Monthly Archives: October 2016

rAmAnusa nURRanthAdhi – 57

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous (kOkkula mannarai mUvezhukAl)

Introduction (given by maNavALa mAmunigaL)

When asked “Why say ‘ini en vAkku uraiyAdhu, en manam ninaiyAdhu’? Since the place is this material world, would you not be affected by ignorance?”, amudhanAr replies – after adiyEn got emperumAnAr in this world, adiyEn would not be without discernment, not be ignorant, and not pay attention to lowly things.

Introduction (given by piLLailOkam jIyar)

When asked “You said ‘ini en vAkku uraiyAdhu, en manam ninaiyAdhu ini maRRonRaiyE’  (hereafter my speech would not say and my mind would not think about – other things than emperumAnAr related), but in this world that creates darkness (ignorance) in us, and in this day and age, will this mindset stay strong? As said in ‘chanchalam hi mana:’ – mind would not stay with one thing at all times, isn’t it? So, what if at some other time your mind deviates and creates ignorance?”.

To those who asked this, amudhanAr replies – What you said (about this world) is the truth. But unlike the days I lost earlier, today is not such a day – I reached emperumAnAr who is praised about his greatness by those who are the most desired by prapannas, that is, those who follow the way of SaraNAgathi thapas which is the most distinguished of the thapas, who (emperumAnAr) think(s) as their(his) relatives only those who due to their absolute devotion consider subservience towards the most enjoyable divine feet of SrI ranganAthan only as their ultimate destiny; given so, I am not seeing in me the ignorance that desires anything without distinguishing what is to be gained and not gained.

maRRoru pERu madhiyAdhu arangan malar adikku AL
uRRavarE thanakku uRRavarAk koLLum uththamanai
naRRavar pORRum irAmAnusanai in nAnilaththE
peRRanan peRRa pin maRRaRiyEn oru pEdhaimaiyE             57

Listen

Word by word meaning (given by maNavALa mAmunigaL)

koLLum – One(s) who consider(s)
thanakku uRRavarA – as their(his) relation, only the ones who
madhiyAdhu maRRoru pERu – do not consider other benefits/goals as having any significance
AL uRRavarE – but who consider as the destiny and so are immersed in
arangan – periya perumAL’s
malar adikku – divine feet whose enjoyability is unsurpassed;
uththamanai – such most distinguished one(s) (such emperumAnAr),
nal thavar – those who follow most distinguished thapas, SaraNAgathi
which among all the thapas is the one that is very easy, which does not delay its fruits, and which is congruent to the true nature (of AthmA),
pORRum – (such people) would talk about and praise the greatness
irAmAnusanai – of (such) emperumAnAr;
peRRanan –  I got him
in nAnilaththE – in this world;
peRRa pin – after getting him,
maRRu – other than him
oru pEdhaimai aRiyEn – I have not seen the ignorance of falling on whatever is seen without distinguishing between what is to be gained and what is not to be gained;

So it implies that it would not be possible for such ignorance to happen in the future as well.

vyAkyAnam

maRRoru pEru madhiyAdhu – As said in ‘namAm dhushkruthi nO mUdA: prapadhyanthE naRAdhamA:- mAyayApahrutha gyAnA: Asureem bhAvamASrithA: [Sri bhagavath gIthA]’ (four types of people who do not come to me – the ignorant, the lowly ones among humans who have gained some knowledge (of ithihAsa purANam),  one who lets others change his true learning (though have learned vEdhas), and ones who are against me even after knowing well (though have learned the meanings of vEdhas too, but they are those like hiraNyan, rAvaNan)),

kalau jagathpathim vishNum sarva SrashtAram eeSvaram, nArchayishyanthi maithrEya pAshaNdOpahatha janA: – kAmaisthaisthai: apahrutha gyAnA: prapadhyanthE anya dhEvathA: [SrIvishNu purANam, Sri parASara bhagavAn saying to maithrEyar]’  (In kali yugam there would be less people who worship the lord of the world, the one who is present everywhere, one who is the creator, and the one who controls everything (that is emperumAn), they would get their knowledge stolen, and more people would go after demi gods) ;

– such words which instructed us about what to avoid, in such a way having clarity of mind based on the advise of such noble ones,

(now talks about what are to be followed):

and as said in ‘ananyAS chinthayanthOmAm’ (does not think about anything else than me), and,

vyavasAyAthmikA bhudhdhi: EkEha kuru nandhana – ‘mayichAnanyayO kEnabhakthiravyabhichAriNee’  [SrI bhagavath gIthA] (Oh arjuna! do the acts only for seeing the true self of AthmA (Athma sAkshAthkaram) (and not for getting any other benefit, etc.)),

and so they are followers of Him only, and

as said in ‘EkAntheethu viniSchithya dhEvathA vishayAntharai: – bhakthyupAyam samam krishNa prApthau krishNaika sAdhana: (~ Who is devoted only to me is sure of who is to be worshipped, and they don’t think of other means than krishNan and other destiny than krishNan),

not thinking about other dhEvathAs, other manthrams, or other benefits/goals – due to such extreme devotion;

arangan malar adikkuAs said in ‘rangam rangamithi brUyAth yOjanAnAm Sathairapi-muchyathE sarva pApEbhyO vishNulOkam sagachchathi  (how much ever far away you may be, if you say rangam rangam, you will be relieved of all the sins and will go directly to vishNu lOkam) – idhamhi rangam thyajathAm ihAngam [Adhi Sankara’s words] (if one sheds his body in this rangam, he would not be born again; if at all born, it would be in SrIvaikuNtam) ,

having such most famous SrIrangam as His place of stay, and having that itself as His identity, such SrIranganAthan – His divine feet that is as said in

sarvE vEdhA yath padham Amananthi’ (the divine feet which all the vEdhas talk about), and ‘vishNO:padhE paramE madhva uthsa:’ (honey flowing from vishNu’s noble divine feet), and

gadhApunaSSanka radhAnga kalpaka dhvajAravindhAnkuSa vajra lAnchanam – thrivikrama thvath charaNAmbhuja dhvayam madheeya mUrdhAnam alankarishyathi [AlavandhAr’s words](~with the various auspicious symbols in your divine feet, when are you going to decorate my head with your two divine feet?),

 and, ‘kathAham bhagavath pAdhAmbujadhvayam SirasA sangrahishyAmi [emperumAnAr’s words] (when will I have the two divine feet of emperumAn in my head?),

that is, the divine feet are fully talked about in the words of vEdhAntham, and eternal unparalleled enjoyment, are of all-defining qualities about his supremacy, which is worshiped for getting those feet, which is delicate like flower petals, and makes those who worship it to be devoted to only that – to such divine feet.

AL uRRavarE – As said in ‘dhAsOham vAsudhEvasya’ (I am a servant of vAsudhEvan’s divine feet),  ‘lakshmI bharthu: naraharithanOrdh dhAsa dhAsasya dhAsa:’ (my subservience is to do services to the divine feet of the husband of lakshmI), and, ‘pon Azhikkai en ammAn neekkamilA adiyAr [thiruvAimozhi – 8.10.10]’, they involve in pure services, and as said in ‘mugil vaNNan adiyai adaindhu aruL sUdi uyndhavan’, and, ‘AdhalAl vandhu un adi iNai adaindhEn aNi pozhil thiruvarangaththu ammAnE’, those who are devoted to such divine feet as the utmost destiny, that is, those from parAnkusa (nammAzhvAr), parakAla (thirumangai AzhvAr) – considering only them as –

thanakku uRRavarAk koLLum – As said in ‘bhAndhavA vishNu bhakthAScha’, and, ‘mAthA pithA yuvathayas thanayA vibhUthis sarvam’, thinking of the AzhvArs as their (his (emperumAnAr’s)) mother, father, and all kinds of relations;

uththamanai – being the most noble among the ones mentioned above (emperumAn, AzhvArs, and others); being as AchAryar; (this can be adjective for the noble ones who consider only those who are devoted to arangan, or it can be adjective for emperumAnAr (which is the preferred meaning));

nal thavar pORRum – thavam – thapas (karma/gyAna/bhakthi yOgam);  nal thavam – most distinguished thapas (SaraNAgathi);

as said in ‘thasmAth nyAsamEshAm thapasAm athirikthamAhu: [samhithai words](nyAsam (SaraNAgathi) is the noblest of the thapas),

 and in ‘sathkarma nirathASSudhdhA: sAnkyayOgavidhasthadhA – nArhanthi SaraNa: thasyakalAm kOti thameemabhi’ (the pure ones who are interested in good karmas, and who do know sAnkyam yOgam,etc., they understand that those ways do not equal even in a small way to SaraNAgathi),

