Author Archives: sridevi

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – 31 – 40

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<< తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – 21 – 30

paramapadham

 పాశురము 31

 అవతారిక:  తిరువాయ్మొళి నాలుగవ పత్తు మొదటి దశకము అయిన ‘వరునాయగమాయ్ ‘ అనే పాశురాలలో, అల్పము అస్థిరము అయిన కైవల్యము మీద ఆశపడకుండా ప్రల ప్రదుడు, ప్రాప్యుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణుని ఆశ్రయించి, తరించండి అని ఉపదేశించారు. 

ఒరునాయగమాయ్ * ఉలగుక్కు * వానోర్
ఇరునాట్టి * లేఱియుయ్క్కుం * ఇన్బం తిరమాగా *
మన్నుయిర్ ప్పోగం తీదు * మాలడియైయే ఇనిదామ్ * 
పన్నియివై * మాఱనురైప్పాల్ (31)

ప్రతిపదార్థము:
ఉలగుక్కు = ఈ ప్రపంచానికమతటికీ
ఒరునాయగమాయ్ = ఏకఛత్రాధిపతిగా
ఉయుయ్క్కుం ఇన్బం = అనుభవించే ఆనందం కంటే
వానోర్ = దేవతలచే
ఇరు నాట్టిల్ = ఉన్నతమని భావించే స్వర్గానికి
ఏఱి = వెళ్ళి
ఉయుయ్క్కుం  = అనుభవించే
తిరమాగా = అస్థిరమైన  భోగాలు
మన్నుయిర్ ప్పోగం = ఈ లోకంలోని భోగాలు
తీదు = అల్పమే
మాలడియైయే = శ్రీయః పతి శ్రీపాదాలను
ఇనిదామ్ = అనుభవించడమే స్థిరమైన ఆనందము
యివై = ఇవి
మాఱన్ పన్ని ఉరైప్పాల్ = మాఱన్ అనే నమ్మాళ్వార్లు పరిశీలించి బోధించిన విషయము

భావము: ఈ లోకంలో ఏకఛత్రాధిపత్యం వహించే అనుభవించే ఆనందంగాని, దేవతలు స్వర్గంలో అనుభవించే ఆనందం గాని శాశ్వతము, స్థిరము కావు. శ్రీయః పతి శ్రీపాదాలను చేరి వాటికి కైంకర్యం చేయడమే నిజమైన స్థిరమైన ఆనందం అని నమ్మాళ్వార్లు మనకు బోధించిన విషయాన్ని మామునులు ఈ పాశురంలో చక్కగా అనుగ్రహించారు.

పాశురము 32

అవతారిక: తిరువాయ్మొళి నాలుగవ పత్తు రెండవ దశకములో నమ్మాళ్వార్లు శ్రీమన్నారాయణుని వివిధ అవతారాలను ఆయాకాలాలలో ఆయా క్షేత్రాలలో అనుభవించాలని ఆశపడ్డారు. ప్రళయ కాలంలో వటపత్రశాయి నుండి ద్వాపరంలోని కృష్ణావతారం వరకు అనుభవించాలని కోరుకున్నారు. ఆ దశక సారాన్నే మామునులు ఈ పాశురంలో అనుగ్రహించారు..

పాలరైప్పోల్ శీళ్గి * ప్పరనళవిల్ వేట్కైయాల్ *
కాలత్తాల్ దేశత్తాల్ * కైకళిన్డ * శాల
అరిదాన బోగత్తిల్ * ఆశైయుఱ్ఱు నైందాన్*
కురుగూరిల్ వన్డు ఉదిత్త కో * (32)

ప్రతిపదార్థము:
కురుగూరిల్ = ఆళ్వార్ తిరునగరిలో
వన్డు ఉదిత్త = అవతరించిన
కో  =  ఆళ్వార్లు
పాలరైప్పోల్ = పసి బిడ్డలాగా
శీళ్గి =  అలిగి
ప్పరనళవిల్ వేట్కైయాల్ = పరమాత్మ పై ప్రేమతో
కాలత్తాల్ దేశత్తాల్ * కైకళిన్డ = కాలాంతర దేశాంతరములైన
శాల అరిదాన = చాలా అరుదైన
బోగత్తిల్ = భోగములో
నైందాన్ = కోపించాడు

భావము: పరమాత్మ మీద గల అపారమైమ ప్రేమ చేత  కాలాంతర దేశాంతరాలలో చేసిన అవతారాలను ఇప్పుడు అనుభవించాలని, కైంకర్యము చేయాలని  నమ్మాళ్వార్లు కోరుకున్నారు. అది లభించకపోవడముతో చిన్న పిల్లవాడిలాగా ఏడ్చారు, కోపగించుకున్నారు, అలిగారు అన్న విషయాన్నే మామునులు ఇక్కడ తెలియజేశారు..

 పాశురము 33 

 అవతారిక: ఈ పాశురము 4 వ పత్తు 3 వ దశకములోని ‘కోవై వాయాళ ‘ కి సంక్షిప్తమై  ఉంది. కాల ప్రభావము వలన వచ్చిన అవరోధాలను తొలగదోసి, మహిమాన్వితుడైన పరమాత్మ తన కళ్యాణ గుణములతో  ఆళ్వార్లకు గుణానుభవాన్ని కలిగించిన వైభవాన్ని ఈ దశకంలో నమ్మాళ్వార్లు పొందారు.  దీనినే సంక్షిప్తంగా మామునులు ఈ పాశురంలో అనుభవింపజేశారు.

కోవాన ఈశన్ * కుఱైయెల్లాం తీరవే
ఓవాద కాలత్తు * ఉవాదిదనై * మేవి
కళిత్తడైయ క్కాట్టి * క్కలన్డ  గుణ మాఱన్ *
వళుత్తుదలాల్ * వాన్డదు ఇంద మణ్ * (33)

ప్రతిపదార్థము:
కోవాన వీశన్ = సర్వ శేషి అయిన పరమాత్మ
కుఱైయెల్లాం తీరవే = (నమ్మాళ్వార్ల )దుఃఖాలన్నీ తొలగించి
ఓవాద కాలత్తు = ఆగని కాల గమనాన్ని
ఉవాదిదనై = గొప్పగా  నిర్భందించి
మేవి కళిత్తు = ఆయనతో కూడి ఆనందించి
అడైయ క్కాట్టి = ఏవైతే ఆళ్వార్లు కోరుకున్నారో ఆ గుణాలను బాహ్యంగా కనపరచి
క్కలన్డ  గుణమ్ = ఆళ్వార్లతో కూడు కృపా గుణమును
మాఱన్ వళుత్తుదలాల్ = మారన్ అనబడే నమ్మాళ్వార్లు కీర్తించారు
ఇందమణ్ = (యందు వలన )ఈ భువి
వాన్డదు = ఉజ్జీవించింది

భావము:  సర్వ శేషి అయిన పరమాత్మ (నమ్మాళ్వార్ల) దుఃఖాలన్నీ తొలగించి గొప్పగా నిర్భందించి ఆయనతో కూడి ఆనందించారు. ఏవైతే ఆళ్వార్లు కోరుకున్నారో ఆ గుణాలను బాహ్యంగా కనపరచి ఆళ్వార్లతో కూడు కృపా గుణమును మారన్ అనబడే నమ్మాళ్వార్లు కీర్తించారు. అందువలన ఈ భువి ఉజ్జీవించింది.

పాశురము 34

 అవతారిక:  4 వ పత్తులోని ‘మణ్ణ్నై ఇరుందు‘ 4 వ దశకసారాన్నే మామునులు ఈ పాశురంలో చెప్పారు.  నాయకుడిని ఎడబాసి నాయకి అనుభవించే విరహవేదనను చూడలేక తల్లి చెపుతున్న పాశురాలు ఇవి. పరమాత్మతో సంబంధం ఉన్న వస్తువులను, ఆయన లాగ ఉండే వస్తువులను చూసి వాటినే పరమాత్మగా భ్రమించింది ఆళ్వార్ నాయిక. ఆ భ్రమలో పాడిన పశురాల సంక్షిప్తంగా ఈ పాశురం అమరింది.

మణ్ణులగిల్ మున్ కలందు * మాల్ పిరిగైయాల్ * మాఱన్
పెణ్ణిలైమైయాయ్ * క్కాదల్ పిత్తేఱి * ఎణ్ణిడిల్ మున్
పోలిముదలాన * పొరుళై అవనాయ్ నినైందు *
మేల్విళుందాన్ * మైయల్దనిన్ వీఱు * (34)

ప్రతిపదార్థము:
మణ్ణులగిల్ = ఈ లోకంలో
మాల్ = భక్తులపట్ల ప్రేమతో పిచ్చివాడైన పరమాత్మ
మున్ కలందు = మునుపు ఆళ్వార్లతో కూడి
పిరిగైయాల్ = విడిపోయినందున
మాఱన్ = ఆళ్వార్లు
పెణ్ణిలైమైయాయ్ = ప్రియ సఖిలాగా
క్కాదల్ పిత్తేఱి = ప్రేమతో పిచ్చెక్కి
ఎణ్ణిడిల్ = ఆయన విడిపోయిన విరహావేదనలో చింతిస్తుండగా
మున్ పోలిముదలాన పొరుళై = పరమాత్మను పోలిఉన్న వస్తువులను చూసి
అవనాయ్ నినైందు = ఆయనే అని భ్రమపడి
మైయల్దనిన్ వీఱు = అపారమైన ప్రేమలో
మేల్విళుందాన్ =  మునిగిపోయారు

భావము: ఈ లోకంలోనే  ఆళ్వారు నాయకితో శ్రీయఃపతి కలిసి విడిపోయారు. అందువలన ఆళ్వార్లు నాయికా భావనలో భక్తి పారవశ్యత చేత ప్రేమతో పిచ్చివాడైపోయారు.  ఆళ్వార్లు ప్రియ సఖిలాగా విరహా వేదనలో చింతిస్తూ పరమాత్మను పోలి ఉన్న వస్తువులను చూసి ఆయనే అని భ్రమపడి అపారమైన ప్రేమలో పాడిన పశురాల సారాన్ని మామునులు మనకు అనుగ్రహించారు .

పాశురము 35

 అవతారిక: పరమపదములో శ్రీమన్నారాయణుని సంపత్తయిన లక్ష్మీ పతిత్వము, అఖిలలోక నిర్వాహత్వము చూసి  అపారమైన ఆనందాన్ని పొందారు. ఆ ఆనందంలో పాడిన పాశురాలైన ‘వీత్తిరుంద ‘ అనే 4.5 తిరువాయ్మొళి యొక్క సారముగా ఈ పాశురము అమరింది.

వీఱ్ఱిరుక్కుం మాల్ విణ్ణిల్ * మిక్కమయల్ దన్నై *
ఆఱ్ఱుదఱ్కా * త్తన్ పెరుమై ఆనదెల్లాం * తోఱ్ఱవందు
నన్ఱు కలక్కపోత్తి * నంగు ఉగందు వీఱు ఉరైత్తాన్
శెన్ఱ తుయర్ మాఱన్ తీర్ందు * (35)

ప్రతిపాదార్థము:
విణ్ణిల్ = పరమపదములో
వీఱ్ఱిరుక్కుం = ఆనంద స్వరూపుడై వున్న
మాల్ = ప్రేమస్వరూపుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు
మిక్కమయల్ దన్నై = ఆళ్వార్లు గొప్ప గందరగోళపడి
ఆఱ్ఱుదఱ్కా = తొలగించడానికా
త్తన్ పెరుమై ఆనదెల్లాం * తోఱ్ఱవందు = ఆయన సంపద , గొప్పదనం చూసి
నన్ఱు కలక్క = ఆయనతో చేరడానికి (పరమాత్మ)
పోత్తి * నంగు ఉగందు = ఆనందంతో ఆయనను మనసారా కీర్తించి
మాఱన్ = ఆళ్వార్లు
శెన్ఱ తుయర్ తీర్ందు = గతంలో అనుభవించిన దుఃఖం తీరి
వీఱు ఉరైత్తాన్ = తన భాగ్యాన్ని ప్రకటించారు

భావము:  శ్రీయఃపతి పరమ కారుణ్యంతో పరమపదము నుండి ఇక్కడకు వచ్చి ఆళ్వార్లకు తమ సర్వేశ్వరత్వం, శ్రీయః పతిత్వం చూపించారు. ఆళ్వార్ల దుఃఖము, గందరగోళము పోగొట్టారు. ఆళ్వార్లు స్వామిని చూసి ఆనందంతో కీర్తించారు, తన  దుఃఖమును మరచిపోయారు. ఉభయ విభూతులలో తన వంటి అదృష్టవంతులు ఎవరున్నారు? అని పొంగిపోయారు..

పాశురము 36

 అవతారిక: తిరువాయ్మొళిలో ‘తీర్పారై యామిని’ అనే 4 వ పత్తు 6 వ దశకంలో ఆళ్వార్ల పట్ల అపారమైన ప్రేమను  కలిగియున్న శ్రీయః పతిని ప్రత్యక్షంగా చూసి అనుభవించలేక పోయానని ఆళ్వార్లు మోహ పరవశులయ్యారు. ఆళ్వార్ల మీద అభిమానంగల చెలికత్తెలు మొదలైన వారు దీనికొక పరిష్కారం కనుక్కోవడానికి  ప్రయత్నించారు. సుజ్ణానముగల ఆళ్వార్ల  శ్రేయోభిలాషులు. ఆళ్వార్లు పొందని విషయాలు, ఆళ్వార్ల ఇప్పటి పరిస్థితి, పరిష్కారాన్ని గురించి పాడిన పాశురాలు. ఆ పాశురాల సారాన్ని ఇక్కడ  మామునులు మనకు అనుగ్రహించారు.

