Monthly Archives: July 2016

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 10 – స్వయమానముఖాంభోజం

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

శ్లోకం 10

స్వయమానముఖాంభోజం ద్వమానదృగంచలం!

మయి ప్రసాద ప్రవణం మధురోదారభాషణం!!

ప్రతి పదార్థము:

స్వయమానముఖాంభోజం = ఎల్లప్పుడు వికసించిన తామర వంటి చిరునవ్వుతో విలసిల్లే వారు

ద్వమానదృగంచలం = కరుణ పొంగు కన్నులు గల వారు

మయి = ఇంత కాలము వారికి ముఖము చాటేసిన దాసుడిపై

ప్రసాద ప్రవణం = కృపచూప చూపుటలో సిద్దహస్తులు

మధురోదారభాషణం = మధురమైన ఉదార భాషణము చేయ గల వారు

భావము:

అధరములో నిలిచిన మందహాసముతోను, కృపను వర్షించు కడగంటి చూపుతోను, వాటికి తగ్గ అమృత వాక్కులతోను ఒప్పుతున్న మామునుల స్వరూపము…వారు తమపై కురిపించు అనుగ్రహమును ఈ శ్లోకములో వర్ణించారు. మామునులు సదా ద్వయార్థమును ఉపదేశించుట వలన తమకు మోక్షలాభము తప్పక సిద్దిస్తుందని,తమ కోరిక నెరవేరుతున్నదని,  మందహాసమును వెలయించు చున్నారని భావము.

అంతే కాక ఈ మందహాసమును, పైన పేర్కొన్న మధురమైన ఉదార భాషణమునకు కూడా పూర్వాంగముగా చెప్పవచ్చును. సంతోషమును మందహాసముతో ప్రకటించాక కదా మధుర భాషణము చేస్తారు. దయతో ఇతరుల ధుఃఖమునకు కరుగుట, ‘మనము ద్వాయార్థము తెలుసుకోవటము వలన పొందే సంతోషము ఇంకా వీరికి లభించలేదే ,అయ్యో వీరింకా ఈ సంసారములో పడి కొట్టుకుంటున్నారు కదా!’ లోకుల ధుఃఖమును చూసి మామునులు విచారిస్తున్నారు. ఇదీకాక,దయతో ,సంతోషముతో కదా అచార్యులు శిష్యులతో మధుర సంభాషణము చేసేది.. ఈ దయ, సంతోషము ముఖ్యమైన గుణములు కదా! ‘సత్యం శుద్ది, దయ, మనసు సంచలించకుండుట, ఓర్పు,సంతోషము అనే సుగుణాలే అందరూ చేపట్టవలసిన లక్షణములు అని భరద్వాజ పరిశిష్ట వచనము ఇక్కడ గుర్తు చేసుకోవాలి..’మయి ప్రసాద ప్రవణం ‘ అన్న ప్రయోగానికి …దాసుడిపై కృప చూపుటలో శ్రద్ద గల వారని చెపుతున్నారు.అర్థాత్ దాసుడు గతములో వారి పట్ల విముఖుడైనప్పటికీ ,ఆ మనః క్లేశమును తొలగించి ,తేట పరచి,కృపను చూపుతున్నారని అర్థము. మాట మధురముగా, అర్థగాంభీర్యముతోను ఉండవలెను అని మేదాది, అర్థగాంభీర్యముతో ఉండవలెనని శాండిల్యుడు పేర్కొన్న విషయము ఇక్కడ గ్రహించ తగినది. ఇక్కడ అర్థగాంభీర్యము అంటే ద్వయార్థ సంబంధమని అర్థము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-10/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 9 – మంత్ర

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

శ్లోకం 9

మంత్ర రత్న అనుసంధాన సంతత స్పురితాధరం!

తదర్థ తత్వ నిధన్యాన సన్నంద పులకోద్రమం!!

 

 ప్రతి పదార్థము:

మంత్ర రత్న అనుసంధాన సంతత స్పురితాధరం—– మంత్ర రత్నమనబడే ద్వయ మంత్రమును నిరంతరము అనుసంధానము చేస్తూ వుండటము వలన మెల్లగా కదులుతున్న పెదవులు గల వారు….

తదర్థ తత్వ నిధన్యాన సన్నంద పులకోద్రమం—–ఆ  ద్వయ మంత్రములోని అర్థమును స్మరిస్తూ వుండటము చేత పులకించి పోయిన శరీరము…….

భావము:

ఈ శ్లోకములో అధర సౌందర్యమును చెపుతున్నారు. “శ్రీమన్నరాయాణ చరణౌ శరణం ప్రపద్యే శ్రీమతే నారాయణయ నమఃఅ ” అన్నది ద్వయ మంత్రము. అష్టాషరి కంటే ఉన్నతమైనదవుట చేత ఈ మంత్రమును మంత్ర రత్నమని ప్రసిధ్ధి చెందింది.  గుహ్యములలో(రహస్యములు)  పరమ గుహ్యము ఈ మంత్రము. సంసార సాగరమును దాటించేది. సమస్త పాపములను పోగొట్టగలది. అష్టాక్షరి మంత్రములోని అనుమానాలన్నింటిని పోగొట్ట గలది. ఈ శరణాగతి మంత్రము సకల సంపదలను , సుఖములను ఇవ్వగలది  అని పరాశరులు నారదుడికి ఉపదేశించారు. అనుసంధానమంటే మెల్లగా తనకు మాత్రమే వినపడే టట్లు ఉచ్చరించి రక్షించటము అని శాస్త్రము చెపుతున్నది.

ద్వయమును అర్థానుసంధానము చేయకుండా కేవలము మూలమును మాత్రమే అనుసంధానము చేయటము ఉత్తమ అధికారి లక్షణము కాదు . మామునులు  అర్థానుసంధానము చేస్తున్నారని తెలుపుతున్నారు.   ద్వయము యొక్క అర్థము పిరాట్టి పురుషకారము. వాశ్చల్యాది గుణములు, ఆగుణములతో కూడిన సిధ్ధోపాయమైన  శ్రీమన్నారయణుని , ఆయన తిరుమేనిని,  శ్రీచరణములను శరణాగతి చేయుట.

