Category Archives: telugu

తిరుమాలై – పాసురం 1 – భాగము 2

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుమాలై

<<పాసురం 1 – భాగము 1

periyaperumal-art

పాశురము-1

కావలిల్ పులనై వైత్తు| క్కలి దన్నై క్కడక్కప్పాయ్ న్దు |

నావలిట్టురు దరిగిన్రోంమ్ |నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే |

మూవులగుణ్డు ఉమిళ్ న్ద| ముదల్వ నిన్నామమ్ కత్త|

ఆవలి ప్పుడమై కండాయ్ | అరజ్ఞమానగరుళానే|| 1

          కిందటి భాగంలో ఆళ్వార్లు భగవన్నామ స్మరణ బలం చేత యముడి తల మీద మరియు యమ భటుల తలల మీద కాళ్ళు పెట్టగలమని భావించడం, భగవన్నామ స్మరణ నిరంతరం చేస్తున్న భాగవతోత్తముల శ్రీపాదాలను శిరసుపైన ధరించటం తన భాగ్యంగా భావించిన యముడి గురించి చూసాము.  

దీనికి ప్రమాణం ఏమైనా ఉందా! అని చూస్తే  వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తి పెరియ వచ్చాన్ పిళ్ళై విష్ణు పురాణం నుండి ఉదాహరణను చూపిస్తున్నారు. విష్ణుధర్మంలో యముడు తన భటులతో

 ‘ తస్య యజ్ఞ్య వరాహస్య విష్ణోరామితతేజసః ! ప్రణామం ఏపి కుర్వంతి తేషామపి నమో నమః !! 

తేజస్సుతో ప్రకాశించే యజ్ఞ్య వరాహ స్వామి అయిన విష్ణు మూర్తిని సేవించే భక్తులను నేను పదే పదే నమస్కరిస్తాను అని చెప్పాడు. ఇంకా…..

‘ స్వపురుషా మభివీక్ష్య పాశాహస్తం, వదతి యమః కిల తస్యకర్ణమూలే !

 పరిహర మధుసూదన ప్రపన్నాన్, ప్రభురహమన్యనృణామ్ నవైష్ణవానాం !! ‘  

          తన భటులు ఎవరైతే భూలోకంలో మనుష్యుల ప్రాణాలను తేవడానికి బయలుదేరుతారో వారిని పిలిచి చెవిలో రహస్యంగా మధుసూదనుడి భక్తుల జోలికి పోకండి అని చెబుతారు. నేను మనుష్యులందరికి ప్రభువునే కానీ వైష్ణవులకు మాత్రం ప్రభువును కాదు, అను ఒక శ్రీవైష్ణవులకు తప్ప అందరికీ దేవుడినే అని చేపుతాడట. ఇదే అర్థాన్ని తిరుమళిశై పిరాన్ తన నాన్ముగన్ తిరువందాది 68  పాశురంలో ‘తిరంబేన్ మిన్ కాణ్డీర్ తిరువడి తన్ నామం ……ఇరైన్జియుం సాదువరాయ్ పోదుమిన్ గళ్ ఎన్రాన్…’ అని చెప్పారు. యముడు తన భటులతో శ్రీవైష్ణవులకు మీకు చేతనైన కైంకర్యాలు చేసి వారిని ప్రశాంతంగా వదిలిపెట్టండి అని కూడా ఆదేశించాడు. అర్థాత్ యముడు శ్రీవైష్ణవులకు భయపడతాడని, వాళ్ళ జోలికి వెళ్ళడని తెలుయజేస్తున్నారు.

        సంసారులందరూ యముడికి అయన భటులకు భయపడతారు. అటువంటిది ఇక్కడ ఆళ్వార్లు ఆ యముడి తల మీద కాళ్ళు పెట్టి నడుస్తానంటారు! అదెలా సాధ్యం? అని పెరియ పెరుమాళ్ (శ్రీరంగనాథులు) ఆశ్చర్యపోయారట. దానికి ఆళ్వార్లు ఇలా చెపుతున్నారు.

        మూవులగుణ్డు ఉమిళ్ న్దముదల్వ….. ఆళ్వార్లు…నేను దేవతంతరాలను ఆశ్రయిస్తే యముడికి భయపడాలి. కానీ నేను  ఆశ్రయించింది శ్రీమన్నారాయణుని కదా ! ఆయనే సకల చేతనా చేతనములకు ప్రభువు, ప్రళయ కాలంలో సమస్త జగత్తును మింగి తన కుక్షిలో ఉంచి రక్షించి సృష్టి కాలంలో మళ్ళీ అన్నింటిని నామరూప విభాగాలతో సృజిస్తాడు. అందువలననే జీవులు ఈ లోకంలో జీవించ గలుగుతున్నారు. ఎవరైతే అయన విధించిన శాస్త్ర ప్రకారం నడచుకుంటారో వాళ్ళు జనన మరణ చక్రం నుండి బయట పడి పరమపదం చేరుకుంటారు. ఇక్కడ ఆళ్వార్లు ఒక తర్కాన్ని తెలియజేస్తున్నారు. ప్రళయ కాలమైనా సృష్టి కాలమైనా యముడకీ, నాకు నువ్వే స్వామివి. ప్రళయకాలంలో ఇద్దరం నీ కడుపులోనే ఉన్నాం కదా! ఇంకా నాకు భయమెందుకు? అని ప్రశ్నిస్తున్నారు.

దానికి పరమాత్మ ఇలా ప్రశ్నించారు.’ అయితే మీరు నన్ను శరణాగతి చేసారా? అందువల్ల దొరికే లబ్దిని పొందారా?

 దానికి ‘నేను ఎక్కడి నుంచి వచ్చాను? ని నుంచే కదా! నువ్వు కాక నీకు పక్కన ఎక్కడి నుంచైనా వచ్చానా?’ అని ఆళ్వార్లు ప్రశ్నించారు.

నిన్నామమ్ కత్త|ఆవలిప్పు….. ‘నీ నామం నేర్చుకున్న బలమే నన్ను యముడితో సవాలు చేయించిందని’ పై ప్రశ్నకు ఆళ్వార్లు సమాధానం చెపుతున్నారు. ఇక్కడ స్పష్టంగా ‘నిన్’ అని చెప్పారు. అంటే ఇంకెవరి నామాలో తెలుసుకోవటం వలన వచ్చిన బలం కాదు కేవలం నీనామమును నేర్చిన బలము సుమా అని స్పష్టంగా చెపుతున్నారు. పరమాత్మ ముద్ద బంగారము వంటి వాడు కాగా, అయన నామాలు ఆభరణాల వంటివి. ముద్ద బంగారము విలువైనదే అయినా ధరించడానికి పనికి రాదు. అదే ఆభరణాలైతే ధరించి ఆనందిచ వచ్చు. అలాగే పరమాత్మ దూరస్తుడైనా ఆయన నామాలు దగ్గర వుండి రక్షిస్తాయి. ఆయనే ఈ సంసార కడలి ప్రవాహంలో మనకు రక్షకుడు, కానీ అయన నామాలు ఈ జనన మరణ ప్రవాహం నుండి బయట పడ వేసి మొక్షార్హులను చేస్తుంది. మరి నామం అని ఎందుకు అంటున్నారు? మంత్రం అని అనవచ్చు కదా! అన్న సందేహం కలుగవచ్చు.

   మంత్రాన్ని జపించడానికి కొన్ని నియమ నిబంధనలు ఉంటాయి, త్రైవర్ణికులకే అర్హత ఉంటుంది. కానీ నామాన్ని జపించడానికి ఎటువంటి నియమ నిబంధనలు అవసరం లేదు, అందరికి అర్హత వుంటుంది.  ఒకడు నడుస్తూ వున్నప్పుడు గబుక్కున కాలు జారితే అప్రయత్నంగా అమ్మా అని అరుస్తాడు. అలా అమ్మను పిలవడానికి ఎలాంటి నియమ నిబంధనలు అవసరం లేదు. అలాగే భాగవన్నామాలను స్మరించడానికి ఎటువంటి నియమ నిబంధనలు అవసరం లేదు. కట్ర (నేర్చిన )…. అని ప్రయోగించారు, సొన్న (చెప్పిన ) అనలేదు. అంటే గురుముఖత నేర్చిన అని అర్థం. మరి ఆ గురువు ఎవరు అంటే శ్రీరంగనాథులు తప్ప మరెవరో కాదు. కేవలం నామాలను నేర్వటమే తప్ప అర్థాను సంధానం చేయటం కాదు అని కూడా మరొక అర్థం చెప్పవచ్చు. ‘ఆవలిప్పు’ అంటే గొప్పదనం అని మనం చూసాము.