తీర్ ప్పారిలాద * మయల్ తీరక్క కలన్ద మాల్ *
ఓర్ ప్పాదుమ్ ఇన్రి  * ఉడన్ పిరియ * నేర్ క్క
అఱివళిందు ఉఱ్ఱారుం * అఱక్కలంగ * పేర్ కేట్టు
అఱివు పెఱ్ఱాన్ * మాఱన్ శీలమ్ * (36)

ప్రతిపాదార్థము:
తీర్ ప్పారిలాద = తీర్చేవారు లేక
మయల్ తీర = ఉత్తుంగంగా ఎగసిపడే ప్రేమను మనసారా తీర్చుకోవటానికి
క్కలంద మాల్ = తనతో కూడిన ఆ శ్రీయఃపతి
ఓర్ ప్పాదుమ్ ఇన్రి  * ఉడన్ పిరియ = ఏ కారణము లేకుండా వెంటనే విడిపోగా
ఉఱ్ఱారుం * అఱక్కలంగ నేర్ క్క = చుట్టూ ఉన్న తల్లి ,చెలికత్తెలు అందరూ బాధపడి
అఱివు అళిందు = తెలివి తప్పగా (నమ్మాళ్వార్లు)
పేర్ కేట్టు = పరమాత్మ తిరునామాలను విని
మాఱన్ = నమ్మాళ్వార్లు
అఱివు పెఱ్ఱాన్ = తెప్పరిల్లారు
శీలమ్ = అదియే ఆయన శీలగుణము

భావము: భగవంతుడి మీద అపారమైయాన ప్రేమను కలిగి వున్న నమ్మాళ్వార్లను కలిసిన భగవంతుడు అంతలోనే ఆయనను విడిచి వెళ్ళిపోయాడు. అలా చేయటం వలన తరువాత ఏమి జరుగుతుందని కూడా ఆయన ఆలోచించలేదు. నమ్మాళ్వార్ల మోహమో మునపటి కన్నా తీవ్రమయింది. పక్కనే వున్న తల్లి, చెలికత్తెలు, ఇతర బంధువులు భగవంతుని నామ సంకీర్తన చేయగా అది విని నమ్మాళ్వార్లు తెప్పరిల్లారు. అలా తెప్పరిల్లటమే  ఆయన శీల గుణమును తెలియజేస్తుంది.

పాశురము 37

 అవతారిక: తిరువాయ్మొళిలో ‘శీలమిల్లాఈశన ‘ అనే 4 వ పత్తు 7 వ దశకంలో ఆళ్వార్లు పరమాత్మ తిరునామాలను వినగానే మళ్ళీ స్పృహలోకి వచ్చారు. కాని ఆ తిరునామాలకు యజమాని అయిన శ్రీమన్నారాయణుని అనుభవించలేక పోయానని వాడిపోయిన మనసుతో పాడిన పాశురాల సంక్షిప్త రూపంగా మామునులు ఈ పాశురాన్నిఅనుగ్రహించారు.

శీలమిగు కణ్ణన్ * తిరునామత్తాల్ ఉణర్దు *
మేలవన్ దన్ మేనికండు మేవుదఱ్కు * శాల
వరుంది ఇరువుమ్  పగలుమ్  * మాఱామల్ కూప్పిట్టు *
ఇరున్ దననే * తెన్ కురుగూర్ ఏఱు * (37) 

ప్రతిపదార్థము:
తెన్ కురుగూరేఱు = ఆళ్వా ర్తిరునాగరికి నాయకులైన ఆళ్వార్లు
శీలమిగు కణ్ణన్ = అసంఖ్యాకమైన కళ్యాణగుణములను కలిగి వున్న శ్రీకృష్ణుడి
తిరునామత్తాల్ = తిరునామముల వలన
ఉణర్ందు = మోహపారవశ్యము మునుండి బయటపడి
మేల్  = తరువాత స్వస్థతను పొంది
అవన్ దన్ మేని కండు మేవుదఱ్కు = ఆయన శుద్దతత్వస్వరూపాన్ని చూసి ఆనందించాలని
శాల వరుంది = పాల్ఉ విధాలుగా చింతించి
ఇరువుం పగలుం = రాత్రింపగళ్ళు
మాఱామల్ కూప్పిట్టు * ఇరుందననే = నిర్విరామంగా పిలుస్తూనే ఉన్నారు.

భావము : ఆళ్వార్తిరునాగరికి నాయకులైన ఆళ్వార్లు అసంఖ్యాకమైన కళ్యాణ గుణములను కలిగి వున్న శ్రీకృష్ణుడి  తిరునామముల వలన మోహ పారవశ్యము నుండి బయట పడ్డారు. తరువాత స్వస్థతను పొంది ఆయన శుద్ద తత్వ స్వరూపాన్ని చూసి ఆనందించాలని పలు విధాలుగా చింతించి రాత్రింపగళ్ళు నిర్విరామంగా మొరపెడుతూనే ఉన్నారు.

పాశురము 38

అవతారిక: ఆశ్రయించదగినవాడు, సమస్త దుఃఖాలను పోగొట్టగలిగినవాడు అయిన సర్వేశ్వరుడు రాలేదు, ముఖం చూపలేదు. ఆయన తనను చూడాలని కష్టపడటం లేదు. ఆయనకుపకరించని ఆత్మను, ఆత్మ సహకారులను (కరచారణాలు) విరోదిస్తూ 4 వ పత్తు 8 వ దశకంలో ఆళ్వార్లు పాడిన పాశురాలకు మామునులు సంక్షిప్తంగా అనుగ్రహించిన పాశురము.

ఏఱు తిరువుడైయ * ఈశన్ ఉగప్పుక్కు
వేరుపడిల్ * ఎన్నుడైమై మిక్కఉయిర్  * తేరుంగాల్
ఎన్ దనక్కుంమ్ వేణ్డాఎనుమ్  * మాఱన్ తాళై నెన్ జే! *
నన్ తమక్కు ప్పేఱాగ నణ్ణు * (38)

ప్రతిపదార్థము;
ఏఱు తిరువుడైయ = ఎవరి  హృదయసీమలో శ్రీమహాలక్ష్మి వేంచేసి ఉందో
ఈశన్ = ఆ సర్వేశ్వరుడి
ఉగప్పుక్కు వేరుపడిల్ = హృదములో చోటు లేనప్పుడు
ఎన్నుడైమై = నా ఆభరణాలు
మిక్కఉయిర్  = వాటి కంటే విలువైన, ఉత్తమమైన హృదయము
తేరుంగాల్ = ఎప్పుడైతే తృణీకరించబడుతుందో
ఎన్ దనక్కుమ్ వేణ్డాఎనుమ్  = అవి నాకు కూడా అవసరములేదు  అనే
మాఱన్ = నమ్మాళ్వార్లు
తాళై = శ్రీపాదములే
నెన్ జే = ఓ మనసా
నన్ తమక్కు = మనకు
ప్పేఱాగ నణ్ణు = పరమ ప్రయోజనము భావించు

భావము: ఎవరి హృదయ సీమలో శ్రీమహాలక్ష్మి వేంచేసి ఉందో, ఆ సర్వేశ్వరుడి హృదములో చోటు లేనప్పుడు, నా ఆభరణాలు వాటి కంటే విలువైన, ఉత్తమమైన హృదయము ఎప్పుడైతే తృణీకరించబడుతుందో అవి నాకు కూడా అవసరములేదు అని నమ్మాళ్వార్లు చెప్పారు. ఓ మనసా! అటువంటి భక్తాగ్రేశరుల శ్రీపాదములే మనకు పరమ ప్రయోజనము, మోక్షసాధనము అవుతుంది అనే ఆళ్వార్ల భావాన్ని మామునులు ఈ పాశురములో తెలియజేశారు..

పాశురము 39 

 అవతారిక: నాలుగవ పత్తు ‘నణ్ణాదార్ మురువలిప్ప‘ అనే దశకంలో సంసారుల అనర్థాన్ని చూసి విరక్తితో ఆళ్వార్లు పాడారు. సకల కళ్యాణ గుణాత్మకమైన శ్రీమన్నారాయణుడు నమ్మాళ్వార్లకు తన వైభవాన్ని చూపించాడు. మానసికంగా ఆ వైభవాన్ని అనుభవించిన నమ్మాళ్వార్లు ఐశ్వర్య కైవల్యాలు పరమ హేయమని శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపదాలు మాత్రమే పరమ ప్రాప్యమని ఈ దశకంలో చేతనులకు ఉదేశించారు. ఆ దశక సంక్షిప్తంగా ప్రస్తుత పాశురాన్ని మామునులు మనకు అనుగ్రహించారు.

నణ్ణాదు మాల్ అడియై * నానిలత్తే వల్వినైయాల్ *
ఎణ్ణారా త్తున్బముఱుమ్ * ఇవ్వుయిర్గళ్ * తణ్ణిమైయై
కణ్ణిరుక్క మాట్టామల్ * కణ్ కలంగుం మాఱనరుళ్ *
ఉండు నమక్కు * ఉత్తతుణై ఒన్ఱు (39)

ప్రతిపదార్థము
మాల్ అడియై = పరమాత్మ శ్రీపాదాలను
నణ్ణాదు = శరణాగతి చేయనిదే
నానిలత్తే = ఈ భూమి మీదy
వల్వినైయాల్ = ఘోరమైన పాపాల వలన
ఎణ్ణారా త్తున్బముఱుమ్ = అంతులేని కష్టాలను అనుభవించాలి
ఇవ్వుయిర్గళ్ = ఈ జీవాత్మల
తణ్ణిమైయై = ఏకాంతము (తమకు మాత్రమే పరమాత్మ కృప లభించడం)
కణ్ణిరుక్క మాట్టామల్ = చూస్తూ ఉండలేక
కణ్ కలంగుం = ఆళ్వార్ల కళ్ళు అశ్రు పూరితాలయ్యాయి
మాఱన్ = అలాంటి దయార్థహృదయులైన శఠకోపుల
అరుళ్= కృప
నమక్కు * ఉత్తతుణై ఒన్ఱు ఉండు = మనకు తోడుగా వుందంటుంది

భావము:  పరమాత్మ శ్రీపాదాలను శరణాగతి చేయని చేతనులు ఈ భూమి మీద ఘోరమైన పాపాలను చేస్తూ అంతులేని కష్టాలను అనుభవించడాన్ని నమ్మాళ్వార్లు చూశారు. అది చూసినవారు సహించలేక పోయారు. తమకు మాత్రమే భగవదనుగ్రహము లభించడాన్ని ఈ జీవాత్మలకు లభించక పోవడాన్ని తలచుకుంటే వారి కళ్ళు అశ్రుపూరితాలయివావి. అలాంటి దయార్థ  హృదయులైన శఠకోపుల కృప మనకు తోడుగా వుందంటుంది అని ఈ పాశుర భావము.

పాశురము 40  

 అవతారిక: నాలుగవ పత్తు పదవ దశకం అయిన ‘ఒండ్రుమ్ దేవుమ్’ అనే పాశురాలలో సంసారులకు శరణాగతి చేయడానికి అనుకూలంగా ఉండే పరత్వంతో కూడిన అర్చావతారాన్ని, భోగ్యత్వాన్ని ఆళ్వార్లు పాడారు.

ఒన్ఱుమ్ ఇలైత్తేవు * ఇవ్వులగం పడైత్త మాల్ *
అన్ఱి యెన * ఆరుమ్ అఱియవే * నన్ఱాగ
మూదలిత్తు ప్పేశి అరుళ్ * మొయ్ మ్మగిళోన్ తాళ్ తొళవే *
కాదలిక్కుం ఎన్నుడైయకై * (40)

ప్రతి పదార్థము:
ఇవ్వులగం పడైత్త = ఈ లోకాలన్నింటినీ సృష్టించిన
మాల్ అన్ఱి =సర్వేశ్వరుడు కాక
త్తేవు ఒన్ఱుమ్ ఇలై యెన = మరొక దైవము లేడు అని
ఆరుమ్ అఱియ = అందరు అర్థం చేసుకోవటానికి
నన్ఱాగ మూదలిత్తు = స్పష్టంగా  చెప్పి
ప్పేశి అరుళ్ = కృపతో మాట్లాడి
మొయ్ మ్మగిళోన్ = ప్రబందాలను అనుగ్రహించిన నమ్మాళ్వార్లు
తాళ్ తొళవే =  శ్రీపాదాలను నమస్కరించడానికి
ఎన్నుడైయ కై = నా చేతులు
కాదలిక్కుం = ప్రేమతో ఆతృత పడుతున్నాయి

భావము:  ఈ లోకాలన్నింటినీ సృష్టించిన సర్వేశ్వరుడు కాక మరొక దైవము లేడు అని అందరు అర్థం చేసుకునే విధంగా స్పష్టంగా తన ప్రబంధాలలో నిరూపించిన నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదాలకు నమస్కరించడానికి నా చేతులు ప్రేమతో ఆతృత పడుతున్నాయి.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-31-40-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 48

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 47

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, భక్తులకు అన్ని రకాల కైంకర్యాలు చేయడం గురించి మాముణులు ప్రస్తావించారు. “ఇరామానుజాయ నమః” అనే మంత్రాన్ని ధ్యానించేటప్పుడు, కైంకర్యం చేయాలనే కోరికను, సంకల్పాన్ని ఎవరు ఇచ్చారో వారిని గుర్తు చేసుకుంటున్నారు. ఈ పాశురములో శ్రీ రామానుజులకు, వారి దాసులకు కైంకార్యం చేయమని, తనకు ఇంద్రియాలను, అవయవాలను అనుగ్రహించినది పెరియ పెరుమాళ్ళేనని వివరిస్తున్నారు. ఈ విషయాన్ని వారు మిక్కిలి సంతోషముతో తెలియజేస్తున్నారు.

