Category Archives: mudhalAyiram

அமலனாதிபிரான் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் அமலனாதிபிரானின் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 10ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

கார்த்திகையில் ரோகிணி நாள் காண்மின் இன்று காசினியீர்
வாய்த்த புகழ்ப் பாணர் வந்துதிப்பால் – ஆத்தியர்கள்
அன்புடனே தான் அமலனாதிபிரான் கற்றதற்பின்
நன்குடனே கொண்டாடும் நாள்

உலகத்தவர்களே! பாருங்கள், இன்று கார்த்திகையில் ரோஹிணி நன்னாள். இன்றைய தினமே பொருந்திய புகழை உடைய திருப்பாணாழ்வார் அவதரித்ததால், வேதத்தை மதிக்கும் ஆஸ்திகர்கள் இவ்வாழ்வார் அருளிய அமலனாதிபிரானைக் கற்றதற்பின், அது வேதத்தின் ஸாரமான விஷயமான ஸதா பச்யந்தி (எம்பெருமானையே எப்பொழுதும் கண்டு கொண்டிருப்பதை) என்ற விஷயத்தை பத்தே பாசுரங்களில் அழகாக விளக்குவதை உணர்ந்து, அவர்களால் மிகவும் கொண்டாடப்படும் நாள்.

பத்தே பாசுரங்களை அருளிச்செய்து பெரிய பெருமாளுடைய திருமேனி ஒன்றே தம் அனுபவத்துக்கு விஷயம் என்று காட்டிக்கொடுத்தவர் திருப்பாணாழ்வார். லோக ஸாரங்க முனிவர் ஆழ்வாரிடம் அபசாரப்பட, பெரிய பெருமாள் தன் ப்ரிய பக்தரான ஆழ்வாரை அழைத்து வரும்படி அந்த லோக ஸாரங்க முனிவருக்கே ஆணையிட, அவரும் உடனே ஆழ்வாரிடம் சென்று ப்ரார்த்திக்க, ஆழ்வார் திருவரங்கத்தில் தன் திருவடிகளை வைக்கும் தகுதி தனக்கில்லை என்று சொல்ல, அதனாலே ஆழ்வாரைத் தோளில் எழுந்தருளப்பண்ணிக்கொண்டு வந்தார். அதனாலே முனிவாஹனர் என்ற சிறப்புத் திருநாமத்தையும் பெற்றார். அந்த ஸமயத்தில் பாடத் தொடங்கி, பெரிய பெருமாள் திருமுன்பே வந்து, பத்தாம் பாசுரத்தை அருளிச்செய்து, பெரிய பெருமாள் திருவடியை அடைந்தார் என்பது சரித்ரம்.

இதில் உள்ள பாசுரங்களுக்கு இரண்டு விதமான தொடர்புகளை ஆசார்யர்கள் காட்டியுள்ளனர். முதல் தொடர்பு – ஆழ்வார் எப்படி எம்பெருமானின் அவயவங்களை படிப்படியாக அவன் காட்டிக்கொடுத்தபடி அனுபவிக்கிறார் என்பது. இரண்டாம் தொடர்பு, எம்பெருமான் செய்த உபகார பரம்பரைகள் என்ன என்பது. இவ்விரண்டு தொடர்புகளையும் கொண்டு அனுபவிப்பது மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும்.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்கவுரை  எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

*****

தனியன்கள்

ஆபாத சூடம் அனுபூய ஹரிம் சயாநம்
மத்யே கவேரது ஹிதுர் முதிதாந்தராத்மா |
அத்ரஷ்ட்ருதாம் நயநயோர் விஷயாந்தராணாம்
யோ நிச்சிகாய மனவை முநிவாஹநம் தம் ||

வடதிருக்காவேரி மற்றும் தென்திருக்காவேரி ஆகிய இரண்டுக்கும் நடுவே சயனித்துக்கொண்டிருக்கும் ஹரியான பெரிய பெருமாளைத் திருவடி தொடக்கமாக திருமுடி ஈறாக அனுபவித்து மகிழ்ந்த உள்ளத்தை உடையவரும், அந்தப் பெரிய பெருமாளைத் தவிர மற்ற விஷயங்களைக் காணமாட்டேன் என்று அறுதியிட்டவரும்,  லோக ஸாரங்க முனிவராலே எழுந்தருளப்பண்ணிக்கொண்டு வரப்பட்டவருமான திருப்பாணாழ்வாரை நான் வணங்குகிறேன்.

காட்டவே கண்ட பாத கமலம் நல்லாடை உந்தி *
தேட்டரும் உத்தர பந்தம் திருமார்பு கண்டம் செவ்வாய் *
வாட்டமில் கண்கள் மேனி முனியேறித் தனி புகுந்து *
பாட்டினால் கண்டு வாழும் பாணர் தாள் பரவினோமே

லோக ஸாரங்க முனிவராலே எழுந்தருளப்பண்ணிக்கொண்டு வரப்பட்டு, பெரிய பெருமாள் ஸந்நிதியில் தனியே புகுந்தவரும், பெரிய பெருமாள் காட்டிக் கொடுத்த திருவடித் தாமரைகள், அழகிய ஆடை, திருநாபி, மிகவும் இனியதான திருவயிறு, திருமார்வு, கழுத்து, சிவந்த வாய், அப்போதலர்ந்த தாமரை போன்ற கண்கள், திருமேனி ஆகியவற்றைக் கண்டவரும், எம்பெருமானைப் பாடுவதே வாழ்ச்சியாகக் கொண்டிருந்தவருமான திருப்பாணாழ்வார் திருவடிகளைக் கொண்டாடினோம்.

*****

முதல் பாசுரம்.

பெரிய பெருமாள் தன் திருவடியை ஆழ்வாருக்குக் காட்டியருள, ஆழ்வாரும் அந்தத் திருவடிகளை அனுபவித்துக் கொண்டாடுகிறார்.

பரிசுத்தியை உடையவனான எம்பெருமான் எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் நிர்ஹேதுக க்ருபையால் தன்னை அடிமை கொண்டு, தன்னை அடியார்களுக்கு அடிமை ஆக்கிய குணத்தை அனுபவிக்கிறார்.

அமலன் ஆதிபிரான் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த
விமலன் விண்ணவர்கோன் விரையார் பொழில் வேங்கடவன்
நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன் நீள் மதிள் அரங்கத்து அம்மான் திருக்
கமல பாதம் வந்து என் கண்ணின் உள்ளன ஒக்கின்றதே

என்னிடத்தில் எதையும் எதிர்பார்க்காத பரிசுத்தனாய், எல்லோருக்கும் காரணனாய், நன்மை செய்பவனாய், என்னைத் தன்னளவில் மட்டும் வைத்துக்கொள்ளாமல் தன் அடியார்களுக்கு ஆட்படுத்தும் தூய்மையை உடையவனாய், நித்யஸூரிகளுக்கு நாயகனாய், மணம் மிகுந்த சோலைகளால் சூழப்பட்ட திருவேங்கட மலையில் நித்யவாஸம் செய்பவனாய், அடியார்களுக்கு எளிதில் வந்தடையும்படி இருக்கும் தூய்மையை உடையவனாய், அடியார்களின் தோஷத்தைப் பார்க்காத தூய்மையை உடையவனாய், தலைவன் – தொண்டன் என்னும் நீதி மாறாமல் நடக்கும் பரமபதத்தை ஆள்பவனாய், நீண்ட மதிள்களாலே சூழப்பட்ட திருவரங்கத்தில் சயநித்தருளும் என் ஸ்வாமியே! உன்னுடைய திருவடிகள் தானே வந்து என் கண்களுக்குள்ளே புகுந்ததனவே.

இரண்டாம் பாசுரம்.

ஆழ்வார் பெரிய பெருமாள் உடுத்தியிருக்கும் திருப்பீதாம்பரத்தை அனுபவிக்கிறார். கடலில் அலைகளானவை எப்படி ஒரு மரக்கலத்தை சிறிது சிறிதாகத் தள்ளிச் செல்லுமோ, அதுபோலே ஆழ்வாரும் எம்பெருமானின் திருமேனியில் உள்ள அவயவங்களால் தள்ளப்பட்டு, அடுத்தடுத்த அவயவங்களை அனுபவிக்கிறார்.

எம்பெருமான் தன் நிர்ஹேதுக க்ருபையை எங்காவது காட்டியுள்ளானா என்ற கேள்வியெழ, அதற்கு, எம்பெருமானின் த்ரிவிக்ரமாவதார சரித்ரத்தைக் காட்டி அனுபவிக்கிறார்.

உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகம் அளந்து அண்டம் உற
நிவந்த நீள் முடியன் அன்று நேர்ந்த நிசாசரரைக்
கவர்ந்த வெங்கணைக் காகுத்தன் கடியார் பொழில் அரங்கத்து அம்மான் அரைச்
சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றது ஆம் என சிந்தனையே

இன்பம் மிகுந்த மனத்தை உடையவனாய் திருவுலகளந்தருளின எம்பெருமானின் திருமுடி (கிரீடம்) அக்காலத்தில் அண்டத்தின் எல்லை வரை நீண்டது. த்ரேதா யுகத்தில், எதிர்த்து வந்த ராக்ஷஸர்களை அழித்த க்ரூரமான அம்புகளையுடைய ஸ்ரீராமன் எம்பெருமான், நறுமணம் மிகுந்த சோலைகளையுடைய திருவரங்கத்தில் பெரிய பெருமாளாய் சயனித்திருக்கிறான். அந்த எம்பெருமானுடைய திருவரையிலே இருக்கும் பீதாமபரத்தில் என் சிந்தனையானது பதிந்தது.

மூன்றாம் பாசுரம்.

இதில், எம்பெருமானின் திருநாபீகமலத்தை ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார். ப்ரஹ்மாவைப் பெற்றெடுத்தபின் அந்த திருநாபீகமலம் மேலும் அழகுபெற்றது என்று அனுபவிக்கிறார்.

முன் பாசுரத்தில் அனுபவித்த அந்த த்ரிவிக்ரமன் இப்பொழுது திருவேங்கடமுடையானாக சேவை சாதிக்கிறான் என்றும், பெரிய பெருமாளும் திருவேங்கடமுடையானும் ஒரே எம்பெருமானின் இரண்டு திருமேனிகள் என்பதையும் அனுபவிக்கிறார்.

மந்தி பாய் வட வேங்கட மா மலை வானவர்கள்
சந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்
அந்தி போல் நிறத்து ஆடையும் அதன் மேல் அயனைப் படைத்தது ஓர் எழில்
உந்தி மேலது அன்றோ அடியேன் உள்ளத்தின்னுயிரே

குரங்குகள் பாய்ந்து விளையாடும் தமிழ் தேசத்தின் வடதிசையில் உள்ள திருவேங்கடமலையில் நித்யஸூரிகள் வந்து வணங்கும்படி நிற்கும் ஸ்ரீநிவாஸனாய், திருவரங்கத்தில் திருவனந்தாழ்வானாகிய இனிமையான படுக்கையை உடையவனான பெரிய பெருமாளின் அழகிய செவ்வானம் போன்ற நிறத்தையுடைய திருப்பீதாம்பரமும் அதற்கு மேலே இருக்கும் ப்ரஹ்மாவைப் படைத்து அதனால் மேலும் அழகுபெற்ற திருநாபீகமலமும் ஆகிய இவற்றின் மேலன்றோ என்னுடைய நெஞ்சிலே விளங்குகிற ஆத்மாவானது சென்று படிந்தது.

நான்காம் பாசுரம்.

இதில் திருநாபீகமலத்துடன் சேர்ந்த திருவயிற்றை ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார். திருநாபீகமலம் ப்ரஹ்மாவை மட்டுமே படைத்தது ஆனால் திருவயிறான நானோ உலகம் முழுவதையும் என்னுள் அடைக்கி வைத்துள்ளேன் என்கிறது.

எம்பெருமான் ஒருவரைக் கைக்கொள்ளும் முன் அஹங்கார மமகாரங்கள் அழியவேண்டுமே என்று ஒரு கேள்வி வர, ஆழ்வார் எப்படி எம்பெருமான் இலங்கையைச் சுற்றியுள்ள மதிள்களைத் தகர்த்தானோ, அதுபோல என்னுடைய விரோதிகளையும் போக்குவான் என்று சொல்லி அனுபவிக்கிறார்.

சதுர மா மதிள் சூழ் இலங்கைக்கு இறைவன் தலை பத்து
உதிர ஓட்டி ஓர் வெங்கணை உய்த்தவன் ஓதவண்ணன்
மதுர மா வண்டு பாட மா மயில் ஆடு அரங்கத்து அம்மான் திரு வயிற்று
உதர பந்தம் என் உள்ளத்துள் நின்று உலாகின்றதே

நான்கு விதமான அரண்களை உடைய இலங்கைக்குத் தலைவனான இராவணனை யுத்தத்தில் இருந்து விரட்டி, அதற்குப் பின் அவனுடைய பத்துத் தலைகளையும் உதிரும்படி ஒப்பற்ற ஒரு க்ரூரமான அம்பை எய்தவனும், கடல் வண்ணனும், வண்டுகளானவை இனிமையாக இசை பாட, சிறந்த மயில்கள் ஆடப்பெற்ற திருவரங்கத்தில் சயனித்திருக்கும் ஸ்வாமியான பெரிய பெருமாளின் திருவயிற்றை அலங்கரிக்கும் ஆபரணமான உதரபந்தம் என்னுடைய நெஞ்சுள் நிலைத்து நின்று உலாவுகின்றது.

ஐந்தாம் பாசுரம்.

இதில் ஆழ்வார் பெரிய பெருமாளின் திருமார்பை அனுபவிக்கிறார். ப்ரளய காலத்தில் உலகங்களை வைத்திருக்கும் மதிப்பைக் காட்டிலும் எப்பொழுதும் சேதன அசேதன தத்துவங்களைக் குறிக்கும் ஸ்ரீவத்ஸ கௌஸ்துபங்களையும் தரிக்கும், எம்பெருமானை அடையாளம் காட்டும் பெரிய பிராட்டியின் ஸ்தானமான என்னைப் பாரீர் என்று திருமார்பு அழைக்க அதை ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார்.

அஹங்கார மமகாரங்கள் அழிந்த பிறகும், அநாதி காலமாகத் தொடரும் புண்ய பாபங்கள் இருக்குமே என்ற கேள்வி வர, ஆழ்வார் எம்பெருமான் அவற்றையும் போக்குவான் என்கிறார்.

பாரம் ஆய பழவினை பற்று அறுத்து என்னைத் தன்
வாரம் ஆக்கி வைத்தான் வைத்தது அன்றி என் உள் புகுந்தான்
கோர மாதவம் செய்தனன் கொல்? அறியேன் அரங்கத்து அம்மான் திரு
ஆர மார்வு அது அன்றோ அடியேனை ஆட்கொண்டதே

பெரிய சுமையான, அநாதி காலமாகத் தொடரும் வினைகளின் தொடர்பை நீக்கி, என்னைத் தன்னிடத்தில் அன்புகொள்ளும்படி செய்த பெரிய பெருமாள், அத்துடன் நில்லாமல் என் நெஞ்சிலும் புகுந்தான். இப்படிப்பட்ட பாக்யத்தைப் பெற நான் முற்பிறவியில் எத்தனை பெரிய தவம் செய்திருப்பேன் என்று தெரியவில்லை. அல்லது, இப்படிப்பட்ட பாக்யத்தை நான் பெற அவன் எத்தனை பெரிய தவத்தைச் செய்து வந்துள்ளான் என்று தெரியவில்லை. திருவரங்கத்தில் இருக்கும் ஸ்வாமியான அப்படிப்பட்ட பெரிய பெருமாளின் திருவையும் (பிராட்டியையும்) ஆரத்தையும் உடைய திருமார்பு அடியவனான என்னை ஆட்கொண்டது.

ஆறாம் பாசுரம்.

இதில் ஆழ்வார் எம்பெருமானுடைய திருக்கழுத்தை அனுபவிக்கிறார். திருமார்பில் சேதனாசேதனங்களும் பிராட்டியும் இருந்தாலும், ஆபத்துக் காலத்திலே உலகங்களை நான்தானே விழுங்கி அவைகளை ரக்ஷிக்கிறேன் என்ற திருக்கழுத்தின் வார்த்தையைக் கேட்டு அதை ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார்.

எம்பெருமான் இப்படி யாருக்காவது பாபங்களை போக்கியிருக்கிறானா என்ற கேள்வி வர, ருத்ரனுக்கு ப்ரஹ்மாவினால் ஏற்பட்ட சாபத்தையும், சந்த்ரனுக்கு ஒளி மங்கிய காலத்திலே அந்த சாபத்தையும் போக்கிக் கொடுத்தாள்ளான் என்று ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார்.

துண்ட வெண் பிறையன் துயர் தீர்த்தவன் அஞ்சிறைய
வண்டு வாழ் பொழில் சூழ் அரங்க நகர் மேய அப்பன்
அண்டரண்ட பகிரண்டத்து ஒரு மா நிலம் எழு மால் வரை முற்றும்
உண்ட கண்டம் கண்டீர் அடியேனை உயக் கொண்டதே

ஒரு பிறை வடிவில் இருக்கும் நிலாவைத் தலையில் உடையவனான ருத்ரனின் துயரைப் போக்கியவனும் அல்லது ஒரு பிறை வடிவில் இருக்கும் சந்த்ரனின் துயரைப் போக்கியவனும், அழகிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் நிறைந்திருக்கும் சோலைகளை உடைய திருவரங்கத்துள் பொருந்தி இருக்கும் ஸ்வாமியான பெரிய பெருமாள். அண்டத்தில் வஸிப்பவர்களையும், அண்டங்களையும், அண்டத்துக்கு வெளியில் இருக்கும் ஆவரணங்களையும், ஒப்பற்ற பெரிய பூமியையும், மற்ற எல்லாப் பதார்த்தங்களையும் விழுங்கும் அந்தப்  பெரிய பெருமாளின் திருக்கழுத்து அடியவனான என்னை வாழவைத்தது.

ஏழாம் பாசுரம்.

இதில் ஆழ்வார் எம்பெருமானுடைய திருவாயையும் திருப்பவளங்களையும் (உதடுகள்) அனுபவிக்கிறார். திருக்கழுத்து விழுங்கினாலும், நானல்லவா முதலில் உலகங்களை உட்கொள்ள வேண்டும் என்றும் நான்தானே “மா சுச:” போன்ற வார்த்தைகளைக் கூறி எல்லோருக்கும் ஆறுதல் தருகிறேன் என்று கூற, ஆழ்வார் அவற்றை அனுபவிக்கிறார்.