నిధన్యాన—  నితరం ధన్యానం అంగా భావనాప్రకర్షమనబడే నిరంతర ధ్యానం దానినే ” తైల ధారావత్ ” అంటారు. దీని వలన భగవద్భక్తులకు ఆశ్చర్యము వలన, సంతౌషము వలన మేనిలో గుగుర్పాటు కలుగటము సహజము. మామునులకు ఆ  గుగుర్పాటు కలిగిందని ఈ శ్లోకములో చెపుతున్నారు. ద్వయమును, దాని అర్థమును  అనుసంధానము చేయటమే ప్రపత్తి.  ప్రపత్తి ఒక్క సారే చేయవలసి వుండటముచేత  ఒక సారి చేసిన తరవాత ఆపకుండా నిరంతరము అనుసంధానము చేస్తున్నారని అర్థము. అది సాధ్యమా అన్న శంక కలగ వచ్చు. మోక్షార్థియై ఒక్క సారి ప్రపత్తి  చేసినా, సత్కాలక్షేపము కోసము, భగవత్ గుణాలను అనుభవించి ఆనందించటము కోసము  నిరంతరము అనుసంధానము చేయటము జరుగుతుంది.

“తత్త్ర తత్వ నిత్యానం” అన్న్ పదానికి మరొక అర్థము కూడా చెపుతారు.

” విష్ణుః శేషీ తదీయః సుభగుణ నిలయో విగ్రః శ్రీశఠారిః శ్రీమన్రామానుజార్య పదకమలయుగం భాతి రమ్యం తధీయం !

తస్మిన్ రామానుజార్యే గురురితి చ పదం భాతి నాన్యత్ర తస్మాత్,శేషం శ్రీమత్ గురూనాం కుల మితమఖిలం తస్య నాధస్య శేషః!!

( విష్ణువు  శేషి  అర్థాత్ మనము చేయు కైకర్యములను స్వీకరించి సంతోషించే నాయకుడు. సుగుణాల రాశి అయిన ఆయన తిరుమేని శ్రీ శఠారి అనబడే నమ్మళ్వారులు. శ్రీ శఠారి  శ్రీపాదములుగా శ్రీమన్రామానుజాచార్యులు, గురుః అనే పదము శ్రీమన్రామానుజాచార్యుల విషయములో సంపూర్ణమై వెలుగుతున్నది. మరెవరి విషయములోను ఆ సంపూర్తి గోచరించదు. కావున వారి కంటే ముందు ఉన్న ఆచార్యులు, వెనక వున్న ఆచార్యులు వారికే శేషము అవుతున్నారు.) అని పెరియ వాచ్చన్ పిళ్ళై చెప్పియున్నారు.  భగవద్రామానుజులే ద్వయములోని శ్రీమన్నారయణ శరణౌ  అనే శరణ శబ్దార్థము. అదియే ” తత్త్ర తత్వం ”  అర్థాత్ శ్రీమన్నారయణుని చరణములు వారివి కావు. మరి ఎవరివంటే భగవద్రామానుజులవి ద్వయములోని అంతరార్థము. యతీంద్ర ప్రవణులైన (భగవద్రామానుజుల భక్తులు) మామునులకు భగవద్రామానుజులనే  శ్రీమన్నారయణుని చరణములను  నిరంతరము ధ్యానించుటే కర్తవ్యము కావున ఈ ద్వయమునకే ఉన్నతమైనదని ఎరుంబియప్పా అభిప్రాయము. ద్వయార్థ తత్వ ధ్యానము వలన గుగురుపాటు పొందిన తమరినే కన్నార్ప కుండ సేవించుటను, (12వ శ్లోకము) అనటము వలన విష్ణు తత్వ గ్రంధములో చెప్పిన విధముగా నిరంతరము భగవంతుడి గునణములనే స్మరిస్తూ ,వాటిచే ఆవేశించబడి,  దానివలన గుగురుపాటు పొంది ఆనంద పరవశములో కన్నీరు కార్చు భక్తుని ఈ భూమి మీద జన్మనెత్తిన వారు చూసి తరించాలి అని చెప్పినట్లుగా మామునులను ఆనంద పరవశముతో ఎరుంబియప్పా సేవించుకుంటున్నారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/03/purva-dhinacharya-9/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 8 – కాశ్మీర

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

8- వ శ్లోకము

కాశ్మీర కేసరస్తోమ కడారస్నిగ్దరోచిషా!

కౌసేయేన సమింధానం స్కంధ మూలావలంబిన !!

ప్రతిపదార్థము:

కాశ్మీర కేసరస్తోమ కడారస్నిగ్దరోచిషా—కుంకుమపూవుల రంగులో ప్రకాశిస్తున్న

స్కంధ మూలావలంబిన —- భుజముల మీద ధరించివున్న

కౌసేయేన —– పట్టు వస్త్రమును ధరించిన

సమింధానం——- గొప్పగా ప్రకాశిస్తున్న

భావము:

ఈ శ్లోకములో ఊర్ధ్వపుండ్రములను ధరించిన భుజములను దానిపై ఉన్న పట్టువస్త్రమును  వర్ణిస్తున్నారు. పట్టువస్త్రమును  ఉత్తరీయముగా ధరిచిన అందమును ఇక్కడ చెప్పుతున్నారు.  బ్రహ్మచారి,గృహస్తు, వానప్రస్తుడు. సన్యాసి అనే నాలుగు ఆశ్రమములలో బ్రాహ్మణులు  పట్టు వస్త్రమును ధరించుట విధాయకము. పరాశరులు, బ్రాహ్మణులు    యఙోపవీతమును,  ఊర్ధ్వపుండ్రమును, శిఖను,తామరతూడుల మాలను, పట్టు వస్త్రమును ధరించాలని చెప్పారు. ఈ ప్రకరణములో సన్యాసి ఉత్తరీయము ధరించరాధని చెప్పింది , అవైష్ణవులకు విధించబదినది. వైష్ణవ  సన్యాసులు  పట్టు వస్త్రమును ఉత్తరీయముగా ధరించటము  విధాయకము.  ఈ శ్లోకములో మామునులు వీధిలో నడచి వస్తున్న సందర్భములో చెప్పబడింది కాబట్టి భుజముల మీద  ఉత్తరీయమును ధరించటము దోషము కాదు. ప్రదక్షిణము చేయునపుడు, దాసొహములు సమర్పించునపుడు, దేవ పూజ చేయునప్పుడు,   హోమము చేయునపుడు, పరమాత్మను, ఆచార్యులను సేవించునపుడు భుజముల మీద  ఉత్తరీయమును ధరించటము దోషము అని శాండిల్యుడు నిర్ణయించి వున్నారు . పైగా వీరు ధరించి వున్న ఉత్తరీయము కాషాయ రంగులో వున్నది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/03/purva-dhinacharya-8/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 7 – అంభోజ

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

శ్లోకం 7

అంభోజ బీజ మాలాభిః అభిజాత భుజాంతరం!

