRinbam nIngi
thaniyAgi ninRu thaLarndhu naniyAm
parama paththiyAl naindhu pangayaththAL kOnai
orumai uRRuch chErndhAn uyarndhu

AzhwAr, who is a meditator, being relieved of all the joys he mercifully said to have attained previously, stood alone with sorrow. Being well matured, due to the well developed parama bhakthi, having Sriya:pathi in harmony in his divine heart, having attained the greatness of nithyasUris due to that, had prathyaksha sAkshAthkAram (real vision for the external eyes) and got to serve in the togetherness of the divine couple.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 81 – 90

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramuna8yE nama:

Full Series

<< Previous

Eighty first pAsuram  – (koNda…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing others to leave the sOpAdhika bandhus (worldly relatives) and hold on to nirupAdhika bandhu (bhagavAn who is the natural relative) and is mercifully explaining it.

koNda peNdir thAm mudhalAk kURum uRRAr kanmaththAl
aNdinavar enRE avarai vittuth thoNdarudan
sErkkum thirumAlaich chErum enRAn Arkkum idham
pArkkum pugazh mARan paNdu

AzhwAr who is having the glories of trying to do good only even for the ignorant ones, mercifully instructed to leave aside all those incidental relatives such as accepted wife et al, who came into existence based on karma previously and reach Sriya:pathi who unites those who surrender unto him with his devotees.

Eighty second pAsuram – (paNdai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of seeking to perform all bandhu kruthyam (service done by all relatives) to bhagavAn and is mercifully explaining it.

paNdai uRavAna paranai puLingudikkE
kaNdu enakku ellA uRavin kAriyamum thaNdaRa nI
seydharuL enRE irandha sIr mARan thAL iNaiyE
uy thuNai enRuLLamE Or

AzhwAr, having worshipped emperumAn in thiruppuLingudi, prayed to him, who has eternal relationship, saying “you should grant me the tasks relating to all types of relationships, without a break”. Oh heart! Think of both the divine feet of such SrI SatakOpa as the help for us to be uplifted.

Eighty third pAsuram – (OrAnIr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of being immersed in emperumAn’s Seela guNam (the quality of simplicity) and is mercifully explaining it.

OrA nIr vENdinavai uLLadhellAm seyginREn
nArAyaNan anRO nAn enRu pEruRavaik
kAtta avan seelaththil kAl thAzhndha mARan aruL
mAttividum nam manaththumai

emperumAn said “I will fulfil whatever you analysed and desired. Am I not nArAyaNa who is omnipotent?” and manifested his all types of relationships [with AzhwAr] and AzhwAr became immersed in such emperumAn’s Seela guNam. Such AzhwAr’s mercy will eliminate the ignorance in our heart.

Eighty fourth pAsuram – (maiyAr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of calling out to see the emperumAn who is having a distinguished form and is mercifully explaining it.

maiyAr kaN mA mArbil mannum thirumAlai
kai Azhi sangudanE kANa eNNi meyyAna
kAdhaludan kUppittuk kaNdugandha mARan pEr
Odha uyyumE innuyir

AzhwAr called out with real desire, considering to see Sriya:pathi who has periya pirAttiyAr having eyes which are decorated with black-pigment, permanently residing on his divine chest, and who has the thiruvAzhi (divine chakra, disc) and thiruchchangu (divine Sankha, conch), which fill his divine hands. Having seen as desired, AzhwAr became joyful. As the divine names of such AzhwAr are recited, the distinguished AthmA will be uplifted.

Eighty fifth pAsuram – (innuyir…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of being tormented by entities which remind emperumAn and is mercifully explaining it.

innuyir mAl thORRinadhu ingen nenjil enRu kaNNAl
anRavanaik kANa eNNi AN peNNAyp pinnai avan
thannai ninaivippavaRRAl thAn thaLarndha mARan arul
unnum avarkku uLLam urugum

AzhwAr having seen sarvESvaran who is his sustainer and who appeared in this state in his heart, desired to see him physically then, with the external eyes; he lost his masculinity and attained femininity. Further, he became weakened by those entities such as the group of clouds which reminded him about emperumAn. The hearts of those who meditate upon such AzhwAr’s krupai, will melt.

