Daily Archives: December 10, 2015

SrI dhEvarAja ashtakam – SlOkams

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< thaniyans

thirukkachi-nambi-kanchi varadhar-3

SlOkam 1

namasthE hasthi SailESa! Sriman! ambhjalOchana! |
SaraNam thvAm prapannOsmi praNathArthi harAchyutha! ||

Listen


hE hasthigirinAtha! SrIpathi! aravindhAksha! I prostrate before Thee. You wipe out the distress of those who worship You. You are achyuta, firm in holding on to the devout. I remain surrendered unto You.

SlOkam 2

samastha prANi santhrANa pravINa karuNOlbaNa! |
vilasanthu katAkshAsthE mayyasmin jagathAmpathE ||

Listen


You are able to protect all beings, full of compassion, the sole protector of the world. May your graceful vision blossom on me also.

SlOkam 3

nindhithAchAra karaNam nivruththam kruthya karmaNa: |
pApIyAmsam amaryAdham pAhimAm varadha prabhO!  ||

Listen


He dhEvarAja! Protect me who is at performing the acts prohibited by good folks, not doing the ordained duties, steeped in sins and man without discipline.

SlOkam 4

samsAra marukAnthArE dhurvyAdhi vyAgra bhIshaNE |
vishaya kshudhra gulmAdyE thrushA pAdhapaSAlini ||

Listen

SlOkam 5

puthra dhAra gruha kshEthra mruga thrushNAmbu pushkalE |
kruthyAkruthya vivEkAandham paribhrAntham ithas thatha: ||

Listen

SlOkam 6

ajasram jAtha thrushNArtham avasannAngamakshamam |
kshINa Sakthi bala ArOgyam kEvalam klESa samsrayam ||

Listen

SlOkam 7

santhaptham vividhair dhu:kai: dhurvachairEvamAdhibhi: |
dhEvarAja! dhayAsindhO! dhEva dhEva jagathpathE!  ||

Listen

SlOkam 8

thvadhIkshaNa sudhAsindhu vIchi vikshEpaSIkarai:  |
kAruNya mAruthAnIthai: SIthalairabhishinchamAm ||

Listen

In these 5 stanzas he explains his position by a simile and begs dhEvarAja for his protection. This life is a desert. In that desert, diseases are terrible tigers. There, petty pleasures are like small bushes. Desires are the trees. Wife, kids, house, land, properties, etc., are like mirage. In this desert I wander like a mad man without knowing what to do and not to do, doing what is not to be done and not doing what is to be done, weak in body, emaciated, mentally feeble, incapable of anything, without devotion unto You, hE dhEvarAja! ocean of compassion! God of Gods! save me by the sheer cool breeze of your compassion falling like dribbles of water from the waves of your abundant grace through your comforting Looks. I crave for your compassionate Graceful look on me.

adiyEn satakOpa rAmAnuja dhAsan

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/12/sri-dhevaraja-ashtakam-tamil-slokams/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீ தேவராஜ அஷ்டகம் – ச்லோகங்கள்

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீ தேவராஜ அஷ்டகம்

<< தனியன்கள்

thirukkachi-nambi-kanchi varadhar-3

ச்லோகம் 1

நமஸ்தே ஹஸ்தி சைலேச! ஸ்ரீமன்! அம்புஜ லோசன! |
சரணம் த்வாம் பிரபன்னோஸ்மி ப்ரணதார்த்தி ஹராச்யுத! ||

கேட்க


ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரிக்கு நாதனே! ஸ்ரீபதியே! தாமரைக் கண்ணனே! உனக்கு வணக்கம். தன்னை வணங்கினவர்களின் துக்கத்தைப் போக்குபவனே! நழுவ விடாதவனே! உன்னைச் சரணமாக அடைந்திருக்கிறேன்.

ச்லோகம் 2

ஸமஸ்த ப்ராணி ஸந்த்ராண ப்ரவீண! கருணோல்பண! |
விலஸந்து கடாக்ஷாஸ்தே மய்யஸ்மின் ஜகதாம்பதே  ||

கேட்க


எல்லா ப்ராணிகளையும் காப்பதில் திறமை உள்ளவனே! நிறைந்த கருணை உள்ளவனே! உலகத்திற்கு ஸ்வாமியே! உனது பார்வை இந்த என்னிடம் மலரட்டும்.

ச்லோகம் 3

நிந்திதாசார கரணம் நிவ்ருத்தம் க்ருத்ய கர்மண :  |
பாபீயாம்சம் அமர்யாதம் பாஹிமாம் வரத ப்ரபோ! ||

கேட்க


நல்லவர்களால் வெறுக்கப்பட்ட செயல் புரிபவனும், செய்ய வேண்டியதைச் செய்யாதவனும், பாபிஷ்டனும், மரியாதை இல்லாதவனுமான என்னை ஹே வரதராஜ! ரக்ஷிப்பாயாக.

ச்லோகம் 4

ஸம்ஸார மருகாந்தாரே துர்வ்யாதி வயாக்ர பீஷணே |
விஷய க்ஷுத்ர குல்மாட்யே த்ருஷாபாதபசாலினி ||

கேட்க

ச்லோகம் 5

புத்ர தார க்ருஹ க்ஷேத்ர ம்ருக த்ருஷ்ணாம்பு புஷ்கலே |
க்ருத்யா க்ருத்ய விவேகாந்தம் பரிப்ராந்தம் இதஸ் தத: ||

கேட்க

ச்லோகம் 6

அஜஸ்ரம் ஜாத த்ருஷ்ணார்த்தம் அவஸந்நாங்கமக்ஷமம் |
க்ஷீண சக்தி பலாரோக்யம் கேவலம் க்லேச ஸம்ச்ரயம் ||

கேட்க

ச்லோகம் 7

ஸந்தப்தம் ​​விவிதைர் து:கை: துர்வசைரேவமாதிபி: |
தேவராஜ! தயாஸிந்தோ!​ தேவதேவ ஜகத்பதே!  ||

கேட்க

ச்லோகம் 8

த்வதீக்ஷண ஸுதாஸிந்து வீசி விக்ஷேபசீகரை: |
காருண்ய மாருதாநீதை: சீதலைரபிஷிஞ்சமாம் ||

கேட்க

4-8 – இந்த ஐந்து ச்லோகங்களால் தமது நிலையை ஓர் உருவகத்தின் மூலம் விளக்கி, தமது ரக்ஷணத்தை தேவப்பெருமாளிடத்தில் இரக்கிறார்.

