Monthly Archives: September 2020

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

Audio

e-book – https://1drv.ms/b/s!AhgMF0lZb6nngwlxL2boI27NIf8T?e=TZV580

ஸ்ரீமந் நாராயணனால் தன் விஷயமான மயர்வற மதிநலம் (பரிபக்குவமான பக்தி) அருளப்பெற்றவர் நம்மாழ்வார். நம்மாழ்வாரின் திருவுள்ளத்தில் ஏற்பட்ட அனுபவத்தின் பெருக்கே திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி மற்றும் திருவாய்மொழி என்கிற நான்கு ஆச்சர்யமான ப்ரபந்தங்களாக அமைந்தன. இவற்றுள் திருவாய்மொழி ஸாமவேதத்தின் ஸாரமாகக் கருதப்படுகிறது. மோக்ஷத்தை விரும்புபவனான முமுக்ஷு அறிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்யமான விஷயங்கள், அதாவது அர்த்த பஞ்சகம் திருவாய்மொழியில் நன்கு விளக்கப்பட்டுளன. திருவாய்மொழிக்கு நம்பிள்ளை அருளிய ஈடு வ்யாக்யானம் திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை நன்கு விளக்குகிறது.

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி மணவாள மாமுனிகளால் அருளப்பட்ட அற்புதமான ப்ரபந்தம். இது பல கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டு அருளப்பட்டது. அதாவது:

  • எளிதில் கற்பதற்கும் சேவிப்பதற்கும் வகையாக அந்தாதி க்ரமத்தில் இருக்க வேண்டும்
  • திருவாய்மொழியின் ஒவ்வொரு பதிகத்தின் அர்த்தம் ஈடு வ்யாக்யானத்தில் விளக்கப்பட்ட வகையில் இதில் ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் இருக்க வேண்டும்
  • ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் நம்மாழ்வாரின் திருநாமமும் பெருமைகளும் இருக்கவேண்டும்

இந்த ப்ரபந்தம் மிகவும் இனிமையானது. இதனுடைய சுருக்கமான அர்த்தங்களை இதற்குப் பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய வ்யாக்யானத்தின் உதவியுடன் அனுபவிக்கலாம்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/09/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Audio

e-book – https://1drv.ms/b/s!AhgMF0lZb6nngwc43U098D2K0ewz?e=siXWWL

SrIman nArAyaNan blessed nammAzhwAr with unblemished knowledge and devotion towards him. The overwhelming outpourings of nammAzhwAr became four wonderful prabandhams named thiruviruththam, thiruvAsiriyam, periya thiruvandhAdhi and thiruvAimozhi. Of these, thiruvAimozhi is considered as the essence of sAma vEdham. thiruvAimozhi covers all the important principles which are to be known by a mumukshu (liberation seeker), namely artha panchakam. nampiLLai’s eedu vyAkyAnam for thiruvAimozhi brings out the meanings of thiruvAimozhi in great detail.

thiruvAimozhi nURRandhAdhi is a wonderful prabandham composed by maNavALa mAmunigaL. This is a wonderful composition which was composed with many restrictions such as:

  • It should be in andhAdhi type of poem to facilitate easy learning/recital
  • Each pAsuram in this prabandham should have thiruvAimozhi’s each decad’s meaning as explained in eedu vyAkyAnam.
  • Each pAsuram should have nammAzhwAr’s divine name and glories

This prabandham is most relishable and we will enjoy the simple meanings of the pAsurams with the help of the vyAkyAnam given by piLLai lOkam jIyar for this prabandham.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 100 – munimARan

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.10

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of reaching the ultimate goal with the help of paramabhakthi (the last stage before attaining bhagavAn) and is mercifully explaining it.

How is that done? In thiruvAimozhi 10.9sUzh visumbaNi mugil“, AzhwAr thought about himself to be entering paramapadham, blissfully remaining there amidst the group of nithyasUris; but that thought was only in the mind and there was no scope for external experience. AzhwAr saw himself in samsAra which is filled with endless sorrows as if someone who was remaining with great joy on mEru mountain, was pushed upside down in to the lowest region of pAthALa to suffer there. AzhwAr attained great sorrow which cannot be cured by emperumAn just by manifesting his qualities as he did previously; at this stage, instead of indirectly approaching emperumAn through messengers as done before, AzhwAr spoke to emperumAn looking at his face, and informed him “this suffering cannot be eliminated by the self and even if I pursued other means, I have to look up to you for the final result” and vowed on the name of periya pirAttiyAr (SrI mahAlakshmi) and forced him to give the desired result. AzhwAr acquired such ultimate stage of paramabhakthi, and cried out loudly which will bring mercy even in the most hard-hearted person and which made it difficult for emperumAn to remain in paramapadham without fulfilling AzhwAr’s desire; finally AzhwAr surrendered to sarvESvaran and sarvESvaran arrived with pirAtti, on periya thiruvadi (garudAzhwAr) in front of AzhwAr as per AzhwAr’s desire; he removed the shackles of relationship in this prakruthi (material world) for AzhwAr, carried him to paramapadham, united him in the group of nithyasUris and accepted him in eternal kainkarayam. Thus, AzhwAr became relieved of all hurdles, and fulfilled of all desires. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “muniyE nAnmuganE” starting with “munimARan“.

pAsuram

muni mARan munburai sey muRRinbam nIngi
thaniyAgi ninRu thaLarndhu naniyAm
parama paththiyAl naindhu pangayaththAL kOnai
orumai uRRuch chErndhAn uyarndhu

Listen

word-by-word meanings

muni – one who is mananaSeela (meditator)
mARan – AzhwAr
munbu urai sey – whatever he mercifully said to have attained previously
muRRu inbam nIngi – relieved of all the joy
thani Agi ninRu thaLarndhu – stood alone with sorrow
nani Am parama paththiyAl naindhu – being well matured, due to the well developed parama bhakthi
pangayaththAL kOnai – Sriya:pathi (lord of SrI mahAlakshmi)
orumai uRRu uyarndhu sErndhAn – having in harmony in his divine heart, having attained the greatness of nithyasUris due to that, had prathyaksha sAkshAthkAram (real vision for the external eyes) and got to serve in the togetherness of the divine couple.

Simple Translation

AzhwAr, who is a meditator, being relieved of all the joys he mercifully said to have attained previously, stood alone with sorrow. Being well matured, due to the well developed parama bhakthi, having Sriya:pathi in harmony in his divine heart, having attained the greatness of nithyasUris due to that, had prathyaksha sAkshAthkAram (real vision for the external eyes) and got to serve in the togetherness of the divine couple.

