Monthly Archives: November 2021

ರಾಮಾನುಜ ನೂಱ್ಱಂದಾದಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 41 ರಿಂದ 50ನೆ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೆ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೆ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೆ ನಮಃ

ಪೂರ್ಣ ಸರಣಿ

<< ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಪಾಸುರಂ : ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದದ್ದು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಅವತಾರದಿಂದ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಣ್ಮಿಶೈ ಯೋನಿಗಳ್ ದೋರುಂ ಪಿಱಂದು ಎಂಗಳ್ ಮಾಧವನೇ

ಕಣ್ ಉಱ ನಿಱ್ಕಿಲುಂ ಕಾಣಗಿಲ್ಲ ಉಲಗೋರ್ಗಳ್ ಎಲ್ಲಾಮ್

ಅನ್ನಲ್ ಇರಾಮಾನುಶನ್ ವಂದು ತೋನ್ಱಿಯ ಅಪ್ಪೊೞುದೇ

ನಣ್ಣರುಂ ಜ್ಞಾನಮ್ ತಲೈಕ್ಕೊಂಡು ನಾರಣರ್ಕು ಆಯಿನರೇ  

ನಮ್ಮ ಭಗವಂತನಾದ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸಂಗಾತಿಯು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವ, ಪ್ರಾಣಿ ಮುಂತಾದ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೋರಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ಭಗವಂತನೆಂದು ಅವರು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಎಂಪೆರುಮಾನರ  ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಲಾಭ ಮತ್ತು ನಷ್ಟವನ್ನು ತನ್ನದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ರಾಮಾನುಜರು  ಅವತರಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದರು.

ನಲವತ್ತೆರಡನೆ ಪಾಸುರಂ : ಅವರು ಲೌಕೀಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್, ತಮ್ಮ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು ಎಂದು ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆಯಿೞಿಯಾರ್ ಕೊಂಗೈ ತಂಗುಂ ಅಕ್ಕಾದಲ್ ಅಳಱ್ಱು ಅೞುನ್ದಿ

ಮಾಯುಮ್ ಎನ್ ಆವಿಯೈ ವಂದು ಎಡುತ್ತಾನ್ ಇನ್ಱು ಮಾಮಲರಾಳ್

ನಾಯಗನ್ ಎಲ್ಲಾ ಉಯಿರ್ಗಟ್ಕುಂ ನಾದನ್ ಅರಂಗನ್ ಎನ್ನುಂ

ತೂಯವನ್ ತೀದಿಲ್  ಇರಾಮಾನುಶನ್ ತೊಲ್ ಅರುಳ್ ಸುರಂದೇ

ಸೂಕ್ತ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯರ ಎದೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದೆಂಬ ಆಸೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ . ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಅಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲದವನು ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ರಾಮಾನುಜರು, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.

ನಲವತ್ತಮೂರನೇ ಪಾಸುರಂ. ರಾಮಾನುಜರು  ಅವನನ್ನು ತನ್ನ  ಕೆಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಬಹಳ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚದ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ,  ರಾಮಾನುಜರ ದಿವ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ಅಂಥವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಲಾಭಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ .

ಸುರಕ್ಕುಂ ತಿರುವುಂ ಉಣರ್ವುಂ ಸೊಲಪ್ಪುಗಿಲ್ ವಾಯ್ ಅಮುದಂ

ಪರಕ್ಕುಂ ಇರು ವಿನಯ್ ಪಱ್ಱು ಅಱ ಓಡುಂ ಪಡಿಯಿಲ್ ಉಳ್ಳೀರ್

ಉರೈಕ್ಕಿನ್ಱಾನ್ ಉಮಕ್ಕು ಯಾನ್ ಅಱಂ ಸೀಱುಂ ಉಱು ಕಲೈಯತ್

ತುರಕ್ಕುಂ ಪೆರುಮೈ ಇರಾಮಾನುಶನ್ ಎನ್ಱು ಸೊಲ್ಲುಮಿನೇ

ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಅವರ ಅವತಾರದಿಂದಾಗಿ ಓ ಅದೃಷ್ಟವಂತರೇ! ಈ ವಿಷಯದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ ಕೆರಳುವ ಕಲಿಯನ್ನು (ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯದು) ಓಡಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ರಾಮಾನುಜರು  ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ . ಆ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರಿನ ದಿವ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ. ನೀವು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಮಕರಂದದ ರುಚಿಯನ್ನು ನೀವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರೂರ ಪಾಪಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

 ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಂ. ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಅವರ ಹಿರಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿದರೂ ಯಾರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಸೊಲ್ ಆರ್ ತಮಿೞ್ ಒರು ಮೂನ್ಱುಂ ಸುರುದಿಗಳ್ ನಾನ್ಗುಂ ಎಲ್ಲೈ

ಇಲ್ಲಾ ಅಱನೆಱಿ ಯಾವುಂ ತೆರಿಂದವನ್ ಎಣ್ಣರುಂ ಶೀರ್

ನಲ್ಲಾರ್ ಪರವುಂ ಇರಾಮಾನುಶನ್ ತಿರುನಾಮಂ ನಂಬಿಕ್

ಕಲ್ಲಾರ್ ಅಗಲ್  ಇಡತ್ತೋರ್ ಎದು ಪೇಱು  ಎನ್ಱು  ಕಾಮಿಪ್ಪರೇ

ಈ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜರು ತಮಿಳಿನ ಮೂರು ಶೈಲಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ, ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಗದ್ಯ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನಾಟಕ; ಅವನು ಋಗ್, ಯಜುರ್, ಸಾಮ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ; ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಧರ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು (ಸದಾಚಾರದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ) ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ ; ಅವರು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮಂಗಳಕರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ರಾಮಾನುಜರ ದಿವ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ [ಅವರ ದಿವ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭ ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿದಿರದ ಕಾರಣ], ಅವರು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಯ್ಯೋ! ಅವರು ಏಕೆ ಹೀಗಿದ್ದಾರೆ?

ನಲವತ್ತೈದನೆಯ ಪಾಸುರಂ. ಅವರು  ಲೋಕದ ಜನರಂತೆ ಇದ್ದಾಗ ರಾಮಾನುಜರು ಅವರನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿನಾಕಾರಣ ತಿದ್ದಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ರಾಮಾನುಜರು ತನಗೆ ಮಾಡಿದ ಮಹಾನ್ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪೇಱು ಒನ್ಱು ಮಱ್ಱು ಇಲ್ಲೇ ನಿನ್ ಚರಣ್ ಇನ್ಱಿ  ಅಪ್ಪೇಱು ಅಳಿತ್ತಱ್ಕು

ಆಱು  ಒನ್ಱುಂ ಇಲ್ಲೇ ಮಱ್ಱು  ಅಚ್ಚರಣ್  ಅನ್ಱಿ ಎನ್ಱು  ಇಪ್ಪಒರುಳೈತ್

ತೇಱುಂ ಅವರ್ಕ್ಕುಂ  ಎನಕ್ಕುಂ ಉನೈತ್ ತಂದ ಸೆಮ್ಮೈ ಸೊಲ್ಲಾಲ್

ಕೂಱುಂ ಪರಂ ಅನ್ಱು ಇರಾಮಾನುಶ ಮೇಮ್ಮೈ ಕೂಱಿಡಿಲೇ

ಓ ರಾಮಾನುಜಾ! ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಆ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ನಿಮ್ಮ  ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡವರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡುವೆ ನೀವು ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು  ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ನನಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀಡಿ [ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೆಳಗೆ  ತೆಗೆದುಕೊಂಡ]. ಪದಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಲು  ನನಗೆ ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ .

ನಲವತ್ತಾರನೆಯ ಪಾಸುರಂ. ರಾಮಾನುಜರಿಂದ ತನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಗುಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ರಾಮಾನುಜರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕೂಱುಂ ಶಮಯಂಗಳ್ ಅರುಮ್ ಕುಲೈಯ ಕುವಲಯತ್ತೇ

ಮಾರನ್ ಪಣಿತ್ತ ಮರೈ ಉಣರ್ದೋನೈ ಮದಿಯಿಲೇನ್

ತೇಱುಂಪಡಿ ಎನ್ ಮನಂ ಪುಗುಂದಾನೈ ದಿಶೈ ಅನೈತ್ತುಂ

ಏಱುಂ ಗುಣನೈ ಇರಾಮಾನುಶನೈ ಇಱೈಞ್ಜಿನಮೇ

ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ದಯಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಮತ್ತು ಧ್ರವಿದ (ತಮಿಳು) ವೇದಂ ಎಂದು ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ ಆರು ಬಾಹ್ಯ ಮಠಗಳನ್ನು (ವೇದವನ್ನು ನಂಬದ) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಅಂತಹ ತಿರುವನ್ನು ಕಲಿತು ತಿಳಿದ ರಾಮಾನುಜರು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕರುಣಾಮಯವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ನಾನು ಸಹ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ [ಆ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದಿನ ಪಾಸುರಂನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ]. ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡಿರುವ ಮಂಗಳಕರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇಂತಹ ರಾಮಾನುಜರಿಗೆ ನಾವು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಲವತ್ತೇಳನೇ ಪಾಸುರಂ. ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಅವರು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಎಂಪೆರುಮಾನ್‌ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿರುಚಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ (ಎಂಪೆರುಮಾನ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ). ಅಂತಹ ರಾಮಾನುಜರು ತನಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಅಮುದನಾರರು ತನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇಱೈಞ್ಜಪ್ಪಡುಂ ಪರನ್  ಈಶನ್  ಅರಂಗನ್  ಎನ್ಱು  ಇವ್ವುಲಗತ್ತು

ಅಱಂ ಶೆಪ್ಪುಂ ಅಣ್ಣಲ್ ಇರಾಮಾನುಶನ್ ಎನ್ ಅರುವಿನೈಯಿನ್

ತೀಱಂ ಶೆಱ್ಱು  ಇರವುಂ ಪಗಲುಮ್ ವಿಡಾದು  ಎಂದನ್ ಶಿಂದೈಯುಳ್ಳೇ

ನಿಱೈನ್ದು ಒಪ್ಪು ಅಱ ಇರುಂದಾನ್ ಎನಕ್ಕು ಅರುಮ್ ನಿಗರ್  ಇಲ್ಲೈಯೇ

ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಒಬ್ಬನೇ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಮಾತ್ಮನು ಎಂಬ ಸತ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ರಾಮಾನುಜರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ಅಂತಹ ರಾಮಾನುಜನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು, ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸ್ಥಳ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗದ ಪಾಪಗಳ ಮೂಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು. ಅವನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ನಲವತ್ತೆಂಟನೇ ಪಾಸುರಂ. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಮಾನುಜರು, ಅಮುದನಾರರು ರಾಮಾನುಜರನ್ನು ತೊರೆದರೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಈ ಸಂತೋಷವು ಅವನಿಗೆ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾ, ಅಮುಧನಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ದೀನತೆಗೆ ಆಶ್ರಯವು ರಾಮಾನುಜರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ರಾಮಾನುಜರ ಕರುಣೆಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಲು ಅವನ ದಯೆಯು ಅವನ ದೈನ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.

ನಿಗರ್ ಇನ್ಱಿ ನಿನ್ಱ ಎನ್ ನೀಶದೈಕ್ಕು ನಿಂ ಅರುಳಿನ್ ಕಣ್ ಅನ್ಱಿಪ್

ಪುಗಲ್ ಒನ್ಱುಂ ಇಲ್ಲೈ ಅರುಟ್ಕುಂ ಅಃದೇ ಪುಗಲ್ ಪುನಮೈಯಿಲೋರ್

ಪಗರುಂ ಪೆರುಮಾಯ್ ಇರಾಮಾನುಶ ಇನಿ ನಾಮ್ ಪೞುದೇ

ಅಗಲುಮ್ ಪೊರುಳ್ ಎನ್ ಪಯನ್  ಇರುವೋಮುಕ್ಕುಂ ಆನ ಪಿನ್ನೇ

ಸಮಾನಾಂತರಗಳಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ದೀನತೆಗೆ, ಆ ದೀನತೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಗಿಂತ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ. ಆ ಕೃಪೆಗೂ ನೀಚರು ಮಾತ್ರ ಗ್ರಾಹಕರು. ಆದುದರಿಂದ ನನ್ನ ದೀನತೆಯ ಹೊರತಾಗಿ [ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಗೆ] ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲದವರಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರಾಮಾನುಜ! ಇದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾಗಲು ಇರುವ ಕಾರಣವೇನು?

ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಪಾಸುರಂ. ರಾಮಾನುಜರ ಅವತಾರದ ನಂತರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ದೊರೆತ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆನದು ಸೆಮ್ಮೈ ಅಱನೆರಿ ಪೊಯ್ಮ್ಮೈ ಅಱು ಸಮಯಂ

ಪೋನದು  ಪೊನ್ಱಿ  ಇಱಂದದು  ವೆಂ ಕಲಿ ಪೂಂಗಮಲತ್

ತೇನ್  ನದಿ ಪಾಯ್ ವಯಲ್  ತೆನ್ ಅರಂಗನ್  ಕ್ೞಲ್ ಶೆನ್ನಿ ವೈತ್ತುತ್

ತಾನ್ ಅದಿಲ್ ಮನ್ನುಂ  ಇರಾಮಾನುಶನ್ ಇತ್ ತಲತ್ತು ಉದಿತ್ತೇ

ಶ್ರೀರಂಗಂನಲ್ಲಿನ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸಲು ನೀರಿನಂತೆ ಅರಳಿದ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಜೇನುತುಪ್ಪವು ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀರಂಗಂನ ದೊಡ್ಡ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅವತರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಮೊದಲು ಪೀಡಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವು ಈಗ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ; ವೇದಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ಆರು ಸುಳ್ಳು ತತ್ವಗಳು ನಾಶವಾದವು; ಕ್ರೂರ ಕಲಿಯೂ ನಾಶವಾಯಿತು.

ಐವತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಂ. ರಾಮಾನುಜರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ತನಗಿರುವ ಗಾಢವಾದ ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಉದಿಪ್ಪನ  ಉತ್ತಮರ್  ಸಿಂದೈಯುಳ್  ಒನ್ನಲರ್ ನೆಂಜಂ  ಅಂಜಿಕ್

ಕೊದಿತ್ತಿಡ ಮಾಱಿ ನಡಪ್ಪನ ಕೊಳ್ಳೈ ವನ್ ಕುಱ್ಱಂ ಎಲ್ಲಾಮ್

ಪದಿತ್ತ ಎನ್ ಪುಣ್ ಕವಿಪ್  ಪಾ ಇನಮ್  ಪೂಣ್ಡನ ಪಾವು ತೊಲ್ ಶೀರ್

ಎದಿತ್ ತಲೈ ನಾದನ್ ಇರಾಮಾನುಶನ್ ತನ್ ಇಣೈ ಅಡಿಯೇ  

ಪ್ರಾಕೃತಿಕವೂ, ಪುರಾತನವೂ, ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿರುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಆದ ಮಂಗಳಕರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಅವರ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳು ಪರಮ ಅರ್ಹ ಜನರ ದಿವ್ಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅವರು [ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಅವರ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳು] ವೇದಗಳನ್ನು ನಂಬದವರ ಮತ್ತು ವೇದಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುವವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ [ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮತ್ತು ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೆಟ್ಟವರು]. ಅವರು, ಹೇರಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ನನ್ನಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅನುವಾದ : ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-41-50-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org                   

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 2.6.5 – pichchach chiRu peeli

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

pichchach chiRu peelich chamaN kuNdar mudhalAyOr
vichchaikkiRai ennum avviRaiyaip paNiyAdhE
kachchik kidandhavanUr kadalmallaith thalasayanam
nachchith thozhuvArai nachchu endhan nannenjE!

Word-by-Word meanings

pichcham – bunch of peacock wings
siRu – small
peeli – having peacock feather
samaN guNdar – the lowly amaNas (jainas)
mudhalAyOr – et al
vichchaikku – for all knowledge
iRai ennum – will have someone as the controller;
avviRaiyai – such person who is established by them
paNiyAdhu – without surrendering unto

(for the sake of devotees)
kachchi – in thiruvehkA
kidandhavan – one who is mercifully reclining in
Ur – the abode (where emperumAn arrived for the sake of his devotee, puNdarIka)
kadal mallaith thala sayanam – (mercifully reclining) in sthalasayanam in thirukkadalmallai
nachchi – desiring
thozhuvArai – those who worship
endhan – my
nenjE – Oh mind!
nachchu – (you too) desire and worship

Simple translation

People such as the lowly amaNas having bunch of peacock wings and small peacock feather, have someone as the controller for acquiring knowledge. Oh my mind! You desire and worship those who desire and worship one who is mercifully reclining in thiruvehkA and is doing the same in stahalasayanam in thirukkadalmallai, without surrendering unto such controllers of other groups.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

pichchach chiRu peeli samaN kuNdar – Assuming the form of favourable persons (devotees) such as holding a bunch of peacock wings and holding a peacock feather branch in another hand, they will make people think “How righteous are these people!”

samaN kuNdar – The lowly people who have taken up the amaNa philosophy. kuNdu – deep. Indicates the depth of lowliness. The lowly persons who reject vEdham.

mudhalAyOr – Others starting with them. Here AzhwAr is referring to baudhdhas and lOkAyathas.

vichchaikku iRai ennum – While they reject bhagavAn who is revealed exclusively and fully through vEdham, they will imagine a new lord who is omniscient; now, they will have to search for authentic scriptures to prove that lord is indeed omniscient; they will try to prove that with their own words; subsequently the unauthentic nature of such works will be exposed; in this manner, they will have someone as the controller of knowledge.

avviRaiyaip paNiyAdhE – AzhwAr is saying avviRai (that god) keeping his face away from them [showing dislike].

paNiyAdhE – Not surrendering unto him [their lord] and following him, considering them to be trustworthy.

kachchi … – For the sake of his devotees, emperumAn reclined in thiruvehkA in opposite direction and having the opposite hand as head rest. thirukkadalmallai is the abode where he is mercifully reclining on the ground for the sake of his devotee, puNdarIka. The abode which is considered by bhagavAn as the ultimate destination.

nachchith thozhuvArai – Instead of worshipping as a duty while having the mind elsewhere, those who consider the result of their desire is to worship him. Show friendship towards those who worship thirukkadalmallai considering the greatness of such worship.

endhan nal nenjE – [Oh mind!] I am telling this due to my desire. I need not tell this to you who have greater desire towards him irrespective of my instruction. Am I showing the path to you who shows me the path? SrI vishNu purANam 6.7.28 “mana Eva manushyANAm kAraNam bandha mOkshayO:” (mind is the main reason for a man’s bondage and liberation).

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

रामानुस नूट्रन्ददि (रामानुज नूत्तन्दादि) – सरल व्याख्या – पाशुर 11 से 20

Published by:

श्री: श्रीमते शठकोपाय नम: श्रीमते रामानुजाय नम: श्रीमत् वरवरमुनये नम:

रामानुस नूट्रन्दादि (रामानुज नूत्तन्दादि) – सरल व्याख्या

<< पाशुर 1 से 10

पाशूर ११: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं कि जिन्होंने श्रीरामानुज स्वामीजी (जो श्रीयोगीवाहन

स्वामीजी के दिव्य चरणों को अपने सरपर पहनते थे) की  शरण लिए हैं वें उनके महानता की 

विषय पर अधिक नहीं कह सकते हैं।

सीरिय नान्मऱैच् चेम्पोरुळ् सेन्दमिळाल् अळित्त

पार् इयलुम् पुगळ्प् पाण् पेरुमाळ् चरणाम् पडुमत्

तार् इयल् सेन्नि इरामानुसन् तन्नैच् चार्न्दवर् तम्

कारिय वण्मै एन्नाल् सोल्लोणादु इक्कडल् इडत्ते

चारों वेदों के श्रेष्ठ अर्थों का सुंदर द्राविड़ी गाथाओं से विवरण करनेवाले और सारे भूमंडल पर

फैले हुए यशवाले श्रीयोगीवाहन स्वामीजी के चरणारविन्दों से अलंकृत मस्तकवाले श्रीरामानुज

स्वामीजी के आश्रय में रहनेवाले महात्माओं के विलक्षण अनुष्ठान का वर्णन, सागरपरिवृत इस

भूमंडल में मुझसे नहीं किया जा सकता। अर्थात् श्रीरामानुज स्वामीजी के भक्तों का आचरण इतना

श्रेष्ठ रहता है कि इस विशाल भूतलपर ऐसा दूसरा कोई नहीं मिल सकता और उसका पूरा वर्णन

भी कोई नहीं कर सकता |

पाशूर १२: श्रीरंगामृत स्वामीजी यह प्रश्न करते हैं कि जो श्रीरामानुज स्वामीजी (जो श्रीभक्तिसार

स्वामीजी के चरण कमलों में निवास करते थे) कि पूजा करते हैं क्या वें उनके प्रति स्नेह कर

सकते हैं।

इडम् कोण्ड कीर्त्ति मळिसैक्कु इऱैवन् इणै अडिप्पोदु

अडन्गुम् इदयत्तु इरामानुसन् अम् पोऱ्पादम् एन्ऱुम्

कडम् कोण्डु इरैन्जुम् तिरु मुनिवर्क्कु अन्ऱि कादल् सेय्यात्

तिडम् कोण्ड ग्यानियर्क्के अडियेन् अन्बु सेय्वदुवे 

सारे भूमंडल पर व्याप्त यशवाले श्री भक्तिसार आळ्वार् के उभय पादारविन्दों का, अपने मन में

सुदृढ़ ध्यान करनेवाले श्रीरामानुज स्वामीजी के मनोहर श्रीपादों को ही जो लोग अपने स्वरूपानुसुप

भाग्य मानकर उनका आश्रय लेते हैं, ऐसे उनको छोड़कर दूसरे में भक्ति न करनेवाले दृढ

अध्यवसाययुक्त ज्ञानियों का ही मैं भक्त रहूंगा।

पाशूर १३: हमारा एक मात्र लक्ष्य श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य चरण कमल हीं हैं जिनकी

श्रीभक्तांघ्रिरेणु स्वामीजी के दिव्य चरण कमलों को छोड़ और कुछ भी अभिलाषा नहीं हैं।

सेय्युम् पसुम् तुळबत् तोळिल् मालैयुम् सेन्दमिळिल्

पेय्युम् मऱैत् तमिळ् मालैयुम् पेराद सीर् अरन्गत्तु

ऐयन् कळऱ्कु अणियुम् परन् ताळ् अन्ऱि आदरिया

मेय्यन् इरामानुसन् चरणे गदि वेऱु एनक्के

अपने से विरचित हरी तुलसी की अतिविलक्षण मालाओं तथा द्राविड़वेद कहलानेवाले (तिरुमालै व

तिरुप्पळ्ळियेळुच्चि नामक दो दिव्यप्रबंधरूपी) गाथामाला को नित्यसिद्ध कल्याणगुणवाले

श्रीरंगनाथ भगवान के पादारविन्दों में अर्पण करनेवाले भक्तांघ्रिरेणु स्वामीजी के चरणारविन्द के

सिवा दूसरी वस्तु का आदर न करनेवाले श्रीरामानुज स्वामीजी के पादारविन्द ही मेरी श्रेष्ठ गति

हैं। श्री भक्तांघ्रिरेणु नामक दिव्यसूरी ने श्रीरंगदिव्यधाम में नित्यनिवास करते हुए श्रीरंगनाथ

भगवन के पादारविन्दों में दो मालाओं को अर्पण किया; एक थी ताजी तुलसी व पुष्पों से बनी हुई

रमणीय माला; दूसरी दो विलक्षण द्राविड़ी गाथाओं से विरचित दिव्यप्रबंधमाला।

पाशूर १४: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं कि वों अन्य माध्यम से श्रेष्ठ लाभ प्राप्त करने स्वभाव से मुक्त हो गये क्योंकि वें श्रीरामानुज स्वामीजी को श्रीकुलशेखर आळ्वार् के प्रबन्धों कि स्तुति करनेवालों से अलग नहीं कर पाये।

कदिक्कुप् पदऱि वेम् कानमुम् कल्लुम् कडलुम् एल्लाम्

कोदिक्कत् तवम् सेय्युम् कोळ्गै अऱ्ऱेन् कोल्लि कावलन् सोल्

पदिक्कुम् कलैक् कवि पाडुम् पेरियवर् पादन्गळे

तुदिक्कुम् परमन् इरामानुसन् एन्नैच् चोर्विलने

श्री कुलशेखर आळ्वार्  से अनुगृहीत, शास्त्रवचनों से भरित (पेरुमाल् तिरुमोळि नामक) दिव्यप्रबंध

का गान करने मे निरत महात्माओं के पादों की ही स्तुति करनेवाले भगवान श्रीरामानुज

स्वामीजी मुझको कभी न छोड़ेंगे। अतः मैं सद्गति पाने की तीव्र इच्छा से अत्युष्ण वनों, पर्वतों

और् सागरों में खडा होकर तीक्ष्ण तपस्या करने की इच्छा नहीं करूंगा।

पाशूर १५: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं वें ऐसे जनों का सहवास नहीं करेंगे जो श्रीरामानुज

स्वामीजी के गुणों का अनुभव नहीं करते हैं,| जिन्होंने अपना मन श्रीविष्णुचित्त स्वामीजी के

चरणारविंद में लगाया हैं। वें कहते हैं अब उनके लिए कोई दीनता नही हैं।

सोराद कादल् पेरुम् सुळिप्पाल् तोल्लै मालै ओन्ऱुम्

पारादु अवनैप् पल्लाण्डु एन्ऱु काप्पिडुम् पान्मैयन् ताळ्

पेराद उळ्ळत्तु इरामानुसन् तन् पिऱन्गिय सीर्

सारा मनिसरैच् चेरेन् एनक्कु एन्न ताज़्ह्वु इनिये

क्षण क्षण बढ़नेवाले प्रेम-प्रवाह के परवश होने के कारण, भगवान के शाश्वत (समस्त दोष

विरोधित्व) स्वरूप का किंचित् भी ख्याल न करते हुए, उनका मंगळाशासन करने में निरत श्री

भट्टनाथ सूरी के श्रीपादों का ही निरन्तर ध्यान करनेवाले भगवान श्री रामानुज स्वामीजी के

दिव्यगुणों का जो अनुभव करना नहीं चाहते, ऐसे जनों का मैं सहवास नहीं करूंगा। यह है मेरा

दृढ़ अध्यवसाय। फिर मेरी कौन सी न्यूनता होगी?

