Monthly Archives: August 2018

nAnmugan thiruvandhAdhi – 49 – malaiyAmaimEl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

AzhwAr spoke about the simplicity of emperumAn in standing atop the hill and welcoming his followers. In this pAsuram, he speaks and feels joyous about the simplicity of emperumAn in lying below the hill and sustaining it.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

malaiyAmaimEl vaiththu vAsugiyaichchuRRi
thalaiyAmai thAnoru kai paRRi alaiyAmal
pIRak kadaindha perumAL thirunAmam
kURuvadhE yAvarkkum kURRu

Word for Word Meanings

malai – manthara parvam (the mountain manthara, a celestial mountain)
Amai mEl vaiththu – atop the form of kUrma (tortoise ) i.e. on himself when he took incarnation in the form of tortoise
vAsugiyai – the serpent vAsuki
suRRi – coiling around the mountain (like a rope for churning)
Amai thAn – he himself, who incarnated as kUrmAvathAram
thalai oro kai paRRI – pressing the top of the mountain with one hand
alaiyAmal – ensuring that the water did not go out
pIRa – (nectar) to come out
kadaindha – churning (the ocean)
perumAn – emperumAn’s
thirunAmam – divine names
kURuvadhE – reciting aloud
yAvarkkum – for all
kURRu – let it become the norm for speaking

vyAkyAnam

malai Amai mEl vaiththu – keeping the mountain manthara atop himself, in the form of kUrma (tortoise). In order to protect the celestial entities who were without strength, emperumAn wanted to give them nectar by churning the milky ocean, thiruppARkadal. For this, he uprooted the mountain manthara and planted it in the ocean as churning staff and started churning. When it appeared that due to the churning motion, the mountain would sink in the ocean, emperumAn took the incarnation of kUrma (tortoise) and positioned himself below the mountain. AzhwAr is referring to this.

vAsugiyaich chuRRi – coiling the huge snake vAsuki as the rope for chunring the ocean through the mountain.

Amai thAn oru kai paRRi – while the mountain was supported from sinking in the ocean, during the process of churning, it would move sideways or go to the top. To prevent such motions, emperumAn held the top of the mountain with his own hand.

alaiyAmal pIRak kadaindha – even after doing all these, dhEvas (celestial entities) and asuras (demonic entities) were not capable of churning the ocean. Hence emperumAn carried out this task too, himself.

alaiyAmal pIRak kadaindha – ensuring that the ocean did not become rageful, as well  as ensuring that the waters of the ocean did not spill over since a huge mountain was dropped into  it as the churning staff, emperumAn churned the ocean such that nectar came out of the ocean as its essence. By this act of churning the inner sides of the ocean, emperumAn proved that he is the Lord of dhEvas too.

kadaindha perumAn – we can say that by this one act, emperumAn made the celestial entities as his servitors.

perumAL thirunAmam kURuvadhE yAvarkkum kURRu – reciting the divine names of emperumAn who transformed himself in order to carry out the task for anyaprayOjanars (those who seek him for other benefits) is the most apt act for both anyaprayOjanars and ananyaprayOjanars (those who seek emperumAn himself as the benefit), without any distinction.

We will take up the 50th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ప్రమేయసారము 10

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ప్రమేయసారము

<< పాశురము 9

azhwar-emperumanar

 

అవతారిక:

              కిందటి పాశురములో  ఆచార్యులు శ్రీమన్నారాయణుని అవతారమని చెప్పారు. జ్ఞానసారంలో “తిరుమామగళ్ కొళునన్ తానె గురువాగి”అని 39 పాశురములో చెప్పిన విషయాన్ని ఇక్కడ గుర్తుచేసుకోవాలి .

             అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు ఆచార్యుల గొప్పదనాన్ని చెప్పి, వారు చేసే మహోపకారాన్ని తెలియజేస్తూ ఈ పాశురంతో ప్రబంధాన్ని సుసంపన్నం చేశారు.

 

పాశురము:

ఇఱైయుం ఉయిరుం ఇరువర్కుముళ్ళా

ముఱైయుం ముఱైయే మొళియుం

మఱైయుం ఉణర్తువార్ ఇల్లా నాళ్ ఒన్ఱల్ల ఆన

ఉణర్తువార్ ఉణ్దాన పోదు

 

ప్రతిపదార్థము:

ఇఱైయుం = ‘ అ ‘ కార వాచ్యుడైన పరమాత్మ

ఉయిరుం = ‘ మ ‘ కార వాచ్యుడైన జీవాత్మ

ఇరువర్కుముళ్ళా ముఱైయుం = ఈ ఇరువురి సంబంధము (జీవాత్మ పరమాత్మకే చెందిన వాడు) చతుర్ధీ విభక్తిలో చెప్పిన సంబంధము

ముఱైయే మొళియుం =ఈ సంబంధమునే ఉన్నతముగా గ్రహించి

మఱైయుం = వేద సారమైన తిరుమంత్రము యొక్క సారమును

ఉణర్తువార్ ఇల్లా నాళ్ = ఉపదేశించేవారు లేకపోతే

ఒన్ఱల్ల = పైన చెప్పుకున్న విషయాలన్నీ అర్థమయ్యీ కానట్టుగా ఉన్నప్పుడు

ఉణర్తువార్ = తిరుమంత్రార్థాన్ని విడమరచి చెప్పే ఆచార్యులు

ఉణ్దాన పోదు =  ఉన్నప్పుడు కదా

ఆన =అందు వలన ఉజ్జీవనము

 

వ్యాఖ్యానము:

ఇఱైయుం ఉయిరుం ఇరువర్కుముళ్ళా ముఱైయుం…….. అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు ఈ గ్రంధ ప్రరంభంలో “అవ్వానవరుక్కు ” అన్న పాశురంలో  “అ” కారార్థము  శ్రీమన్నారాయణుడే(ప్రాణము) అని , వెంటనే  “మవ్వానవర్” అని మకారార్థాన్ని  చేతనుడని చెప్పారు.  “అవ్వానవరుక్కు మవ్వానవర్ ” పరమాత్మకు -జీవాత్మకు ఉన్న  సంబంధాన్ని  చెప్పారు. “ ఇంకా జీవాత్మ పరమాత్మకే చెందిన వాడు అని చతుర్దీ విభక్తిలో చెప్పటం వలన పర్మాత్మకు జీవాత్మకు ఉన్న శేష శేషి సంబంధాన్ని తెలియజేసారు.

ముఱైయే మొళియుం మఱైయుం ……. పైన చెప్పిన సంబంధం వేదాలలోను , తిరుమంత్రములోను, జ్ఞాన సారం లోని  31వ పాశురంలోను  వివరించబడింది. ” వేదం ఒరు నాంగిన్ ఉట్పొదింద మెయిప్పొరుళుం ” (వేదములో నిక్షేపించబడింది ) అని తిరుమంత్రము వేదములో విస్తారంగా చర్చించ బడింది.  తిరుమంత్రమును వేదసారంగా చెప్పారు మన పూర్వాచార్యులు.  ఇటువంటి తిరుమంత్రాన్ని ఉపదేశించే వారే లేకపోతే…….

ఉణర్తువార్ ఇల్లా నాళ్ ఒన్ఱల్ల ………పైన చెప్పిన తిరుమంత్రార్థమైన పరమాత్మ, జీవాత్మ, వారి మధ్య సంబంధం ఎప్పటికీ కొనసాగుతుంది , ఆది,అంతము లేనిది ,నిత్యమైనది  అనే విషయాలను వివరించి చెప్పే వారు ఉన్నప్పుడే అవి ప్రకాశిస్తాయి. అలా చెప్పే వారు లేనప్పుడు అవి మరుగున పడిపోతాయి.

ఆన ఉణర్తువార్ ఉణ్దాన పోదు ….….” ఆన ” …కావున…చెప్పెవారు ఉన్నప్పుడే పై విషయాలన్ని ఉనికిలో ఉంటాయి. చెప్పెవారు ఎవరంటే వారే ఆచార్యులు. ఈ గ్రంధ ప్రారంభంలోనే   “ఉవ్వానవర్ ఉఱైతార్ ” అన్నారు . ఇది చేతనుల పట్ల ఆచార్యులు చేసిన మహోపకారం. దీనినే  నమ్మాళ్వార్లు “అఱియాదన అఱివిత్త అత్తా ” అని  పెరియాళ్వార్లు   “ పీదగవాడైప్పిరానార్ పిరమ గురువాగి వందు ” అని అన్నారు .

