Monthly Archives: October 2020

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 21 – 30

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Mahavishnu-universes

Twenty first pAsuram  – (mudiyAr thirumalaiyil…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of fully enjoying the beautiful form of azhagar emperumAn who is residing in thirumalai (thirumAlirunjOlai) and is mercifully explaining it.

mudiyAr thirumalaiyil mUNdu ninRa mARan
adivAram thannil azhagar vadivazhagaip
paRRi mudiyum adiyum padigalanum
muRRum anubaviththAn mun

Previously, AzhwAr firmly remained and enjoyed the thirumalai which is having peaks and fully enjoyed the beauty of azhagar emperumAn‘s divine form, along with his crown, anklet and other ornaments on his divine form.

Twenty second pAsuram – (munnam azhagar ezhil…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of becoming bewildered thinking “I am unable to fully enjoy emperumAn‘s qualities due to limitations in my senses” and emperumAn eliminating such bewilderment, and is mercifully explaining it.

munnam azhagar ezhil mUzhgum kurugaiyar kOn
innavaLavenna enakkaridhAyththenna
karaNak kuRaiyin kalakkaththaik kaNNan
orumaip paduththAn ozhiththu

Previously AzhwAr became immersed in azhagar emperumAn‘s beauty; the ignorance caused due to the limitation in senses of AzhwAr who mercifully said “even for me, it is difficult to measure his beauty to be as a particular level”, was eliminated by emperumAn as he pacified AzhwAr’s heart.

Twenty third pAsuram – (ozhivilAk kAlam….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of revealing his great desire for kainkaryam and is mercifully explaining it.

ozhivilAk kAlam udanAgi manni
vazhuvilA Atcheyya mAlukku – ezhusigara
vEngadaththup pAriththa mikka nalam sEr mARan
pUngazhalai nenjE pugazh

Oh heart! Praise the beautiful divine feet of AzhwAr who attained great bliss by enthusiastically setting out to perform faultless kainkaryam at all times to emperumAn remaining together with him, who is in thirumalA which is having tall peaks.

Twenty fourth pAsuram – (pugazhonRu mAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of kainkaryam through speech, after emperumAn manifested his being the antharyAmi (indwelling supersoul) of everything to fulfil AzhwAr’s desire for kainkaryam which was prayed by AzhwAr previously and is mercifully explaining it.

pugazhonRu mAl epporuLgaLum thAnAy
nigazhginRa nEr kAtti niRka – magizhmARan
engum adimai seya ichchiththu vAsigamAy
angadimai seydhAn moymbAl

As sarvESvaran who has fitting glories, manifested his honesty in shining as all entities, AzhwAr who is vakuLAbharaNa, desired to serve emperumAn everywhere and as desired, performed vAchika kainkaryam due to the greatness of being blessed with faultless knowledge and devotion.

Twenty fifth pAsuram – (moymbARum mAlukku…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of  praising those who serve emperumAn and despising those who do not serve emperumAn, and is mercifully explaining it.

moymbArum mAlukku mun adimai seydhuvappAl
anbAl Atcheybavarai Adhariththum – anbilA
mUdarai nindhiththu mozhindharuLumARan pAl
thEdariya paththi nenjE sey

Oh heart! You should perform the most supreme devotion to AzhwAr who mercifully spoke praising those who serve with devotion and scolding those fools who lack devotion, due to the joy of serving the greatly capable sarvESvara through his speech previously

Twenty sixth pAsuram – (seyya paraththuvamAy….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of giving instructions to samsAris (worldly people) on emperumAn’s saulabhyam which extends up to his archAvathAram and is mercifully explaining it.

seyya paraththuvamAych chIrAr viyUgamAyth
thuyya vibavamAyth thOnRivaRRuL – eydhumavarkku
innilaththil archAvathAram eLidhenRAn
pannu thamizh mARan payinRu

AzhwAr who is having the thamizh vEdham, which is well analysed along with chEthanas, as his identity, mercifully explained that for those who surrender, in this material realm, among the distinguished parathvam, great vyUha, pure vibhava etc forms, deity forms are easy to approach.

Twenty seventh pAsuram – (payilum thirumAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of fully explaining bhagavAn’s devotees as the desirable goal and is mercifully explaining it.

payilum thirumAl padham thannil nenjam
thayaluNdu niRkum thadhiyaRku – iyalvudanE
ALAnArkkALAgum mARan adi adhanil
ALAgAr sanmam mudiyA

For those who do not serve the divine feet of AzhwAr who desired to serve those devotees who remain with their heart fixed on the divine feet of Sriya:pathi and who are properly serving such Sriya:pathi, birth [in this material realm] will not end.

Twenty eighth pAsuram – (mudiyAdha Asai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of saying how his senses and himself were in great anxiety and is mercifully explaining it.

mudiyAdha Asai miga muRRu karaNangaL
adiyAr thammai vittu avan pAl padiyA – onRonRin
seyal virumba uLLadhellAm thAm virumbath
thunniyadhE mARan than sol

As AzhwAr‘s unending love increased, all his senses reached sarvESvara leaving the bhAgavathas; each sense desired the act of other senses and AzhwAr desired to have all the desires of his senses; in this manner, AzhwAr’s divine words became dense.

Twenty ninth pAsuram – (sonnAvil vAzh pulavIr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting service to others being disastrous and service to bhagavAn being apt, and is mercifully explaining it.

sonnAvil vAzh pulavIr sORu kURaikkAga
mannAdha mAnidarai vAzhththudhalAl ennAgum
ennudanE mAdhavanai Eththumenum kurugUr
mannaruLAl mARum sanmam

Oh poets who have the ability in your tongue to make poems! What is the benefit of praising the men who have short life span, through your poems, for food and clothes? By the grace of AzhwAr, the leader of thirukkurugUr, who instructed them [everyone] to be with him and praise Sriya:pathi, their birth will stop.

Thirtieth pAsuram – (sanmam pala seydhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of saying “for me who has my senses fully for the sake of bhagavAn, there is no shortcoming” and is mercifully explaining it.

sanmam pala seydhu thAn ivvulagaLikkum
nanmaiyudai mAl guNaththai nAdORum – immaiyilE
Eththum inbam peRREn enum mARanai ulagIr
nAththazhumba Eththum oru nAL

AzhwAr mercifully explained “Oh residents of this world! In this birth, I acquired the joy of always praising the auspicious qualities of sarvESvara who is having the goodness of incarnating many times and protecting these worlds; at least one day praise such AzhwAr, to have your tongue scarred [due to that praising].

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 11 – 20

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 1 – 10

Mahavishnu-universes-2

பதினொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எல்லாப் பதார்த்தங்களும் தன்னைப்போலே துன்புறுவதாகச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வாயும் திருமால் மறைய நிற்க ஆற்றாமை
போய் விஞ்சி மிக்க புலம்புதலாய் ஆய
அறியாதவற்றோடு அணைந்தழுத மாறன்
செறிவாரை நோக்கும் திணிந்து

தன்னடியார்களை அணுகும் ஸர்வேச்வரன் தன்னை மறைத்துக் கொள்ள, ஆழ்வாரின் சோகம் மிகவும் அதிகமாகி, விடாமல் அழும் நிலையை அடைந்தார்; தன் சோகத்தைப் புரிந்து கொள்ள அறியாத பதார்த்தங்களை கட்டிக்கொண்டு அழுதார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் அடியார்களை தன்னுடைய கருணை மிகுந்த கண்களால் கடாக்ஷிப்பார்.

பன்னிரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அவதாரங்களில் எம்பெருமானின் பரத்வத்தை, முன் பதிகத்துடன் தொடர்பில்லாமல், திடீரென்று நினைத்து, அதை மற்றவர்களுக்கு உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

திண்ணிதா மாறன் திருமால் பரத்துவத்தை
நண்ணி அவதாரத்தே நன்குரைத்த வண்ணமறிந்து
அற்றார்கள் யாவர் அவரடிக்கே ஆங்கவர் பால்
உற்றாரை மேலிடாதூன்

திடமான எண்ணத்தை உடைய ஆழ்வார் ஸர்வேச்வரனின் பரத்வத்தை அவன் அவதாரங்களில் அருளிச்செய்ததை அறிந்து, அவ்வாழ்வார் திருவடிகளை அடைபவர்கள், இந்த சரீரத்துடன் இருக்கும் பந்தத்தால் ஜயிக்கப்பட மாட்டார்கள்.

பதிமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாருடன் ஏகதத்வம் (இருவரும் ஒருவரே) என்று எண்ணும்படிக் கூடின காலத்தில் தனக்குத் துணையாக இருந்து அனுபவிக்க மேலும் பலரைத் தேடிய ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஊனம் அறவே வந்து உள் கலந்த மால் இனிமை
ஆனது அனுபவித்தற்காம் துணையா வானில்
அடியார் குழாம் கூட ஆசை உற்ற மாறன்
அடியாருடன் நெஞ்சே!  ஆடு

ஆழ்வார் அனுகூலர்களுடன் கூடி இருந்து, எந்தக்குறையும் இல்லாமல் தன்னுடன் வந்து கூடிய ஸர்வேச்வரனுடன் ஏற்பட்ட கூடலின் இனிமையை அனுபவிக்க, பரமபதத்தில் இருக்கும் அடியார் குழாங்களுடன் கூட ஆசைப்பட்டார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் அடியார்களுடன் வாழ ஆசைப்படு.

பதினான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் மற்றும் அவன் அடியார்களைப் பிரிந்து வாடும் ஒரு பெண்ணின் தாய் பாவனையில் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஆடி மகிழ் வானில் அடியார் குழாங்களுடன்
கூடி இன்பம் எய்தாக் குறை அதனால் வாடி மிக
அன்புற்றார் தன் நிலைமை ஆய்ந்துரைக்க மோகித்துத்
துன்புற்றான் மாறன் அந்தோ!

ஆழ்வார் பரமபதத்தில் இருக்கும் அடியார்களுடன் கூடி அனுபவிக்கவும் அவர்களுடன் ஆடி மகிழவும் முடியாமல் மிகவும் வருந்தினார்; அவர் மனம் கலங்கி அவர் அருகில் இருக்கும் அவர் மீது மிகவும் அன்பு கொண்ட மதுரகவி ஆழ்வார் போன்றோர்களால் ஆராயப்பட்டு, பேசப்பட்டார்; அந்தோ!

பதினைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தன்னுடைய அடியார்களுடன் (திவ்ய ஆயுத மற்றும் ஆபரண வடிவில் இருக்கும் நித்யஸூரிகள்) வந்து, திருவாய்மொழி 2.4 “ஆடி ஆடி” பதிகத்தில் காட்டப்பட்ட வருத்தத்தைப் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அந்தாமத்தன்பால் அடியார்களோடு இறைவன்
வந்தாரத் தான் கலந்த வண்மையினால் சந்தாபம்
தீர்ந்த சடகோபன் திருவடிக்கே நெஞ்சமே!
வாய்ந்த அன்பை நாள் தோறும் வை

ஸர்வேச்வரன் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் தனக்கு இருக்கும் ஆசையை ஆழ்வாரிடம் கொண்டு, திவ்ய ஆயுதங்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள் வடிவில் இருக்கும் நித்யஸூரிகளுடன் வந்து, உதாரகுணத்துடன் ஆழ்வாருடன் நன்றாகக் கலந்து ஆழ்வாரின் வருத்தத்தைப் போக்கினான். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளில் பொருத்தமான அன்பை எப்பொழுதும் வை.

பதினாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஈச்வரன் நம்மை “அப்பொழுதைக்கப்பொழுது என் ஆராவமுதம்” என்று அனுபவிக்கும் ஆழ்வார் தான் மிகத் தாழ்ந்தவர் என்று எண்ணி நம்மை விட்டுப் பிரிந்தால் என்ன செய்வது என்று தேவையில்லாமல் ஸந்தேஹப்பட, அந்த ஸந்தேஹத்தைப் போக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வைகுந்தன் வந்து கலந்ததற்பின் வாழ் மாறன்
செய்கின்ற நைச்சியத்தைச் சிந்தித்து நைகின்ற
தன்மைதனைக் கண்டு உன்னைத்தான் விடேன் என்றுரைக்க
வன்மை அடைந்தான் கேசவன்

நித்யவிபூதிக்குத் தலைவனான ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வாருடன் வந்து கலக்க ஆழ்வார் தம்மை தரித்துக் கொண்டார். ஆனால் அதன் பிறகு தன்னைப் பற்றித் தாழ்வாக நினைக்கத் தொடங்கினார்; அதைக் கண்டு வருந்தி மிகவும் உடைந்து போன எம்பெருமானைக் கண்ட ஆழ்வார், எம்பெருமானிடம் “நாம் உன்னைப் பிரிய மாட்டோம்” என்று சொல்ல, எம்பெருமான் தேறினான்.

பதினேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னுடன் இருக்கும் உறவால், தன்னுடைய முன்னோர்கள் மற்றும் பின்னோர்கள் பகவானுக்கு அடியவர்கள் ஆனதை ஆனந்தமாகப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கேசவனால் எந்தமர்கள் கீழ் மேல் எழு பிறப்பும்
தேசடைந்தார் என்று சிறந்துரைத்த வீசு புகழ்
மாறன் மலரடியே மன்னுயிர்க்கெல்லாம் உய்கைக்கு
ஆறென்று நெஞ்சே!  அணை

ஆழ்வார் “நம்மைச் சேர்ந்தவர்கள், தங்களுடன் தொடர்புள்ள முன்னோர்கள் மற்றும் பின்னோர்களுடன் ஒளியைப் பெற்றனர்” என்று தெளிவாக அருளிச்செய்தார்; இவ்வாழ்வாருடைய பெருமை எல்லா இடங்களிலும் பரவியுள்ளது; நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் மோக்ஷத்துக்கு உபாயமாகக் கொண்டு, அத்திருவடிகளில் சரணடைவாயாக.

பதினெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய தன்மையை உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அணைந்தவர்கள் தம்முடனே ஆயன் அருட்காளாம்
குணம் தனையே கொண்டு உலகைக் கூட்ட இணங்கி மிக
மாசில் உபதேசம் செய் மாறன் மலர் அடியே
வீசு புகழ் எம்மா வீடு

எம்பெருமான் தன்னைச் சரணடையும் நித்யஸம்ஸாரிகளை நித்யஸூரிகளுடன் சேர்க்கக்கூடிய மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கிறான்; எம்பெருமானின் இத்தன்மையை ஆழ்வார் குற்றமற்ற உபதேசமாக அருளிச்செய்து இந்த ஸம்ஸாரிகளும் கண்ணனின் அருளைப் பெறும்படி செய்தார்; இப்படி எங்கும் பரவிய பெருமை வாய்ந்த ஆழ்வாரின் திருவடித் தாமரைகளே சிறந்த மோக்ஷ ஸ்தானம்.

பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடைய வேண்டிய குறிக்கோளை நிர்ணயிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

எம்மா வீடும் வேண்டா என்தனக்கு உன் தாளிணையே
அம்மா அமையும் என ஆய்ந்துரைத்த நம்முடைய
வாழ் முதலாம் மாறன் மலர்த் தாள் இணை சூடிக்
கீழ்மையற்று நெஞ்சே!  கிளர்

ஆழ்வார் எம்பெருமானிடம் “எம்பெருமானே! தேவரீரின் திருவடிகளே எனக்குப் போதும்” என்றார்.  இப்படிச் சொன்ன ஆழ்வாரின் திருவடித் தாமரைகளே நம்முடைய ஸத்தைக்குக் காரணம். தாழ்ந்த விஷயங்களை விட்டு இவ்வாழ்வாரின் திருவடிகளை உங்கள் தலையில் வைத்துக் கொண்டால், நீங்கள் உயர்ந்த கதியை அடையலாம்.

இருபதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “திருமாலிருஞ்சோலை என்னும் திருமலையைப் புகலாகக் கொள்வதே பேற்றுக்கு வழி” என்று உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார். அன்றிக்கே, மாமுனிகள் ஆழ்வார் திருமாலிருஞ்சோலை மலையையே சிறந்த குறிக்கோளாக அனுபவிப்பதை அருளிச்செய்கிறார் என்றும் சொல்லலாம்.

கிளரொளி சேர் கீழுரைத்த பேறு கிடைக்க
வளரொளி மால் சோலை மலைக்கே  – தளர்வறவே
நெஞ்சை வைத்துச் சேருமெனும் நீடு புகழ் மாறன் தாள்
முன் செலுத்துவோம் எம் முடி

முன்பு அருளிச்செய்த, மிகவும் ஒளிவிடும் புருஷார்த்தத்தை அடைய, ஆழ்வார் எம்பெருமானின் இருப்பிடமான, வளர்ந்துவரும் ஒளிபடைத்த திருமாலிருஞ்சோலையை, தளராமல், மனதை வைத்து அடையுங்கோள் என்று அருளிச்செய்தார்; இத்தனை பெருமை பெற்ற ஆழ்வாரின் திருவடிகளில், நம் தலையை வைப்போம்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-11-20-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆೞುಚ್ಚಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಮುದಲಾಯಿರಮ್

ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ ಅವರು, ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನಮಾಲೈಯ ೧೧ನೆ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರವರ ವೈಭವವನ್ನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮನ್ನಿಯ ಸೀರ್ ಮಾರ್ಗೞಿಯಿಲ್ ಕೇಟೈ ಇನ್ನು ಮಾನಿಲತ್ತೀರ್
ಎನ್ನಿದನ್ಕು ಏಟ್ರಮ್ ಎನಿಲ್ ಉರೈಕ್ಕೇನ್ – ತುನ್ನು ಪುಘೞ್
ಮಾಮರೈಯೋನ್ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಪಿರಪ್ಪಾಲ್
ನಾನ್ಮರೈಯೋರ್ ಕೊಂಡಾಡುಮ್ ನಾಳ್

“ಓ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೇ! ‘ವೈಷ್ಣವರ ತಿಂಗಳು’ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಘೞಿ ತಿಂಗಳಿನ ಕೇಟ್ಟೈಯ ದಿನದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿರಿ! ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೇವಕನಾಗಿದ್ದ, ವೇದದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರಿದು ಅದರಲ್ಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿಸಿಕೊಂಡ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಜನಿಸಿದ ದಿನ ಮಾರ್ಘೞಿ ಕೇಟ್ಟೈ ಎಂದು ವೇದ ನಿಪುಣರಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ( ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ್) ಆಚರಿಸಿದ ದಿನ.
ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಯೋಗ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ( ದೇಹ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲಾ ಅರಿತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ) ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹಾಡುವ ಸ್ತೋತ್ರ ಸುಪ್ರಭಾತ. ‘ತುಳಸೀಭೃತ್ಯರ್’ ( ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ತುಳಸೀ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಬಹಳ ಮೆಚ್ಚುವವರು) ( ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಪ್ರಬಂಧ ‘ತಿರುಮಾಲೈ’ನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು”ತುಳಬತೊಂಡಾಯ ತೊಲ್ಸೀರ್ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಎನ್ನುಮ್ ಅಡಿಯನೈ” (ತುಳಸೀ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಸೇವಕನು) ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ) ರಚಿಸಿದ ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆೞುಚ್ಚಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷವಾದ ಸುಪ್ರಭಾತ ಎಂದು ಆಚಾರ್ಯ ಹೃದಯದ ೮೫ನೆ ಚೂರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರಲೊಬ್ಬರಾದ ಅೞಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆೞುಚ್ಚಿಯ ಸರಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ತನಿಯನ್:
ತಮೇವ ಮತ್ವಾ ಪರವಾಸುದೇವಮ್
ರಂಗೇಶಯಮ್ ರಾಜವದರ್ಹಣೀಯಮ್
ಪ್ರಾಬೋಧಿಕೀಮ್ ಯೋಕೃತ ಸೂಕ್ತಿಮಾಲಾಮ್
ಭಕ್ತಾಂಘ್ರಿ ರೇಣುಮ್ ಭಗವಂತಮೀಡೇ

ಶ್ರೀವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿರುವ ಪರವಾಸುದೇವನಾದ, ರಾಜನಂತೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ, ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವ, ಜ್ಞಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು( ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ವಿಗ್ರಹ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನ್)ಎಬ್ಬಿಸಲು ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಲೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಆವರನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮನ್ಡನ್ಗುಡಿ ಎನ್ಬರ್ ಮಾಮರೈಯೋರ್ ಮನ್ನಿಯ ಸೀರ್
ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ತೊನ್ನಗರನ್.
ವಂಡು ತಿಣರ್ತವಯಲ್ ತೆನ್ನರಂಗತ್ತಮ್ಮಾನೈ
ಪಳ್ಳಿ ಉಣರ್ತುಮ್ ಪಿರಾನ್ ಉದಿತ್ತ ಊರ್.

ದುಂಬಿಗಳ ಗುಂಪು ತುಂಬಿದ, ಗದ್ದೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುತ್ತಿರುವ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ವಿಶೇಷವಾದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ದೊರಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಆವತರಿಸಿದ ಸ್ಥಳವೇ ತಿರುಮನ್ಡನ್ಗುಡಿ ಎಂದು ವೇದ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ

೧. ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆಂದು ಆೞ್ವಾರ್ ಕಾರುಣ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ, ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಒಬ್ಬನೇ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.


ಕದಿರವನ್ ಗುಣದಿಸೈಚ್ ಚಿಗರಮ್ ವಂದಣೈನ್ದಾನ್
ಕನ ಇರುಳ್ ಅಗನ್ರದು ಕಾಲೈ ಆಮ್ ಪೊೞುದಾಯ್.
ಮಧು ವಿರಿಂದು ಒೞುಗಿನ ಮಾಮಲರ್ ಎಲ್ಲಾಮ್
ವಾನವರ್ ಅರಸರ್ಗಳ್ ವಂದು ವಂದೀಂಡಿ.
ಎದಿರ್ ದಿಸೈನಿರೈಂದನರ್ ಇವರೊಡುಮ್ ಪುಹುಂದ
ಇರುಂಗಳಿಟ್ರು ಈಟ್ಟಮುಮ್ ಪಿಡಿಯೊಡು ಮುರಸುಮ್
ಆದಿರ್ದಲಿಲ್ ಆಲೈ ಕಡಲ್ ಪೋನ್ರು ಉಳದು ಎಂಗುಮ್
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಓ ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಾಯಕನೇ! ಸೂರ್ಯನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಪೂರ್ವ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಉಗಮವಾಗಿ, ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸಿದ್ದಾನೆ! ಹಗಲಿನ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ, ಈಗ ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಹೂಗಳಿಂದ ಜೇನು ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ! ರಾಜರು ಹಾಗು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವರೇ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಬಂದಿರುವುದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ನಿನ್ನ ದೇವಸ್ಥಾನದ ದಕ್ಷಿಣ ದ್ವಾರದ ಮುಂದೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ವಾಹನಗಳಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಆನೆಗಳು, ಮತ್ತು ವಿಧವಿಧವಾದ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುವವರು ಕೂಡ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಏಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಟ್ಟುವ ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿವೆ!

೨.ಪಾಸುರಮ್: ಪೂರ್ವದಿಂದ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ, ಹಂಸಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಹಗಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚನೆ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ದೈವಿಕ ಯೋಗ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಏಳಬೇಕು! .

ಕೊೞುಂಗೊಡಿ ಮುಲ್ಲೈಯಿನ್ ಕೊೞುಮಲರ್ ಅಣವಿ
ಕೂರ್ನದದು ಗುಣದಿಸೈ ಮಾರುದಮ್ ಇದುವೋ
ಎೞುನ್ದನ ಮಲರಣೈಪ್ ಪಳ್ಳಿಕೊಳ್ಳನ್ನಮ್
ಈನ್ಪನಿ ನನೈಂದ ತಮ್ ಇರುಂಜಿರಗುದರೀ
ವಿೞುಂಗಿಯ ಮುದಲಯಿನ್ ಪಿಲಮ್ ಪುರೈ ಪೇೞ್ವಾಯ್
ವಿಳ್ಳೈ ಇರುರ ಅದನ್ ವಿಡತ್ತಿನುಕ್ಕನುಂಗಿ
ಅೞುಂಗಿಯ ಆನೆಯಿನ್ ಅರುಂದುಯರ್ ಕೆಡುತ್ತ
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ತಂಗಾಳಿಯು ಆಗ ತಾನೆ ತನ್ನ ಹೂಗಳು ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಹಂಸಗಳು ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಳೆಯ ನೀರಿನಂತಿದ್ದ ಇಬ್ಬನಿ ಹನಿಯನ್ನು ಒದರಿಕೊಂಡು ಏಳುತ್ತಿವೆ.
ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ನಾಯಕನೇ! ಗುಹೆಯಂತಹ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಗಜೇಂದ್ರನ ಕಾಲನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ನುಂಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೊಸಳೆಯನ್ನು ನೀನು ಕೊಂದು ಗಜೇಂದ್ರನನ್ನು ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದೆ! ಈಗ ಎದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಗ್ರಹಿಸು!

೩.ಪಾಸುರಮ್: ಸೂರ್ಯನು ತಾರೆಗಳ ವೈಭವವನ್ನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ತಾನು ಚಕ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಕೈಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸುಡರೊಳಿ ಪರನ್ದನ ಸೂೞ್ ದಿಸೈ ಎಲ್ಲಾಮ್
ತುನ್ನಿಯ ತಾರಕೈ ಮಿನ್ನೊಳಿ ಸುರುಂಗಿ.
ಪಡರ್ ಒಳಿ ಪಸುತ್ತನನ್ ಪನಿಮದಿ ಇವನೋ
ಪಾಯಿರುಳ್ ಅಗನ್ರದು ಪೈಮ್ ಪೊೞಿರ್ ಕಮುಗಿನ್
ಮಡಲಿಡೈಕ್ ಕೀರಿ ವಣ್ ಪಾಳೈಗಳ್ ನಾರ
ವೈಗರೈ ಕೂರ್ನದದು ಮಾರುದಮ್ ಇದುವೋ
ಅಡಲ್ ಒಳಿ ತಿಗೞ್ ತರು ತಿಗಿರಿಯನ್ ತಡಕ್ಕೈ
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಕಾಂತಿಯು ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಹರಡಿದೆ.
ದಟ್ಟವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬೆಳಕು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ತಂಪಾದ ಚಂದ್ರನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗೂ ಹರಡಿದ್ದ ಕತ್ತಲೆಯು ಈಗ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಮುಂಜಾನೆಯ ತಂಗಾಳಿ ಐರಕೆಯ(ಅಡಿಕೆ) ಗಿಡಗಳ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಸಿಕೊಂಡು , ಅವುಗಳಿಂದ ಇನಿದಾದ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ತರುತ್ತಿದೆ. ಬಲವಾದ ದೈವಿಕ ಚಕ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಂಡಿರುವ ನಾಯಕನೇ! ನೀನು ಎದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಬೇಕು!