 ‘ఉడమై’ ……అంటే అధికారము కలిగి వుండుట. ‘వైశ్రవణం’ అంటే సంపదలకు దేవత. భగవంతుడి నామాలు నేర్చుకోవటం ‘వైశ్రవణం’ అనే సంపదల దేవతను పొందడమంత గొప్పదని  ఆళ్వార్లు భావిస్తున్నారు.

కండాయ్……… కళ్ళు తెరిచి భగవన్నామాలు నేర్చి తాను పొందిన సంపదని చూడమని శ్రీరంగనాధులను ఆళ్వార్లు ప్రార్తిస్తున్నారు. భగవంతుడి నామాలు నేర్వడం వలన ఆళ్వార్లు పొందిన లబ్ది గురించి వివరించాల్సిన అవసరం లేదు. భగవంతుడు మ్రుణ్ , ఆప్, తేజస్ వాయురాకాశం అనే  పంచ భూతాలలో ముల్లోకాలను ఎలా ఇమిడ్చి వుంచాడో అలాగా ఆళ్వార్లు పంచ భూతాలలోని ఒక మట్టిని మాత్రం గ్రహించి ఆయన నామాలలో అమృతాన్ని నింపారని, కేవలం ఒక్కసారి చూస్తే తెలిసిపోతుంది.

అరజ్ఞమా నగరుళానే….. ఇక్కడ ఒక్కరైనా భగవంతుడి నామాలను నేర్చిన వారు ఉన్నారా ! అని చూడడానికి నువ్వు శ్రీ వైకుంఠాన్ని వదిలి శ్రీరంగం వచ్చి శేషతల్పం మీదపడుకున్నావు. నువ్వు సత్య సంకల్పుడవు కావున నీ సంకల్పం తప్పక నెరవేరుతుంది అని ఆళ్వార్లు అంటున్నారు.

మానగర్ …..పెద్ద నగరం అని శ్రీరంగాన్ని చెపుతున్నారు. ఒక రాజు ఆజ్ఞ ఇచ్చాడంటే దానిని ఆయనే ఆపలేడు. అలాగే శ్రీరంగనాధుడు శ్రీరంగంలో ఉండి కృప చేసాడు అని అంటున్నారు. ఈ నగరంలో ఎవరు గొప్ప అని, ఎందుకు భగవంతుడికి కైంకర్యం చేయాలి అని భగవంతుడితో వాదనకు సంసారులు ఎవరూ దిగరు. అందువలన ఇది గొప్ప నగరము అని మరొక అర్థం చెప్పుకోవచ్చు.

     ఒకడు అక్రమ మార్గాలలో నడుస్తున్నాడు. అలాంటి వాడు భయంతో నలుగురికి, పండితులకు, విద్వాంసులకు ముఖం చూపించకుండా దాక్కోవాలనుకుంటాడు. హటార్తుగా వాడే ఆదేశాన్ని ఏలే రాజు కృపకు పాత్రుడైతే మహా సంపదను పొందుతాడు. ఏ పండితులను, విద్వాంసులను చూసి భయపడ్డాడో ఇక వారెవారిని లెక్క చేయక రాజు దగ్గరికే వెళ్ళిపోతాడు. అలాగే ఇక్కడ ఒకప్పుడు ఆళ్వార్లు యముడిని చూసి భయపడ్డారు. ఎప్పుడైతే భగవంతుడి నామాలను నేర్చారో అప్పుడు ఇక ఎవరికీ భయపడ వలసిన అవసరం లేకుండా పోయింది. యముడి తల మీద కాళ్ళుపెట్టి నడిచే దైర్యం వచ్చింది. అది భగవంతుడి నామాలు ఆ మనిషిని పరిశుద్ది చేయటం వలన కలిగిన మార్పు అని చెపుతున్నారు .

తరువాతి పాశురంలో  భగవంతుడి  నామాలు ఎంత భోగ్యంగా వుంటాయో చూద్దాం .

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/thirumalai-1-part-2/

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

తిరుమాలై – పాసురం 1 – భాగము 1

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుమాలై

<< అవతారిక 2

thondaradippodiazhwar-yama

అవతారిక : చేతనులు ఇప్పటికే చేసిన, ఇప్పటకీ చేస్తున్న పాపాల వలన, యమధర్మరాజు ఆధీనంలో ఉంటారు. అంటే నరకాన్ని, స్వర్గాన్ని, అనుభవించి మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతూ చస్తూ కర్మలను అనుభవించాల్సిందే. కానీ, భగవంతుడి నామాలను సంకీర్తన చేసినంత మాత్రాన మనం పునీతులమై యముడి బారి నుండి బయట పడగలము అని ఈ పాశురములో తోరడిపొడి ఆళ్వార్లు చెపుతున్నారు.

కావలిల్ పులనై వైత్తు| క్కలి తన్నై క్కడక్కప్పాయ్ న్దు |

నావలిట్టుళి తరుగిన్రోంమ్ |నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే |

మూవులగుణ్డు ఉమిళ్ న్ద| ముదల్వ నిన్నామమ్ కత్త|

ఆవలి ప్పుడమై కండాయ్ | అరజ్ఞమా నగరుళానే|| 1

ప్రతిపదార్థము:

మూవులగు =మూడు లోకాలు

ఉణ్డు = భుజించి (ప్రళయ కాలంలో)

ఉమిళ్ న్ద = కక్కిన

ముదల్వ = ఆదిమూలమే

నిన్నామమ్ కత్త = నీ దివ్య నామాలు నేర్చుకోవటం వలన

ఆవలి ప్పుడమై = అబ్బిన గొప్పతనం వలన

పులనై = పంచేద్రియాలను

కావలిల్ వైత్తు = వాటి ఇష్టానుసారంగా ప్రవర్తించకుండా కాపలాలో పెట్టి

క్కలి దన్నై = పాపాల మూటను

క్కడక్కప్పాయ్ న్దు = తొలగదోసుకొని 

నావలిట్టు = విముక్తి పొంది

నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే = యముడు, యమ భటులు ఇంకా బాదించే క్షుద్రదేవతలుగాని

ఊళి తరుగిన్రోంమ్ కండాయ్ = ఎవరికీ భయపడ కుండా ఉన్నాము చూడు

వ్యాఖ్యానము:

కావలిల్ పులనై వైత్తు: ఇంద్రియ నిగ్రహము…. ఇంద్రియ నిగ్రహము లేకపోవటం వలన అనేకరకాల కీడు జరుగుతుంది.. అవి ఏ విధంగానూ మనకు మంచిని చేయవు. పంచేంద్రియాలను స్వేచ్చగా వదిలి వేయటం వలన చేతనుడు జంతు సమానుడుగా ప్రవర్తిస్తాడు నరపశువుగా మారతాడు. జంతువులకు వాటి ఇంద్రియాల మీద పట్టు ఉండదు, కానీ మనుష్యులు తమ ఇంద్రియాల మీద నిగ్రహము కలిగివుండాలి. నిగ్రహము లేనివాడికీ జంతువుకు భేదం ఉండదు. అతడు శాస్త్రమును గౌరవించడు, దానికి కట్టుబడి ఉండడు. మనసుకు తోచినట్టే ప్రవర్తిస్తాడు. బుద్దితో ఆలోచించడు, చేయకూడని పనులన్నీ చేస్తాడు, చేయవలసినవేవి చేయడు. అటువంటి వాడు ఈ పాశురంలో చెప్పినట్టుగా యముడి తల మీద కాలుపెట్టె శక్తిని ఎలా పొందగలుగుతాడు? పరమాత్మ నామ సంకీర్తన చేయటం ఒక్కటే మార్గము. ఆ నామ సంకీర్తన మహిమ వలన జీవుడు సకల దోషాలను తొలగించుకో గలుగుతాడు తద్వారా యముడి తలమీద కూడా  కాలుపెట్ట గలుగుతాడు.

       మనిషి విషజంతువు కాటుకు లోనైనప్పుడు దాని ప్రభావం నుండి బయటపడటానికి ఎన్నోనియమాలను పాటించాల్సి వుంటుంది. తలంటుస్నానం చేయకూడదు, కొన్నిరకాల ఆహారపదార్థాలను తినకూడదు. వేళకు ఆహారం తీసుకోవాలి, వేళతప్పి నిద్రపోకూడదు అని ఎన్నో నిబంధనలు ఉంటాయి. కాని ఎవరైనా మంచి వైద్యులు ఆ విషానికి విరుగుడు ఇస్తే ఇవేవి పాటించనవసరం లేదు. సాదారణ జీవనం సాగించవచ్చు. ఆ ఔషదానికే అంత మహిమ ఉన్నప్పుడు పరమాత్మ నామ సంకీర్తన సకల పాపాలను తోలగదోస్తుంది అనటంలో సందేహం ఏముంటుంది? సంసారమనే విషజంతువు నోటబడి కరవ బడ్డ జీవాత్మ, పరమాత్మ ఉపకారం వలన మాత్రమే బయట పడ గలుగుతాడు.