ఊర్ధ్వ పుడ్రైః ఉపశ్లిష్టం ఉచిత స్థాన లక్షణైః!

ప్రతి పదార్థము:

అంభోజ బీజ మాలాభిః = తామర్ పూసలచే చేయబడ్డ మాలలతో

అభిజాత భుజాంతరం = అలంకరింప బడిన భుజములు, ఉన్నతమైన  హృదయ పీఠము గలవారు

ఉచిత స్థాన లక్షణైః = శాస్త్ర యుక్తమైన అవయవ సౌందర్యమును కలిగి యున్న

ఊర్ధ్వ పుండ్రైః = ఊర్ధ్వ  పుండ్రములతోను

ఉపశ్లిష్టం = అలరారుచున్న వారైన

 

భావము:

ఉన్నతమైన  హృదయ పీఠము , యఙ్ఞోపవీతమును, నాభిని మొదలగు వానిని వర్ణించిన తరవాత హృదయ పీఠమునలంకరించిన  తామర పూసలచే చేయబడ్డ మాలలతో అలరారుతున్న అందమును, ఊర్ధ్వ  పుండ్రముల శోభను వర్ణిస్తున్నారు. విష్ణు నామమును గాని, విష్ణు  భక్తుల నామమును గాని ధరించాలని భరధ్వాజమునులు చెప్పియున్నారు. అలాగే పరాశరులు  యఙ్ఞోపవీతమును, శిఖను, ఊర్ధ్వ  పుండ్రములనుతామర పూసల మాలలను, ధరించాలని , బ్రాహ్మణులు  పట్టు వస్త్రమును,యతులు కాషాయమును ధరించాలని చెప్పిన మాటలను మామునులు అనుసంధానము చేసినట్లు వర్ణించారు.  బ్రహ్మపురాణ వచనము ననుసరించి తామర మాలలు,తులసి మాలలు , పట్టుతో చేయబడిన వివిధ రంగుల పవిత్రములు ధరించారని  మాలాభిః అన్న బహు వచనము చేత అర్థమవుతున్నది.

శ్రీ పంచారాత్ర పరాశర సంహిత,బ్రాహ్మణులు  తిరుమణ్ కాప్పు ఎట్లు  ధరించ వలనో ఈ విధంగా చెప్పు చున్నది : ముక్కు చివరి లో ఒక అంగుళం రేఖ దిద్ది మరియు నుదిటి మధ్య భాగము నుంచి ఇరు వైపుల ఒకటిన్నర అంగుళము వదిలి ఒక అంగుళం రేఖ గీయ వలెను. తిరుమణ్ ముక్కు నుని నుండి మొదలు పెట్టి  నుదిటి పైన వరకు పెట్టుకోవలనేని పద్మ పురాణము సూచిస్తుంది. కను బొమ్మల మధ్య నుండి రేఖల మధ్య రెండు అంగుళములు  స్థలము వదిలి ఒక అంగుళము వెడల్పు తో  రెండు రేఖలు గీయ వలెను. విష్ణు క్షేత్ర లో నుండి మట్టి తీసుకొని , తిరుమంత్ర తో మంత్రించి , తిరుమణ్ కాప్పు ను ముఖము పై , శరీరము పై పన్నెండు చోట్ల ధరించాలి.ఎరుమ్బియప్ప తిరుమణ్ కాప్పు  అనగా శ్రీ చూర్ణం  కూడా సూచిస్తున్నారు.  శ్రీ దేవి కి అత్యంత ప్రియమైన పసుపు తో  శ్రీ చూర్ణమును చేసి తిరు మణ్ గుర్తుల మధ్య దరించ వలెను.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-7/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

 

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 6 – మృణాళ

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

శ్లోకం 6

మృణాళ తంతుసంతాన  సంస్థాన ధవళద్విషా!

శోభితం యఙ్ఞసూత్రేణ నాభి బింబ సనాబినా!

 ప్రతి పదార్థము:

మృణాళ తంతుసంతాన  సంస్థాన ధవళద్విషా! _ తామర తూడులోని పోగుల వంటి మేని ఛాయ గల విగ్రహమును

నాభి బింబ సనాభినా! _ గుండ్రని నాభి దేశముతోనూ

యఙ్ఞసూత్రేణ _  యఙ్ఞోపవీతము తోనూ

శోభితం  _  శోభించు చుండు

భావము:

ఎఱుంబిఅప్పా  ఈ శ్లోకములో హృదయ సీమనలంకరించిన యఙ్ఞోపవీతము   శోభను వర్ణించుచున్నారు. కొంగొత్త తెల్లని దారములతో  చక్కగా నిర్మింపబడిన  యఙ్ఞోపవీతమునే ధరించాలని చెప్పిన దత్తాత్రేయుని వాక్యమును ఇక్కడ స్మరించుకోవాలి.  సన్యాసులు ఎప్పుడు  యఙ్ఞోపవీతము, పళ్ళు, జలము పవిత్రము తెల్లగా ఉంచుకోవాలి. ఉపవీతం, బ్రహ్మ సూత్రం,సూత్రం, యఙ్ఞోపవీతం, యఙ్ఞసూత్రం ,దేవలక్ష్యం అనే పేర్లుగల దారముల సమూహమే యఙ్ఞోపవీతము అని మహాఋషులు చెపుతారు . “యఙ్ఞసూత్రేణ ” అనటము వలన యతులకు ఒక్క  యఙ్ఞోపవీతము,  బ్రహ్మచారులకు మౌంజిసహిత ఏక  యఙ్ఞోపవీతము, గృహస్తులకు, వానప్రస్తులకు ఉత్తరీయము కోసము ధరించే  యఙ్ఞోపవీతము ఒకటి  అదనముగా చేరుతుంది అని వ్యాసుల వారు, భరద్వాజులు తెలిపియున్నారు. ఇక్కడ వీరు సన్యాసి కావున ఏక  యఙ్ఞోపవీతమును ధరించారు. అది నాభి   దాకా ఉండి  శోభిల్లుతున్నదని చెపుతున్నారు.   యఙ్ఞోపవీతము నాభికి పైన ఉంటే ఆయుః క్షీణము ,   నాభికి కింద ఉంటే తపో క్షీణము అందువలన నాభి వరకు ఉండటము విశేషమని  ఋషి వాక్యము  అని చెపుతారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-6/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 5 – ఆంలాన

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

శ్లోకం 5

ఆంలాన కోమలాకారం ఆతామ్ర విమలాంభరం!