ஸம்ஸாரம் என்பது ஒரு பாலைவனம், அந்த வனத்தில் புலிகள் போன்ற பயங்கரமான வியாதிகள். பாலைவனத்தில் முட்புதர்கள்போல் அற்பசுகங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. ஆசை என்னும் மரங்கள், மக்கள், மனைவி வீடு நிலம் இவைகள் கானல் நீர் போல் நிறைந்திருக்கின்றன. இப்படிப்பட்ட வனத்தில் செய்யவேண்டியவை, செய்யத்தகாதவை என்னும் பகுத்தறிவில்லாத குருடனாகவும் இங்காங்கும் அலைந்து இடைவிடாது பேராசை உடையவனும், மெலிந்து வாடிய அவயவங்களுடன் கூடினவனும், திறமையற்றவனும், தேஹ திடம், மநோ திடம், தேஹ ஆரோக்யம் இவைகளும், இவைகளால் குறைந்தவனும் க்லேசத்துக்கே இருப்பிடம் ஆனவனும் இப்படி சொல்லத்தகாத பல வகை துக்கங்களால் தாபத்தை அடைந்தவனுமான என்னை தேவராஜனே! கருணைக்கடலே! தேவர்களுக்கும் தேவனே! உலகத்துக்கு ஸ்வாமியே! உன் பார்வை என்னும் அமுத ஆற்றின் அலைகளைப் போடுவதால் உண்டான திவலைகளால் கருணை என்னும் காற்றுடன் குளிர்ந்து கடாக்ஷிப்பாயாக. குளிர்ந்த கருணை என்னும் காற்று கொண்டுவந்து உன் பார்வை என்னும் அமுத ஆற்றின் அலை ஏறிப்பதால் ஏற்பட்ட துளிகளால் நனைப்பாயாக – குளிரக் கடாக்ஷிக்கவேணும் என்பது பொருள்.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

upadhEsa raththina mAlai – 8

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous (maRRuLLa AzhvArgaLukku)

pAsuram 8

pEdhai nenjE inRaip perumai aRindhilaiyO
Edhu perumai inRaikku enRiyEl (en ennil) – OdhuginRen
vAyththa pugazh mangaiyar kOn mAnilaththil vandhu udhiththa
kArththikaiyil kArththikai nAL kAN                                                               8

Listen


Word by word meaning

nenjE – Oh the mind,
pEdhai – not having the true knowledge,
aRindhilaiyO – have you not known
perumai – the glory (vaibhavam) of
inRai – this day?
enRiyEl (en ennil) – If you ask
Edhu perumai – what is the greatness
inRaikku – of this day, then
OduginREn – I shall say that to you; that is,
mangaiyar kOnthirumangai AzhvAr
vAyththa – having fitting
pugazh – glory
vandhu udhiththa – came and divined his incarnation
mAnilaththil – in this big world
kArththikaiyil – in the month of kArththikai
kArththikai nAL – in the star day of kruththikAi;
kAN – you learn about this.

kaliyan_uthsavam_thiruvali_thirunagari_thirumangai_azhvar (Large)thirumangai AzhvAr – thiruvAli thirunagari

vyAkyAnam

Then he is divining as a question and answer to his mind regarding the glory of thirumangai AzhvAr’s incarnation day of thirukkArththikai divine star day, starting this with ‘pEdhai nenjE’.

Unlike the earlier pAsuram where he said ‘eedhu ivar thORRaththu adaivAm [upadhEsa raththinamAlai – 4] which was in the order of incarnations of Azhvars, from this pAsuram he is presenting in the order of months in which various AzhvArs incarnated. For the sentients, this also would be a sequence to keep in their mind. It is convenient too to go in the order of months.

pEdhai nenjE inRaip perumai aRindhilaiyO – Oh the ignorant mind which thinks the other days as equivalent to this special day! The reason of our reaching the true goal that is enabled by this star day is something you could reflect upon, but are you not aware of this important day?

Edhu perumai inRaikku enRiyEl (en ennil) If you ask ‘What is the greatness of this day compared to the other days? Should you who know its greatness not divine it?’, then

OdhuginREn – I, who has understood, shall preach that to you (the mind) who has not understood it.

vAiththa pugazh , etc. – As said in ‘manRil mali pugazh mangai mannan [periya thirumozhi 11.2.10]’, he having the glory that matches his svarUpam (nature), the king of thirumangai, incarnated in this great world in the month of kArththikai , in the star day of kArththikai – you note this – is what I am preaching you.

The glory of his is – as said in ‘mAyOnai vAL valiyAl manthiram koL [periya thirumozhi thaniyan]’ (he got the rahasyam that is thirumanthram from mAyOn (emperumAn) using his strength of his sword);

It continues as ‘manthiram koL mangaiyar kOn [periya thirumozhi thaniyan]’ (one who got the thirumanthram, he is the king of thirumangai). It is the gain of thirumanthram that is the reason for the glory of this AzhvAr.

vAyththa – obtained/got.

It is ‘vAyththa thirumanthiram [upadhEsa raththinamAlai – 26]’ (~ the great thirumanthram is available (for us)).

Or, the place ‘mangai’ got the glory due to this AzhvAr’s incarnation.

mangaiyar kOn mAnilaththil vandhu udhiththa kArththikaiyil kArththikai nAL kANSuch AzhvAr the ruler of thirumangai, incarnated in the month of kArththikai in the star day of kArththikai, to remove the ‘thamas’ that is darkness (ignorance) from this world that is said as ‘iruL tharumA gyAlam [thiruvAimozhi 10.6.1]’ (~ material world that creates darkness) – learn this.