ருத்ரன் போன்றவர்கள் தேவதைகள் ஆதலால் எம்பெருமான் அவர்களின் துன்பத்தைப் போக்கி ரக்ஷித்தான், உம்மைப் போன்றவர்களை ரக்ஷிப்பானா என்ற கேள்வி வர, மற்ற ப்ரயோஜனங்களை விரும்பும் தேவதைகளைக் காட்டிலும், அவனையே ஆசைப்படும் நம்மையே அவன் முக்யமாக ரக்ஷிப்பான் என்று அனுபவிக்கிறார்.

கையின் ஆர் சுரி சங்கு அனலாழியர் நீள் வரைபோல்
மெய்யனார் துளப விரையார் கமழ் நீள் முடி எம்
ஐயனார் அணி அரங்கனார் அரவின் அணைமிசை மேய மாயனார்
செய்ய வாய் ஐயோ என்னைச் சிந்தை கவர்ந்ததுவே

திருக்கையிலே பொருந்தி இருக்கும் சுரியையுடைய திருச்சங்கினையும் நெருப்பைக் கக்கும் திருவாழியையும் உடையவராய், பெரிய மலை போன்ற திருமேனியை உடையவராய், திருத்துழாயின் பரிமளத்தினாலே நறுமணம் வீசும் உயர்ந்த திருமுடியை (கிரீடத்தை) உடையவராய், எனக்கு ஸ்வாமியாய், அழகிய திருவரங்கத்தில் திருவனந்தாழ்வான் என்கிற இனிய படுக்கையிலே சயனித்திருப்பவராய், ஆச்சர்யமான செயல்களையுடைய பெரிய பெருமாளின் சிவந்த திருவாய் என்னுடைய உள்ளத்தைக் கவர்ந்தது.

எட்டாம் பாசுரம்.

இதில் ஆழ்வார் எம்பெருமானுடைய அழகிய திருக்கண்களை அனுபவிக்கிறார். வாய் என்ன வார்த்தை சொன்னாலும், கண்ணான நான் தானே வாத்ஸல்யத்தைக் காட்டுகிறேன். மேலும் நானே எம்பெருமானைப் பரமபுருஷனாக அடையாளம் காட்டுகிறேன் ஆகையால் என்னைப் பார் என்று சொல்ல அக்கண்களை ஆழ்வார் அனுபவிக்கிறார்.

நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் பாசுரங்களில் காட்டப்பட்டபடி அஹங்காரம், மமகாரம் மற்றும் கர்மங்கள் அழிக்கப்பட்டாலும், அவித்யை இருந்தால் மீண்டும் அவை வருமே என்ற கேள்வி வர, எம்பெருமான் எப்படி அவித்யையின் ப்ரதிநிதியான தமோ குணத்தைக் காட்டும் ஹிரண்யகசிபுவை அழித்தானோ, அதேபோல நம் தமோ குணத்தையும் அழிப்பான் என்று அனுபவிக்கிறார்.

பரியன் ஆகி வந்த அவுணன் உடல் கீண்ட அமரர்க்கு
அரிய ஆதிப்பிரான் அரங்கத்து அமலன் முகத்துக் |
கரிய ஆகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி ஓடி நீண்ட அப்
பெரிய ஆய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே

மிகப் பெரிய உருவைக்கொண்டு வந்த அஸுரனான ஹிரண்யனுடைய உடலைக் கிழித்துப் போட்டவனும், ப்ரஹ்மா முதலான தேவர்களுக்கும் அணுகமுடியாதவனும், எல்லோருக்கும் காரணபூதனும், நன்மையைச் செய்பவனும் ஆன திருவரங்கத்தில் சயனித்துக் கொண்டிருக்கும் பரம பரிசுத்தியை உடைய பெரிய பெருமாளின் திருமுகத்தில் கறுத்த நிறத்தில், பரந்திருப்பதான, ஒளிபடைத்த, செவ்வரிகள் படர்ந்திருப்பதான, நீண்டதான, பெருமை பொருந்திய திருக்கண்கள் அடியேனைப் பித்துப்பிடித்தவனாக ஆக்கி விட்டன.

ஒன்பதாம் பாசுரம்.

இதில் ஆழ்வார் பெரிய பெருமாளின் திருமேனி முழுவதையும் சேர்த்து அனுபவிக்கிறார்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானுடைய அகடிதகடநா ஸாமர்த்யத்தை அனுபவிக்கிறார். வேதாந்த ஞானம் இருந்தால்தானே தமோ குணத்தைப் போக்கிக்கொள்ள முடியும், நீரோ வேதாந்தத்தைப் பயிலும் ஜந்மத்தில் பிறக்கவில்லையே என்று ஒரு கேள்வி வர, எம்பெருமான் எப்படி உலகெல்லாம் உண்டு, ஒரு சிறு ஆலிலையில் சயனித்து நம்மால் நினைக்கமுடியாததை நடத்திக் காட்டினானோ அதுபோல எனக்கும் தமோ குணத்தைத் தன் சக்தியால் போக்கிக் கொடுப்பான் என்று அனுபவிக்கிறார்.

ஆல மா மரத்தின் இலை மேல் ஒரு பாலகனாய்
ஞாலம் ஏழும் உண்டான் அரங்கத்து அரவின் அணையான்
கோல மா மணி ஆரமும் முத்துத் தாமமும் முடிவு இல்லது ஓர் எழில்
நீல மேனி ஐயோ நிறைகொண்டது என் நெஞ்சினையே

உலகெல்லாம் உண்டு பெரியதான ஆல மரத்தின் சிறிய இலையில் ஒரு சிறு குழந்தையாய் சயனித்து இருந்தவனும், திருவரங்கத்தில் திருவனந்தாழ்வான் என்கிற இனிய படுக்கையில் சயனித்து இருப்பவனுமான பெரிய பெருமாளின் அழகிய, உயர்ந்ததான ரத்னங்களால் செய்யப்பட்ட ஹாரமும் முத்து மாலை போன்ற பல ஆபரணங்களும் அணியப்பட்டதும், எல்லை இல்லாத ஒப்பற்ற அழகையுடையதுமான கறுத்த திருமேனியானது என்னுடைய நெஞ்சின் அடக்கத்தைக் கவர்ந்தது. ஐயோ! இதற்கு நான் என் செய்வேன்!

பத்தாம் பாசுரம். இறுதியில் ஆழ்வார் கண்ணன் எம்பெருமானைப் பெரிய பெருமாளில் கண்டு இனி வேறொன்றைப் பார்ப்பதற்கு விருப்பம் இல்லை என்று தெரிவித்து அந்த எம்பெருமான் திருவடிகளில் சேர்ந்து பரமபதத்தை அடைகிறார்.

கொண்டல் வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணெய்
உண்ட வாயன் என் உள்ளம் கவர்ந்தானை
அண்டர்கோன் அணி அரங்கன் என் அமுதினைக்
கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே

மேகத்தை போன்ற நிறத்தையும் குணத்தையும் உடையவனும், இடையர் குலத்தில் தோன்றி, வெண்ணெயைத் திருடி உண்ட திருவாயுடன் இருப்பவனும், என் உள்ளத்தைக் கவர்ந்தவனும், நித்யஸூரிகளுக்குத் தலைவனும், திருவரங்கத்தில் சயனித்திருப்பவனும், எனக்கு ஆரவாமுதமான பெரிய பெருமாளைக் கண்ட கண்கள் இனி வேறொன்றைக் காணாது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 21 – 30

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருப்பாவை

<< பாசுரங்கள் 16 – 20

நப்பின்னைப் பிராட்டி “எம்பெருமானை அனுபவிப்பதில் நானும் உங்கள் கோஷ்டியில் ஒருத்தியே” என்று சொல்லி ஆண்டாள் கோஷ்டியில் வந்து சேர்ந்து கொள்கிறாள்.

இருபத்தொன்றாம் பாசுரம். இதில் கண்ணனின் ஆபிஜாத்யம் (ஸ்ரீ நந்தகோபனுக்கு மகனாகப் பிறந்தது), பரத்வம், திடமான வேத சாஸ்த்ரத்தால் அறியப்படும் தன்மை முதலிய குணங்களைக் கொண்டாடுகிறாள்.

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப
     மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
     ஊற்றம் உடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
     மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசற்கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடிபணியுமா போலே
     போற்றி யாம் வந்தோம் புகழ்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

பாலைச் சேகரிக்க வைத்த பாத்திரங்களெல்லாம் எதிரே பொங்கி மேலே வழியும்படியாக இடைவிடாது பாலைப் பொழியும்படியான வள்ளல் தன்மையுடைய பெரிய பசுக்களை மிகுதியாக உடையவரான நந்தகோபரின் பிள்ளையே! திருப்பள்ளி உணர்ந்தருள வேண்டும். உயர்ந்த ப்ரமாணமான வேதத்தில் சொல்லப்படும் திண்மையை உடையவனே! பெருமையை உடையவனே! இவ்வுலகத்தில் எல்லோரும் பார்க்கும்படி நின்ற ஒளியுருவானவனே! துயில் எழு. உன் எதிரிகள் உன்னிடத்தில் தங்கள் பலத்தை இழந்து உன் திருமாளிகை வாசலில் வேறு புகலில்லாதவர்களாக வந்து உன் திருவடிகளை வணங்கிக் கிடப்பதுபோலே நாங்களும் உன்னைத் துதித்து, உனக்கு மங்களாசாஸனம் செய்துகொண்டு உன் வாசலை வந்தடைந்தோம்.

 

இருபத்திரண்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமானிடம் தனக்கும் தன் தோழிகளுக்கும் வேறு புகலில்லை என்பதையும், விபீஷணாழ்வான் ஸ்ரீராமனிடம் சரணடைய வந்தாப்போலே தாங்கள் வந்துள்ளதையும் அறிவிக்கிறாள். மேலும் தான் எல்லா ஆசைகளையும் துறந்துவிட்டதையும் எம்பெருமானின் அருளையே வேண்டுவதையும் அவனுக்கு அறிவிக்கிறாள்.

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
     பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக்கட்டிற்கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப்பெய்தோம்
     கிங்கிணிவாய்ச் செய்த தாமரைப் பூப் போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ?
     திங்களும் ஆதித்தியனும் எழுந்தாற்போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள்மேல் நோக்குதியேல்
     எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

அழகியதாய் இடமுடைத்தாய் பெரிதாய் இருக்கும் பூமியில் ராஜ்யம் செய்யும் அரசர்கள் தங்களுடைய அஹங்காரம் குலைந்து வந்து உன் ஸிம்ஹாஸனத்தின் கீழே கூட்டமாகக் கூடி இருப்பதைப்போலே நாங்களும் இங்கே வந்து சேர்ந்தோம். கிங்கிணியின் (கிலுகிலுப்பை) வாய் போலே பாதி மலர்ந்த தாமரைப் புஷ்பத்தைப்போலே சிவந்திருக்கும் கண்களாலே சிறிது சிறிதாக எங்கள்மேல் உன் கருணைப் பார்வையைச் செலுத்தமாட்டாயோ? ஸூர்யனும் சந்த்ரனும் உதித்தாற்போல் அழகிய இரண்டு கண்களாலும் நீ எங்களை கடாக்ஷித்தால் எங்களிடம் உள்ள துன்பம் அழிந்துவிடும்.

 

இருபத்துமூன்றாம் பாசுரம். இதில் கண்ணன் எம்பெருமான் ஆண்டாளை வெகுகாலம் காக்கவைத்ததை எண்ணி, அவளுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவள் எம்பெருமானைப் படுக்கையை விட்டு எழுந்து, சில அடிகள் நடந்து, அவனுடைய சீரிய ஸிம்ஹாஸனத்தில் எழுந்தருளி, சபையில் தன் விண்ணப்பத்தை ஒரு ராஜாவைப் போலே கேட்குமாறு ப்ரார்த்திக்கிறாள்.

மாரி மலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
     சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி
     மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப்
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூவண்ணா உன்
     கோயில் நின்று இங்ஙனே போந்தருளி கோப்பு உடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
     காரியம் ஆராய்ந்து அருள் ஏலோர் எம்பாவாய்

காயாம்பூப்போலே கறுத்த நிறத்தை உடையவனே! மழைக் காலத்தில் மலைக் குகையில் பொருந்தி இருந்து தூங்குகின்ற வீரம் மிகுந்த சிங்கம் விழித்தெழுந்து, தீப்பொறி பறக்கும் தன் கண்களை விழித்து, வாஸனை மிகுந்த பிடரி மயிர்கள் எழும்படி எல்லாப் பக்கங்களிலும் அசைத்து, உடம்பை உதறி சோம்பல் முறித்து, உடலை நேராக்கி நிமிர்த்து, கர்ஜனை செய்து வெளியில் புறப்பட்டு வருவதுபோலே உன்னுடைய திருமாளிகையின் உள்ளிருந்து இவ்விடத்திலே எழுந்தருளி அழகிய அமைப்புடைய மேன்மைபெற்ற ஸிம்ஹாஸனத்தின் மீது எழுந்தருளி இருந்து நாங்கள் வந்த கார்யத்தை விசாரித்து அருள வேண்டும்.

 

இருபத்து நாலாம் பாசுரம். அவன் அவ்வாறு அமர்ந்ததைக் கண்டு அவனுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறாள். பெரியாழ்வார் திருமகளாராதலால், ஆண்டாளின் லக்ஷ்யம் எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்வதே. ஸீதாப் பிராட்டி, தண்டகாரண்யத்து ருஷிகள், பெரியாழ்வார் போலே ஆண்டாளும் அவள் தோழிகளும் எம்பெருமான் நடையழகைக் கண்டதும் மங்களாசாஸனம் செய்தார்கள். மேலும் இப்படிப்பட்ட ம்ருதுவான திருவடிகளை உடைய எம்பெருமானை நடக்கவைத்துவிட்டோமே என்றும் வருந்தினார்கள்.

அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி
     சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
     கன்று குணிலா எறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா எடுத்தாய் குணம் போற்றி
     வென்று பகை கெடுக்கும் நின்கையில் வேல் போற்றி
என்று என்று உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
     இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு ஏலோர் எம்பாவாய்

போற்றி என்பது பல்லாண்டு வாழ்க என்று சொல்வதாக, மங்களாசாஸனத்தைக் குறிக்கும்.

முற்காலத்தில் தேவர்களுக்காக இந்த உலகங்களை அளந்தருளியவனே! உன்னுடைய திருவடிகள் போற்றி. ராவணின் இருப்பிடமான அழகிய இலங்கையைச் சென்றடைந்து அதை அழித்தவனே! உன்னுடைய பலம் போற்றி. வண்டிச் சக்கரத்தில் இருந்த சகடாஸுரன் அழியும்படி உதைத்தவனே! உன்னுடைய புகழ் போற்றி. கன்றின் வடிவில் வந்த அஸுரனை எறிதடியாகக் கொண்டு எறிந்து, விளாம்பழ வடிவில் இருந்த அஸுரனை வீழ்த்தியவனே! உன்னுடைய திருவடிகள் போற்றி. கோவர்தன மலையைக் குடையாகப் பிடித்தவனே! உன்னுடைய கல்யாண குணங்கள் போற்றி. எதிரிகளை ஜயித்து அந்தப் பகைவர்களை அழிக்கும் உன் கையில் இருக்கும் வேல் போற்றி. இப்படிப் பலமுறை மங்களாசாஸனம் செய்து கொண்டு, உன்னுடைய வீரத்தையே புகழ்ந்து, கைங்கர்யத்தைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக நாங்கள் இங்கே வந்துள்ளோம். நீ க்ருபை பண்ண வேண்டும்.

 

இருபத்தஞ்சாம் பாசுரம். எம்பெருமான் அவர்களிடம் நோன்புக்கு ஏதாவது தேவையா என்று கேட்க அவர்கள் அவன் குணங்களுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்ததால் அவர்கள் துன்பங்கள் விலகின என்றும், இனி அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வது ஒன்றே வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்கள்.

ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து ஓர் இரவில்
     ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்
தரிக்கிலான் ஆகித் தான் தீங்கு நினைந்த
     கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பு என்ன நின்ற நெடுமாலே உன்னை
     அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதி யாகில்
திருத்தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி
     வருத்தமுந் தீர்ந்து மகிழ்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

தேவகிப்பிராட்டியாகிற ஒப்பற்ற ஒருத்திக்கு மகனாய் அவதரித்து, அவதரித்த அந்த ஒப்பற்ற இரவிலேயே யசோதைப்பிராட்டியாகிற ஒப்பற்ற ஒருத்திக்கு மகனாகி ஒளித்து வளர்ந்த காலத்தில், அதைப் பொறுக்கமாட்டாதவனான கம்ஸன் தானே உன்னை அழிக்க வேண்டும் என்னும் தீமையை நினைக்க அவனுடைய எண்ணத்தை அவனோடே போகும்படி செய்து, அவனுடைய வயிற்றில் தீயாக நின்ற ஸர்வேச்வரனே! உன்னிடத்தில் எங்களுக்கு வேண்டியதை ப்ரார்த்தித்து இங்கே வந்தோம். எங்களுடைய ப்ரார்த்தனையை நீ நிறைவேற்றினாயாகில் பிராட்டியும் விரும்பும் உன் செல்வத்தையும் வீரத்தையும் நாங்கள் பாடி, உன்னைப் பிரிந்திருக்கும் இந்த துக்கமும் நீங்கி மகிழ்ச்சியடைவோம்.

 

இருபத்தாறாம் பாசுரம். இதில் நோன்புக்குத் தேவையான உபகரணங்கள் என்ன என்பதை அவனுக்கு அறிவிக்கிறாள். முன்பு எதுவும் வேண்டாம் என்று சொன்னவள், இப்பொழுது மங்களாசாஸனம் செய்வதற்கு பாஞ்சஜந்யாழ்வான் முதலிய கைங்கர்யபரர்கள், அவன் திருமுகத்தைத் தெளிவாகக் காண ஒரு விளக்கு, அவன் இருப்பை அறிவிக்கும் கொடி, அவனுக்கு நிழல் கொடுக்கும் விதானம் போன்றவைகளைக் கேட்கிறாள். நம் ஆசார்யர்கள், ஆண்டாள் இவற்றைத் தான் செய்யும் க்ருஷ்ணானுபவம் முழுமையாகவும் முறையாகவும் அமைவதற்கு இவ்வுபகரணங்களை வேண்டுகிறாள் என்று காட்டுகின்றனர்.

