Category Archives: kaNNinuN chiRuth thAmbu

कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु – सरल व्याख्या

। । श्रीः  श्रीमते शठःकोपाय नमः  श्रीमते रामानुजाय नमः  श्रीमत् वरवरमुनये नमः । ।

मुदलयिरं

nammazhwar-madhurakavi

नम्माळ्वार् और् मधुरकवि आळ्वार्

श्री मणवाळ मामुनिगळ् अपनी उपदेश रत्न मालै के २६ वे पाशुर में “कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु” का महत्त्व बतला रहे है ।

वाय्त्त तिरुमन्दिरत्तिन् मद्दिममाम् पदम्पोल्

सीर्त्त मदुरकवि सेय् कलैयै – आर्त्त पुगळ्।

आरियर्गळ् तान्गळ् अरुळिच् चेयल् नडुवे

सेर्वित्तार् ताऱ्परियम् तेर्न्दु । ।

हमारे श्रीसम्प्रदाय का तिरुमंत्र (अष्टाक्षर) मंत्र, अपने आप में सम्पूर्णता लिये हुये है।

चाहे वह शब्द हो या अथवा अर्थ, जैसे  तिरुमंत्र (अष्टाक्षर) का मध्य नाम ” नमः” महत्व रखता है, ऐसे ही मधुरकवि आळ्वार द्वारा रचित “कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु” महत्वपूर्ण अद्भुत दिव्य प्रबंधों में अपना महत्व रखता है।

आळ्वार संत द्वारा रचित इन पाशुरों के अर्थ को जानकर हमारे श्रद्धेय पूर्वाचर्यों ने इन पाशुरों को दिव्य प्रबंध पाठ में स्लंगित कर दिया, जिससे दिव्य प्रबंध पारायण में इनका भी अनुसंघान हो सके। अपने श्री सम्प्रदाय में आळ्वार संत, अपना सारा जीवन भगवद सेवा, समर्पण और भगवद गुणगान में ही व्यतीत किया है। एक और यह मधुरकवि आळ्वार, इनके लिये इनके आचार्य ही सब कुछ थे।

यह संत अपने आचार्य (गुरु) नम्माळ्वार की सेवा में, शिष्यत्व में आने के बाद, कभी किसी और का ध्यान नहीं किया, इनके लिये सिर्फ नम्माळ्वार ही भगवान थे और उनका ही गुणानुवाद करते थे। मधुरकवि आळ्वार की जीवनी उनकी रचना, हमारे सम्प्रदाय ही नहीं वैदिक सनातन के एक सिद्धांत की गुरु (आचार्य) ही भगवान का स्वरुप है, को सिद्ध करते है। आळ्वार संत की यह रचना संत की नम्माळ्वार के प्रति अनूठी अद्वितीय श्रद्धा बतलाती है।

[यहाँ तक की मधुरकवि आळ्वार, आदिनात पेरुमाळ के मंदिर में स्थित तिंत्रिणी के पेड़ के पास, अपने आचार्य के पास नित्य जाते, पर कभी आदिनात पेरुमाळ के दर्शन नहीं किये।]

आळ्वार संत की रचना “कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु” की यह सरल व्याख्या पूर्वाचार्यों की व्यख्या पर आधारित है।

तनियन

अविदित विश्यान्तरः सठारेर् उपनिशताम् उपगानमात्रभोगः।

अपि च गुणवसात् तदेक सेशि मदुरकविर् ह्रुदये ममाविरस्तु।।

हम मधुरकवि आळ्वार को, अपने ह्रदय में ध्यान करते है, वह आळ्वार संत जिन्होंने नम्माळ्वार के सिवा किसी और को जाना ही नहीं, वह संत जिन्होंने नम्माळ्वार के प्रबंध पाशुर के गान के आलावा और कुछ नहीं गया, यह प्रबंध पाठ उन्हें परमानन्द प्रदान करते थे, वह संत जो अपने आचार्य के गुणानुभव में मग्न रहते थे।

वेऱोन्ऱुम् नान् अऱियेन् वेदम् तमिळ् सेय्द

माऱन् शठःकोपन् वण् कुरुगूर् एऱु एन्गळ्।

वाळ्वाम् एन्ऱेत्तुम् मदुरकवियार् एम्मै

आळ्वार् अवरे अरण्।।

मधुर कवी आळ्वार ने कहा है ” में नम्माळ्वार से ज्यादा कुछ नहीं जानता- नम्माळ्वार ने ही द्रविड़ लोगों पर अपनी करुणा  बरसाते हुये वेदों के अर्थ को मधुर द्रविड़ भाषा में प्रबंध रूप में दिया है”,  नम्माळ्वार इस सुन्दर कुरुगूर के नायक है, हम सब पर शासन कर, हम सबका उद्धार कर सकते है, प्रपन्न शरणागत जीवों को आश्रय प्रदान करने वाले है।

प्रथम पाशुर:

प्रथम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार, नम्माळ्वार के गुणागान में भगवान् कृष्ण के अनुभव का परमानन्द ले रहे है, क्योकि नम्माळ्वार को भगवान कृष्ण बहुत प्रिय थे ।

कण्णि नुण् चिऱुत्ताम्बिनाल् कट्टुण्णप्

पण्णिय पेरु मायन् एन् अप्पनिल्

नण्णित् तेन् कुरुगूर् नम्बि एन्ऱक्काल्

अण्णिक्कुम् अमुदूऱुम् एन् नावुक्के

भगवन कृष्ण जो मेरे स्वामी है, ब्रह्माण्ड की सर्वोच्च सत्ता, सर्व जगत नियंत्रक होकर भी मातृ प्रेम में,  माँ यशोदा के हाथों पतली सी रस्सी से बंध गये।मेरी जिव्हा को ऐसे करुणानिधान भगवान के नाम से भी ज्यादा मधुर और अमृतमय नाम, दक्षिण में स्थित तिरुक्कुरुगुर के नायक नम्माळ्वार का नाम रटना ज्यादा अच्छा लगता है ।

द्वितीय पाशुर:

द्वितीय पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कह रहे है की, अकेले नम्माळ्वार के पाशुर इतने मधुर है की निरंतर इनका जाप ही मेरे लिए पुष्टिकारक है।

नाविनाल् नविऱ्ऱु इन्बम् एय्दिनेन्

मेविनेन् अवन् पोन्नडि मेय्म्मैये

देवु मऱ्ऱु अऱियेन् कुरुगूर् नम्बि

पाविन् इन्निसै पाडित् तिरिवने

मेरी जिव्हा से आळ्वार के पाशुर गाकर मैं स्वयं को बहुत ही परम सुखी अनुभव कर रहा हूँ। मैं ने स्वयं को आळ्वार के चरणों में समर्पित कर दिया है I मैं, मंगल गुणों से परिपूर्ण आळ्वार के आलावा किसी और भगवान को नहीं जानता, मैं तिरुक्कुरुगुर नायक आळ्वार के पाशुर का संगीत बद्ध गायन हर जगह जाकर करूँगा।

तृतीय पाशुर:

तीसरे पाशुर में मधुरकवि आळ्वार बहुत ही खुशी से कह रहे है, कैसे भगवान उन्हें नम्माळ्वार का सेवक जानकर उन्हें नम्मलवार स्वरुप में दर्शन दिये।

तिरि तन्दागिलुम् देवपिरान् उडै

करिय कोलत् तिरु उरुक् काण्बन् नान्

पेरिय वण् कुरुगूर् नगर् नम्बिक्कु आळ्

उरियनाय् अडियेन् पेऱ्ऱ नन्मैये

में आळ्वार का सेवक था, भटक गया था, तब आळ्वार द्वारा बतलाये गये , नित्यसुरियों के अधिपति भगवान् नारायण जो सांवले रंग के है मुझे दर्शन दिये, देखो मेरा भाग्य, सदाशय तिरुक्कुरुगुर में अवतरित नम्माळ्वार के सेवक होने से भगवान के दर्शन हुये।

चतुर्थ पाशुर:

इस चतुर्थ पाशुर में मधुरकवि आळ्वार, संत नम्माळ्वार की अपार बरसती करुण वर्षा को देखते हुये, कह रहे है की उन्हें हर उस बात की चाह रखना चाहिये जो नम्माळ्वार को पसंद थी।

यह भी बतला रहे है कैसे संत आळ्वार ने उन जैसे दीन को अपनाया।

नन्मैयाल् मिक्क नान्मऱैयाळर्गळ्

पुन्मै आगक् करुदुवर् आदलिल्

अन्नैयाय् अत्तनाय् एन्नै आण्डिडुम्

तन्मैयान् सडगोपन् एन् नम्बिये

वह जो विशिष्ट गतविधियों में सलंगन रहनेवाले, प्रकांड विद्वान चारों वेदों के ज्ञाता, जो मुझ जैसे दीनता के प्रतिक को छोड़ दिये थे, पर संत नम्मळ्वार, मेरे माता पिता बन मुझे आश्रय दिया, बस वही एक मेरे भगवान् है।

पञ्चम पाशुर:

इस पंचम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार, पिछले पाशुर में वर्णित अपनी दीनता से कैसे नम्माळ्वार अपनी अकारण करुणा बरसाते इनमें बदलाव लाकर भक्त बनाकर अपनाया, इसके लिए वह आळ्वार संत को धन्यवाद दे रहे है।

नम्बिनॅ पिऱर् नन्पोरुळ् तन्नैयुम्

नम्बिनॅ मडवारैयुम् मुन्नेलाम्

सेम् पोन् माडत् तुक्कुरुगूर् नम्बिक्कु

अन्बनाय् अडियॅ सदिर्त्तॅ इन्ऱे

मधुरकवि आळ्वार कह रहे है, में भी पहले दूसरों की तरह धन और भोगों का लालची था, स्वर्ण महलों से सज्जित तिरुक्कुरुगूर् के नायक की सेवा पाकर, उनकी शरण में आने से में भी श्रेष्ठ हो गया, उनका सेवक हो गया।

षष्ठम पाशुर:

इस पाशुर में मधुरकवि आळ्वार पूछने पर की, आप में इतनी श्रेष्ठता कैसे आ गयी , कह रहे है संत नम्माळ्वार की अनुकम्पा और अनुग्रह से आ गयी , अब इस श्रेष्ठता से निचे गिरना असंभव है।

इन्ऱु तोट्टुम् एळुमैयुम् एम्पिरान्

निन्ऱु तन् इन्ऱु पुगळ् एत्त अरुळिनान्

कुन्ऱ माडत् तिरुक्कुरुगूर् नम्बि

एन्ऱुम् एन्नै इगळ्वु इलन् काण्मिने

तिरुक्कुरुगूर् के नायक संत नम्माळ्वार जो मेरे स्वामी है, उन्होंने मुझ पर कृपा अनुग्रह कर इस काबिल बनाया, इस लिए में उन्ही के गुणगान करता हूँ ,आप देखिये वह कभी मुझे मझधार नहीं छोड़ेंगे।

सप्तम पाशुर:

इस सप्तम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कह रहे है की, संत नम्माळ्वार की दया के पात्र बनकर, वह उन सबको, जो किसी न किसी रूप से पीड़ित है, उन सभी को जो अब तक संत के सम्मुख नहीं आये, जिनपर संत की कृपा नहीं हुयी, उन सबको  नम्माळ्वार की महानता बतलाकर उन सबको भी, हर तरह से समृद्ध हो सके ऐसा करूँगा।

कण्डु कोण्डु एन्नैक् कारिमाऱप् पिरान्

पण्डै वविनै पाऱ्ऱि अरुळिनान्

एण् तिसैयुम् अऱिय इयम्बुगेन्

ओण् तमिळ् सडगोपन् अरुळैये

नम्माळ्वार्, जो  कारिमाऱन्, नाम से भी जाने जाते है , जो पोऱ्कारि के पुत्र है अपना अनुग्रह बरसाते हुये अपने संरक्षण में लेकर, अपनी सेवा में लेकर मेरे जन्म जन्मांतर के पापों को मिटा दिया। आळ्वार संत की इस करुण महानता का और इनके द्वारा रचित दिव्य तमिल पाशुरों का अष्ट दिशाओं में, मै सभी को बतलाऊंगा।

अष्टम पाशुर:

इस अष्टम पाशुर में, मधुरकवि आळ्वार कह रहे है की, संत नम्माळ्वार की करुणा स्वयं भगवान की करुणा से भी ज्यादा है, कह रहे है की आळ्वार संत द्वारा रचित तिरुवाय्मौली स्वयं भगवान द्वारा कही गयी श्रीमद्भगवद गीता से ज्यादा कारुणिक है।

अरुळ् कोण्डाडुम् अडियवर् इन्बुऱ

अरुळिनान् अवरुमारैयिन् पोरुळ्

अरुळ् कोण्डु आयिरम् इन् तमिळ् पाडिनान्

अरुळ् कण्डीर् इव् वुलगिनिल् मिक्कदे

भागवतों और भगवद गुणानु रागियों के प्रसन्न चित्तार्थ, नम्माळ्वार ने  वेदों के तत्व सार को  (तिरुवाय्मौली) सहस्त्रगीति में समझाया है, नम्माळ्वार की यह कृति भागवतों पर भगवान कि करुणा से भी ज्यादा ही है।

नवम पाशुर:

इस पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कहते  है की, नम्माळ्वार ने इनकी दीनता को अनदेखा कर, वेदों के सार का ज्ञान इन्हे दिया, और बतलाया की मानव को सदा भगवान का सेवक बन कर रहना चाहिये, इसके लिये में सदा सदा के लिये आळ्वार संत का ऋणी हूँ।

मिक्क वेदियर् वेदत्तिम् उट्पोरुळ्

निऱ्कप् पाडि एन् नेन्जुळ् निऱुत्तिनान्

तक्क सीर्च् चटकोपन् नम्बिक्कु आट्

पुक्क कादल् अडिमैप् पयन् अन्ऱे

नम्माळ्वार् ने मुझे वेदों का सार बतलाया है, जिनका  सिर्फ महानतम विद्वानों के द्वारा ही पठन होता है, आळ्वार संत की यह कृपा मेरे मन में सदा के लिये घर कर गयी, इससे मुझे यह नम्माळ्वार का विशिष्ट सेवक होने का आभास हो रहा है।

दशम पाशुर:

इस दशम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कहते है की नम्माळ्वार ने उन पर इतनी विशिष्ट कृपा की है, जिसका ऋण वह जीवन भर नहीं उतार सकते ।

इस कारण नम्माळ्वार के चरणों में अति प्रगाढ़ प्रेम उत्पन्न हो गया।

पयन् अन्ऱु आगिलुम् पान्गु अल्लर् आगिलुम्

सेयल् नन्ऱागत् तिरुत्तिप् पणि कोळ्वान्

कुयिल् निन्ऱु आर् पोयिल् सूळ् कुरुगूर् नम्बि

मुयल्गिन्ऱेन् उन् तन् मोय् कळऱ्कु अन्बैये

ओह, नम्माळ्वार आप उस तिरुक्कुरुगूर् में विराजते है, जो चहुँ और से वनो से घेरा हुवा है, उन वनों में कोयल की कुक गुंजायमान हो रही है, आप इस जग के लोगों को अकारण निस्वार्थ भाव में उचित ज्ञान देकर, निर्देश देकर  भगवान की सेवा में लगा रहे हो, ऐसे निस्वार्थ संत के प्रति मेरा मोह बढ़ रहा है।

एकादश पाशुर:

इस एकादश पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कह रहे है, जो कोई भी इन प्रबंध पाशुरों को कंठस्थ कर नित्य पठन करले, निश्चय ही वह श्रीवैकुण्ठ को प्राप्त करेगा, क्योंकि श्रीवैकुण्ठ नम्माळ्वार (विष्क्सेनजी के अवतार) के सञ्चालन में है। इसका लक्षित सार यह है की, आळ्वार तिरुनगरि में भगवान आदिनाथार पेरुमाल है और नम्माळ्वार इस तिरुकुरुगुर के नायक है, जबकि श्रीवैकुण्ठ का संरक्षण संचालन तो सिर्फ नम्माळ्वार के हाथ में है।

अन्बन् तन्नै अडैन्दवर्गट्कु एल्लाम्

अन्बन् तेन् कुरुगूर् नगर् नम्बिक्कु

अन्बनाय् मदुरकवि सोन्न सोल्

नम्बुवार् पदि वैकुन्दम् काण्मिने

अपने भक्तो भागवतों के प्रति पेरुमाळ को अत्यधिक स्नेह होता है, नम्माळ्वार को भी पेरुमाळ के भक्तों से प्रेम होता है, पर में मधुरकवि, सिर्फ नम्माळ्वार से प्रेम करता हूँ।

मेरे द्वारा रचित यह प्रबंध पाशुरों का जो भी पठन करेगा वह श्रीवैकुण्ठ में वास करेगा।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/kanninun-chiruth-thambu-simple/

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

kaNNinuN chiRuth thAmbu – Simple Explanation

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

mudhalAyiram

nammazhwar-madhurakavi

nammAzhwAr and madhurakavi AzhwAr

SrI maNavALa mAmunigaL reveals the greatness of kaNNinuN chiRuththAmbu in the 26th pAsuram of upadhEsa raththina mAlai.

vAyththa thirumandhiraththin madhdhimamAm padhampOl
sIrththa madhurakavi sey kalaiyai – Arththa pugazh
AriyargaL thAngaL aruLich cheyal naduvE
sErviththAr thARpariyam thErndhu

In ashtAksharam, also known as thirumanthram, which has completeness both in words and in meanings, the middle word nama: has a greatness. madhurakavi AzhwAr’s wondrous composition kaNNinuN chiRuththAmbu has the same greatness. Understanding the meaning of this, the revered AchAryas (preceptors in our sampradhAyam) added this to the aruLichcheyal (recitation of 4000 dhivyaprabandham) so that it could be recited along with the rest.

madhurakavi AzhwAr was one who did not know any deity other than nammAzhwAr. His great composition is this kaNNinuN chiRuththAmbu. This prabandham reveals well the important principle of our sampradhAyam that AchArya (guru or teacher) is God. This prabandham, which reveals the greatness of nammAzhwAr, has a unique eminence in our sampradhAyam.