 ఈ ప్రకారంగా ఈ గ్రంధంలో అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు ఆచార్య వైభవాన్ని చక్కగా వివరించారు .

ఆడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/01/prameya-saram-10/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

thiruvAimozhi – 7.2.11 – mugil vaNNan

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Second decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr says “Those who practice this decad will not be tormented like me and will reach paramapadham [spiritual realm] where they will remain with infinite bliss, surrounded by nithyasUris”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

mugil vaNNan adiyai adaiundharuL sUdi uyndhavan moy punal porunal
thugil vaNNath thUnirch chErppan vaN pozhil sUzh vaN kurugUrch chatakOpan
mugil vaNNan adi mEl sonna sol mAlai Ayiraththip paththum vallAr
mugil vaNNa vAnaththu imaiyavar sUzha iruppar pErinba veLLaththE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

mugil vaNNan – periya perumAL who is having magnanimity as his nature, as a cloud, his
adiyE – divine feet only
adaindhu – attained

(the reason for that)
aruL – his mercy
sUdi – beholding
uyndhavan – one who got  uplifted
moy – abundant
punal – having water
porunal – the divine thAmirabharaNi river, its
thugil – rich cloth
vaNNam – like the complexion
thU – very pure
nIr – having water
sErppan – having as abode, at the banks of
vaN – with greatness of having honey, flowers etc
pozhil – by gardens
sUzh – surrounded
vaN – with infinite opulence
kurugUr – the leader of AzhwArthirunagari
satakOpan – nammAzhwAr
mugil – like a dark cloud
vaNNan – infinitely beautiful periya perumAL
adi mEl – on the divine feet
sonna – mercifully spoken
sol – having words
mAlai – garlands
Ayiraththu – among the thousand pAsurams
ippaththum – this decad
vallAr – one who can practice with the true emotions

(due to being in the shadow of SrIvaikuNtanAthan, the lord of paramapadham)
mugil – dark bluish like cloud
vaNNam – having complexion
vAnaththu – paramapadham
imaiyavar – nithyasUris
sUzha – to be surrounded
pEr inba veLLaththE – in the infinite ocean of bliss
iruppar – will remain

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

The divine thAmirabharaNi river is filled with abundant, pure water which is having the complexion of a rich cloth; infinitely opulent AzhwArthirunagari is on the banks of this river and is surrounded by gardens which have the greatness of having honey, flowers etc; nammAzhwAr, the leader of such AzhwArthirunagari, got uplifted by attaining the divine feet of periya perumAL who has the qualities of generous cloud; he mercifully spoke this decad in the thousand pAsurams as garlands of words, on the divine feet of infinitely beautiful, cloud-like periya perumAL; one who can practice this decad with the true emotions will remain in the infinite ocean of bliss in the paramapadham which is dark-bluish coloured, to be surrounded by the nithyasUris.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • mugil vaNNan … –  AzhwAr who reached the divine feet of periya perumAL and attained uplifting with his mercy. As AzhwAr had even lost his existence in the previous state, here the word “uyndhavan” (attained uplifting) is used. moy indicates abundance and strength. Here, the strength acquired by the flow of water is considered. One who owns the abode on the banks of thAmirabharaNi which is having water with strong currents and purity of a rich cloth. sErppan – thuRaivan (owner); the chieftain of neydhal (area near water body) land. While saying water with strong currents, it is also said as thU nIr (pure water), since the water remains clear even with the strong currents in it. The chief of the magnanimous AzhwArthirunagari which is having beautiful gardens as said in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 2.5 “ramaNIyam prasannAmbu san manushya manOyathA” (Look at this pure, clear water which resembles the heart of great people).
  • mugil … – Those who can practice with true emotions, this decad which is among thousand pAsurams in the form of garlands made of words, on periya perumAL who appears infinitely beautiful like a dark cloud. nampiLLai mercifully said “All the thousand pAsurams in thiruvAimozhi were submitted at the divine feet of periya perumAL. And then, it was distributed to other dhivya dhESams as said in ‘thirumOgUrkkIndha paththu’ (decad submitted to thirumOgUr), ‘thiruvEngadaththukkivai paththu‘ (this decad submitted to thiruvEngadam) and so on; this is similar to bhOgam (food to be offered) first placed for periya perumAL and subsequently allocated to emperumAns of other dhivya dhESams”.
  • mugil vaNNa vAnaththu – Explaining that due to the shade of the emperumAn (who has dark complexion) who is present there, the [spiritual] sky is also dark in colour; alternatively, it is explained as the sky of of mugil vaNNan (emperumAn who has dark complexion).
  • imaiyavar … – To compensate for the suffering of [those who also became anguished] seeing the mother cry out while the daughter remained unconscious, they will be made to be present with joy and without any responsibility [other than eternal service] amidst the group of nithyasUris and enjoy there.

In the next article we will enjoy the next decad.

AzhwAr thiruvadigaLE SaraNam
emperumAnAr thiruvadigaLE SaraNam
piLLAn thiruvadigaLE SaraNam
nanjIyar thiruvadigaLE SaraNam
nampiLLai thiruvadigaLE SaraNam
vadakkuth thiruvIdhip piLLai thiruvadigaLE SaraNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam
vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

nAnmugan thiruvandhAdhi – 48 – vEngadamE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

AzhwAr says that it is thirumalai alone which nithyasUris worship and which removes the ills of samsAris.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

vEngadamE viNNOr thozhuvadhuvum meymmaiyAl
vEngadamE mey vinai nOy thIrppadhuvum vEngadamE
dhAnavarai  vIzhath thannAzhip padai thottu
vAnavaraik kAppAn malai

Word for Word Meanings

viNNOr – nithyasUris (permanent dwellers of SrIvaikuNtam)
meymmaiyAl – with true devotion
thozhuvadhuvum – worship
vEngadamE – only thirumalai
mey vinai – indelible sins (which cannot be got rid of, without experiencing)
mey nOy – ills of the body
thIrppadhuvum – gets rid of
vEngadamE – only thirumalai
dhAnavar vIzha – to destroy the demons
than Azhi padai thottu – wielding his chakrAyudham (the weapon of divine disc)
vAnavarai – dhEvas (celestial entities)
kAppAn – emperumAn who protects, his
malai – thirumalai
vEngadamE – it is only thiruvEngadam

vyAkyAnam

vEngadamE viNNOr thozhuvadhuvum meymmaiyAl – Since AzhwAr says “meymmaiyAl thozhuvadhuvum” and later in the pAsuram says “vAnavraikkAppAn”, the term viNNOr here refers to nithyasUris.

meymmaiyAl thozhuvadhuvum – it appears that there are two different types of worship – a true worship and a false one. When dhEvas (including brahmA) worship him on account of their karma (effect of past deeds) as mentioned in the 42nd pAsuram of this prabandham “kadikkamala nAnmuganum kaNmUnRaththAnum adikkamalam ittEththum angu”, even though they consider emperumAn as the means, they will worship him with their position, wealth etc as their goal. This is falsified worship. On the other hand, nithyasUris will consider thirumalai, his dwelling place, as the means and goal and worship him. This is true worship. For those who worship him without a purity of mind, since their goal is different, the worship is false while for those who worship him considering him as everything, this natural worship becomes true worship.

vEngadamE meyvinai nOy thIrppadhuvum – apart from being the goal for nithyasUris, thirumalai also removes the undesirables of samsAris (dwellers of materialistic world).

meyvinai – strong sins which cannot be got rid of, without experiencing. Just as it is mentioned in brahmavaivarththam prakruthi kaNdam 26-70 “avaSyanubOkthavyam krutham karma SubhASubham  I nAbhuktham kshIyathE karma kalpakOtiSathairapi  II” (jIvan (sentient entity) has to experience the results of virtuous and viceful sins. Even if it takes a hundred crore kalpam (one kalpam is brahmA’s one day), the karmas will not disappear without experiencing), it is only thirumalai which removes sins.

nOy thIrppadhuvum vEngadamE – it  is only thirumalai which removes the ills which result as a consequence of such sins.

meyvinai nOy … – it is only thirumalai which removes sins and ills which come due to  connection with SarIra (physical form).

vEngadamE meyvinai nOy thirppadhuvum – doesn’t the word vEngadam, which means  “burning sins” indicate that it is capable of removing bodily ills? vinai would refer to sins and nOy would refer to the physical ills which come as a result of the sins.

vEngadamE dhAnavarai vIzhath …… vAnavarai kAppAn malai – it is only thirumalai which is the residence of the one who dons the divine disc to annihilate the demons and provide dwelling place for celestial entities, thus protecting them.

