Category Archives: telugu

జ్ఞానసారము 5

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

<< పాశురం 4

 

పాశురము-5

cd

తీర్త్త ముయన్ఱాడువదుం చెయ్తవంగళ్ చెయ్వనవుం

పార్తనై మున్ కాత్త పిరాన్ పార్పతన్ మున్ చీర్తువరై

మన్నన్ అడియో మెన్నుం వాళ్వు నమక్కీంత్తర్పిన్

ఎన్న కుఱై వేండుం ఇని

ప్రతిపదార్థము:

మున్ = మహాభారత యుధ్ధములో(పార్తనై) మనసు చలించి పోయిన అర్జునుని

కాత్త పిరాన్ = గీతోపదేశము చేసి మనో చాంచల్యమును పోగొట్టిన శ్రీకృష్ణుడు

పార్పతన్ మున్ = వీక్షించక ముందు

తీర్తo = పుణ్య నదీ  (పాపములను పోగొట్టుకొనుట కోసము)

ముయన్ఱా = ప్రయత్నములు చేసి

ఆడువదుం = స్నానములు చేయుట

చెయ్తవగళ్ = శరీరమును కృశింపచేయు నోములు

చెయ్వనవుం = ఇంకా ఇతర పుణ్య కార్యములు

శీర్తువరై = ఉన్నతమైన ద్వారకాపతి అయిన శ్రీకృష్ణుడు

నమక్కు = ఆయన దాసులమైన మనకు

అడియోమె = దాసత్వమనే

ఎన్నుం వాళ్వు = సంపదను

ఈంత్తర్పిన్ = అనుగ్రహించిన తరువాత

ఇని = ఇంక ముందు కాలమంతా

వేండుం  కుఱై ఎన్న = సాధనముల గురించి, ఫలితముల గురించి కొరత ఏముంది?

అవతారిక:

ద్వయమహామంత్రం లోని పూర్వ భాగం సారార్థం భగవంతునికి శరణాగతి చేయుటే. దీనినే సిద్ధోపాయవరణం అని అంటారు.

సిద్ధోపాయం అనగా ఉపాయమైన పెరుమాళ్ అతి సులుభుడై  ఎల్లప్పుడూ శరణ్గాతుల రక్షకై సిద్ధంగా ఉండుట. అందుకే తనను సిద్ధోపాయం అని వ్యవహరిస్తారు.  “నీవే నాకు ఉపాయం” అని సిద్ధోపాయమైన పెరుమాళ్ దగ్గర శరణాగతి   చేయుట సమయములో మన దగ్గర ఎటువంటి ఇతర ఉపాయముల సంబంధము ఉండకూడదు. అటువంటి సంబంధం ఉన్నచో , వాటిని పూర్తిగా తొలిగించుకొని పెరుమాళ్ ను శరణువేడాలి. ఇట్లు పూర్తిగా ఇతర ఉపాయములు తొలిగించుకోవుట కూడా శరణాగతి లో భాగంగా భావిస్తారు. ఈ విషయం గీతచరమశ్లోకం లో స్పష్టంగా చెప్పారు. చరమశ్లోకం పూర్తిగా తెలుసుకుని పెరుమాళ్ ని  శరణాగతి చేసిన వారు ఇతర ఉపాయములలో చలువచూపరు.  శేషత్వం అనే ఆత్మ స్వరూపం కు తగినట్లుగా ప్రవర్తిస్తారు. తమ భారమును  పెరుమాళ్ పై వదిలివేసి , సంతోషముగా జీవిస్తారు.  ఎవరైతే “మన మంచిచెడులు చూచుకొనుట ఇక ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క బాధ్యత  , మనము ఏమియును చేయనకర్లేదు ” అని తలిచేవారికి మనసు  ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. స్వామి అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్పెరుమానార్ తాను కూడా ఇటువంటి అధికారి అని , ఈ పాశురములో అటువంటి స్థితి కలిగిన అధికారి యొక్క మనోస్థితిగురుంచి చెప్పారు.

వ్యాఖ్యానము:

తీర్త్త ముయన్ఱాడువదుం: గంగ, యమున, సరస్వతి వంటి పుణ్య నదులలో శారీరిక , మానసిక క్లేశములను, పాపములను పోగొట్టుకొనుట కొరకు స్నానము చేయుట.

చెయ్తవగళ్ చెయ్వనవుం: “ఊన్వాడఉణ్ణాదుపొరుప్పిడైయేనిండ్రుంపునల్ కులితుమైందునెరుప్పిడైయేనిండ్రుం వీళ్ కనియుమూళిఐయుమెన్నుమివైయేనుగర్న్దుఉడలమ్ తాన్వరుంది” అని ఆళ్వార్ల పాశురములలో చెప్పినట్టుగా  తమ పాపములు తొలిగించుకోవుటకు ఉపవాసములు చేయుట, పంచాగ్నుల మధ్య నిలబడి తపస్సు చేయుట, రాలిపోయిన ఆకులను మాత్రమే భుజించి శరీరమును కృశింప చేయుట వంటి అనేక రకములైన తపస్సులు చేసి శరీరమును కృశింపచేస్తారు. “తవంగల్” అని బహు వచనములో చెప్పినందుకు  సాత్విక దానము, యాగము మొదలగు పుణ్య కార్యములు కూడా ఇందులో చేరి వున్నాయి.

పార్తనై మున్ కాత్త పిరాన్ పార్పతన్ మున్ : కర్మ,జ్ఞాన , భక్తి యోగములను భగవంతుడిని పొందుటకు  ఉపాయములుగా భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఉపదేశించాడు. అది విన్న అర్జునుడు భగవంతుడికి జీవుడు దాసుడు కదా! దాసుడు స్వతంత్రించి పై ఉపాయములను ఆచరించ వచ్చునా? అన్న సందేహము కలిగింది. దానికి శ్రీకృష్ణుడు ” అర్జునా!  పై ఉపాయములను నువ్వు ఆచరించవలసిన అవసరము లేదు. వాటిని పూర్తిగా మరచిపో.,  నేను గుణ పరిపూర్ణుడను , దాసులకు సులభుడను, దాసుల తప్పులను చూడని వాడను,  దాసుల తప్పులను క్షమించు వాడను, సుజ్ఞానము కలవాడను, వాత్సల్యము  కలవాడను,ఫలములనిచ్చు వాడను, ఇలాంటి అనేక గుణములు గల నన్ను మాత్రమే నువ్వు ఉపాయముగా స్వీకరిస్తే చాలు. అలా నన్ను  ఉపాయముగా స్వీకరించేటప్పుడు ” కృష్ణుడు మన దగ్గర ఏమీ ఎదురు చూడడు, ఆయనకు ఎమీ ఇవ్వనవసరము లేదు. అని పరిపూర్ణముగా విశ్వసించి నన్ను ఆశ్రయించాలి.” అలాగ  నువ్వు శరణాగతి చేస్తే జ్ఞానము, శీలము  మొదలగు సకల గుణములు కల  భగవంతుడినైన నేను , నీ అజ్ఞానము, అలసట, అశక్తత మొదలగు గుణములను సహిస్తాను. నీభారమంతా నామీద ఉంచినట్లుగా భావిస్తాను. ” ఈ స్థితిలో వున్న నిన్ను నేను ఎప్పటికీ వదలి వేయను.” నన్ను పొందడానికి అడ్డంకిగా నీవద్ద ఏ ఏ పాపాలున్నాయో వాటన్నింటినుండీ నిన్ను విడిపిస్తాను. అందువలన నువ్వు శోకించకు.” అని అర్జునుడికి ఉపదేశించి అతని శోకమును పోగొట్టీ అనుగ్రహించాడు. ఇంతటి ఉపకారము చేసిన భగవంతుడి కృపా దృక్కులు పొందుటకు ముందు అని అర్థము.( కృష్ణుడు చెప్పిన మాటలు మనసుకు చేరి స్థిరపడక ముందు).స్వామి అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్పెరుమానార్ “పా ర్పదన్మున్” (చూడక ముందే)  అనగా పరమాత్ముడైన శ్రీ కృష్ణుడు చూడక మరియు మన తో మాటలు పలుకుటకు (అర్జునిని తో చెప్పినవి)  ముందే  అని ప్రయోగం చేసారు (మన మనస్సు అర్థము చేసుకునే లోపే అని సూచించుటకు).

వరై మన్నన్ : “పదినారమాయిరవర్ దేవిమార్ పణిశెయ్యతువరైఎన్నుమదిల్నాయకరాగివీత్ ఇరుందమనవాళర్”  అనగా పదునారు వేల మంది  భార్యలు సేవించు చుండగా ద్వారకలో వేంచేసి వున్న మానస చోరుడు” ఆళ్వార్ అన్నట్లు తనను పొందుటయే ఫలముగా భావించి మరొక ఫలమును కోరని వారు, మరొకరిని ఆశ్రయించని వారు, తనకొక్కడికే భోగ్యోపకరణ మైన వారైన తన దేవేరులకు మానసచోరుడైన ద్వారకాధిపతి.

అడియో మెన్నుం వాళ్వు : వాడికి మనము దాసులమని  పూర్ణముగా నమ్మి, ” తనను కాపాడుకోవటానికి స్వప్రయత్నము చేయవలసిన అవసరము లేదని నమ్మి,  ఆయనకోసమే ఎదురుచూసే మంచి బుధ్ధిని మనకు ఇచ్చిన తరువాత మనము బాధ పడనవసరం లేదు అని అర్థము. ఆత్మ జ్ఞాన, ఆనంద, శేషత్వ వంటి ఎన్నో గుణములకు  స్థానము అయినప్పటికీ వాటి కంటే దాసత్వమే దానికి నిజమైన స్థితి అని తెలుస్తున్నది. ఈ గుణమే నిజమైన సంకేతమవుతుంది. ఉజ్జీవమనగా ఈ దాసగుణమును తెలుసుకునే సమయములో , స్వప్రయత్నమును వీడుట మొదలగు మంచి గుణములు ఏర్పడతాయి. ఇవియే ఆత్మకు ధనము. ఇటువంటి  జ్ఞానము కలిగి దాసులుగా జీవించుటయే జీవితము అని అర్థం.

నమక్కీన్దదర్పిన్   : ఈ దాసగుణము ఆత్మకు స్వత సిధ్ధమే కొత్తగా సిద్ధమైనది కాదు.  జీవాత్మ కు పరమాత్మ కు గల 9 సంబంధము నిత్యమైనవి. ఈ వాక్యము , ఒక జీవాత్మకు ఇటువంటి సంబంధము కలదని నమ్మి, ఒప్పుకునే సమయ సందర్భమున చెప్పునది. ఇటువంటి జ్ఞానము కలుగుటకు కేవలం శ్రీ వారి నిర్హేతుక జాయమాన కటాక్షంవలనే లభిస్తుంది. చెప్పాలంటే , పెరుమాళ్ “జీవాత్మ పరమాత్మ యొక్క సేవకుడు”అనే జ్ఞానమును కలుగుటకు ఒక సమయమును నిర్ణయించిపెట్టారు.

ఎన్న కుఱై వేండుం ఇని : ఇక కొరత ఏమున్నది? ఇక ముందు ఎటువంటి ఉపాయములను ఆశ్రయించవలసిన పని లేదు. ఆందు వలన కృష్ణుడు అర్జునుడిని చూసి “మాశుచః” శోకింపకు అన్నాడు . అలాగే మనము కూడా భారమును పూర్తిగా భగవంతుడి మీద ఉంచి ప్రశాంతముగా ఉండాలని అర్థము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-5-thirtha-muyandraduvadhum/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 3

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

<< పాశురం 2

పాశురము-3

215617_193460284032348_5892816_n-248x300

ఆనై యిడర్ కడింద ఆళి అంగై అంపుయత్తాళ్
కోనై విడిల్ నీరిల్ కుదిత్తెళుంద మీన్ ఎనవే
ఆక్కై ముడియుంపడి  పిఱ్ఱత్తల్ అన్నవంత్తాళ్
నీక్క మిల్లా  అన్బర్ నిలై 

ప్రతిపదార్థము

ఆనై = గజేంద్రుడికి

యిడర్ = మొసలి వలన ఏర్పడిన కష్ఠము

కడింద = పోగొట్టిన

ఆళి అంగై = సుదర్శనమనే శంఖమును చేతిలో ధరించిన వాడు

అంపుయత్తాళ్   కోనై = లక్ష్మి దేవికి నాయకుడిని

విడిల్ = విడిపోవుట

నీరిల్ = నీటి నుండి

కుదిత్తెళుంద = ఎగిరి దూకిన

మీనెనవే = చేప లాగ

ఆక్కై ముడియుంపడి పిఱ్ఱత్తల్  = శరీరమే నశించి పోవు స్థితి ఏర్పడినట్లు

అన్నవంత్తాళ్ = ఆ శ్రీదేవికి స్వామి అయిన వాడి శ్రీపాదములను

నీక్క మిల్లా = ఎడబాటు లేకుండా వుండటము

అన్బర్ నిలై = అభిమానులు కోరుకునే స్థితి

భావము

విశ్లేషములోని దుఃఖమును, సంశ్లేషములోని ఆనందము అనే పర భక్తి స్థితిని గురించి మునుపు చెప్పారు. ఈ పాశురములో పర భక్తి తరువాతి స్థితి అయిన పరమ భక్తిని గురించి చెప్పారు. అనగా విశ్లేషమును భరించలేక ప్రాణములు విడుచు వరకు భక్తి పార్వశ్యమును పొందుటను ఉదాహరణ సహితముగా చెపుతున్నారు.