SaraNAgathi is glorified by Sruthi smruthi, and when advising arjunan about the means for liberation (mOksham), at first as He talked about other forms that are karma yOga, gyAna yOga, bhakthi yOga, avathAra rahasya (secret regarding His way of incarnations), purushOththama vidhyai (knowing Him as the most noble), nAma sankeerththanam (singing His names), then He addressed him who was filled with sorrow (after hearing these as these were very difficult/unsure), to remove that sorrow He had advised him about this meaning, which is easy, gives results sooner, and which is as per the true nature of Athma, and most distinguished one, that is, the surrendering (SaraNAgathi dharmam) to Him, which, the noble ones like AzhvAn, ANdANpiLLAn, embAr, kidAmbi AchchAn were fully interested in – for the lifting up of such noble ones and the people of the world, emperumAnAr incarnated;

emperumanar_with_sishyasemperumAnAr kAlakshEpa gOshti

– and emperumAnAr is such that they understand such greatness of him, and praise him in many ways as –

nachEth rAmAnujEthyEshA chathurA chathuraksharee | kAmavasthAm prapadhyanthE janthavOhanthamAdhrucha:’ (~ emperumAnAr incarnated to lift us who were immersed in this world; his name would save even the worms like me);

and, ‘puNyAmbOjavikAsAya pApadhvAnthakshayAyacha | SrImAn Avira bhUthbhUmau rAmAnuja dhivAkara:’ (for the knowledge of jeevAthmAs to flourish, for the effects of our evil deeds to be destroyed, the one having the wealth of SrIvaishNavam appeared in this world, that is the sun rAmAnujar),

and, ‘thruNeekrudha virinchAdhi nirankuSa vibhUthaya: | rAmAnuja  padhAmbOja samASrayaNa sAlina:’ (those who have surrendered to emperumAn would consider even the world of brahmA as insignificant),

and ‘sathyam sathyam punassathyam yathirAjO  jagath guru:  – sa Eva sarva lOkAnAm udhdharththA nAthrasamsaya:’ (it is the truth, it is the truth, it is the truth that I am saying, it is emperumAnAr who is the guru for the world; he is the one who lifts us up from this material world –there is no doubt in this),

and, ‘kudhurshti guhanAmukE nibathitha: parabrahmaNa: karagrahavichakshaNO jayathi lakshmaNOyam muni: [vEdhAnthAchAryar] (The other philosophies pushed emperumAn fully into cave; the one who lifted out that parabrahmam is the one having smartness, that is emperumAnAr),

and, ‘shrudhyagravEdhya nija dhivya guNasvarUpa prathyakshathAm upagathasthviha rangarAja: – vasyassadhA bhavathithE yathirAja thamAssakthas svakeeya jana pApavimOchanEthvam [yathirAja vimSathi 17] (vEdhas and upanishads are where one looks for about emperumAn; He came directly for us to see – as rangarAjan; that rangarAjan has given Him to you rAmAnjujA! You have the power to remove the sins of your devotees.), and, ‘vAzhi ethirAsan vAzhi ethirAsan’ (long live emperumAnAr, long live emperumAnAr);

irAmAnusanai – (they praise such) emperumAnAr,

in nAnilaththE – in this world that creates darkeness (ignorance about the truth regarding AthmAs, paramAthmA, the relationships among them, etc);

peRRanan – got such emperumAnAr; like how one who would be very happy to see an oasis in the desert where there is no shade or water, amudhanAr is being happy to get the matter that liberates him;

peRRa pin maRRu aRiyEn oru pEdhaimaiyE – ones that had been there with me from time eternal – that of confusing my body as AthmA, thinking that I am independent, serving others, considering other things as the means –  I do not know where all these have gone and got decimated after I surrendered to emperumAnAr.

maRRu aRiyEn oru pEdhaimaiyE – That ignorance is not being felt by my mind; it is not seen by my eyes;   that is, the ignorance which without discerning appropriate and inappropriate ones, seeing anything and falling for it, such ignorance has gone without trace;

As said in ‘thyajapata dhUratharENathAnapApAn’, ignorance has gone far off and got removed – is the conclusion.

From AzhwAr thirunagari SrI u.vE. vidhwAn thirumalai nallAn chakravarththi rAmakrishNa iyengAr’s ‘amudha virundhu’ :

maRRoru pERu(m) – anything other than service to the divine feet of periya perumAL at SrIrangam; that includes subservience to para vAsudhEvan at SrI vaikuNtam – even that is not considered as anything by these noble ones; in the vyAkyAnam of nAchchiyAr thirumozhi – nallArgaL vAzhum naLir aranga nAgaNaiyAn [nAchchiyAr thirumozhi – 11.5], it is explained as – ‘those who live in that place (SrIrangam) would shiver with fear thinking what to do if they get parama padham’.

malar adikku AL uRRavarE – those who live by dhvayam

peRRanan peRRa pin –  repeating that word shows how amudhanAr is grateful that he got the benefit that is so very noble  – that is, the divine feet of emperumAnAr;

pEdhaimaiyE – Since ignorance got destroyed without trace and cannot be found, hereafter it cannot show itself, is the meaning.

Inner meaning is that like how the greatness of emperumAnAr changed him, it also changed the world that usually creates ignorance.

– – – – –

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org/
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 3.9.9 – vAy koNdu

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Third Centum >> Ninth decad

Previous pAsuram

rama-sita-lakshmana

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In ninth pAsuram – AzhwAr says “I who was made by the most generous emperumAn only by him, am not qualified to praise others”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

vAy koNdu mAnidam pAda vandha kaviyEn allEn
Ay koNda sIr vaLLal Azhip pirAn enakkE uLan
sAy koNda immaiyum sAdhiththu vAnavar nAttaiyum
nI kaNdu koL enRu vIdum tharum ninRu ninRE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

vAy koNdu – with my mouth which is the sensory organ for speech (which is meant to praise the apt emperumAn)
mAnidam – manushya (mortal humans who are not apt to be praised)
pAda – to sing
vandha – come
kaviyEn allEn – not a poet;
Ay – examined (in vEdhAntham)
sIr – qualities such as Anandham (bliss) etc
koNda – having
vaLLal – most generous
Azhi – having divine chakra (which will ensure that the hearts of those poets will be captivated in emperumAn)
pirAn – great benefactor
enakkE uLan – is present for me exclusively as the distinguished one;

(He)
sAy koNda – having great radiance
immaiyum – archAvathAra anubhavam in this material realm
sAdhiththu – create and present
vAnavar nAttaiyum – the spiritual realm which is owned by nithyasUris

(like sEnai mudhaliyAr)
nI kaNdu koL enRu – saying “you analyse and manage”
vIdum – mOkshAnandham (the bliss of liberation which is acquired by serving him)
ninRu – in the proper methods
tharum – will give.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