மாலே மணிவண்ணா மார்கழி நீர் ஆடுவான்
     மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
     பால் அன்ன வண்ணத்து உன் பாஞ்சசன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப்பாடு உடையனவே
     சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
     ஆலின் இலையாய் அருள் ஏலோர் எம்பாவாய்

அடியார்களிடத்தில் அன்புடையவனே! நீல ரத்னம் போன்ற வடிவையுடையவனே! ப்ரளய காலத்தில் ஆலந்தளிரிலே திருக்கண்வளர்ந்தவனே! இந்த மார்கழி நீராட்டத்தின் அங்கங்களாக முன்னோர்கள் செய்யும் செயல்களுக்கு வேண்டும் உபகரணங்கள் என்னவென்று கேட்டாயாகில், நாங்கள் அவற்றைச் சொல்லுகிறோம். உலகத்தை எல்லாம் நடுங்கும்படி முழங்கக்கூடிய பால் போன்ற வெண்ணிறத்தில் உள்ள உன்னுடைய ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யம் போன்ற சங்கங்களையும், மிகவும் இடமுடையனவாய், பெரியதான பறை வாத்தியங்களையும், திருப்பல்லாண்டு பாடுமவர்களையும், அழகிய விளக்குகளையும், த்வஜங்களையும், மேற்கட்டிகளையும் எங்களுக்கு அளித்தருள வேண்டும்.

 

27 மற்றும் 28ம் பாசுரங்களில் எம்பெருமானே ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் என்பதை அறுதியிடுகிறாள்.

இருபத்தேழாம் பாசுரம். ஆண்டாள் எம்பெருமான் அனுகூலர் மற்றும் ப்ரதிகூலர்களை தன்னிடம் ஈர்த்துக் கொள்வதாகிய விசேஷ குணத்தை விளக்குகிறாள். மேலும் உயர்ந்த புருஷார்த்தம், எம்பெருமானுடன் எப்பொழுதும் பிரியாமல் இருந்து தொடர்ந்து கைங்கர்யம் செய்வதாகிய ஸாயுஜ்ய மோக்ஷமே என்பதை நிரூபிக்கிறாள்.

கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா உன்தன்னைப்
     பாடிப் பறைகொண்டு யாம் பெறு சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச்
     சூடகமே தோள்வளையே தோடே செவிப் பூவே
பாடகமே என்று அனைய பல் கலனும் யாம் அணிவோம்
     ஆடை உடுப்போம் அதன் பின்னே பாற் சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழிவாரக்
     கூடியிருந்து குளிர்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

தன்னை அடிபணியாதவரை வெல்லுகின்ற கல்யாண குணங்களையுடைய கோவிந்தா! உன்னைப் பாடி, பறையைப் பெற்று, நாங்கள் மேலும் அடையும் பரிசாவது, நாடே புகழும்படியாக சூடகங்கள், தோள்வளைகள், தோடுகள், கர்ண புஷ்பங்கள், பாடகங்கள் போன்ற பலவிதமான ஆபரணங்களையும் நீயும் நப்பின்னைப் பிராட்டியும் எங்களுக்கு அணிவிக்க நாங்கள் நன்றாக அணிவோம். உங்களால் அணிவிக்கப்பட்ட ஆடைகளை உடுத்துக்கொள்வோம். அதற்குப் பிறகு அக்கார அடிசிலை மூடும்படி நெய்சேர்த்து, முழங்கை வழியாக அந்த நெய் வழியும்படி எல்லோரும் கூடி இருந்து உண்டு குளிரவேண்டும்.

 

இருபத்தெட்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமான் அனைத்து ஆத்மாக்களுடன் கொண்டுள்ள நிருபாதிக ஸம்பந்தம், (ஆண்டாளாகிய) தான் எந்த ஸாதனத்திலும் ஈடுபட முடியாத இயலாமை, எம்பெருமானின் பெருமை, அவன் தானே யவரையும் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் (வ்ருந்தாவனத்தில் பசுக்களைப் போலே அத்வேஷத்தை மட்டும் காரணமாகக் கொண்டு) உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் தன்மை ஆகியவைகளை விளக்குகிறாள்.

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
     அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க் குலத்து உன்தன்னைப்
பிறவி பெறுந்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்
     குறைவு ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன்தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
     அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன்தன்னைச்
சிறுபேர் அழைத்தனவும் சீறியருளாதே
     இறைவா நீ தாராய் பறை ஏலோர் எம்பாவாய்

ஒருவிதமான தோஷமும் இல்லாத கோவிந்தா! நாங்கள் பசுக்களின் பின்னே சென்று காட்டை அடைந்து உண்டு திரிவோம். சிறிதும் ஞானம் இல்லாத இடையர் குலத்தில் நீ வந்து பிறக்கும்படியான புண்ணியத்தை உடையவர்களாய் இருக்கிறோம். இறைவா! உன்னோடு எங்களுக்கு இருக்கும் உறவானது உன்னாலும் எங்காளாலும் ஒழிக்கமுடியாதது. ஒன்றும் அறியாத சிறுபெண்களான நாங்கள் உன் மீதுள்ள அன்பினாலே உன்னைச் சிறு பெயரைச் சொல்லி அழைத்ததைக் குறித்து எங்களிடத்தில் கோபிக்காமல், நாங்கள் விரும்பும் பலனைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

 

இருபத்தொன்பதாம் பாசுரம். இதில் மிகவும் முக்யமான கொள்கையை வெளியிடுகிறாள் – அதாவது, கைங்கர்யம் நம் ஆனந்தத்துக்கு இல்லை அவனுடைய ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே. மேலும் க்ருஷ்ணானுபவத்தில் கொண்ட மிகப் பெரிய அவாவினால், இந்த நோன்பை அதற்கு ஒரு வ்யாஜமாக மேற்கொண்டதையும் தெரிவிக்கிறாள்.

சிற்றஞ்சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
     பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
     குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது
இற்றைப் பறைகொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
     எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
     மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று ஏலோர் எம்பாவாய்

கோவிந்தா! அதிகாலையிலே இங்கு வந்து உன்னை வணங்கி உன்னுடைய பொன்போன்ற விரும்பத்தகுந்த திருவடித்தாமரைகளை மங்களாசாஸனம் செய்ததற்குப் பலன் என்ன என்பதைக் கேட்டருளவேண்டும். பசுக்களை மேய்த்து உண்ணும் இடையர் குலத்தில் பிறந்த நீ எங்களிடத்தில் அந்தரங்க கைங்கர்யத்தைக் கொள்ளாமல் இருக்கக் கூடாது. நீ இன்று கொடுக்க இருக்கும் பறை என்னும் வாத்யத்தைப் பெற வந்தவர்கள் அல்ல நாங்கள். காலம் உள்ளவரை எத்தனை பிறவி எடுத்தாலும் உன்னோடு உறவுடையவர்கள் ஆகவே இருக்க வேண்டும். உனக்கு மட்டுமே நாங்கள் தொண்டு செய்ய வேண்டும். அப்படிக் கைங்கர்யம் செய்யும் காலத்தில் அது எங்களுக்கு ஆனந்தம் என்கிற எண்ணத்தையும் போக்கி அருள வேண்டும் – அது உனக்கே ஆனந்தம் கொடுக்கும் செயலாக இருக்கும்படி செய்தருள வேண்டும்.

 

முப்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமான் தன் ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்வதாகச் சொல்ல, ஆண்டாள் இப்பொழுது கோபிகை பாவத்தை விட்டு, தானான தன்மையில் இப்பாசுரத்தைப் பாடுகிறாள். அவள் யாரொருவர் இந்த முப்பது பாசுரங்களையும் கற்றுக் கொண்டு பாடுகிறார்களோ, அவர்கள் தன்னைப் போன்ற பரிசுத்த பாவத்துடன் இல்லாவிடினும், தனக்குக் கிடைத்த அதே கைங்கர்ய ப்ராப்தி அவர்களுக்கும் கிடைக்கும் என்று அறுதியிடுகிறாள். அதாவது – ஆண்டாளின் கருணையினால் – கண்ணன் வ்ருந்தாவனத்தில் இருந்த காலத்தில் அவனிடம் பேரன்பு பூண்டு அங்கிருந்த கோபிகைகளுக்கும், அதே பாவத்தை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் கொண்ட ஆண்டாளுக்கும், வேறு யவரேனும் இப்பாசுரங்களை கற்று, பாடுபவர்களுக்கும் ஒரே பலன் கிடைக்கும். பட்டர் “வைக்கோலால் செய்யப்பட்ட தோல் கன்றைக் கண்டும் ஒரு தாய்ப் பசு பால் கொடுக்குமது போலே, யவரேனும் எம்பெருமானுக்கு பிரியமானவளால் பாடப்பட்ட இப்பாசுரங்களைப் பாடினால், அவருக்கும் அப்படி எம்பெருமானின் அன்பைப் பெற்றவர்கள் பெறும் பலன் கிடைக்கும்” என்று அருளிச்செய்வார். ஆண்டாள் திருப்பாற்கடலை எம்பெருமான் கடைந்த சரித்ரத்தைச் சொல்லி முடிக்கிறாள். ஏனெனில், கோபிகைகள் எம்பெருமானை அடைய விரும்பினார்கள். எம்பெருமானை அடைய பிராட்டியின் புருஷகாரம் தேவை. எம்பெருமான் பிராட்டியை வெளிக்கொணர்ந்து மணம் புரியவே கடலைக் கடைந்தான். ஆகையால் ஆண்டாளும் இச்சரித்ரத்தைப் பாடி ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறாள். ஆண்டாள் ஆசார்ய அபிமான நிஷ்டையில் இருப்பவள் ஆகையாலே, தன்னைப் பட்டர்பிரான் கோதை என்று காட்டி, ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறாள்.

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனைத்
     திங்கள் திருமுகத்துச் சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கப்பறைகொண்ட ஆற்றை அணி புதுவைப்
     பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ்மாலை முப்பதும் தப்பாமே
     இங்கு இப் பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
     எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்

கப்பல்களை உடைய திருப்பாற்கடலைக் கடைந்த ச்ரிய:பதியான கேசவனை, சந்த்ரனைப் போன்ற அழகிய முகத்தையும் சிறந்த ஆபரணங்களையுமுடைய இடைச்சிகள் சென்று வணங்கி, அந்தத் திருவாய்ப்பாடியிலே தங்கள் பலனைப் பெற்ற சரித்ரத்தை, அழகிய ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த, புதியதான தாமரை மலர்களாலான குளிர்ந்த மாலையையுடைய பெரியாழ்வாருடைய திருமகாளான ஆண்டாள் அருளிச்செய்த, கூட்டம் கூட்டமாகச் சேர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டிய முப்பது பாசுரங்களால் ஆன தமிழ்ப் பாமாலையைத் தப்பாமல் இவ்வுலகில் இந்த முறையில் சொல்லக்கூடியவர்கள், பெரிய மலை போன்ற திருத்தோள்களையும், சிவந்த திருக்கண்களையுடைய திருமுகத்தை உடையவனும், செல்வத்தை உடையவனுமான திருமகள் கேள்வனாலே எல்லா இடத்திலும் அருளைப் பெற்று இன்பத்தை அடைவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 16 – 20

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருப்பாவை

<< பாசுரங்கள் 6 – 15

இனி, 16 மற்றும் 17ம் பாசுரங்களில், நித்யஸூரிகளான க்ஷேத்ர பாலகர்கள், த்வார பாலகர்கள், ஆதிசேஷன் போன்றோர்களுக்கு இவ்வூரில் ப்ரதிநிதிகளாய் இருப்பவர்களை எழுப்புகிறாள்

பதினாறாம் பாசுரம். இதில் நந்தகோபன் திருமாளிகை வாயில் காவலர்களையும், அவர் அறையின் காவலர்களையும் எழுப்புகிறாள்.

நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய
      கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண
வாயில் காப்பானே மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்
      ஆயர் சிறுமியரோமுக்கு அறை பறை
மாயன் மணிவண்ணன் நென்னலே வாய்நேர்ந்தான்
      தூயோமாய் வந்தோம் துயிலெழப் பாடுவான்
வாயால் முன்னமுன்னம் மாற்றாதே அம்மா நீ
      நேய நிலைக் கதவம் நீக்கு ஏலோர் எம்பாவாய்

எங்களுக்கு ஸ்வாமியாய் இருக்கும் நந்தகோபனுடைய திருமாளிகையைக் காப்பவனே! கொடிகள் இருக்கும் தோரண வாயிலைக் காப்பவனே! ரத்னங்கள் பதிக்கப்பட்ட கதவினுடைய தாளை நீக்கவேண்டும். இடைப் பெண்களான எங்களுக்கு ஆச்சர்யமான செயல்களை உடையவனும் நீல ரத்னம் போன்ற திருநிறத்தை உடையவனுமான கண்ணன், நேற்றே எங்களுக்கு ஓசையெழுப்பும் பறையைக் கொடுப்பதாக வாக்களித்தான். அவனைத் திருப்பள்ளி உணர்த்துவதற்காக உள்ளத் தூய்மையுடன் வந்துள்ளோம். ஸ்வாமி! முதலில் உங்கள் வாயால் மறுக்காமல், கண்ணனிடத்தில் அன்பு கொண்ட இந்தக் கதவை நீங்களே திறக்கவேண்டும்.

 

பதினேழாம் பாசுரம். இதில் ஸ்ரீ நந்தகோபன், யசோதை மற்றும் நம்பிமூத்த பிரானை (பலராமன்) எழுப்புகிறாள்.

அம்பரமே தண்ணீரே சோறே அறஞ்செய்யும்
      எம்பெருமான் நந்தகோபாலா எழுந்திராய்
கொம்பனார்க்கு எல்லாம் கொழுந்தே குல விளக்கே
      எம்பெருமாட்டி யசோதாய் அறிவுறாய்
அம்பரம் ஊடு அறுத்து ஓங்கி உலகு அளந்த
      உம்பர் கோமானே உறங்காது எழுந்திராய்
செம்பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா
   
  உம்பியும் நீயும் உறங்கு ஏலோர் எம்பாவாய்

வஸ்த்ரத்தையும் நீரையும் சோற்றையுமே தர்மம் செய்யும் எங்கள் ஸ்வாமியான நந்தகோபரே! எழுந்திரும். வஞ்சிக்கொம்பு போன்ற இடைப்பெண்களுக்கெல்லாம் தலைவியாக இருப்பவளே! ஆயர் குலத்துக்கு ஒளி விளக்காய் இருப்பவளே! எங்கள் தலைவியான யசோதைப்பிராட்டியே! உணர்ந்தெழுவாய். வானத்தைத் துளைத்துக்கொண்டு உயர்ந்து எல்லா உலகங்களையும் அளந்தருளிய தேவாதி தேவனே! உறக்கத்தை விட்டு எழுந்திருக்கவேண்டும். சிவந்த பொன்னால் செய்த வீரக்கழல்களை அணிந்த திருவடிகளையுடைய செல்வனே! பலராமனே! நீயும் உன் தம்பியான கண்ணனும் திருப்பள்ளி உணர்ந்தருள வேண்டும்.

 

18, 19 மற்றும் 20ம் பாசுரங்களில் – கண்ணன் எம்பெருமானை எழுப்பவதற்கு இன்னும் ஏதோ ஒரு குறை உள்ளது என்று யோசித்து, நப்பின்னைப் பிராட்டியின் புருஷகாரம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, இம்மூன்று பாசுரங்களில், ஆண்டாள் நப்பின்னைப் பிராட்டியின் பெருமை, கண்ணன் எம்பெருமானுக்கும் அவளுக்கும் இருக்கும் நெருக்கம், அவளின் எல்லையில்லாத போக்யதை, ஸௌகுமார்யம், அழகிய உருவம், எம்பெருமானுக்கு வல்லபையாய் இருக்கும் குணம் மேலும் அவளின் புருஷகாரத்வம் ஆகியவற்றைக் கொண்டாடுகிறாள்.பிராட்டியை விட்டு எம்பெருமானை மட்டும் ஆசைப்படுதல் ஸ்ரீராமனை மட்டும் ஆசைப்பட்ட ஸூர்ப்பணகையின் நிலை என்றும், எம்பெருமானை விட்டு பிராட்டியை மட்டும் ஆசைப்படுதல் ஸீதாப் பிராட்டியை மட்டும் ஆசைப்பட்ட ராவணின் நிலை என்பர்கள் நம் பூர்வர்கள்.

 

பதினெட்டாம் பாசுரம். எப்படி எழுப்பியும் எம்பெருமான் எழுந்திருக்காமல் இருக்க, நப்பின்னைப் பிராட்டியைப் புருஷகாரமாக முன்னிட்டுக் கொண்டு எழுப்பினால், கண்ணன் எம்பெருமானை எழுப்பலாம் என்றெண்ணி அவ்வாறே செய்கிறாள். இப்பாசுரம் எம்பெருமானார் மிகவும் உகந்த ஒன்று.

உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன்
      நந்த கோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய்
கந்தம் கமழும் குழலீ கடை திறவாய்
      வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் மாதவிப்
பந்தல் மேல் பல்கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்
      பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாடச்
செந்தாமரைக் கையால் சீர் ஆர் வளை ஒலிப்ப
      வந்து திறவாய் மகிழ்ந்து ஏலோர் எம்பாவாய்

மத்த கஜத்தைப்போலே பலம் உடையவராய், போரில் புறமுதுகிட்டு ஓடவேண்டாதபடியான தோள்வலிமையை உடையவரான ஸ்ரீ நந்தகோபருடைய மருமகளே! நப்பின்னைப் பிராட்டியே! நறுமணம் மிகுந்த கூந்தலை உடையவளே! வாயிலைத் திற. கோழிகள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் வந்து கூவுவதைப் பார்! குருக்கத்திக் கொடிகளாலான பந்தல்மேல் இருக்கும் குயில் கூட்டங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கூவுவதைப் பார்! பந்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் விரல்களை உடையவளே! உன் நாதனான கண்ணன் எம்பெருமானுடைய திருநாமங்களை நாங்கள் பாடும்படியாக, உன்னுடைய அழகு பொருந்திய வளையல்கள் ஒலிக்கும்படி வந்து, உன்னுடைய சிவந்த தாமரை போன்ற திருக்கையால் மகிழ்ச்சியுடன் கதவைத் திற.

 

பத்தொன்பதாம் பாசுரம். இதில் கண்ணனையும் நப்பின்னைப் பிராட்டியையும் மாறி மாறி எழுப்புகிறாள்.