Azhippadai thottu – there is no need even to release chakraththAzhwAn (divine disc). It is enough if emperumAn just touches the disc in order to annihilate the gang of demons.

We will move on to the 49th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ప్రమేయసారము 9

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ప్రమేయసారము

<< పాశురము 8

emperumAnAr-embAr

ఉడయవర్ – ఎంబార్

అవతారిక:

                     గత ఎనిమిది పాశురాలలో “ ఓం నమో నారాయణాయ ‘ అనే అష్టాక్షరి మంత్రంలోని మూడు పదాల అర్థాన్ని వివరించారు .ఈ పాశురంలో ఆ మంత్రాన్ని ఉపదేశించిన ఆచార్యుల పట్ల నడచుకోవలసిన విధానం గురించి చెపుతున్నారు. ఆచార్యులను సాక్షాత్ భగవత్స్వరూపంగా భావించి శాస్త్రంలో  చెప్పిన రీతిలో కైంకర్యం చేయాలని చెప్పారు. అలా కాక  ఆచార్యులను మన లాంటి మానవుడిగా భావించేవారికి , ఆచార్యులను సాక్షాత్ భగవత్స్వరూపంగా భావించేవారికి బేధాన్ని తెలియచేస్తున్నారు. దీని వలన ఆచార్యుల ఔన్నత్యం తెలుస్తున్నది.

పాశురము-9

తత్తం ఇఱైయిన్ వడివు ఎన్ఱు తాళిణైయై

వైత్త అవరై వణంగియిరాప్ పిత్తరాయి

నిందిప్పార్కు ఉణ్దు ఏఱా నీళ్ నిరయం నీదియాల్

వందిప్పార్కు ఉణ్దు ఇళియా వాన్

ప్రతిపదార్థము:

తాళిణైయై వైత్త = అజ్ఞానము తొలగి పోయేట్లు శిష్యుడి తల మీద తన శ్రీ పాదాలను ఉంచిన

అవరై = ఆచార్యులను

తత్తం ఇఱైయిన్  = తమ దైవంగా

వడివు ఎన్ఱు = దైవ స్వరూపంగా

వణంగియిరా = దాసోహాలు సమర్పించని

ప్పిత్తరాయి = సత్యమును తెలుసుకోలేని పిచ్చివారై

నిందిప్పార్కు = మనుషులుగా భావించే వారికి

ఏఱా నీళ్ నిరయం = వొడ్డు ఎక్కలేని లోతైన నరకమే

ఉణ్దు = ప్రాప్తిస్తుంది.

నీదియాల్ = శాస్త్రములో చెప్పిన  క్రమము తప్పక

వందిప్పార్కు = ఆచార్య కైంకర్యం చేసే వారికి

ఇళియా వాన్  = పునర్జన్మ లేని జన్మ రాహిత్యము కలిగి

వాన్ ఉణ్దు = పరమపదములో ఉంటారు

 

వ్యాఖ్యానము;

తత్తం ఇఱైయిన్ వడివు ఎన్ఱు …. తత్తం…..తమ తమ దైవము అని అర్థము. శ్రీమన్నారాయణుడు అందరికి దైవము కాగా జ్ఞానానిచ్చే వారి వారి ఆచార్యులు వారి వారి దైవము అని చెపుతున్నారు .  శ్రీమన్నారాయణుడు అందరికి దైవము, నాయకుడు అయినా చేతనులకు జ్ఞానాన్ని అందించడానికి మానవరూపంలో ఆచార్యునిగా అవతరించాడు. అందు వలన శాస్త్రములు ఆచార్య దేవోభవ అని అజ్ఞానాన్ని తొలగదోసి జ్ఞానానిచ్చే ఆచార్యులు ప్రత్యక్ష దైవం అని చెపుతున్నాయని గ్రహించాలి . శిష్యులు తమ తమ ఆచార్యులను దైవముగా భావించాలి  అని అర్థము.

తాళిణైయై వైత్త అవరై ……. జ్ఞాన సారం “విల్లార్ మణి  కొళిక్కుం”అనే 38 వ పాశురం లో  “మరుళాం ఇరుళోడ  మత్తగత్తు  తన్ తాళ్ అరుళాళే వైత్త  అవర్” అని చెప్పరు. అనగా తమ అజ్ఞానాన్ని పోగొట్టడానికి కృపతో   వారి శ్రీపాదాలను తమ వొడిలో పెట్టిన ఆచార్యలు అని చెపుతున్నారు .

వణంగియిరాప్పిత్తరాయి………కొందరు ఆచార్యులకు కైంకర్యము చేయక వారిని తమ వంటి సామాన్య మానవుడిగా చూస్తారు . అలాంటి వాళ్ళు నిజంగా పిచ్చివాళ్ళు . ఒకసారి ఏమ్బార్లను కొందరు “చాయైపోల పాడ వల్లార్ తాముం అణుక్కర్గళే ” (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 5-4-11) అనే పాశుర భాగానికి అర్థం చెప్పమని అడిగారు. దానికి వారు తాము తమ ఆచార్యులైన ఉడయవర్ల దగ్గర ఈ పాశుర అర్థాలను వినలేదని చెప్పి ,అయినా మీరు అడిగారు కాబట్టి చెప్పితీరాలి. ఇప్పుడే మా ఆచార్యులను అడిగి చెపుతాను అని తమ  ఆచార్యుల దగ్గరికి వెళ్ళారు ఆ సమయంలో ఉడయవర్లు వారి ఆచార్యులైన తిరుక్కోట్టియూర్ నంబి దగ్గర కూర్చొని వున్నారు. ఎంబార్ ఉడయవర్ల పాదుకలను తన తల మీద పెటుకొని ఇదిగో మా ఆచార్యులు మాకు చెప్పారు అదే  అర్థాన్ని మీకు చెపుతాను అని మీరు అడిగిన పాశురభాగం అర్థం కూడా ఇదే అన్నారట.

ఇక ఆచార్యులను సాధారణ మనిషిగా భావించేవారి గురించి చెప్పబోతున్నారు .

ఏఱా నీళ్ నిరయం ఉండు …… ఏఱా ….దాటలేని….వొడ్డు ఎక్కలేని , నీళ్ నిరయం ఉండు……నరకం ఉంది. ఆచార్యులను మాటలతో చిన్నబుచ్చకున్నా సాధారణ మనిషిగా భావించటమే దోషము. అలాంటి వారు నరకం నుండి బయట పడలేరు . యముడి దండన కంటే నరకం వేరైనది ఇది . నారాయణ నామం వింటే ” నరకమే స్వర్గమవుతుంది “ అని తిరుమలైలో చెప్పారు. కానీ ఆచర్యోపచారం వలన వచ్చే నరకం అలా కాక అనుభవించి తీర వలసిందే  అంటున్నారు.

          ఆచార్యులను సాధారణ మనిషిగా భావించే వారు ఎప్పటికి ఉజ్జీవించలేరు. ఆ అర్హతను కూడా పొందలేరు . జననమరణ చక్రంలో పడి పరిభ్రమిస్తూ ఉంటారు . ఈ సందర్భంగా తిరువళ్ళువర్లు “ ఉరంగువదు పోలుం -సాక్కాడు , ఉరంగి విళివదు పోలుం పిరప్పు “  ( నిద్రించి నట్లుగా చావు, నిద్ర లేచినట్లుగా పుట్టుక .) అన్నారు.