వ్యాఖ్యానము

పురాణములలోను, ఆళ్వార్ల పాశురములలోను గజేంద్ర మోక్షము చరిత్ర తరచుగా వస్తూవుంటుంది. గజేంద్రుండంటే  ఏనుగుల రాజు. అది ఒక తామర పూవును శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములకు సమర్పించాలని తామరల కొలనులోనీకి దిగి స్నానము చేసి , ఒక తామరను కోసి వొడ్డు ఎక్కుతూ వున్నప్పుడు ,  శాపవశాత్తు చాలా కాలముగా ఆ కొలనులోఈ ఏనుగుకొసము ఎదురు చూస్తూ వున్న మొసలి దాని కాలిని పట్టేసింది . ఏనుగు వొడ్డుకు, మొసలి నీటీలోకి లాగుతూ1000 దేవ సంవత్సరములు గడచి పోయాయి. మొసలికి నీటిలో బలముఎక్కువ . ఏనుగుకు నీటిలో బలము తక్కువ శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములకు తామరను సమర్పించలేక పోయానన్న భాదతోను దాని బలము తగ్గసాగింది.

ఇక ఏ మాత్రము దు:ఖమును భరింప జాలనని గజేంద్రుడు భక్త రక్షకుడైన శ్రీమన్నారాయణుడే రక్షకుడని భావించి ,”నారాయణా !మణివర్ణా, పన్నగ శయనా ,నా బాధలను తొలగించవా ” అని పిలవగానే భగవంతుడు పరుగు పరుగున వచ్చి మకరిని సమ్హరించి గజేంద్రుని దుఃఖమును తీర్చాడు.  గజేంద్రుని దుఃఖము మకరి నోటిలో పడి తన శరీరము బలమును కోల్పోయి మరణము సమీపించినందులకు కాదు. తాను తొండముతో తుంచి పట్టుకున్న తామర పూవును శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదాలకు సమర్పించలేక పోయినందుకు. శ్రీమన్నారాయణుడు పరుగున వచ్చి  గజేంద్రుడు  పట్టుకొని వున్న తామర పూవును స్వీకరించి దాని దుఃఖమును తీర్చాడు అని చరిత్ర. ఇక్కడ ” యానై ఇడర్ కడింద ‘ అన్న ప్రయోగము వలన తెలుస్తున్నది.

ఆళి అంగై –”  చేతిలో చక్రమును ధరించి యున్న ” అని అర్థము. గజేంద్రుడినిరక్షించడానికి దాని శత్రువైన మకరిని సంహరించడానికి వెళ్ళినప్పుడు  చేతిలో చక్రమును ధరించారని చెపుతున్నారు.

” మళుంగద వైన్నుదియ చక్కర నల్ వలత్తై

తొళుంగాదర్ కళిరళిప్పాన్ పుళ్ళూర్దు తోడ్రినయే ”

అని నమ్మాళ్వార్లు పాడారు. గజేంద్రుడిని రక్షించడనికి చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించి వచ్చారు అన్నది స్పష్టము, కాని చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించినది కూడా గుర్తు లేదు . అలా అయితే ఉన్న చోటు నుండే ఆయుధమును ప్రయోగించ వచ్చు కదా అని ఒక సందేహము. చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించిన విషయము గుర్తు వుంది. అందుకనే ఆ ఆయుధముతో పరుగున వచ్చి సమ్రక్షించారు అని ఒక భావము. కారణము,గజేంద్రుడు భక్తితో భగవంతుడిని పిలిచాడు అని ఆళ్వార్లు చెపుతున్నారు. గజేంద్రుడు భగవంతుడు చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించివుండే అందమును చూడాలనుకున్నాడు. ఆయనకు తామర పూవును సమర్పించాలని ఆశతో వున్నాడు. అందుకని తానున్న చోటు నుండి కాక గజేంద్రుడు ఉన్నతామర కొలనుకు  వెళ్ళి రక్షించాడు .  ‘ తనను దర్శించాలని కోరుకున్న భక్తులకు వారు కోరుకున్నట్లుగానే దర్శనమిస్తాడని అర్థము.

విడిల్: తన భక్తుల పట్ల ఇలా ప్రేమ ఉన్న వాడిని వీడి వుందవలసి వస్తే

నీరిల్ కుదిత్తెళుంద మీనెనవే: నీటిని విడిచి పైకి లేచిన చేపలాగా

ఆక్కై ముడియుంబడి పిరందాల్: శరీరము నశించు పోవు స్థితి ఏర్పడుతుంది. కలిసి వున్నప్పుడు సుఖము, విడిపోయినప్పుడు దుఃఖము అనేది ప్రేమ వ్యాకరణము. దానికంటే భక్తిలో ఆ భావన ఇంకా ఎక్కువగా వుంటుంది. అంటే వీడి వున్నప్పుడు  ప్రాణములే పోవు స్థితి. ఇదే భక్తిలోని గొప్పదనము. దీనినే నీటిని వీడిన చేప లాగా అని ఉదహరించారు.

అన్నవన్: ” అంబుయత్తళ్కోన్ “_ ఆయుధమును ధరించిన భగవంతుడు ” అన్నవన్ “,అనగా అలాంటి వాడు అని ఒక అర్థము. చేపలకు నీటి లాగా భక్తులకు భగవంతుడు అని మరొక అర్థము .

తాళ్ నీక్క మిల్లా అంబర్ నిలై  : వాడి శ్రీపాదములను వీడి దరింపలేని వాడు. అలా జరిగితే నీటిని వీడిన చేపలాగా ప్రాణములను విడుస్తాడు. ఇది పరమ భక్తి స్థితి.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-3-anai-idar/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 2

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

<< పాశురము -1

2వ పాశురం

R

నరకుం సువర్గముం నాణ్మలరళ్ కోనై
ప్పిరివు పిరియామైయుమాయ్- త్తురిసఱ్ఱు
సాదకం పోల నాదన్ తనదరుళే పార్తిరుత్తల్
కోతిలడియార్ గుణం

ప్రతి పదార్థము

నాణ్మలరళ్ కోనై = పద్మోద్భవ ప్రియుడిని( స్వామిని)

ప్పిరివు = వీడి వుండుట

నరకుం = నరకము అర్థాత్ కష్టము

పిరియామై = వీడకుండుట

సువర్గముం = స్వర్గము, సుఖము

త్తురిసఱ్ఱు = దోషములు లేక

సాదకం పోల  = చాతక పక్షి  లాగా (వాన కోసము ఎదురు చూస్తూ)

నాదన్ తనదు = భగవంతుడి

అరుళ్  = కృపను

పార్తిరుత్తల్ = ఎదురుచూడటము

కోతిలడియార్  = దోషములే లేని దాసుల

గుణం = సహజ గుణము

భావము

నరకము, స్వర్గము అనే పదాలు దుఖఃమును , సుఖమును తెలియజేస్తాయి. “తున్బం ఇన్బం ” అన్న తిరువాయ్మొళి పాశురములో ” ఇన్బయిల్  వెన్నరగాగి ఇనియ నల్వాన్ సువర్గంగుళుమాయ్ ” అన్న చోట చూస్తే ” సుఖదుఃఖములు” అన్న అర్థము స్పురిస్తున్నది. అందు వలన నరకము అంటే దుఃఖము స్వర్గము అంటే సుఖము అని గ్రహించాలి.

పర  భక్తి గల వారికి ఏది దుఃఖము? ఏది సుఖము? అంటే (పద్మోద్భవ ప్రియుడు ) నారాయణుని వీడి వుండుట  దుఃఖము, వీడకుండుట సుఖము. పర భక్తి అనగా విడిపోవుటను తాళ లేక పోవుట.  శ్రీ రామాయణములో శ్రీరాముడు అడవికి బయలుదేరునప్పుడు సీతా దేవి తాను కూడా వస్తానని ప్రార్థించగా ,  శ్రీరాముడు నగర వాసమునకు ,వన వాసమునకు ఉన్న భేదములను చెప్పి అందు వలన అడవికి రాకుండ అంతఃపురములోనే వుండవలసినదిగా చెప్పారు. అది విన్న సీత  సుఖదుఃఖములు మీరు చెప్పినట్లు ఉండవు. ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క విధముగా వుంటుంది. నాకు మీతో చేరి వుండటము  సుఖము, మిమ్ము వీడి వుంటే అది దుఃఖము . ఈ వాస్తవము తమరికి తెలియక పోతే నన్ను అడిగి తెలుసుకోగలరు . తమరికి తెలియనివి ఇతరులను అడిగి తెలుసుకోవాలి, అది తప్పు కాదు కదా! తమరిలాగా మేము కొలత కొలిచి ప్రేమించలేదే! మాకు మీమీద ఉన్న ప్రేమ అపారమైనది.” అని చెప్పింది.  దీనికి శ్రీరాముడు ” మాకంటే నీకు ప్రేమ కొండంత ఉన్నట్లుగా చెప్పావు కదా! దానికి ప్రతిగా మమ్మల్ని ఏమి చేయమంటావు? ” అన్నారు. అప్పుడు సీత ” నేను ముందుగా నడుస్తాను. మీరు వెనకాల రండి ” అన్నది అని పెరియవాచ్చన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము చేసారు.

ఇక్కడ ఒక వేదాంత సారము కనపడుతుంది. సీత , రాముడిని చూసి మీతో వుండడటము సుఖము, మిమ్మి వీడి వుండుట దుఃఖము  అని చెప్పింది కదా! ఇది ఆమెకు తగినదే. అలాగే జీవాత్మ పరమాత్మను చూసి ఇలా చెప్పటము పద్దతి కాదు. పిరాట్టి పర్మాత్మనే సుఖముగ భావించినది. జీవాత్మలు పర్మాత్మను,   పిరాట్టిని చేరి సుఖముగా వుంటాయి. అందు వలన పిరాట్టికి  ఏకాయణ  అని జీవాత్మలను మిధునాయనులని అంటారు. ఏకాయణ న భగవంతుడొక్కడినే సుఖముగా భావిస్తుంది. జీవాత్మలు  పరమాత్మను , పిరాట్టినిల   మిధునమును సుఖముగా భావిస్తారు. దీనిని  పిరాట్టికి, జీవాత్మలకు వున్న భేదముగా గ్రహించాలి.

” నాణ్మలరాళ్ కోనై పిరివుం పిరియామైయుమాయ్ ” –  పిరాట్టితో కూడిన పరమాత్మను వీడి  వుండుట, పిరాట్టితో కూడిన పరమాత్మను విడకుండుట – దుఃఖము , సుఖముగా చెప్పబడుతున్నాయి. లక్ష్మణుడు రాముడితో “సీత ఎలా మిమ్మల్ని వీడి వుండ లేదో అలాగే నేను కూడా మిమ్మల్ని వీడి వుండ లేను ” అన్నాడు. ఇందులో లక్ష్మణుడు  తనను సీతతో సమానముగా చెప్పుకున్నాడు. అయితే అది కేవలము రాముడిని వీడి అనుభవించే దుఃఖములో మాత్రమే వర్తిస్తుంది. అంతే కాని రాముడీని మాత్రమే ఆశ్రయించిన సీత లాగా అన్న అర్థమును తీసుకోకూడదు.  లక్ష్మణుడుకి సీతరాముల కూడి వుండగా సేవ చేయటమే ఆనందము.

” భవాంస్తు సహ వైదేహ్యా గిరిసానుష  రంస్యతే అహం సర్వం కరిష్యామి ”  మీరు, సీత గిరి సానువుల మధ్య విహరిస్తున్నప్పుడు , నిద్రిస్తున్నప్పుడు   , మేలుకొని ఉన్నప్పుడు దాసుడు సకల కైంకర్యములను చేస్తాడు, అని చెప్పాడు. ఇలాంటి కైంకర్యము చేయటమే సకల ఆత్మలకు విధియైఉన్నది.

తురిసఱ్ఱు-తురిసు-కుఱ్ఱం – దోషము లేని-అనగా పరమాత్మను పిరాట్టిని వీడితే దుఃఖములు కలుగుతాయి. వారితో కూడి వుంటే దుఃఖములు కలుగవు ,  సుఖములు కలుగుతాయి , భక్తి కలుగుతాయి . అలా భక్తి కలిగితే దానిని అధికారి విశేషణము అంటారు. భోజనము చేయడానికి ఆకలి కలిగి వుండడమే అర్హత అయినట్లుగానే భగవంతుడిని అనుభవించటానికి భక్తి కలిగి వుండాలి. ఈ భక్తి సాధనము కాదు. ఉపాసకులు భక్తిని సాధనముగా భావిస్తున్నారు. శరణాగతులు మాత్రము దీనిని సాధనముగా భావించరు. అలా చేస్తే అది దోషమవుతుంది. ఇక్కడ దోష రహితులంటే భక్తిని సాధనముగా స్వీకరించని వారని అర్థము.