குத்து விளக்கு எரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில்மேல்
      மெத்தென்ற பஞ்சசயனத்தின் மேல் ஏறிக்
கொத்து அலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல்
      வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய்திறவாய்
மைத் தடங்கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை
      எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனையேலும் பிரிவு ஆற்றகில்லாயால்
      தத்துவம் அன்று தகவு ஏலோர் எம்பாவாய்

நிலைவிளக்கு எரிய, யானைத் தந்தங்களால் செய்யப்பட்ட கால்களையுடைய கட்டிலிலே மெத்தென்ற பஞ்சினாலான படுக்கையின் மீது ஏறி, கொத்துக் கொத்தாக மலர்ந்திருக்கும் பூக்களை அணிந்த கூந்தலையுடைய நப்பின்னைப் பிராட்டியின் திருமுலைத்தடங்கள் மேலே தன் அகன்ற திருமார்பை வைத்துக் கொண்டு சயனித்திருப்பவனே! வாய் திறந்து ஒரு வார்த்தை பேசு. மையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அகன்ற கண்களை உடையவளே! நீ உன்னுடைய கேள்வனான எம்பெருமானை ஒரு கணமும் துயிலெழ அனுமதிக்க மாட்டேன் என்கிறாய். நீ அவனைவிட்டு சிறிது நேரமும் பிரிந்திருக்கமாட்டாயன்றோ? இப்படி அவனை எங்களிடத்தில் வரவிடாமல் தடுப்பது உன் ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராது ஸ்வபாவத்துக்கும் சேராது.

 

இருபதாம் பாசுரம். இதில் கண்ணனையும் நப்பின்னைப் பிராட்டியையும் சேர்த்து எழுப்பி நப்பின்னைப் பிராட்டியிடம் “நீ எங்களையும் அவனையும் நன்றாகச் சேர்த்து, அனுபவிக்கும்படி செய்” என்று கேட்கிறாள்.

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
      கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பம் உடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
      வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பு அன்ன மென் முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல்
      நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை
      இப்போதே எம்மை நீர் ஆட்டு ஏலோர் எம்பாவாய்

முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களுக்கு இடர்வரும் முன்னமே எழுந்தருளி அவர்களுடைய நடுக்கத்தைப் போக்கவல்ல பலத்தையுடைய கண்ணன் எம்பெருமானே! துயில் எழு. அடியார்களை ரக்ஷிப்பதில் நேர்மை உள்ளவனே! ரக்ஷிப்பதற்குத் தேவையான பலம் உள்ளவனே! எதிரிகளுக்குத் துன்பத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய பரிசுத்தியை உடையவனே! துயில் எழு. பொற்கலசம் போன்ற ம்ருதுவான திருமுலைத்தடங்களையும் சிவந்த வாயையும் மெல்லிய இடையையும் உடைய நப்பின்னைப் பிராட்டியே! பெரிய பிராட்டியைப் போன்றவளே! துயில் எழு. நோன்புக்குத் தேவையான திருவாலவட்டத்தையும் கண்ணாடியையும் எங்களுக்குக் கொடுத்து உனக்கு நாதனான கண்ணனையும் கொடுத்து இப்போதே, நீயே அவனுடன் எங்களை நீராட்ட வேண்டும்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை – தனியன்கள்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருப்பாவை

neeLA_thunga

நீளா துங்க ஸ்தனகிரி தடீ ஸுப்தம் உத்போத்ய க்ருஷ்ணம்
பாரார்த்யம் ஸ்வம் ச்ருதி சத சிரஸ் சித்தம் அத்யாபயந்தீ |
ஸ்வோசிஷ்டாயாம் ச்ரஜிநிகளிதம் யாபலாத்க்ருத்ய புங்க்தே
கோதா தஸ்யை நம இதம் இதம் பூய ஏவாஸ்து பூய: ||

ஸ்ரீ நீளா தேவியின் அவதாரமான ஸ்ரீ நப்பின்னைப் பிராட்டியின் திருமுலைத்தடங்களாகிற மலைச்சாரலிலே சயனித்துக் கொண்டிருப்பவனும், தான் சூடிக்களைந்த மாலையாலே விலங்கிடப்பட்டுள்ளவனுமான கண்ணன் எம்பெருமானைத் திருப்பள்ளியுணர்த்தி வேதங்களின் இறுதிப்பகுதியான வேதாந்தங்களிலே தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ள தன்னுடையதான பாரதந்த்ரியத்தை (எம்பெருமானுக்கே ஆட்பட்டு இருக்கும் தன்மையை) அறிவிப்பவளாய், நிர்பந்தமாகச் சென்று அவனை அனுபவிப்பவளான ஸ்ரீ ஆண்டாள் நாச்சியாருக்கு இந்த நமஸ்காரமானது காலம் உள்ளவரை ஆகவேண்டும்.

 

அன்னவயல் புதுவை ஆண்டாள் அரங்கற்குப்
பன்னு திருப்பாவை பல்பதியம்இன்னிசையால்
பாடிக் கொடுத்தாள் நற்பாமாலை பூமாலை
சூடிக் கொடுத்தாளைச் சொல்லு

அன்னங்கள் உலாவும் வயல்களையுடைய ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த ஆண்டாள் நாச்சியார் திருப்பாவை என்னும் ப்ரபந்தத்தை அருளிச்செய்து, அதை இனிய இசையுடன் பாடி ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு அழகிய பாமாலையாக ஸமர்ப்பித்தாள். பூக்களால் ஆன மாலையையும் தான் முதலில் சூடி பின்பு அந்த எம்பெருமானுக்கு அதை ஸமர்ப்பித்தாள். அப்படிப்பட்ட பெருமையை உடைய ஆண்டாள் நாச்சியாரைப் பாடு.

 

சூடிக்கொடுத்த சுடர்க் கொடியே! தொல்பாவை
பாடியருள வல்ல பல்வளையாய் – நாடி நீ
வேங்கடவற்கு என்னை விதியென்ற இம்மாற்றம்
நாங்கடவா வண்ணமே நல்கு

பூக்களால் ஆன மாலையைத் தான் சூடிப் பின்பு எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்த ஒளி விடும் கொடியைப் போன்றவளே! பலகாலமாக அனுஷ்டிக்கப்படும் பாவை நோன்பைத் திருப்பாவை மூலமாக அருளிச்செய்த, திருக்கைகளில் வளையல்களை அணிந்திருப்பவளே! நீ மன்மதனைக் குறித்து “என்னைத் திருவேங்கடமுடையானுக்கு ஆட்படுத்த வேண்டும்” என்று கூறியதை, நாங்கள் அவனிடத்திலே கூற வேண்டாதபடி நீயே எங்களுக்கு அருள்புரிவாயாக.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

తిరుమాలై – అవతారిక 1

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

వ్యాఖ్యానచక్రవర్తి పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ ప్రబంధానికిచేసిన వ్యాఖ్యానములో

విపులమైన  అవ తారికను రాసారు. లీలావిభూతిలో ఉన్న వారైనా సరే నిత్యవిభూతిలో ఉన్నవారైనా సరే చేతనులందరికి శ్రీమన్నా రాయనుడే పురుషార్దము. నిత్యవిభూతిలో ఉన్న నిత్యశూరులు ఈ విషయాన్ని బాగా తెలిసినవారవటం చేత నిరం తరం పరమాత్మ అనుభవాన్ని పొందుతుంటారు, కానీ లీలావిభూతిలో ఉన్నవారు మాత్రం ఈ సత్యాన్ని మరచిపో యి దేహమేఆత్మ అన్న భ్రమలో దేహావసరాలను తృప్తిపరచటంలో మాత్రమే తమ శక్తియుక్తులనువెచ్చిస్తూ కాలం గడుపుతారు. ఇది అనాదికాలంగా జరుగుతున్నవిషయం. తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు కూడా మొదట ఈదుస్థితిని అనుభవించినవారే. శ్రీమన్నారాయనుడే అపారమైన కృపను ఆయనపై చూపి తమ స్వరూప, రూప, గుణ, విభూ తులను దర్శింపజేసి వారి మార్గాన్ని మళ్ళించారు. తిరుమాలైలోని మొదటి మూడు పాశురాలలో భగవంతుడి నామమును, తరువాతి 11 పాశురాలలో భగవంతుడి స్వరూప, రూప, గుణ, విభూతులను గురించి విపులంగా చెప్పారు. అది సేవించిన సంసారులు కూడా ఆళ్వార్ల మార్గంలో నడవాలని వారి కోరిక . తొండరడిపొడి ఆళ్వార్ల ప్రబంధాన్ని విన్న భగవంతుడే 45వ పాశురంలో మురిసిపోయాడు .

(పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై సంసారమంటే ఏవిటి? సంసారులు ఎవరు? అని విరించబోతున్నారు. అదితెలిసిన తరు వాత మనం ఈసంసారాన్ని వదలడానికి ప్రయత్నించాలి, కనీసం సంసారం మీద అరుచి అయినా కలగాలి. లేకపోతె ఆళ్వార్ల రచనలు, శాస్త్రాలు, ఇతిహాస పురాణాలూ, ఉపనిషత్తులు అన్నీ వృధా అయిపోతాయి. మనము తరచుగా ఈఅవతారికను చదువుతూ వుంటే లౌకిక విషయాలపై ఆసక్తి తగ్గుతుంది. )

సంసారులు నిత్యం అనేక పనులు చేస్తూ శాస్త్ర విహిత కర్మలను ఆచరించి పుణ్యాలను, శాస్త్ర వ్యతిరేక కర్మలను ఆచరించి పాపలను పోగువేసుకుంటారు. దేహావసాన కాలంలో వాటి ప్రకారంగా స్వర్గనరకాలకు చేరు కుంటారు. అవి పూర్తి అయిన తరువాత మళ్ళీ లీలావిభూతిలో పుడతారు. చాందోద్యోగంలోని పంచాగ్ని విద్యాప్ర కరణంలో ఈవిషయాన్నీ చాలాస్పష్టంగా చెప్పరు.

ఆత్మ నరకంలో పాపాన్ని, స్వర్గంలో పుణ్యాన్ని అనుభవించిన తరువాత శూన్యంలోకి నేట్టబడుతుంది. శూన్యంలో ఉండగా దానిని ఆవరించిన మంచును సూర్యడు తనకిరణాలవేడివలన కరిగించివేస్తాడు. ఆతరువాత అది మేఘాలలో చేరుతుంది. సమయమాసన్నమవగానే మేఘాలు ద్రవీభవించి వర్షంగా భూమి మీద కురుస్తున్న  ప్పుడు ఆత్మ కూడా ఆవర్షంతోకలసి భూమిని చేరుతుంది.  వర్షపు నీరు పంట భూములకుచేరి పంట పండటానికి ఆధారమవుతుంది. నీటిలో చేరినఆత్మ పంటలోచేరుతుంది. పండినపంట అనేక దశలనుదాటి ఒకగృహస్తు ఇంటికి చేరుతుంది. వారిఇంట్లో పక్వంచేసిన పదార్థాలతో కూడి ఆహారమవుతుంది . ఆహారంద్వారా పురుషుడి గర్భంలోకి చేరుతుంది. అక్కడ మూడునెలలు వాసంచేసిన తరువాత స్త్రీగర్భంలోకిగాని, భయటకు గాని వెళ్ళిపోతుంది. స్త్రీ గర్భంలోకిచేరిన ఆత్మ ఫలదీకరణం జరిగితే పురుషుడుగా పిలవబడుతుంది . స్వర్గనరకాల నుండి భయటపడిన ఆత్మలన్నీ స్త్రీగర్భంలోకి ప్రవేసించవు. ఈ రెండుచర్యలకు మధ్య అనేకఆటంకాలు ఏర్పడతాయి. మేఘాలలో చేరిన ఆత్మలుఅన్నీ నీటిలోచేరవు కొన్ని గాలిలోనే కొట్టుకుపోవచ్చు, కొన్ని అడవులలో పడిపోవచ్చు , కొన్ని సముద్రపు నీటిలో పడిపోవచ్చు. పంటలో కూడా చాలా గింజలు వృధాకావచ్చు. పరమాత్మ కృపవలన ఏ ఆత్మలు పురుషు డుగా మారాలో అవి మాత్రమే పురుషుడుగా మారుతాయి. తల్లి గర్భంలో ఉండగా బొడ్డుతాడు ద్వారా ఆ తల్లి ఆహార పుటలవాట్ల వలన ఆత్మ అనేక క్లేశాలను అనుభవిస్తుంది. తల్లి గర్భంలోఉన్నప్పుడు ఒక లావా సముద్రంలో చిక్కు పడ్డట్టుగా బాధలను అనుభవిస్తుంది. శిశువు పెరుగుతున్నప్పుడు కనీసం కాలు చాచడానికి కూడా వీలుకాదు. ఏడవ నెలలో ఈ బాధలనుండి విముక్తికలిగించి మొక్షాన్నిఇవ్వమని భగవంతుడిని ప్రార్థిస్తుంది. కానీ అప్పుడు భగ వంతుడు శఠమ్ అనేవాయువును ఆవరింపచేస్తాడు. దానిఫలితంగా ఆ ఆత్మకు జ్ఞానం నశిస్తుంది. నెలలు నిండిన తరువాత తల్లిగర్భంనుండి ఎంతో బాధను అనుభవిస్తూ ఆ ఆత్మ స్వర్గనరకాల నుండి ఎలాగైతే తలకిందులుగా భయ టికి వస్తుందో అలాగే తలకిందులుగా ఈ లోకంలోకి వచ్చిపడుతుంది.

శైశవంలో తన అవసరాలను తాను తీర్చుకోలేక పరాధీనంగా కాలంగడపాల్సివస్తుంది. కొంచెం పెరిగిన తరువాత తనఅవసరాలను తాను తీర్చుకోగలుగుతుంది. 15 సంవత్సరాలు వచ్చేదాకా ఆటపాటలతో గడచిపోతుం ది, భగవంతుడి గురించి చింతన చేయడానికి సమయం వినియోగించడు. యవ్వనంలో ప్రాపంచిక సుఖాలకు లోన వుతాడు. అప్పుడూ  భగవంతుడి గురించి చింతన చేయడానికి సమయం వినియోగించడు. తరువాత వివాహం, సంసారం, పిల్లలు వాళ్ల పెంపకంతో గడచిపోతుంది. ఆపిల్లలు వాళ్లజీవితాన్ని వెతుకుతూ వెళ్ళేసమయానికి వీడికి ముదిమి ప్రాప్తిస్తుంది. అప్పుడు తాను జీవితంలో ప్రధానమైనకాలాన్ని భగవంతుడిని స్మరించకుండా వృధా చేసా నని చింతిస్తాడు.  భగవంతుడిని గురించి చింతన మొదలుపెడతాడు, కానీ అవయవపటుత్వం తగ్గిపోవటం వలన కైంకర్యాలేవి చేయలేక పోతాడు. యవ్వనంలో శరీరం దృడంగానేఉండింది కానీ మనసు సహకరించలేదు. వార్థక్యం లో మనసు కోరుకుంది కానీ శరీరం సహకరించదు. కర్మపరిపక్వం అయ్యాక మృత్యువాత పడతాడు. మళ్ళీ చక్రం ఇలాగే తిరుగుతుంది. స్వర్గనరకమనే ఊర్ద్వలోకాల నుండి తల్లి గర్భంలోకి ప్రవేశించే వరకు జరిగే ప్రక్రియలను పంచా గ్నివిద్య అంటారు.

శాస్త్రము సంసారమనే చీకటిని చేదించడానికి కరదీపిక వంటిది. శ్వేతేతర ఉపనిషత్తులో చిత్, అచిత్, ఈశ్వరుడు అని తత్వత్రయం గురించి చెప్పబడింది. జీవాత్మ కష్టాలనుచూసిన పరమాత్మ కృపతో సుహృత్ (హృద యంలో మంచిని)ను ఇస్తాడు. దానితో జీవాత్మ తనగురించి, తన చుట్టూవున్న సంసారంగురించి, తనలో ఉన్న పర మాత్మ గురించి, తెలుసుకునే ప్రయత్నంచేస్తాడు.

పరమాత్మ అంతర్యామిబ్రాహ్మణంలో(సుభాలోపనిషత్)అపహతపాప్మ అయిన నారాయణుడే పర మాత్మఅని తెలుసుకుంటాడు. అప్పటినుంచి జీవాత్మ అచిత్తు(లౌకిక) విషయానుభావాలనువదిలి క్రమంగా ఈశ్వ రతత్వాన్ని తెలుసుకొని అంతిమంగా జననమరణ చక్రాన్నుండి భయటపడతాడు. ఇది గుడ్డివాడికి చూపు రావటం లాంటిది, చీకటిలో దీపం లాంటిది. పరమాత్మకు చిత్ అచిత్ రెండూ ఆధేయాలే. ఆయన అవయవి, అవి అవయ వాలు. ముండకోపనిష త్తులో చిత్ అచిత్తుకు లోబడటానికి కారణం కర్మ అని చెప్పబడింది. ఇంకా కర్మబంధం నుండి విడివడినప్పుడు శ్రీవైకుంఠంచేరి నిత్యసూరులతో కలసి శ్రీమన్నారాయణుని కైంకర్యప్రాప్తిని పొందుతారని చెప్పబడింది.

చేతనులు భగవంతుడు శాస్త్రములో(వేదము) విధించిన విధంగా జీవనం సాగించక వేదబాహ్యులు గానో, కుద్రుష్టులుగానో (వేదమును విపరీతదృష్టితో చూసి విమర్సించటం) జీవిస్తారు. అప్పుడు పరమాత్మా ఈ లోకంలో సామాన్యుల మధ్య తాను ఒకడుగా అవతరించి వారిని సరిదిద్దుతాడు. రావణాసురుడు, హిరణ్యకశిపుడు, హిరణ్యాక్షుడు మొదలైన వారిని అలాగే సంహరించాడు. అలాగే విదుర, విభీషణాదులను రక్షించాడు.