The simple translation for this prabandham is written with the help of our pUrvAchAryas’ commentary.

*****

thaniyans

avidhitha vishyAnthara: SatArEr upanishathAm upagAnamAthrabhOga:  I       
api cha guNavaSAth thadhEka SEshi madhurakavir hrudhayE mamAvirasthu II

Let madhurakavi AzhwAr remain in my heart – one who knew none, other than nammAzhwAr, one who considered singing the greatness of divine hymns of nammAzhwAr as giving him bliss, one who considered nammAzhwAr as his master since he was always immersed in nammAzhwAr’s qualities.

vERonRum nAn aRiyEn vEdham thamizh seydha
mARan satakOpan vaN kurugUr ERu engaL
vAzhvAm enREththum madhurakaviyAr emmai
ALvAr avarE araN

Only madhurava AzhwAr who said “I do not know anything other than nammAzhwAr who mercifully composed the meanings of vEdhas in thamizh, who is the leader of the beautiful kurugUr and who is capable of uplifting us all” rules over us. He is the refuge for prapannas (those who have surrendered) like us.

*****

First pAsuram. madhurakavi AzhwAr who started singing about nammAzhwAr, enjoys kaNNan (SrI krishNa) who is very dear to nammAzhwAr.

kaNNi nuN chiRuththAmbinAl kattuNNap
paNNiya peru mAyan en appanil
naNNith then kurugUr nambi enRakkAl
aNNikkum amudhURum en nAvukkE

kaNNan emperumAn, who is my swAmy (lord) and the supreme entity, made himself to be tied by yaSOdhAp pirAtti, with small pieces of rope, which were thin. Instead of that emperumAn, it is very sweet and nectarean to my tongue to recite the name of nammAzhwAr who is the leader of thirukkurugUr, which is in the southern direction.

Second pAsuram. madhurakavi AzhwAr explains that nammAzhwAr’s pAsurams alone are very sweet for him and that he is sustaining himself by repeatedly reciting them.

nAvinAl naviRRu inbam eydhinEn
mEvinEn avan ponnadi meymmaiyE
dhEvu maRRu aRiyEn kurugUr nambi
pAvin innisai pAdith thirivanE

I became very blissful by reciting AzhwAr’s pAsurams with my tongue. I have surrendered well at his divine feet. I do not know of any God other than AzhwAr who is complete with auspicious qualities and who is the leader of thirukkurugUr. I will go to various places by singing AzhwAr’s pAsurams, set to music.

Third pAsuram. madhurakavi AzhwAr narrates joyfully as to how emperumAn gave him his dharSan (manifesting his divine form) because he is a servitor of nammAzhwAr.

thiri thandhAgilum dhEvapirAn udai
kariya kOlath thiru uruk kANban nAn
periya vaN kurugUr nagar nambikku AL
uriyanAy adiyEn peRRa nanmaiyE

I, who was AzhwAr’s servitor totally, slipped from that position. I saw SrIman nArAyaNa, who has a dark complexion and who is the leader of nithyasUris, as shown by AzhwAr. Look at the great benefit that I received, being the true servitor of AzhwAr, who incarnated in the magnanimous thirukkurugUr.

Fourth pAsuram. Looking at the benefit showered by nammAzhwAr on him, madhurakavi AzhwAr says that he should desire whatever nammAzhwAr liked. Further, he reveals his lowliness and how nammAzhwAr accepted him.

nanmaiyAl mikka nAnmaRaiyALargaL
punmai Agak karudhuvar Adhalil
annaiyAy aththanAy ennai ANdidum
thanmaiyAn sadagOpan en nambiyE

Those who are very learned in the four vEdhas and who have eminent activities to go with the knowledge, gave up on me since I am the epitome of lowliness. However, nammAzhwAr, took me under his refuge, as my mother and as my father. He alone is my lord.

Fifth pAsuram. Explaining his lowliness that he had mentioned in the previous pAsuram, madhurakavi AzhwAr reveals how he has now become rectified due to the causeless mercy of nammAzhwAr and thanks him.

nambinEn piRar nanporuL thannaiyum
nambinEn madavAraiyum munnelAm
sem pon mAdath thukkurugUr nambikku
anbanAy adiyEn sadhirththEn inRE

In days gone by, I used to covet others’ wealth and women. However, now, I have attained eminence since I have been corrected by nammAzhwAr, and have become his servitor. Such nammAzhwAr is the leader of thirukkurugUr which has golden mansions

Sixth pAsuram. When asked “How did you attain such eminence?” he says that he attained it because of the grace of nammAzhwAr. There is no scope for falling from this position.

inRu thottum ezhumaiyum empirAn
ninRu than pugazh Eththa aruLinAn
kunRa mAdath thirukkurugUr nambi
enRum ennai igazhvu ilan kANminE

Being the leader of thirukkurugUr, my swAmy (lord) nammAzhwAr showered his mercy on me such that I will sing his greatness. You can see that he will never ever let go of me.

Seventh pAsuram. madhurakavi AzhwAr says that having been graced by nammAzhwAr, he will explain the greatness of nammAzhwAr to all those who are suffering since they have not known about nammAzhwAr and have not been showered with his grace, and get them too prosperity.

kaNdu koNdu ennaik kArimARap pirAn
paNdai vavinai pARRi aruLinAn
eN thisaiyum aRiya iyambugEn
oN thamizh sadagOpan aruLaiyE

nammAzhwAr, also known as kArimARan, being the son of poRkAri, showered his grace on me and took me under him in his service. He removed my sins which have been there from time immemorial. I will explain the greatness of the mercy of such AzhwAr who had composed wondrous thamizh pAsurams, to the people in all eight directions.

Eighth pAsuram. He explains in this pAsuram that AzhwAr’s mercy is greater than emperumAn’s. He says that AzhwAr’s merciful composition of thiruvAimozhi is more eminent than emperumAn’s merciful composition of bhagavath gIthA.

aruL koNdAdum adiyavar inbuRa
aruLinAn avarumAraiyin poruL
aruL koNdu Ayiram in thamizh pAdinAn
aruL kaNdIr iv vulaginil mikkadhE

nammAzhwAr mercifully composed the thousand pAsurams of thiruvAimozhi as the essence of vEdhas, for the joy of emperumAn’s servitors, who praise emperumAn. This mercy of nammAzhwAr’s is greater than anything else.

Ninth pAsuram. madhurakavi AzhwAr says that nammAzhwAr, without minding madhurakavi AzhwAr’s lowliness, revealed to him the essence of vEdhas which is that one should be a servitor to emperumAn’s servitor. I will be forever indebted to him, he says.

mikka vEdhiyar vEdhaththim utporuL
niRkap pAdi en nenjuL niRuththinAn
thakka sIrch chatakOpan nambikku At
pukka kAdhal adimaip payan anRE

nammAzhwAr mercifully told me the essence of vEdham which is recited by great scholars, such that it would firmly remain in my heart. As a result of this, I realised this eminent state of being his servitor.

Tenth pAsuram. In this madhurakavi AzhwAr says that nammAzhwAr has showered very eminent benefits on him which he could not repay appropriately and develops great affection towards nammAzhwAr’s divine feet.

payan anRu Agilum pAngu allar Agilum
seyal nanRAgath thiruththip paNi koLvAn
kuyil ninRu Ar poyil sUzh kurugUr nambi
muyalginREn un than moy kazhaRku anbaiyE

Oh nammAzhwAr who resides in thirukkurugUr which is surrounded by gardens in which the sounds of cuckoo birds reverberate! You are involving people of this world in servitude [to emperumAn] by correcting them through your instructions and activities even though there is no benefit for you from them. I am trying to develop affection towards one such as you.

Eleventh pAsuram. In this, madhurakavi AzhwAr says that those who learn this prabandham will [reach and] reside in SrIvaikuNtham which is under nammAzhwAr’s control. The implied meaning is that while in AzhwAr thirunagari both AdhinAdhar (the presiding deity in the temple) and nammAzhwAr are leaders, it is only nammAzhwAr who is the leader in SrIvaikuNtam.

anban thannai adaindhavargatku ellAm
anban then kurugUr nagar nambikku
anbanAy madhurakavi sonna sol
nambuvAr padhi vaikundham kANminE

emperumAn is one who is affectionate towards everyone (especially towards his servitors). nammAzhwAr is one who is affectionate towards such servitors of emperumAn. I (madhurakavi AzhwAr) am one who is affectionate towards such nammAzhwAr. Those who recite these pAsurams which have been sung with devotion by me, will reach the divine abode of SrIvaikuNtam and live there.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/03/kanninun-chiruth-thambu-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு – எளிய விளக்கவுரை

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

nammazhwar-madhurakavi

நம்மாழ்வாரும் மதுரகவி ஆழ்வாரும்

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பின் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 26ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

வாய்த்த திருமந்திரத்தின் மத்திமமாம் பதம் போல்
சீர்த்த மதுரகவி செய் கலையை ஆர்த்த புகழ்
ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளிச்செயல் நடுவே
சேர்வித்தார் தாற்பரியம் தேர்ந்து 

சொற்களின் பூர்த்தியும் பொருளின் பூர்த்தியும் நிரம்பப் பெற்றதான பெரிய திருமந்த்ரம் என்று சொல்லப்படும் அஷ்டாக்ஷரத்தின் நடுவிலே காணப்படும் “நம:” பதத்துக்கு எவ்வளவு சிறப்போ, அதைப் போலவே சிறப்புடைத்தான, உயர்ந்தவரான மதுரகவி ஆழ்வாரின் அற்புதப் படைப்பான கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பை பெரு மதிப்பை உடையவர்களான ஆசார்யர்கள் இதன் தாத்பர்யத்தை உணர்ந்து ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல் நடுவே எப்பொழுதும் சேர்த்து அநுஸந்திக்கும்படி அமைத்தார்கள்.

“தேவு மற்றறியேன்” என்று நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை அறியேன் என்றிருந்தார் மதுரகவி ஆழ்வார். இவரின் அற்புதப் படைப்பே கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு. ஆசார்யனே தெய்வம் என்னும் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் முக்யமான கொள்கையை நன்கு உணர்த்தும் ப்ரபந்தம் இது. தன்னுடைய ஆசார்யரான நம்மாழ்வாருடைய பெருமையை நன்கு உணர்த்தும் இந்த ப்ரபந்தத்துக்கு நம் ஸம்ப்ரதாயத்திலே ஒரு தனி ஏற்றம் உண்டு.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்கவரை எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

*****

தனியன்கள்

அவிதித விஷயாந்தர: சடாரேர் உபநிஷதாம் உபகாநமாத்ர போக: |
அபி ச குணவசாத் ததேக சேஷீ மதுரகவி ஹ்ருதயே மமாவிரஸ்து ||

நம்மாழ்வாரைத் தவிர மற்றொன்றை அறியாத, நம்மாழ்வாரின் திவ்ய ஸ்ரீஸூக்திகளான ப்ரபந்தங்களின் பெருமைகளைப் பாடுவதையே தனக்கு இன்பம் அளிப்பதாகக் கொண்டுள்ள, நம்மாழ்வாரின் குணங்களில் எப்பொழுதும் மூழ்கி இருப்பதால் அவரையே தனக்குத் தலைவனாகக் கொண்டுள்ள மதுரகவி ஆழ்வார் என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே இருக்க வேண்டும்.

வேறொன்றும் நான் அறியேன்
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் சடகோபன்
வண்குருகூர் ஏறெங்கள் வாழ்வாம் என்றேத்தும் மதுரகவியார்
எம்மை ஆள்வார் அவரே அரண்

“வேத தாத்பர்யத்தைத் தமிழிலே அருளிச்செய்த, அழகிய திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான, நம் எல்லோரையும் உஜ்ஜீவிக்கக் கூடிய மாறன் என்கிற நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறொன்றை அறியேன்” என்று சொன்ன மதுரகவி ஆழ்வாரே நம்மை ஆள்பவர், அவரே நம் போன்ற ப்ரபந்நர்களுக்குப் புகலிடம்.

*****

முதல் பாசுரம். நம்மாழ்வாரைப் பாடத் தொடங்கிய மதுரகவி ஆழ்வார், ஆழ்வாருக்கு மிகவும் உயிரான கண்ணன் எம்பெருமானை இந்தப் பாசுரத்தில் அனுபவிக்கிறார்.

கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுது ஊறும் என் நாவுக்கே

என்னுடைய ஸ்வாமியும் ஸர்வேச்வரனுமான கண்ணன் எம்பெருமான் யசோதைப் பிராட்டி துண்டு துண்டான, மெல்லிய, சிறிய கயிற்றினால் தன்னைக் கட்டும்படி அமைத்துக்கொண்டான். அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானை விட்டு, தென் திசையில் உள்ள திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வாரின் திருநாமத்தைச் சொன்னால் அது என்னுடைய நாக்குக்கு இனியதாகவும் அமிர்தமாகவும் உள்ளது.

இரண்டாம் பாசுரம். நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களே தனக்கு மிகவும் இனிமையாக இருப்பதாகவும் அவற்றைச் சொல்லிச் சொல்லியே தன்னைத் தரித்துக்கொள்வதையும் விளக்குகிறார்.

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே

நான் நாக்காலே ஆழ்வாரின் பாசுரங்களைச் சொல்லி மிகப்பெரிய ஆனந்தத்தை அடைந்தேன். ஆழ்வாரின் திருவடிகளிலே நன்கு சரணடைந்திருக்கிறேன். கல்யாண குணங்களால் நிறைந்த, திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான ஆழ்வாரைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை அறியேன். ஆழ்வாருடைய பாசுரங்களை இசையுடன் பாடிக்கொண்டு எல்லா இடங்களுக்கும் செல்வேன்.

மூன்றாம் பாசுரம். நம்மாழ்வாரின் அடியவனாக இருப்பதாலே எம்பெருமான் தானே விரும்பி வந்து மதுரகவி ஆழ்வாருக்குத் தன் தரிசனத்தைக் காட்டிக்கொடுத்த நன்மையைப் பேசி மகிழ்கிறார்.

திரிதந்து ஆகிலும் தேவபிரான் உடைக்
கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் நான்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள்
உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மையே

ஆழ்வாருக்கே அடியவன் என்றிருந்த நானும் அந்த நிஷ்டையில் இருந்து நழுவினேன். நித்யஸூரிகளின் தலைவனான, கறுத்த, அழகிய திருமேனியை உடையவனான ஸ்ரீமந் நாராயணனைக் அவன் காட்டிக் கொடுக்க நான் கண்டேன். சிறந்த, வள்ளல் தன்மை மிகுந்த திருக்குருகூரில் அவதரித்த ஆழ்வாரின் உண்மையான அடியவனாக இருக்கும் எனக்குக் கிடைத்த நன்மையைப் பாரீர்!

நான்காம் பாசுரம். ஆழ்வார் நமக்குச் செய்த நன்மையைப் பார்த்தால், அவருக்கு எதுவெல்லாம் விருப்பமோ, அவற்றை நாமும் விரும்ப வேண்டும் என்கிறார். மேலும் தன்னுடைய தாழ்ச்சியையும் ஆழ்வார் தன்னை ஏற்றுக்கொண்ட விதத்தையும் பேசி அனுபவிக்கிறார்.