पाशूर १६: श्रीरंगामृत स्वामीजी दयापूर्वक इस लोक के लिए जो लाभ श्रीरामानुज स्वामीजी ने

किया उसे लिखते हैं जो श्रीगोदाम्बाजी के दया के पात्र हैं और जो उन्को प्रिय हैं।

ताळ्वु ओन्ऱु इल्ला मऱै ताळ्न्दु तल मुळुदुम् कलिये

आळ्गिन्ऱ नाळ् वन्दु अळित्तवन् काण्मिन् अरन्गर् मौलि

सूळ्गिन्ऱ मालैयैच् चूडिक् कोडुत्तवळ् तोल् अरुळाल्

वाळ्गिन्ऱ वळ्ळल् इरामानुसन् एन्नुम् मा मुनिये

श्रीरंगनाथ भगवान के दिव्य सिरपर धारण करने योग्य पुष्प माला को, पहले अपने सिर पर

धारण कर सुगंधित बना देनेवाली श्रीगोदादेवी की निर्हेतुक कृपा से वृद्धि पानेवाले, परमोदार

भगवान श्रीरामानुज स्वामीजी ने, किसी प्रकार की न्यूनता से विरहित वेद जब क्षीण होने लगे

और कलि का अंधकार ही भूतल पर सर्वत्र खूब फैल गया, ऐसी अवस्था में यहां अवतार लेकर(

उन वेदों का उद्धार पूर्वक) लोकों का रक्षण किया।

पाशूर १७: जो हमारे भगवान श्रीरामानुज स्वामीजी के चरण कमलों के शरण हो जाते हैं जो

श्रीपरकाल स्वामीजी को समर्पित हैं, घबराने पर भी कभी कोई बाधा में नहीं फसेंगें ।

मुनियार् तुयरन्गळ् मुन्दिलुम् इन्बन्गळ् मोय्त्तिडिनुम्

कनियार् मनम् कण्णमन्गै निन्रानै कलै परवुम्

तनि आनैयैत् तण् तमिळ् सेय्द नीलन् तनक्कु उलगिल्

इनियानै एन्गळ् इरामानुसनै वन्दु एय्दिनरे

सकल शास्त्र प्रतिपाद्य और विलक्षण मत्तगज के सदृक्ष, तिरुक्कण्णमङ्गै इत्यादि दिव्यदेशों में

विराजमान भगवान को लक्ष्यकर, संसार तापहर व परमभोग्य द्राविड दिव्यप्रबंध रचनेवाले श्री

(नीलन् नामक) परकाल स्वामीजी के भक्त हमारे नायक श्रीरामानुज स्वामीजी के आश्रय में

रहनेवाले महात्मालोग तापत्रयों से पीड़ित होते हुए भी दुःखी न होंगे और सुखसाधन मिलने पर

भी आनंद से मस्त न होंगे।

पाशूर १८: श्रीमधुरकवि स्वामीजी के दिव्य हृदय में श्रीशठकोप स्वामीजी वास करते हैं। श्रीरंगामृत

स्वामीजी कहते हैं कि श्रीरामानुज स्वामीजी बड़ी दयापूर्वक श्रीमधुरकवि स्वामीजी के गुणों को

समझाते हैं ताकि उनके संग में सभी जीवात्मा (चेतन) का उद्दार हो सके।

एय्दऱ्कु अरिय मऱैगळै आयिरम् इन्तमिळाल्

सेय्दऱ्कु उलगिल् वरुम् सडगोपनैच् चिन्दै उळ्ळे

पेय्दऱ्कु इसैयुम् पेरियवर् सीरै उयिर्गळ् एल्लाम्

उय्दऱ्कु उदवुम् इरामानुसन् एम् उऱुतुणैये

श्रीनम्माळ्वार् का अवतार बड़ी कृपा से वेदों का अर्थ कहने हेतु, जो समझने के लिये बहुत

कठिन हैं, हजार पाशूरों (सहस्रगीति के द्वारा) के माध्यम से ,ताकि बच्चे और महिलाओं को भी

सीखने हेतु हुआ। उन्हें शठकोपन भी कहते थे और वों जो वेदों का गलत अर्थ बतलाते थे उनके

दुश्मन थे। श्रीशठकोप स्वामीजी का अपने हृदय में ध्यान करनेवाले महात्मा मधुरकवि स्वामीजी

के (आचार्यनिष्ठा इत्यादि) शुभगुणों का प्रवचन करके समस्त संसारियों का उद्धार करनेवाले श्री

रामानुज स्वामीजी हमारे योग्य आश्रयदाता हैं।

पाशूर १९: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते कि श्रीरामानुज स्वामीजी जिन्होंने कहा कि श्रीशठकोप

स्वामीजी हीं मेरे लिये सब कुछ हैं, मेरे लिए परमभोग्य हैं।

उऱु पेरुम् सेल्वमुम् तन्दैयुम् तायुम् उयर् गुरुवुम्

वेऱि तरु पूमगळ् नादनुम् माऱन् विळन्गिय सीर्

नेऱि तरुम् सेन्दमिळ् आरणमे एन्ऱु इन् नीळ् निलत्तोर्

अऱिदर निन्ऱ इरामानुसन् एनक्कु आरमुदे

“अतिश्रेष्ठ महान धन, माता, पिता, सदाचार्य, और सुगंधि कमल पुष्प में अवतीर्ण श्री महालक्ष्मीजी

के साथ भगवान, ये सभी मेरे लिए श्रीशठकोप स्वामीजी से अनुगृहीत, भगवद्गुणों का प्रकाशक

श्रेष्ठद्राविड वेद ही है” सारे भूमंडल निवासियों को ऐसे अपना सुदृढ़ अध्यवसाय बतानेवाले

श्रीरामानुज स्वामीजी मेरे लिए परमभोग्य होते हैं।

पाशूर २०: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते कि श्रीरामानुज स्वामीजी, जो श्रीमन् नाथमुनि स्वामीजी का

ध्यान करते हैं, मेरे परम धन हैं।

आरप्पोळिल् तैन्कुरुहै प्पिरान्, अमुद त्तिरुवाय्

ईरत् तमिळिन् इसै उणर्न्दोर्गट्कु इनियवर् तम्

सीरैप् पयिन्ऱु उय्युम् सीलम् कोळ् नादमुनियै नेन्जाल्

वारिप् परुगुम् इरामानुसन् एन्दन् मानिदिये

चंदन वृक्षों के उपवनों से परिवृत सुंदर कुरुकापुरी में अवतीर्ण महोपकारक श्री शठकोप स्वामीजी

के अतिभोग्य मुखारविंद से भावावेशपूर्ण एवं अतिमधुर द्राविड़ श्री सूक्ति (तिरुवाय्मोळि) अवतीर्ण

हुआ| नाथमुनिगल में संगीत के साथ इस तिरुवाय्मोळि  को जानने वालों को ( गहरी भक्ति के साथ) समृद्ध बनाने का गुण था |  ऐसे श्रीमन् नाथमुनिका बड़ी इच्छा से  निरंतर ध्यान करनेवाले श्रीरामानुज स्वामीजी मेरे अक्षय निधि हैं।

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-11-20-simple/

अडियेन् केशव् रामानुज दास्

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – 10.7 – సెంజోల్

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

<< 10.1 – తాళతామరై

ఆళ్వారు త్వరగా పరమపదానికి చేరుకోవాలనుకున్నారు. భగవానుడు కూడా దానికి అంగీకరించారు. కానీ ఆళ్వారు యొక్క దివ్య తిరుమేనితో పాటు వారిని పరమపదానికి తీసుకువెళ్ళి అక్కడ కూడా ఆనందించాలని అనుకున్నాడు భగవానుడు. అది గమనించిన ఆళ్వారు భగవానుడికి అలా చేయవద్దని సలహా ఇవ్వగా చివరకు ఆతడు దానికి అంగీకరించారు. భగవానుడి శీల గుణాన్ని (సరళత) చూసి ఎంతో సంతృప్తి పడి, ఆ భావాన్ని ఈ పదిగములో ఆళ్వారు వెల్లడి చేస్తున్నారు.

మొదటి పాశురము: “భగవానుడు నా హృదయంలోకి ప్రవేశించి ‘నేను నీతో తిరువాయ్మొళిని పాడిస్తాను’ అని అన్నారు. నా పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమను చూడండి.  అతడిని సేవించే వాళ్ళారా! అతడి గుణాల సాగరములో మునిగిపోకండి”, అని ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు.

శెంజొఱ్కవిగాళ్‌! ఉయిర్కాత్తాట్చెయ్మిన్ తిరుమాలిరుంజోలై
వంజ క్కళ్వన్‌ మామాయన్‌  మాయక్కవియాయ్‌ వందు ఎన్‌
నెంజుం ఉయిరుం ఉళ్‌ కలందు  నిన్ఱార్‌ అఱియ వణ్ణం ఎన్‌
నెంజుం ఉయిరుం అవైయుండు తానేయాగి నిఱైందానే

తిరుమలలో ఉన్న భగవానుడికి అద్భుతమైన సుందర స్వరూపము, గుణాలు మొదలైనవి ఉంటాయి. అతడు ఎవరినైతే  దోచుకోవాలనుకుంటాడో, వారికి తెలియకుండానే సమస్థం దోచేస్తాడు. నాతో పాశురాలు పాడించాలని, తన చిలిపి చేష్ఠలతో నా యందు ఉండి, నా హృదయంలోకి ప్రవేశించి లక్ష్మికి కూడా తెలియకుండ నాలోనే ఉండి నన్ను నా హృదయాన్ని ఆవహించివేస్తూ  ఆనందించి అవాప్త సమాస్థ కాముడు అయ్యాడు. కపటము లేని శుద్దమైన పదాలతో పాటలు పాడగల మీరందరూ! మిమ్ములను మరియు మీ వస్తువుల అపహరణ కాకుండా కాపాడుకొని మీ వాక్కు సేవని అతడికి అందించే ప్రయత్నము చేయండి. భగవానుడిలో అనన్యప్రయోజనులుగా (కైంకర్యం తప్ప వేరే కోరిక లేనివారు) మునిగి ఉన్నవారు, తమను, తమ వస్తువులను అతడి అపహరణ నుండి తప్పించలేము అని సూచిస్తుంది.

రెండవ పాశురము:  తనతో కలిసిన తరువాత భగవానుడికి కలిగిన భాగ్యాన్ని గురించి తలచుకొని ఆళ్వారు ఆనందపడుతున్నారు.

