Monthly Archives: July 2015

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३२

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३१                                                            ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३३

पाशुर-३२

मानिडवन एन्रुम गुरुवै मलर मगल कोन
तान उगन्द कोलम उलोगम एन्रुम – ईनमदा
एण्णुगिन्रु नीसर इरुवरुमे एक्कालुम
नण्णिडुवर कीलाम नरगु

३०वें पाशुर में (माडुम मनैयुम), श्रीदेवराज मुनि स्वामीजी उस विधी विधान शास्त्र के बारें में बात करते हैं जो यह कहता है कि हमें उन लोगों के साथ सम्बन्ध नहीं रखना चाहिये जो अपने उस आचार्य को सन्मान नहीं देते हैं जिन्होंने हमें आठ अक्षरों वाला तिरुमन्त्रं समझाया है। ३१वें पाशुर में (वेदमोरू नान्किन) यह बताया गया है कि हमारे आचार्य जिन्होंने हमें द्वय महामन्त्रं कहा है जिसमे शरणागति शास्त्र भी है उनके चरण कमल हीं किसी व्यक्ति के लिये उपाय हैं। इन दो पाशुरों में इस तरह आचार्य कि बढाई की गयी है। ऐसे आचार्य को भगवान के अन्य अवतार जैसे रामावतार, कृष्णावतार आदि के जैसे समझना चाहिये। हमें आचार्य अवतार को भगवान श्रीमन्नारायण के विशेष अवतार समझकर आनंदित होना चाहिये। अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य को भगवान श्रीमन्नारायण का अवतार न समझता हो और उनको वह दूसरे इन्सानों के जैसे ही समझता है तो ऐसे विचारों के परिणाम को इस पाशुर में समझाया गया है। इसके अलावा अगर कोई व्यक्ति भगवान के दिव्य मंगल विग्रह (भगवान का अर्चा रूप जिसमें भगवान मंदिरों में विराजमान हैं) किस धातु या उस तरीके से बने हैं इसके खोज या तलाश में लगा हो तो उसके परिणाम को भी इस पाशुर में समझाया गया है।

 गुरुवै – अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य के बारें जिन्होंने हमें मन्त्रं सिखाया और समझाया हैं यह सोचता है कि | मानिडवन एन्रुम – वह हमारे जैसे दूसरे इन्सान हैं | मलर मगल कोन – अगर कोई व्यक्ति भगवान श्रीमन्नारायण के बारें में यह सोचते हैं कि | तान उगन्द कोलम – मूर्ति समझते हैं जिसमें वह स्पष्ट रूप से प्रसन्न हैं | उलोगम एन्रुम – एक मूर्ति जो एक धातु जैसे “पञ्चलोकं” आदि से बना हैं | ईनमदा – और उनके (आचार्य और भगवान के श्रीविग्रह) साथ व्यवहार करना / निकाल देना जैसे अल्पमूल्य / अयोग्य | एण्णुगिन्रु – ऐसे लोग जो ऐसा विचार करते हैं | नीसर – वे नीचे से भी नीचे लोग हटे हैं | एक्कालुम – यह दो प्रकार के लोग (एक जो अपने आचार्य का निरादार करते हैं और एक जो भगवान का निरादार करते हैं) | एक्कालुम – वह सदैव के लिये | नण्णिडुवर – पहुँचेंगे | कीलाम नरगु – नरक में और हमेशा के लिये वहीं रहेंगे।

स्पष्टीकरण:

मानिडवन एन्रुम गुरुवै: हर एक को यह विश्वास करना चाहिये कि भगवान श्रीमन्नारायण ने इस सन्सार में जो निरन्तर जन्म मरण के चक्कर में फँसे हैं ऐसे लोगों का दु:ख दूर करने के लिये “आचार्य” के रूप में अवतार ग्रहण किया है। बहुत से ग्रन्थों में विस्तृत रूप से भगवान नारायण के बारें में कहा गया हैं जिन्होंने मनुष्य रूप में जन्म लिया (जो आचार्य हीं हैं)। अत: आचार्य और कोई नहीं स्वयं भगवान श्रीमन्नारायण हीं हैं। हमारे शास्त्र यह कहते हैं अगर कोई अपने आचार्य को दूसरे मनुष्य के जैसे हीं व्यवहार करता हैं तो जो कुछ भी ज्ञान उसने अपने आचार्य से प्राप्त किया है वह सम्पूर्ण निष्फल है। मलर मगल कोन तान उगन्द कोलम उलोगम एन्रुम: पेरिया पिरट्टी के स्वामी भगवान श्रीमन्नारायण खुशी से अर्चा रूप में मन्दिर में वास करते हैं। वह हमेशा हम सब में रहते हैं। परन्तु अगर कोई व्यक्ति इस बात कि खोज करना शुरु करता है वह मूर्ति किस संयोजन और धातु जैसे पञ्चलोकं, लकड़ी आदि से बनी है वहीं अपने आप में एक अपचार है। श्री शठकोप स्वामीजी अपने सहस्त्रगीति ८-१-४ “उमर उगन्धा उरुवं निनुरुवं” में भगवान श्रीमन्नारायण के इस अर्चा रूप के बारें में समझाया हैं। इसका यह अर्थ हैं कि अगर भक्त कौनसे भी रूप में भगवान श्रीमन्नारायण की आराधना करता है तो भगवान उसे उसी रूप में खुशी से उसकी प्रार्थना स्वीकार करते हैं और विराजमान होते हैं। उस अर्चा रूप में भगवान अपने आप को स्पष्टता से अपने दूसरे श्रेष्ठ रूप के जैसे परमपदधाम, तिरुपार्कदल आदि में दर्शन देते हैं। यह रूप और कुछ नहीं वह रूप है जो उनके भक्त जन उनसे अपेक्षा करते हैं और इसलिये यह उनका रूप श्रेष्ठ हो जाता है। ऐसे अर्चा रूप में जिनसे उनके भक्त जन उनसे अपेक्षा करते हैं वह खुशी से आकर उनके पास अपने श्रेष्ठ गुणों के साथ रहते हैं। इसलिये वह अर्चा रूप तुरन्त हीं श्रेष्ठ हो जाते हैं। इसके अलावा जो भी शृंगार आभूषण भगवान ने उनके इस अर्चा रूप में धारण किये हो वह भी भगवान के समान दिव्य हो जाते हैं न कि इसके प्रतिकुल जो सांसारिक विचार और सम्बन्ध होने से। शास्त्र के अनुसार इसको “अप्राकृतं” कहते है। वहीं शास्त्र उनका पूरे कठोरता से विरोध करते हैं जो भगवान के अर्चा रूप का बाह्य दर्शन करते हैं और उस मूर्ति के बारें में खोज शुरू कर देते हैं कि वह किस धातु से बनी हैं और उसका संयोजन क्या हैं। वह उसको केवल एक धातु / लकड़ी समझते हैं और यह विश्वास नहीं करते कि वह सच में वहाँ विराजमान हैं। यह एक बहुत निर्दयी अपचार हैं। इसके लिए एक उदाहरण देते हुए शास्त्र कहते हैं कि यह पाप उसी तरह हैं कि जिस तरह उस कि खोज करना कि एक शिशु अपने माँ के गर्भ से पहिली बार कहाँ से बाहर आया था।

ईनमदा एण्णुगिन्रु नीसर: – यह आदर करना कि वह नीच / तुच्छ है। यह दोनों प्रकार के लोगों को शामिल करता है वह जो अपने आचार्य को मनुष्य समझता है और वह जो भगवान के विग्रह को धातु जो पञ्चलोकं आदि से बना है ऐसा समझता है। “नीसर” शब्द यह समझाता है कि वह लोग जिनके नीचे और कोई व्यक्ति कहीं भी नहीं हैं। यहाँ दोनों को तीक्ष्ण अपराधी कहा गया है और इसलिये योग्यता अनुसार उन्हें “कर्म चांडालर्गल” कहते हैं क्योंकि उन्होंने अपने आचार्य को मनुष्य और भगवान के अर्चा विग्रह को एक धातु के जैसे देखा हैं। इन दोनों प्रकार के व्यक्तियों को उनके अत्यन्त नीच विचार के कारण (नीसर) सबसे नीच ऐसा देखा है। तमील पद “उल्लुवधेल्लां उयर वल्लाल” को फिर से यहाँ एकत्रित करना उचित होगा। अगर कोई बढाई के बारें में सोचता हैं और अगर उसके विपरित सोचता हैं तो वह अपचार हैं।

इरुवरुमे: उपर बताये गये दोनों प्रकार के लोगों को एक साथ जोड़कर उनके दोष के कारण उन्हें एक वर्ग “अपराधी” में रखा गया हैं। जबकि एक अपने आचार्य को मनुष्य मानकर अपमान करता है और दूसरा केवल यह प्रश्न करता है और खोज करता है कि भगवान का अर्चा विग्रह किस धातु से बना है और यह ध्यान नहीं देता है कि उस अर्चा रूप में कौन विराजमान हैं। यह दोनों अपराधी को एक ही परिणाम भोगना पड़ेगा जिसकी आगे चर्चा करेंगे।

एक्कालुम नण्णिडुवर कीलाम नरगु: यह दोनों अपराधी नरक हीं जायेंगे और हमेशा के लिये वहाँ हीं रहेंगे। यहाँ हमेशा के लिये का अर्थ है जब भी समय का विचार होगा। जिस प्रकार का नरक यहाँ बताया गया हैं वह बहुत निर्दयी है। वह इतना निर्दयी हैं कि इससे निर्दयी नरक और कौनसा भी हो हीं नहीं सकता। नरक वह जगह है जहां केवल दु:ख ही है यानि यहाँ कण मात्र भी खुशी नहीं हैं जो एक व्यक्ति अनुभव कर सकता हैं न हीं एक पल भी दु:ख से बाहर आ सकता है। नरक वह जगह हैं जहां एक व्यक्ति बिना रुके दु:खों को भोगता हैं। ये अपराधी इस नरक में कोई नियमित समय के लिये नहीं बल्कि आजीवन वहीं रहते हैं। वे उस नरक में हीं पैदा होते हैं, वहीं रहते हैं और वहीं मर जाते हैं। यह जीवन का चक्र ऐसे ही चलता जाता है। इस चक्र का कोई अन्त नहीं है। यह वह लोग हैं जो संसार सागर के चक्र से कभी बाहर नहीं आते हैं और सागर के दूसरे किनारे में नहीं पहुँचते। यह ऐसे मुर्ख हैं जो सन्सार सागर के दु:खों में ही रहते हैं। अत: इन दोनों अपराधियों को बचने के लिये और कोई रास्ता हीं नहीं है। यह दोनों अपराधियों को जोड़ने का विचार यानि अपने आचार्य को मनुष्य समझना और भगवान के अर्चा रूप को धातु कहना तमील व्याकरण “उड़ान नवीर्चि पोरुल” मे बताया गया हैं।