భగవంతుడు తన కృపవలన చేతనులహృదయంలో మార్పును తీసుకువస్తాడు. అందువలన తరు వారి కాలంలో అయన దయకు పాత్రులవుతారు. క్రమంగా భగవంతుని వైపు అడుగులు పడతాయి. సదాచార్యుల ను ఆశ్రయించి వారి అనుగ్రహంతో శాస్త్రవిషయాలను తెలుసుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తాడు. భగవంతుడే సకల చరాచర ప్రపంచానికి నాధుడు, స్వామి అని సమస్త చేతనాచేతనములు ఆయనకు అధీనములని, దాసులని తెలుసుకుం టాడు. ఈ విషయాలన్నీ తెలిసిన తరువాత భగవంతుడిని చేరుకోవటమే పరమపురుషార్థం అని అర్థమవుతుంది. అప్పుడు భగవంతుడిని చేరుకోవటానికి మార్గమేమిటని శాస్త్రాలను వెతుకుతాడు. కర్మయోగం,జ్ఞానయోగం,భక్తి యోగాల గురించి తెలుసుకొని ఆచరణలో క్లేశాలను అర్థం చేసుకుంటాడు. అంతిమంగా ఉపనిషత్తులలో చెప్పిన శర ణాగతి మార్గాన్ని అనుసరిస్తాడు. మొదట చెప్పిన కర్మయోగం, జ్ఞానయోగం, భక్తియోగాలను సాధ్యోపాయాలం టారు. తరువాత చెప్పిన శరణాగతి మార్గాన్ని సిద్దోపాయమంటారు. ఈ మార్గాన్ని అనుసరించినవాడు ప్రపన్నుడు. అతని దృడమైన భగవద్విస్వాసం సంసారం క్లేశం నుండి దూరం చేసి శ్రీవైకుంఠానికి తీసుకువెళుతుంది. దీనినే మహావిస్వాసం అంటారు.

చేతనులకు భగవంతుడు నామసంకీర్తనమనె మరో సులభ మార్గాన్ని కూడా అనుగ్రహించాడు.ఇది  మోక్షానికి మార్గం కాదు కానీ మహావిస్వాసం కలిగి వుండడానికి సహకరిస్తుంది, పాపాలనుండి దూరంచేసి  తద్వారా క్రమంగా భగవంతుడిని శరణాగతి చేయటానికి ఉపకరిస్తుంది. అలాగే శరణాగతి చేసిన తరువాత మోక్షం దొరికేదాకా కాలక్షేపానికి ఈ నామసంకీర్తన ఉపకరిస్తుంది. నామసంకీర్తనచేస్తూ పురుషార్థాన్ని వెతకటం కాక నామసంకీర్తనం చేయటమే మనకు పురుషార్థంగా భావించాలి.

అవతారికలో మిగిలి అంశాలను తరువాతి భాగంలో చూద్దాము.

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/thirumalai-introduction-1/

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

திருப்பாவை – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

ANdAl_srIvilliputhur_pinterest.com_sreedevi_balaji

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் ஆண்டாள் நாச்சியார் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 22ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

இன்றோ திருவாடிப்பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் – குன்றாத
வாழ்வான வைகுந்த வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திருமகளாராய்

இன்றுதான் திருவாடிப்பூரமோ? இந்த தினத்திலேதான் ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டி ஸ்ரீவைகுந்தத்தில் இருக்கும் எல்லையில்லாத ஆனந்த அனுபவத்தை விட்டு, பெரியாழ்வாரின் திருமகளாரான ஆண்டாள் நாச்சியாராக, ஒரு தாய் தன் குழந்தை கிணற்றிலே விழுந்தால், எவ்வாறு தானே கிணற்றிலே குதித்துத் தன் குழந்தையை காப்பாற்றுவாளோ, அதைப் போல என்னுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்காகவே இங்கே வந்து அவதரித்தாள். ஸ்ரீ வராகப் பெருமாள் பூமிப்பிராட்டியிடம் “என்னை வாயினால் பாடி, மனத்தினால் த்யானித்து, தூயமலர்களைக் கொண்டு அர்ச்சித்தால், ஜீவாத்மாக்கள் என்னை எளிதில் அடையலாம்” என்று சொன்னதை நமக்கு நடத்திக் காட்டவே இப்பூவுலகில் வந்து அவதரித்தாள். என்ன ஆச்சர்யம்! என்ன கருணை!

ஆண்டாள் நாச்சியார் தன்னை கோபிகையாகவும், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரை திருவாய்ப்பாடியாகவும், தன் தோழிகளை கோபிகைகளாகவும், வடபெருங்கோயிலுடையானை கண்ணனாகவும், அந்த எம்பெருமானின் ஸந்நிதியை நந்தகோபரின் திருமாளிகையாகவும் பாவித்துக்கொண்டு எம்பெருமானை அடைவதற்கு அவனே உபாயம், அடியார்கள் மூலமாகவும் நப்பின்னைப் பிராட்டி புருஷகாரத்துடனும், அவனை அடைந்து அவனுடைய ஆனந்தத்துக்காகவே கைங்கர்யம் செய்வது ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்துக்குச் சேர்ந்தது என்பதை எளிய தமிழ் பாசுரங்களின் மூலம் தன்னுடைய பெருங்கருணையாலே வெளியிட்டாள்.

திருப்பாவை வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து என்று கொண்டாடப்படுகிறது. அதாவது, வேதத்தின் ஸாரமான விஷயங்களை நாம் திருப்பாவையிலே கண்டுவிடலாம். வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணிவது, வேதத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள முக்யமான விஷயம். அதேபோல அடியார்களுடன் கூடி இருந்து எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வது, அதுவும் அவ்வாறு செய்யும்பொழுது எம்பெருமானுடைய ஆனந்தத்துக்காகவே அந்த கைங்கர்யத்தைச் செய்வது, ஆகிய விஷயங்கள் மிக முக்யமாகக் கருதப்படுகின்றன. இதை எல்லாம் நாம் திருப்பாவையில் நன்றாக அனுபவிக்கலாம். எம்பெருமானார் திருப்பாவையில் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டினால் திருப்பாவை ஜீயர் என்றே அழைக்கப்பட்டார். குழந்தைகள் முதல் பெரியோர்கள் வரை அனைவராலும் விரும்பி அனுஸந்திக்கப்படும் திருப்பாவையைப் போலே வேறு ப்ரபந்தம் இவ்வுலகில் இல்லை என்பது இதற்கு இருக்கும் தனிச்சிறப்பு.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்கவரை  எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பள்ளியெழுச்சி – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 11ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

மன்னிய சீர் மார்கழியில் கேட்டை இன்று மாநிலத்தீர்
என்னிதனுக்கு ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் – துன்னு புகழ்
மாமறையோன் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் பிறப்பால்
நான்மறையோர் கொண்டாடும் நாள்

உலகத்தவர்களே! வைஷ்ணவமான மாதம் என்ற பெருமையைக் கொண்ட மார்கழியில், கேட்டை தினத்துக்கு என்ன பெருமை என்பதை உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், கேளுங்கள். வேத தாத்பர்யமான கைங்கர்யத்தை அறிந்து அதில் தன்னை முழுவதும் ஈடுபடுத்திக்கொண்டவரும் அதிலும் அடியார்களுக்கே அடிமை என்ற நிலையில் நின்றவருமான தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் பிறப்பால், எம்பெருமானாரைப் போன்ற வேத விற்பன்னர்கள் கொண்டாடும் நாளாக இந்த நாள் வழங்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஆசார்ய ஹ்ருதயம் சூர்ணிகை 85இல் எம்பெருமானைத் துயில் எழுப்ப ஸுப்ரபாதம் பாடியவர்களில் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரை “துளஸீப்ருத்யர்” என்று காட்டுகிறார். தானே தன் திருமாலை என்னும் ப்ரபந்தத்தில் “துளபத் தொண்டாய தொல் சீர்த் தொண்டரடிப்பொடி என்னும் அடியனை” என்று சொல்லிக் கொள்வதால் இவ்வாறு துளஸீப்ருத்யர் என்று அழைக்கப்பட்டார் இவர். பெரிய பெருமாளான ஸ்ரீ ரங்கநாதனைத் துயில் எழுப்பும் உத்தமமான ப்ரபந்தம் திருப்பள்ளியெழுச்சி.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்குவரை எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

*****

தனியன்கள்

தமேவ மத்வா பரவாஸுதேவம் ரங்கேசயம் ராஜவதர்ஹணியம் |
ப்ராபோதிகீம் யோக்ருத ஸூக்திமாலாம் பக்தாங்க்ரிரேணும் பகவந்தமீடே ||

ஞானம் முதலிய கல்யாண குணங்களை உடையவராய், ஆதிசேஷனில் பள்ளிகொண்டிருக்கும், ராஜாவைப் போலே வணங்கப்படுபவரான, ஸ்ரீவைகுந்தத்தில் பரவாஸுதேவனாக இருக்கும் பெரிய பெருமாளைத் துயில் எழுப்பும் பாமாலையைத் தந்த தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரைக் கொண்டாடுகிறேன்.

மண்டங்குடி என்பர் மாமறையோர் மன்னிய சீர்*
தொண்டரடிப்பொடி தொன்னகரம்* வண்டு
திணர்த்த வயல் தென்னரங்கத்தம்மானைப்*
பள்ளி உணர்த்தும் பிரான் உதித்த ஊர்*

வண்டுகள் நிறைந்திருக்கும் வயல்களாலே சூழப்பட்ட திருவரங்கத்தில் கண்வளர்ந்தருளும் பெரிய பெருமாளைத் துயில் எழுப்பும், நமக்குப் பேருபகாரம் செய்த தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரின் அவதார ஸ்தலம் திருமண்டங்குடி என்று வேதம் வல்லார்களான பெரியோர்கள் கூறுவர்.

*****

முதல் பாசுரம். தேவர்கள் எல்லோரும் வந்து பெரியபெருமாளைத் திருப்பள்ளி எழுந்தருள வேண்டுமாறு ப்ரார்த்திப்பதை அருளிச்செய்கிறார். இதன் மூலம் ஸ்ரீமந் நாராயணனே ஆராதிக்கப்படுபவன் என்றும் மற்ற தேவதைகள் அந்த எம்பெருமானை ஆராதிப்பவர்கள் என்பதும் விளங்குகிறது.

கதிரவன் குணதிசைச் சிகரம் வந்து அணைந்தான்
      கன இருள் அகன்றது காலை அம் பொழுதாய்
மது விரிந்து ஒழுகின மா மலர் எல்லாம்
      வானவர் அரசர்கள் வந்து வந்து ஈண்டி
எதிர்திசை நிறைந்தனர் இவரொடும் புகுந்த
      இருங்களிற்று ஈட்டமும் பிடியொடு முரசும்
அதிர்தலில் அலைகடல் போன்றுளது எங்கும்
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே            

திருவரங்கத்தில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் ஸ்வாமியே! இரவின் இருளைப் போக்கியபடி, கிழக்குத் திசையில், உதயகிரியில், கதிரவன் தோன்றிவிட்டான். அழகிய பகலின் வருகையால், சிறந்த புஷ்பங்களில் தேன் ஒழுகத் தொடங்குகிறது. தேவர்களும் ராஜாக்களும் கூட்டம் கூட்டமாக “நான் முன்னே! நான் முன்னே!” என்று தெற்கு வாசலிலே தேவரீரின் கடாக்ஷம் படும் இடத்தை வந்து சேர்ந்து, அந்த இடம் முழுவதையும் நிறைத்துக் கொண்டு நிற்கிறார்கள். அவர்களுடன் சேர்ந்து அவர்களின் வாஹநங்களான ஆண் மற்றும் பெண் யானைகளும், வாத்தியம் வாசிப்பவர்களும் வந்துள்ளனர். தேவரீர் துயிலெழுவதைக் காணும் உத்ஸாஹத்தால் அவர்கள் செய்யும் கரகோஷம் ஆர்ப்பரிக்கும் கடலின் அலையோசை போலே எல்லா திசைகளிலும் எதிரொலிக்கிறது. ஆகையால், தேவரீர் உடனே திருப்பள்ளி உணர்ந்து இங்கு கூடி இருக்கும் அனைவருக்கும் அருள் புரிவீராக.

 

இரண்டாம் பாசுரம். கீழ்க்காற்று வீசத்தொடங்கி ஹம்ஸங்களை எழுப்பி விடிவை உணர்த்திவிட்டதாலே, அடியார்களிடத்தில் பேரன்பு கொண்ட தேவரீர் திருப்பள்ளி எழுந்தருளவேண்டும் என்கிறார்.

கொழுங்கொடி முல்லையின் கொழு மலர் அணவிக்
      கூர்ந்தது குணதிசை மாருதம் இதுவோ
எழுந்தன மலர் அணைப் பள்ளிகொள் அன்னம்
      ஈன்பனி நனைந்த தம் இருஞ் சிறகு உதறி
விழுங்கிய முதலையின் பிலம் புரை பேழ்வாய்
      வெள் எயிறு உற அதன் விடத்தினுக்கு அனுங்கி
அழுங்கிய ஆனையின் அருந்துயர் கெடுத்த
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே

நன்கு மலர்ந்த மல்லிகைக் கொடிகளைத் தடவி வந்த கீழ்க்காற்று வீசிக்கொண்டிருக்கிறது. அந்த மலர்ப்படுக்கையில் உறங்கும் அன்னங்கள் மழைபோலே பொழிந்த பனியாலே நனைந்த தங்கள் சிறகுகளை உதறிக்கொண்டு எழுந்தன. தன்னுடைய கூரிய விஷப் பற்களாலே கடித்துத் துன்புறுத்தி, தன் குகை போன்ற பெரிய வாயாலே கஜேந்த்ராழ்வானின் காலை விழுங்கப்பார்த்த முதலையைக் கொன்று கஜேந்த்ராழ்வானின் துயரைப் போக்கியவர் தேவரீர். திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

மூன்றாம் பாசுரம். கதிரவன் தன் கதிர்களின் ஒளியைக் கொண்டு நக்ஷத்ரங்களை மறைத்தான். தேவரீரின் திருவாழி பொருந்திய திருக்கையை அடியேன் சேவிக்கவேண்டும் என்கிறார்.

சுடர் ஒளி பரந்தன சூழ் திசை எல்லாம்
      துன்னிய தாரகை மின்னொளி சுருங்கிப்
படர் ஒளி பசுத்தனன் பனி மதி இவனோ
      பாயிருள் அகன்றது பைம் பொழிற் கமுகின்
மடலிடைக் கீறி வண் பாளைகள் நாற
      வைகறை கூர்ந்தது மாருதம் இதுவோ
அடல் ஒளி திகழ் தரு திகிரி அம் தடக்கை
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே

கதிரவனின் கதிர்கள் எல்லா இடமும் பரவி விட்டன. நெருக்கமாக அமைந்திருந்த நக்ஷத்ரங்களின் நன்கு பரவிய ஒளி இப்பொழுது மறைந்து, குளிர்ந்த நிலவும் கூடத் தன் ஒளியை இழந்துவிட்டது. நன்கு பரவி இருந்த இருள் ஒழிக்கப்பட்டது. இந்த அதிகாலைக் காற்றானது பாக்கு மரங்களின் மடல்களைக் கீறி அதிலிருக்கும் அழகிய நறுமணத்தைக் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. திருக்கையில் விளங்கும் பலம் பொருந்திய திருவாழியை உடையவரே! திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

நான்காம் பாசுரம். தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து அடியேனுக்கு தேவரீரை அனுபவிக்கத் தடையாக இருக்கும் விரோதிகளை ஸ்ரீராமாவதாரத்திலே செய்தாற்போலே போக்கியருள வேண்டும் என்கிறார்.

மேட்டு இள மேதிகள் தளை விடும் ஆயர்கள்
      வேய்ங்குழல் ஓசையும் விடை மணிக் குரலும்
ஈட்டிய இசை திசை பரந்தன வயலுள்
      இரிந்தன சுரும்பினம் இலங்கையர் குலத்தை
வாட்டிய வரிசிலை வானவர் ஏறே
      மா முனி வேள்வியைக் காத்து அவபிரதம்
ஆட்டிய அடு திறல் அயோத்தி எம் அரசே
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே.

தங்கள் இளம் எருமைகளை மேயவிட்டுக் குழல் ஊதும் இடையர்களின் குழல் ஓசையும், எருதுகளின் கழுத்தில் உள்ள மணியோசையும் சேர்ந்து எல்லாத் திசைகளிலும் பரவி உள்ளது. புல்வெளியில் இருக்கும் வண்டுகள் ரீங்காரமிடத் தொடங்கிவிட்டன. எதிரிகளை வாட்டக்கூடிய சார்ங்கம் என்னும் வில்லை உடைய தேவாதிதேவனான ஸ்ரீ ராமனே! ராக்ஷஸர்களை அழித்து விச்வாமித்ரரின் யாகத்தை முடிக்க உதவி அவப்ருத ஸ்நானத்தையும் (தீர்த்தவாரியையும்) நடத்திய, எதிரிகளை அழிக்கக்கூடிய பலத்தை உடைய, அயோத்திக்குத் தலைவனாகையாலே எங்களுக்கு ஸ்வாமியானவனே! திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

ஐந்தாம் பாசுரம். தேவர்கள் புஷ்பங்களுடன் தேவரீரைத் தொழ வந்துள்ளார்கள். அடியார்களில் உயர்வு தாழ்வு பார்க்காதவராகையால் தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து எல்லோருடைய கைங்கர்யத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்கிறார்.

புலம்பின புட்களும் பூம் பொழில்களின் வாய்
      போயிற்றுக் கங்குல் புகுந்தது புலரி
கலந்தது குணதிசைக் கனைகடல் அரவம்
      களி வண்டு மிழற்றிய கலம்பகம் புனைந்த
அலங்கல் அம் தொடையல் கொண்டு அடியிணை பணிவான்
      அமரர்கள் புகுந்தனர் ஆதலில் அம்மா
இலங்கையர்கோன் வழிபாடு செய் கோயில்
      எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே

மலர்ந்த புஷ்பங்கள் நிறைந்திருக்கும் சோலைகளில் உள்ள பறவைகள் ஆனந்தமாக ஓசை எழுப்புகின்றன. இரவு விலகி விடியல் வந்துவிட்டது. கிழக்குத் திசையில் இருக்கும் கடலின் ஓசை எல்லா இடத்திலும் கேட்கிறது. தேவர்கள் தேவரீரைத் தொழ, வண்டுகள் தேனைக்குடித்து ஆனந்தமாக ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டிருக்கும் அழகிய மலர்களாலே தொடுக்கப்பட்ட மாலைகளைக் கொண்டு வந்துள்ளனர். ஆகையால், இலங்கைக்கு ராஜாவான விபீஷணாழ்வானாலே வணங்கப்பட்டவரே! திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

ஆறாம் பாசுரம். தேவரீரால் இவ்வுலக நிர்வாஹத்துக்கு நியமிக்கப்பட்ட தேவ ஸேனாதிபதியான ஸுப்ரஹ்மண்யன் முதலான அனைத்து தேவர்களும் தங்கள் மஹிஷிகள், வாஹநங்கள் மற்றும் தொண்டர்களுடன் தேவரீரை வணங்கித் தங்கள் எண்ணங்களை நிறைவேற்றிக்கொள்ள வந்துள்ளதால் தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து அவர்களுக்குக் காட்சி கொடுக்க வேண்டும் என்கிறார்.