తానేయాగి నిఱైందు ఎల్లా ఉలగుం ఉయిరుం తానేయాయ్‌
తానే యాన్‌ ఎన్నాన్‌ ఆగి తన్నై త్తానే తుదిత్తు ఎనక్కు
త్తేనే పాలే కన్నలే అముదే తిరుమాలిరుంజోలై
క్కోనే యాగి నిన్ఱొళిందాన్‌ ఎన్నై ముఱ్ఱుం ఉయిరుండే

అతడు అన్ని విధాలుగా నన్ను సంపూర్ణముగా ఆనందిస్తున్నాడు; అతడే ఆది మరియు అతడే అంతము; అతడే సమస్థ లోకాలు మరియు అతడే ఆ లోకాలలోని జీవులు కూడా [ప్రతిదీ అతని శరీరములోని భాగము]; అతడు ‘నేను’ అన్న జ్ఞానము యొక్క ఉనికి తెలియజేసే ఆది తత్వము; అతడు స్తుతించేవాడు, స్తుతించబడేవాడు; తేనె, పాలు, తీపి, మధువు మరియు అనేక వస్తువులలో ‘రుచి’ గా ఉండి, ఇవాన్నీ నాకు వెల్లడి చేస్తూ, ఎక్కడికీ వెళ్ళకుండా అతడు తిరుమాలిరుంజోలైలో దయతో నివాసుడై ఉన్నాడు. అంటే అతడు ఆనందించేవాడు మరియు ఆనందింపజేసేవాడు అని సూచిస్తుంది.

మూడవ పాశురము: ప్రతి నిమిషము తన పట్ల పెరుగుతున్న అంతులేని భగవానుడి ఆప్యాయతను ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు.

ఎన్నై ముఱ్ఱుం ఉయిరుండు ఎన్‌ మాయ ఆక్కై ఇదనుళ్‌ పుక్కు
ఎన్నై ముఱ్ఱుం  తానేయాయ్‌ నిన్ఱ మాయ అమ్మాన్‌ శేర్‌
తెన్నన్‌ తిరుమాలిరుంజోలై తిశై కై కూప్పి చ్చేర్ న్ద యాన్
ఇన్నుం పోవేనేకొలో? ఎన్గొల్‌ అమ్మాన్‌ తిరువరుళే

అన్ని విధాలుగా నా ఆత్మను ఆస్వాదిస్తూ, అజ్ఞానము మొదలైన వాటికి కారణమైన నా శరీరంలోకి భగవానుడు ప్రవేశించి, నన్ను మరియు నా శరీరాన్నినియంత్రిస్తూ,  అద్భుతమైన గుణాలు మరియు అద్భుతమైన లీలలు చేయు నిరహేతుక భగవానుడిగా దక్షిణ దిశలో ఉన్న ప్రశంసనీయమైన తిరుమలపై నివాసుడై ఉన్నాడు; దాసుడిగా నేను ఆ దివ్యదేశానికి చేరుకున్నాను; ఆ స్థితిని పొందిన తరువాత, సముచితమైన ప్రదేశము ఇంకేదో ఉందని ఇంకెక్కడికైన వెళతామా? నిరపేక్షుడైన నా భగవానుడి ప్రేమ ఎంత గొప్పది? ఎన్నో అనుగ్రహాలున్నట్లు, తాను అనుగ్రహిస్తున్నట్లు నిలబడి ఉన్నాడని సూచిస్తుంది. ‘తెన్నన్’ –  ఆ ప్రాంతపు రాజు అని అర్థము.

నాలుగవ పాశురము: ఆళ్వారుతో ఆనందించగల తన నివాసమైన తిరుమల పట్ల, తన శరీరము పట్ల భగవానుడికి ఉన్న ప్రేమను ఆళ్వారు దయతో వివరిస్తున్నారు.

ఎన్గొల్‌ అమ్మాన్‌ తిరువరుళ్గళ్‌? ఉలగుం ఉయిరుం తానేయాయ్‌
నంగెన్నుడలం కైవిడాన్ ఞాలత్తూడే నడందుళక్కి
తెంకోళ్‌ తిశైక్కు త్తిలదమాయ్‌ నిన్ఱ తిరుమాలిరుంజోలై
నంగళ్‌ కున్ఱం కైవిడాన్‌ నణ్ఞా అశురర్‌ నలియవే

సమస్థ లోకాలకు, సమస్థ జీవరాశులకు సర్వకారకుడిగా ఉన్న భగవానుడు, అతడి పట్ల ఆసక్తి లేని అసుర ప్రవృత్తి ఉన్న వాళ్ళని నాశనం చేసి, ఈ భూమిపైన తన పాదము మోపి నడయాడాడు; మనలాంటి వారు ఆనందించేలా, దక్షిణ దిశలో శిఖామణి అయిన తిరుమాలిరుంజోలై అనే దివ్య మలైను (కొండను) అతను విడువడు; ఖచ్చితంగా అతడు నా ఈ దేహాన్ని విడువడు. భగవానుడు సౌశీల్యతతో మనకు అన్ని అనుగ్రహాలు ప్రసాదిస్తారు.

ఐదవ పాశురము: “భగవానుడు నాతో ఐక్యమై, నా నోటి నుండి తిరువాయ్మొళి విన్నాడు. తిరువాయ్మొళిని విన్నప్పుడు పొంగిపొరలుతూ అంతులేని పరమానందముతో నిత్యసూరులలా మరియు ముక్తాత్మలులా పాడుతూ ఆతడు తల ఊపుతున్నారు” అని ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు.

నణ్ణా అశురర్‌ నలివెయ్ద నల్ల అమరర్‌ పొలివెయ్ద
ఎణ్ణాదనగళ్‌ ఎణ్ణుం నన్మునివర్‌ ఇన్నం తలైశిఱప్ప
పణ్ణార్‌ పాడల్‌ ఇంకవిగళ్‌ యానాయ్‌ త్తన్నై త్తాన్‌ పాడి
తెన్నావెన్నుం ఎన్నమ్మాన్‌ తిరుమాలిరుంజోలైయానే

భగవానుడిని పొందాలని ఆశించి భక్తి మార్గములో నడిచే గొప్ప వ్యక్తులకు ఐశ్వర్యము, భక్తి, పరమానందము పొందాలి.  అవాప్త సమస్థ కాముడైన భగవానుడి గుణాలను ధ్యానించే గొప్ప భక్తులకు అడ్డంకులుగా ఉన్న రాక్షసులు (భగవానుడిని చేరుకోవాలని ఆశించనివారు) నశించాలి. అటువంటి భగవానుడు, తిరుమారుంజోలైలో నిలబడి ఉన్న ఆ స్వామి, ఈ మధురమైన పద్యాలకు సంగీతాన్ని కూర్చి నా ద్వారా పాడించారు; తన తలను ఊపుతూ ఈ పాశురములను పాడారు.

ఆరవ పాశురము:  “శ్రియః పతి అయిన భగవానుడు నన్ను ఏలాలన్న ఆతృతతో  ఎంతో దయతో తిరుమలలో కొలువై ఉన్నాడు”, అని ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు.

తిరుమాలిరుంజోలైయానే ఆగి చ్చెళుమూమూవులగుం తన్‌
ఒరుమా వయిఱ్ఱినుళ్ళే వైత్తు ఊళి ఊళి తలైయళిక్కుం
తిరుమాల్‌ ఎన్నై ఆళుమాల్‌ శివనుం పిరమనుం కాణాదు
అరుమాల్‌ ఎయ్ది అడి పరవ అరుళై ఈంద అమ్మానే

బ్రహ్మ రుద్రులు  భగవానుడుని చూడలేక, సాధించడనికి కష్టమైన అతడి దివ్య పాదాలను ఎంతో గొప్ప భక్తితో స్తుతించారు, వారి కోరికను దయతో భగవానుడు నెరవేర్చాడు; సర్వోత్తముడైన అటువంటి భగవానుడు ప్రతి కల్పంలో, విరుద్ధమైన అంశాలను ఏకం చేసే ప్రత్యేకమైన నైపుణ్య సామర్థ్యం తో, ముల్లోకాలను తన దివ్య అదరములో ఒక ప్రత్యేక రీతిలో పదిలపరచుకొని రక్షిస్తాడు. శ్రియః పతిత్వం కలవాడు నా సేవను స్వీకరించాలన్న మొహతో తిరుమాలిరుంజోలైలో కొలువై ఉన్నాడు. ‘ఒరుమా’ చాలా తక్కువ, స్వల్పమైన (అతడి అదరములో) అని సూచిస్తుంది.

ఏడవ పాశురము: ఆళ్వారు తనకి కలిగిన ఫలితాలకు కారణమైన తిరుమలని  కీర్తిస్తున్నారు.

అరుళై ఈ ఎనమ్మానే ! ఎన్నుం ముక్కణ్‌ అమ్మానుం
తెరుళ్‌కొళ్‌ పిరమన్‌ అమ్మానుం  తేవర్కోనుం తేవరుం
ఇరుళ్గళ్‌ కడియుం మునివరుం ఏత్తుం అమ్మాన్‌ తిరుమలై
మరుళ్గళ్‌ కడియుం మణిమలై తిరుమాలిరుంజోలై మలైయే

జ్ఞానము మొదలైన లక్షణాలను కలిగి ఉండి సృష్టికర్త అని పేరుగాంచిన బ్రహ్మ, దేవతలను నియంత్రించు ఇంద్రుడు, పూరాణాల రూపంలో ఉపదేశాలను ఇస్తూ చీకటిని తొలగించగల దేవతలు మరియు మహా ఋషులు, జ్ఞానము మొదలైన లక్షణాలను కలిగి ఉన్న త్రినేత్రుడు కూడా,” ఓ స్వామీ! మీ దయ చూపించుము” అని భగవానుడిని ప్రార్థించారు. అటువంటి భగవానుడి దివ్య నివాసమైన  ఆ దివ్య కొండ, మన లక్ష్యానికి అడ్డంకులైన అవిధ్య, అజ్ఞానములను, మన భ్రమలను, తికమకలను తొలగించగలదు. అత్యుత్తమ ఆనందాన్ని అనుగ్రహించేదిగా కీర్తిగాంచినది ఆ తిరుమాలిరుంజోలై.

ఎనిమిదవ పాశురము:  “తిరుమలతో మొదలు పెట్టి మిగిలిన దేవాలయాల పట్ల ఉన్న కోరికలన్నీ నా అవయవాల వైపు భగవానుడిచే చూపించబడుతున్నాయి, ఒక్క క్షణం కూడా నా నుండి వేరు కావడం లేదు; ఎంతటి అద్భుతమైన స్థితి ఇది!”, అని ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు.

తిరుమాలిరుంజోలై మలైయే తిరుప్పాఱ్కడలే ఎన్‌ తలైయే
తిరుమాల్‌ వైగుందమే  తణ్‌ తిరువేంగడమే ఎనదుడలే
అరుమా మాయత్తెనదుయిరే మనమే వాక్కే కరుమమే
ఒరుమా నొడియుం పిరియాన్‌ ఎన్‌ ఊళి ముదల్వన్‌ ఒరువనే

కాలముచేత నియంత్రించబడే అన్ని తత్వాలకు కారణభూతుడైన భగవానుడు, నన్ను పొందాలనే కారణంతో, తిరుమాలిరుంజోలై కొండ, క్షీరసాగరము, నా శిరస్సు,   “శ్రియాసార్ధం” అని చెప్పినట్లుగా శ్రియః పతిగా నివసిస్తున్న పరమపదము,   ఉత్తేజింపజేసే పెరియ తిరుమల, నా దేహము, నా ఆత్మ, అద్భుతమైన ప్రకృతి, నా మనస్సు, వాక్కు, క్రియలను ఒక్క అణు క్షణము కూడా విడువడంలేదు. ఎంతటి వైశిస్ట్యం కలవాడు అతడు!  ‘ఏ కారములు’ (చివరికి ‘ఏ’ ఉన్న పొడవైన అక్షరాలు), గణనను సూచిస్తాయి. లేదా ప్రతి దానినీ అతడు ఎంతగా ఇష్టపడుతున్నాడో సూచిస్తుంది.

తొమ్మిదవ పాశురము: “తిరుమల ద్వారా మనకి ఈ సంపద అంతా ఫలించినది; అందువల్ల, ఈ తిరుమలని వదలకూడదు” అని ఆళ్వారు తమ దివ్య హృదయంతో చెప్పుకుంటున్నారు; ఆళ్వారిని తన దేహముతో సహా పరమపదానికి తీసుకెళ్లాలనే భగవానుడి కోరికను చూసిన ఆళ్వారు “త్యజించ బడవలసిన ఈ శరీరాన్ని తొలగించి నన్ను పరమపదానికి నీవు తీసుకు వెళ్లాలి”, అని ఆళ్వారు భగవానుడి ప్రార్థిస్తున్నారు.