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-32-manidavan-ennum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३१

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३०                                                             ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३२

पाशुर-३१

Ramanujar-Melkote

वेदमोरू नान्किन उट्पोदिन्द मेय्प्पोरूलुम
कोदिल मनु मुदल नूल कूरूवदुम तीदिल
सरणागति तन्द तन इरै वन ताले
अरणागुम एन्नुम अदु

प्रस्तावना:

यह पाशुर यह समझाता हैं कि हमारे आचार्य हीं हमारे लिये सबकुछ हैं। सभी तत्त्वों का अर्थ जो सभी वेदों और अन्य ग्रंथों में बताया गया हैं वह और कुछ नहीं पूर्ण समर्पण कि राह हैं (शरणागति)। शरणागति का यह अर्थ किसी व्यक्ति को उसके आचार्य हीं समझाते हैं। अत: अपने आचार्य के चरण कमलों को हीं हमें सबकुछ समझना चाहिये। इसे इस पाशुर में समझाया गया हैं।

अर्थ:

तीदिल: – निर्दोष को | सरणागति – भगवान श्रीमन्नारायण के पूर्ण शरण होना | तन्द – वह जिसने यह दिखाया हैं वह और कोई नहीं | तन इरै वन – उसके आचार्य हीं हैं, जिन्होंने उसे शरणागति कि राह बतायी। वह उसके भगवान हैं। ऐसे आचार्य के | ताले: चरण कमल |अरणागुम: किसी व्यक्ति के शरण या उपाय हैं। एन्नुम अदु: शरणागति शास्त्र जो यह कहता हैं और | ओरुणाङ्गुवेधं: अनोखे और अद्भुत वेद जिसमे ऋग, यजुर, साम और अथर्व शामील हैं | ट्पोदिन्द: वह वस्तु जो वेदों से भरा हैं | मेय्प्पोरूलुम: सच्चा और भितरी मतलब | कोदिल: निर्दोष का | मनु मुदल नूल: शास्त्र जैसे “मनुशास्त्र” आदि। कूरू वदुम: वह विचार जो “मनुशास्त्र” जैसे शास्त्रों में कहा गया हैं | अधुवे: वह और कुछ नहीं बल्कि अपने आचार्य के चरण कमलों के शरण होना।

स्पष्टीकरण:

वेदमोरू नान्किन उट्पोदिन्द मेय्प्पोरूलुम: “ओरु” पद यहाँ वेदों के अद्भुत गुणों को समझाता हैं, यानि उन्हें इंसान ने नहीं बनाया। उन्हें किसी ने लिखा नहीं हैं और बिना शंका, संदेह और उलझन के हैं। उनमें बेचने के हीसाब से भी कोई फेरबदल नहीं किया गया हैं।

उपर के पद में “नांगु” यानि चार हैं इसलिये वह चार वेदों को यानि ऋग, यजुर, साम और अथर्व वेदों को संभोधीत” करता हैं। किसी भी वस्तु को सुरक्षित और दृढ़, कसा हुआ रखने के लिये उसे आठ छोटे धागे वाले रस्सी से बाँधते हैं। उसी तरह तिरुमन्त्रं जिसमें आठ अक्षर हैं वह भगवान श्रीमन्नारायण को अपने में सुरक्षित और दृढ़ बाँध कर रखता हैं। यह “अष्टाक्षर मन्त्रं” सभी वेदों में अंतर्निहित हो गया हैं और अदृश्य हैं (यह देखने को बहुत अच्छा हैं कि तिरुचंधविरुत्तं कहते हैं “एट्टीनोदुमिरण्देनुंकैरिनालनंथनैकट्टि”)। वेद (जो सब को नापता हैं) के शब्द सभी ग्रन्थों से उच्च हैं और उसका कार्य है की जो अंतिम भगवान श्रीमन्नारायण के बारें में ही बात करता हैं उसे “गुप्त” रखते हैं। क्योंकि वेदों को “चार” भागों में बांटा गया हैं वह यह प्रमाण करता हैं कि यह कुछ और नहीं जो कि वेद के एक कोने में एक साथ रखा गया हैं। वह यह बताता हैं कि वेद जिसे अनगिनत भागों में बांटा गया हैं उसका अभिप्राय और कुछ नहीं बल्कि अष्टाक्षर मन्त्रं हैं। और इस मंत्र का अर्थ सभी को बटोरने के लिये ऊपर नहीं रख्खा गया हैं। उसको धन कि तरह संभालकर रखा गया हैं क्योंकि वहीं अंतिम भगवान श्रीमन्नारायण हैं। “मेय्प्पोरूलुम” पद का अर्थ “सच्चा भितरी”। वह एक कदम आगे बढ़कर कहता हैं कि वेद उस अंतिम वस्तु कि केवल बढ़ाई नहीं करते परन्तु भगवान श्रीमन्नारायण के सच्चे गुण को कहते हैं।

कोदिल मनु मुदल नूल कूरूवदुम: “कोदु” दोष हैं और इसलिये “कोदिल” का अर्थ हैं वह जो दोषरहित हैं। यहा जो दोष दर्शाया गया हैं वह वों दोष हैं जब एक विशेष वस्तु को उसके मूल से दूसरे तरीखें से बताया गया हो और उसके मूल से तरंगे और मनोगतियों को पहचान कर उसे उभारा गया हो। उदाहरण के तौर पर अगर किसिको सागर में शंख दिखा है तो उसे यह कहना पड़ेगा कि उसने शंख देखा हैं। परन्तु अगर वह केवल आकर्षण के लिये यह कहता हैं कि उसने चांदी देखी हैं तो वह बयान एक झूठा बयान होगा। मनु शास्त्र एक ऐसा शास्त्र हैं जो दोष रहित हैं। “कोदिल” विशेषण “मनुशास्त्र” के लिये हीं इस्तेमाल किया गया हैं जिसका यह समझना हैं कि जो मनु जो भी कहता हैं वह औषधि हैं। ऐसा मनुशास्त्र कि बढाई का परिणाम हैं। इसलिए किसी को भी मनुशास्त्र में कोई भी अनुसंधान करने कि जरूरत नहीं हैं चाहे हम उसका शब्दशः ले और या फिर अपने जीवन में उतारे। यह विशेषण “कोदिल” जब दुसरें ग्रन्थों को योग्य करने के लिये इस्तेमाल किया जाता हैं तब उन ग्रन्थों में जो सम्बन्ध हैं उनकि बढाई का पता चलता हैं और अन्त में उसकी प्रतिष्ठा को सहारा देता हैं। वह यह कहने के लिये कि यह ग्रन्थ हमें कोई भ्रम या उपाय आचरण के बारें में नहीं कहता हैं। ऐसे ग्रन्थ में इतिहास जैसे सात्विकस्मृति, श्रीविष्णुपुराण, श्रीमदभागवत, महाभारत और आगमास जैसे पञ्चतन्त्रं आदि शामील हैं। उपर बताये हुए ग्रन्थों में हमें यह मतलब समझाता हैं जो “अष्टाक्षर मन्त्रं” के खजाने में हैं जो वेदों का हृदय हीं बनाता हैं। वह धन जिसे खजाने के जैसे रखा हैं वह और कुछ नहीं शरणागति कि राह हैं और मनु जैसे ग्रन्थों का यह कर्तव्य हैं कि इस अर्थ को स्पष्ट रूप से और निर्मलता से कहें। इसका तात्पर्य यह हैं कि शरणागति कि राह वेदों कि कठिन बातों से और मनुशास्त्र जैसे ग्रन्थों से आती हैं।

तीदिल सरणागति तन्द:- “तीदु” का अर्थ दोष हैं और इसलिये “तीदिल” का अर्थ हैं दोषरहित। शरणागति कि राह तो दोषरहित हैं। जिन ग्रन्थों में हमें शरणागति क्या हैं यह बताया हैं उन्हीं ग्रन्थों के अन्य अध्याय में शरणागति के अलावा अन्य राह के न्यूनता बताता हैं जैसे कर्म योगं, ज्ञान योगं, भक्ति योगं आदि। यह अन्य राह हर कोई नहीं कर सकता हैं। कुछ हीं लोग इसे करने के लिये योग्य हैं। जो योग्य हैं वह भी सभी इन अन्य राह को कर नहीं पाते जो यहाँ बताया गया हैं। अगर कोई इन इतर राह में बाताये के अनुसार नहीं रहता हैं तो उसे वह कहीं नहीं ले चलता हैं। क्योंकि हमारे पास सबसे सुलभ मार्ग हैं “शरणागति” इसलिये हमें कोई अन्य राह पर चलाने कि कोई जरूरत नहीं हैं। इस शरणागति के राह में कोई दोष नहीं देख सकता हैं जहां भगवान श्रीमन्नारायण से सीधा सम्पर्क हैं। यह उसकी सबसे उच्च योग्यता हैं जैसे कि भगवद्विशयमं के अनुसार “प्रपत्ति” शब्द खुद बताता हैं कि वह “ईश्वर” (श्रीमन्नारायण) हैं। यह सुलभ मार्ग हमें हमारे आचार्य ने दिया हैं जैसे कि एक गरीब को हमेशा के लिये जीवन का आनंद लेने के लिये बहुत सा धन दिया गया हो। ऐसी शरणागति का राह हमको हमारे आचार्य ने दि हैं।

तन इरै वन: ३०वें पाशुर में, जिन्होंने हमें अष्टाक्षर महामन्त्रं समझाया (एत्तेझुतुंथंधवने) हैं उन्हें हीं हमारे आचार्य बताया गया हैं। इस पाशुर में उन्हें हमें जिसने शरणागति (शरणागतिथंधवं) दिया हैं ऐसा बताया हैं। इससे हम यह समझ सकते हैं अष्टाक्षर महामन्त्रं के अर्थ और शरणागति के अर्थ में भेद हैं। इस पाशुर में इसे गुप्तानिय रूप से “शरणागति” ऐसा समझाया गया हैं और पिछले पाशुर में इसे स्पष्ट रूप से “आठ अक्षरों” वाला मन्त्र बताया गया हैं। तीन मुख्य मन्त्रं हैं वह तिरुमन्त्र, द्वयमन्त्र और चरमश्लोक। तिरुमन्त्र और चरमश्लोक में हमारे पूर्वजो कि यह प्रथा रही हैं कि मन्त्र के अर्थ को गुप्तनिय रखना और मन्त्र को स्पष्ट रूप से कहे। और द्वयमन्त्र के सम्बन्ध में जो शरणागति कि बात करता हैं वें नाहीं उसके अर्थ को छिपाते थे बल्कि उस मन्त्र को भी सब के सामने न बोलकर वह केवल उसे अपने हृदय में हीं बोलते थे। इससे हम यह जान सकते हैं कि उस मन्त्र जिसे द्वयमन्त्र कहते हैं उसमें कोई विशेष बहुमूल्य बात हैं। इसके बारें में कहते हुए श्रीवेदान्तदेशिक स्वामीजी द्वयमन्त्र के बारें में यह कहते हैं कि हर कोई भगवान के सुन्दर और पवित्र विग्रह, पवित्र गुणों, परमात्मा के गुणधर्म, उनके अनगिनत लक्षण,हमेशा खुश रहने वाले नित्यात्मा, मुक्तामा आदि के बारें में सीख सकता हैं। फिर भी अगर कोई व्यक्ति शरणागति कि राह का पालन करता हो और अगर वह भगवान श्रीमान्नारायण के परम धाम जाना चाहता हो तो द्वयमन्त्रं अपने आप को स्पष्ट बनाता हैं जैसे सुन्दर रूप और वह उस व्यक्ति को आनंददायक करता हैं। यह सब सीधे रूप से शरणागति मन्त्र के परम बढाई कि तरफ नोक करता हैं जो द्वयमहामन्त्रं के अन्दर हैं। ऐसा द्वयमहामन्त्रं वह हैं जो एक शिष्य को उसके आचार्य ने पढाया हैं। अत: आचार्य जिन्होंने किसी शिष्य को द्वयमहामन्त्रं कि शिक्षा दि हैं वह उस व्यक्ति के लिए सर्वोत्तम भगवान हैं। “इरै वन” के पहिले “तन” का प्रयोग करने का अर्थ हैं कि जैसे भगवान श्रीमन्नारायण हीं सब के लिये भगवान हैं हमारे लिये “आचार्य” हीं भगवान हैं। वह एक व्यक्ति के लिये या फिर कुछ व्यक्तियों के लिये भगवान हैं। भगवान कि बात “तन” के प्रयोग में छिपा हैं।