వైత్తు: జీవాత్మ తనకు తెలియకుండానే తన ఇంద్రియాలను స్వేచ్చగా వలిలాడని కాదు,  జీవాత్మ తెలిసే తన ఇంద్రియాలను వాటి ఇష్టానుసారం వదిలి వేసాడు.

కావలిల్:  ‘కావలిల్ ఇల్లాదపడి’ నియంత్రణ లేకపోవటం వలన … ఇక్కడ నియంత్రణ ఉండటం కంటే నియంత్రణ లేకపోవటం పెద్ద విషయం. అది ఎలా అంటే ఒకడు విషాన్ని తిన్నాడు. వాడికి విరుగుడు ఇచ్చేటప్పుడు ఆ విరుగుడుకి మందు ఇంతే ఇవ్వాలి అన్న నియంత్రణ లేదు. ఒకవేళ అలా నియంత్రిస్తే అది మామూలు వైద్యం అవుతుంది. నియంత్రించ కుండా విషానికి ఎంత అవసరమైతే అంత మందుని వినియోగించి వాడిని బతికిస్తే అది గొప్ప వైద్యం అవుతుంది .

కావలిల్ పులనై వైత్తు: ‘ కావలిల్ ‘…. ఇంద్రియ నిగ్రహం. ఇక్కడ నిగ్రహం అంటే ఇంద్రియాలను తన అదుపులో ఉంచుకొని భగవన్నామ స్మరణ చేయటం అన్న అర్థం ధ్వనిస్తుంది. ఇది ఎలాంటి దంటే ఒక రాజ్యంలో రాజు లేక పొతే ప్రతివాడు ఆజ్ఞలను ఉల్లంఘిస్తాడు. అలాగే ఇంద్రియాలన్నీ అదుపు తప్పి వుంటాయి. ఎప్పుడైతే కొత్త రాజు పాలనలోకి వస్తాడో చేడు పనులు చేసే వాళ్ళందరూ నియంత్రిచ బడతారు. భగవంతుడి నామాలు కూడా కొత్తరాజులా పని చేసి జీవుడిలోని ఇంద్రియాలను నిగ్రహిస్తాయి . 

  ‘కావలిల్’….పరిధులు లేకుండా ఎక్కడెక్కడో విహరించే ఇంద్రియాలను నియంత్రించి సరి అయిన (పరమాత్మ అర్చారూప సౌందర్యంలో నిమగ్నమవటం) దారిలో నడపడం. భగవన్నామ స్మరణ వలన ఇది సాధ్యమవుతుంది. ఇది ఎలా సాధ్యం? అని వ్యాఖ్యాత ఇక్కడ ఒక సందేహాన్ని లేవనెత్తారు. శ్రీరామాయణంలో శ్రీరాముడు తన దృష్టిలోకి మనసులోకి వచ్చిన వాళ్ళందరినీ జయించే శక్తి కలిగి ఉండేవాడు అని ఆయనే సమాధానం కూడా చెప్పారు. (దృష్టా చిత్తాయ అపహారిణం).

క్కలిదన్నై క్కడక్కప్పాయ్ న్దు : కలి వలన ఏర్పడిన అన్నిరకాల పాపాల నుండి నామ రూపాలు లేకుండా బయట పడటం.. కలి కాలంలో ‘తన్నై’ (తనను)… అన్న పదాన్ని నొక్కి చేప్పాలి. ఎందుకంటే జీవాత్మ ప్రాపంచిక సుఖాల వెంట పరిగెత్తడానికి కలే కారణం. దీని వలన మరణానంతరం నరకాన్ని అనుభవించాల్సి వుంటుంది.  పరమాత్మను స్మరించక పోవటమే కాక ఆయన మీద ద్వేషం కలిగి వుండటం కూడా దీనికి కారణమవుతుంది. ఇంకా దేహాన్నే ఆత్మ అని బ్రమించటం, జీవాత్మ చేసే అనేక తప్పిదాలు కూడా కారణమవుతున్నాయి.  

‘తన్నై’ (తనను)…..ఇంత కాలం నన్ను సదా సర్వకాలం నియంత్రించిన శత్రువును ఇప్పుడు నేను అదుపులో పెట్టగలిగాను అన్న అర్థంలో కూడా గ్రహించ వచ్చు.

క్కడక్క: దాటుట…ఎంత వరకు దాటాము? సంసారంలోని బంధనాలన్నింటిని దాటాము అని ఇక్కడ వ్యాఖ్యాత చెపుతున్నారు. అర్తాత్ నిత్యసూరులలగా? సంసార బంధనాలన్నింటిని దాటాము అని చెపుతున్నారు. వారికి మాత్రమే సంసార బంధనాలేవి ఉండవు. ఇంతకు ముందు ‘కలి’ అన్న పదానికి రెండు అర్థాలు చెప్పారు. 1. పాపాల సమాహారం, 2. శత్రువు. ఇప్పుడు కలి అంటే కాలం అని మూడవ అర్థం చెపుతున్నారు. దాటుట అన్నదానికి ఇక్కడ అర్థం కలియుగానికి సంబంధం లేకుండా కృతయుగంలో ఉన్నాడు (నాలుగు యుగాలలో మొదటిది కృతయుగం, నాలుగవది కలియుగం.) అని అర్థం. ఈ ప్రబావానికి దూరంగా ఉన్నాడు ఇక భయమన్నదే లేదు.

ప్పాయ్ న్దు: కలియుగం నుండి కృతయుగం దాకా ఎలా దాటగలిగా మంటే హనుమంతుడు సముద్రాన్ని పరమాత్మా నామ సంకీర్తనం చేస్తూ ఎలా దాటాడో అలా ఆళ్వార్లు కూడా నామ సంకీర్తనం చేయటం వలన దాటగలిగారు.

నిన్ నామం కట్ర:  యముడిని, అయన భటులను ఆపే శక్తి ఆళ్వార్లకు ఎలా కలిగింది అంటే భగవంతుడి నామాలను నేర్చుకున్నారు కదా ఆ! అందువలన యముడిని అయన భటులను కూడా ధిక్కరించే శక్తిమంతులయ్యారు. మరి పాపాల కడలిని వారు స్వప్రయత్నంతో దాటారు అని అన్నారే? అంటే వారు దాటలేదు భగవంతుడి నామాలు దాటించాయి వారికి స్వతహాగా ఆశక్తి ఉంది అని చెపుతున్నారు. ఈ సందర్భంగా ‘ ఇరామడం ఊట్టువారైపోలే’ అని మన పూర్వాచార్యులు ఒక మాట అంటారు. దీనికి ఒక చిన్న కథ ఉంది. ఒక కొడుకు అలిగి ఇంట్లో నుండి వెళ్ళిపోయి ఆ ఊళ్లోనే ఒక మఠంలో ఉన్నాడు. రాత్రయింది, కొడుకు అన్నం తిన్నాడో లేదో అని తల్లి కొడుకుకు ఇష్టమైన వంట చేసి ఒక డబ్బాలో పెట్టింది. తాను తీసుకువెళ్ళి ఇస్తే తీసుకోడని వాడి స్నేహితుడిని పిలిచి విషయం చెప్పి ఈ డబ్బా ఇచ్చి , తాను ఇచ్చినట్టు చెప్పవద్దని చెప్పి బతిమాలి పంపింది. స్నేహితుడు అలాగే చేసాడు. కొడుకుకు ఆహారం నోట్లో పెట్టుకోగానే అది తన తల్లి చేతి వంట అని తెలిసిపోయింది. అయిన బింకంగా తెలియనట్లే తిన్నాడు. తల్లి ప్రాణం ఆగక వెనకాలే తాను వెళ్లి చాటుగా నిలబడి కొడుకు తినటం చూసి కుడుట బడుతుంది. అలాగే పరమాత్మ కూడా జీవాత్మలకు తోడుగా ఉంటాడని పూర్వాచార్యులు చెపుతారు.

       ఇంకొక వివరణ ప్రకారం భగవంతుడి నామ సంకీర్తన చేయటం వలన భౌతికంగా ఈ లోకంనే ఉన్నా పాపల కడలిని అవలీలగా దాటి మానసికంగా పరమపదం చేరగలిగాడు .

