Daily Archives: August 3, 2018

thiruvAimozhi – 7.2.10 – mudivu ivaL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Second decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the tenth pAsuram, parAnguSa nAyaki’s mother says “My daughter who became distressed to appear that she may not unite with periya perumAL, reached his divine feet and united with him”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, as sarvESvaran who is the antharAthmA (in-dwelling super soul) of those [dhEvathAs] who consider themselves to be the lord, knowing her suffering/urge, out of his great simplicity etc, magnanimity and his physical beauty, grants her the external experience while in separation, and that leads to parAnguSa nAyaki acquiring faith; seeing this her mother speaks in a satisfied manner.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.


mudivu ivaL thanakkonRaRigilEn ennum mUvulagALiyE! ennum
kadikamazh konRaich chadaiyanE! ennum nAnmugak kadavuLE! ennum
vadivudai vAnOr thalaivanE! ennum vaN thiruvarangaE! ennum
adi adaiyAdhAL pOl ivaL aNugi adaindhanaL mugil vaNNan adiyE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

ivaL – my daughter (who is visibly anguished)
thanakku – for her anguished state
mudivu – solution
onRu – a
aRigilEn – don’t know;
ennum – says;
mU ulagu ALiyE – Oh one who ruled over the worlds by being the antharAthmA of indhra who is the lord of the three worlds [bhU:, bhUva:, suva:]!
ennum – says;
kadi kamazh – fragrant
konRai – having konRai (Indian laburnum tree) garland
chadaiyanE – Oh one who remains the antharAthmA of rudhra who has matted hair, to be meditated upon by him!
ennum – says;
nAnmugan – (the master for these aforementioned dhEvathAs) the four-headed
kadavuLE – Oh one who is the antharAthmA of the dhEvathA!
ennum – says;

(beyond the simplicity of being the antharAthmA of prayOjanAntharaparars (those who have ulterior motive, instead of kainkaryam) who consider themselves to be lords)
vadivu udai – having matching form
vAnOr – for nithyasUris
thalaivanE – Oh one who is the lord!
ennum – says;

(with that supremacy)
vaN – having magnanimity (to present himself to those who desire)
thiruvaranganE – Oh one who is the controller of kOyil (SrIrangam)!
ennum – says;

(In this manner, after meditating upon his simplicity, supremacy and magnanimity, and becoming immersed in them, now)
adi – his divine feet
adiayAdhAL pOl – who appeared to be not reaching
ivaL – my daughter
mugil – like a dark cloud which pours the rain on land and water
vaNNan – due to the great generosity of the one who is having the form
adi – his divine feet
aNugi – approached
adaindhanaL – attained