I am not a poet who have come to sing manushya (mortal humans who are not apt to be praised) with my mouth which is the sensory organ for speech (which is meant to praise the apt emperumAn); the most generous emperumAn whose qualities such as Anandham (bliss) etc are examined in vEdhAntham, who is a great benefactor having divine chakra (which will ensure that the hearts of those poets will be captivated in emperumAn) is present for me exclusively as the distinguished one; he will create and present us the greatly radiant archAvathAra anubhavam (enjoyment in deity form of emperumAn) in this material realm and the spiritual realm which is owned by nithyasUris, and will say “you analyse and manage (like sEnai mudhaliyAr, who is chief administrator of all operations)” and also give mOkshAnandham (the bliss of liberation which is acquired by serving him) in proper methods.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • vAy koNdu … – AzhwAr is the only one who can naturally praise emperumAn [His speech/mouth is present specifically to praise emperumAn which is explained by this SlOkam].  SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 40.5 “srushtasthvam vanavAsAya” (sumithrA says to lakshmaNa – “you are given birth to accompany (and serve) SrI rAma in the forest”); “srushtasthvam vanavAsAya” – iLaiya perumAL (lakshmaNa informed his mother sumithrA, “perumAL (SrI rAma) is leaving to forest as per the orders of father and mother (dhaSaratha and kaikEyi); I am following him too”, and sumithrA replies “if you have the desire to be crowned to rule the kingdom [which you don’t have], that could have been due to me praying to give birth to a son with such qualities; I have given birth to you to have you fully serving SrI rAma”; “suhrujjanE rAmE – svanuraktha:” – you care for the divine feet of SrI rAma without anyone instructing you to do so; is there anything for me to specifically advise you now? you serve emperumAn with great taste in serving him and seeing him through your ears [since AdhiSEsha, the serpent has both seeing and hearing through the same sensory organ]. Alternatively – it is explained as “svanuraktha: suhrujjanE” – You are dear to those who good people who care for perumAL (SrI rAma) thinking “Like a soft garland was placed under hot sun, perumAL ignoring his tender nature, left to the forest to fulfil his father’s order – what is going to happen now [for him]?” – SrI rAma’s mothers and others in ayOdhyA request lakshmaNa to care for SrI rAma who is like the root (which sustains them all) for them. “rAmE” – One who is beautiful as it is, and walking a few steps elegantly will increase his beauty manifold.  “rAmE pramAdham mAkArshI:” – There is no reason for lakshmaNa who since birth as said in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 18.27 “bAlyAth prabruthi susnigdha:” (friendship from childhood) sustained himself by being together with SrI rAma and suffered in separation from him, to become forgetful now; she must be saying some thing specifically for the current context [of going to the forest]. “bhrAthari gachchathi” – SrI rAma will be walking in front of you; You be alert that you don’t become captivated by his beauty [while walking in front of you]; his elegant walk makes him deserve a ceremonial umbrella as said in SrI rAmAyaNam AraNya kANdam 11.1 “agratha: prayayau” (SrI rAma walks first).  periyazhwAr too explains the beauty of his walk/steps in periyAzhwAr thirumozhi 3.6.4 “Adal pAdal” pAsuram.
  • vAy koNdu – I am not born to glorify lowly persons with my mouth/speech. If I praise some one else, how will your creation of me be fulfilled? srushti (creation) is for self as said in SrI rangarAja sthavm “svamudhdhisya” (for himself).
  • Ay koNda – When asked “Though you are set out to praise him, is he not beyond words as vEdham itself returned unable to glorify him as in thaiththiriya upanishath ‘yathO vAchO nivarthanthE‘ (the words returned being unable to glorify bhagavAn fully and even the mind cannot comprehend him)?”, AzhwAr says he presents himself for me as said in jithanthE sthOthram “bhakthAnAm” (My names, forms etc (everything) are for my devotees only).
  • Ay koNda sIr – His auspicious qualities which are well analyzed already [by vEdhAntham etc] and are opposite to all defects.
  • vaLLal – Very generous
  • Azhip pirAn – One who is having the tool (sudharSana chakra) which preserves these qualities in him.
  • enakkE uLan – he presented himself to be glorified by my poems exclusively.
  • Azhip pirAn … – He presented the divine combination of himself and his tools (sudharSana chakra etc) to be praised by me as said in thiruvAimozhi 6.4.9 “valakkai Azhi” (having sudharSana chakra in the right hand) etc.
  • sAy koNda immaiyum sAdhiththu – Bestowing me with radiant joy in this material ream. sAy – radiance. koLgai – having. Making the present life such that it is more enjoyable than liberation too.
  • sAdhiththu – By having emperumAn as the sAdhanam (means),  AzhwAr achieves everything in this material realm and in subsequent life in paramapadham (spiritual realm).
  • vAnavar nAttaiyum – SrIvaikuNtanAthan (the lord of spiritual realm) is considered as one among the residents of paramapadham (though he is the lord); the ultimate abode is fully under the control of nithyasUris (the eternally liberated servitors in paramapadham). As said in SrI rAmAyaNam AraNya kANdam 1.20 “bhavadhvishayavAsina:” (the sages tell SrI rAma “we reside in the same kingdom as you”), the same concept applies for bhagavAn too [where he would joyfully say that he is residing in the same abode as the nithyasUris].
  • nI kaNdu koL enRu – SrI bharathAzhwAn managed ayOdhyA’s treasury during SrI rAma’s exile, grew it greatly and returned it with much greater wealth as said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 127.55 “krutham dhaSaguNam mayA” (SrI bharathAzhwAn to SrI rAma “By your grace, this treasury is worth ten times now in comparison to when you managed it”). By saying “vAnavar nAttaiyum nI kaNdu koL“, it is implied that emperumAn does not discriminate between a nithyasUri and a newly liberated individual as a cow would ignore her previous calves after giving birth to a new calf [if at all, newly liberated individuals are showered with more love by emperumAn]. This is explained in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 41.4 “thvayi kinchith samApannE” (SrI rAma to SrI vibhIshaNAzhwAn – even if you are suffering a little bit, what is the use of regaining sIthA?).
  • enRu – saying with attachment like this
  • vIdum tharum – will bestow kainkaryam (service); nigaNdu (dictionary) says “mukthi: mOkshO mahAnandha:” (mukthi (liberation), mOksham (liberation), mahAnandham (great bliss) are synonyms).
  • ninRu ninRE – Three explanations:
    • Our AchAryas explained this as – Even after giving everything, emperumAn would feel “I have not done anything to him”, with agony in his divine heart as said in mahAbhAratham udhyOga parvam 58.22 “ruNam pravruththam iva mE” (krishNa thinking about dhraupathi – I am worried like a borrower who is unable to repay the debt).
    • A thamizh scholar explained this as – emperumAn would bestow the aforementioned aspects one by one – i.e., first he will let the individual enjoy worldly pleasures, then show him paramapadham and then give him the joy of kainkaryam.
    • Also explained as – emperumAn will give sufficient experience of himself here in this material realm, attainment of parampadham and the joy of kainkaryam in small/adequate portions.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thirumAlai – 28 – umbarAl aRiyalAgA

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series

<< Previous

gajendramoksham

avathArikai (Introduction)

periya perumAL told AzhwAr “even though squirrels are animals, they took efforts to carry out kainkaryam for me. Even though such a good thought was not with you, did you at least have a thought to look up to me as the protector, just as SrI gajEndhrAzhwAn called out to me to protect him when he was caught by the crocodile when he stepped into the pond?”. AzhwAr responded “No, even that was not there with me”

Let us see the pAsuram and its meanings.

umbarAl aRiyalAgA oLiyuLAr AnaikkAgich
chempulAl uNdu vAzhum mudhalai mEl sIRi vandhAr
nam paramAyadhuNdE nAygaLOm siRumai OrA
empirARku AtcheyyAdhE en seyvAn thOnRinEnE