పాశురము 48:

ఎణ్ణదు ఎన్నెంజం ఇశైయాదు ఎన్ నావు ఇరైంజాదు శెన్ని
కణ్ణానవై ఒన్ఱుం కాణలుఱా కలియార్ నలియ
ఒణ్ణాద వణ్ణం ఉలగు అళిత్తోన్ ఎతిరాశన్ అడి
నణ్ణాదవరై అరంగేశర్ శెయ్ద నలం నమక్కే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నణ్ణాదవరై – శరణు వేడుకోని వ్యక్తులు ఉన్నారు
ఎతిరాశన్ అడి –  శ్రీ ఎంబెరుమానార్ల దివ్య తిరువడి
అళిత్తోన్ – రక్షించారు
ఉలగు – ఈ లౌకిక
కలియార్ – కలియుగ వాసులు, మనస్సాక్షి ఉన్నవారు
నలియ ఒణ్ణాద వణ్ణం –  కలి క్రూరత్వంలో చిక్కుకోకుండా
ఎన్నెంజం – (అటువంటి వాళ్ళ పట్ల) నా మనస్సు  ఉండదు
ఎణ్ణదు – వాటి గురించి ఆలోచించు
ఎన్ నావు – నా వాక్కు
ఇశైయాదు – వారి గురించి ఉండదు, అది మాట కానీ / ప్రశంస కానీ.
శెన్ని– నా శిరస్సు
ఇరైంజాదు – తల వంచను (వాళ్ళ యందు).
కణ్ణానవై – నా కళ్ళు
ఒన్ఱుం కాణలుఱా – ఏదీ చూడను (వాటికి సంబంధించినవి).
అరంగేశర్ –  దానితో సంబంధించిన చింతన, ఇంద్రియాలను నాకు పెరియ పెరుమాళ్ళు అనుగ్రహించారు.
శెయ్ద నలం నమక్కే – ఈ ఇంద్రియాలు వేరొకరికి లోబడి ఉండవు.  శ్రీ రామానుజులు మాత్రమే వాటికి అర్హులు. ఈ గొప్ప సహాయం కేవలం నంపెరుమాళ్ళ  ఆశీర్వాదము ద్వారానే సాధ్యమైంది.

(కలియార్ నలియ ఒణ్ణాద వణ్ణం ఉలగు అళిత్తోన్ ఎతిరాశన్ – ఈ వాఖ్యానికి “క్రూరమైన కలి తీవ్రత నుండి ప్రపంచాన్ని రక్షించిన శ్రీ రామానుజ” అని కూడా అర్ధము చెప్పుకోవచ్చు.

సరళ అనువాదము:

శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలకు శరణాగతి చేయని వాళ్లని ఎదుర్కోవలసి వచ్చినప్పుడు, అతని మనస్సు, కళ్ళు, నోరు మరియు శిరస్సు అవి చేయవలసిన పనులను చేయవని మాముణులు తెలుపుతున్నారు. తన కళ్ళు వారిని చూడవు, తల వంచదు, మనస్సు ఆలోచించదు, నోరు వాళ్ళ గురించి మాట్లాడదని వివరిస్తున్నారు. పెరియ పెరుమాళ్ళు శ్రీరంగరాజుల అనంత కృపతో ఈ అనుగ్రహ అవకాశం తనకు లభించిందని కీర్తిస్తున్నారు.

వివరణ: 

“తాళ్వొన్ఱిల్లా మఱై తాళ్ందు తల ముళుదుం కలియే ఆళ్గిన్ఱ మాళ్వందాలిత్తవన్” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 16వ పాశురములో వివరించినట్లుగా,” క్రూరమైన కలి క్రోధము నుండి ఈ ప్రపంచాన్ని ఎంబెరుమానార్లు రక్షించారు”, అని మాముణులు వివరిస్తున్నారు. మన అంతిమ గమ్యం సాధనము రెండూ ఎంబెరుమానార్ల దివ్య తిరువడియే అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 16వ పాశురములో “పేర్ ఒన్ఱు మఱ్ఱిల్లై” అని చెప్పబడింది. దీనిని గ్రహించక ఎంబెరుమానార్ల తిరువడి యందు శరణాగతి చేయని వారి పట్ల నా ఇంద్రియాలు మరియు అవయవాలు వేరే విధంగా ప్రవర్తిస్తాయి. “నైయుం మనం అన్ గునంగళై ఎణ్ణి”, “నిత్యం యతీంద్ర (యతిరాజ వింశతి 4)” లో వర్ణించినట్లు నా మనస్సు ఉప్పొంగి ఎంబెరుమానార్ల అద్భుత గుణానుభవంలో మునిగిపోతుంది. కానీ ఎంబెరుమానార్ల తిరువడి యందు శరణాగతి చేయని వాళ్ళ విషయానికి వస్తే, ఇంద్రియాలతో పాట్లు నా మనస్సు కూడా ఆలోచించడం, ప్రశంసించడం, మాట్లాడటం, చూడటం మానేస్తాయి. పెరియ పెరుమాళ్ళు శ్రీ రంగరాజుల దివ్య కృపయే నా ఈ ప్రవర్తనకు కారణం. “నణ్ణాదవరై అరంగేశర్ శెయ్ద నలం” తో కలిపి ఉపయోగించిన “నలం” అనగా ఇక్కడ “సంపద” అని అర్ధం. “మనః పూర్వో వాగుత్తరః” అనే వాఖ్యము ప్రకారం, మన నోటితో మన మనస్సు దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంటుంది, మన మనస్సు బుద్ది తమ ఆలోచనలను మాటల ద్వారా తెలియపరచుతాయి.  అయినప్పటికీ, “నావియల్ ఇశై మాలైగళ్ యేత్తి” అని తిరువాయ్మొళి  4.5.4 వ పాశురములో చెప్పినట్లు నా నోరు వారి గురించి మాట్లాడదు, కీర్తించదు. “ప్రణమామి మూర్ధ్నా (తనియన్ కూరత్తాళ్వాన్లు అనుగ్రహించిన)” లో చెప్పిన్నట్లుగా శ్రీ రామానుజులకు  నమస్కరిస్తున్న నా శిరస్సు ఎప్పటికీ వాళ్ళని నమస్కరించదు. “కాణ్ కరుదిడుం కాణ” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱదాది 102 వ పాశురములో మరియు “శ్రీ మాధవాంగ్రి” అని యతిరాజ వింశతి 1వ పాశురములో వివరించినట్లుగా, నా కళ్ళు వాళ్ళని ఎప్పటికీ చూడవు. “కాలియార్” అనే పదము కలి యుగానికి స్వరూపము. “ఏవినార్ కలియార్” అని పెరియ తిరుమొళి 1.6.8వ పాశురములో వివరించినట్లుగా, కలి ప్రభావాలు చాలా శక్తివంతమైనవి, అవి తమ హృదయాలలో భయాన్ని కలిగించి వారిని భయంతో వంచుకునేలా చేస్తాయి. 

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-48/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 47

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 46

పరిచయము:

మాముణులు సంతోషంగా “ఎతిరాశర్ క్కాళానోం యాం” అని పలికి, “రామానుజ” అనే దివ్య నామము యొక్క గొప్పతనాన్ని వెల్లడి చేయాలని ఆశిస్తున్నారు. గతంలో “మాకాంత నారణనార్”,  “నారాయణన్ తిరుమాల్” అని చెప్పినట్లుగా ఇది “నారాయణ” అనే దివ్య నామము కంటే చమత్కారమైనది, భిన్నమైనదని మాముణులు వివరిస్తున్నారు.

పాశురము 47:

ఇరామానుశాయ నమవెన్ఱు ఇరవుం పగలుం శిందిత్తిరా
మానుశర్గళ్ ఇరుప్పిడం తన్నిల్ ఇఱైప్పొళుదుమిరా
మానుశర్ అవర్ క్కు ఎల్లా అడిమైయుం శెయ్యవెణ్ణి
ఇరా మానుశర్ తమ్మై మానుశరాగ ఎంకొల్ ఎణ్ణువదే

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

మానుశర్గళ్ – కొంత మంది ఉన్నారు
ఇరా – చేయనివారు
ఇరవుం పగలుం – రాత్రింబగళ్ళు
శిందిత్తు  – ధ్యానిస్తూ
ఇరామానుశాయ – శ్రీ రామానుజ
నమవెన్ఱు –  “ఇరామానుశాయ నమః” అని జపిస్తూ  (“నేను నా కోసము కాదు రామానుజుల కోసము అని”)
మానుశర్ అవర్ క్కు – కొంత మంది (కూరత్తాళ్వాన్ల వంటి వారు)
ఇరా – జీవించని వారు
ఇఱైప్పొళుదుం – ఒక్క అణు క్షణము కూడా
ఇరుప్పిడం తన్నిల్ – పైన పేర్కొన్న వాళ్ళు ఉన్న దేశము (రాత్రింబగళ్ళు “ఇరామానుశాయ నమః” అని జపిస్తూ ఉండని)
మానుశర్ తమ్మై – మనుషులు
ఇరా – చేయనివారు
శెయ్యవెణ్ణి– ఆచరించు
ఎల్లా అడిమైయుం – అన్ని రకాల కైంకర్యములు (కూరత్తాళ్వాన్ల వంటి వారికి),
మానుశరాగ ఎంకొల్ ఎణ్ణువదే – వారిని మనుషులుగా ఎలా పరిగణించవచ్చు, అవి కేవలం ఆవులతో సమానమైనవి.

సరళ అనువాదము:

మూడు వర్గాల మనుషులు ఉంటారు. మనకి సరళంగా ఉండడం కోసం వారిని A వర్గము, B వర్గము, C వర్గము అని పిలుద్దాం. A వర్గము వాళ్ళూ “ఇరామానుశాయ నమః” అని రాత్రింబగళ్ళు జపించని వాళ్ళు. B వర్గము వాళ్ళు A వర్గము వాళ్ళతో సహవాసము చేయరు. B వర్గము వాళ్ళ ఉదాహరణ మనము కూరత్తాళ్వాన్లను తీసుకోవచ్చు. చివరి వర్గము C వాళ్ళు  B వర్గము వాళ్ళ గొప్పతనాన్ని గుర్తించడంలో విఫలమై వారికి కైంకార్యం చేయటానికి ఇష్టపడరు. వర్గము C వాళ్ళని మనుషులుగా ఎలా పరిగణించగలమని మాముణులు ప్రశ్నిస్తున్నారు, వాస్తవానికి వాళ్ళు కేవలం పశువుల వంటి వాళ్ళు, వారి పనుల బట్టి వాళ్ళు ఆవు వంటి వారని వివరిస్తున్నారు.

వివరణ: 

“ప్రతి ఒక్కరూ ‘ఇరామానుజాయ నమః’ అన్న పవిత్ర మంత్రాన్ని ఏక ధాటిగా ప్రతి నిత్యము జపించాలి” అని మాముణులు వివరిస్తున్నారు. పెరియ తిరుమోళి 1.1.15 – “నళ్ళిరుళ్ అళవుం పగలుం నాన్ అళైప్పన్” లో తిరుమంగై ఆళ్వార్లు  వివరించిన విధంగా దీనిని అందరూ పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా ఆచరించాలి.  అయినప్పటికీ, ఇది పఠించని వాళ్ళు ఎంతో మంది ఉన్నారు.”ఇరామానుజాయ నమః” అన్న పవిత్ర మంత్రాన్ని ధ్యానించని అటువంటి వాళ్ళ మధ్య ఉండకూడదని మనము గ్రహించాలి. ఆవుతో పోల్చదగిన ఈ వర్గపు వారితో ఎటువంటి అనురాగము లేదా ఆప్యాయత ఉంచుకో కూడదు. శాస్త్రం  నియమాలను అనుసరించేవారు (కూరత్తాళ్వాన్ వంటివారు), ఈ రకమైన వాళ్ళతో ఎన్నడూ సహవాసము చేయకూడదు. రెండవది, “ఇరామానుజాయ నమః” అన్న ఈ పవిత్ర మంత్రాన్ని ధ్యానించని మునుపటి వర్గము వారితో సంబంధం లేని ఈ వ్యక్తుల గొప్పతనాన్ని తెలుసుకోవడం, అర్థం చేసుకోవడం మరియు అభినందించడం చాలా ముఖ్యం. తిరువరంగత్తముదనార్లు “ఎత్తొళుంబుం సొల్లాల్ మనత్తాల్ కరుమతినాల్ సెయ్వన్ సోర్విన్ఱియే” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 80వ పాశురములో వెల్లడిజేసినట్లు, అటువంటి ఉన్నత ఆత్మలకు నిత్యము కైంకర్యము చేయడానికి ప్రయత్నించాలి, పరితపించాలి.  “మానిడవరల్లర్ ఎన్ఱే ఎన్ మనత్తే వైతేన్” అని వివరించినట్లుగా అటువంటి ఉన్నత వ్యక్తులకు కైంకార్యం చేయని వ్యక్తులను, ఆవులతో పోల్చదగినవారని సెలవిస్తున్నారు. మాముణులు చివరకు తనను తాను ఒక ప్రశ్న అడిగి ముగిస్తున్నారు. “ఇరామానుజాయ నమః” అన్న ఈ పవిత్ర మంత్రాన్ని ధ్యానించని వారితో సాంగత్యము చేయని వారికి కైంకర్యము చేయని ఇటువంటి వాళ్ళని మనుషులుగా నేను ఎలా పరిగణించాలి?  నేను వారిని ఎప్పుడూ మనుషులుగా ఊహించలేను”, అని మాముణులు ముగిస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-47/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 46

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 45

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు తమ ఆచార్యుల గొప్పతనాన్ని కీర్తించారు, వారి దయ వల్లనే తాను ఉద్దరింపబడ్డారని వివరించారు. ఈ పాశురములో, వారు దానిని మరింత లోతుగా వివరిస్తున్నారు.