” సాదకం పోల్ నాదన్ తనదరుళే పార్తిరుప్పార్ ” అనగా చాతక పక్షి వాననీటి కోసమే చూస్తూ వుంటుంది , కాని వేరే నీటిని స్వీకరించదు. అలాగ ఆత్మ కూడా భగవంతుడి కృప కోసమే ఎదురుచూస్తూ వుంటుంది. ఆ కృప మాత్రమే ఆయనను పొందడానికి సాధనమనే దృడ అధ్యవసాయము కలిగి వుండటమే దాసుల గుణము . ”  తుణియేనిని నిన్నరుళల్లదు నిన్నరుళే పురిందిరుందేన్”  అన్న తిరుమంగై ఆళ్వార్ల పాశురము మరియు పెరియాళ్వార్ యొక్క పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి
శెన్నియోంగు(5.4.1) లో “నిన్ అరుళే పురిందు ఇరున్దేన్ ”  కూడా ఇదే చెపుబడుతున్నది.

” కోదిలడియార్గుణం” – దాసులనటానికి వేరు వేరు అర్థాలలోను,   వేరు వేరు సాదనములలోను సంబంధము కలిగివున్న దోషరహితులని ఆర్థం. తమ దాసత్వమునకు భగవంతుడినే ప్రాప్తగాను ,ప్రాపకముగాను , ప్రాప్యముగాను భావిస్తాడు. పొందవలసినది ప్రాప్త ,  అది పొందుటకు మార్గము ప్రాపకము , పొందిన తరువాత ఈ ఆత్మకు భగవంతుడే నాయకుడు అవుతాడను సత్యము, అదే ప్రాప్యము. శ్రీ వచన భూషణం లో చెప్పినట్టుగా  భక్తుని ఆలోచన ఏ విధముగా ఉండుననగా “ప్రాప్త మరియు ప్రాపకము రెండూను పరమాత్మే, మనలను పొందుటలో సంతోషము తనకే చెందుతుంది ” అని భావిస్తాడు. ప్రపన్నుడు పెరుమాళ్ యొక్క వస్తువు కాబట్టి ఎప్పుడైతే వస్తువు ప్రప్పత్తి ద్వారా తనను చేరుకుంటాడో, అప్పుడు లభించే ఆనందము ఆ పరమాత్మదే కాని జీవాత్మది కాదు.పరమాత్ముని సంతోషముగాంచి జీవాత్మ ఆనందిస్తాడు.అందు వలన ఈ పాటలో మొదటి పాశుములో స్వామి అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్పెరుమానార్  ఫలము భగవంతుడే అని చూపి, ఆ ఫలము పొందుటకు సాధనము కూడా భగవంతుడే అని చెప్పారు. ఇది కోదిలడియార్ల్ (దోషములు లేని భక్తులు) యొక్క స్వభావికమైన గుణము అందువలననే ” కోదిలడియార్గుణం” అని అన్నారు.

అడియేన్  చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2014/11/gyana-saram-2-naragum-suvargamum/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 25

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 24

EmperumAnar_thirukoshtiyur

ప్రస్తావన

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు,   శ్రీరామానుజుల మదిలో ఒక  ప్రశ్న  ఉదయించెనని భావించి, దానికి సమాధానము ఇచ్చెను.   శ్రీ రామానుజులు ” ఓ! మణవాళమామునీ! మీరు చేసిన పాపములను లెక్కించక, కైంకర్యము చేయుటకు ఆకాంక్షిస్తున్నారు. మేము ఇప్పుడు ఈ విషయమున ఏమి చేయవలెను.” అని ప్రశ్నించెనని మణవాళమామునులు భావించెను. దీనికి మామునులు ” ఓ! శ్రీ రామానుజా! మమ్ము మీరు మీ చెంత చేర్చుకున్న రోజునుండి నేటి వరకు మీరు మా పాపకర్మములను సహనముతో క్షమించిరి. మాకు అర్హతలేనప్పటికి మీరు మేము పరమపదమును చేరుటను ధృవీకరించిరి. ఇంకను మీరు ఆలస్యము చేయక మాకు త్వరగా మోక్షము ప్రసాదించండి” అని సమాధానముగా  ప్రార్ధించెను.

పాశురం 25

ఎన్ఱు నిర్హేతుకమాగ ఎన్నై అభిమానిత్తు
యానుమ్ అదఱిన్దు ఉనక్కేయాయిరుక్కుమ్ వగై సెయ్దాఇ
అన్ఱు ముదల్ ఇన్ఱళవుమ్ అనవరతమ్ పిళైయే
అడుత్తడుత్తుచ్ చెయ్వదు అనుతవిప్పదు ఇనిచ్చెయ్యేన్
ఎన్ఱు ఉన్నై వందు ఇరప్పదాం ఎన్ కొడుమై కణ్డుమ్
ఇగళాదే ఇరవుపగల్ అడిమై కొణ్డు పోన్దాయ్
ఇన్ఱు తిరునాడుమ్ ఎనక్కు అరుళ ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్
ఇనిక్ కడుగచ్ చైదరుళవేణ్డుం ఎతిరాసా!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజా! మా ఆచార్యా!
ఎన్ఱు – ఆ రోజు నుండి
నిర్హేతుకమాగ – (ఎప్పుడైతే మీరు) ఏ కారణము లేక
ఎన్నై – మా యందు మీ దృష్టి ప్రసరించెనో
అభిమానిత్తు – ” మేము (మణవాళ మామునిగళ్) మీ వారమని”
యానుమ్ – మేము కూడ
అదఱిన్దు – అది తెలుసుకున్నాము
ఉనక్కే – మీకు మాత్రమే (కైంకర్యము చేయుటకు)
ఆయిరుక్కుమ్ – (మమ్ము తయారు పరుచుకొనెను) మీకు మాత్రమే చెందిన వస్తువు అని
సెయ్దాయ్ – మేరే ఇది చేసారు కదా?
వగై – మాకు మీ పట్ల ఉన్న ఇట్టి విధమగు విషయమును
అన్ఱు ముదల్ – ఆనాటి నుండి
ఇన్ఱళవుమ్ – నేటి వరకు
అనవరతమ్ – (మేము) ఎల్లప్పుడు
అడుత్తడుత్తు – నిరంతరము
చైవదు – చేయుచున్నాము
పిళైయే – పాపకర్మములు మాత్రమే
అనుతవిప్పదు – మరియు ఆ పాపములను తలచి వెంటనే పశ్చాత్తాపమునొందును
ఇని – ఇంకను
చెయ్యేన్ ఎన్ఱు – మేము చేయవలదని (అట్టి పాపములను)
ఉన్నై వన్దు ఇరప్పదామ్ – మేము మీ వద్ద వచ్చి మీ సహాయము కోరెదము
ఎన్ కొడుమై కణ్డుమ్ – మీరు, అట్టి భయంకరమైన మా పాపములను చూచి కూడా
ఇగళాదే – మమ్ము నిరాకరించలేదు
అడిమై కొణ్డు పోన్దాయ్ – మీరు మమ్ము మీ పాదపద్మములందు కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించిరి
ఇరవుపగల్ – రేయింబగలు
ఇన్ఱు – (నిలుపక) నేడు
ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్ – మీరు విచారించెదరు
అరుళ – అనుగ్రహించి
ఎనక్కు – మాకు
తిరునాడుమ్ – పరమపదమును
ఇనిక్ కడుగ – కావున త్వరగా
చైదు అరుళవేణ్డుమ్ – దానిని అనుగ్రహించుము

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు, శ్రీ రామానుజులను తమకు త్వరగా పరమపదము చేరుటకు చీటి ఇవ్వవలెనని అడిగెను. “మణవాళమామునులు తన వారని” తలచి శ్రీ రామానుజులు తమ పాదపద్మములందు తనను చేర్చుకున్న నాటి నుండి నేటి వరకు, తాము నిరంతరము ఎనలేని పాపములను చేయుచుండెనని మణవాళమామునులు చెప్పెను. ఆ పాపకర్మములను చేసిన వెంటనే అది తలచి పశ్చాత్తాపము చెందెదను, కాని ఆ పాపములను చేయుటకొనసాగుచుండెనని మణవాళమామునులు చెప్పెను. ఇదియే చాల కాలముగా కొనసాగుచుండెను. మరియు ఇన్నిరోజులు, శ్రీ రామానుజులు తమ ఈ పాపములను లెక్కించనూలేదు, ఇంకను ద్వేషించనూలేదు. మారుగా వారి చరణకమలమున ప్రతినిత్యము కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించెనని మణవాళమామునులు పలికెను. ఈనాడు కూడ శ్రీ రామానుజులు, మణవాళమామునులకు పరమపదమును అనుగ్రహించుటకు ఆలోచించుచుండెను. మణవాళమామునులు శ్రీ రామానుజులను, ఒకవేళ ఇదియే ఇప్పటికీ స్థితియనగా, ఎందులకు ఈ ఆలస్యము, త్వరగా తనను అనుగ్రహించమని కోరెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు , ” ఓ!! యతిరాజా! ‘ఈ ఆత్మ మీకు చెందినది’ అని తలచుటచే మీరు ఈ ఆత్మను అనుగ్రహించినారు. ఏ కారణము లేకనే మీరు ఈ కార్యమును చేసారు. మాకు అది తెలియును, మీ కృపకు ధన్యవాదములు. మేము మీకు మాత్రమే చెందిన ఒక వస్తువేయైననూ, మీ చరణకమలములను ఆశ్రయించిన నాటి నుండి నేటి వరకు మేము నిరంతరము పాపకర్మములను మాత్రమే చేయుచున్నాము. వాటిని చేసిన వెంటనే పశ్చాత్తాపము చెంది మీ సాయమును కోరెదము. మీరు మేము చేసిన పాపములను చూచి మమ్ము తోసివేయనూలేదు, ద్వేషించనూలేదు. కాని వాటికి విరుద్ధముగా, మీరు మాకు మీ పాదపద్మములయందు ఎల్లప్పుడు కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించిరి. అంతయేగాక, మీరు నేడు గొప్ప వారికే యోగ్యమగు పరమపదమును, మాకు అనుగ్రహించవలెనని తలచుచున్నరు. మాకు ఏవిధమునను పొందుటకు అర్హతలేని పరమపదమునకు చీటి ఇచ్చుటకు మీరు ఆలోచించుచున్నారు. అట్టి ఆలోచన మీకు ఉన్నప్పుడు, ఇంకను ఎందులకు ఆలస్యము? దయచేసి మమ్ము త్వరగా అనుగ్రహించండి” అని శ్రీ రామానుజులను ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-25/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 1

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

పరిచయం

   మొదటి పాటకు అవతారిక

                    ఆత్మకు అపారమైన ఆనందమును ఇవ్వగలిగినది కుటుంబపు పేరు. దానిని పొందుటకు 1. తిరు మంత్రము 2. ద్వయ మంత్రము   3. చరమశ్లోకము అను మూడు మంత్రముల సారమును ఆచార్య ముఖముగా తెలుసుకోవలసి వుంది. ఈ మూడింటిని  రహస్య త్రయములని అంటారు. దీనిని తెలుసుకోవాలన్న కోరిక వున్న వారికి తప్ప అన్యులకు చెప్పరాదను నియమము కలదు. అందు వలననే వీటిని రహస్య మంత్రములని పేరు. ఈ మూడు మంత్రములు సమస్త వేద సారములుగా విరాజిల్లుతున్నవి. పైగా ఇవి పరమాత్మ స్వరూపమును, ఆయనను పొందు ఉపాయమును, ఆయనను అనుభవించటము వలన కలుగు అపార ఆనందమును తెలియ జేస్తాయి. ఇవి జనన మరణ చక్రములో పడి కొట్టుకొను చేతనులకు ముక్తి మార్గమును తెలుపునవి , మోక్షమును ఇచ్చునవి,  భగవతుడి చేత చెప్పబడినవి.”తిరుమంత్రము ” బదరికాశ్రమములో భగవంతుడు తానే  నరుడిగా  శిష్యుడై అవతరించి ,  నారాయణుడిగా ఆచార్యుడై  అవతరించి ఉపదేశించారు.  ” ద్వయ మంత్రమును ” శ్రీ వైకుంఠములో శ్రీమహాలక్ష్మి కి ఉపదేశించారు.  ” చరమ శ్లోకమును ” మహాభారత యుధ్ధ సమయములో అర్జునుడికి రథము మీద ఉండి చెప్పిన శ్రీమద్భగవద్గీత చివరలో   ఉపదేశించారు. ఈ మూడు మంత్రములు  అనాదిగా గురుపరంపర ద్వారా తరతరాలుగా ఉపదేశింబడుతున్నవి. వీటి ఔన్నత్యము తెలిసిన మన పూర్వాచార్యులకు ఇది పెన్నిధిగా విరాజిల్లినది. అంతే కాక నిత్య అనుసంధానముగా అమరినవి. ((ఈ మూడు రహస్యములు బీరువాలో దాచి పెట్టిన లౌకికమైన సొత్తు వలెకాకుండా , ఎంత ఉపయోగ పరచ గలిగితే అంత ఉపయోగపడేవి. మన పూర్వాచార్యులు వీటిని తమ దినచర్యలో భాగముగా పొందుపరిచారు. అటువంటి గొప్ప ఔనత్యము కలిగినవి ఇవి.

