Daily Archives: September 29, 2021

तिरुप्पावै – सरल व्याख्या – पाशुर २१-३०

Published by:

।।श्रीः श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः।।

तिरुप्पावै

<< पाशुर १६ – २०

इस पाशुर से देवी यह अनुभव करवा रही है कि , भगवान् कृष्ण के प्रेम में मग्नता के, आनंद का अनुभव प्राप्त करने, नप्पिन्नै  पिराट्टी भी देवी के व्रतनुष्ठान में सम्मिलित हो जाती है ।

इक्कीसवाँ पाशुर :

इस पाशुर में देवी नन्द गोप के यहाँ, गोप कुल में भगवान् कृष्ण के जन्म का उत्सव मना रही है ।

वेदों के माध्यम से उनकी सर्वोच्चता और उनकी गुणवत्ता को महसूस कर रही है ।

एऱ्ऱ कलन्गळ् एदिर् पोन्गि मीदळिप्प
  माऱ्ऱादे पाल् सोरियुम् वळ्ळल् पेरुम् पसुक्कळ्
आऱ्ऱप् पडैत्तान् मगने अऱिवुऱाय्
  ऊऱ्ऱम् उडैयाय् पेरियाय् उलगिनिल्
तोऱ्ऱमाय् निन्ऱ सुडरे तुयिल् एळाय्
  माऱ्ऱार् उनक्कु वलि तोलैन्दु उन् वासल् कण्
आऱ्ऱादु वन्दु उन् अडि पणियुमा पोले
  पोऱ्ऱि याम् वन्दोम् पुगळ्न्दु एलोर् एम्बावाय्

उदार प्रवर्ति वाली, सदा लगातार दूध देने में सक्षम, जिससे दुग्ध के भंडारण के लिये रखे , सभी बर्तन दूध से भर भर कर बह जाता है, ऐसी गायें के अपार समूह के धनि, नन्द गोप के सूत अपनी गहरी दिव्य निद्रा से जागो ।

हे ! सर्वोच्च प्रामाणिक वेदों में वर्णित अपार शक्तियों के धनि । 

हे! ,वह जो महान है !  

हे , वह जो वैभवशाली है,

हे! वह जो इस दुनिया में सबके सामने खड़े है ।  

उठो ,  हम सब आपका गुणानुवाद करते, आपके द्वार पहुँच गये हैं  ।

वैसे ही जैसे आपके शत्रु परास्त होने के बाद, और कोई सहारा न देख , आपके दिव्य चरणों की शरण में आ जाते है ।

बावीसवाँ पाशुर:

इस पाशुर में आण्डाळ्  भगवान् से कहती है की, मझे और मेरी सखियों को आपके सिवाय और कोई सहारा नहीं है ।

हम आपके सामने विभीषण की तरह ही आयी हैं, जो शरणागत होकर रामजी के पास आया था ।

वह यह भी कहती है की, वह सब सारी इच्छायें का त्याग कर सिर्फ तुमको (कृष्ण) को पाने की ही इच्छा  रखते हैं ।

अन्गण् मा ग्यालत्तु अरसर् अभिमान
  बन्घमाय् वन्दु निन् पळ्ळिक् कट्टिल् कीळे
सन्गम् इरुप्पार् पोल् वन्दु तलैप्पेय्दोम्
  किण्किणि वाय्च् चेय्द तामरैप् पूप् पोले
सेम् कण् सिऱुच् चिऱिदे एम् मेल् विळियावो
  तिन्गळुम् आदित्तियनुम् एळुन्दाऱ् पोल्
अम् कण् इरण्डुम् कोण्डु एन्गळ् मेल् नोक्कुदियेल्
  एन्गळ् मेल् साबम् इळिन्दु एलोर् एम्बावाय्

हम सुन्दर और विशाल वसुधा के भूभाग पर शासन करने वाले राजाओं की तरह अपना अभिमान त्याग कर आपके छत्र के निचे एकत्र हुये है ।

क्या आप हम पर कृपा कटाक्ष नहीं डालोगे ?  आपके मुख कमल की चमक. झिलमिलाते आभूषणों की तरह है, अर्ध- खिले कमल के फूल के समान  हैं |

हे ! कमलनयन अपने सूर्य और चंद्र जैसे नेत्रों से हमें देखभर लोगे, तो हमारे सारे दुःख दूर हो जायेंगे ।

तेवीसवाँ पाशुर:`

इस पाशुर में भगवान् कृष्ण, देवी आण्डाळ्  के इतने दिनों के व्रत को देख, उन्हें इतने दिनों तक इंतज़ार करवाने के बाद पूछ रहे है, क्या इच्छायें है?

आण्डाळ कहती है आप अपनी शैया से उठिये, राजदरबार में, राजसी शान से सिंहासन पर विराजमान हो सभी दरबारियों के सम्मुख मेरी इच्छा पूछिये ।

मारि मलै मुळैन्जिल् मन्निक् किडन्दु उऱन्गुम्
  सीरिय सिन्गम् अऱिवुऱ्ऱुत् ती विळित्तु
वेरि मयिर् पोन्ग एप्पाडुम् पेर्न्दु उदऱि
  मूरि निमिर्न्दु मुळन्गिप् पुऱप्पट्टु
प्Oदरुमा पोले नी पूवैप् पूवण्णा
  उन् कोयिल् निन्ऱु इन्गने पोन्दु अरुळिक् कोप्पु उडैय
सीरिय सिन्गासनत्तु इरुन्दु याम् वन्द
  कारियम् आराय्न्दु अरुळ् एलोर् एम्बावाय्

वह, जिनका रंगरूप नील लोहित रंग सा है, वह, जो वर्षा काल में अपनी गुफा में सो रहे सिंह की मानिंद,  जागने पर, अपनी पैनी आँखों से चहुँ  ओर देखते हुये, अपने शरीर को ऐसे फैलाता है की, उसकी सुगन्धित अयाल चहुँ  ओर फ़ैल जाती है , जो 

दहाड़ते हुये, अपनी शाही चाल से बहार आता है, आप उसी तरह अपनी निद्रा त्याग, बाहर  आपके महल के इस स्थान तक आइये , अपने प्रतिष्ठित सिंहासन पर बिराज, हम पर कृपा बरसाते हुये हमें हमारे यहाँ आने का उद्देश्य पूछिये ।