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

My daughter says “I don’t know a solution”; she says “Oh one who ruled over the worlds by being the antharAthmA of indhra who is the lord of the three worlds [bhU:, bhUva:, suva:]!” She says “Oh one who remains the antharAthmA of rudhra who has matted hair which is having fragrant konRai garland, to be meditated upon by him!” She says “Oh one who is the antharAthmA of the four-headed dhEvathA!” She says “Oh one who is the lord of nithyasUris who are having a matching form like yours!” She says “Oh one who is the controller of kOyil (SrIrangam) having magnanimity!” My daughter who appeared to be not reaching the divine feet of emperumAn who is having the form like a dark cloud which pours the rain on land and water, approached and attained his divine feet due to his great generosity.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • mudivu ivaL thanakku onRu aRigilEn ennum – As the mother is repeating her daughter’s words she is saying “I don’t know the solution for my situation”. She is saying that she does not see the bottom of this ocean of sorrow; or she is saying that she does not know the means to finish herself to escape from this situation.
  • mU ulagu … – thirumAlai ANdAn explains this as “mUvulagALiyE! kadikamazh konRaich chadaiyanE! nAnmugak kadavuLE! ennum vadivudai vAnOrkkuth thalaivanE ennum!” (Oh one who is the leader of the dhEvathAs who are in the form of indhra, rudhra and brahmA!) implying the principle of vaiyadhikaraNam (dealing with different entities – i.e. emperumAn being the lord of different dhEvathAs). emperumAnAr (bhagavath SrI rAmAnuja) mercifully heard this and mercifully explained it in the context of sAmAnAdhikaraNam (dealing with different entities which have a common base – i.e. emperumAn being the antharAthmA of all these dhEvathAs). “She is saying ‘Oh one who is the antharyAmi of indhra, the controller of the three worlds and manages his abilities!  Oh one who is the antharyAmi of rudhra, the one who is having konRai garland in his matted hair and manages his abilities! Oh one who is the antharyAmi of the four-headed brahmA who is the leader of all these dhEvathAs and others in this material realm!”
  • vadivudai … – She is saying “Oh one who is the lord of nithyasUris who have the form which manifests bliss of enjoying bhagavAn!” For AzhwAr, there is no difference in saying that emperumAn is the lord of nithyasUris, or is [the antharyAmi of] indhra, the leader of the three worlds, or rudhra, the one who is having konRai flower in his matted hair, or the four-headed brahmA; as he was bestowed unblemished knowledge and devotion by bhagavAn himself, he does not just stop at the external form; he has fully realised that emperumAn is the controller of all.
  • vaN thiruvaranganE ennum – You descended and mercifully reclined here in SrIrangam so that not only the nithyasUris get to enjoy you, but even the eternally bound souls will not miss out on you. She is saying “Should I not get the result of your reclining here?” vaN relates to emperumAn’s magnanimity of presenting himself to those who desire for him.
  • adi adaiyAdhAL … – Some explain this as “like someone who is surviving, but suddenly finishing”; but this is mercifully explained [by emperumAnAr] as “if she dies at this stage, this prabandham will not be completed, so it should be explained as – she appeared to be not attaining [seeing] divine feet, but ended up attaining them properly”. This is a type of AzhwAr‘s mAnasa anubhavam (internal experience).
  • adi adaiyAdhAL pOl – This is explained as “It appears that she would not reach his divine feet immediately; she will remain here for some more time; but she is becoming finished”. Alternative explanation – She who was anguished to be thought “would she ever unite with emperumAn?” reached him and united with him. It is explained that she reached the divine feet of periya perumAL who appears like dark cloud.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

nAnmugan thiruvandhAdhi – 47 – nanmaNi vaNNanUr

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous


In the previous pAsuram, AzhwAr spoke about an elephant. In this pAsuram, he mentions about many different types of materials which have no knowledge at all, getting knowledge similar to nithyasUris and carrying out service to emperumAn.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

nanmaNi vaNNanUr ALiyum kOLariyum
ponmaNiyum muththamum pUmaramum
panmaNi nIrodu porudhuruLum kAnamum vAnaramum
vEdumudai vEngadam

Word for Word Meanings

ALiyum – yALis (an extinct animal which is like a lion, with an additional trunk)
kOL ariyum – the powerful lions
pon – gold
maNi – carbuncles
muththamum – pearls
pU maaramum – trees with blossomed flowers
pal maNi nIrodu porudhu uruLum kAnamum – forests with streams wherein many different types of gemstones will mix together and roll down
vAnaramum – monkeys
vEdum – hunters’ tribes
udai – having (all the aforementioned entities)
vEngadam – thirumalai
nal maNivaNNan Ur – residing place of sarvESvaran (lord of all) who has the form of a blue coloured good gemstone


nanmaNi vaNNanUr –  residential place of one who has a complexion and basic nature similar to a good, blue gemstone. vaNNamcomplexion; basic nature. In terms of his complexion, he is invaluable like a gemstone. emperumAn has a simplicity which is similar to folding the gemstone in a piece of cloth and putting it inside a pocket. If it is lost, life will be worthless and if it is present, one can sustain oneself. Since emperumAn has qualities seeing which everyone will fall at his divine feet, he is compared to the gemstone and hence is called as maNivaNNan.

nanmaNivaNNan – actually, the gemstones which are seen in samsAram are not even a patch on emperumAn. Hence AzhwAr calls him as nanmaNivaNNan thus qualifying the gemstone; emperumAn doesn’t have the faults of gemstones such as being hard, being small etc.