ఆపీన విపులోరస్కం ఆజానుభుజ భూషణం!!

ప్రతి పదార్థము:

ఆంలాన కొమలాకారమ్ – ముడుచుకోని పుష్పము వలె వారి దివ్య మంగళ విగ్రహం ఉన్నది

ఆతామ్ర విమలాంభరం_ పరిశుద్దమైన కాషాయ వస్త్రమును ధరించిన వారు

ఆపీన విపులోరస్కం _ ఉన్నతమైన వక్షస్థలము గల వారు

ఆజానుభుజ భూషణం_ ఆజాను బాహువులు కల వారు

భావము:

ఎఱుంబిఅప్పా శ్రీపాదముల అందమును అనుభవించిన తరవాత దేహ సౌందర్యమును, సన్యాసారమానికి తగ్గ కాషాయ వస్త్రము యొక్క అందమును అనుభవిస్తున్నారు.  ఆంలానః  _ ఇది అడవి చెట్టే అయినా మిగిలిన అడవి చెట్ల కంటే మృధువుగా వుంటుందట. కిందటి శ్లోకములో చూపిన విధముగా శ్రీపాదములే కాక తిరు మేని ఆసాంతము మృధువుగా వున్నదని చెప్పటం జరిగింది. వీరు సాక్షాత్తు అనంతావతారము కదా! సన్యాసులకుచితమైన కాషాయ వస్త్రమునకు ఆ రంగు కాషాయ రాళ్ళతో చేసిన నీటిలో ముంచటము వలన వచ్చింది.  కాషాయ వస్త్రము తెల్లని దేహ సౌదర్యమును ఇనుమడింప చేస్తున్నది.(పపాగ)  అది ఎలా వుందంటే పాలకడలిలో ఉన్న పగడపుచెట్టులాగా వున్నది. (ఆపీన విపులోరస్కం ) ఎగు భుజములు ఉత్తమ పురుష లక్షణము. (ఆజాను భూషణం) జానువుల దాకా అంటే మోకాళ్ళ దాకా ఉన్న చేతులు దేహ శోభను పెంచటమే కాక ఉత్తమ లక్షణము కూడా.  శిష్యుల చేతులు పట్టుకొని నడవడానికి అనువుగా వుంటుంది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-5/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 4 – పార్శ్వతః

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

శ్లోకం 4

పార్శ్వతః పాణిపద్మాభ్యాం పరిగృహ్య భవత్ప్రియై!

విన్యస్యంతం శనైరంగ్రీ మృదులౌ  మేధినీతలే!!

ప్రతి పదార్థము:

పార్శ్వతః = రెండువైపులా

భవత్ = తమరి

ప్రియై = ప్రీతి పాత్రులైన కొయిల్ అణ్ణన్ గారిని, వారి తమ్ములను

పాణిపద్మాభ్యాం = తామర పూల వంటి చేతులతో

పరిగృహ్య = బాగుగా పట్టుకొని

మృదులౌ = మృధువుగా

అంగ్రీ = పాదములను

మేధినీతలే = భూమి మీద

శనైః = మెల్ల మెల్లగా

విన్యస్యంతం = ఉంచి నడచు…..

భావము:

ఎరుంబియప్పా మామునులు తమ వద్దకు వచ్చు సౌందర్యమును ఈ శ్లోకములో వర్ణిస్తున్నారు. దీని వలన ఆచార్యులే శేషి అనే భావము, వారే ఉపాయమనే ధృఢ విశ్వాసము,ఆ ఉపాయము వలన లభించిన ఆచార్య కైంకర్యము ,ఈ మూడింటీకీ తగిన అనుష్ఠానము ఉండుట వలన  కొయిల్ అణ్ణనైన వరదనారాయణ గురువు,ఆయన తమ్ముడైన శ్రీనివాస గురువు మామునుల కృపకు పాత్రులైనారు. అందము చేత, పవిత్రత చేత మామునుల కన్నులు తామరలను పోలి వున్నాయి. పరిగృహ్య…మనసులో నిండిన ప్రేమతో మామునులు వారి చేతులను బాగుగా పట్టుకున్నారని భావము. అనగా తాను పెద్ద అనీ ,వారు చిన్న అనీ భేదభావము లేని సౌశీల్యము ప్రకటితమవుతున్నది.

రెండు చేతులతో శిష్యులను పట్టుకోవటము చేత త్రిదండమును పట్టుకోలేరు కదా! సన్యాసులు సర్వకాల సర్వావస్థలలో  త్రిదండమును  పట్టుకోవాలని శ్రీ పాంచరాత్ర తత్వసార సమహితలో ఈ విధముగా చెప్పబడింది. ‘ త్రిదండమని పేరుపడ్డ విష్ణు రూపమును  యతులు ఎప్పుడూ ధరించాలి.  శ్రీ విష్ణు సమహితలో ‘ యఙ్ఞోపవీతం,త్రిదండం,కమండలు జలపవిత్రం ,కౌపీనం…మొల త్రాడు ఆజీవనము ధరించాలని చెప్పబడింది.కాని ఙ్ఞాన పరిపుష్ఠి గల సన్యాసుల విషయములో ఎదో ఒక సందర్భములో చేతిలో త్రిదండము లేకపోవుట దోషము కాదు. ‘ ధ్యానము,మంచి ప్రవర్తన,ఙ్ఞానము మొదలైనవి ఎవరికై తే పూర్ణముగా గలదో  వారికి త్రిదండాదుల వలన కలుగు ప్రత్యేక ప్రయోజనము ఏదీలేదు అనే క్రతు వచనము గ్రహించ తగినది.కోవెలకు వెళ్ళినప్పుడు పరమాత్మకు సాష్ఠాంగ దండములు సమర్పించు సమయములో ‘ దండవత్ ప్రణామం  ‘ శరీరము మొత్తము నేలను తాకుట వలన ,చేత త్రిదండమును ధరించి సాష్ఠాంగ పడుట కష్ఠము. అందు చేత కోవెలకు వెళ్ళు  సమయములో త్రిదండము చేత ధరించకున్న దోషమేమీ లేదు. నమస్కరించునపుడు చేతిలో ఏ వస్తువును పట్టుకొని నమస్కరించ రాదు అన్న నియమమున్నందున త్రిదండమును పట్టుకొని నమస్కరించుట సాధ్యము కాదు. అందు వలన సన్యాసులు సర్వకాల సర్వాస్థలలో త్రిదండమును ధరించాలన్న నియమము కోవెలెకు వెళ్ళు సమయము తప్ప మిగిలిన కాలములో ఆచరించ దగినది.