இரவியர் மணி நெடுந்தேரொடும் இவரோ
      இறையவர் பதினொரு விடையரும் இவரோ
மருவிய மயிலினன் அறுமுகன் இவனோ
      மருதரும் வசுக்களும் வந்து வந்து ஈண்டி
புரவியொடு ஆடலும் பாடலும் தேரும்
      குமர தண்டம் புகுந்து ஈண்டிய வெள்ளம்
அருவரை அனைய நின் கோயில் முன் இவரோ
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே

பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களும் தங்கள் சிறந்த, பெரிய தேர்களில் வந்துள்ளனர். இவ்வுலகத்தை ஆளக்கூடிய பதினோரு ருத்ரர்களும் வந்துள்ளனர். அறுமுகனான ஸுப்ரஹ்மண்யன் தன்னுடைய மயில் வாஹநத்தில் வந்துள்ளான். நாற்பத்தொன்பது மருத்துக்களும் அஷ்ட வஸுக்களும் “நான் முன்னே! நான் முன்னே!” என்று முன்னே வந்துள்ளனர். இந்தக் கூட்டத்தில் நெருக்கமாக இருந்து கொண்டு, தேவர்கள் தங்கள் தேர்களிலும் குதிரைகளிலும் இருந்துகொண்டு பாடிக்கொண்டும் ஆடிக்கொண்டும் இருக்கிறார்கள். தேவரீருடைய திருக்கண் நோக்கை ஆசைப்பட்டுக்கொண்டு, ஸுப்ரஹ்மண்யனுடன் கூடிய தேவர்கள் கூட்டம் பெரிய மலையைப் போலே இருக்கும் திருவரங்கம் பெரிய கோயில் முன்னே வந்தனர். திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

ஏழாம் பாசுரம். இந்த்ராதி தேவர்கள் ஸப்தரிஷிகள் ஆகிய எல்லோரும் வந்து ஆகாசத்தை நிறைத்துக்கொண்டு நின்று தேவரீரைத் துதித்துக்கொண்டு இருப்பதால் தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து அவர்களுக்குக் காட்சி கொடுக்க வேண்டும் என்கிறார்.

அந்தரத்து அமரர்கள் கூட்டங்கள் இவையோ
      அருந்தவ முனிவரும் மருதரும் இவரோ
இந்திரன் ஆனையும் தானும் வந்து இவனோ
      எம்பெருமான் உன கோயிலின் வாசல்
சுந்தரர் நெருக்க விச்சாதரர் நூக்க
      இயக்கரும் மயங்கினர் திருவடி தொழுவான்
அந்தரம் பார் இடம் இல்லை மற்று இதுவோ
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே

ஸ்வாமி! தேவர்களின் தலைவனான இந்த்ரன் தன் ஐராவதத்தில் வந்து தேவரீரின் திருக்கோயில் வாசலிலே இருக்கிறான். மேலும், ஸ்வர்க லோகத்தைச் சேர்ந்த தேவர்கள் மற்று அவர்களின் தொண்டர்கள், ஸநகாதி ரிஷிகள், மருத்துக்களும் அவர்களின் தொண்டர்களும், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள் ஆகிய எல்லோரும் வந்து ஆகாசத்தை நிறைத்துக்கொண்டு நிற்கிறார்கள். தேவரீரின் திருவடிகளை வணங்க அவர்கள் மெய்மறந்து நிற்கிறார்கள். திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

எட்டாம் பாசுரம். தேவரீரை வணங்குவதற்கு ஏற்ற காலைப்பொழுது வந்து விட்டது. அநந்யப்ரயோஜனரான ரிஷிகள் தேவரீரை வணங்கத் தேவையான பொருள்களுடன் வந்துள்ளதால் தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து அவர்களுக்குக் காட்சி கொடுக்க வேண்டும் என்கிறார்.

வம்பவிழ் வானவர் வாயுறை வழங்க
      மாநிதி கபிலை ஒண் கண்ணாடி முதலா
எம்பெருமான் படிமைக்கலம் காண்டற்கு
      ஏற்பன ஆயின கொண்டு நன் முனிவர்
தும்புரு நாரதர் புகுந்தனர் இவரோ
      தோன்றினன் இரவியும் துலங்கு ஒளி பரப்பி
அம்பர தலத்தினின்று அகல்கின்றது இருள் போய்
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே

என் நாதனான ஸ்வாமியே! உயர்ந்தவர்களான ரிஷிகள், தும்புரு, நாரதர், நறுமணம் நிறைந்த ஸ்வர்கத்தில் வாழும் தேவர்கள், காமதேனு முதலானோர் அருகம்புல், தனங்கள், கண்ணாடி மற்றும் திருவாராதனத்துக்குத் தேவையான பொருள்களுடன் வந்துள்ளனர். இருள் மறைந்து, கதிரவன் தன் கதிர்களை எல்லா இடமும் பரவச் செய்துள்ளான். திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக.

 

ஒன்பதாம் பாசுரம். சிறந்த இசைக் கலைஞர்களும் நடனக் கலைஞர்களும் தேவரீரை துயிலெழுப்பி தேவரீருக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய வந்துள்ளனர். தேவரீர் திருப்பள்ளி உணர்ந்து அவர்கள் கைங்கர்யத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவும் என்கிறார்.

ஏதம் இல் தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி
      யாழ் குழல் முழவமோடு இசை திசை கெழுமி
கீதங்கள் பாடினர் கின்னரர் கெருடர்கள்
      கெந்தருவர் அவர் கங்குலுள் எல்லாம்
மாதவர் வானவர் சாரணர் இயக்கர்
      சித்தரும் மயங்கினர் திருவடி தொழுவான்
ஆதலில் அவர்க்கு நாள்ஓலக்கம் அருள
      அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே.

கின்னரர்கள், கருடர்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகியோர் தோஷமற்ற இசைக்கருவிகளான எக்கங்கள் (ஒற்றை தந்தியையுடைய வாத்தியம்), மத்தளிகள் (மத்தளம்), வீணைகள், புல்லாங்குழல்கள் போன்றவைகளைக் கொண்டு பெருத்த இசையை எல்லாத் திசைகளிலும் பரவச் செய்கிறார்கள். சிலர் இரவு முழுவதும் வந்து கொண்டிருக்க வேறு சிலர் பகலிலே வந்துள்ளனர். சிறந்த ரிஷிகள், தேவர்கள், சாரணர்கள், யக்ஷர்கள், ஸித்தர்கள் முதலானோர் தேவரீருடைய திருவடிகளை வணங்க வந்துள்ளனர். திருவரங்கத்தில் திருப்பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்வாமியே! திருப்பள்ளி உணர்ந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவீராக. தேவரீருடைய பெரிய சபையில் அவர்களுக்கு இடம் அளிப்பீராக.

 

பத்தாம் பாசுரம். முதல் ஒன்பது பாசுரங்களில் மற்றவர்களுக்கு அருள்புரியுமாறு வேண்டினார். இப்பாசுரத்தில் பெரிய பெருமாளைத் தவிர வேறொரு தெய்வததை அறியாத தனக்கு அருள்புரியுமாறு வேண்டுகிறார்.

கடிமலர்க் கமலங்கள் மலர்ந்தன இவையோ
      கதிரவன் கனைகடல் முளைத்தனன் இவனோ
துடியிடையார் சுரி குழல் பிழிந்து உதறித்
      துகில் உடுத்து ஏறினர் சூழ் புனல் அரங்கா
தொடை ஒத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து
      தோன்றிய தோள் தொண்டரடிப்பொடி என்னும்
அடியனை அளியன் என்று அருளி உன் அடியார்க்கு
      ஆட்படுத்தாய் பள்ளி எழுந்தருளாயே  

புனிதமான திருக்காவிரியால் சூழப்பட்டிருக்கும் திருவரங்கத்தில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் ஸ்ரீரங்கநாதனே! இயற்கையாகவே ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருக்கும் கடலில் கதிரவன் உதித்ததைக் கண்ட நறுமணம் மிக்க தாமரைகள் மலர்ந்து விட்டன.  உடுக்கையைப் போன்ற மெல்லிய இடையை உடைய மாதர்கள் நதியில் தீர்த்தமாடித் தங்கள் சுருண்ட கூந்தலை உலர்த்தி, வஸ்த்ரங்களை உடுத்திக் கரை ஏறி விட்டார்கள். திருத்துழாய் மாலைகளைக் கொண்ட கூடையையும் விளங்கும் தோள்களையும் உடைய தொண்டரடிப்பொடி என்ற பெயரைக்கொண்ட இந்த அடியவனை தேவரீருக்குத் தகுந்த தொண்டன் என்று ஆதரித்து உன்னுடைய அடியார்களுக்கு என்னை ஆட்படுத்துவீராக! தேவரீர் இதற்காகவே திருப்பள்ளி உணர்ந்து அருள் புரிவீராக!

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

nammazhwar-madhurakavi

நம்மாழ்வாரும் மதுரகவி ஆழ்வாரும்

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பின் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 26ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

வாய்த்த திருமந்திரத்தின் மத்திமமாம் பதம் போல்
சீர்த்த மதுரகவி செய் கலையை ஆர்த்த புகழ்
ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளிச்செயல் நடுவே
சேர்வித்தார் தாற்பரியம் தேர்ந்து 

சொற்களின் பூர்த்தியும் பொருளின் பூர்த்தியும் நிரம்பப் பெற்றதான பெரிய திருமந்த்ரம் என்று சொல்லப்படும் அஷ்டாக்ஷரத்தின் நடுவிலே காணப்படும் “நம:” பதத்துக்கு எவ்வளவு சிறப்போ, அதைப் போலவே சிறப்புடைத்தான, உயர்ந்தவரான மதுரகவி ஆழ்வாரின் அற்புதப் படைப்பான கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பை பெரு மதிப்பை உடையவர்களான ஆசார்யர்கள் இதன் தாத்பர்யத்தை உணர்ந்து ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல் நடுவே எப்பொழுதும் சேர்த்து அநுஸந்திக்கும்படி அமைத்தார்கள்.

“தேவு மற்றறியேன்” என்று நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை அறியேன் என்றிருந்தார் மதுரகவி ஆழ்வார். இவரின் அற்புதப் படைப்பே கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு. ஆசார்யனே தெய்வம் என்னும் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் முக்யமான கொள்கையை நன்கு உணர்த்தும் ப்ரபந்தம் இது. தன்னுடைய ஆசார்யரான நம்மாழ்வாருடைய பெருமையை நன்கு உணர்த்தும் இந்த ப்ரபந்தத்துக்கு நம் ஸம்ப்ரதாயத்திலே ஒரு தனி ஏற்றம் உண்டு.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்கவரை எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

*****

தனியன்கள்

அவிதித விஷயாந்தர: சடாரேர் உபநிஷதாம் உபகாநமாத்ர போக: |
அபி ச குணவசாத் ததேக சேஷீ மதுரகவி ஹ்ருதயே மமாவிரஸ்து ||

நம்மாழ்வாரைத் தவிர மற்றொன்றை அறியாத, நம்மாழ்வாரின் திவ்ய ஸ்ரீஸூக்திகளான ப்ரபந்தங்களின் பெருமைகளைப் பாடுவதையே தனக்கு இன்பம் அளிப்பதாகக் கொண்டுள்ள, நம்மாழ்வாரின் குணங்களில் எப்பொழுதும் மூழ்கி இருப்பதால் அவரையே தனக்குத் தலைவனாகக் கொண்டுள்ள மதுரகவி ஆழ்வார் என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே இருக்க வேண்டும்.

வேறொன்றும் நான் அறியேன்
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் சடகோபன்
வண்குருகூர் ஏறெங்கள் வாழ்வாம் என்றேத்தும் மதுரகவியார்
எம்மை ஆள்வார் அவரே அரண்

“வேத தாத்பர்யத்தைத் தமிழிலே அருளிச்செய்த, அழகிய திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான, நம் எல்லோரையும் உஜ்ஜீவிக்கக் கூடிய மாறன் என்கிற நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறொன்றை அறியேன்” என்று சொன்ன மதுரகவி ஆழ்வாரே நம்மை ஆள்பவர், அவரே நம் போன்ற ப்ரபந்நர்களுக்குப் புகலிடம்.

*****

முதல் பாசுரம். நம்மாழ்வாரைப் பாடத் தொடங்கிய மதுரகவி ஆழ்வார், ஆழ்வாருக்கு மிகவும் உயிரான கண்ணன் எம்பெருமானை இந்தப் பாசுரத்தில் அனுபவிக்கிறார்.

கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுது ஊறும் என் நாவுக்கே

என்னுடைய ஸ்வாமியும் ஸர்வேச்வரனுமான கண்ணன் எம்பெருமான் யசோதைப் பிராட்டி துண்டு துண்டான, மெல்லிய, சிறிய கயிற்றினால் தன்னைக் கட்டும்படி அமைத்துக்கொண்டான். அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானை விட்டு, தென் திசையில் உள்ள திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வாரின் திருநாமத்தைச் சொன்னால் அது என்னுடைய நாக்குக்கு இனியதாகவும் அமிர்தமாகவும் உள்ளது.

இரண்டாம் பாசுரம். நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களே தனக்கு மிகவும் இனிமையாக இருப்பதாகவும் அவற்றைச் சொல்லிச் சொல்லியே தன்னைத் தரித்துக்கொள்வதையும் விளக்குகிறார்.

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே

நான் நாக்காலே ஆழ்வாரின் பாசுரங்களைச் சொல்லி மிகப்பெரிய ஆனந்தத்தை அடைந்தேன். ஆழ்வாரின் திருவடிகளிலே நன்கு சரணடைந்திருக்கிறேன். கல்யாண குணங்களால் நிறைந்த, திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான ஆழ்வாரைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை அறியேன். ஆழ்வாருடைய பாசுரங்களை இசையுடன் பாடிக்கொண்டு எல்லா இடங்களுக்கும் செல்வேன்.

மூன்றாம் பாசுரம். நம்மாழ்வாரின் அடியவனாக இருப்பதாலே எம்பெருமான் தானே விரும்பி வந்து மதுரகவி ஆழ்வாருக்குத் தன் தரிசனத்தைக் காட்டிக்கொடுத்த நன்மையைப் பேசி மகிழ்கிறார்.

திரிதந்து ஆகிலும் தேவபிரான் உடைக்
கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் நான்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள்
உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மையே

ஆழ்வாருக்கே அடியவன் என்றிருந்த நானும் அந்த நிஷ்டையில் இருந்து நழுவினேன். நித்யஸூரிகளின் தலைவனான, கறுத்த, அழகிய திருமேனியை உடையவனான ஸ்ரீமந் நாராயணனைக் அவன் காட்டிக் கொடுக்க நான் கண்டேன். சிறந்த, வள்ளல் தன்மை மிகுந்த திருக்குருகூரில் அவதரித்த ஆழ்வாரின் உண்மையான அடியவனாக இருக்கும் எனக்குக் கிடைத்த நன்மையைப் பாரீர்!

நான்காம் பாசுரம். ஆழ்வார் நமக்குச் செய்த நன்மையைப் பார்த்தால், அவருக்கு எதுவெல்லாம் விருப்பமோ, அவற்றை நாமும் விரும்ப வேண்டும் என்கிறார். மேலும் தன்னுடைய தாழ்ச்சியையும் ஆழ்வார் தன்னை ஏற்றுக்கொண்ட விதத்தையும் பேசி அனுபவிக்கிறார்.

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மை ஆகக் கருதுவர் ஆதலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே

நான் தாழ்ச்சிகளின் உருவமாக இருப்பதைக் கண்ட நான்கு வேதங்களில் சிறந்த ஞானமும் அனுஷ்டானமும் உடையவர்கள், என்னைக் கைவிட்டார்கள். ஆழ்வாரோ தாயும் தந்தையுமாக இருந்து என்னை அடிமையாக ஏற்றுக் கொண்டார் என்பதால் அவரே என் ஸ்வாமி.

ஐந்தாம் பாசுரம். தான் முன் பாசுரத்தில் கூறிய தாழ்ச்சியை விளக்கி, அப்படி இருந்த தான் இப்பொழுது ஆழ்வாரின் காரணமற்ற அருளாலே திருந்தியுள்ளதைத் அறிவித்து ஆழ்வாருக்குத் தன் நன்றியைத் தெரிவிக்கிறார்.

நம்பினேன் பிறர் நன்பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன்னெலாம்
செம்பொன் மாடத் திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே

முற்காலத்தில் பிறருடைய சொத்தையும் பெண்களையும் விரும்பினேன். இன்றோ, தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட மாட மாளிகைகள் நிறைந்த திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான ஆழ்வாரால் திருத்தப்பட்டு அவரின் அடியவனாகி, மேன்மையை அடைந்தேன்.

ஆறாம் பாசுரம். “எவ்வாறு இப்படிப்பட்ட பெருமைஅயைப் பெற்றீர்?” என்ற கேள்விக்கு, ஆழ்வாரின் அருளாலே இப்பெருமையைப் பெற்றேன், இனி இந்நிலையிலிருந்து நாம் வீழ்வதற்கு வாய்ப்பே இல்லை என்கிறார்.

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத் திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்வு இலன் காண்மினே

திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான, என்னுடைய ஸ்வாமியும் நாதனுமான ஆழ்வார் இன்று முதல் நான் அவருடைய பெருமையைப் பாடும்படியான பூர்ண விச்வாஸத்தை எனக்கு அருளினார். இனி அவர் எம்மை ஒருநாளும் கைவிட மாட்டார்! இதை நீரே பாரீர்!

ஏழாம் பாசுரம். ஆழ்வாராலே அருளப்பட்ட தான் ஆழ்வாரின் பெருமையைத் தெரிந்து கொள்ளாமால் அதனால் ஆழ்வாரின் அருளை இழந்து துன்புற்றிருக்கும் அனைவருக்கும் ஆழ்வாரின் பெருமையை எடுத்துரைத்து அவர்களுக்கும் வாழ்ச்சியைப் பெற்றுத்தருவேன் என்கிறார்.