Since in ‘kalayAmi kali dhvamsam kavim lOka dhivAkaram [periya thirumozhi thaniyan]’ it is referring to thirumangai AzhvAr as a (rising) sun, here he (maNavALa mAmunigaL) is also using the word ‘vandhu udhiththa’ (rise/rose) to describe the incarnation of thirumangai Azhvar.

In this way he had manifested (AvirbhAvam), I have understood this greatness and am preaching this to you (the mind), and you who did not know this, shall now learn and support/follow it.

This AzhvAr , as said in ‘nejukku iruL kadi dhIpam [periya thirumozhi thaniyan]’ (~light that removes the darkness in our mind), incarnated to remove the darkness through his prabandham which is like ‘dheiva nan mAlai [periya thirumozhi 1.1.10] (~ beautiful garland for emperumAn). So, this day has come for us to celebrate with light (dheepam), and propitiation (ArAdhanA) (kArththikai dheepam)!

We should say as ‘kurvANa: kArthikE mAsi vishNOr dhIpam hi mandhirE [vishNu dharmOththara purANam]’ (light the lamps in vishNu temples during the month of kArththikai), and ‘vishNvAlayEshu kArththikyAm dhIpa dhAnam karOthiya: [vishNu dharmOththara purANam ]’ (In vishNu temples, lamps are donated during the month of kArththikai).

Such day matches the glory of the phrase ‘inRaip perumai’ (that is, matches the glory of the day due to thirumangai AzhvAr’s incarnation), as said in this pAsuram.

– – – – – –

English Translation: raghurAm srInivAsa dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

.

pramEya sAram – Introduction

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

<< thaniyan

Ramanuja_SriperumbuduremperumAnAr

arulalaperumalemperumanar-thirupadagamaruLALa perumAL emperumAnAr

Reason for origin of this work

svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr was a person who understood the esoteric purports of vedic scriptures. He knew the means to reach the ulterior motive mentioned in them. He also knew that exact motive (namely sriman nArAyaNan and HIS devotees for their happiness). He was foremost among the people who knew the truth as it is. He was a person who wanted liberation of all the souls in the universe who are suffering from the innumerable cycle of births and deaths. He served as a disciple of svAmi ramAnujA for a long time (almost 80 years) and served him all those years. He listened to the teachings of svAmi ramAnuja about thathvam (true concepts), hitham (means) and purushArtham (benefits) and learned all their significance. He stood by his AchAryan’s teachings in his daily life. Thathvam is the perumAL, hitham is the means to reach HIM and purushArtham is the benefit of reaching HIM. He understood the true meanings of these concepts in its entirety. This is known as “thala sparsa gyAnam”. “thala” (the thamizh equivalent of sthalam that means “earth” and sparsa would mean touch. A person who dives in waterbodies would go all the way to the bottom, touch the sand and get it to the shore. Likewise, svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr was a person who knew the ultimate end of all knowledge. This goes ahead and shows her gifted acumen. The first step is to know about perumAL. The last frontiers is to know about the significance of HIS devotees. This is nothing but to be a devotee of HIS devotee.  A person with such highest merits, svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr, out of his extreme compassion, gave us a book called “gyAna sAram” with which evne a laymen of this materialistic world who is suffering from karmic cycle forever, can be liberated. After having finished gyAna sAram, he wrote pramEya sAram. vEdham is something that was not written by anyone and something which has been there forever. Just like perumAL, the vEdhAs themselves has no end. Hence vEdhAs are known as the “prAmAnams”.  The essence of these vEdhas is contained succinctly in “thirumanthiram”, which is “Om namO nArAyaNAya” (eight syllaballed manthiram). The essence of such thirumanthiram is what is being given in this work called pramEya sAram. Hence this work is called as “pramEya sAram”.

Translation by santhAnam rAmAnuja dhAsan

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/12/prameya-saram-tamil-introduction/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

pramEya sAram – thaniyan

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

 arulalaperumalemperumanar-svptraruLALa perumAL emperumAnArsrIvillipuththUr

mamunigal-vanamamalai-closeupmaNavALa mAmunigaLvAnamAmalai

pramEya sAram thaniyan

nIngAmal enRum ninaiththuth thozhumingaL nIL nilaththIr
pAngAga nalla pramEya sAram parindhaLikkum
pUngAvaLam pozhil sUzh pudai vAzhum pudhuppuli man
AngAram aRRa aruLALa mAmuni ampadhamE!!!

 

Phrasal Meanings:

nIL nilaththIr = Oh! The people of this big world!!!
enRum  nIngAmal = without separating at any point of time
ninaiththu =  Constantly think
thozhumingaL = and procrastinate towards
ampadhamE = the beautiful lotus feet of
aruLALa mAmuni = aruLALa perumAL emberumAnAr, who is
AngAram aRRa = a person devoid of any pride (due to knowledge, wealth and high caste birth) and the one who
parindhu = blessed us with his compassion and
aLikkum = gave us in the form of a book
pramEya sAram = called “pramEya sAram” that gives the essence of thirumanthiram which is
pAngAga = beneficial
nalla = to the soul’s sustenance
man = This aruLALa perumAL emberumAnAr was a poet (leader)
vAzhum = who lived
pudhuppuli = in the place called “pudhuppuli” that was surrounded by
pUngA = beautiful gardens and
vaLam pozhil = fertile orchards
sUzh pudai = on all four sides

Explanation:

The phrases in the thaniyan should be “nIL nilaththIr !!! aruLALa mAmuni ampadhamE nIngAmal enRum thozhumingaL!!!”. This would mean that the author of this thaniyan is calling out the worldly people and asking them to go and prostrate at the lotus feet of aruLALa mAmuni always. The word “enRum” should be added before “nIngAmal” as well as “ninaithu”. So, the phrase “enRum nIngAmal” would mean “without separating or never leaving” and “enRum ninaithu” is “always thinking about”. The word “pramANam” is the trustworth/creditworthy source with which one knows about something. The object or the thing that is known by the pramANam is pramEyam. The essence of pramEyam is pramEyasAram.