Highlights from vyAkyAnam

  • muni mARan – Just as sarvESvaran is called as “muniyE” [1st pAsuram] due to meditating upon protection of all chEthanas (sentient beings) in mere existence during samhAra (annihilation state), AzhwAr too is known as “muni” due to meditating upon all the chEthanas who are in samsAram as nithya samsAris (eternally bound); alternatively – AzhwAr is known as in thiruvAimozhi 10.7.5eNNAdhanagaL eNNum nal munivar” (noble sages who thinks about bhagavAn’s greatness which were never thought about previously); another explanation – apt for the current context, one who is eternally meditating upon sarvESvaran with paramabhakthi; AzhwAr who is such a great meditator.
  • munbu urai sey muRRu inbam nIngi – That is, AzhwAr lost all the joys which were previously attained as mercifully spoken by himself in thiruvAimozhi 10.8.4kaLidhAgiya sindhaiyanAyk kaLikkinREn” (Being with the one who has the joyful heart, I am enjoying), thiruvAimozhi 10.8.6viruppE peRRu amudham uNdu kaLiththEnE” (receiving this gift, I became joyful, drinking the nectar), thiruvAimozhi 10.8.7uNdu kaLiththERku umbar en kuRai? mElaith thoNdu ugaLiththu andhi thozhum sollup peRREn” (What worry is there for me who enjoyed him eternally about the enjoyment in going further to a special abode of paramapadham? In the end, I got to say the word “nama:” which indicates worship/surrender, after acquiring great joy by the great servitude), thiruvAimozhi 10.8.8kaNNuL ninRu agalAn” (being eternally enjoyable for my external eyes, is not leaving me), thiruvAimozhi 10.8.10uRREn ugandhu paNi seydhu” (Without any reason [effort from my side], I reached your divine feet; I attained your divine feet by serving through speech, out of love) and thiruvAimozhi 10.9.11vandhavar edhir koLLa mAmaNi maNdabaththu andhamil pErinbaththu adiyarOdirundhamai” (the way emperumAn himself comes forward and receives the SrIvaishNavas in the thirumAmaNi maNdapam); all of those experiences were only in the heart, and he desired to see all of that in person; being unable to acquire it immediately and seeing that he is still in this samsAram which gives ignorance, he lost all that bliss.
  • thaniyAgi ninRu thaLarndhu – His existence amidst nithyasUris in paramapadham where there is endless bliss, disappeared as a dream, and he became lonely in samsAram as before. Just as sIthAp pirAtti enjoyed with SrI rAma along with others in SrI ayOdhyA as said in periya thirumozhi 2.3.7 “bharadhanum thambi chaththurukkananum ilakkumanOdu maidhiliyum” (SrI rAma was with bharathAzhwAn, brother SathrugnAzhwAn, lakshmaNa and maithili) and then became separated and called out being alone as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 28.2 “kAnthAra madhyE vijanE visrushtA bAlEva kanyA vilalApa sIthA” (That sIthA cried like a young girl who was left alone in an uninhabited forest), AzhwAr became very anguished and became weak in seclusion as said in “thaniyEn AruyirE” (Oh my life! I am alone) [1st pAsuram]. That is, due to sorrow, he called out with anguish as said in,
    • kanivAyth thAmaraik kaN karu mANikkamE! en kaLvA! thaniyEn AruyirE! en thalai misaiyAy vandhittu ini nAn pOgalottEn onRum mAyam seyyEl ennaiyE” (Oh one who is having a form which resembles an unpierced black gem, whose lips are enjoyable like a ripened fruit, and eyes are attractive like lotus flower for me! Oh one who deceived and stole me! Oh one who became the complete prANa for me who is lonely! You have arrived and placed your divine feet on my head. Now, after all of these, I will not permit you to leave me as done previously; you should not deceive me even a little bit) [1st pAsuram]
    • mAyanjeyyEl ennai un thiruvArvaththu mAlai nangai vAsanjey pUnguzhalAL thiruvANai ninnANai kaNdAy nEsanjeydhu unnOdu ennai uyir vERinRi onRAgavE kUsanjeyyAdhu koNdAy ennaik kUvik koLLAy vandhandhO” (Do not continue to deceive me; let the order of lakshmi, due to being your natural wealth, being the identity of your supreme nature over all, having a contrasting complexion to your divine chest like a golden garland, because of whose presence your qualities acquire more shine, who is having distinguished, divine hair which brings great fragrance, become your order; showing friendship, you mercifully acknowledged me without being disgusted with me, and to make it appear that both you and I have no difference between each other; arriving here, mercifully invite me. Alas! I have to order for what you are craving already!) [2nd pAsuram]
    • Avikku Or paRRuk kombu ninnalAl aRiginRilEn nAn” (I don’t know of any supporting pole which can be the noble abode for my AthmA other than you) [3rd pAsuram]
    • umbar andhaN pAzhEyO! adhanuL misai nIyEyO! ambara naRchOdhi! adhanuL piraman aran nI umbarum yAdhavarum padaiththa munivan avan nI embaranjAdhikkaluRRu ennaip pOravittittAyE” (You are great and distinguished since you control primordial matter, which is existing for your sport and which is cool. The primordial matter is suitable to cause bhOgam and mOksham [for chEthanas for whom it is the abode]. You subsequently create elements such as ether, distinguished fire etc and have them as your forms; you created the oval shaped universe which originated from the elements, and brahmA, rudhra et al inside the universe and are having them as your forms; you meditated upon the creation of all types of sentient beings such as celestial beings, humans etc, and created them; after accepting the responsibility to control my body, you made me remain here) [4th pAsuram]
    • enakku ArAvamudhAnAyE” (you became the insatiable nectar for me to drink fully) [5th pAsuram]
    • enakku ArAvavamudhAy enadhAviyai innuyirai manakkArAmai manni uNdittAy ini uNdozhiyAy” (You eternally enjoyed my nature/body and my distinguished AthmA, being perfectly enjoyable person for me and with your heart desiring so much to remain dissatisfied; from now onwards, you should let me enjoy further) [6th pAsuram]
    • kOla malarp pAvaikku anbAgiya en anbEyO neela varai iraNdu piRai kavvi nimirndhadhoppa kOla varAgam onRAy nilam kOttidaik kINda endhAy! neelak kadal kadaindhAy! unnaip peRRu inip pOkkuvanO” (You are having great love towards me as well, due to your love for the beautiful and enjoyable pirAtti. Oh my lord who is having distinguished physical beauty in a unique, mahAvarAha form placing the earth on your tusk, the act of which resembles a blue mountain holding two crescent moons and rising up! Oh one who churned the bluish ocean and engaged in hard work to protect your devotees! Having attained you and after having you fully in my hand, will I let you escape?) [7th pAsuram]
    • peRRinip pOkkuvanO? unnai” (Having attained you, and after reaching the state of being unable to survive in your separation, is there any means to let you go?) [8th pAsuram]
    • mudhal thani unnai unnai enai nAL vandhu kUduvan nAn” (When will I come there and unite with you who are primary in all aspects and are incomparable?) [9th pAsuram]
  • naniyAm paramapaththiyAl naindhu – Being well matured in paramabhakthi which is said as “mudindha avA” [11th pAsuram] and is greater than all three thathvams (chith, achith and ISvara) as said in “adhanil periya avA” [10th pAsuram]. nani – greatness. Alternatively, being recited as “parama paththiyAl alaindhu“, being immersed and tossed around in the blissful ocean of paramabhakthi.
  • pangayaththAL kOnai – Sriya:pathi (lord of SrI mahAlakshmi) who is the target of such paramabhakthi. One who is said in “kOlamalarp pAvaikku anbAgiya en anbEyO … unnaip peRRu inip pOkkuvanO” (My dear lord who is dear to SrI mahAlakshmi who is seated in beautiful lotus flower! Will I leave you after attaining you?) [7th pAsuram]. The recipient of kainkaryam as highlighted in the later part of dhvaya mahA manthram.
  • orumai uRRu – AzhwAr’s heart urged to become one with the heart of sarvESvaran who is urging to grant liberation to AzhwAr as said in thiruvAimozhi 1.5.10vIdu thiruththuvAn” (will renovate paramapadham for AzhwAr’s arrival), thiruvAimozhi 10.6.3viN ulagam tharuvAnAy viraiginRAn” (rushing to bestow paramapadham) and thiruvAimozhi 10.8.5vAnE tharuvAn enakkA ennOdu otti” (vowing to bestow me paramapadham, taking oath with me). Alternatively – AzhwAr’s divine heart which urged for the result and called out with great desire, having parabhakthi (stage of knowledge), paragyAna (stage of visualisation) and paramabhakthi (final stage before attaining the goal). Another explanation – as said in SrI rAmAyaNam 130.89 “angE bharatham ArOpya mudhitha: parishasvajE” (SrI rAma placed bharathAzhwAn on the lap and embraced him), to be said by AzhwAr himself in “en ava aRach chUzhndhAyE” [9th pAsuram], to fulfil his desire by uniting with him and granting him liberation.
  • pangayaththAL kOnai orumai uRRu – uyarndhu – sErndhAn – That is, AzhwAr had great loss which was spoken by him in thiruvAimozhi 6.9.3kOlath thirumAmagaLOdu unnaik kUdAdhE sAlap pala nAL adiyEn innum thaLarvEnO?” (Without reaching and enjoying you along with lakshmi who appears matching your beautiful form as said in “vishNOr dhEhAnurUpAm vai karOthyEshA’thmanasthanUm” for the times to come, should I suffer due to not acquiring the experience, even after acquiring the taste?). To be devoid of such loss, AzhwAr acquired paramabhakthi in harmony with Sriya:pathi who is sarvESvaran, and by that, attained the greatness of nithyasUris even while being in this world, visualised the divine couple as if really seeing them and served them as said in thiruvAimozhi 6.5.11adimai seyvAr thirumAlukkE” (will become servitors for Sriya:pathi who is sarvESvaran). emperumAn too became blissful as said in SrI rAmAyaNam 130.89 “angE bharatham ArOpya mudhitha: parishasvajE” (SrI rAma placed bharathAzhwAn on the lap and embraced him). AzhwAr too became blissful seeing the joy in emperumAn’s face. This is what is said as “orumai uRRuch chErndhAn“. With this, mAmunigaL is thinking about “avA aRRu vIdu peRRa kurugUrch chatakOpan” (nammAzhwAr, leader of AzhwArthirunagari who attained paramapadham, having his desire fulfilled) [11th pAsuram]

nAyanAr mercifully said in AchArya hrudhayam 228 “sAkshAthkariththa paramaprApthikkuth thalaimisaiyAy vandha thALgaLaip pUNdu pOgAmal thaduththuth thiruvANai ittuk kUsam seyyAdha seydhip pizhai paRRuk kombaRRa gadhikEdu, pOravitta perum pazhi, puRam pOnAl varum izhavu, uNditta muRRImbu, anbu vaLarndha adi uram, uyir uRavu, mudhalaLavu thurakkaigaLAlE peRA ANai alla Akkina pEravA kuLappadiyAmpadi kadalpOnRa AdharaththOdE sUzhndhu thApangaLai hariththamaiyai veLiyidugiRAr” (AzhwAr reveals in tenth centum how he held on to the divine feet of emperumAn, vowing on SrI mahAlakshmi, and telling emperumAn “your act of accepting me is out of your own will, I have no other refuge, you should not have abandoned me all along, and if I leave you, my loss is too huge, and you should consume me fully, your love towards me is due to your connection with SrI mahAlakshmi, you are my life” and revealed how sarvESvaran eliminated all the sufferings and accepted him). nAyanAr mercifully highlighted the differences among parabhakthi, paragyAnam and paramabhakthi in

  • chUrNikai 230 “kaNdu kaLippavaLavum paragyAna garbha parabhakthi” (Up to thiruvAimozhi 10.8.7kaNdu kaLippa“, AzhwAr was in the state of parabhakthi with paragyAnam),
  • chUrNikai 231 “irundhamai enRadhu pUrNa paragyAnam” (when he said in thiruvAimozhi 10.9.11irundhamai“, he was in the state of full paragyAnam),
  • chUrNikai 232 “mudindha avA enRadhu paramabhakthi” (when he said in thiruvAimozhi 10.10.11mudindha avA“, he was in the state of paramabhakthi) and
  • chUrNikai 233 “ivai gyAna, dharSana, prApthi avasthaigaL” (These are the stages of gyAna, dharSana and prApthi (knowing, envisioning and attaining, respectively).

In this manner, mAmunigaL gathered the meaning of thiruvAimozhi which is “Becoming well matured with such parabhakthi, AzhwAr reached the goal” and mercifully explained that in this pAsuram.

Thus ends the commentary for thiruvAimozhi nURRandhAdhi.

piLLai lOkam jIyar thiruvadigaLE SaraNam
AzhwAr emperumAnAr jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 99 – sUzhndhu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.9

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of enjoying the welcome given in archirAdhi mArgam (the luminous path towards paramapadham) as shown by emperumAn and is mercifully explaining it.

How is that done? sarvESvaran thought about carrying AzhwAr to the apt land of paramapadham and enjoying together with him there, and showed to AzhwAr for his enjoyment by granting paragyAnam (the state of perfect visualisation), the archirAdhi mArgam, the honours given by those who are in that path, reaching paramapadham, the honours given by the residents of paramapadham who come forward and give welcome, and emperumAn’s own svarUpa (true nature), rUpa (forms), guNa (qualities) and vibhUthi (wealth); AzhwAr too fully enjoyed the same and spoke about it through the journey of other SrIvaishNavas [in this archirAdhi mArgam]. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “sUzh visumbaNi mugil” starting with “sUzhndhu ninRa mAl“.

pAsuram

sUzhndhu ninRa mAl visumbil thollai vazhi kAtta
Azhndhu adhanai muRRum anubaviththu vAzhndhangu
adiyarudanE irundh ARRai urai seydhAn
mudi magizh sEr gyAna muni

Listen

word-by-word meanings

mudi magizh sEr gyAna muni – AzhwAr, the gyAna muni (wise sage), who has vakuLa garland on his divine head
sUzhndhu ninRa mAl – emperumAn who surrounded and stood
visumbil – in paramapadham
thollai vazhi kAtta – as he showed the ancient path of archirAdhi mArga
Azhndhu adhanai muRRum anubaviththu – being immersed in the ocean of joy there and enjoying it fully
angu vAzhndhu – living there
adiyarudanE irundha ARRai – the way he remained blissfully, without any burden, along with devotees such as garuda, vishvaksEna et al,
urai seydhAn – mercifully spoke

Simple Translation

As emperumAn surrounded AzhwAr and stood, and showed the ancient path of archirAdhi mArgam leading to paramapadham, AzhwAr, the gyAna muni (wise sage), who has vakuLa garland on his divine head, mercifully spoke about being immersed in the ocean of joy there, enjoying it fully, living there and the way he remained blissfully, without any burden, along with devotees such as garuda, vishvaksEna et al.