తిరుమంత్రము ” ను  మొదటి రహస్యమని అంటారు. ఇది మూడు పదములతో కూడిన మంత్రము. అవి “ఓం “, “నమః” , “నారాయణాయ ” అనునవి.  “ఓం “,అనే పదము ప్రణవము యొక్క అర్థమును సూక్ష్మముగా తెలియజేస్తున్నది.  “నమః”,”నారాయణాయ ” అనే  పదములు ఓంకారములో చెప్పిన అర్థములను వివరిస్తున్నట్లుగా అమరినవి.( జీవాత్మ, పరమాత్మా స్వరూపం , శేష శేషి సంబంధం, ఈ సంబంధం యొక్క మొదలు, ఎప్పటివరకు ఉంటుందో మరియు ఈ జీవుడు మరి ఇంక ఎవరికైనను శేషిగా ఉండే విషయముల గురించి చెప్పబడినది.)

తిరుమంత్రములోని మధ్యమ పదమైన “నమః” ,చివరి పదమైన “నారాయణాయ ” లోని అర్థాలు క్రమముగా ద్వయ మంత్రములో మొదటి భాగములోను  చివరి భాగములోను చెప్పబడినది. ఈ విధముగా రెండు భాగములతో వున్న ద్వయ మంత్రము , మంత్రములన్నింటిలోను ఉన్నతమైనది .అందువలన ఇది మంత్ర రత్నమని పొగడబదింది. ఇందులోని మొదటి భాగములో భగవంతుడిని శరణాగతి చేయు  మార్గములు చెప్పబడింది. భగవంతుడిని శరణాగతి చేయు నప్పుడు ఇతర సంబంధములన్నింటినీ పూర్తిగా వదిలివేయాలి, అలా చెసే శరణాగతి కూడ ఇతర ప్రయోజనములను పొందడానికి కాక భగవంతుడిని పొందడమే ప్రయోజనముగా వుండాలి. ఇంకను , ఈ శరణాగతి కూడా ఉపాయముగా భావించవలదు.( ఎందుకనగా, అలా భావించిన భగవానుని శ్రీ చరణములు కాకుండా మరి వేరే యొక్క అనగా మనము చేసే శరణాగతి కూడా మోక్షము ను ఇవ్వగలుగుతుంది అన్నట్టుగా ఉంది. మనము చేసేశరణాగతి ఎట్టి పరిస్థితులో మోక్షం ఇవ్వజాలదు).  భగవంతుడి  శ్రీపాదములే శరణమన్న భావనతో శరణాగతి చేయాలి. ద్వయ మంత్రములోని చివరి భాగములో ధృడ అధ్యవసాయము కలవారికి పురుషార్థమైన మహాలక్ష్మితో కూడిన స్వామికి , అర్థాత్ ఆ దివ్య దంపతుల మిథునమునకు కైంకర్యము చేయుట గురించి చెప్పబడింది. 

ఇది శ్రీరామాయణములో సీతారాములకు లక్ష్మణుడు చేసిన కైంకర్యము వంటిది. ఈ  కైంకర్య భాగ్యము విరోధి స్వరూపమిలన్ని తొలగిపోయిన తరువాతనే లభిస్తుంది. రెండు భాగములతో కూడిన ఈ ద్వయ మంత్ర సారమును చరమశ్లోకమనే మూడవ మంత్రములో  వివరించబడము జరిగింది.  ఈ మూడు మంత్రములలోను ద్వయ మంత్రమే ముఖ్యమైనదిగా మన పూర్వాచార్యులు భావించారు.

ద్వయ మంత్రం  తిరుమంత్రము మరియు చరమ శ్లోకం నడుమ అమరినది. ఇది తిరుమంత్రములోని  నమః మరియు నారాయణ పదముల  అర్థమును వివరిస్తుంది అదే సమయము ద్వయములో ని కొన్ని నిగూఢ అర్థంలు వివరించు  చరమ శ్లోకం నుకు ఒక పునాది వేస్తుంది. తిరుమంత్రమునకు మరియు చరమ శ్లోకం లో శ్రీ సంబంధము ఉన్నప్పటికిని  కేవలము ద్వయములోనే ప్రస్ఫుంటగా శ్రీ శబ్దం చెప్పబడినది. ఇంత గొప్పదైన ద్వయ మంత్రములోని మొదటి భాగములో ఏమి చెప్పబడింది. భగవంతుడి శ్రీపాదములకు శరణాగతి చేయటము. అవి రెండు విధములు. ఇప్పుడే పరమపదము పొందాలని కోరటము ఒకటి,అలా కాక నీ శ్రీపాదములకు శరణాగతి చేస్తాను. నువ్వు ఎప్పుడు పరమపదము ఇస్తావో అప్పుడే ఇవ్వు అనటము రెండవది. ఇందులో మొదటిది కోరతగనదిగాను, రెండవది కోరతగనిదిగాను పెద్దలు చెపుతారు. ఇప్పుడే పరమపదము పొందలని చేయు శరణాగతిని గురించి  ఈ జ్ఞానసారములోని మొదటి పాశురమైన  ”  ఊన ఒడల్ శిరై ” లో  చెప్పారు.

pattabhishekam

పాశురము-1

ఊన ఒడల్ శిరై నీత్తు ఒణ్ కమల కేళ్వనడి

త్తేన్ నుగరుం ఆశైమిగు సిందై యారాయ్దానే

పళుంత్తాళ్ విళుం కని పోల్ పత్తత్తు విళుం

విళుక్కాటే తాన్ అరుళుం వీడు

ప్రతి పదార్థము;

ఊన = చీము,నెత్తురుతో కూడిన

ఒడల్ = శరీరము

శిరై = చెరసాల నుండి

నీత్తు = బయటపడి

ఒణ్ కమల కేళ్వన్ = అందమైన తామరయే నెలవైన లక్ష్మీ దేవికి నాథుడైన శ్రీమన్నారాయణుని

అడిత్తేన్ = శ్రీపాదములనె తేనెలను

నుగరుం = అనుభవించు

ఆశైమిగు సిందై యారాయ్ =కోరిక గలవారై

పళువీడుత్తాళ్ = ముదర పండితే

దానే విళుం = తానుగా పడిపోయే

కని పోల్ = పండులాగా

పత్తత్తు = వైరాగ్యముతో (భవ బంధములను చేధించుకొని)

వీళుం = శరణాగతి చేయు

విళుక్కాడు తానే = వైరాగ్యమే

వీడు  అరుళుం = ఉన్నత స్థానమును కల్పించగలదు

వివరణ:

శరీరము, చీము నెత్తురు, మాంసములతోను, నరములు, ఎముకలు, మజ్జ, మలమూత్రములతో కూడినది. దీనిని ” పుండారము” అంటారు. శరీరము మీద ఈగ రెక్కంత తోలు లేచి పోతే , ఈగ,చీమ, కాకి వంటివి వచ్చి వాలుతాయి ( “నాలడియార్ తురవరవియల్”-తూయ్ తన్మై లో -1) . శరీరము లోపలి భాగము బయటి భాగము చేస్తే కాకులను తోలటమే జీవితమవుతుంది.

ఇటువంటి హీనమైన శరీరములోని దోషాలను తెలుసుకొన్న వారికి , ” నేను” అని చెప్పబడే ఆత్మ దీనిలో బందీ అయిన ఖైదీలా (తినుట, వస్త్రము కట్టుకొనుట, జీవించుట) తోస్తుంది. కుండలో పెట్టిన మాణిక్యము యొక్క ప్రకాశము కుండలోనే ఉండి పోయినట్లు, దేహములో ఉన్న ఆత్మ గుణములు దేహములోనే బందీ అయి ఉన్నవి. ఆత్మ ,శరీరములో దాగి ఉన్నది.  ఇది ఆత్మకు భగవంతుడు ఇచ్చిన చెఱశాల దండన అని తెలుసుకోవాలి. దీనిని చెఱశాల శిక్షగా భావించక , భోగముగా భావించుట  మూఢత్వమే అవుతుంది. కావున శరీరము యొక్క వాస్తమైన స్థితిని తెలుసుకున్న వారు జ్ఞానులవుతారు. వారు లౌకిక జీవనము నుండి బయట పడుటకు ప్రయత్నము చేస్తారు. అలా ప్రవర్తించే జ్ఞానులు భగవంతుని దగ్గర శరణాగతి చేయటము తప్ప మరే ఇతర మార్గమును చూడ లేరు. ఈ చెఱ నుండి విడిపించు వాడు భగవంతుడే అని భగద్గీతలో  ఆయనే చెప్పారు.  ఆత్మకు శరీరము ఏర్పడుట పురాకృత కర్మ వలన. అటువంటి కర్మను పోగొట్టుకొనుటకు శరణాగతి ఒక్కటే తప్ప మరేదీ ఉపాయము కాదు. నా పాదములను పట్టి శరణాగతి చేస్తే ఆ చెర నుండి నేను తప్పిస్తాను అన్నాడు భగవంతుడు.

ఒక (బంగారు) పిచ్చుక కట్టిన గూటిని మనము విడదీయ లేము, అలాంటిది భగవంతుడు కట్టిన ఈ శరీరమనే గూటిని మనము విడదీయగలమా? చెఱలో చిక్కిన శ్రీమంతుడికి దానినుండి బయట పడి సుఖభోగములననుభవించిటము కంటే చెఱ నుండి బయటకు రావడమే ముఖ్యముగా తోస్తుంది. అలాగే ఆత్మ ఈశరీరము నుండి బయట పడుటే పెద్ద  విషయముగా తోస్తుంది. కానీ అది అంత సులభము కాదు. దానికి శరణాగతి చేయటము ఒకటే మార్గము. ఆ శ్రియః పతి శ్రీచరణాలలో శరణాగతి చేయటము తేనె లాగా ఎంతో తియ్యనిధి. ఆ  తియ్యదనమును అనుభవించిన వారికి,  మిక్కిలి ప్రీతితో దానిలోనే మునిగి వుండాలని అనిపిస్తుంది. బిడ్డ తల్లి పాలకోసము ఎలా ఆశతో చూస్తుందో ,అలాగే శరణాగతి చేయు వారు, భగవంతుడి శ్రీపాదముల తేనేను ఆస్వాదించుటకు ఆత్రుతతో వుంటారు.  ఆ ఆత్రుతలో తాను గతములో పట్టుకున్న లౌకిక విషయములను వదిలి వేస్తాడు. అవి కూడ వీరిని వదిలి వేస్తాయి అని ఈ పాటలో భావము. చెట్ట మీద పండిన పండు తానే ఎలా పడి పోతుందే, అలాగే భగవంతుని శ్రీపాదములకు చేసే శరణాగతి లౌకిక బంధనాలు తామే వదిలివేసే విధముగా కృప చేస్తుంది.

కావున , శరీరముతో జీవించుటను చెఱగా  గ్రహించి ,దాని నుండి విడివడుటకు భగవంతుని శ్రీపాదములను అనుభవించు కోరిక గలవారు అమ్మవారి కృపతో లౌకిక జీవనముపై గల  కోరికలను పూర్తిగా వదిలి వేసి పురుషకారముతో, భగవంతుని శ్రీపాదములను శారణాగతి చేస్తే  ఆయన వేంటనె  మోక్షమును ప్రసాదిస్తాడు అని ఈ పాటలో చెపుతున్నారు.

ఇంటి పేరు అనగా జనన మరణ చక్రమును వీడి భగవంతుని వద్దకు చేరడము. అటు వైపున ఉండే లౌకిక విషయముల కడు కష్టములు అనే సముద్రమును దాటి ఇటు వైపున ఉండే  శ్రీ  చరణములు చేరుట ” అక్కరై ఎన్నుం అనర్త కడలుళ్ అళుంది ఇక్కరై యేరి ఇళైత్తిరుందేన్ ” (అద్దరి అనే అనర్దమైన సముద్రములో మునిగి ఇద్దరి చేరి చిక్కిపోఅయాను) (  పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి-5-3-7) అన్నారు  పెరియాళ్వార్లు.

ఇక్కడ ఒక వేదాంత చర్చ చేయబడింది. శరణాగతియే మోక్షమునిస్తుందని అంటే, భగవంతుడు మోక్షమునిస్తాడని చెప్పటానిని ఖండిస్తుంది కదా? పైగా  శరణాగతి అనే విషయమే తెలియకుండా చేసే చర్యలకు మోక్షమునిచ్చే శక్తి వుందని చెప్పటము వాస్తవానికి వ్యతిరేకము కాదా? అనే ప్రశ్నలు ఉదయిస్తాయి.