పాశురము 46:

తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై తీవినైయోందమ్మై
గురువాగి వందు ఉయ్యక్కొండు – పొరువిల్
మది తాన్ అళిత్తరుళుం వాళ్వన్ఱో నెంజే
ఎతిరాశర్కు ఆళానోం యాం

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నెంజే– ఓ నా మనసా!!!
యాం– మనము
ఆళానోం – వారి సేవకులుగా మారాలి
ఎతిరాశర్కు – ఎంబెరుమానార్ల

(దానికి కారణం)
తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై – తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై (మాముణుల ఆచార్యులు)
గురువాగి – ఆచర్యులుగా అవతరించారు
వందు – మనము ఉన్న ప్రదేశానికి వచ్చారు
తీవినైయోందమ్మై – వాస్థవానికి మనము క్రూరమైన పాపపు మేఘము వంటి వాళ్ళము
ఉయ్యక్కొండు – వారి కృప ద్వారా స్వీకరింపబడ్డాము మరియు “ఉద్ధరింప తగినది” గా భావించబడ్డాము
అళిత్తరుళుం – వారు మనల్ని ఆశీర్వదించారు
మది తాన్ – తిరుమంత్ర జ్ఞానంతో వికసించే జ్ఞానం
పొరువిల్– ఇది సాటిలేనిది
వాళ్వన్ఱో – (ఓ నా మనసా!!!) ఈ గొప్ప అవకాశం వల్ల కాదా? (ఖచ్చితముగా వారి వల్లనే మనం ఎంబెరుమానార్ల దాసులుగా మారాము.

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు తమ ఆచార్యుల గొప్పతనాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. వారు తాను ఉన్న చోటికి వచ్చి తిరుమంత్రాన్ని ప్రసాదించినందువల్ల, తాను ఆ శ్రీమన్నారాయణ దాసులకు దాసునిగా నిలవగలిగారని వివరిసున్నారు.

వివరణ: 

ఇక్కడ మొదట తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై గొప్పతనం వివరించబడింది. శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క భక్తులకు (‘భూసురులు’ (ఈ ప్రపంచంలోని  దివ్య జీవులు) అని కూడా పిలువబడే శ్రీవైష్ణవులకు) తిరువాయ్మొళి అనెడి దివ్య ప్రబంధము మధువు వంటిదని, దాని గురించి నమ్మళ్వార్లు స్వయంగా “తొణ్డర్ క్కముదుణ్ణచ్చొల్ మాలైగళ్ సొన్నేన్ (తిరువాయ్మొళి 9.4.9)”లో వివరించారు. తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై అనే ఒక ఆచార్య పురుషులు తిరువాయ్మొళిని ఊపిరిగా  పీల్చుకుని, అందులోనే జీవిస్తుండేవారు. వారు దానిలోని వివిధ రకాలైన మాధుర్యాలను ఆస్వాదించగలిగారు. 1) ఆ ప్రబంధ పదాల అమరిక నుండి వచ్చే మాధుర్యము, 2) వాటి అర్థాల నుండి వచ్చే మాధుర్యము, 3) పాశురాలలో నుండి ఉట్టి పడే రస అనుభవ మాధుర్యము వంటివి అనేకము వారు అతిమధురముగా అనుభవించినారు. వారు తిరువాయ్మొళి యొక్క ఉద్దేశ్యంతో జీవించారు, మిగతా అన్ని శాస్త్రాలను గడ్డిపోచతో సమానముగా భావించేవారు. వారు నమ్మాళ్వార్ల దివ్య పాద పద్మాలకు శరణాగతులై అన్ని వేళలా వారికి అనేక కైంకర్యాలు చేసేవారు. తిరువాయ్మొళితో ఉన్న అనుబంధం ద్వారా వారు ప్రపంచానికి సుపరిచితులు కాబట్టి, వారు “తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై” గా ప్రసిద్దికెక్కారు. మాముణులు తమ హృదయంతో ” ఓ నా ప్రియమైన హృదయమా! మనల్నిద్దరినీ చూడు. “ఒప్పిల్లాత్ తీవినైయేనై ఉయ్యక్కొండు (తిరువాయ్మొళి 7.9.4)” లో వివరించిన విధంగా మనము క్రూరమైన పాపాల పుట్టకి సూచకముగా ఉన్నాము. తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై అచార్యునిగా అవతరించి మమ్మల్ని విముక్తి చేశారు”, “తేనార్ కమల త్తిరుమామగళ్ కొళునన్ తానే గురువాగి” అని మాముణులు  స్వయంగా దీనిని తమ ఉపదేశ రత్న మాల 61 పాశురములో ఉల్లేఖించారు. “వారు మనమున్న చోటికి వేంచేసి, తిరుమంత్రం మూల ప్రవాహముగా వచ్చిన జ్ఞానాన్ని మనకిచ్చారు. ఇది ఇతర శాస్త్రముల నుండి వచ్చిన జ్ఞానానికి భిన్నంగా ఉంటుంది. హే నా మనసా! ఈ గొప్ప అవకాశం వల్ల మనం ఉద్ధరించబడి, మన ఆచార్యులైన ఎంబెరుమానర్లను సేవించే సువర్ణావకాశం మనకు  లభించించి కదా? కచ్ఛితముగా మనకు ఈ అవకాశం లభించడానికి ఏకైక కారణం వారే. శ్రీమన్నారాయణుని దాసులకు దాసులుగా ఉండుటయే తిరుమంత్రంలో తెలియజేయబడిన పరార్థము. ఈ వాస్తవాన్ని గ్రహించినందువల్ల, మనము ఎంబెరుమానర్ల నిత్య దాసులముగా మారాము”.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-46/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 45

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 44

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు “మాకాంత నారణణార్ వైగుం వగై” వాఖ్యములో సర్వవ్యాపి శ్రీమన్నారాయణ గురించి వివరిస్తున్నారు. ఈ పాశురములో, తాను మునుపటి పాశురములో వివరించిన విధంగా అత్యల్పులైన “మోహాంతకులు”లో తాను ఒకరని భావిస్తున్నారు, అనగా, శ్రీమన్నారాయణ అవగాహన లేని, అంధకార ఒంటరి తనాలను మాత్రమే చూసే వారి సమూహంలో తానూ ఒకరని, అత్యల్పమైన వ్యక్తిగా తనను తాను భావిస్తున్నారు. సర్వవ్యాపి శ్రీమన్నారాయణను, అతడితో తన నిత్య సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో విఫలమయ్యాడని వారు భావిస్తున్నారు. ఈ విషయాన్ని గ్రహించడంలో విఫలమయ్యాడని, అందుకని మోహాంతకులలో ఒకడు అయ్యాడని భావిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, ఇది కేవలము ఆచార్య సంబంధము వల్లనే తాను ఉద్ధరించబడ్డారని మాముణులు తన మనస్సుకి గుర్తుచేస్తున్నారు. ఇది ఈ పాశురములోని ముఖ్య అంశము.

పాశురము 45:

నారాయణన్ తిరుమాల్ నారం నాం ఎన్నుం ముఱై
ఆఱాయిల్ నెంజే అనాది అన్ఱో – శీరారుం
ఆచారియనాలే అన్ఱో నాం ఉయ్ందదు ఎన్ఱు
కూశామల్ ఎప్పొళుదుం కూఱు

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నెంజే – ఓ నా మనసా!!!
నారాయణన్ తిరుమాల్ – “తిరుమాలే నానుం ఉనక్కు పళవడియేన్”, అన్న వాఖ్యములో చెప్పబడినట్లుగా శ్రియః పతి శ్రీమన్నారాయణుడే సమస్థ ఆత్మలకు అధిపతి. “నారం” అని సమిష్టిగా పరిగణిస్తారు.
నారం నాం – మనము నిత్య ఆత్మలము.
ఆఱాయిల్ – ఒకవేళ అది నిరూపించబడాలంటే
ఎన్నుం ముఱై – ఆ నిత్య సంబంధము (శ్రీమన్నారాయణ ఆత్మల మధ్య)
అనాది అన్ఱో – ఇది నిన్నటి మొన్నటి నుండి మొదలైనదా? కాదు. అది శాశ్వతమైనదనుట నిజము కాదా?  (అవును ఇది నిజమే)
(ఓ నా మనసా!!!)
శీరారుం –  ఆ సంబంధాన్ని (మనకు) చూపించి బలపరచిన ఒక వ్యక్తి, అదే వ్యక్తి జ్ఞానము ఇత్యాది ఎన్నో శుభ లక్షణాలతో సంపూర్ణుడు.
ఆచారియనాలే అన్ఱో – వారు ఆచార్యులు. అది వారి వల్ల కాదా?
నాం ఉయ్ందదు ఎన్ఱు – మనము విముక్తి పొందటానికి కారణం ఖచ్చితంగా వారే.
(ఓ నా మనసా!!!)
కూఱు – దయచేసి వాటి గురించి చెప్పుతూ ఉండుము
ఎప్పొళుదుం – అన్ని సమయాల్లో
కూశామల్ – ఏ బిడియము లేకుండా

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు శ్రీమన్నారయణకు ఆత్మకు  మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని పునః స్థాపించి, బలపరచే వ్యక్తి అయిన ఆచార్యుల గొప్పతనాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. ఈ ఉద్దరణకి ముందు, ఏ అవగాహనలేని ఒక నిర్జీవునిగా ఉండేవాడని తెలుయజేస్తున్నారు. అందువల్ల, కేవలము ఆచార్య కృప వల్లనే ఉద్ధరించబడ్డారని తలచమని మాముణులు తన హృదయానికి విజ్ఞప్తి చేస్తున్నారు.

వివరణ: 

“హే!  ప్రియమైన నా హృదయమా !!! “తిరుమాలే నానుం ఉనక్కు పళవడియేన్ (తిరుప్పల్లాండు 11)” గురించి పెరియాళ్వార్లు ప్రస్తావించారు అని మాముణులు చెబుతున్నారు. ఆతడు శ్రియః పతి, శ్రీకి దివ్య పతి శ్రీమన్నారాయణుడు. మనల్ని (ఆత్మలు) “నారం” అంటారు. శ్రీమన్నారాయణ ఆత్మల మధ్య సంబంధం శాశ్వతమైనది, అనాది నుంచి ఉంది, ఎప్పటికీ ఉంటుంది . ఈ సంబంధ మూలము గురించి పరిశోధిస్తే, ఈ సంబంధం నిన్న లేదా కొంతకాలం క్రితం సృష్టించబడినది కాదని మనకి తెలుస్తుంది. ఇది అనాది కాలం నుండి ఉంది, కనుక ఇది సృష్టించినది కాదు పరమ నిత్యమైనది.  అయినప్పటికీ, మనము (మాముణులు, వారి మనస్సు) దీనిని గ్రహించలేదు, ఈ సంబంధం గురించి పట్టించుకోక, దాని గురించి ఎటువంటి జ్ఞాన విచారణ చేయలేకపోయాము. ఈ సంబంధాన్ని గ్రహించగల సామర్థ్యం లేని అచేతనులు లాగా ఉండేవాళ్ళము. మన ఆచార్యులు ఈ సంబంధాన్ని మనకు అర్థం చేయించి మనలో దాని ప్రాముఖ్యతను బలపరచాక అంతా మారిపోయింది. జ్ఞానం, శుభ గుణాలతో నిండిన ఉన్న మహా పురుషులు అచార్యులు. కేవలం మన ఆచార్యుల చేత మాత్రమే మనము ఉద్ధరింప బడ్డాము. “పెరుమైయుం నాణుం తవిర్ందు పిదఱ్ఱుమిన్ (తిరువాయ్మొళి 3.5.10)”లో చెప్పినట్లుగా, దయచేసి ఈ వాస్తవం గురించి మాట్లాడండి. ప్రతి ఒక్కరూ ఈ విషయాన్ని తెలుసుకునేలా బహిరంగంగా మాట్లాడండి” అని చెబుతున్నారు. ఈ విషయాన్ని ప్రమేయ సారము “ఇఱైయుం ఉయిరుం” 10 వ పాశురములో వివరించబడింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-45/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 44

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 43

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, “ఇంద ఉలగయిల్ పొరుందామై ఏదుమిల్లై అంద పోగ ఆశైయిల్లై” అని మాముణులు అన్నారు. అంటే తనకు ఈ లౌకిక జీవితముపై  నిరాసక్తి లేదు, పైగా పరమపదానికి వెళ్ళాలనే కోరిక కూడా లేదని మాముణులు తెలుపుతున్నారు. ఈ మాట చెప్పిన తరువాత, ఈ లోకములో ఇతర మనుషులను చూసి, వారు చేసే మనులను గమనించారు. వాళ్ళు నిరంతరం అపరాధాలు చేసి పాపాలను మూటకట్టుకోడానికి కారణమేమిటో వారు గ్రహించారు. ఈ పాశురములో ఇదే వివరించబడింది.

