Monthly Archives: October 2020

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 51 – 60

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 41 – 50

ஐம்பத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பிரிவாற்றாமையால் எம்பெருமானுக்குத் தூது விடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வைகல் திருவண்வண்டூர் வைகும் இராமனுக்கு என்
செய்கைதனைப் புள் இனங்காள்! செப்பும் என – கை கழிந்த
காதலுடன் தூது விடும் காரி மாறன் கழலே
மேதினியீர்! நீர் வணங்குமின்

உலகத்தீர்களே! மிகவும் அன்புடன் “பறவைக் கூட்டங்களே! திருவண்வண்டூரில் நித்ய வாஸம் செய்தருளும் சக்ரவர்த்தித் திருமகனுக்கு என் நிலைமையை எடுத்துச் சொல்லுங்கோள்” என்று பறவைகளைத் தூது விடும் ஆழ்வாருடைய திருவடிகளை வணங்குங்கள்.

ஐம்பத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஊடலினால் எம்பெருமானைப் புறம் தள்ளும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மின்னிடையார் சேர் கண்ணன் மெத்தென வந்தான் என்று
தன் நிலை போய்ப் பெண் நிலையாய்த் தான் தள்ளி – உன்னுடனே
கூடேன் என்றூடும் குருகையர் கோன் தாள் தொழவே
நாள் தோறும் நெஞ்சமே! நல்கு

ஆழ்வார் தன்னிலை மறந்து கோபிகைகளின் நிலையை அடைந்து, மின்னல் போன்ற இடையுடன் கூடிய பெண்களுடன் இருந்துவிட்டு நேரம் கழித்து வந்த கண்ணனிடம் கொண்ட ஊடலினால் “நான் உன்னுடன் கூட மாட்டேன்” என்று கூறிப் புறம் தள்ளினார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளை தினமும் வணங்க நீ எனக்கு உதவி செய்.

ஐம்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் விருத்த விபூதியை (மாறுபட்ட செல்வங்களை) பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நல்ல வலத்தால் நம்மைச் சேர்த்தோன் முன் நண்ணாரை
வெல்லும் விருத்த விபூதியன் என்று – எல்லை அறத்
தான் இருந்து வாழ்த்தும் தமிழ் மாறன் சொல் வல்லார்
வானவர்க்கு வாய்த்த குரவர்

முன்பு இருந்த விரோதிகளைப் போக்கும் கண்ணன், நம்முடைய ஊடலையும் போக்கி, அவனுடன் நாம் கூடும்படிச் செய்தான். அந்தக் கண்ணன் விருத்த விபூதியை உடையவன். இப்படிப்பட்ட கண்ணனை முடிவில்லாமல் வாழும் ஆழ்வார் கொண்டாடினார். தமிழ் மொழியில் மன்னரான இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளைப் பாடுபவர்கள், நித்யஸூரிகளுக்குத் தகுந்த தலைவர்களாக விளங்குவர்.

ஐம்பத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், கண்ணன் எம்பெருமானின் எல்லா லீலைகளையும் அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

குரவை முதலாம் கண்ணன் கோலச் செயல்கள்
இரவு பகல் என்னாமல் என்றும் – பரவு மனம்
பெற்றேன் என்றே களித்துப் பேசும் பராங்குசன் தன்
சொல் தேனில் நெஞ்சே! துவள்

நெஞ்சே! கண்ணன் எம்பெருமானின் ராஸக்ரீடை முதலிய திவ்ய லீலைகளை இரவு பகல் என்று பாராமல் கொண்டாடக்கூடிய நெஞ்சைக் கொண்டிருப்பதைப் பெருமையுடன் பேசிய ஆழ்வாரின் தேன் போன்ற இனிமையான ஸ்ரீஸூக்திகளில் எப்பொழுதும் மூழ்கி இரு.

ஐம்பத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பகவத் விஷயத்தில் தனக்கிருக்கும் பெரிய காதலைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

துவளறு சீர் மால் திறத்துத் தொன்னலத்தால் நாளும்
துவளறு தன் சீலம் எல்லாம் சொன்னான் – துவளறவே
முன்னம் அனுபவத்தில் மூழ்கி நின்ற மாறன் அதில்
மன்னும் உவப்பால் வந்த மால்

ஒரு தோஷமும் இல்லாமல் கல்யாண குணங்கள் நிரம்பிய எம்பெருமானைப் பொருந்தி அனுபவித்ததால் ஏற்பட்ட ஆனந்தத்தால், ஆழ்வார் ஒரு குற்றமும் இல்லாமல் முதலிலிருந்தே பகவத் விஷயத்தில் மூழ்கி இருந்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் இயற்கையான பக்தியால், பகவத் விஷயத்தில் தனக்கு எப்பொழுதும் இருக்கும் விருப்பத்தை வெளியிட்டார்.

ஐம்பத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானிடத்தில் தான் எல்லாவற்றையும் இழந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாலுடனே தான் கலந்து வாழப் பெறாமையால்
சால நைந்து தன் உடைமை தான் அடையக்கோலியே
தான் இகழ வேண்டாமல் தன்னை விடல் சொல் மாறன்
ஊனம் அறு சீர் நெஞ்சே! உண்

எம்பெருமானுடன் கூடியிருக்க முடியாததால், மிகவும் தளர்ந்த ஆழ்வார் “என்னுடைய ஆத்மாவையும், ஆத்மாவின் உடைமைகளையும் நான் விடுவதற்கு முன்பு, அவை என்னை விட்டு விலகின” என்று அருளிச்செய்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் குற்றமற்ற கல்யாண குணங்களை அனுபவி.

ஐம்பத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருக்கோளூரை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

உண்ணும் சோறாதி ஒரு மூன்றும் எம்பெருமான்
கண்ணன் என்றே நீர் மல்கிக் கண்ணிணைகள் – மண் உலகில்
மன்னு திருக்கோளூரில் மாயன் பால் போம் மாறன்
பொன் அடியே நந்தமக்குப் பொன்

ஆழ்வார், உண்ணும் சோறும் முதலிய தாரக, போஷக, போக்ய பதார்த்தங்கள் எல்லாம் எம்பெருமான் கண்ணனே என்று, தன் திருக்கண்களில் பெருகும் கண்ணீருடன், திருக்கோளூரில் பொருந்தி எழுந்தருளியிருக்கும் ஸர்வேச்வரனை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளே நமக்கிருக்கும் ஒரே சொத்து.

ஐம்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், சோகத்தில் மூழ்கியதால் எம்பெருமானுக்குத் தூதுவிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பொன் உலகு பூமி எல்லாம் புள் இனங்கட்கே வழங்கி
என் இடரை மாலுக்கு இயம்பும் என – மன்னு திரு
நாடு முதல் தூது நல்கி விடும் மாறனையே
நீடுலகீர்! போய் வணங்கும் நீர்

பறவைக் கூட்டங்களுக்கு நித்ய விபூதி (பரமபதம்) மற்றும் லீலா விபூதி (ஸம்ஸாரம்) ஆகியவற்றை முழுவதுமாக அளித்து “என்னுடைய துயரத்தை எம்பெருமானிடம் அறிவியுங்கோள்” என்று அருளிச்செய்த ஆழ்வார், ஸ்ரீவைகுண்டம் முதலிய ஸ்தலங்களுக்கு ஆசையுடன் செய்தி அனுப்பினார். பரந்த உலகத்தில் இருப்பவர்களே! இந்த ஆழ்வாரையே நீங்கள் சென்று வணங்குங்கோள்.

ஐம்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், கேட்பவர்களின் நெஞ்சை உருக்கும்படி எம்பெருமானைக் கூப்பிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நீராகிக் கேட்டவர்கள் நெஞ்சழிய மாலுக்கும்
ஏரார் விசும்பில் இருப்பரிதா – ஆராத
காதலுடன் கூப்பிட்ட காரி மாறன் சொல்லை
ஓதிடவே உய்யும் உலகு

ஸர்வேச்வரன் அழகிய பரமபதத்தில் இருக்கமுடியாதபடியும், கேட்பவர்களின் நெஞ்சை உருக்கும்படியும், ஆழ்வார் ஆராத காதலுடன் எம்பெருமானை அழைத்தார். இந்த ஸ்ரீஸூக்திகளைச் சொல்ல, உலகமே உஜ்ஜீவனத்தை அடையும்.

அறுபதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளில் சரணடையும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

உலகுய்ய மால் நின்ற உயர் வேங்கடத்தே
அலர் மகளை முன்னிட்டு அவன் தன்மலர் அடியே
வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த மகிழ் மாறன் தாள் இணையே
உன் சரணாய் நெஞ்சமே! உள்

இவ்வுலகத்துக்கு உஜ்ஜீவனம் அளிப்பதற்காக ஸர்வேச்வரன் அழகிய, உயர்ந்த திருவேங்கட மலையில் எழுந்தருளியுள்ளான். ஆழ்வார், பெரியபிராட்டியார் புருஷகாரத்துடன் இப்படிப்பட்ட ஸர்வேச்வரனின் திருவடிகளைத் திடமாகப் பற்றினார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட வகுளாபரணரின் திருவடிகளையே உபாயமாகக் கொள்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-51-60-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 51 – 60

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramuna8yE nama:

Full Series

<< Previous

Fifty first pAsuram  – (vaigal….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of sending messenger due to suffering in separation and is mercifully explaining it.

vaigal thiruvaNvaNdUr vaigum irAmanukku en
seygaithanaip puLLainangAL seppum enak kaikazhindha
kAdhaludan thUdhu vidum kArimARan kazhalE
mEdhiniyIr nIr vaNangumin

Oh residents of the world! Saying “Oh flock of birds! Inform my state to dhaSaratha chakravarthi’s son who is mercifully present in thiruvaNvaNdUr always”, AzhwAr is sending birds as messengers with great love. You worship such AzhwAr’s divine feet.

Fifty second pAsuram – (minnidaiyAr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of romantic anger and pushing emperumAn away and is mercifully explaining it.

minnidaiyAr sEr kaNNan meththena vandhAn enRu
thannilai pOyp peNNilaiyAyth thAn thaLLi unnudanE
kUdEn enRUdum kurugaiyarkOn thAL thozhavE
nAdORum nenjamE nalgu

Oh heart! You should help me everyday to worship the divine feet of nammAzhwAr who showed romantic-anger towards krishNa saying “I will not unite with you” and pushing him away, assuming the mood of cowherd girls after giving up his own posture since krishNa, who was united with the girls who are having lightning like slender waist, came late.

Fifty third pAsuram – (nalla valaththAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn having virudhdha vibhUthi (contrary wealth) and is mercifully explaining it.

nalla valaththAl nammaich chErththOn mun naNNArai
vellum viruththa vibhUdhiyan enRu ellaiyaRath
thAnirundhu vAzhththum thamizh mARan solvallAr
vAnavarkku vAyththa kuravar

krishNa who wins over previous enemies, eliminated our romantic anger and made us unite with him, has contrary wealth. AzhwAr remained in an endless manner and sang the praises of such krishNa. Those who can recited the divine words of such AzhwAr who is a king in thamizh, will be the matching preceptors for nithyasUris.

Fifty fourth pAsuram – (kuravai mudhalAm…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of enjoying krishNa’s all divine activities and speaking about the same, and is mercifully explaining it.

kuravai mudhalAm kaNNan kOlach cheyalgaL
iravu pagal ennAmal enRum paravumanam
peRREn enRE kaLiththup pEsum parAngusan than
soRREnil nenjE thuvaL

Oh heart! Immerse in the honey of divine words of AzhwAr  who spoke pridefully that he got the heart to always praise without seeing any difference between night and day, krishNa’s divine activities such as performing rAsakrIdA etc.

Fifty fifth pAsuram – (thuvaLaRu sIr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of great love towards bhagavath vishayam (matters relating to bhagavAn) and is mercifully explaining it.

thuvaLaRu sIr mAl thiRaththuth thonnalaththAl nALum
thuvaLaRu than seelam ellAm sonnAn thuvaLaRavE
munnam anubavaththil mUzhgi ninRa mARan adhil
mannum uvappAl vandha mAl

AzhwAr was immersed in bhagavath vishayam from the beginning without any defect, by the great love which was caused by the bliss acquired from such fixed experience, towards emperumAn who is having faultless and auspicious qualities. Such AzhwAr mercifully explained his own qualities of not having disinterest in such matters, due to natural devotion towards such emperumAn everyday.

Fifty sixth pAsuram – (mAludanE…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of how he lost all his belongings and is mercifully explaining it.

mAludanE thAn kalandhu vAzhap peRAmaiyAl
sAla naindhu thannudaimai thAn adaiyak kOliyE
thAn igazha vENdAmal thannai vidal sol mARan
Unam aRu sIr nenjE uN

Oh heart! Being unable to live together with emperumAn, AzhwAr became very weak and mercifully said “instead of having to try to give up self and belongings of self, they left me on their own”. Enjoy the faultless auspicious qualities of such AzhwAr.

