Monthly Archives: May 2020

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 1.2 – vIdumin

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 1.1

sriman narayanan-nanmazhwar

After enjoying bhagavAn’s supremacy fully, AzhwAr starts explaining the means to attain such emperumAn in this decad, to others. Due to the greatness of the matter he experienced, AzhwAr thought that he can share this with others and saw the samsAris (materilistic people) of this world. They were fully drowned in worldly matters. Out of his great mercy, he wanted to help them as well and instructed them to give up attachment to worldly matters and pursue devotion towards bhagavAn.

First pAsuram. nammAzhwAr orders everyone to perform Athma samarppaNam (submitting oneself) to bhagavAn with the prerequisite of giving up attachments to everything else.

vIdumin muRRavum vIdu seydhu ummuyir
vIdu udaiyAn idai vIdu seymminE

Give up all self-centered means which are hurdles to worship emperumAn.  After giving up, submit yourself unto the master who is the controller/giver of mOksham.

Second pAsuram. Subsequently, to facilitate the process of renunciation (giving up), nammAzhwAr identifies the transient nature of the aspects which are to be given up.

minnin nilaiyila mannuyir AkkaigaL
ennum idaththu iRai unnumin nIrE

jIvAthmA accepts many bodies (birth after birth) which are liked by him. But these bodies are so transient that they are not even having the brief life of a lightning which appears and disappears in a flash. Seeing this, you meditate upon the supreme lord who is the master.

Third pAsuram. nammAzhwAr mercifully explains the process of renunciation briefly.

nIr numadhu enRu ivai vEr mudhal mAyththu iRai
sErmin uyirkku adhan nEr niRai illE

Give up ahankAram and mamakAram and reach out to the master. For the jIvAthmA, there is nothing more fulfilling and suitable than that.

Fourth pAsuram. nammAzhwAr explains the distinct nature of emperumAn who is worshipped after giving up worldly attachments.

illadhum uLLadhum alladhu avan uru
ellaiyil annalam pulgu paRRu aRRE

bhagavAn is distinct from chith (sentients) which are unchanging by nature and achith (insentients) which constantly change into different forms. So, after giving up attachment towards other aspects, approach with devotion, such bhagavAn who is filled with bliss.

Fifth pAsuram. The venerable emperumAn being the most apt goal to be attained is explained by nammAzhwAr.

aRRadhu paRRu enil uRRadhu vIdu uyir
seRRadhu mannuRil aRRu iRai paRRE

When attachments towards aspects outside bhagavath vishayam are given up, AthmA is fit to attain (kaivalya) mOksham (being free from samsAram and enjoying oneself).  Eradicating such thought of kaivalya mOksham, giving up attachments towards everything else and approaching emperumAn to be firmly engaged with him, submit to Iswara.

Sixth pAsuram. nammAzhwAr explains emperumAn‘s equality towards everyone.

paRRu ilan Isanum muRRavum ninRanan
paRRu ilai Ay avan muRRil adangE

Even though he is sarvEswaran, giving up attachments towards his divine consorts, nithyasUris et al who are already attached to him , he firmly stood attached fully to us (who are newly approaching him) considering us to be that which sustains him, that which nourishes him and that which gives him pleasure. You too give up worldly attachments and become immersed in him considering his qualities of being dhAraka (sustaining), pOshaka (nourishment), bhOgyam (enjoyment) to us.

Seventh pAsuram. Instead of shying away from him seeing his wealth (of ubhaya vibhUthi), nammAzhwAr says that one should meditate on the relationship between emperumAn and his ubhaya vibhUthi and one should understand that one is among the property of emperumAn.

adangu ezhil sambaththu adangak kaNdu Isan
adangu ezhil ahdhenRu adanguga uLLE

Meditating upon the fully beautiful wealth (which includes everything without leaving out even a single entity), knowing that everything is beautifully subservient to him and thus knowing the relationship, become part of that wealth. Once the true relationship (between oneself and emperumAn) is understood, then one can become part of his wealth/property.

Eighth pAsuram. nammAzhwAr explains the method of worshiping/serving bhagavAn.

uLLam urai seyal uLLa im mUnRaiyum
uLLik keduththu iRai uLLil odungE

Understanding the purpose of mind, speech and body which we have from the beginning and which are readily available to us, give up the attachment towards worldly pleasures and become totally subservient towards the master who is apt for us.

Ninth pAsuram. nammAzhwAr explains the removal of hurdles which is the result of worshiping emperumAn.

odunga avan kaN odungalum ellAm
vidum pinnum Akkai vidum pozhudhu eNNE

As one gives up everything unto the master (bhagavAn), avidhyA (ignorance) etc and the contraction of AthmA’s knowledge will be eliminated. After that, one can surrender to emperumAn and seek out for his kainkaryam at the end of this life itself.

Tenth pAsuram. nammAzhwAr explains the complete nature of emperumAn being the most apt goal.

eN perukku annalaththu oN poruL IRila
vaN pugazh nAraNan thiN kazhal sErE

nArAyaNan is the owner of infinite jIvAthmAs and has auspicious qualities such as Anandham (bliss) etc. He has unlimited auspicious qualities. Surrender unto the firm lotus feet of that master known as nArAyaNan.

Eleventh pAsuram. nammAzhwAr says that the result is to understand the most admirable nature of this thiruvAimozhi (decad) among the whole prabandham.

sErth thadath then kurukUrch chatakOpan sol
sIrth thodai Ayiraththu Orththa ip paththE

nammAzhwAr of beautiful AzhwArthirunagari which has abundance of ponds (showing rich and beautiful environment) blessed words/phrases which have nice form and meanings with poetic meter in this well-analysed decad in these 1000 pAsurams.


adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 1.2 – வீடுமின்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 1.1

sriman narayanan-nanmazhwar

எம்பெருமானின் பரத்வத்தை முழுவதுமாக அனுபவித்த பின்பு, ஆழ்வார் அந்த எம்பெருமானை அடைவதற்கு வழியை இந்தப் பதிகத்தில் மற்றவர்களுக்கு உபதேசம் செய்கிறார். தாம் அனுபவித்த விஷயம் மிக உயர்ந்ததாக இருக்க, இதை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள நினைத்து இங்கிருக்கும் ஸம்ஸாரிகளைப் பார்க்க, அவர்கள் உலக விஷயத்திலேயே மண்டிக் கிடந்தார்கள். தன் பெருங்கருணையாலே அவர்களுக்கும் நன்மை செய்வோம் என்று பார்த்து அவர்களுக்கு மற்ற விஷயங்களில் ஆசையைவிட்டு பகவத் விஷயத்தில் பக்தி செய்யுங்கள் என்று உபதேசம் செய்கிறார்.

முதல் பாசுரம். மற்ற விஷயங்களை விட்டு எம்பெருமானைப் பற்றப் பாருங்கள் என்கிறார்.

வீடுமின் முற்றவும் வீடு செய்து உம்முயிர்
வீடு உடையான் இடை வீடு செய்ம்மினே

எம்பெருமானை வழிபடுவதற்கு விரோதியான எல்லாவற்றையும் அடியோடு விடுங்கள். அவற்றை விட்டு, உம்முடைய ஆத்மாவை மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய எம்பெருமான் விஷயத்திலே ஸமர்ப்பியுங்கள்.

இரண்டாம் பாசுரம். மற்ற விஷயங்களை விடுவதை எளிமைப்படுத்துவதற்காக, அவற்றின் நிரந்தரமில்லாத தன்மையை விளக்குகிறார்.

மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள்
என்னும் இடத்து இறை உன்னுமின் நீரே

ஆத்மா விரும்பி எடுத்துக் கொண்ட சரீரங்கள் மின்னலைக்காட்டிலும் நிலையற்ற தன்மையுடன் இருக்கும் என்று சொல்லப்படுவதால் நீங்கள் எம்பெருமானைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள்.

மூன்றாம் பாசுரம். எப்படி விடுவது என்பதைச் சுருக்கமாக விளக்குகிறார்.

நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து இறை
சேர்மின் உயிர்க்கு அதன் நேர் நிறை இல்லே

ஆத்மா மற்றும் அதன் உடைமைகளில் இருக்கும் அஹங்காரம் மற்றும் மமகாரம் ஆகிய இவற்றை ருசி மற்றும் வாஸனைகளாகிற வேரோடே அறுத்து எம்பெருமானைச் சேருங்கள். ஆத்மாவுக்கு இதையொத்த நிறைவு வேறில்லை.

நான்காம் பாசுரம். இப்படி மற்ற விஷயங்களை விட்டு பற்றப்படும் எம்பெருமானின் பெருமையை அருளிச்செய்கிறார்.

இல்லதும் உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு
எல்லையில் அந்நலம் புல்கு  பற்று அற்றே

அசித்தைப்போலவும் சித்தைப்போலவும் இல்லாத அவனுடைய ஸ்வரூபமானது எல்லையில்லாத ஆனந்தத்தை வடிவாகக் கொண்டிருக்கும். ஆகையால் மற்ற விஷயங்களில் பற்றை விட்டு, எம்பெருமானை ஆசையுடன் பற்று.

ஐந்தாம் பாசுரம். வணங்கப்படும் எம்பெருமான் மிகவும் உயர்ந்த புருஷார்த்தமாக இருப்பதை அருளிச்செய்கிறார்.

அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர்
செற்றது மன்னுறில் அற்று இறை பற்றே

மற்ற விஷயங்களில் பற்று விடப்பட்டவுடனே ஆத்மா கைவல்ய மோக்ஷத்தைப் பெற்றதாகும். அந்த எண்ணத்தையும் விட்டு பகவத் விஷயத்தைப் பற்றப் பார்க்கில் மற்ற விஷயங்களில் ஆசையை விட்டு ஈச்வரனைப் பற்று.

ஆறாம் பாசுரம். வணங்கப்படும் எம்பெருமான் எல்லோரிடமும் ஸமமாக இருப்பதை அருளிச்செய்கிறார்.

பற்று இலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன்
பற்று இலை ஆய் அவன் முற்றில் அடங்கே

ஸர்வேச்வரனாக இருந்தும் தன் விருப்பத்துக்கு விஷயமானவர்களில் பற்றைவிட்டு நம் விஷயத்தில் முழுவதுமாக ஈடுபட்டு நின்றான். நீயும் ஸம்ஸார ஸங்கத்தை விட்டு அவனுடைய எல்லா விஷயங்களிலும் முழுகப்பார்.

ஏழாம் பாசுரம். அவனுடைய மிகப் பெரிய விபூதியைப் பார்த்து அஞ்சி விலகாமல், அவனுக்கு அத்தோடு உண்டான ஸம்பந்தத்தை நினைத்து அதனுள்ளே புகுவதற்கு முயற்சி செய் என்கிறார்.

அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன்
அடங்கு எழில்   அஃதென்று  அடங்குக உள்ளே

மிகவும் அழகியதான செல்வத்தை ஒன்றுவிடாமல் பார்த்து “ஈச்வரனுக்கு அது மிகவும் அழகான, பெருமையைக் கொடுக்கும் சேஷமாயிருக்கும்” என்று உணர்ந்து அதினுள்ளே மூழ்க முயற்சி செய்.

எட்டாம் பாசுரம். எப்படி வணங்குவது என்பதை அருளிச்செய்கிறார்.

உள்ளம் உரை செயல் உள்ள இம் மூன்றையும்
உள்ளிக் கெடுத்து இறை உள்ளில் ஒடுங்கே

மனஸ்ஸும் வாக்கும் உடம்பும் நமக்கு முதலிலேயே இருப்பதாய், இருக்கும் இம்மூன்றையும், இவற்றின் ப்ரயோஜனத்தை ஆராய்ந்தறிந்து, மற்ற விஷயத்தில் இருந்து விலக்கி, எம்பெருமானாகிய வகுத்த விஷயத்தில் பரதந்த்ரனாய் ஒதுங்கு.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமானை வணங்குவதால் ஏற்படும் விரோதி நிவ்ருத்தியை அருளிச்செய்கிறார்.

ஒடுங்க அவன் கண் ஒடுங்கலும் எல்லாம்
விடும் பின்னும் ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே

எம்பெருமானிடத்திலே மூழ்கவே ஆத்மாவின் ஞானம் முதலியவைகளின் சுருக்கமும், அவித்யை முதலியவைகள் எல்லாம் விட்டுக் கழியும். பின்னையும் இந்த உடலின் முடிவை எதிர்பார்த்திரு.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமானின் ப்ராப்யத்வ பூர்த்தியை அருளிச்செய்கிறார்.

எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே

கணக்கற்றதாய் ஆனந்தம் முதலிய குணங்களையுடைய ஆத்மாக்கள் மற்றும், எல்லையில்லாத கல்யாண குணங்களையுடைய நாராயணனின் உறுதியான திருவடிகளைச் சென்று சேர்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இந்தப் பதிகம் எவ்வளவு முக்யமாகக் கைக்கொள்ளத்தக்கது என்பதை பலமாக அருளிச்செய்கிறார்.

சேர்த் தடத் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
சீர்த் தொடை ஆயிரத்து ஓர்த்த இப் பத்தே

சேர்ந்திருக்கும் தடாகங்களையுடைய அழகிய திருநகரியில் நம்மாழ்வார் அருளிச்செய்த முறையான சீர்களின் (பா)மாலையையுடைய ஆயிரம் பாசுரங்களிலும், இத்திருவாய்மொழி உயர்ந்ததாக நிரூபிக்கப்பட்டன.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) –
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) –
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) –
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் –

nAchchiyAr thirumozhi – Simple Explanation – EzhAm thirumozhi – karuppUram nARumO

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

nAchchiyAr thirumozhi

<< ARAm thirumozhi

Unlike sIthAp pirAtti who had to enquire about emperumAn’s experience from hanumAn who came that way, ANdAL has the fortune of enquiring about emperumAn’s experience from emperumAn’s confidential servitor, an AchArya (expert) in emperumAn’s experience. At the end of her dream, a union could have happened with emperumAn. This is the reason ANdAL, reminiscing about the nectar of emperumAn’s lips, is enquiring about it with sangaththAzhwAn the divine conch pAnchajanyam. The reasons for enquiring about the nectar of  emperumAn’s lips are:

  1. Just as there are hunchbacks and dwarfs in the queen’s private quarters who exist for the happiness of the king and queen, the divine conch is always present with emperumAn, without separating, including during confidential times.
  2. Whenever emperumAn keeps the conch in his divine mouth to blow it, the conch always drinks the nectar from emperumAn’s mouth.
  3. The divine conch is always with emperumAn, never separating from him. In other words, emperumAn will release the divine disc to destroy his enemies, during which the divine disc separates from emperumAn [for a short period of time]. However, the divine conch will never separate from emperumAn.
  4. Moreover, since the white colour of the divine conch is in stark contract to the dark colour of emperumAn’s divine form, their union is worth experiencing.

For these reasons, since talking to or enquiring with the divine conch is much similar to talking to or enquiring with emperumAn himself, ANdAL is enquiring with the divine conch.

First pAsuram. She tells the divine conch that since he is constantly experiencing the nectar of emperumAn’s mouth, he would have known that taste. She is asking him whether he would reveal that to her.

karuppUram nARumO kamalappU nARumO
thiruppavaLach chevvAydhAn thiththithirukkumO?
marupposiththa mAdhavan than vAych chuvaiyum nARRamum
viruppuRRukkEtkinREn sollAzhi veNsangE!

Oh SrI pAnchajanyAzhwAn who is profoundly white in colour! I ask you desirously about the taste and smell of the divine lips of kaNNapirAn (SrI krishNa) who snapped the tusk of kuvalayApIdam, the regal elephant of kamsa. Will that emperumAn’s divine lips which are reddish in colour have the smell of medicated camphor? Or will they have the smell of lotus flower? Will they have a sweet taste? You have to tell me.

Second pAsuram. Just as the enemies are destroyed, the followers must be nurtured. She tells the divine conch that just as he [conch] was born and he grew up only for the sake of others, his activities too should be like that only.

kadalil piRandhu karudhAdhu panchasanan
udalil vaLarndhu pOy UzhiyAn kaiththalath
thidaril kudiyERith thIya asurar
nadalaip padai muzhangum thORRaththAy naRchangE

Oh beautiful SrI pAnchajanyAzhwAn! You are were born in the body of a demon panchasanan in the deep sea and grew there. Without considering it, you entered the most eminent place of the divine hand of emperumAn who is there forever. You have the greatness of blowing soundly such that demons suffered. Hence you should do this favour for me.

Third pAsuram. She enjoys the beauty of sangaththAzhwAn.

thadavaraiyin mIdhE saraRkAla chandhiran
idaiyuvAvil vandhu ezhundhAlE pOl nIyum
vada madhuraiyAr mannan vAsudhEvan kaiyil
kudiyERi vIRRirundhAy kOlap perum sangE

Oh beautiful, huge pAnchajanyAzhwAn! Just as moon rises, from the rising mountain, during the time of autumn on a full moon day, you are residing on the divine hand of vAsudhEvan emperumAn who is the king of north mathurA, revealing all your greatness.

Fourth pAsuram. She tells him, who is capable of speaking about confidential matters, to talk about her to emperumAn.

chandhira maNdalam pOl dhAmOdharan kaiyil
andharam onRinRi ERi avan seviyil
mandhiram koLvAyE pOlum valampuriyE!
indhiranum unnOdu selvaththukku ElAnE

Oh conch who has curled to the right! You are staying forever on the divine hand of dhAmOdhara emperumAn like the galaxy of moon, appearing to speak secretive matters. Even indhra, who is opulent, will not match you in the true wealth of servitude.

Fifth pAsuram. She tells the divine conch that other conchnes will not equal him since he is constantly imbibing emperumAn’s nectar of mouth.

unnOdu udanE oru kadalil vAzhvArai
innAr iNaiyAr enRu eNNuvAr illai kAN
mannAgi ninRa madhusUdhan vAy amudham
pannALum uNginRAy pAnchasanniyamE!

Oh pAnchajanyAzhwAn! No one respects the other conches who are living with you in the same ocean. You are the only one who is drinking the nectar of emperumAn’s mouth for a very long time. Hence only you are the fortunate one.

Sixth pAsuram. She is praising him saying that he is fortunate to have a bath in the divine water of emperumAn’s mouth.

pOyth thIrththam AdAdhE ninRa puNar marudham
sAyththIrththAn kaiththalaththE Erik kudikoNdu
sEyth thIrththamAy ninRa sengaNmAl thannudaiya
vAyth thIrththam pAyndhAda vallAy valampuriyE!

Oh conch which has curled on the right side! You do not have to take the trouble of walking long distances in order to take a bath in sacred rivers such as gangA etc [in order to purify yourself]. Instead, you climbed on to the divine hand of kaNNan who uprooted two trees [which had been possessed by two demons] which had stood as trees due to sage nAradha’s curse. You have got the fortune of settling well in the water inside the mouth of sarvESvaran, who has reddish eyes [reflecting affection towards devotees] and you take your bath there forever.

Seventh pAsuram. She praises the good fortune of SrI pAnchajanyam who is lying on the divine hand of emperumAn.

sengamala nANmalar mEl thEnugarum annam pOl
sengaN karumEni vAsudhEvanudaiya
angaith thalam ERi annavasam seyyum
sangaraiyA! un selvam sAla azhagiyadhE

Just like swan which settles and drinks the honey from a freshly blossomed lotus flower, you have climbed on the beautiful divine hand of kaNNan emperumAn who has reddish eyes and black form and are reclining there. Oh pAnchajanya who is the leader among conches! Your wealth of servitude is absolutely great.

Eighth pAsuram. She is mentioning about the anger that all the girls have towards SrI pAnchajanyam.

uNbadhu sollil ulagaLandhAn vAy amudham
kaN padai koLLil kadal vaNNan kaiththalaththE
peN padaiyAr un mEl perum pUsal sARRuginRAr
paN pala seyginRAy pAnchasanniyamE!

Oh pAnchajanya! What you eat is the nectar from the divine mouth of emperumAn who measured all the worlds! Where you sleep is on the divine hand of that emperumAn who has the complexion of ocean! Since you are like this, all the girls are screaming about you. Leaving us all aside, you are indulging in this unjust act. Is this correct?

Ninth pAsuram. Just as in the previous pAsuram, in this too she speaks about how the girls are getting angry with SrI pAnchajanyam.

padhinARAm Ayiravar dhEvimAr pArththiruppa
madhu vAyil koNdARpOl mAdhavan than vAy amudham
podhuvAga uNbadhanaip pukku nI uNdakkAl
sidhaiyArO unnOdu? selvap perum sangE

Oh pAnchajanyam who has the opulence to constantly enjoy emperumAn! Sixteen thousand consorts [of emperumAn] are waiting to imbibe the divine nectar of kaNNan emperumAn. If you alone aggressively imbibe, just like drinking honey, the nectar of emperumAn’s mouth which is to be shared by all the consorts, will those ladies not come for fighting with you?