పాశురము 43:

మాకాంత నారణనార్ వైగుం వగై అఱిందోర్ క్కు
ఏకాంతం ఇల్లై ఇరుళ్ ఇల్లై
మోకాంతర్ ఇవ్విడం ఏకాంతం ఇరుళ్ ఎన్ఱు భయం అఱ్ఱు ఇరుందు
సెయ్వర్గళ్ తాం పావత్తిఱం

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నారణనార్ – సర్వజ్ఞుడు మరియు సర్వశక్తిమంతుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు
మాకాంత – లక్ష్మికి పతి
వైగుం వగై – ఈ విశ్వంలోని ప్రతి చేతనాచేతనములలోపల మరియు బయట వ్యాపించిన (ఈ అర్ధం నారాయణ నామములో ఇమిడి ఉంది)
అఱిందోర్ క్కు–  ఎవరైతే తెలుకొని అర్థము చేసుకుంటారో
ఏకాంతం ఇల్లై – ఏకాంతం లేదు
ఇరుళ్ ఇల్లై – అంధకారము కూడా లేదు.
మోకాంతర్ – “మోహాంత తమసాస్వృత్తః” అన్న వాఖ్యములో చెప్పినట్లుగా,  ప్రాపంచిక విషయాలతో అంధులైన వారు. వారు ఏమీ చూడరు మరియు ఆలోచించరు
ఇవ్విడం ఏకాంతం ఇరుళ్ ఎన్ఱు – ఎవరూ లేని వారికి ఈ ప్రదేశము ఏకాంతమయము.
భయం అఱ్ఱు ఇరుందు – వారు నిర్భయముగా ఉంటారు
సెయ్వర్గళ్ తాం – వారి అజ్ఞానము కారణంగా, మరలా చేస్తూనే
పావత్తిఱం  – ఎన్నో ఎన్నో పాపాలు

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు రెండు రకాల మనుషుల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని వివరిస్తున్నారు. మొదటి రకము వాళ్ళు నిత్య తేజోమయుడైన శ్రీమన్నారాయణని ప్రతిచోటా చూస్తారు. అందువల్ల వారు ప్రతిచోటా అతడి సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తారు కాబట్టి  వాళ్ళు ఒంటరిగా ఉన్నారని భావించే అవకాశము వారికి ఉండదు. అతడు కాంతితో నిండిన వాడు కాబట్టి వారు చీకటిని ఎరుగరు. మరొక పక్క చూస్తే, ఎంతో మంది దీనిని గమనించక వారు చీకటిలో ఒంటరిగా ఉన్నారని భావిస్తారు.  ఇది వారి పతనానికి కారణమై వాళ్ళు అనేక పాపాలలో పాల్పడేలా చేస్తుంది.

వివరణ: 

నమ్మాళ్వార్లు తమ తిరువాయ్మొళి (1.10.8) లో “సెల్వ నారణన్” అనే నామాన్ని ఉపయోగించారు. ఆతడు దివ్య పెరియ పిరాట్టి అయిన శ్రీమహాలక్ష్మికి పతి. ప్రతి చేతనాచేతనుల లోపల వెలుపల ఆతడు వ్యాపించి ఉన్నాడు.  ఇదే “నారాయణ” నామమునకు సారమని చెప్పబడింది. శ్రీమన్నారాయణ యొక్క ఈ సర్వవ్యాపి గుణాన్ని గ్రహించిన కొంతరు ఉన్నారు. “నారాయణ పరంజోతిః (నారాయణ సూక్తం 4)”, “పగల్ కణ్డేన్ నారాణనైక్కణ్డేన్ (ఇరండాం తిరువందాది 81”), “అవన్ ఎన్నుళ్ ఇరుళ్ తాన్ అఱ వీఱ్ఱిరుందాన్ (తిరువాయ్మొళి 8.7.3) అని ప్రబంధ వాఖ్యాలలో వర్ణించినట్లుగా వాళ్ళు ఆతడిని అన్ని చోట్లా ప్రకాశవంతుడైన పెరుమాళ్లని చూస్తారు. వారు అంధకారం, ఒంటరితనములను ఎన్నడూ ఎరుగరు. వాళ్ళు ఎప్పుడూ ఒంటరి వారు కారు, నిత్యము వారి తోటి వారితో ఉంటారు. ఒంటరిగా ఉన్నట్టు భావించరు కనుక, వారికి ఎటువంటి భయం ఉండదు. “హృతి నారాయణం పశ్యనాప్య కచ్చత్రహస్తా యస్వతారధౌచాపి గోవిందం తం ఉపాస్మహే (విష్ణు పురాణము)” లో చెప్పినట్లు వాళ్ళు ఎక్కడా చీకటిని చూడరు.

దీనికి విరుద్ధంగా, “మోహాంతకులు” గా ముద్రవేయబడిన మరో రకమైన మనుషులు కూడా ఉన్నారు. “మోహాంత తమసా వృత్తః” అనే వాఖ్యముతో వర్గీకరించబడినట్లుగా, వీళ్ళు అంధకారము కారణంగా ముందు ఏమి ఉందో చూడగల సామర్థ్యం లేని వాళ్ళు. “అంతర్భహిస్సకల వస్తుశు సంతమీశం ఆంధః పురస్తితం ఈవహం అవీక్షమాణః” (యతిరాజ వింశతి 12)” లో వివరించినట్లుగా, శ్రీమన్నారాయణుడు ప్రతి చేతనాచేతనుల లోపల వెలుపల నిత్యము సమానముగా ప్రకాశిస్తాడు. తమ ఆంతరంగిక కళ్ళతో అతడిని చూడలేని వాళ్ళు, ఏదో విరుద్ధంగా చూసి అతడిని గ్రహిస్తారు. ఎవరూ లేని ఒక ప్రదేశాన్ని వారు అక్కడ ఎవరూ లేరని, చీకటి మాత్రమే ఉందని వాళ్ళు భావిస్తారు. “తస్యాంతి కేత్వం వ్రజినం కరోషి” అనే వాఖ్యములో వివరించబడిన విధంగా అది వారిలో నిర్భయాన్ని ప్రేరేపించి, ఎవరు లేరు కదా అని అనేక పాపాలను చేయిస్తుంది. శ్రీమన్నారాయణను గ్రహించని ఈ రకమైన మనుషుల స్థితి ఇదేనని మాముణులు భావిస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-44/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 43

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 42

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, “ఇరంగాయ్ ఎతిరాశా” అనే వాక్యాన్ని మాముణులు ఉపయోగించారు. అనగా మాముణులు విసుగు చెందారని సూచిస్తుంది. పరమపదానికి వెళ్లాలనుకునే వ్యక్తికి రెండు విషయాలు అవసరం (1) అక్కడికి వెళ్ళాలనే ఆసక్తి ఉండటం,  (2) ఇక్కడ ఈ భూమిపై ఉండాలని ఆసక్తి లేకపోవడం. ఈ రెండు అవసరాలు “ప్రాప్య భూమియిల్ ప్రావణ్యముం త్యాజ్య భూమియిల్ జిహాసయుం (శ్రీ వచన భూషణం 458)” నుండి సంగ్రహించబడింది. పరమపదానికి వెళ్లాలనుకునే వ్యక్తిలో అవసరమైన ఈ రెండు తనలో లేవని భావించి మాముణులు విసుగు చెందుతున్నారు. వారు ఈ విషయాన్ని గురించి బాధపడి, ఈ రెండు అర్హతలు లేకపోతే శ్రీ రామానుజులు తనకి పరమపదాన్ని ఎలా అనుగ్రహిస్తారని ఆశ్చర్యపోతున్నారు.

పాశురము 43:

ఇంద ఉలగిల్ పొరున్దామై ఏదుమిల్లై
అంద ఉలగిల్ పోగ ఆశైయిల్లై
ఇంద నమక్కు ఎప్పడియే తాన్ తరువర్ ఎందై ఎతిరాశ
ఒప్పిల్ తిరునాడు ఉగందు

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఏదుమిల్లై– (నాలో) అణువు మాత్రము కూడా
పొరున్దామై – ఆసక్తి లేకుండుట నాను దిగజార్చ వచ్చు
ఇంద ఉలగిల్ – ఈ క్రూరమైన లోకాన్ని త్యజించాలి
ఆశైయిల్లై  – (నాలో కూడా) ఆసక్తి లేదు
పోగ – వెళ్ళే
అంద ఉలగిల్ – అందరికీ అత్యున్నత గమ్యమైన పరమపదానికి.
ఇంద నమక్కు – అటువంటి వ్యక్తి పట్ల (నేను), ఈ రెండు ముఖ్య అర్థతలు లేని
ఎప్పడియే తాన్ – ఎలా
ఎందై– నా తండ్రి
ఎతిరాశ– ఎంబెరుమానార్
తరువర్ – యిచ్చు వారు
ఉగందు– సంతోషంగా
తిరునాడు – పరమపదము
ఒప్పిల్ – సాటిలేని

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు పరమపదానికి వెళ్లాలనుకునే వ్యక్తికి అవసరమైన రెండు అర్హతలు తనలో లేవని వివరిస్తున్నారు. ఈ భౌతిక జగత్తుపై తనకు ఎలాంటి ద్వేషం కూడా లేదని వారు చెబుతున్నారు. మరో వైపు,  పరమపదాన్ని అధీష్థించాలనే తాపత్రేయం కూడా లేదు. ఇలాంటి దుస్థితితో, తన తండ్రి అయిన ఎంబెరుమానార్లు  ఎలా సంతోషంగా పరమపదాన్ని అనుగ్రహిస్తారోనని ఆశ్చర్యపోతున్నారు.

వివరణ: 

“కొడువులగం కాట్టెల్ (తిరువాయ్మొళి 4.9.7)”లో క్రూరమైనది వివరించబడిన ఈ ప్రపంచముపై నాకు ఎటువంటి నిరాసక్తి లేదు అని మాముణులు తెలియజేస్తున్నారు. “వాన్ ఉలగం తెళిందే ఎన్ఱెయ్దువదు (పెరియ తిరుమొళి 6.3.8) లో ప్రతి ఒక్కరూ వెళ్ళాలని ఆరాటపడే ప్రదేశంగా వర్ణించబడిన పరమదానికి వెళ్ళాలని నాకు ఆసక్తి లేదు. ఇటువంటి పరిస్థితిలో, నా తండ్రి అయిన ఎంబెరుమానార్లు సంతోషంగా నన్ను సాటిలేని ఆ  పరమపదానికి ఎలా తీసుకెళ్లగలరు?

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-43/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – పన్నిరండాం తిరుమొళి – మఱ్ఱు ఇరుందీర్గట్కు

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

నాచ్చియార్ తిరుమొళి

<< పదినొన్ఱాం తిరుమొళి – తాం ఉగక్కుం

ఆతడు సర్వరక్షకుడని, అందరినీ రక్షిస్తాడని ఎంబెరుమానుడి మాటలను ఆమె నమ్మింది, కానీ ఫలించలేదు. పెరియాళ్వార్లతో తనకున్న సంబంధాన్ని ఆమె నమ్మింది. అది కూడా ఆమె ఆశించిన ఫలాన్ని ఇవ్వలేకపోయింది. వీటి చింతన చేస్తూ బాధని అనుభవించింది. ఎంబెరుమానుడు స్వతంత్రుడు అయినందున, ఆమె తన ఆచార్యులైన పెరియాళ్వార్ల ద్వారా ఆతనిని పొందాలని ప్రయత్నించింది. అది కూడా ఆమె ఆశించిన ఫలాన్ని ఇవ్వలేకపోయింది. ఆమె అనుకుంది “ఎంబెరుమానుడు స్వతంత్రుడు. తన భక్తులని ఆతడు కాపాడకపోతే, ఆతను అపకీర్తి పాలౌతాడు. ఆతడు ఎవరినైనా రక్షించాలను కుంటే దానిని ఆపేవారెవ్వరూ లేరు. అందువల్ల ఆతని స్వతంత్రతయే ఫలాన్ని పొందడానికి సాధనముగా పనిచేస్తుంది” అని తిరిగి అతడి వద్దకి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించింది. ఆమె ఈ విషయంలో దృఢ నిశ్చయంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆతను రాకపోయే సరికి, ఏమి చేయాలో తెలియక గాబరా పడింది. ప్రేమ అధికమై పొంగి ప్రవహిస్తున్న కారణంగా ఆమె ఆతను వచ్చే వరకు ఆగలేకపోయింది. భగవానుడికి పరతంత్రురాలన్న తన స్వరూపానికి విరుద్ధమైనప్పటికీ, ఏదో విధంగా అతనిని చేరుకోవాలని తాపత్రేయపడుతూ, తన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళని “భగవానుడు నిత్య నివాసుడై ఉండే ఉత్తర మథుర, ద్వారక వంటి స్థానాలకు చేర్చండి” అని ఆమె అభ్యర్థించింది.

మొదటి పాశురము: “ఎంబెరుమానుడు వచ్చే వరకు నువ్వు ఎదురుచూడాలి, ఇంత తాపత్రేయ పడే అవసరం లేదు” అని చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళు అన్నారు. “నా పరిస్థి గురించి అర్థం కాని వారితో మాట్లాడి ఫలితం లేదు” అని ఆమె బదులిచ్చెను.

