Daily Archives: December 18, 2020

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

   శ్రీమన్నారాయణుడు నమ్మాళ్వార్లను అపారంగా అనుగ్రహించారు. నమ్మాళ్వార్లకు శ్రీమన్నారా యణునిపై అంతులేని భక్తి, పారవశ్యం, ప్రేమ. అందువలన ఆయన ఆ  భక్తిపారవశ్యంతో నాలుగు ప్రబంధాలను పాడారు. అవి వరుసగా 1. తిరువిరుత్తమ్  2. తిరువాశిరియమ్ 3. పెరియ తిరువందాది 4. తిరువాయ్మొళి. వీటిలో తిరువాయ్మొళి ప్రబందాన్ని సామవేద సారంగా అమరిందని పెద్దలు అంటారు. ముముక్షువు తెలుసు కోవలసిన విషయాలైన అర్థ పంచకం ఇత్యాదులను ఈ ప్రబంధంలో చక్కగా వివరించారు. నంబిళ్ళై అనే మహా ఆచార్యులు ఈ తిరువాయ్మొళికి చేసిన వ్యాఖ్యానాన్ని ‘ఈడు ముప్పత్తారాయిర పడి’ అని అంటారు. అంతకు ముందు కూడా కొందరు మహాచార్యులు తిరువాయ్మొళికి వ్యాఖ్యానాలు చేసినప్పటికీ  ‘ఈడు ముప్పత్తారాయిర పడి’ తిరువాయ్మొళి సారాన్ని పూర్తిగా, వివరిస్తుందని పెద్దల అభిమతము.

                  మణవాళమామునులు అనుగ్రహించిన గొప్ప ప్రబందం తిరువాయ్మొళి నూత్తందాది. దీని రచనలో వారు స్వయంగా అనేక నిబంధనలను విధించుకొని దానిని అనుసరించి రచించటం అద్భుతమైన విషయం.

దీనిని అందాదిగా (ముక్తపదగ్రస్తం) రచించారు. అందువలన ఇది నేర్చుకోవటానికి, పాడుకోవటానికి అనువుగా వుంటుంది.

  1. తిరువాయ్మొళిలోని  ఒక దశకానికి ఈడు వ్యాఖ్యానంలో చెప్పిన విషయాల సారాంశాన్ని ఒక పాశురముగా మామునులు ఆవిష్కరించారు .
  2. ప్రతి పాశురములోను నమ్మాళ్వార్ల తిరునామము తప్పక ఉండేట్లుగా ఈ ప్రబంధాన్ని కూర్చారు.
  3. ఈ ప్రబంధానికి పిళ్లైలోకంజీయరు అనుగ్రహించిన వ్యాఖ్యానం అద్భుతమైనది. ఈ ప్రబంధాన్ని మనం సులభంగా అధికరించటానికి ఆ గ్రంధాన్ని ఆధారము చేసుకుంటే మనకు చక్కగా అర్థం అవుతుంది అనటంలో సందేహం లేదు .

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/09/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ೧೨ ರಿಂದ ೧೩ ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ

>> ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ಪಾಸುರ ೧೨

ಪುಷ್ಯ ಮಾಸದ (ತೈ ಮಾಸ) ಮಖಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ತಿರುಮೞಿಸೈ ಆೞ್ವಾರರ  ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಈ ಲೋಕದ ಜನರು ತಿಳಿಯಲಿ ಎಂದು ದಯೆತೋರಿ ವಿವರಿಸುವರು.

ತೈಯ್ಯಿಲ್ ಮಗಂ ಇನ್ಱು ತಾರಣಿಯೀರ್ ಏಱಂ ಇಂದ

ತೈಯ್ಯಿಲ್ ಮಗತುಕ್ಕು ಚ್ಚಾಟ್ರುಗಿನ್ಱೇನ್-ತುಯ್ಯ ಮದಿ

ಪೆಟ್ರ  ಮೞಿಸೈಪಿರಾನ್ ಪಿಱಂದ ನಾಳ್ ಎನ್ಱು

ನಟ್ರವರ್ಗಳ್ ಕೊಂಡಾಡುಂ ನಾಳ್

ಓ ಲೋಕದ ಜನಗಳೇ! ಪುಷ್ಯ ಮಾಸದ (ತೈ ಮಾಸ) ಮಖಾ ನಕ್ಷತ್ರವು ಅತಿ ಉನ್ನತ್ತವಾದದ್ದು.ಅದರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆ, ಕೇಳಿ.

ದೈವ ಙಾನ ಪಡೆದ ತಿರುಮೞಿಸೈ ಆೞ್ವಾರರು ಈ ದಿನದಂದು ಅವತರಿಸಿದರಿಂದ ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸುಳ್ಳವರು ಈ ದಿನವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವರು.

ನಿರ್ಮಲ ಙಾನವೆಂದರೆ ಆೞ್ವಾರರು ಪಡೆದ ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಙಾನ ಹಾಗು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವರು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ತೊಡಗುವುದಿಲ್ಲ . ಆೞ್ವಾರಿಗೆ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈ ಆರಾವಮುದನ್ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಬಳಿ ಇದ್ದ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಇವರನ್ನು ತಿರುಮழிಸೈಪಿರಾನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವರು. (ಪಿರಾನ್ ಎಂಬ ಪದವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದು) ಹಾಗು ಆರಾಮುದನ್ ಎಂಬುವುದು ಆರಾವಮುದ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವರು. ಕಣಿಕಣ್ಣನ್ , ಪೆರುಂಬುಲಿಯೂರ್ ಅಡಿಗಳ್,ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಮುಂತಾದವರು ಆಚಾರ್ಯ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ತಪಸ್ಸುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಎನ್ನುವರು.

ಪಾಸುರ ೧೩

ಅದನಂತರ ಮಾಘ ಮಾಸದ ಪುನರ್ವಸು ನಕ್ಷತ್ರದಂದು ಅವತರಿಸಿದ ಕುಲಶೇಖರ ಆೞ್ವಾರರ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳುವರು.

ಮಾಸಿ ಪುನರ್ಪೂಸಂ ಕಾಣ್ಮಿನ್ ಇನ್ಱು ಮಣ್ಣುಲಗೀರ್

ತೇಸು ಇದ್ದಿವಸುತ್ತುಕ್ಕು ಏದೆನ್ನಿಲ್ -ಪೇಸುಗಿನ್ಱೇನ್

ಕೊಲ್ಲಿ ನಗರ್ ಕೋನ್ ಕುಲಶೇಖರನ್ ಪಿಱಪ್ಪಾಲ್

ನಲ್ಲವರ್ಗಳ್ ಕೊಂಡಾಡುಂ ನಾಳ್

ಓ ಲೋಕದ ಜನಗಳೇ! ಮಾಘ ಮಾಸದ ಪುನರ್ವಸು ನಕ್ಷತ್ರದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇಳಿ.ಚೇರದೇಶದ ಕೊಲ್ಲಿ ನಗರದ ನಾಯಕರಾದ ಕುಲಶೇಖರ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವತರಿಸಿದರಿಂದ ಈ ದಿನವನ್ನು  ಉತ್ತಮರು ಕೊಂಡಾಡುವರು.ಉತ್ತಮರೆಂದರೆ ವೈಷ್ಣವ ತತ್ವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾದವರು, ಉನ್ನತ ಙಾನ ಭಕ್ತಿ, ವೈರಾಗ್ಯವುಳ್ಳವರು . ಹೇಗೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರಂತೆ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಹೊಂದಿರುವರು.

ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜದಾಸಿ

ಮೂಲ: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-12-13-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – பெரிய நம்பி மற்றும் எம்பெருமானார் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< மணக்கால் நம்பி மற்றும் ஆளவந்தார்

பெரிய நம்பி வைபவம்

பெரிய நம்பிக்கு மஹா பூர்ணர் மற்றும் பராங்குச தாசர் என்றும் திருநாமம்.  இவர் திருவரங்கத்தில் வசித்து வந்தார்.  இவர் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் அவதரித்த மார்கழி கேட்டை நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தார்.  ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்கள் பெரிய நம்பி, திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி, பெரிய திருமலை நம்பி, திருமாலை ஆண்டான், ஆழ்வார் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர், திருக்கச்சி நம்பி, மாறனேரி நம்பி ஆகியோர் ஆவர். இவர்களுள் பெரிய நம்பி மிகவும் முக்கியமான சிஷ்யர் ஆவார்.  இளையாழ்வாராக இருந்த ராமானுஜரை ஆளவந்தாரின் சிஷ்யராக உருவாக்க வேண்டும் என்ற அவாவுடன் ராமானுஜரை திருவரங்கம் அழைத்து வரும் சமயத்தில் ஆளவந்தார் திருநாடு எய்தி விட, இளையாழ்வார் மீண்டும் காஞ்சீபுரத்திற்கே சென்று விடுகிறார்,  ஆளவந்தார் திருநாடு எய்திய பிறகு திருவரங்கத்தில் உள்ள ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் வேண்டுதலுக்கிணங்கி இவர் காஞ்சீபுரம் சென்று இளையாழ்வாருக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து வைக்கிறார்.  எனவே பெரிய நம்பி இளையாழ்வாரின் ஆசார்யராகக் கருதப்படுகிறார்.

இளையாழ்வார் காஞ்சீபுரத்திலிருந்து புறப்பட்டு வர பெரிய நம்பியும் திருவரங்கத்திலிருந்து புறப்பட்டு வர இருவரும் மதுராந்தகத்தில் சந்திக்கின்றனர்.  இளையாழ்வார் பெரிய நம்பியிடம் தேவப் பெருமாள் அருளிய படி தேவரீரே எமக்குப் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்விக்க வேண்டும் என்று ப்ரார்த்தித்தார்.  பெரிய நம்பியும் இசைந்து மதுராந்தகத்தில் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்வித்து, திருமந்த்ரம், த்வயம், சரம ஶ்லோகம் அனைத்தையும் உபதேசம் செய்கிறார்.  பிற்காலத்தில் திருமந்த்ரம், சரம ஶ்லோகம் போன்றவற்றிற்கு விரிவான விளக்கம் கேட்டுக்கொள்ளும்படி ராமானுஜரை பெரிய நம்பியே திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியிடம் அனுப்பி வைக்கிறார்.  ராமானுஜர் மீது மிக்க மதிப்புக் கொண்டவர்.  ஒருமுறை திருவரங்கத்தில் ராமானுஜர் தமது கோஷ்டியுடன் வீதியில் வந்து கொண்டிருக்கும் போது பெரிய நம்பி உடனே தெண்டம் சமர்ப்பிக்கிறார்.  இவர் ஆசார்யன், ராமானுஜர் சிஷ்யன் ஸ்தானத்தில் இருந்த போதும் ராமானுஜரை ஆளவந்தாராகவே பார்த்தனால் பெரிய நம்பி ராமாநுஜரை விழுந்து சேவிக்கிறார்.   அந்த அளவிற்கு ராமாநுஜரின் மேல் பக்தி கொண்டிருந்தார்.  இவரது குமாரத்தி அத்துழாய். இவரும் ராமானுஜரிடம் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தார்.  இவர் திருப்பதிக் கோவை என்ற க்ரந்தத்தை அருளிச் செய்துள்ளார்.

பெரிய நம்பி வாழி திருநாமம்

அம்புவியில் பதின்மர்கலை ஆய்ந்துரைப்போன் வாழியே
ஆளவந்தார் தாளிணையை அடைந்துய்ந்தோன் வாழியே
உம்பர் தொழும் அரங்கேசர்க்கு உகப்புடையோன் வாழியே
ஓங்கு தனுக் கேட்டைதனில் உதித்த பிரான் வாழியே
வம்பவிழ்தார் வரதருரை வாழி செய்தான் வாழியே
மாறனேர் நம்பிக்கு வாழ்வளித்தான் வாழியே
எம்பெருமானார் முனிவர்க்கு இதமுரைத்தான் வாழியே
எழில் பெரிய நம்பி சரண் இனிதூழி வாழியே

அம்புவியில் பதின்மர்கலை ஆய்ந்துரைப்போன் வாழியே – அழகானதான இந்தப் பூவுலகில் பத்து ஆழ்வார்களின் ப்ரபந்தங்களை ஆராய்ந்து அதன் உட்கருத்துகளை எடுத்து உரைக்கும் வல்லமை பெற்றவர்.     ஆளவந்தாரிடம் நன்முறையில் ஆழ்வார்களின் ப்ரபந்தங்களைப் பற்றிக் கேட்டறிந்து அவற்றை இவ்வுலகத்தாருக்கு அறிவிக்கும் தன்மை படைத்த பெரிய நம்பி பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

ஆளவந்தார் தாளிணையை அடைந்துய்ந்தோன் வாழியே –  மணக்கால் நம்பி ஆளவந்தாரை திருவரங்கத்திற்கு அழைத்து வந்து பெரிய பெருமாளைக் காட்டிக் கொடுக்க, ராஜ்யத்தைத் துறந்து சந்நியாசம் ஏற்று சிறந்த ஆசார்யனாக இருந்தவர்.  அவருடைய இரு திருவடிகளையும் அடைந்து உஜ்ஜீவனம் அடைந்த பெரிய நம்பி வாழ்க.

உம்பர் தொழும் அரங்கேசர்க்கு உகப்புடையோன் வாழியே – உம்பர் என்பவர்கள் மேலுலகத்தில் உள்ள நித்யஸுரிகள், முக்தர்கள் அனைவரும் தொழக்கூடிய திருவரங்கத்தில் உறையும் ஸ்ரீரங்கநாதருக்கு (பெரிய பெருமாள்) ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கக் கூடியவராக பெரிய நம்பி இருந்திருக்கிறார்.   அக்காலத்தில் சில மாந்திரீகர்கள் பெரிய பெருமாளை அகற்ற முயற்சி செய்தனர்.  அப்போது ராமானுஜர் திகைத்து நிற்க, பெரிய நம்பி “நான் திருவரங்கத்தின் சப்த ப்ரஹாரத்தை ப்ரதக்ஷிணம் செய்து பெரிய பெருமாளுக்கு ஒரு ஆபத்தும் வாரா வண்ணம் ரக்ஷை அளிக்கிறேன்.  என்னுடன் அகங்கார, மமகாரங்கள் அற்ற ஒரு  சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரும் வேண்டும்” என்று கூற,  ராமானுஜர் கூரத்தாழ்வாரை அனுப்பி வைத்தார்.    அவ்வாறு பெரிய பெருமாளுக்கு ஆபத்து காலங்களில் ரக்ஷையாக இருந்து அவருக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுத்தவர் பெரிய நம்பி.  அவர் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

ஓங்கு தனுக் கேட்டைதனில் உதித்த பிரான் வாழியே – சிறப்புப் பெற்ற மார்கழி மாதத்தில் கேட்டை நக்ஷத்ரத்தில் அவதரித்த பிரான் (உபகாரகன்) பெரியநம்பி.  அவர் நமக்குச் செய்த உபகாரமானது, மேன்மை மிகுந்த ராமானுஜரை ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்கு அளித்தவர்.  மேலும் கிருமிகண்ட சோழன் மூலம் ராமானுஜருக்கு ஆபத்து ஏற்பட்ட காலத்தில் கூரத்தாழ்வானும், பெரிய நம்பியும், அவரது குமாரத்தியுமான அத்துழாயும் சோழ ராஜாவின் அவைக்குச் சென்றனர்.  கூரத்தாழ்வான் ராமானுஜர் போன்று வேடம் பூண்டு வர, பெரிய நம்பி ஆசார்யன் ஸ்தானத்தில் அவருடன் சென்றார்.  கூரத்தாழ்வான் சோழ அரசவையில் ஸ்ரீமந்நாராயணனே பரதெய்வம் என்று பரத்தத்துவ நிர்ணயம் செய்ததனால் சோழ அரசருக்குக் கோபம் ஏற்பட்டு இருவருடைய கண்களையும் பிடுங்க ஆணையிட்டான்.  அவ்வாறு தன் கண்களை இழந்து, திருவரங்கம் திரும்பும் வழியில் வயோதிகம் காரணமாக திருநாடு எய்தி ஆளவந்தார் திருவடிகளை அடைந்தார் என்று அறிகிறோம்.  அவ்வாறு பெருந்தியாகங்கள் செய்த நமக்கு ஜகதாசார்யன் எனும் ராமானுஜரை அளித்த உபகாரகரான பெரிய நம்பி பல்லாண்டு வாழ்க.