चौबीसवाँ पाशुर:

पेरिया आळ्वार की पालित पुत्री है, इस परिवार का ध्येय ही सदा भगवान का मंगलाशासन रहा है ।

भगवान को सिंह सी चाल से चलते हुये अपने सिंहासन पीठ पर विराजमान देख, देवी और उनकी सखियों ने भगवान का  मंगलाशासन किया ।

यहाँ देवी, सीता पिराट्टी, दंडकारण्य के ऋषि मुनि, पेरिया आळ्वार की तरह आत्मग्लानि  भी महसूस करती है कि  , भगवान् के इतने सुकोमल पाँव है, हमारे कारण उन्हें चलकर आना पड़ा ।

अन्ऱु इव्वुलगम् अळन्दाय् अडि पोऱ्ऱि
  सेन्ऱु अन्गुत् तेन्निलन्गै सेऱ्ऱाय् तिऱल् पोऱ्ऱि
पोन्ऱच् चगडम् उदैत्ताय् पुगळ् पोऱ्ऱि
  कन्ऱु कुणिला एऱिन्दाय् कळल् पोऱ्ऱि
कुन्ऱु कुडैया एडुत्ताय् गुणम् पोऱ्ऱि
  वेन्ऱु पगै केडुक्कुम् निन् कैयिल् वेल् पोऱ्ऱि
एन्ऱु एन्ऱु उन् सेवगमे एत्तिप् पऱै कोळ्वान्
  इन्ऱु याम् वन्दोम् इरन्गु एलोर् एम्बावाय्

इस पाशुर के द्रविड़ शब्द पोऱ्ऱि (पोररी) का अर्थ “चिरायु हो” होता है, जो मंगलाशासन में कहते है ।

हे! बहुत पहले देवों के लिये अपने चरणों से तीनों लोकों  को नापने वाले, आप चिरायु हो ।

हे! रावण की स्वर्ण लंका में जाकर उसे नष्ट करने वाले, आपका बल सदा बना रहे ।

हे! शकटासुर को लात मारकर मारने वाले .आपका यश सदा बना रहे । 

हे!  धेनुकासुर को उठाकर जंगली बासों में फेंक उसे और जंगल में रहने वाले राक्षस का संहार करने वाले , आपके  चरण सदा  चिरायु  हो । 

हे ! गिरी गोवेर्धन को छत्र की तरह धारण करने वाले, आपमें  शुभ गुण सदा विराजमान रहे ।

हे !  उस चक्रराज का भी मंगल हो, जो आपके हाथ में शोभित है, जो आपके दुश्मनो का नाश करता है ।

देवी  ने कहा हम यहाँ आपके वीरत्व सौम्यत्व करुणा का गुणानुवाद और मंगलाशासन करने आयी हैं , हम पर कृपा करते हुये, आपके कैंकर्य में रत रहने की शक्ति हमें प्रदान करिये ।

पच्चीसवां पाशुर:

इस पाशुर में भगवान् पूछते हैं  क्या उन्हें व्रत के लिये कोई वस्तु चाहिये?  वह कहती है आपके मंगलाशासन करने से उनके सारे दुःख कष्ट दूर हो गये, बस सिर्फ कैंकर्य की इच्छा बाकि है ।

ओरुत्ति मगनाय्प् पिऱन्दु ओर् इरविल्
  ओरुत्ति मगनाय् ओळित्तु वळरत्
तरिक्किलानागित् तान् तीन्गु निनैन्द
  करुत्तैप् पिळैप्पित्तुक् कन्जन् वयिऱ्ऱिल्
नेरुप्पेन्न निन्ऱ नेडुमाले उन्नै
  अरुत्तित्तु वन्दोम् पऱै तरुदि आगिल्
तिरुत्तक्क सेल्वमुम् सेवगमुम् याम् पाडि
  वरुत्तमुम् तीर्न्दु मगिळ्न्दु एलोर् एम्बावाय्

घनघोर अँधेरी रात में देवकी के यहाँ अवतार लेकर, यशोदा के पुत्र बन पलते रहे, पर कंस यह बर्दाश्त न कर ,अपनी दुर्बुद्धि लगाकर आपको मारने के कई यत्न किये । आप उसकी पेट की अग्नि बन, उसके विचार और उसको ही नष्ट कर दिये । हम यहाँ आपके पास अपनी इच्छित वस्तु प्राप्त करने आयी हैं  ।

आप हमारी  प्रार्थना सुन उसे पूर्ण करोगे तब हम आपके लिये, ऐसा मंगलाशासन करेंगी कि , पिराट्टी भी उसे पसंद करेंगी, हम भी आपसे बिछडाव के दुःख से दूर हो जायेंगी ।

छब्बीसवाँ पाशुर :

पहले पाशुर में भगवान् के पूछने पर कुछ नहीं होना कहती है, पर इस पाशुर में देवी उन सभी वस्तुओं की मांग करती है, जो उन्हें उनके व्रत में चाहिये थी ।

जैसे भगवान की सेवा में रत पाञ्चजन्य जैसा शंख, जिससे मंगलाशासन का नाद कर सके ।

एक दीपक जिससे भगवान का मुख निहार सके ।

एक ध्वजा जो भगवान की उपस्तिथिति निश्चित करता है ।

एक छत्र जिससे भगवान को धुप, हवा पानी में, इसकी ओट में रह सके ।

हमारे पूर्वाचार्यों ने इन पाशुरों का अनुभव करते कहते है की, देवी ने कृष्णानुभव करने इन सब चीजों की मांग रखी थी ।

माले मणिवण्णा मार्गळि नीर् आडुवान्
  मेलैयार् सेय्वनगळ् वेण्डुवन केट्टियेल्
ग्यालत्तै एल्लाम् नडुन्ग मुरल्वन
  पाल् अन्न वण्णत्तु उन् पान्चसन्नियमे
पोल्वन सन्गन्गळ् पोय्प्पाडु उडैयनवे
  सालप् पेरुम् पऱैये पल्लाण्डु इसैप्पारे
कोल विळक्के कोडिये विदानमे
  आलिन् इलैयाय् अरुळ् एलोर् एम्बावाय्