వీటికి సమాదానాలేమిటో చూద్దము:

భక్తుడు చేసే శరణాగతియో, భక్తియో, తపస్సో, నోములో, ఏవైనా సరే భక్తుడిని మోక్షము పొందుటకు అర్హుడిని  చేస్తుంది ,అంతే కాని  మోక్షముని వ్వదు.   శరణాగతికి కరిగి భగవంతుడే  మోక్షమునిస్తాడు. దీనిని,  ” అధికారి విశేషణము”అని శాస్త్రము చెపుతుంది. దీనికి ఉదాహరణ – మెరక ప్రాంతమును తవ్వి లోతు చేసి కట్ట వేస్తారు. వాన పడినప్పుడు నీళ్ళు నిండుతాయి. ఏరు ఏర్పడుతుంది. ఏరు కట్టటము  వాన పడుటకు కారణము కాదు. కాని, వాన పడేటప్పుడు ఏరు వుంటేనే నీరు నిండుతుంది.  అలాగే ఆత్మలు చేసే శరణాగతి మొదలైన వేవీ భగవంతుడు కృప చేయుటకు కారణము కాదు. భగవంతుడి కృప ఏ కారణము వలన ఏర్పడదు. సహజ సిద్దమైనది. అలాంటి సహజ సిద్దమైన కరుణ ఏర్పడునప్పుడు దానిని పొందుటకు ఆత్మలు అర్హత కలిగి వుండాలి. ఆ అర్హత ” శరణాగతి ” అనీ ” భక్తి” అనీ నోము అనీ పుణ్యములనీ చెప్పబడుతున్నాయి. ఇలా అర్హతలుండడమే కారణములుగా చెప్పలేము.” వనత్తిడరై ఏరియాం వణ్ణం ఇయఱ్ఱుం ఇతువల్లాల్ మారి యార్ పొయిగిర్పార్?మఱ్ఱు ఎన్ఱు ” ( అడవిలో ఏరు ఏర్పడడానికి కారణము ఎవరు?)అని భూదత్తళ్వార్లు చెప్పారు. ” ఇవి శరణాగతి చేయుటకు అర్హతను కల్పిస్తాయి. భగవంతుడు స్వయముగా మోక్షమునిస్తాడు. అన్న యదార్దములు ఇక్కడ తెలుస్తున్నాయి.  మాంసమయమైన శరీరములో జీవించుట చెఱ వాసము లాగా భావించి  విడుదల పొందుటకు మనసు పరితపించాలి. లక్ష్మీనారాయణుని శ్రీపాదములను చేరుటే శరణాగతి అవుతుంది. అది పండిన పండు కాడ నుండి విడివడినట్లు సకల బంధములను వదిలి వేయుట అవుతుంది.

మోక్షమును పొందుటకు శరీరము విరోధి అవుతుంది. ఆ  విరోధిని వదిలించుకోవటానికి భగవంతుడి శ్రీపాదముల వద్ద చేసే శరణాగతియే సాధనము అవుతుంది. దీకి వివరణగా రామాయణములో భరతుడు,విభీషణుడు శ్రీరాముడి శ్రీపాదములకు  శరణాగతి చేసిన విధమును చూడవచ్చు.  భరతుడు, తన తల్లి వలన కష్టముల పాలయ్యాడు. విభీషణుడు తన అన్న వలన కష్టముల పాలయ్యాడు. ఇద్దరూ తమ కష్టటములను తాళలేని వారే.

” తొళుదు ఉయర్ కైయినన్, తువండ మేనియన్,

అళుదు అళి కణ్ణినన్, ‘అవలం ఈదూ ఎన

ఎళుదియ పడివం ఒత్తు ఎయిదువాన్

‘భరతనుం తొళుతు తోన్నినాణ్ మలరడి వందు వీళ్దనన్”

( కంబ రామాయణం- అయో-49 తిరువడి సూట్టు పడలం) ( జోడించిన చేతులు, వేలాడిపోయిన శరీరము, దుఃఖము వలన ఎర్రబారిన కన్నులు, అశక్తుడినని వాపోతూ పాదముల మీద వచ్చి వాలాడు భరతుడు)

ఇది భరతుడి శరణాగతి. ” అధికారి విశేషణము” .ఇదే భగవంతుడు కృప చేయుటకు  అర్హత అవితుంది.

” కరంగళ్ మీచ్చుమందు సెల్లుం కదిర్ మణి ముడియన్, కల్లుం

మరంగళుం ఉరుగ నోక్కుం కాదలన్,కరుణై వళ్ళల్

ఇరంగినన్ నోక్కుం తోలుం ,ఇరునిలంత్తు ఇరైంజుగిన్రన్

వరంగళిన్ వారి అన్నతాళ్ ఇణై వందు వీళ్దాన్ ”

( కంబ రామాయణం-యుధ్ధ-విభీషణుడి  శరణాగతి-137)

పై రెంటిలోను ఆత్మ శరీరమనే చెఱ నుండి విడివడుట వలన భగవంతుడి శ్రీపాదములందు శరణాగతి చేయుటకు అర్హమైనవి. భరతుడికి కైక వలన వచ్చిన కష్టము, విభీషణుడికి అన్న వలన వచ్చిన కష్టము , ఆత్మకు శరీరము వలన వచ్చిన కష్టము , ఎటువంటి కష్టమైనా అది తీరుటకు భగవంతుడి శ్రీపాదములందు శరణాగతి చేయుటే ఉపాయము కాగలదు. అలాగే ఈ ఆత్మ శరీరమనే చెఱ నుండి విడివడుటానికి ఆర్తితో  భగవంతుడి శ్రీపాదములందు శరణాగతి చేసాడు.

” ఈ ప్రాణములను స్వీకరించవా? ” అని కరిగి పోయాడు,ఆగాడు- కృష్ణుని కన్నులనే పుండరీకములు కృపను వర్షించగా – వాడు ప్రంపంచమంతా నిండి పొంగి పోయాడు.

” అయావుయిర్త్తు, అళుకణీర్ అరువి మార్పిది

ఉయర్వుర ,తిరువుళ్ళం ఉరుగ, పుల్లినాన్

నియాయం అత్తనైక్కుం ఓర్ నిలై ఆయినన్

తయా ముదల్ అఱ్త్తినై త్తళి ఇయతు ఎన్నవే ”

( కంబ రామాయణం- అయో-55 తిరువడి సూట్టు పడలం)

ఇది భరతుడి యందు రాముడు  చూపిన దయ

”  గునోడు ఐవర్ ఆనోం మున్బుపిన్ కున్రు సూళ్వాన్

మగనోడు అరువర్ ఆనోం, ఎం ముళై అంబు వంద

అగన్ అమర్ కాదల్ ఐయ! నిన్నోడుం ఎళువర్ ఆనోం

పుగల్ అరుంగానం తంతు పుదల్వరాల్ పొలిందాన్-నుందై”

( కంబ రామాయణం- యుధ్ధ-143విభీషణ  పడలం)

తిరువడి ముడియిన్ సూడి ,సెంకతిర్ ఉచ్చి సేర్ న్ద

అరువరై ఎన్న, నిన్ర అరక్కర్ తం అరసై నోక్కి

ఇరువరుం ఉవకై కూరందార్, యావరుం ఇంబం ఉత్తార్,

పొరు అరుం అమరర్ వాళ్తి, పూమళై పొళివదానార్”

( కంబ రామాయణం- యుధ్ధ-145విభీషణ  శరణాగతి)

తేడువోర్ తేడ నిన్రసేవడి , తానుం తేడి

నాడువాన్ అన్రు కండ నాన్ముగన్ కళీ ఇయ నల్ నీర్

ఆడువార్ పావం ఐందుం   నీంగి, మేల్ అమరర్ ఆవార్,

సూడువార్ ఎయితుం తన్మై సొల్వార్ యావర్? సొల్లీర్”

( కంబ రామాయణం- యుధ్ధ-150 విభీషణ  శరణాగతి)

ఇలా ఆర్తితో శరణాగతి చేయు ఆత్మలకు భగవంతుడు తాను దిగివచ్చి కృప చేస్తాడు, అని సారము. దీనిని ” కరుణ ,ఉపాయము, తీయని ఉపేయము ” అని ఆచార్యులు చెప్పారు.

పైన చెప్పిన భరత, విభీషణ శరణాగతులలో , విభీషణ శరణాగతి ఫలించినదిగాను, భరత  శరణాగతి ఫలించనదిగాను తెలుస్తున్నది. “భరతుడికి మంచే చెడుగా పరిణమించినది.” అన్న మాట చూడవచ్చు.(ఈ విషయం ఇంకొక చర్చగా ఉంది. ఎందులకు భరతుని శరణాగతి ఫలించలేదు కాని విభీషణ శరణాగతి ఫలించినది అని. శ్రీ రాముడు భరతుని శరణాగతి కు అనుగ్రహము చేయుట ఆ సమయము తగదని భావించారు. శ్రీ రామునుకి ఒక విస్తారమైన ప్రణాళిక ఉండింది..14  వనవాసము చేయుట, ఋషులను రాక్షసుల బారినుండి కాపాడుట, విభిషనుని తన గోష్ఠి లో చేర్చుకొనుట, రావణ సంహారం మొదలగునవి.  మన శరణాగతిని  అనుగ్రహించు సమయమును కేవలం భగవంతుడే స్వాతంత్రడై నిరణయము చేస్తారు. భరతుని విషయములో ఏరి త్రోవ్వి పెట్టినను, వాన కురువటకు అది తగు సమయం కాదు.  ) అందు వలన శరణాగతి మొదలైన వన్ని అధికారి విశేషణములుగా చెప్పబడీనవే కాని ఉపాయములుగా చెప్పబడ లేదు.  శరణాగతి మొక్షమునిస్తుందనటము కాల విలంబనము లేక మొక్షమునిస్తుందన్న అర్థములోనే తప్ప దానికి మొక్షమునిచ్చే శక్తి వుందని కాదు అర్థము. ఈ విధముగా  శరణాగతి శాస్త్రమును ఈ పాటలో మామునులు వివరించారు.

అడియేన్  చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2014/11/gyana-saram-1-una-udal/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 24

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 23

paramapadham

ప్రస్తావన

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు ఈ భౌతికశరీరమును విడిచిన సమయము నుండి ప్రఖ్యాతిగల ఆచార్యుల నడుమ చేరు వరకు జరుగు సంఘటనలను వివరించుచుండిరి

పాశురం 24

ఇన్ద ఉడల్ విట్టు ఇరవిమణ్డలత్తూడు యేగి
ఇవ్వణ్డమ్ కళిత్తు ఇడైయిల్ ఆవరణమేzహ్ పోయ్
అన్తమిల్ పాళ్ కడన్దు అళగార్ విరసైతనిల్ కుళిత్తు అన్గు
అమానవనాల్ ఒళి కొణ్డ సోదియుమ్ పెఱ్ఱు అమరర్
వన్దు ఎదిర్కొణ్డు అలన్కరిత్తు వాళ్త్తి వళినడత్త
వైకున్తమ్ పుక్కు మణిమణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు
నమ్ తిరుమాలడియార్గళ్ కుళాన్గళుడన్ కూడుమ్
నాళ్ ఎనక్కుక్ కురుగుమ్ వగై నల్గు ఎన్ ఎతిరాసా

ప్రతి పదార్ధం

ఎన్ ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజా! జగదాచార్యా!
నల్గు – అనుగ్రహించుము
ఎనక్కు – నాకు
కురుగుం వగై – నేటికి మరియు ఆ మంచి రోజునకు ఉన్న సమయము త్వరగా తగ్గువిధముగా
కూడుం నాళ్ – ఆ గొప్ప రోజు ఎప్పుడనగా నేను చేరునప్పుడు
నమ్ తిరుమాలడియార్గళ్ – నిత్యసూరులగు మన ఆచార్యులను (శ్రియఃపతి యగు శ్రీమన్నారాయణుని దాసులు)
కుళాన్గళుడన్ – వారి వర్గములో ఒకరి ఉండును
ఇన్ద ఉడల్ – కల్మషములతో పూర్తిగ మలినమైన ఈ భౌతిక శరీరము
విట్టు – విడిచి
ఇరవిమణ్డలత్తూడు యేగి – ఈ సూర్య మండలమునుండి
కళిత్తు – అతిక్రమించి
ఇవ్వణ్డమ్ – ఈ విశ్వము
ఇడైయిల్ – వీటి నడుమ ఉన్న
ఆవరణమేళ్ పోయ్ – (తరువాత) ఏడు సాగరములను దాటి
పాళ్ కడన్దు – “మూల ప్రకృతి”ని మించి పోవు
అన్తమిల్ – అంతులేని  అగాధమైన
అళగార్ – తుదిగా, మిక్కిలి అందమైన ప్రదేశము చేరును
విరసైతనిల్ – “విరజ” అను నదిలో
కుళిత్తు – పుణ్య తీర్థమున స్నానము చేసి
అన్గు – అక్కడ
అమానవనాల్ – “అమానవన్” అను వారిచే స్పృశించబడి
ఒళి కొణ్డ సోదియుమ్ పెఱ్ఱు – అందువలన ప్రకాశమును వెదజెల్లు దివ్యమైన శరీరమును పొందును
అమరర్ వన్దు ఎదిర్కొణ్డు – నిత్యసూరులు ఎదురొచ్చి స్వాగతము పలికి
అలన్కరిత్తు – అలంకరించును
వాళ్తి – కీర్తించి
వళినడత్త – (ఆ కొత్త శరీరమున) ముందు నడిపించును
వైకున్తమ్ పుక్కు – శ్రీవైకుంఠము చేరు మార్గమున
మణిమణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు – “తిరుమామణిమండపం” అను దైవ సాన్నిధ్యమును చేరును