Highlights from vyAkyAnam

  • sUzhndhu ninRa mAl visumbil – sarvESvaran who previously surrounded AzhwAr and remained speechless without any answer to AzhwAr’s questions, as said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam “EshAsAdhruSyathE …“, showed the ancient archirAdhi mArgam (luminous path leading to parampadham) in paramAkASam (paramapadham) as said in SrI bhagavath gIthA 8.26 “jagatha: SASvathE mathE” (These two paths namely archirAdhi gathi and dhUmAdhi gathi are permanently ordained (in Sruthi/vEdham) for gyAnis and pious persons respectively). mAmunigaL says “thollai vazhikAtta” following the experience of AzhwAr a) hearing the tumultuous sounds of clouds, oceans, drums and many other instruments which sounded similar to “amanthragya uthsava gOsham” (when purOhitha (priest) forgets the manthra, he will order the drum beating to distract others) b) the welcoming and honouring by AdhivAhikas (dhEvathAs who guide the AthmA in the archirAdhi path) as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam “alankAravichim kruthsnam – kArayAmAsa vESmana:“, c) the way the nithyasUris come forward and welcome/honour him, d) the way the chief gate-keepers respect him, e) the way the divine damsels honour/decorate him, f) how sarvESvaran and periya pirAtti accept him lovingly and g) how he remained in the group of eternal associates of emperumAn and enjoyed blissfully without any burden.
  • Azhndhu adhanai muRRum anbaviththu – Being very immersed in it. Fully enjoyed all that emperumAn showed to him. Fully enjoyed as said in,
    • sUzh visumbaNi mugil thUriyam muzhakkina Azh kadal alai thirai kaiyeduththAdina” (the clouds which are gathered in the sky which surrounds all areas, made tumultuous sound of a musical instrument; the bottomless oceans danced having the rising tides as hands) [1st pAsuram]
    • nAraNan thamaraik kaNdugandhu nalnIrmugil pUraNa poRkudam pUriththadhu uyar viNNil” (Being pleased on seeing the devotees of nArAyaNa who is natural lord, clouds which are filled with pure water, filled the sky as perfect golden pots in the high sky; oceans having water, stood firm and made tumultuous sound) [2nd pAsuram]
    • thozhudhanar ulagargaL dhUba nal malar mazhai pozhivanar bUmi anRaLandhavan thamar munnE ezhumin enRu iru marungisaiththanar munivargaL vazhiyidhu vaigundhaRku enRu vandhedhirE” (The munivars who restrain their speech and are residents of those higher worlds, in the presence of the devotees of the one who measured the earth to remain exclusively for him when mahAbali claimed it as “mine”, offered incense etc, showered rain of good flowers and performed anjali (joined palms in reverence) matching their servitude; coming towards those who are ascending to SrIvaikuNtam, saying “this is the path to SrIvaikuNtam”, they eagerly said “could you mercifully come?” standing on both sides of the path) [3rd pAsuram]
    • edhir edhir imaiyavar iruppidam vaguththanar kadhiravar avar avar kainnirai kAttinar adhir kural murasangaL alai kadal muzhakkoththa madhu viri thuzhAy mudi mAdhavan thamarkkE” (dhEvathAs who don’t blink their eyes made palaces which are resting places for the servitors of Sriya:pathi, who is having thuLasi, which is dripping honey, on the divine crown; the twelve Adhithyas in their respective ability, gave their rays which are their hands as the decorative rows; the tumultuous sound of the drums which they beat, matched the loud noise of the ocean with tides) [4th pAsuram]
    • mAdhavan thamar enRu vAsalil vAnavar pOdhumin emadhidam pugudhuga enRalum gIdhangaL pAdinar kinnarar kerudargaL vEdha nal vAyavar vELviyuL maduththE” (AdhivAhika dhEvathAs such as varuNa, indhra, prajApathi et al, standing at the entrance of their respective abode, showed reverence to servitors of Sriya:pathi and said “kindly come in this way, please enter the places which are under our regime”; as they say these words and honour them with gifts, those who are having distinguished mouth/speech due to their recital of vEdham, offered their karmas such as yAgam etc at the lotus feet of such  SrIvaishNavas with reverence thinking “our recitals have become purposeful”; kinnaras and garudas sang songs) [5th pAsuram]
    • vELviyuL maduththalum virai kamazh naRum pugai kALangaL valamburi kalandhengum isaiththanar ANmingaL vAnagam AzhiyAn thamar enRu vAL oN kaN madandhaiyar vAzhththinar magizhndhE” (the vaidhikas offered all dharma, fragrant incense emitting nice fragrance spread everywhere and wind instruments and conches with curl towards the right side were blown; celestial women having beautiful, radiant eyes blessed them,  being joyful, saying “You, who are servitors of sarvESvaran who has thiruvAzhi, should rule over these abodes such as svarga etc”) [6th pAsuram]
    • madandhaiyar vAzhththalum marudharum vasukkaLum thodarndhu engum thOththiram sollinar thodu kadal kidandha engEsavan kiLaroLi maNi mudi kudandhai engOvalan kudi adiyArkkE” (emperumAn, mercifully resting in the deep ocean, being kESava who is the creator of everyone such as people like me, dhEvas starting with brahmA, and nithyasUris, having rising and radiant divine crown which has abundance of precious gems, is mercifully resting in thirukkudandhai as krishNa; the consorts of maruths and ashta vasus praised the servitors who are serving such emperumAn for generations; as they praised, the maruths and vasus followed the SrIvaishNavas everywhere and uttered praises) [7th pAsuram]
    • kudiyadiyAr ivar gOvindhan thanakkenRu mudiyudai vAnavar muRai muRai edhirkoLLak kodiyaNi nedu madhiL gOpuram kuRuginar vadivudai mAdhavan vaigundham pugavE” (nithyasUris having similar form, with crown etc, to ISvara, came forward and welcomed the  devotees considering them to belong to the clan which exists exclusively for krishNa who incarnated for the sake of his devotees. They arrived at the main entrance of SrIvaikuNtam which is being decorated with flags and having tall fort, and which belongs to sarvESvaran who is having a decorated form, to let the SrIvaishNavas enter in there) [8th pAsuram]
    • vaigundham pugudhalum vAsalil vAnavar vaigundhan thamar emar emadhidam pugudhenRu vaigundhaththu amararum munivarum viyandhanar vaigundham puguvadhu maNNavar vidhiyE” (As the SrIvaishNavas entered SrIvaikuNtam, the divine gate keepers thought “these SrIvaishNavas, who have attained SrIvaikuNtanAtha, are desirable for us”; considering “they should enter our dominion”, they became pleased; the amarars (those who engage in kainkaryam) and munivars (those who engage in meditating on bhagavAn’s qualities) became pleased thinking “What a fortune for these SrIvaishNavas who were immersed in worldly pleasures on earth, to enter paramapadham!”) [9th pAsuram]
    • vidhi vagai pugundhanar enRu nal vEdhiyar padhiyinil pAnginil pAdhangaL kazhuvinar nidhiyum naRchuNNamum niRai kuda viLakkamum madhi muga madandhaiyar Endhinar vandhE” (The SrIvaishNavas arrived and entered paramapadham by the order of ISvara, in the form of our fortune; being pleased, the nithyasUris who are well versed in vEdham and having distinguished nature cleansed the divine feet of such SrIvaishNavas, in an honourable manner, in their respective abode; divine damsels who have the humility revealing their subservience and face shining like a full moon, came forward to welcome the SrIvaishNavas, carrying bhagavAn’s pAdhukA which are said as the wealth for devotees as said in sthOthra rathnam “dhanam madhIyam“, distinguished thiruchchUrNam, pUrNa kumbams  and mangaLa dhIpams) [10th pAsuram]
    • vandhavar edhir koLLa mAmaNi maNdabaththu andhamil pErinbaththu adiyarOdirundhamai kondhalar pozhil kurugUrch chatakOpan sol sandhangaL Ayiraththu ivai vallAr munivarE” (nammAzhwAr, the controller of AzhwArthirunagari, mercifully spoke this decad which explains the way emperumAn himself comes forward and receives the SrIvaishNavas in the thirumAmaNi maNdapam . The SrIvaishNavas are present with the sUris who are having endless and continuous bliss, in this decad among the thousand pAsurams having different metres. Those who can practice this decad well, will become those who meditate upon bhagavAn’s auspicious qualities. vandhavar edhirkoLLa could also imply the primary servitors such as vishvaksEnar et al) [11th pAsuram]
  • anubaviththu vAzhndhu – Being satisfied, having enjoyed all of these.
  • angu adiyarudanE irundha ARRai urai seydhAn – AzhwAr mercifully spoke about being burden-free and blissful in the joyful thirumAmaNi maNdapam (the central assembly) along with the devotees headed by anantha (AdhiSEsha), garuda and vishvaksEna.
  • mudi magizh sEr gyAna muni – Since AzhwAr is uniting with the crowned devotees and concluding the prabandham himself as a crowned person, AzhwAr too is concluding here, being decorated with magizha (vakuLa) garland. emperumAn is “madhuviri thuzhAy mudi mAdhavan” (Divine consort of SrI mahAlakshmi who is crowned with honey-dripping thiruththuzhAy (thuLasi); AzhwAr is mudi magizh sEr gyAna muni (The wise sage who is crowned with magizha garland); parAnkuSa muni who has paragyAnam.
  • adiyarudanE irundha ARRai urai seydhAn – AzhwAr mercifully started with “sUzh visumbaNi mugil” (the clouds on the sky) [1st pAsuram] and ended with “adiyarOdu irundhamai” (remained with devotees) [10th pAsuram], for everyone to become faithful and be liberated.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – తనియన్లు

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

మున్నై వినై యగల మూంగిల్‌ కుడి అముదన్
పొన్నం కళఱ్కమల ప్పోదిరణ్డుం – ఎన్నుడైయ
శెన్నిక్కు అణియాగ చ్చేర్‌త్తినేన్  తెన్బులత్తార్ క్కు
ఎన్నుక్కడ ఉడైయేన్ యాన్ 

ఎన్నో జన్మలుగా మూటగట్టుకున్న పాపాలను పటాపంచలు అవ్వాలని మూంగిల్ కుడిలో జన్మించిన బంగారము లాంటి అముదనార్ యొక్క దివ్య పాదాలను నేను నా తలపై ఒక ఆభరణము వలే ఉంచు కున్నాను. ఇక దీని తరువాత యమునితో గానీ యమదూతలతో గానీ నాకేరకమైన సంబంధము లేదు. 

నయందరు పేరిన్బమ్ ఎల్లాం పళ్ళుదు ఎన్ఱు నణ్ణినర్బాల్‌ 
శయందరు కీర్‌త్తి ఇరామానుశ ముని తాళ్‌ ఇణై మేల్‌
ఉయరన్ద గుణత్తు త్తిరువరంగత్తు అముదోంగుం అన్బాల్‌
ఇయమ్బుుం కలిత్తుఱై అందాది ఓద ఇశై నెంజమే |

ఎంబెరుమానార్ తనను ఆశ్రయించిన వారికి ఈ సంసారాన్ని జయించే అనుగ్రహమును ప్రసాధిస్తారు, ఆ తరువాత ఈ భౌతిక వ్యవహారాలకు సంబంధించిన సుఖాలన్నీ ఎంత బుద్ది హీనమైనవో వారు గుర్తిస్తారు. ఓ మనసా! గొప్ప గుణాలున్న తిరువరంగత్తు అముదనార్, రామానుజముని తిరువడి పట్ల తన భక్తి ప్రపత్తులు ఉప్పొంగి రచించిన ఈ ప్రబంధాన్ని పఠించేందుకు అంగీకరించు. ఈ ప్రబంధము కలిత్తుఱై అందాది ఆకృతిలో (ముందు పాశురము యొక్క ఆఖరి పదము తరువాతి పాశురము యొక్క మొదటి పదము అవుతుంది) కూర్చబడింది.

శొల్లిన్ తొగై కొణ్డు ఉనదడిప్పోదుక్కు త్తొండు శెయ్యుం
నల్లన్బర్‌ ఏత్తుం ఉన్ నామం ఎల్లాం ఎందన్ నావినుళ్ళే
అల్లుం పగలుం అమరుం బడి నల్గు అఱు శమయం
వెల్లుం పరమ ఇరామానుశ ఇదు ఎన్ విణ్ణప్పమే

నీ భక్తులు, నీ తిరువడి  వద్ద వాచిక కైంకర్యము రూపముగా కొన్ని ప్రత్యేక పాశురములను పఠించి ప్రయోజనము పొందుతారు. నీపై  ప్పొంగి పొరలిన భక్తితో వారు స్మరించిన నామాలన్నీ రాత్రి పగలు తేడా లేకుండా నా నాలుకపై నిత్యము ఉండేలా అనుగ్రహము ప్రసాదించు. ఆరు విభిన్న తత్వశాస్త్రములను అనుసరించు వారిని, వేదములపై విశ్వాసము లేని వారిని, వేదములను తప్పుగా అర్థము చేసుకొను వారిని జయించిన ఓ గొప్ప రామానుజ ఇదే నీకు నా ప్రార్థన.