கண்டு கொண்டு என்னைக் காரிமாறப் பிரான்
பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளையே

பொற்காரியின் திருக்குமாரரான காரிமாறன் என்னும் ஆழ்வார் என்னைக் கடாக்ஷித்துத் தன் கைங்கர்யத்தில் ஏற்றுக்கொண்டார். என்னுடைய அநாதி காலப் பாபங்களைப் போக்கினார். அற்புதத் தமிழ்ப் பாசுரங்களை அருளிச்செய்த ஆழ்வாரின் கருணையின் பெருமைகளை எட்டுத்திக்கிலும் உள்ளோர் உணரும்படிப் பாடுவேன்.

எட்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமானின் கருணையைவிட ஆழ்வாரின் கருணை உயர்ந்தது என்பதை விளக்குகிறார். எம்பெருமான் ஸ்ரீ கீதையை அருளிசெய்ததைவிட ஆழ்வார் திருவாய்மொழியை அருளிசெய்தது உயர்ந்தது என்கிறார்.

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள்
அருள்கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே

பகவானைக் கொண்டாடும் அடியார்களின் ஆனந்தத்துக்காக, ஆழ்வார் தன் பெருங்கருணையால் வேத ஸாரத்தை திருவாய்மொழியில் ஆயிரம் பாசுரங்களாக அருளினார். ஆழ்வாரின் இந்தக் கருணை இவ்வுலகினில் மிகப் பெரியது.

ஒன்பதாம் பாசுரம். இதில் ஆழ்வார் வேத ஸாரமான “பாகவத சேஷத்வம்” என்னும் அடியார்களுக்கு அடிமையாக இருக்கும் விஷயத்தை என் தாழ்ச்சி பாராமல் எனக்கு வெளியிட்டார். அவருக்கு நான் எப்பொழுதும் நன்றி உடையவனாக இருப்பேன் என்கிறார்.

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்
நிற்கப் பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர்ச் சடகோபன் என் நம்பிக்கு ஆட்
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே

வைதிக ச்ரேஷ்டர்களாலே அத்யயனம் செய்யப்படும் வேதத்தின் ஸாரத்தை என்னுடைய நெஞ்சிலே நிலைத்து நிற்கும்படி அருளினார் ஆழ்வார். இதனால் அவருக்குத் தொண்டு செய்யும் அந்த உத்தம நிலை எனக்கு உடனே கிடைத்தது.

பத்தாம் பாசுரம். இதில் ஆழ்வார் எனக்கு மிக உயர்ந்த நன்மைகளைச் செய்துள்ளார் என்றும் அதற்குத் தகுதியாக என்னால் எந்த ப்ரதி உபகாரமும் செய்ய முடியாது என்றும் சொல்லி ஆழ்வார் திருவடிகளில் பேரன்பு கொள்கிறார்.

பயன் அன்று ஆகிலும் பாங்கு அல்லர் ஆகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்று ஆர் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் உன்தன் மொய் கழற்கு அன்பையே

குயில்களின் ஓசை நிறைந்திருக்கும் சோலைகளாலே சூழப்பட்ட திருக்குருகூரில் வசிக்கும் ஆழ்வாரே! இவ்வுலகில் உள்ளவர்களாலே தேவரீருக்கு எந்த ப்ரயோஜனமும் இல்லை என்றபோதிலும், இவர்கள் திருந்தும் நிலையில் இல்லாவிட்டாலும், தேவரீர் உபதேசங்களாலும் நடத்தையாலும் இவர்களைத் திருத்திக் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்துகிறீர். இப்படிப்பட்ட தேவரீர் திருவடிகளில் அன்பை வளர்த்துக்கொள்ள முயல்கின்றேன்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதில் இந்தப் ப்ரபந்தத்தைக் கற்பவர்கள் ஆழ்வாரின் ஆளுமைக்கு முழுமையாக உட்பட்ட ஸ்ரீவைகுந்தத்தில் வாழ்வார்கள் என்கிறார். ஆழ்வார்திருநகரியில் ஆதிநாதரும் தலைவர் ஆழ்வாரும் தலைவர். ஆனால் பரமபதத்திலோ ஆழ்வாரே தலைவர் என்பது உள் அர்த்தம்.

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கு எல்லாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே   

எம்பெருமான் எல்லோரிடத்திலும் (முக்யமாகத் தன்னுடைய அடியார்களிடத்திலே) அன்புடையவன். நம்மாழ்வார் இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானின் அடியார்களிடத்தில் அன்பு பூண்டவர். நான் (மதுரகவி ஆழ்வார்) இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரிடத்தில் அன்பு பூண்டவன். இப்படிப்பட்ட நான் பக்தியுடன் பாடிய இந்த ப்ரபந்தத்தை முழுவதுமாக விச்வஸிப்பவர்கள் திருநாடான ஸ்ரீவைகுந்தத்தை அடைந்து அங்கே வாழ்வார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருப்பல்லாண்டு – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

முதலாயிரம்

pallandu

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் திருப்பால்லாண்டின் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 19ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

கோதிலவாம் ஆழ்வார்கள் கூறு கலைக்கெல்லாம்
ஆதி திருப்பல்லாண்டு ஆனதுவும் வேதத்துக்கு
ஓம் என்னும் அது போல் உள்ளதுக்கெல்லாம் சுருக்காய்த்
தான் மங்கலம் ஆதலால்

எப்படி வேதத்துக்கு ப்ரணவம் முதன்மையானதாகவும், ஸாரமாகவும் இருக்கிறதோ, அதைப்போல ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களில் முதன்மையானதாகவும், ஸாரமாகவும் திருப்பல்லாண்டு விளங்குகிறது என்பது மாமுனிகளின் திருவுள்ளம். இதனாலேயே அருளிச்செயல் தொடக்கத்திலே இது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது.

பெரியாழ்வார் மதுரை ராஜ ஸபையில் ஸ்ரீமந் நாராயணின் பரத்வத்தை நிலை நாட்டிய பின், அந்நாட்டு மன்னன், ஆழ்வாரை யானை மீது ஏற்றி நகர்வலம் வரச் செய்ய, அந்த ஸமயத்தில் எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் இந்த வைபவத்தைக் காண, தன் திவ்ய மஹிஷிகளுடன் கருடவாஹனத்தில் வந்து ஆகாசத்தில் தோன்ற, பரமபதத்தில் இருக்கும் எம்பெருமான் இப்படி இந்த ஸம்ஸாரத்தில் வந்துள்ளானே என்று கலங்கி, ஆழ்வார் எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பாசுரங்களே திருப்பால்லாண்டு என்று கொண்டாடப்படுகிறது. தான் மங்களாசாஸனம் செய்வது மட்டும் அல்லாமல் எல்லோரையும் மங்களாசாஸனம் செய்ய வைப்பது பெரியாழ்வாருக்கு இருக்கும் தனிப் பெருமை.

பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் வ்யாக்யானத்தைக் கொண்டு இந்த எளிய விளக்கவுரை எழுதப்படுகிறது.

*****

தனியன்கள்

குருமுகம் அநதீத்ய ப்ராஹவேதாந் அசேஷாந்
நரபதி பரிக்லுப்தம் ஸுல்கமாதாது காம: |
ச்வசுரம் அமர வந்த்யம் ரங்கநாதஸ்ய ஸாக்ஷாத்
த்விஜ குல திலகம் தம் விஷ்ணுசித்தம் நமாமி ||

ஒரு குருவின் மூலமாகக் கற்காமல், திருமாலாலே நேராக மயர்வற மதிநலம் (தெளிவான ஞானமும் பக்தியும்) அருளப்பெற்ற விஷ்ணுசித்தர் என்னும் பெரியாழ்வார், மதுரையில், ஸ்ரீ வல்லப தேவன் என்கிற ராஜாவின் ஸபையில் நடக்கும் வித்வான்களின் கோஷ்டியில் அங்கே இருக்கும் பரிசான பொற்கிழியை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் வடபெருங்கோயிலுடையான் எம்பெருமானுக்கு ஆக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் சென்று, எல்லா வேதங்களையும் எடுத்துரைத்து, அப்பரிசை வென்றார். மேலும் ஸ்ரீரங்கநாதனுக்குத் தன் திருமகளாரான ஆண்டாளை மணமுடித்துக் கொடுத்து, நித்யஸூரிகளாலும் எம்பெருமானுக்கு மாமனார் என்று வணங்கப்பட்டார். அந்தணர் குலத்தில் மிகச் சிறந்தவராக விளங்கினார். இப்படிப்பட்ட பெரியாழ்வாரை நான் வணங்குகிறேன்.


மின்னார் தடமதிள் சூழ் வில்லிபுத்தூர் என்றொருகால்
சொன்னார் கழற்கமலம் சூடினோம்முன்னாள்
கிழியறுத்தான் என்றுரைத்தோம் கீழ்மையினில் சேரும்
வழியறுத்தோம் நெஞ்சமே வந்து

நெஞ்சே! மின்னலைப் போலே ஒளிவிடும் பெரிய மதிள்களால் சூழப்பட்ட ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் திவ்யதேசத்தின் பெயரை ஒரு முறை சொன்னவர்கள் திருவடித் தாமரைகளை எங்கள் தலைக்கு ஆபரணமாகச் சூடுவோம். பெரியாழ்வார் முற்காலத்திலே மதுரை ராஜ ஸபையில் சென்று, தன்னுடைய வாதத்தினாலே பரிசாக இருந்த பொற்கிழியை அறுந்து தன் கையிலே விழச் செய்த பெரியாழ்வாரின் அற்புதச் செயலை நினைத்து, சொல்லி, அதனாலே தாழ்ந்த நிலைகளை அடைவதில் இருந்து எங்களைக் காத்துக் கொண்டோம்.

பாண்டியன் கொண்டாடப் பட்டர்பிரான் வந்தானென்று
ஈண்டிய சங்கம் எடுத்தூதவேண்டிய
வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிழியறுத்தான்
பாதங்கள் யாமுடைய பற்று.

பாண்டிய மன்னனான ஸ்ரீவல்லபதேவன் “நமக்குப் பரதத்வ நிர்ணயம் பண்ணிக் கொடுக்க பட்டர்பிரான் வந்தார்” என்று கொண்டாட, அங்கிருந்தவர்கள் சங்கங்களை முழங்கி வெற்றி கோஷமிடும்படி, வேதத்தில் தேவையான ப்ரமாணங்களை எடுத்து விளக்கி ஸ்ரீமந் நாராயணின் பரத்வத்தை நிலை நாட்டி, பொற்கிழி அறுந்து விழும்படி செய்த பெரியாழ்வாரின் திருவடிகளே நமக்குத் தஞ்சம்.

*****

முதல் பாசுரம். அழகு முதலிய கல்யாண குணங்களுடன் கூடிய எம்பெருமானை, இந்த ஸம்ஸாரத்திலே கண்டு, அந்த எம்பெருமானுக்கு என்ன ஆபத்து வருமோ என்று பயந்து, கால தத்வம் உள்ளவரை இப்படியே நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று மங்களாசாஸனம் செய்கிறார்.

பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு *
பலகோடி நூறாயிரம்
மல்லாண்ட திண் தோள் மணிவண்ணா !* உன்
சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு

மல்லர்களை அடக்கிக் கொன்ற பலம் பொருந்திய திருத்தோள்களையும் மாணிக்கத்தைப் போன்ற நிறத்தையும் உடைய எம்பெருமானே! உன்னுடைய சிவந்த திருவடிகளுக்குப் காலம் உள்ளவரை குறைவற்ற ரக்ஷை இருக்க வேண்டும். ஆழ்வார், முதலில் மனிதர்களின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, பிறகு தேவர்களின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, பிறகு ப்ரஹ்மாவின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, இறுதியாக பல பல ப்ரஹ்மாக்களின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, காப்பிடுகிறார் (ரக்ஷை செய்கிறார்).

இரண்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமான் பரமபதம் ஸம்ஸாரம் என்னும் இரண்டு உலகங்களுடன் இருக்கும் இருப்புக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறார்.

அடியோமோடும் நின்னோடும் பிரிவு இன்றி ஆயிரம் பல்லாண்டு
வடிவாய் நின் வல மார்வினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு
வடிவார் சோதி வலத்து உறையும் சுடர் ஆழியும் பல்லாண்டு
படைபோர் புக்கு முழங்கும் அப் பாஞ்சசன்னியமும் பல்லாண்டே 

அடியார்களான எங்களுக்கும் ஸ்வாமியான உனக்கும் உள்ள ஸம்பந்தம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். உன்னுடைய திருமார்பிலே எப்பொழுதும் இருப்பவளான அழகும் ஆபரணங்களும் இளமையும் பொருந்திய பெரிய பிராட்டியார் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். உன்னுடைய வலது திருக்கையிலே அழகும் ஒளியும் பொருந்தி இருக்கும் திருவாழி எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். உன்னுடைய இடது திருக்கையிலே இருக்கும், யுத்தங்களிலே ஆயுதமாகப் புகுந்து எதிரிகளின் உள்ளத்தை சிதறடிக்கும் பெருத்த கோஷத்தை எழுப்பும் அந்த பாஞ்சஜந்யம் என்னும் திருச்சங்கம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். ஆழ்வார் அடியார்களைச் சொல்லுவதன் மூலம் ஸம்ஸாரத்தையும், பிராட்டி, திருவாழி, திருச்சங்கத்தைச் சொல்லுவதன் மூலம் பரமபதத்தையும் சொல்லுகிறார்.

மூன்றாம் பாசுரம். இது தொடக்கமாக மூன்று பாசுரங்களில் இவ்வுலக இன்பத்தை விரும்புமவர்கள், ஆத்மாவை அனுபவிக்க விரும்புமவர்கள் மற்றும் பகவத் கைங்கர்யத்தை விரும்புமவர்கள் ஆகிய மூன்று வர்க்கத்தினரையும் தன்னுடன் சேர்ந்து எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்ய அழைக்கிறார். இப்பாசுரத்தில், பகவத் கைங்கர்யத்தை விரும்புமவர்களை அழைக்கிறார்.

வாழாட்பட்டு நின்றீர் உள்ளீரேல் வந்து மண்ணும் மணமும் கொண்மின்
கூழாட்பட்டு நின்றீர்களை எங்கள் குழுவினில் புகுதலொட்டோம்
ஏழாட்காலும் பழிப்பு இலோம் நாங்கள் இராக்கதர் வாழ் இலங்கை
பாழாள் ஆகப் படை பொருதானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

கைங்கர்யமாகிற வாழ்ச்சியை ஆசைப்படுபவர்களானால், விரைவாக வந்து, எம்பெருமானின் உத்ஸவத்துக்கு/கைங்கர்யத்துக்கு மண் எடுப்பது, விருப்பத்துடன் இருப்பது ஆகியவற்றைச் செய்யுங்கள். சோற்றுக்காக  ஆசைப்படுபவர்களை எங்கள் கூட்டத்தில் நாங்கள் சேர்ப்பதில்லை. நாங்கள் பல தலைமுறைகளாக கைங்கர்யத்தைத் தவிர வேறு விஷயங்களை ஆசைப்படும் குற்றம் அற்றவர்கள். ராக்ஷஸர்கள் வாழ்ந்த இலங்கையில் இருந்த எதிரிகள் அழியும்படி வில்லெடுத்துப் போர்புரிந்தவனுக்கு நாங்கள் மங்களாசாஸனம் செய்பவர்கள். நீங்களும் எங்களுடன் வந்து பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

நான்காம் பாசுரம். இதில் ஆத்மானுபவத்தை ஆசைப்படும் கைவல்யார்த்தியை அழைக்கிறார். பகவத் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டவர்களை அழைத்த பிறகு, த்ருப்தி ஏற்படாமல், உலக இன்பங்களை ஆசைப்படும் ஐச்வர்யார்த்தியையும், தன்னைத் தானே அனுபவிக்கும் கைவல்யார்த்தியையும் பார்த்து, இவர்கள் இருவரில் உலக இன்பத்தை ஆசைப்படுபவன் என்றாவது பகவத் விஷயத்தில் ஆசை கொள்வான், ஆனால் கைவல்யார்த்தி, கைவல்ய மோக்ஷத்தைப் பெற்றுவிட்டான் என்றால் அவனுக்கு மீட்சியே இல்லை என்பதை உணர்ந்து, கைவல்யார்த்தியை இங்கே அழைக்கிறார்.

ஏடு நிலத்தில் இடுவதன் முன்னம் வந்து எங்கள் குழாம் புகுந்து
கூடு மனம் உடையீர்கள் வரம்பு ஒழி வந்து ஒல்லைக் கூடுமினோ
நாடும் நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணாய என்று
பாடு மனம் உடைப் பத்தருள்ளீர் வந்து பல்லாண்டு கூறுமினே

சரீரத்தை முழுவதுமாக ஒழித்துவிடுவதற்கு முன் எங்கள் கூட்டத்தில் வந்து புகுந்து, எங்களுடன் கூடுவோம் என்ற ஆசை மட்டும் இருப்பீர்களாகில், ஆத்மாவை மட்டும் அனுபவிப்பது என்கிற வரம்பை விட்டொழித்து, எங்களுடன் கூடுங்கள். க்ராமத்தவர்களான ஸாமாந்யர்களும், நகரத்தவர்களான அறிவாளிகளும் நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளும்படி, திருவஷ்டாக்ஷர மந்த்ரத்தை அனுஸந்தித்துப் பாடக் கூடிய பக்தியை உடையர்களானீர்கள் என்றால், நீங்களும் வந்து எங்களுடன் சேர்ந்து பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

ஐந்தாம் பாசுரம். இதில் இவ்வுலகத்து இன்பத்தை விரும்பும் ஐச்வர்யார்த்தியை அழைக்கிறார்.

அண்டக் குலத்துக்கு அதிபதி ஆகி அசுரர் இராக்கதரை 
இண்டைக் குலத்தை எடுத்துக் களைந்த இருடிகேசன் தனக்கு 
தொண்டக் குலத்தில் உள்ளீர் வந்து அடிதொழுது ஆயிர நாமம் சொல்லிப் 
பண்டைக் குலத்தைத் தவிர்ந்து பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு என்மினே 

அண்டங்களின் கூட்டங்களுக்குத் தலைவனாகி, அஸுர ராக்ஷஸர்களின் நெருங்கின கூட்டத்தைத் திரட்டி, அவர்களை ஒழித்த, ஹ்ருஷீகேசன் எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்பவர்கள் குலத்தில் உள்ள நீங்கள், எங்கள் கூட்டத்துக்கு வந்து, எம்பெருமானின் திருவடிகளை வணங்கி, அந்த எம்பெருமானுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களையும் வாயாராப் பாடி, எம்பெருமானிடம் சென்று வேறு ப்ரயோஜனங்களைப் ப்ரார்த்தித்துப் பெற்று விலகிப் போகும் பிறப்பைத் தவிர்த்து, மீண்டும் மீண்டும் எம்பெருமானுக்குப் பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

ஆறாம் பாசுரம். இப்படி ஆழ்வார் மூன்று விதமான அதிகாரிகளையும் அழைத்த பிறகு, ஒவ்வொருவராக வரத் தொடங்குகின்றனர். இதில், வாழாட்பட்டு பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்ட பகவத் கைங்கர்யார்த்திகள் தங்கள் தன்மைகளையும், செயல்களையும் சொல்லிக்கொண்டு வந்து புகுர, அவர்களை ஆழ்வார் உடன் அழைத்துக்கொள்கிறார்.