வம்பவிழ்தார் வரதருரை வாழி செய்தான் வாழியே – தேன் வழிந்து கொண்டிருக்கக்கூடிய சிறந்த மாலைகளை அணிந்து கொண்டிருக்கும் காஞ்சீபுரம் வரதாராஜப் பெருமாள் ஆறு வார்த்தைகளை திருக்கச்சி நம்பிகளுக்கு அருளினார்.  அவற்றில் கடைசி வார்த்தையானது பூர்ணரை ஆசார்யனாகப் பற்று என்பதாகும். ராமநுஜருக்காக தேவப்பெருமாள் இந்த ஆறு வாரத்தைகளை அருளிச் செய்தார்.    தேவப்பெருமாள் கூற்றுப்படியே எம்பெருமானாருக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்வித்து உபதேசங்கள் செய்து அவரை சிறந்த ஆசார்யராக உருவாக்கிய பெரிய நம்பி வாழ்க.

மாறனேர் நம்பிக்கு வாழ்வளித்தான் வாழியே – மிகச்சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரும், ஆளவந்தாரின் சிஷ்யருமான மாறனேர் நம்பி தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவர்.  ஆனால் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபாடு கொண்டு திருவரங்கத்தின் கோயில் மதிள்களில் வாழ்ந்து எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்து வந்தவர்.    இவர் உயிர் பிரிந்த பின்பு தனது உடலுக்கு உறவினர்கள் அந்திம காரியம் செய்யக்கூடாது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் வழக்கப்படி சம்ஸ்காரம் நடக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். “தேவர்க்கு புரோடாசமானவற்றை நாய்க்கு இடுமா போலே” என்று கூறுவர்.  அதாவது தேவர்களுக்கு செய்து வைத்திருக்கும் அவிசு முதலானவற்றை நாய் வந்து உண்டு விட்டால் ஏற்றுக் கொள்ள இயலாது.  அது போன்று இவ்வுடலானது எம்பெருமானுக்குச் சொந்தமானது அதை ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் சம்பிரதாயப்படி சம்ஸ்காரம் செய்யவேண்டும் என்று விரும்பிய மாறனேர் நம்பி ஆளவந்தாரின் மற்றொரு சிஷ்யரான பெரிய நம்பியிடம் தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார்.  பெரிய நம்பியும் அதற்கு இசைந்து மாறனேர் நம்பி திருநாடு எய்தியபின் பெரிய நம்பியே சரம கைங்கர்யங்களை மாறனேர் நம்பிக்கு செய்தார் என்பதை அறிகிறோம்.

இந்த விஷயம் திருவரங்கத்தில் இருப்பவர்களுக்குத் தெரியவந்து ப்ராஹ்மணரல்லாத மாறனேர் நம்பிக்கு பெரிய நம்பி சம்ஸ்காரம் செய்ததை ஒரு குற்றமாக ராமானுஜர் முன்பு வைத்தனர்.  அதைக் கேட்ட ராமானுஜர் இதில் தவறு ஒன்றுமில்லை என்றாலும் பெரிய நம்பியின் திருவாக்காலேயே இதற்கு பதில் வர வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பெரிய நம்பியை விசாரிக்க பெரிய நம்பியும் “ராமபிரான் ஜடாயுவிற்கு சம்ஸ்காரம் செய்தார் தருமபுத்திரன் விதுரருக்கு சம்ஸ்காரம் செய்தார்.  அதைப்போன்று நானும் உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரான மாறனேர் நம்பிக்குச் செய்தேன்.    ஆழ்வார்கள் வாக்குகள் கடலோசையாகக் கருத முடியாது.  ஆழ்வார்கள் அடியார்களுக்கு ஆட்படுவதையே தமது பாசுரங்களில் வலியுறுத்தியுள்ளனர்” என்று கூறினார்.  அதைக் கேட்ட எம்பெருமானார் உகப்புடன் பெரிய நம்பியை வணங்கினார்.  அவ்வாறு மாறனேர் நம்பியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி வாழ்வளித்த பெரிய நம்பி பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

எம்பெருமானார் முனிவர்க்கு இதமுரைத்தான் வாழியே – இராமானுஜன் என்னும் முனிவர்க்கு சிறந்த உபதேசங்களை ஆசார்யன் ஸ்தானத்தில் இருந்து உரைத்த பெரிய நம்பி பல்லாண்டு வாழ்க,

எழில் பெரிய நம்பி சரண் இனிதூழி வாழியே – அழகு பொருந்திய பெரிய நம்பி திருவடிகள் இவ்வுலகு உள்ள வரையிலும் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று பெரிய நம்பி வாழி திருநாமம் முற்றுப் பெறுகிறது.

எம்பெருமானார் வைபவம்

ஸ்ரீராமானுஜர் ஆதிசேஷனுடைய அவதாரம்.  ஜகதாசார்யன் என்று அறியப்படுகிறார்.  ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்கு நடுநாயகமாக இருக்கக் கூடியவர். ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் ஆல வ்ருக்ஷமாக வளரச் செய்தவர்.  நம்மாழ்வார் ப்ரபந்ந ஜந கூடஸ்தர் என்று அறிவோம்.  அவர் வளர்த்த சம்பிரதாயத்தை பெரிய அளவில் வளரச் செய்தவர்.  எம்பெருமானாருக்கு தனிச் சிறப்புகள் உண்டு.  அவர் அவதாரம் செய்வதற்கு முன்பாகவே அவருடைய திருமேனி நம்மாழ்வாரால் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டது.  எழுபத்து நான்கு சிம்ஹாசனாதிபதிகளைக் கொண்டு ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயமானது பரவ வேண்டும் என்று பாடுபட்டவர்.    “ஆசையுடையோர்க்கெல்லாம் ஆரியர்காள் கூறுமென்று பேசி வரம்பறுத்தார் பின்” என்று மணவாள மாமுனிகள் உபதேச ரத்தினமாலையில் அருளிச் செய்த வண்ணம் எம்பெருமானை அடைய விரும்புபவர்கள் அனைவர்க்கும் இந்த உபதேசங்கள் சென்று சேர வேண்டும் என்று விரும்பினார்.  அனைத்தது ஆத்மாக்களும் எம்பெருமானை அடைவதற்கு உரிமை பெற்றது.  அவைகளுடைய உரிமையை நாம் கொடுக்க வேண்டும் என்று கருணையுடன் “காரேய் கருணை இராமாநுசா” என்றபடி ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் வளர்வதற்கான அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டவர்.   அனைத்து திவ்ய தேசங்களையும் சீர் திருத்தி ஆங்காங்கே எம்பெருமானுக்கு அனைத்து கைங்கர்யங்களும் (திருவாதாரனம், தளிகை, பாசுரங்கள் சேவிப்பது, உத்ஸவங்கள் முதலியவை) சிறப்பாக நடக்கும்படிச் செய்தவர்.   இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து திவ்யதேசங்களிலும் அனைத்து கைங்கர்யங்களும் குறைவற நடக்கும்படி ஏற்பாடு செய்தவர்.  இன்றளவும் எம்பெருமானர் வளர்த்த சம்பிரதாயம் பாரத தேசம் முழுவதும் பரந்து, விரிந்து, வளர்ந்து இருக்கிறது.