हे ! भक्तों के प्रति स्नेह रखने वाले ।

हे ! नील रत्न के समान रंगवाले ।

हे ! प्रलयकाल में वटपत्र पर वटपत्रशायि बन शयन करने वाले ।

अगर आप पूछ रहे है, हमें मार्गशीर्ष माह में व्रत के लिये क्या क्या चाहिये , तो हमें पूर्वजो ने जैसे किये वैसे ही हम करना चाहती है ।

हमें वैसे ही दूधिया श्वेत पाञ्चजन्य जैसे, नाद करनेवाले शंख चाहिये, जिसके नाद से संसार कम्पित हो जाये ।  हमें ऐसे बजाने वाले यन्त्र चाहिये जो बड़े और विशाल हो ।

हमें ऐसे परिकर चाहिये जो तिरुप्पल्लाण्डु गाये ।

हमें दीपक, ध्वजा और छत्र चाहिये ।

सत्ताइसवें और अट्ठाईसवें पाशुर में देवी यह प्रमाणित करती है की, स्वयं एम्पेरुमान (भगवान) ही एक मात्र उपेय और उपाय है । भगवद कैंकर्य कर उन्हें प्राप्त करना ही एक मात्र लक्ष्य है ।

सत्ताईसवाँ पाशुर :

आण्डाळ्  इस पाशुर में  एम्पेरुमान (भगवान) के, अनुकूल और प्रतिकूल दोनों ही प्रकार के जीवों को अपनी ओर आकर्षित करने के विशिष्ट गुण बतलाती है ।

कहती है की परम पुरुषार्थ सायुज्य मोक्ष (बिना बिछुड़े सदा भगवान की नित्य सनिद्धि में, उनके कैंकर्य में रहना) की प्राप्ति है ।

कूडारै वेल्लुम् सीर्क् गोविन्दा उन्दन्नैप्
  पाडिप् पऱै कोण्डु याम् पेऱु सम्मानम्
नाडु पुगळुम् परिसिनाल् नन्ऱाग
  सूडगमे तोळ् वळैये तोडे सेविप्पूवे
पाडगमे एन्ऱु अनैय पल् कलनुम् याम् अणिवोम्
  आडै उडुप्पोम् अदन् पिन्ने पाल् सोऱु
मूड नेय् पेउदु मुळन्गै वळिवार
  कूडि इरुन्दु कुळिर्न्दु एलोर् एम्बावाय्

हे गोविन्द ! न मानने वालों के भी मन को जीत  लेने का आपका यह गुण, आपके ऐसे गुणों के गुणानुवाद से हमें सम्मान मिलता है ।

आपके कैंकर्य से हमें भांति भांति के आभूषण धारण को मिलते है, जैसे कंगन, बाजूबन्द, कुण्डल, कान में ऊपर की तरफ पहना जाने वाला आभूषण , पायल और भी अन्य, जो नप्पिन्नै  पिराट्टी और आप हमें प्रसादित करते है ।

हम सब आप द्वारा प्रसादित वस्त्र धारण कर, हम सभी घी से तर अक्कारवड़ीसल (एक मीठा अन्न जो चांवल, दूध, गुड़ और घी के मिश्रण से बनता है) पायेंगे, जिसे पाते समय घी, हथेलियों से निकल कोहनियों से बहा रहा होता है ।

अट्ठाईसवाँ पाशुर:

इस पाशुर में देवी आण्डाळ् अकारणकरुणावरुणालय का जीवात्मा से सम्बन्ध समझा रही है ।

देवी का अन्य उपाय से परे होकर, भगवान् की वृन्दावन की गायों की तरह बिना किसी द्वेष के, सब के उत्त्थान के गुण बतला रही है ।

कऱवैगळ् पिन् सेन्ऱु कानम् सेर्न्दु उण्बोम्
  अऱिवु ओन्ऱुम् इल्लाद आय्क्कुलत्तु उन्दन्नैप्
पिऱवि पेऱुन्दनैप् पुण्णियम् याम् उडैयोम्
  कुऱै ओन्ऱुम् इल्लाद गोविन्दा उन् तन्नोडु
उऱव्Eल् नमक्कु इन्गु ओळिक्क ओळियादु
  अऱियाद पिळ्ळगळोम् अन्बिनाल् उन्दन्नैच्
चिऱु पेर् अळैत्तनवुम् सीऱि अरुळादे
  इऱैवा नी ताराय् पऱै एलोर् एम्बावाय्

हे सर्व मंगलकारी गोविन्द ! हम गायों के पीछे पीछे वन में जायेंगे,वहाँ उन्हें चराकर, संग संग भोजन पायेंगे ।

हे! भगवान, इस ज्ञान  हीन् गो-कुल में आपका जन्म हमारा सौभाग्य है ।

हमारा आपसे जो रिश्ता है, उसे न तो तुम तोड़ सकते है और न हम।

हमसे नाराज़ मत होना क्योंकि, हमने अपने स्नेह के वश आपको तुच्छ नामों से पुकारा है।

जो हम चाहते हैं हमें प्रसादित कर, हमें अनुग्रहित करें।  

उन्तीसवाँ पाशुर:

इस पाशुर में देवी यह कहती है की कैंकर्य वह अपनी ख़ुशी के लिये नहीं बल्कि एम्पेरुमान की ख़ुशी के लिये करना चाहती है।

बतलाती है, कृष्णानुभव की तीव्र इच्छा के चलते ही, बहाने से  इस व्रत को धारण किया है।

सिऱ्ऱम् सिऱु काले वन्दु उन्नैच् चेवित्तु उन्
  पोऱ्ऱामरै अडिये पोऱ्ऱुम् पोरुळ् केळाय्
पेऱ्ऱम् मेय्त्तु उण्णुम् कुलत्तिल् पिऱन्दु नी
  कुऱ्ऱेवल् एन्गळैक् कोळ्ळामल् पोगादु
इऱ्ऱैप् पऱै कोळ्वान् अन्ऱु काण् गोविन्दा
  एऱ्ऱैक्कुम् एळेळ् पिऱविक्कुम् उन्दन्नोडु
उऱ्ऱोमे आवोम् उनक्के नाम् आट् सेय्वोम्
  मऱ्ऱै नम् कामन्गळ् माऱ्ऱु एलोर् एम्बावाय्