ఊళి ముదల్వన్‌ ఒరువనే ఎన్నుం ఒరువన్‌ ఉలగెల్లాం
ఊళి దోఱుం తన్నుళ్ళే పడైత్తు  కాత్తు క్కెడుత్తుళలుం
ఆళి వణ్ణన్‌ ఎన్‌ అమ్మాన్‌  అందణ్‌ తిరుమాలిరుంజోలై
వాళి మనమే! కై విడేల్‌ ఉడలుం ఉయిరుం మంగవొట్టే

ఓ హృదయమా! మనము ఒకనాడు వదలివేసే మన ఈ శరీరము, ప్రాణాధార వాయువు నశ్వరమైయ్యే లోపల, శక్తిని కలుగజేయు. అందమైన తిరుమాలిరుంజోలైలో నివాసుడై ఉంటున్న మన నిత్య సంబంధి అయిన భగవానుడికి దగ్గరగా వెళ్లి శరణాగతులై పోవాలి.  “ఎకమేవా” అన్న కారణ వాక్యములలో చెప్పినట్లుగా, సమయ నియంత్రణలో ఉన్న అన్ని తత్వాలకు అశిష్థ ఏకైక కారణభూతుడు అతడు; అనంతుడైన అతడు తన నిత్యకృత్యముగా తన దివ్య సంకల్పముతో  అన్ని కాలాలలో సమస్థ లోకాల సృష్టి, లయ, స్థితులను నిర్వహిస్తూ ఉంటారు. మన కార్యము సంపూర్ణమైయ్యే వరకు ఆతడిని వదిపెట్టవద్దు. మీరు ఈ దివ్య కొండకు శరణాగతి చేయుట ద్వారా దీర్ఘ కాలం జీవించాలి. “‘ఆళి వణ్ణన్’ కూడా  అనంతమైన పరమానందాన్ని కలుగజేయునది అతడి దివ్య స్వరూపము” అని సూచిస్తుంది.

పదవ పాశురము: భగవానుడిని ఆళ్వారు ప్రార్థించిన తరువాత కూడా, ఆళ్వారు యొక్క శరీరంపై ఉన్న ప్రీతి కారణంగా భగవానుడు ఆళ్వారు ప్రార్థనలను స్వీకరించలేదు; అందువల్ల ఇరవై నాలుగు తత్వాలతో తయారైన ప్రకృతి గురించి ఆళ్వారు భగవానుడికి తెలియజేసి, వాటి పట్ల ఎటువంటి కోరిక లేకుండా వాటిని వదులుకోవాలి, దయతో వాటిని తొలగించమని భగవానుడిని అభ్యర్థిస్తున్నారు.

మంగవొట్టు ఉన్ మామాయై తిరుమాలిరుంజోలై మేయ
నంగళ్‌ కోనే! యానే నీ ఆగి ఎన్నై అళిత్తానే!
పొంగైం పులనుం పొఱియైందుం  కరుమేందిరియం ఐంబూదం
ఇంగు ఇవ్వుయిరేయ్ పిరకిరుది మానాంగార మనంగళే

నా లాంటి వారికి స్వామిగా ఉండటం, మన మధ్య ఎటువంటి భేదము చూపకుండ ఉండి నన్ను రక్షిస్తూ తిరుమాలిరుంజోలైలో నిత్య నివాసమై ఉంటున్న ఓ భగవానుడా!  స్పర్శ ధ్వనులు, రూప  గంధములు, రుచులను వశము చేసుకునే కన్ను, చెవి, ముక్కు, నాలుక మరియు చర్మం వంటి  ఐదు కర్మేంద్రియాలు, ఐదు జ్ఞానేంద్రియములు, భూమి, నీరు, ఆకాశము,  వాయువు, అగ్ని వంటి శబ్దానికి నిలయమైన పంచ భూతములు, ఇంద్రియాలతో కూడి ఉన్న మన శరీరానికి కారణములు మరియు మన ఆత్మని ఈ సంసారంలో  బంధింపజేయడనికి మూల కారణములు, సృష్టిని ప్రోత్సహించే ‘మహాన్’, ‘అహంకారము’ని ప్రోత్సహించే అహం / బుద్ధి మరియు మనస్సుని ప్రోత్సహించే మన సంకల్ప కారణములు వంటి నీ ప్రకృతిని మరియు వాటి ప్రభావాలను నశ్వరం చేయడానికి నన్ను దయతో అనుమతింపుము.

పదకొండవ పాశురము: “ఈ పదిగము తిరుమల యొక్క ‘మహత్’ మరియు ‘అహంకారము’ విషయములను వివరించును”, అని ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు.

మానాంగార మనం కెడ ఐవర్‌ వంకైయర్‌ మంగ
తానాంగారమాయ్బుక్కు త్తానే తానే ఆనానై
తేనాంగార ప్పొళిల్‌ కురుగూర్‌ శడగోబన్‌ శొల్లాయిరత్తుళ్‌
మానాంగారత్తివై పత్తుం తిరుమాలిరుంజోలై మలైక్కే

మహన్, అహంకారము మరియు మనస్సు ద్వారా శరీరంతో సంబంధం కలిగి ఉన్న ఐదు ఇంద్రియాలు నాలో ప్రవేశించి నాలో భాగములైన వాటిని, ఎంతో కృపతో భగవానుడు నాశనం చేశారు; తుమ్మెదలు స్వేచ్ఛగా విహరించే  తోటలతో గర్వించదగిన ఆళ్వార్తిరునగరికి నాయకుడైన నమ్మాళ్వార్లు పాడిన వెయ్యి పాశురములలో, దయతో తిరుమాలిరుంజోలై కొండపై విశేషముగా ఈ పదిగాన్ని పాడారు; ఈ పదిగము ‘మహత్’ మరియు ‘అహంకారము’ అని సూచించబడే అవరోధాలపై కేంద్రీకృతమై ఉంది. ఈ పదిగాన్ని నేర్చుకున్నవారిని ‘మహత్’, ‘అహంకారము’ మొదలైన అడ్డంకులు సులువుగా విడిచి వెళ్ళిపోతాయని సూచిస్తుంది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-10-7-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – 10.1 – తాళతామరై

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

<< 9.10 – మాలైనణ్ణి

ఆళ్వారు భగవానుడికి నిత్య కైంకర్యాన్ని చేయాలనుకున్నారు. కానీ వారు ఈ ప్రపంచంలో ఇక్కడ చేయలేనని గ్రహించి, పరమపదానికి అధిరోహించి అక్కడ శాశ్వత కైంకార్యం చేయాలనుకున్నారు. తిరుమోగూర్లోని కలామేగ ఎంబెరుమానుడు తన అడ్డంకులను తొలగించి పరమపదము వైపు నడిపించగలడని భావించారు. పరమప

ద మార్గములో తనకు తోడుగా ఉండాలని కోరుతూ ఆ భగవానుడికి శరణాగతి చేశారు.

మొదటి పాశురము:  “అడ్డంకులను నాశనం చేసే స్వభావం ఉన్న కాలమేగ భగవానుడు తప్పా ఇంకేక్కడా మనకి ఆశ్రయము లేదు”, అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

తాళ తామరై తడమణి వయల్‌ తిరుమోగూర్‌
నాళుం మేవి నన్గమర్ న్దు నిన్ఱు అశురరై త్తగర్కుం
తోళుం నాన్గుడై శురి కుళల్‌ కమల క్కణ్‌ కనివాయ్‌
కాళ మేగత్తె అన్ఱి మఱ్ఱొన్ఱిలం కదియే

దుష్ట శిక్షణకై కాలమేఘ పెరుమాళ్ళు పరమానందముతో ఎంతో తృప్తితో  బలమైన కాండం కలిగి ఉన్న తామర పువ్వుల సరస్సుల తో  ఉన్న తిరుమోగూర్లో నిత్య నివాసుడై  ఉన్నాడు. అతడు చతుర్భుజాలతో దట్టమైన ఉంగరాల శిరోజాలతో, కమలము వంటి నేత్రములతో, పగడము వంటి దివ్య అధర సౌందర్యముతో ఉన్నాడు. నల్లని మేఘము వంటి గొప్ప స్వరూపాన్ని కలిగి ఉన్న అతడు తప్పా మనకు ఇతర ఆశ్రయము, గమ్యము లేదు.

రెండవ పాశురము:  “పునరుజ్జీవింప చేసే భగవానుడి దివ్య పాదాలు తప్పా ఎప్పటికీ మనకు వేరే ఆశ్రయం లేదు. భగవానుడి దివ్య నామములు, భక్తులను ఆనందింపజేసి వారి అలసటను తీర్చి వారిని ఉద్ధరిస్తాయి, “, అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

ఇలంగది మఱ్ఱొన్ఱు ఎమ్మైక్కుం ఈన్‌ తణ్‌ తుళాయిన్‌
అలంగలంగణ్ణి ఆయిరం పేరుడై అమ్మాన్‌
నలంగొళ్‌ నాన్మఱై  వాణర్గళ్‌ వాళ్ తిరుమోగూర్‌
నలంగళల్ అవనడి నిళల్‌ తడమన్ఱి యామే

కాలమేఘ పెరుమాళ్ళకు అందమైన తిరుత్తుళాయ్ (తులసి) హారంతో దివ్యాలంకరణ చేయబడి ఉన్నది. వీస్తున్న గాలితో ఆ తులసీ హారము అటూ ఇటూ ఊగుతూ ఉన్నది. స్థిరంగా ఉన్న పుష్పాలు వాటి చల్లదనముతో మరింత అనుభవవించేలా ఉన్నవి; నిరపేక్షుడైన ఆ భగవానుడికి లెక్కలేనన్ని దివ్య నామములు ఉన్నాయి; దయ మరియు అనేక సుగుణాలు కలిగి ఉన్న చతుర్వేద పండితులు, నిత్యము ఆ భగవానుడి సేవలో ఉండి ఆతడి విశిష్ట గుణాలను అనుభవిస్తూ సుసంపన్నముగా జీవిస్తున్న  తిరుమోగూర్లో తానూ నివాసుడై ఉన్నాడు; అన్ని జన్మలలో, ఆతడి తిరువడి  తప్పా వేరే గమ్యం మనకు లేదు; మరో మాటలో చెప్పాలంటే, విలువైన పాద అందెలతో, దివ్య ఆభరణాలతో అలంకరింపబడిన అతడి దివ్య పాదాలను, అతడు  పక్షపాతము లేకుండా భక్తుల మధ్య చేరుకోవడానికి ఉపయోగించవచ్చు.

మూడవ పాశురము:  “మన దుఃఖాలన్నీ తొలగిపోయేలా, అన్ని శుభ లక్షణాలున్న సర్వేశ్వరుడు నివాసుడై ఉన్న తిరుమోగూర్కి మనందరమూ చేరుకుందాం; ఇదే ఉత్తమము”, అని ఆళ్వారు అంటున్నారు.

అన్ఱియాం ఒరు పుగలిడం ఇలం ఎన్ఱెన్ఱలఱ్ఱి
నిన్ఱు నాన్ముగన్‌ అరనొడు  తేవర్గళ్‌ నాడ
వెన్ఱు మూవులగళిత్తు ఉళల్వాన్‌ తిరుమోగూర్‌
నన్ఱు నాం ఇని నణుగుదుం నమదిడర్‌ కెడవే

“నీవు తప్పా మాకు వేరే ఆశ్రయం లేదు” అని పదే పదే ఆర్తితో ప్రార్థిస్తూ బలహీనులైన దేవలోక వాసులు, బ్రహ్మ మరియు రుద్రునితో చేరి నిలబడి భగవానుడిని ఆశ్రయించినట్లే, ఈ ముల్లోకాల శత్రువులపై గెలుపు పొందిన వాడు, సర్వరక్షకుడు అయిన వాడు నివాసుడై ఉన్న తిరుమోగూర్కి మనం అనన్యప్రయోజనులుగా చేరుకుందాం. మన మానసిక ఒత్తిడిని తొలగించుకుందాం.

నాలుగవ పాశురము:  “రండి, మన దుఃఖాలన్నీ తొలగిపోయేలా తిరుమోగూర్లో కొలువై ఉన్న భగవానుడికి శరణాగతి చేద్దాం”,  అని ఆళ్వారు శ్రీ వైష్ణవులను ఆహ్వానిస్తున్నారు.

ఇడర్‌ కెడ ఎమ్మై ప్పోందళియాయ్‌ ఎన్ఱెన్ఱేత్తి
శుడర్‌ కొళ్‌ శోదియై తేవరుం మునివరుం తొడర
పడర్‌ కొళ్‌ పాంబణై పళ్ళి కొళ్వాన్‌ తిరుమోగూర్‌
ఇడర్‌ కెడ అడి పరవుదుం తొండీర్‌! వమ్మినే

భగవానుడి స్పర్శ సంబంధం ఉన్నందున ఆ సర్పము మరింత విశాలముగా విస్తరించి, దివ్య సర్ప జాతికి చెందిన వాటిలా దివ్య సువాసనలు వెదజల్లుతూ, శీతలమైన, మృదువైన  దివ్య సర్ప శయ్యపై కృపతో శయనించి ఉన్న భగవానుడు, ప్రకాశవంతమైన స్వరూపము, దివ్య తేజస్సుని కలిగి ఉన్నాడు.  తమను తాము దేవతలము అని పొగుడుకుంటూ ఉన్న దేవతలు మరియు ఋషులు ఈ దివ్య స్వరూపాన్ని అనుసరిస్తూ, “శత్రు బాధలను తొలగించమని నిన్ను ఆశ్రయించిన మమ్మల్ని రక్షించుము” అని పదే పదే శరణాగతి చేశారు. ఆటువంటి భగవానుడు ఇప్పుడు తిరుమోగూర్ నివాసుడు. అతడికి శరణాగతి చేయాలని కోరుకునేవాళ్ళారా! దయచేసి రండి! ఆతడి దివ్య చరణాలను స్తుతిద్దాం.