Eighty sixth pAsuram -(urugumAl …) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of sorrowfully meditating upon emperumAn’s auspicious qualities and is mercifully explaining it.

urugumAl en nenjam un seyalgaL eNNi
perugumAl vEtkai enap pEsi maruvuginRa
innAppudan avan sIrEyndhuraiththa mARan sol
en nAch chollAdhiruppadhu engu

AzhwAr mercifully said “My heart is melting thinking about your activities; further, my desire increased greatly” and with anguish, mercifully spoke about his quality of being a lover, to have it firmly in the divine heart. How will my tongue not recite such AzhwAr’s divine words?

Eighty seventh pAsuram – (engAdhalukku…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of AzhwAr mercifully sending message to emperumAn depending on his physical beauty and is mercifully explaining it.

engAdhalukkadi mAl Eyndha vadivazhagu enRu
angAdhu paRRAsA AngavanpAl engum uLLa
puLLinaththaith thUdhAgap pOgavidu mARan thAL
uLLinarkkuth thIngai aRukkum

AzhwAr, saying “the reason for my love is sarvESvaran’s natural, matching physical beauty”, in that state, considering that physical beauty as the hold, sent the flocks of birds which are present everywhere, as messengers towards him, there. The evils of those who meditated upon such AzhwAr’s divine feet, will be destroyed.

Eighty eighth pAsuram – (aRukkum…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of being unable to wait until the messengers return and desiring with the thought “we should reach thirunAvAy” and is mercifully explaining it.

aRukkum idar enRu avanpAl Angu vitta thUdhar
maRiththu varap paRRA manaththAl aRap padhaRich
cheyya thirunAvAyil sella ninaindhAn mARan
maiyalinAl seyvaRiyAmal

AzhwAr sent messengers to emperumAn thinking “he will eliminate our sorrows”. With the divine heart which is unable to bear the delay in the return of the messengers, without knowing what to do, urging greatly due to bewilderment, AzhwAr set out to go to the distinguished thirunAvAy.

Eighty ninth pAsuram – (malladimai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of his intent during an evening time and is mercifully explaining it.

malladimai seyyunAL mAl thannaik kEtka avan
sollum aLavum paRRAth thonnalaththAl selginRa
ARRAmai pEsi alamandha mARan aruL
mARRAgap pOgum enRan mAl

AzhwAr asked sarvESvaran “When is my day for performing complete kainkaryam to you?” and due to the natural bhakthi, being unable to remain patient until he responded, mercifully spoke about his unbearability and became sorrowful. By such AzhwAr’s mercy which is the opposite of my ignorance, my ignorance will be eliminated.

Ninetieth pAsuram – (mAlumadhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing others after receiving the final date of his liberation and is mercifully explaining it.

mAl umadhu vAnjai muRRum mannum udambin mudivil
sAla naNNich cheyvan enath thAn ugandhu mElavanaich
chIrAr kaNapuraththE sErum enum sIr mARan
thArAnO nandhamakku thAL

sarvESvaran said to AzhwAr “With complete dedication, I will fulfil all your wishes at the end of this body which is together with AthmA”; AzhwAr who has qualities such as gyAnam etc, being blissful “Go to thirukkaNNapuram and surrender unto the supreme lord there”; for us, will such AzhwAr not bless with his divine feet?

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 71 – 80

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 61 – 70

எழுபத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் குணங்களையும் உண்மை நிலையையும் ஸந்தேஹப்பட்டு, அந்த ஸந்தேஹங்கள் தீரப்பெற்ற ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

தேவன் உரை பதியில் சேரப் பெறாமையால்
மேவும் அடியார் வசனாம் மெய்ந்நிலையும் – யாவையும்
தானாம் நிலையும் சங்கித்து அவை தெளிந்த மாறன் பால்
மாநிலத்தீர்! நங்கள் மனம்

திருவாறன்விளையில் இருக்கும் எம்பெருமானுடன் கூடி அவனுக்குத் தொண்டு செய்ய முடியாததால், எம்பெருமான் அடியார்களிடத்தில் அடிபணிந்திருக்கும் தன்மையையும், சேதனாசேதனங்கள் தான் என்று சொல்லும்படி இருக்கையையும், தேவையில்லாமல் ஸந்தேஹப்பட்ட ஆழ்வார், அந்த ஸந்தேஹங்கள் நீங்கப் பெற்றார். இப்பரந்த உலகில் வாழ்பவர்களே! நம் நெஞ்சம் அவ்வாழ்வாரிடத்தில் லயித்து இருக்கும்.