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மை ஆகக் கருதுவர் ஆதலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே

நான் தாழ்ச்சிகளின் உருவமாக இருப்பதைக் கண்ட நான்கு வேதங்களில் சிறந்த ஞானமும் அனுஷ்டானமும் உடையவர்கள், என்னைக் கைவிட்டார்கள். ஆழ்வாரோ தாயும் தந்தையுமாக இருந்து என்னை அடிமையாக ஏற்றுக் கொண்டார் என்பதால் அவரே என் ஸ்வாமி.

ஐந்தாம் பாசுரம். தான் முன் பாசுரத்தில் கூறிய தாழ்ச்சியை விளக்கி, அப்படி இருந்த தான் இப்பொழுது ஆழ்வாரின் காரணமற்ற அருளாலே திருந்தியுள்ளதைத் அறிவித்து ஆழ்வாருக்குத் தன் நன்றியைத் தெரிவிக்கிறார்.

நம்பினேன் பிறர் நன்பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன்னெலாம்
செம்பொன் மாடத் திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே

முற்காலத்தில் பிறருடைய சொத்தையும் பெண்களையும் விரும்பினேன். இன்றோ, மாட தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட மாளிகைகள் நிறைந்த திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான ஆழ்வாரால் திருத்தப்பட்டு அவரின் அடியவனாகி, மேன்மையை அடைந்தேன்.

ஆறாம் பாசுரம். “எவ்வாறு இப்படிப்பட்ட பெருமைஅயைப் பெற்றீர்?” என்ற கேள்விக்கு, ஆழ்வாரின் அருளாலே இப்பெருமையைப் பெற்றேன், இனி இந்நிலையிலிருந்து நாம் வீழ்வதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத் திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்வு இலன் காண்மினே

திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான, என்னுடைய ஸ்வாமியும் நாதனுமான ஆழ்வார் இன்று முதல் நான் அவருடைய பெருமையைப் பாடும்படியான பூர்ண விச்வாஸத்தை எனக்கு அருளினார். இனி அவர் எம்மை ஒருநாளும் கைவிட மாட்டார்! இதை நீரே பாரீர்!

ஏழாம் பாசுரம். ஆழ்வாராலே அருளப்பட்ட தான் ஆழ்வாரின் பெருமையைத் தெரிந்து கொள்ளாமால் அதனால் ஆழ்வாரின் அருளை இழந்து துன்புற்றிருக்கும் அனைவருக்கும் ஆழ்வாரின் பெருமையை எடுத்துரைத்து அவர்களுக்கும் வாழ்ச்சியைப் பெற்றுத்தருவேன் என்கிறார்.

கண்டு கொண்டு என்னைக் காரிமாறப் பிரான்
பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளையே

பொற்காரியின் திருக்குமாரரான காரிமாறன் என்னும் ஆழ்வார் என்னைக் கடாக்ஷித்துத் தன் கைங்கர்யத்தில் ஏற்றுக்கொண்டார். என்னுடைய அநாதி காலப் பாபங்களைப் போக்கினார். அற்புதத் தமிழ்ப் பாசுரங்களை அருளிச்செய்த ஆழ்வாரின் கருணையின் பெருமைகளை எட்டுத்திக்கிலும் உள்ளோர் உணரும்படிப் பாடுவேன்.

எட்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமானின் கருணையைவிட ஆழ்வாரின் கருணை உயர்ந்தது என்பதை விளக்குகிறார். எம்பெருமான் ஸ்ரீ கீதையை அருளிசெய்ததைவிட ஆழ்வார் திருவாய்மொழியை அருளிசெய்தது உயர்ந்தது என்கிறார்.

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள்
அருள்கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே

பகவானைக் கொண்டாடும் அடியார்களின் ஆனந்தத்துக்காக, ஆழ்வார் தன் பெருங்கருணையால் வேத ஸாரத்தை திருவாய்மொழியில் ஆயிரம் பாசுரங்களாக அருளினார். ஆழ்வாரின் இந்தக் கருணை இவ்வுலகினில் மிகப் பெரியது.

ஒன்பதாம் பாசுரம். இதில் ஆழ்வார் வேத ஸாரமான “பாகவத சேஷத்வம்” என்னும் அடியார்களுக்கு அடிமையாக இருக்கும் விஷயத்தை என் தாழ்ச்சி பாராமல் எனக்கு வெளியிட்டார். அவருக்கு நான் எப்பொழுதும் நன்றி உடையவனாக இருப்பேன் என்கிறார்.

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்
நிற்கப் பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர்ச் சடகோபன் என் நம்பிக்கு ஆட்
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே

வைதிக ச்ரேஷ்டர்களாலே அத்யயனம் செய்யப்படும் வேதத்தின் ஸாரத்தை என்னுடைய நெஞ்சிலே நிலைத்து நிற்கும்படி அருளினார் ஆழ்வார். இதனால் அவருக்குத் தொண்டு செய்யும் அந்த உத்தம நிலை எனக்கு உடனே கிடைத்தது.

பத்தாம் பாசுரம். இதில் ஆழ்வார் எனக்கு மிக உயர்ந்த நன்மைகளைச் செய்துள்ளார் என்றும் அதற்குத் தகுதியாக என்னால் எந்த ப்ரதி உபகாரமும் செய்ய முடியாது என்றும் சொல்லி ஆழ்வார் திருவடிகளில் பேரன்பு கொள்கிறார்.

பயன் அன்று ஆகிலும் பாங்கு அல்லர் ஆகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்று ஆர் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் உன்தன் மொய் கழற்கு அன்பையே

குயில்களின் ஓசை நிறைந்திருக்கும் சோலைகளாலே சூழப்பட்ட திருக்குருகூரில் வசிக்கும் ஆழ்வாரே! இவ்வுலகில் உள்ளவர்களாலே தேவரீருக்கு எந்த ப்ரயோஜனமும் இல்லை என்றபோதிலும், இவர்கள் திருந்தும் நிலையில் இல்லாவிட்டாலும், தேவரீர் உபதேசங்களாலும் நடத்தையாலும் இவர்களைத் திருத்திக் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்துகிறீர். இப்படிப்பட்ட தேவரீர் திருவடிகளில் அன்பை வளர்த்துக்கொள்ள முயல்கின்றேன்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதில் இந்தப் ப்ரபந்தத்தைக் கற்பவர்கள் ஆழ்வாரின் ஆளுமைக்கு முழுமையாக உட்பட்ட ஸ்ரீவைகுந்தத்தில் வாழ்வார்கள் என்கிறார். ஆழ்வார்திருநகரியில் ஆதிநாதரும் தலைவர் ஆழ்வாரும் தலைவர். ஆனால் பரமபதத்திலோ ஆழ்வாரே தலைவர் என்பது உள் அர்த்தம்.

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கு எல்லாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே   

எம்பெருமான் எல்லோரிடத்திலும் (முக்யமாகத் தன்னுடைய அடியார்களிடத்திலே) அன்புடையவன். நம்மாழ்வார் இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானின் அடியார்களிடத்தில் அன்பு பூண்டவர். நான் (மதுரகவி ஆழ்வார்) இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரிடத்தில் அன்பு பூண்டவன். இப்படிப்பட்ட நான் பக்தியுடன் பாடிய இந்த ப்ரபந்தத்தை முழுவதுமாக விச்வஸிப்பவர்கள் திருநாடான ஸ்ரீவைகுந்தத்தை அடைந்து அங்கே வாழ்வார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 11 – అంబన్ తన్

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 10

nammazhwar-madhurakavi-paramapadham

పాశుర అవతారిక:

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానం

చివరగా ఈ ప్రబంధము నేర్చిన వారు నమ్మాళ్వార్ల ఆధీనములోని శ్రీవైకుంఠములో స్థిరముగా ఉంటారు అని  మధురకవులు ఈ ప్రబంధము  యొక్క ఫలశ్రుతి చెపుతున్నారు.

నంపిళ్ళై,  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై,  అళగియ మణవాళ  పెరుమళ్  నాయనార్  కూడా అదే విషయాన్ని చెప్పారు. మధురకవులు ముందటి పాశురాలలో చెప్పిన ముఖ్యాంశాలను చూద్దాము:

* పాశురము -1  నమ్మాళ్వార్లు అనుభవింప దగిన వారు.

* పాశురము -2  నమ్మాళ్వార్లు తనకు స్వామి,  నాథుడు అయినందున ఆయన ప్రబంధమును పాడుతూ తిరుగుతాను.

* పాశురము -3  నమ్మాళ్వార్లతో తనకున్న సంబంధము వలన భగవంతుడు కూడా తన కృపా దృష్ఠిని ప్రసరిస్తాడు.

* పాశురము -4   నమ్మాళ్వార్లు   తనను దోషాలతో  సహా  స్వీకరిస్తాడు.

* పాశురము -5   ఆళ్వార్తిరునగరిలో అడుగు పెట్టగానే   తన   పాపాలు,  దోషాలు అన్నీ తొలగిపోతాయి.

* పాశురము -6 నమ్మాళ్వార్లు   తన పాపాలు, దోషాలు అన్నీ తొలగిపోయే విధముగా తనను సంస్కరించటమే కాక అవి  తిరిగి రాకుండా వారి గురించి కాపాడుకునేట్లుగా నియమించారు.

* పాశురము -7   నమ్మాళ్వార్ల కీర్తిని పాడుతూ నలుదిశల వ్యాపింప చేయటమే  వీరి జీవన కైంకర్యం.

* పాశురము -8 నమ్మాళ్వార్ల   ప్రీతి భగవంతుడి  ప్రీతి కన్న మిన్న.

* పాశురము -9 ఆ ప్రీతితోనే  నమ్మాళ్వార్లు ఎంతగానో కృప చేశారు.

* పాశురము -10 అంతటి మహనీయులకు దాసుడు చేయతగ్గ ప్రత్యుపకారమేమున్నది.

ప్రస్తుత పాశురములో మధురకవులు ఈ ప్రబంధమును నేర్చిన వారు   పరమపదములో  నిత్యసూరులకు  ప్రీతి పాత్రులవుతారని  చెపుతున్నారు. ఆళ్వార్తిరునగరికి వెళ్ళి నమ్మాళ్వార్ల కైంకర్యము చేయాలనుకునే వారికి నమ్మాళ్వార్లు కూడా పరమపదములో దర్శనమిస్తారు అని తెలుపుతున్నారు.

పాశురము

అంబన్ తన్నై అడైందవర్క్ కెల్లాం అన్బన్

తెన్కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు అన్బనాయ్

మధురకవి సొన్న సొల్ నంబువార్ పది

వైకుందం కాణ్మిన్

ప్రతిపదార్థము:

అంబన్ తన్నై = ఎవరైతే  ఆశ్రిత పక్షపాతో

అడైందవర్క్ కెల్లాం =  భాగవతులంతా ఎవరికి శరణాగతులో

అన్బన్ =  ఎవరైతే భక్తులో

తెన్కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు =  ఆళ్వార్తిరునగరి వాసులైన నమ్మాళ్వార్లకు

అన్బనాయ్ = భక్తుడై

మధురకవి సొన్న సొల్ =  మధురకవులు చెప్పిన  ప్రబంధమును

నంబువార్ = నమ్మినవారు

వైకుందం = శ్రీ వైకుంఠములో

పది = స్థానమును

కాణ్మిన్ = పొందుతారు

భావము:

మధురకవులు చెప్పిన  ప్రబంధమును నమ్మినవారు,  ఆళ్వార్తిరునగరి వాసులైన నమ్మాళ్వార్లకు   భక్తులైన వారు , ఎవరైతే ఆశ్రిత పక్షపాతులో,  భాగవతులంతా ఎవరికి శరణాగతులో, అట్టి పరమాత్మకు వాస స్థానమైన  శ్రీ వైకుంఠము చేరుకుంటారు.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* అంబన్ తన్నై… – శ్రీరామాయణము యుధ్ధ కాణ్దములో  30.56   “రిపూణం అపి వత్సల:”  అన్నట్లు రాముడికి శతృవుల మీద  కూడా వాత్సల్యము చూపు వాడు. అదే భగవత్తత్వము.

* తెన్కురుకూర్… – నమ్మాళ్వార్ల మీదే కాక వారి స్వస్థలమైన ఆళ్వార్తిరునగరి మీద కూడా   మధురకవుల  కున్న అపారమైన ప్రేమ వీరి స్వభావమును తెలియ జేస్తుంది.

* నంబువార్… – మధురకవుల ప్రబంధమును నమ్మి విశ్వసించిన వారికి ,  శ్రీవైకుణ్ఠము మాత్రమే లక్ష్యము. ఇక్కడ ఒక వ్యతిరేక భావము గోచరిస్తున్నది. ఇంతకు ముందు    నమ్మళ్వార్లే శరణన్నారు కదా! అయినప్పుడు  ఆళ్వార్తిరునగరి కదా లక్ష్యము కావాలి.  ఆళ్వార్తిరునగరి పొలిందునిన్ఱ పిరాన్, నమ్మాళ్వార్ల ఆధీనములో ఉంది. (అక్కడ దేవస్థానమును     ఆదినాతర్ ఆళ్వార్ దేవస్థానము అంటారు).   తిరువిరుత్తం 75 పాశురం లో “అడియార్ నిలాగిన్ఱ వైకుంథమో?”  అన్నారు(భక్తుల  అధీనములో ఉన్న   శ్రీవైకుణ్ఠము).

* ఈ ప్రబంధమును సేవించిన స్థలము కూడా   శ్రీవైకుణ్ఠముగా మారిపోతుంది. నంబి తిరువళుదివళనాడు దాసుడు  కూరత్తాళ్వానుకు,   పరాశర భట్టర్ జన్మించగానే  సంసారమునకు పరమపదమునకు బేధము లేదు. వీరు ఆ సరిహద్దులను చెరిపివేశారన్నారు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

* అన్బన్ – అనర్హులపై  కూడా వాత్సల్యము చూపగల వాడు.  శ్రీరామాయణము యుధ్ధ కాణ్దములో 30.56 “రిపూణం అపి వత్సల:” అన్నారు.  అది జీవాత్మకు పరమాత్మకు ఉన్న సంబంధము. దీనినే జితంతే స్తోత్రము  2 లో  “దేవానం దానవానాం చ సామాన్యం అధి దైవతం”  (దేవ దానవులకు అందరికీ నువ్వే దైవము) అన్నారు.

* తన్నై అడైంతవర్కు  ఎల్లాం అన్బన్ – నమ్మాళ్వార్ల  ప్రీతి భగవంతుడి ప్రీతిలాంటిది కాదు. తిరువాయిమొళి 3.7.1 “పరమనైప్ పయిలుం తిరువుడైయార్ యవరేలుం అవర్ కణ్డీర్  ఎమ్మైయాళుం పరమర్”  (భగవద్భక్తి అనే ధనము గలవారెవైరైననూ నాకు దైవమే)అన్నారు.

తెన్కురుకూర్ నగర్ నమ్బిక్కు అన్బనాయ్ – భగవద్భాగవత ప్రీతితో ఆగలేదు మధురకవులు.  వారి ఆచార్య ప్రీతిని ప్రకటిస్తున్నారు.

భగవద్కైంకర్య ప్రియులు భగవంతుడి కైంకర్యమే చేస్తారు. భాగవత కైంకర్య ప్రియులు భాగవత  కైంకర్యమే చేస్తారు. కాని ఇద్దరి కైంకర్యము చేయాలనుకునే వారు దానికి సంబంధించిన ఙ్ఞానానిచ్చే ఆచార్య కైంకర్యము చేస్తే చాలు. ఆచార్యులు భగవత్తత్వము తెలిపేవారేకాక అంతిమ గమ్యమైన పరమపదమునకు చేర్చువారు,  పురుషాకార భూతులు.   పరమపదములో కూడా  భగవద్కైంకర్యము చేయించగల సమర్దులు.

* నంబువార్పతి వైకుందం కాణ్మినే – నంబి తిరువళుదివళనాడు దాసులు మధురకవుల ప్రబంధమును విశ్వసిస్తే   పరమపదము తప్పక లభిస్తుందని అన్నారు.

*  నంజీయర్ల సమకాలీనులైన పెఱ్ఱి అనే ఆచార్యులు పేర్కొన్న  విషయాలనే  నంపిళ్ళైచెప్పారని భట్టరు వారి వ్యాఖ్య.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  వ్యాఖ్యానము: వీరు ఎక్కువగా  నంపిళ్ళైతో ఏకీభవిస్తారు.