నీదియాల్ వైందిప్పార్కు ఉణ్దు….. జ్ఞాన సారం పాశురం “తేనార్ కమల తిరుమామగల్ కొళునన్ తానే గురువాగి త న్నరుళాల్ మానిడర్క ఇన్నిలతే  తోన్రుతలాల్” ( తేనెలూరు పద్మోద్భవి దవుడు తానే గురువై తన కృప వలన ఈ లోకంలోని వారికి ఉపదేశించాడు ), అన్నట్లు ఆచార్యుని పరమాత్మ స్వరూపంగా భావింఛి శాస్త్రంలో చెప్పినట్లుగా నడచుకునే వారికి పునర్జన్మ ఉండదు.

 ఇందులో నీతి  ఏవిటంటే ఆచార్యుని సేవించటంలో దోషం చేయని వారికి పునర్జన్మ ఉండదు. వైకుంటమే వారికి  నిత్య నివాసము. మధురకవి ఆళ్వార్లు తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల విషయంలో  “ తేవు మత్తు అరియేన్ ”  అన్నారు.(ఆచార్యుని తప్ప ఇతర దైవాన్ని ఎరగను ) ఆ విధంగా తమ ఆచార్యుల పట్ల నడచుకునే  మంచి శిష్యులు నిత్యులై పరమపదంలో ఉంటారు అని చెపుతున్నారు.

ఆడియెన్ చూడామణి రామనుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/01/prameya-saram-9/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

thiruvAimozhi – 7.2.10 – mudivu ivaL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Second decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the tenth pAsuram, parAnguSa nAyaki’s mother says “My daughter who became distressed to appear that she may not unite with periya perumAL, reached his divine feet and united with him”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, as sarvESvaran who is the antharAthmA (in-dwelling super soul) of those [dhEvathAs] who consider themselves to be the lord, knowing her suffering/urge, out of his great simplicity etc, magnanimity and his physical beauty, grants her the external experience while in separation, and that leads to parAnguSa nAyaki acquiring faith; seeing this her mother speaks in a satisfied manner.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

mudivu ivaL thanakkonRaRigilEn ennum mUvulagALiyE! ennum
kadikamazh konRaich chadaiyanE! ennum nAnmugak kadavuLE! ennum
vadivudai vAnOr thalaivanE! ennum vaN thiruvarangaE! ennum
adi adaiyAdhAL pOl ivaL aNugi adaindhanaL mugil vaNNan adiyE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

ivaL – my daughter (who is visibly anguished)
thanakku – for her anguished state
mudivu – solution
onRu – a
aRigilEn – don’t know;
ennum – says;
mU ulagu ALiyE – Oh one who ruled over the worlds by being the antharAthmA of indhra who is the lord of the three worlds [bhU:, bhUva:, suva:]!
ennum – says;
kadi kamazh – fragrant
konRai – having konRai (Indian laburnum tree) garland
chadaiyanE – Oh one who remains the antharAthmA of rudhra who has matted hair, to be meditated upon by him!
ennum – says;
nAnmugan – (the master for these aforementioned dhEvathAs) the four-headed
kadavuLE – Oh one who is the antharAthmA of the dhEvathA!
ennum – says;

(beyond the simplicity of being the antharAthmA of prayOjanAntharaparars (those who have ulterior motive, instead of kainkaryam) who consider themselves to be lords)
vadivu udai – having matching form
vAnOr – for nithyasUris
thalaivanE – Oh one who is the lord!
ennum – says;

(with that supremacy)
vaN – having magnanimity (to present himself to those who desire)
thiruvaranganE – Oh one who is the controller of kOyil (SrIrangam)!
ennum – says;

(In this manner, after meditating upon his simplicity, supremacy and magnanimity, and becoming immersed in them, now)
adi – his divine feet
adiayAdhAL pOl – who appeared to be not reaching
ivaL – my daughter
mugil – like a dark cloud which pours the rain on land and water
vaNNan – due to the great generosity of the one who is having the form
adi – his divine feet
aNugi – approached
adaindhanaL – attained

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

My daughter says “I don’t know a solution”; she says “Oh one who ruled over the worlds by being the antharAthmA of indhra who is the lord of the three worlds [bhU:, bhUva:, suva:]!” She says “Oh one who remains the antharAthmA of rudhra who has matted hair which is having fragrant konRai garland, to be meditated upon by him!” She says “Oh one who is the antharAthmA of the four-headed dhEvathA!” She says “Oh one who is the lord of nithyasUris who are having a matching form like yours!” She says “Oh one who is the controller of kOyil (SrIrangam) having magnanimity!” My daughter who appeared to be not reaching the divine feet of emperumAn who is having the form like a dark cloud which pours the rain on land and water, approached and attained his divine feet due to his great generosity.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • mudivu ivaL thanakku onRu aRigilEn ennum – As the mother is repeating her daughter’s words she is saying “I don’t know the solution for my situation”. She is saying that she does not see the bottom of this ocean of sorrow; or she is saying that she does not know the means to finish herself to escape from this situation.
  • mU ulagu … – thirumAlai ANdAn explains this as “mUvulagALiyE! kadikamazh konRaich chadaiyanE! nAnmugak kadavuLE! ennum vadivudai vAnOrkkuth thalaivanE ennum!” (Oh one who is the leader of the dhEvathAs who are in the form of indhra, rudhra and brahmA!) implying the principle of vaiyadhikaraNam (dealing with different entities – i.e. emperumAn being the lord of different dhEvathAs). emperumAnAr (bhagavath SrI rAmAnuja) mercifully heard this and mercifully explained it in the context of sAmAnAdhikaraNam (dealing with different entities which have a common base – i.e. emperumAn being the antharAthmA of all these dhEvathAs). “She is saying ‘Oh one who is the antharyAmi of indhra, the controller of the three worlds and manages his abilities!  Oh one who is the antharyAmi of rudhra, the one who is having konRai garland in his matted hair and manages his abilities! Oh one who is the antharyAmi of the four-headed brahmA who is the leader of all these dhEvathAs and others in this material realm!”
  • vadivudai … – She is saying “Oh one who is the lord of nithyasUris who have the form which manifests bliss of enjoying bhagavAn!” For AzhwAr, there is no difference in saying that emperumAn is the lord of nithyasUris, or is [the antharyAmi of] indhra, the leader of the three worlds, or rudhra, the one who is having konRai flower in his matted hair, or the four-headed brahmA; as he was bestowed unblemished knowledge and devotion by bhagavAn himself, he does not just stop at the external form; he has fully realised that emperumAn is the controller of all.
  • vaN thiruvaranganE ennum – You descended and mercifully reclined here in SrIrangam so that not only the nithyasUris get to enjoy you, but even the eternally bound souls will not miss out on you. She is saying “Should I not get the result of your reclining here?” vaN relates to emperumAn’s magnanimity of presenting himself to those who desire for him.
  • adi adaiyAdhAL … – Some explain this as “like someone who is surviving, but suddenly finishing”; but this is mercifully explained [by emperumAnAr] as “if she dies at this stage, this prabandham will not be completed, so it should be explained as – she appeared to be not attaining [seeing] divine feet, but ended up attaining them properly”. This is a type of AzhwAr‘s mAnasa anubhavam (internal experience).
  • adi adaiyAdhAL pOl – This is explained as “It appears that she would not reach his divine feet immediately; she will remain here for some more time; but she is becoming finished”. Alternative explanation – She who was anguished to be thought “would she ever unite with emperumAn?” reached him and united with him. It is explained that she reached the divine feet of periya perumAL who appears like dark cloud.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

nAnmugan thiruvandhAdhi – 47 – nanmaNi vaNNanUr

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

In the previous pAsuram, AzhwAr spoke about an elephant. In this pAsuram, he mentions about many different types of materials which have no knowledge at all, getting knowledge similar to nithyasUris and carrying out service to emperumAn.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

nanmaNi vaNNanUr ALiyum kOLariyum
ponmaNiyum muththamum pUmaramum
panmaNi nIrodu porudhuruLum kAnamum vAnaramum
vEdumudai vEngadam

Word for Word Meanings

ALiyum – yALis (an extinct animal which is like a lion, with an additional trunk)
kOL ariyum – the powerful lions
pon – gold
maNi – carbuncles
muththamum – pearls
pU maaramum – trees with blossomed flowers
pal maNi nIrodu porudhu uruLum kAnamum – forests with streams wherein many different types of gemstones will mix together and roll down
vAnaramum – monkeys
vEdum – hunters’ tribes
udai – having (all the aforementioned entities)
vEngadam – thirumalai
nal maNivaNNan Ur – residing place of sarvESvaran (lord of all) who has the form of a blue coloured good gemstone

vyAkyAnam

nanmaNi vaNNanUr –  residential place of one who has a complexion and basic nature similar to a good, blue gemstone. vaNNamcomplexion; basic nature. In terms of his complexion, he is invaluable like a gemstone. emperumAn has a simplicity which is similar to folding the gemstone in a piece of cloth and putting it inside a pocket. If it is lost, life will be worthless and if it is present, one can sustain oneself. Since emperumAn has qualities seeing which everyone will fall at his divine feet, he is compared to the gemstone and hence is called as maNivaNNan.

nanmaNivaNNan – actually, the gemstones which are seen in samsAram are not even a patch on emperumAn. Hence AzhwAr calls him as nanmaNivaNNan thus qualifying the gemstone; emperumAn doesn’t have the faults of gemstones such as being hard, being small etc.