हे गोविन्द ! आप सुनिये, हम सब प्रातः ही, यहाँ आकर आपके वांछनीय स्वर्ण कमल जैसे दिव्य चरणों को नमन कर मंगलाशासन करती हैं । 

गो-कुल में जन्म लेने वाले हे गोविन्द, हमारी गायों को चराकर प्रसाद पाते हो आपको हमारी सेवायें प्राप्त करनी चाहिये।

हम यहाँ वाद्य यंत्र, और ढोल लेने नहीं आयी हैं । 

चाहे कोई भी  जन्म रहा हो, आपका हमारा अनादिकाल से सम्बन्ध है।

हम सिर्फ आपका ही कैंकर्य चाहती  हैं ।

आप यह कदापि न सोंचे, यह सब कुछ हमारी ख़ुशी के लिये कर रही  हैं । 

आप हम पर ऐसी कृपा करें, यह  कैंकर्य केवल आपको प्रसन्न करने के लिये ही है।

तीसवाँ पाशुर:

भगवान के इच्छापूर्ति का वचन देने के बाद, देवी गोदा गोकुल की गोपिका का भाव छोड़  स्वयं के लिये यह पाशुर गाती है।

यहाँ देवी आण्डाळ्  कहती है कि जो कोई भी इन पाशुरों का गायन, भाव या अ-भाव में भी करेगा वह, गोदा की तरह भगवान का कैंकर्य प्राप्त करेगा, बिलकुल उसी तरह जैसे गोप बालिकाएं वृन्दावन में कृष्ण के साथ रहती थी।

देवी आण्डाळ् ने श्रीविल्लिपुत्तूर को ही गोकुल/वृन्दावन मान गोपिका भाव से रह रही थी।

पराशर भट्टर (कुरेश स्वामीजी, भगवत रामानुज स्वामीजी के प्रमुख शिष्य के पुत्र)  ने कहा जैसे गाय भूसा भरे अपने मृत बछड़े को देख कर भी दूध दे देती है, वैसे ही यह तीस पाशुर भगवान् को अति प्रिय है इस कारण इन्हे गाने वाले को वही फल प्राप्त होगा जो फल भगवान के प्रिय जनों   को मिलता है। 

देवी आण्डाळ् प्रबंध को समुद्र मंथन की एक घटना का जिक्र करते हुये संपन्न करती है।

ग्वाल बालिकाओं ने भगवान को प्राप्त करना चाहा, भगवत प्राप्ति के लिये पिराट्टी का पुरुषकार अनिवार्य है। भगवान ने समुद्र मंथन, माता महालक्ष्मीजी को समुद्र से बाहर लाकर उन्हें वरने के लिये किये थे।

इस तरह इस घटना को कहते हुये देवी आण्डाळ् अपना प्रबंध सम्पूर्ण करती है।

देवी आण्डाळ् आचार्याभिमान को जतलाते स्वयं को भट्टरपिरान् की पुत्री कह बतलाती है।

वन्गक् कडल् कडैन्द मादवनै केसवनै
  तिन्गळ् तिरु मुगत्तुच् चेळियार् सेन्ऱिऱैन्जि
अन्गप् पऱै कोण्ड आऱ्ऱै अणि पुदुवैप्
  पैन्गमलत् तण् तेरियल् भट्टर्पिरान् कोदै सोन्न
सन्गत् तमिळ्मालै मुप्पदुम् तप्पामे 
  इन्गु इप्परिसु उरैप्पार् ईरिरण्डु माल् वरैत् तोळ्
सेन्गण् तिरुमुगत्तुच् चेल्वत् तिरुमालाल्
  एन्गुम् तिरुवरुळ् पेऱ्ऱु इन्बुऱुवर् एम्बावाय्

सागर मंथन करवाने वाले भगवान् केशवन (एम्पेरुमान) जो इस ब्रह्माण्ड की सर्वोच्च शक्ति है।

चंद्रमुखी सी ग्वालबालायें, विशिष्ट आभूषण धारण कर उन भगवान की पूजा कर , उसका फल  गोकुल में पाती है।

देवी आण्डाळ्,  पेरियाळ्वार की पुत्री, जिनके पास कमल पुष्पों की माला है। श्रीविल्लिपुत्तूर में अवतरित हो, कृपा करते हुये भगवान कृष्ण का अनुभव प्राप्त करती गोपबालिकाओं की कथा कही है।

इन पाशुरों को संगोष्ठियों में, इस तरह गायन से उन भगवान् जिनके विशाल पर्वतों की तरह दिव्य कंधे हैं, लालिमा लिये दिव्य नेत्रों वाला एक दिव्य चेहरा है (आँखों की लालिमा भक्तों के प्रति स्नेह को दर्शाती हैं)  ऐसे लोग हर जगह आनंदित रहेंगे।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – 11 – 20

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<<తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – 1 – 10

Mahavishnu-universes-2

పాశురము 11

అవతారిక: ఆళ్వార్లు సకల చేతనాచేతన పదార్థాలు తనలాగానే పరమాత్మ ఎడబాటును సహించలేక విలపిస్తున్నట్లు భావించి పాడిన తిరువాయ్మొళి భావాన్ని ఈ పాశురంలో  మాముణులు వివరిస్తున్నారు.

వాయుం తిరుమాల్ మరై య  నిర్క ఆట్రామై
పోయ్ వింజి మిక్క పులంబుదలాల్   ఆయ
అరియాదవట్రోడు అణ్ఐన్ దళుద మాఱన్
శెరివారై నోక్కుమ్ తిణిన్ దు

ప్రతిపదార్థము :
వాయుం = పొంద తగిన
తిరుమాల్ = శ్రీఃపతి (మహాలక్ష్మికి పతి)
మరైయ  నిర్క =  దృగ్గోచరము కాకపోవటము వలన
ఆట్రామై పోయ్ వింజి = విచారము ద్విగుణీకృతమై
మిక్క పులంబుదలాల్   = మిక్కిలి కలవరించి
ఆయ అరియాదవట్రోడు = ఎవరికీ అంతు పట్టనంత దుఃఖమును
అణ్ఐన్ దు  = పొంది
అళుద  = విలపించిన  
మాఱన్ = ఆళ్వార్లు
శెరివారై = భక్తులను
తిణిన్దు నోక్కుమ్ = దయతో నిశ్చలమైన చూపులను సారిస్తారు.  