எழுபத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆத்மா மற்றும் ஆத்மாவின் உடைமைகளில் தனக்கு ஆசை இல்லாததை அறிவித்த ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நங்கருத்தை நன்றாக நாடி நிற்கும் மால் அறிய
இங்கிவற்றில் ஆசை எமக்குளதென்? – சங்கையினால்
தன் உயிரில் மற்றில் நசை தான் ஒழிந்த மாறன் தான்
அந்நிலையை ஆய்ந்துரைத்தான் அங்கு

முற்றும் உணர்ந்த எம்பெருமான், ஆழ்வாரின் நெஞ்சை நன்றாக ஆராய, ஆழ்வாரும் தனக்கு இவ்வுலகில் ஈடுபாடு இருக்குமோ என்று தேவையில்லாமல் ஸந்தேஹப்பட்டு, தன்னைப்பற்றியும் தன் உடைமைகளைப்பற்றியும் நன்கு ஆராய்ந்து, தனக்கு அவற்றில் விருப்பம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, தான் உணர்ந்ததை அவனுக்கு அறிவித்து அருளிச்செய்தார்.

எழுபத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வார் எம்பெருமானுக்குப் பரிவுகாட்ட யாரும் இல்லை என்று வருந்த, எம்பெருமான் தனக்குப் பரிவு காட்டுபவர்கள் உள்ளனர் என்பதைக் காட்ட அதைக் கண்டு பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அங்கமரர் பேண அவர் நடுவே வாழ் திருமாற்கு
இங்கோர் பரிவரிலை என்றஞ்ச – எங்கும்
பரிவருளர் என்னப் பயம் தீர்ந்த மாறன்
வரிகழல் தாள் சேர்ந்தவர் வாழ்வார்

மங்களாசாஸனம் செய்யும் நித்யஸூரிகள் நடுவில் பரமபதத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ச்ரிய:பதியான எம்பெருமானுக்கு இந்த ஸம்ஸாரத்தில் மங்களாசாஸனம் செய்பவர்கள் இல்லை என்று ஆழ்வார் பயந்தார். எம்பெருமான் “எனக்காகப் பரிவு காட்டுபவர்கள் எங்கும் உளர்” என்று சொல்ல, ஆழ்வாரின் பயம் நீங்கியது. வரிகள் பொருந்திய சதங்கைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளை அடைபவர்கள் உஜ்ஜீவனத்தை அடைவர்.

எழுபத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுடைய வீரம், சௌர்யம் முதலிய குணங்களையும் சாபம் மற்றும் அனுக்ரஹத்தைக் கொடுக்கக்கூடியவர்களுடன் சேர்ந்து இருக்கும் தன்மையையும் அவன் காட்டக் கண்டு, பயமற்றுப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வாராமல் அச்சம் இனி மால் தன் வலியினையும்
சீரார் பரிவருடன் சேர்த்தியையும் – பாரும் எனத்
தான் உகந்த மாறன் தாள் சார் நெஞ்சே! சாராயேல்
மானிடவரைச் சார்ந்தது மாய்

ஆழ்வாருக்கு இன்னமும் இருக்கும் பயத்தைப் போக்க ஸர்வேச்வரன் தன் வீரம் முதலிய குணங்களையும், தான் சிறந்த அடியார்களுடன் இருப்பதையும் “பாரும்” என்று சொல்லிக் காட்ட, அவற்றைக் கண்ட ஆழ்வார் மிகவும் மகிழ்ந்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளை அடைவாயாக; அடையவில்லை என்றால், ஸம்ஸாரிகளை அடைந்து, நசித்துப் போ.