Ur – When AzhwAr is subsequently going to say “kAnamum vAnaramum vEdum udai vEngadam”, is it apt to refer to thirumalai as Ur (town)? Isn’t it apt to be referred to as mountain or forest? Ur is defined as one which is fit for protection by the king. SrI rAma left ayOdhyA and went to the forest only because the sages living in the forest were to be saved from the fear of demons. Thus forest became country. sumithrA tells lakshmaNa even as he is leaving for the forest along with SrI rAma and sIthAppirAtti, as in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 40-8 “ayOdhyA adavIm vidhdhi” (know the forest as ayOdhyA). Thus whatever is to be protected becomes Ur. As per this description, thirumalai which welcomes lowly people too and gives them protection is fit to be called as Ur.

The pAsuram talks now about those who are protected . . .

ALiyum kOLariyum – yALis and lions, which are always inimical to each other, forget their enmity and carry out service to emperumAn together at thirumalai.

ponnum maNiyum muththamum pUmaramum panmaNi nIrodu porudhuruLum kAnamum vAnaramum vEdum udai vEngadam – even achEthana (insentient) entities such as gold, carbuncles etc which have no knowledge, acquire knowledge due to the greatness of emperumAn and carry out service to him. The pride of this place is that even those with knowledge pray that they would like to be born as a stork in the pond at thiruvEngadam or as a fish in the river there or a flower or a pillar there (reference here is to kulaSEkara AzhwAr).

ponnum ….vEdumudai vEngadam nanmaNi vaNNanUr – This is the place which welcomes even those who have lower levels of knowledge and protects them, where emperumAn resides with joy. Isn’t this place, which makes even samsAris to become nithyasUris, better than paramapadham where he protects nithyasUris (eternal residents of paramapadham) and mukthas (liberated souls who have attained paramapadham)!

ALiyUm …. – periyavAchchAn piLLai, the commentator for this dhivyaprabandham, has written “thirumalaiyil varththikkum nithyasUrigaLaich chollugiRadhu” ((ALiyum) refers to nithyasUris who dwell in thirumalai). There are two ways in which this could be interpreted. One is that the animals etc which live in thirumalai, after getting an interest in emperumAn related matters, carry out service to emperumAn similar to the way nithyasUris carry out. Another is that nithyasUris, in order to enjoy the simplicity of emperumAn at thirumalai, take the forms of achEthana as well as chEthana entities (insentient and sentient) such as gold, carbuncles, yALis, lions etc and carry out service to him here. This second interpretation is based on SrI parASara bhattar’s SrI rangarAja sthavam 1-33 SlOkam “ahruthasahajagAsyAs sUraya: srasthabandhA: vimalacharamadhEhA ithyamI rangadhAma:  I mahitha manujathiryak sthAvarathvA: SrayanthE sunIyathamithi ha sma prAhUrEbyO nama: sthAth II ” (elders have said that nithyasUris who do not ever let go of their basic nature of carrying out service to emperumAn, mukthas who have severed their connection with samsAram and mumukshus who have got rid of their sins and are having their final physical form , willingly take the forms of human species, animal species such as cows and birds and botanical species and attain SrIrangam always. My salutations to them!)

We will go on to the 48th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ప్రమేయసారము 8

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః



<< పాశురము 7




                అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు ఈ ప్రబంధంలో తిరు మంత్రములోని “ఓం” కార అర్థాన్ని మోదటి మూడు పాశురాలైన “ అవ్వానవర్”, “ కులం ఒన్రు  ” , “ పలం కొణ్డు ” లో చెప్పి, తరువాతి నాలుగు పాశురాలైన  “కరుమత్తాల్”, “వళియావదు”, “ఉళ్ళ పడి ఉణరిల్” , “ఇల్లై ఇరువరుక్కుం”, లో నమః పద అర్థాన్ని చర్చించారు. ఈ పాశురాలో  “నారాయణాయ” అనే పదము యొక్క అర్థాన్ని చెపుతున్నారు. శ్రీమన్నారయణునకు సమస్త చరా చర జగత్తు ఆయనకు సొత్తు, ఆయనకు కైంకర్యం చెయటమే చేతనుల పరమావధి అని శాస్త్రాలలో చెప్పబడింది.   “నారాయణాయ” శబ్దంలో అనేక అర్థాలు ఇమిడి వున్నాయి.  శ్రీమన్నారయణుని సేవించుకోవాలనే తపన , ఆర్తి, పరబ్రహ్మ తప్ప ఇతరమైన వేవి సత్యానందాన్ని, నిత్యానందాన్ని ఇవ్వలేవన్నసత్యాన్ని తెలుసుకోవటం  , ఆయనకు నిరంతర కైంకర్యం చేసే భాగ్యాన్ని పొందే మార్గం, అంతిమంగా పరమపదం చేరి ఆయనకు నిత్య కైంకర్యం చేసే భాగ్యాన్ని పొందే మార్గం అన్నీ ఇమిడి ఉన్నాయి. ఈ విషయాలనే అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు  ఈ పాశురంలో వివరిస్తున్నారు .