ताले: आचार्य के चरण कमल जो एक व्यक्ति के लिये भगवान हैं। अगर केवल हम “ताले” शब्द को देखें तो हम यह समझ सकते हैं कि जिन्होंने भगवान को पकड़ रखा हैं और जिन्होंने आचार्य को पकड़ रखा हैं उनके लिये उनके चरण कमल हीं शरण / उपाय हैं। “ताले” शब्द में “एकाराम” शब्द हैं जिसका यह मतलब हैं कि आचार्य के चरण कमलों को और किसी कि मदद कि जरूरत नहीं हैं। वह अपना काम खुद हीं कर लेंगे।

अरणागुम एन्नुम अदु: “अरण” यानि शरण; केवल आचार्य के चरण कमल हीं किसी व्यक्ति के लिये उपाय हैं। “इरैवन” शब्द के लिये तीन साधारण / जातिगत अर्थ हैं वह हैं नेतृत्व, राह और लाभ। “इरैवन” वह हैं जिसमें यह तीन हैं। परन्तु “तन इरैवन” में आचार्य के चरण कमल हीं किसी व्यक्ति के लिये मार्गदर्शक हैं। वहीं चरण कमल किसी के लिये राह हैं और वहीं चरण कमल किसी व्यक्ति के लाभ का कार्य करती हैं।

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-31-vedham-oru-nangin/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పళ్ళి యెళిచ్చి – 4 – మేట్టిళ

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

తిరుప్పళ్ళి యెళిచ్చి

3వ పాశురం

100_0659

పాశుర అవతారిక:

  • తొండరడిపొడి ఆళ్వార్ ,   ఎలాగైతే శ్రీరాముడు తన భక్తులను కాపాడుటకై శత్రువులను  నిర్మూలించాడో ఆ మాదిరి  మీరు కూడ మిమ్ములను అనుభవించే/ఆనందించుటకు గల అడ్డంకులన్నీ తొలగించుటకు మేల్కొనవలెను అని ఎంపెరుమాన్  ను ప్రార్ధన చేస్తున్నారని నఙ్ఞీయర్ తమ వ్యాఖ్యానంలో అనుగ్రహిస్తున్నారు .
  • గోపాలురు తమ పశువులను మేతకు( ఇష్ఠానుసారంగా తిరుగుటకు మరియు గడ్డిని మేయుటకు)తీసుకపోతారు. తెల్లవారున వారు పశువుల మెడలలోని చిరుగంటల శబ్దమును మరియు తుమ్మెదల  ఝంకారమును విపిస్తుంది. కాన ఆళ్వార్,  శత్రుహంతకుడు మరియు సర్వరక్షకుడగు   ఎంపెరుమాన్ ను మేలుకొని తమని అనుగ్రహించమని ప్రాధేయపడుచున్నారు అని పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానం.

మేట్టిళ మేదిగళ్ తళైవిడుం ఆయర్ గళ్

వేయ్ ఙ్గుళలోశైయుమ్ విడై మణి క్కురలుమ్

ఈట్టియ ఇశై దిశై పరన్దన వయలుళ్

ఇరిందన శురుమ్బినమ్  ఇలంగైయర్ కులత్తై

వాట్టియ వరిశిలై వానవర్ ఏఱే

మాముని వేళ్వియై కాత్తు అవపిరదమ్

ఆట్టియ అడుతిఱళ్ అయోత్తి ఎమ్మరశే

అరంగత్తమ్మా! పళ్ళియెళుందరుళాయే

ప్రతిపదార్థం 

మేట్టిళ మేదిగళ్=పొడవైన లేత వయస్సులో ఉన్న గేదెలు
తళైవిడుం= మేపుటకు వదలబడిన
ఆయర్ గళ్= గోపకులు
వేయ్ ఙ్గుళలోశైయుమ్ = వెదురు వేణువు శబ్దం
విడై మణి = ఎద్దుల మెడలలోని గంటలు
క్కురలుమ్ = (గంటల)ధ్వని
ఈట్టియ ఇశై= రెండు రకముల శబ్దములు(వేణుశబ్దం మరియు గేదెల మెడలలోని గంటల శబ్దం)
దిశై పరన్దన= అన్నిదిక్కుల వ్యాపించిన
వయలుళ్ = పచ్చిక మడుల/బయళ్ళ యందు
శురుమ్బినమ్ = తుమ్మెదల గుంపు
ఇరిందన = ఆహ్లాదకరమైన శబ్దం (ఝుంకారం)మొదలైయినది
ఇలంగైయర్ కులత్తై = రాక్షస(లంకానగర)వంశము
వాట్టియ= నాశనంచేసిన /సంహరించిన
వరిశిలై = శారఙ్గమనెడి ధనుస్సును (ధరించిన)
వానవర్ ఏఱే = దేవాది దేవ!
మాముని= గొప్పముని(విశ్వామిత్రముని)
వేళ్వియై = యాగమును
కాత్తు= కాపాడి
అవపిరదమ్ ఆట్టియ = అవబృధస్నానం చేయించిన (యాగం పరిపూర్ణం అయిన తర్వాత చేయు పవిత్ర స్నానం)‌
అడుతిఱళ్ = శత్రువులను తుదముట్టించు గొప్ప/మిక్కిలి  పరాక్రమం/బలం  కలిగిన
అయోత్తి ఎమ్మరశే = అయోధ్యను ఏలు/పరిపాలించు  మా రక్షకుడా!
అరంగత్తమ్మా!= శ్రీరంగమున శయనించిన దేవాది దేవా!                                                                                                 పళ్ళియెళున్దరుళాయే.= (కావున) కృపతో మేల్కొని మమ్ములను అనుగ్రహించుము

సంక్షిప్త అనువాదం :
వేణువు నుండి వచ్చిన శబ్దం మరియు గోపాలకులచే మేతకు వదలబడిన లేత వయస్సులో ఉన్న గేదెల మెడలలోని గంటల శబ్దం అంతటా వ్యాపించినవి. పచ్చిక బయళ్ళలోని తుమ్మెదలు  దినారంభమున      ఆహ్లాదమైన తమ ఝుంకారములతో ప్రారంభించినవి. రాక్షసులను సంహరించి  విశ్వామిత్రుని యాగమును  పరిపూర్ణము గావించి అవబృధస్నానమును చేయించిన ఓ శ్రీరామా! శత్రువులను అతి సులువుగా సంహరించు గొప్ప/మిక్కిలి పరాక్రమము కలిగిన,  అయోధ్యను ఏలు మా రక్షకుడవు. శ్రీరంగమున శయనించిన దేవాది దేవా! మేల్కొని మమ్ములను కృపచూడుము.

నఙ్జీయర్ వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు:

  • రావణునిచే తిప్పలు/కష్ఠాలు  పడ్డ ఆ దేవతల కోరికపై(బ్రహ్మను మొదలుకొని) ఎప్పుడైతే రావణుని తన శారఙ్గమను బాణంచే సంహరించాడో అప్పుడు   రాముడు ఎంతో సంతృప్తి చెందాడు. అలాగే  ఎంపెరుమాన్ కు  తన భక్తులు రక్షించబడ్డప్పుడే తనకు ఆనందం  అని విశేషంగా తెలుపబడుచున్నది.
  • ఇక్కడ అర్చావతార ఎంపెరుమాన్ వైభవం కీర్తించబడుతున్నది. శ్రీరాముడు తాను అయోధ్యలో వేంచేసి/జీవించి ఉన్నకాలంలో సేవించుటకు సాధ్యం , కాని శ్రీరంగనాథుణ్ణి (అర్చావతారం ) తరతరాల (శ్రీరామ విభవాతారం కన్నాతర్వాత నుండి) నుండి ఇప్పటివరకు సేవించవచ్చును. అర్చావతారములో ఉన్న  సౌలభ్యం గుణం ఇదే. అందరు అనుభవించుటకు సులభుడు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు:

  • పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై యొక్క చమత్కార/ అందమైన భావన- ఆళ్వార్ భావన- ఆవులు మరియు లేగదూడలు మేల్కొనుటను ఎంపెరుమాన్ కు సూచిస్తున్నారు “అల్ఫఙ్ఞానము కలిగినవే మేల్కొన్నాయి, మరి తమరు సర్వశక్తిమంతుడవైన మహాఙ్ఞాని కదా మరి ఇంకా మేల్కొనలేదే?”
  • నరసింహ పురాణ శ్లోకంలో16.13- ఆహార నిద్రా భయ మైథునం తుల్యాని కల్వత్ర సమస్తజన్తోః| ఙ్ఞానాత్ విశిష్ఠో హి నరః పరేభ్యో ఙ్ఞానేన హీనః పశుభిః సమానః||దీనర్థం- ఆహారం, నిద్రా, భయం ,మైథునములు అన్నీ జీవులకు సాధారణమే. కాని మనిషి అన్నీ జీవులకన్న తెలివైనవాడు. ఒకవేళ మానవుడు ఙ్ఞానమును మంచికై వినియోగించకున్నచో వాడు పశు సమానుడు.
  • ఇక్కడ మాముని (గొప్పముని) అని విశ్వామిత్రుణ్ణి సంభోధించుటకు కారణం అందంగా వర్ణించబడింది. ముని అనగా – స్థిరమైన ఙ్ఞానాన్ని కలిగిన వాడు. విశ్వామిత్రుడు  తన తీవ్రమైన తపఃశక్తి వలన తాను ఏదైన సాధించగల సామర్థ్యం కలవాడు, కాని తన శక్తిని అల్ఫమైన కోరికలకు వినియోగించలేదు. తన స్వాతంత్ర్యమును వదలి ఆ యాగ రక్షణను శ్రీరాముని యందు ఉంచి  ఆ కార్యమును నేరవేర్చుకున్నాడు. ఎంపెరుమాన్ యందు ఉన్న ఈ పారతంత్ర్యము వలన తాను ‘మాముని’  అని ఆళ్వార్ చే సంభోధించ బడ్డాడు.
  • శ్రీరామాయణం బాలకాండ1.97లో “దశవర్ష  సహస్రాణి దశవర్ష శతాని చ| రామో రాజ్యం ఉపాసిత్వా బ్రహ్మలోకం గమిష్యతి||శ్రీరాముడు తన రాజ్యాన్ని 11000వేల ఏండ్లు పరిపాలించి తన నివాసానికి తిరిగి వెళ్ళి పోయాడు.శ్రీరాముడు కేవలం 11000 మాత్రమే జీవించాడు. కాని శ్రీరంగనాథుడు ఎన్నో ఎన్నోవేల సంవత్సరముల నుండి వేంచేసి ఉన్న భక్తసులభుడు, కావున శ్రీరంగమున పవళించిన దేవాదిదేవ! లేచి మమ్ములను అనుగ్రహించుము.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజదాస

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/thiruppalliyezhuchchi-4-mettila/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పళ్ళి యెళిచ్చి – 3 – శుడరొళి

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

తిరుపళ్లి యెళిచ్చి

2వ పాశురం

namperumal2

పాశుర అవతారిక:

శుడరొళి పరన్దన శూళ్ దిశై యెల్లాం

తున్నియ తారకై మిన్నొళి శురుఙ్గి

పడరొళి పశుత్తనన్ పనిమది ఇవనో

పాయిరుళ్ అగన్ఱదు పైమ్పొళిల్ కముగిన్

మడలిడై క్కీఱి వణ్ పాళైగళ్  నాఱ

వైకఱై కూరన్దదు మారుదం ఇదువో

అడలొళి తిగళ్ తరు తిగిరియన్దడక్కై

అరంగత్తమ్మా! పళ్ళియెళున్దరుళాయే.

ప్రతిపదార్థం

శూళ్ దిశై యెల్లాం= అంతటా(అన్ని దిక్కులయందు)

శుడరొళి= సూర్యుని కిరణాలు
పరన్దన = విస్తరంచినవి
తున్నియ=దగ్గరగా /దట్టంగా ఉన్న  (ఆకాశమున)                                                                                                       తారకై = నక్షత్రములు
మిన్నొళి= తేజస్సు
శురుఙ్గి= క్షీణించిన/తగ్గిన
పడరొళి= బాగా విస్తరించిన వెలుగు
పనిమది ఇవనో= ఈ చల్లని చంద్రుడు కూడ
పశుత్తనన్= తమ తేజస్సును కోల్పోయ్యారు
పాయిరుళ్= బగా విస్తరించిన అంధకారం
అగన్ఱదు= తొలగించబడింది
వైకఱై మారుదం ఇదువో= తెల్లవారుజాము యొక్క మలయమారుతం
పై పొళిల్=హరిత వనములు
కముగిన్= వక్క వృక్షములు
మడలిడై క్కీఱి = ఆ పత్రములు/మట్టలు వీడుట వలన
వణ్ పాళైగళ్  నాఱ= మంచి సువాసన
కూరన్దదు=వీచు (సుగంధమును మోస్తున్న)
అడల్=చాలా బలమైనది
ఒళి తిగళ్ తరు=తేజస్సుతో ప్రకాశించు
తిగిరి=శ్రీ సుదర్శనాళ్వాన్
అమ్ తన్దడక్కై=దివ్యమైన శ్రీ హస్తములు
అరంగత్తమ్మా!=    శ్రీరంగమున శయనించిన దేవాది దేవా!                                                                                  పళ్ళియెళున్దరుళాయే.= (కావున) కృపతో మేల్కొని మమ్ములను అనుగ్రహించుము

సంక్షిప్త అనువాదం: 
సూర్యకిరణములు అంతటా ప్రసరించినవి. బాగా ప్రకాశించిన నక్షత్రములు మరియు చంద్రుడు సూర్యుని కిరణముల వల్ల తాము ప్రకాశహీనమైనట్లు తెలుపుచున్నవి. గాండాంధకారము క్షీణించినది. తెల్లవారుజాము మలయమారుతం, వనములలోని వక్కచెట్ల దళములు/మట్టలు విడుట వలన వాటి సుగంధమును మోసుకొస్తున్నాయి. బాగా ప్రకాశవంతమై, ప్రభావం కలిగిన సుదర్శన చక్రమును దివ్యహస్తముల యందు ధరించి శ్రీరంగమున శయనించిన దేవాదిదేవా! కృపతో మేల్కొని మమ్ములను  అనుగ్రహింపుము.

నఙ్ఞీయర్ వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు

  • ఎలాగైతే రాజు అగుపించగానే మోసగాళ్ళు పారిపోతారో(జీవితం పై  భయపడి). అలానే సూర్యుడు కనిపించగానే అంధకారం వెంటనే తొలగిపోవును.
  • శత్రువులందరు శ్రీచక్రత్తాళ్వార్ (శీసుదర్శనులు) ప్రభావం వలన నశిస్తారు. మనను తన ఆధీనంలో ఉంచుకొను  సహజ శత్రువు (మనతో జన్మించు శత్రువు) అగు మన ఇంద్రియములను ఎంపెరుమాన్ పై మరలించి వానిని అనుభవించినపుడు ఈ అంతర్గత శత్రువు నశించును.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు:

  • సూర్యుని తేజస్సు ప్రకాశించినప్పుడు, మీ తేజస్సు (సూర్యుని తేజస్సుకు ఆధారమైన) కూడా ప్రకాశించును. అందుకే మేల్కొనుము. “తేజసామ్ రాశిమూర్జితం“- ( విష్ణుపురాణం 1.9.67)అను శ్లోకం  మరియు “పయులుం శుడరొళి” (తిరువాయ్ మొళి 3.7.1)అను పాశురములు భగవానుని తేజస్సు గురించి వివరిస్తాయి.
  • సుదర్శనచక్ర రహితముగా కూడా భగవానుని దివ్య హస్తములు సుందరముగా ఉండును. అదే సుదర్శనచక్ర సహితమైన శ్రీహస్తముల తేజస్సు బహుళ రెట్లు అధికమగును.
  • సంసార బాధలను అనుభవిస్తు, మీ దర్శణార్థం ఎదురు చూస్తున్న వారికై మీరు మీ దర్శనము ఇవ్వవలసినది. మేల్కొనుటకు బదులు ఇంకా శయనించితిరేలా? మీ అవతార ప్రయోజనమైన అనుగ్రహము ద్వారా మమ్ములను కరుణించుము.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజ దాస

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2014/12/thiruppalliyezhuchchi-3-sudaroli/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 2 – నావినాల్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

<< పాశురం 1

azhwar-emperumanar-2

నమ్మాళ్వార్, ఎంపెరుమానార్(నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములని వ్యవహారము)ఆళ్వార్ తిరునగరి

పాశురము -2

నంజీయర్ అవతారిక:

నమ్మాళ్వార్ల వైభవమును ఈ శరీరముతోనే అనుభవించ వచ్చు అని మధురకవి ఆళ్వార్ చెప్పినట్లుగా నంజీయర్ అభిప్రాయ పడుతున్నారు.
నంపిళ్ళై అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్,  నమ్మాళ్వార్ల పాశురములను పాడుతూ ఉజ్జీవించారని నంపిళ్ళై అభిప్రాయము.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక:

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అభిప్రాయము ప్రకారము నమ్మాళ్వార్ల పాశురములు మధురకవి ఆళ్వార్లకు చాలా రుచికరములని మొదటి పాశురములోనే చెప్పుకున్నారు. వాటి ఆధారముగానే ఉజ్జీవిస్తున్నారని ఇక్కడ ధ్రువపరచుచున్నారు..

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక:

నమ్మాళ్వార్లు తమ ఆచార్యులనే భగవంతుడిగా భావించారు. మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్లను భగవంతుడిగా భావించారు అని అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

తల్లి యశోద కృష్ణుడి అల్లరి చేష్ఠితములను తాళలేక కన్నయ్యను శిక్షించటము నిత్యకృత్యముగా మారిపోయింది ( సంధ్యా వందనము, అధ్యయన ఉత్సవము లాగా). నమ్మాళ్వార్లు కృష్ణానుభవమును స్మరిస్తూ పూర్తిగా ఆయనకే దాసుడైనట్లు కృష్ణుడు తల్లి కట్టి వేసినపుదు వేరెవరైనాడిపించాలని కూడా చూడదు. మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యుల కిష్టమైన కృష్ణానుభవ రుచి తెలిసినా దానినుండి విడివడి తమ ఆచార్యుల మీదే దృష్టిని నిలిపారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లను “ఎందుకని మీరు కృష్ణానుభవమును స్మరిస్తూ పూర్తిగా ఆయనకే దాసులైపోలేదు” అని ప్రశ్నిస్తే, దానికి వారు “ఈ లోకములోనూ ,పైలోకములోనూ ఆనందదాయకమైన విషయములు దొరికితే వాటితో కాలము గడుపుతారు.కాని మాకు ఈ లోకములోనూ ,పైలోకములోనూ నమ్మాళ్వార్లు ఒక్కరే నాధుడు, లక్ష్యము. అందుకని మాకు భగవత్ విషయము తో పని లేదు.” అని చెప్పారు.
పాశురము -2

నావినాల్ నవిఱ్ఱు ఇన్ బం ఎయ్ తినేన్

మేవినేన్ అవన్ పొన్నడి మెయ్ మ్మైయే

దేవు మఱ్ఱరియేన్

కురుకూర్ నంబి పావిన్ ఇన్నిసై పాడిత్ తిరివనే
ప్రతి పదార్థము:

నావినాల్ = జిహ్వతో

నవిఱ్ఱు = ఆలపిస్తూ

ఇన్ బం = ఆనందము

ఎయ్ తినేన్ = పొందాను

అవన్ = వాడి

పొన్నడి = శ్రీపాదములను

మేవినేన్ = ఆశ్రయించాను

మెయ్ మ్మైయే = నిజముగా

మఱ్ఱధేవు = మరొక దేవుడిని

అరియేన్ = ఎరుగను

కురుకూర్ నంబి = కురుకూర్ నాయకుడి

పావిన్ = పాశురములు

ఇన్నిసై = తీయని స్వరములతో

పాడి = పాడుతూ

త్తిరివనే = సంచరిస్తూ వుంటాను
భావము:

జిహ్వతో నమ్మాళ్వార్ పాశురములను ఆలపిస్తూ ఆనందము పొందాను. వాడి శ్రీపాదములను ఆశ్రయించాను. నిజముగా మరొక దేవుడిని ఎరుగను. కురుకూర్ నాయకుడి పాశురములు తీయని స్వరములతో పాడుతూ సంచరిస్తూ వుంటాను.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*“మన: పూర్వో వాగుత్తర:” అంటారు. అది కూడా అవసరము లేదు. నమ్మాళ్వార్ల గొప్పతనమును అసంకల్పితముగా అన్న మాటలు చాలును.