எழுபத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுடைய வடிவழகை அனுபவிக்கமுடியாமல் மிகவும் வருந்திப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாயன் வடிவழகைக் காணாத வல்விடா
யாய் அதற விஞ்சி அழுது அலற்றும் – தூய புகழ்
உற்ற சடகோபனை நாம் ஒன்றி நிற்கும் போது பகல்
அற்ற பொழுதானது எல்லியாம்

ஸர்வேச்வரனின் திருமேனி அழகைக் கண்டு அனுபவிக்க முடியாததால் மிகுந்த துயரத்தை அடைந்த ஆழ்வார், அந்த வருத்தம் மிகவும் அதிகமாகி, அழுது, எம்பெருமானை ஒரு க்ரமமில்லாமல் கூப்பிட்டார். இப்படிப்பட்ட பரிசுத்தமான பெருமைகளை உடைய ஆழ்வாருடன் கூடி இருக்கும்பொழுது அது பகல், இந்த அனுபவத்திற்குத் தடை வந்தால் அது இருண்ட இரவு.

எழுபத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வாரின் துயரத்தைப் போக்க, எம்பெருமான் ஆழ்வாருக்கு மிக அருகில் வந்து ஆழ்வாருடன் கலந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

எல்லி பகல் நடந்த இந்த விடாய் தீருகைக்கு
மெல்ல வந்து தான் கலக்க வேணும் என – நல்லவர்கள்
மன்னு கடித்தானத்தே மால் இருக்க மாறன் கண்டு
இந்நிலையைச் சொன்னான் இருந்து

ஸர்வேச்வரன் மெதுவே வந்து, பல இரவுகளும் பகல்களுமாக ஆழ்வாருக்கு இருந்த வருத்தத்தைப் போக்குவதற்காக, சிறந்த வைதிகர்கள் வாழும் திருக்கடித்தானத்தில் எழுந்தருளினான். அதைக் கண்ட ஆழ்வார் நிலைபெற்று, எம்பெருமானைப் பற்றி அருளிச்செய்தார்.

எழுபத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் கருத்தைப் பின்பற்றி அவருடன் கலந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

இருந்தவன் தான் வந்து இங்கு இவர் எண்ணம் எல்லாம்
திருந்த இவர் தம் திறத்தே செய்து – பொருந்தக்
கலந்து இனியனாய் இருக்கக் கண்ட சடகோபர்
கலந்த நெறி கட்டுரைத்தார் கண்டு

திருக்கடித்தானத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வார் இருப்பிடம் வந்து, ஆழ்வாரின் ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்து, கருணையைப் பொழிந்து ஆழ்வாருடன் ஒரு நீராகக் கலந்தான். அதன்பின் எம்பெருமான் ஆனந்தமாக இருப்பதைக் கண்ட ஆழ்வார் அதைப்பற்றி அருளிச்செய்தார்.

எழுபத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாருக்கு ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் பெருமையைக் காட்ட அதைக் கண்டு பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கண் நிறைய வந்து கலந்த மால் இக்கலவி
திண்ணிலையா வேணும் எனச் சிந்தித்து – தண்ணிதெனும்
ஆருயிரின் ஏற்றம் அது காட்ட ஆய்ந்துரைத்தான்
காரிமாறன் தன் கருத்து

ஆழ்வாருடன் கலந்த எம்பெருமான், இந்தக் கலவி நிரந்தரமாக இருக்க ஆசைப்பட்டு, ஆழ்வாரின் கண்களை நிறைத்து இருந்து, அணு ஸ்வரூபத்தில் நுண்ணியதாய் இருக்கும் ஆத்மாவின் பெருமைகளைக் காட்டினான். அதை ஆராய்ந்த ஆழ்வார் தன் திருவுள்ளக் கருத்தை வெளியிட்டருளினார்.

எழுபத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆத்மா எம்பெருமானைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு அடிமைப்பட்டு இருப்பதை விலக்கிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கருமால் திறத்தில் ஒரு கன்னிகையாம் மாறன்
ஒருமா கலவி உரைப்பால் – திரமாக
அன்னியருக்கு ஆகாது அவன் தனக்கே ஆகும் உயிர்
இந்நிலையை ஓர் நெடிதா

ஆழ்வார் கண்ணனிடத்தில் ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு பெண்ணின் (பராங்குச நாயகி) நிலையை அடைந்து, அவளின் தோழியின் பாவனையில் பராங்குச நாயகியின் திருமேனியில் கலவியின் அடையாளங்களைச் சொன்னாள். இந்நிலையில், ஆத்மாவின் நிலையை நன்கு ஆராய்ந்து, ஆத்மா எம்பெருமானுக்கே அடிமைப்பட்டவன் என்றும் அந்த சேஷத்வம் (அடிமைத்தனம்) தகுந்த தலைவனான எம்பெருமானுக்கு மட்டுமே, வேறு யவருக்கும் இல்லை என்றும் உணர்ந்துகொள்.