విత్తం ఇళవు ఇన్ బం తున్ బం నోయి వీకాలం

తత్తం అవయే తలై అళిక్కుం  – అత్తై విడీర్

ఇచ్చియాన్ ఇచ్చియాదేద ఎళిల్ వానత్తు

ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం


ప్రతి పదార్థము:

విత్తం = సంపదను

ఇళవు = నష్టము

ఇన్బం = సుఖము

తున్ బం  = దుఖఃము

నోయి = అనారోగ్యము

వీకాలం = మరణ కాలము

తత్తం అవయే = వాటి వాటి కర్మానుసారము

తలై అళిక్కుం  = ఫలితాన్నిస్తుంది

విడీర్ = వదిలి వేయండీ

అత్తై = కాబట్టి వాటికి సంబంధించిన చింతన

ఇచ్చియాన్ = చేయని వాడు శ్రీమన్నారాయణుని మాత్రమే తలచే వాడు

ఇచ్చియాదు = ఇతర ప్రయోజనాలను ఇష్టపడడు

ఏదద్ = శ్రీమన్నారాయణుని స్థుతించడానికి

ఎళిల్ వానత్తు = అందమైన పరమపదములో

ఉచ్చియాన్ = ఉన్నతుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు

ఉచ్చియానాం  = శిరసా వహించదగిన గొప్పతనము కలవాడౌతాడు

వ్యాఖ్యానం :

                “నారాయణాయ” అనే పదానికి అర్థం చెప్పేటప్పుడు  “ఇళైయ పెరుమాళైప్పోలే ఇరువరుమాన సేర్తియిలే అడిమై సెయిగై ముఱై ” సీతారాములు కలిసి ఉన్నప్పుడు ఆ మిధునానికి లక్ష్మణునిలాగా కైంకర్యము చెయాలి ‘ అని చెప్పి “అత్తై నిత్యమాగ ప్రార్తిత్తే  పెఱ వేణుం ” ఆ “కైంకర్య భాగ్యం నిత్యముగా కావాలని కోరి పొందాలి” అనిచెపుతారు. శ్రీరామాయణంలో శ్రీరాముడు లక్ష్మణుడు తన తోబుట్టువుగా కాక సాక్షాత్ పరమాత్మగా భావించి  కైంకర్యము చేసాడు. ఆ విషయాన్నే కంబ రామాయణంలో ఈ క్రింది విధంగా చెప్పారు.

“ఎందైయుం  యాయుం ఎంబిరానుం ఎమ్మునుం

అందం ఇల్ పెరుంగుణత్తు ఇరామన్ ఆదలాల్

వందనై అవన్ కళల్ వైత్త పోదు అల్లాల్

సిందై వెంగొదుంతుయర్ తీర్కిలేన్”

( కంబ రామాయణం, అయోధ్యా కాణ్డం, పళ్ళిడైప్పడలం 58)


సకల సంబంధాలు రాముడితోనే అని ,ఆయనకు కైంకర్యం చేయటమే తన విధి అని, తలచి లక్ష్మణు

శ్రీ రాముడి  వెంట అడవికి వెళ్ళాడు.