೪.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ, ತಾನು ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ತಡೆಯಾಗಿರುವ ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮೇಟ್ಟಿಳ ಮೇದಿಗಳ್ ತಳೈ ವಿಡುಮ್ ಆಯರ್ಗಳ್
ವೈಂಗುೞಲ್ ಓಸೈಯುಮ್ ವಿಡೈ ಮಣಿಕ್ ಕುರಲುಮ್
ಈಟ್ಟಿಯ ಇಸೈ ದಿಸೈ ಪರನ್ದನ ವಯಲುಳ್
ಇರಿನ್ದನ ಸುರುಂಬಿನಮ್ ಇಲಂಗಯರ್ ಕುಲತ್ತೈ
ವಾಟ್ಟಿಯ ವರಿಸಿಲೈ ವಾನವರ್ ಏರೇ
ಮಾ ಮುನಿ ವೇಳ್ವಿಯೈಕ್ ಕಾತ್ತು
ಅವಬಿರದಮ್ ಆಟ್ಟಿಯ ಅಡು ತಿರಲ್ ಅಯೋದ್ಧಿ ಎಮ್ ಅರಸೇ
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗರು ತಮ್ಮ ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಹುಲ್ಲು ಮೇಯಲು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಳಲನ್ನು ಬಾರಿಸುವ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಆ ಎಮ್ಮೆಗಳ ಕಂಠದಲ್ಲಿರುವ ಘಂಟೆಗಳ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿದೆ.ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿರುವ ರೆಕ್ಕೆ ಹುಳಗಳು (Beetles) ಝೇಂಕರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಅಸ್ತಿತ್ವನಾದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ‘ಶಾರ್ಂಗಮ್’ಎನ್ನುವ ದೈವಿಕ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಶ್ರೀ ರಾಮನೇ! ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಜನೇ! ಅವಭೃತಸ್ಸ್ನಾನ (ದೈವಿಕ ಜಳಕ) ಮಾಡಿದವನೇ! ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ ಋಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರಿಗೆ ಯಾಗವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಮಾಡಲು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದವನೇ! ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಾಯಕನಾದವನೇ! ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವವನೇ! ಎದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು!

೫.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ “ ಸ್ವಗೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಹೂಗಳನ್ನು ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಭೇದಭಾವನೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ , ಎದ್ದು ಎಲ್ಲರ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸು! “ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪುಲಂಬಿನ ಪುಟ್ಕಳುಮ್ ಪೂಮ್ ಪೊೞಿಲ್ಗಳಿನ್ ವಾಯ್
ಪೋಯಿಟ್ರು ಕಂಗುಲ್ ಪುಹುನ್ದದು ಪುಲರಿ.
ಕಲಂದದು ಗುಣದಿಸೈಕ್ ಕನೈಕಡಲ್ ಅರವಮ್
ಕಳಿ ವಂಡು ಮಿೞಟ್ಟ್ರಿಯ ಕಲಂಬಗಮ್ ಪುನೈಂದ
ಅಲಂಗಲ್ ಅಮ್ ತೊಡಯಲ್ ಕೊಂಡು ಅಡಿಯಿಣೈ ಪಣಿವಾನ್
ಅಮರರ್ಗಳ್ ಪುಹುನ್ದನರ್ ಆದಲಿಲ್ ಅಮ್ಮಾ
ಇಲಂಗಯರ್ ಕೋನ್ ವೞಿಪಾಡು ಸೈ ಕೋಯಿಲ್
ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಅರಳಿರುವ ಹೂಗಳು ತುಂಬಾ ತುಂಬಿರುವ ವನದಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಚಿಲಿಪಿಲಿಸುತ್ತಿವೆ!
ರಾತ್ರಿ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಮುಂಜಾನೆ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಸಮುದ್ರದ ಶಬ್ದ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಜೇನನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ರೆಕ್ಕೆ ಹುಳಗಳು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಹೂಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಸ್ವಗೀಯ ಜೀವಿಗಳು
ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ವಿಭೀಷಣನಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಲಟ್ಟ ಲಂಕೆಯ ರಾಜನೇ! ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಂಡಿರುವವನೇ! ಎದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು!

೬.ಪಾಸುರಮ್: “ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜೀವಿಗಳ ಸೈನ್ಯದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಸೈನ್ಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ನೀನು ನೇಮಿಸಿದ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು, ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಅವರವರ ಪತ್ನಿಯರು, ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಎದ್ದು ಅವರನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು!

ಇರವಿಯರ್ ಮಣಿ ನೆಡುಮ್ ತೇರೊಡುಮ್ ಇವರೋ
ಇರಯವರ್ ಪದಿನೊರು ವಿಡಯರುಮ್ ಇವರೋ
ಮರುವಿಯ ಮಯಿಲಿನನ್ ಅರುಮುಗನ್ ಇವನೋ
ಮರುದರುಮ್ ವಶುಕ್ಕಳುಮ್ ವಂದು ವಂದೀಂಡಿ
ಪುರವಿಯೋಡು ಆಡಲುಮ್ ಪಾಡಲುಮ್ ತೇರುಮ್
ಕುಮರದಂಡಮ್ ಪುಹುನ್ದು ಈಂಡಿಯ ವೆಳ್ಳಮ್
ಅರುವರೈ ಅನೈಯ ನಿನ್ ಕೋಯಿಲ್ ಮುನ್ ಇವರೋ
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುನ್ದರುಳಾಯೇ!

ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರು( ಸೂರ್ಯ ದೇವತೆಯರು) ತಮ್ಮ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುವ ಹನ್ನೊಂದು ರುದ್ರರೂ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆರು ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು ತನ್ನ ವಾಹನವಾದ ನವಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಲವತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಮರುತ್ತರು ಮತ್ತು ಎಂಟು ವರುಷಗಳು( ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಗದ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು) ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಲಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಿಲ್ಲಲು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಡು ಹಾಡಿಕೊಂಡು, ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಿನ್ನ ಕಣ್ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳಲು ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜೀವಿಗಳು ಬೃಹತ್ತಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಿರುವರಂಗದ ಮುಂದೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಗೊಂಡಿರುವ ಓ ದೇವನೇ! ನೀನು ಎದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸು!

೭.ಪಾಸುರಮ್: “ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇತರ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಸಪ್ತ ಋಷಿಗಳೂ ಜಾಗವನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿ ಸೇರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ನೀನು ಎದ್ದು ಅವರಿಗೆ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡು” ಎಂದು ಆೞ್ವಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ

ಅನ್ದರತ್ತು ಅಮರರ್ಗಳ್ ಕೂಟ್ಟಂಗಳ್ ಇವಯೋ
ಅರುನ್ದವ ಮುನಿವರುಮ್ ಮರುದರುಮ್ ಇವರೋ
ಇಂದಿರನ್ ಆನಯುಮ್ ತಾನುಮ್ ವಂದು ಇವನೋ
ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಉನ ಕೋಯಿಲಿನ್ ವಾಸಲ್
ಸುಂದರರ್ ನೆರುಕ್ಕ ವಿಚ್ಚಾದರರ್ ನೂಕ್ಕ
ಸಿತ್ತರುಮ್ ಮಯಂಗಿನರ್ ತಿರುವಡಿ ತೊೞುವಾನ್
ಅಂದರಮ್ ಪಾರ್ ಇಡಮ್ ಇಲ್ಲೈ ಮಟ್ಟ್ರು ಇದುವೋ
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಓ ನಾಯಕನೇ! ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಾಹನನಾದ ಆನೆ ಐರಾವತನ ಮೇಲೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದ ಮುಂದೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸನಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳು, ಮರುತ್ತುರು ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಯರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು( ವಿಭಿ್ನ ಗುಂಪಿನ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು) ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವನೇ! ಎದ್ದು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡು!

೮.ಪಾಸುರಮ್: ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದ ಸಮಯವಾದ ಮುಂಜಾನೆಯು ಬಂದಿದೆ. ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಬಯಸದ ಋಷಿಗಳು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಎದ್ದು ಅವರಿಗೆ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡು!

ವಂಬವಿೞ್ ವಾನವರ್ ವಾಯುರೈ ವೞಂಗ
ಮಾನಿದಿ ಕಪಿಲೈ ಒಣ್ ಕಣ್ಣಾಡಿ ಮುದಲಾ
ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಪಡಿ ಮಕ್ಕಲಮ್ ಕಾಂಡರ್ಕು
ಏರ್ಪನ ಆಯಿನ ಕೊಂಡು ನನ್ ಮುನಿವರ್
ತುಂಬುರು ನಾರದರ್ ಪುಹುನ್ದನರ್ ಇವರೋ
ತೋನ್ರಿನನ್ ಇರವಿಯುಮ್ ತುಲಂಗೊಳಿ ಪರಪ್ಪಿ
ಅಂಬರ ತಲತ್ತಿನಿನ್ರು ಅಗಲ್ಗಿನ್ರದು ಇರುಳ್ ಪೋಯ್
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

“ಓ ಸ್ವಾಮಿಯೇ! ನನ್ನ ನಾಯಕನೇ! ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಋಷಿಗಳಾದ ತುಂಬುರು ಮತ್ತು ನಾರದರು , ಸುವಾಸನೆ ತುಂಬಿರುವ ಸ್ವರ್ಗದ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಕಾಮಧೇನು(ದೈವಿಕ ಹಸು), ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ತಿರು ಆರಾಧನೆಗೆ ಬೇಕಿರುವ ದೈವಿಕ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಾದ, ಎಲೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕನ್ನಡಿ ಎಲ್ಲಾ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕತ್ತಲೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವವನೇ! ಎದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು!

೯.ಪಾಸುರಮ್:”ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಸಂಗೀತಗಾರರು ಮತ್ತು ನರ್ತಕರು ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಬಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎದ್ದು ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು” ಎಂದು ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ

ಏದಮಿಲ್ ತಣ್ಣುಮೈ ಎಕ್ಕಮ್ ಮತ್ತಳಿ
ಯಾೞ್ ಕುೞಲ್ ಮುೞವಮೋಡು
ಇಸೈ ದಿಸೈ ಕೆೞುಮಿ
ಗೀತಂಗಳ್ ಪಾಡಿನರ್ ಕಿನ್ನರರ್ ಗೆರುಡರ್ಗಳ್
ಗೆಂದರುವರ್ ಅವರ್ ಕಂಗುಲುಳ್ ಎಲ್ಲಾಮ್
ಮಾಧವರ್ ವಾನವರ್ ಸಾರಣರ್ ಇಯಕ್ಕರ್
ಸಿತ್ತರುಮ್ ಮಯಂಗಿನರ್ ತಿರುವಡಿತ್ ತೊೞುವಾನ್
ಆದಲಿಲ್ ಅವರ್ಕು ನಾಳ್ ಓಲಕ್ಕಮ್ ಅರುಳ
ಅರಂಗತ್ತಮ್ಮಾ ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಸ್ವರ್ಗದ ನಿವಾಸಿಗಳಾದ ಕಿನ್ನರರು, ಗರುಡರು,ಗಂಧರ್ವರು ಎಲ್ಲಾ ಬಂದು ವಿಧವಿಧವಾದ ಎಕ್ಕಮ್(ಒಂದು ತಂತಿಯ ವಾದ್ಯ), ಮತ್ತಳಿ( ತಾಳವಾದ್ಯ), ವೀಣೆ, ಕೊಳಲು ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಜನ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನ ಮುಂಜಾನೆ ಬಂದರು.
ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಋಷಿಗಳು, ಸ್ವರ್ಗ ಜೀವಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಚಾರಣರು,ಯಕ್ಷರು, ಸಿದ್ಧರು ಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವವನೇ! ಎದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಕೊಡು.

೧೦.ಪಾಸುರಮ್:ಕಳೆದ ೯ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು , ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ದೈವವನ್ನೂ ಅರಿಯದ ತನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಕಡಿ ಮಲರ್ ಕಮಲಂಗಳ್ ಮಲರ್ನ್ದನ ಇವಯೋ
ಕದಿರವನ್ ಕನೈಕಡಲ್ ಮುಳೈತ್ತನನ್ ಇವನೋ
ತುಡಿಯಿಡಯಾರ್ ಸುರಿ ಕುೞಲ್ ಪಿೞಿಂದು ಉದರಿತ್
ತುಗಿಲ್ ಉಡುತ್ತು ಏರಿನರ್ ಸೂೞ್ ಪುನಲ್ ಅರಂಗಾ
ತೊಡೈ ಒತ್ತ ತುಳವಮುಮ್ ಕೂಡೆಯುಮ್ ಪೊಲಿಂದು
ತೋನ್ರಿಯ ತೋಳ್ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಎನ್ನುಮ್ ಅಡಿಯನೈ
ಅಳಿಯನ್ ಎನ್ರು ಅರುಳಿ ಉನ್ ಅಡಿಯಾರ್ಕು ಆಟ್ಪಡುತ್ತಾಯ್
ಪಳ್ಳಿ ಎೞುಂದರುಳಾಯೇ!

ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಾವೇರಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ತಿರುವರಂಗದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಓ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥ!
ಪರಿಮಳಯುಕ್ತವಾದ ತಾವರೆ ಹೂವುಗಳು ಕೋಲಾಹಲವಾದ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಉಗಮವಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ ಅರಳಿವೆ.
ತೆಳ್ಳಗಿರುವ ಸೊಂಟ ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ,ತಾಜಾ ವಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನದಿಯ ತೀರವನ್ನು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ, ಉಜ್ವಲವಾದ ಭುಜಗಳು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಎನ್ನುವ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರ ಸೂಕ್ತ ಸೇವಕನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು! ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿನ್ನ ದೈವಿಕ ನಿದ್ರೆ ಯಿಂದ ಎದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು!“ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತೊಂಡರಡಿಪ್ಪೊಡಿ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಂ!

ಮೂಲ: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppalliyezhuchchi-simple/

ಅಡಿಯೇನ್ ರೂಪ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 31 – 33

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 31

ముప్పదొకటవ పాశురము. ఈ పాశురములో మామునులు తొణ్డరడిప్పొడి ఆళ్వారు మఱియు కులశేఖర ఆళ్వార్ల అవతార స్థలముల విశేషములను కృపచేయుచున్నారు.

తొణ్డరడిపొడియార్ తోన్ఱియ ఊర్  తొల్ పుగళ్ శేర్                                             మణ్ఢజ్ఞుడి యెన్బర్ మణ్ణులగిల్ ఎణ్డిశైయుమ్                                                      ఏత్తుమ్ కులశేఖర నూరెన ఉరైప్పర్!                                                                      వాయ్ త్త తిరువఞ్జిక్కళమ్!!