எண்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுக்கே அடிமைப்பட்டிருப்பதன் உயர்ந்த நிலை பாகவதர்களுக்கு அடிமைப்பட்டு இருப்பது என்று சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நெடுமால் அழகு தனில் நீள் குணத்தில் ஈடு
படுமா நிலை உடைய பத்தர்க்கு – அடிமை தனில்
எல்லை நிலம் தானாக எண்ணினான் மாறன் அது
கொல்லை நிலமான நிலை கொண்டு

ஆழ்வார் ஸர்வேச்வரனின் வடிவழகிலும் கருணை உள்ளம் ஆகிய சிறந்த குணத்திலும் ஈடுபட்டிருக்கும் பாகவதர்களிடம் அடிமை பூண்டிருந்தார். அது மட்டும் அன்று, எம்பெருமானுக்கு அடிமைப்பட்டிருப்பதின் உயர்ந்த நிலையாக அவன் அடியார்களுக்கு அடிமைப்பட்டிருப்பதைக் கருதினார். ஏனெனில் அதுவே உயர்ந்த குறிக்கோளாகையாலே.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-71-80-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 71 – 80

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramuna8yE nama:

Full Series

<< Previous

Seventy first pAsuram  – (dhEvan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of unnecessarily doubting in emperumAn’s qualities and true nature and having the doubts cleared, and is mercifully explaining it.

dhEvan uRai padhiyil sErap peRAmaiyAl
mEvum adiyAr vachanAm meynnilaiyum – yAvaiyum thAn
Anilaiyum sangiththu avai theLindha mARanpAl
mAnilaththIr thangaL manam

Oh residents of the vast world! AzhwAr being unable to unite with emperumAn in the divine abode thiruvARanviLai where he is residing and serve him, unnecessarily doubted emperumAn in the state of being subservient towards his devotees and in the state of chEthanas and achEthanas being identified with him, and had his doubts cleared. Our heart will be fixed towards such AzhwAr.

Seventy second pAsuram – (nangaruththai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of announcing the detachment  in AthmA and AthmA’s belongings and is mercifully explaining it.

nangaruththai nanRAga nAdi niRkum mAlaRiya
ingivaRRil Asai emakkuLadhen sangaiyinAl
thannuyirin maRRinasai thAnozhindha mARanRan
annilaiyai AyndhuraiththAn angu

To inform emperumAn who is well analsying AzhwAr’s heart, AzhwAr, with the unnecessary doubt of having attachment in this world which is known to emperumAn, analysed the nature of self and belongings of self, realised being detached from them, and mercifully spoke about what he found out.

Seventy third pAsuram – (angamarar…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of becoming worried that there is none to care for emperumAn and emperumAn consoling AzhwAr that there are those who care for him, and is mercifully explaining it.

angamarar pENa avar naduvE vAzh thirumARku
ingOr parivarilai enRanja engum
parivar uLar ennap payam thIrndha mARan
vari kazhaRRAL sErndhavar vAzhvAr

AzhwAr feared that there is none to perform mangaLASAsanam in this samsAram for Sriya:pathi who is residing amidst the nithyasUris who are performing mangaLASAsanam to him in paramapadham. As emperumAn said “those who care for me exist everywhere”, AzhwAr’s fear was removed. Those who reach AzhwAr’s divine feet which are decorated with striped anklets, will be uplifted.

Seventy fourth pAsuram – (vArAmal…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of seeing emperumAn’s bravery, valour etc and his togetherness with those who can curse/bless, as shown by emperumAn himself and remaining fearless due to that and is mercifully explaining it.

vArAmal achcham ini mAl than valiyinaiyum
sIrAr parivarudan sErththiyaiyum pArum enath
thAn ugandha mARanRAL sAr nenjE sArAyEl
mAnidavaraich chArndhu mAy

To eliminate further fear from AzhwAr, sarvESvaran showed his valour etc and his togetherness with the great devotees saying “see this” and AzhwAr became joyful seeing that. Oh heart! Approach such AzhwAr’s divine feet; if you don’t approach, you approach the materialistic people and become extinguished.