Fifty seventh pAsuram – (uNNunjORu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of setting out towards thirukkOLUr and is mercifully explaining it.

uNNum sORAdhi oru mUnRUm emperumAn
kaNNan enRE nIrmalgik kaNNinaigaL maNNulagil
mannu thirukkOLUril mAyan pAl pOm mARan
ponnadiyE nandhamakkup pon

AzhwAr said that all three types of nourishment such as rice which is eaten etc are all emperumAn krishNa only, with overflowing tears in both eyes, went towards sarvESvaran who is mercifully present in thirukkOLUr which is remaining firm in this world. Such AzwhAr’s beautiful divine feet are our only wealth.

Fifty eighth pAsuram – (ponnulagu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of sending message due to being bound by sorrow and is mercifully explaining it.

ponnulagu bUmi ellAm puLLinangatkE vazhangi
ennidarai mAlukkiyambumena – mannu thiru
nAdu mudhal thUdhu nalgividumARanaiyE
nIdulagIr pOy vaNangum nIr

Giving all of nithya vibhUthi and leelA vibhUthi to the flock of birds and saying “Inform my sorrow to emperumAn”, AzhwAr desirously sent message to places like eternal SrIvaikuNtam. Oh residents of the vast world! You go and worship such AzhwAr only.

Fifty ninth pAsuram – (nIrAgi….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of calling out to emperumAn which will make those who hear that to melt and is mercifully explaining it.

nIrAgik kEttavargaL nenjazhiya mAlukkum
ErAr visumbil irupparidhA ArAdha
kAdhaludan kUppitta kArimARan sollai
OdhidavE uyyum ulagu

AzhwAr’s divine words, where he called out with unquenchable love to not let sarvESvaran remain in the beautiful paramapadham, caused the hearts of those who heard those words to melt and become destroyed. As those divine words are recited, the world will be uplifted.

Sixtieth pAsuram – (ulaguyya…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of surrendering unto the divine feet of thiruvEngadamudaiyAn and is mercifully explaining it.

ulaguyya mAl ninRa uyar vEngadaththE
alar magaLai munnittu avan than malaradiyE
van saraNAych chErndha magizhmARan thALiNaiyE
un saraNAy nenjamE uL

sarvESvaran is mercifully present in the tall thiruvEngada hill to uplift the world. nammAzhwAr firmly pursued such sarvESvaran’s divine lotus feet only with periya pirAtti’s purushakAram. Oh heart! Think about such vakuLAbharaNa’s divine feet only as your means.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 41 – 50

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 31 – 40

நாற்பத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னை எம்பெருமான்  நிர்ஹேதுகமாக (ஒரு காரணமும் இல்லாமல்) ஏற்றுக் கொள்வதைக் கண்டு ப்ரமித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கையாரும் சக்கரத்தோன் காதல் இன்றிக்கே இருக்க
பொய்யாகப் பேசும் புறன் உரைக்கு – மெய்யான
பேற்றை உபகரித்த பேரருளின் தன்மை தனை
போற்றினனே மாறன் பொலிந்து

ஆழ்வார் பொலிவுடன் “என்னிடத்தில் சிறிதளவும் பக்தி இல்லாதபோதும் நான் அவனை ஏமாற்றும் வகையில் பேசினாலும், அவன் பெரும் கருணையுடன் எனக்கு உயர்ந்த பலனைக் கொடுத்தான்” என்று அருளிச்செய்தார்.

நாற்பத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னுடைய ஒன்றும் தேவும் (திருவாய்மொழி 4.10) பதிகத்தைக் கேட்டுத் திருந்தியவர்களுக்கு மங்களாசாஸனமாகவும் திருந்தாதவர்களைத் திருத்தும் உபதேசமாகவும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பொலிக பொலிக என்று பூமகள் கோன் தொண்டர்
மலிவுதனைக் கண்டுகந்து வாழ்த்தி – உலகில்
திருந்தாதார் தம்மைத் திருத்திய மாறன் சொல்
மருந்தாகப் போகும் மன மாசு

அடியார்களின் மிகப் பெரிய கோஷ்டியைக் கண்டு மகிழ்ந்த ஆழ்வார் “பொலிக! பொலிக!” என்றார். இவ்வுலகில் திருந்தாதவர்களைத் திருத்தினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை மருந்தாகக்கொண்டால், மனதில் இருக்கும் தோஷங்கள் நீங்கும்

நாற்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், முன்பு பேசிய எம்பெருமானின் வடிவழகை நேரில் அனுபவிக்க முடியாததால் மடல் எடுக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாசறு சோதி கண்ணன் வந்து கலவாமையால்
ஆசை மிகுந்து பழிக்கு அஞ்சாமல் – ஏசறவே
மண்ணில் மடலூர மாறன் ஒருமித்தான்
உள் நடுங்கத் தான் பிறந்த ஊர்

குற்றமற்ற ஒளியை உடைய எம்பெருமானிடம் தனக்கு ஏற்பட்ட அளவு கடந்த அன்பினால், எம்பெருமான் தன்னுடன் வந்து கலக்காததால், தனக்கு ஏற்படும் பழியையும் ஊராரின் நிந்தனைக்கு அஞ்சும் நிலையையும் கடந்து, தான் அவதரித்த ஊரில் மக்கள் நடுங்கும்படி இவ்வுலகில் மடல் எடுக்க முற்பட்டார் ஆழ்வார்.

நாற்பத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானைப் பிரிந்து இரவின் நீட்சியால் மிகவும் வருந்தும் நாயகியின் பாவனையில் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஊர நினைந்த மடல் ஊரவும் ஒண்ணாதபடி
கூரிருள் சேர் கங்குலுடன் கூடி நின்று – பேராமல்
தீது செய்ய மாறன் திரு உள்ளத்துச் சென்ற துயர்
ஓதுவது இங்கு எங்ஙனேயோ?

ஐயோ! இருண்ட இரவும் அதன் துணைவர்களும் சேர்ந்து ஆழ்வாரை விடாமல் நலிந்து அவர் மடல் எடுக்க முற்படுவதைத் தடுப்பதையும், அவர் திருவுள்ளத்தை அடைந்த துன்பத்தையும் எவ்வாறு பேசுவது?

நாற்பத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், உருவெளிப்பாட்டைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

எங்ஙனே நீர் முனிவது என்னை இனி? நம்பி அழகு
இங்ஙனே தோன்றுகின்றது என் முன்னே – அங்ஙன்
உருவெளிப்பாடா உரைத்த தமிழ் மாறன்
கருதும் அவர்க்கு இன்பக் கடல்

தமிழ் வேதமான ப்ரபந்தங்களை அருளிய ஆழ்வார், உருவெளிப்பாடு (மனக்கண்ணால் பார்த்து அனுபவிப்பது) என்னும் கவிதை முறையில் “என்னிடத்தில் நீங்கள் எல்லோரும் கோபம் கொள்ளலாமா? திருக்குறுங்குடி நம்பியின் வடிவழகு என் கண் முன்னே தோன்றுகின்றது” என்று அருளினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை த்யானிப்பவர்களுக்கு ஆழ்வாரே ஒரு ஆனந்தக் கடலாக இருப்பார்.

நாற்பத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அனுகாரத்தின் மூலம் தன்னை தரித்துக் கொண்டு பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கடல் ஞாலத்தீசனை முன் காணாமல் நொந்தே
உடனா அனுகரிக்கல் உற்று – திடமாக
வாய்ந்தவனாய்த் தான் பேசும் மாறன் உரை அதனை
ஆய்ந்துரைப்பார் ஆட்செய்ய நோற்றார்

கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகில் எம்பெருமானை நேரில், தன் கண்ணால் கண்டு அனுபவிக்க முடியாமல் வருந்தி, எம்பெருமானை அனுகரித்து (அவனைப் போலே இருந்து), திட விச்வாஸத்துடன் அவனைப் பற்றிப் பேசினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளின் பெருமைகளை அறிந்து, அதை அனுஸந்திப்பவர்கள், ஆழ்வாருக்குத் தொண்டு செய்யும் தபஸ்ஸைச் செய்தவர்கள் ஆவர்.

நாற்பத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், வானமாமலை எம்பெருமானை அன்புடன் வணங்கியும் அவன் திருவடிகளில் சரணாகதி செய்தும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நோற்ற நோன்பாதி இலேன் உன்தனை விட்டாற்றகில்லேன்
பேற்றுக்கு உபாயம் உன்தன் பேரருளேசாற்றுகின்றேன்
இங்கென் நிலை என்னும் எழில் மாறன் சொல் வல்லார்
அங்கு அமரர்க்கு ஆராவமுது

அழகை அடைந்த ஆழ்வார், உபாய விஷயமாக “எனக்கு மோக்ஷத்துக்கு வழியான கர்ம யோகம் முதலிய உபாயங்களில் எந்த ஈடுபாடும் இல்லை; உன்னைப் பிரிந்து என்னால் வாழ முடியவில்லை; என்னுடைய பேற்றுக்கு உன்னுடைய பெரிய கருணையே உபாயம்” என்று அருளிச்செய்தார். கருணை மிகுந்த இப்பாசுரங்களை அனுஸந்திக்க வல்லவர்கள் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் நித்யஸூரிகளுக்கு ஆராவமுதமாக இருப்பர்.

நாற்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னுடைய கைம்முதல் இல்லாத் தன்மையை அறிவித்து ஆராவமுதன் எம்பெருமானைச் சரணடைந்தும், எம்பெருமான் “இவர் நம் ஆழ்வார்” என்று தன் ஆசையை நிறைவேற்றாததால், கலங்கி வருத்தத்துடன் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஆராவமுதாழ்வார் ஆதரித்த பேறுகளை
தாராமையாலே தளர்ந்து மிக  – தீராத
ஆசையுடன் ஆற்றாமை பேசி அலமந்தான்
மாசறு சீர் மாறன் எம்மான்

ஆழ்வாரின் எதிர்பார்ப்பை ஆராவமுதன் கருணையுடன் நிறைவேற்றாததால் ஆழ்வார் நிறைவேற்ற முடியாத மிகவும் அதிகமான ஆசையை அடைந்து வருத்தமுற்றார். இப்படிக் கலங்கிய தன்னுடைய வருத்தத்தை வெளியிட்டார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரே நம்முடைய குற்றமற்ற ஸ்வாமி.

நாற்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருவல்லவாழுக்குச் சென்று அதைச் சூழ்ந்திருக்கும் புறச்சோலைகளின் அனுபவத்தால் வருந்திப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாநலத்தால் மாறன் திருவல்லவாழ் புகப் போய்
தான் இளைத்து வீழ்ந்து அவ்வூர் தன் அருகில் – மேல் நலங்கித்
துன்பம் உற்றுச் சொன்ன சொலவு கற்பார் தங்களுக்கு
பின் பிறக்க வேண்டா பிற

மிகவும் அன்புடன் ஆழ்வார் திருவல்லவாழ் திவ்யதேசத்தை நோக்கிச் சென்றார்; ஆனால் அதை அடைய முடியாமல், அதைச் சூழ்ந்திருக்கும் சோலைகளில், தளர்ந்து கீழே விழுந்தார்; மேலும் கலங்கி, வருந்தி இப்பாசுரங்களை அருளிச்செய்தார். இப்பாசுரங்களைக் கற்பவர்களுக்கு, அவற்றைக் கற்றபின், எம்பெருமானின் திருவடிகளுக்கு வெளிப்பட்ட பிறவிகள் கிடையாது.

ஐம்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானிடத்தில் “உன்னுடைய அவதாரங்களில் செய்த லீலைகளை அனுபவித்து நான் தரித்திருக்கும்படி அனுமதிக்க வேண்டும்” என்று ப்ரார்த்திக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பிறந்து உலகம் காத்தளிக்கும் பேரருள் கண்ணா! உன்
சிறந்த குணத்தால் உருகும் சீலத்திறம் தவிர்ந்து
சேர்ந்தனுபவிக்கும் நிலை செய் என்ற சீர் மாறன்
வாய்ந்த பதத்தே மனமே! வைகு

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார், இவ்வுலகில் அவதரித்து எல்லோரையும் ரக்ஷிக்கும், மிகவும் கருணை பொருந்திய கண்ணன் எம்பெருமானிடத்தில் “கண்ணா! என் ஹ்ருதயத்தின் உருக்கத்தை நிறுத்தி, உன்னை அடைந்து, உன்னுடைய குணங்களை நினைத்து அனுபவிக்கும்படி அருளவேண்டும்” என்று ப்ரார்த்தித்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளில் வாழ்வாயாக.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-41-50-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 41 – 50

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Forty first pAsuram  – (kaiyArum chakkaraththOn…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of becoming awe-struck seeing the causeless acceptance of AzhwAr by sarvESvaran to make AzhwAr reform samsAris (materialistic people) and is mercifully explaining it.

kaiyArum chakkaraththOn kAdhal inRikkE irukkap
poyyAgap pEsum puRan uraikku – meyyAna
pERRai upagariththa pEr aruLin thanmaidhanaip
pORRinanE mARan polindhu

AzhwAr mercifully spoke in a shining manner saying “While there was no bhakthi [from me towards emperumAn] and I was speaking deceptively with mischievous words, he has great mercy to bestow true result to me!”