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను, నేటికి మరియు తాము నిత్యసూరులలో ఒక్కరగు దినమునకు ఉన్న దూరమును త్వరగా తగ్గించి అనుగ్రహించమని ప్రార్ధించెను. మణవాళమామునులు ఈ భౌతిక శరీరమును విడిచిన తరువాతి పయణమును వర్ణించసాగెను. ఈ ఆత్మ సౌరకక్ష్యము (మండలము), విశ్వము, ఏడు సాగరములు మొదలగు వాటిని అతిక్రమించి చివరగా విరజ అను నదిని చేరును. ఆ పవిత్ర తీర్థమున స్నానమాచరించుటచే అమానవన్ అను వారు మనను ఉద్ధరించును. అందువలన ఆ ఆత్మ మిక్కిలి ప్రకాశమును వెదజెల్లు దేహమును పొందును. నిత్యసూరులు  ఎదురు వచ్చి, స్వాగతము పలికి, అలంకరించి, వారిని శ్రియఃపతియగు శ్రీమన్నారాయణులు ఆశీనులై ఉన్న తిరుమామణి మండపమునకు చేర్చును. మణవాళమామునులు ఇప్పటికి, నిత్యసూరులు ఉండు నిత్య విభుతిని చేరు సమయమునకు మధ్య ఉన్న సమయమును క్షీణింపచేయ కోరెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు “ఓ! జగదాచార్య! యతిరాజా! “ఇమ్మాయవాక్కై (తిరువాయ్ మొళి 10.7.3)” లో చెప్పినట్లు, మా ఈ భౌతిక శరీరము కల్మషములతో పూర్తిగా మలినమై ఉన్నది. ఈ శరీరము వాంఛనీయమైనది కాదు, కావున “మన్గ ఒట్టు (తిరువాయ్ మొళి 10.7.9)” అను ప్రబంధవాక్యమున తెలిపినయట్లు దానిని పూర్తిగా నశింప చేయవలెను. తదుపరి ఆత్మ “మన్నుమ్ కడుమ్ కదిరోన్ మణ్డలత్తిన్ నన్నడువుళ్ (పెరియ తిరుమడల్ 16)” అను వాక్యానుసారం సౌర మండలము మొదలుకొని పలు జగములను మరియు విశ్వమును అతిక్రమించును. తరువాత ఆ ఆత్మ “ఆతివాహికస్” అను వారి లోకమును దాటును. అనంతరం అది 1 కోటి యోజనములు గల దేవతలు నివసించు లోకమును “ఇమయోర్వాళ్ తనిముట్టై కోట్టై (తిరువాయ్ మొళి 4.9.8)” అను ప్రబంధ వాక్యమున పేర్కొన్న విధముగా అతిక్రమించును. అటుతరువాత ఏడు సాగరములను దాటి “ముడివిల్ పెరుమ్పాళ్ (తిరువాయ్ మొళి 10.10.10)” అని వివరించబడిన అనంతమగు “మూల ప్రకృతి”ని చేరును. ఆ పిమ్మట ఆ ఆత్మ మిక్కిలి అందమైన నదియగు విరజానదిని చేరును. ఆ నదియందున స్నానమాచరిచిన తరువాత “అమానవన్” అను పేరుగల వారు వచ్చి, వారి హస్తములచే విరజానది నుండి వెలువచ్చుటకు సాయముచేయును. వారి స్పర్శముచే ఆ ఆత్మ “ఒళిక్కొణ్డ సోదియుమాఇ (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10))” యందు చెప్పినట్లు మిక్కిలి ప్రకాశముతో వెలుగొందు, “పన్చోపనిశత్ మయం” (ఐదు ఆధ్యాత్మిక అంశములచే చేయబడిన) అని వివరించబడు కొత్త శరీరమును పొందును. తరువాత నిత్యసూరులు ఎదురొచ్చి, “ముడియుడై వానవర్ ముఱైముఱై ఎదిర్కొళ్ళ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.8) లో వర్ణించినట్లు (కొత్త శరీరముతో ఉన్న) ఆ ఆత్మను స్వాగతించును. తదుపరి వారిని అలంకరించి, కీర్తించి, పరమపావనమగు శ్రీవైకుంఠము యందు చేర్చెదరు. అక్కడ పలు భక్తులు ఉండు “తిరుమామణి మండపం” అని ప్రసిద్ధిచెందిన పూజా స్థానము వరకు తీసుకెళ్ళెదరు” అని చెప్పెను. మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను ” “అడియార్గళ్ కుళాన్గళుడన్ కూడువదు యెణ్రుకొలో (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10)” మరియు “మత్దేవతైః పరిజనైస్తవ సన్కిశూయః” అను వాక్యములలో చెప్పినట్లు, ఇట్టి గొప్ప భక్తుల నడుమ ఉండుటకు మాకు ఎప్పుడు అవకాశము దొరకును?” అని ప్రశ్నించెను. అట్టి వారందరు మా ఆచార్యులు. వారందరు శ్రియఃపతియగు శ్రీమన్నారాయణుని దాసులు మరియు వారు అతనికి చేయు కైంకర్యముచే వారి ఉపస్థితిని నిదర్శించును. ఓ! యతిరాజా! నేటికి మరియు పైచెప్పబడిన విషయములు సంభవించు రోజునకు నడుమ ఉన్న సమయము క్షీణించునట్లు అనుగ్రహించుము.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-24/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 23

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 22

paramapadhanathan

ప్రస్తావన

క్రిందటి రెండు పాశురములలో మణవాళమామునులు తమ ఆచార్యులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల మరియు పరమాచార్యులైన ఎమ్పెరుమాన్ల అనుగ్రహము గూర్చి వర్ణించెను. వారి ఇరువురి కరుణ తమపై ఉన్నందువలన, మణవాళ మామునులు వారి అనుగ్రహం విఫలమవనందువలన తాను తప్పక పరమపదము చేరి పరమాత్మ యొక్క సాన్నిధ్యమును అనుభవించెదను అని చెప్పెను. మణవాళమామునులు అతిశీఘ్రముగా “దివ్యస్థాన మండప” మున “దివ్య సింహాసన” మును అధిరోహించి ఉన్న ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవించవలెనని ఆశించెను. 

పాశురం 23

అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ అళగోలక్కమ్ ఇరుక్క
ఆనంతమయమాన మామణి మండపత్తు
పడియాదుమిల్ పడుక్కైయాయ్ ఇరుక్కుమ్ అనంతన్
పణమామణిగళ్ తమ్మిన్ ఒళి మణ్డలత్తిల్ ఇడైయిల్
వడివారుమ్ మామలరాళ్ వలవరుగు మఱ్ఱై
మణ్మగళుమ్ ఆయ్మగళుమ్ ఇడవరుగుమ్ ఇరుక్క
నడువాగ వీఱ్ఱిరుక్కుమ్ నారణనైక్ కడుగ
నాన్ అనుభవిక్కుమ్ వగై నల్గు ఎన్ ఎతిరాసా!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎన్ ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజ!
కడుగ – (మీరు) శీఘ్రముగా
నల్గు – అనుగ్రహము
నాన్ – మాపై
అనుభవిక్కుమ్ వగై – అనుభవించుటకు
నారణనై – శ్రీవైకుంఠనాధుని
నడువాగ వీఱ్ఱిరుక్కుమ్ –  తామరపువ్వు వలే, మెరుపుల నడుమ ఉన్న దట్టమైన నీలిమేఘముల వలే, శ్రీభూనీళాదేవేరుల నడుమ ఆసీనులైన అన్ని జగములను ఏలువారగు
వడివారుమ్ మామలరాళ్ – “వైడ్వాయ్ నిన్ వలమార్బినిల్ వాళ్గిన్ఱ మన్గై (తిరుపల్లాన్డు 2)” లో వర్ణించ్చినట్లు అసమానమైన సౌందర్యమునకు మరియు మృదువైన స్వభావము గల పెరియ పిరాట్టి (శ్రీ దేవి అమ్మవారు)
వలవరుగు – కుడి వైపు
మఱ్ఱై మన్మగళుమ్ ఆయ్మగళుమ్ – భూమిదేవి మరియు నీళాదేవి
ఇడవరుగుమ్ ఇరుక్క – ఎడమ వైపు.
అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ – వీరేగాక నిత్యసూరుల మరియు ముక్తుల యొక్క అందమైన సమాహారము
( అనంతులు, గరుడాళ్వార్లు, విష్వక్సేనులు మొదలగు నిత్యసూరులు; పరాంకుశులు మరియు పరకాలులు వంటి ముక్తులు). ఇది చూచుటకు ముత్యము మరియు రత్నములతో కూడిన హారమువలే ఉండెను
అళగోలక్కమ్ ఇరుక్క – అందముగా గూర్చినట్టి
ఆనందమయమాన మామణి మన్డపత్తు – “తిరుమామణి మండపం” అను అనంత ఆనందముతో ప్రకాశించు దైవీక పీఠము
పణమామణిగళ్ తమ్మిన్ ఒళి మణ్డలత్తిల్ ఇడైయిల్ – వారి శిరస్సు నుండి వెదజల్లు దివ్యకాంతి
పడియాదుమిల్ – అసమానమైన
పడుక్కైయాఇ ఇరుక్కుమ్ – (శ్రీమన్నారాయణునికి) శయ్యగా ఉండు
అనంతన్ – “అనంతాళ్వాన్” అను వారు

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను, తాము పరమపదము చేరి శ్రీ వైకుంఠనాధుని అనుభవించుటకు, వారిని శీఘ్రముగా అనుగ్రహించకోరెను. మణవాళమామునులు శ్రీ వైకుంఠనాధులను శ్రీ, భూ, నీళా దేవేరుల మధ్య తిరుమామణి మండటపమున విశిష్టులైన అనంత, గరుడ, విష్వక్సేనాదులగు నిత్యసూరులు మరియు ఆళ్వార్లు, ఆచార్యుల వంటి ముక్తులు చుట్టి ఉండగ ఆసీనులై ఉండెనని వర్ణించెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు ” ఓ! యతిరాజ! “అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10)” మరియు “మామణి మంటపతు అన్తమిల్ పేరిన్బత్తడియార్ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.11)” అను ప్రబంధ వాక్యములో పేర్కొనట్లు నిత్యసూరులు మరియు ముక్తులు అందముగా అనుక్రమించెను. అనంత, గరుడ, విష్వక్సేన మొదలగు నిత్యసూరులతోను, పరాంకుశ, పరకాల మరియు యతివరాది ముక్తులతోను. అందమైన ముత్యములు మరియు రత్నములతో కూర్చిన హారము వలే నిత్యసూరులు మరియు ముక్తులు “ఆనందమయాయమండపరత్నాయ నమః” అని వర్ణించబడు, అనంతమైన ఆనందము వెదజల్లు, మిక్కిలి ప్రకాశముతో వెలుగొందు “తిరుమామణి మండపం” మున కూడి ఉండిరి. ఆ మండపములో ” శ్రీమన్నారాయణునికి నిత్యమైన సేవకు మారుపేరైన వారు,  మృదుత్వము మరియు శీతలమునకు అసమానమైన విశిష్టమైన పన్నగపు శెయ్యయగు అనంతులు ఉండును. “ఆయిరమ్ పైన్తలై అనన్తన్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.3.10)”, “సిఱప్పుడైయ పణన్గళ్ మిసైచ్చెళుమణిగళ్ విట్టెరిక్కుమ్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.9.7)”, అన్డ్ “దెయ్వచ్చుడర్ నడువుళ్ (పెరియ తిరుమడల్ 1)” మొదలగు   అనేక ప్రబంద వాక్యములలో అనంతుని గూర్చి చెప్పబడి ఉన్నది. “వడివాయ్ నిన్ వల మార్బినిల్ వాళ్గిన్ఱ మన్గై (తిరుప్పల్లాణ్డు 2) మరియు “వడిక్కోల వాళ్ నెడున్కణ్ (ఇరణ్డామ్ తిరువన్దాది 82)” అని ప్రబంధములలో కీర్తించబడిన పెరియపిరాట్టి (అమ్మవారు), వారి సౌందర్యము మరియు కోమల స్వభావముచే గుర్తించబడెను. వారు శ్రీమన్నారాయణునికి కుడి వైపున అమరిఉండును. ఎడమ వైపు శ్రీదేవి యొక్క నీడయగు భూ, నీళ దేవేరులు ఉండును. శ్రీమన్నారాయణులు ఈ దేవేరుల నడుమ తామర వలే, మూడు మెరుపుతీగెల మధ్య ఉన్న దట్టమైన నీలిమేఘమువలే ఆసీనులై ఉండెను. వారు “వాళ్పుగళ్ నారణన్ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.1)” అను వాక్యమున పేర్కొనట్లు ఈ జగములను ఏలుటకు అక్కడ ఆసీనులైన (“వీఱ్ఱిన్దు యేళులగమ్ తనిక్కోల్ సెల్ల (తిరువాయ్ మొళి 4.5.1) శ్రీవైకుంఠనాధుడు. ఓ యతిరాజ! జగదాచార్యా! మా మీద మీ అనుగ్రహమును కురిపీంచి ఆ శ్రీవైకుంఠనాధుని అనుభవించుటకు శీఘ్రముగా కరుణించుము” అని ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-23/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

ఆర్తి ప్రబంధం – 22

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 21

thirukkudanthai_aravamudhazhvar_divine_feet

ప్రస్తావన

ఇంతకు ముందటి పాశురమున మణవాళ మామునులు “ఎన్న భయమ్ నమక్కే” అను వాక్యముచే, తమకి ఇంకే భయము లేదని చెప్పెను. ఈ పాశురమున వారు అదే విధముగా, తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై తమపై నిష్కారణమైన కరుణ చూపు కారణముచే, శ్రీ రామానుజులు తమను అభిమానించెదరు. ఈ అభిమానము తమకు సంసారమను విస్తారమైన సాగరమును అతిక్రమించుటకు సహాయపడును మరియు శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములయందు తమ స్థానమును ధృవీకరించును అని మామునులు చెప్పెను.