Tenth pAsuram. She completes the decad by mentioning about the benefit to those who learn these ten pAsurams.

pAnchasanniyaththaip paRpanAbanOdum
vAyndha perum suRRam Akkiya vaN pudhuvai
Eyndha pugazhp pattar pirAn kOdhai thamizh Iraindhum
AyndhEththa vallAr avarum aNukkarE

ANdAL, through these ten pAsurams created a deep relationship between emperumAn and SrI pAnchajanyam. She had incarnated in SrIvillipuththUr. She has absolute greatness of fame and is the daughter of periyAzhwAr. Those who learn these ten pAsurams which have been mercifully composed by ANdAL will also bcome closely related to emperumAn.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

irAmAnusa nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 51 to 60

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

irAmAnusa nURRandhAdhi

<< Previous

Fifty first pAsuram. amudhanAr says that the purpose of rAmAnuja to incarnate in this world was only to make him [amudhanAr] as his servitor.

adiyaith thodarndhu ezhum aivargatkAy anRu bArathap pOr
mudiyap pari nedum thEr vidum kOnai muzhudhuNarndha
adiyarkku amudham irAmAnusan ennai ALa vandhu ip
padiyil piRandhadhu maRRillai kAraNam pArththidilE

For the pANdavas who were proud since they were following his divine footsteps and had no support other than himself on that day when the mahAbhAratha war was fought, emperumAn kaNNan conducted the huge chariot which was drawn by horses. emperumAnAr is a nectar for such emperumAn’s servitors who know that emperumAn is everything for them. The purpose of incarnation of such emperumAnAr on this earth was only to take me under his wings. If one were to analyse, there is no other reason for this.

Fifty second pAsuram. When asked whether emperumAnAr has the ability to control him, he explains the huge abilities of emperumAnAr.

pArththAn aRu samayangaL padhaippa ippAr muzhudhum
pOrththAn pugazhkoNdu punmaiyinEn idaith thAn pugundhu
thIrththAn iru vinai thIrththu arangan seyya thAL iNaiyOdu
ArththaN ivai em irAmAnusan seyyum aRpudhamE

rAmAnuja looked with his divine eyes at the six philosophies which did not believe in vEdhas in such a way that they trembled. He covered the entire earth with his fame [his fame pervaded the entire earth]. He entered my heart on his own [causelessly], though I am very lowly, and removed my sins. Apart from that, he created a connection for me with the divine feet of periya perumAL. These are some of the amazing activities of our lord, rAmAnuja.

Fifty third pAsuram. When asked as to what emperumAnAr established after destroying the other philosophies, amudhanAr says that emperumAnAr established the great truth that all the chEthanas (sentient entities) and achEthana entities (insentient entities) were dependent on emperumAn.

aRpudhan semmai irAmAnusan ennai ALa vandha
kaRpagam kaRRavar kAmuRu seelan karudhariya
paRpalluyirgaLum pallulagu yAvum paranadhu ennum
naRporuL thannai innAnilaththE vandhu nAttinanE

rAmAnuja incarnated in order to take me under his wings; he is a magnanimous person; he has simple qualities which are desired by wise people; he has amazing activities; he has the honesty of making himself appropriate for the sake of his followers. Such rAmAnuja established the essential meaning in this world that the innumerable AthmAs (souls; sentient beings) and the worlds inhabited by them are under the control of emperumAn.

Fifty fouth pAsuram. amudhanAr states further the positions of bAhya philosophies (those which do not accept vEdhas), vEdhas and thiruvAimozhi (the prabandham composed by nammAzhwAr), as a result of rAmAnuja establishing the supremacy of emperumAn.

nAttiya nIsach chamayangaL mANdana nAraNanaik
kAttiya vEdham kaLippuRRadhu then kurugai vaLLal
vAttamilA vaNdamizh maRai vAzhndhadhu maNNulagil
Ittiya seelaththu irAmAnusan than iyalvu kaNdE

Looking at the nature of rAmAnuja who further increased his great qualities on this earth, the bAhya lowly philosophies, which were established by lowly people with their own efforts, died down just as darkness disappears with the arrival of sun. vEdhas which radiantly revealed that SrIman nArAyaNa is the supreme entity became proud, saying that there is no deficiency for them hereafter. thiruvAimozohi, the dhrAvida vEdham (thamizh vEdham) without any deficiency, which was composed by nammAzhwAr, the magnanimous person who incarnated at thirukkurugUr, prospered.

Fifty fifth pAsuram. Reminiscing about the benefits done by rAmAnuja to vEdhas, amudhanAr says that the clan, of those who are engaged with rAmAnuja’s magnanimity and surrendered to rAmAnuja, is apt to rule them.

kaNdavar sindhai kavarum kadi pozhil thennarangan
thoNdar kulAvum irAmAnusanai thogai iRandha
paN tharu vEdhangaL pAr mEl nilavidap pArththaruLum
koNdalai mEvith thozhum kudiyAm engaL kOkkudiyE

periya perumAL dwells permanently in the beautiful temple (at SrIrangam) which is surrounded by fragrant gardens which steal the hearts of those who behold them. emperumAnAr, who is praised by those who have surrendered to periya perumAL, enabled the vEdhas which have innumerable tunes to them, to prosper on this earth and he is very magnanimous. The clan [of people] which is fully engaged with the qualities of emperumAnAr and does not involve with worldly matters, is the clan which is fit to rule over us.

Fifty sixth pAsuram. When reminded that he used to say this of worldly matters earlier, amudhanAr says that after attaining emperumAnAr, his words and mind will not know about any other entity.

kOkkula mannarai mUvezhugAl oru kUr mazhuvAl
pOkkiya dhEvanaip pORRum punidhan buvanamengum
Akkiya kIrththi irAmAnusanai adaindhapin en
vAkkuraiyAdhu en manam ninaiyAdhu ini maRRonRaiyE

emperumAn incarnated as parusurAma, who with his sharp axe, killed kings born heriditarily in royal families, for twenty one generations. emperumAnAr, being defeated by that quality, would praise that emperumAn. After attaining that emperumAnAr, who with his most puritanical state can purify even the most impure people, and who has fame spread all over the world, my word will not praise anyone in the days to come and my mind will not think of anyone else.

Fifty seventh pAsuram. amudhanAr was asked “How can you say that your word will not praise and that your mind will not think of others, this being samsAram?” He says that he does not have the folly of desiring anything else without the ability of discriminating between correct and incorrect, after having attained rAmAnuja.

maRRu oru pERu madhiyAdhu arangan malar adikku AL
uRRavarE thanakku uRRavarAyk koLLum uththamanai
nal thavar pORRum irAmAnusanai in nAnilaththE
peRRanan peRRapin maRRu aRiyEn oru pEdhamaiyE

There are those great people who do not consider any benefit other than being a servitor to the divine feet of periya perumAL, as something to be desired. emperumAnAr considers such people as being close to his AthmA, and he is praised by those who are thapasvis (engaged in carrying out penance), having surrendered to emperumAn. I have attained such emperumAnAr; having attained him, I will not know of any ignorant activity of engaging with other matters.

Fifty eighth pAsuram. He feels joyous about emperumAnAr having destroyed the philosophies of those who interpret the vEdhas incorrectly.

pEdhaiyar vEdhap poruL idhu enRu unni piramam nanRu enRu
Odhi maRRu ellA uyirum ahdhu enRu uyirgaL mey vittu
Adhip paranOdu onRu Am enRu sollum avvallal ellAm
vAdhil venRAn em irAmAnusan meym madhik kadalE

Though accepting vEdhas as authentic, there are ignorant people who, without knowing the meanings of vEdhas correctly, give a wrong interpretation to vEdhas and prove it [incorrectly]. They agree that brahmam (supreme being) is distinguished from everyone else and say that apart from brahmam, every other jIvAthmA (sentient being) is that brahmam only. While trying to establish mOksham they say that once jIvAthmAs give up their physical bodies [when they die], they merge with brahmAm who is the causative factor. rAmAnuja, who is an ocean of only truthful knowledge and our lord, argued with such ignorants and defeated their arguments. How amazing is this!

Fifty ninth pAsuram. Looking at his joy, some people said that AthmAs would have known through SAsthras that emperumAn is the truly supreme being. He responds saying that if emperumAnAr had not destroyed ignorance in kaliyugam (fourth among the four epochs), no one would have known that emperumAn is the lord of AthmAs.

kadal aLavAya thisai ettinuLLum kali iruLE
midai tharu kAlaththu irAmAnusan mikka nAnmaRaiyin
sudar oLiyAl avviruLaith thurandhilanEl uyirai
udaiyavan nAraNan enRu aRIvAr illai uRRu uNarndhE

It was the time when the darkness of kali had spread thickly in all the directions which had oceans as their limits. If rAmAnuja had not incarnated during that time and destroyed the darkness of that kali with the help of the unlimited effulgence of the vEdhas, there would have been none who would have known that nArAyaNan, who has everything else as his divine form, is the leader of all the AthmAs.

Sixtieth pAsuram. When asked about the devotion of emperumAnAr, he explains it in this.

uNarndha meigyAniar yOgam thoRum thiruvAimozhiyin
maNam tharum innisai mannum idam thoRum mAmalarAL
puNarndha pon mArban porundhum padhi thoRum pukku niRkum
guNam thigazh koNdal irAmAnusan em kulak kozhundhE

emperumAnAr is resplendent with his AthmaguNas (qualities of AthmA), and is like the rain bearing clouds. He is the leader of our clan. He is mercifully present in the gatherings of those who know the truthful knowledge, in the places which reverberate with the fragrant music of thiruvAimozhi and in the divine abodes where emperumAn, who has periya pirAtti living constantly on his divine chest, dwells. emperumAnAr will be immersed in all these places.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

nAchchiyAr thirumozhi – Simple Explanation – ARAm thirumozhi – vAraNam Ayiram

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

nAchchiyAr thirumozhi

<< aindhAm thirumozhi

ANdAL had prayed to the cuckoo to unite her with emperumAn. She was very distressed since that did not happen. emperumAn, on the other hand, was waiting for her affection towards him to grow further, in order to unite with her. Even though he had granted knowledge and devotion to nammAzhwAr right at the beginning itself, emperumAn granted him permanent service in paramapadham only after taking him through the stages of parabhakthi (knowledge about emperumAn) and paragyAnam (envisioning emperumAn). Even sIthAp pirAtti had said “I will wait up to one month for the arrivial of perumAL”. But perumAL had said “I cannot stay separated from pirAtti even for a moment”. People such as thrijadai had good dreams about emperumAn and told sIthAp pirAtti about those dreams due to which she was able to sustain herself. On the other hand, ANdAL could sustain herself only if she had the dreams on her own. SAsthras say that emperumAn, remaining awake, gives happiness to people by giving them good dreams when they are asleep. In the same way, he gave her dreams about her marriage with him so that she is able to sustain herself by narrating the dreams to her friend.