Ur – When AzhwAr is subsequently going to say “kAnamum vAnaramum vEdum udai vEngadam”, is it apt to refer to thirumalai as Ur (town)? Isn’t it apt to be referred to as mountain or forest? Ur is defined as one which is fit for protection by the king. SrI rAma left ayOdhyA and went to the forest only because the sages living in the forest were to be saved from the fear of demons. Thus forest became country. sumithrA tells lakshmaNa even as he is leaving for the forest along with SrI rAma and sIthAppirAtti, as in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 40-8 “ayOdhyA adavIm vidhdhi” (know the forest as ayOdhyA). Thus whatever is to be protected becomes Ur. As per this description, thirumalai which welcomes lowly people too and gives them protection is fit to be called as Ur.

The pAsuram talks now about those who are protected . . .

ALiyum kOLariyum – yALis and lions, which are always inimical to each other, forget their enmity and carry out service to emperumAn together at thirumalai.

ponnum maNiyum muththamum pUmaramum panmaNi nIrodu porudhuruLum kAnamum vAnaramum vEdum udai vEngadam – even achEthana (insentient) entities such as gold, carbuncles etc which have no knowledge, acquire knowledge due to the greatness of emperumAn and carry out service to him. The pride of this place is that even those with knowledge pray that they would like to be born as a stork in the pond at thiruvEngadam or as a fish in the river there or a flower or a pillar there (reference here is to kulaSEkara AzhwAr).

ponnum ….vEdumudai vEngadam nanmaNi vaNNanUr – This is the place which welcomes even those who have lower levels of knowledge and protects them, where emperumAn resides with joy. Isn’t this place, which makes even samsAris to become nithyasUris, better than paramapadham where he protects nithyasUris (eternal residents of paramapadham) and mukthas (liberated souls who have attained paramapadham)!

ALiyUm …. – periyavAchchAn piLLai, the commentator for this dhivyaprabandham, has written “thirumalaiyil varththikkum nithyasUrigaLaich chollugiRadhu” ((ALiyum) refers to nithyasUris who dwell in thirumalai). There are two ways in which this could be interpreted. One is that the animals etc which live in thirumalai, after getting an interest in emperumAn related matters, carry out service to emperumAn similar to the way nithyasUris carry out. Another is that nithyasUris, in order to enjoy the simplicity of emperumAn at thirumalai, take the forms of achEthana as well as chEthana entities (insentient and sentient) such as gold, carbuncles, yALis, lions etc and carry out service to him here. This second interpretation is based on SrI parASara bhattar’s SrI rangarAja sthavam 1-33 SlOkam “ahruthasahajagAsyAs sUraya: srasthabandhA: vimalacharamadhEhA ithyamI rangadhAma:  I mahitha manujathiryak sthAvarathvA: SrayanthE sunIyathamithi ha sma prAhUrEbyO nama: sthAth II ” (elders have said that nithyasUris who do not ever let go of their basic nature of carrying out service to emperumAn, mukthas who have severed their connection with samsAram and mumukshus who have got rid of their sins and are having their final physical form , willingly take the forms of human species, animal species such as cows and birds and botanical species and attain SrIrangam always. My salutations to them!)

We will go on to the 48th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ప్రమేయసారము 8

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ప్రమేయసారము

 

<< పాశురము 7

paramapadhanathan

 

అవతారిక:

                అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు ఈ ప్రబంధంలో తిరు మంత్రములోని “ఓం” కార అర్థాన్ని మోదటి మూడు పాశురాలైన “ అవ్వానవర్”, “ కులం ఒన్రు  ” , “ పలం కొణ్డు ” లో చెప్పి, తరువాతి నాలుగు పాశురాలైన  “కరుమత్తాల్”, “వళియావదు”, “ఉళ్ళ పడి ఉణరిల్” , “ఇల్లై ఇరువరుక్కుం”, లో నమః పద అర్థాన్ని చర్చించారు. ఈ పాశురాలో  “నారాయణాయ” అనే పదము యొక్క అర్థాన్ని చెపుతున్నారు. శ్రీమన్నారయణునకు సమస్త చరా చర జగత్తు ఆయనకు సొత్తు, ఆయనకు కైంకర్యం చెయటమే చేతనుల పరమావధి అని శాస్త్రాలలో చెప్పబడింది.   “నారాయణాయ” శబ్దంలో అనేక అర్థాలు ఇమిడి వున్నాయి.  శ్రీమన్నారయణుని సేవించుకోవాలనే తపన , ఆర్తి, పరబ్రహ్మ తప్ప ఇతరమైన వేవి సత్యానందాన్ని, నిత్యానందాన్ని ఇవ్వలేవన్నసత్యాన్ని తెలుసుకోవటం  , ఆయనకు నిరంతర కైంకర్యం చేసే భాగ్యాన్ని పొందే మార్గం, అంతిమంగా పరమపదం చేరి ఆయనకు నిత్య కైంకర్యం చేసే భాగ్యాన్ని పొందే మార్గం అన్నీ ఇమిడి ఉన్నాయి. ఈ విషయాలనే అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు  ఈ పాశురంలో వివరిస్తున్నారు .

పాశురము:

విత్తం ఇళవు ఇన్ బం తున్ బం నోయి వీకాలం

తత్తం అవయే తలై అళిక్కుం  – అత్తై విడీర్

ఇచ్చియాన్ ఇచ్చియాదేద ఎళిల్ వానత్తు

ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం

 

ప్రతి పదార్థము:

విత్తం = సంపదను

ఇళవు = నష్టము

ఇన్బం = సుఖము

తున్ బం  = దుఖఃము

నోయి = అనారోగ్యము

వీకాలం = మరణ కాలము

తత్తం అవయే = వాటి వాటి కర్మానుసారము

తలై అళిక్కుం  = ఫలితాన్నిస్తుంది

విడీర్ = వదిలి వేయండీ

అత్తై = కాబట్టి వాటికి సంబంధించిన చింతన

ఇచ్చియాన్ = చేయని వాడు శ్రీమన్నారాయణుని మాత్రమే తలచే వాడు

ఇచ్చియాదు = ఇతర ప్రయోజనాలను ఇష్టపడడు

ఏదద్ = శ్రీమన్నారాయణుని స్థుతించడానికి

ఎళిల్ వానత్తు = అందమైన పరమపదములో

ఉచ్చియాన్ = ఉన్నతుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు

ఉచ్చియానాం  = శిరసా వహించదగిన గొప్పతనము కలవాడౌతాడు

వ్యాఖ్యానం :

                “నారాయణాయ” అనే పదానికి అర్థం చెప్పేటప్పుడు  “ఇళైయ పెరుమాళైప్పోలే ఇరువరుమాన సేర్తియిలే అడిమై సెయిగై ముఱై ” సీతారాములు కలిసి ఉన్నప్పుడు ఆ మిధునానికి లక్ష్మణునిలాగా కైంకర్యము చెయాలి ‘ అని చెప్పి “అత్తై నిత్యమాగ ప్రార్తిత్తే  పెఱ వేణుం ” ఆ “కైంకర్య భాగ్యం నిత్యముగా కావాలని కోరి పొందాలి” అనిచెపుతారు. శ్రీరామాయణంలో శ్రీరాముడు లక్ష్మణుడు తన తోబుట్టువుగా కాక సాక్షాత్ పరమాత్మగా భావించి  కైంకర్యము చేసాడు. ఆ విషయాన్నే కంబ రామాయణంలో ఈ క్రింది విధంగా చెప్పారు.