మఱ్ఱిరుందీర్గట్కు అఱియలాగా మాదవన్ ఎన్బదోర్ అన్బు తన్నై
ఉఱ్ఱిరుందేనుక్కు ఉరైప్పదెల్లాం ఊమైయరోడు శెవిడర్ వార్ త్తై
పెఱ్ఱిరుందాళై ఒళియవే పోయ్ ప్పేర్తొరు తాయిల్ వళర్ంద నంబి
మఱ్పొరుందామఱ్కళం అడైంద మదురై ప్పుఱత్తు ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్

నా పరిస్థితి వేరు నీ పరిస్థితి వేరు. మాధవుడి (శ్రీ మహాలక్ష్మీకి పతి) పట్ల ప్రేమ ఎంతో ఎత్తుకి ఎదిగిన నాకు మీరు ఏమి చెప్పినా అది మూగ చెవిటి వాడి మధ్య సంభాషణ వలె వ్యర్థకరమైనది. మీరు చేయగలిగినది ఒక్కటే. తన కన్న తల్లి అయిన దేవకిని విడిచిపెట్టి యశోధ దగ్గర పెరిగిన కృష్ణుడు ఉన్న మధురకి నన్ను తీసుకెళ్లండి.

రెండవ పాశురము: “ఏది ఏమైనా, నీవు ఆతడి వెనకపడటం ఏమీ బాగోలేదు, ఆతడికి చెడ్డ పేరు వస్తుంది; నీవు నీ స్త్రీత్వాన్ని కూడా కాపాడుకోవాలి కదా?” అని చుట్టూ ఉన్న వారు అన్నారు.

నణి ఇనియోర్ కరుమం ఇల్లై నాల్ అయలారుం అఱిందొళిందార్
పాణియాదు ఎన్నై మరుందు శెయ్దు పండు పణ్డాక్క ఉఱుదిరాగిల్
మాణి ఉరువాయ్ ఉలగళంద మాయనై క్కాణిల్ తలైమఱియుం
ఆణైయాల్ నీర్ ఎన్నై క్కాక్క వేణ్డిల్ ఆయ్ ప్పాడిక్కే ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్

సిగ్గుపడడంలో ఇక ప్రయోజనం లేదు. ఊరి జనాలకు అన్ని విషయాలు తెలుసిపోయాయి. నన్ను ఎంబెరుమానుడితో ఏకం కాక ముందు, అతని నుండి వీడి ఇలా బాధ పడక ముందు ఉన్న స్థితిలో నన్ను చూడాలనుకుంటే, ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా, నన్ను తిరువాయర్పాడి (శ్రీ గోకులం) కి తీసుకెళ్లండి. వామనుడి రూపంలో అవతరించి సమస్థ లోకాలను కొలిచిన ఆ భగవానుడిని ఆరాధిస్తే నా రోగం మాయమౌతుంది.

మూడవ పాశురము: కృష్ణుడి విషయంలో యశోదా పిరాట్టి పెంపకాన్ని నిందించి ప్రయోజనం లేదు. తండ్రిగా కృష్ణుడిని నియంత్రించాల్సిన శ్రీ నంద గోపుడి దివ్య భవనం ముందు తనను దిగబెట్టమని ఆమె వారికి కోరుతుంది.

తందైయుం తాయుం ఉఱ్ఱరుం నిఱ్కత్తని వళి పోయినాళ్ ఎన్నుం శొల్లు
వంద పిన్నై ప్పళి కాప్పరిదు మాయవన్ వందు ఉరుక్కాట్టుగిన్ఱాన్
కొందళమాక్కి ప్పరక్కళిత్తు క్కుఱుంబు శెయ్వాన్ ఓర్ మగనై ప్పెఱ్ఱ
నందగోపాలన్ కడైత్తలైక్కే నళ్ళీరుట్కన్ ఎన్నై ఉయ్ త్తిడిమిన్

ఊరంతా ఈ విషయము పాకిపోయింది.  తల్లి తండ్రులు బంధుమిత్రులు వీధిలో ఉండగా, వాళ్ళకి కళంకం తెచ్చే పని చేయకూడదు, కానీ ఒంటరిగా కూడా వెళ్లడం సాధ్యం కాదు. దివ్య లీలలు ఆడిన ఆ శ్రీ కృష్ణుడు తన దివ్య స్వరూపంతో నా ముందుకు వచ్చి నన్ను ఆకర్షిస్తున్నాడు. ఆడపిల్లలతో జగడాలు ఆడి, అల్లరి చేసి నాకు నిందలు తెచ్చిన ఆ శ్రీ నందగోప తనయుడి దివ్య భవనము యొక్క ప్రవేశ ద్వారం వద్దకు అర్ధరాత్రి వేళ నన్ను తీసుకెళ్లండి.

నాలుగవ పాశురము: ఎంబెరుమానుడికి పూర్ణ శరణాగతురాలైన ఆమెను యమునా తీరాన వెదలమని వాళ్ళని ఆమె ప్రార్థిస్తుంది.

అంగై త్తలత్తిడై ఆళి కొండాన్ అవన్ ముగత్తన్ఱి విళియేన్ ఎన్ఱు
శెంగచ్చుక్కొండు కణ్ణాడై ఆర్ త్తుచ్చిఱు మానిడవరైక్కాణిల్
నాణుం కొంగై త్తలమివై నోక్కిక్కాణీర్ గోవిందనుక్కల్లాల్ వాయిల్ పోగా
ఇంగుత్తై వాళ్వై ఒళియవే పోయ్ యమునైక్కరైక్కు ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్

ఓ తల్లులారా! నా స్తనములను దగ్గరగా గమనించండి. అల్పమైన వాళ్ళని చూడటానికి సిగ్గుపడుతూ తమపైన ఎర్రటి వస్త్రాన్ని కప్పుకున్నాయి. అందమైన తన హస్థములో దివ్య చక్రాన్ని ధరించిన కృష్ణుడి ముఖం తప్పా మరెవ్వరినీ చూడనంటున్నాయి. గోవిందుడి ఇంటి ద్వారము తప్పా మరెవరి ఇంటి ద్వారాన్ని చూడనంటున్నాయి. ఇక్కడ ఇక ఉండలేను, కాబట్టి ఇక్కడ జీవించే కన్నా నన్ను యమునా తీరానికి తీసుకెళ్లండి.

ఐదవ పాశురము: అక్కడ ఉన్నవారు ఆమె బాధ ఏమిటో తెలుసుకుని సరైన పరిహారమేమిటో చేయాలని భావించారు. తనతో సంబంధం ఉన్నంత మాత్రాన తన బాధ ఏమిటో తెలుసుకోలేరని ఆమె ఆగ్రహించింది.

ఆర్ క్కుం ఎన్ నోయ్ ఇదు అఱియల్ ఆగాదు అమ్మనైమీర్! తుళదిప్పడాదే
కార్ క్కడల్ వణ్ణన్ ఎన్బాన్ ఒరువన్ కైకణ్డ యోగం తడవత్తీరుం
నిర్ క్కరై నిన్ఱ కడంబై ఏఱి క్కాళియన్ ఉచ్చియిల్ నట్టం పాయ్ంద
పోర్ క్కళమాగ నిరుత్తం శెయ్ద పొయ్గైక్కరైక్కు ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్

ఓ మాతలారా! నా బాధ మీకెవ్వరికీ అర్థం కాదు. మీరు దుఃఖించకుండా, మీరు నన్ను యమునా తీరమున వదిలి పెట్టండి.  కదంబ వృక్షము పైకి ఎక్కిన కృష్ణుడు, కాలియ అనే సర్ప రాక్షసుడి శిరస్సుపైకి దూకి నటనమాడి యమున తీరముని యుద్ద భూమిగా మార్చాడు. నల్లటి సాగరపు వర్ణతో ఉన్న ఆటువంటి కృష్ణుడు తన దివ్య హస్తాలతో నన్ను మెల్లగా రాసి మందలిస్తే ఈ వ్యాధి నయమవుతుంది. తక్షణ పరిహారం కావాలంటే ఇది ఒక్కటే మార్గం.

ఆరవ పాశురము: ఋషిపత్నుల చేతుల నుండి కృష్ణుడు అన్నం తిన్న ప్రదేశంలో ఆమెను దింపమని ఆమె వారిని కోరుతుంది.

కార్ త్తణ్ ముగిలుం కరువిళైయుం కాయా మలరుం కమలప్పూవుం
ఈర్ త్తిడుగిన్ఱన ఎన్నై వందిట్టు ఇరుడీకేశన్ పక్కల్ పోగే ఎన్ఱు
వేర్ త్తుప్పశిత్తు వయిఱశైందు వేణ్డడిశిల్ ఉణ్ణుంబోదు ఈదెన్ఱు
పార్ త్తిరుందు నెడునోక్కు క్కొళ్ళుం పత్తవిలోశనత్తు ఉయ్ త్తిడుమిన్

వర్షాకాలంలో ఏర్పడిన మేఘాలు, కరువిళా పుష్పాలు, కాయాంబు పుష్పాలు, తామర పుష్పాలు నా ముందు నిలబడి “నువ్వు కూడా హృశీకేశుడి దగ్గరకు వెళ్ళు, అని నన్ను బలవంతం చేశాయి“. ఆవుల కాపరిగా భక్తవిలోచనుడు, ఆవులను మేపుటకు వెళ్లి చెమటలు కార్చుకుంటూ, ఆకలితో కృంశించుకు పోయిన కడుపుతో అలసిపోయి, అన్నం పట్టుకు వచ్చే ఋషిపత్నుల రాకకై ఎదురుచూసి, వాళ్ళు రాగానే “నువ్వు కావలసినంత తిను” అని లీల ఆడిన ప్రదేశానికి నన్ను  తీసుకెళ్లండి.

ఏడవ పాశురము: ఈ దుఃఖానికి అంతు ఎప్పుడు అని అడిగినప్పుడు, ఆతడి దివ్య తుళసి మాలను ధరిస్తేనే అది ముగుస్తుంది అని ఆమె తెలిపి, ఆతడి దివ్య దండను ఉంచిన చోటికి తీసుకెళ్లమని ఆమె వారిని కోరింది.

వణ్ణం తిరివుం మనం కుళైవుం మానం ఇలామైయుం వాయ్ వెళుప్పుం
ఉణ్ణల్ ఉఱామైయుం ఉళ్ మెలివుం ఓద నీర్ వణ్ణన్ ఎన్బాన్ ఒరువన్
తణ్ణందుళాయ్ ఎన్నుం మాలై కొండు శూట్ట త్తణియుం పిలంబన్ తన్నై
పణ్ణళియ ప్పలదేవన్ వెన్ఱ పాణ్డి వడత్తు ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్

నా ముఖచాయలో మార్పు, మనస్సులో అలసట, నిర్లజ్జ స్థితి, పాలిపోయిన నా పెదవులు, ఆహారం సహించకపోవడం, జ్ఞానము క్షీణించుట వంటి ప్రేమ సూచనము నాలో కనిపిస్తున్నాయి. ఆ నీల వర్ణుడు అద్వితీయుడైన కృష్ణుడు ధరించిన చల్లని, అందమైన దివ్య తుళసి మాలను నేను ధరించినప్పుడు ఇవన్నీ నన్ను వదిలివేస్తాయి. మీరు దానిని ఇక్కడికి తీసుకురాలేరు కాబట్టి, నన్ను బాండీరం అనే మర్రి చెట్టు ఉన్న ప్రదేశానికి తీసుకెళ్లండి. కృష్ణుడి సోదరుడైన బలరాముడు ప్రలంబాసురుడు అనే రాక్షసుడి ఎముకలు విరిచి  వధించిన ప్రదేశమది.

ఎనిమిదవ పాశురము: ఆతడు గోవులను రక్షించిన గోవర్ధనము వద్దకి తీకుకువెళ్ళమని ప్రార్థిస్తుంది.

కఱ్ఱినం  మెయ్ క్కిలుం మేయ్ క్కప్పెఱ్ఱాన్ కాడు వాళ్ శాదియుం ఆగప్పెఱ్ఱాన్
పఱ్ఱి ఉరలిడై ఆప్పుం ఉణ్డాన్ పావిగాళ్! ఉంగళుక్కు ఏచ్చుక్కొలో?
కఱ్ఱన పేశి వశవుణాదే కాలిగళ్ ఉయ్య మళై తడుత్తు
కొఱ్ఱ  కుడైయాగ ఏంది నిన్ఱ గోవర్తనత్తు ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్

కృష్ణుడికి గోవులు, వాటి దూడల మందలని మేపుట వృత్తిగా ఉండేది. తమ ఇండ్లు వదిలి అడవులలో కాపరిగా నివసించే యాదవ వంశంలో జన్మించాడు. ఆతడు వెన్న దొంగిలిస్తూ పట్టుబడ్డాడు, రోటికి కూడా కాట్టివేయబడ్డాడు. ఆతడి గుణాలను అల్లరి పనులను తప్పుగా అర్థచేసుకునే వాళ్ళారా! నాచే మీరు తిట్టించుకోడానికి ఇవే కారణాలైనవి ! మీరు విన్నది నాకు చెప్పి నాతో తిట్టించుకునే బదులు, గొడుగులా కృష్ణుడు గోవర్ధనగిరిని ఎత్తి గోవులను ఆదుకున్న చోటికి నన్ను తీసుకెళ్లండి.

తొమ్మిదవ పాశురము: నిందల నుండి తప్పించు కోవాలనుకుంటే తనని ద్వారకకి తీకుకువెళ్ళమని ప్రార్థిస్తుంది.