First pAsuram. Instead of staying quietly, saying “Let him come; we will then enjoy” she is thinking of his arrival so that she can enjoy from the moment of his arrival.

vAraNam Ayiram sUzha valam seydhu
nAraNa nambi nadakkinRAn enRedhir
pUraNa poRkudam vaiththup puRamengum
thOraNam nAttak kanAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh my dear friend! SrIman nArAyaNa, who is complete in all qualities, is coming around the place in a clockwise fashion, surrounded by a thousand elephants. Golden pUrNa kumbhams (a traditional method of receiving guests with water in pots, covered with mango leaves and coconut) have been placed opposite him. The entire town has been decorated with arches and pillars. I enjoyed all these in my dream.

Second pAsuram. She says that she saw kaNNan entering the wedding pandhal (decorated wedding canopy).

nALai vadhuvai maNam enRu nALittu
pALai kamugu parisudaip pandhaRkIzh
kOL ari mAdhavan gOvindhan enbAn Or
kALai pugudhak kanAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! The auspicious time for the wedding ritual has been fixed for tomorrow. In my dream, I saw a youth who has divine names such as narasimhan, mAdhavan, gOvindhan entering the wedding canopy, which is decorated with areca nut plant with its fruit-sheath.

Third pAsuram. She shares her experience of donning the wedding dress and garland.

indhiran uLLitta dhEvar kuzhAm ellAm
vandhirundhu ennai magaL pEsi mandhiriththu
mandhirak kOdi uduththi maNamAlai
andhari sUttak kanAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! Celestial entities such as indhra et al came here and discussed the wedding arrangements, with me as the bride. I saw in my dream dhurgA (sister of my husband) making me wear the wedding sari and the fragrant garlands.

Fourth pAsuram. She shares the experience of wearing the protective thread which is tied to the wrist at the beginning of the wedding rituals.

nAl thisaith thIrththam koNarndhu nani nalgi
pArppanach chittargaL pallAr edhuththEththi
pUppunaik kaNNip punidhanOdu en thannai
kAppu nAN kattak kanAk kaNdEn thOzhi nAn

Oh friend! I saw in my dream that many brAhmaNa elders had brought sacred water from the four directions. They sprinkled the sacred water all around, chanted vEdhic hymns in high pitch.  I saw them tying the protective thread on my hand along with emperumAn kaNNan who had flower garlands on him.

Fifth pAsuram. She shares her experience of emperumAn entering the wedding canopy and being welcomed with lamp and pUrNa kumbham.

kadhiroLi dhIpam kalasam udan Endhi
sadhir iLa mangaiyar thAm vandhu edhir koLLa
madhuraiyAr mannan adi nilai thottu engum
adhirap pugudhak kaNak kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! Beautiful young girls, holding auspicious lamps which were radiant like sun’s light and golden pots (pUrNakumbham) came and invited emperumAn, the king of north madhurA. I saw him in my dream, wearing pAdhuka (divine footwear) and walking mercifully, with the earth reverberating under his feet.

Sixth pAsuram. She shares the experience of emperumAn madhusUdhanan carrying out pANigrahaNam (holding her hand, symbolising marriage with his hand).

maththaLam kotta varisangam ninRu Udha
muththudaith thAmam nirai thAzhndha pandhaRkIzh
maiththunan nambi madhusUdhan vandhu ennaik
kaiththalam paRRak kanAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! madhuSudhanan (emperumAn) has completeness of all auspicious qualities. I saw in my dream my aunt’s son (madhusUdhanan) who was going to marry me, carrying out pANigrahaNa, holding my hand in his hand, under the wedding canopy, which was decorated with garlands made of pearls

Seventh pAsuram. She shares her experience of circumambulating agni (ritualistic fire) along with emperumAn.

vAy nallAr nalla maRai Odhi mandhiraththAl
pAsilai nANal paduththup paridhi vaiththu
kAysina mA kaLiRu annAn en kaip paRRi
thI valam seyyak kaNAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! Experts in vEdhas were chanting the great vEdhic hymns, with correct pronunciation. They spread the holy reed grass with fresh leaves and nourished agni (fire) with dry twigs. I saw in my dream kaNNan emperumAn, proud like a wild elephant in exultation, holding my hand and circumambulating agni.

Eighth pAsuram. She shares the experience of stepping on the ammi (a horizontal stone for grinding, used in weddings as symbolic of firmness in the bride to face all issues in married life) in the presence of emperumAn.

immaikkum EzhEzh piRavikkum paRRAvAn
nammai udaiyavan nArAyaNan nambi
semmai udaiya thirukkaiyAl thAL paRRi
ammi midhikkak kaNAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! emperumAn is our refuge in this as well as in all the births to come. He is our lord, complete in all the auspicious qualities. I saw in my dream, that nArAyaNan, kaNNan emperumAn, with his great divine hand (which will hold on to his follower’s feet too), hold my foot and keep it on top of the ammi.

Ninth pAsuram. She shares the experience of carrying out lAja hOmam (ritual in which puffed rice is offered to agni).

varisilai vAL mugaththu ennaimAr thAm vandhittu
eri mugam pAriththu ennai munnE niRuththi
ari mugan achchudhan kai mEl en kai vaiththu
pori mugandhu attak kaNAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! I saw in my dream my brothers, who had their eye brows similar to bow and who had radiant faces, nurture agni, and making me stand in front of agni. I saw them placing my hand on top of the divine hand of emperumAn achyuthan who had a face like a majestic lion and adding puffed rice in my hand (for offering to agni)

Tenth pAsuram. She shares the experience of going around on top of an elephant along with emperumAn, and others bathing them in fragrant water.

kungumam appik kuLir sAndham mattiththu
mangala vIdhi valam seydhu maNa nIr
angu avanOdum udan senRu angu Anai mEl
manjanam Attak kaNAk kaNdEn thOzhI! nAn

Oh friend! I saw in my dream that vermillion was applied on the body; cool sandalwood paste was also applied; emperumAn and I went around the town, on top of an elephant, through the decorated streets. I saw the two of us being bathed with fragrant water.

Eleventh pAsuram. She completes the decad by revealing the benefit to those who recite it.

AyanukkAgath thAn kaNda kanAvinai
vEyar pugazh villipuththUrk kOn kOdhai sol
thUya thamizh mAlai Iraindhum vallavar
vAyu nan makkaLaip peRRu magizhvarE

periyAzhwAr is praised by those born in the clan of brAhmaNas. He is the leader of SrIvillipuththUr. Those who learn this decad, which was mercifully composed by ANdAL, the daughter of periyAzhwAr, which describes how emperumAn kaNNan attained her in marriage, as seen by her in her dreams, will beget children like periyAzhwAr, fully engaged in matters relating to emperumAn, having great qualities and will attain happiness forever.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 1.1 – உயர்வற

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< தனியன்கள்


ச்ரிய:பதியான ஸர்வேச்வரன் எல்லாரையும் விட உயர்ந்தவன், அனைத்துக் கல்யாண குணங்களையும் உடையவன், திருமேனியை உடையவன், ஸ்ரீவைகுண்டம் மற்றும் ஸம்ஸாரம் ஆகிய இரு உலகங்களுக்கும் தலைவன், வேதத்தாலே முழுவதுமாகக் காட்டப்பட்டவன், எல்லாவிடத்திலும் வ்யாபித்திருப்பவன், எல்லாரையும் நியமிப்பவன், சேதனர்களுக்கும் அசேதனப் பொருள்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருந்து அவர்களை முழுவதுமாக ஆள்பவன் ஆகிய விஷயங்களை எடுத்துச் சொல்லி அப்படிப்பட்ட எம்பெருமான் தனக்கு மயர்வற மதிநலம் அருளியதை நினைத்து மகிழ்கிறார் இப்பதிகத்தில்.

திருவாய்மொழிக்கு இந்தப் பதிகம் சுருக்கம். இந்தப் பதிகத்துக்கு முதல் மூன்று பாசுரங்கள் சுருக்கம். முதல் மூன்று பாசுரங்களுக்கு முதல் பாசுரம் சுருக்கம். முதல் பாசுரத்துக்கு முதல் வரி சுருக்கம் என்பர் பெரியோர்.

முதல் பாசுரம். எம்பெருமானின் பரத்வத்தைக் காட்டும் கல்யாண குணங்களுடன் கூடியிருப்பதையும், தன் விஷயத்தில் காரணமில்லாமல் அவன் செய்த நன்மையும், நித்யஸூரிகளை ஆள்வதையும், அழகிய திருமேனியுடன் இருப்பதையும் அனுபவித்து அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானின் திருவடிகளில் தொண்டு செய் என்று தன் நெஞ்சுக்குச் சொல்லுகிறார்.

உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் யவனவன்
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் யவனவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
துயரறு சுடரடி தொழுதெழென் மனனே.

மற்ற உயர்த்திகள் எல்லாம் ஒன்றுமில்லாமல் செய்யுமளவுக்கு உயர்ந்ததான ஆனந்தம் முதலிய கல்யாண குணங்களையுடையவன். சாஸ்த்ரத்தில் பரதெய்வமாகக் காட்டப்பட்ட அவன் என்னுடைய அறியாமை முழுவதும் அழியும்படி இயற்கையான ஞானம் மற்றும் ப்ரேமத்தை எனக்கு அருளினான். அவன் மறதி போன்ற குறைகள் இல்லாத நித்யஸூரிகளுக்குத் தலைவனானவன். நம் துயர் போகும்படி அவனுடைய மிகவும் ஒளிவிடக்கூடிய திருவடிகளைக் குறித்துத் தொண்டு செய்து, என் மனஸ்ஸே! உஜ்ஜீவனத்தைப் பெற்று எழு.

இரண்டாம் பாசுரம். “யவன்” என்று சொன்ன எம்பெருமானின் ஸ்வரூபத்தினுடைய தனித்துவம் வாய்ந்த பெருமையை அருளிச்செய்கிறார்.

மனனகமலமற மலர்மிசை எழுதரும்
மனனுணர்வளவிலன் பொறியுணர்வவையிலன்
இனனுணர் முழுநலம் எதிர்நிகழ் கழிவினும்
இனனிலன் எனனுயிர் மிகு நரையிலனே

மனஸ்ஸிலிருந்து மலமான காமம் க்ரோதம் முதலியவை கழிய, அதனால் மலர்ந்து மேலே வளரக்கூடியதான ஞானத்தாலே அளவிடமுடியாத நிலையிலும் ஆத்மாவைவிட உயர்ந்தவனாக இருப்பவனாய், வெளிப் புலன்களுக்கு விஷயமான அசித்தைவிட உயர்ந்தவனாய், இப்படி சேதனாசேதனங்களை விட உயர்ந்தவனாய், ஞானம் மற்றும் ஆனந்தத்தை அடையாளமாக உடையவனாய், எதிர்காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் இறந்தகாலத்திலும் தனக்கு ஒப்பாகவோ, தன்னைவிட உயர்ந்தோ வேறொன்று இல்லாதவன் எனக்கு உயிராக இருக்கிறான். “அவன் துயரறு சுடரடி தொழுதெழு என் மனனே” என்று எல்லாப் பாசுரங்களிலும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமானின் லீலாவிபூதியுடன் கூடியிருக்கும் தன்மையைக்காட்டி அவன் எல்லாப் பொருள்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறான் என்பதைக் காட்டுகிறார்.