భావము: పరమాత్మ తన భక్తులను అనుగ్రహించకుండా, తాను కనపడకుండా ఉన్నారు. అది  సహించలేని  ఆళ్వార్లు మిక్కిలి దుఃఖంతో విలపించారు. అంతే  కాక అచేతనములను చూసి అవి కూడా తనలాగా పరమాత్మ కనపడక విలపిస్తున్నాయని భావించి వాటిని ఆలింగనము చేసుకొని విలపించారు. ఇలాంటి ఆళ్వార్ల భక్తులు తమ కరుణాద్రుక్కులను మనపై ప్రసరించి ఉజ్జీవింప చేస్తారు.

పాశురము 12

అవతారిక: పరమాత్మ పరత్వాన్ని కిందటి దశకంతో సంబంధం లేని విధంగా  ఆళ్వార్లు ఈ దశకంలో అనుభవించారు. దానిని లోకులకు కూడా తెలియజేయాలని ఈ దశకంలో  పాడారు అని ఇక్కడ మాముణులు భావిస్తున్నారు.

తిణ్ణిదా మారన్ తిరుమాల్ పరత్తువైత
నణ్ణియవదారత్తే నంగురైత్త వణ్ణ మరిందు
అట్రార్గళ  యావరడిక్కే ఆంగవర్ పాల్
ఉట్రారై మేలిడాదూన్

ప్రతిపదార్థము:
తిణ్ణిదా మారన్ = ధృడ విశ్వాసము గల మాఱన్ (ఆళ్వార్లు)
తిరుమాల్ = పరమాత్మ  
పరత్తువైత  = పరత్వాన్ని
అవదారత్తే నణ్ణి = ఆయన అవతారాలలో చూపిన విధానాన్ని
నంగురైత్త వణ్ణ మరిందు = తెలుసుకున్న ఆళ్వార్లు తమ పాశురాలలో  చక్కగా వివరించారు  
అట్రార్గళ  యావర్ = ఆళ్వార్ల
అవర్ అడిక్కే = వారి శ్రీపాదములకే
ఆంగు = అక్కడ
అవర్ పాల్ ఉట్రారై = మహావిశ్వాసముతో దరి చెరినవారిని
ఉన్ = ఈ లోకంలోని శారీరక సంబంధములు
మేలిడాదు = ఏమి చేయలేదు  

భావము: పరమాత్మ  పరత్వాన్ని ఆయన అవతారాలలో చూపి కృప చేశారని ధృడ విశ్వాసముతో మాఱన్ (ఆళ్వార్లు) తమ పాశురాలలో పాడారు. అందుకే ఆయన (ఆళ్వార్లు) శ్రీపాదములను మహా విశ్వాసముతో చెరిన వారిని లోకంలోని లౌకిక బంధనాలు ఏమి చేయ జాలవు అని మాముణులు మనకు ప్రబోధిస్తున్నారు.

పాశురము 13

అవతారిక: ఆళ్వార్లు పరమతంతో తనకు ఏకత్వము కలిగిన విధానాన్ని అనుభవించారు. ఆ కాలంలో తనతో పాటుగా ఉండి  పరమాత్మ  గుణానుభవం చేసి తన సత్తను పెంపు చేయటానికి అనుకూలురను వెతుకుతున్న విధంగా ఉన్న శ్రీసూక్తులను ఇక్కడ అనుగ్రహించారు.

ఊనమరవే వందు ఉళ్ కలంద మాలినిమై
యానదు అనుభవిత్తర్కూమ్ తుణయియా – వానిల్
అడియార్ కుళామ్ కూడ ఆశై యుట్ర మారన్
అడియారుడనెమ్ జే యాడు

ప్రతిపదార్థము :
నెమ్ జే = ఓ మనసా
ఊనమరవే = దోషములే లేని స్వామి  
వందు = వచ్చి
ఉళ్ కలంద = నాతో  కలసిన
మాలినిమై యానదు = స్వామి యొక్క కలయిక వలన కలిగిన తీయదనమును
అనుభవిత్తర్కూమ్ = అనుభవించినవారికి
ఆమ్ తుణయియా = తోడుగా వుండడానికి
వానిల్ = పరమపదములో
కుళామ్ కూడ = గోష్టిగా చేరాలని
ఆశై యుట్ర = కోరుకున్న
అడియార్ = దాసులకు  (భక్తులు )
మారన్ = నమ్మాళ్వార్లు
అడియారుడన్  = దాసులతో తోడుగా
యాడు = ఉండుగాక  

భావము: ఆళ్వార్లు అనుకూలరితో చేరి ఉన్నారు.  దోషములే లేని స్వామివ్వచ్చి కలిశారు. ఆ స్వామి యొక్క కలయిక వలన కలిగిన తీయదనమును తోటి భక్తులతో పంచుకోవాలనుకున్నారు. ఆ అనుభవము నిరంతము అనుభవిస్తున్న పరమపదములోని నిత్యసూరుల గోష్టితో చేరాలని కోరుకున్నారు. అలాంటి మాఱన్ అనే నమ్మాళ్వార్లు దాసులకు తోడుగా ఉండుగాక.

పాశురము 14

అవతారిక: ఈ పాశురము తల్లి భావనలో చెప్పబడింది. నాయిక అవస్థను తల్లి పరమాత్మకు, ఆయన భక్తులకు వివరిస్తున్నారు. నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయ్మొళిలోని ఆడి ఆడి అనే దశకంలో చెప్పిన  తల్లి అవస్థను మాముణులు ఇక్కడ వివరిస్తున్నారు.