 

pramANam – benchmark / measuring stick with which an object is known

pramEyam – the one that is being measured / understood

sAram – crux/essence

mAnam/mEyam – essence

 

Here pramANam is nothing else than thirumanthiram. The meaning of thirumanthiram is pramEyam. The essence of this pramEyam is pramEyasAram. “nalla pramEyasAram” is similar to saying “nalla maRai”, that means without any fault or flawless.

pAngAga: The grantham (book) pramEya sAram is very easy that those who learn it are being captured by the beauty and its simplicity. The essence of thirumanthiram is being beautifully described in these 10 pAsurams. Hence it is called as pramEya sAram.

parindhaLikkum: aruLALa perumAL emberumAnAr blessed the people of this world with this wonderful work called “pramEya sAram”. He blessed all the people of this world in order for them to reach the highest goal. His divine bless was transformed into a book format which is in an easily comprehensible form. He followed the orders of his AchAryan svAmi rAmAnujAchArya, who asked his disciples to spread the divine purports to all those who are genuinely interested to know.

aruLALa mAmuni: “muni” is someone who always thinks about the benevolence of others. This character is something only a muni can have and not any other person. So, he is celebrated here as “mAmuni” or the great muni. One of the many traits of such a mAmuni is that he is completely devoid of any pride in him. The total dearth of any pride in him is being referred as “AngAram aRRa”. The author of this thaniyan urges us to go and prostrate at the lotus feet of such an AchAryan. The person needs to meditate upon this mAmuni’s feet in his mind when prostrating, similar to the relationship between a body and its shadow. In the word “ampadham”, the second degree case ending is being latent. It follows the tholkAppiya grammar that says “aiyum kaNNum allA poruLvayin mei urubu thogA”.

ampadhadhai: The prefix “am” means beautiful and “padham” refers to the beautiful feet. The beauty for a feet is the quality of never giving up any disciple at any point of time. The “EkAram” or exclusivity that is the ending syllable as in “ampadhamE” describes the fact that it is enough if we fall at aruLALa mAmuni’s lotus feet, implying that there is no need to go to perumAL.

pudhuppuli: the place where svAmi aruLALa mAmuni lived.

man: The person who served as the leader of the people who were very well versed in vEdhAs and shAshtrAs. This place “pudhuppuli” is a place that was surrounded by beautiful gardens and fertile orchards. This goes ahead and conveys that this place was a perfect place for those who wanted to have greater knowledge.

pudai: This means surrounded on all four sides.

Hey! People of this great world!!! Please take refuge at the lotus feet of svAmi aruLALa mAmuni who hailed from the place called pudhuppuli” that is surrounded by beautiful gardens and fertile orchards and the one who gave the world the essence of thirumanthiram in the form of a wonderful book called “pramEya sAram”.

Translation by santhAnam rAmAnuja dhAsan

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/12/prameya-saram-tamil-thaniyan/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – 4 – கருமத்தால்

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

<< மூன்றாம் பாட்டு

நாலாம் பாட்டு

முகவுரை:– இறைவன் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவன். அவனை யாரும் ஆணையிடமுடியாது. அவனுக்கும்’ சுதந்திரன்’ என்று பெயர். அவனை வளைக்கவோ, தடுக்கவோ இயலாது. இவ்வரிருக்கையால் சாஸ்திரங்கள் அவனுடைய அருளைப் பெறுவதற்கு கர்ம யோகம், ஞான யோகம், பக்தி யோகம் முதலிய பல வழிகளைச் சொல்லி உள்ளன. சாஸ்திரங்களின் நுட்பமறியாதார் மேற்சொன்ன  கர்ம யோகம்  முதலான யோகங்களைச் செய்து அவ்வழியால் இறைவனை அடையலாம் என்று மிக்க முயற்ச்சிகளை மேற்கொள்ளுகிறார்கள். அவர்களை நோக்கி ஓர் உண்மை இங்கு உணர்த்தப்படுகிறது. இறைவன் தன்  திருவடிகளை இவ்வுயிர்களுக்குத் தானே கொடுத்தாலொழிய எந்த முயற்சியினாலும் அவன் திருவடிகளை அடைய முடியாது. ஆகவே அவன் தன் திருவடிகளை எப்பொழுது கொடுப்பானோ! என்று எதிர் பார்த்துக் கொண்டே இருங்கள் என்னும் நுண்பொருள் இதில் கூறப்படுகிறது.

reclinevishnu

கருமத்தால் ஞானத்தால் காணும் வகை உண்டே?
தரும்  அத்தால் அன்றி இறை தாள்கள் -ஒருமத்தால்
முந்நீர் கடைந்தான் அடைத்தான் முதல் படைத்தான்
அந்நீர் அமர்ந்தான் அடி

பதவுரை:

ஒரு மத்தால் – மந்திர மலையாகிற  ஒரு மத்தால்
முந்நீர் – ஆழ் கடலை ( ஆற்று நீர், ஊற்று நீர், மழை நீர் மூன்றும் கலந்து)
கடைந்தான் – தேவர்களுக்காகக் கடைந்தவனானான்
அடைத்தான் – சீதப்பிராட்டிக்காகக் கடலை அணை செய்தவனானான்
முதல் படைத்தான் – படைப்புக் காலத்தில் முதன் முதலாக அந்த நீரைப் படைத்தவனானான்
அந்நீர் – அந்த நீரில்
அமர்ந்தான் – பள்ளி கொண்டருளினான்
அடி – இத்தகையவரது திருவடிகளாகிற
இறை தாள்கள் – இறைவனுடைய திருவடிகள் தாமே தரும் அத்தால் அன்றி  தருகையாகிற அதனால் ஒழிய
கருமத்தால் – தன் முயற்சியால் சாதிக்கப்படும் கரும யோகத்தாலும்
ஞானத்தால் – அப்படிப்பட்ட ஞான பக்தி யோகங்களினாலும் காணும் வகையுண்டே  காணும் முறைகள் உண்டோ? இல்லை.