నావలిట్టురుదరిగిన్రోమ్ : గతంలో యమభటుల పేరో యముడి పేరో వింటేనే భయపడిన వాళ్ళు ఇప్పుడు వాళ్ళను పేరు పెట్టి పిలవ గలుగుతున్నారు. వాళ్ళ తలల మీదుగా నడుస్తామంటున్నారు. చేతనులు భూలోకంలో చేసిన పాపాలకు శిక్షలు వేసి దండిచ గలవాడు యముడు. కానీ పరమాత్మ నామాల  ముందు ఆయన శక్తి చాలదు. కిష్కింద కాండలో సుగ్రీవుడు రాముడు రాకముందు వాలిని చూసి వణికి పోయాడు, కానీ రాముడితో స్నేహం దొరికిన తరువాత వాలి ఉన్న చోటికే వెళ్లి పిలిచి యుద్దం చేసే శక్తిమంతుడయ్యాడు. అదే పరమాత్మ నామానికి ఉన్న మహాత్మ్యము.

ఉరుదరిగిన్రోమ్: చేతనుడు యముడి ముందు రాజస టివితో నడుస్తూ వుంటాడు. యముడిని చిత్రగుప్తుడు రాసిన చిట్టా తెమ్మని, భగవన్నామ స్మరణ చేత వచ్చిన శక్తితో దానిని ముక్కలు ముక్కలుగా చింపి పారేస్తానని అంటాడు. ఇక్కడ ఆళ్వార్లు ఏకవచన ప్రయోగానికి బదులుగా బహువచన ప్రయోగ చేశారు. దానికి కారణమేమిటంటే భగవన్నామ స్మరణ చేత ఆయనకు వచ్చిన శక్తి అపారమైనది. అందువలన అయన తనను ఒక్కడిగా కాక కొన్ని వందల వేల కూడికగా భావిస్తున్నారు.

మరొక వ్యాఖ్యానం ఏవిటంటే నామ సంకీర్తన ప్రభావం తెలియక  మునుపు ఎవరైతే పరమాత్మ పట్ల విముఖులుగా ఉన్నారో వారందరూ ఇప్పుడు నామ సంకీర్తన ప్రభావం తెలిసి అభిముఖులు అయ్యారు అందువలన బహువచనంలో చెప్పారు అని అంటారు.

రామాయణంలో హనుమ సీతాన్వేషణ చేస్తూ సముద్రాన్ని దాటి, లంకలో ఆమె జాడ తెలుసుకొని, అక్కడ ఒక చిన్నపాటి యుద్ధం చేసి తిరిగి వస్తే ఇక్కడ సముద్రపు ఒడ్డులో ఉండి పోయిన వానరాలన్నీ ఆనందంతో సుగ్రీవుడి మధువనాన్ని విరిచి పాడుచేసాయి. ఆళ్వార్లు యముడి తలమీద నడుస్తాననటం కూడా అలాంటిదే. ఆళ్వార్లు నామసంకీర్తన చేస్తే లోకంలోని తక్కిన చేతనులు కూడా ఆఫలితాన్ని అనుభావస్తారని తెలియజేస్తున్నారు.

నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే: ఆళ్వార్లు ఇక్కడ మరొక విశేషం చెపుతున్నారు యముడు, అయన భటుల తలలు ఇంతమంది భక్తులు నడవడానికి చాలవు. కాబట్టి, ఈ లోకంలో ఇంకా తమ బుద్ది మార్చుకోకుండా పాపాలను చేస్తున్నవారు వారి పిల్లలకు యముడు, చిత్ర గుప్తుడు అని పేర్లు పెట్టి వారికి కూడా నమస్కారాలు (వ్యగ్యంగా) చేస్తాను. అప్పుడు యముడికి ఆనందం కలుగుతుంది. నామ సంకీర్తన చేసే భాగవతోత్తములు తమ శ్రీపాదాలను తల మీద పెటడం యముడికి కూడా సంతోషమే, అని నామ సంకీర్తన మహిమను తెలియజేసారు. ఈ విషయం కొంచం  వింతగా తోస్తుంది కదా! దీనికి ఎవైన ప్రమణాలున్నాయా? అని రెండవ భాగంలో చూద్దాం .

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/thirumalai-1-part-1/

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

తిరుమాలై – అవతారిక 2

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుమాలై

<< అవతారిక 1

periyaperumal-art-2

 గతభాగంలో పంచాగ్ని విద్య ద్వారా జీవాత్మ జనన మరణ చక్రంలో తిరగడాన్ని గురించి చూసాము. పరమాత్మ కృప వలన మాత్రమే జీవాత్మ ఈ చక్రం నుండి బయట పడగలడని, దీనికోసం జీవాత్మకు నామ సంకీర్తన అనే ఒక మార్గాన్ని కూడా తెలియజేసారని చూసాము.

                దీనికి ప్రమాణం ఏమిటి? భీష్మాచార్యుడిని యుధిష్ఠిరుడు “ కిం జపం ముచ్యతే జంతుర్ జన్మ సంసార బంధనాత్? “ అని శ్రీవిష్ణు సహస్రనామం మొదట్లో ప్రశ్నించాడు. ఈ ప్రశ్నకు జవాబు శ్రీవిష్ణు సహస్రనామం చివరలో “వాసుదేవాశ్రయో మర్త్యో వాసుదేవ పరాయణః సర్వ పాప విశుద్ధాత్మా యాతి బ్రహ్మ సనాతనం” అన్న శ్లోకంలో దొరికింది. ప్రశ్నకు జవాబుకు మధ్య భగవంతుడి వేయి నామాలు ఉన్నాయి. వాటిని జపించడం వలన కలిగే ప్రయోజనాన్ని కూడా తెలిపాయి. అందువలననే  తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు ఈ తిరుమాలై ప్రబంధంలో భగవంతుడి వేయి నామాలను పాడటం మొదలు పెట్టారు.

            ‘విష్ణుధర్మం’ అనే గ్రంధం భగవంతుడి వేయి నామాలకు మూలధారం. ఈ విష్ణుధర్మాన్ని ఎవరు ఎప్పు డు చెప్పారు? ఎవరు విన్నారు? అని తెలుసుకోవాలను కుంటే పాండవుల తరువాత కొన్ని తరాలదాక చూడాలి. వీరివంశంలో  ‘శతానీక‘ అని ఒక రాజు ఉండేవాడు. పరమాత్మ కృప వలన పాండు వంశంలో జన్మించడం వలన అతడు మహా సాత్వికుడుగా ఉండేవాడు. మంచి ఎప్పుడూ చెడు దగ్గర ఓడి పోకూడదనుకునేవాడు ఆయన. తన ప్రజలు దేహయాత్ర చాలించిన తరువాత ప్రయాణించాల్సిన మార్గం గురించి తానేమీ చేయలేకపోయానని చింతించాడు. దాని కోసం శౌనక ఋషి దగ్గరకు వెళ్లి ‘నాప్రజలందరూ లౌకిక జీవనంలో మునిగిపోయారు. పారలౌకిక జీవనం కోసం ఏమి చేయటం లేదు. వాళ్ళకు ఏదైనా మంచి మార్గం చూపించండి.” అని  అడిగాడు. దానికి అయన ‘ఇది కలియుగం. కృత, త్రేతా, ద్వాపర యుగాలకంటే మనుష్యుల ఆయుష్షు తక్కువ. అందువలన శాస్త్ర అభ్యసనానికి కాలం చాలదు. దానికోసం ప్రయత్నించేవారు కూడా తక్కువ. శాస్త్ర రహస్యాలను అర్థం చేసుకునేందుకు బుద్ది కూడా తక్కువే. ప్రజలంతా పాపాలచే చుట్టబడి ఉన్నారు. దీని నుంచి బయట పడటానికి ఒకటే మార్గం ఉంది. అదే నామ సంకీర్తనం అని చెప్పాడు. అందువలన విష్ణుధర్మం కలి ప్రారంభమయిన తరువాత వచ్చింది. చెప్పిన వాడు శౌనకఋషి, విన్నవాడు శతానీకుడు అని మనకు తెలుస్తున్నది.

          తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు తిరుమాలై ప్రబంధాన్ని పాడారు, శ్రీరంగనాధులు విన్నారు. విష్ణుధర్మాన్ని అజ్ఞాని అయిన శతానీకుడు అజ్ఞాన ప్రశ్నంగా వినగా శ్రీరంగనాధులు జ్ఞానప్రశ్నంగా విన్నారు. జ్ఞానస్వరూపుడైన శ్రీరంగనాధులు ఒకరు చెప్పగా ఎందుకు విన్నారు? అన్న ప్రశ్న తలయెత్తుతుంది. దానికి ‘కిం మృష్టం సుత వచనం’  అన్నదే జవాబు. ఒక తల్లిని ‘ఎవరి మాటలు ఇంపుగా ఉంటాయి?’ అని అడిగితె ఆమె తడుముకోకుండా ‘మా పిల్లవాడి మాటలు ‘ అని చెపుతుంది. అలాగే భగవంతుడు కూడా తన పిల్లల వచనాలను ఆనందంగా వింటాడు.

                      శ్రీరంగనాధులు స్వయంగా వినటం ఈ ప్రబంధానికున్న ఒక ఔన్నత్యంగా మరి కొన్ని ప్రత్యేకతలు కూడా ఉన్నాయి. 1. భగవంతుడి గురించి చెప్పిన విషయాలు వేదసమానమైనవి. తైత్తరీయ ఉపనిషద్, బృగు వల్లీ ( యతో వా ఇమాని భూతాని జాయంతే) ఇందులో భగవంతుడి పేరును తెలుపలేదు. ఈ ఉదాహరణనే ఎందుకు తీసుకున్నారంటే అధర్వ శిఖలో ‘కారణానంతు దేయాః’  (ఎవడు కారకుడో వాడిని ధ్యానించు) అనగానే కారణం ఏమిటి అన్న ప్రశ్న ఉదయించింది. మహోపనిషత్తులో ‘ఎకో హ వై నారాయణా ఆసిత్ ప్రళయ కాలంలో నారాయణుడు మాత్రమే ఉంటాడు. శివుడు కాదు, బ్రహ్మ కాదు. అంతటా ఆవరించి వుండేది నారాయణుడు మాత్రమే అని వేదం చెపుతుంది. పురుష సూక్తంలో ఋషులు ‘అజాయమానో బహుదా విజాయతే‘ ( కర్మ వశమైన పుట్టుక లేనివాడు తన సంకల్ప వశమున అనేక రూపాలుగా అవతరించాడు.) ఋషులు ఒక్కోక్కరు ఒక్కొక్క అవతార చేష్టితాలలో మునిగి మురిసిపోయారు. ఉదాహరణకి., వాల్మీకి రామవతరంలోను, పరాశర భగవానుడు కృష్ణావతరంలోను  శ్రీశుఖులు అర్చామూర్తులలోను మోహపరవశులైనారు. ఆళ్వార్లలో మొదటి ముగ్గురు పరత్వవంలో పరవశించారు. (పర వాసుదేవుడు, శ్రీ వైకుంఠము) భగవంతుడి ఐదు రూపాలలో ఉన్నతమైనది. అదే సమయంలో తిరుమల శ్రీనివాసుడి సౌలభ్యాన్ని కూడా కీర్తించారు. నమ్మాళ్వార్లు, పెరియాళ్వార్లు కృష్ణావతారాన్ని కీర్తించారు . తిరుమంగై ఆళ్వార్లు దివ్యదేశాలు సందర్శించి అక్కడి అర్చా మూర్తులను పాడారు. కానీ తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు శ్రీరంగనాధులను తప్ప ఇరతరులెవ్వరిని కీర్తించలేదు. ఇదియే వీరి ప్రత్యేకత . 

                శ్రీరంగానికి ఇతర దివ్యదేశాల కంటే ఔన్నత్యం ఎక్కువ. కావేరి అనేక చోట్ల పారుతున్నా శ్రీరంగక్షేత్రంలోని అమ్మామండపం (శ్రీరంగనాధుని ఆలయానికి దగ్గరలో ఉన్న స్నాన ఘట్టం) లోని కావేరిది ప్రత్యేక స్థానం. అలాగే దివ్యప్రబందంలో తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ల ప్రబందానిది ప్రత్యేక స్థానం. తిరువాయ్మొళి 6.9.1 లో నమ్మాళ్వార్లు ‘నిరాయ్ నిలనాయ్ తీయాయ్ కాలాయ్ నెడువానాయ్, శీరార్ సుడర్గల్ ఇరండాయ్ శివనాయ్ ఆయనాయాయ్‘ అని అన్నారు. ఇందులో అచిత్ తత్వాలైన నీరు, నేల, నిప్పు, గాలి, ఆకాశము, చిత్ తత్వాలైన బ్రహ్మ, శివుడు అన్ని శ్రీమన్నారాయణుడే అని అన్నారు. పరమాత్మ చిత్, అచిత్తులకంటే ఉన్నతుడు. శరీరాత్మ బంధనా సామాన్యాధి కరణం. తిరువాయ్మొళి 10.10.1 లో ‘మునియే నాన్ముగనే ముక్కణ్ణప్పా‘ లో కూడా దేవతాంతరాలైన బ్రహ్మ, శివుడు సమానమని శ్రీమన్నారాయణుడు వీరికి అంతర్యామి, వీరికంటే ఉన్నతుడని చెప్పారు.

           వేదాంతము  కానీ, ఆళ్వార్ల  ప్రబంధాలు కానీ సముద్ర మంత లోతైనవి. నీరు తేటగా ఉంటే అడుగు కనపడు తుంది. అలాగే ఇక్కడ ఆళ్వార్ల ప్రబంధాలలో పద ప్రయోగాల వలన శాస్త్రం స్పష్టంగా అవగాహన అవుతుంది. తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ల ప్రబంధం కూడా అలాగే సులభ శైలిలో సాగింది. ప్రణవం కేవలం మూడు మాతృకలతో కూడినదే అయినా దాని అర్థము మహాభారత మంతటిది (1,25,000 శ్లోకాలు). అంతరార్థం చెప్పనలవి కాదు. తిరుమాలై, ప్రణవం అంత చిన్నది కాక  మహాభారతమంత పెద్దది కాక 45 పాశురాలతో అనువుగా వుంది. పైవాటిని అర్థం చేసుకోవటం కష్ట తరం కాగా ఇది సులభగ్రాహ్యంగా ఉంది. తక్కిన ఆళ్వార్ల ప్రబంధాలతో పోల్చినా ఇది తేలికగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.

           తిరుమాలై ప్రబంధంలో మొదటి మూడు పాశురాలలో పరమాత్మ నామాలను స్మరించారు. తరువాతి 11 పాశురాలలో (4 నుండి 14 వరకు) పరోపదేశం చేశారు. కానీ సంసారులు అంత తేలికగా వినేటట్లు కనపడలేదు. తరువాతి పది (15 నుండి 24) పాశురాలలో భగవంతుడు తనకు చేసిన ఉపకారానికి కృతజ్ఞలతలు తెలుపుకున్నారు. 25 నుండి 34 వరకు ఆకించన్యం చేశారు. 35 నుండి 37 వరకు నైచ్యానుసంధానము చేశారు. భగవంతుడు  తనను కోరే ఈ ఒక్క ఆత్మ కూడా దూరమై పోతుందేమోనని భావించి ఆళ్వార్లకు తన అవతార విశేషాలను చెప్పి ‘ఎలాంటి వారికంతా మొక్షం ఇచ్చాము. మిమ్మల్ని వదిలేస్తామా ! సందేహించకండి‘ అని ఆశ్వాస పరిచారు. 38వ పాశురంలో ఆళ్వార్లకు మళ్ళీ ధైర్యం వచ్చింది. అందులో ద్వయ మహామంత్ర అర్థాన్ని చెప్పారు. 39 నుండి 44 దాకా భాగవత శేషత్వాన్ని గురించి చెప్పారు. 45వ పాశురంలో ఫలశృతి చెప్పి సుసంపన్నం చేశారు.

ఇక్కడికి అవతారిక సంపూర్ణమయింది, ఇక ప్రబంధంలోకి ప్రవేసిద్దాము .

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/thirumalai-introduction-2/

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 14 – దినచర్యామిమాం

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 13

శ్లోకము

దినచర్యామిమాం దివ్యాం రమ్యజామాతృయోగినః !