తొణ్డరడిప్పొడి ఆళ్వార్లవతరించిన స్థలము తిరుపుళ్ళం భూతంగుడి అను దివ్య దేశమునకు ప్రక్కన గల ప్రాచీన మఱియు ప్రఖ్యాతిగాంచిన “తిరుక్కురుంగుడి” అని పెద్దల అభిప్రాయము. ఎనిమిది దిక్కుల ప్రజలు కీర్తించునట్టి కులశేఖర ఆళ్వార్లవతరించిన స్థలము “తిరువంజిక్కళం”. ఆ స్థలము ఆళ్వార్ల కీర్తికి సమానమైనదని పెద్దల అభిప్రాయము.

పాశురము 32

ముప్పది రెండవ పాశురము. తిరుమణిశై ఆళ్వార్, నమ్మాళ్వార్ మఱియు పెరియాళ్వార్ల అవతారస్థలముల విశేషములను కృపచేయుచున్నారు.

మన్ను తిరుమళిశై మాడ త్తిరుక్కురుగూర్!                                                             మిన్ని పుగళ్ విల్లిపుత్తూర్ మేదినియిల్ * నన్నఱియోర్                                        ఏయ్ న్ద పత్తిశారర్ ఎళిల్ మాఱన్ పట్టర్ పిరాన్!                                                     వాయ్ న్దుదిత్త ఊర్ గళ్ వగై!!

ఈ ప్రపంచంలో ఆచార్యుల కరుణ కొఱకే వేచి ఉండడమనే మంచి లక్ష్యముతో ఉండినవారు శ్రీభక్తిసారులు అనబడే తిరుమణిశై ఆళ్వార్, అందముగా గల మాఱన్ అనబడే నమ్మాళ్వార్, భట్టర్ పిరాన్ అనబడే పెరియాళ్వార్లు వారి అవతార స్థలములు వరుసగా జగన్నాధ పెరుమాళ్ నిత్యము నివసించు మహీసార క్షేత్రం అనబడే తిరుమణిశై, మేడలు మిద్దేలతో చుట్టబడిన ఆళ్వార్ తిరునగరీ అనబడు తిరుక్కురుగూర్ మఱియు ప్రకాశవంతమైన కీర్తిని కలిగిన శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ మొదలగునవి.

పాశురము 33

ముప్పదిమూడవ పాశురము. ఈ పాశురములో మామునులు ఆణ్డాళ్, మధురకవి ఆళ్వార్ మరియు యతిరాజులనబడే భగవద్రామానుజుల అవతార స్థలముల వైభవమును కృపచేయుచున్నారు.

శీరారుమ్ విల్లిపుత్తూర్ శెల్వత్తిరుక్కోళూర్!                                                              ఏరార్ పెరుమ్బూదూర్ ఎన్నుమివై * పారిల్                                                    మదియారుమ్ ఆణ్డాళ్ మధురకవి యాళ్వార్!                                                  ఎతిరాశర్ తోన్ఱియ ఊర్ ఇజ్ఞు!!

కీర్తికి ఆలవాలమైన శ్రీవిల్లిపుత్తూరు, కైంకర్య లక్ష్మీ నిండుగా కలిగిన తిరుక్కోవలూరు మరియు ఆది కేశవ పెరుమాళ్ళను నిత్యవాసముగా కలిగిన శ్రీపెరుంబుదూరు వరుసగా భూమి పిరాట్టి అంశగా అవతరించిన ఆండాళ్, నమ్మాళ్వార్లనే తమ దైవముగా భావించే మధురకవి ఆళ్వార్లు మరియు పరమాత్మ కల్యాణ గుణ సంపత్తి యొక్క పరిపూర్ణ జ్ఞానము కలిగిన యతిరాజులనబడే భగవద్రామానుజుల అవతార స్థలములు.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-31-33-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 21ರಿಂದ 30 ರವರೆಗಿನ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< 16 ರಿಂದ 20 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನ ಅವತಾರ, ನಂದಗೋಪರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಜನನ, ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ಏಟ್ರ ಕಲಙ್ಗಳ್ ಎದಿರ್‌ಪೊಙ್ಗಿ ಮೀದಳಿಪ್ಪ
ಮಾಟ್ರಾದೇ ಪಾಲ್‌ಶೊರಿಯುಮ್ ವಳ್ಳಲ್ ಪೆರುಮ್‌ಪಶುಕ್ಕಳ್
ಆಟ್ರಪ್ಪಡೈತ್ತಾನ್ ಮಹನೇ ಅಱಿವುರಾಯ್
ಊಟ್ರಮುಡೈಯಾಯ್ ಪೆರಿಯಾಯ್, ಉಲಹಿನಿಲ್
ತೋಟ್ರಮಾಯ್ ನಿನ್ರು ಶುಡರೇ ತುಯಿಲೆೞಾಯ್
ಮಟ್ರಾರ್ ಉನಕ್ಕು ವಲಿತುಲೈನ್ದು ಉನ್‌ವಾಶಱ್ಕಣ್
ಆಟ್ರಾದು ವಂದು ಉನ್ನಡಿ ಪಣಿಯುಮಾಪೋಲೇ
ಪೋಟ್ರಿಯಾಮ್ ವನ್ದೋಮ್ ಪುಗೞ್‌ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥

ಅಮಿತವಾದ (ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದ) ಕೊಡಗಳ ತುಂಬಾ ಹಾಲು ಕರೆದು, ಅದು ಸೋರಿ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುವ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ , ದಾರಾಳವಾಗಿರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಂದಗೋಪರಿಗೇ ತಿರುಮಗನಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ! ಎದ್ದೇಳು. (ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ತಿರುಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಹಸುಗಳು ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ). ವೇದಗಳಲ್ಲೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೃಷ್ಣನೇ, ಎದ್ದೇಳು. ನಿನ್ನ ಹೊಳೆಯುವ ಮುಖದ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ ಮಹಾ ಪುರುಷನೇ, ನಿನ್ನ ಯೋಗ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳು. ನಿನ್ನ ವೈರಿಗಳು, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗಲು ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲದೇ, (ಬೇರೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೇ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಶರಣು ಬಂದು) ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಹರಸು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ತನಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೇ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ , ತಾವು ವಿಭೀಷಣನ ಹಾಗೆ ಶ್ರೀರಾಮರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಬೇಡಿ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ಅಙ್ಗಣ್‌ಮಾಞಾಲತ್ತು ಅರಶರ್, ಅಭಿಮಾನ
ಬಙ್ಗಮಾಯ್ ವನ್ದು ನಿನ್ ಪಳ್ಳಿಕಟ್ಟಿಲ್ ಕೀೞೇ
ಶಙ್ಗಮಿರುಪ್ಪಾರ್ ಪೋಲ್ ವನ್ದು ತಲೈಪ್ಪೆಯ್‌ದೋಮ್
ಕಿಙ್ಗಿಣಿವಾಯ್ ಚ್ಚೆಯ್ದ ತಾಮರೈ ಪ್ಪೂಪ್ಪೋಲೇ
ಶೆಙ್ಗಣ್ ಶಿಱಿಚ್ಚಿಱಿದೇ ಎಮ್ಮೇಲ್ ವಿೞಿಯಾವೋ
ತಿಙ್ಗಳುಮ್ ಅದಿತ್ತಿಯನುಮ್ ಎೞುನ್ದಾಱ್ಪೋಲ್
ಅಙ್ಗಣಿರಣ್ಡುಮ್ ಕೊಣ್ಡು ಎಙ್ಗಳ್ ಮೇಲ್ ನೋಕ್ಕುದಿಯೇಲ್
ಎಙ್ಗಳ್‌ಮೇಲ್ ಶಾಪಮ್ ಇೞಿನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಈ ವಿಶಾಲವಾದ, ಸುಂದರವಾದ , ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಆಳಿದ ಮಹಾ ದೊಡ್ಡ ಅರಸರು, ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಕೆಳಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಕೋರಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಗುಂಪಾಗಿ ವಿಭೀಷಣನ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕೋರಿ (ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೋಗದೇ) ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟವಾಡಿಸುವ ಕಿಂಕಿಣಿಯ ತಾವರೆಯ ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ತಮ್ಮ ಕಮಲದ ಕಣ್ಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸು. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನೂ ಚಂದ್ರನೂ ಉದಯಿಸುತ್ತಾರೋ ನಿಮ್ಮ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಮ್ಮ ದುಃಖ, ನಿರಾಶೆ, ಶಾಪ ಮುಂತಾದುವುಗಳನ್ನು ದೂರಪಡಿಸು, ನಾಶಮಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ಮೂರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-


ಮಾರಿ ಮಲೈ ಮುೞೈಞ್ಜಿಲ್ ಮನ್ನಿಕ್ಕಿಡನ್ದು ಉಱಙ್ಗುಮ್
ಶೀರಿಯ ಶಿಙ್ಗಮ್ ಅಱಿವುಟ್ರು ತ್ತೀವಿೞಿತ್ತು
ವೇರಿಮಯಿರ್‌ಪೊಙ್ಗ ಎಪ್ಪಾಡುಮ್ ಪೇರ್ನ್ದುದಱಿ
ಮೂರಿನಿಮಿರ್ನ್ದು ಮುೞಙ್ಗಿ ಪ್ಪುರಪ್ಪಟ್ಟು
ಪ್ಪೋದರುಮಾಪೋಲೇ ನೀಪೂವೈಪ್ಪೂವಣ್ಣಾ, ಉನ್
ಕೋಯಿಲ್‌ನಿನ್ಱು ಇಙ್ಗಣೇ ಪೋನ್ದರುಳಿ, ಕೋಪ್ಪುಡೈಯ
ಶೀರಿಯ ಶಿಙ್ಗಾಸನತ್ತಿರುನ್ದು, ಯಾಮ್‌ವನ್ದ
ಕಾರಿಯಮ್ ಆರಾಯ್‌ನ್ದು ಅರುಳ್ ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ , ಬೃಹದಾಕಾರವಾದ ಸಿಂಹವು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಯ ಒಳಗೆ ತನ್ನಿತರ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಂಹದ ಜೊತೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಆ ಋತು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಎದ್ದು, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಚಲಿಸಿ, ಹೂಂಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡದಾದ ದೇಹವನ್ನು ಒದರಿದಾಗ ಹೇಗೆ ಅದರ ಮೈಯಲ್ಲಿರುವ ವಾಸನೆಯು ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ಪಸರುತ್ತದೆಯೋ ಮತ್ತು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು , ಗರ್ಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಗುಹೆಯನ್ನು ನಿರ್ಗಮಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕಾಯಂ ಹೂವಿನಂತಹ ನೀಲಾಕಾರದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ , ತನ್ನ ಗುಡಿಯಿಂದ (ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಿಂದ) ಹೊರಬಂದು, ಸಕಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೇರಿ ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಕನಿಕರಗೊಂಡು “ನಿಮಗೇನು ಬೇಕು? ” ಎಂದು ಆರ್ದ್ರದಿಂದ ಕೇಳಲು ಗೋಪಿಕೆಯರು ತಾವು ಬಂದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಗೋಪಿಕೆಯರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಎದ್ದು ಬರುವುದನ್ನು, ಬಂದು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆರೋಹವಾಗುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ತಾವು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರೆಂದು ಮರೆತು ಕೃಷ್ಣನ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ನಡಿಗೆ, ಅವನ ಸುಂದರ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಸಮೇತ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂರಲು , ಅವನ ಪಾದ ಕಮಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಅನ್‌‌ಱು ಇವ್ವುಲಹಮ್ ಅಳನ್ದಾಯ್ ಅಡಿಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಶೆನ್ರಙ್ಗು ತ್ತೆನ್ನಿಲಙ್ಗೈ ಶೆಟ್ರಾಯ್ ತಿಱಲ್‌ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಪೊನ್ರುಚ್ಚಕಡಮ್ ಉದೈತ್ತಾಯ್ ಪುಹೞ್‌ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಕನ್ರು ಕುಣಿಲಾ ಎಱಿನ್ದಾಯ್ ಕೞಲ್ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಕುನ್ರು ಕುಡೈಯಾಯ್ ಎಡುತ್ತಾಯ್ ಗುಣಮ್ ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ವೆನ್ರು ಪಹೈಕೆಡುಕ್ಕುಮ್ ನಿನ್‌ಕೈಯಿಲ್ ವೇಲ್‌ಪೋಟ್ಟ್ರಿ
ಎನ್ರು ಎನ್ರು ಉನ್‍ ಶೇವಕಮೇ ಏಟ್ರಿಪ್ಪಱೈಕೊಳ್ವಾನ್
ಇನ್ರು ಯಾಮ್ ವನ್ದೋಮ್ ಇಱಙ್ಗು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಬಹಳ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮಹಾಬಲಿಯನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿ, ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎರಡೇ ಅಡಿಗಳಿಂದ ಅಳೆದ ಪಾದಗಳು ಬಹಳ ಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ರಾವಣನ ಲಂಕೆಗೇ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಸಾಹಸ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದ್ದ ಶಕಟಾಸುರನನ್ನು ಒದ್ದು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಒಂದು ಕರುವಿನೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನೂ, ಒಂದು ಸೇಬಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಹುದುಗಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆದು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ತಿರುವಡಿಗಳು ಬಹು ಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ಗೋವರ್ಧನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇ ಕಿರುಬೆರಳಲ್ಲಿ ಕೊಡೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಗುಣವು ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ. ವೈರಿಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ.
ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳುವ, ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವ ಕೈಂಕರ್ಯದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವು ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಕೆಯರನ್ನು ನಿಮಗೆ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಏನಾದರೂ ಬೇಕಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ , ಗೋಪಿಕೆಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ತೀರಿ ಹೋದವು, ನಮಗೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಡು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.