ఐదవ పాశురము: “మనందరి పైన దయతో దిగివచ్చి తిరుమోగూర్లో నిలబడి ఉన్న భగవానుడికి శరణాగతి చేయడానికి రండి”  అని ఆళ్వారు పిలుస్తున్నారు.

తొండీర్‌! వమ్మిన్‌ నం శుడరొళి ఒరు తని ముదల్వన్‌
అండ మూవులగళందవన్‌  అణి తిరుమోగూర్‌
ఎణ్‌ దిశైయుం ఈన్‌ కరుంబొడు పొరుంజెన్నెల్‌ విళైయ
కొండ కోయిలై వలంజెయ్దు ఇంగాడుదుం కూత్తే

కోరిక ఉన్న వాళ్ళారా! రండి!  నిమిత్త కారణం, ఉపాదాన కారణం మరియు సహాయక కారణాలైన మూడు రకాల కారణాలకు మూల భూతుడు, అండాకారపు విశ్వాము యొక్క మూడు పొరలను కొలిచి స్వీకరించినవాడు,  అనంతంగా ప్రకాశించే ప్రకాశవంతమైన దివ్య స్వరూపముతో మనకి ఆనందింపజేసేవాడు, తీపి చెరకు పొలాలు మరియు పొడవైన ఎర్రటి వరి చేనులు అన్ని దిక్కులలో వ్యాపించి ఉన్న తిరుమోగూర్లోని ఆలయాన్ని తన నివాసంగా స్వీకరించాడు. ఇక్కడే ఈ భూమిపైనే, అలాంటి ఆలయానికి మనము ప్రదక్షిణలు చేసి, భక్తిలో మునిగి నాట్యము చేద్దాం, రండి!

ఆరవ పాశురము:  “మనము నమ్మ దగిన వాడు భగవానుడు. అతడి దివ్య పాదాలు తప్ప మనకు రక్షణ లేదు, ఆతడు మనపై కృపతో తిరుమోగూర్లో నిలబడి ఉన్నాడు”. అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

కూత్తన్‌ కోవలన్‌ కుదఱ్ఱు వల్లశురర్గళ్‌ కూఱ్ఱం
ఏత్తుం నంగట్కుం అమరర్కుం మునివర్కుం ఇన్బన్
వాయ్ త్త తణ్‌ పణై వళ వయల్‌ శూళ్ తిరుమోగూర్‌
ఆత్తన్‌ తామరై అడియన్ఱి మఱ్ఱిలం అరణే

పరమాత్మ ఒక నిపుణ నర్తకిలా అందంగా నడుస్తారు; రక్షణ అవసరమైన వారిని రక్షిస్తారు; మానవాళిని హింహపెట్టే కేశి, ధేనుకాసురుల వంటి శక్తి ఉన్న రాక్షసులకు మరణము వంటివాడు; కైంకర్యము తప్ప వేరే ఇతర ఇచ్ఛ లేకుండా అతడినే స్తుతించే మనకు, ఆయనను నిత్యమూ ఆస్వాదించే నిత్యసూరులకు మరియు ఋషులకు ఆతడు ఆనందదాయకుడు. అత్యంత విశ్వసనీయుడు అయిన ఆ భగవానుడి కమలము వంటి ఆ దివ్య పాదాలు తప్పా మనకు వేరే రక్షణ లేదు. ఆ భగవానుడే, చుట్టూ చల్లటి నీటి వనరులు మరియు అందమైన పొలాలు ఉన్న తిరుమోగూర్లో భక్తులు శరణాగతి చేయుటకై కొలువై ఉన్నాడు.

ఏడవ పాశురము:  “సర్వకారకుడైన సర్వేశ్వరుడు కొలువై ఉన్న తిరుమోగూర్ని చేరుకున్న తరువాత,  ఆతడు మమ్మల్ని రక్షించకుండా ఉండలేడు, మన బాధలన్నీ వెంటనే తొలగించబడతాయి”. అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

మఱ్ఱిలం అరణ్‌ వాన్‌ పెరుం పాళ్తని ముదలా
శుఱ్ఱుమ్ నీర్‌ పడైత్తు అదన్‌ వళి త్తొల్‌ ముని ముదలా
ముఱ్ఱుమ్ దేవరోడు ఉలగు శెయ్వాన్ తిరుమోగూర్‌
శుఱ్ఱి నాం వలంశెయ్య నం తుయర్‌ కెడుం కడిదే

భగవానుడికి అత్యున్నత గొప్పతనము, ప్రత్యేకత ఉంది. అతడు భౌతిక జగత్తులో సమస్థ ప్రభావాలను సృష్టించగల సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉన్నవాడు. ఆది తత్వముతో ప్రారంభమయ్యే ప్రతిదాన్ని, అన్నింటికీ కారణమైన నీరు, ఇతర దేవతలతో సహా సృష్టి ప్రక్రియ గురించి యోచించు బ్రహ్మను సృష్టించగల ప్రత్యేక సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉన్నవాడు అతడు; అతడికి తిరుమోగూర్లో ప్రదక్షిణలు వంటివి చేస్తే, ఒంటరితనము కారణంగా ఏర్పడిన మన బాధలు వెంటనే పోతాయి. అందువల్ల, మనకి వేరే రక్షణ లేదు.

ఎనిమిదవ పాశురము:  “తిరుమోగూర్లో దయతో నిలబడి ఉన్న దశరథుని వీర పుత్రుడికి మనము శరణాగతులైనప్పుడు, మన బాధలన్నీ మటుమాయమై పోతాయి”. అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

తుయర్‌ కెడుం కడిదడైందు వందు అడియవర్‌ తొళుమిన్‌
ఉయర్‌ కొళ్‌ శోలై ఒణ్‌ తడమణి యొళి తిరుమోగూర్‌
పెయర్గళ్‌ ఆయిరం ఉడైయ వల్లరక్కర్‌ పుక్కళుంద
దయరదన్‌ పెఱ్ఱ మరదగ మణి త్తడత్తినైయే

ఎత్తైన తోటలు, అరుదైన విశేష సరస్సులు అలంకరణగా కలిగి, వాటి వల్ల ప్రకాశిస్తున్న తిరుమోగూగుర్లో ఉన్న భగవానుడు, దశరథుని చేత గౌరవింపబడ్డాడు, పచ్చ (రత్నము) రత్న వర్ణము కలిగిన చెరువు లా ఉన్నాడు, లెక్కలేనన్ని బిరుదులు కలిగి ఉన్న అతి బలశాలులైన రాక్షసులను ముంచగల సామర్థ్యము ఉన్నవాడు; శ్రీ రామాయణం కిష్కింద కాండం 4.12లో  “గుణైర్దాస్యం ఉపాగతః” అని చెప్పినట్లు మీరందరూ ఇక్కడకు చేరుకుని ఆయనను ఆరాధించండి. మీ దుఃఖాలు మీ ప్రయత్నం లేకుండా సునాయాసంగా వెంటనే నాశనం అవుతాయి. ఉదాహరణకి,  ఆభరణంగా అలంకరించు కోగలిగిన మరదగ రత్నాన్ని విషాన్ని తొలగించేదుకు కూడా వాడతారు. అలాగే శత్రు నాశనము చేయగల భగవానుడు భక్తులకు ఆశ్రయం కూడా అనుగ్రహిస్తాడు.

తొమ్మిదవ పాశురము: తన రక్షణ కొరకై తిరుమోగూర్కి చేరుకున్న తరువాత తనకి కలిగిన ప్రయోజనం గురించి ఆళ్వారు తెలుపుతున్నారు.

మణిత్తడ త్తడి మలర్కణ్గళ్‌ పవళ చ్చెవ్వాయ్
అణిక్కొళ్‌ నాల్‌ తడందోళ్‌ తెయ్వం అశురరై ఎన్ఱుం
తుణిక్కుం వల్లరట్టన్‌ ఉఱై పొళిల్‌ తిరుమోగూర్‌
నణిత్తు నమ్ముడై నల్లరణ్‌ నాం అడైందనమే

పరిశుద్దమైన సరస్సు వంటి దివ్య పాదాలు, వికసించిన తామర పుష్పముల వంటి దివ్య నేత్రాలు, ఎర్రటి పగడము వంటి దివ్య అధరములు, సమస్థ ఆభరణాలతో అలంకరించబడటానికి అర్హతగల చతుర్భుజాలు కలిగి ఉన్నవాడు కాళమేఘ ఎంబెరుమానుడు. ఎల్లప్పుడూ రాక్షసులను చీల్చి ఛేదింగల  అతి బలవంతుడు, గర్వించదగినవాడు, ఆహ్లాదకరమైన తిరుమోగూర్లో నిత్య నివాసుడై ఉన్నాడు. అటువంటి విశిష్ట రక్షణ నివాసమైన తిరుమోగూర్ అతి దగ్గర్లో ఉంది; మనము అక్కడికి చేరుకున్నాము.

పదవ పాశురము:  “ఓ నా బందువులారా! సర్వరక్షకుడు అయిన భగవానుడు నివాసుడై ఉన్న తిరుమోగూర్ పట్ల ఆసక్తి పెంచుకోడి, దాని గురించి ధ్యానించండి, కీర్తిచండి”, అని ఆళ్వారు సమస్థ జనావళి కి తెలియజేస్తున్నారు.

నాం అడైంద నల్లరణ్‌ నమక్కెన్ఱు నల్లమరర్‌
తీమై శెయ్యుం వల్లశురరై  అంజి చ్చెన్ఱడైందాల్‌
కామ రూపం కొండు ఎళుదళిప్పాన్‌ తిరుమోగూర్‌
నామమే నవిన్ఱు ఎణ్ణుమిన్‌  ఏత్తుమిన్‌ నమర్గాళ్‌

గొప్ప గొప్ప విషయాలు తెలిసిన దేవతలు కూడా అతి బలశాలులైన అసురులకు భయపడి, “అతడు ఆశ్రిత వత్సలుడు, సర్వ రక్షకుడు” అని భావించి భగవానుడిని ఆశ్రయించినప్పుడు, అతడు ఆయా సమయ కాలముల బట్టి సముచిత స్వరూపాన్ని దాల్చి మనలను రక్షిస్తాడు. మనతో సంబంధం ఉన్న మీరందరూ! అటువంటి భగవానుడి నివాసమైన తిరుమోగూర్ యొక్క అద్భుతమైన కీర్తి గురించి ధ్యానించండి మరియు స్తుతించండి; ప్రేమతో ప్రశంసించండి. ‘కామ రూపము’ అనగా దేవతలకి అమృతాన్ని ఇవ్వడానికి మోహిని అవతారాంలో వచ్చిన భగవానుడి యొక్క స్త్రీ స్వరూపాన్ని సూచిస్తుంది.