Listen

Word-by-word meaning

umbarAl – (starting with brahmA) celestial entities
aRiyal AgA – unable to know (that it is this much, as per a measure)
oLi uLAr – emperumAn who is in the radiant paramapadham (SrI vaikuNtam)
AnaikkAgi – for gajEndhrAzhwAn
sem pulAl – red meat
uNdu vAzhum – eating for sustenance
mudhalai mEl sIRi – getting angry with crocodile
vandhAr – came (to the bank of the pond)
nam param Ayadhu uNdE – (when he is biased towards his followers as a protector) is there any responsibility for us in our protection?
nAygaLOm – being lowly creatures like dogs
siRumai OrA – not considering our faults
em pirARku – for my emperumAn
AL seyyAdhE – instead of being a servitor
en seyvAn – for what
thOnRinEn – was I born?

vyAkhyAnam (commentary)

umbarAl aRiyalAgA oLiyuLAr – the  word umbar refers to celestial people such as brahmA in the upper worlds upto sathyalOkam. oLi  refers to SrIvaikuNtam which cannot be understood by those such as brahmA and oLiyuLAr refers to paramapadhanAthan (emperumAn) who dwells in SrIvaikuNtam. chAndhOkya upanishath 3.13.7 says “atha yathatha: parO dhivO jyOthir dhIpthyathE viSvatha: prushtEshu sarvatha: prushtEshu anuththamEshUththamEshu lOkEshu” (in paramapadham, that which is superior to individual and collective entities, that which is without anything superior to it, that which emits radiance in higher reaches). mahAbhAratham AraNya kANdam 136.18,23 says “athyarkAnaladhIptham thath sthAnam vishNOr mahAthmana: I svayaiva prabhayA rAjan! dhushprEksham dhEvathAnavai:II thahtra gathvA punarnemam lOkamAyAnthi bhAratha! II “ (Oh king! That place belonging to mahAthmA vishNu is more radiant than sun and agni [god of fire]; because of its radiance, it cannot be seen by celestial and demoniac entities; Oh, one who was born in the clan of bharatha! No one, who has ever gone there, has returned). Thus, mahAbhAratham also mentions that SrIvaikuNtam cannot be seen by celestial people.

aRiyalAgA – even people who have high levels of gyAna (knowledge), as said in bhagavath gIthA 16.14 “ISvarO’hamaham bhOgI sidhdhO’ham bhalavAn sukhI “ (I am ISvaran (one who controls everything and everyone), only I attain all enjoyment, I am endowed with supernatural faculties (by nature); only I am endowed with strength and I enjoy all comforts (by nature)), such as brahmA and Sivan, who think that they are ISvaran cannot attain paramapadham. Not only can they not attain it, they cannot know about it. Such is paramapadham. SrIvishNu purANam 1.9.55 says “yanna dhEvA na munayO na chAham na cha Samkara: I jAnanthi paramESasya thath vishNO: paramam padham II “ (the one place which celestial entities, sages, I (brahmA) and Sankara do not know of, that is vishNu’s paramapadham). Thus, brahmA also spoke about this supreme place.

oLiyuLAr – mUnRam thiruvandhAdhi 51 says “kalangAp perunagaram” (the calm, supreme place). One who is enjoying nithyasUris (permanent dwellers of paramapadham) constantly, came to samsAram to protect a suffering person such as I.

AnaikkAgi – such an emperumAn, with unbounded eminence, came with dress astray and hair dishevelled in great hurry. Did he come for pirAtti or thiruvadi (garudan) or thiruvananthAzhwAn (AdhiSEshan) or such great entity? No, he took so much of effort for an animal. If one looks at the difference between the suffering elephant and the helping emperumAn, it is something between a pond and a mountain. If he has to protect a follower, he does not look at his greatness or the lowliness of the follower. He only looks at the danger that his follower is in and the inseparable relationship between him and his follower, is the considered opinion here.

Let him not see the lowliness of the follower. Was the enemy befitting the stature of emperumAn? Who was it, who created such an anger in emperumAn?

sem pulAl uNdu vAzhum mudhalai mEl Siri vandhAr – the one which gobbles up different types of fish which are much lower than itself, as a result of which it thinks that it has got a fullness equivalent to emperumAn, as mentioned by nammAzhwAr in thiruvAimozhi 4.5.1 ”vIRRirundhu Ezhulagum thanikkOl seyya “ (ruling all the worlds, sitting in paramapadham) – it was a worm in the water [that is how vyAkhyAthA describes the crocodile] on which he came with a rage. SrIvishNu purANam 1.9.25 says “yadhAvath kathithO dhEvair brahmA prAha thatha: surAn I parAvarESam SaraNam vrajadh vamasurArdhanam  II” (brahmA, who was informed of the sufferings of the celestial entities, told them that the one who is ISvaran to all without any difference between the great and lowly people, the one who is the opponent of demons, take refuge under him, the emperumAn). If emperumAn had destroyed demons in order to protect brahmA et al who came to surrender to him to protect them from their enemies, it would not have been considered as anything wondrous. What is wondrous is that he came with a rage to protect an elephant which called out to him, to kill its enemy with his dress and hair in dishevelled condition considering it as a great enemy. SrI rAmAyaNam AraNya kANdam 24.34 says “krOdha mAhArayath thIvram vathArtham sarvarakshasAm I dhushprEksha: sO’bhavathkrudhdhO yugAnthAgniriva jvalan  II “ ((SrI rAma) brought on himself deep anger to kill all the demons. He appeared like a huge ball of fire, a rare sight to behold). When someone commits an irreverent act on emperumAn,  emperumAn remains calm, as said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 1.10 “sa cha nithyam praSAnthAthmA “ (perumAL is always peaceful). But he changes his nature and brings on anger when he sees that his follower is put to difficulty by an irreverent act, as seen in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 59.136 “atha rAmO mahA thEjA rAvaNEna kruthvraNam I dhrushtvA pravaga SArdhUlam kOpasya vaSamEyivAth II “ (after that, SrI rAma, the splendrous person, became angry on seeing hanumAn, the greatest among monkey warriors, who was injured by rAvaNa). When he is this angry, he will not care whether the enemy is a lowly person or not and hence there is nothing wondrous in this. Just as thirumangai AzhwAr says in periya thirumozhi 5.8.3 “kodiyavAi vilangin uyir malangakkoNda sIRRam onRu uNdu” (there is a rage which killed the animal with cruel mouth), it is this great quality that people consider as their refuge.

vandhAr – while he could have destroyed the crocodile from his place through his sankalpa (will), how wondrous that he came to the pond, with dishevelled dress and hair! If he wanted to annihilate the world, he could have done that with his will. To protect his follower, if he does not come in person and destroy the enemy with his own hands his anger will not subside, is the opinion here. It appears to AzhwAr that emperumAn, by coming that day to help the elephant, helped AzhwAr himself. Didn’t thirumangai AzhwAr describe the crocodile as “kodiya vAy vilangu” in periya thirumozhi 5.8.3, as if he himself had been caught in its jaws? The surmise here is that if we don’t think that emperumAn coming to help a follower is like helping ourselves, then we do not have vaiNavathvam (the fundamental nature of being a SrI vaishNavan).

nam param AyadhuNdE – when emperumAn comes to protect his follower due to his bias towards his follower, is there any responsibility for us in our protection? If emperumAn looks at his greatness or at our lowliness or gets angry with the excessive sins that we have committed and decides “let this type of person suffer for some more time”, we can attempt to protect ourselves. When he is not like this, we have no basis for protecting ourselves.

nAygaLOm – our lowliness is such that the elephant gajEndhran is at the level of rishis such as sanakar (mAnasa puthra of brahmA). Even if we enter houses where the doors are open, we are being driven out like unwelcome dogs; we are without a recourse. Even if the person who brings up a dog touches us, he has to take a bath [to get rid of dirt etc], such is our lowliness.

siRumai OrA empirARku –  however lowly we are, those who are unable to see our lowliness. Just as SrI vishNu sahasranAmam says “avigyAtha sahasrAmSu” (even with thousands of eyes, he is ignorant [of  his followers’ faults]) he is ignorant of and blind to our faults and multiplies our [good] qualities with his thousands of eyes. muNdakOpanishath 1.1.10 says “yassarvagyas sarvavith yasya gyAnamayam thapa:” (which paramapurushan [supreme being] knows the true character and inherent nature of all entities,  whose will is gyanamayam (full of knowledge)) – when emperumAn is praised as omniscient, what is the meaning of saying that he does not see our faults? He does not judge the extent to which he should help after seeing the faults in his followers. He ignores the faults and even considers the faults as good qualities. empirARku – thus, not looking at our faults and protecting us considering the danger that we are in, being our ordained Lord, AzhwAr refers to him as empirARku. Alternatively, em  would refer to being his swAmy and pirARku would refer to emperumAn helping him.