భక్త్యా నిత్యమనుధ్యాయన్ ప్రాప్నోతి పరమం పదమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

ఇమాం = “ ప్రేత్యుః ప్రసిద్దయామే ( పూర్వ దినచర్య-14) అని ప్రారంభంచేసి  ‘స్నానం సంస్మరామి తమ్ ‘ అనే శ్లోకం వరకు అనుసంధానం చేయబడింది,

దివ్యాం రమ్యజామాత్రుయోగిన దినచార్యాం – అళగియమణవాళ జీయర్ల  నిత్యనుష్టానాన్ని తెలిపే ఈ కృతిని

నిత్యం = ప్రతిదినము( పగలు, రాత్రి )

భక్త్యా మనుధ్యాయన్ = భక్తితో అనుసంధానము చేయువారు

పరమం పదమ్ = జనన మరణములు లేని నిత్య విభూతి అయిన శ్రీవైకుంఠమును

ప్రాప్నోతి = పొందుతారు

భావము:

             ‘దినచర్య ‘ అనే ఈగ్రంధం చివరలో ఫలశ్రుతిగా ఈగ్రంధ అధ్యయనం వలన కలిగే ఫలితాలను చెపుతు న్నారు. పూర్వ దినచర్యలో 13వ శ్లోకం వరకు ఉపోద్ఘాతంగా అమరిందని ముందరే చెప్పుకున్నాము. 14వ శ్లోకం నుండి ఉత్తర దినచర్యలోని 13వ శ్లోకం వరకు వరవరముని దినచర్య వర్ణించబడింది .’ దివ్యం ‘ అన్న పదానికి దివ్య మైన పాంచరాత్రాగమం మొదలైన శాస్త్ర సిద్ధమైన అనుష్టానములను తెలియజేసే గ్రంధములని అర్థము. అంతే కాక  ఈలోకములో అనుసంధానములోలేని, పరమపదములో మాత్రమే  నిర్వహింపబడే పాంచకాలిక అనుష్టానములను తెలియజేసే గ్రంధమని కూడా గ్రహించవచ్చు .  ఈ అనుష్టానములు చాల దుర్లభమైనందున పరమైకాంతులు మాత్ర మే అనుష్టించతగినవిగా వుండటం వలన కృతయుగంలో  పరిపూర్ణంగా అనుష్టించినవి. త్రేతా ద్వాపరాలలో కొద్దిగా తగ్గుతూ వచ్చినవి. కలియుగంలో ఉన్నవో! లేవో! కూడా తెలియదు అని భరద్వాజ పరిశిష్టంలో చెప్పబడింది. అందు వలన ఈ అనుష్టానము ఎంత ఉన్నతమైనదో అర్థమవుతున్నది . పైగా ఎన్నో కోరికలతో పరుగులు తేసే మానవులు ,వాటిని పొందడం కోసం ఎందరెందరో దేవతలను ఆశ్రయిస్తూ శ్రీమన్నారాయణుడొక్కడే పరమ దైవ మన్న మాటను కూడా మరచిపోయినవారు ఈ అనుష్టానములను చేపడతారా! అన్నది ప్రశ్నార్థకమే . జ్ఞాన సం పన్నులై కూడా కాల  ప్రభావముచేత మోహవశ్యులై ,పురాకృత పాపవాసన నుండి బయటపడలేరు . కలియు గంలో కూడా కొందరు పరమాత్మ ఒక్కడే అని విశ్వసించేవారు ఉంటారు కానీ కాల ప్రభావం వలన వారు కూడా అన్యమతస్తుల మాయలోపడి కొట్టుకుపోతారని ఇదే గ్రంధంలో తెలుపబడింది.

              ఐదు కాలలలో చేయదగిన భగావరాధనారూపమైన ఈ కర్మలను, క్రమము తప్పక అనుష్టించువారు, నూరుసంవత్సరాలు నిండగానే మోక్షపదమును పొందుతారని లక్ష్మీతంత్రంలో చెప్పబడింది.  మోక్షాన్ని పొందడానికి అన్యఉపాయాలన్నింటిని పూర్తిగావదిలివేసి ఈ పాంచకాలిక అనుష్టానములను నిష్టతోఆచరించేవారు పరమపదాన్ని పొందుతారు. వారికి కర్మజ్ఞానభక్తి అనేఉపాయాలతో పనిలేదు అని శాండిల్యస్మృతిలో చెప్పబడింది. కానీ భరద్వాజా దులు పరమాత్మను సిద్దోపాయమని నమ్మినవారు. వారు భగవద్కైంకర్యం రూపంగానే అనుష్టానములను ఆచరిం చాలనిపేర్కొన్నారు. ఇదియే ప్రపన్నులు అనుసరించదగిన మార్గమని చెప్పారు. ముందుగా అభిగమము చేసి ,  భగవదారాధనకు  కావాల్సిన వస్తువులను సిద్దము చేసుకోవాలి . తరువాత భగవదారాధనరూపమైన ఇజ్జను అను ష్టించాలి . తదుపరి స్వాధ్యాయనంచేసి, చివరగా ధ్యానమనే యోగాభ్యాసం చేయాలి . ఇక్కడ ఈ ఐదుకాలలో ఆచ రించే అను ష్టించే ఐదింటిని ఉపాయరూపంగా కాకుండా ఫలరూపంగా ఆనందగా అనుష్టించాలి. కర్మజ్ఞానభక్తిప్రపత్తి అనే నాలుగు ఉపాయాలు మోక్షోపాయంగా  అనుష్టించక ,ఫలమునుఆశించక, పరమాత్మఆనందమే పరమ ప్రయో జనంగా భావించి ,కైంకర్యరూపంగా చేయాలి అని పరాశరముని అనుగ్రహించారు.

                       శ్రీదేవరాజ గురువనబడే ఎరుమ్బియప్పా అనుగ్రహించిన శ్రీవరవరముని దినచర్య ,దానికి వా దూల వీరరాఘవగురువనే తిరుమళిశై అణ్ణావప్పంగర్ స్వామి  అనుగ్రహించిన సంసృత వ్యాఖ్యానమునకు తమిళంలో  శ్రీకృష్ణమాచార్యస్వామి రాసిన వ్యాఖ్యానం సంపూర్ణం  

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-14/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 13 – అథ భృత్యా

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 12

శ్లోకము

అథ భృత్యా ననుజ్ఞాప్య కృత్వా చేత శ్శుభాశ్రయే !

శయనీయం పరిష్కృత్య శయానం సంస్మరామి తమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

అథ = శిష్యులకు తత్వోపదేసములు చేయటంలో పగలు రెండు ఝాములు గడచిన తరువాత

భృత్యాన్  = మునుపు పేర్కొన్న ప్రియ శిష్యులకు 

అనుజ్ఞాప్య = సందేహ నివృత్తి చేసిన తరువాత

శ్శుభాశ్రయే = కన్నులకు,మనసుకు ఆనందాన్ని,కలిగించే పరమాత్మ శుభకరమైన దివ్యమంగళ విగ్రహం మీద

చేతః కృత్వా = మనుసును నిలిపి

శయనీయం = శయనించటానికి

పరిష్కృత్య = ఉపక్రమించి

శయానం = విశ్రాంతి తీసుకుంటారు

తమ్ = అలాంటి మామునులను

సంస్మరామి = స్మరించుకుంటాను

భావము:

‘ కృత్వా చేత శ్శుభాశ్రయే ’….అనటం వలన రాత్రి చేయవలసిన భగవధ్యానమనే యోగము అని చెప్పబడింది. ‘తతః కనక పర్యంజ్ఞ్కే ‘(4) అని 4 వ శ్లోకంలో చెప్పినట్లు మామునులు భగవధ్యానానికి అనువైన ఆసనము నుండి లేచి స్తోత్రము చేయడానికి శిష్యులను కటాక్షించి వారికి  సెలవుఇచ్చి పంపించిన తరువాత శయనించటానికుపక్రమించే వారు, భగవధ్యానము చేస్తూ అలాగే నిద్రకుపక్రమించేవారు. అటువంటి మామునులను ఎఱుమ్బియప్పా ధ్యానిస్తు న్నారు. (మామమునులు సాక్షత్ అనంతుడి అవతారము కావున అప్రాకృతమైన వారి తిరుమేని సౌందర్యము, వారు నిద్రించే సమయంలో ధ్యానము చేసే విధానము ఇక్కడ వర్ణిస్తున్నారు. పరమాత్మ తిరుమేని మామునులకు  శుభాశ్రయము . మామునుల తిరుమేని ఎఱుమ్బియప్పాకు శుభాశ్రయము. యతీంద్రప్రణవులైన మామునులు పరమాత్మ హృదోయోల్లాసాని కోసం ఆయనను ధ్యానించినట్లు, తమను మణవాళమామునుల కైంకర్యమునకే అంకితము చేసుకున్న ఎ ఱు మ్బియప్పా వారిని ధ్యానము చేశారు . శ్రీరాముడి ప్రసక్తి యతీంద్రప్రణవప్రభావంలోను, వరవరముని శతకంలోనూ కనపడుతుందికావున , యతీంద్రులైన సౌమ్యజామా త్రుయోగీంద్రులను ధ్యానము చేయటం , వీరు తమ తిరువారాధనాదైవమైన  శ్రీరాముడి హృదోయోల్లాసానికని కూడా భావించవచ్చు. )

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-13/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 12 – ఇతి స్తుతి

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 11

శ్లోకము 

ఇతి స్తుతి నిబన్దేన సూచిత స్వమనిషితాన్ !