“ఎందైయుం  యాయుం ఎంబిరానుం ఎమ్మునుం

అందం ఇల్ పెరుంగుణత్తు ఇరామన్ ఆదలాల్

వందనై అవన్ కళల్ వైత్త పోదు అల్లాల్

సిందై వెంగొదుంతుయర్ తీర్కిలేన్”

( కంబ రామాయణం, అయోధ్యా కాణ్డం, పళ్ళిడైప్పడలం 58)

 

సకల సంబంధాలు రాముడితోనే అని ,ఆయనకు కైంకర్యం చేయటమే తన విధి అని, తలచి లక్ష్మణు

శ్రీ రాముడి  వెంట అడవికి వెళ్ళాడు.

 

“అగాదదు అన్ఱాల్ ఉనకు అవ్వనం ఇవ్వయోత్తి

మాకాదల్ ఇరామన్ నం మన్నవన్ వైయ్యమీందుం

పోగా ఉయిర్త్తాయర్ నం పూంకుళల్ సీతై  – ఎన్ఱే

యేగాఇ: ఇని ఇవ్వయిన్ నిఱ్ఱలుం యేదం”

(కంబ రామాయణం, అయోధ్యా కాణ్డం, నగర్ నీంగు పడలం146)

“పిన్నుం పగర్వాళ్. “మగనే! ఇవంపిన్ సెల్; తంబి

ఎన్నుంపది అన్ఱు, అడియారినిన్ యేవల్ సెయ్ది;

మన్నుం నగర్కే ఇవన్ వందిదిన్ వా: అదు అన్ఱేల్

మున్నం ముడి” ఎన్ఱనళ్ వార్ విళి సోర నిన్రాళ్ ‘

( తల్లి సుమిత్ర కుమారా ఈయన వెంట వెళ్ళు తముడిలా కాక చక్రవర్తికి చేసినట్లుగా నిన్ను దాసుడిగా భావించి సేవలు చేయి అని చెప్పింది)

( కంబ రామాయణం, అయోధ్యా కాణ్డం, నగర్ నీంగు పడలం147)

  “అడియారినిన్ యేవల్ సెయ్ది” అని అన్నారు . అనగా  శ్రీలక్ష్మణస్వామి శ్రీరాముడితో తప్ప ఇతరులందరితో తన సంబంధమును వదులుకుని ఆయన వెంట అడవికి వెళ్ళి 14 సంవత్సరాలు కైంకర్యం చేసారు , అంతే కాక ఆజీవనము శ్రీరాముడికి  కైంకర్యం చేస్తూనే వున్నాడు. ఇది జీవాత్మకుండవలసిన లక్షణము. ఇది పరమాత్మను ప్రార్థించి పొందవలసినది. గోదా దేవి తమ తిరుప్పావైలో ” వేదమనైత్తుక్కుం విత్తాగుం ” అన్నది. “ఎత్తైక్కుం ఏళేళు  పిరవిక్కుం ఉంతన్నోడు ఉత్తోమే యావోం ఉమక్కే నాం ఆట్చెయ్వోం మత్తై నంకామంగళ్ మాత్తు” అని అన్నారు.

పెరియాళ్వార్లు “ ఉనక్కుప్పణి సెయితిరుక్కుం తవం ఉడైయేన్”అని, నమ్మాళ్వార్లు “ఒళివిల్ కాలమెల్లాం ఉడనాయ్ మన్ని వఱువిలా అడిమై సెయ్య వేణ్డుం నాం, తిరుమంగై ఆళ్వార్లు “ఆళుం పణియుం అడియేనై కొండాన్” అని “ఉనక్కాగ తొండు పత్త నల్లేనై ”అని అన్నారు .

        జ్ఞానులైన పెరియాళ్వార్లు ఇత్యాదులు పరమాత్మ కైంకర్యమే జీవన లక్ష్యంగా భావించారు. వీరు ఈ లీలా విభూతిలో ఉన్న కాలంలో సంపద వలన ఆనందమో, అది కోల్పోయినందున ధుఃఖమో పొంద లేదు.

“వేణ్దేన్ మనై వాళ్కయై ”అని ,“కూఱు సోఱు ఇవై వేడుందువతిల్లై” అని,  “నీళ్ సెల్వం వేణ్డాదాన్” అని ఆళ్వార్ల చేత సంపదలు విసర్జించ బడ్డాయి . అన్ని కృష్ణుడే అన్నదే వారి విశ్వాసము. పరమాత్మ కైంకర్యములో ఈడుపడిన మనసును తాత్కాలిక ప్రయోజనాన్నిచ్చే సంపదల మీదికి వారు పోనీయలేదు. ఇంకా పరమాత్మయే లక్ష్యముగా కలిగి వున్న వారు ఎలా ఉండాలో చెపుతున్నారు.

విత్తం……డబ్బు , బంగారము ఇత్యాదులు

ఇళవు ……..వాటిని పోగొట్టుకున్న స్థితి

తిరువళ్ళువర్ ఈ విషయంగా  “నిల్లాధవఱ్ఱై నిలైయిన ఎన్ఱు ఉణరుం పుల్లఱివాన్మై కడై” ( నిలవని వాటిని శాస్వతమనుకొనే గొప్ప జ్ఞానులు) అని వ్యంగ్యంగా అన్నారు.

ఇన్ బం …….సుఖ దుఃఖాలకు హేతువైన వస్తువులిచ్చే సుఖము

తున్ బం ……దుఃఖాలనిచ్చే సంఘటనల వలన కలిగే ..దుఃఖం

నోయి………శరీరమును ఆశ్రయించే రోగాలు

వీకాలం……..శరీరమును యొక్క అంతిమ కాలము (మరణము) మొదలైనవన్నిటికి

తత్తం అవయే………కారణము సంచిత కర్మలు

తలై అళిక్కుం  ……….తగిన సమయంలో ఫలితాన్నిస్తాయి జన్మతో వచ్చిన కర్మలు అయా కాలాలో ఫలితానిస్తాయి. తిరువళ్ళువర్  “ఊళు” “ఆకూళాఱ్ తోన్ఱుం అసైవిన్మై కైప్పొరుళ్ పోకూళాఱ్ తోన్ఱుం మడి”.

(సంపదలు దొరకడానికి, అది తొలగి పోవతానికి కారణము పురాకృత కర్మలు.) అన్నారు .

“పేదై పడుక్కుం ఇళవూళ్ అఱివగఱ్ఱుం

 ఆగలూళ్ ఉఱ్ఱక్ కడై”.

      ఒకడు లౌకిక జ్ఞానము కలివున్నా పురాకృత కర్మ వలన సంపదను పోగొట్టుకునే సమయంలో ఆ జ్ఞానాన్ని కోల్పోతాడు. ఒకడు లౌకిక జ్ఞానము లేని వాడైనా వాడికి  పురాకృత కర్మ వలన సంపదలు పొందడానికి లౌకిక జ్ఞానము పొంద గలుగుతాడు. పురాకృత కర్మలు మంచిని చెడుగాను, చెడును మంచిగాను మార్చగలదు. తిరువళ్ళువర్ ఈ పురాకృత కర్మల గురించి విస్తృతంగా వివరించారు.

అత్తై విడీర్………పురాకృత కర్మల గురించి మంచినో చెడునో ఎంచకుండా ఉండే వారి గురించి కింద వివరించారు.

ఇచ్చియాన్………..సంపదల వంటివాటిని కోరని వారు  పరమాత్మ కైంకార్యానికి అర్హులవుతారు. తిరుమళిసై ఆళ్వార్లు ఈ విషయంగా  “అడకరుం పులంగళ్ ఐందడక్కి ఆసైయామవై తొడకఱుత్తు వందు నిన్ తొళిఱ్కణ్ నిన్ఱ ఎన్నై” అన్నారు .