இலனது உடையனிது என நினைவரியவன்
நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன்
புலனொடு புலனலன் ஒழிவிலன் பரந்த அந்
நலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே

“இந்தப் பொருள் அவனிடத்தில் இல்லை, இந்தப் பொருள் உள்ளது” என்று சில பொருள்களிலும் மட்டும் அளவிட்டு நினைக்க முடியாதவனாய், பூமியிலும், மேலுலகத்திலும் இருப்பவனாய், உருவத்துடன் இருக்கும் அசித்தையும் உருவம் இல்லாத ஆத்மாவையும் தனக்கு சரீரமாக உடையவனாய், இப்படிக் கண்ணுக்குப் புலப்படும் பொருள்களுள் கலந்து நிற்கும்பொழுதே அவற்றின் தன்மை (குறைகள்) தனக்கு இல்லாதவனாய், ஒன்றொழியாமல் எல்லாவற்றிலும் வ்யாபித்திருப்பவனாய், முன்பு சொன்ன கல்யாணகுணங்களுடன் கூடியிருப்பவனாய், தனித்துவம் வாய்ந்தவனை நாம் அணுகப் பெற்றோம்.

நான்காம் பாசுரம். எல்லாப் பொருள்களினுடைய ஸ்வரூபம் எம்பெருமானின் அதீனத்தில் உள்ளது என்று ஸாமாநாதிகரண்யத்தாலே அருளிச்செய்கிறார்.

குறிப்பு – ஸாமாநாதிகரண்யம் என்பது வேறுபட்ட பல தன்மைகள் ஒரே பொருளை ஆதாரமாகக் கொண்டு இருப்பது. ஒரே பொருளைக் குறிக்கும் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் என்றும் விளக்கப்படும்.

நாம் அவன் இவன் உவன் அவள் இவள் உவள் எவள்
தாம் அவர் இவர் உவர் அது இது உது எது
வீம் அவை இவை உவை அவை நலம் தீங்கு இவை
ஆம் அவை ஆய் அவை ஆய் நின்ற அவரே

(மேலே காட்டப்படும் பல விதமான வஸ்துக்களைப் பார்க்கும்) தாமும், தூரத்தில் இருப்பவனும், அருகில் இருப்பவனும், நடுவில் இருப்பவனும், தூரத்தில் இருப்பவளும், அருகில் இருப்பவளும், நடுவில் இருப்பவளும், எவள் என்று கேட்கப்படுபவளும், கௌரவம் உடையவரும், அவர்களில் தூரத்தில் இருப்பவரும், அருகில் இருப்பவரும், நடுவில் இருப்பவரும், தூரத்தில், அருகில் மற்றும் நடுவில் இருக்கும் அஃறிணைப் பொருளும், எது என்று கேட்கப்படும் பொருளும், அழியக்கூடிய தாழ்ந்த பொருள்களும், தூரத்தில், அருகில், நடுவில் இருக்கும் பொருள்களும், உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த தர்மங்களும், வரப்போகும் மற்றும் வந்திருக்கும் எல்லாப் பொருள்களுமாய் தாமேயாய் நின்ற எம்பெருமான் இவற்றை எல்லாம் தன் அதீனத்தில் வைத்துள்ளான்.

ஐந்தாம் பாசுரம். ரக்ஷண ரூபத்தில் இருக்கும் ஸ்திதி எம்பெருமானின் அதீனத்தில் உள்ளது என்று வையதிகரண்யத்தாலே அருளிச்செய்கிறார்.

குறிப்பு – வையதிகரண்யம் என்பது இரண்டு மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட பொருள்கள் வேறுபட்ட ஆதாரங்களைக்கொண்டு இருப்பது. இரண்டு மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் வேறுபட்ட பொருள்களைக் குறிக்கும் என்றும் விளக்கப்படும்.

அவரவர் தமதமது அறிவறி வகை வகை
அவரவர் இறையவர் எனவடி அடைவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே

வேறு வேறு ப்ரயோஜனங்களுக்காக அதிகாரிகள் (வேறு வேறு தகுதியுடையவர்கள்) தங்கள் அறிவின் வகையாலே தங்களுடைய ருசிக்கு ஏற்ற தேவதைகளைப் பலனைக் கொடுக்கும் தலைவர்களாகக் கருதி அடைவார்கள். அந்த தேவதைகள் பலம் கொடுக்கும் தலைவராக எந்தத் தடையுமில்லை. எல்லாருக்கும் ஸ்வாமியான எம்பெருமான் அந்த அந்த அதிகாரிகள் தங்களின் விதிப்படி பலனை அடையும்படி அந்த தேவதைகளுக்கு அந்தர்யாமியாக நின்றான்.

ஆறாம் பாசுரம். எல்லா ப்ரவ்ருத்தி (செயல்பாடு), நிவ்ருத்திகளும் (செயல்படாமல் இருப்பது) எம்பெருமானின் அதீனத்தில் உள்ளன என்று ஸாமானாதிகரண்யாத்தாலே அருளிச்செய்கிறார்.

நின்றனர் இருந்தனர் கிடந்தனர் திரிந்தனர்
நின்றிலர் இருந்திலர் கிடந்திலர் திரிந்திலர்
என்றுமொரியல்வினர் என நினைவரியவர்
என்றுமொரியல்வொடு நின்ற எம் திடரே

நிற்றல் இருத்தல் கிடத்தல் திரிதல் ஆகிய ப்ரவ்ருத்திகளுக்கு இருப்பிடமான பொருள்களும், நிவ்ருத்திக்கு இருப்பிடமான பொருள்களுமாய், இதனாலே, என்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட தன்மையை உடையவர் என்று நினைக்க முடியாதவனாய் இருப்பான் எம்பெருமான். எல்லாப் பொருள்களிலும் இருந்து வேறுபட்டவன். வேதம் என்ற உறுதியான ப்ரமாணத்தாலே அறியப்படுபவன்.

ஏழாம் பாசுரம். இந்த ஸாமானாதிகரண்யம், சரீராத்மபாவ ஸம்பந்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்கிறார்.

திடவிசும்பு எரி வளி நீர் நிலம்  இவை மிசை
படர்பொருள் முழுவதுமாய் அவையவை தொறும்
உடல்மிசை உயிர் எனக் கரந்தெங்கும் பரந்துளன்
சுடர்மிகு சுருதியுள்  இவை உண்ட சுரனே

நிலையாக நிற்கும் ஆகாசமும் அக்னியும் வாயுவும் நீரும் பூமியும், இவைகளை இருப்பிடமாகக் கொண்டு பரந்த எல்லாப் பொருள்களும் தான் என்று சொல்லும்படி அவைகளுக்கு உபாதான காரணமாய், அவை எல்லாவற்றிலும் சரீரத்தில் ஆத்மா வ்யாபித்து இருப்பதைப் போலே, மறைந்து வ்யாபித்து இருக்கிறான். ஒளி மிகுந்து இருக்கும் வேதத்தின் உட்பொருளாகத் தோற்றுபவன் ப்ரளயம் வரும்பொழுது இவை எல்லாவற்றையும் விழுங்கிய “சுரன்” (தேவன்).

எட்டாம் பாசுரம். வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்டி (அண்டத்துக்குள் பல வகையாகக் காணப்படும் பொருள்களைப் படைத்தல்) மற்றும் வ்யஷ்டி ஸம்ஹாரத்தைச் செய்யும் ப்ரஹ்மா மற்றும் ருத்ரனும் எம்பெருமானுக்கு அதீனப்பட்டவர்கள் என்கிறார்.

சுரர் அறிவரு நிலை விண் முதல் முழுவதும்
வரன் முதலாய அவை முழுதுண்ட பரபரன்
புரம் ஒரு மூன்றெரித்து  அமரர்க்கும் அறிவு இயந்து
அரன் அயன் என உலகு அழித்து அமைத்து உளனே

தேவர்களான ப்ரஹ்மா முதலியவர்களுக்கும் அறியமுடியாத நிலையையுடைத்தான ஆகாசம் முதலான ஸமஷ்டிரூபத்தில் (பிரித்துப் பார்க்க முடியாத நிலையில் இருக்கும்) எல்லாப் பொருள்களுக்கும் பெரிய காரணமாய் அவற்றை முழுவதுமாக உண்டு அழிப்பதாலே பரர்களான (பெரியவர்களான) ப்ரஹ்மா ருத்ரன் போன்றவர்களுக்கும் பரனானவன் எம்பெருமான். அந்த எம்பெருமான், ருத்ரன் என்றும் ப்ரஹ்மா என்றும் ப்ரஸித்தராய் தனித்துவம் வாய்ந்த மூன்று நகரங்களை எரித்தும், தேவர்களுக்கு ஞானத்தைக் கொடுத்தும், அண்டத்துக்குள் இருக்கும் உலகங்களை அழித்தும் அவற்றை ஸ்ருஷ்டித்தும், அவர்களுக்குள்ளே அந்தாராத்மாவாக உள்ளான்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். ஈச்வரனை ஒத்துக்கொள்ளாத வேத பாஹ்யர்களில் (வேதத்தை ஒத்துக் கொள்ளாதவர்) முதலில் கருதப்படுபவரான ஸர்வசூன்யவாதிகளான மாத்யமிக பௌத்தரை நிராகரிக்கிறார்.

உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள்
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள்
உளன் என இலன் என இவை குணம் உடைமையில்
உளன் இரு தகைமையொடு ஒழிவிலன் பரந்தே

நம்முடைய கருத்தால் ஈச்வரன் உளன் என்றாலும் பிறர் கருத்தால் ஈச்வரன் இலன் என்றாலும் உளன் என்ற விஷயத்தை ஒத்துக்கொண்டே பேசவேண்டும். உளன் என்றும் இலன் என்றும் சொல்லுகிற இவற்றை குணமாக உடையவனாகையாலே உருவத்துடனும் உருவம் இல்லாமலும் இவ்வுலகில் இருக்கும் பொருள்கள் தன்னை வெளிப்படுத்தும் மற்றும் மறைக்கும் இரண்டு நிலையில் இருக்கும் தன்மையோடு உளனாய் அவை எல்லாவற்றையும் வ்யாபித்து, அவற்றை விடாமல் இருப்பவன் இந்த எம்பெருமான்.