ಒರುತ್ತಿ ಮಗನಾಯ್ ಪ್ಪಿಱನ್ದು, ಓರಿರವಿಲ್
ಒರುತ್ತಿ ಮಗನಾಯ್ ಒಳಿತ್ತುವಳರ
ತ್ತರಿಕ್ಕಿಲಾನಾಗಿ ತ್ತಾನ್ ತೀಙ್ಗು ನಿನೈನ್ದ
ಕ್ಕರುತ್ತೈ ಪ್ಪಿೞೈಪ್ಪಿತ್ತು ಕ್ಕಞ್ಜನ್ ವಯಿಟ್ಟ್ರಿಲ್
ನೆರುಪ್ಪೆನ್ನ ನಿನ್ರು ನೆಡುಮಾಲೇ, ಉನ್ನೈ
ಅರುತ್ತಿತ್ತು ವನ್ದೋಮ್ ಪಱೈ ತರುದಿಯಾಗಿಲ್
ತ್ತಿಱುತ್ತಕ್ಕ ಶೆಲ್ವಮುಮ್ ಶೇವಕಮುಮ್ ಯಾಮ್‍ಪಾಡಿ
ವರುತ್ತಮುಮ್ ತೀರ್ನ್ದು ಮಗಿೞ್‍ನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮೊದಲು ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಂತರ ಯಶೋದೆಯ ಮಗನಾಗಿ , ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಕಂಡು ಹಿಡಿದು , ಕಂಸನು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದೇ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಂಸನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕಂಸನನ್ನೂ, ಅವನ ಕೆಟ್ಟ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ‘ನಮ್ಮ ಅಗಲಿಕೆಯ ಕಷ್ಟ , ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ, ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನೂ (ಯಾವುದು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೂ ಇಷ್ಟ ಪಡುವಳೊ) ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ವ್ರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮೊದಲು ನಮಗೇನೂ ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದ ಆಂಡಾಳ್ , ಈಗ ನಮಗೆ ಕೈಂಕರ್‍ಯಪರಗಳು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಏನೆಂದರೆ , ಪಾಂಚಜನ್ಯ – ಶಂಖ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ ಮಾಡಲು, ಒಂದು ದೀಪ – ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು , ಒಂದು ಧ್ವಜ – ಕೃಷ್ಣನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು, ಒಂದು ಮೇಲಾವರಣ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಲು, ಮುಂತಾದುವು.
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ .’ಆಂಡಾಳ್ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೇಡಿದ್ದು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವು ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯಲು.’


ಮಾಲೇ ಮಣಿವಣ್ಣಾ ಮಾರ್ಗೞಿ ನೀರಾಡುವಾನ್
ಮೇಲೈಯಾರ್ ಶೆಯ್‍ವನಗಳ್ ವೇಣ್ಡುವನ ಕೇಟ್ಟಿಯೇಲ್
ಞಾಲತ್ತೈ ಎಲ್ಲಾಮ್ ನಡುಙ್ಗ ಮುರಲ್ವನ
ಪಾಲನ್ನ ವಣ್ಣತ್ತು ಉನ್ ಪಾಞ್ಜಶನ್ನಿಯಮೇ
ಪೋಲ್‍ವನ ಶಙ್ಗಙ್ಗಳ್ ಪೋಯ್ ಪ್ಪಾಡುಡೈಯನವೇ,
ಶಾಲಪ್ಪೆರುಮ್ ಪಱೈಯೇ ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಇಶೈಪ್ಪಾರೇ
ಕೋಲವಿಳಕ್ಕೇ ಕೊಡಿಯೇ ವಿದಾನಮೇ
ಆಲಿನಿಲೈಯಾಯ್ ಅರುಳ್ ಎಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ನೀಲ ಮಾಣಿಕ್ಯದಂತೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ಕೋಮಲ ಅರಳೀ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವವನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ , ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.
ನಮಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ, ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಬಲ್ಲ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಶಂಖ – ಪಾಂಚಜನ್ಯವು ಬೇಕು. ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಡೋಲು, ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡುವವರು, ದೀಪ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಕೊಡೆಯಂತಹ ಮೇಲಾವರಣ ಬೇಕು . ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಎಂಬೆರುಮಾನರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವಾದ, ತನಗೆ ಒಲಿಯುವವರನ್ನೂ, ಒಲಿಯದೇ ಇರುವವರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಪುರುಷಾರ್ಥವಾದ (GOAL) ಸಾಯುಜ್ಯ ಮೋಕ್ಷಮ್ – ಅಂದರೆ ಪೆರುಮಾಳಿನಿಂದ ಒಂದ ಕ್ಷಣವೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದೇ, ನಿರಂತರ ಅವನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಎಂದು.


ಕೂಡಾರೈ ವೆಲ್ಲುಮ್ ಶೀರ್ ಗೋವಿಂದಾ, ಉನ್ ತನ್ನೈ
ಪ್ಪಾಡಿ ಪಱೈಕೊಂಡು ಯಾಮ್ ಪೆಱು ಶಮ್ಮಾನಮ್
ನಾಡು ಪುಗೞುಮ್ ಪರಿಶಿನಾಲ್ ನನ್ರಾಗ
ಶೂಡಗಮೇ ತೋಳ್‍ವಳೈಯೇ ತೋಡೇ ಶೆವಿಪ್ಪೂವೇ
ಪಾಡಗಮೇ ಎನ್ರು ಅನೈಯ ಪಲ್‍ಕಲನುಮ್ ಯಾಮ್ ಅಣಿವೋಮ್
ಆಡೈಯುಡುಪ್ಪೋಮ್ ಅದನ್‍ಪಿನ್ನೇ ಪಾಲ್ಚೋಱು,
ಮೂಡನೈಪೈದು ಮುೞಙ್ಗೈ ವೞಿವಾರ
ಕ್ಕೂಡಿಯಿರುನ್ದು ಕುಳಿರ್ನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಗೋವಿಂದಾ! ನಿನಗೆ ಬಗ್ಗದೇ ಇರುವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಉತ್ತಮ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಬಹುಮಾನವೇನೆಂದರೆ, ಮೊದಲು ನಮಗೆ ಕೈಕರ್‍ಯಪ್ರಾಪ್ತಿ. ಮತ್ತು ನಮಗೆ ನೀನು ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ತೊಡಿಸುವ ಆಭರಣಗಳು : ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಳೆ, ತೋಳುಗಳಿಗೆ ತೋಳುಬಂದಿ, ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಓಲೆ, ಕಿವಿಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೆವಿ ಪೂ, ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ, ಮತ್ತು ಮುಂತಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಮಗೆ ತೊಡಿಸುತ್ತೀರಿ. ಈ ವೈಭೋಗವನ್ನು ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಾರ ಅಡಿಶಿಲ್‍ನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ. ಇದರಿಂದ ತುಪ್ಪವು ಸೋರಿ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ ಮೊಳಕೈವರೆಗೂ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಾತ್ಮಗಳಿಗೂ , ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ , ತನ್ನ ಅಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನೂ (ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು), ಅವನ ಗುಣವಾದ ‘ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವ’, ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದ, ಬೃಂದಾವನದ ಹಸುವಿನಂತಿರುವ ಮತ್ತು ಯಾವುದನ್ನೂ, ಯಾರಿಂದಲೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸದ ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಕಱವೈಗಳ್ ಪಿನ್‍ಶೆನ್ರು ಕಾನಮ್ ಶೇರ್ನ್ದು ಉಣ್ಬೋಮ್,
ಅಱಿವೊನ್ರುಮಿಲ್ಲಾದ ಆಯ್ಕುಲತ್ತು, ಉನ್‍ತನ್ನೈ
ಪ್ಪಿಱವಿಪ್ಪೆಱುನ್ದನೈ ಪುಣ್ಣಿಯಮ್ ಯಾಮ್ ಉಡೈಯೋಮ್
ಕುಱೈವೊನ್ರುಮಿಲ್ಲಾದ ಗೋವಿಂದಾ! ಉನ್‍ತನ್ನೋ
ಡುಱವೇಲ್, ನಮಕ್ಕಿಙ್ಗಿ ಒೞಿಕ್ಕವೊೞಿಯಾದು
ಅಱಿಯಾದ ಪಿಳ್ಳೈಗಳೋಮ್ ಅನ್ಬಿನಾಲ್, ಉನ್‍ತನ್ನೈ
ಚ್ಚಿಱುಪೇರ ಅೞೈತ್ತನವುಮ್ ಶೀಱಿ ಅಱುಳಾದೇ
ಇಱೈವಾ ನೀ ತಾರಾಯ್ ಪಱೈ ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿರದ (ಲೋಪವಿರದ) ಗೋವಿಂದಾ, ನಾವು ದಿನವೂ ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಅಡವಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಮಹಾ ಮಹಿಮನಾದ ನೀನು, ನಮ್ಮಂತಹ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, (ಅವತಾರವನ್ನೆತ್ತಿದ್ದು) ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ. ಓಹ್, ಭಗವಂತನೇ! ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಯಾರೂ ಬಲಪಡಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಸಡಿಲಪಡಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ , ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುದ್ದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು, ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ (end result) ಕೊಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಭಗವಂತನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ವ್ರತಪಾಲನೆ ಒಂದು ನೆಪ ಮಾತ್ರ. ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇರುವ ಆಳವಾದ ಆಸೆಯಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಶಿಟ್ಟ್ರಮ್ ಶಿಱುಕಾಲೇ ವನ್ದು ಉನ್ನೈ ಚ್ಚೇವಿತ್ತು, ಉನ್
ಪೊಟ್ಟ್ರಾಮರೈಯಡಿಯೇ ಪೋಟ್ಟ್ರುಮ್ ಪೊರುಳ್‍ಕೇಳಾಯ್
ಪೆಟ್ಟ್ರಮ್ ಮೇಯ್‌ತುಣ್ಣುಮ್ ಕುಲತ್ತಿಲ್ ಪಿಱನ್ದು, ನೀ
ಕುಟ್ಟ್ರೇವಲ್ ಎಙ್ಗಳೈ ಕ್ಕೊಳ್ಳಾಮಲ್ ಪೋಗಾದು
ಇಟ್ಟ್ರೈಪ್ಪಱೈಕೊಳ್ವಾನ್ ಅನ್ರು ಕಾಣ್ ಗೋವಿಂದಾ
ಎಟ್ಟ್ರೈಕ್ಕುಮ್ ಏೞೇೞ್‍ಪಿಱವಿಕ್ಕುಮ್, ಉನ್‍ತನ್ನೋಡು
ಉಟ್ಟ್ರೋಮೇಯಾವೋಮ್ ಉನಕ್ಕೇ ನಾಮ್ ಆಟ್ ಚೆಯ್ವೋಮ್
ಮಟ್ಟ್ರೈನಮ್ ಕಾಮಙ್ಗಳ್ ಮಾಟ್ಟ್ರು ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್, ಗೋವಿಂದಾ!! ನಾವು ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ತಾವರೆಯಂತಹ ಚರಣ ಕಮಲಗಳಿಗೆ ಬಗ್ಗಿ ವಂದಿಸಿ, ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ನೀನು ಹಸುಮೇಯಿಸುವವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವೆತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಜನಗಳಾದ ನಮ್ಮ ರಹಸ್ಯ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಇರುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂಗೀತ ಸಾಧನವಾದ ಡೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೂಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅನಿಯಮಿತ ಕಾಲದವರೆಗೂ , ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳನ್ನೆತ್ತಿದರೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ನಾವು ನಿನಗಾಗಿ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ‘ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ’ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವು ಆ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ‘ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ‘ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ನೀನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಾವು ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಮೂವತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಆಂಡಾಳ್‍ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ , ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನ ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯ ರೂಪದಿಂದ (ಆ ಭಾವನೆಯಿಂದ) ಬಂದು ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯ ಆಂಡಾಳ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಯಾರು ಈ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಾನು ಮಾಡಿದ ಕೈಂಕರ್‍ಯಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗುತ್ತಾರೆ (ಅವರಿಗೆ ತನ್ನಂತಹ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ) ಎಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ತಿರು ಆಯ್‍ಪ್ಪಾಡಿಯ (ಗೋಕುಲದ) ಗೋಪಿಕೆಯರು ಯಾವ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದರೋ, ಅವರಿಗಾದ ಪ್ರಯೋಜನವೇ ಈ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹಾಡುವವರಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಣ್ಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಕೊನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕಡಲು ಕಡೆಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆ ಕಡೆದಾಗ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಉದಯಿಸಿ, ಪೆರುಮಾಳನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಆಂಡಾಳ್ ಕೂಡಾ ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರಮಥನದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳಿಗೆ ಆಚಾರ್‍ಯಾಭಿಮಾನ (ಆಚಾರ್‍ಯರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರಳಾಗಿ) ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಭಟ್ಟರ್‌ಪಿರಾನ್ ಕೋದೈ (ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರಿನ ಮಗಳು) ಎಂದು ಪ್ರಬಂಧದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ.