Seventy fifth pAsuram – (mAyan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of  overwhelming sorrow in not enjoying emperumAn’s physical beauty and is mercifully explaining it.

mAyan vadivazhagaik kANAdha valvidAy
Ay adhaRa vinji azhudhalaRRum thUya pugazh
uRRa satakOpanai nAm onRi niRkumbOdhu pagal
aRRa pozhudhAnAdhelliyAm

AzhwAr’s great sorrow due to not having seen the beauty of sarvESvaran’s divine form, increased greatly and he cried and incoherently called out. When we remain close to such AzhwAr who is having very pure glories and enjoy him, that will be the [bright] day and when there is a break in that experience, that will be the dark night.

Seventy sixth pAsuram – (ellipagal…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn arriving in close proximity to eliminate AzhwAr’s suffering, and uniting subsequently and is mercifully explaining it.

elli pagal nadandha indha vidAy thIrugaikku
mella vandhu thAn kalakka vENumena – nallavargaL
mannu kadiththAnaththE mAl irukka mARan kaNdu
innilaiyaich chonnAn irundhu

Thinking to arrive slowly and enjoy AzhwAr and to eliminate AzhwAr’s sorrow which occurred over many nights and days, as sarvESvaran resides in thirukkadiththAnam where very glorious vaidhikas are residing, AzhwAr saw that, became stable and mercifully spoke about such nature [of emperumAn].

Seventy seventh pAsuram – (irundhavan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn following his thoughts and uniting with him and is mercifully explaining it

irundhavan thAn vandhu ingivar eNNAm ellAm
thirundha ivar thandhiRaththE seydhu porundhak
kalandhiniyanAy irukkak kaNda satakOpar
kalandha neRi katturaiththAr kaNdu

sarvESvaran who was present in thirukkadiththAnam arrived here [where AzhwAr is] and fulfilled all of AzhwAr’s desires, showed his mercy, and united seamlessly with AzhwAr.  Having worshipped how emperumAn remained blissful after such union, AzhwAr saw in his heart, how emperumAn united with him and mercifully spoke [about it].

Seventy eighth pAsuram – (kaNNiRaiya…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of the greatness of the true nature of AthmA as seen by him after being shown by emperumAn and is mercifully explaining it.

kaNNiRaiya vandhu kalandha mAl ikkalavi
thiNNilaiyA vENum enach chindhiththuth thaNNidhenum
Aruyirin ERRam adhu kAtta AyndhuraiththAn
kArimARan than karuththu

emperumAn who united with AzhwAr, filling AzhwAr’s eyes, thinking to make this union remain firmly, mercifully showed the greatness of the dear AthmA which is known to be subtle. AzhwAr analysed that and mercifully spoke the thoughts which were in his divine heart.

Seventy ninth pAsuram – (karumAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of AthmA’s anyaSEshathva nivruththi (not being subservient to anyone other than bhagavAn) and is mercifully explaining it.

karumAl thiRaththil oru kannigaiyAm mARan
oru mA kalavi uraippAl thiramAga
anniyarukkAgAdhu avan thanakkE Agum uyir
innilaiyai Oru nedidhA

AzhwAr who attained the mood of a girl towards krishNa, set out to mercifully speak through the words of her friend about the symbols of the unique, great union. With that, you deeply analyse the state of AthmA being subservient to him only, as AthmA’s firm servitude, which is observed only for the apt lord and not for anyone else.

Eightieth pAsuram – (nedumAl …) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of bhAgavatha SEshathvam (subservience towards devotees) being the ultimate state of ananyArha SEshathvam (exclusive subservience towards bhagavAn) and is mercifully explaining it.

nedumAl azhaguthanil nILguNaththil Idu
padumA nilaiyudaiya paththarkku adimaithanil
ellai nilandhAnAga eNNinAn mARan adhu
kollai nilamAna nilai koNdu

AzhwAr had subservience towards bhAgavathas who are having great quality of being involved in sarvESvaran’s physical beauty and his great quality of kind-heartedness. Not just that, he considered himself to be the ultimate state of such subservience, since such subservience towards bhAgavathas is the ultimate goal.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org