(మేధినీతలే అంగ్రీ విన్యస్యంతం )మేధినీతలే  అనగా భూమి మీద అని అర్థము.పరమాత్మ మధుకైటబాదులను సంహరించు సమయములో వారి శరీరము నుండి మేధస్సు భూమిపై పడుట వలన భూమికి మేధినీ అన్న పేరు వచ్చింది. ఆ రోజు వారి మేధస్సు వలన అపవిత్రమైన భూమి ఈ రోజు మామునుల పాదసంబంధము చేత పవిత్రమైనది అని అంటున్నారు. నాదనై నరసింగనై నవిర్దేత్తు వార్గళిన్ ఉళక్కియ పాద దూళి పడుదలల్ ఇవ్వులగం భాగ్గియం శేయ్దదే ‘(పెరియళ్వార్ తిరుమొళి 4-46) భగవత్ భక్తుల పాద ధూళి పడుట ఈభువనము చేసిన పుణ్యమే అని పెరియాళ్వార్లు అన్నారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-4/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

 

thiruvAimozhi – 3.1.3 – paranjOdhi

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Third Centum >> First decad

Previous pAsuram

krishna-butter-thief

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the third pAsuram – when emperumAn asked AzhwAr “if you say that my glories cannot be explained by certain others, can you do it?” AzhwAr says “It is not possible for me too”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “your nature which is radiant from all aspects cannot be explained by me too”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Third pAsuram. When emperumAn says “Leave those worldly people who have not started approaching me; but can you, who are different from them, speak about my glories?” AzhwAr says “even I cannot speak about your glories”.

pAsuram

paranjOdhi nI paramAy nin igazhndhu pin maRROr
paranjOdhi inmaiyil padiyOvi nigazhginRa
paranjOdhi nin uLLE padar ulagam padaiththa – em
paranjOdhi gOvindhA! paNburaikka mAttEnE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

paramAy – being supreme
paranjOdhi – one who is having unlimited radiant form
nI – you;
nin – you
igazhndhu – except
pin maRRu – any other
Or paranjOdhi – a radiant entity who is supreme
inmaiyil – due to non-existence
padi Ovi – not having example
nigazhginRa – present
paranjOdhi – being glorified as “paranjyOthi”
nin uLLE – in your will
padar – vast
ulagam – world
padaiththa – created
em paranjOdhi – one who manifested to me the unsurpassed radiance of not being touched by the qualities of the created world
gOvindhA – Oh one who is having radiance of tending to cows which is even greater than your supremacy!
paNbu – your radiant nature that is due to your supreme unique forms, you having no example, your supreme nature of being the cause for this world and your unlimited simplicity
uraikka – to sing/glorify
mAttEn – I am incapable

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

You are the supreme one who is having unlimited radiant form; you are glorified as “paranjyOthi” due to non-existence of any other supreme radiant entity except you; you created this vast world by your will, still remain untouched by the qualities of the created world and manifested to me this aspect which is of unsurpassed radiance; oh one who is having radiance of tending to cows, which is even greater than your supremacy! I am incapable of singing/ glorifying your radiant nature that is due to your supreme unique forms, you having no example, your supreme nature of being the cause for this world and your unlimited simplicity.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • paranjOdhi nI paramAy – Being supreme – you are the supreme light. [The reason for paramAy – being supreme] When someone has a little bit of beauty and wealth, others will glorify saying “there is none more beautiful than you; there is none wealthier than you”; but in emperumAn‘s case it is so complete that there is no other entity which has such beauty, wealth etc – thus you are the supreme light in the true sense of supremacy as said in katOpanishath “thasya bhAsA sarvamidham vibhAthi” (Due to the radiance of that brahmam, all other radiant objects are shining).
  • nin … – In this world, even though one may have beauty and wealth as comparable or greater, still he may be glorified saying “is there any one equal or greater than you?” Unlike that, since there is no supreme radiance like you, you cannot be compared to any one else and none can be cited as example for you. You are such a supremely radiant person [who cannot be explained by any other example].
  • nin uLLE … – Though one may not even have full control over oneself, he may be glorified saying “you are the controller of all” Unlike that, it is your minute will that resulted in the creation of this vast world – you are my radiant lord. As said in “puthrasthE jAtha:” (you have given birth to a son), this radiance is acquired after creating this world [like the radiance acquired by a woman who gives birth to a child]. The initial “paranjOdhi” (supreme radiance) is the natural radiance of bhagavAn. Here, it is the radiance acquired due to being the cause.

Even if the radiance of his supremacy can be understood/comprehended,

  • gOvindhA – the radiance of your simplicity is beyond comprehension.
  • paNbu – your attributes. While I can experience it, I cannot explain it.
  • gOVindhA paNburaikka mAttEnE – As said in thiruviruththam 98 “nenjAl ninaipparidhAl veNNey UNennum Inach chol” (That he was insulted saying that he stole and ate butter, cannot be comprehended in the heart), if it cannot be comprehended in the heart, how can it be explained?

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

rAmAnusa nURRanthAdhi – 30

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous (kUttum vidhi enRu kUdum kolO)

Introduction (given by maNavALa mAmunigaL)

When those who heard amudhanAr’s prayer asked him, ‘Is that all you want? Now, getting paramapadham etc., are not required?’, he replies, “After emperumAnAr has gotten me as his servant and I have gotten his grace, what is there about the ever-joyful mOksham or the ever-sorrowful hell?”.