விளக்கவுரை:-

கருமத்தால் ஞானத்தால் காணும் வகை உண்டோ?:-  கரும யோகத்தாலும் ஞான யோகத்தாலும் காணும் வழுகள் உண்டோ? இல்லை என்பது பொருள். ஞானம் என்பதில் பக்தியும் அடங்கும். பக்தி என்பது ஞானத்தின் முதிர்ந்த நிலயாதலால் இவ்வாறு சொல்லப்படுகிறது. வேதாந்த நூல்களில் மேற்சொன்ன மூன்று யோகங்களும் இறைவனை அடைவதற்கு வழியாகச்   சொல்லப் பட்டுள்ளது.ஞான யோகத்தைப் போன்று தூய வழி வேறு எதுவுமில்லை என்று கீதையில் சொல்லியிருக்கிறது. ‘என்னை அடைய வேணும் என்ற கொள்கையுடையவன் மனதை என்னிடம் வைக்க வேணும். என்னையே இடையறாமல் நினைக்க வேணும். என்னை வணங்க வேணும்’ என்று அர்ஜுனனுக்கு கண்ணனே போதித்திருக்கிறான். இவ்வாறு இருக்க இங்கு இவற்றால் காணும் வைகை உண்டோ / என்று சொல்லியிருப்பது எண்ணிப் பார்த்தற்குரியது. இவ்வாறு அருளிச் செய்த நூல் ஆசிரியரான அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் மேற்படி யோகங்களின் உண்மை நிலைகளையும் இறைவனுடைய சிறப்பையும் தம்முடைய நுண் அறிவால் தெளிவாகக் கண்டிருப்பவர். ஆகையால் இவ்வாறு கூறியுள்ளார். மேற்சொன்ன யோகங்களெல்லாம் பகவானுடைய திருவடிகளில் சரணாகதி பண்ணியே செய்ய வேண்டியதாயுள்ளன. அச்சரணாகதி இந்த யோகங்களுக்குத் துணை நிற்பதாய் உள்ளது.ஆகவே தன முயற்சியால் சாதிக்கப்படும் கர்ம யோகம்,ஞான யோகம் , பக்தி யோகங்களும் சரணாகதியின் துணையினாலேயே சாதிக்கப்படுவன என்னும் சாஸ்திர நுட்பத்தைக் கொண்டு மேல்வாரியான இந்த யோகங்களால் அடைய முடியாது என்று கூறுகிறார். பகவானை சரணாகதி பண்ணி அவன் அருளைப் பெறாத போது எந்தமுயற்சியினாலும் அவனைப் பெற முடியாது என்கிற மறைப் பொருளின்  முடிவு (வேதாந்த விழுப் பொருள்) இங்குக் கூறப்படுகிறது.

இறைவனுக்கும் உயிர்களுக்கும் பிரிக்க முடியாத எல்லாவிதமான உறவுகளும் இருப்பதால் உரிமையுடன் அவனை அடைவதற்கான எளிய வழி இருக்கும் பொழுது அரும்பாடு பட்டு சாதிக்கக் கூடிய கர்ம, ஞான,பக்தி யோகங்களாகிற அரிய வழிகளைக் கைகொள்ள வேண்டாம் என்பது இதன் உட்கருத்து. .
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச் செய்த கீதார்த்த ஸங்கிரத்தில்

“நிஜ கர்மாதி பக்த்யந்தம் குர்யாத் ப்ரீத்யைவ காரித:
உபயதாம் பரிதஜ்ய ந்யசேத் தேவேது தாமபீ:” என்று கூறியிருப்பதாலும்

இன்றாக நாளையேயாக இனிச் சிறிதும்
நின்றாக நின்னருள் என்பாலதே – நன்றாக
நான் உன்னையன்றி இலனேன் கண்டாய்
நாரணனே நீ என்னை யன்றி இலை”
(நான்முகன்திருவந்தாதி-7)

என்ற திருமழிசைப்பிரான் பாடலாலும் இறைவனைத் தவிர வேறு உபாயமில்லை என்பதை உணரலாம்.

தருமத்தாலன்றி இறை தாள்கள்:-  இறை தாள்கள் தரும் அத்தாலன்றி  என்று கொண்டு கூட்டுக. அதாவது தலைவனான இறைவனுடைய திருவடிகள் தானே தன்னைக் கொடுப்பதல்லாமல் என்று பொருள். இங்கு’எம்பெருமானுடைய திருவடியே தஞ்சம்’ என்னும் கருத்து சொல்லப்பட்டுள்ளது. இதைப் பற்றியே ‘பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திருவடிகள் விடாது திண்கழலாயிருக்கும்’ என்று முமூக்ஷுப்படியில் சொல்லப்படுகிறது. இங்கு இறை என்று சொன்னது அஷ்டாக்ஷர மகா மந்திரத்தின் முதல் பதமான ‘ஓம்’ என்ற ப்ரணவத்தில் முதல் பதமான அகாரத்தின் பொருள்.அதாவது நாராயணன் என்பதாம்.

தாள்கள் தரும் அத்தாலன்றி:- என்றது இறைவன் திருவடிகளே தஞ்சம்.வேறில்லை என்று நூல்களில் சொன்ன முடிவு பற்றிச் சொல்லப்பட்டது. த்வய மந்திரத்தின் முற்பகுதியில் தஞ்சமாகக் கொள்வது பற்றி சொல்லும்போது ‘திருவடிகளையே தஞ்சமாகப் பற்றுகிறேன்’ என்று சொல்லியிருப்பதைக் காண்க. மற்றும் நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் ”ஆறெனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்தொழிந்தாய்’ என்றும் ‘கழல்களவையே சரணாக் கொண்ட’ என்றும் ‘அடிமேல் சேமங்கொள்  தென்குருகூர்ச் சடகோபன்’ என்றும் ‘ சரணே சரண் நமக்கு ‘ என்றும் ‘திருவடிகளே தஞ்சம்’ என்பதை ஒருதரம் சொன்னது போல் பலதடவை சொல்லியிருப்பதைக் காணலாம். ஆகவே இறைவனுடைய திருவடிகள் தவிர வேறு எதுவும் தஞ்சமாகாது என்பது  நிலைநாட்டப்பட்டது. இதற்கு உதாரணமாகப் பல எடுத்துக்காட்டுக்கள் சொல்லப்படுகின்றன.