తదుపరి శీర్షికలో, ఈ ప్రబంధం యొక్క తరువాత భాగాన్ని అనుభవిద్దాము.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/iramanusa-nurrandhadhi-thaniyans-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಆರರಿಂದಹದಿನೈದು ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<< ಪಾಸುರಗಳು 1-5


ಈಗ ಆರರಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಪಾಸುರದವರೆಗೂ, ಆಂಡಾಳ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ಹತ್ತು ಹಸು ಕಾಯುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳು ತಿರು ಆಯ್‌ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಐದು ಲಕ್ಷ ಹಸು ಕಾಯುವ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿದೆ.
ಈ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು (ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿರುವವರನ್ನು) ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಆರನೇ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಕನ್ಯೆ, ಕಣ್ಣನ ಅನುಭವ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ತನಗೆ ತಾನೇ ಒಬ್ಬಳೇ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಪ್ರಥಮ ಪರ್ವ ನಿಷ್ಠೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಭವ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಹಂತ. ಯಾರು ಇತರ ಭಕ್ತರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಅದು ಚರಮ ಪರ್ವ ನಿಷ್ಠೆ. (ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.)

ಪುಳ್ಳುಮ್ ಶಿಲಮ್ಬಿನ ಕಾಣ್ ಪುಳ್ಳರೈಯನ್ ಕೋಯಿಲ್
ವೆಳ್ಳೈ ವಿಳಿಶಙ್ಗಿನ್ ಪೇರರವಮ್ ಕೇಟ್ಟಿಲೈಯೋ?
ಪಿಳ್ಳಾಯ್! ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ಪೇಯ್ಮುಲೈ ನಞ್ಜುಣ್ಡು
ಕಳ್ಳಚ್ಚಗಡಮ್ ಕಲಕ್ಕೞಿಯ ಕ್ಕಾಲೋಚ್ಚಿ
ವೆಳ್ಳತರವಿಲ್ ತುಯಿಲಮರ್ನ್ದ ವಿತ್ತಿನೈ
ಉಳ್ಳತ್ತು ಕ್ಕೊಣ್ಡು ಮುನಿವರ್ಗಳುಮ್ ಯೋಗಿಗಳುಮ್
ಮೆಳ್ಳ ಎೞುನ್ದು ಅರಿಯೆನ್ರ ಪೇರರವಮ್
ಉಳ್ಳಮ್ ಪುಗುನ್ದು ಕುಳಿರ್ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥

ಹಕ್ಕಿಗಳು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಿವೆ. ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಗುಡಿಯಿಂದ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಬಣ್ಣದ ಶಂಖಿನ ನಾದವು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ರಾಜನಾದ ಗರುಡನಿಗೆ ನಾಯಕ. ಎಲೆ ಹುಡುಗಿಯೇ, ಎದ್ದೇಳು ! ಎಂಬೆರುಮಾನರು ( ಕೃಷ್ಣನು ) ವಿಷವನ್ನು ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾದ ಪೂತನೆಯ ಜೀವವನ್ನೂ ಕುಡಿದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕಣ್ಣನು ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪಾದಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ , ಶಕಟಾಸುರನೆಂಬ ವಂಚಕನಾದ ರಾಕ್ಷಸನಿದ್ದ ಬಂಡಿಯನ್ನು ಒದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಯಾರು ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ತಿರುಪ್ಪಾರ್ ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾರೋ, ಅಂತಹ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಮುನಿಗಳು, ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು , ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆಮಾಡದೆ , ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏಳುವಾಗ ಮಾಡುವ ‘ಹರಿ ಹರಿ’ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಶಬ್ದವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇಳಿದು ನಮ್ಮನ್ನು ತಂಪು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಒಬ್ಬಳು ಚೆನ್ನಾಗೆ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಬಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಈ ಕನ್ಯೆಯು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೂ ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸವಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಅವಳು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಒಳಗೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ.


ಕೀಶು ಕೀಶೆನ್ರು ಎಙ್ಗುಮ್ ಆನೈಚ್ಚಾತ್ತನ್
ಕಲನ್ದು ಪೇಶಿನ ಪೇಚ್ಚರವಮ್ ಕೇಟ್ಟಿಲೈಯೋ ಪೇಯ್‌ಪೆಣ್ಣೇ ?
ಕಾಶುಮ್ ಪಿರಪ್ಪುಮ್ ಕಲಕಲಪ್ಪ ಕ್ಕೈಪೇರ್ತು
ವಾಶ ನರುಙುೞಲ್ ಆಯ್‌ಚ್ಚಿಯರ್
ಮತ್ತಿನಾಲ್ ಓಶೈಪಡುತ್ತ ತಯಿರರವಮ್ ಕೇಟ್ಟಿಲೈಯೋ?
ನಾಯಗ ಪ್ಪೆಣ್‌ಪಿಳ್ಳಾಯ್! ನಾರಾಯಣನ್ ಮೂರ್ತಿ
ಕೇಶವನೈ ಪ್ಪಾಡವುಮ್ ನೀ ಕೇಟ್ಟೇ ಕಿಡತ್ತೀಯೋ?
ತೇಶ ಮುಡೈಯಾಯ್ ! ತಿರವೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಓ! ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಬಾಲಿಕೆಯೇ! (ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯದಿರುವ ) ನಿನಗೆ ‘ಕೀಶು ಕೀಶು’ ಎಂಬ ಹಕ್ಕಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಲರವ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನಿನಗೆ ಮೊಸರು ಕಡೆಯುವ ಕಡಗೋಲಿನ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಮೊಸರು ಕಡೆಯುವ ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಸಿನ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪ ಮಾಲೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಾಕಿ ಮಾಡುವ ಶಬ್ದ, ಕೈಗಳ ಬಳೆಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ , ಸುಂದರವಾದ ಹೆರಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಚಿನ್ನದ ಮಣಿಗಳು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯರ ನಾಯಕಿಯೇ, ನಾವು ನಾರಾಯಣನ ಅವತಾರವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕೇಳಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಲಗಿರುವೆಯಾ? ಎದ್ದು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆ. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಎಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಕಣ್ಣನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಪರವಶಗೊಂಡ ಮತ್ತು ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೆಮ್ಮೆಯುಳ್ಳ ಒಬ್ಬ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.

ಕೀೞ್ ವಾನಮ್ ವೆಳ್ಳೆನ್ರು ಎರುಮೈ ಶಿರುವೀಡು
ಮೇಯ್‌ವಾನ್ ಪರನ್ದನ ಕಾಣ್ ಮಿಕ್ಕುಳ್ಳ ಪಿಳ್ಳೈಗಳುಮ್
ಪೋವಾನ್ ಪೋಗಿನ್ರಾರೈ ಪ್ಪೋಗಾಮಲ್ ಕಾತ್ತು, ಉನ್ನೈ
ಕ್ಕೂವುವಾನ್ ವನ್ದು ನಿನ್ರೋಮ್ , ಕೋದುಕಲಮುಡೈಯ
ಪಾವಾಯ್! ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ಪಾಡಿಪ್ಪರೈ ಕೊಣ್ಡು
ಮಾವಾಯ್ ಪಿಳನ್ದಾನೈ ಮಲ್ಲರೈ ಮಾಟ್ಟಿಯ
ದೇವಾದಿ ದೇವನೈ ಶೆನ್ರು ನಾಮ್ ಚೇವಿತ್ತಾಲ್
ಆವಾವೆನ್ರು ಆರಾಯ್‌ನ್ದು ಅರುಳೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಕೃಷ್ಣನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಹೇ! ಕೃಷ್ಣನೇ ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಹುಡುಗಿಯೇ ! ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಂಧಕಾರ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಕರುಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರ ಬಿಡಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಜಳಕವಾಡಲು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿರುವ (ಇಲ್ಲಿ ಕೈಂಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿರುವ ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು) ಬಾಲಿಕೆಯರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಎಲ್ಲಾರೂ ಸೇರಿ (ನಿನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿ) ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ಕರೆಯಲು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಏಳು! ಎದ್ದೇಳು! ಕಂಸನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಲ್ಲಯುಧ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ನಿತ್ಯಸೂರ್ಯರಿಗೇ ಒಡೆಯನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ , ನಮಗೆ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ .

ಒಂಬತ್ತನೇ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿರುವ ಮತ್ತ ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವನನ್ನೇ ಸಾಧನವಾಗಿ ನಂಬಿರುವ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹುಡುಗಿಯ ಭಕ್ತಿ ಸೀತಾಮಾತೆಯ ಹಾಗೆ, ‘ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮನೇ ಬಂದು ರಕ್ಷಿಸುವನು ‘, ಎಂದು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಈ ಹುಡುಗಿಯೂ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವನನ್ನೇ ಸಾಧನವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದಾಳೆ.

ತೂಮಣಿಮಾಡತ್ತು ಚುಟ್ರುಮ್ ವಿಳಕ್ಕೆರಿಯ
ದೂಪಮ್ ಕಮೞ ತ್ತುಯಿಲಣೈಮೇಲ್ ಕಣ್‌ವಳರುಮ್
ಮಾಮಾನ್ ಮಗಳೇ ! ಮಣಿಕ್ಕದವಮ್ ತಾಳ್ ತಿರವಾಯ್,
ಮಾಮೀರ್ ಅವಳೈ ಯೆೞುಪ್ಪೀರೋ? ಉನ್ ಮಗಳ್ ತಾನ್
ಊಮೈಯೋ? ಅನ್ರಿಚ್ಚೆವಿಡೋ? ಅನನ್ದಲೋ?
ಏಮಪ್ಪೆರುಮ್ ತುಯಿಲ್ ಮನ್ದಿರಪ್ಪಟ್ಟಾಳೋ?
ಮಾಮಾಯನ್ ಮಾಧವನ್ ವೈಗುನ್ದನೆನ್ರೆನ್ರು,
ನಾಮಮ್ ಪಲವುಮ್ ನವಿನ್ರೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ನನ್ನ ಸೋದರಮಾವನ ಮಗಳೇ, ನೀನು ಸುಸಜ್ಜಿತವಾದ , ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಮಳಿಗೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರಕಾಶವಾದ , ಎಂತಹ ಕೊರತೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ವೈಢೂರ್ಯಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯ! ಸುತ್ತಲೂ ಸುಗಂಧಿತ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಪಸರಿಸಿವೆ. ಮೆಲ್ಲನೆ ಇಳಿದು ಬಂದು ಕೆಂಪು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಾಗಿಲ ಚಿಲಕವನ್ನು ತೆರೆ. ಓಹ್! ಅತ್ತೆಯೇ!! ನಿನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸು !, ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಕಿವುಡಿಯೇ? ಮೂಕಳೇ? ಇಲ್ಲವಾದರೆ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ಅವಳಿಗೆ ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಲಗುವ (ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ) ಶಾಪವಿದೆಯೇ ? ನಾವು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಹಲವು ತಿರುನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮಾಮಾಯನ್ ( ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನು ), ಮಾಧವನ್ (ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವವನು ), ವೈಕುಂಠನ್ (ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿರುವವನು) ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಏಳುತ್ತಿಲ್ಲವೆ? ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಹಸು ಕಾಯುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಯು ಎಂಬೆರುಮಾನರೇ ಅವರನ್ನು ಪಡೆಯಲು ದಾರಿ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಈ ಹುಡುಗಿಯೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು.