இவர் ஸ்ரீபெரும்பூதூரில் அவதரித்தவர்.  சித்திரை மாதம் திருவாதிரை நக்ஷத்ரத்தில் அவதரித்தவர்.  நவரத்நங்களைப் போன்று ஒன்பது க்ரந்தங்களை அருளிச் செய்தள்ளார்.  அவையாவன ஸ்ரீபாஷ்யம், கீதாபாஷ்யம், வேதார்த்த சங்க்ரஹம், வேதாந்த தீபம், வேதாந்த சாரம், சரணாகதி கத்யம், ஸ்ரீரங்க கத்யம், ஸ்ரீவைகுண்ட கத்யம் மற்றும் நித்ய க்ரந்தம் (திருவாராதன க்ரமம்) ஆகும்.  இவை அனைத்தும் சம்ஸ்க்ருத க்ரந்தங்களாகும். தமிழில் எம்பெருமானார் எந்த க்ரந்தமும் அருளிச் செய்யவில்லை. வேதாந்தத்தின் கருத்துக்களை ஸ்ரீபாஷ்யத்திலும், வேதார்த்த சங்க்ரஹத்திலும், வேதாந்த தீபம் மற்றும் வேதாந்த சாரத்திலும் எடுத்துரைத்துள்ளார்.  கீதா பாஷ்யத்தில் பகவத்கீதைக்கு சிறப்பான வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார்.  கத்யத்ரயம் மூலமாக சம்பிரதாயத்தின் மிக முக்கியக் கருத்தான சரணாகதியை நிலை நாட்டியுள்ளார்.  நித்ய க்ரந்தம் மூலமாக திருவாராதனம் செய்யும் முறையை எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்.  திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானம் எழுதும் முறையை தொடங்கி வைத்தவர்.  இவ்வாறு பல சிறப்புகளைக் கொண்டவர்.

எம்பெருமானார் வாழி திருநாமம்

அத்திகிரி அருளாளர் அடிபணிந்தோன் வாழியே
அருட்கச்சி நம்பியுரை ஆறுபெற்றோன் வாழியே
பத்தியுடன் பாடியத்தைப் பகர்ந்திட்டான் வாழியே
பதின்மர்கலை உட்பொருளைப் பரிந்துகற்றான் வாழியே
சுத்தமகிழ் மாறனடி தொழுதுய்ந்தோன் வாழியே
தொல் பெரிய நம்பி சரண் தோன்றினான் வாழியே
சித்திரையில் ஆதிரை நாள் சிறக்க வந்தோன் வாழியே
சீர் பெரும்பூதூர் முனிவன் திருவடிகள் வாழியே

எம்பெருமானார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

அத்திகிரி அருளாளர் அடிபணிந்தோன் வாழியே – இளையாழ்வாராக ஸ்ரீராமானுஜர் இருந்த காலத்திலேயே திருக்கச்சி நம்பிகளின் உபதேசங்களைக் கேட்டுக் கொண்டு தேவப் பெருமாளுக்கு கைங்கர்யம் செய்து வந்தார்.    தேவப் பெருமாளின் முன்புதான் ஸ்ரீராமானுஜர் சந்நியாசம் மேற்கொண்டார்.  பேரருளாளப் பெருமாள் தான் எதிராசர் (எதிகளுக்குத் தலைவன்) என்ற பெயரையும் ஸ்ரீராமானுஜருக்குச் சூட்டியவர். அத்திகிரி (ஹஸ்திகிரி எனப்படும் காஞ்சீபுரம்) பேரருளாள எம்பெருமானின் திருவடிகளைப் பணிந்த எம்பெருமானார் வாழ்க.

அருட்கச்சி நம்பியுரை ஆறுபெற்றோன் வாழியே –  ஸ்ரீராமானுஜருக்கு சில சந்தேகங்கள் ஏற்பட்டன.  திருக்கச்சி நம்பிகளிடம் தேவப் பெருமாளிடம் விடை பெற்று வருமாறு வேண்டினார்.  திருக்கச்சி நம்பிகள் அவை என்ன சந்தேகங்கள் என்று கேட்காமல் தேவப் பெருமாளிடம் சென்று இளையாழ்வாருக்கு ஆறு சந்தேகங்கள் உள்ளன என்று கூற தேவப்பெருமாளும் அவை என்ன சந்தேகங்கள் என்று கேட்காமல் ஆறு வார்த்தைகளை அருளிச் செய்கிறார்.  “அஹமேவ பரம் தத்துவம்”, நான் தான் உலகில் பரம்பொருள், நமக்கு மேலாகவோ சமமாகவோ வேறு தெய்வம் கிடையாது என்பதை முதல் வார்த்தையாகக் கூறினார்.   இரண்டவதாக பரமாத்மா வேறு, ஜீவாத்மா வேறு என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் “பேதமே சம்பிரதாயம் “ என்று கூறினார். மூன்றாவதாக ப்ரபத்தி (சரணாகதி) தான் உபாயம் என்பதை ஜீவாத்மா பரமாத்மாவை அடையும் வழியாக அருளிச் செய்தார்.  நான்காவதாக சரணாகதி செய்தவனுக்கு சரீரம் கீழே விழும்போது முக்தி கிடைத்துவிடும் என்று கூறினார். ஐந்தாவதாக சரீரம் கீழே விழும்போது சரணாகதி செய்தவனால் என்னை நினைக்க முடியவில்லை என்றால் அதைப் பற்றி ஒன்றும் குறைவில்லை.  நான் அவனை எப்போதும் நினைப்பதால் அவனைக் கைக் கொள்வேன் என்று ஐந்தாவது வார்த்தையாகக் கூறினார்.  ஆறாவது வார்த்தை எம்பெருமானாருக்கு நேராக ஒரு உபதேசமாக அமைந்தது.  பூர்ணாசார்யர் எனப்படும் பெரிய நம்பியை அடைந்து ஆச்ரயிக்கவும் என்று ஆறாவது வார்த்தையாக தேவப்பெருமாள் இளையாழ்வாருக்குப் பணித்தார்.  இவ்வாறு தேவப்பெருமாள் திருக்கச்சி நம்பிகள் மூலமாக ஸ்ரீஇராமானுஜருக்கு ஆறு வார்த்தைகளை அருளிச் செய்தார். திருக்கச்சி நம்பிகள் மூலமாக ஆறு வார்த்தைகளைப் பெற்ற இளையாழ்வார் பல்லாண்டு வாழ்க என்று இவ்வரியில் காட்டப்பெறுகிறது.