Introduction (given by piLLailOkam jIyar)

In the previous pAsuram he longed for the time when he would get the opportunity to be able to see and love the assembly of the noble ones who truly knew the auspicious qualities of emperumAnAr; those who saw this ask him, ‘Is that all you wish for, isn’t there anything more?’, he replies, ‘For the beings that are stuck in the sea of material world for ever, emperumAn is the svAmi (lord/master), and He is the one with wonderful acts and qualities, He is the rival – so divined emperumAnAr through SrIbhAshyam, and helps everyone without any trace of thought of getting something (back) – such emperumAnAr graced me as his servant. So after this, what is there if the ever-joyful place (SrIvaikuNtam) is attained, or innumerable sorrows are obtained – do I consider them as anything’ – thus amudhanAr shows his strength of attachment (to emperumAnAr).

inbam tharu peru veedu vandhu eydhilen eNNiRandha
thunbam tharu nirayam pala sUzhilen thollulagil
manpal uyirkatkiRai(ya)van mAyan ena mozhindha
anban anagan irAmAnusan ennaik kAththananE                  30

Listen

Word by word meaning (given by maNavALa mAmunigaL)

thol ulagil  – In this world that is ever continuing to exist (in cycles)
man – (manniya)with ever existing groups of
pal – innumerable
uyirkatu – AthmAs,
iRai(ya)van(their) Lord (SEshi)
mAyan enais the sarvESvaran who is wonderful due to his natural qualities –
mozhindha – – (emperumAnAr) explained (the aforementioned) through SrIbhAshyam
anban he who is compassionate,
and imparts knowledge through this, and –
anaganhe not having any connection with the sins caused by fame, wealth, etc. :-
iramAnusan – he is emperumAnAr;
ennai ANdanan  he graced me by making me his servant;

After that,

inbam tharu ever-joyful, and unlike having enjoyment of own AthmA
peru veedu  – liberation to the place that is most sought-after attainable goal (SrIvaikuNtam) –
vandhu eydhilen (I am) not concerned whether such place is attained;
eNNiRandha thunbam tharu(nor if), innumerable sets of sorrows
nirayam pala – of many places of hell
sUzhilencame and surrounded without allowing to escape – not concerned about that either;

That is. after emperumAnAr has gotten me to serve under his divine feet, I would not give importance to SrIvaikuNtam or hell – is the point.

vyAkyAnam

thol ulagil man pal uyirkatku – As said in ‘Evam samsrudhi chakrasthE brAmyamANE svakarmabhi:’ (~ like the rotating wheel, we are in continuing cycle due to karmas, etc.), – due to lack of true’ knowledge, presence of karma, vAsanA (impressions of earlier deeds), and ruchi (taste for repeating them), connection with matter (achith – non-sentient) – such many existing AthmAs who are innumerable (chith – sentient);  For them,

iRai(ya)van – As said in ‘yas sarvEshu bhUthEshu thishtan sarvEshAm bhUthAnamanthara:, yam sarva bhUthAn avindhathi, yassarvE bhUthASSareeram, yassarvEshAm bhUthAnamantharOyamayathi, na tha AthmA antharyAm amrutha:’ (~ He is being inside the AthmA of all the beings, governs everything, directs everything, all the AthmAs are his body – that brahmam is antharyAmi, and is referred as amrutham);  (Isvaran)

As said in ‘SarvEsmai dhEva balimAvahnthi (dhEvas who are directed by emperumAn), ‘bhIshAsmAth vAdha:bhavathE, bhIshOdhEdhi sUrya:, bhIshAsmAth agnischa indhraScha, mrthyurthAvathi panchama ithi’ (vAyu (wind) blows by being obedient to His commands, the sun rises by being obedient to His commands, agni (fire) burns by being obedient to His commands, indhra doing his duties, mruthyu (yama) doing his duties – He is brahmam (emperumAn)).

As said in ‘antharbahiScha thathsarvam vyApya nArAyANa sththitha:’ (being present everywhere inside (as antharyAmi (to direct everything), and outside (as who supports everything));

and as said in other such pramANams, emperumAn is the Lord of everything.

mAyan ena  – Came in the forms of thrivikrama, nrusimha,  etc., gave mOksham to jatAyu, built sEthu bridge, gave mOksham even to the trees, etc., that were in ayOdhyA, lifted gOvardhana mountain, etc., – such amazing acts of the sarvESvaran

mozhindha anban so said emperumAnAr about Him through SrIbhAshyam and gave it to the people of the world and preached to them about this – such emperumAnAr who has got love towards us.

anagan – In these speech and advice, if there was some interest in gaining fame, wealth, etc., it would have ended up effectless; unlike that, since he helped everyone as directed by his love, amudhanAr is calling him anagan.

irAmAnusan  – that is, emperumAnAr,

ennai – (got) me who does not have eligibility; me who had been against till now.

ANdananE – He by himself got me, and rules me. He made me subservient to devotees and saved me.

emperumAnAr_mElkoteanban anagan irAmAnusan  (melkOtE)

After getting the pinnacle of true goal (of serving the devotees) by emperumAnAr’s grace,

inbam tharu peru veedu vandhu eidhilen – As said in ‘ amruthasaishasEthu:’ , ‘rasOvaisa:, rasamhyEvAyam labhdhvAnandhee bhavathi’, (~ paramapadham is the nectar; it is a great likeable one that lets us enjoy emperumAn;  He makes us experience it) and, ‘nirasthAdhisayAhlAtha sukhagavaikalakshaNA’ (~it removes the unwanted, it is of great level, it gives great comfort, and joy at all times), and, ‘nalam antham illadhOr nAdu [thiruvAimozhi – 2.8.4](divine place of immeasurable joy), and ‘, andham il pEr inbam [thiruvAimozhi – 10.9.11]’ (endless extreme joy), that which is full of joy, unlike enjoyment of own AthmA which is limited, the great goal of mOksham (to SrIvaikuNam) (is of unlimited one, and sorrow would not come again -> inbam tharu)  – It does not matter even if such a place came and fell on me; am I considering it as happiness?