ஒருமத்தால் முந்நீர் கடைந்தான்:-தேவ லோகத்தில் இந்திரன் இராவதம் என்னும் தன்னுடைய யானை மேலேறி பவனி வரும்போது துர்வாச முனிவர் தேவி பூசையில்   தனக்குக் கிடைத்த மாலை ப்ரசாதத்தை அவனுக்குக் கொடுத்தார். அவன் யானை அம்மாலையை துதிக்கையால் சிதற அடித்தது. இதைப் பார்த்த முனிவர் ‘இந்திரன் செருக்கு அடங்கும்படி அவன் செல்வம் அழியுமாறு சாபம் கொடுத்தார். ‘கணமேயும் காத்தலறிது’ என்னும்   வாய்மொழிப்படி  அவனது செல்வம் ஒரு கணத்தில்  அழிந்தது. அந்நிலையில் இந்திரன் மிகவும் வருந்தி பகவான் திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகுந்தான். தன்னை அடைக்கலம் புகுந்த இந்திரனுக்காக மந்திர மலையை ஒரு மத்தாகக் கொண்டு வாசுகி என்னும் பாம்பைக் கயிறாக்கி தானே ஆமையாகி அம்மலையை முதுகில் தாங்கி கலக்க முடியாத நீர் நிறைந்த கடலை ‘ஆயிரம் தோளால் அலைகடல் கடைந்தான்’ என்று சொன்னவாறு கடலைக் கடைந்து அமுதத்தையும் இந்திரன் இழந்த செல்வங்களையும் எடுத்துக் கொடுத்து அவனது துயர் தீர்த்தான் என்னும் வரலாறு இங்கு கூறிக் கொள்ளத் தக்கது.
அடைத்தான்:-இராமபிரானின் பிரிவாலே தளர்ந்த சீதைப் பிராட்டியின் முக மலர்த்திக்காக கடலை அணை செய்தான். நீரைக் கண்டால் பயந்து ஓடும் வானரங்களை அதற்கு உதவியாகக் கொண்டான். நீரிலே அமிழும் மலைகளை அணை கட்டுதலுக்குக் கருவியாகக் கொண்டான். ஒருவராலும் அளவிடமுடியாத வண்ணம் வியந்து பார்க்கும்படி ‘சேது’ என்னும் அணை கட்டினான்.

முதல் படைத்தான்:- உலகமெல்லாம் அழிந்த மகாப்ரளைய காலத்தில் உயிர்கள் உடல்களைத் துறந்து இன்ப துன்ப நுகர்ச்சிக்கு வாய்ப்பு இல்லாமல் ‘அத்திக் காயில் அருமான் ‘ போல மாய்ந்து கிடந்த அவற்றை, கடலைப் படைத்து அதில் நான்முகனைப் படைத்து மற்றுமுள்ள அனைத்தையும் படைத்தான். அதில் முதல் முதலாக ‘நன்மைப் புனல் பண்ணி’ என்று சொன்னவாறு நீரைப் படைத்தான். இங்கு முதல் என்றது ‘நீர்தத்துவத்தை என்று பொருள்.

அந்நீர் அமர்ந்தான்:- படைக்கப்பட்ட அனைத்து ஜீவ ராசிகளுடைய   காவலுக்காக அந்நீரிலே கண் வளர்ந்தருளினான். ‘வெள்ளத் தடங்கடலுள் விட நாகணை மேல் மருவி’ என்றும்   ‘பாற்கடல் யோக நித்திரை செய்தாய்’ ‘பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன்’ என்றும்’வெள்ள வெள்ளத்தின் மேல் ஒரு பாம்பை மெத்தையாக விரித்து அதன் மேலே கள்ள நித்திரை கொள்கிற மார்க்கம்’ என்றும் இறைவன் உயிர்கள் நலனுக்க கடலில் கண் வளர்ந்தருளும் நிலை சொல்லப்பட்டது.

அடி:-இத்தகைய திருவடிகளைக் காணும் வகை உண்டே என்று கொண்டு கூட்டுக. இங்குக் கூறிய ‘கடல் கடைந்தது ,கடலை அடைத்தது. அதனை படைத்தான்.அதில் பள்ளி கொண்டு அமர்ந்தான் என்றும் வரலாறுகளால் செல்வம் முதலிய வேறு பயனை விரும்பி அவற்றிற்காக சரணாகதி செய்த தேவர்களுக்கும் தன்னை விட்டுப் பிரியாமல் உடன் உறையும் பிராட்டிக்கும் ,பிரளயத்தில் அழிந்தும், படைப்பில் பிறந்தும் மாறி மாறி சுழன்று வரும் உயிர்களுக்கும் ஏற்றத் தாழ்வு இல்லாமல் எல்லோரையும் காத்தவனுடைய திருவடிகளை என்று விவரித்துக் காண்க. ‘ஒருமத்தால் முந்நீர் கடைந்தான்'(முந்நீர்   அடைத்தான்) முதல் (நீர்) படைத்தான் அந்நீர் அமர்ந்தான் அடி இறைவனுடைய அடியாகிற இறை தாள்கள் தரும் அத்தாலின்றி கர்மத்தால் ஞானத்தால் காணும் வகை உண்டே? என்று கொண்டு கூட்டுக.