Forty second pAsuram –  (poliga poliga…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of performing mangaLASAsanam (well-wishes) to those who were reformed by his words in thiruvAimozhi 4.10onRum dhEvum” and reforming those who were not reformed, and is mercifully explaining it.

poliga poliga enRu pUmagaLkon thoNdar
malivudhanaik kaNdugandhu vAzhththi – ulagil
thirundhAdhAr thammaith thiruththiya mARan sol
maruNdhAgap pOgum manamAsu

Seeing the abundant presence of the devotees of SrIman nArAyaNa, being joyful and performing mangaLASAsanam saying “Long live! Long live!”, AzhwAr mercifully reformed those who are not reformed in this world; having such AzhwAr’s SrIsUkthis as medicine, blemishes in the mind will be eliminated.

Forty third pAsuram -(mAsaRu sOdhi…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of performing madal due to not enjoying the physical beauty of emperumAn which was spoken about previously and is mercifully explaining it.

mAsaRu sOdhi kaNNan vandhu kalavAmaiyAl
Asai migundhu pazhikkanjAmal – EsaRavE
maNNil madal URa mARan orumiththAn
uNNadungath thAn piRandha Ur

AzhwAr set out to perform madal on this earth to cause trembling in the townspeople of the town in which was born, not fearing for the accusations and after having crossed the boundary of being scolded, as his love increased towards emperumAn who has unblemished splendour and who did not come and unite with AzhwAr.

Forty fourth pAsuram – (Ura ninaindha…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of speaking as a nAyaki (heroine, pirAtti, consort of SrIman nArAyaNa) who is suffering in separation due to the lengthy night and is mercifully explaining it.

Ura ninaindha madal Uravum oNNAdhapadi
kUr iruL sEr kanguludan kUdi ninRu pErAmal
thIdhu seyya mARan thiruvuLLaththuch chenRa thuyar
Odhuvadhingu enganEyO

Alas! How is it possible to explain here the sorrow which reached the divine heart of AzhwAr where the very dark night along with its associates caused harm, without moving away, to not allow him to perform the madal which he set out to perform?

Forty fifth pAsuram – (enganE nIr munivadhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of uruveLippAdu (visualisation) and is mercifully explaining it.

enganE nIr munivadhu ennai ini nambi azhagu
inganE thOnRuginRadhu en munnE – angan
uru veLippAdA uraiththa thamizh mARan
karudhumavarkku inbak kadal

Can all of you be angry at me now? thirukkuRungudi nambi’s physical beauty is appearing in front of my eyes; for those who meditate upon AzhwAr who mercifully revealed thamizh vEdham, who explained in this manner through the poetic style of uruveLippAdu, such AzhwAr will remain as an ocean of bliss.

Forty sixth pAsuram – (kadal gyAlaththu….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of sustaining himself through anukAram (enacting) and is mercifully explaining it.

kadal gyAlaththIsanai mun kANAmal nondhE
udanA anukarikkaluRRuth – thidamAga
vAyndhavanAyth thAn pEsum mARan urai adhanai
AyndhuraippAr Atcheyya nORRAr

AzhwAr being unable to see emperumAn in front of him, with his eyes, in this world surrounded by ocean, became anguished and tried sustaining himself by enacting emperumAn, and with firm faith, spoke as emperumAn; knowing the greatness of such AzhwAr’s SrIsUkthis, those who recite them, have performed penance to serve such AzhwAr.

Forty seventh pAsuram – (nORRa nOnbu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s loving pAsurams of worshipping and surrendering at the divine feet of vAnamAmalai [emperumAn], and is mercifully explaining it.

nORRa nOnbAdhiyilEn undhanai vittARRagillEn
pERRukkupAyam unRan pEraruLE – sARRuginREn
ingennilai ennum ezhil mARan sol vallAr
angamararkkArAvamudhu

AzhwAr who acquired beauty, mercifully spoke on this aspect [of upAyam] “I have no involvement in upAyams such as karma yOgam etc which are pursued as means for mOksham; I am unable to sustain without you; I am announcing that your great grace is the means for the purushArtham”. Those who can recite these merciful pAsurams will become eternally fresh nectar for nithyasUris in SrIvaikuNtam.

Forty eighth pAsuram – (ArAvamudhAzhwAr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of being shaken and speaking with anguish even after surrendering to ArAvamudhAzhwAr highlighting his own emptyness and emperumAn not fulfilling his desire considering “ivar nammAzhwAr” (here is our AzhwAr), and is mercifully explaining it.

ArAvamudhAzhwAr Adhariththa pERugaLaith
thArAmaiyAlE thaLarndhu migath thIrAdha
Asaiyudan ARRAmai pEsi alamandhAn
mAsaRu sIr mARan emmAn

Since AzhwAr’s desired results were not mercifully fulfilled by ArAvavamudhan, AzhwAr became very anguished with intense desire which cannot be pacified until fulfilled. Being shaken, he spoke about his sorrow; such AzhwAr is our lord who has unblemished qualities.

Forty ninth pAsuram – (mAnalaththAl mARan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of going to thiruvallavAzh and being anguished in the enjoyable aspects in the garden surrounding the town itself and is mercifully explaining it.

mAnalaththAl mARan thiruvallavAzh pugap pOyth
thAn iLaiththavvUr thannarugil mEnalangith
thunbamuRRuch chonna solavu kaRpAr thangaLukkup
pin piRakka vENdA piRa

With great love, AzhwAr mercifully started towards thiruvallavAzh dhivyadhESam but being unable to reach there, fell down due to weakness in the garden surrounding the town, became bewildered further, being anguished, mercifully spoke these divine words. For those who can learn them, after learning so, they will not be born in births which are outside the scope of emperumAn’s divine feet.

Fiftieth pAsuram – (piRandhulugam…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of requesting emperumAn “let me sustain myself and enjoy your activities in your incarnations” and is mercifully explaining it.

piRandhulagam kAththaLikkum pErarutkaNNA un
siRandha guNaththAl urugum seelaththiRam thavirndhu
sErndhanubavikkum nilaiseyyenRa sIrmARan
vAyndha padhaththE manamE vaigu

Oh heart! You reside at the matching divine feet of SrI nammAzhwAr, who prayed to the greatly merciful krishNa who incarnates in the worlds and protects all, saying “Oh krishNa! Mercifully allow me to reach you and enjoy you, giving up the melting of the heart, by meditating upon your auspicious qualities”.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 31 – 40

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 21 – 30

paramapadham

முப்பத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஐச்வர்யம் முதலியவற்றின் தாழ்ச்சி மற்றும் அநித்யமாக இருக்கும் தன்மையினால் உள்ள தோஷங்களைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒரு நாயகமாய் உலகுக்கு வானோர்
இரு நாட்டில் ஏறி உய்க்கும் இன்பம் திரமாகா
மன்னுயிர்ப் போகம் தீது மால் அடிமையே இனிதாம்
பன்னி இவை மாறன் உரைப்பால்

ஆழ்வார் 1) உலகத்துக்கு ஏக சக்ரவர்த்தியாய் இருந்து பெறும் இன்பம் நிரந்தரமன்று 2) பரந்த ஸ்வர்கத்தில் தேவர்கள் அனுபவிக்கும் இன்பமும் நிரந்தரமன்று 3) நித்யமாக ஆத்மா தன்னையே அனுபவிப்பதும் தீது மற்றும் 4) எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்வது மிகவும் இனியது ஆகியவைகளை ஆராய்ந்து அருளிச்செய்தார்

முப்பத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் வெவ்வேறு காலத்தில் ஏற்பட்ட பல அவதாரங்களை அந்தந்த இடம் மற்றும் காலத்தில் அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டுப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பாலரைப் போல் சீழ்கி பரன் அளவில் வேட்கையால்
காலத்தால் தேசத்தால் கை கழிந்த சால
அரிதான போகத்தில் ஆசை யுற்று நைந்தான்
குருகூரில் வந்துதித்த கோ

ஆழ்வார்திருநகரியில் அவதரித்த தலைவரான ஆழ்வார், எம்பெருமானிடத்தில் இருந்த அன்பால் அவனுடைய முற்காலத்து அவதாரங்களை அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு, அவை வேறு காலம் மற்றும் தேசத்தில் ஏற்பட்டதால், அது கிடைக்காமையால் குழந்தையைப் போலே சிணுங்கினார்; மேலும் அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய மிகவும் ஆசைப்பட்டு (அது கிடைக்காமையால்), மிகவும் வருத்தமுற்றார்.

முப்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் எப்படி காலத்தால் இருந்த தடையை நீக்கி அனுபவத்தைக் கொடுத்தான் என்பதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கோவான ஈசன் குறை எல்லாம் தீரவே
ஓவாத காலத்து உவாதிதனை மேவிக்
கழித்தடையக் காட்டி கலந்த குண மாறன்
வழுத்துதலால் வாழ்ந்தது இந்த மண்

எல்லோருக்கும் தலைவனான எம்பெருமான் ஆழ்வாருடன் கூடி, காலம் கடந்திருந்தாலும், காலத்தால் வந்த தடையைப் போக்கி, தன்னுடைய பூர்வ சரித்ரங்களை ஆழ்வார் ஆசைப்பட்டபடி காட்டிக்கொடுத்து ஆழ்வாரின் துன்பத்தைப் போக்கினான்; இவ்வாறு ஆழ்வார் எம்பெருமான் தன்னுடன் கூடிய அந்த குணத்தைக் கொண்டாட, இவ்வுலகம் நிலை பெற்றது.

முப்பத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானைப் போன்று இருக்கும், மற்றும் எம்பெருமானுடன் தொடர்புடைய பொருட்களைப் பார்த்து, அவை எம்பெருமான் என்று ப்ரமித்து, அவைகளை எம்பெருமானாகப் பாடிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மண்ணுலகில் முன் கலந்து மால் பிரிகையால் மாறன்
பெண் நிலைமையாய்க் காதல் பித்தேறி எண்ணிடில் முன்
போலி முதலான பொருளை அவனாய் நினைந்து
மேல் விழுந்தான் மையல் தனின் வீறு

எம்பெருமான் இந்த ஸம்ஸாரத்தில் ஆழ்வாருடன் கலந்து பின்பு பிரிந்தான்; அதனால் ஆழ்வார் ஒரு பெண் தன்மையை அடைந்து, அவனிடத்தில் இருந்த பக்தியால், மிகவும் கலங்கி, அவன் விஷயமான பேரன்பால், அவனைப் போன்ற பொருட்களை அவனாகவே நிர்ணயித்துப் பாடினார்.

முப்பத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திவ்ய ஸ்தானமான பரமபதத்தில் எம்பெருமானின் இருப்பைக் கண்டு அடைந்த பேரின்பத்தைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வீற்றிருக்கும் மால் விண்ணில் மிக்க மயல் தன்னை
ஆற்றுதற்காத் தன் பெருமை ஆனதெல்லாம் – தோற்ற வந்து
நன்று கலக்கப் போற்றி நன்குகந்து வீறு உரைத்தான்
சென்ற துயர் மாறன் தீர்ந்து

பரமபதத்தில் வீற்றிருந்தருளும் எம்பெருமான், இங்கே வந்து, தன்னுடைய சிறந்த குணங்கள், திருமேனிகள் ஆகியவற்றைக் காட்டி ஆழ்வாரின் கலக்கத்தை நீக்கி, ஆழ்வாருடன் நன்றாகக் கலந்தான்; இப்படி ஸர்வேச்வரனைக் கண்ட ஆழ்வார், அவனை வணங்கி ஆனந்தத்தை அடைந்து, தன்னுடைய துன்பங்கள் நீங்கப் பெற்றதால், தன்னுடைய பெருமையைத் தானே அறிவித்தார்.

முப்பத்தாறாம் பாசுரம். ஆழ்வாரிடத்தில் மிகுந்த காதல் கொண்ட எம்பெருமானை நேரில் கண்டு அனுபவிக்க முடியாமையால் ஆழ்வார் மோஹித்தார்; ஆழ்வாரிடத்தில் அன்பு கொண்டவர்கள் இதற்கு ஒரு தீர்வு காண முற்பட, நல்ல ஞானம் உள்ள ஆழ்வாரின் நலம்விரும்பிகள் ஆழ்வாருக்குச் சேராத விஷயங்களையும், இந்நிலைக்குக் காரணத்தையும் தீர்வையும் விளக்கிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி மாமுனிகள் அருளிச்செய்கிறார்.

தீர்ப்பாரிலாத மயல் தீரக் கலந்த மால்
ஓர்ப்பாதும் இன்றி உடன் பிரிய – நேர்க்க
அறிவழிந்து உற்றாரும் அறக் கலங்க பேர் கேட்டு
அறிவு பெற்றான் மாறன் சீலம்

ஆழ்வாரின் தீர்க்கமுடியாத பேரன்பைத் தீர்க்க ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வாருடன் கலந்து, ஆராயாமல் ஆழ்வாரை விட்டுப் பிரிந்தான்; இதைக் கண்ட உறவினர்கள், முன்பைவிட மிகவும் வருந்தி அறிவிழந்தார்கள்; எம்பெருமானுடைய திருநாமங்களைக் கேட்டு தன்னுடைய உணர்வை மீண்டும் பெற்றார்; இதுவே ஆழ்வாரின் தன்மை.