eNNiRandha thunbam –  Sorrows that cannot be fully enumerated/counted. As said in ‘yAmcha kinkara pAsAdhi grahaNam dhaNda thAdanam | yamasya dharSanancha ugram ugramArga vilOkanam || karambavAlu kAvahni yanthra SasthrAdhi bheeshaNai: | prathyEka narakEyAScha yAdhanAth vijadhussahA: | krakaSai:pAtyamAnAnAm mUshAyAnchAbhithahyathAm | kutArai kruthyamAnAnAm bhUmauchAbhi nikanyathAm || SUlairArOpyamANAnAm vyAgravakthrai: pravESyathAm | kruthraissambakshyamANAnAm dhvibhibhiScha upabhujyathAm|| kvAdhyathAm thailmadhyEcha klathyathAmkshArakruththamE | uchchAnnipAdhyamAnAnAm kshipyathAm kshEpayanthrakai: || narakEyAnithu:kAni pApa hEthUthbhavAnicha | prApyanthE nArakErviprathEshAm sankyA navidhyathE’ (hits with stick, seeing of yama, remembrance of the scary path to it, burns in a lighted fire, machines and harmful ones are used, based on the bad deeds they use appropriate ones (like pig/dog, etc.) to bite, cuts using axe, hangs one upside down on a trident (thrisUlam), shoves inside the mouth of a tiger for it to have a bite, drops upside down from above, and so on – there is no count of sorrows of hell, and there are several types of hell),  

–  such countless sorrows which cannot be even imagined by the mind.

tharu nirayam pala sUzhilen  – It does not matter even if all such sorrow-giving hells, without absence of any of them came and surrounded me. Am I thinking of such hells as sorrowful? saying so he (amudhanAr) is showing his staunchness (on subservience to emperumAnAr).

embAr too divined, ‘thruNeekrutha virinchAdhi nirankuSa vibhUthaya: | rAmAnuja padhAmbhOja samASrayaNasAlina:’  (~ for ones who have gotten to the divine feet of emperumAnAr,  even the sathyalOkam that is the abode of brahma is like a grass/straw (insignificant)).

From AzhwAr thirunagari SrI U.Ve. vidhwAn thirumalai nallAn chakravarththi rAmakrishNa iyengAr’s ‘amudha virundhu’:

vidu (leave) -> morphed to veedu -> mOksham (liberation).

peru veedu -> veedu might imply kaivalyam (liberation but enjoy one’s’ own AthmA only); so amudhanAr says ‘peru’ veedu to imply liberation to SrivaikuNtam.

Now, since ‘peru veedu’ is full of happiness, would it not be a useless presence of the adjective of it as ‘inbam tharu’ (gives happiness)?  No, it would not be useless;  ‘veedu’ only shows liberation from the world of karmas; so saying about it with interest that it gives happiness, would not be useless addition of the phrase. Since it enables reaching the joyful state and removal of hindrances, it is being said in this way.

Now, as per the rule called ‘bhAvAntharamabhAva:’ (absence of one thing would be in the form presence of another thing), wouldn’t the absence of sorrows imply presence of happiness? So what is the use of saying it separately that it gives happiness? Shall explain that – it is possible in this world that the absence of hindrance/sorrow might imply presence of a different type of hindrance/sorrow, or might imply presence of something that is neither hindrance nor happiness. But in mOksham since all the hindrances/sorrows are removed, everything in the future would be only of what is wished for. So, he is saying it specifically about the removal of earlier sorrows, and the presence of reaching of SrIvaikuNtam, etc.

Now, unlike the benefits of other places of heavens, peru veedu gives only happiness; it does not have any trace of sorrows; so to imply that, he adds ‘inbam tharu’ peru veedu.

Now, to exclude the implying of mOksham of advaithis, he qualified it as ‘inbam tharu’.  In their philosophy, ‘inbam’ itself is ‘peru veedu’.  Happiness is not given. amudhanAr considers that since SrIvaikuNtam gives happiness, he used the word ‘tharu’ to remove the implication of mOksham of adhvaithis.  This is explained in SrIbhAshyam that their explanation of vEdhAntha Sasthram cannot stand when considering that there would not be anyone who would be wishing for the means of getting mOksham since according to them there is no ‘me’ in getting mOksham.

So their idea that removal of hindrances and just being without any emotions etc., is mOksham – has been rejected by amudhanAr.

thunbam tharu nirayam – since nirayam itself implies giving of sorrows, why add ‘thunbam tharu’? It is to imply that it does not have any trace of happiness and it is the opposite form of complete happiness.

thollulagil … mozhindhaamudhanAr is providing a summary explanation of SrIbhAshyam here:

‘thollulagu’ -> the material world is eternal; it comes streaming like a river;  it comes in the changed forms of ‘prakruthi’ (matter), gets destroyed and comes in another form, and so it flows; by this, it has talked about the ever changing nature of it, and which belongs to emperumAn, that is achith (non-sentient).

‘man pal uyir’  -> this is about chith (sentient).  Since it (AthmA) does not undergo any change, it is ever present, sentient, and of very small dimension.

‘man’ -> AthmA’s nature is to be ever present (nithyam).

‘pal uyirgaL’ -> jeevAthmAs called chith are distinct from each other, and they are many in number. Even though the plural form ‘uyirgaLcan imply that there are many, the additional word ‘pal’ (many) is included also in order to reject the argument of the school of ‘Eka Athma vAdhis’  who said that there is only one Athma thathvam but since there are many bodies the Athma thathvam in them appear to be different/many.

iRaivan -> SEShi -> that is, he can make use of everything as per His wish. So this has talked about the ‘ISvara thathvam’. The experts in SrIbhAshyam say that this nature of Him is given as essence in SrIbhAshyam.

So by this it (this pAsuram) has talked about the three thathvams (thathva thrayam) of chith, achith, and ISvaran.

SruthapraSikAchAryar equates SrIbhAshyam to praNavAkAra vimAnam of SrIrangam. praNavam includes the three words – ‘a’, ‘u’, ‘ma’.  SrIbhAshyam include these in the first, in-between, and ending parts: ‘akhila bhuvana ..’,  ‘uktham’ (in the beginning of 3rd chapter, 3rd line), and ends it with ‘samanjasam’, and thus bhAshyakArar has implied that his grantham includes the true meaning of praNavam.

anagan (samskrutha word)
agam -> Sin.
anagam -> Absence of it. Since emperumAnAr does not expect money, fame etc., in return (which are said as sins), he is not having any such sins, so he is anagan.