ನೋತ್ತುಚ್ಚುವರ್ಕಮ್ ಪುಗುಹಿನ್ರ ಅಮ್ಮನಾಯ್
ಮಾಟ್ರಮುಮ್ ತರಾರೋ ವಾಶಲ್ ತಿಱವಾದಾರ್
ನಾತ್ತ ತ್ತುೞಾಯ್ ಮುಡಿ ನಾರಾಯಣನ್ , ನಮ್ಮಾಲ್
ಪೋತ್ತಪ್ಪಱೈತರುಮ್ ಪುಣ್ಣಿಯನಾಲ್, ಪಣ್ಡೊರುನಾಳ್
ಕೂಟ್ರತ್ತಿನ್ ವಾಯ್ವೀೞ್‌ನ್ದ ಕುಮ್ಬಕರಣನುಮ್
ತೋಟ್ರುಮ್ ಉನಕ್ಕೇ ಪೆರುನ್ದುಯಿಲ್ ತಾನ್ ತನ್ದಾನೋ
ಆತ್ತ ಅನನ್ದಲುಡೈಯಾಯ್ ಅರುಙ್ಗಲಮೇ
ತೇಟ್ರಮಾಯ್ ‌ವನ್ದು ತಿಱವೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್||


ಓಹ್! ಹುಡುಗಿಯೇ, ನೀನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ನೆನೆದು ನಿರಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀಯ! ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ದ್ವಾರವು ತೆರೆದಿಲ್ಲವಾದರೂ , ಯಾರಾದರೂ ಮನೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೀರ?
ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಎಂಬೆರುಮಾನರಾದ ಶ್ರೀರಾಮರಿಂದ ಯಮನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಕುಂಭಕರ್ಣನೇ ನಿನಗೆ ಸೋತು ತನ್ನ ನಿತ್ಯಗುಣವಾದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಸದಾ ಸುಗಂಧಿತವಾದ ತುಳಸಿಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ನಾರಾಯಣನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಂದ ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಲ್ಪಡುವನು. ಅವನು , ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹಾಗು ಸೇವಾ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಓಹ್ ಹುಡುಗಿಯೇ! ನೀನು ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ. ಅತಿ ಅಪರೂಪದ ಆಭರಣವೇ ! ನಿನ್ನ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ತಿಳಿದೆದ್ದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕದವನ್ನು ತೆರೆ, ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-
ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಬೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ (ಕೃಷ್ಣನ ಹಾಗೆ) ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರಳಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕನ್ಯೆಯು ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಹಸು ಕಾಯುವವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುತ್ತಾಳೆ.


ಕಟ್ರು ಕರವೈ ಕ್ಕಣಙ್ಗಳ್ ಪಲಕಱನ್ದು
ಶೆಟ್ರಾರ್ ತಿಱಲೞಿಯ ಚ್ಚೆನ್ರು ಶೆರುಚ್ಚೆಯ್ಯುಮ್
ಕುಟ್ರಮ್ ಒನ್ರಿಲ್ಲಾದ ಕೋವಲರ್ ತಮ್ ಪೊಱ್ಕೊಡಿಯೇ
ಪುಟ್ರರ ವಲ್‌ಕುಲ್ ಪುನಮಯಿಲೇ ಪೋದರಾಯ್
ಶುಟ್ರತ್ತು ತೋೞಿಮಾರ್ ಎಲ್ಲಾರುಮ್ ವನ್ದು, ನಿನ್
ಮುಟ್ರಮ್ ಪುಗುನ್ದು ಮುಗಿಲ್‌ವಣ್ಣನ್ ಪೇರ್‌ಪಾಡ
ಚಿಟ್ರಾದೇ ಪೇಶಾದೇ ಶೆಲ್ವಪ್ಪೆಣ್ಡಾಟ್ಟಿ, ನೀ
ಎಟ್ರುಕ್ಕು ಉಱಙ್ಗುಮ್ ಪೊರುಳೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಓಹ್! ಚಿನ್ನದ ಬಳ್ಳಿಯಂತಹವಳೇ! ಹಸು ಕಾಯುವ ದಿನವೂ ಗುಂಪಾಗಿ ಯುವ ಹಸುಗಳ ಹಾಲನ್ನು ಕರೆಯುವ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ , ಅವರ ಬಲವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವ , ಯಾರು ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವರೋ, ಯಾರು ಶತ್ರುಗಳು ಓಡಿ ಹೋದರೆ , ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಲ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ , ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುವವಳೇ! ನಿನ್ನ ನಡುವು ಸರ್ಪ ತನ್ನ ಹುತ್ತದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಡಗಿರುವ ಅದರ ಹೆಡೆಯಂತಿದೆ. ನೀನು ನವಿಲು ತನ್ನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರುವನಂತೆ ಸುಖದಿಂದಿದ್ದೀಯ. ಹೊರಗೆ ಬಾ! ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಾದ , ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಾದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದ ಒಳಗೆ ಬಂದು ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಮುಗಿಲಿನಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ಪೆರುಮಾಳಿನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ನಿಧಿಯಂತಿರುವ ಗೆಳತಿಯೇ ! ಏಕೆ ಇನ್ನೂ ನಿದ್ದೆ ಮಡುತ್ತಿರುವೆ? ಇನ್ನೂ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಣ್ಡಾಳ್ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹುಡುಗನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರದ ಸ್ನೇಹಿತ . ಈ ಹುಡುಗನು ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಯಾವಾಗ ಒಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣನ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂರಾ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೋ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮದ ಮುಖ್ಯತ್ವ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಆದರೂ , ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ದಿನಚರಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ .


ಕನೈತ್ತು ಇಳಙ್ಗಟ್ರು ಎರುಮೈ ಕನ್ರುಕ್ಕಿರಙ್ಗಿ
ನಿನೈತ್ತು ಮುಲೈವೞಿಯೇ ನಿನ್ರುಪಾಲ್‌ಶೋರ,
ನನೈತ್ತು ಇಲ್ಲಮ್ ಶೇಱಾಕ್ಕುಮ್ ನಱ್ಚೆಲ್ವನ್ ತಙ್ಗಾಯ್,
ಪನಿತ್ತಲೈ ವೀೞ ನಿನ್ ವಾಶಱ್ಕಡೈ ಪಟ್ರಿ
ಚಿನತ್ತಿನಾಲ್ ತ್ತೆನ್ನಿಲಙ್ಗೈ ಕ್ಕೋಮಾನೈ ಚ್ಚೆಟ್ರು
ಮನತ್ತುಕ್ಕು ಇನಿಯಾನೈ ಪ್ಪಾಡವುಮ್ ನೀ ವಾಯ್ ತಿಱವಾಯ್
ಇನಿತ್ತಾನ್ ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ಈದೆನ್ನ ಪೇರುಱಕ್ಕಮ್
ಅನೈತ್ತಿಲ್ಲತ್ತಾರುಮ್ ಅಱಿನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥



ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ( ಆಣ್ಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಬಂದಿರುವ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ) ಎಮ್ಮೆಗಳಿಗೆ , ಹಸುಗಳಿಗೆ , ಕರುಗಳಿವೆ . ಆ ಕರುಗಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯಂದಿರನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿವೆ . ಕರುಗಳನ್ನು ಹಸುಗಳು ನೆನೆದುಕೊಂಡು ಕನಿಕರ ಪಡುತ್ತಿವೆ . ಅವು ತಮ್ಮ ಕೆಚ್ಚಲಿಂದ ಕರುಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ . ಈ ಹಾಲು ಹರಿದು ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಸರು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ . ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಡ್ಡೆಯಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿರುವೆಯಾ ? ನಾವು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ , ಸುಂದರ ಶ್ರೀಲಂಕೆಗೇ ರಾಜನಾದ ರಾವಣನ ತಲೆಯನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದ ಎಂಬೆರುಮನರಾದ ಶ್ರೀರಾಮನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ . ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀರಾಮನ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನೆ ಕೇಳಿಯೂ ನೀನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ . ಈಗಲಾದರೂ ಎದ್ದೇಳು . ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ ? ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಆಯ್ ಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜನಗಳಿಗೂ ನಿನ್ನ ನಿದ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಾಗಿದೆ . ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ .

ಹದಿಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೆ ನೋಡಿ ಅವುಗಳ ಅಂದವನ್ನು ಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಹುಡುಗಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದು , ಕೃಷ್ಣನೇ ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಾನೇ ಬರುವನೆಂದು ನಂಬಿದ್ದಳು. ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅರವಿಂದ ಲೋಚನ (ತಾವರೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನು ) ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದಳು.