முப்பத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் திருநாமத்தைக் கேட்டுத் தன் உணர்வை மீண்டும் பெற்ற ஆழ்வார், அந்தத் திருநாமத்துக்கு உடையவனான எம்பெருமானை அனுபவிக்க முடியாமல் வாடிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சீல மிகு கண்ணன் திருநாமத்தால் உணர்ந்து
மேலவன் தன் மேனி கண்டு மேவுதற்கு – சால
வருந்தி இரவும் பகலும் மாறாமல் கூப்பிட்டு
இருந்தனனே தென் குருகூர் ஏறு

ஆழ்வார்திருநகரிக்குத் தலைவரான ஆழ்வார், கல்யாண குணங்கள் நிறைந்த கண்ணனின் திருநாமங்களைக் கேட்டுத் தெளிவு பெற்றார்; உணர்ந்தபின் மிகவும் வருந்தி, கண்ணனின் திருமேனியைக் காண ஆசைப்பட்டு, அனுபவிப்பதற்காக அழைக்கிறார்.

முப்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தனக்கு உதவாததால், அவனுக்காக இல்லாத ஆத்மாவிலும் ஆத்மாவின் உடைமைகளிலும் தனக்கு இருக்கும் விரக்தியைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஏறு திருவுடைய ஈசன் உகப்புக்கு
வேறு படில் என் உடைமை மிக்க உயிர் – தேறுங்கால்
என்தனக்கும் வேண்டா எனும் மாறன் தாளை நெஞ்சே!
நந்தமக்குப் பேறாக நண்ணு 

ஆழ்வார் “என்னுடைய ஆபரணங்கள் முதலியவையும் அவற்றைவிடச் சிறந்ததான ஆத்மாவும், பிராட்டி ஏறி வீற்றிருக்கும் திருமார்பை உடைய ஸர்வேச்வரன் திருவுள்ளத்துக்கு ஏற்புடையதில்லை என்றால், ஆராய்ந்து பார்த்தால், எனக்கும் அவை வேண்டாம்” என்று வெறுப்புடன் அருளிச்செய்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே சிறந்த குறிக்கோளாகக் கொள்.

முப்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஸம்ஸாரிகளின் அநர்த்தத்தைக் கண்டு வெறுத்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நண்ணாது மால் அடியை நானிலத்தே வல்வினையால்
எண்ணாராத் துன்பம் உறும் இவ்வுயிர்கள் – தண்ணிமையைக்
கண்டிருக்க மாட்டாமல் கண் கலங்கும் மாறன் அருள்
உண்டு நமக்கு உற்ற துணை ஒன்று

இவ்வுலகில் தங்கள் பாபங்களினாலே எல்லையில்லாத துன்பங்களை அனுபவிக்கும் ஆத்மாக்களின் தாழ்ச்சியையும் அவர்கள் எம்பெருமானிடத்தில் சரணடையாமல் இருப்பதையும் கண்ட ஆழ்வார், ஆறியிருக்க முடியாமல், கண்ணீருடன் இருந்தார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் கருணையே நமக்குத் தகுந்த துணை.

நாற்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஸம்ஸாரிகளும் சரணாகதி செய்வதற்கு ஸௌகரியமாகப் பரத்வத்துடன் இருக்கும் அர்சாவதாரத்தைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒன்றும் இலைத் தேவு இவ்வுலகம் படைத்த மால்
அன்றி என ஆரும் அறியவே – நன்றாக
மூதலித்துப் பேசி அருள் மொய்ம்மகிழோன் தாள் தொழவே
காதலிக்கும் என்னுடைய கை

எல்லோரும் புரிந்து கொள்ளும்படி, “இவ்வுலகங்களைப் படைத்த ஸர்வேச்வரனைத் தவிர வேறு தெய்வம் இல்லை” என்று நன்றாக நிர்ணயித்து அருளிய வகுளாபரணரின் திருவடிகளுக்கு அஞ்ஜலி செய்வதையே என் கைகள் விரும்பும்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-31-40-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಮುದಲಾಯಿರಮ್


ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್‍ನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 10ನೇ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾರ್ತ್ತಿಗೆಯಿಲ್ ರೋಗಿಣಿನಾಳ್ ಕಾಣ್ಮಿ ನಿನ್‍ಱು ಕಾಶಿನಿಯೀರ್
ವಾಯ್‍ತ್ತ ಪುಗೞ್ ಪ್ಪಾಣರ್ ವಂದು ಉದಿಪ್ಪಾಲ್ – ಆತ್ತಿಯರ್ಗಳ್
ಅನ್ಬುಡನೇ ತಾನ್ ಅಮಲನಾದಿ ಪಿರಾನ್ ಕಱ್ಱದರ್ ಪಿನ್
ನನ್ಗುಡನೇ ಕೊಂಡಾಡುಂ ನಾಳ್ ॥


ಓಹ್! ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜನಗಳೇ! ಈವತ್ತು ಕಾರ್ತ್ತಿಗೈ ಮಾಸದ ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಿನ. ಈ ಶುಭ ದಿನದಂದು ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವತಾರವಿತ್ತಿದರು. ಯಾರು ವೇದಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ಆೞ್ವಾರ್ ರಚಿಸಿದ ‘ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್’ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕಲಿತ ನಂತರ , ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಈ ಪ್ರಬಂಧವು ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಈ ದಿನವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸದಾ ಪಶ್ಶಾಂತಿ – ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನೇ ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರವರು ,ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಆದ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರು ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ಅವರ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಶ್ರೀರಂಗದ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಕರಾಗಿದ್ದ ಲೋಕಸಾರಂಗಮುನಿಗಳಿಗೆ ,ಆೞ್ವಾರಿಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನು ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಕಾಲನ್ನು ಇಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆೞ್ವಾರ್ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಕರೆತರಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು . ಅರ್ಚಕರು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಟು ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರರನ್ನು ಕೂಡಲೇ ತನ್ನೊಡನೆ ಗುಡಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದರು. ಆದರೆ ಆೞ್ವಾರರು ತಾನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಲೋಕಸಾರಂಗಮುನಿಗಳಾದ ಅರ್ಚಕರು ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ‘ಮುನಿವಾಹನ’ ಎಂದೂ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.
ಚರಿತ್ರೆಯ ಪ್ರಕಾರ , ಆೞ್ವಾರರು ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಹಾಡಿದರು. ಮತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರವನ್ನು ಹಾಡಿ . ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾದವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚರ್‍ಯರು ಎರಡು ವಿಧದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಈ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದು , ಪೆರುಮಾಳ್ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆೞ್ವಾರರು ಒಂದೊಂದು ಅಂಗವಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ್ದು. ಎರಡನೆಯದು, ಲಾಭಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹರಿಸಿದ್ದು. ಈ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದೇ ಈ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದುದು.
ಈ ಸುಲಭ ಸರಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ತನಿಯನ್ – 1

ಆಪಾದಚೂಡಮನುಭೂಯ ಹರಿಂಶಯಾನಮ್
ಮಧ್ಯೆ ಕವೇರ ದುಹಿತುರ್ಮುದಿತಾನ್ತರಾತ್ಮ।
ಅದ್ರಷ್ಟೃತಾಂ ನಯನಯೋರ್ವಿಷಯಾಂತರಾಣಾಮ್
ಯೋ ನಿಶ್ಚಿಕಾಯ ಮನವೈ ಮುನಿವಾಹನನ್ತಮ್।।

ಮಹಾಪೂರ್ಣರು (ಪೆರಿಯ ನಂಬಿಗಳು) ಈ ತನಿಯನ್ ನನ್ನು ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸೋಣ. ಅವರನ್ನು ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿ ಎಂಬ ಅರ್ಚಕರು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇರೆಗೆ ತಮ್ಮ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಗುಡಿಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಕಾವೇರಿಯ ಎರಡು ತೊರೆಯ ನಡುವೆ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರು ಮಲಗಿರುವ ಶೇಷಶಯನನಾದ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರನ್ನು ಆಪಾದಚೂಡವಾಗಿ (ಪಾದಗಳಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೆ) ನೋಡಿದಾಗ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಈ ಕಣ್ಗಳು ನೋಡಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು.

ತನಿಯನ್ – 2

ಕಾಟ್ಟವೇ ಕಣ್ಡ ಪಾದ ಕಮಲಮ್ ನಲ್ಲಾಡೈಯುನ್ದಿ
ತೇಟ್ಟರುಮ್ ಉದರಬನ್ದಮ್ ತಿರುಮಾರ್ಬು ಕಣ್ಡಮ್ ಶೆವ್ವಾಯ್
ವಾಟ್ಟಮಿಲ್ ಕಣ್‍ಗಳ್‍ಮೇನಿ ಮುನಿಯೇಱಿತ್ತನಿಪುಗುನ್ದು
ಪಾಟ್ಟಿನಾಲ್ ಕಣ್ಡುವಾೞುಮ್ ಪಾಣರ್‌ತಾಳ್ ಪರವಿನೋಮೇ॥


ತಿರುಪ್ಪಾನಾಳ್ವಾರವರು ಲೋಕಸಾರಂಗರ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಗುಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರನ್ನು, ಅವರೇ ತೋರಿಸಿದಹಾಗೆ ಅಂಗ ಅಂಗವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. ಮೊದಲು ಪಾದಕಮಲಗಳು, ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹೊಕ್ಕುಳು, ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಡಾಬು, ಪವಿತ್ರವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳು, ಕುತ್ತಿಗೆ , ಕೆಂಪಾದ ತುಟಿಗಳು, ನಂತರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕುಂದದ ಕೆಂದಾವರೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅಂತಹ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರ್‌ರ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಗಳಿ ಹಾಡೋಣ ಎಂದು ತಿರುಮಲೈ ನಂಬಿಗಳು (ಶ್ರೀ ಶೈಲ ಪೂರ್ಣರು) ತನಿಯನ್ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರರು ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳ ವೈಭವವನ್ನು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವಾದ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಆಹ್ಲಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪೆರುಮಾಳ್ ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಸೇವಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಮಾಡದೇ, ತನ್ನ ಅಡಿಯಾರ್‌ಗಳಿಗೂ ಸೇವಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದುದ್ದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ ಅಡಿಯಾರ್ಕೆನ್ನೈ ಆಟ್ಪಡುತ್ತ
ವಿಮಲನ್ , ವಿಣ್ಣವರ್‌ಕೋನ್ ವಿರೈಯಾರ್ ಪೊೞಿಲ್ ವೇಙ್ಗಡವನ್
ನಿಮಲನ್ ನಿನ್ಮಲನ್ ನೀದಿವಾನವನ್ ನೀಣ್ಮದಿಳ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾ, ತಿರು
ಕ್ಕಮಲ ಪಾದಮ್ ವನ್ದು ಎನ್ ಕಣ್ಣಿನುಳ್ಳನ ವೊಕ್ಕಿನ್‌ಱದೇ॥


ಕೊಂಚ ಕೂಡಾ ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾರಣಕರ್ತನಾದ, ಆದರೆ ತನಗೆ ಯಾರೂ ಕರ್ತೃವಿಲ್ಲದ, ಮೋಕ್ಷ ಕೊಡಲು ಶಕ್ತನಾದವನು ನನ್ನನ್ನು ತಮ್ಮ ದಾಸರಿಗೇ ದಾಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ವಿಮಲನು. (ಶುದ್ಧವಾದವನು, ನಿಶ್ಕಳಂಕಿತ).
ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಾರದೆಂದು ಪರಿಮಳಯುಕ್ತ ತೋಟಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವೆಂಕಟಾಚಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವೆಂಕಟೇಷ್ವರನು , ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಗಳಿಗೂ (ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ) , ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವಿಭೂತಿಗಳಿಗೂ (ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆ) ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವನು , ವೈಕುಂಠವನ್ನೇ ಆಳುವವನು ಈ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ಪಾದಕಮಲಗಳು ನನ್ನಂತಹ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣಿನೊಳಗೇ ತಾನೇ ಬಂದು ಹೊಕ್ಕಿದೆ.

ಎರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ತಿರುಪೀತಾಂಬರವನ್ನು (ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಪಂಚೆ) ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ದೋಣಿಯೊಂದನ್ನು ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆೞ್ವಾರರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಒಂದು ಅಂಗದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಗಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಉವನ್ದ ಉಳ್ಳತ್ತನಾಯ್ ಉಲಗಮ್ ಅಳನ್ದು ಅಣ್ಡಮುಱ
ನಿವನ್ದ ನೀಣ್ಮುಡಿಯನ್ ಅನ್‌ಱುನೇರ್ನ್ದ ನಿಶಾಚರರೈ
ಕ್ಕವರ್ನ್ದ ವೆಙ್ಗಣೈ ಕಾಕುತ್ತನ್ ಕಡಿಯಾರ್ ಪೋೞಿಲ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್, ಅರೈ
ಚ್ಚಿವನ್ದ ಆಗೈಯಿನ್ಮೇಲ್ ಶೆನ್‍ಱದಾಮ್ ಎನ್ ಶಿನ್ದನೈಯೇ॥

ಎಂಬೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯ ಕಿರೀಟವು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಾಗಿ ಅಳೆಯುವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಛಾವಣಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಕ್ರೂರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಕೊಂದ ಶ್ರೀರಾಮರೇ, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್! ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಯೋಚನೆಯು ಅವರು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ದಿವ್ಯ ಪೀತಾಂಬರದಲ್ಲೇ ನಾಟಿದೆ.

ಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ನಂತರ ಆೞ್ವಾರರು ದಿವ್ಯ ಕಮಲದ ಹೊಕ್ಕುಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹಡೆದ ನಂತರ ಆ ನಾಭಿಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹಿಂದಿನ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ ಆೞ್ವಾರರು , ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ತಿರುವೇಂಗಡಮುಡೈಯಾನ್ ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ತಿರುವೇಂಗಡಮುಡೈಯಾನ್ ಹಾಗು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬನೇ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ರೂಪಗಳು ಎಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮನ್ದಿಪಾಯ್ ವಡವೆಙ್ಗಡ ಮಾಮಲೈ ವಾನವರ್ಗಳ್
ಶನ್ದಿಶೆಯ್ಯನಿನ್‍ಱಾನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತರವಿನಣೈಯಾನ್
ಅನ್ದಿಪೋಲ್ ನಿಱತ್ತಾಡೈಯುಮ್ ಅದನ್ಮೇಲ್ ಅಯನೈ ಪ್ಪಡೈತ್ತದೋರೆೞಿಲ್
ಉನ್ದಿಮೇಲ್ ಅದನ್‍ಱೋ ಅಡಿಯೇನ್ ಉಳ್ಳತ್ತಿಲ್ ಉಯಿರೇ॥


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ತಿರುವೇಂಗಡ ಮಹಾ ಮಲೆಯಲ್ಲಿ , ತಮಿಳುನಾದಿನ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೋತಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಆಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ‘ಶ್ರೀನಿವಾಸ’ ನೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅದೇ ಪೆರುಮಾಳ್, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ತಿರುವನಂದಾಳ್ವಾನ್ (ಆದಿಶೇಷ)ನ ಮೆತ್ತಗಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರೆಂದು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಕೆಂಪಗಿನ ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ಪೀತಾಂಬರದಲ್ಲಿ ನಾಟಿತ್ತು. ಈಗ ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಸುಂದರ ನಾಭಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹಡೆದ ಮೇಲೆ ಆ ನಾಭಿಯು ಇನ್ನೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೇ?

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ದಿವ್ಯವಾದ ನಾಭಿಯ ಸುತ್ತ ಇರುವ ಉದರಬಂಧವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಿವ್ಯವಾದ ನಾಭಿಯು ಬ್ರಹ್ಮರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ , ಉದರಬಂಧವು (ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿ, ಡಾಬು) ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನೇ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಭಗವಂತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ , ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಧೀನತೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮೊದಲು, ಲಂಕೆಯ ಸುಭದ್ರ ಕೋತೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಕೆಳವುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಶದುರ ಮಾಮದಿಳ್ ಶೂೞ್ ಇಲಙ್ಗೈಕ್ಕಿಱೈವನ್ ತಲೈಪತ್ತು
ಉದಿರವೋಟ್ಟಿ ಓರ್ ವೆಙ್ಗಣೈಯುಯ್‍ತ್ತವನ್ ಓದವಣ್ಣನ್
ಮದುರಮಾ ವಣ್ಡುಪಾಡ ಮಾಮಯಿಲಾಡ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್, ತಿರುವಯಿಟ್ರು
ಉದಿರಬನ್ದಮ್ ಎನ್ನುಳ್ಳತ್ತುಳ್ ನಿನ್‍ಱು ಉಲಾಗಿನ್‍ಱದೇ॥


ಎಲ್ಲಿ ದುಂಬಿಗಳು ಸವಿಯಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ, ಎಲ್ಲಿ ನವಿಲುಗಳು ನೃತ್ಯವಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಅಂತಹ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಪೆರುಮಾಳ್, ನಾಲ್ಕು ರೀತಿಯ ಭದ್ರ ಕೋಟೆಗಳಿರುವ ಲಂಕೆಯನ್ನೇ ಒಡೆದು ನುಗ್ಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಓಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನೀಲ ಕಡಲಿನ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನಂತರದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳನ್ನು ಕ್ರೂರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಉದರಬಂಧವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ದಿವ್ಯ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೆರುಮಾಳಿನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭ ಹಾರಗಳು ಚೇತನ ಮತ್ತು ಅಚೇತನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ವಕ್ಷಸ್ಥಲವು ದಿವ್ಯ ನಾಭಿ ಮತ್ತು ಉದರಬಂಧಕ್ಕಿಂತಾ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ . ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅದು ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ವಾಸಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆೞ್ವಾರರು ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ಅದು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾರಮಾಯ ಪೞವಿನೈ ಪತ್ತಱುತ್ತು, ಎನ್ನೈತ್ತನ್
ವಾರಮಾಕ್ಕಿ ವೈತ್ತಾನ್ ವೈತ್ತದನ್‍ಱಿ ಎನ್ನುಳ್ ಪುಹುನ್ದಾನ್
ಕೋರಮಾದವಮ್ ಶೆಯ್‍ದನನ್ ಕೊಲ್ ಅಱಿಯೇನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್, ತಿರು
ವಾರಮಾರ್ಬದನ್‍ಱೋ ಅಡಿಯೇನೈ ಆಟ್ಕೊಣ್ಡದೇ॥

ನಾನು ಹಲವು ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿರದ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಿಸದೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೋದ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೆನೋ, ಈ ರೀತಿಯ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯಲು. ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ನಾಯಕನಾದ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ತಿರು (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಯನ್ನೂ, ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದೆ.

ಆರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯವಾದ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕುತ್ತಿಗೆಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವತ್ಮಗಳೂ, ಅಚೇತನಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಪಾಯ ಬರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ , ನಾನು ಅನಂತವನ್ನೂ ಕುಡಿದು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆೞ್ವಾರರು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಯಾರದಾದರೂ ಶಾಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಬ್ರಹ್ಮರು ರುದ್ರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವನ್ನು ಎಂಬೆರುಮಾನರು ವಿಮೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಹೊಳಪು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಶಾಪವನ್ನು ತಡೆದದ್ದು ಆೞ್ವಾರರು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ತುಣ್ಡವೆಣ್ ಪಿಱೈಯನ್ ತುಯರ್ ತೀರ್ತವನ್, ಅಞ್ಜಿಱೈಯ
ವಣ್ಡುವಾೞ್ ಪೊೞಿಲ್ ಶೂೞ್ ಅರಙ್ಗನಗರ್ ಮೇಯ ಅಪ್ಪನ್
ಅಣ್ಡರಣ್ಡ ಬಹಿರಣ್ಡತ್ತು ಒರುಮಾನಿಲಮ್ ಎೞುಮಾಲ್ವರೈ, ಮುಟ್ರುಮ್
ಉಣ್ಡ ಕಣ್ಡಮ್ ಕಣ್ಡೀರ್ ಅಡಿಯೇನೈ ಉಯ್ಯಕ್ಕೊಣ್ಡದೇ॥


ಎಂಬೆರುಮಾನರು ರುದ್ರರ ಶೋಕವನ್ನು ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಎಂಬೆರುಮಾನರು ರುದ್ರರ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಅರ್ಧಾಕೃತಿಯ ಚಂದ್ರನ ಶಾಪವಿಮೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅವರೇ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಆದ ಲೋಕಕ್ಕೇ ನಾಯಕರು. ಅವರು ವಿಧವಿಧವಾದ ರೆಕ್ಕೆಹುಳಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಉದ್ಯಾನವನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯವಾದ ಕುತ್ತಿಗೆಯು ಅಂಡಾಕಾರದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು , ಅದರ ಹೊರವಲಯಗಳು, ಅನನ್ಯ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ನುಂಗಿದೆ. ಈ ಕುತ್ತಿಗೆಯು ನನ್ನನ್ನು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಏಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯ ಬಾಯಿಯನ್ನೂ, ದಿವ್ಯ ತುಟಿಗಳನ್ನೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಬಾಯಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ ‘ಕುತ್ತಿಗೆಯು ಅನಂತವನ್ನೂ ನುಂಗಿದೆ ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದಲೇ ಒಳಹೋಗಿದೆ. ಮತ್ತು ನಾನು ಮಾತ್ರ ‘ಮಾ ಶುಚಃ’ ಎಂಬ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ’ . ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆೞ್ವಾರರು ಆನಂದಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೈಯ್ಯಿನಾರ್ ಶುರಿಶಙ್ಗನಲಾೞಿಯರ್ , ನೀಳ್ವರೈಪೋಲ್
ಮೈಯ್ಯನಾರ್ ತುಳಬವಿರೈಯಾರ್ ಕಮೞ್ ನೀಣ್ಮುಡಿ ಎಮ್
ಐಯನಾರ್ ಅಣಿಯರಙ್ಗನಾರ್ ಅರವಿನಣೈ ಮಿಶೈ ಮೇಯ ಮಾಯನಾರ್
ಶೆಯ್ಯವಾಯ್ ಐಯ್ಯೋ ಎನ್ನೈ ಶಿನ್ದೈ ಕವರ್ನ್ದದುವೇ॥


ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಹತ್ತಿರ ಸುರುಳಿಕೊಂಡಿರುವ ಶಂಖವೂ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಗುಳುವ ದಿವ್ಯಚಕ್ರವೂ ಇವೆ. ಅವರ ಸ್ವರೂಪವು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತೆಯೂ , ನೀಳವಾದ ಕಿರೀಟವು ತುಳಸಿಗಳಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿದೆ. ಅವರೇ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಿರುವ ಲೀಲಾ ಮಹಿಮನು. ಆ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯವಾದ ತುಟಿಯು ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದೆ.

ಎಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷುವನ್ನು ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಯಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ತಾಯಿಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನು ತುಳುಕಿಸಬಲ್ಲದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಾ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ , ಸ್ವಾಧೀನತೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳು ನಿವಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗೊಂಡರೂ , ಅವಿದ್ಯಾ(ಅಜ್ಞಾನ) ಇನ್ನೂ ಇರುವುದರಿಂದ , ಈ ಅಹಂಕಾರ ಮುಂತಾದುವುಗಳು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರೇ? ಎಂಪೆರುಮಾನರು ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಹಿರಣ್ಯ ಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ತಮೋ ಗುಣವನ್ನೂ (ಅಜ್ಞಾನ , ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನೂ) ಸಹ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪರಿಯನಾಹಿ ವನ್ದ ಅವುಣನುಡಲ್ ಕೀಣ್ಡ , ಅಮರರ್ಕು
ಅರಿಯ ಆದಿಪ್ಪಿರಾನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮಲನ್ ಮುಗತ್ತು
ಕರಿಯವಾಹಿ ಪ್ಪುಡೈಪರನ್ದು ಮಿಳಿರ್ನ್ದು ಶೆವ್ವರಿಯೋಡಿ, ನೀಣ್ಡವ
ಪ್ಪೆರಿಯವಾಯ್ ಕಣ್‍ಗಳ್ ಎನ್ನೈ ಪ್ಪೇದೈಮೈ ಶೆಯ್ದನವೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸೀಳಿ ಹಾಕಿದರು. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಹತ್ತಿರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತಿತರ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೂ ಸಹ. ಅವರೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣೀ ಭೂತರು. ಅವರೇ ಅನ್ಯರಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲು ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಯನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ನೀಳವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಗಾಢವಾದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪುಗೆರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅವು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರರು ಪೂರ್ತಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಅಗಧಿತಗಟನ ಗುಣ(ಯಾವುದನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ , ಅವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ರೂಪ ಕೊಡುವ ಗುಣ) ವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೆ ವೇದಾಂತಗಳ (ವೇದಗಳ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ, ಉಪನಿಶತ್ತು) ಜ್ಞಾನವಿದೆಯೋ ಅವರ ತಮೋ ಗುಣಗಳು ನಾಶವಾಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆೞ್ವಾರರು ವೇದವನ್ನು ಓದುವ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರು “ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನುಂಗಿ ಕೋಮಲವಾದ ಅರಳೀ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡಾಗ , ಅವರು ಯಾರಿಂದಲೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಗುಣವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಅದೇ ಗುಣವುಳ್ಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನನ್ನ ತಮೋ ಗುಣವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆಲಮಾಮರತ್ತಿನ್ ಇಲೈ ಮೇಲ್ ಒರು ಬಾಲಕನಾಯ್
ಞಾಲಮೇೞುಮುಣ್ಡಾನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತರವಿನಣೈಯಾನ್
ಕೋಲ ಮಾಮಣಿಯಾರಮುಮ್ ಮುತ್ತುತ್ತಾಮಮುಮ್ ಮುಡಿವಿಲ್ಲದೋರೆೞಿಲ್
ನೀಲಮೇನಿ ಐಯ್ಯೋ! ನಿಱೈ ಕೊಣ್ಡದು ಎನ್ನೆಞ್ಜಿನೈಯೇ॥

ಯಾರು ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ , ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನುಂಗಿ ಆಲದ ಮರದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೋ ಅದೇ ಪೆರುಮಾಳ್ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ , ಆದಿಶೇಷನ ಸವಿಯಾದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ಕರಿಯ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಹೊಂದಿದ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ತಿರುಮೇನಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳಿಂದಲೂ, ಮುತ್ತುರತ್ನಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕದ್ದಿದೆ. ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ! ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಿತರಾಗಿ ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಾನು ಇನ್ನೇನನ್ನೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯಪಾದ ಕಮಲವನ್ನು ಸೇರಿ ಶ್ರೀವೈಕುಂಠವನ್ನೂ ,ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೊಣ್ಡಲ್ ವಣ್ಣನೈ ಕ್ಕೋವಲನಾಯ್ ವೆಣ್ಣೆ
ಯುಣ್ಡವಾಯನ್ , ಎನ್ನುಳ್ಳಮ್ ಕವರ್ನ್ದಾನೈ
ಅಣ್ಡರ್‌ಕೋನ್ ಅಣಿಯರಙ್ಗನ್ ಎನ್ನಮುದಿನೈ
ಕ್ಕಣ್ಡ ಕಣ್‍ಗಳ್ ಮತ್ತೊನ್‍ಱಿನೈ ಕ್ಕಾಣಾವೇ॥


ಕರುಪ್ಪಾದ, ಮುಗಿಲಿನ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕದ್ದು ತಿನ್ನುವ ಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಯಾರು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾಯಕನೋ ಅಂತಹ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನನ್ನು ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಏನನ್ನೂ ನೋಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಶ್ರೀವೈಕುಂಠವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/amalanadhipiran-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org



రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 1 – 10

Published by:

శ్రీః శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<<మునుపటి శీర్శిక

మొదటి పాశురము: “ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య చరణాల వద్ద సముచిత జీవితము గడిపేందుకు వారి దివ్య తిరునామాలను పఠిద్దాము” అని అముదనార్ తన హృదయాన్ని ఆహ్వానిస్తున్నారు.