భృత్యాన్ ప్రేమర్ధయా దృష్ట్యా సిఞిన్తం చిన్తయామి తమ్  !!

ప్రతిపదార్థము:

ఇతి = పైన చెప్పిన ఆరు శ్లోకాల ప్రకారం   

స్తుతి నిబన్దేన = స్తోత్రముగా కూర్చబడిన ప్రబందము  

సూచిత స్వమనిషితాన్ = తాము కోరుకున్నపురుషార్థాలను కలిగియుండి

భృత్యాన్ = అమ్మను కొనను అర్హతగల వస్తువులాగా ఉన్న కోయిలణ్ణన్ వంటి శిష్యులను  

ప్రేమర్ధయా =  ప్రీతి చేత చల్లబడిన

దృష్ట్యా = కృపా కటాక్షములతో  

సిఞిన్తం = స్తిమితపరచే  

తమ్  = మామునులను

చిన్తయామి = నిరంతరం ధ్యానిస్తూ వుంటాను.

భావము:

   ‘ ఉత్తర దినచర్య ‘ అన్న గ్రంథంలో  మొదటి ఆరు శ్లోకాలలో ఎఱుమ్బియప్పా అనే వారు తమ ఆచార్యులైన మణవాళ మామునులను  గురించి స్మరించారు. ఇప్పుడు ఆ స్తోత్రము మీది ప్రీతిచేత మణ వాళ మామునులను అనుభవించబోతున్నారు. ‘ఇతి’  అంటే ఈ ప్రకారంగా ముందు చెప్పిన ఆరు శ్లోకాలలో ఉన్న భావమును బట్టి అన్న అర్థం వస్తుంది. వాటిలో ‘ త్వం మే బంధు ‘(7), యా యావృత్తి’ (10 ) వరకు వున్న నాలుగు శ్లోకాలు వీరు రాసిన వరవరముని శతకంలో కూడా కనపడుతుంది. ‘ ఉన్మీల పద్మ ‘ (6) అన్న శ్లోకము , దాని ముందర ఉన్న ’ అపగతమానై ‘  అన్న శ్లోకము వీటితోనే అనుసంధానము చేస్తూ ఉన్నందున మరొకరు అనుగ్రహించారని ఎవరు ఆరోపించనందు వలన వాటిని కూడా కలిపే అనుసం దానం చేయటం ఆచారంగా వస్తున్నందు వలన ఈ నాలుగు శ్లోకాలను కూడా ఎఱుమ్బియప్పా అనుగ్రహించినట్లుగా గ్రహించబడింది .  ఈ అరు శ్లోకాలలో ‘ దివ్యం తత్ పాదయుగ్మం దిశతు ‘ (6), తవపదయుగ్మం దేహి ‘(9) , అంగ్రిద్వయం పశ్యన్  పశ్యన్’ (8) అని మూడు శ్లోకాలలో మామునులు శ్రీపాదాలను తమ శిరస్సు మీద ఉంచి అనుగ్రహించాలని , వాటిని ఎప్పుడూ  సేవించాలని కోరుకున్నారు. దీనిని బట్టి ఈ ఆరు శ్లోకాలలో అష్టదిగ్గజాలనబడే కోయిలణ్ణన్ ,వానమామలై జీయర్ తప్ప ఎఱుమ్బియప్పా , తిరువేంకట జీయర్ ,పరవస్తు పట్టర్ పిరాన్ జీయర్ , ప్రతివాది భయంకరం అణ్ణా,అప్పిళై, అప్పుళ్ళార్లు  తలా ఒకటి అనుసంధానము చేసారని గ్రహించవచ్చు. కోయిలణ్ణన్ అనే ఆచార్యులు నిరంతరం మామునులను భరించు పాదుకలుగాను, వానమామలై జీయర్ పాదాలనే అంటి వుండే పాదరేఖలుగాను ప్రసిద్ధులు వీరివురు. మామునులను ఎప్పుడు వీడక వారి శ్రీపాదాలను తమ శిర స్సు పై ధరించాలని ,వాటిని ఎప్పుడు సేవిస్తూ వుండాలని కోరుకున్నారని అణ్ణావప్పంగార్ స్వామి అభిప్రాయముగా చెపుతారు . ఎఱుమ్బియప్పా అనుగ్రహించిన ఈ ఆరు శ్లోకాలు ఒకటి వీరు అనుగ్రహించినట్లు మిగిలిన ఐదు శ్లోకాలు ఐదుగురు తలా ఒకటి అనుగ్రహించారని పెద్దల అభిప్రాయము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-12/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 11 – అపగత

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 10

శ్లోకము

అపగత మదమానైః, అన్తిమోపయనిష్ఠై:

అధిగత పరమార్థైః , అర్థ కామానపేక్షైః !

నిఖిల జన సుహృద్భిః నిర్జిత క్రోధలోభైః

వరవరముని భృత్యైః , అస్తు మే నిత్యయోగః  !!

ప్రతిపదార్థము:

మే = ఇప్పటి దాకా చెడ్డవారితో చేరి కానిపనులు చేసిన దాసుడు

అపగత మదమానైః = నేనే పెద్దవాడిని అన్న గర్వము లేని వారు లేక అహంకారంతో పెద్దలను అగౌరవించడం చేయని వారు

అన్తిమోపయనిష్ఠై: = మోక్షపదం పోమ్దటానికి సాధనకు హేతువైన ఆచార్యాభిమానమనే అంతిమ ఉపాయం స్వీకరించిన వారు

అధిగత పరమార్థైః = ఆచార్యకైంకర్యమనే పరిపూర్ణ పరమార్థాన్ని పొందినవారు  

అర్థ కామానపేక్షైః = ఇతరోపాయాలను ,ఇతరఫలితాలను కోరని వారు

నిఖిల జన సుహృద్భిః = ఆభిముఖ్యులు ,విముఖులు, ఉదాసీనులు అనే మూడువర్గాలవారి మంచినికోరే సుహ్రుద్భావము గలవారు

నిర్జిత క్రోధలోభైః = క్రోధలోభములను జయించిన వారు

వరవరముని భృత్యైః = వరవరమునుల అంతరంగిక శిష్యులైన కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ , వానమామలై జీయర్ మొదలైనవారితో

నిత్యయోగః  = నిత్య సంబంధం ( మామునుల శ్రీపాదములను ఉంచే మెత్తని దిండు ,పాదరేఖలుగా )

అస్తు = లభించుగాక అని ప్రార్థిస్తున్నాము.

భావము:

             మదము ,అహంకారము, సంపద మీద కోరిక , స్త్రీవ్యామోహం , కోపము, లోభము, మొదలైన దుర్గు ణాలు గలనీచులతో సంబంధము కలిగిఉన్న దాసుడికి ,ఇప్పటి నుండి అటువంటి చెడుగుణాల వాసనా కూడాలేని   వరవరమునుల అంతరంగిక శిష్యులైన కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ , వానమామలై జీయర్ మొదలైన వారితో నిత్య సంబంధము లభించుగాక అని ప్రార్థిస్తున్నాము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-11/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 10 – యా యా

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 9

శ్లోకము 

యా యా వృత్తిః మనసి మమ సా జాయతాం సంస్మృతి స్తే 

యో యో జల్ప స్స  భవతు విభో నామ సంఙీర్తనం తే  !

 యా యా చేష్టా వపుషి భగవన్ ! సా భవేత్ వందనం తే 

సర్వం భూయాత్ వరవరమునే ! నైన సంయగారాధనం తే !!

ప్రతిపదార్థము:

హే వరవరమునే = స్వామి వరవరముని !

మమ = పురాకృతకర్మాధీనమైన దాసుడి బుద్ది

జాయతాం = దురాలోచనలకు స్థానంగా ఉండవచ్చునా  ! 

సా వృత్తిః = ఆయా బుద్దులన్నీ  

తే = తలచినంతనే సంతోషాన్ని కలిగించే తమరి 

సంస్మృతిః = మంచి స్మృతికి హేతువైన  

జాయతాం = ఉండాలి

హే విభో = స్వామీ! 