ఆడి మగిళ్ వానిల్ అడియార్  కుళామ్ గుళుడన్
కూడి ఇన్బమ్ ఎయిదా కురైయదనాల్ వాడిమిగ
అణ్పుట్రార్ నిలమై ఆయ్ న్దురైక్క మొగిత్తు
తుణ్పుత్తార్ మారన్ అందో 

ప్రతిపదార్థము:
ఆడి మగిళ్ = ఆనందంగా నృత్యం చేసి  ( ఆనందించే భగవంతుడికి )
వానిల్ = పరమపదములో  
అడియార్  కుళామ్ గుళుడన్ =  భక్తుల గుంపుతో కూడి
కూడి = చేరి
ఇన్బమ్ ఎయిదా కురైయదనాల్ = ఆనందం పొందలేదన్న కలత వలన
మిగవాడి = చాలా వాడిపోయి
అణ్పుట్రార్ = ప్రేమాస్పదులు ( మధురకవి ఆళ్వార్ల వంటి వారు )
తన్ నిలమై = తన స్థితిని  
ఆయ్ న్దురైక్క = విశ్లేషించి
మొగిత్తు = వివరించడానికి
తుణ్పుత్తార్ = బాధ పడ్డారు
మారన్ అందో = అయ్యో మారన్ !

 భావము: నమ్మాళ్వార్లు నాయికా భావనలో పరమపదంలో ఉండే నిత్యసూరుల గోష్టిలో చేరి వారితో కూడి ఆనంద నృత్యం చేయలేకపోయానని కలత చెందారు. అది చూసిన తల్లి తన కుమార్తె పడే వేదనను వివరించినట్లు నమ్మాళ్వార్లె పాడుతున్నారు.  పరమాత్మకు ఎంతో ప్రేమాస్పదులైన మధురకవి ఆళ్వార్ల వంటి వారు ఈమె బాధను చూసి జాలిపడి, ఆమె దుఃఖాన్ని విశ్లేషించి వివరించడానికి కూడా మాటలు చాలక బాధపడ్డారు కదా! అయ్యో! మారన్! అని తల్లి కలత చెందినది అని నమ్మాళ్వార్లు పడిన విషయాన్ని మాముణులు ఈ పాశురంలో పాడారు.

పాశురము 15

అవతారిక: పరమాత్మ నిత్యసూరులను కూడి తన ఆయుధాలు, ఆభరణాలతో సహా వచ్చి ఆళ్వార్లకు దర్శన భాగ్యం కలుగజేశారు. ఆళ్వార్ల దుఃఖాన్ని పోగొట్టారు అని ఆళ్వార్లే ఇంతకు ముందు ‘ఆడి ఆడి’ లో పాడారు. ఇప్పుడు పరమాత్మ ఆళ్వార్లతో చేరడం వలన కొత్తగా పొందిన కాంతిని చూసి సంతోషిస్తున్నారు అని ‘అన్ దామత్తు’ లో పాడారు దానినే మాముణులు ఇక్కడ పాడారు.

అన్ దామత్తన్ పాల్ అడియార్ గాళోడిరైవన్
వన్ దారత్తాన్ కలందదర్ వణ్ మయినాల్  శన్ దాబమ్
తీరనద శడగోపన్  తిరువడిక్ కే నెన్ జమే
వాయ్ న్ద అన్ బై నాడోరుమ్ వై 

ప్రతిపదార్థము :
నెన్ జమే = ఓ హృదయమా!
అన్ దామత్తన్ పాల్ =  ఆ శ్రీవైకుంఠముపై ప్రేమతో  
లో అడియార్ గాళోడు  = ఆయుధాలు, ఆభరణాల రూపంలో  ఉన్న నిత్యసూరులు, ముక్త పురుషులను  ధరించి
ఇరైవన్ త్తాన్  = సర్వేశ్వరుడు తానే
వన్ దార  = వచ్చి ఆర్తిని పోగొట్టి  
కలందదర్ = కూడి ఉన్నట్లుగా
వణ్ మయినాల్  = భావించటం వలన
శన్ దాబమ్ = ఆర్తి, సంతాపము  
తీర్ న్ద =  తీరింది అని
శడగోపన్ = అంటున్న నమ్మాళ్వార్ల
తిరువడిక్ కే = శ్రీపాదాలపైనే  
వాయ్ న్ద అన్  బై =  యోగ్యమైన భక్తిని
నాడోరుమ్ వై = నిరంతరము కలిగి యుండునట్లు చేయి మనసా ! 

భావము: ఓ హృదయమా! ఆ శ్రీవైకుంఠముపై ప్రేమతో ఆయుధాలు, ఆభరణాల రూపంలో  ఉన్న నిత్యసూరులు, ముక్త పురుషులను ధరించి సర్వేశ్వరుడు తానే  వచ్చి ఆర్తిని పోగొట్టి కూడి ఉన్నట్లుగా భావించాను. అందువలన నా ఆర్తి, సంతాపము తీరింది అని అంటున్న నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదాలపైనే  యోగ్యమైన భక్తిని నిరంతరము కలిగి యుండు నట్లు చేయి మనసా! అని మాముణులు ప్రార్థిస్తున్నారు.

పాశురము 16

అవతారిక: ఆళ్వార్లు తనను ఎంత అనుభవించినా తీరని అతృప్తామృత మని ఇంత సేపు పాడారు. ఇంతలో తనలో అల్పత్వాన్ని ఆరోపించుకొని నైచ్యయానుసంధానం చేసి వెళ్లిపోతారా! అని పెరుమాళ్లు సందేహించారు అని ఆళ్వార్లు పాడిన విషయాన్నే మాముణులు ఈ పాశురంలో సంక్షిప్తంగా చెప్పారు. 