పూ మన్ను మాదు పొరుందియ మార్బన్ పుగళ్ మలింద
పా మన్ను మాఱన్ అడి పణిందుయ్ందవన్ పల్ కలైయోర్
తాం మన్న వంద ఇరామానుశన్ చరణారవిందం
నాం మన్ని వాళ నెంజే శొల్లువోం అవన్ నామంగళే (1)

ఓ మనసా! పద్మమును తన నివాసముగా ఉన్న పెరియ పిరాట్టి, ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య వక్షస్థల మాధుర్యాన్ని చూసిన పిదప ఆ దివ్య వక్షస్థలమే తన నివాసముగా చేసుకొని ఉండిపోయింది. ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలు పూర్ణంగా ఉన్న తిరువాయ్మొళిలోనే నమ్మాళ్వార్ మునిగి ఉండేవారు. అటువంటి నమ్మాళ్వార్ యొక్క దివ్యమైన శ్రీ చరణాలను ఆశ్రయించి రామానుజులు జీవించారు. రామానుజులకు పూర్వ కాలములో జీవించిన వారు, శాస్త్రాధ్యయము చేసిన తరువాత కూడా, వాటి నిగూఢ అర్థాలను అర్థము చేసుకోలేక పోయారు. రామానుజులు ఆ గూఢ అర్థాలు తెలిసినవారు మరియు వాటిని చక్కగా స్థాపించారు కూడా. వారి దివ్య చరణములు మన లక్ష్యముగా ఉంచుకొని, సుసంప్పన్నముగా ఉండేందుకు రామానుజుల దివ్య నామాలను పలుకుదాము.

రెండవ పాశురము: ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య నామాలను పఠింద్దామని తన హృదయానికి చెప్పిన మునుపటి పాసురము తరువాత, అన్య సాధనములను మరచిపోతూ తన హృదయము ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య చరణాలను ఆనందించడం ప్రారంభిస్తుంది.

కళ్ళార్ పొళిల్ తెన్నరంగన్ కమల ప్పదంగళ్ నెంజిల్
కొళ్ళా మనిశరై నీంగి కుఱైయల్ పిరాన్ అడిక్కీళ్
విళ్ళాద అన్బన్ ఇరామానుశన్ మిక్క శీలం అల్లాల్
ఉల్లాదు ఎన్ నెంజు ఒన్ఱు అఱియే ఎనక్కుట్ఱ పేరియల్వే (2)

కొంత మంది మనిషిగా జన్మనెత్తినా కూడా, తేనె కారుతున్న తోటలతో నిండి ఉన్న శ్రీ రంగములో శయనించి ఉన్న పెరియ పెరుమాళ్ పైన దైవ చింతనను నేర్పే శాస్త్రాధ్యయనము చేసే అదృష్టము ఉండదు. అటువంటి వాళ్ళకి నా మనస్సు దూరమైంది. ఆ తరువాత, తిరుక్కుఱైయలూర్లో అవతరించి దివ్య ప్రబంధాన్ని రచించిన తిరుమంగై ఆళ్వార్ యొక్క దివ్య తిరువడిని నిరంతరము ధ్యానించే రామానుజుల యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను తప్పా మరే ఇతర వాటి గురించి నా మనస్సు ధ్యానించడం లేదు.

మూడవ పాశురము: “లౌకిక విషయాలలో మునిగి ఉన్న వారితో నా సంబంధము తొలగించి ఎంబెరుమానార్ సంబంధము ఉన్న వారి పాదాల వద్ద నా సంబంధము ఉండేలా చేసిన నీ గొప్ప ఉపకారముకి నేను తల వంచుతున్నాను” అని అముదనార్ తన హృదయముతో అంటున్నారు.తిరుమంగై ఆళ్వార్ యొక్క దివ్య తిరువడిని నిరంతరము ధ్యానించే రామానుజుల దివ్య మంగళ గుణాలను తప్పా ఇంక దేని గురించి ఆలోచించడం లేదు.

పేరియల్ నెంజే అడి పణిందేన్ ఉన్నై పేయ్ పిఱవి
ప్పూరియరోడుళ్ళ శుట్ఱం పులర్ త్తి ప్పొరువరుం శీర్
ఆరియన్ శెమ్మై ఇరామానుశ మునిక్కన్బు శెయ్యుం
శీరియ పేఱు ఉడైయార్ అడిక్కీళ్ ఎన్నై చ్చేర్త్తదర్కే (3)

గొప్ప గుణమున్న ఓ మనసా! నాకు ఎంత గొప్ప ఉపకారాన్ని చేసావు. అహంకార మమకార లోపాలున్న వారితో, అజ్ఞానులు మొదలైన వారితో నా సంబంధాన్ని తెంచి గొప్ప వ్యక్తుల చరణాలను చేరేలా చేసినందుకు నీకు నమస్కారాలు. తన దాసులతో ఇమిడిపోయే నిజాయితీ ఉన్న ఎంబెరుమానార్ పట్ల భక్తి ఉన్న వారు ఈ గొప్ప వ్యక్తులు.

నాల్గవ పాశురము: నిరహేతుకమైన ఎంబెరుమానార్ కృప కారణముగా, తాను మునుపటి దిగజారిన స్థాయికి వెళ్ళనని, తనలో ఇక ఏ దోషములూ లేవని వారు తెలియజేస్తున్నారు.

ఎన్నై ప్పువియిల్ ఒరు పొరుళాక్కి మరుళ్ శురంద
మున్నై ప్పళవినై వేర్ అఱుత్తు ఊళి ముదల్వనైయే
పన్న ప్పణిత్త ఇరామానుశన్ పరమ్ పాదముం ఎన్
శెన్ని త్తరిక్క వైత్తాన్ ఎనక్కేదుం శిదైవిల్లెయే (4)

అన్ని తత్వాలకు (చిత్ మరియు అచిత్) కారకుడు, భగవాన్ సర్వకారకుడని, మనందరము గుర్తించి ధ్యానించేలా చేసిన వారు ఎంబెరుమానార్లు. ఇది వారు శ్రీ భాష్యంతో సాధించగలిగారు. అందరి కన్నా గొప్పవారైన రామానుజులు, ఈ ప్రపంచములో అచేతనముగా ఉన్న నన్ను చేతనుడిగా తయారుచేశారు. అనాదిగా నన్ను వెంటాడుతున్న నా కర్మలను తొలగించి, వారి దివ్య తిరువడిని నా శిరస్సు పై ఉంచి నన్ను కటాక్షించారు. ఇక నాలో ఏ లోపము లేదు.

ఐదవ పాశురము: రామానుజుల దివ్య నామాలను పఠిద్దామని ఈ ప్రబంధాన్ని ప్రారంభించిన అముదనార్, వాటిని పఠించడం మొదలుపెట్టారు. కుదృష్టులు తనను నిందిస్తారేమోనని మొదట భావించి, ఆపై తనను తాను ఒప్పించుకొని, తన కార్య సాధనను ప్రారంభిస్తున్నారు.

ఎనక్కుట్ఱ శెల్వం ఇరామానుశన్ ఎన్ఱు ఇశైయగిల్లా
మన క్కుట్ఱ మాందర్ పళిక్కిల్ పుగళ్ అవన్ మన్నియ శీర్
తనక్కుట్ఱ అన్బర్ అవన్ తిరునామంగళ్ శాట్ఱుం ఎన్బా
ఇన క్కుట్ఱం కాణగిల్లార్ పత్తి ఏయ్ంద ఇయల్విదెన్ఱే(5)

మన స్వరూపానికి నిధి అయిన వారు ఒక్క ఎంబెరుమానార్, అనే నా ప్రయత్నాన్ని తోసిపుచ్చి, నా అభిప్రాయాలను బుద్దిలోపముతో అంగీకరించని వారు ఉన్నట్లైతే అది నాకు పండుగ లాంటిది. ఎంబెరుమానార్ యొక్క మంగళ గుణాలపై భక్తి ప్రపత్తులు ఉన్నవారు వారి దివ్య నామాలను మరియు దివ్య కార్యాలను వ్యక్తపరచే నా పాశురములలో లోపాలను చూడరు.

ఆరవ పాశురము: మునుపటి పాశురములో, ఎంబెరుమానార్ పట్ల తన భక్తిని వ్యక్త పరచుచున్నానని చెప్పిన అముదనార్, ఇప్పుడు ఎంబెరుమానార్ గొప్పతనానికి తగిన భక్తి తనలో లేదని తనను తాను నిందించుకుంటున్నారు.

ఇయలుం పొరుళుం ఇశైయ త్తొడుత్తు ఈన్ కవిగళ్ అన్బాల్
మయల్ కొణ్డు వాళుత్తుం ఇరామానుశనై మది ఇన్మైయాల్
పయిలుం కవిగళిల్ పత్తి ఇల్లాద ఎన్ పావి నెంజాల్
ముయల్ గిన్ఱనన్ అవన్ తన్ పెరుం కీర్తి మొళిందిదవే (6)

ఎంబెరుమానార్ పై ప్రేమతో గొప్ప కవులు పదాలను కూర్చి మాలలు చేసి కవితలు మరియు పద్యాల రూపములో కీర్తిస్తారు. పాపపూరితమైన వాడినైన నాకు అంతటి భక్తి లేదు. వారి అమితమైన గొప్పతనాన్ని నా అజ్ఞానమైన బుద్దితో నా ఈ పాశురముల ద్వారా తెలియజేయడనికి ప్రయత్నిస్తున్నాను.

ఏడవ పాశురము: తన నీచత్వాన్ని చూసి ఒక అడుగు వెనకకు వేసిన అముదనార్, కూరత్తాళ్వాన్ యొక్క దివ్య చరణాలతో ఉన్న తన సంబంధాన్ని గుర్తుచేసుకొని ఇది తనకు కష్టమైన పని కాదని నిర్ణయించుకొని ప్రారంభిస్తున్నారు.

మొళియై క్కడక్కుం పెరుం పుగళాన్ వంజ ముక్కుఱుంబామ్
కుళియై క్కడక్కుం నమ్ కూరత్తాళ్వాన్ చరణ్ కూడియ పిన్
పళియై క్కడత్తుం ఇరామానుశన్ పుగళ్ పాడి అల్లా
వళియె క్కడత్తల్ ఎనక్కు ఇని యాదుం వరుత్తం అన్ఱే (7)

కూరత్తాళ్వారుల గొప్పతనాన్ని పూర్తిగా చెప్పలేము; మూడు అగాధ లోయల రూపములో ఉన్న వంశ అహంకారము (గొప్ప కులము లో పుట్టడం ), జ్ఞాన అహంకారము, ప్రవర్తన వల్ల సంక్రమించిన అహంకారాన్ని వారు జయించినారు. మా నాయకులైన కూరత్తాళ్వారుల దివ్య చరణములను చేరుకున్నాము. మనకి, ఈ పాప సాగరమును దాటడానికి సహాయపడే ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను కీర్తించడములో ఇక ఇప్పుడు అంత కష్టము ఉండదు. నా స్వరూపానికి విరోధమైన సాధనములను నుండి కూడా తప్పించు కొనవచ్చు.

ఎనిమిదవ పాశురము: పొయిగై ఆళ్వార్ అనుగ్రహించిన దివ్య ప్రబంధముపై ధ్యానించే గొప్పతనము గల ఎంబెరుమానార్, నాకు ప్రభువు.