AL seyyAdhE – It is apt to serve such a Lord. Once emperumAn takes up our work as his responsibility, it is apt to submit our physical body and five senses to his service, as per our svarUpam (basic characteristics). Instead, AzhwAr laments that he is not doing that.

En seyvAn thOnRinEnE – my birth has become wasted, says the AzhwAr. Just as sumithrA tells her son lakshmaNa that the purpose of giving birth to him was to help SrI rAma in forest, while the purpose of one’s birth is to carry out kainkaryam to emperumAn, AzhwAr says that since he did not do this, his birth is wasted. Instead of saying “piRandhEn” (was born), AzhwAr is using the term “thOnRinEn” to indicate that he appeared, like an achEthana (insentient) entity. While lakshmaNa was born to carry out all kainkaryams to perumAL, AzhwAr says that he “appeared” since he was not useful in carrying out any kainkaryam.

We shall take up pAsuram 29, next.

adiyEn krishNa ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 3.9.8 – vEyin mali

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Third Centum >> Ninth decad

Previous pAsuram

krishna-nappinnai

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In eighth pAsuram – AzhwAr says “Even if I set out to glorify other lowly persons my speech will not co-operate; I can only praise emperumAn who is opposite of all inauspicious aspects, abode of all auspicious qualities and the dear consort of nappinnaip pirAtti [incarnation of neeLA dhEvi who is one of the primary divine consorts of bhagavAn]”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, Can I who is desirous of praise krishNa who is the ultimate goal and get him, praise lowly persons?

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

vEyin mali purai thOLi pinnaikku maNALanai
Agiya perum pugazh ellai ilAdhana pAdip pOyk
kAyam kazhiththu avan thALinNaik kIzhp pugum kAdhalan
mAya manisarai en solla vallEn en vAy koNdE?

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

vEyin – when compared to bamboo (for freshness, roundness, smoothness)
mali – being greater
purai – shining
thOLi – one who is having shoulders
pinnai – for nappinnai
maNALanai – krishNa who is always desired by her
Aya – befitting his nature
perum – individually unlimited
ellai ilAdhana – countless
pugazh – qualities
pAdi – singing
pOy – spending long time
kAyam – body
kazhiththu – shedding
avan thAL iNaik kIzh – at the lotus feet of him (who is the ultimate goal)
pugum – taking shelter
kAdhalan – I who have desire
mAyam manisarai – men who are bound in material bondage
en vAy koNdu – with my speech (which is qualified to praise bhagavAn)
en solla vallEn – what can I say?

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

What can I say with my speech (which is qualified to praise bhagavAn) about men who bound in material bondage? I am desirous of shedding my body and taking shelter at the lotus feet of krishNa (who is the ultimate goal) by spending long time in singing the individually unlimited countless qualities of him which matching his nature, and who is always desired by nappinnai who is having shining shoulders which are greater in comparison to bamboo (for freshness, roundness, smoothness).

pOy is also explained as “going to the distinguished abode (paramapadham) after shedding the body”.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • vEyin … – [Summary meaning] AzhwAr says – I am desirous of praising sarvESvaran who is dear to nappinnaip pirAtti, who is abode of all auspicious qualities, shed my body, subsequent to that, acquire a spiritual body which is useful in serving bhagavAn and serve them; In such case, how can I sing with my speech, the praises of lowly persons who are like a bubble in the water [which will burst any time]?
  • vEyin …emperumAn who is dear to nappinnaip pirAtti who has shoulders which are comparable only to themselves, and are greater in freshness [beauty], roundness and smoothness when compared to bamboo. malidhal – abundance. purai – comparison. It is said that – napinnaip pirAtti is doing purushakAram (recommendation) [to bhagavAn] to eliminate the connection with this material body which makes one praise others and to acquire a distinguished body to engage in service at the lotus feet of bhagavAn. How can I who praised such divine couple, will engage in praising others? Would AzhwAr who sings the praises of such pirAtti and perumAL being close to pirAtti, be abandoned by them?
  • pinnaikku maNALanaiemperumAn who is specifically born to enjoy nappinnai’s beauty etc.

[Aya, perum pugazh, ellai ilAdhana are adjectives for his auspicious qualities.]

  • Aya – Well analyzed. Also explained as, being opposite of all inauspicious aspects. Alternatively – Aya means Ana, which is befitting the nature of bhagavAn.
  • perum pugazh – Whether it is the rUpa guNa (qualities of divine form) or Athma guNa (qualities of his true nature), each one of those qualities are infinite in nature.
  • ellai ilAdhana – there are such countless qualities.
  • pAdip pOyk kAyam kazhiththu – As said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 2.7 “pANdarasyAthapathrasya chAyAyAm jaritham mayA” – dhaSaratha chakravarthi kept going around the kingdom in protection of the citizens and became old staying under the pearl studded ceremonial umbrella, speaking about the auspicious qualities of bhagavAn as the regular routine and finally shedding the body.
  • avan … – I who have the desire to take shelter of his divine feet as a breast-feeding child will take shelter of mother’s breast, after shedding this body, instead of engaging in self-enjoyment (kaivalya mOksham) or accepting other worldly pleasures, accepting a spiritual body which is apt for serving bhagavAn,
  • mAya manisarai – Those persons death which is earmarked as soon as they were born. That is, those who could die even before completing the song in praise of them.
  • en vAy koNdu en solla vallEn – Even to praise them with the mouth (without the heart’s involvement) is not possible.
  • en vAy koNdu – May be others speech can praise them [not my speech]. “mana: pUrvO vAguththara:” (whatever occurs in mind first is then spoken by mouth). After having great devotion towards bhagavAn, how can I praise others? Would we desire for one thing and speak about some thing else? For all sensory organs, mind is the root; all sensory organs would follow the mind only. What is the reason for AzhwAr highlighting this? That is because – though everyone has the same privilege to serve bhagavAn, it is seen that some people are glorifying mortal beings, AzhwAr says “I have fortunately escaped from such situation from the beginning”.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 23 – మహతి శ్రీమతి

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< శ్లోకం 22

శ్లోకం 23

మహతి శ్రీమతి ద్వారే గోపురం చతురాననం
ప్రణిపత్య శనైరంతః ప్రవిశంతం భజామి తం !!

ప్రతి పదార్థము:

శ్రీమతి = ఐశ్వర్య సమృద్ది గల

మహతి = మహా ,చాలా పెద్దదైన , విశాలముగా

ద్వారే = కోవెలకు వెళ్ళు దారిలో

చతురాననం = చతుర్ముఖునకుని

గోపురం = గోపురము

ప్రణిపత్య = త్రికరణ శుద్దిగా సేవించి

శనైః = నిదానముగా( ఆ గోపురము అందమును  రెండు కన్నులు విచ్చి చూస్తూ, మనసారా అనుభ విస్తూ…)

అంతః = కోవెల లోపలికి

ప్రవిశంతం = దయచేస్తున్నారు

తం = ఆ మామునులను

భజామి = సేవిస్తున్నాను

భావము:

శ్రీమతి,మహతి అనబడే చతుర్ముఖ బ్రహ్మ ద్వారమని ప్రసిధ్ధి గాంచిన కోవెల ద్వారము. అరవములో నాన్ముగన్ కొట్టై వాశల్ అని పిలుస్తారు. దేవతలు, భ్రహ్మాదులు వచ్చి ఈ ద్వారము ద్వారా వెంచేస్తే చాలు సకల ఐశ్వర్యములు అబ్బుతాయని భావించేటంత గొప్పది, శ్రీరంగనాథుడు తన దాసులందరితో వేంచేసినా నిండనంత విశాలమైనది.