   ఇచ్చియాదేత్త ……….పరమాత్మ కైంకర్యం చేసేవారు ఆ కైంకర్య ఫలితంగా తాత్కాలిక ప్రయోజనాలనిచ్చే లౌకిక సంపదలనో ,ఉన్నత ఫలమైన పరామపదాన్నో, కోరకుండా, మధురకవి ఆళ్వార్లు “పావిన్ ఇన్నిసై పాడి తిరివనే ”  అన్నట్లు కేవలం పరమాత్మను కీర్తించటమే ప్రధాన ఫలితంగా కోరుకోవాలి .   పరమాత్మను కీర్తించటమంటే

 “పయన్ తెరిందుణర్ ఒన్ఱిన్మయాల్ తీవినయేన్ వాళా ఇరుందొళిందేన్ కీళ్నాళెల్లాం కరందురువిల్ అమ్మానై అన్నాన్రు పిన్ తొడరంద ఆళియంగై అమ్మానై యేత్తాదు అయర్తు ” (తిరువందాది). ఇక్కడ కీర్తించటమంటే ఒక్క వాచా కైంకర్యమే కాక త్రికరణములతో చేసే కైంకర్యంగా స్వీకరించాలి అని చెపుతున్నారు.

ఎళిల్ వానత్తు ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం……….వైకుంఠంలో వేంచేసి వుండే పరమపద నాధుడే  శిరస్సుపై ధరించేటంత గొప్ప వాడవుతాడు. ‘ఎళిల్ వానం ‘ అంటే పరమపదము. దానినే ‘ విణ్ణగం ‘ అంటారు. అక్కడ ఉండే స్వామిని ‘  విణ్ణ్మీదిరుప్పవన్ ‘ అంటారు. ఎళిల్ వానం అంటే వేదాంతంలో పరమాకాశము. అందులో ఉన్నతమైన ప్రదేశం పరమపదం , అదే ‘ ఉచ్చి ‘, అక్కడ వశించే వాడు ‘ ఉచ్చియాన్ ‘ . ‘ ఎళిల్ వానత్తు ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం ‘ ఆ వైకుంఠ నాధుడు. ఆయన శిరస్సు మీద ధరింపబడే వాడు ఆయన పరం భక్తుడు, దాసుడు..’ ఎళిల్ వానత్తు ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం ‘ అని చెప్పబడింది.

  ఇక్కడ  భక్తుడు, దాసుడు..అని చెప్పబడిన వాడు ద్వందాతీతుడు …అంటే సుఖ ధుఃఖాలకు, కష్ట నష్టాలకు, లాభా లాభాలకు , రోగాలు, మరణాలు వంటి వాటికి చలించని వాడు. అందు వలన వాడి మనసు పరిశుధ్ధంగా ఉంటుంది. ఆ పరిశుధ్ధ మనసులో లౌకికమైన కోరికలేమీ ఉండవు. ఏ ప్రయోజనము ఆశించకుండా పరమాత్మకు కైంకర్యం చేయటమే పరమ ప్రయోజనంగా భావించి కైంకర్యం చేసే వాడు. కాబట్టి పరమాత్మకు కైంకర్యం చేసే వారు ఇతర ప్రయోజనాలను ఆశించ కుండా పరమాత్మకు కైంకర్యం చేయటమే పరమ  ప్రయోజనంగా భావించి కైంకర్యం చేయాలి అని అర్థము. మనోవాక్కాయ కర్మణ కైంకర్యం చేయాలి అప్పుడే ఫలితాన్నిస్తుంది. మనసులో ఇతర కోరికలు తలయెత్తకుండా, నోటితో పరమాత్మ నామం తప్ప మరేదీ పలక కుండా, కరణాలతో పరమాత్మలు సంబంధించిన కార్యములు తప్ప ఇతరములేవీ చేయకుండా ఉండటమే త్రికరణ శుధ్ధి అంటారు.

దీనికి సంబంధించిన ఉదాహరణలు నాలాయిర దివ్యప్రబంధంలో చాలా కనపడతాయి. అందులో కొన్ని ఈ క్రింద చూడవచ్చు.

  1.   వాయి అవనై అల్లాదు వాళ్త్తాదు (209) ( నోరు ఆయనను తప్ప కీర్తించదు)
  2.   నాక్కు నిన్నై అల్లాల్ అఱియాదు (433)( నాలుకకు నువ్వు  తప్ప తెలియదు)
  3.    యేతుగిన్ఱోం నాతళుంబ (1863) (నాలుక అలసి పోయేట్లుగా నిన్ను కీర్తిస్తున్నాను )
  4.    నాతళుంబ నారాయణా ఎన్ఱళైతు (561) (నాలుక అలసి పోయేట్లుగా నారాయణా అనిపిలిచి)
  5.    ఇరవు నంపగలుం విడాదు ఎన్రుం యేతుదల్ మనం వైమినో (2954)(రాత్రిపగలు విడువక నిన్ను కీర్తించచటమే మనసుకు పని)
  6.    పేసుమిన్ కూసమిన్ఱి (3681)(సంకోచం లేకుండా మాట్లాడు)
  7.    వాయినాల్ పాడి (478) (నోటితో పాడి)

ఆడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/01/prameya-saram-8/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

आर्ति प्रबंधं – ४५

Published by:

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर ४४

उपक्षेप

पिछले पासुरम में, मामुनि सर्वव्यापी श्रीमन नारायण की  “माकांत नारणनार वैगुम वगै” से श्रेय गाए। वें उस पासुरम के “मोहान्तक” से चित्रित किये गए सबसे नीच जीव खुद को मान्ते हैं। यहीं इस पासुरम का सारांश हैं जहाँ वें खुद को,, श्रीमन नारायण को न पहचान पाने के कारण ,केवल अंधकार और अकेलापन महसूस करने वाले लोगों में सबसे नीचे स्थान में रख़ते हैं।  मामुनि का मानना हैं कि उन्हें श्रीमन नारायण की सर्वव्यापित्व की और उनके संग उपस्थित निरंतर संबंध की ज्ञान नहीं हैं। इसी अज्ञान के कारण वें मोहान्तको में से एक बन गये। किन्तु इन विषयों के पश्चात भी मामुनि अपने ह्रदय को याद दिलातें हैं कि आचार्य संबंध के कारण ही उन्नति पाए। यही इस पासुरम का सारांश है।  

पासुरम ४५

नारायणन तिरुमाल नारम नाम एन्नुम मुरै

आरायिल नेंजे अनादि अंरो सीरारुम

आचार्यनाले अंरो नाम उयंददु एन्ड्रु

कूसामल एप्पोलुदुम कूरु

शब्दार्थ

 

नेंजे – हे मेरे ह्रदय

नारायणन तिरुमाल –  जैसे “ तिरुमाले नानुम उनक्कु पळवडियेन” से चित्रित किया गया है, श्रीय:पति श्रीमन नारायणन ही सामूहिक शब्द “नारम” से पहचाने जाने वाले सारे आत्माओं के अधिकारी और स्वामी हैं।  

नारम नाम – हम आत्मायें सब नित्य हैं

आरायिल – अगर यह साबित करना है

एन्नुम मुरै –  (श्रीमन नारायण और जीवात्मा के बीच) वह नित्य संबंध

अनादि अंरो – यह कोई नया संबंध है क्या ? नहीं।  क्या यह सत्य नहीं कि यह नित्य हैं ? ( हाँ यह सत्य है)

(हे मेरे ह्रदय!!!)

सीरारुम – जो हमें यह संबंध दिखाकर उसे दृढ़ बनाके और खुद ज्ञान जैसे कल्याण गुणों से भरे व्यक्ति

आचार्यनाले अंरो – आचार्यन हैं, है न ?