* అన్బన్ – జీవాత్మ పరమాత్మల సంబంధమును తెలిపే మరొక  ప్రమాణము  మహాభారతము , అరణ్య పర్వం 192.56 నుండి చూపబడింది. అది “సర్వేషామేవ లోకానాం పితా మాతా చ మాధవ:” (శ్రీమన్నారాయణుడు,  శ్రీ మహాలక్ష్మి,  సమస్త జీవులకు మాతా పితరులు).

నంబిక్కన్బనాయ్ –   గీతా 7.18 “ఙ్ఞానితు ఆత్మ ఏవ మే మతం” ( నా అభిప్రాయంలో ఙ్ఞాని అంటే నా  ఆత్మయే). మహాభారతం ఉద్యోగ పర్వము 74.27 “మమ ప్రాణా హి పాణ్దవా:” (పాణ్దవులు నా ప్రాణములు). పై విషయమును ధృవీకరిస్తూ ఈ రెండు ప్రమాణములు ఇక్కడ చూపబడినవి.

* వైకుంఠం –   పరమపదం నిత్యసూరుల  ముక్తాత్మల వాసస్థానము అనటానికి మరొక  ప్రమాణము  తిరువాయిమొళి 3.9.9  “వానవర్ నాడు”  (నిత్యసూరుల, ముక్తాత్మల వాసస్థానము. అని చెప్పబడిందే కాని భగవంతుడి వాసస్థానమని చెప్పలేదు.).

* నంబువార్పతి వైకుంతం కాణ్మినే –   ప్రమాణము  తిరువాయిమొళి 5.3.9 “ఉరైక్కవల్లార్కు వైకుంతమాగుం తమ్మూరెల్లాం” (తిరువాయిమొళిని సేవించే వారికి తమ ఊరే  పరమపదము ).

  • అన్బన్… – ఈ పాశురములో,  నమ్మాళ్వార్లు, మధురకవి ఆళ్వార్లు,  కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు దివ్య ప్రబంధము, వీటి గురించి తెలుసు కోవటము వలన ప్రయోజనమును వివరించ బడింది.
  • అన్బన్… – భగవంతుడు అందరి పట్ల నిర్హేతుకమైన కృపను చూపించే వాడు.  స్తోత్రరత్నం 10 లో “ఏవం నిసర్గ సుహృది – న చిత్రమిదం ఆశ్రిత వత్సలత్వం” ( అర్హతలను చూడకుండా అందరిపై అపారామైన కృపను చూపేవాడవు నువ్వు.  నీ భక్తులపై నీవు చూపే వాత్సల్యములో ఎంతమాత్రము అసహజత్వము గోచరించదు.). “సర్వలోకైక  వత్సల:” అని నువ్వు కొనియాడబడ్డావు.  శ్రీరామాయణము సుందరకాణ్దము 21.20 లో, “శరణాగత వత్సల:”  అనీ,  శ్రీరామాయణము యుధ్ధ కాణ్దము 30.56లో,  “రిపూణం అపి వత్సల:”అని చెప్పబడింది. ఇంకా తన భక్తుల తప్పులను పరిగణించనని  శ్రీరామాయణము  యుధ్ధ కాణ్దము 18.3 లో,“…దోశో యత్యపి…”   అని స్పష్టము చేసాడు.

“…ప్రహిభవం అపరాధ్ధూర్ ముగ్ధ సాయుజ్యదోభూ:…”  అని స్తోత్ర రత్నం 63 లో  చెప్పినట్లుగా శిశుపాలుడు ఎన్ని తప్పులు చేశాడు, అయినా క్షమించి,  అతనికి మోక్షము ఇవ్వలేదా!

  • భగవంతుడి గుణములన్నింటిలో ఈ వాత్సల్యము  అత్యుత్తమమైనది. దీని వలననే ఆయనకు స్వామిత్వము  అబ్బింది. ఈ గుణము వలననే అందరూ భగవంతుడిని ఆశ్రయిస్తున్నారు.
  • మధురకవి ఆళ్వార్లు   “కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబినాల్ కట్టుణ్ణప్పణ్ణియ పెరుమాయన్ ఎన్నప్పన్” అని మొదలు పెట్టి  మొదటి పాశురములో   భగవంతుడి గుణములైన సౌశీల్యము , సౌలభ్యము , స్వామిత్వములను వివరించి, చివరి పాశురమును  వాత్సల్యముతో ముగించారు. ఇది భగవంతుడి గుణములన్నింటిలో ఉన్నత్తమైనది మరియు భాగవతులకు  కావలసినది, అందరు కోరుకునేది కావటము విశేషము.
  • అన్బన్ తన్నై అడైంతవర్కు ఎల్లాం అన్బన్ –  నమ్మాళ్వార్ల గురించి చెప్పడము మొదలు పెట్టి, భగవంతుడు సహజ సంబంధము వలన ప్రేమ చూపుతాడు. అలా కాక, భగవంతుడిపై  ఎవరు భక్తి చూపుతారో, వారు తన పట్ల  ప్రేమను చూపక పోయినా,  వారి జన్మ ఎలాంటిదైనా,  వారిని ప్రేమించేవారు నమ్మాళ్వార్లు అని చెప్పారు. తిరువాయిమొళి 3.7.8 లో,  “కుంబి నరకర్గళ్ ఏత్తువరేలుం … ఎం తొళు కులం తాంగళ్” ( కుంబీనరకములో ఉన్నవారైనా   భగవంతుడిని కీర్తిస్తే, వారు నాకు ప్రాతఃస్మరణీయులే) అన్నారు.  ఇంకా, తిరువాయిమొళి 3.7.9 లో “ ఎత్తనై నలం తాన్ ఇలాత చండాళ చణ్దాళర్గళాగిలుం,  మణివణ్ణాఱ్కాళెఱౄ ఉళ్ కలణారడియార్ తం అడియార్ ఎం అడిగళ్”               ( చండాళురైనా,  మరే సుగుణమూ లేని వారైనా భగవంతుడికి శరణాగతులైతే వారు నాకు యజమానులే.) అన్నారు.
  • •అన్బన్: నమ్మాళ్వార్లు భాగవతుల కోసము భగవదనుభవమును కూడా వదులుకోగలరు. తిరువాయిమొళి  8.10.7 లో “… అవనడియార్, ననిమాక్కలవి ఇన్బమే నాళుం వాయ్క”  ( వాడి భక్తులతోటి ఆనందమే నాకు లభించు గాక ).
  • తెన్ కురుకూర్… – నమ్మాళ్వార్ల  భగవ్భాగవత భక్తికి వారు అవతరించిన దివ్యదేశమే  కారణము .
  • నంబి – ఆత్మగుణ పరిపూర్ణులు ( జీవాత్మకు తప్పక ఉండవలసిన గుణము).
  • అన్బనాయ్ – మధురకవులు, నమ్మాళ్వార్ల  భక్తులై ఆత్మ గుణ పూర్తిని పొందారు.
  • అన్బనాయ్ మధురకవి ఆళ్వార్లు – తిరువాయిమొళి  2.1.1 1 లో “ఆరాత కాతల్ కురుకూర్  శఠకోపన్”  నమ్మాళ్వార్లు భగవంతుడికి ప్రియమైన వారు.  భగవంతుడి పై అపారమైన ప్రేమకల ఆల్వార్తిరునగరి వాసులైన  శఠకోపుల మీద అపారమైన ప్రేమ కలవారు,  మధురకవి ఆళ్వార్లు . నమ్మాళ్వార్లు ప్రణవము మీద దృష్ఠి సారించారు. ( ప్రణవము  స్వరూపమును (పరమాత్మకు జీవాత్మ దాసుడు).  మధురకవి ఆళ్వార్లు  ‘నమ:’ పద అర్థమును ఆచరించారు.
  • నంబిక్కు అన్బనాయ్ మధురకవి – నంబిక్కన్బనాయ్ – నమ్మాళ్వార్ల పట్ల ప్రేమ. మధురకవినమ్మాళ్వార్ల గుణములను స్మరించగానే నోరు, మాట తీయనౌతుంది.
  • ఈ ప్రబంధమును నేర్చుకొని అర్థములు తెలుసుకోనవసరము లేదు. విశ్వాసముంటే చాలు. నోరార ఎప్పుడూ పాడుతుంటే చాలు. మధురకవులు  చెప్పినట్లుగా నమ్మాళ్వార్ల వైభవమును స్మరిస్తుంటే సకల మంగళాలు ప్రాప్తిస్తాయి.
  • నంబువార్ ––ఈ ప్రబంధములో చెప్పిన నమ్మాళ్వార్ల  గుణపరిపూర్ణత  సత్యము.  అసత్యము కానే కాదు.

వీటితో కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు పై  నంజీయర్ , నంపిళ్ళైపెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్లు చేసిన వ్యాఖ్యానములోని ముఖ్యాంశములు సమాప్తమయ్యాయి.

ఆళ్వార్ తిరువడిగలే శరణం

జీయర్ తిరువడిగలే శరణం

నంజీయర్ తిరువడిగలే శరణం

నంపిళ్ళై తిరువడిగలే శరణం

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై తిరువడిగలే శరణం

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ల తిరువడిగలే శరణం

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiruth-thambu-11-anban-thannai/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు -10 – పయన్ అన్ఱాగిలుం

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 9

Nammalwar-emperumanarనమ్మాళ్వార్లఎమ్పెరుమానార్

పాశుర అవతారిక:

  నంజీయర్

భగవంతుడే తన భక్తులకు ఆచార్యులను ఇస్తాడు. శిష్యుడికి ఆయన మరొక భగవంతుడితో సమానము. అందుకే శిష్యుడు ఆచార్యులకు ఎన్ని సేవలు చేసినా తృప్తి చెందడు, అలా   నమ్మాళ్వార్ల పట్ల మధురకవులు తన కృతఙ్ఞతను చూపుతున్నారని నంజీయర్ అంటున్నారు.

 నంపిళ్ళై   

“విష్ణు ధర్మమం 70.78 “…కృత్స్నాం వా పృథివీం ధధ్యాన్న తత్తుల్యం కథంచన:”(ఉపాయ ఙ్ఞానము, పురుషార్థ  ఙ్ఞానము ఎవరికి వుంటయో వారు పరమాత్మ శ్రీ పాదలను చేరుకుంటారు.)  అన్నట్లు  మధురకవులునమ్మాళ్వార్ల పట్ల అపారమైన ప్రీతితో వారినే నిరంతరము కీర్తిస్తున్నారు” అని నంపిళ్ళై అంటున్నారు.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై కూడా  నంపిళ్ళై చెప్పిన విషయాన్నే చెపుతున్నారు.  ఆచార్యులు శిష్యుడికి  శ్రీమహాలక్ష్మి, శ్రీమన్నారాయణులనే దివ్య సంపదను ఇస్తారన్నారు. దీనికి సమానమైనదేది  ఇవ్వలేని శిష్యుడు “అయ్యో ఆచార్యుల ఋణము ఏమిచ్చి తీర్చుకోగలనని బాధ పడతాడ”ని అంటున్నారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్

నమ్మాళ్వార్ల కీర్తిని, మధురకవులకు వారు చేసిన ఉపకారమును ఇప్పటి దాకా చెపుతూ వచ్చారు.  నమ్మాళ్వార్లు తన పట్ల చూపిన నిర్హేతుక కృప, తనకు వారి ఋణము తీర్చుకోవటములో ఉన్న పరిమితులను  మధురకవులు ఈ పాశురములో చెప్పుతున్నారు .

 తైత్తరీయ భృగువల్లి 10.6 లో, “యో మా ధధాతి స ఏ దేవమావా:” (ఎవరైతే ఉన్నతమైన పరమాత్మను చూపారో వారే కదా రక్షకులు). అన్నట్లు నాకు నమ్మాళ్వర్లే  కదా రక్షకులు. వారికి నేను చేయగల ప్రత్యుపకార మేమున్నది అని ఈ పాశురములో వాపోతున్నారు. ఈ భావము  ముముక్షుదశలోను ముక్తదశలోను కూడ శిష్యులకు వుంటుంది.  శిష్యుడు ఎప్పటికీ ఆ ఋణము తీర్చుకోలేడు.

ఆచార్యులు శిష్యుల నుండి ఏదీ ఎదురు చూడడు.  కాని ఏదో ఒకటి ఇచ్చుకోవడం శిష్య ధర్మం.  ఆచార్యులు ఆత్మను శుధ్ధి చేస్తారు. ఆత్మ పరమాత్మకు సమర్పించాలి. అలా చేసినప్పటికి ఆచార్యుల  ఋణము తీరదు.  అలా కూడా చేయకపోతే  ఆచార్యులు  ఆత్మను శుధ్ధి చేసిన ఫలితము ఉండదు.

 పాశురము

పయన్ అన్ఱాగిలుం పాంగల్లర్ ఆగిలుం

శెయల్ నన్ఱాగ త్తిరుత్తి ప్పణి కొళ్వాన్

కుయిల్ నిన్ఱార్ పొళిల్సూళ్ కురుకూర్ నంబి

ముయల్గిన్ఱేన్ ఉన్ తన్ మొయ్కళఱ్కు అన్బైయే

ప్రతి పదార్థము:

 పయన్ అన్ఱాగిలుం = స్వార్థము లేకుండా(ఇతరులను ఉజ్జీవింప చేయటము)

పాంగల్లర్ ఆగిలుం = అర్హులు కానప్పటికీ

శెయల్ = కృత్యములుచే

నన్ఱాగ త్తిరుత్తి = బాగా సరిదిద్ది

ప్పణి కొళ్వాన్ = కైంకర్యము చేయిస్తాడు

కుయిల్ నిన్ఱార్ పొళిల్సూళ్ కురుకూర్ = దట్టమైన చెట్ల మీద కోయిలలు కూస్తూ వుండే ఆళ్వార్ తిరునగరి

నంబి = పరిపూర్ణులు , నమ్మళ్వార్లు

ఉన్ తన్ = తమరి

మొయ్కళఱ్కు = శ్రీ పాదముల మీద

అన్బైయే = అభిమానము పెంచుకోవటానికి

ముయల్గిన్ఱేన్ =  ప్రయత్నిస్తున్నాను

భావము:

  అర్హులు కానప్పటికీ తమ కృత్యములుచే బాగా సరిదిద్ది కైంకర్యము చేయిస్తారు.   స్వార్థము లేకుండా ఇతరులను ఉజ్జీవింప చేయటము తమ లక్ష్యముగా, జీవించేవారు నమాళ్వార్లు. వారు నివసించే ప్రాంతము ఆళ్వార్తిరునగరి. అక్కడ  దట్టమైన చెట్ల మీద కోయిలలు కూస్తూ వుంటాయి. గుణ  పరిపూర్ణులైన నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీ పాదముల మీద అభిమానము పెంచుకోవటానికి దాసుడు ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అని ఈ పాశురములో మధురకవులు అంటున్నారు.

* నంజీయర్ల వ్యాఖ్యానము లోని ముఖ్యాంశములు:

శెయల్ నణ్ఱాగ –  నమాళ్వార్లు సులభులు.  వారి  దగ్గరికి ఎవరైనా వచ్చి చేరవచ్చు.  వారి కృపను పొందవచ్చు. కాని భగవంతుడీని పొందడానికి తగిన  అధికారము ఉండాలి.

* కుయిల్ నిన్ఱార్ పొళిల్సూళ్ కురుకూర్ నంబి  – : ఆళ్వార్  తిరునగరిలో చెట్ల మీద కోయిలలు కూడా నమ్మాళ్వార్ల పేరును కూస్తూ వుంటాయి. అది ఆయన సౌలభ్యము. పరమపదము చేరిన ముక్తాత్మలు సామగానం చేస్తూ వుంటారు.  తైత్తరీయ భృగువల్లి 10.6 “ఏతత్ సామ గాయన్ ఆస్తే” ( ముక్తాత్మలు సామగానము చేస్తున్నాయి.) ముక్తపురుషులకు లక్ష్యము  పరమపదము కాని ముముక్షువులకు లక్ష్యము  ఆళ్వార్ తిరునగరి. నమ్మాళ్వార్లు అత్యంత ప్రీతితో పెరుమాళ్ళను,  నిత్యసూరులను, ముక్తాత్మలను అనుభవించారు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

* పయనన్ఱాగిలుం – ఎవరైనా తమకుపకరించిన వారికి ఉపకరిస్తారు. కాని నమ్మాళ్వార్లు దాసుడికి ఏదీ ఎదురు చూడకుండా కృప చేసారు.

* పాంగల్లరాగిలుం – అర్హతలేమీ లేని నన్ను.