కూట్టిల్ ఇరుందు కిళి ఎప్పోదుం గోవిందా! గోవిందా! ఎన్ఱు అళైక్కుం
ఊట్టు క్కొడాదు శెఱుప్పనాగిల్ ఉలగు అళందాన్ ఎన్ఱు ఉయరక్కూవుం
నాట్టిల్ తలైప్పళి ఎయ్ది ఉంగళ్ నన్మై ఇళందు తలైయిడాదే   
శూట్టుయర్ మాడంగళ్ శూళ్ందు తోన్ఱు తువరాపదిక్కు ఎన్నై ఉయ్ త్తిడుమిన్   

నేను పెంచుకుంటున్న చిలుక పంజరంలో నుండి  గోవిందా! గోవిందా !అని పిలుస్తోంది! నేను దానికి ఆహారాన్ని ఇవ్వకుండా శిక్షించినట్లయితే, అది ఉలగలంద పెరుమానే! అని అంటుంది. కానీ ఆ దివ్య నామాలను నేను వింటే మూర్చ వచ్చి పడిపోతున్నాను. అందుకే, ఈ ప్రపంచంలో పెద్ద నిందను సంపాదించి పేరు పాడుచేసుకొని, మీ తలలు వంచుకునే కంటే, ఎత్తైన భవనాలతో మెరిసిపోతున్న ద్వారకకు నన్ను తీసుకెళ్లండి.

పదవ పాశురము: ఎమ్పెరుమానుని నివాస స్థానాలకి తీసుకువెళ్లమని ప్రార్థిస్తూ ఆండాళ్ పాడిన ఈ పాశురములను పఠించిన వారు అర్చా మార్గం ద్వారా శ్రీవైకుంఠాన్ని పొందుతారని చెప్పి ఆమె ఈ పదిగాన్ని ముగించింది.

మన్ను మదురై తొడక్కమాగ వణ్ తువరాపది తన్నళవుం
తన్నై త్తమర్ ఉయ్ త్తుప్పెయ్య వేణ్డిత్తాళ్ కుళలాళ్ తుణింద తుణివై
పొన్నియల్ మాడం పొలిందు తోన్ఱుం పుదువైయర్కోన్ విట్టుశిత్తన్ కోదై
ఇన్నిశైయాల్ శొన్న శెంజొల్ మాలై ఏత్త వల్లార్ క్కు ఇడం వైగుందమే

బంగారు భవనాలతో ప్రకాశించే శ్రీవిల్లిపుత్తురుకి నాయకుడైన పెరియాళ్వార్ల దివ్య కుమార్తె ఆండాళ్, పొడగాటి శిరోజాలతో అతి సౌదర్యవతి అయిన ఆమె తన బంధువులను మధురతో ప్రారంభించి ద్వారక వరకు ఉన్న దివ్య స్థానాలకు తీసుకెళ్లమని ప్రార్థిస్తూ ఆమె ఈ పది పాశురాలను కూర్చింది. మధురమైన సంగీతాన్ని జోడించి పదాల మాల వంటి ఈ దివ్య కీర్తనలు పఠించగల సామర్థ్యం ఉన్నవారికి నివాస స్థలం ఖచ్చితంగా పరమపదమే.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-12-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – పదినొన్ఱాం తిరుమొళి – తాం ఉగక్కుం

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

నాచ్చియార్ తిరుమొళి

<< పత్తాం తిరుమొళి – కార్కొడల్ పూక్కాళ్

అన్న మాట భగవానుడు తప్పడు; మమ్మల్ని తప్పకుండా రక్షిస్తాడు. ఒకవేళ ఇది విఫలమైనా, తాను పెరియాళ్వార్ల దివ్య పుత్రిక అయినందున తప్పకుండా ఆశ్రయం ఇస్తాడని ఆండాళ్ దృఢ విష్వాసముతో ఉంది.  అయిననూ ఆతడు రానందున, తన చుట్టు ఉన్న అనేక వస్తువులలో ఎంబెరుమానుడి రూపాన్ని గుర్తు చేసుకొని, అర్జునుడి బాణాలతో గాయపడి బాణాల శయ్యపైన పడుకొని బాధపడుతున్న భీష్ముడిలా తానూ క్షోభిస్తుంది. ఇది చూసిన తరువాత తల్లులందరూ, తన స్నేహితులు, మిగతా అందరూ అక్కడ గుమిగూడారు. “ఆతడు వస్తాడని ఖచ్చితంగా నమ్మాను; నా దశ స్థితికి ఈ వచ్చింది; ఈ స్థితిలో కూడా ఆతడు రాలేదు; ఆతడి స్వభావము చూడండి.” అని ఆమె వారితో తన ఆర్తిని చెప్పుకుంది.  ఆపై ఆమె తనను తాను ఓదార్చుకుంటూ, “అతడు ఇంతకు ముందు నాలాంటి కొంతమంది మహిళలకు సహాయం చేశాడు. నాకు కూడా చేస్తాడు, నన్ను కూడా స్వీకరిస్తాడు” అని తనను తాను మందలించుకుంది.

మొడటి పాశురము: “ఇంత బాధాకరమైన స్థితిలో కూడా వచ్చి ఎందుకు సాయం చేయడం లేదు” అన్న ఆమె ప్రశ్నకి సమాధానం ఇచ్చే బాధ్యత అతనికి ఉందా లేదా అడగమని ఆమె వారికి చెప్పింది. నాలో ఏ లోటు లేదు; అతనిలో కూడా ఏ లోటు లేదు; అయినా, అతడు ఎందుకు రావడం లేదు?

తాం ఉగక్కుం తం కైయిల్ శంగమే పోలావో?
యాం ఉగక్కుం ఎం కైయిల్ శంగముం ఏందిళైయీర్!
తీ ముగత్తు నాగణై మేల్ శేరుం తిరువరంగర్
ఆ! ముగత్తై నోక్కారేల్ అమ్మనే! అమ్మనే!

ఆభరణాలతో అలంకరించుకొని ఉన్న అమ్మాయిలారా! నేను ధరించిన ఈ కంకణాలు, ఆతడు సంతోషంగా తన దివ్య హస్థములో ధరించిన శంఖానికి సరిపోలి లేవా? ఆతడి విరహ వేదనలో క్రుంగి క్రుశించినది నా శరీరము.  క్రూరమైన ముఖాలతో ఉన్న తిరు అనంతునిపైన నిద్రించి ఉన్న తిరువరంగనాథుడు ఆ పడగ విప్పిన పాము ముఖాలను రోజూ చూస్తున్నాడు కానీ నా ముఖాన్ని ఇంకా చూడలేదు. అయ్యో!

రెండవ పాశురము: ఆమె ఎవరి నుండి అయితే తన స్థితిని దాచిపెట్టిందో,  ఆ తల్లులకు తన పరిస్థితిని తెలుపుకుంటుంది.

ఎళిల్ ఉడైయ అమ్మనైమీర్! ఎన్నరంగత్తు ఇన్నముదర్
కుళలళగర్ వాయళగర్ కణ్ణళగర్ కొప్పూళిల్
ఎళుకమల ప్పూవళగర్ ఎమ్మానార్ ఎన్నుడైయ
కళల్ వళైయై త్తాముం కళల్ వళైయే ఆక్కినరే

సుందరమైన ఓ తల్లులారా!  శ్రీరంగంవాసుడైన ఆతడి సౌదర్యము మన మాటలకి అందనిది. అతని అందమైన దివ్య శిరోజాలు, అందమైన దివ్య అదరములు, అందమైన దివ్య నేత్రములు, దివ్య నాభీ కమలం నాకు చూపించి నన్ను ఆతడి దాసిని చేశాడు. నా స్వామి అయిన అళగియ మణవాళర్ జారి పోని నా కంకణాలను జారిపోయేలా చేశాడు.

మూడవ పాశురము: “మీ పట్ల ప్రేమతో అతను నీ గాజులు తీసుకున్నాడు. అతని వద్ద గాజులు తక్కువై నందున, నీ నుండి తీసుకొని కొరత పూర్తి చేసుకున్నాడు” అని వాళ్ళు ఆమెతో అన్నారు. దానికి ఆండాళ్ స్పందిస్తూ “ఇది నిజం కాదు. దానికి ముందు అవి లేవని ఆతడు బాధపడ్డాడా, లేదా అవి పొందిన తరువాత అతడు సంతోష పడ్డాడా? అదేమీ కాదు”. తనని హింసించడానికి మాత్రమే అతడు అలా చేశాడని ఆమె అలక్ష్యం చేసింది..

పొంగోదం శూళ్ంద బువనియుం విణ్ణులగుం
అంగాదుం శోఱామే ఆళ్గిన్ఱ ఎంబెరుమాన్
శెంగోల్ ఉడైయ తిరువరంగ చ్చెల్వనార్
ఎంగోల్ వళైయాల్ ఇడర్ తీర్వర్ ఆగాదే?

సముద్రముతో కూడిన ఈ భూలోకాన్ని మరియు ఆ పరమపదాన్ని రెండింటికి ఎటువంటి లోటు లేకుండా ఆతడు పరిపాలిస్తాడు. “కోయిల్” అనబడు శ్రీరంగంలో శయనించి ఉండి తన రాజదండంతో సునాయాసంగా పరిపాలించగల సామర్థ్యము ఉన్నవాడు అతడు. ఆ శ్రీమాన్ కేవలం నా కంకణాలు మాత్రం తీసుకొని సంతోషిస్తాడా?

నాలుగవ పాశురము: “ఎంబెరుమానుడు నీపై ఉన్న ప్రేమ కారణంగా నీ గాజులు తీసుకున్నాడని సంతోష పడవచ్చుకదా?” అని వారు అడిగినప్పుడు, “ఆతడు ఉండలేక తన గాజులు తీసుకొని ఉండి ఉంటే, నేను ఉండే వీధికి కనీసం ఒక్కసారైనా వచ్చి ఉండ వచ్చుకా?” అని ఆమె అంటుంది.

మచ్చణి మాడ మదిళ్ అరంగర్ వామననార్
పచ్చై పశుం దేవర్ తాన్ పండు నీరేఱ్ఱ
పచ్చై క్కుఱైయాగి ఎన్నుడైయ పెయ్వళై మేల్
ఇచ్చై ఉడైయరేల్ ఇత్తెరువే పోదారే?

అందంగా అలంకరించబడిన అంతఃపురములు మరియు ప్రహరీ గోడలు ఉన్న శ్రీరంగములో దయతో నివాసుడై ఉన్నాడు ఆ భగవానుడు. నిత్య తాజాదనం కలిగి ఉన్న ఆ పెరియ పెరుమాళ్ళు అంతకు ముందు వామనుడిగా అవతారం దాల్చినాడు. అన్ని లోకాలను ఆతడు (మహాబలి నుండి) భిక్షగా తీసుకున్నప్పుడు, దానిలో ఏదైనా లోపం ఉండి ఉంటే, ఆ లోపాన్ని కప్పిబుచ్చడానికి నా కంకణాల మీద ఆతడికి కోరికే ఉంటే, కనికరించి ఆతడు ఈ వీధికి రాలేడా?

ఐదవ పాశురము: ఆమె తన గాజులే కాకుండా, నన్ను కూడా దోచుకున్నాడని అంటుంది.

పొల్లా క్కుఱళ్ ఉరువాయ్ పొఱ్కైయిల్ నీరేఱ్ఱు
ఎల్లా ఉలగుం అళందు కొండ ఎంబెరుమాన్
నల్లార్గళ్ వాళుం నళిర్ అరంగ నాగణైయాన్
ఇల్లాదోం కైప్పొరుళుం ఎయ్దువాన్ ఒత్తుళనే

అద్భుతమైన వామన రూపాన్ని దాల్చి తన చేతిలో జలాన్ని తీసుకుని (భిక్ష స్వీకరణకి చిహ్నంగా) సమస్థ లోకాలను కొలిచి తన నియంత్రణలో ఉంచుకున్నాడు. ఆతడు మహానుభావులు నివసించే చల్లని శ్రీరంగంలో పెరియ పెరుమాళ్ళుగా తిరువందాళ్వాన్ (ఆదిశేషుడు) ని తన పరుపుగా చేసుకొని ఉన్నాడు. అంతటి మహానుభావుడు నా ఆస్థి అయిన ఈ శరీరాన్ని కూడా దొంగిలించినట్లు కనిపిస్తున్నాడు.

ఆరవ పాశురము: ఆతను కోరి తనని దోచుకున్నాడని ఆమె తెలుపుతుంది.

కైప్పొరుళ్గళ్ మున్నమే కైక్కొండార్ కావిరి నీర్
శెయ్ ప్పురళ ఓడుం తిరువరంగ చ్చెల్వనార్
ఎప్పొరుట్కుం నిన్ఱార్ క్కుం ఎయ్దాదు నాన్మఱైయిన్
శొఱ్పొరుళాయ్ నిన్ఱార్ ఎన్ మెయ్ ప్పొరుళుం కొండారే

కావేరీ జలముతో సారవంతము అవ్వ బడిన తిరువరంగంలో దయతో శ్రీమాన్ (శ్రీ మహాలక్ష్మిని తన సంపదగా కలిగి ఉన్నవాడు) నివాసుడై ఉన్నాడు. కొందరికి అతి సులభుడైన ఆతడు మహంతులైన మరికొందరికి అతి దుర్లభుడు. చతుర్వేదాల పరమార్థము అయిన ఆ పెరియ పెరుమాళ్, నా చేతిలో ఉన్నవన్నీ దోచుకున్న తర్వాత, ఇప్పుడు నా ఈ శరీరాన్ని కూడా దోచుకుంటున్నాడు.

ఏడవ పాశురము: ఆతడు సీతా పిరాట్టిపై చూపించిన ప్రేమ తనపై చూపట్లేదని ఆమె మొర పెట్టుకుంటుంది.