వైకుందన్ వందు * కలందఱ్పిన్ వాళ్ మాఱన్*
శెయ్ గిన్ఱ * నైచ్చి యత్తై చ్చిందిత్తు * నైగిన్ఱ
తన్ మైదనై కండు * ఉన్నైత్తాన్ విడేనెన్ఱురైక్క *
వన్మై యడైందాన్ * కేశవన్ * (16)

ప్రతిపదార్థము:
వైకుందన్ = నిత్య విభూతి నాయకుడు  
వందు * కలందఱ్పిన్ = వచ్చి కలిసిన తరువాత  
వాళ్ = ఉజ్జీవయించిన
మాఱన్* = ఆళ్వార్లు
శెయ్ గిన్ఱ * నైచ్చి యత్తై = చేస్తున్న నైచ్యానుసంధానాన్ని  
కండు = చూసి
చ్చిందిత్తు *=  చింతించి, ఆందోళన చెందుతున్న
నైగిన్ఱ తన్ మైదనై = పరమాత్మ కరిగిపోవటాన్ని  
కండు = చూసి భయపడ్డారు (అప్పుడు ఆళ్వార్లు)
* ఉన్నైత్తాన్ విడేనెన్ఱురైక్క *=  నేను నిన్ను వదిలి వెళ్ళి పోనని చెప్పగా
కేశవన్ *=  కేశిని సంహరించినవాడు
వన్మై యడైందాన్ * =  స్థిమితపడ్డాడు 

 భావము: నిత్యవిభూతి నాయకుడు వచ్చి కలిసిన తరువాత మాఱన్ అనే నమ్మాళ్వార్లు ఉజ్జీవయించారు. పరమాత్మ ఔన్నత్యాన్ని చూసి, తన దోషాలను చూసి నైచ్యానుసంధానం చేశారు నమ్మాళ్వార్లు.  అది చూసిన పరమపదనాధుడు ఈయన తనను వదిలి వెళ్లిపోతారేమోనని చింతించి, ఆందోళన చెందారు. పరమాత్మ ఆందోళనతో  కరిగి పోవటాన్ని చూసి నమ్మాళ్వార్లు భయపడ్డారు. అప్పుడు ఆళ్వార్లు నేను నిన్ను వదిలి వెళ్ళి పోనని చెప్పగా  కేశిని సంహరించిన కేశవుడు  స్థిమితపడ్డాడు అని ఒక దశకం మొత్తంలో నమ్మాళ్వార్లు వివరించిన విషయాన్ని మాముణులు ఈ పాశురంలో చెప్పారు.

పాశురము 17

అవతారిక: ఈ పాశురములో  ఆళ్వార్ల సంబంధీకులు, ముందు ఏడుతరాలు వెనక ఏడుతరాలు కూడా  ఉజ్జీవించి తేజస్సును పొందుతారు అని చెపుతున్నారు.

కేశవనాల్ ఎన్దమర్గళ్ * కీళ్ మే లెళుపిఱప్పుమ్ *
తేశడైందారెన్ఱు * శిఱందురైత్త * వీశుపుగళ్
మాఱన్ మలరడియే * మన్నుయిర్కెల్లాం ఉయ్ గైక్కు
ఆఱెన్ఱు నెంజే అణై* 

ప్రతిపాదార్థము:   
నెంజే = ఓ మనసా  
కేశవనాల్  =  కేశిని సంహరించిన వాడి వలన 
ఎన్దమర్గళ్ * =  నా సంబంధీకులు 
కీళ్ మేలెళుపిఱప్పుమ్ *=  ముందు ఏడు తరాలు వెనక ఏడు తరాలు 
తేశడైందారెన్ఱు * =  తేజస్సును పొందారు అని
శిఱందురైత్త *=  గొప్పగా చెప్పినట్లు
వీశుపుగళ్  =  అంతటా వ్యాపించిన కీర్తి కల
మాఱన్ =  ఆళ్వార్ల యొక్క  
మలరడియే *=  తామరల వంటి దివ్యా పాదలను
మన్నుయిర్కెల్లాం =  ఉజ్జీవింపగోరే వాళ్ళందరికి
ఉయ్ గైక్కు ఆఱెన్ఱు =  ఉజ్జీవించే మార్గమని తెలుసుకొని  
అణై* = శరణాగతి చెయ్యి 

భావము: ఓ మనసా! కేశిని సంహరించిన వాడి కృప వలన ఆళ్వార్ల సంబంధీకులు, ముందు ఏడుతరాలు వెనక ఏడుతరాలు కూడా  తేజస్సును పొందుతారు అని పరమాత్మ ఘనంగా చెప్పారు, ఆళ్వార్లు దశదిశల కీర్తి వ్యాపించిన వారు.  ఈ లోకంలో ఉజ్జీవింపగోరె వాళ్ళందరికి ఆయనే మార్గమని తెలుసుకొని ఆళ్వార్ల యొక్క తామరల వంటి దివ్యా పాదలకు శరణాగతి చెయ్యి‘ అని ఈ పాశురంలో మాముణులు కేశవన్ తమర్ అనే దశకంలో నమ్మాళ్వార్లు చెప్పిన విషయాలను క్లుప్తంగా చెప్పారు. 

పాశురము 18

అవతారిక: ఈ పాశురములో పరమాత్మ కళ్యాణ గుణాలలోని మోక్ష ప్రదత్వమును, కారుణ్య గుణాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. నమ్మాళ్వార్ల అణైందవర్గళ్ తమ్ముడనే అనే దశక సారాన్నిఈ పాశురంలో చెపుతున్నారు.

అణైందవర్గళ్ తమ్ముడనే * ఆయనరుట్కాళామ్ *
కుణందనైయే కొండు* ఉలగైకూట్ట * ఇణంగిమిగ
మాశి ఉపదేశం శెయ్ * మారన్ మలరడియే *
వీశుపుగళ్ ఎమ్మావీడు * 

ప్రతిపదార్థము :
అణైందవర్గళ్ తమ్ముడనే *=  నిత్యసూరులతో  చేరి పరమాత్మ కైంకర్యములో ఈడుపడి  
ఆయనరుట్కాళామ్ *= కృష్ణుడి కృపాకు పాత్రులై  
కుణందనైయే కొండు*= మోక్షాధికారం పొంది 
ఉలగై  = నిత్య సంసారులను
కూట్ట * =  చేరడానికి  
కూట్ట * =  చేరడానికి
మాశు ఇల్  = దోష రహిత 
ఉపదేశం = ఉపదేశమును  
శెయ్ = కృపతో చేయండి
మారన్ = నమ్మాళ్వార్ల
మలరడియే *=  తామరల వంటి తాపమును పోగొట్టే శ్రీపాదాలు  
వీశుపుగళ్ = వ్యాపించిన కీర్తి 
ఎమ్మావీడు = పరమపదమే మాకు నివాస స్థానము

భావము: ఆళ్వార్లు కృపతో దోష రహితమైన  పరమాత్మ కళ్యాణ గుణాలలోని మోక్ష ప్రదత్వాన్ని, కారుణ్య గుణాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. నిత్యసూరులతో  చేరి పరమాత్మ కైంకర్యములో ఈడుపడి కృష్ణుడి కృపకు పాత్రులై మోక్షాధికారం పొందడానికి  సంసారులకు తగిన సూచనలను ఇచ్చారు. సంసారులు పరమపదాన్ని చేరడానికి అర్హతలను పొందాలంటే తాపమును పోగొట్టే తామరల వంటి నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదాలే నిత్య నివాస స్థానముగా చేసుకోవాలని ఈ పాశురంలో మాముణులు చెప్తున్నారు. 