పాశురం 22

తీదఱ్ఱ జ్ఞాణమ్ తిరువాయ్ మొళిప్పిళ్ళై సీరరుళాల్
యేదత్తై మాఱ్ఱుమ్ ఎతిరాసర్ తన్ అభిమానమెన్నుమ్
పోదత్తై యేఱిప్ పవమామ్ పుణరిదనైక్ కడందు
కోదఱ్ఱ మాదవన్ పాదక్కరైయై కుఱుగువనే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

తీదఱ్ఱ – ఏ విధమైన దోషము లేని వారు
గ్యాన – ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపము గురించి పూర్తి జ్ఞానము పొందిన వారు
తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై – తిరువాయ్ మొళితో వారికి ఉన్న సంబంధముచే “తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై” అని ప్రసిద్ధి పొందెను. తిరువాయ్ మొళి, శ్రీమన్నారాయణుల కవి యగు నమ్మాళ్వార్లచే రచించబడిన దివ్యమైన రచన
సీరరుళాల్ – వారు మమ్ము నిష్కారణముగా కరుణించును
యేదతై మాఱ్ఱుమ్ – అందువలన మాలో ఉన్న విషయేచ్ఛ మరియు ఆశ అను దోషములు నశించిపోవును
ఎతిరాసర్ తమ్ – వారి (తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై) అనుగ్రహము, అధిరోహించుటను ధృవీకరించు శ్రీ రామానుజుల కృపా కటాక్షము పొందుటకు సహాయపడును.
పోదత్తై యేఱిప్ – తడబడని నౌక యగు “విష్ణు పోతమ్”
పవమామ్ పుణరిదనైక్ కడన్దు – సంసారమను అగాధమైన సాగరమును దాటుటలో సహాయపడు
కుఱుగువనే! – కచ్చితముగా చేరు
కోదఱ్ఱ మాదవన్ పాదక్కరయై – శ్రియ: పతి శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మములు. “విణ్ణోర్ పిరానార్ మాసిల్ మలరడిక్కీళ్”, “తుయరఱు సుడరడి”, “నిర్దోషమగునది మరియు ఎల్లప్పుడు ప్రకాశముగా మెరుగునది” అని వర్ణించబడు చరణకమలములు.
కుఱుగువనే!!!- చేరును

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు తాము శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములను చేరుట నిశ్చయము ఎందుకనగా మేము “విష్ణు పోతం” ము వలే ఉన్న నౌక యొక్క సహాయముచే సంసారమను సాగరము నుండి విముక్తి పొందెదను అని చెప్పెను. శ్రీ రామానుజులు విముక్తి పొందుటకు నిశ్చయముగ ఆ నౌకను అధిరోహించుటకు ఉపకరించెదరు. వారి ఆచార్యులగు, నిష్కళంకులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల అనుగ్రహముచే, శ్రీ రామానుజులు సాయము చేయుట నిశ్చయమగును.

వివరణ

వ్యాఖ్యాత తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల గొప్పతనమును వర్ణించుట కొనసాగెను. వారు (తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై) “తత్ జ్ఞానం అజ్ఞానమతోన్యదుక్తమ్”, “విద్యాన్యాత్శ్శిల్పనైపుణ్యమ్” అను వాక్యములు తెలియపరుచినట్లు శ్రీమన్ నారాయణునికి సంబంధించని ఏ కార్యముతోనూ అనుబంధించుకోని నిష్కళంకులు. ఆతను ఈ భౌతిక విషయములచే కొంచము కూడా ప్రభావింపబడక, శ్రీ మహాలక్ష్మి యొక్క నాధులైన శ్రీమన్నారాయణునిపై  (“తామరైయాళ్ కేళ్వనయే నోక్కుమ్ ఉణర్వు”, ముదల్ తిరువందాది 67)  మాత్రమే తమ శక్తి మరియు చిత్తమును నిలుపు వారు. శ్రీమన్నారాయణుని యెడల భక్తి వారిలో ఎంత వ్యాపించియుండెననగా శ్రీమన్నారాయణుని భక్తులను వారికి ప్రభువుగా తలెచెదరు. శ్రీమన్ నారాయణునికి సంబంధించని గ్రంధములను గూర్చి వారు చింతింపరు. ముఖ్యముగా దివ్యమైన తిరువాయ్ మొళి యందు మరియు అందున ఉన్న విశేషమైన తాత్పర్యమునందు వారు మిక్కిలి నిమగ్నులైయుండిరి, కావున వారు ఈ ప్రపంచమున “తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై” అని కీర్తించబడెను. తిరువాయ్ మొళి యందు వారికున్న అగాధ ప్రియముచే, అందరు వారిని “తిరువాయ్ మొళి” తో  గుర్తించ సాగెను. మణవాళ మామునులు అట్టి గొప్ప ఆచార్యులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల శిష్యులు. మణవాళ మామునులు తమ ఆచార్యుల అనుగ్రహమే వారిని అభిమానించు శ్రీ రామానుజుల ఆశ్రయమున తమను చేర్చునని చెప్పెను. శ్రీ రామానుజులు  “కామాదిదోశహరమ్ (యతిరాజ వింశతి 1)” గా వర్ణించబడెను. మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజుల సంబంధముచే తాము ఈ సంసారిక బంధమునుండి విముక్తి, “ఇదమిః వైష్ణవమ్ పోతమ్ సమ్యకాస్తే భవార్ణవే” అనగా “శ్రీమన్ నారాయణుని చరణకమలమునందు ఏ సంకటము లేక నిశ్చయముగ చేర్చునది” అని వర్ణించబడిన, “విష్ణు పోతమ్” వలే ఉన్న శ్రీవైష్ణవ నౌక యొక్క సాయముతో పొందెదనని కొనసాగించెను. “సంసార సాగరమ్ ఘోరమ్ అనన్త క్లేశ భాజనమ్” (జితన్తే స్తోత్రమ్ 4) అను వాక్యనుసారం మన శాస్త్రములలో ఈ సంసారము ఆపదలతో నిండి ఉన్న ఒక భయంకరమైన సముద్రముగా చెప్పబడి ఉండెను. మణవాళమామునులు ఆ నౌక ఈ సంసార సాగరమును అతిక్రమించి శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మములయందు చేర్చునని చెప్పెను. “విణ్ణోర్పిరానార్ మలరడికీళ్ (తిరువిరుత్తమ్ 54)” మరియు “తుయర్ అఱు సుడరడి” (తిరువాయ్ మొళి 1.1.1) అను ప్రబంధ వాక్యమున చెప్పబడినట్లు శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములు, నిత్యసూరులచే పూజింపబడునవి మరియు ప్రతియొక్కరి అజ్ఞానము, దుఃఖమును తొలగించునవి అని వర్ణించబడి ఉన్నది. ఆ పాదపద్మములు, “హేయ ప్రత్యనీకం” అను వాక్యమున చెప్పినట్లు ఏ విధమైన దోషములు లేనివి మరియు  నిష్కళంకమైనవి. అదియేగాక ఆ పాదపద్మములు మిక్కిలి ప్రకాశముతో మెరయుచున్నవి మరియు ఒకరిని రక్షించుటకు వేరొకరి సాయము అవసరము లేనటువంటివి. అట్టి శుద్ధతత్వమైన శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములే తమ లక్ష్యము మరియు అక్కడ చేరుట నిశ్చయమని మణవాళ మామునులు చెప్పెను.

“కోదఱ్ఱ” అను పదము దోషము లేని గొప్పదైన మరియు చరణకమలములందు చేరుటకు యోగ్యత కలుగజేయును అను అర్థమును చెప్పవచ్చు. మరొక్క విధమున ఆ వాక్య భాగము “కోదఱ్ఱ మాదవన్” అనునది “దోషములు లేని మాధవుడు”  అని కూడా సూచించును. ఇక్కడ సూచించబడిన దోషము శ్రీమన్నారాయణులు “పిరాట్టి (అమ్మవారి) ” తో లేకుండ ఏకాంతముగా ఉన్నప్పుడు కలిగినది. ఇదే విషయమును తిరువడి యగు హనుమంతులు “రామస్యలోకత్రయ నాయకస్య శ్రీపాదకూలం మనసాజకామ” అను వాక్యములో అనునాదించెను. దీనినే నమ్మళ్వార్లు “మానెయ్ నోక్కి మడవాళై మార్బిల్ కొణ్డాయ్ మాధవా” లోను మరియు తమ వ్యధయొక్క ఉచ్చస్థానమున “ఉన్ తేనే మలరుమ్ తిరుపాదమ్ వినయేన్ సేరుమారు నీ అరుళాయ్ (తిరువాయ్ మొళి 1.5.5)” అని వ్యక్తపరిచెను. కావున పిరాట్టి (అమ్మవారు) (తిరువిల్లాద కోదు అఱ్ఱవన్) శ్రీమన్నారాయణునితో లేనపుడే వారికి దోషములు కానవచ్చును. అందువలన ఏ దోషములు లేని, పిరాట్టి (అమ్మవారి) తో కూడి ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుని చేరుటయే మన లక్ష్యమగునని నిదర్శనమైయ్యెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-22/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 21

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 20

ramanujar-srisailesa-mamunigal

ప్రస్తావన

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు తమ హృదయమునకు ఉపదేశము చేయుచుండెను. మణవాళ మామునుల హృదయము వారిని ప్రశ్నించెనని భావించవలెను. ” ఓ మణవాళమాముని, మునుపటి పాశురములో మీరు పరమపదమును చేరు దారిని కనులకు కట్టినట్లుగా వర్ణించిరి. అంతయేగాక జీవాత్మ మరియు శ్రీమాన్నారయణుని ఐక్యమును అద్భుతముగా వర్ణించెరి. ఇట్టి తరుణము నేర్పుగా చదివిన మరియు జ్ఞానము గల పండితులకు కూడా అరుదైనది. కాని మీరు ఈ అనుభవమును స్వయముగా అనుభవించునట్లు మాట్లాడుచుండిరి. అకస్మాత్తుగా మీకు ఇట్టి విశ్వాసము మరియు ధైర్యము ఎట్లు వచ్చెను? ఏ విధమైన భయము లేదా? ” అని మణవాళ మామునుల హృదయం వారిని ప్రశ్నించెను. మణవాళమామునులు తమ హృదయము అడిగిన ఈ ప్రశ్నకు వారు సమాధానము ఇచ్చెను. ” ఓ నా ప్రియమైన హృదయమా! భయపడకుము! మాకు కలిగిన ఈ జ్ఞానము మా ఆచార్యులగు తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల నిష్కారణమైన కరుణచే పొందబడినది. ఆ జ్ఞానముతో వారి (తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై) అనుగ్రహముచే ముక్తిని తప్పకుండ పొందెదనని విశ్వసించుచున్నాము. మా ఈ స్థితిని చూచి శ్రీ రామానుజులు మిక్కిలి సంతుష్టులై  వారు చేయవలసిన వాటిని వారే చేసెదరు. అందువలన మేము ఇంక భయపడము. నువ్వు కూడా దేనికిని భయపడరాదు.” అని మణవాళమామునులు సమాధానము చెప్పెను.

పాశురం 21

తిరుమలై ఆళ్వార్ తిరువాఇమొళిప్ పిళ్ళై సీరరుళాల్
తరుమ్ మది కొణ్డవర్ తమ్మై ఉత్తారకరాగ ఎణ్ణి
ఇరు మనమే! అవర్క్కాఇ ఎతిరాసర్ ఎమైక్ కడుగప్
పరమపదమ్ తనిల్ యేఱ్ఱువార్ ఎన్న బయమ్ నమక్కే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

తిరుమలై ఆళ్వార్ – “శ్రీశైలేశర్” అను నామము గల
తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై – తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై
సీరరుళాల్ – నిష్కారణమైన కరుణచే వారు
తరుమ్ – నన్ను అనుగ్రహించి
మది – వారి దివ్యజ్ఞానమును
మనమే! – ఓ! నా మనసా
కొణ్డు – ఆ జ్ఞానము యొక్క ఆధారముగా,
ఇరు – దయచేసి ఉండు
ఎణ్ణి – దృఢమైన నమ్మకములో
అవర్ తమ్మై – ఇంతటి సహాయము చేసిన గొప్ప వారైన, తిరువాయ్ మొళిప్పిళ్ళై
ఉత్తారకరాగ – ఈ సంసారికబంధమునుండి ముక్తి ప్రసాదించిన.
ఎతిరాసర్ – ఎమ్పెరుమానార్,
అవర్క్కాఇ – మా ఆచార్యులగు తిరువాయ్ మొళిప్పిళ్ళైల కొరకు
యేఱ్ఱువార్ – పంపు
ఎమై – “స్వాచార్య అభిమానమే ఉత్తారకమ్” (శిష్యుని పై ఆచార్యుల అనుగ్రహం మాత్రమే శిష్యులను రక్షించును )అను విధిని పాటించు నన్ను,
కడుగ – తొందరగా
పరమపదమ్ తనిల్ – పరమపదమునందు
ఎన్న బయమ్ నమక్కే!!! – ఓ! నా మనసా! కావున మనము ఎందుకు భయపడవలెను!!! భయపడుటకు అవసరము లేదు ( ఆనందముగా నిద్రించ వచ్చు)

సామాన్య అర్ధం

ఎమ్పెరుమానార్లు మనను రక్షించెదరు, కావున మణవాళ మామునులు తమ మనసును భయపడవద్దని చెప్పెను. మణవాళ మామునుల ఆచార్యులగు తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై ల అనుగ్రహము వారితో ఉన్నందు వలన వారు శ్రీ రామానుజులు తమను రక్షించి పరమపదమునకు తీసుకెళ్ళునని దృఢముగా నమ్మెను. గురువు తమ శిష్యునిపై చూపు అనుగ్రహము మరియు తదుపరి వారు చూపు కరుణ మాత్రమే ఎమ్పెరుమానార్లను తమకు శీఘ్రముగా ముక్తి ప్రసాదించుటకు సహాయము చేయునని మణవాళ మామునులు తెలుసుకొనెను.