* “ప్రత్యక్షే గురవ: స్థుత్యా:” జిహ్వ ఉన్నందుకు ఆచార్యులను కీర్తించుటే ప్రయోజనము.

* “భావో నాన్యత్ర గచ్చతి” అని హనుమాన్ అన్నట్లుగా మధురకవి ఆళ్వార్ “మత్తఱియేన్“ అంటున్నారు.

* తిరువిరుత్తం-53 లో నమ్మాళ్వార్ “దైవత్తణ్ణన్ తుంజాయ్ త్తారాయినుం తళైయాయినుం తణ్ కొంబతాయినుం కీళ్ వేరాయినుం నిన్ఱ మణ్ణాయినుం కొణ్దు వీసుమినే”. భగవంతుడి తుళసి మాల అయినా, దాని నార అయినా, ఆకులైనా, కట్టె అయినా, వేరు అయినా, ఆమట్టి అయినా సరే నా ప్రాణాలు నిలపటాని చాలు అన్నారు. అలాగే ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్ నమ్మాళ్వార్ల పాశురము ఒక్కటే చాలు అంటున్నారు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

* మధురకవి ఆళ్వార్లకు నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములు ఉపాయము మాత్రమే కాదు, పురుషార్థము కూడా.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు ఐశ్వర్యము, కైవల్యము, భగవల్లాభమును కూడా వదిలి వేశారు. నమ్మాళ్వార్లు ఒక్కరే చాలనుకున్నారు.

* నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి లో “కురుకూర్ చ్చడకోపన్” అని తనను చెప్పుకున్నారు. ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్లు “కురుకూర్ నంబి“అన్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

* నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి 4.5.3 లో “వీవిలింబం మిగ ఎల్లై నిగన్ళంతనన్ మేవి” (భగవంతుడిని శరణాగతి చేయటము వలన అంతు లేని ఆనందమును పొందాను.)అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు “ఇన్బమెయ్ తినేన్” (ఆనందమును పొందాను.)అన్నారు. నమ్మాళ్వార్ భగవంతుడి విషయములో ఏ అనుభూతిని పొందారో అదే అనుభూతిని మధురకవి ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వార్ల విషయములో

పొందారు.

* నమ్మాళ్వార్ (చింతైయాలుం చొల్లాలుం చెయ్కైయినాలుం – తిరువాయిమొళి 6.5.11) మనో వాక్కాయ కర్మణా ఏ అనుభవమును పొందారో అదే అనుభవమును (నావినాల్ నవిఱ్ఱు) మధురకవి ఆళ్వార్లు పొందారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు “మెయ్మైయే మేవినేన్” (పర లోకములో శరణాగతి చేశాను.) అన్నారు. ఆళవంధార్ స్తోత్ర రత్నము-2లో “అత్ర పరత్ర చాపి” (ఈ లోకములోను, పర లోకములోను) అన్నారు.

* “ఉణ్దు తిరివన్” (తిని తిరుగుతాను) అన్నట్లు “పాడిత్తిరివన్”(పాడుతూ తిరుగుతాను)అన్నారు మధురకవి..

అజ్హగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

* మనసు సహకరించకున్నా నోరు మాత్రము ఎప్పుడూ పాడుతూ వుంటుంది.అన్న అర్థములో మధురకవి ఆళ్వార్లు “నావినాల్ నవిఱ్ఱు” అని అన్నారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు “మెయ్ తినేన్” అని అన్నారు.ఈ ప్రయోగము భూతకాలములో వున్నది. భగవతుడి విషయములో ఫలితము భవిష్యత్తులో, పరమపదములో లభిస్తుంది.కాని ఆచార్యుల విషయములో ఫలితము వెంటనే లభిస్తుంది.

* “పొన్నడి”(బంగారు పాదములు) అన్నారు మధురకవి ఆళ్వార్లు. “ఉలగమళంద పొన్నడి”(పెరియ తిరుమొళి) – ముల్లోకాలను కొలిచిన బంగారు పాదముల గురించి కాదు. “త్రైవిద్య వృత్త జన మూర్థ విభూషణ” (పరాంకుశాష్టకం)-ఆ బంగారు పాదలు ఙ్ఞానుల శిరస్సులను అలంకరిస్తుంది. నేను సృశించడము వలన వాటి పవిత్రత తరిగి పోదు.

* – మధురకవి ఆళ్వార్ శాస్త్రమును పూర్తిగా పాటిస్తున్నారు. “ఆచార్య దేవో భవ”అని తైత్తరీయ ఉపనిషద్ లొ  చెప్పినట్లుగా దేవు మఱ్ఱఱియేన్ అన్నారు. అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. భగవతుడి విషయములో

“ఎన్నప్పన్ (నా స్వామి)” అని ఎందుకు అన్నారు? దానికి జవాబు ఏమిటంటే నమ్మాళ్వార్లకు భగవతుడి విషయములో ప్రీతి వున్నది కదా! అందుకని. సీతా పిరాట్టి శ్రీరంగనాధునికి , శ్రీరాముడు తిరువారాధనము చేయు సమయములో సహాయము చేసినట్లుగా అని అర్థము. ఆమెకు ప్రత్యేకముగా తిరువారాధనము నందు ఆసక్తి ఉండి కాదు, శ్రీరాముడికి సహాయము చేయటమే ఆమె కోరిక.

* “మెయ్మైయే”- సత్యం. “అవన్ పొన్నడి మెయ్మైయే” శ్రీ శడకోపం (శ్రీ శటారి – నమ్మాళ్వార్) శిరస్సు మీద ఉండగా ఎవరైనా అసత్యము చెప్పగలరా?

* కురుకూర్ నంబి – కురుకూర్ నాయకుడు -సుగుణాల రాశి. తిరువాయిమొళి 3.9.11 “ఏఱ్కుం పెరుంపుగళ్ వానవర్ ఈశన్ కణ్ణన్ తనక్కు ఏఱ్కుం పెరుం పుగళ్ వణ్కురుకూర్ శటకోపన్” (కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్, నిత్యసూరుల, ముక్తాత్మల నాయకుడు,గుణ పరిపూర్ణుడు పొగడ్తలకు అర్హుడు. నమ్మాళ్వార్ కురుకూర్ నాయకుడు కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్  పొగడుటకు అర్హత గల వాడు. భగవంతుడు పరత్వ, సౌలభ్య పూర్ణుడు. నమ్మాళ్వార్ ఙ్ఞాన, భక్తి పరిపూర్ణుడు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-2-navinal/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 1.4.5 – nalgith thAn

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> First Centum >> Fourth decad

Previous pAsuram

bhagavan

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

parAngusa nAyagi requests a few kurugu (heron/stork/pelican) birds to relay back emperumAn‘s reply after telling him that if he does not protect her, his nArAyaNathvam which includes protecting everyone will become questionable.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, parAngusa nAyagi requests a young kurugu which has a small body which makes it easy to travel (far), to go to emperumAn who is sarvarakhsakan (protector of all) to inform about her.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

Similar to nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

parAngusa nAyagi says (to emperumAn) “Forget about us who are going to die any way; But you are trying to live  – Don’t you want to save yourself?” She tells (the kurugu) to inform emperumAn to preserve his title of nArAyaNathvam (being the protector of all).

pAsuram

நல்கித் தான் காத்தளிக்கும் பொழிலேழும் வினையேற்கே,
நல்கத் தான் ஆகாதொ? நாரணனைக் கண்டக்கால்
மல்கு நீர்ப் புனல் படப்பை இரை தேர் வண் சிறு குருகே.
மல்கு நீர்க் கண்ணேற்கோர் வாசகம் கொண்டு அருளாயே

nalgith thAn kAththaLikkum pozhilEzhum vinaiyERkE
nalgath thAn AgAdhO nAraNanaik kaNdakkAl
malgu nIrp punal padappai irai thEr vaN siRu kurugE
malgu nIrk kaNNERkOr vAsagam koNdu aruLAyE

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

pozhil Ezhum – seven worlds
nalgi – being desirous without their seeking out for their well-being
thAn – without their expecting his help
kAththu – removing their hurdles
aLikkum – fulfilling their desires
thAn – him
vinaiyERkEyO – for me who is very sinful
nalgal AgAdhu – being indifferent
nAraNanai – nArAyaNan who has exclusive relationship with everyone to protect everyone
kaNdakkAl – on seeing him
malgum – flowing abundantly
nIr – having the nature
punal – having water
padappai – gardens
irai – prey
thEr – searching for
vaN siRu kurugE – pleasing to the eyes and young kurugu
malgum – abundant
nIr – having tears
kaNNERku – me who is having (teary) eyes
Or vAsagam – a sentence (a message)
koNdu – taking from me
aruLAy – help me by informing him

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh young kurugu who searches for prey in gardens which have abundance of water and who is pleasing to eyes! When you see emperumAn who has exclusive relationship with everyone to protect everyone and who with great desire himself removes the hurdles and fulfills the desires of the (people in the) worlds without their expecting so, you give him the message taken from me who is with tearful eyes. nArAyaNan indicates antharyAmithvam (being the in-dwelling super-soul of everyone) and samudhrasAyithvam (lying down in the causal ocean). As said in thiruvAimozhi 8.10.3 “siRu mA manisar” (AchAryas with small form but great characteristics), AchAryas forms being small is highlighted.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

AzhwAr says to some kurugus to inform emperumAnbhagavAn who is most merciful, forgives the offenses of all jIvAthmAs, removes what is unfavourable for them and protects them in a friendly manner. Why can’t he forgive my mistakes and accept me and mingle with me?” and requests them to get the response from him.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