“అగాదదు అన్ఱాల్ ఉనకు అవ్వనం ఇవ్వయోత్తి

మాకాదల్ ఇరామన్ నం మన్నవన్ వైయ్యమీందుం

పోగా ఉయిర్త్తాయర్ నం పూంకుళల్ సీతై  – ఎన్ఱే

యేగాఇ: ఇని ఇవ్వయిన్ నిఱ్ఱలుం యేదం”

(కంబ రామాయణం, అయోధ్యా కాణ్డం, నగర్ నీంగు పడలం146)

“పిన్నుం పగర్వాళ్. “మగనే! ఇవంపిన్ సెల్; తంబి

ఎన్నుంపది అన్ఱు, అడియారినిన్ యేవల్ సెయ్ది;

మన్నుం నగర్కే ఇవన్ వందిదిన్ వా: అదు అన్ఱేల్

మున్నం ముడి” ఎన్ఱనళ్ వార్ విళి సోర నిన్రాళ్ ‘

( తల్లి సుమిత్ర కుమారా ఈయన వెంట వెళ్ళు తముడిలా కాక చక్రవర్తికి చేసినట్లుగా నిన్ను దాసుడిగా భావించి సేవలు చేయి అని చెప్పింది)

( కంబ రామాయణం, అయోధ్యా కాణ్డం, నగర్ నీంగు పడలం147)

  “అడియారినిన్ యేవల్ సెయ్ది” అని అన్నారు . అనగా  శ్రీలక్ష్మణస్వామి శ్రీరాముడితో తప్ప ఇతరులందరితో తన సంబంధమును వదులుకుని ఆయన వెంట అడవికి వెళ్ళి 14 సంవత్సరాలు కైంకర్యం చేసారు , అంతే కాక ఆజీవనము శ్రీరాముడికి  కైంకర్యం చేస్తూనే వున్నాడు. ఇది జీవాత్మకుండవలసిన లక్షణము. ఇది పరమాత్మను ప్రార్థించి పొందవలసినది. గోదా దేవి తమ తిరుప్పావైలో ” వేదమనైత్తుక్కుం విత్తాగుం ” అన్నది. “ఎత్తైక్కుం ఏళేళు  పిరవిక్కుం ఉంతన్నోడు ఉత్తోమే యావోం ఉమక్కే నాం ఆట్చెయ్వోం మత్తై నంకామంగళ్ మాత్తు” అని అన్నారు.

పెరియాళ్వార్లు “ ఉనక్కుప్పణి సెయితిరుక్కుం తవం ఉడైయేన్”అని, నమ్మాళ్వార్లు “ఒళివిల్ కాలమెల్లాం ఉడనాయ్ మన్ని వఱువిలా అడిమై సెయ్య వేణ్డుం నాం, తిరుమంగై ఆళ్వార్లు “ఆళుం పణియుం అడియేనై కొండాన్” అని “ఉనక్కాగ తొండు పత్త నల్లేనై ”అని అన్నారు .

        జ్ఞానులైన పెరియాళ్వార్లు ఇత్యాదులు పరమాత్మ కైంకర్యమే జీవన లక్ష్యంగా భావించారు. వీరు ఈ లీలా విభూతిలో ఉన్న కాలంలో సంపద వలన ఆనందమో, అది కోల్పోయినందున ధుఃఖమో పొంద లేదు.

“వేణ్దేన్ మనై వాళ్కయై ”అని ,“కూఱు సోఱు ఇవై వేడుందువతిల్లై” అని,  “నీళ్ సెల్వం వేణ్డాదాన్” అని ఆళ్వార్ల చేత సంపదలు విసర్జించ బడ్డాయి . అన్ని కృష్ణుడే అన్నదే వారి విశ్వాసము. పరమాత్మ కైంకర్యములో ఈడుపడిన మనసును తాత్కాలిక ప్రయోజనాన్నిచ్చే సంపదల మీదికి వారు పోనీయలేదు. ఇంకా పరమాత్మయే లక్ష్యముగా కలిగి వున్న వారు ఎలా ఉండాలో చెపుతున్నారు.

విత్తం……డబ్బు , బంగారము ఇత్యాదులు

ఇళవు ……..వాటిని పోగొట్టుకున్న స్థితి

తిరువళ్ళువర్ ఈ విషయంగా  “నిల్లాధవఱ్ఱై నిలైయిన ఎన్ఱు ఉణరుం పుల్లఱివాన్మై కడై” ( నిలవని వాటిని శాస్వతమనుకొనే గొప్ప జ్ఞానులు) అని వ్యంగ్యంగా అన్నారు.