உயிர்கள் நலத்திற்கு இறைவனுடைய திருவடிகள் தஞ்சமேயல்லாமல் உயிர்கள் தங்கள் முயற்சியினால் சாதிக்கும் சாதனங்கள் எவையும் பயன் தர மாட்டா என்பது இப்பாடலின் கருத்து.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – 3 – பலம் கொண்டு

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

<< இரண்டாம் பாட்டு

மூன்றாம் பாட்டு

முகவுரை :-

உயிரின் அடிமைத் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு உயிர்கள் இறைத் தொண்டில் ஈடுபடவேண்டுமேயல்லாமல் வேறு பயன்களில் ஈடுபடலாகாது. இவ்வாறு இருக்க இதர   பயன்களில் ஈடுபாடு இருந்தால் அடிமை என்னும் குலத்தால் என்ன உபயோகமாம்? எவ்விதப் பயனும் இல்லை என்பதாம். திருமால் உலகளந்த காலத்தில் தன்னை ஒழிந்த அனைத்து உயிர்களையும் தன்னடிக்கீழ் அளந்து கொண்டானல்லவா? உயிர்கள் அப்பொழுதே அவன் அடிக்கீழ்பட்டதால் அவனுக்கு அடிமை ஆயிற்றே. அதனால் உயிர்களுக்கு ஏதாவது பயன் ஏற்பட்டதுண்டோ? இல்லை என்றவாறு. உலகளந்த அந்நாளில் ‘அவனடியில் நாம் இருந்தோம்’ என்னும் உனைவு இல்லாததால் உயிர்கட்கு பிறவி தொடர்வதாயிற்று. அகவே இறைவனுக்கு அடிமை என்ற உணர்வும் அவ்வுணர்வுக்கு ஏற்ப இறைத் தொண்டில் ஈடுபாடும் உண்டானாலன்றோ உபயோகமாகும் மேலும் இவ்வுணர்வு இல்லாத உயிர்கள் என்னும் கருத்து இதில் கூறப்படுகிறது. தொண்டர்ந்து பிறவியில் நீடித்துக் கொண்டே வரும்.

trivikrama

பலம் கொண்டு மீளாத பாவம் உளதாகில்
குலம் கொண்டு காரியம் என்? கூறீர் தளம் கொண்ட
தாளிணையான் அன்றே தனையொழிந்த யாவரையும்
ஆளுடையான் அன்றே அவன்

பதவுரை:-

பலம் கொண்டு               – இறைவனிடத்தில் செல்வம் முதலிய வேறு வேறு பயன்களைப் பெற்றுக் கொண்டு
மீளாத                           – ஆன்மீக அறிவால் திருந்தாத
பாவம்                          – தீவினை
உளதாகில்                     – இருக்குமானால்
குலம் கொண்டு             – அடிமை என்னும் உறவு கொண்டு
காரியம் என் கூறீர்          – என்ன பயன் சொல்லுவீராக!
தலம் கொண்ட              – உலகமெல்லாம் அளந்து கொண்ட
தாளிணையான்              – திருவடிகளை உடையவனான
அவன்                          – அவ்வுலகளந்தான்
அன்றே                        – அளந்துகொண்ட   அக்காலத்திலேயே
யாவரையும்                  – எல்லா உயிர்களையும்
ஆளுடையவன்             – தனக்கு அடிமையாகக் கொண்டான்
அன்றே                        – அல்லவா?

விளக்கவுரை:-
———————-
பலம் கொண்டு மீளாத பாவம் உளதாகில்:- செல்வம் முதலிய கவர்ச்சி மிக்க பொருள்களில் ஏதேனும் ஒன்றைத் தனக்கு விருப்பமாக அடைந்து, ஞானிகள் அதன் குற்றங்களை எடுத்துக் கூறி அதை வேண்டாம் என்றாலும் அப்பொருள் பற்றில் நின்றும் திருந்தி வராமல் அதிலேயே பற்றி நிற்கும் தீவினை என்று பொருள். அல்லது இருக்குமானால் பாபம் என்பதற்கு நினைவு என்னும் பொருள் கொண்டு வேறு பயன்களை ஆசைப்படுவதிலிருந்து மீள முடியாத நினவு இருக்குமானால் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஆகவே பாபம் என்பதற்கு தீவினை என்னும் நினவு என்றும் இரு பொருளில் கருத்துக் கொள்ளப்படுகிறது.

ஆன்மீகம் பற்றி ஆசார்யார்களிடம் உபதேசங்கள் கேட்டாலும் கீதை முதலிய தத்துவ நூல்களைக் கற்றாலும் , அவற்றில் தவிர்க்கப்படவேண்டும் என்று சொன்னவற்றைத் தவிர்க்காமல் மீண்டும் மீண்டும் அவற்றையே செய்து வரும் கொடிய பாபம்  உடைய மனிதகளுக்கு.

குலம் கொண்டு காரியம் என்? கூறீர்?;-  பகவானைத் தவிர வேறு வேறு பயன்களில் ஆசை இருந்தால் பகவான் இவ்வான்மாவை பிறவித் துன்பத்திலிருந்து மீட்க மாட்டான். பிற தொடர்புகளை அறவே நீக்க மாட்டன். தன திருவடிகளில் சேர்த்துக் கொள்ளவும் மாட்டான். அதனால் அடிமையாகிற அவ்வுரவினால் என்ன பயன் உண்டு? சொல்வீர்களாக என்று உலகோர்களைப் பார்த்துக் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது இப்பாடல்.

ஒரு ஆன்மாவுக்கு ‘இறைவனுக்கு நாம் அடிமை என்னும் மெய்யறிவு உண்டானால் அதுவே போதாதா? இவ்வறிவு உடையவனை இறைவன், ‘ இவன் நம்முடையவன் ‘ என்று தழுவிக் கொள்ளவும் இவன் காரியங்களிச் செய்வதற்கு போதுமானதாக ஆகாதா? என்னும் வினாக்களுக்கு மேற் தொடரால் பதில் கூறப்படுகிறது.