ఉణ్ణాదు ఉఱంగాదు ఒలి కడలై ఊడఱుత్తు
పెణ్ణాక్కై ఆప్పుండు తాం ఉఱ్ఱ పోదెల్లాం
తిణ్ణార్ మదిళ్ శూళ్ తిరువరంగ చ్చెళ్వనార్
ఎణ్ణదే తమ్ముడైయ నన్మైగళే ఎణ్ణువరే

బలమైన గోడలతో చుట్టుముట్టబడిన తిరువరంగంలో శయనించి ఉన్న శ్రీ లక్ష్మి పతి ఎమ్పెరుమానుడు, శ్రీరామావతారం దాల్చినప్పుడు, సీతని కోరాడు. తన నిద్రాహారాలు మానుకొని మహా సముద్రంపై వంతెన కట్టాడు. నా విషయానికి వస్తే తన ఆ సరళతను మర్చిపోయి, తన అభిమానము గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు.

ఎనిమిదవ పాశురము: ఎంబెరుమానుడి మంగళ గుణాలను ధ్యానిస్తూ తనను తాను ఆదుకుంటుందని, “ఎంబెరుమానుడిని మరచిపోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నానని, కానీ సాధ్యమౌవ్వడం లేదు” అని ఆమె తెలుపుతుంది.

పాశి తూర్ త్తు క్కిడంద పార్ మగట్కు పండొరు నాళ్
మాశుడంబిల్ నీర్ వారా మానమిలా ప్పన్ఱియాం
తేశుడైయ తేవర్ తిరువరంగ చ్చెల్వనార్
పేశి ఇరుప్పనగళ్ పేర్ క్కవుం పేరావే

అంతకు ముందు యుగములో, పాచి (ఎక్కువ కాలము నీటిలో ఉన్న కారణంగా) పట్టి ఉన్న భూమి పిరాట్టి కొరకై, సిగ్గు విడిచి దివ్య ప్రకాశవంతుడైన శ్రీ రంగనాథుడు తన దివ్య స్వరూపమంతా బురదతో నీరు కార్చుకుంటూ (సముద్రంలో నుండి భూమి పిరాట్టి వెలికి తీసినందున) వరాహ (అడివి పంది) అవతారమెత్తాడు. ఆ వరాహ అవతారములో ఆతడు ఆడిన మాటలు ఎంత ప్రయత్నించినా నా హృదయంలో నుండి బయటకు తీయలేకపోతున్నాను.

తొమ్మిదవ పాశురము: ఎంబెరుమానుడు రుక్మిణి పిరాట్టికి చేసిన సహాయం, అందరికీ చేసిననట్లు (తనతో సహా) భావించి ఆమె తనను తాను ఓదార్చుకుంటుంది. ఇది శరణాగతులందరికీ వర్తించేట్లుగా భగవానుడు అర్జునుడికి [దుఃఖించవద్దు] చేసిన ఉపదేశాన్ని పోలినట్లు భావించాలి.

కణ్ణాలం కోడిత్తు క్కన్ని తన్నై క్కైప్పిడిప్పాన్
తిణ్ణార్ందిరుందు శిశుపాలన్ తేశళిందు
అణ్ణాందిరుక్కవే ఆంగవళై క్కైప్పిడిత్తు
పెణ్ణాలన్ పేణుం ఊర్ పేరుం అరంగమే

వివాహానికి సంబంధించిన అన్ని ఏర్పాటు పూర్తయిన తర్వాత, శిషుపాలుడు రుక్మిణీ పిరాట్టిని (శ్రీ మహాలక్ష్మి) వివాహమాడబోతున్నానని పూర్తి నమ్మకంతో ఉన్నాడు.  దయతో ఆ రుక్మిణీ పిరాట్టిని కృష్ణుడు వివాహం చేసుకుని ఆమెను ఆదుకున్నాడు. ఒక స్త్రీని ఆదుకున్నాడని ప్రసిద్ధికెక్కాడు.

పదవ పాశురము: ఆమె పెరియాళ్వార్ల దివ్య పుత్రిక అయిననూ ఎంబెరుమానుడు తనని స్వీకరించకనందుకు బాధపడుతుంది. ఏమి చేయాలో తెలియక ఆమె మదనపడుతుంది.

శెమ్మై ఉడైయ తిరువరంగర్ తాం పణిత్త
మెయ్ మ్మై ప్పెరువార్ త్తై విట్టు చిత్తర్ కేట్టు ఇరుప్పర్
తమ్మై ఉగప్పారై త్తాం ఉగప్పర్ ఎన్నుం శొల్
తమ్మిడైయే పొయ్యానాల్ శాదిప్పార్ ఆరినియే

సత్యమనే దివ్య గుణమున్న తిరువరంగనాథుడు, ఆతడు పలికిన సత్య వచనములను అమూల్యమైన చరమ శ్లోకమని పిలుస్తారు. నా తండ్రి ఆ మాటలు విని ఎలాంటి చింత లేకుండా ఉండగలిగాడు. “తనను ఇష్టపడేవారిని తాను ఇష్టపడతాడు” అనే సామెత తప్పు అయితే, అతన్ని ఆదేశించగల వారెవ్వరు?

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-11-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 42

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 41

పరిచయము:

శ్రీ రామానుజులు తమ మనస్సులో, “అకించన్యము” (తన కంటు ఏమీ లేకపోవడం)” మరియు “అనన్యగతిత్వం (వేరే ఆశ్రయం లేకపోవడం)” తో ఉన్న మాముణులను తాను పొందడం ఎంత అదృష్థము అని భావిస్తున్నారు. శ్రీ రామానుజులు సంతోషించి, వారి ఇవ్వవలసిన వాటి గురించి ఆలోచిస్తున్నారు. ప్రేమ, భక్తి  కలిగి ఉన్న మాముణులను ఆశీర్వదించడం ప్రారంభించారు. మన ఇంద్రియాల వినాశకర ప్రభావాలను చిత్రీకరించిన “ఉణ్ణిలావియ (తిరువాయ్మొళి 7.1)” ను ఈ సమయంలో మాముణులు వివరించడతో తమ “అనన్యగతిత్వ” గుణాన్ని మరింత వ్యక్తపరచారు. మాముణుల నుండి ఇది వింటూ, వారిని వెంటనే రక్షించకపోతే తాను ఇక జీవించలేనన్న స్థితికి శ్రీ రామానుజులు చేరుకుంటారు.

పాశురము 42:

ఐంపులంగళ్ మేలిట్టు అడరుంపొళుదు అడియేన్
ఉన్ పదంగళ్ తమ్మై నినైత్తు ఓలమిట్టాల్
పిన్బు అవైతాం ఎన్నై అడరామల్ ఇరంగాయ్ ఎతిరాశ
ఉన్నై అల్లాల్ ఎనక్కు ఎణ్డొ?

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఐంపులంగళ్ – (నా)  ఐదు ఇంద్రియాలు
మేలిట్టు – నాపై ఎంత అధిక ప్రభావము ఉండిందంటే
అడరుంపొళుదు – ప్రతి ఒక్కరు తమ తప్పులను
అడియేన్– (అప్పుడు) నేను, నా స్వామి శ్రీ రామానుజుల నిత్య దాసుడు
నినైత్తు –  ధానించు (గజేంద్రుడు భగవానుడిని ధ్యానించి నట్లే).  మొసలి గజేంద్రుని కాలు పట్టుకొని నదిలోకి లాగాలని ప్రయత్నించినపుడు, ఆ ఏనుగు ఎదిరించి పోరాడసాగింది. ఇలా 1,000 దేవ సంవత్సరాలు వారి మద్య యుద్దము జరిగింది. (మనిషి యొక్క ఒక సంవత్సరము దేవతలకు ఒక దినము). అలా అంత కాలం తరువాత, మొసలి బలము పెరిగి ఏనుగు నేలపై తన పట్టు కోల్పోవడం ప్రారంభించింది. మొసలి ఉండేది నీళ్ళల్లో కాబట్టి నీటిలో దాని శక్తి రెట్టింపు అవడం ప్రారంభించింది. అలాగే, ఏనుగు ఉండేది భూమిపైన కాబట్టి ఏనుగు తన శక్తిని నేలపైనే చూపించగలదు. కానీ ఇప్పుడు, యుద్ధంలో మొసలి పైచేయిగా ఉన్నందున, అది ఆ ఏనుగుని నీటిలోకి మరింతగా లాగి, ఏనుగు యొక్క తొండము తప్పా మిగతా శరీరమంతా నీటిలోకి లాగేసింది. ఈ సమయంలో, గజేంద్రుడు తన శత్రు నాశనము చేసి  తనను రక్షించ గలిగే వాడు శ్రీమన్నారాయణుడు తప్పా మరెవరూ కాదని గ్రహించారు. “నారాయణావో” అని ఆర్తితో పిలుస్తూ తనను రక్షించమని గజేంద్రుడు ప్రార్థించాడు. ఎలాగైతే గజేంద్రుడు ఆర్తితో పిలిచాడో, మాముణులు తన నిస్సహాయతని గ్రహించి శ్రీ రామానుజులను రక్షించమని ఆర్తితో పిలుస్తున్నారు).
ఉన్ – మీరు
పదంగళ్ తమ్మై – పాద పద్మాలు.
ఓలమిట్టాల్– (అదే సమయములో నీ దివ్య చరణాలను ధ్యానిస్తూ) ఒకవేళ మీ దివ్య “రామానుజ” నామముతో మిమ్మల్ని పిలిచితే
ఎతిరాశ – ఓ!!! యతుల నాయకుడా
పిన్బు – ఇకపై  (మీ తామర పాదాలను ద్యానిస్తూ నీ నామాన్ని ఆర్తితో జపించి)
ఇరంగాయ్ – దయచేసి ఆశీర్వదించండి
ఎన్నై – నేను
అవైతాం – అధిక హాని కలిగించే ఇంద్రియములు
అడరామల్ – నాపై దాడి చేయకుండా.
ఉణ్డొ? – మరొక రక్షకుడు ఉన్నాడా? (నీవే ఏకైక రక్షకుడవు, మరెవరూ లేరు కనుక)
ఎనక్కు – నాకు
ఉన్నై అల్లాల్ – నీవు తప్పా?

“ఉన్ పదంగళ్ తమ్మై నినైందోలమిట్టాల్ప” అనే వాఖ్యానికి అర్ధము – రామానుజులను తమ మనస్సులో ధ్యానిస్తూ “ఎంబెరుమానార్ తిరువడిగళే శరణం” అని గట్టిగా ఆర్తితో పిలవాలి.

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, శ్రీ రామానుజులే తనకు ఏకైక రక్షకుడు అని మాముణులు చెబుతున్నారు. అనేక ఇబ్బందులతో బాధపడుతున్న ప్రజలందరికీ వారే రక్షకులు. తన నిస్సహాయతను గ్రహించి, శ్రీమన్నారాయణను తన ఏకైక రక్షకుడిగా విశ్వసించిన గజేంద్రునితో మాముణులు తనను తాను పోల్చుతూ తన “అనన్యగతిత్వం” గుణాన్ని స్థాపిస్తున్నారు. అదేవిధంగా, మాముణులు, శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలను ధ్యానిస్తూ, తన ఆత్మ రక్షణ కొరకు వారి నామాన్ని ఆర్తితో గట్టిగా పలికారు.

వివరణ: 

మాముణులు తన పంచేంద్రియాలు తనపై దాడిచేస్తున్నాయని, తనని వేర్వేరు దిక్కుల్లోకి లాగుతున్నాయని వివరిస్తున్నారు. “కోవై ఐవర్ ఎన్ మెయ్ కుడియేఱి (పెరియ తిరుమోళి 7.7.9)” అనే ప్రబంధంలో చెప్పినట్లుగా, ప్రతి ఇంద్రియము నన్ను తన దాసునిగా చేసుకొని వాటి అవసరాలను తీర్చమని నన్ను వేధిస్తున్నాయి. ఆ సమయంలో, నా స్వామి శ్రీ రామానుజుల నిత్య దాసుడనైన నేను, సహాయం చేయమని మీ నామ స్మరణ చేస్తూ ఆర్తితో పిలిచాను. మొసలి పట్టులో చిక్కుకున్న గజేంద్రుడు సహాయం కోసం శ్రీమన్నారాయణని పిలిచిన ఘట్టానికి ఈ ఘట్టము పోలినది. “గ్రాహం ఆకర్షతే జలే” అనే వాఖములో చెప్పినట్లుగా, మొసలి తన స్వస్థానమైన నీరులో శక్తిని పొందుతుంది. గజేంద్రుని కాలుని నీళ్ళల్లోకి లాగినప్పుడు,  “మనసా చింతయన్ హరీం (విష్ణు ధర్మం)” అన్న వాఖ్యము ప్రకారం గజేంద్రుడు శ్రీమన్నారాయణున్ని తన మనస్సులో ధ్యానించాడు.  ఇది “నారాయణావో” అని సర్వరక్షకుడు అయిన నిన్ను నేను పిలిచాను”..

నా పంచేంద్రియాలు నన్ను జయించి నన్ను నియంత్రించే స్థితి ఆత్మకు పూర్తిగా హానికరము, అలా కానివ్వద్దని మిమ్మల్ని అభ్యర్థిస్తున్నాను. హే యతుల రాజా!!! మీరు తప్పా నన్ను రక్షించగల వారు ఎవరైనా ఉన్నారా? ఎవరూ లేరు. అందువల్ల, మీరు నన్ను కాపాడాలి”. “ఉన్ పదంగళ్ తన్నై నినైందోలమిట్టాల్” అనే వాఖ్యానికి, “శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలే తనకు ఏకైక ఆశ్రయం” అని తన మనస్సులో మాముణులు భావించి, వారి గురించి వారి  దివ్య పాద పద్మాలను అమితంగా ధ్యానిస్తూ “శ్రీ రామానుజా” అని ఆర్తితో పిలిచారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-42/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org