పదకొండవ పాశురము:  “తిరుమోగూర్కి సమర్పించబడిన ఈ పదిగాన్ని ఇష్టపడేవారికి, వారి బాధలన్నీ తొలగింపబడతాయి”, అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

ఏత్తుమిన్‌ నమర్గాళ్‌ ఎన్ఱు తాన్‌ కుడమాడు
కూత్తనై కురుగూర్‌ చ్చడగోబన్‌ కుఱ్ఱేవల్గళ్‌
వాయ్ త్త ఆయిరత్తుళ్‌ ఇవై వణ్‌ తిరుమోగూర్ క్కు
ఈత్త పత్తివై ఏత్త వల్లార్కు ఇడర్ కెడుమే

ఆళ్వార్తిరునగరికి స్వామి అయిన నమ్మాళ్వార్లు, ఈ వెయ్యి పాశురములను రహస్య కైంకర్యముగా “నాకు సంబంధించిన వారందరు! నన్ను స్తుతించండి” అంటూ కుండలతో నాట్యమాడే ఆ నర్తకికి అందజేశారు; వాటిలో, ఈ పదిగము విశిష్టమైన తిరుమోగూర్కి సమర్పించబడింది. ప్రేమతో ఈ పదిగాన్ని సేవించగలిగిన వారి దుఃఖాలు తొలగుతాయి.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-10-1-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 2.6.4 – viNdArai

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

AzhwAr says “those who immerse in him meditating upon how emperumAn,though having the ability to destroy the enemies, is still reclining here thinking to accept them by reforming them to be favourable, are not just lords for myself but for my whole clan”.

pAsuram

viNdArai venRu Avi vilanguNNa melliyalAr
koNdAdum mallagalam azhalERa venjamaththuk
kaNdAraik kadalmallaith thalasayanaththu uRaivArai
koNdAdum nenjudaiyAr avar engaL kula dheyvamE

Word-by-Word meanings

viNdArai – enemies
venRu – destroyed (their)
Avi – body
vilangu – animals such as dogs, jackals etc
uNNa – to eat
mel iyalAr – tender natured women
koNdu – desirously
Adum – to embrace
mal – strong
agalam – (rAvaNa’s) chest
azhal – fire
ERa – to catch (and consume)
venjamaththu – in the cruel battle
kaNdArai – one who saw (to eliminate that fatigue)
kadal mallaith thala sayanaththu – one who is mercifully reclining in sthalasayanam in thirukkadalmallai
koNdAdum nejudaiyAr – those who are having in their heart and cherish that
avar – them
engaL kula dheyvam – are the lords for our clan

Simple translation

emperumAn saw that the enemies are destroyed and their bodies are eaten by dogs, jackals etc and that the strong chest of rAvaNa, which was desirously embraced by tender natured women, caught fire in the cruel battle; those who are having in their heart and cherish such emperumAn who is mercifully reclining in sthalasayanam in thirukkadalmallai, are the lords of our clan.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

viNdArai venRu – He will only defeat those who say as in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 36.11 “na namEyam” (even if I am split into two, I will not bow to someone; my body will only fall backward) even when given good advice. After killing vAli, building a bridge over the ocean, surrounding the town of lankA, limiting lankA inside its fort, sending angadhap perumAL thinking “will he become favourable?” and giving good advice through him, and after rAvaNa did not heed to any of that, SrI rAma destroyed all his soldiers in his presence, and as he came fighting unable to bear that, when he remained unarmed being humiliated by SrI rAma, as he returned the next day and requested “you can even kill me”, only then SrI rAma killed rAvaNa. He only kills the enemies. Where there is even a slight doubt of favourable attitude, he would surrender as said in SrI rAmAyaNam kishkindhA kANdam 4.19 “sugrIvam SaraNamgatha:” (SrI rAma surrendered to sugrIva) and in SrI rAmAyaNam kishkindhA kANdam 4.18 “sugrIvam nAtham ichchathi” (SrI rAma is desiring to have sugrIva as his lord).

perumAL (SrI rAma) said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 18.3 “na thyajEyam kathanchana”  (I don’t abandon by any means, those who befriend me) and in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 18.34 “Ethath vratham mama” (I won’t fail anyone who surrenders unto me. This is my vow). mahArAjar said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 17.27 “vadhyathAm” (Let vibhIshaNa be killed). bhattar explains here – both SrI rAma and sugrIva mahArAja are caring for those who are surrendered unto them.

Avi vilanguNNa – To have eagles and vultures feed on the life which they (demons) greatly cared for, he killed them. How was that done? As the birds and animals jumped on the bodies of the demons when they were almost dead, they took away the remaining life from the demons.

mel iyalAr … – On the chest which was nurtured by the pampering of tender women, which was never approached by fire just as dogs will fear wild beasts, same fire entered.

venjamaththu mal agalam azhal ERak kaNdavArai – Unlike rAvaNa who moved the princes [SrI rAma and lakshmaNa] away from sIthAp pirAtti with the help of evil persons through mischief and who came with the disguise of a favourable person and took away sIthAp pirAtti, perumAL fought in an honest battle; pirAtti said “rAvaNa! Your action does not befit brave persons”.

azhal ERak kaNdArai – As said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 111.82 “adhyavai nirbhayA lankAm pravishtA: sUryEraSmaya:” (Today, sun along with his rays, entered lankA fearlessly) – as rAvaNa was lying dead, maNdOdhari, his wife said “Sun’s rays are entering inside your regime” thinking that such act will wake him up (since sun would never enter lankA without fear when rAvaNa was alive). Making fire enter the chest of such respectable rAvaNa.

kadal mallaith thala sayanaththu uRaivArai – emperumAn is reclining thinking “only when one does not obey soft advice, one needs to be shown the stick”. Such emperumAn.

koNdAdum nenjudaiyAr – Those who become immersed in him thinking “With what expectation has he arrived here? Isn’t it for us?” as in thiruchchandha viruththam 63 “ninRirundhu vehkaNaik kidandhadhenna nIrmaiyE” (What a simplicity in standing, sitting and reclining in thiruvehkA!) [those who are like thirumazhisai AzhwAr].

engaL kula dheyvam – Our view is not limited to saying as in sthOthra rathnam 6 “kula dhaivatham thath pAdhAravindham” (the divine lotus feet of the lord for our clan) [We extend it up to his devotees being our lords].

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 2.6.3 – Enaththin uruvAgi

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

Enaththin uruvAgi nilamangai ezhil koNdAn
vAnaththil avar muRaiyAl magizhndhu Eththi valangoLLa
kAnaththin kadalmallaith thalasayanaththu uRaiginRa
gyAnaththin oLi uruvai ninaivAr en nAyagarE

Word-by-Word meanings

Enaththin uruvAgi – Being in the form of varAha
nilamangai – SrI bhUmippirAtti’s
ezhil – (without disturbing the) beauty
koNdAn – freed the connection (from the wall of the universe) and accepted
vAnaththil avar – dhEvathAs such as brahmA et al
muRaiyAl – as per their respective position
magizhndhu – being joyful
Eththi – praise
valam koLLa – to serve favourably
kAnaththin – forest (in the western side)
kadal – having ocean (in the eastern side)
mallai – in mallApuri
thala sayanaththu – in sthalasayanam
uRaiginRa – mercifully reclining
gyAnaththin oLi uruvai – one who has a luminous form revealing knowledge
ninaivAr – those who meditate upon
en – for me
nAyagar – will be lords

Simple translation

Being in the form of varAha, emperumAn freed the connection of SrI bhUmip pirAtti with the wall of the universe and accepted her; to be joyfully praised and served favourably by dhEvathAs such as brahmA et al as per their respective position, such emperumAn who has a luminous form revealing knowledge, is mercifully reclining in sthalasayanam in mallApuri having forest in the western side and ocean in the eastern side; those who meditate upon such emperumAn will be my lords.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

Enam … – Just as those, who would like to engage with their dear ones, would dress up the way as their dear ones would like, emperumAn accepted the form of varAha and hid his earlier form. Just as a king would decorate the bed room and get noticed by the main consorts, emperumAn showed the beauty in the form of mahAvarAha and accepted SrI bhUmip pirAtti’s beauty. Since earth, one of the forms of SrI bhUmip pirAtti, was consumed by the ocean, to rescue such earth, he accepted the form of varAha which will not retract from water and mud, uplifted the earth and protected the same. SrI bhUmip pirAtti was captivated by his great quality thinking “One who leads the assembly of nithyasUris has taken this form for my sake!” and lost her beauty to him.

vAnaththil avar – nithyasUris in paramapadham.

muRaiyAl magizhndhu Eththi – People here praise him thinking “this is good [for us]”, but those in parampadham praise him out of love.

muRaiyAl … – Wherever they go, they will praise in the proper manner. To praise and serve favourably in the manner it is done in paramapadham.

kAnaththu … – While SrI bhUmip pirAtti lost her beauty and the nithyasUris were praising, he ignored them and desired for the forest, matching the animal species he is born in. Matching the form of varAha, he desired the forest.

kadal mallaith thala sayanaththu – Those who are meditating about how bhagavAn is present here in advance to protect everyone thinking “We cannot wait until the deluge to protect them”.

gyAnaththin oLi uruvai – One who is an embodiment of gyAnam.

ninaivAr en nAyagarE – Instead of being one-sided love, they too will think “he (AzhwAr) has come here for us” as my lords. When we don’t become their servitors, we won’t serve anyone else too.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 2.6.2 – pArvaNNa – 2

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

When asked “Now, we have known as to who you don’t get along with; do you have any one with whom you fit well?” AzhwAr responds “We don’t care about their birth, conduct etc; they can be anyone; as long as they have this [devotion towards bhagavAn], they can rule over us”. Alternative view – When asked “We have understood how you deal with the unfavourable ones; now, tell us how you deal with the favourable ones” AzhwAr responds “I have no right to either think about them or not think to about them; they are the ones who have full right towards me”.

pAsuram

pArvaNNa madamangai pani nanmAmalark kizhaththi
nIrvaNNan mArvagaththil irukkaiyai mun ninaindhu avanUr
kArvaNNa mudhu munnIrk kadalmallaith thalasayanam
Ar eNNum nenjudaiyAr avar emmai ALvArE

Word-by-Word meanings

pAr vaNNam – having earth as her form
madam – having noble qualities
mangai – SrI bhUmip pirAtti
nIr vaNNan – nIrvaNNan’s (the one who is as cool as ocean)
irukkaiyai – being seated (on his left side)
pani – cool
nal – beautiful
mA – best
malark kizhaththi – periya pirAtti (SrI mahAlakshmi) who is having reddish lotus flower as her birth place
mArvagaththil irukkaiyai – being seated on the right side of his divine chest
mun – first
ninaindhu – thought
avan – bhagavAn for whom even purushakAram (recommendation) is excessive, his
Ur – being the town
kAr vaNNam – having black complexion
mudhu – ancient
mun nIr – near the ocean
kadal mallai – in thirukkadalamallai
thalasayanam – reclining on the ground
eNNum nenju udaiyAr Ar – those who have the minds which meditate on
avar – them
emmai – us
ALvAr – can rule.

Simple translation

emperumAn who is cool as ocean is having SrI bhUmip pirAtti, who is having earth as her form and noble qualities, on his left side; he is having periya pirAtti who is having cool, beautiful, best, reddish lotus flower as her birth place, on the right side of his chest; those who have the minds which meditate upon his such presence first in this manner and who consider his reclining on the ground in the town thirukkadalmallai which is near the black coloured, ancient ocean as the abode of such bhagavAn for whom even purushakAram is excessive, can rule us.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

pAr vaNNA mada mangai – SrI bhUmip pirAtti who has earth as her form, and who is full with qualities such as forbearance etc.

pani nal mA malark kizhaththi – One who has the rejuvenating, well blossomed, beautiful lotus flower as her birth place.

Both of them,

nIrvaNNan mArvagaththil irukkaiyai mun ninaindhu – Meditating upon their presence on the left side and the right side of his divine chest. Can also be recited as “nIrvaNNan mArvagaththil pani nal mA malark kizhaththi“. When the mother and father are together, children can quickly go and approach them.

avan Ur … – Rejuvenating thirukkadalmallai where he is permanently residing, giving up his residence in parampadham. There is a dark coloured, ancient and matured water body, that is ocean. The dhivyadhESam near such ocean.

Ar eNNum nenjudaiyAr – Being born in any birth, we only expect them to be having the heart which thinks this abode.

avar … – In whatever stature they are in, they are qualified to engage us in their service, without showing any evidence.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 2.6.2 – pArvaNNa – 1

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

AzhwAr is saying – Those who think that when both SrI bhUmip pirAtti who ensures that our mistakes do not get noticed by his divine heart, and periya pirAttiyAr who makes him forgive our mistakes as said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 116-45 “nakaSchin nAparAdhyathi” (there is none who has not committed a wrongful deed) when he notices them due to his sarvagyathvam (omniscience), are present next to him, he is easily approachable for us, to not lose him, and who think about his eternal abode in their hearts, are the ones who enslave us.

pAsuram

pArvaNNa madamangai pani nanmAmalark kizhaththi
nIrvaNNan mArvagaththil irukkaiyai mun ninaindhu avanUr
kArvaNNa mudhu munnIrk kadalmallaith thalasayanam
Ar eNNum nenjudaiyAr avar emmai ALvArE

Word-by-Word meanings

pAr vaNNam – having earth as her form
madam – having noble qualities
mangai – SrI bhUmip pirAtti
nIr vaNNan – nIrvaNNan’s (the one who is as cool as ocean)
irukkaiyai – being seated (on his left side)
pani – cool
nal – beautiful
mA – best
malark kizhaththi – periya pirAtti (SrI mahAlakshmi) who is having reddish lotus flower as her birth place
mArvagaththil irukkaiyai – being seated on the right side of his divine chest
mun – first
ninaindhu – thought
avan – bhagavAn for whom even purushakAram (recommendation) is excessive, his
Ur – being the town
kAr vaNNam – having black complexion
mudhu – ancient
mun nIr – near the ocean
kadal mallai – in thirukkadalamallai
thalasayanam – reclining on the ground
eNNum nenju udaiyAr Ar – those who have the minds which meditate on
avar – them
emmai – us
ALvAr – can rule.