பத்தியுடன் பாடியத்தைப் பகர்ந்திட்டான் வாழியே – பாடியம் என்பது ஸ்ரீபாஷ்யம் என்பதன் தமிழாக்கம்.  மிகுந்த பக்தியுடன் ஸ்ரீபாஷ்யத்தை இயற்றினார் ஸ்ரீராமானுஜர்.  இந்த க்ரந்தத்தை எழுதுவதற்காக கூரத்தாழ்வனை அழைத்துக் கொண்டு போதாயன வ்ருத்தி க்ரந்தத்தைப் பெறுவதற்காக காஷ்மீர தேசத்தில் உள்ள ஸ்ரீசாரதா பீடம் சென்றார்.  அந்தக் க்ரந்தத்தைப் பெற்று வரும் வழியில் அங்கு இருந்தவர்களால் க்ரந்தம் பறிக்கப் பெற்றது.   ஆனால் கூரத்தாழ்வான் மனதில் அந்தக் க்ரந்தத்தை க்ரஹித்து வைத்திருந்தமையால். திருவரங்கம் அடைந்தவுடன்  கூரத்தாழ்வானைக் கொண்டு ஸ்ரீபாஷ்யத்தை ராமானுஜர் அருளிச் செய்தார்.    வேதாந்தத்தில் எம்பெருமானை அடைவதற்கு  முக்கியமான உபாயமாகக் கூறப்பட்ட பக்தி யோகமத்தை மையக் கருத்தாகக் கொண்டு ஸ்ரீபாஷ்யத்தை அருளிச் செய்தார்.  பிற்காலத்தில் சரணாகதி கத்யத்தில் எம்பெருமானை அடைவதற்கு எம்பெருமான் திருவடிகளில் சரணாகதி அடைவது தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் சிறந்த வழி என்று எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்.    வேதாந்திகளுக்காக சொல்லும்போது பக்தியோகம் எம்பெருமானை அடையச் சிறந்த வழி என்று கூறியுள்ளார்.  அவ்வாறு மேன்மை பெற்ற எம்பெருமானார் வாழ்க.

பதின்மர்கலை உட்பொருளைப் பரிந்துகற்றான் வாழியே – பத்து ஆழ்வார்களின் ப்ரபந்தங்களை பெரிய நம்பி மற்றும் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியும் பணித்தபடி திருவரங்கத்தில் திருமாலை ஆண்டானிடம் கற்றுத் தேர்ந்தார்.  அவ்வாறு ஆழ்வார் பாசுரங்களின் உட்கருத்துக்களையும் ஈடுபாட்டுடன் கற்றுத் தேர்ந்த எம்பெருமானார் வாழ்க.

சுத்தமகிழ் மாறனடி தொழுதுய்ந்தோன் வாழியே – மகிழ் மாறன் என்றால் நம்மாழ்வார்.  எம்பெருமானே உபாயம் மற்றும் உபேயம் என்று வேறு ஒன்றிலும் கருத்தைச் செலுத்தாமல் மனது சுத்தத்துடன் இருந்த நம்மாழ்வாரின் திருவடிகளைத் தொழுது உஜ்ஜீவனம் அடைந்த எம்பெருமானார் வாழ்க.  “பூமன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் புகழ் மலிந்த பாமன்னு மாறன் அடிபணிந்து உய்ந்தவன்” என்ற இராமாநுச நூற்றந்தாதி பாசுரத்தின் படி மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்த எம்பெருமானார் வாழ்க.  அதனால்தான் இன்றளவும் ஆழ்வார் திருநகரியில் நம்மாழ்வார் திருவடி நிலைகள் ஸ்ரீராமானுஜம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  ஏனென்றால் ராமானுஜர் ஆழ்வார் திருநகரியில் நம்மாழ்வாருக்கு மங்களாசாசனம் செய்வதற்குச் சென்ற போது நம்மாழ்வார் “வாரும் ராமானுஜரே, இனி எம் திருவடிகள் ஸ்ரீராமானுஜம் என்றே அழைக்கப் பெறும்” என்று உகப்புடன் அருளினார்.  ஏனைய இடங்களில் நம்மாழ்வார் திருவடிகளுக்கு மதுரகவிகள் என்று தான் கூறுவர்.

தொல் பெரிய நம்பி சரண் தோன்றினான் வாழியே – மிகப் பழைமையான பெரிய நம்பியின் திருவடிகளில் ஆதரத்துடன் இருக்கக் கூடிய ராமானுஜர் பல்லாண்டு வாழ்க.

சித்திரையில் ஆதிரை நாள் சிறக்க வந்தோன் வாழியே – சித்திரை மாதம் திருவாதிரை (ஆதிரை என்ற நக்ஷத்திரம் ராமானுஜர் அவதரித்தமையால் திருவாதிரை என்றே அறியப்படுகிறது) நாளுக்கு ஏற்றம் தரும் வண்ணம் அந்நாளில் அவதரித்த எம்பெருமானார் வாழ்க.

சீர் பெரும்பூதூர் முனிவன் திருவடிகள் வாழியே  – சிறப்புப் பெற்ற ஸ்ரீபெரும்பூதூரில் அவதரித்த ராமானுஜரின் திருவடிகள் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும் என்று பகவத் ஸ்ரீராமாநுஜரின் வாழி திருநாமம் முடிவடைகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – மணக்கால் நம்பி மற்றும் ஆளவந்தார் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< நாதமுனிகள் மற்றும் உய்யக்கொண்டார்

மணக்கால் நம்பி வைபவம்

மணக்கால் நம்பியின் இயற்பெயர் தாசரதி.  ஸ்ரீராமமிச்ரர் என்பது இவர் சிறப்புப் பெயர். திருவரங்கத்திற்கு அருகில் உள்ள மணக்கால் என்ற கிராமத்தில் அவதரித்தமையால் மணக்கால் நம்பி என்று ப்ரசித்தமாக அறியப்படுகிறார். நம்பி என்றால் குண பூர்த்தியை உடையவர் என்று அர்த்தம். திருக்குறுங்குடி எம்பெருமான் நம்பி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.  மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரை குருகூர் நம்பி என்றே அழைத்தார்.  செல்வநம்பி என்பவர் பெரியாழ்வார் காலத்தில் பாண்டிய ராஜ்ய சபையில் மந்திரியாக இருந்தவர். இவ்வாறு எம்பெருமான், ஆழ்வார்கள். ஆசார்யர்களும் நம்பி என்று அழைக்கப்பட்டனர் என்பதை அறியலாம். அந்த வரிசையில் மணக்கால் நம்பி என்று ஸ்ரீராமமிச்ரர் அழைக்கப்பட்டார்.  இவரது தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், நாதமுனிகளின் திருப்பேரனாரான யாமுனாசார்யர் என்ற ஆளவந்தாரை திருத்தி ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடச் செய்தவர். யாமுனாசார்யர் சிறு வயதிலே ஞானியாக இருந்தவர்.  ராஜ போகத்தில் மூழ்கியிருந்த நாதமுனிகளின் திருப்பேரனாரை சம்பிரதாயத்திற்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என்று மணக்கால் நம்பி தமது பெருங்கருணையால் அவருக்கு ஸ்ரீபகவத் கீதையின் சாராம்சத்தை எடுத்துரைத்து அவரை திருத்திப் பணி கொண்டவர். உய்யக்கொண்டாரிடம் மிகுந்த ஆசார்ய பக்தி கொண்டவர்.

மணக்கால் நம்பி வாழி திருநாமம் 

தேசமுய்யக் கொண்டவர் தாள் சென்னிவைப்போன் வாழியே
தென்னரங்கர் சீரருளைச் சேர்ந்திருப்போன் வாழியே
தாசரதி திருநாமம் தழைக்கவந்தோன் வாழியே
தமிழ் நாதமுனியுகப்பைத் தாபித்தான் வாழியே
நேசமுடனாரியனை நியமித்தான் வாழியே
நீள் நிலத்தில் பதின்மர் கலை நிறுத்தினான் வாழியே
மாசிமகம் தனில் விளங்க வந்துதித்தான் வாழியே
மால்மணக்கால் நம்பி பதம் வையகத்தில் வாழியே

மணக்கால் நம்பி வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

தேசமுய்யக் கொண்டவர் தாள் சென்னிவைப்போன் வாழியே – இந்த வையகத்தை உய்விக்கச் செய்தவர் என்ற சிறப்புடைய உய்யக் கொண்டாரின் திருவடிகளை சிரம் மேல் தாங்கும் மணக்கால் நம்பி பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