* పయనన్ఱాగిలుం పాంగల్లరాగిలుం – సీతమ్మవారు రావణుడు తనకపకారము చేయ తలపెట్టినా అతనికి ఉపదేశించినట్లుగా,   ప్రత్యుపకారము చేయలేని వారైనా, అనర్హులైనా వారు ఈ లోకములో ఈతి భాధలు పడటము నమ్మాళ్వార్లు  సహించలేరు.  ఒకరు తమ ఇంటికి తాళం పెట్టి ఎవరినీ లోపలికి అనుమతించకున్నా, ఆ ఇల్లు తగలబడుతుంటే దారిన పోయేవారు ఆ మంటలను ఆర్పడానికి ఎలా ప్రయత్నం  చేస్తారో అలాగే నమ్మాళ్వార్లు అనర్హులకు కూడా ఉపదేశము చేసి వారిని ఉజ్జీవింప చేస్తారు.

* తిరుత్తిప్పణికొళ్వాన్ –   తిరువాయిమొళి  3.5.11 లో “తీర్ త్త అడియవర్ తమ్మై తిరుత్తిప్ పణి కొళ్ళ వల్ల”                         (  ప్రాప్యము , ప్రాపకముగా భావించిన వారిని సరిదిద్ది కైంకర్యము చేయించుకుంటాడు.)అని కీర్తించబడ్డాడు. కాని నమ్మాళ్వార్లుh తనను అర్థము చేసుకోని వారిని కూడా  సరిదిద్ది కైంకర్యము  చేయించుతారు.

* కుయిల్ నిన్ఱార్… – నమ్మాళ్వార్లు  తిరువాయిమొళి 8.5.2  “కాణవారాయ్” ( దయచేసి నన్ను చూడ రావా)లో పరమాత్మను వీడి వుండటము వీరికి చాల కష్టమైన విషయము అని చెప్పి,  తిరువాయిమొళి 4.5.8 లో “యావర్ నిగర్ అగల్ వానత్తే” (నాకు సమమైన వారింకెవరూ లేరు. )  అని ,నమ్మాళ్వార్లు  భగవంతుడితో తన సంభంధాన్ని తలచి చాలా ఆనందించారు. ఎల్లప్పుడు కోయిలలు వీరితోనే ఉండేవి.  అవి వీరు పాడిన పాశురాలను నేర్చుకొని పాడూతూ వుండేవి.

* కురుకూర్ నంబి –   నమ్మాళ్వార్లు,   ఆళ్వార్ తిరునగరిలో అవతరించిన పరిపూర్ణ పురుషుడు.. చిత్, అచిత్తులను కూడా నమ్మాళ్వార్లు మార్చేసారని పరాంకుశనాయకి (నమ్మాళ్వార్లు తనను తల్లి భావనలో పరాంకుశనాయకిగా చెప్పుకున్నారు.) తిరువాయిమొళి 6.7.2 “ఊరుం నాడుం ఉలగముం తన్నైప్పోల్ … పితఱ్ఱ”  (ఆమె అన్నింటిని తన లాగ నిరంతరము భగవన్నామ సంకీర్తనము చేసేలా  మార్చేసింది.) అని  చెప్పింది.

* ముయల్గిన్ఱేన్ ఉన్ తన్ మొయ్ కళఱ్కు అన్బైయే –   తిరువాయిమొళి   2.7.8 లో   “ఎన్నైత్ తీమనం కెడుత్తాయ్ ఉనక్కెన్ సెయ్గేన్”  ( నాలోని చెడును పోగొట్టావు. నీకు నేను చేయగల ప్రత్యుపకారమేమున్నది. ) అని నమ్మాళ్వార్లు భగవంతుడి విషయములో అన్నట్లు,  దాసుడు తమ శ్రీ పాదములను శరణు వేడుతున్నాడని మధురకవి ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్ల పట్ల తన అసమాన నిష్టను ప్రకటిస్తున్నారు.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానాము: వీరు నంపిళ్ళైగారి అభిప్రాయముతో ఏకీభవించి ఇంకొక్క మాట చేర్చారు.

* ముయల్గిన్ఱేన్ ఉన్ తన్ మొయ్ కళఱ్కు అన్బైయే –మధురకవి ఆళ్వార్లు, నమ్మాళ్వార్ల పట్ల తను   చేస్తున్న  కైంకర్యమునకు తానే తృప్తి పడక, వారి శ్రీ పాదముల మీద అపారమన ప్రేమను పెంచుకున్నారని అన్నారు.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

 పయనన్ఱాగిలుం పాంగల్లరాగిలుం –  “ఆర్తో ధర్మత: శుశృషురధ్యాభ్య:” సాధారణముగా  ఆచార్యులకు, శిష్యుడు తన ధనము,  ఉదారత్వము ఇచ్చి కైంకర్యము చేసి నప్పుడే  తృప్తి పడతారు..   నిరవధిక వాత్సల్యము గల  భగవంతుడు కూడా అర్జునుడు శరణాగతి చేసిన తరవాతే కరుణించాడని, గీత 2.7 “శిష్యస్థేహం సాధి  మాం త్వాం ప్రపన్నం” (నేను నీ శిష్యుడను. నిన్ను శరణాగతి చేసాను) చూస్తే తెలుస్తుంది. కాని నమ్మళ్వార్ల నిర్హేతుకమైన కృపతో ఏవీ చూడ కుండా దాసుడిని సరిదిద్దాడు అని మధుర కవులు అంటున్నారు.

*శెయల్ నన్ఱాగ త్తిరుత్తి –    శ్రీ వైష్ణవులచే సంస్కరింపబడిన   క్షత్రబంధు కూడా అంతిమ కాలములోనే ముక్తిని పొందాడు. కాని దాసుడికి మాత్రము  నమ్మళ్వార్ల చూపులు తగలగానే ఙ్ఞానము అనుష్టానము రెండూ అబ్బినాయి. ఙ్ఞానము అంటే ముందుగా సదాచార్య సూక్తుల శ్రవణము, ఆ విన్న సూక్తులను  మననము చేయటము, పరమాత్మ యందు మహావిశ్వాసము కలిగి వుండటము.  అనుష్టానమనగా పూర్వాచార్యులు చేయని అసదనుష్టానము చేయకుండుట,  పూర్వాచార్యులు చేసిన సదనుష్టానమును ఆచరించుట వలన పరిపూర్ణముగా సంస్కరింప బడ్డాడని  మధుర కవులు  అంటున్నారు.

పణి కొళ్వాన్ –  భగవత్, భాగవత కైంకర్యములో నిమగ్నమై వుండాలి. భగవత్ కించిత్కారము,  ఆచార్య కించిత్కారము,  వైష్ణవ కించిత్కారము తప్పక చేయాలి. భగవత్ కించిత్కారము నిరుపాధికము అంటే స్వభావ సిద్దము.ఆచార్య కించిత్కారము  సోపాధికము అంటే అలవర్చుకున్నది. భాగవత కైంకర్యము  అంతిమ లక్ష్యమును చేరటము కొరకునేర్చుకున్నది. భగవతుడిని, భాగవతులను చూపుతారు కావున  ఆచార్య కైంకర్యము అలవరుకున్నది.

 * నిజమైన ఆచార్యులు శిష్యులకు సరి అయిన మార్గమును నిర్దేశించాలి. తరువాత తాము అనుష్టించి చూపాలి. అప్పుడే ఆ శిష్యుడు భగవత్, భాగవత కించిత్కారములో నిమగ్నమవుతాడు.

* కుయిల్ నిన్ఱార్… –  నమ్మాళ్వార్లు  ఆళ్వార్ తిరునగరిలోని కోయిలలను కూడా సంస్కరించారు. ఇక నా మాట చెప్పేదేముంది?  ఆయన మధుర వాక్కులు అందరినీ సంస్కరింప గలవు.

*  కురుకూర్ నంబి – భగవతుడి కృపకు ప్రత్యుపకారము చెయ్యవచ్చేమో కాని ఆచార్య కృపకు ప్రత్యుపకారము చెయలేము.  ఎటువంటి ప్రత్యుపకారము కోరని వాడు నమ్మాళ్వార్లు.

* మొయికళల్ –   పెరియ తిరువంతాది 87 లో “మొయ్కళలే ఏత్త ముయల్” అని నమ్మాళ్వార్లే  ( భగవంతుడి  శ్రీ పాదముల ఔన్నత్యమును తెలియ జేయుట) అన్నట్లుగా   మధురకవులు కూడా అన్నారు. ఇంతకు ముందు  2వ పాశురములో “పొన్నడి” అనంన్నారు. ఈ పాశురములో తీయని, మధురమైన శ్రీ పాదాలు అంటున్నారు.

* మొయికళఱ్కు అన్బైయే – నమ్మాళ్వార్ల శ్రీ పాదములు నన్ను సమ్మొహితుడిని చేశాయి. అందువలన వారికి నేను కృతఙ్ఞతలు చెప్పుకోవాలి.  కాని నేను ప్రత్యుపకారము చేయలేనని భయపడుతున్నాను.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiruth-thambu-10-payan-anragilum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 9 – మిక్క వేదియర్

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 8

Nammazhwar-kanchi-3

పాశుర అవతారిక:

వేదములో చెప్పబడిన   భాగవతశేషత్వము యొక్క సారమును తిరువాయిమొళి 3.7 “పయిలుం శుడరొళి” లోను,  తిరువాయిమొళి  8.10 “నెడుమాఱ్కడిమై” దశకములలోను స్పష్టముగా చెప్పారు.  ఆ విషయమును   ఈ   పాశురములో  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  పాడుతున్నారని  నంజీయర్ల అభిప్రాయము.

నమ్మాళ్వార్ల  కరుణ ఎలాంటిదని    మధురకవి   ఆళ్వార్లను అడిగితే,   ఎంపెరుమాన్ తిరువాయిమొళి 3.3.4లో చెప్పినట్లుగా  “నీశనేన్ నిఱై ఒన్ఱుం ఇలేన్, నం కణ్ పాశం వైత్త పరం శుడర్చోతిక్కే” (నీచుడిని,  సుగుణములేమీ  లేని వాడిని.  అయినా   భగవంతుడు నాపై కృపను చూపడము  వలన ,  కీర్తి మంతుడయ్యాడు.)    అని    చెప్పారు.  అని  నంపిళ్ళై   అభిప్రాయము.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై :  లోకములో నమ్మాళ్వార్ల కరుణ కృప అన్నింటికన్నా గొప్పది ఎలా అయిందని మధురకవి ఆళ్వార్లను అడగగా దానికి వారు నమ్మాళ్వార్లు దాసుడి దోషములను గణించక వేద సారమును అనుగ్రహించటము చేత అని  చెప్పారు. నమ్మాళ్వార్లు  తిరువాయిమొళి  3.3.4 “నీశనేన్ నిఱై ఒన్ఱుం ఇలేన్, నం కణ్ పాశం వైత్త పరం శుడర్చోతిక్కే”( నీచుడను ఏగుణములు లేని వాడిని  పరమాత్మ దాసుడిపై దయ చూపడము చేత మరింతగా ప్రకాశిస్తున్నాడు.) అని భగవంతుడి  పరముగా  చెప్పిన  విషయమును  మధురకవి ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్ల  విషయములో   చెప్పారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్:   వెనకటి  పాశురములో   నమ్మాళ్వార్లు తనపై కృప  చేయటము చేత వారిని 6వ పాశురములో కీర్తించానని చెప్పుకున్నారు. 7వ పాశురములో తన దోషాలను,   పాపాలను పూర్తిగా తొలగించారని అందుచేత   నమ్మాళ్వార్ల  కీర్తిని నలుదిశల చెపుతూ తిరుగుతానని అన్నారు.  8వ పాశురములో నమ్మాళ్వార్ల దయ,  భగవంతుడి    కన్నా గొప్పదని   చెప్పారు. నమ్మాళ్వా ర్లు తనకు ఙ్ఞాన ప్రధానము   చేసిన విషయము   గురించి   ఈ  పాశురములో  చెపుతున్నారు. 4వ పాశురములో ఆచార్యులపై తనకున్న విశ్వాసమును, 5వ, 6వ  పాశురములలో  ఆచార్య  వైభవమును ,  ఉప కార వైభవమును వివరించారు.  వేదసారమును   అనుగ్రహించటము  చేత  నమ్మాళ్వార్ల      శ్రీపాదములే  ఉత్తారకముగా  భావించి  సేవిస్తాను  అని  ఈ పాశురములో ఆచార్యుల పట్ల కృతఙ్ఞతను తెలియ జేస్తున్నారు.

పాశురము-9

మిక్క వేదియర్ వేదత్తిన్ ఉట్పొరుళ్

నిఱ్కప్పాడి ఎన్ నెంజుళ్ నిఱుత్తినాన్

తక్క సీర్ శటకోపన్ ఎన్నంబిక్కు

ఆళ్ పుక్క కాతల్ అడిమైప్పయన్ అన్ఱే

ప్రతి పర్థదాము:

మిక్క వేదియర్ వేదత్తిన్ = వేదమును అధ్యయనము  చేసిన వైదికులు

ఉళ్పొరుళ్ = అంతరార్థము

నిఱ్క = దృఢముగా

ప్పాడి = తిరువాయిమొళిని పాడి

ఎన్ నెంజుళ్ = నా హృదయములో

నిఱుత్తినాన్ = నిలిపాడు

తక్క సీర్ = తగిన విధముగా

శటకోపన్ ఎన్నంబిక్కు =ఉన్నతులైన  శఠకోపులకు

ఆళ్ పుక్క = సేవ చేయు

కాతల్ = కోరిక

అడిమైప్పయన్ అన్ఱే = నెరవేరినది

భావము:

వేదములోని రహస్యార్థములను ఇమిడ్చిన తిరువాయిమొళిని  వైదికులతో కలసి పాడటము వలన, శఠకోపులకు సేవ  చేయాలను  కోరిక నెరవేరినదని  అంటున్నారు.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* మిక్క వేదియర్:   భగవంతుడికి  సంబంధించిన అపారమైన   ఙ్ఞానము, భక్తి కలవారు.

*వేదత్తిన్   ఉట్పొరుళ్:  వేదములోని రహస్యార్థముల సారమైన  తిరువాయిమొళి.  తిరువాయిమొళి  3.7  “పయిలుం శుడరొళి” మరియు   8.10 “నెడుమాఱ్కడిమై” (భాగవత శేషత్వమును గురించి పాడిన దశకములు) లలో కూడ  ఇదే విషయమును ప్రస్తావించారు.

*నిఱ్కప్పాడి ఎన్ నెంజుళ్ నిఱుత్తినాన్:  తిరువాయిమొళిని  నా హృదయములో స్థిరముగా నిలిపారు.

*ఆళ్ పుక్క  కాతల్  అడిమైప్పయన్  అన్ఱే: ప్రేమతో వారి దాసుడనయ్యాను.

 నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*మిక్క వేదియర్  –  వేద ప్రమాణములు తెలిసిన వాడు,   శాఖలను అధ్యయనము చేసిన వాడు .

*నిఱ్కప్పాడి – వేదార్థములను స్థాపించిన వాడు,

*తక్కశీర్ శఠకోపన్ –  తిరువాయిమొళి  1.1.1  “అయర్వఱుం అమరర్గళ్ అధిపతి ”(నిత్యసూరి  నాయకుడు)అని చెప్పింట్లుగా భగవంతుడి గురించి పాడగల అర్హత గలవాడు. తిరువాయిమొళి 3.9.11 “ఏఱ్కుం పెరుంపుగళ్ వానవర్ ఈశన్ కణ్ణన్ తనక్కు ఏఱ్కుం పెరుంపుగళ్ వణ్కురుకూర్ చటకోపన్” ( నిత్యసూరి నాయకుడు అయిన కృష్ణ భగవానుడు,  నమ్మాళ్వార్ల స్తుతికి తగిన వాడు.)లో    అంత  గొప్పగాను స్తుతించారు.

*ఎన్నంబిక్కు – దాసుడిని అంగేకరించి, సరిదిద్దిన వాడు.

*అన్ఱే  – వెంటనే భగవానుడి విషయములో కోరికను వెంటనే నెరవేర్చు కోవాలి.  అర్చిరాది గతిలో వెళ్ళే వాడు   విరజా స్నానము చేసి, పరమపదము చేరి, పరమాత్మకు కైంకర్యము చేస్తాడు. కాని   నమ్మాళ్వార్ల  విషయములో మధురకవులు వెంటనే ఫలితమును పొందాడు.అదే  నమ్మాళ్వార్లకు  తిరువాయిమొళి మొదటి పాశురములో కోరిక కలిగితే  10.10 “మునియే నాన్ముగనే” లో కోరిక తీరింది.