వరుత్తుం పుఱ ఇరుళ్ మాట్ఱ ఎం పొయిగై ప్పిరాన్ మఱైయిన్
కురుత్తిన్ పొరుళైయుం శెందమిళ్ తన్నైయుం కూట్టి
ఒన్ఱ త్తిరిత్తు అన్ఱు ఎరిత్త తిరువిళక్కై త్తన్ తిరువుళ్ళత్తే
ఇరుత్తుం పరమన్ ఇరామానుశన్ ఎం ఇఱైయవనే (8)

అజ్ఞానము వలన జీవాత్మలు ఈ లౌకిక సుఖాలవైపు ఆకర్షితులై చివరికి దుఃఖాన్ని పొందుతున్నారు. ప్రపన్న కులానికి అతి ప్రియులు మరియు ఉత్తములైన పొయిగై ఆళ్వార్, అజ్ఞానాంధకారమును తోలగించే వేదాంతమును అందమైన తమిళ పదాలతో వైయమ్ తగళియ (ఈ ప్రపంచాన్నే దీపముగా) అని మొదలైయ్యే ముదల్ తిరువందాది పాడారు. ఆ దివ్య దీపాన్ని తమ దివ్య మనస్సులో ఉంచుకున్న ఉత్తములు ఎంబెరుమానార్ మనకు స్వామి.

తొమ్మిదవ పాశురము: బూదత్తాళ్వారుల దివ్య తిరువడిని ధ్యానిస్తూ ఉండే ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను ఎవరైతే పఠిస్తారో, వారు ఈ ప్రపంచములో వేదాలను స్థాపించి కాపాడతారు అని అముదనార్ తెలియజేస్తున్నారు.

ఇఱైవనై క్కాణుం ఇదయత్తిరుళ్ కెడ జ్ఞానం ఎన్నుం
నిఱై విళైక్కు ఎట్ఱియ భూద త్తిరువడి తాళ్గళ్ నెంజ
త్తుఱైయ వైత్తాళుం ఇరామానుశన్ పుగళ్ ఓదుం నల్లోర్
మఱైయివై క్కాత్తు ఇంద మణ్ఞగత్తే మన్న వైప్పవరే (9)

అన్బే తగళియ అని ప్రారంభమయ్యే ఇరండామ్ తిరువందాదిని పాడిన బూదత్తాళ్వార్, అన్ని అంశాలలో పరిపూర్ణమైన దీపాన్ని (ఇరండామ్ తిరువందాది) వెలిగించారు. మన మనస్సులో ఉన్న అజ్ఞానాంధకారాన్నినాశింపజేస్తుంది ఈ దీపము. ప్రకాశవంతమైన మనస్సుతో మాత్రమే సరైన నాయకుడిని మనము గుర్తించగలము. బూదత్తాళ్వార్ల దివ్య చరణములు నిత్యము ఎంబెరుమానార్ తమ దివ్య మనస్సులో ఉంచుకున్నారు. ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను ధ్యానించేవారు వేదాలను (బాహ్యులు మరియు కుదృష్టులచే నాశనము చేయలేనివి) రక్షించి, ఈ ప్రపంచములో వాటిని దృఢంగా స్థాపిస్తారు.

పదవ పాశురము: పేయ్ ఆళ్వార్ యొక్క దివ్య తిరువడిని ఎల్లప్పూడూ కీర్తించే గుణము ఉన్న ఎంబెరుమానార్ యొక్క తిరువడిని తమ శిరస్సుపై ఉంచుకొని భక్తి చుపేవారు ఎల్లప్పుడు గొప్పవారు అని అముదనార్ చెబుతున్నారు.

మన్నియ పేరిరుళ్ మాండబిన్ కోవలుళ్ మామలరాళ్
తన్నొడు మాయనై క్కణ్డమై కాట్టుం తమిళ్ త్తలైవన్
పొన్నడి పోట్ఱుమ్ ఇరామానుశర్కు పూందవర్ తాళ్
శెన్నియిల్ శూడుం తిరువుడైయార్ ఎన్ఱుం శీరియరే (10)

మొదటి ఇద్దరు ఆళ్వారులు దీపాలు వెలిగించిననంతరం (తిరువందాదులతో) అత్యంత స్థిరమైన అజ్ఞానాంధకారము పూర్తిగా కొట్టుకొనిపోయినది. అలా అంధకారము నశించిన అనంతరం, తిరుక్కోవలూర్లో వేంచేసి ఉన్న పెయాళ్వార్, భగవాన్ (కృష్ణావతారములో భక్తవత్సలునిగా ఉన్నవారు) తో కలిసి ఉన్న తిరుమామగళ్ (శ్రీ మహాలక్ష్మి) ని ఎలా దర్శించారో మనకు చూపించారు. తమిళ నాయకుడైన పేయాళ్వార్ యొక్క అపేక్షనీయమైన దివ్య చరణాలను ఎంబెరుమానార్ కీర్తించారు. ఎంబెరుమానార్ యొక్క భక్తుల దివ్య చరణాలను ధరించేవారు, ఎంబెరుమానార్ పట్ల ఉన్న భక్తి ప్రపత్తులను వారి శిరస్సుపై ఆభరణముగా ధరించువారు ఎల్లప్పుడూ పూజ్యనీయులు ( ఎందుకంటే వారి వద్ద ఈ గొప్ప సంపద ఉన్నది కాబట్టి ).

తదుపరి శీర్శికలో, ఈ ప్రబంధము యొక్క పై పాశురములను అనుభవిద్దాము.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-1-10-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 31 – 40

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

paramapadham

Thirty first pAsuram  – (oru nAyagamAy…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting the defects of worldly wealth etc in having inferior and impermanent nature, and is mercifully explaining it.

oru nAyagamAy ulagukku vAnOr
iru nAttil ERi uykkum inbam thiramAgA
mannuyirp pOgam thIdhu mAl adimaiyE inidhAm
panniyivai mARan uraippAl

AzhwAr analysed and explained principles such as a) the pleasure which is enjoyed being the single lord for this whole world will not remain permanently, b) the pleasure which is enjoyed in the vast heaven by dhEvas will not remain permanently, c) self-enjoyment which is eternal, is bad and d) servitude towards bhagavAn is enjoyable.

Thirty second pAsuram – (bAlaraip pOl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of desiring to enjoy emperumAn’s different forms of various places and times, in those places and times and is mercifully explaining it.

bAlaraip pOl sIzhgi paran aLavil vEtkaiyAl
kAlaththAl dhEsaththAl kai kazhindha – sAla
aridhAna bOgaththil AsaiyuRRu naindhAn
kurugUril vandhudhiththa kO

AzhwAr, the leader, who incarnated in AzhwArthirunagari, being cranky like a child, due to love towards emperumAn who is difficult to attain due to being distant by time and place, had an  increased desire to acquire the joy of doing kainkarayam and became anguished.

Thirty third pAsuram – (kOvAna Isan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting how emperumAn eliminated the time limitation and gave enjoyment and is mercifully explaining it.

kOvAna Isan kuRai ellAm thIravE
OvAdha kAlaththu uvAdhithanai – mEvik
kazhiththadaiyak kAtti kalandha guNam mARan
vazhuththudhalAl vAzhndhadhindha maN

emperumAn who is sarvaSEShi united with AzhwAr and eliminated the great limitations while  time continues to move forward, to eliminate all worries of AzhwAr, and manifested all his activities which were desired by AzhwAr previously; as AzhwAr praised this quality of emperumAn uniting with him, this world sustained itself.

Thirty fourth pAsuram – (maNNulagil mun kalandhu….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of mistaking those entities which are similar and related to emperumAn as emperumAn himself, and singing about them as if they were emperumAn, and is mercifully explaining it.

maN ulagil mun kalandhu mAl pirigaiyAl mARan
peN nilaimaiyAyk kAdhal piththERi – eNNidil mun
pOli mudhalAna poruLai avanAy ninaindhu
mEl vizhundhAn maiyal thanin vIRu

emperumAn previously united with AzhwAr in this samsAra and then he separated; due to that, AzhwAr assumed feminine mood, due to devotion, became very mad and considered similes etc which are seen, to be emperumAn only and became determined due to overwhelming love.

Thirty fifth pAsuram – (vIRRirukkumAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of seeing emperumAn’s manifestation of his form as in the divine spiritual abode of paramapadham and becoming blissful on enjoying the same, and is mercifully explaining it.

vIRRirukkumAl viNNil mikka mayal thannai
ARRudhaRkAth than perumai AnadhellAm – thORRa vandhu
nanRu kalakkap pORRi nangugandhu vIRuraiththAn
senRa thuyar mARan thIrndhu.

emperumAn who is mercifully seated in pramapadham, arrived here, manifesting his glorious qualities, forms etc to eliminate AzhwAr’s great bewilderment and to unite well; AzhwAr, upon seeing sarvESvaran, worshipped him and becoming joyful, having eliminated the sorrows which were experienced, mercifully announced his own greatness .

Thirty sixth pAsuram -(thIrppArilAdha…) AzhwAr becomes unconscious, being unable to physically enjoy emperumAn who is having the quality of loving affection towards AzhwAr; those who are greatly affectionate towards AzhwAr try to find remedy for that and the awakened well-wishers highlight that it is inapt for AzhwAr’s [and our] nature and explain the apt reason and remedy; in this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams which are in this mood and is mercifully explaining it.

thIrppAr ilAdha mayal thIrak kalandha mAl
OrppAdhum inRi udan piriya – nErkka
aRivazhindhu uRRArum aRak kalangap pEr kEttu
aRivu peRRAn mARan seelam

sarvESvara, united with AzhwAr to fulfil AzhwAr’s insolvable, overwhelming love and left him without any analysis; the relatives who saw that, became worried, even more than previously and lost their minds; AzhwAr regained his existence [consciousness] on hearing the divine names of emperumAn; this is AzhwAr’s quality.

Thirty seventh pAsuram – (seelamigu kaNNan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams in lamenting about not enjoying nArAyaNa, the owner of the name, after becoming conscious on hearing such names, and is mercifully explaining it.

seelamigu kaNNan thirunAmaththAl uNarndhu
mElavan than mEni kaNdu mEvudhaRku – sAla
varundhi iravum pagalum mARAmal kUppittu
irundhananE thenkurugUr ERu

AzhwAr, who is the chief of AzhwArthirunagari, had his bewilderment eliminated and acquired clarity by the divine name of krishNa who has abundant auspicious qualities; after becoming conscious, being greatly anguished, he was calling out continuously to see krishNa’s divine form, approach and enjoy the same.

Thirty eighth pAsuram – (ERu thiruvudaiya…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of revealing his detachment in AthmA and AthmA’s belongings which are not existing for emperumAn’s sake, as emperumAn is not helping in such sorrowful state and is mercifully explaining it.

ERu thiruvudaiya Isan ugappukku
vERupadil ennudaimai mikka uyir – thERungAl
enRanakkum vENdAvenumARan thALai nenjE
nandhamakkup pERAga naNNu

AzhwAr said with disgust “If my ornaments etc and the AthmA which is greater than those belongings are not accepted for the divine heart of sarvESvaran on whose divine chest SrI mahAlakshmi climbed, when analysed, even I don’t need them”. Oh heart! Seek such AzhwAr’s divine feet as the ultimate benefit for us.

Thirty ninth pAsuram – (naNNAdhu mAladiyai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of showing disgust on seeing the disastrous state of samsAris (materialistic people) and is mercifully explaining it.

naNNAdhu mAladiyai nAnilaththE valvinaiyAl
eNNArAth thunbamuRum ivvuyirgaL thaNNimaiyaik
kaNdirukka mAttAmal kaN kalangu mARanaruL
uNdu namakkuRRa thuNai onRu

AzhwAr seeing, on this earth, the lowliness of these AthmAs who are experiencing endless sorrow due to cruel sins, without surrendering at the divine feet of emperumAn, becomes unable to remain relaxed, is mercifully having his divine eyes shed tears; such AzhwAr’s mercy remains as our apt companion.

Fortieth pAsuram – (onRumilaith thEvu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of explaining emperumAn’s parathvam (supremacy) in archAvathAram (deity form) which facilitates the surrender of samsAris (materialistic people), and is mercifully explaining it.

onRum ilaith thEvu ivvulagam padaiththa mAl
anRiyena Arum aRiyavE – nanRAga
mUdhaliththup pEsiyaruL moymmagizhOn thAL thozhavE
kAdhalikkum ennudaiya kai

My hands will only desire to perform anjali towards the divine feet of the glorious vakuLAbharaNa who mercifully spoke, to be understood by all, proving fully, saying “there is no other dheyvam than sarvESvaran who created these worlds”.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 34 – 35

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 34

ముప్పది నాల్గవ పాశురము. మామునులు కృపతో ఇప్పటి వరకు ఆళ్వార్ల తిరునక్షత్రములు మఱియు వారి తిరు అవతార స్థలములను వివరించినారు. ఈ మూడవ పాశురములో పూర్వాచార్యుల దివ్యచేష్టితములు “తాళ్వాదుయిల్ కూరవర్ తామ్ వాళి – ఏళ్ పారుమ్ ఉయ్య అవర్ గళ్ ఉరైత్తవైగళ్ తామ్ వాళి” అని మంగళాశాసనము చేయుచున్నారు. ఇప్పుడు పూర్వాచార్యులు ఆళ్వార్లు కృపచేసిన దివ్య ప్రబంధములకు చేసిన వ్యాఖ్యానముల గురించుటకై సంకల్పము చేయుచున్నారు.