ಪುಳ್ಳಿನ್ ವಾಯ್ ಕೀಣ್ಡಾನೈ ಪ್ಪೊಲ್ಲಾ ಅರಕ್ಕನೈ
ಕ್ಕಿಳ್ಳಿಕ್ಕಳೈನ್ದಾನೈ ಕ್ಕೀರ್ತಿಮೈ ಪ್ಪಾಡಿಪ್ಪೋಯ್
ಪಿಳ್ಳೈಹಳೆಲ್ಲಾರುಮ್ ಪಾವೈಕ್ಕಳಮ್ ಪುಕ್ಕಾರ್
ವೆಳ್ಳಿಯೆೞುನ್ದು ವಿಯಾೞಮ್ ಉಱಙ್ಗಿಟ್ರು
ಪುಳ್ಳುಮ್ ಶಿಲಮ್ಬಿನ ಕಾಣ್ ಪೋದರಿಕ್ಕಣ್ಣಿನಾಯ್
ಕುಳ್ಳಕುಳಿರ ಕ್ಕುಡೈನ್ದು ನೀರಾಡಾದೇ
ಪಳ್ಳಿಕ್ಕಿಡತ್ತೀಯೋ ಪಾವಾಯ್ ನೀ ನನ್ನಾಳಾಲ್
ಕಳ್ಳಮ್ ತವಿರ್ನ್ದು ಕಲನ್ದು ಏಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಎಲ್ಲಾ ಗೋಪಿಕೆಯರೂ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ (ಕೃಷ್ಣನೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ) ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಎಂಬೆರುಮಾನರ ವೀರತ್ವವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೊಕ್ಕರೆ ಪಕ್ಷಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಕಾಸುರನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಹರಿದಿದ್ದು, ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟತನದಿಂದಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.
ಶುಕ್ರ ಗ್ರಹವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಏರಿದೆ ಮತ್ತು ಗುರುಗ್ರಹವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ಹಕ್ಕಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಚದುರಿ ಹೊರಟಿವೆ.
ಓಹ್! ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣಿನಂತಹ ಮತ್ತು ಹೂಮೊಗ್ಗಿನಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯೇ ! ಸಹಜವಾದ ಹೆಣ್ತನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವಳೇ! ಇಂತಹ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವೆಯಾ? ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಆನಂದಿಸದೇ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಇಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ , ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಾನೇ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿರುವ, ಬದಲಿಗೆ ತಾನೇ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಉಙ್ಗಳ್ ಪುೞೈಕ್ಕಡೈ ತೋಟ್ಟತ್ತು ವಾವಿಯುಳ್
ಶೆಙ್ಗೞುನೀರ್ ವಾಯ್‌ನೆಹಿೞ್‌ನ್ದು ಆಮ್ಬಲ್‌ವಾಯ್ ಕೂಮ್ಬಿನಕಾಣ್
ಸೆಂಗಲ್ ಪೊಡಿಕ್ಕೂರೈ ವಣ್ ಪಲ್ ತವತ್ತವರ್
ತಙ್ಗಳ್ ತಿರುಕ್ಕೋಯಿಲ್ ಶಙ್ಗಿಡುವಾನ್ ಪೋತನ್ದಾರ್
ಎಙ್ಗಳೈ ಮುನ್ನಮ್ ಎೞುಪ್ಪುವಾನ್ ವಾಯ್‌ಪೇಶುಮ್
ನಙ್ಗಾಯ್ ಎೞುನ್ದಿರಾಯ್ ನಾಣಾದಾಯ್ ನಾವುಡೈಯಾಯ್
ಶಙ್ಗೊಡು ಶಕ್ಕರಮ್ ಏನ್ದುಮ್ ತಡಕ್ಕೈಯನ್
ಪಙ್ಗಯಕ್ಕಣ್ಣಾನೈ ಪ್ಪಾಡೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾತುಕೊಟ್ಟ, ಆ ಮಾತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯದೆ ಮಲಗಿ ಕೊಂಡಿರುವ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನೂ ಪಡದೇ ಇರುವ, ಸವಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ತೋಟದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂಗಳು ಅರಳುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಯ ಹೂಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. (ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ) , ತಪಸ್ವಿಗಳು , ಬಿಳುಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕೆಸರೀ ವಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಗಿನ ಶಂಖವನ್ನೂದಲು ಗುಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. (ಗುಡಿಯು ತೆರೆಯುವ ಸಮಯ ). ನೀನೂ ಬೇಗ ಎದ್ದು , ಸುಂದರವಾದ ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಶಂಖ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಹಾಗೆ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾಮಹಿಮನ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹದಿನೈದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ತನಗಾಗಿ ಆತಂಕದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಪಿಕೆಯರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಗೋಪಿಕೆಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬರುತ್ತಾಳೆ.


ಎಲ್ಲೇ ಇಳಮ್‌ಕಿಳಿಯೇ ಇನ್ನಮ್ ಉಱಙ್ಗುದಿಯೋ
ಶಿಲ್ಲೆನ್‌ಱು ಅೞೈಯೇನ್ಮಿನ್ ನಙ್ಗೈಮೀರ್ ಪೋದರುಹಿನ್‌ಱೇನ್
ವಲ್ಲೈ ಉನ್ ಕಟ್ಟುರೈಹಳ್ ಪಣ್ಡೇಯುನ್ ವಾಯಱಿದುಮ್
ವಲ್ಲೀರ್ಹಳ್ ನೀಙ್ಗಳೇ ನಾನೇ ತಾನ್ ಆಯಿಡುಹ
ಒಲ್ಲೈ ನೀ ಪೋದಾಯ್ ಉನಕ್ಕೆನ್ನ ವೇಱುಡೈಯೈ
ಎಲ್ಲಾರುಮ್ ಪೋನ್ದಾರೋ ಪೋನ್ದಾರ್ ಪೋನ್ದೆಣ್ಣಿಕ್ಕೊಳ್
ವಲ್ಲಾನೈ ಕೊನ್ರಾನೈ ಮಾಟ್ರಾರೈ ಮಾಟ್ರೞಿಕ್ಕ
ವಲ್ಲಾನೈ, ಮಾಯನೈ ಪ್ಪಾಡೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್॥


ಈ ಪಾಸುರದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ( ಹೊರಗಿರುವ ಆಂಡಾಳ್,ಮತ್ತಿತರ ಗೋಪಿಕೆಯರು -ಮತ್ತು- ಒಳಗಿರುವ ಗೋಪಿಕೆ )

ಹೊರಗಿರುವ ಆಂಡಾಳ್ ಮತ್ತಿತರ ಗೋಪಿಕೆಯರು :- ಎಲೆ ! ಎಳೆಯ ಗಿಳಿಮರಿಯಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವಳೇ! ನಾವು ಬಂದಮೇಲೂ ಒಳಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆಯಾ?
ಒಳಗಿರುವ ಗೋಪಿಕೆ:- ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದ ಗೋಪಿಕೆಯರೇ! ಇಷ್ಟು ಕೋಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಬೇಡಿ, ಇದೋ , ಈಗಲೇ ಬಂದೆ.
ಹೊ :- ನೀನು ಮಾತನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಜಾಣೆ. ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಹರಿತವಾದ ನಾಲಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದೇ ತಿಳಿದಿದೆ.
ಒ : – ಆದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೀರಿಸಿಲ್ಲ .(ಮಾತನಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ), ಆಗಲಿ! ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ ಇರಲಿ ! ನಾನೀಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಹೊ:- ಬೇಗ ಎದ್ದು ಬಾ! ಏನಾದರೂ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಒಳಗೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿರುವೆಯಾ?
ಒ:- ಅದೆಲ್ಲಾ ಇರಲಿ, ಯಾರು ಬರಬೇಕೋ ಅವರು ಬಂದಾಯಿತಾ? (ಆಂಡಾಳ್‌ನನ್ನು ಕುರಿತು )
ಹೊ: – ಓ! ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಾಯಿತು. ನೀನೇ ಬಂದು ಎಣಿಸಿಕೋ.
ಒ:- ನಾನು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಹೊ:- ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ, ಶತ್ರುಗಳ ಬಲವನ್ನು ನಿತ್ರಾಣಗೊಳಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿರುವ, ಮಹಾ ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡೋಣ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-6-15-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ మణవాళ మాముణులు తమ ఉపదేశరత్తినమాల 38వ పాశురములో ఎంబెరుమానార్ యొక్క అసమానమైన వైభవమును అద్భుతంగా వెల్లడిచేశారు. 

ఎమ్బెరుమానార్ దరిశనమెన్ఱే ఇదుక్కు। 
నమ్పెరుమాళ్ పేరిట్టు నాట్టి వైత్తార్ అమ్బువియోర్ 
ఇంద దరిశనత్తై ఎమ్బెరుమానార్ వళర్త।
అన్దచ్చెయల్ అఱిగైక్కా॥

నంపెరుమాళ్ (శ్రీరంగ ఉత్సవ మూర్తి)  మన శ్రీ వైష్ణవ సాంప్రదాయమును ఎంబెరుమానార్ దరిశనము అని నామకరణము చేశారు, అభివృద్ది పరచారు. ఇది ఎందుకనగా, స్పష్టమైన వివరణలలో ఎంబెరుమానార్ ఈ భక్తి మార్గాన్ని అభివృద్ది పరచి శ్రీభాష్యం మొదలైన గ్రంథములను రచించారు. ఆచార్యుల ద్వారా మన సాంప్రదాయము యొక్క అర్థాలు అందరికీ అందేలా చేశారు, ఎన్నో దివ్య ఆలయముల పద్దతులలో (ఆలయ పరిపాలన, శాస్త్రానుసారముగా పెరుమాళ్ ఉత్సవములు మొదలైనవి) సంస్కరణలు చేశారు. ఎంబెరుమానార్ చేపట్టిన  సంస్కరణలు అందరికీ తెలియ చేసేందుకు నంపెరుమాళ్ చేత శ్రీ వైష్ణవ సాంప్రదాయము ఎంబెరుమానార్ దరిశనము అని స్థాపించబడింది. ఎంబెరుమానార్ పంచాచార్యులలో ఒకరైన తిరుక్కోష్ఠియూర్ నంబి వారికిచ్చిన ‘ఎంబెరుమానార్’ అన్న బిరుదును సార్థకము చేయుటకు అని కూడా మనము అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఎంబెరుమానార్ యొక్క ప్రతిష్ట వ్యాపించాలని నంపెరుమాళ్ చేసిన పని అని కూడా భావించ వచ్చు.     

ఎంబెరుమానార్ కాలములో పిళ్ళై తిరువరంగత్తు అముదనార్ శ్రీరంగములో ఆచార్యులుగా ఉండేవారు. అప్పట్లో వారికి ఎంబెరుమానార్ పట్ల అంత గౌరవము ఉండేది కాదు. ఎంబెరుమానార్ ఆదేశము మేరకు వారిని తన ప్రముఖ శిష్యులైన కూరత్తాళ్వార్ యొక్క సంస్కరణలో ఉంచబడ్డారు. కూరత్తాళ్వార్ అనుగ్రహముతో వారు ఎంబెరుమానార్  యొక్క గొప్పతనాన్ని గ్రహించి, ఎంబెరుమానార్ గుణాలను వివరముగా వర్ణిస్తూ  ‘ఇరామానుశ నూత్తందాది’ అనే అద్భుతమైన ప్రబంధాన్ని వ్రాశారు. 

ఈ ప్రబందానికి సరళ వ్యాఖ్యానము మణవాళ మామునులు కృప చేశారు. ఈ వ్యాఖ్యానములో వారు ఈ ప్రబంధము యొక్క గొప్పతనాన్ని అందముగా వివరించారు. మనము క్లుప్తంగా ఈ గుణాలను ఇక్కడ చూద్దాము.

మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ పట్ల భక్తి ప్రపత్తులను వ్యక్త పరుస్తూ కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు రచించినట్లుగా, అముదనార్లు ఎంబెరుమానార్  పట్ల తమ భక్తి ప్రపత్తులను వ్యక్త పరుస్తూ ఈ ప్రబంధాన్ని కృప చేశారు. అయితే, మధురకవి ఆళ్వార్ అనుగ్రహించిన సంక్షిప్త ప్రబంధములా కాకుండా, అముదనార్ సుదీర్ఘమైన ప్రబంధాన్ని మనకు కృపచేశారు. ఎలాగైతే యజ్ఞోపవీత సంస్కారం తరువాత గాయిత్రి మంత్రము నిత్యము పఠించాలో, అలాగే ఆచార్య సంబంధము ఏర్పడిన తరువాత మరియు ఎంబెరుమానార్  తిరువడి పట్ల ఆసక్తి ఉన్న వారు నిత్యము అనుదినము ఈ ప్రబంధాన్ని పఠించాలి. ఈ ప్రబంధము యొక్క ప్రతి పాశురములో ఎంబెరుమానార్  నామము ఆవాహన చేయబడింది. కావున మన పెద్దలు ఈ ప్రబంధమును ‘ప్రపన్న గాయిత్రి’ అని పిలిచేవారు. 

ఈ పాశురముల సరళ వ్యాఖ్యానము మామునుల వ్యాఖ్యానముల సహాయముతో వ్రాయబడింది.