చతురాననం గోపురం……ఈ గోపురము  చతురాననుని  గోపురమని పిలువబడుతున్నది. ప్రణిపత్య….అనగా నమస్కారము చేయాలని మనసులో తలచి,  నోటితో చెప్పి ,శరీరముతో సాష్టంగ పడి నమస్కరించుట.అర్థాత్…త్రికరణ శుధ్ధిగా నమస్కరించుట.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-23/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 22 – తతస్సార్థం

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< శ్లోకం 21

శ్లోకం 22

తతస్సార్ధం వినిర్గత్య భ్రుత్యైర్నిత్యానపాయినిభిః!
శ్రీరంగమంగళం ద్రష్టుం పురుషం భుజగేశయం!!

ప్రతిపదార్థము:

తతః = ద్వయ మంత్రోపదేశము తరువాత
శ్రీరంగమంగళం = శ్రీరంగమునకు మంగళము చేయువారైన
భుజగేశయం = ఆదిశేషుడిపై పవళించిన వాడై
పురుషం = పురుషోత్తముడైన శ్రీరంగ నాథుడిని
ద్రష్టుం = సేవించుకోవటానికి
నిత్యానపాయినిభిః భ్రుత్యైః స్సార్థం = ఒక్క క్షణమైనా వదలక కూడి వుండే కొయిల్ అణ్ణన్ లాంటి దాసులతో చేరి
వినిర్గత్య = తమ మఠము నుండి బయలుదేరిరి

భావము:

స్వతహాగా మంగళమును సూచించు ‘ శ్రీ ‘ శబ్దము ఇక్కడ రంగ నగరానికి సంకేతముగా మారింది.’ శ్రీ ‘ అయిన రంగము శ్రీరంగముగా మారినట్లయింది. శ్రీరంగనాథుడు ఇక్కద పవళించటము చేత శ్రీరంగమునకు ఔన్నత్యము ఏర్పడ లేదు. మరెందు చేతనంటే అందరికీ ఔన్నత్యమునొసగే రంగనాథుడే తమ ఔన్నత్యమును పెంపు చేసుకోవటానికి సహజముగానే ఔనత్యము ఉండే ఈ రంగ నగరము తనకు ఆస్థానమయింది. ‘ క్షీరాబ్దేర్ మండలాత్పాణోర్ యోగినాం హృదయాదపి,రతిం కతోహరిర్యత్ర తస్మాత్ రంగ మితి స్మృతుం ‘ ( శ్రీమన్నారాయణుడు పాలకడలి, సూర్య మండలము,యోగుల హృదయములు ,మొదలైన వాటి కంటే ఇష్ట పడ్డ స్థలము కావున ఈ చోటు శ్రీరంగమని పిలువ బడుతున్నది) అనే  శ్లోకమును గుర్తుచేసుకోవాలి.  ఈ విషయము శ్రీమన్నారాయణుని హృదయము నుండి చెప్పబడింది. మనవంటి వారికి ‘శ్రీరంగ మంగళం ‘ అనగా శ్రీరంగ నగరమునకు కీర్తిని పెంపొందిస్తున్నారు శ్రీరంగనాథులు , అందువలన ఇది అనుభవించు విషయం. ఈ రెండు భావములు గొప్పవే .
1. పురుషఃపురతి ఇతి పురుషః . అనేది మొదటి ఉత్పత్తి. ‘పురాగ్రగమనే ‘అనే ధాతు నుండి వచ్చినది, అనగా సృష్టి కి పూర్వము ఎమ్పెరుమాన్ ఉన్నారు. జగక్తారణత్వ స్వరూపం చెప్పబడింది.
2.పురీ సేతే ఇతి పురుషః అనే రెండవ ఉత్పత్తి. జీవాత్మల శరీరములో (హృదయ కుహరములో)ఉండు వాడు అని ఉండటము వలన అంతర్యామిత్వము సూచింపబడుచున్నది.
3. పురు సనోతి ఇతి పురుషః అని మూడవ ఉత్పత్తి. అపారముగా ఇచ్చు వాడని దీని అర్థము. అనగా అడిగిన వాడికి అడిగినదే కాక తనకవకాశమున్నత వరకు ఇచ్చు ఔదార్యము కల వాడు అని చెప్పబడింది.
పై మూడు ఉత్పత్తులు అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ కు సరిపోవును. ఆదిశేషుడిపై పవళించి వుండుట పరతత్వము యొక్క లక్షణము అని పెద్దలు చెపుతారు. శ్రీరంగమంగళుడైన,భుజగ శయనుడైన శ్రీరంగనాథుడిని మణవాళ మామునులు సేవించుట కేవలం ఎమ్పెరుమానార్ సంతోషము కోసమే తప్ప వేరొక కారణము లేదు అనేది స్పష్టము. ‘ నిత్యానపాయిభిః బృత్యైః ‘ మనుషులను ఒక్క క్షణమైనా వీడకుండా వుండేది వారి నీడ మాత్రమే అయినా అది కూడా చీకటిలో వీడి పోతుంది.కాని మామునుల శిష్యులు చీకటిలో కూడా వీడి పోరని అణ్ణవప్పంగార్ స్వామి తెలియజేస్తున్నారు. ఈ శ్లోకము ద్వారా మామునుల విషయములో శిష్యులకున అపారమైన ప్రేమబోధపడుతుంది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-22/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 21 – సాక్షాత్ఫ లై

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< శ్లోకం 20

శ్లోకం 21

సాక్షాత్ఫలైక లక్ష్యత్వ ప్రతిపత్తి పవిత్రితం  |
మంత్రరత్నం ప్రయచ్ఛంతం వందే వరవరంమునిం ||

ప్రతి పదార్థం:

సాక్షాత్ఫల  =  భగవన్మంగళాశాసనమే ద్వయ మంత్రోపదేశానికి ముఖ్య ప్రయోజనము
ఏక లక్ష్యత్వ ప్రతిపత్తి పవిత్రితం =  (మామునులు) ఆ ఒక్క లక్ష్యమునే (భగవన్మంగళాశాసనమే ఉద్దేశించి ఉపదేశము ) చేయుట ద్వారా ప్రతిపత్తి పవిత్రత ను  పొందుతుంది
మంత్రరత్నం = మంత్రములలో రత్నము వంటి ద్వయ మంత్రము
ప్రయచ్ఛంతం = ఉపదేశిస్తున్న
వరవరమునిం = వరవరమునులకు
వందే = ప్రణామములు సమర్పిస్తున్నాను

భావము:

శిష్యులకు ద్వయ మంత్రోపదేశము చేయుట ద్వారా  , తమ శిష్యులు సరిదిద్దబడి భగవన్మంగళాశాసనము చేస్తారనే భావము తో మామునులు ఉపదేశిస్తారు .అలా వారి తలంపే వారి ఉపదేశమునకు పవిత్రతను కలిగిస్తుంది.మామునులు తమకు అలాగే ఉపదేశించారని ఎఱుంబిఅప్పా తెలియ జేస్తున్నారు.