ವಙ್ಗಕ್ಕಡಲ್ ಕಡೈನ್ದ ಮಾದವನೈ ಕ್ಕೇಶವನೈ
ತ್ತಿಙ್ಗಳ್ ತಿರುಮುಗತ್ತು ಚ್ಚೇಯಿೞೈಯಾರ್ ಶೆನ್ರು ಇಱೈಞ್ಜಿ
ಅಙ್ಗ ಪ್ಪಱೈಕೊಣ್ಡ ವಾಟ್ರೈ, ಅಣ್ಣಿಪುದುವೈ
ಪ್ಪೈಙ್ಗಮಲ ತ್ತಣ್ ತೆರಿಯಲ್ ಪಟ್ಟರ್ ಪಿರಾನ್ ಕೋದೈಶೊನ್ನ
ಶಙ್ಗತ್ತಮಿೞ್ ಮಾಲೈ ಮುಪ್ಪದುಮ್ ತಪ್ಪಾಮೇ
ಇಙ್ಗು ಇಪ್ಪರಿಶುರೈಪ್ಪಾರ್ ಈರಿರಣ್ಡು ಮಾಲ್ವರೈತ್ತೋಳ್
ಶೆಙ್ಗಣ್ ತಿರುಮುಗತ್ತು ಚ್ಚೆಲ್ವತ್ತಿರುಮಾಲಾಲ್
ಎಙ್ಗುಮ್ ತಿರುವರುಳ್ ಪೆಟ್ಟ್ರು ಇನ್ಬುಱುವರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್॥

ಕೇಶವನು , ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದವನು .ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತಿರುಆಯ್‍ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಗೋಪಿಕೆಯರು , ಸುಂದರವಾದ ಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವರು, ಅನೇಕ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು , ಆ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕ ಲಾಭಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ , ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರಿನ ಮಗಳಾದ ಆಂಡಾಳ್, ಶೀತಲ ಕಮಲದ ಹೂಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿರುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಮೂವತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು , ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಹೇಳುವುದರಿಂದ , ಪರ್ವತದಂತಹ ಭುಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಕಮಲದಂತಹ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಮಹಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಜನಗಳು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಿತರಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 11 – 20

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Mahavishnu-universes-2

Eleventh pAsuram  – (vAyum thirumAl….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of considering all entities as equally suffering as himself and is mercifully explaining it.

vAyum thirumAl maRaiya niRka ARRAmai
pOy vinji mikka pulambudhalAy – Aya
aRiyadhavaRROdu aNaindhazhudha mARan
seRivArai nOkkum thiNindhu

As the Sriya:pathi who approaches his devotees, was hiding, AzhwAr‘s sorrow increased and he reached a state of uncontrolled weeping; he embraced those which cannot analyse his sorrow and cried; such AzhwAr firmly blesses the devotees with his merciful eyes.

Twelfth pAsuram – (thiNNidhA mARan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of meditating upon emperumAn‘s parathvam which was thought about incidentally, in his incarnations and instructing the same to others, and is mercifully explaining it.

thiNNidhA mARan thirumAl paraththuvaththai
naNNi avadhAraththE nanguraiththa – vaNNamaRindhu
aRRArgaL yAvar avaradikkE AngavarpAl
uRRArai mElidAdhUn

Those who approach the divine feet of totally surrendered devotees of AzhwAr, who know how well the firm minded AzhwAr mercifully spoke about sarvESvaran‘s supremacy through his incarnations, will not be overpowered by the relationship with body..

Thirteenth pAsuram – (UnamaRavE vandhu…).  In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of seeking companions to enjoy along when emperumAn united with AzhwAr to make them be seen as “Ekathathvam” (single entity) and is mercifully explaining it.

UnamaRavE vandhu uL kalandha mAl inimai
Anadhu anubaviththaRkAm thuNaiyA – vAnil
adiyAr kuzhAm kUda Asai uRRa mARan
adiyArudan nenjE Adu

Oh heart! You live along with the devotees of AzhwAr who desired to join the assembly of devotees in paramapadham with the desire of having favourable companions to enjoy the sweetness of the union with sarvESavaran who came without any shortcoming and united with AzhwAr intimately.

Fourteenth pAsuram – (Adi magizh vAnil…)  In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of  speaking in the mood of a mother of a girl who was suffering in separation from emperumAn and his devotees, and is mercifully explaining it.

Adi magizh vAnil adiyAr kuzhAngaLudan
kUdi inbam eydhAk kuRai adhanAl – vAdi miga
anbuRRAr than nilaimai Ayndhuraikka mOgiththuth
thunbuRRAn mARan andhO

AzhwAr, being upset in not enjoying the union with the group of devotees residing in paramapadham and dancing in joy with them, became very grieved; he became perplexed and suffered to be analysed and explained by madhurakavi AzhwAr et al who were greatly affectionate towards him; alas!

Fifteenth pAsuram – (andhAmaththanbAl….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of how emperumAn arrived along with his devotees [nithyasUris in the form of weapons and ornaments] and eliminated his grief which was highlighted in thiruvAimozhi 2.4Adi Adi“, and is mercifully explaining it.

andhAmaththanbAl adiyArgaLOdiRaivan
vandhArath thAn kalandha vaNmaiyinAl – sandhAbam
thIrndha satakOpan thiruvadikkE nenjamE
vAyndha anbai nAdORum vai

AzhwAr had his sorrow eliminated due to sarvESvaran arriving with the desire he has for SrIvaikuNtam, along with the nithyasUris in the form of weapons and ornaments, and magnanimously uniting well with AzhwAr. Oh heart! Always have befitting bhakthi on such AzhwAr’s divine feet.

Sixteenth pAsuram – (vaigundhan vandhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of pacifying ISvaran as ISvaran unnecessarily doubted “What if AzhwAr who enjoys me saying in thiruvAimozhi 2.5.4appozhudhaikkappozhudhu en ArAvamudham‘ (my unquenchable nectar, every moment), leaves me claiming himself to be unqualified?” and is mercifully explaining it.

vaigundhan vandhu kalandhadhiRpin vAzh mARan
seyginRa naichchiyaththaich chindhiththu – naiginRa
thanmai thanaik kaNdu unnaiththAn vidEn enRuraikka
vanmai adaindhAn kEsavan

AzhwAr sustained himself after sarvESvaran who owns nithya vibhUthi, arrived and united, but started performing naichyAnushandhAnam; looking at that emperumAn became worried and started breaking down; seeing that, as AzhwAr mercifully said to him “I will not leave you”, emperumAn became calm.

Seventeenth pAsuram – (kEsavanAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of blissfully speaking of those who are his ancestors and descendants and who acquired servitude towards bhagavAn, due to relationship with AzhwAr himself and is mercifully explaining it.

kEsavanAl en thamargaL kIzh mEl ezhu piRappum
thEsadaindhAr enRu siRandhuraiththa – vIsu pugazh
mARan malaradiyE mannuyirkkellAm uygaikku
ARenRu nenjE aNai

Oh heart! AzhwAr mercifully explained clearly saying “Those who belong to me acquired radiance, along with those who are related to them, both in previous generations and subsequent generations”; he is having glories which are spreading everywhere; surrender unto the divine lotus feet of such AzhwAr, considering them as the means for liberation for all eternal AthmAs.

Eighteenth pAsuram – (aNaindhavargaL…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing emperumAn‘s mOksha pradhathvam (granting of liberation) and is mercifully explaining it.

aNaindhavargaL thammudanE Ayan arutkALAm
guNandhanaiyE koNdulagaik kUtta – iNangi miga
mAsil upadhEsam sey mARan malar adiyE
vIsu pugazh emmA vIdu

AzhwAr mercifully gave faultless instruction highlighting emperumAn‘s quality of mOksha pradhathvam only to unite the nithya samsAris with nithyasUris who approach and serve sarvESvaran, to make them become a recipient of krishNa’s mercy; such AzhwAr’s divine, lotus feet which are having well spread out glories, are the abode of ultimate liberation.

Nineteenth pAsuram – (emmA vIdum vENdA…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of determining the goal and is mercifully explaining it.

emmA vIdum vENdA enRankkun thALiNaiyE
ammA amaiyum ena Ayndhuraiththa – nammudaiya
vAzh mudhalA mARan malarth thALiNai sUdik
kIzhmaiyaRRu nenjE kiLar

Oh heart! Placing the divine lotus feet of AzhwAr who is the cause for our sustenance, who mercifully spoke saying “Oh lord! It is sufficient to have the divine feet of your highness”, on our head, without any desire for lowly results, you shall rise more and more.

Twentieth pAsuram – (kiLaroLi sEr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing others saying “Taking refuge of thirumalai (the sacred thirumAlirunjOlai hill) is the means for the goal” and is mercifully explaining it. Alternatively it can be said that mAmunigaL is explaining how AzhwAr is enjoying thirumAlirunjOlai as the ultimate goal.

kiLaroLi sEr kIzhuraiththa pERu kidaikka
vaLaroLi mAl sOlai malaikkE – thaLarvaRavE
nenjai vaiththuch chErumenum nIdu pugazh mARan thAL
mun seluththuvOm em mudi

To attain the previously explained purushArtham which is having radiance, AzhwAr mercifully said to reach thirumAlirunjOlai which is the residence of emperumAn who has growing radiance, with our heart, without getting tired; we will place our head in front of the divine feet of the greatly glorious AzhwAr.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 1 – 10

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< தனியன்கள்

paramapadhanathan

முதல் பாசுரம். (உயர்வே பரன் படி…) இதில், மாமுனிகள் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள், அதாவது எம்பெருமானின் மேன்மையை விளக்கி, “அவன் திருவடிகளில் பணிந்தால் உஜ்ஜீவனத்தை அடையலாம்” என்று சொல்லும் முதல் திருவாய்மொழி சேதனர்களுக்கு மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கவல்லது என்று அருளிச்செய்கிறார்.

உயர்வே பரன் படியை  உள்ளதெல்லாம் தான் கண்டு
உயர் வேதம் நேர் கொண்டுரைத்து மயர்வேதும்
வாராமல் மானிடரை வாழ்விக்கும் மாறன் சொல்
வேராகவே விளையும் வீடு

மேன்மைகள் பொருந்திய ஸர்வேச்வரனின் தன்மைகளை முழுவதுமாக அநுஸந்தித்த ஆழ்வார், தலைசிறந்த ப்ரமாணமான வேதத்தின் க்ரமத்தில் அருளிச்செய்தார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள் மனிதர்கள் சிறிதும் அஜ்ஞானம் இல்லாமல், உஜ்ஜீவனத்தைப் பெற்று, மோக்ஷத்தை அடைய வழிசெய்யும்.

இரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வார் ஸம்ஸாரிகளைத் திருந்துமாறும் தன்னுடைய ஹ்ருதயத்தைப்போலே துணையாக இருக்கும்படிக் கேட்பதையும் அனுபவித்து இப்பாசுரத்தில் அருளிச்செய்கிறார்.

வீடு செய்து மற்றெவையும்   மிக்க புகழ் நாரணன் தாள்
நாடு நலத்தால் அடைய நன்குரைக்கும் – நீடு புகழ்
வண்குருகூர் மாறன்  இந்த மாநிலத்தோர் தாம் வாழப்
பண்புடனே பாடி அருள் பத்து

சிறந்த திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான பெருமை பொருந்திய ஆழ்வார் மிகுந்த கருணையுடன் இந்தப் பரந்த உலகில் வாழ்பவர்களைத் திருத்த “எல்லாவற்றையும் விட்டு ஸ்ரீமந் நாராயணனின் மேன்மை பொருந்திய திருவடிகளைப் பற்றுங்கோள்” என்று அருளிச்செய்தார்.

மூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வார் பகவானின் ஸௌலப்யத்தை (எளிமையை) உபதேசித்த பாசுரங்களை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பத்துடையோர்க்கு என்றும்   பரன் எளியனாம் பிறப்பால்
முத்தி தரும் மாநிலத்தீர்! மூண்டவன் பால் பத்தி செய்யும்
என்றுரைத்த  மாறன் தனின் சொல்லால் போம்  நெடுகச்
சென்ற பிறப்பாம் அஞ்சிறை

ஆழ்வாரின் இனிய வார்த்தைகளான “ஸர்வேச்வரன் தன்னுடைய அடியவர்களால் எளிதில் அடையப்படுபவன்; தன்னுடைய அவதாரங்கள் மூலமாக அவர்களுக்கு மோக்ஷத்தை அளிப்பவன்; இந்தப் பெரிய உலகில் வாழ்பவர்களே! கனிந்த அன்புடன் அவனிடத்தில் பக்தி செய்யுங்கோள்” என்பதை அனுஸந்திப்பவர்களுக்கு, நெடுங்காலமாகத் தொடர்ந்து வரும் பிறவி என்னும் கட்டு விலகும்.

நான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், பறவைகளை எம்பெருமானிடம் தூதுவர்களாகப் போய், அவனுடைய அபராத ஸஹத்வம் (குற்றங்களைப் பொறுத்துக்கொள்ளுதல்) என்ற குணத்தை அறிவிக்குமாறு ப்ரார்த்திக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அஞ்சிறைய புட்கள் தமை ஆழியானுக்கு நீர்
என் செயலைச் சொல்லும் என இரந்து  – விஞ்ச
நலங்கியதும் மாறன் இங்கே நாயகனைத் தேடி
மலங்கியதும் பத்தி வளம்

அழகிய சிறகுகளை உடைய பறவைகளைக் கண்ட ஆழ்வார், அவைகளிடம் “நீங்கள் சென்று என்னுடைய நிலைமையை திருவாழியை உடைய ஸர்வேச்வரனுக்குச் சொல்லுங்கோள்” என்று ப்ரார்த்தித்து, தன் சக்தியை இழந்து, எல்லா உலகிலும் எம்பெருமானைத் தேடி, கலக்கத்தை அடைந்தார். இதுவே ஆழ்வாருடைய பக்தியின் பெருமை.

ஐந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எல்லோரும் எம்பெருமானைப் புகலிடமாகக் கொள்ள உதவும் அவனுடைய ஸௌசீல்யம் (நீர்மை) என்கிற குணத்தை விளக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வளம் மிக்க மால் பெருமை மன்னுயிரின் தண்மை
உளம் உற்று அங்கூடுருவ ஓர்ந்து தளர்வுற்று
நீங்க நினை மாறனை மால் நீடிலகு சீலத்தால்
பாங்குடனே சேர்த்தான் பரிந்து

மிகுதியான ஐச்வர்யத்தை உடைய எம்பெருமானுடைய பெருமையையும் தன்னுடைய தாழ்ச்சியையும் தன் நெஞ்சில் உணர்ந்த ஆழ்வார், அவற்றை நன்றாக ஆராய்ந்து, மிகவும் தளர்ந்து, எம்பெருமானை விட்டு விலக நினைத்தார்; ஸர்வேச்வரன் தன்னுடைய ஒளிவிடும் சீல குணத்தைக் கொண்டு, ஆழ்வாரை ஆனந்தமாக, ஸ்நேஹத்துடன் அணைத்தான்.

ஆறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானை அடைவதும் தொழுவதும் அரிதன்று, எளிது என்று சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பரிவதில் ஈசன் படியைப் பண்புடனே பேசி
அரியனலன் ஆராதனைக்கென்று  – உரிமையுடன்
ஓதி அருள் மாறன் ஒழிவித்தான் இவ்வுலகில்
பேதையர்கள் தங்கள் பிறப்பு

எம்பெருமானிடம் நெருக்கமான பக்தியுடன் பேசிய ஆழ்வார், எல்லா தோஷங்களுக்கும் எதிர்த்தட்டான ஸர்வேச்வரனின் தன்மைகளை “பூர்ணனான ஸர்வேச்வரன், அவனுக்கு எதை ஸமர்ப்பித்தாலும் த்ருப்தியுடன் ஏற்றுக்கொள்வான்; மேலும் அவனை ஆராதிப்பது அரிய செயல் அன்று” என்று சொல்லி, இவ்வுலகில் அறிவற்ற மக்களுக்கு பிறவி முதலியவற்றை விலக்கியருளினார்.

ஏழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானிடத்தில் சரணடையும் இனிமையைக் கொண்டாடிச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பிறவி அற்று நீள் விசும்பில் பேரின்பம் உய்க்கும்
திறம் அளிக்கும் சீலத் திருமால் அறவினியன்
பற்றுமவர்க்கென்று பகர் மாறன் பாதமே
உற்ற துணை என்று உள்ளமே! ஓடு

நெஞ்சே! “ச்ரிய:பதியான எம்பெருமான் தன்னிடம் சரணடைபவர்களை பிறவித்துயரில் இருந்து விடுவிக்கிறான்; மேலும் அவர்களுக்குப் பரமபதத்தில் உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அளிக்கும் தன்மையுடன் இருக்கிறான்; அப்படி அவனிடம் சரணடைபவர்களுக்கு அவனே மிகவும் இனிமையானவன்” என்று அருளிச்செய்த ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே சிறந்த துணையாகக் கருதி, அவரிடம் விரைந்து சென்று சரணடைவாயாக.

எட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், நேர்மையுள்ளவர்களிடமும் நேர்மையற்றவர்களிடமும் எம்பெருமான் நேர்மையாகப் பழகுகிறான் என்று சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஓடு மனம் செய்கை உரை ஒன்றி நில்லாதாருடனே
கூடி நெடுமால் அடிமை கொள்ளும் நிலை  – நாடறிய
ஓர்ந்தவன் தன் செம்மை உரை செய்த மாறன் என
ஏய்ந்து நிற்கும் வாழ்வாம் இவை

நேர்மை இல்லாதவர்களை, அதாவது தங்கள் நிலையில்லாத மனம், உடம்பு மற்றும் வாக்கு ஆகிய கரணங்கள் ஒருமித்து இல்லாமல் இருப்பவர்களை, ஏற்றுக் கொள்வதாகிய ஸர்வேச்வரனின் குணத்தைப் பேசி எல்லோரும் உணரும்படி அருளிய ஆழ்வாரை அனுஸந்திப்பவர்களிடம் தங்கள் ஸ்வரூபத்துக்குச் சேர்ந்த (கைங்கர்யச்) செல்வம் நிலைத்து நிற்கும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் பொறுக்கப் பொறுக்க ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும் குணத்தைச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

இவை அறிந்தோர் தம் அளவில் ஈசன் உவந்தாற்ற
அவயங்கள் தோறும் அணையும் – சுவை அதனைப்
பெற்று ஆர்வத்தால் மாறன் பேசின சொல் பேச மால்
பொற்றாள் நம் சென்னி பொரும்

ஸர்வேச்வரன் தன்னுடைய (சென்ற பதிகத்தில் வெளியிடப்பட்ட) நேர்மை போன்ற குணங்களை உணர்ந்தவர்களுடன் படிப்படியாக, அவர்களின் ஒவ்வொரு அவயவத்துடனும் ஆனந்தமாகக் கூடும் இன்பத்தைப் பெற்று அனுபவித்த ஆழ்வார், அதை மிகுந்த ஆனந்தத்துடன் அருளிச் செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார்களின் ஸ்ரீஸூக்திகளைச் சொல்லவே, ஸர்வேச்வரனின் திருவடிகள் நம் தலையில் வந்து சேரும்.

பத்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தன் எல்லா அவயங்களுடனும் கூடியதற்குத் தன்னிடத்தில் எந்தக் காரணமும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, த்ருப்தியுடன் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையைச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பொரும் ஆழி சங்குடையோன்  பூதலத்தே வந்து
தருமாறோர் ஏதுவறத்தன்னை திரமாகப்
பார்த்துரை செய் மாறன் பதம் பணிக என் சென்னி
வாழ்த்திடுக என்னுடைய வாய்

திருவாழியையும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்தையும் தன் திருக்கைகளில் கொண்டிருக்கும் எம்பெருமான், இவ்வுலகில் எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் தன் நிர்ஹேதுக க்ருபையாலே அவதரித்து, தன்னை மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் தன்மயை நன்றாக அனுபவித்த ஆழ்வார், அதை அருளிச்செய்தார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளில் என் தலை வணங்கட்டும்; என்னுடைய வாய் அவருக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யட்டும்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-1-10-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 1 – 10

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< thaniyans

paramapadhanathan

First pAsuram. (uyarvE paran padi…) Here, mAmunigaL is explaining that the meaning of this AzhwAr‘s divine words, i.e. this first decad of thiruvAimozhi, which reveals emperumAn‘s supremacy and which instructs “fall at the divine feet of the supreme lord and be uplifted”, will lead to mOksham (liberation) for chEthanas.

uyarvE paran padiyai uLLadhellAm thAn kaNdu
uyar vEdha nEr koNduraiththu – mayarvEdhum
vArAmal mAnidarai vAzhvikkum mARan sol
vErAgavE viLaiyum vIdu

Visualising the complete nature of the supreme lord who is having greatness, nammAzhwAr mercifully spoke in the style of Sruthi which is the top most pramANam; nammAzhwAr’s divine words will ensure that humans will not even acquire a tinge of ignorance to have them uplifted and will lead them to mOksham.

Second pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is enjoying AzhwAr‘s words of instructions to samsAris, requesting them to be reformed and remain as a companion like his own divine heart, and mercifully speaking about it.

vIdu seydhu maRRevaiyum mikka pugazh nAraNan thAL
nAdu nalaththAl adaiya nanguraikkum – nIdu pugazh
vaN kurugUr mARan indha mAnilaththOr thAm vAzhap
paNbudanE pAdi aruL paththu

These ten pAsurams which were mercifully sung with compassion by the greatly glorious nammAzhwAr, the leader of rich thirukkurugUr, to uplift the residents of this vast earth, will instruct well the residents of the world to give up everything else and to desirously reach the divine feet of SrIman nArAyaNa who is having great glory.

Third pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following the divine words [of AzhwAr] which instructed bhagavAn‘s saulabhyam (easy approachability) and mercifully explaining the same.

paththudaiyOrkkenRum paran eLiyanAm piRappAl
muththi tharum mAnilaththIr mUNdavanpAl – paththi seyyum
enRuraiththa mARan thanin sollAl pOm nedugach
chenRa piRappAm anjiRai

By the practice of AzhwAr’s sweet thiruvAimozhi as he mercifully said “sarvESvaran is easily approachable for his devotees always; he will mercifully grant mOksham through his incarnations; oh residents of vast earth! engage in devotion with matured love towards him”, this bondage of birth which has followed us for long, will leave.

Fourth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr‘s pAsurams of requesting birds to go as messengers to emperumAn to inform him about his aparAdha sahathvam (tolerating the offenses) and mercifully explaining it.

anjiRaiya putkaL thamai AzhiyAnukku nIr
en seyalaich chollum ena irandhu – vinja
nalangiyadhum mARaningE nAyaganaith thEdi
malangiyadhum paththi vaLam

AzhwAr looked at the birds with beautiful wings, and prayed “you go and inform my state to sarvESvaran who is having chakrAyudham”, greatly losing wellness, searched in this world for emperumAn who is the lord and became bewildered; this is the greatness of his bhakthi.

Fifth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr‘s pAsurams which speak about emperumAn‘s sauSeelyam (simplicity) which facilitates everyone to take shelter of him and is mercifully explaining it.

vaLamikka mAl perumai man uyirin thaNmai
uLAmuRRangUduruva Orndhu – thaLarvuRRu
neenga ninai mARanai mAl needilagu seelaththAl
pAngudanE sErththAn parindhu

AzhwAr realised the abundantly wealthy emperumAn‘s greatness and AthmA‘s lowliness, in his heart and deeply analysed it in that state, became weak and thought to leave emperumAn; sarvESvaran, with his greatly shining Seela guNam, happily embraced AzhwAr with in a friendly manner.

Sixth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams saying emperumAn is not difficult to approach and worship and is mercifully explaining it.

parivadhil Isan padiyaip paNbudanE pEsi
ariyan alan ArAdhanaikkenRu – urimaiyudan
Odhi aruL mARan ozhiviththAn ivvulagil
pEdhaiyargaL thangaL piRappu

AzhwAr who mercifully spoke with close friendship, explained the nature of sarvESvaran who is opposite of all defects, saying “sarvESvaran, being complete by nature, is satisfied with whatever is offered to him, and is not difficult to perform thiruvArAdhanam” and mercifully eliminated the birth [old-age, disease and death] for the ignorant people in this world.

Seventh pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of glorifying the enjoyability of surrendering unto emperumAn and is mercifully explaining it.

piRavi aRRu nIL visumbil pEr inbam uykkum
thiRam aLikkum seelath thirumAl – aRaviniyan
paRRumavarkkenRu pagarmARan pAdhamE
uRRa thuNai enRu uLamE Odu

Oh heart! Considering that the divine feet of AzhwAr who mercifully spoke “Sriya:pathi who relieves those who surrender unto him from having to take birth and has the quality to grant the way to enjoy supreme bliss in paramapadham, is most enjoyable for them”, as the only apt companion, quickly go and surrender [unto him].

Eighth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s divine pAsurams which highlight emperumAn‘s honesty where he treats honest and dishonest people equally and is mercifully explaining it.

Odu manam seygai urai onRi nillAdhArudanE
kUdi nedumAl adimai koLLunilai – nAdaRiya
Orndhavan than semmai urai seydha mARan ena
Eyndhu niRkum vAzhvAm ivai

As one thinks about AzhwAr who analysed sarvESvaran’s quality of accepting those dishonest persons who cannot have their wavering heart, body and speech in harmony and mercifully spoke about emperumAn‘s honesty to make the people to be well aware, wealth which fits the self naturally will remain well, forever.

Ninth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting emperumAn‘s quality of granting joy in a step by step manner and is mercifully explaining it.

ivai aRindhOr tham aLavil Isan uvandhARRa
avayangaL thORum aNaiyum suvai adhanaip
peRRArvaththAl mARan pEsina sol pEsa, mAl
poRRAL nam senni porum

As we speak the divine words which were mercifully, blissfully spoken by AzhwAr after acquiring the taste of sarvESvaran joyfully uniting, step by step with all limbs of those who have understood his qualities such as Arjava (honesty) which were revealed in previous decad, sarvESvaran’s divine feet will unite with our head.

Tenth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of feeling satisfied after seeing no specific reason and thinking “emperumAn‘s uniting with all limbs is nirhEthuka (causeless)” and is mercifully explaining it.

porum Azhi sangudaiyOn pUdhalaththE vandhu
tharumAROrEdhuvaRaththannai – thiramAgap
pArththurai sey mARan padham paNiga en senni
vAzhththiduga ennudaiya vAy

AzhwAr firmly visualised and mercifully spoke the way emperumAn who is having SrI SudharSana chakra and SrI pAnchajanya in his hand, incarnates on this earth without any reason and gives himself; let my head bow down at such AzhwAr’s divine feet; let my mouth perform mangaLASAsanam for him.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 16 – 20 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< 6 ರಿಂದ 15 ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

ಹದಿನಾರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-
ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಗೆಳತಿಯರು ತಮ್ಮನ್ನು ಗುಡಿಯ ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾಯಕನಾಯ್ ನಿನ್ರ ನಂದಗೋಪನುಡೈಯ
ಕೋಯಿಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ, ಕೊಡಿತ್ತೋನ್ರುಮ್ ತೋರಣ
ವಾಶಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ, ಮಣಿಕ್ಕದವಮ್ ತಾಳ್‌ತಿಱವಾಯ್
ಆಯರ್ ಶಿಱುಮಿಯರೋಮುಕ್ಕು, ಅಱೈಪಱೈ
ಮಾಯನ್ ಮಣಿವಣ್ಣನ್ ನೆನ್ನೆಲೇವಾಯ್ ನೇರ್ನ್ದಾನ್,
ತೂಯೋಮಾಯ್ ವನ್ದೋಮ್ ತುಯಿಲೆೞಪ್ಪಾಡುವಾನ್
ವಾಯಾಲ್ ಮುನ್ನಮುನ್ನಮ್ ಮಾಟ್ರಾದೇ ಅಮ್ಮಾ, ನೀ
ನೇಯ ನಿಲೈಕ್ಕದವಮ್ ನಿಕ್ಕೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಇಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ನಂದಗೋಪರ ತಿರುಮಾಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಾವಲು ಕಾಯುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.
[ ಈ ಕಾವಲುಗಾರನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾವಲುಗಾರರ ನಾಯಕನನ್ನು ಆಚಾರ್‍ಯರಿಗೇ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೃಷ್ಣನು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹವನ ತಿರುವಡಿಗಳನ್ನೇ ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಆಚಾರ್‍ಯರ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಆಚಾರ್ಯರ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ರತ್ನ ‘ಭಗವದ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್‍ಯರು’ . ಇವರೇ ಕಾವಲು ಕಾಯುವ ನಾಯಕ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ]
ಆಣ್ಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಾದ್ದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಬರಬಾರದೆಂದು ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಗುಡಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವನೇ (ಕೋಯಿಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ – ಅವರ ವೃತ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಸಂಭೋದನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ), ತಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
[ಇಲ್ಲಿ ಗುಡಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನೆಂದರೆ ಭಗವದ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗುಡಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಪಾಂಚರಾತ್ರ ಆಗಮವನ್ನಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಿದರು. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ಗುಡಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು. ]
ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ‘ಏಕೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಬೇಕು? ನೀವು ಒಳಗೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರ?’ ಎಂದು ಕಾವಲುಗಾರನು ಕೇಳಿದಾಗ , ಅವರು ‘ ಕೃಷ್ಣನು ನಮಗೆ ಪಱೈ ಎಂಬ ಡೋಲನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಎಬ್ಬಿಸಲು ‘ತಿರುಪ್ಪಳ್ಳಿಯೆೞುಚ್ಚಿ’ ಯನ್ನು ಹಾಡಲು ನಾವು ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
[‘ತೋರಣ ವಾಶಲ್ ಕಾಪ್ಪಾನೇ’ – ಎಂದರೆ ಉಡೈಯವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದ ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಕಾದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಯಾವಾಗ ಆಚಾರ್‍ಯರ ಮೂಲಕ ‘ಶರಣಾಗತಿ’ ಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೋ ಆಗ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ನಾವು ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದ ಒಳಗೆ ಬರಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ]
ನಂದಗೋಪರು ತಮ್ಮ ತಿರುಮಾಳಿಗೆಯು ಅಲ್ಲಿನ ಮತ್ತಿತರ ಮನೆಗಳಂತೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅವರ ಮನೆಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗುರುತಿಸಲು ಧ್ವಜವನ್ನೂ, ತೋರಣವನ್ನೂ ಹೊಸಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಪುಟ್ಟಮಕ್ಕಳು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಮೇಯ ಬರಬಾರದೆಂದು.
ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಗೆಳತಿಯರು ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿದ್ದ ಕದವನ್ನು ತೆರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಾದರೂ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಋಣಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಡಬೇಡಿ ಎಂದು ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.