పాశురము 19

అవతారిక:  ఈ పాశురములో పేరుమాళ్ళపై  ఆళ్వార్లకు ఉన్న దృఢ విశ్వాసాన్ని మాముణులు మనకు తెలియజేస్తున్నారు. అటువంటి ఆళ్వార్ల శ్రీపాదాలే మనకు రక్ష అని కూడా అంటున్నారు.  

ఎమ్మావీడుం వేండా * ఎందననుక్కు ఉన్ తాళిణైయై *
అమ్మా అమైయుమెన * ఆయ్ందురైత్త * నమ్ముడైయ
వాళ్ ముదలాం మాఱన్ మలర్ తాళిణైశూడి *
కీళ్మై యత్తు నెంజే * కిళర్ *

ప్రతిపదార్థము :
అమ్మా = ఓ ప్రభూ !
ఎమ్మావీడుం వేండా = ఎంతో ఉన్నతమైన పరమపదము కూడా నాకు వద్దు   
ఎందననుక్కు ఉన్ తాళిణైయై = నాకు నీ శ్రీపాదలే
అమైయుమెన = (నా తలపై) అమరుతాయని
ఆయ్ందురైత్త = దృఢంగా చెప్పిన
నమ్ముడైయ వాళ్ ముదలాం = మా ఉజ్జీవనానికి హేతువయిన
మాఱన్ = ఆళ్వార్ల
మలర్ తాళిణై = పూవులవంటి శ్రీపాదాలను  
శూడి = తలపై ధరించి ఉజ్జీవించాలి
నెంజే = ఓ మనసా!
కీళ్మై యత్తు = అంత కంటే అల్పమైన ఫలితాలనిచ్చే కోరికలు లేకుండా చేయి
కిళర్ = నువ్వు కూడా ఉజ్జీవిస్తావు

భావము: ఓ మనసా! ఎంతో ఉన్నతమైన పరమపదము కూడా నాకు వద్దు నాకు నీ శ్రీపాదలే (నా తలపై) అమరుతాయని అని దృఢంగా చెప్పారు ఆళ్వార్లు. మా ఉజ్జీవనానికి హేతువయిన అటువంటి ఆళ్వార్ల పూవులవంటి శ్రీపాదాలను తలపై ధరించి ఉజ్జీవించాలి ఓ మనసా! నువ్వు అంత కంటే అల్పమైన ఫలితాలనిచ్చే కోరికలు లేకుండా చేయాలి. అలా చేస్తే  నువ్వు కూడా ఉజ్జీవిస్తావు అని మాముణులు అంటున్నారు.

పాశురము 20

అవతారిక: తిరుమాలిరుంజోలై మలై పెరుమాళ్ళను చేరి పరమపదాన్ని పొందమని ఆళ్వార్లు చెప్పిన విషయాన్ని మాముణులు ఈ పాశురములో చెపుతున్నారు .

కిళరొళి శేర్ కీళురైత్త * పేఱుకిడైక్క *
పళరొళి మాళ్ * శోలైమలైక్కే * తళర్వఱవే
నెంజై వైత్తు చ్చేరు మెనుం * నీడుపుగళ్ మాఱన్ తాల్ *
మున్ శెలుత్తువోం ఎమ్ముడి *

ప్రతిపదార్థము :
కీళురైత్త = మునుపే చెప్పిన విధంగా
కిళరొళి శేర్ = లేత కాంతితో ప్రకాశమానంగా విరాజిల్లుతున్న  
పేఱుకిడైక్క = పరమపదమును చేరడానికి 
వళరొళి మాళ్ = నిరంతరం ప్రవర్తమానమవుతున్న కాంతిని కలిగి వున్న
శోలైమలైక్కే= తిరుమాలిరుంజోలై మలై పెరుమాళ్ళను (పెరుమాళ్లు వేంచేసి ఉన్న కొండ)  
తళర్వఱవే = అలసట లేని హృదయంతో
నెంజై వైత్తు = ఏకాగ్ర చిత్తంతో 
చ్చేరు మెనుం = చేరుకోండి అని చెపుతున్న  
నీడుపుగళ్ = కీర్తిమంతుడైన
మాఱన్ = ఆళ్వార్ల
తాల్ మున్ = శ్రీపాదల ముందు  
ఎమ్ముడి = నా శిరస్సును
శెలుత్తువోం = నిలుపుతాను

భావము: కిందటి పాశురంలో చెప్పిన విషయానికి ఈ పాశురంలో ఇంకా కొంత వివరణ చేరుస్తున్నారు. లేత కాంతితో ప్రకాశమానంగా విరాజిల్లుతున్న పరమపదమును చేరడానికి నిరంతరం ప్రవర్తమానమవుతున్న కాంతిని కలిగి వున్న తిరుమాలిరుంజోలై మలై పెరుమాళ్ళను అనుమానం లేని హృదయంతో, ఏకాగ్ర చిత్తంతో ఆశ్రయించండి అని ఆళ్వార్లు తిరువాయ్మొలిలో  చెప్పారు. అటువంటి  కీర్తిమంతుడైన ఆళ్వార్ల శ్రీపాదల ముందు నా శిరస్సును నిలుపుతాను అని మాముణులు ఈ పాశురములో చెపుతున్నారు. 

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-11-20-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org