తదుపరి శీర్శికలో, ఈ ప్రబందము యొక్క తనియన్లను అనుభవిద్దాము.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/ramanusa-nurrandhadhi-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಒಂದರಿಂದ ಐದು ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

<<ತನಿಯನ್‍ಗಳು



ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಮೊದಲ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಗೋಪಿಕೆಯರಾದ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಾರ್ಗೞಿಯಲ್ಲಿ ವ್ರತವಿದ್ದರೆ ( ಉಪವಾಸ ವ್ರತ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗಾಗಿ ) ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಆನಂದಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ತಿಳಿದಿದ್ದಾಳೆ .


ಮಾರ್ಗೞಿ ತ್ತಿಙ್ಗಳ್ ಮದಿನಿಱೈನ್ದ ನನ್ನಾಳಾಲ್,
ನೀರಾಡ ಪ್ಪೋದುವೀರ್ ಪೋದುಮಿನೋ ನೇರಿೞೈಯೀರ್,
ಶೀರ್ಮಲ್ ಹುಮ್ ಆಯ್ ಪ್ಪಾಡಿ ಚ್ಚೆಲ್ವ ಚ್ಚಿರುಮೀರ್ಹಾಳ್
ಕೂರ್ವೇಲ್ ಕೊಡುನ್ದೊೞಿಲನ್ ನಂದಗೋಪನ್ ಕುಮರನ್,
ಏರಾರ್ನ್ದ ಕಣ್ಣಿ ಯಶೋದೈ ಇಳಮ್ ಶಿಙ್ಗಮ್,
ಕಾರ್ಮೇನಿ ಚ್ಚೆಙ್ಗಣ್ ಕದಿರ್ ಮದಿಯಮ್ ಪೋಲ್ ಮುಹತ್ತಾನ್,
ನಾರಾಯಣನೇ ನಮಕ್ಕೇ ಪಱೈ ತರುವಾನ್ ,
ಪಾರೋರ್ ಪುಹೞ ಪ್ಪಡಿನ್ದು ಏಲೋರ್ ಎಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಹಸುಮೇಯಿಸುವ , ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತರಾದ , ಸಕಲ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ ಆಂಡಾಳ್ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ,
ಈ ದಿನ ಮಾರ್ಗೞಿ ಮಾಸದ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ. ತುಂಬು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇಂದು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭದಿನವಾಗಿದೆ. ನಂದಗೋಪಾಲರು ( ಕೃಷ್ಣನ ತಂದೆ) ತನ್ನ ಚೂಪಾದ ಈಟಿಯಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ತಿರುಮಗನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟು ಮಾಡಲು ಬಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಿಧ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷ್ಣನು , ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಯಶೋದೆಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟದಾದ ವೀರ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯ ಹಾಗೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಕಪ್ಪಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ ಮತ್ತೂ ಕಪ್ಪಾದ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ತನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬನ್ನಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಎರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆಂಡಾಳ್ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕು, ಏನೇನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಪಟ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೇ ಶರಣು ಹೊಂದಿರುವ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರೇ ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.


ವೈಯತ್ತು ವಾೞ್‌ವೀರ್ಹಾಳ್ ನಾಮುಮ್ ನಮ್‌ಪಾವೈಕ್ಕು
ಚ್ಚೆಯ್ಯುಮ್ ಕಿರಿಶೈಹಳ್ ಕೇಳೀರೋ , ಪಾಱ್ಕಡಲುಳ್
ಪೈಯತ್ತುಯಿನ್ಱ ಪರಮನಡಿಪ್ಪಾಡಿ
ನೆಯ್ಯುಣ್ಣೋಮ್ ಪಾಲುಣ್ಣೋಮ್ ನಾಟ್ಕಾಲೇ ನೀರಾಡಿ,
ಮೈಯಿಟ್ಟೆೞುದೋಮ್ ಮಲರಿಟ್ಟು ನಾಮ್ ಮುಡಿಯೋಮ್
ಶೆಯ್ಯಾದನ ಶೆಯ್ಯೋಮ್ ತೀಕ್ಕುಱಳೈ ಚ್ಚೆನ್ರೋದೋಮ್
ಐಯಮುಮ್ ಪಿಚ್ಚೈಯುಮ್ ಆನ್ದನೈಯುಮ್ ಕೈಕಾಟ್ಟಿ
ಉಯ್ಯುಮಾರೆಣ್ಣಿ ಉಹನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನನ ಹೊಂದಿ ಬಾಳಲು ಬಂದಿರುವವರಿಗೆ ತಾವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ , ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಲು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದಿರಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.
ತಿರುಪ್ಪಾರ್ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅತ್ಯುನ್ನತನಾದ ಭಗವಂತನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನಾವು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಬೇಕು. ಈ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ತಲೆಗೆ ಹೂವನ್ನು ಮುಡಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ದೊಡ್ಡವರು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಟ್ಟವಾರ್ತೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ , ಬಡವರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.


ಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-

ಆಂಡಾಳ್ ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃಷ್ಣಾನುಭವವಾಗುವಂತೆ ಹಾರೈಸುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖ , ಸಮೃಧ್ಧಿಯಿಂದ ಇರುವಂತೆ ಹರಸುತ್ತಾಳೆ.

ಓಙ್ಗಿ ಉಲಹಳನ್ದ ಉತ್ತಮನ್ ಪೇರ್‌ಪಾಡಿ
ನಾಙ್ಗಳ್ ನಮ್ ಪಾವೈಕ್ಕು ಚಾಟ್ರಿ ನೀರಾಡಿನಾಲ್
ತೀಙ್ಗಿನ್ಱಿ ನಾಡೆಲ್ಲಾಮ್ ತಿಙ್ಗಳ್ ಮುಮ್ಮಾರಿ ಪೆಯ್‌ದು
ಓಙ್ಗು ಪೆರುಮ್ ಶೆನ್ನೆಲೂಡು ಕಯಲುಹಳ
ಪೂಙ್ಗುವಳೈ ಪ್ಪೋದಿಲ್ ಪೊಱಿವಣ್ಡು ಕಣ್‌ಪಡುಪ್ಪ
ತೇಙ್ಗಾದೇ ಪುಕ್ಕಿರುನ್ದು ಶೀರ್ತ ಮುಲೈಪಟ್ರಿ
ವಾಙ್ಗ. ಕ್ಕುಡಮ್ ನಿಱೈಕ್ಕುಮ್ ವಳ್ಳಲ್ ಪೆಱುಮ್ ಪಶುಕ್ಕಳ್
ನೀಙ್ಗಾದ ಶೆಲ್ವಮ್ ನಿಱೈನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ಮೊದಲು ವಾಮನನಾಗಿ , ನಂತರ ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಾಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತಿರುವಡಿಗಳಿಂದ ಅಳೆದ ಮಹಾಪುರುಷನ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲು ನೀರಾಡಬೇಕು (ಜಳಕವಾಡಬೇಕು ). ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾರಿ ಮಳೆಯಾಗಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಮೀನುಗಳು ಕೆಂಪಾದ ಬಲಿತಿರುವ ಬತ್ತದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನುಸುಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನೀಲ ಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ದುಂಬಿಗಳು ಮಲಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಹಸುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸುಗಳು ಬಹಳ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು , ಅದು ಕೊಡುವ ಹಾಲು ದೊಡ್ಡ ಬಿಂದಿಗೆಯ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸೋರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃಧ್ಧವಾದ , ಸುಭಿಕ್ಷವಾದ , ಕಡಿಮೆಯೇ ಆಗದ ಸಿರಿಯೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆಂಡಾಳ್ ವರುಣದೇವತೆಯಾದ ಪರ್ಜನ್ಯ ದೇವನಿಗೆ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಳೆಯಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ಸಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ, ಒಂದು ಸಾರಿ ರಾಜನಿಗಾಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಸಾರಿ ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ. ಇದರಿಂದ ಬೃಂದಾವನದ ಜನರು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಬಾಳಲಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಲಿ ಎಂದು.


ಆೞಿ ಮೞೈ ಕ್ಕಣ್ಣಾ ಒನ್ರು ನೀ ಕೈ ಕರವೇಲ್
ಆೞಿಯುಳ್ ಪುಕ್ಕು ಮುಹನ್ದು ಕೊಡಾರ್‌ತೇಱಿ
ಊೞಿ ಮುದಲ್ವನ್ ಉರುವಮ್ ಪೋಲ್ ಮೆಯ್‌ಕರುತ್ತು
ಪಾೞಿಯನ್ದೋಳುಡೈ ಪ್ಪಱ್ಪನಾಬನ್ ಕೈಯಿಲ್
ಆೞಿ ಪೋಲ್ ಮಿನ್ನಿ ವಲಮ್ಬುರಿ ಪೋಲ್ ನಿನ್ಱದಿರ್ನ್ದು
ತೞಾದೇ ಶಾರ್‌ಙ್ಗಮುದೈತ್ತ ಶರಮೞೈ ಪೋಲ್
ವಾೞ ವುಲಹಿನಿಲ್ ಪೆಯ್ದಿಡಾಯ್ , ನಾಂಗಳುಮ್
ಮಾರ್ಹೞಿ ನೀರಾಡ ಮಹಿೞ್ನ್ದೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ||


ಮಳೆಯ ದೇವತೆಯಾದ ವರುಣನೇ, ನಿನ್ನ ಆಳವು ಕಡಲಿನಂತೆ ಇದೆ. ನೀನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಚ್ಚಿಡದೇ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿಡದೇ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸು. ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೀನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ , ನೀನು ನೀರನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಗುಡುಗನ್ನು ಸಿಡಿಸುತ್ತಾ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತೀಯ. ಎಂಬೆರುಮಾನರಂತೆ ನೀನೂ ಕಪ್ಪಾದ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೀಯ. ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಸಮಯ (ವೇಳೆ) ಮತ್ತಿತರ ಎಲ್ಲಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೂ ರಾಜನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ವರುಣನೇ ನೀನು , ಸುಂದರವಾದ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರದಂತೆ ಮಿಂಚನ್ನು ಮಿನುಗಿಸಬೇಕು.(ಮಳೆ ಬರುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಬರುವ ಹಾಗೆ). ದೈವ ಕಮಲದ ರೀತಿ ಹೊಕ್ಕುಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಶಂಕಿನಂತೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೂ ಅನ್ಯಥಾ ವೇಳೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸದೇ ,ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸದೇ ನೀನು , ಪೆರುಮಾಳಿನ ಶಾರ್‌ಙ್ಗ ಎಂಬ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಬಾಣಗಳ ವರ್ಷದಂತೆ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದ ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಆಂಡಾಳ್ ವರುಣನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.


ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಮನುಷ್ಯನು ಮಾಡುವ ಕರ್ಮದ ಫಲವು (ಪಾಪ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಈ ಎರಡರ ಫಲವು) ಪೆರುಮಾಳಿನ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಭೂತಕಾಲದ ಕರ್ಮಗಳು ಹತ್ತಿಯು ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯಕಾಲದ ಕರ್ಮಗಳು ತಾವರೆಯ ದಳದ ಮೇಲಿರುವ ಹನಿಬಿಂದುವಿನಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಹಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯದೇ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾವು ತಿಳಿದೇ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅವಶ್ಯ ಫಲಿತಾಂಶ (result) ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.