ಹದಿನೇಳನೇ ಪಾಸುರಮ್:-


ಅಮ್ಬರಮೇ ತಣ್ಣೀರೇ ಶೋಱೇ ಅಱಮ್ಶೆಯ್ಯುಮ್
ಎಮ್ಬೆರುಮಾನ್ ನಂದಗೋಪಾಲಾ ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್
ಕೊಮ್ಬನಾರ್ಕ್ಕೆಲ್ಲಾಮ್ ಕೊೞುನ್ದೇ ಕುಲವಿಳಕ್ಕೇ
ಎಮ್ಬೆರುಮಾಟ್ಟಿ ಅಶೋದಾಯ್ ಅಱಿವುಱಾಯ್
ಅಮ್ಬರ ಮೂಡಱುತ್ತು ಓಙ್ಗಿ ಉಲಹಳನ್ದ
ಉಮ್ಬರ್ ಕೋಮಾನೇ ಉಱಙ್ಗಾದು ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್
ಶೆಮ್ಬೊರ್ ಕೞಡಿಚ್ಚೆಲ್ವಾ ಬಲದೇವಾ
ಉಮ್ಬಿಯುಮ್ ನೀಯುಮ್ ಉಱಙ್ಗೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ನಂದಗೋಪರು (ಕೃಷ್ಣನ ತಂದೆ) ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ನೀರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಎದ್ದೇಳಿ. ಗೋಪಿಕೆಯರಿಗೇ ನಾಯಕಿಯಾದ , ತೆಳುವಾದ ಮೈಕಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಾಯಿಯಾದ ಯಶೋದೆಮಾತೆಯೇ ಎದ್ದೇಳಿ. ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೇಧಿಸಿ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದಲೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳೆದ , ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ರಾಜನಾದ ಕೃಷ್ಣನೇ, ನೀವು ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಏಳಿರಿ. ವಿಜಯದ ಪ್ರತೀಕವಾದ ಚಿನ್ನದ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಲರಾಮರೇ, ನೀವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಇಬ್ಬರೂ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯವಾದ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತಾನು ಕಣ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಲೋಚಿಸಿ, ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಕಣ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವುದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಳು.
ಈ ಮೂರು ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ (ಹದಿನೆಂಟು , ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ) ಆಣ್ಡಾಳ್ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ, ವೈಭವವನ್ನೂ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾಳೆ. ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಇರುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ನಪ್ಪಿನ್ನೈಗೆ ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಇರುವ ಅಮಿತವಾದ ಆನಂದ, ಅವಳ ಯೌವನ , ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ದಿವ್ಯಾಕೃತಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರೇಯಸಿಯಾಗಿರುವುದು, ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಅವಳ ಪಾತ್ರ ( ಚೇತನಾತ್ಮಗಳಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವಂತೆ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ).
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರು ಹೇಳಿರುವ ಹಾಗೆ , ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮರೆಯುವುದು , ಶೂರ್ಪಣಖಳ ಹಾಗೆ. ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಮರೆಯುವುದು, ರಾವಣನ ಹಾಗೆ, ಅವರಿಗೂ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಆಂಡಾಳ್ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಆಂಡಾಳ್ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನ ( ಪುರುಷಕಾರ ) ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪಾಸುರವು ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪಾಸುರವಾಗಿದೆ.


ಉನ್ದು ಮದ ಕಳಿಟ್ರನ್ ಓಡಾದ ತೋಳ್ ವಲಿಯನ್
ನಂದಗೋಪಾಲನ್ ಮರುಮಗಳೇ ನಪ್ಪಿನ್ನಾಯ್
ಕನ್ದಮ್ ಕಮೞುಮ್ ಕುೞಲೀ ಕಡೈ ತಿಱವಾಯ್
ವನ್ದು ಎಙ್ಗುಮ್ ಕೋೞಿ ಅೞೈತ್ತನ ಕಾಣ್, ಮಾದವಿ
ಪ್ಪಂದಲ್ ಮೇಲ್ ಪಲ್‌ಕಾಲ್ ಕುಯಿಲಿನಙ್ಗಣ್ ಕೂವಿನಕಾಣ್
ಪನ್ದಾರ್ ವಿರಲಿ ಉನ್ ಮೈತ್ತುನನ್ ಪೇರ್‌ಪಾಡ
ಚ್ಚೆನ್ದಾಮರೈ ಕ್ಕೈಯಾಲ್ ಶೀರಾರ್ ವೞೈಯೊಲಿಪ್ಪ
ವನ್ದು ತಿಱವಾಯ್ ಮಗಿೞ್‌ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಆನೆಯಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿರುವ ,ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸದೆ , ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಇರುವ, ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀ ನಂದಗೋಪರಿಗೇ ಸೊಸೆಯಾಗಿರುವ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೇ, ನೀನು ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೆರಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ. ಎದ್ದು ಬಂದು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆ. ಬಳ್ಳಿಗಳಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿದ್ದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಹಳ ಸಮಯದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಲಿವೆ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಯಜಮಾನರಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಹಾಡಲು ಕಾದಿದ್ದೇವೆ. ಹೂವಿನ ಚೆಂಡಾಟದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಸೋಲಿಸುವ ನಪ್ಪಿನ್ನೈಯೇ, ನಿನ್ನ ತಾವರೆಯಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕೈಗಳಿಂದ , ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಳೆಗಳು ಝಲ್‌ಝಲ್ ಎಂದು ಸದ್ದುಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ( ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು) ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಕುತ್ತುವಿಳಕ್ಕೆರಿಯ ಕೋಟ್ಟುಕ್ಕಾಲ್ ಕಟ್ಟಿಲ್ಮೇಲ್
ಮೆತ್ತೆನ್ರ ಪಞ್ಜಶಯತ್ತಿನ್ ಮೇಲೇಱಿ
ಕೊತ್ತಲರ್ ಪೂಙ್ಗುೞಲ್ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಕೊಙ್ಗೈಮೇಲ್
ವೈತ್ತುಕ್ಕಿಡನ್ದ ಮಲರ್‌ಮಾರ್ಬಾ ವಾಯ್‌ತಿಱವಾಯ್
ಮೈತ್ತಡಙ್ಗಣ್ಣಿನಾಯ್ ನೀಯುನ್ ಮಣಾಳನೈ
ಎತ್ತನೈಪೋದುಮ್ ತುಯಿಲೆೞ ವೊಟ್ಟಾಯ್‌ಕಾಣ್
ಎತ್ತನೈಯೇಲುಮ್ ಪಿರಿವಾಟ್ರಕಿಲ್ಲಾಯಾಲ್
ತತ್ತುವ ಮನ್‌ಱು ತಹವೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಎಂಬೆರುಮಾನರಾದ ಕೃಷ್ಣರು ವಿಶಾಲವಾದ ಹೂವಿನಂತಹ ಎದೆಯನ್ನು ದಿವ್ಯವಾದ ನಪ್ಪಿನ್ನೈಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆನೆಯ ದಂತದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲುಗಳ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೆ.
[ಸ್ವಾಪದೇಶಮ್ :- ಕಾಡು ಆನೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ‘ನಾನು – ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಅಹಂ ಅನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು :-
ಶೇಷತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್ :- ನಾವು ಮಾತ್ರ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಭಕ್ತರು ಎಂಬುದು.
ಜ್ಞಾತೃತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್ :- ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂಬುದು.
ಕರ್ತೃತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್:- ನಾವು ಮಾತ್ರ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತರು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯರು ಎಂಬುದು.
ಭೋಕ್‌ತೃತ್ವೇ ಕರ್ತೃತ್ವಮ್:- ನಾವು ನಮ್ಮ ಆನಂದಕ್ಕೊಸ್ಕರ ಮಾತ್ರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು.]
ಆ ಮಂಚದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪವೊಂದು ಬೆಳಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಮಾತನಾಡಿ. ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿರುವವಳೇ , ತನ್ನ ಹೆರಳುಗಳಿಗೆ ಸುಗಂಧಿತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕೂಡಾ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕೂಡಾ ಅವನಿಂದ ನೀನು ಅಗಲಿ ಇರಲಾರೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡದೇ ಇರುವುದು , ನಿನ್ನ ಸಹಜ ಪ್ರಕೃತಿಯಾದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತದ್‌ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
[ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಭಕ್ತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಭಗವಂತನ ಜೊತೆ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಕೂಡಿಸುವುದು , ಅವಳ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪ, ಸ್ವಭಾವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಬೇಡುವುದಾದರೆ ತಾಯಾರ್ ಮೂಲಕವಾಗಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳಿ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ]

ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸಿ , ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆ ಕೂಡಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾನುಭಾವವಾಗುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಮುಪ್ಪತ್ತುಮೂವರ್ ಅಮರರ್ಕು ಮುನ್‌ಶೆನ್ರು
ಕಪ್ಪಮ್ ತವಿರ್ಕುಮ್ ಕಲಿಯೇ ತುಯಿಲೆೞಾಯ್
ಶೆಪ್ಪಮುಡೈಯಾಯ್ ತಿಱಲುಡೈಯಾಯ್, ಶೆತ್ತಾರ್ಕು
ವೆಪ್ಪಮ್ ಕೊಡುಕ್ಕುಮ್ ವಿಮಲಾ ತುಯಿಲೆಳಾಯ್
ಶೆಪ್ಪೆನ್ನ ಮೆನ್ಮುಲೈ ಚ್ಚೆವ್ವಾಯ್ ಚ್ಚಿಱುಮರುಙ್ಗುಲ್
ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ನಙ್ಗಾಯ್ ತಿರುವೇ ತುಯಿಲೆಳಾಯ್
ಉಕ್ಕಮುಮ್ ತಟ್ಟೊಳಿಯುಮ್ ತನ್ದು ಉನ್‌ಮಣಾಳನೈ
ಇಪ್ಪೋದೇ ಎಮ್ಮೈನೀರಾಟ್ಟೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಮೂವತ್ತು ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬರಬಹುದಾದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನೇ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಲಿಯೇ, ಎದ್ದೇಳು. ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ , ತನ್ನ ವೈರಿಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಮಲನೇ ಏಳು, ಎದ್ದೇಳು. ಬಂಗಾರದ ಕೊಡದಂತೆ ಇರುವವಳೇ, ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ತುಟಿಗಳನ್ನು, ಮೃದುವಾದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವಳೇ, ಸಣ್ಣದಾದ ಸೊಂಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವಳೇ, ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೇ ಸಮವಾಗಿರುವ ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೇ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದೇಳು. ನಿನ್ನ ಗಂಡನಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪಂಖವನ್ನೂ, ಕನ್ನಡಿಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಎಬ್ಬಿಸು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೇ ‘ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ’ ಮಿಂದು ಜಳಕವಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-16-20-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org









திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – தனியன்கள்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

தனியன் 1

அல்லும் பகலும் அனுபவிப்பார் தங்களுக்குச்
சொல்லும் பொருளும் தொகுத்துரைத்தான் –நல்ல
மணவாளமாமுனிவன் மாறன் மறைக்குத்
தணவா நூற்றந்தாதி தான்

எளிய விளக்கவுரை

இரவும் பகலும், இனிய சொற்களையும் அவற்றின் பொருள்களையும் அறிய விரும்புபவர்களுக்காக, மணவாள மாமுனிகள் கருணையுடன் தமிழ் வேதமான திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை, இச்சிறந்த ப்ரபந்தத்தில் நூறு பாசுரங்களாக அந்தாதி க்ரமத்தில் அருளியுள்ளார்.

தனியன் 2

மன்னுபுகழ்சேர் மணவாள மாமுனிவன்
தன் அருளால் உட்பொருள்கள் தன்னுடனே சொன்ன
திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதியாம் தேனை
ஒருவாதருந்து நெஞ்சே! உற்று

எளிய விளக்கவுரை

நெஞ்சே! நித்யமான புகழை உடைய மணவாள மாமுனிகளால் திருவாய்மொழியின் ஆழ்ந்த அர்த்தங்களை வெளியிடுவதற்காகக் கருணையுடன் அருளப்பட்ட திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி என்கிற தேனைத் தொடர்ந்து பருகுவாயாக.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-thaniyans-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org