అన్ఱే  –  భగవద్విషయములో కోరిక వేంటనే నేరవేరాలని కోరుతున్నారు. ఒక జీవాత్మ ఉన్నతగతిని పొందాలంటే  అర్చిరాది  గతిలో ప్రయాణము చేసి విరజా స్నానము తరువాత పరమపదమును చేరవలసి వుంది.  కాని   నమ్మాళ్వార్ల విషయములో,  తిరువాయిమొళి 10.10 “మునియే నాన్ముగనే” దశకములో చివరి పాశురము పాడగానే పరమపదము లభించింది. మధురకవుల ,  నమ్మాళ్వార్లు  వేంటనే అనుగ్రహించారు.

  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

*వీరి వ్యాఖ్యానము నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానమును పోలి వుంటుంది.

*మిక్క వేదియర్ – ప్రమాణ  శ్రేష్టలు – నమ్మాళ్వార్ల  తిరువాయిమొళి  1.1.7  “ఉళన్ శుడర్మిగు శురుతియుళ్”(గొప్ప  వేదమును చెప్పిన వాడు)  అని చెప్పినట్లుగా.

*వేదత్తిన్ ఉళ్ పొరుళ్ – వైదిక శాస్త్రము – భగవత్ శేషత్వము నుండి తదీయ శేషత్వము వరకు అనే  వేదాంత రహస్యమును (ప్రణవం) ధృఢపరుస్తుంది.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

*మిక్క వేదియర్  – వేదియర్  అంటే ఇతర  శాస్త్రములను ( వేదమునకు సంబంధించని శాస్త్రములు)గ్రహించక నిత్యము, నిర్ధోషము అయిన వేదమును విశ్వసించువారు.  నారదీయ పురాణం 18.33 “వేదాశాస్త్రం పరం నాస్థి” అన్న సూక్తాన్ని అర్థము చేసుకున్న వారు.  తిరుచ్చంద విరుత్తము 72 “వేద నూల్ ఓతుగిన్ఱతు ఉణ్మై అల్లతు ఇల్లై” (వేదశాస్త్రము ఉపదేశించునది సత్యము కానిది అందులో లేదు.)

మిక్క వేదియర్- భగవత్ కైంకర్యము కన్నా ఇతరమైన లక్ష్యము లేదని, దానిని పొందుటకు భక్తి, శరణాగతి మాత్రమే మార్గములని తెలిసిన వారు.

*వేదత్తిన్  ఉళ్ పొరుళ్  –  వేదప్పొరుళ్-వేదము యొక్క అర్థము.  భగవంతుడే గీత 15.15 లో “వేదై సర్వైశ్చరహమేవ వేద్య:”  (వేదము పూర్తిగా నా గురించే చెపుతుంది) అని చెప్పారు.  పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి  2.9.6లో  “వేదప్పొరుళే వేంకడవా” (ఓ శ్రీనివాసా!  వేదము యొక్క అర్థమే నీవు) అనీ,  అలాగే పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి  4.3.11 “వేదాంత విళుప్పొరుళ్” (వేదాంతములోని అర్థమూ నీవే)అన్నారు. తిరువాయిమొళి   3.7 “పయిలుం శుడరొళి”,8.10 “నెడుమాఱ్కడిమై“  దశకములలో నమ్మాళ్వార్లు భాగవత శేషత్వము గురించి చెప్పారు.

*నిఱుత్తినాన్ – (నమ్మాళ్వార్లు)  స్థిరముగా  నిలిపారు. ఆయనే   నన్ను మార్చడానికి ప్రయత్నించినా  మారను.

* ఎన్నెంజుళ్ నిఱుత్తినాన్  –  భగవత్శేషత్వము గురించి తెలియని నాకు భాగవత శేషత్వము గురించి చెప్పారు.

*మిక్క … నిఱుత్తినాన్  –  వేదసారమును తిరువాయిమొళిలో అనుగ్రహించి గొప్ప మేలు చేశాడు.  ఆచార్యుల గొప్పతనము తెలిసిన వారికే  వేద సారమును  అవగాహన  అవుతుంది.  నమ్మాళ్వార్లు ప్రమాణం (వేదము),  ప్రమేయము  (వేదప్పొరుళ్ – భగవంతుడు),  ప్రమాత్రు (మిక్క వేదియర్) మరియు అభిమత విషయము( మధురకవులకు  నమ్మాళ్వార్లు) ఏర్పాటు చేసారు.

*తక్క శీర్ శ్చఠపన్ ఎన్ నంబి _  నమ్మాళ్వార్లు  నాలోని  అఙ్ఞానమును నిశ్శేషముగా తొలగించి పరిపూర్ణుడిగా చేశారు. ఆయన తిరుక్కుఱుంగుడి నంబి ( తిరుక్కుఱుంగుడి దివ్య దేశము లోని పెరుమాళ్ళు) కాదు. తిరుక్కురుకూర్ నంబి. తిరువాయిమొళి  5.5.5 లో  “తక్క కీర్త్తిత్ తిరుక్కుఱుంగుడి నంబి” నమ్మాళ్వార్లు వారి నంబి గురించి చెప్పారు. మధురకవులకు మాత్రము నంబి అంటే తిరుక్కురుకూర్ నంబియే.

*అడిమైప్ పయనన్ఱే  –  మొదట  ఆచార్యులకు దాసులు కావాలి.  తరవాత  అభిమానమును  పొంది,  కైంకర్యము చేయాలి. ఈ మూడు శిష్యుల కుండ వలసిన లక్షణములు. నమ్మాళ్వార్లు వీరికి ఈ మూడు నేర్పారు. భగవశ్చేషత్వము , భగవ త్ప్రే మ, శేషత్వవృత్తి  (కైంకర్యము).  నమ్మాళ్వార్లు లౌకిక విషయములలో వైరాగ్యము  కలిగి,   భగవంతుడి విషయములో  పై  మూడు గుణములు  కలిగి వుండే,  మధురకవులకు,  భగవంతుడి విషయములో  వైరాగ్యము కలిగి, నమ్మాళ్వార్ల  విషయములో  పై మూడూ గుణములు    కలిగి వున్నారు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiruth-thambu-9-mikka-vedhiyar/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

kaNNinuN chiRuth thAmbu – audio

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

mudhalAyiram

Meanings – English, Telugu

nammazhwar-madhurakavinammAzhwAr and madhurakavi AzhwAr

Full rendering

thaniyan 1 – avidhitha

thaniyan 2 – vERonRum

1 – kaNNinuN chiRuth thAmbinAl

2 – nAvinAl naviRRu

3 – thirithanthAgilum

4 – nanmaiyAl mikka

5 – nambinEn

6 – inRu thottum

7 – kaNdu koNdu

8 – aruL koNdAdum

9 – mikka vEdhiyar

10 – payan anRAgilum

11 – anban thannai

pAsurams rendered by azhagiya maNavALan rAmAnuja dhAsan

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 8 – అరుళ్ కొణ్డాడుం

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 7

githacharya-nammazhwarగీతాచార్య – నమ్మాళ్wఆర్

అవతారిక:

నంజీయర్   అభిప్రాయము :

వేదమును అనుగ్రహించి  చేతనులకు  చేసిన  భగవంతుని కృప  కంటే  తిరువాయ్ మొళిని అనుగ్రహించిన నమ్మాళ్వార్లు కృప  గొప్పదని  మధురకవులు  ఈ  పాశురములో  పాడుతున్నారని నంజీయర్ల అభిప్రాయము.

నంపిళ్ళై

మధురకవులు ఈ పాశురములో   “నమ్మాళ్వార్ల కీర్తిని పాడుతాను”   అని అంటున్నారని  నంపిళ్ళై మరియు పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఎత్తి చూపుతున్నారు, ఎందుకనగా నమ్మాళ్వార్ల  కృప  తత్వ త్రయము  కంటే  గొప్పది (చిత్, అచిత్ , ఈశ్వర )

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ల అవతారిక:

మధురకవులు  నమ్మాళ్వార్ల కృపను పాడుతున్నారు. “అందరూ భగవంతుడి కృపను   గొప్పచేసి చెప్పుతుండగా  మీరు మాత్రము  నమ్మాళ్వార్ల  కృపను  గొప్ప చేసి  పాడుతున్నారు ఎందుకు? ” అని అడగగా, దానికి మధురకవులు  భగవంతుడి కృప మోక్షము పొందటానికి ఉపకరిస్తుంది. కాని మోక్షమును   పొందటానికి ముందుగా  కావలసిన  ఙ్ఞానము  పొందాలి.  అది  నమ్మాళ్వార్లు  ఇస్తారు.  అందువలన నమ్మాళ్వార్ల  కృప అన్నింటికంటే గొప్పదని  జవాబిచ్చారు. మోక్షప్రాప్తి  ఙ్ఞానము మీద అధారపడింది.  ఙ్ఞానము మాత్రము లక్ష్యము మీద ఆధార పడదు. .  మోక్షమును  పొందటానికి  ముందే  ఙ్ఞానమును  పొందాలి.

4వ  పాశురములో  మధురకవులు తన  దోషాలను  చెప్పుకున్నారు.  5వ పాశురములో తన దోషాలను రెండు  విధాలుగా ( ఆత్మ స్వాతంత్ర్యము కలిగినదనియు మరియు ప్రాపంచిక భోగములను అనుభవించటుకును ) చెప్పుకున్నారు. 7వ పాశురములో నమ్మాళ్వార్లు తన దోషాలను, అవరోధాలను  తొలగించారని చెప్పారు. ఈ పాశురములో నమ్మాళ్వార్లు తన దోషాలను, అవరోధాలను ఎట్లు తన దోషాలను నిశ్శేషముగా పోగొట్టారని చెప్పుతున్నారు.

*దేహమే ఆత్మ అనియు మరియు ప్రాపంచిక భోగములను అనుభవించట(ఆత్మ స్వరూపం కానివి) అను అడ్డంకులు నిజమైన ఆత్మ ఙ్ఞానము వలన మరియు భగవంతుడికి , ఆత్మ కు ఉన్న సంబంధము ఙ్ఞానము  (అధ్యాత్మ ఙ్ఞానము/విద్య) వలన తొలిగిపోతాయి. ఙ్ఞానము  వలన  కర్మ పెరగకుండా వుంటుంది .అప్పటికే చేకూర్చబడిన కర్మ తొలగిపోతుంది. మరిన్ని కర్మములు చేయు వాంఛను ఆచార్యులు తొలగిస్తారు , ఉన్న కర్మను భగవంతుడు పోగొడ్తారు, ఆచార్యులు నిజమైన  ఆత్మ ఙ్ఞానము  ఇవ్వడము వలన భగవంతుడు కర్మను తొలగిస్తాడు.

పాశురము

అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ ఇంబుఱ

అరుళినాన్ అవ్వరుమఱైయిన్ పొరుళ్

అరుళ్ కొణ్డు ఆయిరం ఇన్ తమిళ్పాడినాన్

అరుళ్ కణ్డీర్ ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే

ప్రతి పదార్థము:

అరుళ్ కొణ్డాడుం = పరమాత్మ కృపను పొగుడుతున్నారు

అడియవర్ =  భక్తులు

ఇంబుఱ = ఆహ్లాదము  కలిగించు

అ అరుమఱైయిన్ పొరుళ్ = ఆ అసాధారణమైన (గ్రహించుటకు కష్టమైన) వేద సారము

అరుళినాన్ = కృపచేస్తాడు

అరుళ్ కొణ్డు = అపారమైన దయతో

ఇన్ తమిళ్  = సుందరమైన తమిళము లో

ఆయిరం = – తిరువాయ్ మొళి వేయి పాశురములు

పాడినాన్ = పాడారు

అరుళ్ కణ్డీర్ = కేవలము వారి దయ మాత్రమే

ఇవ్వులగినిల్ = ఈ లోకములో

మిక్కతే = ఔన్నత్యము

భావము:

ఈ లోకములో  అపారమైన దయతో నమ్మాళ్వార్లు వేయి  పాశురముల  తిరువాయ్ మొళిలో  వేదములోని సారమును కృపచేసారు. ఇది వారి ఔన్నత్యమునకు గొప్ప ఉదాహరణ.

నంజీయరు వ్యాఖ్యానము:

*  మహాభారత శాంతి పర్వము 358.73 లో   “హ్రుష్టా:” ( శ్వేత ద్వీపములో ముక్తాత్మలు ఆనందముగా భగవంతుని గురించి పాడుతూ వుంటారు. ) అని చెప్పినట్లు, భక్తులు ఆనందముగా నిశ్చిత బుద్దితో భగవంతుని గురుంచి చింతన చేస్తూ వుంటారు.

* గీతాచార్యులైన   భగవంతుడు, కొద్దిగా తన వైపు వంగిన వారికి వేదసారమును బోధించాడు.  వేదములో రహస్యముగా   చెప్ప బడిన అర్థములను గీతలో సులభముగా  బోధించాడు. నంజీయర్  మాత్రమే  భగవత్సబంధముగా వ్యాఖ్యానము   చేసారు. తక్కిన వ్యాఖ్యాతలు   నమ్మాళ్వార్ల  పరముగానే  వ్యాఖ్యానము  చేసారు.

*భగవంతుడు అర్హులకు మాత్రమే గీతను బోధించాడు. కానినమ్మాళ్వార్లు  అనర్హులకు  కూడా వేదసారమును బోధించారు.

*భగవంతుడు రణరంగములో ఉన్న వారికి మాత్రమే  గీతను బోధించాడు.  తిరువాయ్ మొళి  1.5.11 లో  “పాలేయ్ తమిళర్  ఇశైకారర్  పత్తర్ పరవుముం  ఆయిరం” అన్నట్లు ( తమిళము మాట్లాడగల వారు, కవులు, గాయకులు, భక్తులు తిరువాయ్ మొళి  వేయి పాశురములను ఆశ్రయించి  పాడి, మాట్లాడి, ఆడి సంతోషిస్తారు )అందరికి అందుబాటులో * తిరువాయ్ మొళి 9.4.9 లో “తొణ్డర్కముదుణ్ణ చ్చొల్ మాలైగళ్” ( భక్తులకు అమృత సమమైన పాశురములు) అన్నది అక్షర సత్యము.

* నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*అరుళ్ కొణ్డాడుం   అడియవర్  –  భగవంతుడి  కృపను నమ్మాళ్వార్లు   కృపతో  పొలుస్తారు.  కాని  నమ్మాళ్వార్లు  తిరువాయ్  మొళి 8.8.3  “అతువుం అవనతు ఇన్నరుళ్”(అది కూడా వాడి కరుణయే)  అని తిరువాయ్ మొళి 10.6.1 “అరుళ్ పెఱువార్ అడియార్”( భగవంతుడి కృపను పొందిన వారు భాగవతులు) అని పాడారు.

*అరుళ్ కొణ్దు –  తిరువాయ్ మొళి 1.1.1 “మయర్వఱ మదినలం అరుళినన్”  అన్నట్లుగా వారుగా ఏదీ పాడలేదు . భగవంతుడు కృప చేసిన మేరకే  వారు తిరువాయ్ మొళి 7.9.4 “ఎన్నాగియే తప్పుతలిన్ఱిత్ తనైక్కవి  తాన్ శొల్లి”( దాసుడిద్వారా భగవంతుడు తన ఔన్నత్యములను పాడారు). నమ్మాళ్వార్లు  ఈ పాశురములను  పాడిన  తరవాత  అపార ఆనందమును అనుభవించారు.

*ఇంతమిళ్ పాడినాన్  – ఎంతో క్లిష్ట విషయములను తమిళములో పాడారు.

*ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే  –  చిత్,  అచిత్, ఈశ్వరుడు అను తత్వత్రయముల కంటే  గొప్పది.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

*అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ – భగవంతుడి  కృపను నమ్మళ్వార్లు తిరువాయ్ మొళి  8.8.3  “అదువుం  అవనతు ఇన్నరుళ్”( అది కూడా ఆయన కృప) అన్నారు. తొణ్డరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు  తిరుమాలై-46 లో  “ఆనైక్కన్ఱు అరుళై ఈంద”(ఆ రోజు గజేంద్రుడికి కృపను చూపిన) అని, పూదత్తాళ్వార్లు  ఇరణ్డాం తిరువందాది-56  “అరుళ్ పురింద సిందై” (భగవంతుడి దయాపూరితమైన చింతన) అని,  పెరియాళ్వార్లు  పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి  5.4.1 లో “నిన్నరుళే పురింతిరుంతేన్” (నీ దయను మాత్రమే కోరుతున్నాను) అని, పేయాళ్వార్లు మూన్ఱాం తిరువంతాది-16 లో “అరుళా తొళియుమే”(ఎల్లప్పుడు  దయామయుడు) అని, తిరుమంగై ఆళ్వార్లు  “ఆళియానరుళే”(చక్రపాణి కృప) అని, భగవంతుడి ప్రసాద గుణమును కొనియాడారు.