ಮಾಯನೈ ಮನ್ನು ವಡಮದುರೈ ಮೈನ್ದನೈ
ತೂಯ ಪೆರುನೀರ್ ಯಮುನೈ ತ್ತುಱೈವನೈ
ಆಯರ್ ಕುಲತ್ತಿನಿಲ್ ತೋನ್ಱುಮ್ ಅಣಿವಿಳಕ್ಕೈ
ತಾಯೈ ಕ್ಕುಡಲ್ ವಿಳಕ್ಕಮ್ ಶೆಯ್ದ ದಾಮೋದರನೈ
ತೂಯೋಮಾಯ್ ವನ್ದು ನಾಮ್ ತೂಮಲರ್ ತೂವಿತ್ತೊೞುದು
ವಾಯಿನಾಲ್ ಪಾಡಿ ಮನತ್ತಿನಾಲ್ ಶಿನ್ದಿಕ್ಕ
ಪ್ಪೋಯ ಪಿೞೈಯುಮ್ ಪುಹುದರುವಾನಿನ್ಱನವುಮ್
ತೀಯಿನಿಲ್ ತೂಶಾಹುಮ್ ಶೆಪ್ಪೇಲೋರೆಮ್ಬಾವಾಯ್ ॥


ದಾಮೋದರನು ವೈಭವಯುತವಾದ ಮಥುರೆಯ ರಾಜನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ . ಅವನು ಪವಿತ್ರವಾದ , ನಿರ್ಮಲವಾದ ಯಮುನೆಯ ನದಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಒಂದು ದೈವೀಯುತ ದೀಪವಿದ್ದಂತೆ , ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಹುಡುಗರ ಮಧ್ಯೆ ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಯಶೊದೆಯ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ತಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಹೃದಯದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ , ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ತಿರುನಾಮಗಳನ್ನು ಬಾಯಿನಿಂದ ಹಾಡಿದರೆ [ಮನಸ್ಸು, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ದೇಹ – ಈ ಮೂರರಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ] , ನಾವು ಇದುವರೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು , ಮುಂದೆ ತಿಳಿಯದೇ ಮಾಡಬಹುದಾದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ಹತ್ತಿಯು ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಳಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡೋಣ.

ಆಂಡಾಳ್‌ನ ಮೊದಲ ಈ ಐದು ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ , ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪರ (ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣರು) , ವ್ಯೂಹ ( ತಿರುಪ್ಪಾರ್ಕಡಲಿನ ನಾಯಕ) , ವಿಭವ (ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪೆರುಮಾಳ್) , ಅಂತರ್ಯಾಮಿ (ವರುಣನೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕಿರುವ ಪೆರುಮಾಳ್) , ಅರ್‌ಚ್ಚೈ (ವಡ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೃಷ್ಣ) – ಈ ಐದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-1-5-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org


ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ತನಿಯನ್ಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ

neeLA_thunga

ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರ್ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ದ ;-


ನೀಳಾತುಙ್ಗ ಸ್ತನ ಗಿರಿ ತಟಿ ಸುಪ್ತಮುದ್ಬೋಧ್ಯ ಕೃಷ್ಣಮ್
ಪಾರಾರ್ಥ್ಯಮ್ ಸ್ವಮ್ ಶ್ರುತಿ ಶತ ಶಿರ ಸಿಧ್ಧಮ್ ಅಧ್ಯಾಪಯನ್ತೀ
ಸ್ವೋಚ್ಛಿಷ್ಟಾಯಾಮ್ ಸ್ರಜನಿಗಳಿತಮ್ ಯಾ ಬಲಾತ್ಕೃತ್ಯ ಭುಙ್ಕ್ತೇ
ಗೋದಾತಸ್ಯೈ ನಮ ಇದಮಿದಮ್ ಭೂಯಯೇವಸ್ತು ಭೂಯಃ ॥


ಕೃಷ್ಣನು ನೀಳಾದೇವಿಯ ಅವತಾರವಾದ ನಪ್ಪಿನ್ನೈಯ ಕಡಿದಾದ ಗಿರಿಯಂತಹ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿರುವ ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣನನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಮಲಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ , ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯದ ( ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯ) ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ (ವೇದಗಳ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ) ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ಬಲವಂತದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರು ಅಂತಹ ಆಂಡಾಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಸದಾ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಇರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ.

ಉಯ್ಯಕೊಣ್ಡಾರ್ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ದ ;-


ಅನ್ನವಯಲ್ ಪುದುವೈ ಆಣ್ಡಾಳ್ ಅರಙ್ಗರ್ಕು
ಪ್ಪನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಪ್ಪಲ್ಪದಿಯಮ್
ಇನ್ನಿಶೈಯಾಲ್ ಪಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾಳ್ ನಱ್ಪಾಮಾಲೈ
ಪೂಮಾಲೈ ಶೂಡಿಕೊಡುತ್ತಾಳೈ ಚ್ಚೊಲ್ಲು ॥

ಹಂಸ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಆವೃತ್ತವಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀ ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ತನಗೇ ಮುಡಿದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರಿಗೆ ಏರಿಸಿ , ನಂತರ ಪ್ರಾಸಬಧ್ಧವಾಗಿ ತಾನೇ ಹಾಡಿದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಂಬ ಹಾಡುಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಈ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.

ಶೂಡಿಕೊಡುತ್ತ ಶುಡರ್ಕೊಡಿಯೇ ತೊಲ್ ಪಾವೈ
ಪಾಡಿಯರುಳವಲ್ಲ ಪಲ್ವಳೈಯಾಯ್ , ನಾಡಿನೀ
ವೇನ್ಗಡವರ್ಕೆನ್ನೈ ವಿದಿಯೆನ್ರ ವಿಮ್ಮಾಟ್ರಮ್
ನಾನ್ಗಡವಾ ವಣ್ಣಮೇ ನಲ್ಗು ||


ಆಂಡಾಳ್ ತಾನೇ ಹೂವನ್ನು ಪೋಣಿಸಿ , ಮೊದಲು ತನ್ನ ಬಳ್ಳಿಯಂತಹ ಮುಡಿಗೆ ಮುಡಿದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಹಗ್ಗದಂತೆ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಆಯರ್ಪ್ಪಾಡಿ (ಶ್ರೀ ಗೋಕುಲ) ಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ನಮಗೆ ಹಾಡಲು ಹಾಗು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು (ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು) ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮೂಲಕ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಆಂಡಾಳ್ ತಾನು ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರನನ್ನೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಧೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಂತೆ ನಮಗೂ ಅಂತಹ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಆಂಡಾಳ್ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-thaniyans-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುಪ್ಪಾವೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಮುದಲಾಯಿರಮ್

ANdAl_srIvilliputhur_pinterest.com_sreedevi_balaji

ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಶ್ರೀ ಆಂಡಾಳಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 22ನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.


ಇನ್‌ಱೋ ತಿರುವಾಡಿಪ್ಪೂರಮ್, ಎಮಕ್ಕಾಗ
ವನ್‌ಱೋ ಇಙ್ ಆಂಡಾಳ್ ಅವದರಿತ್ತಾಳ್ ಕುನ್‌ಱಾದ
ವಾೞ್ವಾನ ವೈಕುನ್ದವಾನ್ ಬೋಗಮ್ ತನ್ನೈ ಇಹೞ್‌ನ್ದು
ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುಮಗಳಾರಾಯ್


ಈವತ್ತು ತಿರುವಾಡಿಪ್ಪೂರ ನಕ್ಷತ್ರವೇ ? (ಆಡಿ ಮಾಸದ ಪೂರಮ್ ನಕ್ಷತ್ರ) ಹೇಗೆ ಒಂದು ತಾಯಿ ತನ್ನ ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸ್ವತಃ ಬಾವಿಗೆ ಹಾರುತ್ತಾಳೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀ ಭೂಮಿಪಿರಾಟ್ಟಿ, ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಆನಂದಮಯವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಶುಭದಿನ ,ಪೆರಿಯಾೞ್ವಾರವರ ದೈವಿಕ ಪುತ್ರಿ ಆಂಡಾಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.
ಶ್ರೀ ವರಾಹ ಪೆರುಮಾನ್ ಶ್ರೀ ಭೂಮಿಪಿರಾಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ, ” ನನ್ನನ್ನು ಪದಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಹೊಗಳುವುದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹೂಗಳುವುದರಿಂದ, ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಜೀವಾತ್ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. “

ಈ ಶಬ್ದ್ಗಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪರಿಪಾಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಲು ಭೂಮಿಮಾತೆಯು ಆಂಡಾಳ್ ಆಗಿ ಅವತರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಎಂತಹ ಆಶ್ಚರ್ಯ !! ಎಂತಹ ಆಶೀರ್ವಾದ !!

ಆಂಡಾಳ್ ತನ್ನನ್ನು ಹಸು ಮೇಯಿಸುವ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ , ಶ್ರೀ ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರನ್ನೇ ಶ್ರೀ ಆಯ್‌ಪ್ಪಾಡಿ (ಗೋಕುಲಮ್) ಆಗಿ , ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರನ್ನು ಗೋಪಿಕೆಯರಾಗಿ (ತನ್ನ ಸಹಿತ) , ಶ್ರೀ ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನ ವಡಪೆರುಂಕೋಯಿಲಿನ ವಟಪತ್ರಸಾಯಿಯಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನೇ ಕಣ್ಣ (ಕೃಷ್ಣ)ನಾಗಿ , ಆ ಗುಡಿಯನ್ನೇ ನಂದಗೋಪರ (ಕೃಷ್ಣನ ತಂದೆಯ) ಮನೆಯಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮೂವತ್ತುಮೂವತ್ತು ತಮಿೞ್ ಪಾಸುರಗಳಾದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯ ಮೂಲಕ ,ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವರೇ (ಎಂಬೆರುಮಾನರೇ) ದಾರಿ. ಅವರನ್ನು ಭಕ್ತರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ನಪ್ಪಿನ್ನೈ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷ ಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವೇ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದೇ ಜೀವಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾದದು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಿಗೂ ಮೂಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದೆಂದರೆ ,ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳ ಮೂಲ ಸಾರಗಳನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ವೇದಾಗಳಿಗೂ , ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೂ ಎಂತಹ ಸಂಬಂಧವೆಂದರೆ ,ಯಾರಾದರೂ ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಿತರ ಭಕ್ತರ ಸಮೇತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಎಂಬೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಏರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಈ ರೀತಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಬಹುದು.

ಒಂದು ಸಾರಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾರಿ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಕಾಲಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರೀ ಆಂಡಾಳ್ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬಲ್ಲಳು. ಇದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೆ ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾವೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಚಾರ್ಯರು ಆವಾಗಲೇ ಉಪದೇಶಿಸದ್ದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬರೆಯಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ.

ಎಂಬೆರುಮಾನಾರ್ (ಶ್ರೀ ಭಗವದ್ ರಾಮಾನುಜರು ) ಅನ್ನು ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಜೀಯರ್ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. (ಅವರ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ) . ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮುದುಕರವರೆಗೂ ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಹಾಡಿ ಆನಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇದು ತಿರುಪ್ಪಾವೈನ ಇನ್ನೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ.

ಈ ಪ್ರಬಂಧದ ಸರಳವಾದ ಅನುವಾದಿತ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರ  ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org