இதில் ஒரு சரித்திரம் காட்டப்படுகிறது.  உய்யக்கொண்டாரின் சிஷ்யரான மணக்கால் நம்பி அவருக்கு பல கைங்கர்யங்களைச் செய்து வந்தார்.  அவற்றில் உய்யக் கொண்டாரின் குமாரத்திகளை நதிநிலைக்கு அழைத்துச் சென்று அவர்கள் நீராடும் வரை காத்திருந்து அவர்களை ஒரு தமையனைப் போல் திரும்ப அழைத்துச் செய்யும் கைங்கர்யமும் ஒன்று.   அவ்வாறு ஒரு நாள் நதிக்குச் சென்று திரும்பும்போது ஓரிடத்தில் மழையினால் சேறாக இருக்க அதை எப்படித் தாண்டுவது என்று அந்தப் பெண் பிள்ளைகள் யாேசிக்க உடனே மணக்கால்நம்பி தான் கீழே படுத்துக் கொண்டு அந்தப் பெண் பிள்ளைகளை தன் முதுகின் மேல் நடந்து அந்தச் சேற்றுப் பகுதியைத் தாண்டச் செய்தார்.  இந்த சம்பவத்தைக் கேள்வியுற்ற உய்யக்கொண்டார் மணக்கால் நம்பியைக் கடிந்து கொள்ள அதற்கு மணக்கால் நம்பி இது என் ஆசார்யருக்காக உகப்புடன் செய்த கைங்கர்யம் என்று கூற உய்யக் கொண்டார் மகிழ்வுடன் தனது திருவடிகளை மணக்கால் நம்பியின் திருமுடியின் மேல் வைத்தார் என்று அறிகிறாேம்.   பொதுவாக சிஷ்யர்களின் அபிமானத்தைப் பாரத்து மகிழ்ந்தால் ஆசார்யர்கள் தாமாகவே தமது திருவடிகளை சிஷ்யர்களின் திருமுடியில் வைப்பார்கள் என்று சரித்திரத்தின் மூலம் அறிய வருகிறது.  அவ்வாறு உய்யக் கொண்டார் திருவடிகளை மணக்கால் நம்பியின் சிரத்தில் வைக்க “உமக்கு கைங்கர்யம் செய்யும் பாக்கியம் எப்போதும் அடியேனுக்கு வேண்டும்” என்று மணக்கால் நம்பிகள் பிரார்த்தித்தார்.   அத்தகைய சிறப்புப் பெற்ற மணக்கால் நம்பி பல்லாண்டு காலம் வாழ்க.

தென்னரங்கர் சீரருளைச் சேர்ந்திருப்போன் வாழியே – தென் திசையில் இருக்கக்கூடிய ஸ்ரீரங்கத்தில் வீற்றிருக்கும் எம்பெருமானின் சிறந்த அருளைப் பெற்றிருக்கக் கூடிய மணக்கால் நம்பி வாழ்க.  எவ்வாறு இவர் பெரிய பெருமாளின் அருளைப் பெற்றிருக்க முடியும் என்றால் குருபரம்பரையின் முதல் ஆசார்யரான பெரிய பெருமாளுடைய அருள் இருந்தமையாலேயே அக்குருபரம்பரையில் மணக்கால் நம்பியும் ஒரு ஆசார்யராகக் கருதப்படுகிறார்.     அவர் வாழ்க.

தாசரதி திருநாமம் தழைக்கவந்தோன் வாழியே – தாசரதி என்பது தசரத மகாராஜாவின் குமாரன் என்னும் பொருள் படும்படி ஸ்ரீராமபிரான் தாசரதி என அழைக்கப்பட்டார்.  தாசரதி என்னும் பெயர் மணக்கால் நம்பிக்கு பெற்றோர்களால் சூட்டப்பட்டது.  அவ்வாறு தாசரதி என்ற திருநாமத்திற்கு ஏற்றத்தைக் கொடுத்த மணக்கால் நம்பி பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும் என்று இவ்வரியில் காட்டப்படுகிறது.

தமிழ் நாதமுனியுகப்பைத் தாபித்தான் வாழியே –  நாதமுனிகளின் உகப்பு (ஆசை) என்னவென்றால் தமது திருப்பேரனாரான ஆளவந்தாரை ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் உயர்ந்த நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதாகும்.  தமிழ் ப்ரபந்தங்களை இந்த உலகத்தில் பரவச்செய்த நாதமுனிகளின் ஆசைப்படி ஆளவந்தாரை ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்குக் கொண்டு வந்து நாதமுனிகளின் விருப்பத்தை நிலை நாட்டிய மணக்கால்நம்பி வாழ்க.

நேசமுடனாரியனை நியமித்தான் வாழியே – மிகுந்த பரிவுடன் தமக்கு அடுத்த ஆசார்யனாக (ஆர்யன் என்று இவ்வரியில் காட்டப்படுகிறது) ஆளவந்தாரை நியமித்த மணக்கால் நம்பி பல்லாண்டு காலம் வாழ்க.  ஆளவந்தாரிடம் தானே வலியச் சென்று உபதேசம் செய்து அவரை சம்பிரதாயத்தில் கொண்டு வந்தவர் மணக்கால் நம்பி.  பெரிய பெருமாளிடம் ஆளவந்தாரை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு வேண்டி பெரிய பெருமாளின் க்ருபை ஆளவந்தாருக்குக் கிடைக்குமாறு செய்தவர் மணக்கால் நம்பி.  ஆளவந்தாரிடம் “நம்மிடம் உமது பாட்டனார் கொடுத்த பெரிய புதையல் இருக்கிறது” என்று கூற ஆளவந்தாரும் “அது என்ன நிதி” என்று வினவ ஆளவந்தாரை பெரிய பெருமாளிடம் அழைத்துச் சென்று இவர்தான் நமது பெரிய நிதி என்று பெரிய பெருமாளை ஆளவந்தாருக்குக் காட்டிக் கொடுத்தார்.  அவ்வாறு ஆளவந்தாரை ஆசார்யராக நியமித்து நமது சம்பிரதாயம் வளரும்படிச் செய்த மணக்கால் நம்பி பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று இவ்வரியில் காட்டப்படுகிறது.

நீள் நிலத்தில் பதின்மர் கலை நிறுத்தினான் வாழியே – இந்தப் பரந்த உலகில் பத்து ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த ப்ரபந்தங்கள் பரவும்படி செய்தவர் மணக்கால் நம்பிகள்.  நாதமுனிகளிடம் இருந்து ப்ரபந்தங்களைக் கற்றுக் கொண்ட உய்யக் கொண்டாரிடம் இருந்து மணக்கால் நம்பி கற்று தாம் கற்றதை ஆளவந்தாருக்கு உபதேசித்து குரு பரம்பரை வளர்ச்சியுறச் செய்தவர் மணக்கால் நம்பி.  அவர் வாழ்க.

மாசிமகம் தனில் விளங்க வந்துதித்தான் வாழியே –  மாசி மாதம் மகம் நக்ஷத்ரத்தில் அவதரித்தவர் மணக்கால் நம்பி.  அவ்வாறு மாசி மகம் நக்ஷத்ரத்திற்கு தாம் அவதரித்தமையால் ஏற்றத்தைக் கொடுத்த மணக்கால் நம்பி வாழ்க.

மால்மணக்கால் நம்பி பதம் வையகத்தில் வாழியே .  மால் என்றால் அன்பு.  எம்பெருமானிடம், உய்யக் கொண்டாரிடம், ஆளவந்தாரிடம் இவ்வாறு அனைவரிடமும் அன்பு கொண்ட மணக்கால் நம்பியின் திருவடிகள் இந்த உலகம் உள்ள அளவும் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று மணக்கால் நம்பியின் வாழி திருநாமம் முடிவுறுகிறது.