नाम उयंददु एन्ड्रु – हमारी मुक्ति कि कारण वें ही हैं

(हे मेरे ह्रदय)

कूरु – कृपया इस बात को दोहराते रहो

एप्पोलुदुम – सदा

कूसामल – बिना कोई लज्जा के

 

सरल अनुवाद

मामुनि, इस पासुरम में ,श्रीमन नारायण और जीवात्मा के संबंध को दृढ़ करने वाले आचार्यन के महत्त्व प्रस्तुत करतें हैं। और वें कहतें हैं कि इस दृढ़ संबंध के पहले वें अचित वस्तु समान थे।  अत: वे अपने ह्रदय को यह बात प्रकट करने को प्रेरणा देते है कि, उन्कि उन्नति केवल आचार्य कृपा के कारण ही हुयी है।

सपष्टीकरण :

मामुनि कहतें हैं, “हे! मेरे प्रिय ह्रदय! पेरियाळ्वार नें कहाँ था, “तिरुमाले नानुम उनक्कु पळवडियेन (तिरुप्पल्लाण्डु ११)”. वें श्री कि दिव्य पति, श्रीय:पति श्रीमन नारायण हैं।  हम (जीवात्मायें) “नारम” कहलातें हैं। श्रीमन नारायण और जीवात्मा के बीच का संबंध नित्य और निरंतर है। अगर सोचा जाए , तो हम समझेंगें कि यह कोई आधुनिक संबंध नहीं हैं न हैं यह कोई अचानक सृष्टि , क्योंकी यह अनादि और नित्य हैं।  किंतु हमें (मामुनि और उन्के ह्रदय को) यह एहसास न हुआ और इस विषय से अज्ञानी रहें। और अचित वस्तु के समान इस संबंध को समझने कि योग्यता न थी। लेकिन हमारें आचार्य के समझाने पर यह स्थिति बदला और इस संबंध की और उस्की महत्त्व की ज्ञान हुई। आचार्य ज्ञान और अन्य कल्याण गुणों से भरपूर हैं। आचार्यन ही हमारी उन्नति के कारण हैं। (तिरुवाय्मोळि ३.५.१०) के “पेरुमैयुम नाणुम तविर्न्दु पिदट्रूमिन” के प्रकार कृपया इस्को हर जगह प्रकट करें जिस्से सारे लोग यह जान सकें। यह विषय को प्रमेय सारम १० , “इरैयुम उयिरुम” पासुरम में वर्णन किया गया हैं।  

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-45/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 7.2.9 – en thirumagaL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Second decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the ninth pAsuram, parAnguSa nAyaki’s mother sees the state of her daughter and says “I am not seeing an end to her suffering”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently,  parAnguSa nAyaki’s mother says “I cannot fulfil the desire of my daughter who is captivated by the overwhelming love of you who are the divine consort of lakshmI, bhUdhEvi and nILA dhEvi”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

en thirumagaL sEr mArbanE! ennum ennudai AviyE! ennum
nin thiruveyiRRAl idandhu nI koNda nilamagaL kELvanE! ennum
anRuruvEzhum thazhuvi nI koNda Ay magaL anbanE! ennum
then thiruvarangam kOyil koNdAnE! theLigilEn mudivu ivaL thanakkE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

en – my lady lord
thirumagaL – lakshmi
sEr – being united, as her desirable place
mArbanE – Oh one who is having the divine chest!
ennum – says;

(with that beautiful coupled state)
ennudai – for me
AviyE – Oh one who remained in my heart as the sustaining life!
ennum – says;

(in contrasting complexion to his divine form as said in thiruvAimozhi 10.10.6 “neela varai iraNdu piRai kavvi“)
nin – your
thiru eyiRRAl – with the divine tusk
idandhu – (submerging into the deluge, from the wall of the oval shaped universe) dug it out
nI – you
koNda – kept as your beloved one
nila magaL – SrI bhUmip pirAtti
kELvanE – matching consort!
ennum – says;
anRu – when the bulls were placed as a challenge
uru – the bulls which roared like the thunder causing fear
Ezhum – seven
thazhuvi – (effortlessly as done with the beloved ones) embraced
nI – you
koNda – accepted like finding and keeping a treasure
Ay magaL – nappinnaip pirAtti who appeared in a matching clan for you
anbanE – Oh one who has fixed affection!
ennnum – says;

(just as you manifested your love towards all of them, to favour my daughter)
then – well protected
thiruvarangam – SrIranga kshEthram
kOyil – as the abode
koNdAnE – Oh one who acknowledged!
ivaL thanakku – for her
mudivu – means to end her suffering
theLigilEn – I am unaware.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

My daughter says “Oh one who is having the divine chest which is the desirable abode of lakshmi, my lady lord, where she is united with you!” She says “Oh the matching consort of SrI bhUmip pirAtti who you dug out with your divine tusk and accepted as your beloved one!” She says “Oh one who has fixed affection for nappinnaip pirAtti who appeared in a matching clan for you and was accepted by you like finding and keeping a treasure, by embracing the seven bulls  which roared like thunder, causing fear when they were placed as a challenge!” Oh one who acknowledged the well protected SrIranga kshEthram as your abode! I am unaware of the means to end her suffering.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • en thirumagaL sEr mArbanE ennum – She is asking “Am I losing my result due to lack of purushakAram [pirAtti as the one who recommends to emperumAn for us]?” Here, the “en” (my) is not meant for viSishta (entity) but on viSEshaNa (attribute); that is, it is meant for thirumagaL (pirAtti) and not for mArban (one who holds her on his chest). ananthAzhwAn named his daughter “en thirumagaL“. bhattar prayed to perumAL “consider me in your divine heart as one who came along with pirAtti as sthrI dhanam (a servant maid who is gifted along during marriage); I too will think about you as ‘he (emperumAn) is dear to our nAychchiyAr’ and hence we should think that you are ‘azhagiya maNavALap perumAL‘ (the lord who is the most beautiful bride groom)”.
  • sEr mArbanE – In the rahasyam [secret dhvaya mahA manthram], this indicates the nithya yOgam [“math” which indicates their eternal togetherness]; only if she separates for a moment, is there a  reason for the delay in my result? It was mercifully said “bhattar called nanjIyar to hear from him some pAsurams which he could recite in front of perumAL subsequently; he was eating when nanjIyar starts reciting this decad; while reciting this pAsuram, nanjIyar mercifully recited ‘en thirumagaL sEr mArbanE ennum ennuadai AviyE ennum’ without any break in between; hearing that, bhattar stopped eating, cried out ‘SrIranganAtha’ and mercifully lay down on the mattress” [When recited together, it implies that parAnguSa nAyaki‘s life sustaining entity is SrIman nArAyaNan, instead of seeing the two phrases independent of each other. bhattar becomes overwhelmed in emotions thinking about how nanjIyar presented the subtle truth in his recital]. nanjIyar mercifully said “I became frightened seeing bhattar’s state, wondering if he attained the divine feet of bhagavAn“.
  • ennudai AviyE ennum – For AzhwAr, the vital air is not the sustaining force but the divine couple. Oh one who remains my sustaining life, being the one who is having SrI mahAlakshmi on your chest!
  • nin … – Isn’t it natural for you to even transform your stature to fulfil the desire of your beloved one? Can you gain acceptance of SrI bhUmip pirAtti, only by caring for her wealth? “thiru” in “thiru eyiRu” indicates the beauty of your tusk.
  • idandhu nI koNda – The one you dug out and accepted. Oh one who is dear to SrI bhUmip pirAtti!
  • anRu … – Could you, who helped long ago, not help now? Here “anRu” indicates the [helpless and loving] state of nappinnaip pirAtti. Not one or two, but embracing all the seven bulls. Since it [winning over them] is the means to attain her, he feels embracing the bulls to be embracing her divine bosom. uru – thunder, implying that they roared like thunder. uru – pride, implying that they appeared to be embodiment of pride.
  • Ay magaL anbanE ennum – She is saying “How will you get the acceptance of my lady lords if you abandon me?”
  • then thiruvarangam kOyil koNdAnE – Oh one who is having the SrIranga kshEthram which is the best in southern direction, as your abode! Is there the shortcoming of his not presenting himself during the incident of killing the seven bulls? Unlike [vibhava] avathArams, aren’t you residing eternally here to help those who are here after the period of incarnations? He accepted this abode of SrIrangam not have to say as in mahAbhAratham “gathas svam sthAnam uththamam” (He reached his own ultimate abode).
  • theLigilEn … – When there is no shortcoming there [i.e. eternally residing in SrIrangam], there should be clarity that “the result will not be missed”, but I am unable to have that clarity. When you practically demonstrate the statement in SrI bhagavath gIthA 18.66mA Sucha:” (do not worry) by reclining here, should I not remain as said in SrI bhagavath gIthA 18.73 “sthithO’smi gathasandhEha:” (being freed from doubts, I am standing firm, with realisation of truth)? But I am unable to do so.  I am unable to give a solution for her. Shall we be satisfied with the realisation, while her state is such?

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org