பத்தாம் பாசுரம். முன் பாசுரத்தில் சொன்ன எம்பெருமானின் வ்யாப்தியினுடைய ஸௌகர்யத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

பரந்த தண் பரவையுள் நீர்தொறும் பரந்துளன்
பரந்த அண்டம் இது என நில விசும்பு ஒழிவு அறக்
கரந்த சில் இடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும்
கரந்து எங்கும் பரந்துளன் இவை உண்ட கரனே

எம்பெருமான் எல்லாவிடமும் பரந்த குளிர்ந்த காரணஜலமான ஏகார்ணவத்தில் ஒவ்வொரு அணுவிலும் பெரிய இடமுடைய இந்த அண்டத்தில் இருப்பதுபோல சுருக்கம் இல்லாமல் இருக்கிறான். பூமியிலும், மேலுலகங்களிலும் ஒன்றுவிடாமல் மிக நுண்ணியதாய் மிகச்சிறிய இடங்கள்தோறும் இந்த இடங்களில் தானே ஒளிவிடக்கூடிய ஆத்மாக்கள்தோறும் மறைந்து எல்லாவிடத்திலும் வ்யாப்தனாயிருப்பவன், இந்தப் பொருள்களை ஸம்ஹார நிலையிலும் தனக்குள்ளே அடக்கிவைத்துக் கொண்டு தான் ஸ்திரமாய் இருந்தவன்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதுவரை விளக்கிய பர்த்வத்தை சுருங்கச் சொல்லி இத்திருவாய்மொழிக்குப் பலம் மோக்ஷமாக அருளிச்செய்கிறார்.

கர விசும்பு  எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை
வரனவில் திறல்வலி யளி பொறை யாய் நின்ற
பரன் அடி மேல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
நிரனிறை ஆயிரத்து இவை பத்தும் வீடே

மறைந்து இருக்கும் ஆகாசம், அக்னி, வாயு, ஜலம், பூமி ஆகிய இவற்றை இருப்பிடமாகக்கொண்ட, மேலும் இவற்றுக்குத் தன்மைகளாக உள்ள உயர்ந்ததான சப்தம், எரிக்கும் தன்மை, வலிமை, குளிர்த்தி, பொறுமை ஆகிய இந்தப் பொருள்களும் அவற்றின் தன்மைகளும் எல்லாம் தனக்கு ப்ரகாரமாம்படி (சரீரமாம்படி) நின்ற ஸர்வேச்வரனுடைய திருவடி விஷயமாக, திருநகரியைப் பிறப்பிடமாக உடையராய், எதிர்வாதம் செய்பவர்களை வெல்லும் தன்மையையுடையவரான ஆழ்வார் அருளிச்செய்ததாய் பொருத்தமாக நிறைந்திருக்கும் ஆயிரம் பாசுரங்களுக்குள், இந்தப் பதிகம், எம்பெருமான் திருவடிகளில் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டன. இவை மோக்ஷத்தை அளிக்ககூடியவை.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) –
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) –
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) –
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் –

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 1.1 – uyarvaRa

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< thaniyans


sarvESvaran who is Sriya:pathi is greater than all, the abode of all auspicious qualities, has divine forms, is the leader of the two worlds SrIvaikuNtam and samsAram, is fully revealed by vEdham, is pervading everywhere, is controlling everyone, is the antharyAmi of all sentient beings  and insentient objects and rules over them. AzhwAr explains these aspects about emperumAn and becomes blissful thinking about emperumAn granting him divine knowledge and devotion in this decad.

This decad is the summary of thiruvAimozhi. First three pAsurams are the summary of this decad. First pAsuram is the summary of the first three pAsurams. First line is the summary of the first pAsuram. This is explained by elders.

First pAsuram. In this, the existence of unlimited auspicious qualities, unconditional mercy, controlling the nithyasUris and having eternal auspicious forms – all of which reveal the supremacy of emperumAn, are revealed. Having said so, nammAzhwAr directs his heart to always serve such emperumAn.

uyarvaRa uyarnalam udaiyavan yavan avan
mayarvaRa madhinalam aruLinan yavan avan
ayarvaRum amarargaL adhipathi yavan avan
thuyaraRu sudarodi thozhudhezhu en mananE

Oh my mind! Bow down with folded hands at the lotus feet of emperumAn and be uplifted. emperumAn is the famous one highlighted in authentic scriptures  as one who has inexplicable greatness which makes all other greatness non-existing. He is the one who blessed me true knowledge and devotion, out of his unconditional grace that dispelled my ignorance completely. He is the indisputable master of the nithyasUris who have no defects such as forgetful nature etc.

Second pAsuram. nammAzhwAr speaks about bhagavAn (who is explained as “yavan”) being distinct from all other entities.

mananaga malam aRa malar misai ezhudharum
mananuNarvu aLavilan poRiyuNarvu avaiyilan
inanuNar muzhunalam edhir nigazh kazhivinum
inanilan enan uyir migu narai ilanE

bhagavAn is immeasurable by even well-blossomed mind which is free of blemishes such as kAmam, krOdham etc., that can understand the AthmA. He is immeasurable by the external senses which are used to comprehend achith (matter). Thus he is distinct from both chith and achith. He is identified as being full knowledge and full bliss and has none who is equal to or higher than him, in the past, present or future. He is my sustaining soul. In all the 10 pAsurams, “avan thuyaraRu sudaradi thozhudhezhu” should be added in the end.

Third pAsuram. nammAzhwAr explains bhagavAn‘s connection with material realm to establish that he is not limited by any particular object or location.

ilanadhu udaiyanidhu ena ninaivu ariyavan
nilanidai visumbidai uruvinan aruvinan
pulanodu pulanalan ozhivilan parandha
an nalanudai oruvanai naNuginam nAmE

bhagavAn cannot be understood by limiting him to certain objects only saying “since he is far-away from such object he is not present in it” and “since he is nearby to this object he is present in it”. He owns all chith (which are not visible to external senses) and achith (which are visible to external senses) in both the lower and higher realms (earth and ether). He thus exists pervading everywhere having chith and achith as his attributes. We are blessed to take refuge of the most distinct bhagavAn who is filled with such auspicious qualities.

Fourth pAsuram. nammAzhwAr explains that the svarUpam basic nature) of all the entities is explained as being totally controlled by bhagavAn through sAmAnAdhikaraNyam.

Note: sAmAnAdhikaraNyam means more than one aspect/attribute having one common substratum. It also means two or more words focussed on explaining a single entity.

nAm avan ivan uvan avaL ivaL uvaL evaL
thAm avar ivar uvar adhu idhu udhu edhu
vIm avai ivai uvai avai nalam thIngu avai
Am avai Ay avai Ay ninRa avarE

bhagavAn is the one who has become (who is the antharyAmi of) all entities (male, female, insentient, temporary ones) which are identified by different words to indicate their proximity (nearby, faraway, in-between etc) which are good or bad and which existed in the past, exist now or will come into existence in the future. In short, all words point to bhagavAn only. Whatever words missed are also to be included here. This means all objects at all times are under the full control of bhagavAn.

Fifth pAsuram. Subsequently, emperumAn sustaining everything in the form of protection is explained through vaiyadhikaraNyam.

Note: vaiyadhikaraNyam means two or more aspects having different substrata. It also means two or more words which are focussed on explaining different entities.

avaravar thamadhamadhu aRivaRi vagai vagai
avaravar iRaiyavar enavadi adaivargaL
avaravar iRaiyavar kuRaivilar iRaiyavar
avaravar vidhi vazhi adaiya ninRanarE

Different adhikAris (qualified persons) based on their level of knowledge take shelter of different dhEvathAs according to their desire assuming them as their master who will fulfil their desires. It is appropriate for those dhEvathAs to be the ones who fulfil those desires. But, it is bhagavAn who is the master of everyone who stays as the antharAthmA (in-dwelling soul) of those dhEvathAs, ensuring that such persons who desire for certain goals get their goals fulfilled according to their karma.

Sixth pAsruam. nammAzhwAr explains that all actions/inaction are under bhagavAn‘s control through sAmAnAdhikaraNyam.

ninRanar irundhanar kidandhanar thirindhanar
ninRilar irundhilar kidandhilar thirindhilar
enRumoriyalvinar ena ninaivariyavar
enRumoriyalvodu ninRa em thidarE

emperumAn is the controller of all entities for their actions (such as standing, sitting, lying down, walking etc) and inaction (not standing, not sitting, not lying down, not walking etc). Such emperumAn is inconceivable and being distinct from all other entities. He is our lord who is firmly established by SAsthram which is the strongest and most authentic evidence.

Seventh pAsuram. This sAmAnAdhikaraNyam is explained as bound by the body-soul relationship between the material realm and bhagavAn.

thidavisumbu eri vaLi nIr nilam ivai misai
padarporuL muzhuvadhumAy avai avai thoRum
udanmisai uyir enak karandhengum parandhuLan
sudarmigu surudhiyuL ivai uNda suranE

bhagavAn is the supreme lord who becomes (creates) all of the material realm having first created the strong ether, fire, air, water and earth as the source and pervades all of them. He pervades everything similar to AthmA  pervading the body. Not only that, he is present inside and outside of everything. He is the main object of the most radiant vEdham. Such emperumAn consumes everything during praLayam and is glorified as “sura” (God).

Eighth pAsuram. nammAzhwAr says brahmA and rudhra who are responsible for vyashti srushti (creation of variegated forms) and vyashti samhAram (annihilation of variegated forms) respectively are under the full control of bhagavAn.

surar aRivaru nilai viN mudhal muzhuvadhum
varan mudhalAy avai muzhudhuNda paraparan
puram oru mUnReriththu amararkkum aRivu iyandhu
aran ayan ena ulagu azhiththu amaiththu uLanE

bhagavAn being the cause for mUla prakruthi etc, which cannot be comprehended by brahmA, rudhra et al, consumed (annihilated) all of the material realm being the supreme lord of such dhEvathAs, assumed the form of rudhra to destroy the 3 towns (thripura samhAram), annihilated everything, created the variegated forms (again), gave the knowledge to dhEvathAs et al. He does all of these being the antharyAmi of dhEvathAs such as brahmA, rudhra et al.

Ninth pAsuram. nammAzhwAr refutes mAdhyamika baudhdha philosophers (a type of sUnyavAdhi – voidness philoshopher) who is considered as the primary amongst vEdha bhAhyas (the ones who reject vEdham).

uLan enil uLan avan uruvam ivvuruvugaL
uLan alan enil avan aruvam ivvaruvugaL
uLan ena ilan ena ivai guNam udaimaiyil
uLan iru thagailmaiyodu ozhivilan parandhE

bhagavAn is the substratum for both existence (as per AzhwAr‘s vaidhika philosophy) or non-existence (as per avaidhika philosophy) – so, bhagavAn must be understood/accepted as existing  while making a statement about him. He is the one who pervades everywhere without ever ceasing to exist and has both with-form and form-less manifestation of this material realm as his two types of aspects which shows and hides him respectively.