Now, whereas nammAzhvAr too, after the realization that everything is under the wishes of emperumAn, said that it does not matter to him if he gets ‘peru veedu’ or ‘narakam’,  he said that since the hell that is the samsAram is the enemy of knowledge, he is afraid to be here. And he begs emperumAn to take him to paramapadham. This is a meaning in ‘yAnum nee thAnE … aruLu nin thALgaLai enakkE [thiruvAimozhi 8.1.9].

So amudhanAr’s staunchness is more wonderful compared to that of nammAzhvAr.

amudhanAr’s grandson ‘piLLaip perumAL iyengAr’ also said like amudhanAr in ‘thiruvarangak kalampakam’, – it does not matter whether I end up in SrIvaikuNtam or fall in hell, now that I have got arangan.

– – – – –

Translation: raghurAm SrInivAsa dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org/
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

 

thiruvAimozhi – 3.1.2 – katturaikkil

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Third Centum >> First decad

Previous pAsuram

kallalagar-5

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the second pAsuram – AzhwAr says “Since there is nothing comparable to azhagar emperumAn‘s beauty, the praises of the worldly people are not going to add more glories to emperumAn and in reality it would only cause insult to his greatness [since his greatness cannot be fully comprehended and glorified]”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr mercifully explains the lack of examples for the beauty of emperumAn which is spoken about.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

In the second pAsuram – AzhwAr investigates if there are any examples for azhagar emperumAn‘s beauty; since there are no such examples, he says “it is incomparable”.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

katturaikkil thAmarai nin kaN pAdham kai ovvA
sutturaiththa nan pon un thirumEni oLi ovvAdhu
otturaiththu ivvulagu thanaip pugazhvellAm perumbAlum
patturaiyAyp puRkenRE kAttumAl paranjOdhi

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

paranjOdhi – Oh supreme light (bhagavAn)!
katturaikkil – when clearly said
thAmarai – lotus flower
nin – your
kaN pAdham kai – divine eyes, divine feet and divine hands
ovvA – does not compare to
suttu – molten
uraiththa – prepared
nan – good/best
pon – gold
un – your
thirumEni – divine (spiritual) body/form’s
oLi – collective radiance
ovvAdhu – does not compare to

Thus,
i – indha – this
ulagu – world
ottu – as matching example
uraiththu – told
unnai – you
pugazhvu – glorifying
ellAm – all
perumbAlum – mostly
patturaiyAy – explained as seen/understood

the object of the example [i.e., bhagavAn] is
puRkenRE – as something inferior
kAttum – will show

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh supreme light! When clearly said, lotus flower does not compare to your divine eyes, divine feet and divine hands; the best molten gold that is prepared does not compare to the collective radiance of your divine (spiritual) body/form. Thus, whatever is told in this world as matching example in glorifying you, are all  mostly explained as seen/understood [by the individuals] and will only lead to showing bhagavAn (the object of such examples] in poor light [Lotus flower, gold etc., have acquired greatness; but emperumAn has natural greatness; hence, comparing such objects to bhagavAn will make one think that emperumAn is only as great/beautiful as those examples, but in reality his greatness/beauty is too great].

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • katturaikkil – One can experience bhagavAn and only be immersed in him and cannot speak about such experience [kattu – experience and uraikkil – if it is possible to explain].
  • katturaikkil – katturai – a full/single word meaning “if it can be explained”. Even if all of the [best] lotus flowers are compared to your divine eyes, divine feet and divine hands collectively, they are no match. Even individually the eyes, feet and hands cannot be compared to all the lotus flowers. [Why did AzhwAr not sing from the divine feet to hands going upwards as we are suppose to do?] Two explanations – 1) The reason for the order eyes, feet and hands is, eyes which gave the cool [merciful] glance, the divine feet at which we will fall after being won over by him and the hands that will lift us up and embrace us. 2) Since it is said in “na SAsthram naiva cha krama:” (for those with unlimited devotion towards SrIman nArAyaNan, the rules of SAsthram do not apply), AzhwAr is just sharing his divine experiences [which are beyond the ordinary rules of SAsthram] through his pAsurams. His experiences in previous pAsuram lead to the words in this pAsuram, i.e., “nin kaN” relates to “mudichchOdhi“, “pAdham” relates to “adichchOdhi” and “kai” is a sample of his experience in between the crown and the divine feet.
  • sutturaiththa … – Explains this to highlight that gold is not a match for emperumAn .
  • sutturaiththa – The best gold which was molten and then purified further will not match the radiance of your natural divine form. Only if “gold” were explained with so many adjectives (molten, purified, best), it can at least be discarded as incomparable (without those, we cannot even start comparing the gold with emperumAn‘s radiance). His divine form is explained in manu smruthi 12.122 as “rukmAbham” (having the complexion of molten gold).
  • otturaiththu – ottu – sadhruSam – matching. They (people who compared) explained it as comparable to you.
  • ivvulagu – As said in “manjA: krOSanthi” (bed is making noise), those worldly people who do not understand anything beyond their perception. It is also explained as those people who cannot even comprehend these worldly matters properly.
  • unnai – One who is known from SAsthram alone and even when such SAsthram tries to glorify you, it declares its inability as in thaiththiriya upanishath “yathO vAchO nivarthanthE” (the words are returning from glorifying that brahmam) – such you (emperumAn).
  • pugazhvellAm – even if told as the true glories and additional non-existing glories
  • perumbAlum – greatly, mostly
  • patturaiyAy – what is felt in the heart, if said as it is (without thinking through). Alternative explanation – speaking casually without analysing.
  • puRkenRE kAttumAl – it is showing him in poor light only. If he tells something that does not match bhagavAn, how would that show bhagavAn in poor light? If someone who does not know about the structure of gems looks at a precious gem and says “this looks like a salt crystal”, the one who listens to that will believe it as a salt crystal only and due to that the gem will become worthless too. Similarly, any praising done by anyone here towards bhagavAn will only lead to such disgrace.

What is the basis for the cause of such disgrace?

  • paranjOdhi – As said in nArAyaNa sUktham “nArAyaNa parOjyOthi:” (SrIman nArAyaNan, the supreme light), he is different from all other entities [so, worldly praises will not be able to do justice to his greatness].

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org