*అరుమఱై –  వేదములోని అర్థములను తెలుసుకోవటము కష్ఠ సాధ్యము. దానిలోని సారము (రహస్య భాగము) ఉపనిషత్తులు.  సత్త్వగుణము గల వారు మాత్రమే ఉపనిషత్సారమును తెలుసు కోగలరు. వారి ధనము ఉపనిషత్ ఙ్ఞానము.  అది భగవంతుడి కృప వలన లభిస్తుంది. అటువంటి ఙ్ఞానము  (ఇంబుఱ)  బ్రహ్మ సూత్రం 1.1.15లో “తత్తేతు వ్యపదేసాచ్చ”( జీవాత్మ  వైయుక్తికము )అని చెప్పినట్ల్లుగా,  ఆ  ఆనందము వ్యక్తి  అనుభవమును  బట్టి  మారుతూ వుంటుంది.

*ఆయిరం  ఇన్  తమిళ్ పాడినాన్  – తిరువాయ్ మొళిలోని  ఒక్క పాశురము చాలు.  కాని నమ్మళ్వార్లు ఆత్మ ఉజ్జీవనము కోసము  వేయి  పాశురములు పాడారు.  దానిలో ఎన్నో క్లిష్ఠమైన అర్థాలు, సూత్రాలు, ఇమిడ్చి సామాన్యులు అర్థము చేసుకునే  రీతిలో  కూర్చారు.

*పాడినాన్ అరుళ్ కణ్డీర్ – నమ్మాళ్వార్ల  కృప,   భగవంతు డి కృప కన్నా గొప్పది.  భగవంతుడు   వదిలి  వేసిన జీవాత్మలను  కూడా  ఈయన  ఉజ్జీవింప చేశారు.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

* అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ ఇంబుఱ  –   నమ్మళ్వార్లు   తిరువాయ్ మొళి  సాత్వికుల  కోసము పాడారు.  భగవంతుడి తృప్తి కోసము కాదు.

*అడియవర్ –  దాసులు- శేషత్వ ఙ్ఞానము కల వారు. శేషత్వ ఙ్ఞానము కైంకర్య ప్రాప్తినిస్తుంది.

*అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ –  -కైంకర్యమునకు భగవంతుడి కృప సాధనమని  కొందరు  అనుకుంటారు.  కృప ఉపాయము,  కైంకర్యము  పురుషార్థము.  ఎవరైతే భగవంతుడి కృప  గొప్పదను కుంటారో వారు  ఆ కృపనే  గొప్పచేసి పాడతారు.  భగవంతుడికి అనేక గొప్ప గుణములున్నా కృప ప్రధానమైనది.  దేవతాంతరములకన్నా భగవంతుడు ఎలా గొప్పవాడో, కృప కూడా ఇతర  గుణముల కన్నా గొప్పది.  ఇది లేనిదే  మిగిలిన  గుణములు  ప్రకాశించవు.

*భగవంతుడి కృప శక్తుడికి (కర్మ,ఙ్ఞాన, భక్తి యోగములు చేయగల వాడు) , అశక్తుడికి (శరణాగతి చేసిన వాదు) కూడా కావాలి.  కర్మ,ఙ్ఞాన, భక్తి  యోగములు చేయగల వాడి కృషిని  భగవంతుడు చూస్తాడు. వారిపై  కృపను చూపి , కోరికలను తీరుస్తాడు.  ప్రపన్నులకు  ఆకించన్యమును  చూసి  కృపను చూపుతాడు.

*భగవంతుడు కృపను చూపడానికి  రెండు   ప్రమాణములను సూచించారు. పెరియ తిరువంతాది  26 లో నమ్మళ్వార్లు “అరుళెన్నుం తణ్దు” (కృప అనే కర్ర) అని,  తిరుమంగై ఆళ్వార్లు,  పెరియ తిరుమొళి  6.2.4లో  “అరుళెన్నుం ఒళ్ వాళ్” ( కృప  అనే  కత్తి )  అని పాడారు.   నమ్మళ్వార్లు  బ్రాహ్మణ్యము  కలవారు  కావటము  చేత  కర్ర  అన్నారు.  కాని  తిరుమంగై  ఆళ్వార్లు   క్షాత్రము  కల వారు  కావటము  చేత కత్తి  అన్నారు.  అరుంపదములో,  నమ్మళ్వార్ల  ప్రశాంత  ప్రకృతి  వలన వారిని  బ్రాహ్మణ అని చెప్పినట్లు వివరించటము జరిగింది.

*ఇంబుఱ – భగవంతుడి  కృపకు  ఆయన  అనుగ్రహము  కావాలని  సాత్త్వికులకు  తెలుసు.  వారు  నమ్మళ్వార్ల అనుగ్రహము కూడా పొందుటకు  ఆనందపడతారు.

*అరుమఱైయిన్  పొరుళ్  –  మఱైయిన్  అరుం  పొరుళ్ (వేదము  యొక్క  రహస్యార్థములు ). -కృప ఉపాయము  కైంకర్యము  పురుషార్థము.

*పొరుళై అరుళినాన్ –నమ్మళ్వార్లు  వేదమును  అనుగ్రహించక  పోతే (వారి వర్ణం వలన) చతుర్థవర్ణము వారు (శూద్రులు ),  వేదమును పాడుకోలేక  పోయేవారు. వారు   అనుగ్రహించటము  వలన అందరూ పాడుకోగలుగు తున్నారు.

*ఆయిరం ఇంతమిళ్  పాడినాన్  –   ప్రణవము  అతి  సంక్షిప్తమైనది.  మహాభారతము   అతి విస్తారమైనది. తిరువాయ్ మొళి  అతి  సంక్షిప్తము  కాక  అతి  విస్తారము  కాక  సులభమైన  తమిళములో  వేయి  పాశురములు కలది.

* పాడినాన్   – వేదము  అపౌరుషేయము.  దానిని  సప్రమాణముగా  నమ్మళ్వార్లు పాడారు.  ఏ ఒక్కరో  నిగ్రహము లేకుండా  పాడితే  సప్రమాణముగా   ఉండేదో  లేదో?  నమ్మళ్వార్లు తిరువాయ్ మొళి  7.9.3 లో  “ఆం ముదల్వన్ ఇవనెన్ఱు తఱ్ఱేఱ్ఱి  ఎన్  నా   ముతల్  వందు పుగుందు  నల్లి  కవి  తూముతల్  పత్తర్కు త్తాన్  తన్నైచ్చొన్న ఎన్ వాయ్ ముతల్ అప్పనై” (ఆ పరమాత్మ  దాసునికి  ఙ్ఞానము నిచ్చి,  నాలుకపై  కూర్చుండి,  ముముక్షువులు   ఆనందించే అమృతోపమానమైన   పాశురములను  పాడారు ) అందు వలన  ఇది సప్రమాణమైనది.

*అరుళ్ కణ్డీర్ ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే  – నమ్మళ్వార్ల  కృప  గొప్పదని,  ఈ  లోకములో  అందరికీ  తెలిసిన విషయము. పాశురము  కాదు, ఎవరు రాశారని  కాదు,  ఎవరు  కృపతో  తిరువాయ్ మొళి  రాయటానికి  నమ్మళ్వార్లను అనుగ్రహించారని  కాదు,  అన్నిటి కంటే నమ్మళ్వార్ల  దయ చాలా గొప్పది.

* ఇంతమిళ్ పాడినాన్… –. గీతను ఇచ్చిన  భగవంతుడిది  దయ  కాదు.  కృపతో   తిరువాయ్ మొళి   ఇచ్చిన  నమ్మళ్వార్లదే  దయ.

*ఇంతమిళ్ పాడినాన్   అరుళ్ కణ్డీర్   ఇవ్వులగినిల్  మిక్కతే  – తిరువాయ్ మొళి  10.6.11  “కేట్టారార్ వానవర్గళ్ శెవిక్కినియ సెంచొల్” ( పరమపద వాసులు కూడా తిరువాయ్ మొళిని మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలని కోరుకుంటారు.) అని నమ్మళ్వార్లే  పాడారు. ఈ సంసారము  నమ్మళ్వార్ల కృపతో  నిండి   వున్నది.

*ఆయిరం… –  గీతను చెప్పిన  కృష్ణుడి పేరు వినగానే  ఎవరూ  అంజలి ఘటించడము లేదు.  కాని తిరుక్కురుకూర్ అని వినగానే   అంజలి ఘటిస్తారు (తిరువాయ్ మొళి సేవాకాలంలో ప్రతి దశకము చివర తిరుక్కురుకూర్ అని అనగానే అందరూ   తప్పక  అంజలి  ఘటిస్తారు).

*కణ్డీర్  – శాస్త్రము సహాయముతో భగవంతుడి కృపను తెలుసుకో గలము.  కాని నమ్మళ్వార్ల  దయను పరమపదమునకు  పోకుండానే ఇక్కడే  ఈ లోకములోనే   ప్రత్యక్షముగా  చూడగలము.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiru-thambu-8-arul-kondadum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 7 – కణ్దు కొణ్దు

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

Nammazhwar-krishna

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 6

అవతారిక:

నంజీయర్  అభిప్రాయము :

మధురకవి ఆళ్వార్లు, నమ్మాళ్వార్ల  నిర్హేతుక కృప వలన తనకున్న అవరోధాలన్నింటిని  తొలగించి అనుగ్రహించారని  ఈ పాశురములో  పాడుతున్నారని  నంజీయర్  అభిప్రాయ  పడుతున్నారు.

నంపిళ్ళై అభిప్రాయము:

నమ్మాళ్వార్ల  నిర్హేతుక కృపను  చేతనులందరూ  పాడుతూ  తమ కష్టాలను పోగొట్టుకోవలని  మధురకవి  ఆళ్వార్లు ఈ  పాశురములో పాడుతున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్  పిళ్ళై అభిప్రాయము :

మధురకవి ఆళ్వార్లను నమ్మాళ్వార్ల నిర్హేతుక కృప వలన  తనకున్న అవరోధాలన్నింటిని  తొలగించి  అనుగ్రహించారు కదా!  చేతనులందరూ తమ కష్ఠాలను పోగొట్టుకోవటానికి, నమ్మాళ్వార్ల నిర్హేతుక కృపను పొందడానికి అర్హులే.  కాని, నమ్మాళ్వార్ల ఔన్నత్యము  అందరికీ  తెలియక పోవటము చేత మధురకవి ఆళ్వార్లు ఈ పాశురములో  నమ్మాళ్వార్ల  ఔన్నత్యమును పాడుతున్నారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ల  అభిప్రాయము:

*4వ పాశురములో  మధురకవి ఆళ్వార్లను  , మహా ఙ్ఞానులు కూడా తనను నిరాకరించగామ్మాళ్వార్లు మాత్రము తల్లిగా తండ్రిగా ఆదరించారు అని చెప్పారు.  5వ పాశురములో  తనలోని  లోపాలను  చెప్పుకున్నారు.  కిందటి  పాశురములో నమ్మాళ్వార్లు తనను ఎప్పటికీ  వదలరని  చెప్పి ఈ పాశురములో  వారి  కీర్తిని  గానము  చేస్తున్నారు.

*ఈ  పాశురములో  నమ్మాళ్వార్ల  నిర్హేతుక  కృప  వలన  అనాదిగా  తనకున్న అవరోధాలన్నింటిని   తొలగదోసి అనుగ్రహించారని,  అందువలన వారి కీర్తిని లోకమంతా తిరిగి గానము చేస్తున్నారు.  “గురుం  ప్రకాశయేన్నిత్యం” అని శాస్త్రములో  చెప్పినట్లుగా  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  తమ  ఆచార్యులైన  నమ్మాళ్వార్ల   కీర్తిని  గానము  చేస్తున్నారు.

*నమ్మాళ్వార్లకు  భగవంతుడి స్వాతంత్ర్యము మీద  పూర్తి  విశ్వాసము వుంది.  దేవతాంతరములకు ఈ స్వాతంత్ర్యము లేదు. భాగవత  శేషత్వము వలన లౌకిక  కోరికలు తొలగిపోయాయి.  సంసారుల  మీది  దయతో తిరువాయ్ మొళిలోని-1.2 “వీడు మిన్ ముఱ్ఱవుం” నుండి  -10.5 “కణ్ణన్ కళలిణై” దశకము వరకు పాడారు. భగవంతుని  స్వాతంత్ర్యము గొప్పది. చేతనుడు ఆయనను ఆశ్రయించినప్పుడు  ఆయన  శిక్షించవచ్చు.  కాని  నమ్మాళ్వార్లు  అలా  శిక్షించరు.  ఈ విషయమునే  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  ఈ  పాశురములో  చెప్పారు.

పాశురము –

కణ్దు కొణ్దు ఎన్నై కారిమాఱప్పిరాన్

పణ్దై వల్వినై పాఱ్ఱి అరుళినాన్

ఎణ్దిసైయుం అఱియ ఇయంబుగేన్

ఒణ్దమిళ్ శటకోపన్ అరుళైయే

 ప్రతి పదార్థము:

పిరాన్ =  పరమ ఉపకారకులు

కారిమాఱన్ = పొఱ్కారి సుపుత్రులు

ఎన్నై = నన్ను

కణ్దు = అనుగ్రహించిన

కొణ్దు = వారి కైంకర్యములో నియమించి

పణ్దై వల్వినై = అనాది పాపములను

పాఱ్ఱి అరుళినాన్ = కృపతో తొలగదోసారు

ఒణ్దమిళ్  శఠకోపన్ అరుళైయే = మధురమైన తమిళ పాశురములకు మూలమైన శఠకోపుల కృప ( అత్తనాయ్)

ఎణ్దిసైయుం = అష్ట దిక్కులు

అఱియ = తెలుసుకునే విధముగా

ఇయంబుగేన్ = పాడుతాను

భావము:

పొఱ్కారి సుపుత్రులైన నమ్మళ్వార్లు దాసుడికి  పరమ  ఉపకారములు  చేశారు. వారి  కృపతో  అనాది  పాపములను  తొలగదోసి, వారి కైంకర్యములను  చేయటానికి  అనుగ్రహించారు.  మధురమైన  తమిళ  పాశురములకు  మూలమైన శఠకోపుల  కృపను  అష్ట క్కుల  తెలుసుకునేలా  పాడుతాను.

 నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* తిరువాయిమొళి 8.7.2 ళోఏ నమ్మళ్వార్లు “ఇరుందాన్ కణ్దు కొణ్దు”(నా హృద యములో  చేరి నన్ను ప్రేమతో చూస్తున్నాడు  ) అని  చెప్పినట్లుగానే  మధురకవులు  ఇక్కడ   అన్నారు.

*పణ్డై వల్వినై – అనాది పాపములు -ఆత్మకు ఈ  సంసారములో  అంతమును (పరమపదమునకు  చేరితే తప్ప) ఊహించను కూడా లేము.  ఈ పాపములు తీరేవి కావు  తొలగేవి కావు  అనుభవించి  తీరవలసినవే. నమ్మళ్వార్లు వీటిని తొలగించారు. వీరు భగవతుణ్ణి కూడా  భాగవత కైంకర్యమునకు  అడ్డుగా  భావించి  వదులుకున్నారు.

*ఎణ్డిసైయుం  అఱియ  ఇయంబుకేన్ –  ఈ విషయాన్ని ఙ్ఞానులకు, అఙ్ఞానులకు చెపుతాను.

*ఒణ్దమిళ్ –  సంస్కృత వేదము  “యతో వాచో నివర్తంతే” అన్నట్లు వాక్కులు/మనసు అర్థము కావు.  ద్రావిడ వేదము అలాకాక  సులభ  గ్రాహ్యము.

* “శఠకోపన్ అరుళైయే” – నమ్మాళ్వార్ల  కృప , భగవంతుని  కృప  అందని  వారికి  కూడా  అందుతుంది.

 నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*కారిమాఱప్పిరాన్ – మధురకవి  ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్లను  “పిరాన్” (కృప చేసిన వారు)  అని  కృతఙ్ఞతా భావముతో పిలిచారు. సంప్రదాయములో  భగవంతుడిని  “పిరాన్” అంటారు. అందు వలన  నమ్మాళ్వార్లను  “కారిమాఱ పిరాన్” అని  సంభోధించడం  జరిగింది.

*పణ్దై వల్వినై –  భగవంతుడి కి కైంకర్యము చెసే సమయములో అనేక రకముల  అనాది పాపములు  అవరోధములుగా నిలుస్తాయి. (రామాయణములో శూర్పణఖ  లాగా). అయినా  భగవత్కైంకర్యమే  లక్ష్యముగా  వుండాలి.