Simple translation

emperumAn who is cool as ocean is having SrI bhUmip pirAtti who is having earth as her form and noble qualities, on his left side; he is having periya pirAtti who is having cool, beautiful, best, reddish lotus flower as her birth place, on the right side of his chest; those who who have the minds which meditate upon his such presence first in this manner and who consider his reclining on the ground in the town thirukkadalmallai which is near the black coloured, ancient ocean as the abode of such bhagavAn for whom even purushakAram is excessive, can rule us.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

pAr … – SrI bhUmip pirAtti who has the earth as her form, who has noble qualities; she remains the abhimAnini (one who owns the entity); even for bhagavAn, she remains the teacher who teaches patience. Even when we commit all offences towards her and kick her, we can remain remorseless thinking “We kicked the earth” – that is her nature. She is known as kshamA.

pani nal mA malark kizhaththi – The chief woman who is so tender to not think about others’ mistakes. One who engages bhagavAn who is known as in chAndhOgya upanishath “sarvagandha:” (origin of all fragrances) in her enjoyability and makes him not realise the offences of the devotees; one who is born in the lotus flower, being made of the fragrance giving buds. With this, it is explained that she is as enjoyable as bhagavAn.

Both of these divine consorts,

nIrvaNNan mArvagaththil irukkaiyai mun ninaindhu – Meditating upon the presence of SrI bhUmip pirAtti on the left side and SrI mahAlakshmi mercifully present on the right chest of emperumAn who is having ocean like cool form. When one thinks “Both the divine consorts who perform purushakAram, are present there together”, then there is no shortcoming in approaching him. When the mother and father are together, there is no hesitation for the children to approach them. mahAbhAratham udhyOga parvam 49 “yathra krushNau cha krushNA cha sathyabhAmA cha bhAminI …” (where krishNa, arjuna, dhraupadhi and the beautiful sathyabhAmA are (intimately) present) – when no one could enter the intimate place where krishNa, SrI sathyabAmAp pirAtti, arjuna and dhraupadhi were resting together having their feet on each other, the guards informed “sanjaya has arrived”. krishNa said to the guards “He is someone who would be very joyous seeing this presence of ours. Not just that, he can narrate it to our enemies to create terror in their hearts. Let him enter”. Same SlOkam “na chAbhimanyur nayamau tham dhESam abhijagmadhu:” (The place which cannot be reached even by abhimanyu, nakula and sahadhEva, was reached by sanjaya et al) – When mother and father are together, children can easily approach them. But krishNa blessed sanjaya with the divine vision which could not have been seen even by such children. [Such devotees can rule us – says AzhwAr]

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 2.6.1 – naNNAdha – 2

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

In this [decad], in the first pAsuram, AzhwAr is speaking about not getting along with abhAgavathas (non-devotees). Though both (being friendly with bhAgavathas (devotees) and shunning abhAgavathas) are required, what is the reason for this sequence (first explaining shunning abhAgavathas and then about being friendly with bhAgavathas)? Since there is no end to being favourable, it is sufficient to vow for it; but only if one shuns abhAgavathas, can one become friendly with bhAgavathas. Hence this is highlighted first. Usually, eliminating hurdles is required before pursuing the means. SrI vibhIshaNAzhwAn too followed the sequence as in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 19.5 “parithyakthA mayA lankA” (I have abandoned lankA) and in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 17.14 “thyakthvA puthrAmScha dhArAmScha” (I have abandoned my children and wife) and in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 17.14  “rAghavam SaraNam gatha:” (I have surrendered to SrI rAma).

Without caring for himself and troubling himself, sarvESvaran churned the ocean and gave the nectar to dhEvathAs who seek benefits other than kainkaryam; when such sarvESvaran thought “will there be anyone who at least shows as much attachment dhEvas showed towards nectar?” and mercifully reclined waiting for them, when there are people who ignore him and spend their time in other matters, I will not consider them as an entity – says AzhwAr.

pAsuram

naNNAdha vAL avuNar idaippukku vAnavaraip
peNNAgi amudhUttum perumAnAr maruviniya
thaNNArndha kadalmallaith thalasayanaththu uRaivArai
eNNAdhE iruppArai iRaippozhudhum eNNOmE

Word-by-Word meanings

naNNAdha – those who did not approach him
vAL – having sword
avuNaridai – amidst the asuras (demons)
peNNAgip pukku – entering with a feminine disguise
vAnavarai – dhEvas (saintly persons)
amudhu Uttum – one who feeds nectar
perumAnAr – having greatness
maruva – to remain firmly
iniya – being an enjoyable abode
thaN Arndha – remaining cool always
kadal – present on the seashore
mallai – in SrI mallApuri
thala sayanaththu – on the divine mattress which is the ground
uRaivArai – one who mercifully reclines
eNNAdhu – without thinking about
iruppArai – those who remain in that dhivyadhESam
iRaippozhudhum – even for a moment
eNNOm – we will not think about

Simple translation

emperumAn mercifully reclines on the divine mattress which is the ground in SrImallApuri which is an enjoyable abode, is always cool, and is present on the seashore; he is having the greatness to remain firmly there; he entered with a feminine disguise, amidst asuras who did not approach him and were having sword. We will not think about those who remain in such dhivyadhESam without thinking about such emperumAn, even for a moment.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

naNNAdha vAL avuNar idaippukku – Entered amidst demoniac persons for the sake of dhEvathAs who seek other benefits. When sarvESvaran created various species he ensured that there is difference between dhEvas (saintly) and asuras (evil) entities. He explained the same in SrI bhagavath gIthA 16th chapter. At that time, arjuna asked “Which group do I belong to?” and krishNa answered in SrI bhagavath gIthA 16.5mA Sucha: sampadham dhaivIm abhijAthO’si pANdava ||” (Oh son of pANdu! Do not grieve (thinking “am I born as an asura?”); you are born as a dhEva (divine person) to fulfil the wealth of dhEvas) saying “Why are you worrying? Aren’t you a noble person?”. These are not just humans having demoniac nature, but are born in demoniac clan itself. Unlike kamsa who was born in kshathriya clan as the son of ugrasEna who was noble, but was still evil, these demons are naturally non-aligned with ISvara and are also armed.

vAL avuNar idaip pukku – Did he enter there seeing devotees as said in thiruppaLLiyezhuchchi 10 thodai oththa thuLavamum kUdaiyum polindhu thOnRiya thOL” (the shining shoulders which carry the flower-basket that contains properly prepared thiruththuzhAy (thuLasi) garlands)? He entered amidst those who are set out to harm others, having weapons.

When asked “Did he go there for the sake of those who understand his greatness?” AzhwAr responds,

vAnavarai – While they need some help, they show their teeth (being friendly with expectation) and subsequently push him away remaining as said in SrI bhagavath gIthA 16.14ISvarO’ham” (I am the controller of everyone). Generally, dhEvathAs consider bhagavAn to be one among them, and only on occasions such as the time when bhagavAn made a blowing sound to effortlessly break the bow of rudhra when there was a competition between bhagavAn and rudhra, will they understand his greatness. Instead of knowing about his greatness through such competition, it is better to simply consider him to be one among them. There is not much difference between the asuras and dhEvathAs in this context. The asuras try to destroy those who are protected by bhagavAn; dhEvathAs are seeking for benefits from bhagavAn – that is the difference.

When asked “Even when helping them, could he do it without affecting his true nature?” AzhwAr responds,

peNNAgi – Even while minimising his own stature, he would go as a messenger, be a charioteer etc. That shows his simplicity. But this is even worse than that. He who is the supreme man, accepted a feminine form. As said in mahAbhAratham udhyOga parvam 61.6 “ahamasmi mahAbAhO” (Oh broad-shouldered! I will do whatever you say) and in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 34.40 “imausma muniSArdhUla kinkarau samupasthithau” (Oh best among sages! We are surrendered to you; you order us), he will humbly walk around obeying the words of the sages. bhagavAn who is purushOththama minimised his own stature, which is not matching his true nature.

[An incident explaining bhagavAn’s feminine form is highlighted here from the lives of nanjIyar and nampiLLai]

nampiLLai mercifully told me about the following incident – In the eastern region, in the town of aiyAru (present day thiruvaiyARu), a government officer had arrived and was distributing free funds/lands. nanjIyar had sent me to get some donation, along with other SrIvaishNavas. While I was waiting for the officer in the assembly hall, many persons came and worshipped me. A rudhra bhaktha (devotee of Siva) who was crooked said to me “We heard that you are very good in explaining thamizh poems. In our literature [dhEvAram] there is a phrase ‘ariyallAl dhEviyillai [aiyan aiyarAnArkkE]’ (There is no better wife than hari for rudhra). Please explain the meaning for this phrase”. I responded “I have not learned this”. He insisted saying “But don’t you know everything?” I responded “If you are asking this to add some glories to your dheyvam (rudhra) and bring some disrepute to ISvaran (SrIman nArAyaNan), let me explain to you. While it is explained in purANams that bhagavAn is purushOththaman, and if he minimised his stature for the sake of his devotees, that will only add to bhagavAn’s glories. On the other hand, if rudhra goes behind bhagavAn (knowing well about him) in feminine form, just as a lusty person would follow a sORALvi (a man disguised as a woman to take a cooking job or a eunuch) thinking that person to be a female, that only makes rudhra to be ignorant. Isn’t it understandable that the person who promoted this story is both non-trustworthy and ignorant?”

amudhUttum – Even if he minimises his stature in this manner, if he at least got the dhEvathAs to be immersed in him, that will be good. But they are so immersed in their own body and are only liking the nectar he gives.

Uttum – emperumAn kept the task of churning and other hardships with himself and gave the task of drinking the nectar to dhEvathAs, and when they swallowed the nectar, he felt satisfied as if they helped him. If they asked “We need nectar”, he could have simply acquired it and given to them; but assuming a form to get that tactfully and feeding them shows his great quality. Just as a mother would wake up her child, feed it and feel satisfied, emperumAn did it as if it is a benefit for him.

When asked “What is the reason for doing this?” AzhwAr explains

perumAnAr – The relationship [with jIvAthmAs] based on bhagavAn being the SEshi (lord).

maruviniya … – The abode which is enjoyable to remain.

thaNNArndha – Very rejuvenating abode. That is, where everyone is free from the complaint “we are not fully protected as in SrIvaikuNtam”.

kadalmallaith thalasayanam – When his devotee puNdarIkar was trying hard to see him, he arrived for the sake of his devotee, and mercifully reclined having his divine head at the side of the foot of his devotee. This is the abode where he reclined in such manner.

uRaivArai – Since it is an abode which is dear to his devotees, he firmly remains there without leaving. Here as well, he is reclining amidst those who are having demoniac nature.

eNNAdhE iruppArai – The one who mercifully arrived and reclined in thiruppARkadal (milk ocean), one who can joyfully reside in SrIvaikuNtam without any shortcoming, is new mercifully residing amidst samsAris (materialistic people) for our sake. Instead of thinking in this manner as said in thiruchchandhaviruththam 63 “ninRu irundhu vehkaNaik kidandhadhu enna nIrmaiyE” (What a great quality of standing, sitting and reclining in thiruvekkA?) those who have no interest in him and are engaged in eating, dressing up and engaging in worldly aspects.

iruppArai – Not thinking about him and shying away from him are due to not having exhausted the [bad] karma which makes them do those things; but due to having consciousness one should atone thinking “we did not do these things”; those who remain even without such atonement.

iRaippozhudhum eNNOmE – There are times when we count or think about chEthanas (sentient beings) who are ignorant, even at such times, I will not think about them. There are times when we count insentient entities, even at such times, I will not think about them. Though they think highly about themselves, I will not think about them with any respect. It appears that only when AzhwAr thinks to be sentient, they will be considered as such. thirumangai AzhwAr too said in periya thirumozhi 11.7.9 “mAnidavar allar enRu en manaththE vaiththEnE” (I considered them in my heart, not to be humans). AzhwAr is saying “I placed in my heart” as if it is carved in rock or copper plates. AzhwAr himself reveals his identity to be as said in periya thirumozhi 2.6.10 “adigaL adiyE ninaiyum adiyavargaL tham adiyAn” (I am the servitor of those devotees who are always thinking about the divine feet of bhagavAn). For AzhwAr, gyAnam (knowledge) and Anandham (bliss) are not the main identities for the self, but it is bhAgavath SEshathvam (servitude towards bhAgavathas).

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org