Tenth pAsuram. nammAzhwAr explains the convenience of bhagavAn‘s omni-presence in this pAsuram.

parandha thaN paravai uL nIr thoRum parandhuLan
parandha aNdam idhu ena nila visumbu ozhivu aRak
karandha sil idam thoRum idam thigazh poruL thoRum
karandhu engum parandhuLan ivai uNda karanE

Just like staying conveniently (all by himself) in the huge universe, he stays in each drop of water in the naturally cool ocean in the most subtle matter. He is present even inside the most minute places and inside the self-effulgent jIvAthmAs who reside in those minute places in such a manner that the pervaded objects do not realise his presence. He, being the omnipresent being, consumed everything during samhAram (annihilation) and remained firm.

Eleventh pAsuram. Summarising the supremacy of bhagavAn that is explained previously, AzhwAr declares that the result of (learning/reciting/understanding) this decad is mOksham.

kara visumbu eri vaLi nIr nilam ivai misai
varanavil thiRalvali aLi poRai Ay ninRa
paran adi mEl kurukUrch chatakOpan sol
niraniRai Ayiraththu ivai paththum vIdE

These 10 pAsurams (which are mercifully spoken and which are most enriching/complete) are offered by nammAzhwAr (who is born in AzhwArthirunagari) at the lotus feet of emperumAn who is the supreme lord and is the abode of pancha bhUtham (AkAsa, vAyu, agni, jalam and bhUmi) and their respective quality (sound, strength, heat, coolness and forbearance) or has them as his attributes.


adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

nAchchiyAr thirumozhi – Simple Explananation – aindhAm thirumozhi – mannu perum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

nAchchiyAr thirumozhi

<< nAngAm thirumozhi

Since she did not unite with emperumAn even after engaging in kUdal, she looks at the cuckoo bird which was there with her earlier when she was united with emperumAn. Realising that the bird was knowledgeable and could reply to her words, she falls at the feet of the cuckoo bird, praying to it “Unite me with him”. Considering its ability to reply to her words , she prays to it. Since ANdAL is like sIthAp pirAtti who could tell rAvaNa himself “Unite me with perumAL”, she will not let go of the cuckoo. Here, she is praying it to unite her with emperumAn.

First pAsuram. She is asking the cuckoo, if emperumAn who is capable of protecting everyone properly, does not protect me, whether it is not its duty to set it right.

mannu perum pugazh mAdhavan mAmaNivaNNan maNimudi maindhan
thannai ugandhadhu kAraNamAga en sangizhakkum vazhakku uNdE?
punnai kurukkaththi gyAzhal serundhip podhumbinil vAzhum kuyilE!
panni eppOdhum irundhu viraindhu en pavaLavAyan varak kUvAy

Oh cuckoo bird which lives inside a hole in a grove with different types of trees such as mast-wood, white fig, iron wood, sedge etc! Is it proper that my bangles are falling off my hands because I desired the emperumAn who has befitting, innumerable auspicious qualities, who is the consort of SrI mahAlakshmi, who has the complexion of blue gem stone, who dons a crown embedded with precious gems and who is strong? You should keep reciting in a loud voice the divine names of that emperumAn who has reddish divine lips so that he comes to me soon.

Second pAsuram. If she reveals her present condition, the cuckoo could, hearing that, look for a suitable remedy. Hence, she is explaining her current situation.

veLLai viLisangu idangaiyil koNda vimalan enakku urukkAttAn
uLLam pugundhu ennai naiviththu nALum uyirppeydhuk kUththAttuk kANUm
kaLLavizh seNbagappUmalar kOdhik kaLiththisai pAdum kuyilE
meLLa irundhu mizhaRRi mizhaRRAdhu envEngadavan varak kUvAy

Oh cuckoo who enjoys the essence of the champaka flower which drips with honey and who sings happily! The most supreme entity who is holding in his divine left hand, the divine conch which beckons followers with pure heart, is not manifesting his divine form to me. Moreover, he enters my heart and makes me to rot inside. In order to torture me more, he nourishes my prANa (vital air) everyday, making me languish and treats it as an amusement for him. Instead of staying near me and playing with me with your gibberish way of talking, you should call out to him such that he comes here from thiruvEngadam .

Third pAsuram. She tells the cuckoo to call out such that SrI rAma, who removes our enemies and gives us experience, comes here.

mAdhali thEr munbu kOl koLLa mAyan irAvaNanan mEl saramAri
thAi thalai aRRaRRu vIzhath thoduththa thalaivan varavengum kANEn
pOdhalar kAvil pudhu maNam nARap poRi vaNdin kAmaram kEttu un
kAdhaliyOdu udan vAzh kuyilE! en karumANikkam varak kUvAy

Oh cuckoo which lives with your female, listening to the humming from the beetle in orchards with blossomed flowers which are spreading nice fragrance! I am not seeing the arrival of emperumAn who rained arrows on rAvaNa such that his primary head kept getting severed repeatedly, when mAdhali was acting as the charioteer for SrI rAma while rAvaNa engaged in magical warfare. Hence you should cry out such that the emperumAn who has a complexion like bluish gemstone comes here.

Fourth pAsuram. She says that the cuckoo should call such that the beautiful emperumAn who has garuda as his flag comes to her place.

enburugi inavEl nedum kaNgaL imai porundhA palanALum
thunbak kadal pukku vaigundhan enbadhOr thONi peRAdhu uzhalginREn
anbudaiyAraip pirivuRunOy adhu nIyum aRidhi kuyilE!
ponburai mEnik karudak kodiyudaip puNNiyanai varak kUvAy

Oh cuckoo! Bones are melting and the two long, expansive eyes which are like spears, refuse to sleep. For a very long time, I am immersed in the ocean of separation [from emperumAn], and am distressed here, unable to get the ship vishNupOdham (SrIvaikuNtanAthan as a boat) who will take me to SrIvaikuNtam. Don’t you too know the suffering caused by the separation of those who are dear to us? You should call out such that kaNNan, who has a golden form and who has garuda as his flag, comes here.

Fifth pAsuram. She is asking the cuckoo whether he would call such that the emperumAn who mercifully measured the worlds would come here so that she could see him.

mennadai annam parandhu viLaiyAdum villipuththUr uRaivAn than
ponnadi kANbadhOr AsaiyinAl en porukayaR kaNNiNai thunjA
innadisilOdu pAl amudhUtti eduththa en kOlak kiLiyai
unnodu thOzhamai koLLuvan kuyilE! ulagaLandhAn varak kUvAy

SrIvillipuththur has expansive area so that swans, which walk with a slow gait, could play by spreading well. My eyes which fight with each other and which are like carp fish, refuse to sleep since they are desirous of seeing the beautiful, gold-like divine feet of emperumAn who has mercifully taken residence at SrIvillipuththUr. Oh cuckoo! Call such that the emperumAn who measured the worlds mercifully, comes here. If you do this, I will make my parrot, which I have nourished with sweet rice and milk rice, to be friendly with you.

Sixth pAsuram. emperumAn is the root cause for my sustaining my life. If you call such that he comes here, I will keep my head at your feet till I live.

eththisaiyum amarar paNindhu Eththum irudIkEsan vali seyya
muththanna veNmuRuvaL seyya vAyum mulaiyum azhagazhindhEn nAn
koththalar kAvil maNiththadam kaNpadai koLLum iLam kuyilE en
thaththuvanai varak kUgiRRiyAgil thalai allAl kaimmARilEnE

Oh a little cuckoo who is sleeping in a beautiful place inside an orchard which has blossomed with flowers! hrishIkESan (one who has the senses of his followers under his control) has the greatness of celestials saluting and worshipping him in all directions. Since he is not manifesting himself to me and is making me to suffer, I have lost my beauty in matters related to my pearl like white teeth, my complexion and my bosom. If you call such that emperumAn, who is the root cause for me to be alive, comes here, I do not know of any return of favour other than keeping my head on your feet forever.

Seventh pAsuram. She is asking the cuckoo if he would call the emperumAn who has beautiful weapons.

pongiya pARkadal paLLi koLvAnaip puNarvadhOr AsaiyinAl en
kongai kiLarndhu kumaiththuk kudhugaliththu Aviyai Agulam seyyum
anguyilE! unakkenna maRaindhuRaivu? Azhiyum sangum oNthaNdum
thangiya kaiyavanai varak kUvil nI sAlath tharumam peRudhi

Oh beautiful cuckoo! Desirous of joining with emperumAn who is reclining on thiruppARkadal (milky ocean) with agitating waves, my stout bosoms are melting my life joyously and bewildering me. What purpose would it serve you, if you are in hiding? If you call such that emperumAn who has divine hands which have the divine disc, divine conch and divine mace fitting well,  comes here, you would have performed a very noble deed.

Eighth pAsuram. She tells the cuckoo to call so that emperumAn who is thirumAl (consort of SrI mahAlakshmi) comes here.

sArngam vaLaiya valikkum thadakkaich chadhuran poruththam udaiyan
nAngaL emmilirundhu ottiya kachchangam nAnum avanum aRidhum
thEngani mAmbozhil sendhaLir kOdhum siRu kuyiE! thirumAlai
Angu viraindhu ollai kUgiRRiyAgil avanai nAn seyvana kANE

Oh young cuckoo who is pecking tender red leaves with his beak in a mango grove with mango fruits! The most capable emperumAn who has huge divine hands which have the power to draw the bow Sarngam, is a great expert on love matters too. The two of us know very well the secret oath that we had taken together. If you do not call that emperumAn who is at a far distance, you would see for yourself as to how I torture him.

Ninth pAsuram. She tells the cuckoo either to call emperumAn or to get back her bangles [from him].

paingiLi vaNNan sirIdharan enbadhOr pAsaththu agappattirundhEn
pongoLi vaNdiraikkum pozhil vAzh kuyilE! kuRikkoNdu idhu nI kEL
sangodu chakkaraththAn varak kUvudhal ponvaLai koNdu tharudhal
inguLLa kAvinil vAzhak karudhil iraNdaththonREl thiNNam vENdum

Oh cuckoo which is living happily in a garden where resplendent beetles are humming! Listen carefully to what I have to say. I am caught in the unique web of thirumAl who has the complexion of a green parrot. If you desire to live in this garden, you should either call such that emperumAn, who has the divine disc and divine conch, comes here or you should get back the golden bangles which I had lost.