தலம் கொண்ட தாளினையான்: என்று இத்தொடரில் ஓங்கி உலகளந்த வரலாறு குறிக்கப்படுகிறது. மகாபலி சக்கரவர்த்தி பூலோகம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம் என்ற மூவுலகங்களையும் ஆட்சி செய்ய அவாவுற்று வேள்வி இயற்றினான். இம்மூவுலகமும் இந்திரன் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருப்பதால் இந்திரன் திருமாலிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான். தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த இந்திரனுக்காக மாவலி வேள்வி செய்யும்  வேள்விச் சாலையில் குறளுருவாய்ச் சென்று மாவலியிடம்” மூவடி மண் தா” என்று இரந்தான்.   மாவலியும் கேட்டபடி மூவடி மண்ணைத் தானமாக வழங்கினான். மூவடி மண்ணையும் அளந்து கொள்வதற்காக திருமால் திடீரென்று வளர்ந்தான். அவனது ஒரு பாதம் ப்போமி முழவதையும் பரப்பி நின்றது. இரண்டே அடியாள் பதினான்கு உலகங்களையும் அளந்தான். மூன்றாம் அடிக்கு இடமில்லாததால் மாவலி தலையில் கால் வைத்து அழுத்தி அவனைப் பாதாளத்தில் தள்ளினான். இந்திரனுக்கு அவனாட்ச்சிக்குரிய மூன்று உலகங்களையும் அவன் அழும்படி கொடுத்தான் என்பது வரலாறு. தலங்கொண்ட தாளினையான் என்பதற்கு ‘மண்ணும் விண்ணும் அளந்து கொண்ட த்ரிவடிகளையுடயவன்’ என்று பொருள்.

அன்றே:- அவ்வாறு அளந்து கொண்ட அந்நாளில் தனை ஒழிந்த யாவரையும் ஆளுடையான் அன்றே அவன். தன்னை தவிர அனைத்து உயிர்களையும் தனக்கு அடிமையாகக் கொண்டவன் அன்றோ அவன் என்று பொருள். இதனால் உலகளந்த காலத்தில் எல்லோர்களுடைய தலைகளிலும் தன திருவடிகளை வைத்து அப்பொழுதே எல்லா உயிர்களையும் தனக்கு அடிமையாக்கிக்கொண்டு அதனால் மகிழ்ந்து நின்றவன் அவன் இதை உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகமழந்து என்றார் திருப்பாணாழ்வார். தனக்கு அடிமைகளான ஆன்மாக்கள் அனைவரையும் தன பாதத்தால் தீண்டி மகிழ்ந்தவன். மேலும் உறங்குகின்ற குழந்தையை தழுவி மகிழும் தாயைப் போல களித்தவன். இப்படி உயிர்களிடத்தில் அன்பு வைத்தவன். “ஏன் இவ்வுயிர்களைப் பிறவிக்கடல் துன்பங்களிலிருந்து எடாமலிருக்கின்றான்என்று எண்ணிப் பார்த்தால் அதற்குக் காரணம் ‘இதுதான்’ என்று புலனாகிறது. அதாவது இவ்வுயிர்கள் அவனையும் அவன் செய்த உதவிகளையும் மறந்து இவ்வுலகையும் இவ்வுலகில் வாழ்வதையும் அவ்வாழ்விற்கு வேண்டிய பொருள்களை ஆசைப்பட்டு அவனைக் காட்டிலும் அப்பொருள்களில் பற்றி நிற்பதையும் பார்த்து அப்பற்றுதல்கள்   அறவே   நீங்கும் அன் நன்நாளை எதிர்பார்திருத்தாலன்றோ இன்னமும் காலம் கடந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது. ஆகையால் இவ்வுயிர்கள் இறைவனுக்கு அடிமையாய் இருந்தாலும் ‘தன்னைத் தவிர வெரி பயன்களில் ஆசை அறாத பொழுது இவ்வுயிர்களைப் பிறவிப் பெருங்கடலிலிருந்து இறைவன் எடுக்க மாட்டன் என்று உணர்த்தப் பட்டதாயிற்று. இதரப் பொருள்களில் ஆசையை நிரம்ப வைத்துக் கொண்டு ‘அடியேன்’ என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொள்வதால் ஒரு பயனும் இல்லை என்பதாம்.

இங்குக் கூறிய கருத்துக்கள் அனைத்தையும் திரட்டி திருவள்ளுவர் ‘பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர், நீந்தார் இறைவனடி சேராதார்’ என்றும் , ‘பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றை பற்றுக பற்று விடற்கு ‘ என்று இவ்விரண்டு திருக்குரல்களாலும் உரைத்தார். இடஹி நம்மாழ்வார் ‘அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடு உயிர்’ என்று கூறினார்.

ஆக, கீழ்ச் சொன்ன ‘அவ்வானவர்’ ‘குலம் ஒன்று ” பலம் கொண்டு’ என்னும் இம்மொன்று பாடல்களாலும் ‘ஓம்’ என்னும் ப்ரணவத்தின் கருத்துச் சொல்லப்பட்டது. இனிமேல் நாலு பாடல்களால் ‘நாம’ என்னும் சொல்லின் கருத்தை உரைக்கிறார். ‘நாம’ என்னும் சொல்லுக்குப் பொருள் கூறப்படுகிறது. அதற்கு இறைவனைத்தவிர வேறு (வழி) கதியில்லை என்று பொருள். இக்கருத்தை விளக்குவதற்குத் துணையாகும் கருத்துக்கள் இங்கு எடுத்துக் கூறப்படுகிறது.

சேர்தல் – இடைவிடாது நினைத்தால்.உலகியலை நினையாது இறைவனடியையே நினைப்போர்க்கு பிறவியருதலும் அவ்வாறன்றி மாறி நினைப்பார்க்கு அஹ்தறாமையுமாகிற   இரண்டும் இதனால் நியமிக்கப்பட்டன என்றும் பரிமேலழகர் உரையில் உணரலாகும். ‘வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான் அடி சேர்ந்தார்க்கு யாண்டும் இடும்பை இல’ என்னும் குரலில் காணலாம். (சேர்தல்-இடையறாது நினைத்தல்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org