Similar to piLLAn‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

Similar to nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • nalgi – While protecting his vibhUthi (wealth), instead of doing it as a duty, he does it as a desirable result for himself. Just like I have so much attachment towards emperumAn, he has so much attachment towards his subjects.
  • thAn – without their expecting, he himself is going and protecting them.
  • pozhil Ezhum – pozhil generally means bhUmi. Here it is indicates all fourteen layers where the seventh layer from the top-down is Earth. It can also indicate Earth which has seven islands.
  • nalgiththAn kAththaLikkum …nalgi – Since all of these worlds are considered as emperumAn‘s body, just like one will take care of his body with great desire, emperumAn too takes care of these worlds with great care. nalgi means snEham (with desire) as well as srushti (creation). When the entire creation was in subtle state, who requested him to transform it to gross/manifested state (these worlds etc)? It was out of his own desire he does these. “kAththu” and “aLikkum” both mean protection – these are explained in context of the two meanings of nalgi.
    • When nalgi is considered as snEham – kAththu means anishta nivruththi (removing the unfavourable aspects) and aLikkum means ishta prApthi (fulfilling the favourable aspects).
    • When nalgi is considered as srushti – After creating the worlds, emperumAn sustains them and also consumes them in the end to protect them safely. Here kAththu means samhAram (where he protects everything by absorbing them within himself) and aLikkum means sthithi (sustenance).
  • vinaiyERkE nalgaththAnAgAdhO – (nalgi – srushti) When the worlds were not present (they were in subtle state), you created them. But after creating, we start accumulating karma (good and bad) – should you give up on us citing such karma? (nalgi – snEham) Should you not protect your dependents? When you are protecting everyone, why not protect your spouse (me) as well?
  • nAraNanaik kaNdakkAl – He is the ultimate controller of the existence etc., of all jIvAthmAs. He is the prakAri (substratum) and everything else is prakAram (attributes/forms). Even if one AthmA is not protected, it is a loss to him. This is the meaning of the title “nArAyaNa”. Go and ask him “We thought this name referred to you as per yaugika (etymological meaning) as well as rUdi (general prevalence) meanings. But, is this like cactus having the name ‘mahAvruksha’ (great tree – when it is really neither huge nor useful)?” [The name nArAyaNa is asAdhAraNa (most-distinct) and is only applicable for srIman nArAyaNan or vishNu – no other dhEvathA can claim that name, because only emperumAn fulfills both yaugika and rUdi principles. For example: mahEshwara indicates rudhran by rUdi (general prevalence), but srIman nArAyaNan by yaugika (etymological meaning) since he is the only supreme controller].
  • malgu nIr punal padappai – garden having abundance of water. your action is for the benefit of others…
  • irai thEr – Searching for a prey that is suitable for the female companion. Like it is said in periya thirumozhi 5.1.2 “puLLup piLLaikku irai thEdum” (searching for fish to feed the hatchling) – though big fish are passing by, its waiting for small fish that will fit in the hatchling’s mouth.
  • vaN siRu kurugE – kurugu is vaNdAnam or koyyadinArai (types of stork). vaNmai – beauty, generosity. You are generous unlike emperumAn who is feasting (enjoying) while I am starving (suffering) here in separation. Hopefully, your are not like him.
  • malgu nIrk kaNNERku – My eyes are also filled with water (tears) and they look like beautiful fish (which attract storks). Teary eyes is parAngusa nAyagi‘s identity it seems. While being together, her eyes are filled with joyful tears and in separation they are filled with sorrowful tears.
  • Or vAsagam koNdu – Just pass my message to him. parAngusa nAyagi is fearful of emperumAn rejecting her. But she just wants a reply from him – whether it is yes or no. In siRiya thirumadal, thirumangai AzhwAr says “thArAn tharum enRu iraNdaththil onRadhanai” (he will say yes or no – either way). ANdAL says in nAchchiyAr thirumozhi 13.9 “meymmai solli mugam nOkki vidaidhAn tharumEl miga nanRu” (Even if he looks at me and says “I dont want you”, that is very much acceptable – at least at that time he will look at me and I will try to convince him in other ways). nammAzhwAr himself says in thiruvAimozhi 4.7.3 “pAvi nI enRu onRu sollAy” (Even if you accuse me as a sinner – just open your mouth and speak to me something).
  • aruLAyE – bless me – When she considers herself as sIthA pirAtti, these birds as her messenger and the result they bring is bhagavath vishayam, then she has to speak to these birds respectfully.  bhattar was informed “nambi ERuthiruvudaiyAn dhAsar thirunAttukku nadandhAr” (nambi ERuthiruvudaiyAn dhAsar left/walked to paramapadham). He was startled and then replied “avar srIvaishNavargaLudan parimARumpadikku, thirunAttukku ezhundharuLinAr ennavENum kAN” (for the way he interacted with other srIvaishNavas, you should say ‘he ascended to paramapadham’ in a venerable way) [srIvaishNavas should speak to other srIvaishNavas with great respect/reverence irrespective of their age, birth, wealth, intelligence etc].

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३०

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २९                                                      ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३१

पाशुर-३०

ramanuj

 माडुम मनैयुम मरै मुनिवर
तेडुम उयर वीडुम सेन्नेरियुम
पीडुडैय एट्टेलु त्तम तन्दवने एन्रि रादार उरवै
विट्टिडुगै कण्डीर विदि

 प्रस्तावना: इस पाशुर में श्रीदेवराज मुनि स्वामीजी शास्त्र कि एक बात समझाते हैं कि हमें किसी भी तरह के लोगों से कैसे रिश्ता रखना चाहिये यह निश्चित करना चाहिए। यह वें लोग हैं जो यह विचार भी नहीं करते हैं कि जो धन उन्होंने अपने जीवन के लिये जोड़ा हैं, वह अपने भविष्य के लिये और वह कुछ नहीं बल्कि अपने आचार्य द्वारा बताया हुआ आठ अक्षरों वाला अष्टाक्षरमन्त्र (मूलमंत्र) (तिरुमन्त्र) हैं।

 अर्थ:

माडुम: गाय जो दूध उत्पन्न करती हैं, | मनैयुम: घर जो खुशियाँ का पालन पोषण करता हैं,

किलयुं: सम्बन्धी | मरै मुनिवर तेडुम: वह जो साधु माँगते हैं वह और कुछ नहीं परन्तु

उयर वीडुम: बस एकहीं परमपदधाम हैं और अन्त में | सेन्नेरियुम: श्रेष्ठ मार्ग (अर्चिरादिक) जो हमें सबसे निराला परमपदधाम पहुँचाता हैं, यह उपर बताई गयी बातें और कुछ नहीं बल्कि | तन्दवने: प्रत्येक के आचार्य हैं जिन्होंने यह मतलब बताया | पीडुडैय: विशेष

एट्टेलु त्तम: अष्टाक्षरमन्त्र (मूलमंत्र) यानि “तिरुमन्त्र”| एन्रि रादार: लोग यह विचार करते हैं उपर कि हुई बातें और कुछ नहीं बल्कि उनके आचार्य कि | उरवै: हमारा उनके साथ सम्बन्ध किसी भी तरह ऐसा होना चाहिये कि | विट्टिडुगै: किसी भी लक्षण के सिवाये त्यागना।

विदि: यह शास्त्र का एक आदेश हैं | कण्डीर: कृपया इस आज्ञा को देखिये और इसके महत्त्व को समझिये।

 

स्पष्टीकरण:

माडुम: “माडु” गय्यों को दर्शाता हैं। यहाँ श्रीदेवराज मुनि स्वामीजी यह समझाते हैं कि गाय वह हैं जो बहुत अधिक मात्रा में स्वादिष्ट दूध, दही और पौष्टीक वस्तुएं देती हैं। वह इतने बहुमूल्य वस्तुएं देने कि वजह से गाय को धनकोष किया जाता हैं और अपने आप में ही उसे धन भी मानते हैं। बहुत सी गाय होने का सीधा साधा मतलब हैं कि वह धनवान हैं।

मनैयुम: एक घर जो किसी एक के जीवन में पूरी खुशी का स्त्रोत / नींव की तरह निभाता हैं।

किलयुं: यह उन सम्बन्धीयों को शामील करता हैं जो यह सोचते हैं कि आनन्द और भाग्यवान होने के लिये एक होकर रहना हैं। जीवन के पोषण और खुशी के लिये तीन वस्तु गाय, घर और सम्बन्धी कि जरूरत हैं।

मरै मुनिवर: वेद में साधु हीं अधिकारी हैं। ये वों हैं जो भगवान श्रीमन्नारायण के बारें अपने चित्त और हृदय में निरन्तर सोचते रहते हैं।

तेडुम उयर वीडुम: खोजने कि क्रिया को “तेडु” कहते हैं और इसलिए “तेडुम उयर वीडुम” का अर्थ हैं परमपदधाम जो कि खोजा गया और अनुसंधान किया गया और वह अंतिम जगह जहाँ कोई भी जा सकता हैं। क्योंकि “उयर” का अर्थ “उच्च” हैं “उयर वीडुम” यह समझाता हैं कि वहाँ एक और “न्यूनतम” वस्तु हैं । यह और कुछ नहीं “कैवल्यं” जो और कुछ नहीं अपने ही आत्मा का सदैव के लिये आनन्द उठाना और परमात्मा के आनन्द को नाकारना है। हमारे पूर्वाचार्य इस तरह के “कैवल्यं” को छोटा मानते हैं। क्योंकि यह ऐसा हैं जिसे छोड़ना ही पड़ेगा इसीलिए स्वामीजी श्री देवराज मुनि परमपदधाम को कैवल्यं से भेद करने के लिये विशेषण पद “उयर” (उच्च) वीडुम पद के सामने इस्तेमाल करते हैं और परमपदधाम को दर्शाते हैं। क्योंकि “सिरुवीड़ुम” का अर्थ कैवल्यं हैं और सभी अनिश्चयता को साफ करने के लिये विशेषण पद “उयर” को “वीडुम” पद के सामने लगाया गया हैं।

सेन्नेरियुम: जब कोई आत्मा भगवान के परमपदधाम पहुँच जाता हैं उसका अर्थ यह हैं कि उसको मोक्ष प्राप्त हो गया या वह मुक्त हो गया हैं। “परमपदधाम” जाने की राह तो “अर्चिरादि” हीं हैं। यह राह लक्ष्य की तरह हीं महान हैं। और दूसरे शब्दों में “सेन्नरि” खुद भगवान श्रीमन्नारायण के पास जाने के दूसरे साधनों को भी शामील कर सकता हैं। प्रपन्नों (वह जिसने शरणागति कर ली हो) के इसमें खुद श्रीमन्नारायण हीं जरिया हैं।

पीडुडैय एट्टेलु त्तम तन्दवने एन्रि रादार उरवै: “उरवै” एक सम्बन्ध हैं। यहाँ श्रीदेवराज मुनि स्वामीजी कुछ खास लोगों से सम्बन्ध के बारें में बात कर रहे हैं। ये लोग यह बात नहीं जान सकते हैं कि जिन गुरू ने उन्हें अष्टाक्षर मन्त्र बताया हैं वें हीं उनके लिये सब कुछ हैं। जो एक व्यक्ति दूसरों को सुख देते समय असल में गाय, घर और संबंधी सभी सांसारिक दुखो को पाया हैं। यह सभी दुखों का एक ही औषधी हैं आठ अक्षरोंवाला अष्टाक्षर मन्त्र जिसे “तिरुमन्त्रं” कहते हैं जो हमें यह सिखाता हैं कि सभी वस्तु का लाभ सांसारिक और स्वर्गीय हैं। तिरुमन्त्र हमें सबसे उच्च भगवान श्रीमन्नारायण के तिरुमाली जाने की राह भी बतायेगी। ऐसे तिरुमन्त्रं को तो हर एक के आचार्य हीं सीखा सकते हैं। अगर किसी व्यक्ति का किसी ऐसे व्यक्ति के साथ सम्बन्ध हो जो यह समझ नहीं सकता हैं कि सबकुछ आचार्य हीं हैं जिन्होंने हमें तिरुमन्त्रं सिखाया हैं तो शास्त्र के अनुसार ऐसे व्यक्ति के साथ सम्बन्ध तुरन्त छोड़ देना चाहिये।