ఇన్ బం …….సుఖ దుఃఖాలకు హేతువైన వస్తువులిచ్చే సుఖము

తున్ బం ……దుఃఖాలనిచ్చే సంఘటనల వలన కలిగే ..దుఃఖం

నోయి………శరీరమును ఆశ్రయించే రోగాలు

వీకాలం……..శరీరమును యొక్క అంతిమ కాలము (మరణము) మొదలైనవన్నిటికి

తత్తం అవయే………కారణము సంచిత కర్మలు

తలై అళిక్కుం  ……….తగిన సమయంలో ఫలితాన్నిస్తాయి జన్మతో వచ్చిన కర్మలు అయా కాలాలో ఫలితానిస్తాయి. తిరువళ్ళువర్  “ఊళు” “ఆకూళాఱ్ తోన్ఱుం అసైవిన్మై కైప్పొరుళ్ పోకూళాఱ్ తోన్ఱుం మడి”.

(సంపదలు దొరకడానికి, అది తొలగి పోవతానికి కారణము పురాకృత కర్మలు.) అన్నారు .

“పేదై పడుక్కుం ఇళవూళ్ అఱివగఱ్ఱుం

 ఆగలూళ్ ఉఱ్ఱక్ కడై”.

      ఒకడు లౌకిక జ్ఞానము కలివున్నా పురాకృత కర్మ వలన సంపదను పోగొట్టుకునే సమయంలో ఆ జ్ఞానాన్ని కోల్పోతాడు. ఒకడు లౌకిక జ్ఞానము లేని వాడైనా వాడికి  పురాకృత కర్మ వలన సంపదలు పొందడానికి లౌకిక జ్ఞానము పొంద గలుగుతాడు. పురాకృత కర్మలు మంచిని చెడుగాను, చెడును మంచిగాను మార్చగలదు. తిరువళ్ళువర్ ఈ పురాకృత కర్మల గురించి విస్తృతంగా వివరించారు.

అత్తై విడీర్………పురాకృత కర్మల గురించి మంచినో చెడునో ఎంచకుండా ఉండే వారి గురించి కింద వివరించారు.

ఇచ్చియాన్………..సంపదల వంటివాటిని కోరని వారు  పరమాత్మ కైంకార్యానికి అర్హులవుతారు. తిరుమళిసై ఆళ్వార్లు ఈ విషయంగా  “అడకరుం పులంగళ్ ఐందడక్కి ఆసైయామవై తొడకఱుత్తు వందు నిన్ తొళిఱ్కణ్ నిన్ఱ ఎన్నై” అన్నారు .

   ఇచ్చియాదేత్త ……….పరమాత్మ కైంకర్యం చేసేవారు ఆ కైంకర్య ఫలితంగా తాత్కాలిక ప్రయోజనాలనిచ్చే లౌకిక సంపదలనో ,ఉన్నత ఫలమైన పరామపదాన్నో, కోరకుండా, మధురకవి ఆళ్వార్లు “పావిన్ ఇన్నిసై పాడి తిరివనే ”  అన్నట్లు కేవలం పరమాత్మను కీర్తించటమే ప్రధాన ఫలితంగా కోరుకోవాలి .   పరమాత్మను కీర్తించటమంటే

 “పయన్ తెరిందుణర్ ఒన్ఱిన్మయాల్ తీవినయేన్ వాళా ఇరుందొళిందేన్ కీళ్నాళెల్లాం కరందురువిల్ అమ్మానై అన్నాన్రు పిన్ తొడరంద ఆళియంగై అమ్మానై యేత్తాదు అయర్తు ” (తిరువందాది). ఇక్కడ కీర్తించటమంటే ఒక్క వాచా కైంకర్యమే కాక త్రికరణములతో చేసే కైంకర్యంగా స్వీకరించాలి అని చెపుతున్నారు.

ఎళిల్ వానత్తు ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం……….వైకుంఠంలో వేంచేసి వుండే పరమపద నాధుడే  శిరస్సుపై ధరించేటంత గొప్ప వాడవుతాడు. ‘ఎళిల్ వానం ‘ అంటే పరమపదము. దానినే ‘ విణ్ణగం ‘ అంటారు. అక్కడ ఉండే స్వామిని ‘  విణ్ణ్మీదిరుప్పవన్ ‘ అంటారు. ఎళిల్ వానం అంటే వేదాంతంలో పరమాకాశము. అందులో ఉన్నతమైన ప్రదేశం పరమపదం , అదే ‘ ఉచ్చి ‘, అక్కడ వశించే వాడు ‘ ఉచ్చియాన్ ‘ . ‘ ఎళిల్ వానత్తు ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం ‘ ఆ వైకుంఠ నాధుడు. ఆయన శిరస్సు మీద ధరింపబడే వాడు ఆయన పరం భక్తుడు, దాసుడు..’ ఎళిల్ వానత్తు ఉచ్చియాన్ ఉచ్చియానాం ‘ అని చెప్పబడింది.