వివరణ

తిరుమలై ఆళ్వార్ అనునది వారి అసలు పేరు. తరువాత కాలములో వారికి తిరువాయ్ మొళి నందు ఉన్న గాఢమైన ఆసక్తి మరియు జ్ఞానముచే తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై అని ప్రసిద్ధి చెందెను. వారికి తిరువాయ్ మొళి తో ఉన్న సంబంధము మిక్కిలి  ప్రసిద్ధము. ఆ పేరు వారితో నిలిచిపోయెను మరియు వారిని గుర్తించుటకు ప్రత్యేక చిహ్నమైయెను. ఇట్టి తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై వంటి, గొప్ప ఆచార్యులు, వారి నిష్కారణమైన కరుణచే మమ్ము అనుగ్రహించి అత్యుత్తమ జ్ఞానమును ప్రసాదించెను అని మణవాళ మామునులు చెప్పెను. మణవాళ మామునులు అట్టి ఉత్తమ జ్ఞానము గ్రహించువారైయ్యెను. ఆ జ్ఞానమను ఉపాయముచే, మణవాళ మామునులు వారి హృదయముతో ” ఓ మా హృదయమా! గొప్ప ఆచార్యులగు తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై మనకు జ్ఞానమును ప్రసాదించెనని గుర్తుంచుకొనుము. వారే ఆ జ్ఞానముచే ఈ భౌతిక భాందవ్యములనుండి  ముక్తి ప్రసాదించెదరని తెలుసుకొనవలెను. కావున, ఓ మా మనసా! ఈ విషయమును దృఢముగా విశ్వసించవలయును.  అట్లు మనం ఈ విషయమును దృఢముగా నమ్మియుండిన యెడల, శ్రీ రామానుజులు మనపై దయ చూపి, మన ఈ స్థితిని చూచి మెచ్చెదరు. తరువాత వారు మన ఆచార్యుల గూర్చి తలచి, మనము శీఘ్రముగ పరమపదము చేరుటకు “ఏఱ్ఱరుమ్ వైకున్తమ్ (తిరువాయ్ మొళి 7.6.10)” అను ప్రబంధ వాక్యానుసారం అనుగ్రహించెదరు అని చెప్పెను. ఇంకనూ “మనమే నైయల్ మేవుదర్క్కే (ఇరామానుస నూఱ్ఱన్దాది 98)” లో చెప్పినట్లు ఏ విషయమునకును భయపడరాదు. శ్రీ రామానుజులు మనను కచ్చితముగా పరమపదమునకు చేర్చును, కావున మనము నిశ్చింతగా నిద్రించవచ్చును, అని తమ హృదయముతో పలికెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/08/arththi-prabandham-21/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 20

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 19

going-to-paramapadham

ప్రస్తావన

పూర్వపు పాశురములో మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజులతో ఒక వేళ ఙ్ఞానులు వారి తనయుడు దారితప్పి పోయినచో సహించెదరా?  “నల్లార్ పరవుమ్ ఇరామానుసన్” (ఇరామానుస నూత్తంన్దాది 44) అను వాక్యానుసారం మంచివారిచే అనుగమించబడువారని వర్ణించబడు వారగు శ్రీ రామానుజులు , మణవాళమామునుల ప్రలాపమును వినెను. మణవాళమామునుల దీనస్థితిని శ్రీరామానుజులు చూచెను, మరియు వారి విరక్తిభావముల ఉద్ద్రేకమును వినెను. అవి విని సహించక వారు, మామునులు ఙ్ఞానులు వెళ్ళు పరమపదమునకు వెళ్ళి, నిత్యసూరులతో వారిలో ఒకరుగా ఉండవలెనని తలెచెను. అంతయేగాక, వారికి కైంకర్యము చేయు నిత్యానందమును వారికి ప్రసాదించవలెనని అలోచించెను. శ్రీ రామానుజుల కోరికను గ్రహించి మణవాళమామునులు, వారు తమ తండ్రియగు శ్రీరామానుజులు తన పట్ల చూపు అభిలాషవలన తాను నిజముగా పరమపదము చేరి ఆనందభరితుడయెనని తలచెను. “పేఱు తప్పాదు ఎన్ఱు తుణిన్దు ఇరుకైయుమ్ (ముముక్షుప్పడి, ద్వయ ప్రకరణం #1)” లో పేర్కొన్న ప్రకారం ఇప్పుడు మణవాళమామునులు వారి లక్ష్యమగు మొక్షమును చేరుటలో మిక్కిలి నమ్మకముతో ఉండెను మరియు ఈ జీవాత్మ ఈ జగత్తును విడచి పరమపదము పోవు పయనమును వర్ణించ ప్రారంభించెను.

పాశురం 20

పోం వళియైత్ తరుం ఎన్నుం ఇన్బం ఎల్లాం
పుసిత్తు వళిపోయ్ అముద విరసైయాఱ్ఱిల్
నామ్ మూళ్గి మలమఱ్ఱుత్ తెళివిసుమ్బై
నణ్ణి నలం తిగళ్మేని తన్నైప్ పెఱ్ఱు
తామ్ అమరర్ వన్దు ఎదిర్ కొణ్డు అలన్కరితు
సఱ్కరిప్ప మామణి మణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు
మామలరాళ్ కోన్ మడియిల్ వైత్తు ఉగక్కుమ్
వాళ్వు నమక్కు ఎతిరాసన్ అరుళుం వాళ్వే !!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

వాళ్వు – భాగ్యము
అరుళుమ్ వాళ్వే – అనుగ్రహించిన
ఎతిరాసన్ – ఎమ్పెరుమానార్
నమక్కు – మనకు (క్రింది చెప్పునట్లు)
పోం వళియై – (జీవాత్మ ఈ దేహమును వదలినపుడు), అను నిర్విఘ్నముగ పరమపదమున అంతులేని ఆనందమును అనుభవించుటకు మార్గమగు, “అర్చిరాది మార్గము” న పయనించసాగును
తరుమ్ – జీవాత్మ ఈ దారిని చేరును
ఎన్నుమ్ – మరియు తదనుగుణముగా
పుసిత్తు – అనుభవించు
ఇన్బమ్ ఎల్లామ్ – అన్ని సుఖములను
వళిపోయ్ – “అర్చిరాది మార్గం” మను దారిలో పయనించుచుడగా.
నామ్ మూళ్గి – (తదుపరి), జీవాత్మా పవిత్రమగుటకు మునుగును
అముద విరసైయాఱ్ఱిల్ – “విరజా” అను పుణ్య నదిలో
మలమఱ్ఱుత్ – ఈ ప్రకృతిచే కలిగిన అన్ని కల్మషములనుంది విముక్తి పొందును
నణ్ణి – (తరువాత) అది చేరును
తెళివిసుమ్బై – నిష్కళంకము మరియు పరిశుద్ధమైన పరమపదం
నలం తిగళ్మేని తన్నైప్ పెఱ్ఱు – పవిత్రమైన మరియు ముఖ్యముగా ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపముతో ప్రకాశించు , భౌతికగుణములు లేని శరీరమును పొంది
తామ్ అమరర్ – నిత్యసూరులు
వన్దు – వచ్చి,
ఎదిర్ కొణ్డు – ఎదురొచ్చి అభివాదించి,
అలన్కరిత్తు – అలంకరించి
సఱ్కరిప్ప – మరియు ఇప్పుడు కొత్తగా అభౌతిక శరీరములో ఉన్న ఆత్మకు మర్యాదలు చేసి
మామణి మణ్టపతు చెన్ఱు – “తిరుమామణి మన్డపం” అను మన్డపమునకు వెళ్ళి, చూచును
మామలరాళ్ కోన్ – “శ్రియపతి”, “వైకుంఠనాధన్” అని కొనియాడువారు, మరియు పెరియపిరాట్టి యొక్క సహవర్తి యగి శ్రీమాన్నారాయణుని
మడియిల్ వైత్తు ఉగక్కుమ్ – శ్రీమన్నారాయణులు తన ఒడిలో మనను అమర్చెదరు , మనను సంతోషముగా స్పర్శించి మరియు ఘ్రాణించి ఆనందించును (ఈ భాగ్యము శ్రీ రామానుజుల అనుగ్రహమువలన మాత్రమే సాధ్యమగును మరి ఎందువలనను కుదరదు).

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు జీవాత్మల భాంధవ్యమునుండి విముక్తులు చేసి అవి చేరవలసిన స్థానమునకు అనగా పరమపదమునకు చేర్చు  శ్రీరామానుజుల కృపాకటాక్షములను కొనియాడుచుండెను. మణవాళమామునులు జీవాత్మ ఈ భువిని విడిచి తన ఉత్తమమైన లక్ష్యమగు పరమపదము చేరుటకు చేయు అద్భుత మరియు ఆనందమైన ప్రయాణమును వర్ణించెను. అక్కడ ఈ ముక్త ఆత్మను నిత్యసూరులు ఎట్లు స్వాగతించి గౌరవించెదరు మరియు  శ్రీమాన్నారాయణులు స్వాగతించి, చూచి వెంటనే ఆనందించెదరు అని మణవాళ మామునులు వివరించెను.

వివరణ

“పోమ్ వళియైత్ తరుమ్ నన్గళ్ (తిరువాయ్ మొళి 3.9.3)” అను ప్రబంధవాక్యములో నమ్మాళ్వార్లు చెప్పినట్లు, విముక్తి పొందిన జీవాత్మ ” అర్చిరాదిమార్గం ” అను పరమపదమునకు చేర్చు మార్గమున ప్రయాణించును. తన ప్రయాణమున అది అన్ని సుఖములను అనుభవించును. చేరు గమ్యము ఆనందభరితము మరియు భ్రమింపజేయునది అగుటచే, దానిని చేరు మార్గము కూడ దానికి సమవర్తముగా ఉండవలెను. కావున ఈ మార్గమున పయణించు ఆత్మను అత్యుత్తమ స్థానముగా కొనియాడబడుచున్నది. ఆ ఆత్మను “కళ్వన్ కొల్ పిరాట్టి” (పరకాల నాయకి (తిరుమంగై ఆళ్వార్ల నాయికా భవము) యొక్క పేరు , పెరియ తిరుమొళి 3.7 లో) అనుగమించు భగవంతుడే తీసుకెళ్ళును. “విరజామాం అమ్రుతకారాం మామ్ ప్రాప్యమహానదీం” అను వాఖ్యలో చెప్పినట్లు జీవాత్మా “విరజా” అను నదిలో పవిత్రమగుటగు మునుగు. ఈ విరజా అను నదిన మునుగు జీవాత్మలో ఉన్న కల్మషములను మరియు అనాదిజన్మములచే పొందిన పాపము తొలగి పరిశుద్ధి అగును. తదుపరి ఆ ఆత్మ ఏ భౌతికగుణములు లేని సూక్ష్మశరీరమును పొందును. ఈ సూక్ష్మశరీరమే ఆత్మయొక్క నిజస్వరూపమును ప్రకాశించి, అనంతమునకు యజమానులగు శ్రీమన్నారాయణునికి కైంకర్యము చేయునది. ఈతనిని ఇప్పుడు నిత్యసూరులు స్వాగతించి, అభినందించి, అలంకరించి కొనియాడెదరు. తరువాత వారు అతనిని “తిరుమామని మండపం” అను మండపమునకు తీసుకొని వెళ్ళెదరు. అక్కడ తను శ్రీవైకుంఠనాధుడని కీర్తించబడు శ్రియఃపతిని కలిసెదరు. వారు ఈ విముక్తుడైన వీరిని స్వీకరించి సంతోషముగా ఆలింగనము చేసి, ఒడిలో చేర్చుకొని, శిరస్సును ఆఘ్రాణించి (ఒక తండ్రి తన తనయుని శిరస్సును ఆఘ్రాణించునట్లు) ఆనందించును. పరమపదము చేరవలనని ఆసక్తి ఉన్న మనకు ఇట్టి అపూర్వ భాగ్యము దొరుకుటయే శ్రీ రామానుజుల దయాళుత్వమునకు ఒక గొప్ప ఉదాహరణ. అందువలనే వారు మనకి ఇంతటి ఉత్తమమైన సంపదను ప్రసాదించెను.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/08/arththi-prabandham-20/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org