எந்தை தந்தை தந்தை தந்தை தம் மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால் தொடங்கி
வந்து வழிவழி ஆட்செய்கின்றோம் திருவோணத் திருவிழவில் 
அந்தியம் போதில் அரியுரு ஆகி அரியை அழித்தவனைப் 
பந்தனை தீரப் பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு என்று பாடுதுமே

நானும் என் தந்தையும் அவர் தந்தை தந்தை என்று இப்படி ஏழு தலைமுறைகளாக வந்து, முறை முறையாக கைங்கர்யங்கள் செய்கின்றோம். திருவோணத் திருநாளில் மாலைப் பொழுதில் அழகியதான நரஸிம்ஹ உருவத்தைக் கொண்டு, தன் எதிரியான ஹிரண்யனை அழித்தவனுக்கு, தன்னுடைய அடியவனுக்காகச் செய்த அந்த செயலினால் ஏற்பட்ட சோர்வு தீரும்படியாக, காலம் உள்ளவரை பல்லாண்டு பாடுவோம்.

ஏழாம் பாசுரம். ஏடு நிலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்ட கைவல்யார்த்திகள் தங்கள் தன்மைகளைச் சொல்லிக்கொண்டு வர, அவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார்.

தீயில் பொலிகின்ற செஞ்சுடர் ஆழி திகழ் திருச்சக்கரத்தின்
கோயில் பொறியாலே ஒற்றுண்டு நின்று குடிகுடி ஆட்செய்கின்றோம்
மாயப் பொருபடை வாணனை ஆயிரந்தோளும் பொழி குருதி
பாயச் சுழற்றிய ஆழி வல்லானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

நெருப்பைக் காட்டிலும் மிகவும் ஜ்வலிக்கிற சிவந்த ஒளியை உடைய, வட்டமாக ப்ரகாசிக்கிற சக்கரத்தாழ்வாரின் இருப்பிடத்தின் (திருமேனியின்) சிந்நத்தாலே அடையாளப்படுத்தப்பட்டு இனி மேல்வரும் காலங்களில் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கைங்கர்யம் செய்வதற்காக வந்தோம். மாய யுத்தம் செய்யும் ஸேனையை உடைய பாணாஸுரனுடைய ஆயிரம் தோள்களில் இருந்தும் ரத்த வெள்ளம் பீறிட்டுப் பாயும்படி சுழற்றப்பட்ட சக்கரத்தாழ்வாரை ஏந்தி நிற்கக் கூடியவனுக்கு, நாங்கள் பல்லாண்டு பாடுகிறோம்.

எட்டாம் பாசுரம். அண்டக்குலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்ட ஐச்வர்யார்த்திகளும் பல்லாண்டு பாட இசைந்து வர, அவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார்.

நெய்யிடை நல்லதோர் சோறும் நியதமும் அத்தாணிச் சேவகமும்
கை அடைக்காயும் கழுத்துக்குப் பூணொடு காதுக்குக் குண்டலமும் 
மெய்யிட நல்லதோர் சாந்தமும் தந்து என்னை வெள்ளுயிர் ஆக்கவல்ல 
பையுடை நாகப்பகைக் கொடியானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுவனே

நெய்யின் நடுவிலே இருக்கும் தூய்மையான, சுவையான ப்ரஸாதத்தையும், எப்போதும் அந்தரங்க கைங்கர்யமும், எம்பெருமான் திருக்கையாலே இடப்பட்ட வெற்றிலைப் பாக்கையும், கழுத்துக்கு ஆபரணமும், காதுக்கு ஆபரணமான குண்டலத்தையும், உடம்பிலே பூசுவதற்கு ஏற்ற, நல்ல பரிமளம் மிக்க ஒப்பற்ற சந்தனமும் கொடுக்ககூடியவனான, என்னை நல்ல மனம் உள்ளவனாக ஆக்கக்கூடிய, பணங்களை [படங்களை] உடைய பாம்புகளுக்கு விரோதியான கருடனைக் கொடியாக உடைய எம்பெருமானுக்கு பல்லாண்டு கூறுவேன் [என்று ஐச்வர்யார்த்தி கூறுகிறான்].

ஒன்பதாம் பாசுரம். இதில் வாழாட்பட்டு பாசுரத்திலே அழைத்து எந்தை தந்தை பாசுரத்திலே வந்து சேர்ந்த பகவத் கைங்கர்யார்த்தியுடன் கூடித் திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்.

உடுத்துக் களைந்த நின் பீதக ஆடை உடுத்து கலத்தது உண்டு 
தொடுத்த துழாய்மலர்சூடிக் களைந்தன சூடும் இத்தொண்டர்களோம்
விடுத்த திசைக் கருமம் திருத்தித் திருவோணத் திருவிழவில் 
படுத்த பைந்நாகணைப் பள்ளி கொண்டானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

நாங்கள் உன்னுடைய திருவரையில் உடுத்திக் களைந்த திருப்பீதாம்பரத்தை உடுத்தும், நீ அமுது செய்து மீதம் இருக்கும் உன் ப்ரஸாதத்தை உண்டும், உன்னால் சூடிக்களையப்பட்ட திருத்துழாய் மாலையைச் சூடியும், அடியார்களாக இருப்போம். ஏவின திசையில் உள்ள கார்யங்களை நன்றாகச் செய்யகூடிய, பணைத்த பணங்களை உடைய ஆதிசேஷன் என்னும் படுக்கையிலே சயனித்துக் கொண்டிருக்கும் உனக்கு, திருவோணம் என்னும் திருநாளில் திருப்பல்லாண்டு பாடுவோம்.

பத்தாம் பாசுரம். இதில் ஏடு நிலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்டு, தீயில் பொலிகின்ற பாசுரத்தில் வந்து சேர்ந்த கைவல்ய நிஷ்டர்களுடன் சேர்ந்து திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்.

எந்நாள் எம்பெருமான் உன்தனக்கு அடியோம் என்று எழுத்துப்பட்ட
அந்நாளே அடியோங்கள் அடிக்குடில் வீடுபெற்று உய்ந்தது காண் 
செந்நாள் தோற்றித் திரு மதுரையுள் சிலை குனித்து ஐந்தலைய 
பைந்நாகத் தலைப் பாய்ந்தவனே உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

எங்கள் நாயகனே! உனக்கு அடிமைப்பட்டவர்கள் என்று நாங்கள் என்று எழுதிக்கொடுத்தோமோ, அன்றே அடியவர்களான எங்கள் குடும்பத்தின் சந்ததியினர் எல்லோரும் கைவல்ய மோக்ஷத்தை அடைவதில் இருந்து விடுதலை பெற்று உஜ்ஜீவனத்தை அடைந்தனர். அழகான திருநன்னாளில் திருவவதரித்து, எழில் மிகுந்த திருவடமதுரையில் கம்ஸனின் வில்விழாவில் வில்லை முறித்து, ஐந்து தலைகளைக்கொண்ட விரிந்த பணங்களை உடைய காளியன் என்னும் நாகத்தின் தலைமேலே குதித்து நடனமாடிய எம்பெருமானே! உன்னை நாங்கள் எல்லோரும் கூடி இருந்து பல்லாண்டு பாடுவோம்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதில் அண்டக்குலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்டு, நெய்யிடை பாசுரத்தில் வந்து சேர்ந்த ஐச்வர்யார்த்திகளுடன் சேர்ந்து திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்.

அல்வழக்கு ஒன்றும் இல்லா அணி கோட்டியர்கோன் அபிமானதுங்கன்
செல்வனைப் போல திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ அடியேன்
நல் வகையால் நமோ நாராயணா என்று நாமம் பல பரவி
பல் வகையாலும் பவித்திரனே உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுவனே

திருமகள் கேள்வனே! தோஷங்கள் சிறிதும் இல்லாதவரான, இந்த உலகுக்கே ஆபரணமான திருக்கோஷ்டியூர் திவ்யதேசத்தில் உள்ளவர்களுக்குத் தலைவரான, “எம்பெருமானுக்கே அடிமைப்பட்டவன் நான்” என்னும் அபிமானத்தாலே மிகச் சிறந்தவரான செல்வநம்பியைப்போலே, அடியேனும், நாதனான உனக்கு, நெடுங்காலமாக அடிமையாய் இருக்கிறேன். உன்னுடைய ஸ்வரூப, ரூப, குண, விபூதிகளாலே எங்களைப் புனிதமாக்குபவனே! நல்ல முறையில் அஷ்டாக்ஷர மந்த்ரத்தை அனுஸந்தித்து, உன்னுடைய பல திருநாமங்களையும் சொல்லி, உனக்குப் பல்லாண்டு பாடுவேன்.

பன்னிரண்டாம் பாசுரம். இறுதியில் இந்த ப்ரபந்தத்தைக் கற்றவர்களுக்குப் பலம் சொல்லுவதாகக்கொண்டு, பொங்கும் பரிவுடன் எம்பெருமானுக்குப் பல்லாண்டு பாடுகிறார். எல்லோரும் எம்பெருமானிடத்தில் ஈடுபட்டு, எல்லோரும் காலம் உள்ளவரை எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பாக்யத்தைப் பெறுவர்கள் என்று அருளிச்செய்து ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறார்.

பல்லாண்டு என்று பவித்திரனைப் பரமேட்டியைச் சார்ங்கம் என்னும்
வில் ஆண்டான் தன்னை வில்லிபுத்தூர் விட்டுசித்தன் விரும்பிய சொல்
நல் ஆண்டு என்று நவின்று உரைப்பார் நமோ நாராயணாய என்று
பல்லாண்டும் பரமாத்மனைச் சூழ்ந்திருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டே

பரிசுத்தனான, மேலான பரமபதத்தில் எழுந்தருளியிருப்பவனான, சார்ங்கம் என்ற வில்லை ஆள்பவனான எம்பெருமானை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த விஷ்ணுசித்தன் என்ற திருநாமமுடைய பெரியாழ்வார் “எப்பொழுதும் எம்பெருமானுக்கு மங்களங்கள் நிறைந்து இருக்க வேண்டும்” என்று விருப்பத்துடன் அருளிச்செய்த இந்த ப்ரபந்தத்தை பல்லாண்டு பாடுவதற்கான நற்காலம் அமைந்ததே என்று தொடர்ந்து இதைச் சொல்லுபவர்கள் அஷ்டாக்ஷரத்தை அனுஸந்தித்து பரமாத்மாவான ஸ்ரீமந் நாராயணனைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து, காலம் உள்ளவரை, பல்லாண்டு பாடுவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

తిరుమాలై – తనియన్

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుమాలై

సంపూర్ణ క్రమం

Mandangudi Thondaradipodi Azhwar-003

తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు తిరుమాలై ప్రబంధాన్ని అనుగ్రహించారు . అందులో 45 పాశురాలు ఉన్నాయి. ముందుగా ఈ ప్రబంధానికి తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్ అనుగ్రహించిన తనియన్ వ్యాఖ్యానాన్ని చూద్దాం .

తిరువరంగపెరుమాళ్ అరయర్ అనుగ్రహించిన తనియన్:

మత్తోన్ఱుమ్ వేణ్డామనమే|మదిళరజ్ఞర్ |

కత్తినమ్ మేయ్ త్త | కళలిణైకీళ్ |ఉత్త

తిరుమాలై పాడుమ్ శీర్ | తొండరడిపొడి ఎన్నుమ్

బెరుమానై|ఎప్పోళుదుమ్ పేశు||

ప్రతిపదార్థము:

మనమే = ఓ మనసా

మదిళరజ్ఞర్ = సప్తప్రాకారములతో కూడిన కోయిల్ లో వేంచేసిఉన్నశ్రీరంగనాధుడు

కత్తినమ్ = పాలనిచ్చేవయసులో ఉన్న పశువులను

మేయ్ త్త = కాసినవాడూ అయిన శ్రీరంగనాధుడి

కళలిణైకీళ్ = శ్రీపాదల దగ్గర

ఉత్త శీర్ = అసాధారణమైన భక్తి, ప్రపత్తిగల

తొండరడిపొడి = తొండరడిపొడి అనే పేరుగల

ఎన్నుమ్బెరుమానై = మాస్వామిని (మా ఆచార్యుని) గురించి

ఎప్పోళుదుమ్ = ఎప్పుడు.

పేశు = మాట్లాడు

మత్తొన్ఱుమ్ వేణ్డా = ఇతరవిషయలేవి మట్లాడవద్దు

భావము

తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లను తప్ప ఇతర విషయాలేవీ మట్లాడకూడదని తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్ తన మనసును అదేశించారు. దానికి మనసు ‘ఎందుకలా చేయాలి?’ అని ప్రశ్నించింది. పాలనిచ్చే పశువులను  కాసినవాడు ఇక్కడ సప్తప్రాకరములతో కూడిన కోయిల్ లో వేంచేసి ఉన్నశ్రీరంగనాధుడే. అయన శ్రీపాదల మీద  అపారమైన భక్తి, ప్రపత్తి గల మాస్వామి(మా ఆచార్యుని) అయిన తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లను గురించి మాత్రమే స్మరించు మానసా! అన్నారు తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్

వ్యాఖ్యానము:

మత్తోన్ఱుమ్ వేణ్డా :

మత్తోన్ఱుమ్ వేణ్డా…. అంటే ఇతర విషయాలు ఏవి వద్దు అని అర్థం. ఇక్కడ బ్రహ్మ, శివ, ఇంద్రాది అన్య దేవతా ప్రార్థన అని మాత్రమే అర్థం కాదు. పరమాత్మ ఇతర రూపాలైన పర, వ్యూహ, విభవ, అంతర్యామిని కూడా స్మరించవద్దు. ఇంకా భగవన్నామ సంకీర్తన కూడా చేయవద్దు. కేవలం ఇష్టప్రాప్తిని గురించి మాత్రమే స్మరించు అని తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్ మనసుకు చెప్పారు. మరి ఏది ఇష్టప్రాప్తి అంటే భాగవత కైంకర్యం, వారి నామ సంకీర్తన మాత్రమే ఇష్ట ప్రాప్తి. భగవత్కైంకర్య పరులు ప్రధమ కైంకర్యనిష్ట పరులు. భాగవత కైంకర్యం చరమ కైంకర్య పరులు అర్దాత్ భాగవతకైంకర్య నిష్టాపరులు చివరిమెట్టులో నిలిచినవారు .

మనమే:

లౌకిక విషయాలలో పట్టును కలిగి ఉండటానికి, వదిలించు కోవటానికి కూడా మనసే కారణము. అందుకే అరయర్ స్వామి లౌకిక విషయాలను, అభాస బంధుత్వాలను వదిలించు కోవాలని  మనసుకే చెపుతున్నారు.

మదిళరజ్ఞర్:

తిరుమంగై ఆళ్వార్లు కట్టించిన సప్తప్రాకరముల మధ్య ఆనందంగా కొలువైవున శ్రీరంగనాధుడు .

కత్తినమ్ మేయ్ త్త | కళ లిణై కీళ్ |ఉత్త తిరుమాలై పాడుమ్ :

ఈ శ్రీరంగనాధుడే అప్పుడు పశువులను మేపినవాడు అని అరయర్ స్వామి అంటున్నారు.

తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు శ్రీరంగనాధుడిని తిరుమాలై ప్రబంధంలో మూడుసార్లు  (9,36, 45దవ పాశురాలలో) శ్రీకృష్ణునిగానే భావించి పాడారు.

కళలిణై కీళ్ :

‘కళలిణై’‘ అంటే శ్రీపాద ద్వయాలు. శ్రీరంగనాధుడి శ్రీపాదాలనే అయన స్వరూపంగా, తన సర్వస్వంగా భావించారు ఆళ్వార్లు.

కళ లిణై కీళ్ |ఉత్త తిరుమాలై పాడుమ్ :

తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు, శ్రీరంగనాధుడే ద్వాపరయుగంలో పశువుల మందలను మేపిన శ్రీకృష్ణునిగా తలచి, ఆయన శ్రీపాదాలనే తన సర్వస్వంగా భావించి సేవిస్తున్నారు. ఆశ్రీపాదాలను తన అందమైన పామాల (పాటల మాల) తో అలంకరించాలనుకుంటున్నారు. నమ్మాళ్వార్లు ‘అడిసూట్టలాగుం అందామం’ (ఆ శ్రీపాదాలను అలంకరించడం అవుతుంది) అని తిరువయిమోళి 2.4.11లో పాడారు.

పాడుమ్ శీర్ :

తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు పామల కైంకర్యం చేసారు. పామల అంటే పాడటం ….సంకీర్తనం.

శీర్ తొండరడిపొడి ఎన్నుమ్ :

‘తుళవ తోండాయ్ తోల్ శీర్,  తొండరడిపొడి సొల్ ‘ అని శ్రీరంగనాధుడికి ఆళ్వార్లు తన పాటల సంపదను సమర్పించాను అని వీరే తిరుమాలై 45 వ పాశురములో చెప్పుకున్నారు.

తొండరడిపొడి ఎమ్బెరుమానై:

తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లకు శ్రీరంగనాధుడే స్వామి. ఈ తనియన్ అనుగ్రహించిన తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్లకు తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు స్వామి. తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లను అరయర్లు తన స్వామిగా భావించడం తప్పు కాదా! అంటే కానే కాదు అని చెప్పుకోవాల్సి వుంటుంది. ఎందుకని అంటే శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో భగవంతుడికి శేషుడైనవాడే మనకు స్వామి.  ఆవిధంగానే తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్లకు తొండరడిపొడి ఆళ్వార్లు స్వామి అయ్యారు .

ఎప్పోళుదుమ్ పేశు :

పైన చెప్పుకున్నట్లుగా తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్లు తన స్వామిని గురించి తప్ప మిగిలిన విషయాలేవీ తలచకు అని తన మనసును ఆదేశించారు.

ఇక ప్రబందానికి పెరియవచ్చాన్ పిళ్ళై చేసిన వ్యాఖ్యానము చూద్దాం.

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/thirumalai-thaniyan/

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org