Tenth pAsuram. She threatens that she will mete out punishment to the cuckoo if he does not get emperumAn to that place.

anRu ulagam aLandhAnai ugandhu adimaikkaN avan seyya
thenRalum thingaLum UdaRuththu ennai naliyum muRaimai aRiyEn
enRum ikkAvil irundhirundhu ennaith thadhaiththAdhE nIyum kuyilE
inRu nArAyaNanai varak kUvAyEl inguththai ninRum thurappan

During the time when mahAbali was very powerful, I had desired to carry out service to emperumAn, who mercifully measured the worlds. Since he denied that to me, I was ailing. At that time, I did not know the reason for gentle breeze and the full moon entering inside me and torturing me. Oh cuckoo! Stay in this garden forever, without torturing me. If you do not call to make emperumAn come here today, I will drive you away from this garden.

Eleventh pAsuram. She says in the end that those who learn this decad will get the benefit in line with their svarUpam (basic nature)

viNNuRa nINdu adi thAviya maindhanai vERkaN madandhai virumbi
kaNNuRa en kadal vaNNanaik kUvu karunguyilE! enRa mARRam
paNNuRu nAnmaRaiyOr pudhuvai mannan battar pirAn kOdhai sonna
naNNuRu vAsaga mAlai vallAr namO nArAyaNA enbArE

ANdAL, the daughter of periyAzhwAr who is the leader of SrIvillipuththUr inhabited by SrIvaishNavas who are capable of reciting the four vEdhas with music, has eyes like spear and gentle qualities. She desired emperumAn who has the greatness of growing such that his divine feet stretched to ether, pervading all the places. She told a cuckoo “Oh black cuckoo! Call out such that I could see that emperumAn” and composed these pAsurams. Those who can recite these pAsurams which praise emperumAn well, will get to serve emperumAn confidentially by singing, forever.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

thiruvAimozhi – Simple Explanation – thaniyans

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAimozhi


bhakthAmrutham viSwajanAnumOdhanam sarvArththadham SrISatakOpavAngmayam |
sahasra SAkOpanishath samAgamam namAmyaham dhrAvida vEdha sAgaram ||

I worship this thiruvAimozhi which is nectarean for the devotees (of SrIman nArAyaNan), which pleases everyone, which can bestow all benedictions, which is equivalent to 1000 branches of sAma vEdham and chAndhOgya upanishath, which is filled with nammAzhwAr‘s divine words and which is an ocean of dhrAvida (thamizh) vEdham.

thiruvazhudhi nAdenRum thenkurugUr enRum
maruviniya vaNporunal enRum arumaRaigaL
andhAdhi seydhAn adi iNaiyE
sindhiyAy nenjE theLindhu

Oh my mind! Contemplate with clarity on the lotus feet of nammAzhwAr, the one who brought out (the meanings of) the rare/difficult vEdhams in his thiruvAimozhi in andhAdhi format (ending of one pAsuram as the beginning of the next) while meditating on the sacred, beautiful land of AzhwArthirunagari which is known as thiruvazhudhi nAdu and thirukkurugUr and the most enjoyable/beautiful thAmirabaraNi river.

manaththAlum vAyAlum vaNkurugUr pENum
inaththArai allAdhu iRainjEn dhanaththAlum
Edhum kuRaivilEn
endhai sadagOpan
pAdhangaL yAmudaiya paRRu

I will not worship with my mind/words those who are not part of the clan which serves/likes AzhwArthirunagari as I am not limited by wealth in any sense because my master nammAzhwAr‘s lotus feet are our refuge.

Eyndha perum kIrththi irAmAnusa muni than
vAyndha malarp pAdham vaNangukinREn Ayndha perum
sIrAr satakOpan senthamizh vEdham dharikkum

pErAdha uLLam peRa

I am worshipping the most qualified lotus feet of emperumAnAr who has the most fitting glorious qualities to acquire a mind/heart that has no interest in anything other than thiruvAimozhi to behold that beautiful thamizh vEdham that was blessed (spoken) by nammAzhwAr who is filled with the best qualities without the mixing of any defects.

vAn thigazhum sOlai madhiL arangar vaNpugazh mEl
AnRa thamizh maRaigaL Ayiramum InRa
mudhal thAy satakOpan moymbAl vaLarththa
idhath thAy irAmAnusan

nammAzhwAr is the first [natural] mother who conceived/delivered thiruvAimozhi and the agile emperumAnAr is the well-wishing foster mother to thiruvAimozhi (1000 pAsurams) which is celebrated as thamizh vEdham and which is sung on the most auspicious qualities of periya perumAL who is lying down in SrIrangam which is covered with the seven layers of forts and groves which have trees reaching the sky.

mikka iRai nilaiyum meyyAm uyir nilaiyum
thakka neRiyum thadaiyAgith thokkiyalum
Uzh vinaiyum
vAzhvinaiyum Odhum kurugaiyar kOn
yAzhin isai vEdhaththiyal

The leader of the residents of AzhwArthirunagari is nammAzhwAr. His thiruvAimozhi which sounds like the sweet tunes of vINA (string instrument) speaks about the most important 5 principles – the true nature of the supreme lord SrIman nArAyaNa (parmaAthma svarUpam), the true nature of the eternal jIvAthmA (jIvAthma svarUpam), the true nature of the most fitting means (upAya svarUpam), the true nature of the hurdles which are in the form of infinite karma (virOdhi svarUpam) and the true nature of the ultimate goal (upEya svarUpam).

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – தனியன்கள்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி


பக்தாம்ருதம் விஶ்வஜநாநுமோதநம் ஸர்வார்த்ததம் ஸ்ரீஶடகோபவாங்மயம் |
ஸஹஸ்ரஶாகோபநிஷத்ஸமாகமம் நமாம்யஹம் த்ராவிட வேதஸாகரம் ||

எம்பெருமானின் பக்தர்களுக்கு அமுதம் போன்றிருக்கும், எல்லோருக்கும் ஆனந்தத்தைக் கொடுக்ககூடியதும், எல்லா அர்த்தங்களையும் காட்டகூடியதும், ஸ்ரீ சடகோபரின் திருவாக்கிலே உதித்ததும், ஆயிரம் சாகைகளையுடைய ஸாம வேதமாய், அதன் ஸாரமான சாந்தோக்ய உபநிஷத்தாய் இருக்கும், தமிழ் வேதக் கடலான திருவாய்மொழியை நான் வணங்குகிறேன்.

திருவழுதி நாடென்றும் தென்குருகூர் என்றும்
மருவினிய வண்பொருநலென்றும் அருமறைகள்
அந்தாதி செய்தான் அடியிணையே ஏப்பொழுதும்

சிந்தியாய் நெஞ்சே தெளிந்து

நெஞ்சே! திருவழுதி நாடு என்கிற ப்ராந்தியத்தை நினைத்தும், அதனுள் இருக்கும் அழகிய திருக்குருகூர் என்ற திவ்யதேசத்தை நினைத்தும், அனைவரும் விரும்பும்படி இனிமையாய் இருக்கும் தாமிரபரணி ஆற்றை நினைத்தும், பெறுதற்கரிய வேதங்களை அந்தாதி க்ரமத்தில் திருவாய்மொழியாகப் பாடின ஆழ்வாரின் இரண்டு திருவடிகளை எப்பொழுதும் தெளிவுடன் சிந்திப்பாயாக.

மனத்தாலும் வாயாலும் வண்குருகூர் பேணும்
இனத்தாரையல்லாது இறைஞ்சேன் தனத்தாலும்
ஏதும் குறைவிலேன்
எந்தை சடகோபன்
பாதங்கள் யாமுடைய பற்று

என்னுடைய மனத்தாலும் வாக்காலும் வள்ளல் தன்மையுடைய திருக்குருகூரை ஆதரிக்கும் கோஷ்டியில் இருப்பவர்களைத் தவிர மற்றவர்களை வணங்கமாட்டேன். கைங்கர்யச் செல்வத்திலும் எவ்விதமான குறையும் என்னிடத்தில் இல்லை. ஏனெனில் என்னுடைய ஸ்வாமியான நம்மாழ்வாரின் திருவடிகள் நம்முடைய பற்றுக்கோலாக இருப்பதால்.

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனிதன்
வாய்ந்த மலர்ப் பாதம் வணங்குகின்றேன் ஆய்ந்த பெருஞ்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம்தரிக்கும்

பேராத உள்ளம் பெற

குற்றமில்லாத சிறந்த குணங்களால் நிறைந்து இருப்பவரான நம்மாழ்வார் அருளிச்செய்த நேர்மை மிகுந்த தமிழ் வேதத்தை தாங்கிக்கொள்ளும் சக்தி கொண்டதாய் வேறொரு விஷயத்தில் செல்லாத நெஞ்சை அடைவதற்காக தகுதியான பெரிய புகழையுடைய எம்பெருமானாரின் பொருத்தமான திருவடித்தாமரைகளை வணங்குகிறேன்.

வான் திகழும் சோலை மதிள் அரங்கர் வன்புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன்
மொய்ம்பால் வளர்த்த
இதத் தாய் இராமானுசன்

ஆகாசத்தளுவும் வளர்ந்திருக்கும் மரங்களையுடைய சோலைகளையும் ஏழு மதிள் சுற்றுக்களையும் உடைய திருவரங்கத்தில் சயனித்திருக்கும் பெரிய பெருமாளின் திருக்கல்யாண குணங்கள் விஷயமாக அமைந்த தமிழ் வேதமான ஆயிரம் பாசுரங்களையும் முதலிலே பெற்றெடுத்த தாய் நம்மாழ்வார், மிடுக்குடன் அதனை வளர்த்த, அதன் நன்மையைப் பார்க்கும் இரண்டாம் தாய், எம்பெருமானார்.

மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ் வினையும்
வாழ்வினையும் ஓதும் குருகையர் கோன்
யாழின் இசை வேதத்தியல்

ஆழ்வார் திருநகரியில் இருப்பவர்களுக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வார் அருளிச்செய்த வீணையின் இசை போன்ற திருவாய்மொழிப் பாசுரங்கள் மிகவும் உயர்ந்தவனான எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணனின் தன்மையையும், நித்யமாக இருக்கும் ஜீவாத்மாவின் தன்மையையும், ஸ்வரூபத்துக்குச் சேர்ந்த உபாயத்தின் தன்மையையும், அந்த எம்பெருமானை அடைந்து அனுபவிக்கும் நிலைக்கு விரோதியாய்ச் சேர்ந்து இருக்கும் முன்னை வினைகளின் தன்மையையும், வாழ்வாகிற உயர்ந்த புருஷார்த்தத்தின் தன்மையும் விளக்கிக் கூறும்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) –
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) –
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) –
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் –