పైన చెప్పినట్లుగా కాక 1.ధనము,శుశ్రూష మొదలైన కొరకో 2.శిష్యుడు మోక్షమును పొందాలనో,3. తానొక శిష్యుడిని సరిదిద్ది, తద్వారా పెరుమాళ్ కైంకర్యము గావించుటకో, 4.తన ఏకాంతమును పోగొట్టుటకు శిష్యుడు తనతో సహవాసము చేయుటకో, ద్వయ మంత్రమును ఉపదేశిస్తే, అటువంటి ఉపదేశమునకు పవిత్రత తగ్గుతుందని ఈ శ్లోకము ద్వారా తెలియజేస్తున్నారు.
ఆచార్యులకు ఈ లోకములో జీవించి ఉన్న కాలములో ధనమో, శుశ్రూషో అవసరము కాదా!?
శిష్యుడు మొక్షమునుంపొందనవసరము లేదా?!
ఆచార్యులు భగవంతుడికి కైంకర్యము చేయనవసరము లేదా?!
మంచి శిష్యులతో ఆచార్యులకు సహవాసమవసరము లేదా?!
ఇవన్నీ మంచి విషయాలే కదా!చెడు విషయాలు కావే!
ఆచార్యులు చేయు ద్వయోపదేశమునకు ఎందువలన పవిత్రత తగ్గుతుంది,అనే ప్రశ్న తలెత్తడము సహజము.దానికి సమాధానము ఆచార్యుని పట్ల శిష్యునకు ఉండ వలసిన శేషత్వము ద్వారా నెరవేరుతుంది. ఎట్లనగా , శిష్యుడు చేతనైనంత ధనమును సమర్పించి,శుశ్రూష చేస్తే కాని శిష్యునికి ఉన్నత గతులందవని తలంపే మొదటి ప్రయోజనము చేకూర జేస్తుంది.ఎవరైనా తనవద్దకు వస్తారా అని ఎదురు చూస్తూ, వారి రాకకై ఒక శిష్యుడిని ఆచార్యుని వద్దకు చేర్చి,ద్వయోపదేశము గావించే పరమాత్మ సంకల్పము వలన రెండవ ప్రయోజనము నెరవేరుతుంది.”వీడు మన శిష్యుడు. మంచి ఉపదేశము చేసి భగవన్మంగళాశాసనము చేయునట్లు సరిదిద్దాలి ” అని భావించుట భగవత్కైంకర్యము కాదా!చాలా కాలముగా ‘అహం,మమ ‘ అనే అహంకార ,మమకారముల వలన సత్తను పోగొట్టుకున్న దాసుడికి మంత్రోపదేశము చేసి భగవన్మంగళాశాసనమునకు పాత్రుడిని చేసి, మహోపకారము చేసిన ఆచార్యును ఒక్క నాటికి విడిచి వుండరాదు అని కృతఙ్ఞత కలిగి వుండే శిష్యుడి వలన, శిష్య సహవాసము అబ్బుతుంది.అందు వలన ఆచార్యుడు శిష్యుడికి చేసే ద్వయోపదేశమునకుపై నాలుగింటిని ప్రతిఫలము ఆశించకుండానే భగవన్మంగాళాశాసనమే పరమ ప్రయోజనముగా భావించి మామునులు తమకుపదేశించారని ఈ శ్లోకము వివరిస్తున్నది.

ఈ మంత్రోపదేశము మామునులు మన ఆచార్య పరంపరలో ఉన్నతులైన శ్రీమద్రామానుజుల శ్రీపాదములను మనసులో నిలుపుకొని చేశారని తెలుసుకోవాలి.గురుపరంపరను అనుసంధానము చేసిన తరవాతే ద్వయానుసంధానము చేయలనే నిర్భంధము ఉన్నందున “యతీంద్ర శరణత్వంత ప్రణవేనైవ చేతసా”(16) అని 16వ శ్లోకములోనే చెప్పబడింది. ఈ ప్రకారము అనుసంధానము చేయటము వలన శ్రీమద్రామానుజుల కంటే ముందున్న,వెనకనున్న ఆచార్యులందరిని స్మరించుట జరుగుతుంది. శ్రీవైష్ణవులు అనుష్ఠించ తగిన అభిగమనము ,ఉపాదానము, ఇజ్జ,స్వాధ్యాయనం ,యోగం మొదలైన ఐదు అంశములు భగవంతుడికి సమర్పించవలసిన ద్రవ్యములను సేకరించ వలసిన ఉపాదానమును మామునులు ఎఱుంబిఅప్పాకు ద్వయోపదేశము చేయటము వలన సాధించారని చెప్పబడుతున్నది.’ఆత్మ లాభాత్ పరం కించిత్ ‘ అని ఈ విషయాన్ని 11వ శ్లోకములో చెప్పటము జరిగింది.

అడియేన్ చూడామణీ రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-21/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 20 – అనుకంప

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< శ్లోకం 19

శ్లోకం 20

అనుకంప పరివాహై: అభిషేచన పూర్వకమ్ |
దివ్యం పదద్వయం దత్వా దీర్ఘo ప్రణమతో మమ ||

ప్రతి పదార్థము:

అనుకంప పరివాహై: = పరుల ధుఃఖము చూసి సహించలేక పోవుట చేత పొంగే పరివాహము
అభిషేచన పూర్వకం = ( ధుఃఖము వలన కలిగిన తాపము తీరునట్లుగా) దాసుడిని ముందుగా (తమ కారుణ్యము లో) స్నానమాడించి తరువాత
దీర్ఘo = దీర్ఘoగా – చాలా సేపు
ప్రణమతః = భక్తి పారవశ్యముతో సాష్ఠాన్గపడి అలాగే ఉండిపోయిన
మమ = దాసుడికి
దివ్యం = ఉన్నతమైన
పదద్వయం = పాద ద్వయములను
దత్వా = ఉంచి

భావము:

దాసుడికి ధుఃఖము వలన కలిగిన తాపము తీరునట్లుగా తమ కారుణ్య దృక్కులలో ముందుగా స్నానమాడించి ,భక్తి పారవశ్యముతో సాష్ఠాన్గపడి చాలా సేపు అలాగే ఉండిపోయిన దాసుడి తలపై ఉన్నతమైన తమ పాద ద్వయములను ఉంచి మామునులు కటాక్షించారు. ఒకడు ధుఃఖముతో బాధ పడుతున్నప్పుడు తమకు ధుఃఖము లేకున్నా వారి బాధ చూడ లేక తాము ధుఃఖించటాన్ని అనుకంప అంటారు. దీనినే దయ అని అంటారు. “కృపా దయా అనుకంపా ” అన్న అని అమరకోశములో చెప్పబడింది.
కృష్ణుడికి చేసిన నమస్కారము ఒక్కటే పది అశ్వమేధ యాగ ఫలమునిస్తుంది.పది అశ్వమేధ యాగములు చేసిన వాడు స్వర్గ భోగములననుభవించి తిరిగి ఈ లోకములో పుట్టుట తధ్యము. కృష్ణుడిని నమస్కరించిన వాడికి నమ-స్కారము చేస్తే వాడు పరమపదమును చేరి పునర్జన్మ లేని వాడవుతాడు ( విష్ణు పురాణము-4-36) అనేది ఇక్కడ అంతరార్థము.
భగవంతుడికి చేసిన నమస్కారమునకే ఇంతటి మహిమ ఉంటే ఇక ఆచార్యుల గురించి చెప్పేదేముంది?ఆచార్యులది దివ్య పదద్వయము. భగవంతుడి శ్రీ పాదముల కన్నా ఆచార్యుల శ్రీ పాదములు మహిమాన్వితములు. (” సంసార మోక్షంగళ్ ఇరండుక్కుం పొదువాన కారణమాగియ భగవత్ సమ్బదత్తై విడ , మోక్షత్తిర్కే కారణమాన ఆచార్య సంబంధం ఉయర్న్దదు — శ్రీ వచన భూషణము-433 చూర్ణిక )ఇహ,పర లోకముల కష్ఠాలను దాటటానికి సమానముగా సహకరించే భగవంతుడి శ్రీ పాదముల కన్నా , మోక్షమునకే కారణమగు ఆచార్యుల శ్రీ పాదములు ఉన్నతములని శ్రీ వచన భూషణము-433 చూర్ణిక లో చెప్పబడింది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-20/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 19 – భృత్యైః