ஆளவந்தார் வைபவம்

ஆளவந்தார் இயற்பெயர் யாமுனன், பிற்காலத்தில் யாமுனாசார்யர் என்று ப்ரசித்தமாக அறியப்பட்டவர்.  இவர் சிறு வயதில் ஒரு பண்டிதரிடத்தில் பாடம் பயின்று கொண்டிருந்தபோது, அவ்வூர் அரசன் எல்லாப் பண்டிதர்களும் வரி கட்ட வேண்டும் என்று நிர்ப்பந்திக்க நம் ஆசார்யர் வரி கட்டுவதா என்று யாமுனன் தானே ராஜ்ய சபைக்குச் சென்று ராஜபண்டிதரிடம் வாதிட்டு அவரை வென்றார்.   அந்த சமயத்தில் அவ்வூர் அரசனுக்கும் அரசிக்கும் ஒரு பந்தயம் வைத்துக் காெள்கிறார்கள்.  அரசி ஐந்து வயதாகும் யாமுனன் தான் இவ்வாதத்தில் வெல்வான் எனவும் அப்படி யாமுனன் தோற்று விட்டால் தான் அரசருக்கு காலம் முழுவதும் அடிமையாக இருப்பதாகக் கூறினாள்.  அரசரும் ராஜபண்டிதர் தான் வெற்றியடைவார் அவர் தோற்று விட்டால் தான் யாமுனனுக்கு பாதி ராஜ்யத்தைக் கொடுத்து விடுவதாக பந்தயத்தில் ஒப்புக் கொண்டார். அதன்படி யாமுனன் வெல்லவே அரசி “எம்மை ஆளவந்தீராே” என்று தன் அன்பை யாமுனனிடம் வெளிப்படுத்தினாள்.  அன்று முதல் யாமுனன் “ஆளவந்தார்” என்று அழைக்கப்பட்டார்.

அரசன் ஒப்புக் கொண்டபடி அளித்த பாதி ராஜ்யத்தை பரிபாலனம் செய்து கொண்டிருந்த காலத்தில்தான் மணக்கால் நம்பி இவரை அணுகி தூதுவளைக் கீரையை ஆளவந்தாருக்கு கொடுக்க ஆளவந்தாருக்கும் அக்கீரை பிடித்துப் போனது.  அதன் பிறகு சிறிது காலம் அக்கீரையைக் கொடுக்காமல் இருக்க ஆளவந்தார் தன் மடப்பள்ளி நிர்வாகியை அணுகி “ஏன் தூதுவளைக் கீரை இப்போதெல்லாம் கொடுப்பதில்லை” என்று வினவ அதற்கு அவர்கள் “தூதுவளைக் கீரை கொடுக்கும் பெரியவர் இப்போது வருவதில்லை” என்று பதிலளித்தனர்.  மணக்கால் நம்பியைத் தேடி ஆளவந்தார் முன் நிறுத்த மணக்கால் நம்பி தூதுவளையை விடச் சிறந்த விஷயங்கள் உமது பாட்டனார் விட்டுச் சென்றிருக்கிறார்.  யாம் உமக்கு அவற்றை உபதேசிக்க வேண்டும் என்று சொல்ல ஆளவந்தாரும் அதற்கு ஒப்புக் கொண்டார்.  மணக்கால் நம்பி கீதையை உபதேசித்தார்.   கீதோபதேச முடிவில் கீதையை உபதேசித்த எம்பெருமான் தான் உமது பாட்டானார் கொடுத்துப் போன செல்வம் என்று கூறி ஆளவந்தாரை திருவரங்கப் பெரிய பெருமாள் முன் நிறுத்தி, பெரிய பெருமாள் கருணைப் பார்வையை ஆளவந்தார் மீது கடாக்ஷிக்க, அன்று முதல் ஆளவந்தார் ராஜயத்தைத் துறந்து, திருவரங்கத்தில் சந்நியாசம் பூண்டு பல சிஷ்யர்களுடன் வாழ்ந்து வந்தார் என்பதை சரித்திரத்தின் மூலம் அறியலாம்.

ஆளவந்தார் நாதமுனிகள் அவதரித்த காட்டுமன்னார் கோயில் என்கிற வீரநாராயணபுரத்தில் தான் அவதரித்தார்.  நாதமுனிகள் பல காலம் வடநாட்டில் கைங்கர்யம் செய்த படியால் அவரது ஆசைப்படி யமுனைத்துறைவனான கண்ணன் திருநாமமான யாமுனன் என்ற பெயர் இவருக்கு பெற்றோரால் இடப்பட்டது.  இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஆடி மாதம் உத்திராட நக்ஷத்திரம்.  இவர் பல க்ரந்தங்களை அருளியுள்ளார்.  கீதைக்கு சுருக்கமான அர்த்தத்தை ஸ்லோக வடிவில் “கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம்” என்று அருளியுள்ளார்.  மேலும் ஸித்தி த்ரயம், ஆகம ப்ராமாண்யம். சதுஶ்லோகி, ஶ்தோத்ர ரத்நம் என்ற க்ரந்தங்களையும் அருளியுள்ளார்.

ஆளவந்தார் வாழி திருநாமம்

மச்சணியும் மதிளரங்கம் வாழ்வித்தான் வாழியே
மறை நான்கும் ஓருருவில் மகிழ்ந்துகற்றான் வாழியே
பச்சையிட்ட ராமர்பதம் பகருமவன் வாழியே
பாடியத்தோன் ஈடேறப் பார்வைசெய்தோன் வாழியே
கச்சி நகர் மாயனிரு கழல் பணிந்தோன் வாழியே
கடக உத்தராடத்துக் காலுதித்தான் வாழியே
அச்சமற மனமகிழ்ச்சி அணைந்திட்டான் வாழியே
ஆளவந்தார் தாளிணைகள் அனவரதம் வாழியே

ஆளவந்தார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

மச்சணியும் மதிளரங்கம் வாழ்வித்தான் வாழியே – பெரிய மேல்நிலைகளைக் கொண்ட மதிள்களால் சூழப்பட்ட திருவரங்கம் சிறப்புப் பெறும்படி செய்த ஆளவந்தார் வாழ்க.    இவரது ப்ரதாந சிஷ்யர்களான பெரிய நம்பி, திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி, பெரிய திருமலை நம்பி, திருமாலை ஆண்டான், திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் ஆகிய ஐவரும் திருவரங்கத்தில் இவரிடம் உபதேசம் பெற்றனர்.  பின் பெரிய திருமலை நம்பி திருமலை சென்று கைங்கர்யம் செய்யவும், திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி திருக்கோஷ்டியூர் சென்று கைங்கர்யம் செய்யவும் தொடங்கினர்.  ஆளவந்தாரின் மற்றொரு சிஷ்யரான திருக்கச்சி நம்பிகளும் ஆளவந்தாரின் ஆணைப்படி காஞ்சிபுரம் தேவப் பெருமாளுக்கு ஆலவட்ட கைங்கர்யம் செய்து வந்தார்.  இவ்வாறு பல சிஷ்யர்களைக் கொண்டு திருவரங்கப் பெருமையை வளரச் செய்த ஆளவந்தார் பல்லாண்டு வாழ்க.

மறை நான்கும் ஓருருவில் மகிழ்ந்து கற்றான் வாழியே – மறை என்றால் வேதம்.   நான்கு வேதங்களையும் அவற்றின் சாரத்தையும் மணக்கால் நம்பியிடம் மிகுந்த பணிவுடன் கற்றார்.  வேதத்தின் சாரமான கீதோபதேசத்தையும் மணக்கால் நம்பியிடம் இருந்து ஆனந்தத்துடன் கற்ற ஆளவந்தார் வாழ்க என்று இவ்வரியில் காட்டப்படுகிறது.