మే = దాసుడికి 

యో యో జల్పః = ఏ ఏ విషయాలలో 

జాయతాం = ఎటువంటి జ్ఞానం కలగవలసి వుందో 

సః = ఆయా విషయాలలో

తే = కీర్తిమంతులైన తమరి గురించిన  

జల్పః = మంచి విషయాలు రూపోదిద్దుకోవటానికి 

జాయతాం = అనుకూలించాలి 

హే భగవన్ = ఓ స్వామి! 

మమ = దాసుడి (దేహం) దాసుడు  

వపుషి = నిరంతరం నిరర్థకమైన  ఏదో ఒక కార్యంలో నిమగ్నమై వుండే దాసుడి దేహం 

యా యా చేష్టా = ఆయా చేష్టలను 

తే = కీర్తిమతులైన తమరికి  

వందనం = కైంకర్యముచేసి  నమస్కరించేవిగా  

జాయతాం = రూపొందుగాక 

సర్వం = ఇప్పటిదాకా చేసిన విన్నపాలన్నీ  

తే = తమరి 

సంయగారాధనం = ప్రీతికి పాత్రమైన ఆరాధనగా 

భూయాత్ = రూపుదిద్దుకోవాలి అని కోరుకుంటున్నాను.

భావము:

             దాసుడికి పురాకృత కర్మవశమున మనసులో కలిగే దురాలోచనలను తమరి కృపాకటాక్షము వలన పోగొట్టి ఆస్థానంలో తమరి గురించే నిరంతరం చింతన చేసేవిధంగా అనుగ్రహించాలి. నోటి నుండి వెలువడే దుర్భా షలు కూడా తొలగిపోయి దానికి బదులుగా తమరి నామసంకీర్తనము చేసేభాగ్యమును కలుగచేయాలి. దేహము చేసే దుశ్చర్యల స్థానంలో తమరికి దాసోహములు సమర్పించగలగాలి అని ప్రార్థి స్తున్నాను.

           ‘ జాయతాం ‘ అన్న ప్రయోగము ప్రతి వాక్యానికి అన్వయిం చటం జరిగింది . ‘ జాయతాం ‘ అన్నశబ్డం లోట్ ప్రత్యయంతమైనది. దానికి అనేక అర్థాలు ఉన్నాయి .ఇక్కడ మొదట అర్హత అన్న అర్థంలోను, తరువాత ప్రార్థన అన్నఅర్థంలోను ప్రయోగించారు. ఇంకా దాసుడి మనసులోని జ్ఞానమంతా తమరి గురించిన చింతనగా ,నోటి నుండి వెలువడే తమరి నామ సంకీర్తనముగా , దేహము చేసేదుశ్చర్యలు తమరి కైంక ర్యముగా అమరాలి అన్న అర్థాన్నిస్తుంది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-10/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org


ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 9 – కర్మాధీనే

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 8

శ్లోకము 

కర్మాధీనే వపుషి కుమతిః కల్పయన్నాత్మభావం 

దుఃఖే మగ్నః కిమతి సుచిరం దూయతే జంతు రేషః  !

సర్వం త్యక్త్వా వరవరమునే ! సంప్రతి త్వత్ప్రసాదాత్ 

దివ్యం ప్రాప్తుం తవ పదయుగం దేహి మే సుప్రభాతమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

హే వరవరమునే = వరవరముని స్వామి 

ఏషః జంతుః = మీ  దాసుడైన ఈజీవాత్మ 

కర్మాధీనే = కర్మవశమున 

వపుషి = తన దేహములో 

ఆత్మభావం = ఆత్మభావాన్ని 

కల్పయన్ = తలంచి 

కుమతిః = దుర్బుద్ధిగలవాడై 

దుఃఖే మగ్నః = సంసారసాగరమనే దుఃఖసముద్రంలో మునిగినవాడై 

కిం దూయతే = ఎందుకువచ్చాడు 

ఇతి (మద్వా )= అని తమరుతలంచి 

సర్వం(దాసుడు ) = సంసారదుఃఖం మొదలైన వాటిని 

త్యక్త్వా = వదలి 

సంప్రతి = ఇప్పుడే 

తవ దివ్య పదయుగం ప్రాప్తుం = తమరి దివ్య పాదయుగళములను చేరటానికి అనువుగా 

త్వత్ప్రసాదాత్ = తమరి అనుగ్రహము వలన 

మే = దాసుడికి 

సుప్రభాతమ్ = పొద్దు పొడుపుగా 

దేహి = అనుగ్రహించాలి 

భావము:

‘ కర్మాధీనే ’ అని ప్రారంభించి , ‘ దూయతే జంతు రేషః ‘ అన్న వరకు ఉన్న మొదటి రెండు పాదాలు మామునులు  తమ శిష్యులను గురించి విచారించవలసిన విషయాన్ని తెలియజేస్తున్నాయి. 

ఇక్కడ ఇతి ,మత్వా కలసి ‘ త్యక్త్వా’ గా చెప్పబడింది. ఇప్పటిదాకా తమరిశ్రీపాదాలను  అనుభవించలేని కాలము ప్రళయరాత్రి . ఇక ఇప్పుడు తమరిశ్రీపాదాలను  అనుభవించబోవు కాలము దాసుడికి శుభోదయము అవుతుంది. తమరికి ఉన్న సహజ సిద్దమైన కారుణ్యగుణముతో ఈ కాలమును అజ్ఞాన తిమిరము నుండి బయటపడి  జ్ఞానోద యమును పొందే  శుభోదయముగా అనుగ్రహించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-9/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 8 – అగ్రే పశ్చాదుపరి

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 7

శ్లోకము

అగ్రే పశ్చా దుపరి పరితో భూతలం పార్శ్వతో మే 

మౌళౌ వక్త్రే వపుషి సకలే మానసామ్భోరుహే చ !

పశ్యన్ పశ్యన్ వరవరమునే ! దివ్యమంఘ్రిద్వయం తే 

నిత్యం మజ్జన్నమృత జలధౌ నిస్తరేయం భవాబ్ధిమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

హే వరవరమునే ! = స్వామి వరవరముని 

తే = తమరి 

దివ్యం = దివ్యమైన 

అంఘ్రి ద్వయం = శ్రీపాద జంట 

అగ్రే = ముందర 

పశ్చాత్  = వెనుక 

భూతలం పరితః = భూమి నలువైపులా 

మే పార్శ్వతః = దాసుడి ఇరుపక్కల 

మౌళౌ = తలలోపైన  

వక్త్రే = ముఖముపైన 

సకలే వపుషి = సమస్త శరీరభాగాలలోను  

మానసామ్భోరుహే చ = హృదయ కమలములోను 

పశ్యన్ పశ్యన్ = ఎడతెగని స్పష్టమైన చూపులు

అమృత జలధౌ = అమృతమయమైన కడలిలో 

మజ్జన్ = మునిగి 

భవాబ్దిమ్ నిస్తరేయం = జనన మరణ చక్రాన్ని దాటాలని కోరుకుంటున్నాను.

భావము:

“ గురుపాదాంభుజం ధ్యాయేత్ గురోరన్యం నభావయేత్ “ (ప్రపంచ సారం ) (ఆచార్యుల శ్రీపాదాలను ధ్యానించాలి ఆచార్యులను తప్ప ఇతరములను ధ్యానించరాదు.)అన్న ప్రమాణమును ఇక్కడ గుర్తు చేసుకోవాలి. ఒక కడలిలో మునిగిపోతున్నవాడు మరొక కడలిని దాటడానికి ప్రయత్నించటం ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించవచ్చు. కానీ ఆచార్యుల  దివ్యమైన శ్రీపాదాలను ధ్యానం చేస్తున్న భావనాప్రకర్ష యొక్కమహిమవలన సకలము సాధ్యమే అవుతుంది. ఇందులో అ సాధ్యమేది లేదు అంటున్నారు ఆచార్యభక్తాగ్రేసులైన ఈ వ్యాఖ్యాత అయిన తిరుమళిశై అణ్ణావప్పంగార్ స్వామి .

‘భగవతా ఆత్మీయం శ్రీమత్ పాదారవిందయుగళం శిరసి కృతం ధ్యాత్వా అమృత సాకారంతర్నిమగ్న సర్వావయవ సుఖమాసీత ‘ (భగవంతుడి శ్రీపాదారవిందయుగళం తన శిరశ్శు మీద ఉంచినట్లుగా భావన చేసి ఆనందమయమైన అమృతసాగరంలో సమస్త అవయవములు మునిగిఉండటం వలన అంతులేని సుఖమును అనుభవించవచ్చు ) అని శ్రీవైకుంఠగద్యంలో భగవద్రామానుజాచార్యులు భగవంతుడి పరంగా చెప్పగా ఇక్కడ వీరు ఆచార్య పరంగా చెప్పారు. 

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-8/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org