*పాఱ్ఱి అరుళినాన్ –   “ద్విషంత: పాపకృత్యాం”(పాప ఫలమును పరమపదమునకు పోవునప్పుడు శత్రువులకు ఇచ్చి వెళతారు) అని  శాత్యాయన  శాఖలో  స్పష్టముగా  తెలిపినట్లుగా  ఇక్కడ  నమ్మాళ్వార్లు,  మధుర కవుల  అనాది పాపములను  తొలగించారు.

*ఎణ్డిసైయుం  అఱియ ఇయంబుకేన్ –  తిరువాయ్ మొళి  5.2.2  “తొణ్డీర్ ఎల్లారుం వారీర్”అని నమ్మాళ్వార్లు చెప్పినట్ళుగా కోరిక గాలవారందరికి  తెలియజేస్తాను అని మధురకవులు అంటున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానం:

*కణ్దు కొణ్దు – నమ్మాళ్వార్లు  దాసుడిని  చూడగానే గొప్ప సంపదను చూసినట్లు ఆనందపడ్డారు.

*ఎన్నై –నమ్మాళ్వార్లకు  ఇతర  సంసారులకు  బేధము కూడా తెలియని , వారి నిర్హేతుకమైన  కృపను తెలుసుకోలేని దాసుడిని అనుగ్రహించారు.

*కారిమాఱప్పిరాన్ –  “సుహృదం సర్వ భూతానాం” అని  గీతలో  కృష్ణుడు  తనే  చెప్పగా,  నమ్మాళ్వార్లు  అంతకంటే కృపను చూపారు.

*ఒణ్దమిళ్ శఠకోపన్ అరుళైయే –  అందమైన తమిళములో  నమ్మాళ్వార్ల  కృపను గానము  చేస్తాను.  అదియే  దాసుడికి శరణ్యము.

  అళిగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్  వ్యాఖ్యానం:

* నమ్మాళ్వార్ల   చిత్, అచిత్, ఈశ్వరుడు  అనే  తత్వత్రయ  ఙ్ఞానము,  ఈశ్వర భక్తి,  చిత్-అచిత్తుల  పట్ల వైరాగ్యము, చేతనులపై కృప అనే గొప్ప  గుణములు  ఈ  పాశురము  ప్రారంభములోనే  చెప్పబడింది.  నమ్మాళ్వార్ల  కృప భగవంతుడి కృప కంటే ఎక్కువైనది  అని  ఈ  పాశురములో  చెప్పబడింది.

*కణ్దు –  మహాభారతము శాంతి పర్వం  358.73  “జాయమానం  హి  పురుషం  యం  పశ్చేత్ మధుసూదన: …” (మధుసూదనుడి  చూపు  వలన  గర్భములోని  ఆత్మ  రక్షింప  బడినది). అలాగే  నమ్మాళ్వార్లు  దాసుడిని చూశారు.

*కొణ్డు –  దాసుని దోషములను చూసి కూడా అనుగ్రహించారు.

*ఎన్నై క్కణ్డు, ఎన్నైక్కొణ్డు –  దాసుడుపై దృష్టి  సారించారు, అంగీకరించారు. వారి  అంగీకారము వలన భగవంతుడు కూడా అంగీకరించాడు.

*కారిమాఱప్పిరాన్ – వారు భగవంతుడి లా స్వయంభువు (పిరాన్)  కాదు.  కారిమాఱన్    సుపుత్రులు (కారి మాఱప్పిరాన్).

*పాఱ్ఱి –   భగవంతుడు   గీత 18.66 లో   “మామేకం శరణం వ్రజ … మోక్షయిష్యామి” అని చెప్పారు. వీరు   శరణం  అనక  ముందే    అనుగ్రహించారు.

* ఎండిసైయుం… –  స్వతంత్రులుగా  భావించే వారికి,  దేవతాంతరము  పాటించే వారికి  ఉపదేశించి   కాపాడుతాను.

*అఱియ  ఇయంబుకేన్ – పెరియాల్వార్లు తమ తిరుప్పల్లాణ్డు-4లో “నాడు నగరముం నంగఱియ” అని పాడినట్లుగా దాసుడు నమ్మాళ్వార్ల పాటలను పాడుతూ,  కీర్తిస్తాడు.

*శ్రీ జాంబవంతుడు,  త్రివిక్రమ అవతారము తరవాత   “దేవా: స్వస్తానమాయాంధి ధైత్యా: సర్వే హతా గతా: | న భయం విద్యతే కించిత్ జితం భగవతా జగత్ ||” అని కీర్తించినట్లుగా  మధురకవి  ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్లను  కీర్తిస్తున్నారు. అక్కడ భగవంతుడి శక్తియుక్తులను కీర్తించినట్లుగా,  ఇక్కడ నమ్మాళ్వార్ల  ప్రేమను కీర్తించారు. అక్కడ ప్రయోజనాంతర పరులు  లభ్దిని పొందగా  ,ఇక్కడ  అనన్యప్రయోజన పరులు  (ప్రపన్నులు) లభ్దిని పొందారు. అక్కడ భగవంతుడి లీలలను ప్రస్తావించగా  ఇక్కడ నమ్మాళ్వార్ల  స్వచ్ఛత  ప్రస్తావించబడింది.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiru-thambu-7-kandu-kondu/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 6 – ఇన్ఱు తొట్టుం

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 5

Nammazhwar-kanchi-2 అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్లను నమ్మాళ్వార్ల కృపను  మీరు ఎలా సాధించ గలిగారని అడగగా, నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి 4.5.3 “వీవిల్ కాలం ఇసై మాలైగళ్ ఏత్తి మేవప్ పెఱ్ఱేన్”(ఇప్పటి నుండి ఎల్లప్పుడు భగవంతుని కీర్తించు భాగ్యమును పొందాను)  అని నమ్మాళ్వార్లు  చెప్పినట్లుగా, దాసుడు  పొందగలిగాడని    మధురకవి ఆళ్వార్  అంటున్నారని నంజీయర్ భావన.

మధురకవి ఆళ్వార్లను ‘ అనాది కాలముగా లౌకిక సుఖములకు అలవాటు పడ్డారు కదా!మళ్ళీ వెనకకు వెళతారా?” అని ప్రశ్నిస్తే, “నమ్మాళ్వార్ల కృప నన్ను మళ్ళీ వెనకకు వెళ్ళనిస్తుందా?”అని బదులిస్తున్నారని  నంపిళ్ళై అభిప్రాయము.

పెరియవాచ్చాన్   పిళ్ళై,  నంపిళ్ళై చెప్పినట్లే  చెప్పి,  ఇంకా  “నమ్మాళ్వార్ల కృప భగవంతుడి కృప కన్నా భిన్నమైనది. భ క్తి  నిష్ట  గురించి గీతలో  6.41లో  భగవంతుడే  “సుచీనాం శ్రీమతాం గేహే  యోగబ్రష్టో బిజాయతే” అని చెప్పిట్లునగా,  విష్ణు పురాణములో  2.13.29 “సమాధి బంగస్థస్యాసీత్“,(భరత మహారాజు  రాజ్యము, భోగము, లౌకిక సుఖముల పట్ల విముఖుడై కూడ ఒక జింక మీద పెంపొందించుకున్న బాందవ్యము వలన భగవతుడి మీది నుండి దృష్టి మరలి పోయినట్లు కాక నమ్మాళ్వార్ల కృప ఎప్పటీకీ నిలచి వుంటుంది  అంటున్నారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లు తన నీచత్వమును చెప్పి అందువలననే నమ్మాళ్వార్లు అనుగ్రహించారనీ, అందువలన వారి  శ్రీపాదములను వదలక పట్టుకున్నానని   క్రిందటి   పాశురములో   చెప్పారు.  కొందరు వీరిని అనాది కాలముగా లౌకిక సుఖములకు అలవాటు పడ్డారు కదా!  మళ్ళీ   వెనకకు వెళ్ళకుండా వుండగలరా?” అని ప్రశ్నించారు. దానికి వారు, దాసుడు   పాపములను   తొలగించుకోవటానికి   చేసిన   తపము   ఏదీ   లేదు.  కేవము   నమ్మాళ్వార్లు   కృప వలన  ఈ స్థితిని   పొందాను.  అందువలన   వారి కృప నా పాపములను   వంకకు   రానివ్వవు   అన్నారు. కిందటి, ప్రస్తుత పాశురములలో మధురకవి  ఆళ్వార్లు  నమ్మాళ్వార్ల  పట్ల  తన  ఙ్ఞాన, భక్తులను ప్రకటించారు అని  అళగియ  మణవాళ  పెరుమళ్ నాయనార్ల అభిప్రాయము.

పాశురము -6

ఇన్ఱు తొట్టుం ఎళుమైయుం ఎంపిరాన్

నిన్ఱు తన్ పుగళ్ ఏత్త అరుళినాన్

కున్ఱమాడ త్తిరుక్కురుకూర్ నంబి

ఎన్ఱుం ఎన్నై ఇగళ్విలన్ కాణ్మినే

ప్రతి పదార్థము:

ఇన్ఱు తొట్టుం = ఈ రోజు నుండి

ఎళుమైయుం = భవిష్యత్తులో ఎప్పటికీ

నిన్ఱు = పరిపూర్ణ విశ్వాసముతో

తన్ పుగళ్ = నమ్మళ్వార్ల   కీర్తిని

ఏత్త = గొప్పగా పాడుతూ   ఉండేట్లుగా

ఎం పిరాన్   అరుళినాన్ = నా   స్వామి(నమ్మళ్వార్లు ) కృప  చేసారు

కున్ఱమాడం = ఆకాశము నంటే   భవనాలున్న

త్తిరుక్కురుగూర్  నంబి = త్తిరుక్కురుగూర్ నాయకుడు

ఎన్ఱుం = ఎప్పటికీ

ఎన్నై = నన్ను

ఇగళ్విలన్ = వదలి వేయడు

కాణ్మిన్ = నువ్వు చూస్తావు

 భావము:

నా స్వామి  ( నమ్మాళ్వార్లు  )   ఆకాశమునంటే  భవనాలున్న  త్తిరుక్కురుకూర్  నాయకుడు  కృప చేసారు. ఈ రోజు నుండి   భవిష్యత్తులో ఎప్పటికీ పరిపూర్ణ విశ్వాసముతో   నమ్మళ్వార్ల  కీర్తిని  గొప్పగా పాడుతూ ఉండేట్లుగా కృప చేసారు. నా స్వామి  ( నమ్మాళ్వార్లు  )   నన్ను ఎప్పటికీ  వదలి వేయడు. అది    నువ్వు  చూస్తావు.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*ఇన్ఱు:  ఈ రోజు నుండి అనగా ఎప్పుడైతే నేను భగవంతుని కంటే నమ్మాళ్వర్ల మీద  రుచిని (విశ్వాసము)  పెంచుకున్నానో ఆరోజు నుండి

*నిన్ఱు:  “మానిడం పాడ వంద కవియేనల్లేన్” ( మనుషుల కోసము పాడే సామాన్యమైన కవిని గాను ) (తిరువాయిమొళి 3.9.9. )అని   నమ్మాళ్వర్లు   అన్నారు.  అలాగే మధురకవులు  భగవంతుని   పాడే   కవిని  గాను నేను, నమ్మాళ్వర్లనే  పాడతాను  అంటున్నారు.

*కున్ఱమాడం  త్తిరుక్కురుకూర్  నంబి:    నమ్మాళ్వర్ల  పరిపూర్ణత్వమును  మనము  తెలుసు కోలేము. త్తిరుక్కురుగూర్లోని  ఆకాశము నంటే  భవనాల  పై భాగములను  చూడలేము.

 నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*ఇన్ఱు తొట్టుం:    -ఈ రోజు నుండే.  భవిష్యత్తులో ఏమి  జరుగుతుందో  ఎవరికి తెలుసు.  నమ్మాళ్వర్లు  మధురకవులను తమ శిష్యులుగా స్వీకరించిన నాటి నుండే.

*ఎళుమైయుం :   -ఏడు జన్మలు- ( ఉపలక్షణము ) భవిష్యత్తులో ఎప్పటికీ సూచిస్తుంది.

ఎం పిరాన్-:     ఉపకారకులు-  నమ్మాళ్వర్లు  “పిరాన్ పెరునిలం కీణ్దవన్” (భూదేవిని కాపాడి గొప్ప ఉపకారము చేసిన వాడు) (తిరువాయిమొళి 1.7.6.)అని భగవంతుడిని ఉపకారకులని కీర్తించగా,  మధురకవి  ఆళ్వార్లు   తనను సంసారము నుండి కాపాడి గొప్ప ఉపకారము  చేసిన వారుగా నమ్మాళ్వర్లను కీర్తించారు.

*కున్ఱమాడ త్తిరుక్కురుకూర్-:   తిరువాయిమొళి  4.10.1లో  నమ్మాళ్వర్లు  “కున్ఱం పోల్ మణి మాడ నీడు తిరుక్కురుగూర్” అన్న మాట  మధురకవి  ఆళ్వార్ల  హృదయములో  నిలిచి పోయింది.  అవే  మాటలను  వీరు  కూడా ఉపయోగించారు.

*ఎన్ఱుం ఎన్నై ఇగళ్విలన్ కాణ్మినే:  – నమ్మాళ్వర్లు  నా  దోషములతో  నన్ను స్వీకరిస్తారా?  లేక  మళ్ళీ  వెనకటి జీవితములోనికి  వెళ్ళాలా?

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  వ్యాఖ్యానము:

*అరుళినాన్:  – నమ్మాళ్వర్లు తిరువాయిమొళి  1.1.1లో “మయర్వఱ మధినలం అరుళినన్” (భగవంతుడు నా దోషములతో నన్ను స్వీకరించాడు) అన్నారు.  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  తనను  నమ్మాళ్వర్లు  దోషములతో  స్వీకరించాడని అంటున్నారు.

*కాణిమినే :– నిన్ను నువ్వు చూడు అనటము  ప్రత్యక్షము  కావున  సులభముగా  గ్రహించ వచ్చు. ఇంకా స్పష్టముగా చెప్పాలా?

 అలగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యనము:

*ఎళుమైయుం- ఎప్పటీకీ, మధురకవి  ఆళ్వార్లు  పరంపదమునకు  వేంచేసినా,  శతృఘ్నులకు  భరతుడిలాగా నమ్మాళ్వర్లే  ఆయనకు స్వామి.  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  కూడా నిత్య  శతృఘ్నులే  (శతృవులను జయించు వాడు.) భగవత్ కైంకర్యము,  భాగవత కైంకర్యమునకు అడ్డుగా భావించిన వాడు.

*ఎంపిరాన్ :– నన్ను భగవంతుడికి దాసునిగా చేయ కుండా తన దాసునిగా స్వీకరించి గొప్ప సహాయము చేసిన వాడు. అందుకని   ప్రబంధములోని  ప్రతి  పాశురములోను  ఆయనను  కీర్తిస్తాను  అన్నారు.

*ఏత్త: – నమ్మాళ్వర్లు   పెరియ తిరువంతాదిలో ప్రతి పాశురములో భగవంతుని కీర్తించాలని మొదలు పెట్టి చివరి పాశురములో  కూడా “మొయ్కళలే  ఏత్త ముయల్”ఇంకా ప్రయత్నము చేస్తున్నానని  చెప్పారు.   మధురకవి  ఆళ్వార్లు ప్రతి పాశురములోను  నమ్మాళ్వర్లను  కీర్తిస్తాను  అన్నారు.

*తన్ పుగళ్ ఏత్త అరుళినాన్:  –నమ్మాళ్వర్ల  కృప  ఉపాయము. వారిని  కీర్తిస్తూ పాడటము పురుషార్థము.

*నిన్ఱు తన్ పుగళ్ ఏత్త-:  శ్రీ రామాయణము- బాల కాణ్డము 1.7లో,  నారద ఋషి  “మునే! వక్ష్యామ్యహం బుధ్ధ్వా” (ఓ ఋషి  వాల్మీకీ  శ్రీ రాముడి ఉన్నత గుణాలగురించి నన్ను చెప్పనీ!) అని తమకముతో  అన్నారు. అదే అంతకు మునుపు చెప్పినప్పుడు  ఆ తమకము లేదు.  ఇక్కడ మధురకవి  ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వర్లను గురించి  తమకము  లేకుండానే చెపుతున్నారు.

*కాణ్మినే: –  ప్రత్యక్షము మాత్రమే కాదు, శాస్త్రము కూడా,  నీతి శతకము- 72  “ప్రాప్తం  ఉత్తమ  గుణా  న  పరిత్యజంతి” (చేపట్టిన  పనిని  ఎన్ని అవరోధాలు వచ్చినా వదలని వాడు)  పెరియ తిరుమొళి 8.2.2 “పాణనార్ తిణ్ణం” భగవంతుడి రాయబారి ఆయన కోరికలను ప్రకటిస్తాడు.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiru-thambu-6-inru-thottum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org