பச்சையிட்ட ராமர்பதம் பகருமவன் வாழியே – பச்சையிடுவது என்றால் ஒருவருக்கு நன்மை செய்து அவரை நம் பக்கல் ஈர்ப்பது ஆகும்.  மணக்கால் நம்பி தானே வலியப் போய் இவருக்கு தூதுவளைக் கீரையைக் கொடுத்து இவரைத் திருத்திப்பணி கொண்டார்.  அவ்வாறு பச்சையிட்ட ராமமிச்ரர் எனப்பட்ட மணக்கால் நம்பியின் திருவடிச் சிறப்பைக் கொண்டாடும் ஆளவந்தார் பல்லாண்டு வாழ்க.

பாடியத்தோன் ஈடேறப் பார்வைசெய்தோன் வாழியே – பாடியத்தோன் என்றால் ஸ்ரீபாஷ்யத்தை அருளிச்செய்த எம்பெருமானார் (ராமாநுஜர்).  அவர் இந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் ஆசார்யனாக வருவதற்காக தன்னுடைய கருணைப் பார்வையை கடாக்ஷித்தவர் ஆளவந்தார்.  ராமானுஜர் இளையாழ்வாராக காஞ்சீபுரத்தில் யாதவப்ரகாசரிடம் கல்வி பயின்று வரும் காலத்தில்  திருவரங்கத்தில் இருந்த ஆளவந்தாருக்கு உயர்ந்த ஞானி அவதரித்திருக்கிறார் என்பது தெரிய வந்தது.    ஏற்கனவே நாதமுனிகள் அளித்த பவிஷ்யதாசார்யர் விக்ரஹம் வழி வழியாக ஆளவந்தாரிடம் வந்து சேர, அந்த விக்ரஹத்தின் அமைப்பில் உள்ளபடி இளையாழ்வாரின் பொலிவு இருக்கக் கண்டு காஞ்சிபுரம் வந்து தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்தபின் இளையாழ்வாரை காஞ்சிபுரத்தில் வந்து சந்திக்கிறார்.

தேவப்பெருமாள் சந்நிதிக்கு அருகில் உள்ள கரியமாணிக்கம் சந்நிதியில் யாதவப்ரகாசரும் அவருடைய சிஷ்யர்களும் இருக்கக் கண்டு அவர்களில் இளையாழ்வாரைக் கண்டு வெகு தொலைவில் இருந்தே தமது கருணைப்பார்வையை இளையாழ்வார் மீது செலுத்தினார் ஆளவந்தார்.  அவ்வாறு ராமாநுஜர் நமது சம்பிரதாயத்திற்கு சிறந்த ஆசார்யனாக வரும் வகை செய்தவர் ஆளவந்தார்.  ராமானுஜரும் ஆளவந்தாரை முன்னிட்டு ஒரு தனியனைச் சமர்ப்பித்துள்ளார்.  யத் பதாம்போருஹத்யாந வித்வஸ்தாஶேஷ கல்மஷ:| வஸ்து தாமுபயாதோஹம் யாமுநேயம் நமாமிதம் || என்ற தனியனில் அவஸ்துவாக இருந்த என்னை ஒரு வஸ்துவாக மாற்றினார் ஆளவந்தார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.  அத்தகைய சிறப்புப் பெற்ற ஆளவந்தார் பல்லாண்டு வாழ்க.

கச்சி நகர் மாயனிரு கழல் பணிந்தோன் வாழியே – கச்சிநகர் என்றால் காஞ்சிபுரம்.  ஆளவந்தார் ராமாநுஜர் மீது தான் கடாக்ஷித்தது மட்டுமன்றி காஞ்சிபுரம் தேவப்பெருமாளிம் சென்று ராமாநுஜரை குரு பரம்பரைக்கு ஒரு ஆசார்யனாக அருளும்படி வேண்டினார்.  அவ்வாறு காஞ்சிபுரம் தேவப் பெருமாளின் இரு திருவடிகளைத் தொழுது ராமாநுஜரை ஸ்ரீவைஷ்ணவ குரு பரம்பரையில் ஆசார்யனாகச் சேர்த்தவர் ஆளவந்தார்.  அவர் வாழ்க.

கடக உத்தராடத்துக் காலுதித்தான் வாழியே –  கடக மாதமான ஆடி மாதத்தில் உத்தராட நக்ஷத்ரத்தில் வந்து இப்பூவுலகில் அவதரித்த ஆளவந்தார் வாழ்க என்று இவ்வரியில் காட்டப்படுகிறது.

அச்சமற மனமகிழ்ச்சி அணைந்திட்டான் வாழியே –  தன்னுடைய அச்சம் நீங்கி மனதில் மகிழ்ச்சி அடைந்த ஆளவந்தார் வாழ்க என்று இவ்வரியில் காட்டப்பெறுகிறது.   ஆளவந்தாருக்கு ராமானுஜரை தன்னுடைய சிஷ்யராக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற அவா.  ஆனால் எம்பெருமானுடைய திருவுள்ளமோ வேறு நோக்கில் இருந்தது.  இளையாழ்வாரை பெரிய நம்பி காஞ்சிபுரத்தில் இருந்து திருவரங்கத்திற்கு அழைத்து வருகிறார்.  திருவரங்கத்தின் எல்லைக்கு வரும்போதே அங்கு கூட்டமாக இருந்தவர்கள் சோகத்துடன் இருந்ததைக் கண்டு வினவ ஆளவந்தார் திருநாட்டிற்கு எழுந்தருளி விட்டார் என்று கூறினர்.  இளையாழ்வாருக்கு ஆளவந்தாரை ஆசார்யராக அடையும் பாக்கியம் கிடைக்கப் பெறாமல் போயிற்றே என்று மிகப் பெரிய வருத்தம்.   இளையாழ்வார் ஆளவந்தாரின் திருமேனியை சேவித்தார்.  அப்போது அவர் திருக்கரங்களில் மூன்று விரல்கள் மடங்கி இருந்ததைக் கண்டார்.   அங்கிருந்தவர்களிடம் இது பற்றிக் கேட்க அவர்கள் ஆளவந்தாருக்கு இருந்த மூன்று ஆசைகள் பற்றிக் கூறினர்.

அவையாவன,                              1. ஸ்ரீபாஷ்யத்திற்கு உரை எழுத வேண்டும். 2. திவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை உலகமறியச் செய்ய வேண்டும் 3.  வேத வ்யாசர், பராசரர் போன்ற ரிஷிகளுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும் என்பதாகும்.   அந்த ஆசைகள் நிறைவேறப் பெறாமையால் விரல்கள் மடங்கி இருக்கின்றன என்று கூறினர்.  உடனே இளையாழ்வார் எம்பெருமானின் திருவுள்ளமும், ஆசார்யன் திருவுள்ளமும் இருக்குமானால் நாம் ஆளவந்தாரின் ஆசைகளை நிறைவேற்றுவோம் என்று சபதம் எடுக்க மடங்கி இருந்த விரல்கள் நீண்டன என்று அறிகிறோம்.  அதன் மூலம் ஆளவந்தாரின் மனதில் இருந்த அச்சம் நீங்கி மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.  அப்படிப்பட்ட ஆளவந்தார் வாழ்க. சபதம் எடுத்தபடியே ராமானுஜரும் ஸ்ரீபாஷ்யத்திற்கு உரை அவரே எழுதினார்.  திருக்குருகைப் பிள்ளானைக் கொண்டு திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யானம் இடும்படி அருளினார்.  கூரத்தாழ்வாரின் திருக்குமாரர்களுக்கு வேத வ்யாஸர், பராசரர் என்று ரிஷிகளின் பெயர்களை வைத்து அவர்களும் பெரிய வித்வான்களாக வளரும்படி கடாக்ஷித்தார்.

ஆளவந்தார் தாளிணைகள் அனவரதம் வாழியே – ஆளவந்தாரின் திருவடிகள் இரண்டும் எப்பொழுதும் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று ஆளவந்தாரின் வாழி திருநாமம் முடிவடைகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org