  ఇక్కడ  భక్తుడు, దాసుడు..అని చెప్పబడిన వాడు ద్వందాతీతుడు …అంటే సుఖ ధుఃఖాలకు, కష్ట నష్టాలకు, లాభా లాభాలకు , రోగాలు, మరణాలు వంటి వాటికి చలించని వాడు. అందు వలన వాడి మనసు పరిశుధ్ధంగా ఉంటుంది. ఆ పరిశుధ్ధ మనసులో లౌకికమైన కోరికలేమీ ఉండవు. ఏ ప్రయోజనము ఆశించకుండా పరమాత్మకు కైంకర్యం చేయటమే పరమ ప్రయోజనంగా భావించి కైంకర్యం చేసే వాడు. కాబట్టి పరమాత్మకు కైంకర్యం చేసే వారు ఇతర ప్రయోజనాలను ఆశించ కుండా పరమాత్మకు కైంకర్యం చేయటమే పరమ  ప్రయోజనంగా భావించి కైంకర్యం చేయాలి అని అర్థము. మనోవాక్కాయ కర్మణ కైంకర్యం చేయాలి అప్పుడే ఫలితాన్నిస్తుంది. మనసులో ఇతర కోరికలు తలయెత్తకుండా, నోటితో పరమాత్మ నామం తప్ప మరేదీ పలక కుండా, కరణాలతో పరమాత్మలు సంబంధించిన కార్యములు తప్ప ఇతరములేవీ చేయకుండా ఉండటమే త్రికరణ శుధ్ధి అంటారు.

దీనికి సంబంధించిన ఉదాహరణలు నాలాయిర దివ్యప్రబంధంలో చాలా కనపడతాయి. అందులో కొన్ని ఈ క్రింద చూడవచ్చు.

  1.   వాయి అవనై అల్లాదు వాళ్త్తాదు (209) ( నోరు ఆయనను తప్ప కీర్తించదు)
  2.   నాక్కు నిన్నై అల్లాల్ అఱియాదు (433)( నాలుకకు నువ్వు  తప్ప తెలియదు)
  3.    యేతుగిన్ఱోం నాతళుంబ (1863) (నాలుక అలసి పోయేట్లుగా నిన్ను కీర్తిస్తున్నాను )
  4.    నాతళుంబ నారాయణా ఎన్ఱళైతు (561) (నాలుక అలసి పోయేట్లుగా నారాయణా అనిపిలిచి)
  5.    ఇరవు నంపగలుం విడాదు ఎన్రుం యేతుదల్ మనం వైమినో (2954)(రాత్రిపగలు విడువక నిన్ను కీర్తించచటమే మనసుకు పని)
  6.    పేసుమిన్ కూసమిన్ఱి (3681)(సంకోచం లేకుండా మాట్లాడు)
  7.    వాయినాల్ పాడి (478) (నోటితో పాడి)

ఆడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/01/prameya-saram-8/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org


आर्ति प्रबंधं – ४५

Published by:

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर ४४


पिछले पासुरम में, मामुनि सर्वव्यापी श्रीमन नारायण की  “माकांत नारणनार वैगुम वगै” से श्रेय गाए। वें उस पासुरम के “मोहान्तक” से चित्रित किये गए सबसे नीच जीव खुद को मान्ते हैं। यहीं इस पासुरम का सारांश हैं जहाँ वें खुद को,, श्रीमन नारायण को न पहचान पाने के कारण ,केवल अंधकार और अकेलापन महसूस करने वाले लोगों में सबसे नीचे स्थान में रख़ते हैं।  मामुनि का मानना हैं कि उन्हें श्रीमन नारायण की सर्वव्यापित्व की और उनके संग उपस्थित निरंतर संबंध की ज्ञान नहीं हैं। इसी अज्ञान के कारण वें मोहान्तको में से एक बन गये। किन्तु इन विषयों के पश्चात भी मामुनि अपने ह्रदय को याद दिलातें हैं कि आचार्य संबंध के कारण ही उन्नति पाए। यही इस पासुरम का सारांश है।  