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< శ్లోకం 18

శ్లోకం 19

భృత్యైః ప్రియ హితైకాగ్రైః ప్రేమపూర్వ ముపాసితం |

తత్ప్రార్థనానుసారేణ సంస్కారాన్ సంవిధాయ మే ||

ప్రతి పదార్థము:

ప్రియ హితైకాగ్రైః = (భగవదారాధన కొరకు) ఆచార్యులకు ఏఏ వస్తువులందు ప్రీతి ఉందో ,ఆచార్యుల వర్ణాశ్రమానికి ఏఏ వస్తువులు తగినవో, ఆ యా  వస్తువులను సేకరించి సమర్పించుట

భృత్యైః = కోయిల్ అణ్ణన్ లాంటి శిష్యులు

ప్రేమపూర్వం = ప్రేమతో

ఉపాసితం! =  హితమైన వస్తువులు సమర్పించు విధమును గమనించి

తత్ప్రార్థనానుసారేణ = వారి పురుషకారముతో

మే = దాసుడికి

సంస్కారాన్ = తాపం,  పుండ్రం, నామం, మంత్రం,  యాగం అనే ఐదు సంస్కారములు

సంవిధాయ  =  శాస్త్రోక్తముగా జరిగింది (పొంది)

భావము :

పెరుమాళ్ యొక్క సన్నిధిలో మామునులు వేంచేసి వుండగా వారి శిష్యులు భగవదారాధనకు ఉపకరించు  బియ్యము, పప్పు,  పండ్లు, పాలు,  పెరుగు, కూరలు మొదలగు వస్తువులను భక్తితో తీసుకువచ్చి సమర్పించి , వారికి శుశ్రూష చేయటానికి మామునులు అంగికరించారు. “మఠాపత్యం యతిః కుర్యాత్ విష్ణు ధర్మాభివృధ్ద్ధయే ” యతులు వైష్ణవ  ధర్మములను  ( పంచ సంస్కారము,  ఉపవేదంత ‍‌‍‍‌‍రహస్యార్థ ప్రవచనములు,  ఆ యా ధర్మములను తమ శిష్యుల చేత ఆచరణ గావించుట మొదలగు) అభివృధ్ధి చేయుటకై మఠాధిపత్యము స్వీకరించాలని పరాశర సమ్హితలో నిర్దేశించిన కారణముగా మామునులు  మఠాధిపత్యము స్వీకరించారు. అంతే కాదు సాక్షాత్ శ్రీ రంగ నాథుడే వారిని ఈ కైంకర్యమునకు నియమించుట విశేషము.  అందు వలననే కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ వంటి శిష్యులు తదీయారాధనకు కావలసిన వస్తు సామాగ్రిని సమర్పించగా మామునులు వాటిని స్వీకరించటము జరిగింది.

అనేకులు ( ఎఱుంబిఅప్పా వంటి) వారి వద్దకు వచ్చి తమకు కూడా పంచ సంస్కారము చేసి శిష్యులుగా స్వీకరించమని ప్రార్ధించగా మామునులు వారి ప్రార్ధనను స్వీకరించి వారందరికీ పంచ సంస్కారములు అనుగ్రహించారు. ఆ రోజులలో శాస్త్రమును అనుసరించి ఒక సంవత్సర కాలము కైంకర్యము చేసిన వారికి మాత్రమే పంచ సంస్కారములు చేసే వారు.  కాని మామునులు ఎఱుంబిఅప్పాకు  వారి అంతరంగ శిష్యుల ప్రార్దన వలన  శాస్త్ర విధిని కూడా పక్కకు పెట్టి ఆశ్రయించిన మరునాడే పంచ సంస్కారములు చేసారు. మనకు శాస్త్రము కంటే శిష్యుల ప్రార్థన లోని బలమును చూపుతున్నారు. “ఆచార్యులు సుదినమున ఉదయాది నిత్య కర్మలను, భగవనుష్ఠానమును ముగించుకొని , నిత్య కర్మలనాచరించి వచ్చిన శిష్యులను కూర్చోబెట్టి కంకణ ధారణ గావించి, పంచ సంస్కారములు చేయవలెను “అని పరాశర సమ్హితలో నిర్దేశించిన విధముగానే మామునులు చేసేవారు. ఈ శ్లోకములో తాప , పుండ్ర , రామానుజ దాస నామ  సంస్కారములను పొందిన విధమును చెప్పి తరువాతి శ్లోకములో యాగము(దేవ పూజ) , ఆ తరువాతి శ్లోకములో ద్వయ మంత్రోప దేశమును పొందిన విధమును  ఎరుంబియప్పా చెపుతున్నారు. చేతనుడు శ్రీవైష్ణవుడవటానికి పైన తెలిపిన పంచ సంస్కారములు పొందుట తప్పనిసరి .ఆచార్యుడు సంస్కారం చేయుట అనగా ఒక జీవాత్మ శ్రీవైష్ణవుడిగా మారుటకు తోడ్పడే ఒక మంచి కార్యక్రమం.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-19/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

 

పూర్వ దినచర్య – శ్లోకం 18 – తత స్తత్ సన్నిధి

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< శ్లోకం 17

శ్లోకం 18

తత స్తత్ సన్నిధి స్తంభ మూల భూతలభూషణం ।

ప్రాజ్ముఖం సుఖమాసీనం ప్రసాదమధురస్మితం ।।

ప్రతి పదార్థము:

తతః = శ్రీరంగనాధునికి తిరువారాధనము చెసిన తరువాత

తత్ సన్నిధి స్తంభ మూల భూతల భూషణం = ఆ పెరుమాళ్ సన్నిధిలో ఉన్న స్తంభము క్రింద కూర్చుండి

ప్రాజ్ముఖం = తూరుపు ముఖము చేసి

సుఖం = సుఖముగా ,మనసును భగవంతుడి మీద కేంద్రీకరించి

అసీనం = పద్మాసనములో ఉండి

ప్రసాదమధురస్మితం = మనో నిర్మలత్వము వలన కలిగిన ప్రశాంత ముఖముతో వున్నారు.

భావము:

కిందటి శ్లోకములో చెప్పిన తిరువారాధన క్రమములో ద్వయ మంత్ర జపము కూడా ఉపలక్షణముగా ఉన్నది. అందువలన త్రికాలములలో తిరువారాధనానంతరము మంత్ర రత్నమనబడే ద్వయ మంత్రమును వెయ్యినొక్క సార్లు ,అలా వీలు కానప్పుడు నూటొక్క సార్లు, అదీ వీలు కాక పోతే ఇరవై ఎనిమిది సార్లు ఆజీవన పర్యంతము జపము చేయాలని పరాశరులుచే చెప్పబడినది. ఇలా జపము చేసేటప్పుడు మామునుల హృదయము ఆచార్యుల యందే లీనమై ఉంటుంది ఎందుకనగా వీరు ఆచార్య పరతంత్రులు కదా!

మామునులు నిర్మల మనస్కులవటము చేతవారి ముఖము జపము చేయునపుడు ప్రశాంతముగా వెలుగొందుతున్నది. మంచి పనులు చేసేటప్పుడు తూర్పు ముఖము చేసి వుండటము సంప్రదాయము కాబట్టి వీరు తూర్పు ముఖముగా కూర్చొని వున్నారి ‘ ప్రాజ్ముఖం సుఖమాసీనం  ‘ అని చెప్పటము జరిగింది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/09/purva-dhinacharya-tamil-18/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org