ఆళ్వార్ గళేత్తుమ్ అరుళిచ్చెయలేత్తుమ్!                                                  తాళ్వాదుమిన్ఱి యవైదాన్ వళర్తోర్ * ఏళ్ పారుమ్                                                  ఉయ్య అవర్ గళ్ శెయ్ద వియాక్కియైగళ్ ఉళ్ళదెల్లామ్!                                          వైయ మఱియ ప్పగర్వోమ్ వాయ్ న్దు!!

ఆళ్వార్ల యొక్క ప్రత్యేక కీర్తి మఱియు వారి యొక్క కృపా రూపములైన ప్రబంధములకు ఎటువంటి కొరత మరియు కీంచిత్ దోషము కూడా లేని విధముగా యావత్ ప్రపంచము ఉజ్జీవించే విధముగా వ్యాఖ్యానములను కృప చేసినారు.

ఆళ్వార్లు ఎంబెరుమాన్ యొక్క నిర్హేతుక కృప వలన జ్ఞాన భక్తులను పొందినవారు. వారి యొక్క రచనలు సులభ శైలిలో వేదార్థములను వివరించుట మఱియు ఎంబెరుమాన్ విషయము తప్ప వేరే ఏ ఇతర విషయములను ప్రస్తావించకుండుట. మన పూర్వాచార్యులు లోకోజ్జీవనమునకు మాత్రమే అంకితమై ఎంబెరుమాన్ ను ధ్యానించుట కైంకర్యము చేయుట తప్ప నీఛమైన ఐహిక సాధనములైన కీర్తి, సంపత్తి, వారి వ్యక్తిగత ప్రతిష్ఠల గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు.

పాశురము 35

ముప్పదైదవ పాశురము. మామునులు తన మనస్సునకు ఏమి చెప్పుతున్నారంటే ఆళ్వార్లు మఱియు వారి కృతుల యొక్క గొప్పతనమును తెలుసుకొనక అవమానించువారు అల్ప జ్ఞానులు/నీఛులు.

ఆళ్ వార్గళైయుం! అరుళిచ్చెయల్ గళైయుం!                                                        తాళ్ వాగ ననైప్పవర్ గళ్ దామ్! నరకిల్                                                        వీళ్వార్గళెన్ఱు నినైత్తు నెఞ్జే! యెప్పొళుదుం నీ అవర్ పాల్!                  శెన్ఱణుగక్కూశిత్తిరి!!

ఓ మనసా! చాలా గొప్పవారైన ఆళ్వార్లు మరియు వారి అతి విలక్షణమైన రచనలను తక్కువగా చూసేవారు నరమునకు వెళ్తారని తలచి అటువంటి వారి సమీపమునకు పోకుండుట, వారి సహవాసము చేయకుండుట మనకు ఉత్తమమని తలచి వారికి దూరముగా మసులుము.

ఎంబెరుమాన్ నకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రులైన ఆళ్వార్లు ఈ లోకంలో అవతరించి అందరినీ ఉజ్జీవింపబడే మార్గమును చూపినారు. వారు పుట్టిన కులమునో లేక వారు పాడిన ప్రబంధములు తమిశ భాషలోనే ఉన్నాయనో తక్కువగా తలచేవారిని, ఎంబెరుమాన్ తాను క్షమించక పోవడమే కాకుండా నరకములో తోసేస్తాడు. ఈ విధముగా ఉండుటచే నీవు వారితో ఉండగవలవా? అందువలన నీవు వారి సమీపమునకు పోవుట సహవాసము చేయుట మనకు తగదని తలచి దూరముగా ఉండుము.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-34-35-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 21 – 30

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 11 – 20

Mahavishnu-universes

இருபத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருமாலிருஞ்சோலை என்கிற திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் அழகர் எம்பெருமானின் வடிவழகை நன்கு அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முடியார் திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன்
அடிவாரம் தன்னில் அழகர் – வடிவழகைப்
பற்றி முடியும் அடியும் படிகலனும்
முற்றும் அனுபவித்தான் முன்

முன்பு, ஆழ்வார் திடமாக இருந்து சிகரங்களை உடைய திருமலையை அனுபவித்து, அங்கே எழுந்தருளியிருக்கும் அழகர் எம்பெருமானின் திருமேனியை, அந்தத் திருமேனியில் அணிந்திருக்கும் திருவபிஷேகம் (கிரீடம்), சதங்கை மற்றும் ஏனைய ஆபரணங்களுடன் சேர்ந்து அனுபவித்தார்.

இருபத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “என்னுடைய கரணங்களின் குறையால் எம்பெருமானின் குணங்களை அனுபவிக்க முடியவில்லை” என்று கலங்க அதை எம்பெருமான் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முன்னம் அழகர் எழில் மூழ்கும் குருகையர் கோன்
இன்னவளவென்ன எனக்கரிதாய்த் தென்ன
கரணக் குறையின் கலக்கத்தைக் கண்ணன்
ஒருமைப் படுத்தான் ஒழித்து

முன்பு, ஆழ்வார் அழகர் எம்பெருமானின் வடிவழகில் மூழ்கினார்; கரணங்களின் குறையால் ஏற்பட்ட அஜ்ஞானத்தால் “எனக்கும் கூட, எம்பெருமானின் அழகை இவ்வளவு என்று அளவுபடுத்தி அனுபவிக்க முடியவில்லையே!” என்ற ஆழ்வாரை ஸமாதானப் படுத்தி, எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் கலக்கத்தைப் போக்கினான்.

இருபத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், கைங்கர்யம் செய்வதில் தனக்கு இருக்கும் ஆசையை வெளியிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒழிவிலாக் காலம் உடனாகி மன்னி
வழுவிலா ஆட்செய்ய மாலுக்கு எழுசிகர
வேங்கடத்துப் பாரித்த மிக்க நலம் சேர் மாறன்
பூங்கழலை நெஞ்சே!  புகழ்

நெஞ்சே! உயர்ந்த சிகரங்களையுடைய திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமானுடன் பிரியாமல் இருந்து எல்லாக் காலங்களிலும் குற்றமில்லாத கைங்கர்யங்களைச் செய்ய ஆசைப்பட்டு அதனால் பேரின்பத்தை அடைந்த ஆழ்வாரின் அழகிய திருவடிகளைக் கொண்டாடு.

இருபத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் ப்ரார்த்தனைக்கு இணங்க எல்லாப் பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதைக் காண்பிக்க, அதைக் கண்டு அனுபவித்து, வாசிக கைங்கர்யம் செய்யும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

புகழொன்று மால் எப்பொருள்களும் தானாய்
நிகழ்கின்ற நேர் காட்டி நிற்க மகிழ்மாறன்
எங்கும் அடிமை செய இச்சித்து வாசிகமாய்
அங்கடிமை செய்தான் மொய்ம்பால்

தகுந்த பெருமைகளை உடைய ஸர்வேச்வரன், தான் எல்லா பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருக்கும் நேர்மை என்ற குணத்தை வெளிப்படுத்தினான். இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானுக்கு எல்லா இடங்களிலும் கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைப்பட்ட வகுளாபரணரான ஆழ்வார், மயர்வற மதிநலம் அருளப்பட்டதால் வந்த பெருமையுடன், வாசிக கைங்கர்யத்தைச் செய்தார்.

இருபத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்பவர்களைக் கொண்டாடியும், அப்படிச் செய்யாதவர்களை நிந்தித்தும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு முன் அடிமை செய்து உவப்பால்
அன்பால் ஆட்செய்பவரை ஆதரித்தும் அன்பிலா
மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்தருளும் மாறன்பால்
தேடரிய பத்தி நெஞ்சே!  செய்

நெஞ்சே! மிகவும் சக்தி பொருந்திய ஸர்வேச்வரனுக்கு அடிமை செய்த ஆனந்தத்தால், அவனிடத்தில் பக்தியுடன் தொண்டு செய்பவர்களைக் கொண்டாடியும் அது செய்யாத மூடர்களை நிந்தித்தும் பேசிய ஆழ்வாரிடம் உயர்ந்த பக்தியைக் கொள்.

இருபத்தஆறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அர்ச்சாவதாரம் வரை வந்துள்ள எம்பெருமானின் ஸௌலப்யம் (எளிமை) என்ற குணத்தை ஸம்ஸாரிகளுக்கு உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

செய்ய பரத்துவமாய்ச் சீரார் வியூகமாய்த்
துய்ய விபவமாய்த் தோன்றிவற்றுள் எய்துமவர்க்கு
இந்நிலத்தில் அர்ச்சாவதாரம் எளிதென்றான்
பன்னு தமிழ் மாறன் பயின்று

சேதனர்களுடன் கூடி நன்றாக ஆராயப்படும் தமிழ் வேதத்தையே அடையாளமாகக் கொண்ட ஆழ்வார் “இவ்வுலகில் எம்பெருமானிடத்திலே சரணடைபவர்களுக்கு, உயர்த்தி பொருந்திய பரத்வம், சிறந்த வ்யூஹம், தூய்மையான அவதாரங்கள் ஆகியவற்றைக் காட்டிலும் எம்பெருமானின் அர்ச்சாவதாரமே அடைவதற்கு எளிது” என்று அருளிச்செய்தார்.

இருபத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் அடியார்களே விரும்பத்துகுந்த குறிக்கோள் என்று பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பயிலும் திருமால் பதம் தன்னில் நெஞ்சம்
தயலுண்டு நிற்கும் ததியர்க்கு இயல்வுடனே
ஆளானார்க்காளாகும் மாறன் அடி அதனில்
ஆளாகார் சன்மம் முடியா

ஆழ்வார் ச்ரிய:பதியான எம்பெருமானின் திருவடிகளில் மனதை வைத்துத் தொண்டு செய்யும் அடியவர்களுக்குத் தொண்டு செய்ய ஆசைப்பட்டார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் திருவடிகளுக்குத் தொண்டு செய்யாதவர்களுக்கு இவ்வுலகில் பிறவி முடியாமல் தொடரும்.

இருப்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தானும் தன்னுடைய கரணங்களும் (எம்பெருமானை அனுபவிப்பதில்) மிகவும் ஆசையுடன் இருந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முடியாத ஆசை மிக முற்று கரணங்கள்
அடியார் தம்மை விட்டு அவன் பால் படியா ஒன்றொன்றின்
செயல் விரும்ப உள்ளதெல்லாம் தாம் விரும்பத்
துன்னியதே மாறன் தன் சொல்

ஆழ்வாரின் எல்லை இல்லாத அன்பு மேலும் பெருக, அவரின் எல்லாக் கரணங்களும் அடியார்களைவிட்டு ஸர்வேச்வரனை அடைந்தன; ஒவ்வொரு கரணமும் தன் அனுபவத்துக்கு மேல், மற்ற கரணங்களின் அனுபவத்தையும் ஆசைப்பட, ஆழ்வார் எல்லாக் கரணங்களின் அனுபவத்தையும் ஆசைப்பட்டார்; இவ்வாறு, ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள் நன்கு செறிந்தன.

இருபத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடியார் அல்லாதவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வது தாழ்ந்தது என்றும் எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வது பொருத்தமானது என்றும் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சொன்னாவில் வாழ் புலவீர்! சோறு கூறைக்காக
மன்னாத மானிடரை வாழ்த்துதலால் என்னாகும்?
என்னுடனே மாதவனை ஏத்தும் எனும் குருகூர்
மன்னருளால் மாறும் சன்மம்

நாக்கில் கவி பாடும் திறன் பெற்ற புலவர்களே! உணவு மற்றும் உடைக்காக, குறைந்த ஆயுளை உடைய மனிதர்களை உங்கள் கவிதைகளால் கொண்டாடுவதால் என்ன பயன்? எல்லோருக்கும் ச்ரிய:பதியைக் கொண்டாடும்படி உபதேசித்த திருக்குருகூரின் தலைவரான ஆழ்வாரின் அருளால், அவர்கள் பிறவி நீங்கும்.

முப்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “எம்பெருமானுக்காகவே என்னுடைய கரணங்கள் இருப்பதால் எனக்கு ஒரு குறையுமில்லை” என்ற ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சன்மம் பல செய்து தான் இவ்வுலகளிக்கும்
நன்மை உடை மால் குணத்தை நாள் தோறும் இம்மையிலே
ஏத்தும் இன்பம் பெற்றேன் எனும் மாறனை உலகீர்!
நாத்தழும்ப ஏத்தும் ஒரு நாள்

ஆழ்வார் “இவ்வுலகத்தில் வாழ்பவர்களே! பல அவதாரங்களைச் செய்து, இந்த உலகங்களைக் காக்கும் நன்மை உடைய ஸர்வேச்வரனின் கல்யாண குணங்களை எப்பொழுதும் கொண்டாடும் பேரானந்தத்தை இப்பிறவியில் பெற்றேன்” என்று அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை ஒரு நாளாவது பாடி, உங்கள் நாக்கில் தழும்பேறும்படிச் செய்யுங்கள்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-21-30-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org