पासुरम ४५

नारायणन तिरुमाल नारम नाम एन्नुम मुरै

आरायिल नेंजे अनादि अंरो सीरारुम

आचार्यनाले अंरो नाम उयंददु एन्ड्रु

कूसामल एप्पोलुदुम कूरु



नेंजे – हे मेरे ह्रदय

नारायणन तिरुमाल –  जैसे “ तिरुमाले नानुम उनक्कु पळवडियेन” से चित्रित किया गया है, श्रीय:पति श्रीमन नारायणन ही सामूहिक शब्द “नारम” से पहचाने जाने वाले सारे आत्माओं के अधिकारी और स्वामी हैं।  

नारम नाम – हम आत्मायें सब नित्य हैं

आरायिल – अगर यह साबित करना है

एन्नुम मुरै –  (श्रीमन नारायण और जीवात्मा के बीच) वह नित्य संबंध

अनादि अंरो – यह कोई नया संबंध है क्या ? नहीं।  क्या यह सत्य नहीं कि यह नित्य हैं ? ( हाँ यह सत्य है)

(हे मेरे ह्रदय!!!)

सीरारुम – जो हमें यह संबंध दिखाकर उसे दृढ़ बनाके और खुद ज्ञान जैसे कल्याण गुणों से भरे व्यक्ति

आचार्यनाले अंरो – आचार्यन हैं, है न ?

नाम उयंददु एन्ड्रु – हमारी मुक्ति कि कारण वें ही हैं

(हे मेरे ह्रदय)

कूरु – कृपया इस बात को दोहराते रहो

एप्पोलुदुम – सदा

कूसामल – बिना कोई लज्जा के


सरल अनुवाद

मामुनि, इस पासुरम में ,श्रीमन नारायण और जीवात्मा के संबंध को दृढ़ करने वाले आचार्यन के महत्त्व प्रस्तुत करतें हैं। और वें कहतें हैं कि इस दृढ़ संबंध के पहले वें अचित वस्तु समान थे।  अत: वे अपने ह्रदय को यह बात प्रकट करने को प्रेरणा देते है कि, उन्कि उन्नति केवल आचार्य कृपा के कारण ही हुयी है।

सपष्टीकरण :

मामुनि कहतें हैं, “हे! मेरे प्रिय ह्रदय! पेरियाळ्वार नें कहाँ था, “तिरुमाले नानुम उनक्कु पळवडियेन (तिरुप्पल्लाण्डु ११)”. वें श्री कि दिव्य पति, श्रीय:पति श्रीमन नारायण हैं।  हम (जीवात्मायें) “नारम” कहलातें हैं। श्रीमन नारायण और जीवात्मा के बीच का संबंध नित्य और निरंतर है। अगर सोचा जाए , तो हम समझेंगें कि यह कोई आधुनिक संबंध नहीं हैं न हैं यह कोई अचानक सृष्टि , क्योंकी यह अनादि और नित्य हैं।  किंतु हमें (मामुनि और उन्के ह्रदय को) यह एहसास न हुआ और इस विषय से अज्ञानी रहें। और अचित वस्तु के समान इस संबंध को समझने कि योग्यता न थी। लेकिन हमारें आचार्य के समझाने पर यह स्थिति बदला और इस संबंध की और उस्की महत्त्व की ज्ञान हुई। आचार्य ज्ञान और अन्य कल्याण गुणों से भरपूर हैं। आचार्यन ही हमारी उन्नति के कारण हैं। (तिरुवाय्मोळि ३.५.१०) के “पेरुमैयुम नाणुम तविर्न्दु पिदट्रूमिन” के प्रकार कृपया इस्को हर जगह प्रकट करें जिस्से सारे लोग यह जान सकें। यह विषय को प्रमेय सारम १० , “इरैयुम उयिरुम” पासुरम में वर्णन किया गया हैं।  

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-45/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org