विट्टिडुगै: एक कण भी शंका या सवाल रखते हुए उसे छोड़ा देना चाहिये।

विदि: यह शास्त्र कि आज्ञा हैं।

कण्डीर: आपको यह मालुम रहने दो!!! आप यह सच्चाई देख लीजिये!!! आप इसे पा लीजिये और समझ लीजिये!!! अत: किसी को भी ऐसे लोगों से सम्बन्ध नहीं रखना चाहिये जिसने अपने आचार्य से सम्बन्ध नहीं रखा हो। वह एक हीं क्षण में ऐसे लोगों से रिश्ता तोड़ देना चाहिये।

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-30-madum-manayum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २९

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २८                                                          ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३०

पाशुर-२९

lakshmi_narayan_py94_l

 

“मन्दिरमुम ईन्द गुरूवुम अम्मन्दिरत्ताल
सिन्दनै सैय्गिन्र तिरूमालुम – नन्दल इलादु
एन्रु अरूल परिवर यावर अवर इडरै
वेन्रु कडिदडैवर वीडु

सारांश :

यह पाशुर यह समझाता हैं कि कुछ गुणों के साथ लोगों का एक समुह हैं और यह सब लोग इस संसार बन्धन से छुट जायेंगे। इन लोगों का यह गुण हैं कि उन्हें आठ अक्षरों वालें मूलमंत्र (तिरुमन्त्र) पर पूर्ण विश्वास हैं और जिन्होंने उन्हें यह मूलमंत्र दिया हैं उन आचार्य पर उन्हें पूर्ण विश्वास हैं और उनका यह मत हैं कि मूलमंत्र “भगवान श्रीमन्नारायण” को ही समझाता हैं।

अर्थ:

मन्दिरमुम: मूलमंत्र (तिरुमन्त्र) | ईन्द गुरूवुम: आचार्य जिन्होंने सभी लोगों को मूलमंत्र (तिरुमन्त्र) दिया और | अम्मन्दिरत्ताल: मूलमंत्र का उद्देश / प्रेम | सिन्दनै सैय्गिन्र: जो बचाव करता हैं | नन्दल इलादु: लगातार / नित्य | तिरूमालुम: जो और कोई नहीं भगवान श्रीमन्नारायण हीं हैं | एन्रु: लोग जो इन तीनों के बारें में सोचते हैं वह हमेशा के लिये | अरूल परिवर: भगवान के सन्मुख हीं रहेंगे | यावर: ऐसे लोग | अवर: और ऐसे हीं लोग| इडरै वेन्रु: इस सांसारिक लड़ाई को जीत सकते हैं और | कडिद: जल्दी और | डैवर वीडु: भगवान श्रीमन्नारायण के तिरुमाली पहुँच जाते हैं जो कि परमपद हैं |

स्पष्टीकरण:

मन्दिरमुम: मन्त्र वह हैं जो इसे ना की निरन्तर कहता हैं परंतु उसके प्रति पूर्ण भाव रखता है उसकी रक्षा करता हैं । यहाँ “मन्त्र” को आठ अक्षरों वाले “मूलमंत्र” (तिरुमन्त्र) को दर्शाया गया हैं। तिरुमझिसै पिरान कहते “एत्तेझुतुम ओधुवार्गल वल्लार वानं आलवे।

ईन्द गुरूवुम: आचार्य जिन्होंने हमें मूलमंत्र (तिरुमन्त्र) दिया और सिखाया।

अम्मन्दिरत्ताल सिन्दनै सैय्गिन्र तिरूमालुम: व्यक्ति जिन्होंने यह तिरुमन्त्र दिया वह और कोई नहीं भगवान श्रीमन्नारायण हीं हैं।

नन्दल इलादु: “नन्दुधल” किसी को रोकना / तोड़ना यह दर्शाता हैं। अत: नन्दल इलादु यानि नित्य हैं।

एन्रु अरूल परिवर यावर: वह व्यक्ति जो उपर बताया हुआ “मूलमंत्र” (तिरुमन्त्र) को लेने वाला हैं, आचार्य जिन्होंने यह सिखाया हैं और तिरुमन्त्र का उद्देश और कुछ नहीं वह हीं भगवान श्रीमन्नारायण हैं।

अवर इडरै वेन्रु कडिदडैवर वीडु: वह व्यक्ति इस संसार बंधन से छुट जायेगा और उस स्थान पर जायेगा जहां हमेशा के लिये खुशी हैं जो और कुछ नहीं भगवान श्रीमन्नारायण कि तिरुमाली हैं। इस मोड पर मुमुक्षुपडि का सूत्र पढने के लिये बहुत सुन्दर हैं “मंतिरतिलुम मंतिरतुक्कू उल्लेदाना वस्तुविलुम मंतिर प्रधानां आचार्यं पक्कलिलुं प्रेमं गणक्का उंदानाल कार्य कर्मावधु”।

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-29-mandhiramum-endha/
archived in http://divyaprabandham.koyil.org
pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २८

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २७                                                        ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २९

पाशुर-२८ 

10527557_834046386613354_7891795563582297209_n

शरणागति मट्रोर् सादनत्तैप पर्रिल
अरण आगादु अञ्जनै तन सेयै
मुरण अलियक कट्टियदु वेरोर कयिरु कोण्डु आर्पदन मुन
विट्ट पडै पोल विडुम

सारांश

पिछले पाशुर “तप्पिल गुरू अरूलाल” में स्वामीजी श्री देवराज मुनि ने अपने आचार्य द्वारा बताई गयी “शरणगति” का अर्थ समझ पाये हैं उनके बारे में बतलाया हैं। वह कहते हैं कि ऐसे लोग निश्चित हीं परमपद पहुँचेंगे। उसके अगले पाशुर “नेरि अरियादारूम” में जो लोग अपने आचार्य द्वारा बताया हुआ शरणागति का अर्थ नहीं समझ सके और जिन्हें भगवान कृष्ण द्वारा हीं उपदेश करने पर भी शरणगति पर थोड़ा भी विश्वास नहीं हैं उनके बारे में बताया हैं। उन्होंने यह कह कर समाप्त किया कि ऐसे लोगों को कभी भी परमपद नहीं मिलेगा। इस पाशुर में शरणागति की कुछ सत्य बातें बताई हैं। शरणागति कुछ और नहीं परन्तु भगवान के चरण कमलों के शरण होना हैं और “केवल आपके चरण कमल हीं मेरे उपाय हैं। मेरे पास और कोई दूसरी राह नहीं हैं”। शरणागति के कुछ अर्थ २३वें पाशुर में भी बताये गये थे (ऊलि विनैक कुरूम्बर)। अगर किसी के मन में यह अस्थिर बात आ जाती हैं कि केवल भगवान के चरण कमलों के शरण होने से हमें मोक्ष प्राप्त हो जायेगा या कुछ पुण्य काम करना पड़ेगा तो भगवान श्रीमन्नारायण उसे शरणागति नहीं देंगे जो उन्होंने उसे पहिले दिया था। उसकी शरणागति व्यर्थ हो जायेगी। शरणागति के इस सुन्दर बात को इस पाशुर में समझाया गया हैं।

अर्थ:

सरणागति: शरणागति जो कि भगवान श्रीमन्नारायण के पूर्ण तरह से उनके चरणों के शरण होना। उसके कुछ लक्षण हैं  जैसे | ट्रोर् सादनत्तैप: अगर कोई व्यक्ति शरणागति में विश्वास खो जाने के पश्चात अपने आप को दूसरे कार्य में लगाता हैं | पर्रिल: अगर वह इसे कार्य समझता हैं जो उसे अच्छा कर्म प्रधान करेगी | अरण आगादु: उसके पश्चात वह शरणागति जो इस व्यक्ति ने कि हैं उसे बचा नहीं सकती बल्कि उसके और उसके शरणागति के कार्य को निश्फल बना देगी | अञ्जनै तन सेयै: यह उसी तरह हैं कि हनुमानजी अंजाना देवी के पुत्र हैं | मुरण अलियक: उनके बड़े सहास से हीं नष्ट हो गये | कट्टियदु: और रावण के पुत्र राक्षस इंद्रजीत के ब्रम्हास्त्र से बन्ध गये थे। वेरोर कयिरु कोण्डु: इंद्रजीत ने ब्रम्हास्त्र पर विश्वास नहीं किया और उन्हें तुच्छ रस्सीयों से बांधने लगा और ब्रम्हास्त्र के योग्यता पर भरोसा न रहा | र्पदन मुन: जिसने ब्रम्हास्त्र को एक ही क्षण में अपने आप ही खोल दिया |

विट्ट पडै पोल: उसी तरह जैसे ब्रम्हास्त्र ने हनुमानजी को छुटकारा दिया | विडुम: शरणागति किसी को कभी मुक्त नहीं करेगी बल्कि उसे पूरी तरह निश्फल कर देगी

स्पष्टीकरण:

शरणागति: भगवान श्रीमन्नारायण के शरण होने के लिए शास्त्र में कई अच्छी राह और कर्म बताये हैं। उसमे शरणागति हीं सबसे उत्तम राह हैं। कारण कि जब कोई दूसरी राह / कर्म करता हैं तो उसे पहिले स्थान पर करता हैं। अगर कोई व्यक्ति यह कर्म नहीं करता हैं तो यह राह उसके लिए उत्पन न होगी। शरणागति दूसरी राह जैसे नहीं हैं वह एक क्षण में तो हो जाती हैं और दूसरे हीं पल खो भी जाती हैं। शरणागति हमेशा के लिए होती हैं और जो कोई भी उसे पालन कर सकता वह उसका पालन करता हैं । शरणागति या शरण होने कि राह और कोई नहीं स्वयं भगवान श्रीमन्नारायण हीं भगवान स्पष्ट रूप से इसी राह को “पूर्ण शरणागति” कहते हैं। । यह लक्षण विशेष गुण अन्यथा किसी और कार्य मे नहीं हैं । क्योंकि यह शरणागति अच्छे गुण / कर्म (जिसे पुण्य भी कहते हैं) से समझाया गया हैं इसे “शास्त्र” भी कहते हैं।जो भगवान श्रीमन्नारायण के चरणों के शरण होता हैं (जिसे शरणागति भी कहते हैं) भगवान उसके अच्छे कार्य के लिये उसकी सेवा भी करते हैं और उस पर कृपा भी करते हैं। अत: शरणागति और कुछ नहीं भगवान श्रीमन्नारायण के चरणों के शरण होना हैं और यह कहना “केवल आप हीं मेरे रक्षक हैं और मेरा और कोई भी नहीं और मैं और कोई भी स्थान में भी नहीं जा सकता हूँ”। इस तरह कि “शरणागति” के लिए अति मुख्य और अति प्रामाणिक वस्तु जो चाहिये वह पूर्ण विश्वास जिसका शास्त्र के अनुसार नाम हो जैसे “महा विश्वास” और “अध्यावसायं” । अगर कोई यह विश्वास खो देता हैं तो भगवान श्रीमन्नारायण कभी अच्छा परिणाम नहीं देंगे। इसके अलावा वह जिसने शरणागति कि हो वह यह कण मात्र भी नहीं सोचना चाहिये कि उसी ने शरणागति कि हैं। उसे यह “अहंकार” (में, मेरा इत्यादि) और “ममकार” (मेरा आदि) नहीं आना चाहिये। वह इस तरह का व्यक्ति होना चाहिये जो भगवान श्रीमन्नारायण के चरण कमलों को छोड़कर और कोई स्थान में नहीं जा सके। ऐसे व्यक्ति को हीं शरणागति कि आवश्यकता हैं। इस विचार को आल्वार इस तरह दर्शाते हैं “पुगल ओंरीला आडिएन”। अगर कोई व्यक्ति इस सांसारिक जीवन से घृणा करके पूर्णत: भगवान के चरण कमलों के पास पहुँचना चाहता हो तो भगवान यह निश्चित करते हैं कि वह तुरन्त उसके पास पहुँच जाये। यह शरणागति के साहित्य में समझाया गया हैं।

मटोर् सादनत्तैप पर्रिल: किसी को भी शरणागति का अर्थ और अभिप्राय मालुम होना चाहिये। एक बार भगवान श्रीमन्नारायण के चरण कमलों के शरण होने के पश्चात कोई भी इस शरणागति के राह से दूर नहीं जाना चाहिये और अपने आप को भी बचाने के लिये दूसरे कार्य खुद हीं शुरू नहीं करना चाहिये । अगर कोई कारण से वह यह करता भी हैं तो शरणागति कभी उस व्यक्ति का उपाय नहीं होगी। जो शरणागति उसने कि वह उसको मदद नहीं करेगी बल्कि उसको हमेशा के लिये छोड़ देगी। अत: हर व्यक्ति को पूरे निरंतर विश्वास के साथ अपने तरफ पकड़ के रखता हैं और शरणागति पर संशय नहीं करता हैं परंतु खुद को बचाने के खुद हीं सभी कार्य लिये करने लगता हैं। अगर वह करता हैं तो शरणागति पूरी तरह टूट जायेगी। इसे एक कहानी के जरिये समझाया गया हैं।

अञ्जनै तन सेयै: अंजना का पुत्र, हनुमान हैं

मुरण अलियक कट्टियदु: मुरण ताकत या बल / साहस को दर्शाता हैं और इसलिये यह पद का अर्थ “उस ताकत को ब्रह्मास्त्र के जरिये निष्प्रभाव करना ”।

वेरोर कयिरु कोण्डु आर्प्पदन मुन: वह क्षण जब कोई ब्रह्मास्त्र पर विश्वास न रखकर दूसरे छोटी रस्सीयों पर विश्वास रखकर हनुमानजी को बाँधता हैं। (अर्थल का मतलब बाँधने कि क्रिया)

विट्ट पडै पोल: शरणागति उसी तरह निष्फल हो जायेगी जैसे ब्रह्मास्त्र भी दूसरे छोटी रस्सी के संयोग में आने से निष्फल हो जाती हैं।

रक्का: रामायण में जब श्रीहनुमानजी श्रीलंका में सन्देश लेकर आते हैं तब वें पूरी तरह अशोक वाटीका को नष्ट कर देते हैं। इन्द्रजीत जो रावण का पुत्र था हनुमानजी से युद्ध कर उनको ब्रम्हास्त्र से बांध दिया। फिर भी हनुमानजी ने जो क्रोध लंका पे किया वह याद कर इन्द्रजीत ने उन्हें ब्रम्हास्त्र को आधार देंगी यह सोचकर दूसरी और छोटी रस्सीयों से बांधा । वह मन में यह सोचा कि, “क्या यह ब्रम्हास्त्र हनुमान जैसे योद्धा को बाँधने के लिये काफी हैं” और ब्रम्हास्त्र के शक्ति पर शंका करने लगा । अत: एव उसने एक कदम आगे बढ़कर और छोटी रस्सीयों लाकर हनुमान को बांध दिया। इन्द्रजीत का यह बुद्धिहीन कार्य देखकर ब्रम्हास्त्र ने हनुमान को उनके गांठ से मुक्त कर दिया। उसी तरह किसी को भी शरणागति छोड़ और कोई कार्य में लगना हो तो उसको शरणागति का कभी भी परिणाम नहीं मिलेगा और उस व्यक्ति को हमेशा के लिये मुश्किल में रख देगी। शरणागति की ब्रम्हास्त्र के साथ तुलना कि गई हैं और बाकि अच्छे कर्मों की उन तुच्छ रस्सीयों के साथ तुलना कि गई हैं।

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-28-sharanagathi-marror/
archived in http://divyaprabandham.koyil.org
pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २७

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २६                                                           ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) २८

पासुर – २७

$6ABE403FF97C9457

नेरि अरियादारूम अरिन्दवर पार सेन्रु
सेरिदल सेय्यात ती मनत्तर तामुम् इरै उरैयैत
तेरादवरुम तिरुमडन्दै कोन उलगत्तु
एरार इडर अलुन्दुवार

प्रस्तावना: इस पाशुर में श्री देवराज मुनि स्वामीजी तीन प्रकार के व्यक्ति के बारें में कहते हैं। वह कहते हैं कि यह तीन श्रेणी के लोग कभी भी भगवान श्रीमन्नारायण के परमपद को प्राप्त नहीं कर सकते और वें अपने आप को संसार बन्धन के पीड़ा जो कि जन्म मरण हैं उसी में रहते हैं।

अर्थ: अरियादारूम – जिन्हें मालुम नहीं हैं | नेरि – यानि | अरिन्दवर पार सेन्रु– जो आचार्य के पास जाते हैं जिन्हें उसका मतलब मालुम हैं परन्तु | सेरिदल सेय्यात – अपने आचार्य को उनकी आज्ञा पालन न करके उनको प्रसन्न नहीं करता और उनके तक हीं कैंकर्य करता हैं और ती मनत्तर तामुम् – जिसके हृदय में कपट हो और | इरै उरैयैत तेरादवरुम – जिसे भगवान श्री कृष्ण द्वारा भगवद गीता में “शरणागति” शास्त्र को समझाया उस पर विश्वास नहीं हैं; वह लोग | एरार – नहीं पहुंचेंगे | उलगत्तु – परमपद जहाँ राजा और कोई नहीं | तिरुमडन्दै कोन – वह हैं जो श्रीमहालक्ष्मीजी के राजा हैं; ऐसे लोग | अलुन्दुवार उसमे डूब जायेंगे इडर – यह संसार समुद्र जो सभी पीड़ा का मूल हैं।

स्पष्टीकरण: नेरि अरियादारूम:  यहाँ कुछ लोग ऐसे हैं जिन्हें यह नहीं पता जन्म मरण के जंजीरों कि राह कैसे तोड़ते हैं जो कि पुन: पुन: आती हैं। उन्हें इस फंदे से बाहर आने का रास्ता हीं नहीं मिलता हैं वें इसी चक्र में सदैव के लिए फंसे रहते हैं। इन व्यक्तियों को यहाँ दर्शाया गया हैं। अरिन्दवर पार सेन्रु सेरिदल सेय्यात ती मनत्तर तामुम्: यह उन व्यक्तियों को दर्शाया गया हैं जो इस जन्म मरण के संसार बन्धन से किस तरह छुटकारा दिलाना पता होता हैं ऐसे आचार्य कि शरण नहीं लेते हैं, उसे जो इस पद में बताया गया हैं “मारि मारि पला पिरप्पुम पिरन्धु”। यह लोग आचार्य के चरण कमलों को नहीं स्वीकारते। अगर वें अपने अपने आचार्य के चरणों में नहीं जाते हैं तो उनका भगवान के प्रति सही आचरण नहीं होगा। हालकि आचार्य इन्हें इस संसार के जन्म मरण के बन्धन से निकाल ने के लिये तैय्यार हैं परन्तु इनका आचरण देखकर उन्हें यह रहस्य उन्हें बताने से निषेद करता हैं। कारण यह हैं कि वह अपने आचार्य के कृपा को न स्वीकारते हैं और वही कार्य करते हैं जो उन्हें खुद को प्रसन्न करें। वह अपने आचार्य से इस संसार बन्धन से छुटने के लिए नम्रता पूर्वक प्रार्थना नहीं करते हैं। वह अपने आचार्य का बताया हुआ कोई भी कार्य नहीं करते हैं। आचार्य से कभी भी बात नहीं करते। वह अपने आचार्य को एक दूसरे व्यक्ति के जैसे हीं देखते हैं और उनमे अनगिनत गलतियाँ ढुँढते हैं जैसे कि एक साधारण व्यक्ति में गलतियाँ ढुँढता हैं। ऐसे लोगों के बारें यहाँ समझाया गया हैं।
इरै उरैयैत तेरादवरुम: एक और समूह के लोग हैं जिन्हें शरणागति शास्त्र (पूर्णत: भगवान श्रीमन्नारायण के चरण कमलों के शरण होना) में विश्वास नहीं हैं। शरणागति का उपदेश तो अर्जुन को भगवान कृष्ण ने अपने “भगवद् गीता” में दिया था। हालकि भगवान ने अर्जुन से बात कि परन्तु अपने आप को जरिया बनाया। उनका मूल उद्देश तो हम जैसे लोग थे इसलिये उन्होंने अर्जुन को अपना हमारे लिए प्रतिनिधि चुना।

तिरुमडन्दै कोन उलगत्तु एरार: ऐसे लोग कभी भी “श्रीवैकुण्ठ” या “परमपद” नहीं जायेंगे जो भगवान कि तिरुमाली हैं और जो पिराट्टी के स्वामी हैं। इडर अलुन्दुवार: ऐसे लोग हमेशा के लिए इस शोकमय दु:खी सन्सार में डुब जायेंगे और पुन: जन्म लेते रहेंगे। वह सब पीड़ा का अनुभव करते हैं और कभी भी भगवान के परम धाम परमपद नहीं पहुँचते। स्वामीजी श्री देवराज मुनि कहते हैं ये हमेशा के लिए अत्यन्त दु:ख प्राप्त करेंगे।

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-27-neri-ariyadharum/
archived in http://divyaprabandham.koyil.org
pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org