Monthly Archives: December 2020

வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை – ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் – அறிமுகம்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார், திருப்பாணாழ்வார் மற்றும் திருமங்கையாழ்வார்

நமது சம்பிரதாயத்தில் பல ஆசார்யர்கள் இருந்துள்ளனர்.  ஆனால் பொதுவாக நமது ஓராண் வழி ஆசார்யர்களின் வாழி திருநாமங்களை ஸேவிப்பதை வழக்கத்தில் கொண்டிருக்கிறோம்.  ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் என்றால் பரம்பரையாக ஒரு ஆசார்யன் அவருக்கு அடுத்து இன்னொருவர், அதன்பின் மற்றொருவர் என்று தொடர்ந்து அந்த ஆசார்ய தலைமை பீடத்தில் இருந்தவர்கள் என்று அறியலாம்.   இந்த ஒராண் வழி ஆசார்ய பரம்பரையில் முதலில் இருப்பது பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீமந் நாராயணன்.  எம்பெருமான் தானும் ஆச்சார்யத்துவத்தில் ஆசைப்பட்டான் என்பதை நமது பூர்வர்கள் வியாக்கியானங்களில் காண்பித்துள்ளனர்.  ரகசிய கிரந்தங்களிலும்  காண்பித்துள்ளனர்.  இந்த ஆசார்ய பீடம் என்பது உயர்ந்த பீடமாக இருப்பதனாலும் எம்பெருமானை விட தகுதியான ஒருவர் ஆசார்யராக இருக்க முடியாது என்பதனாலும் தானே முதல் ஆசார்யராக எம்பெருமான். நம்முடைய குரு பரம்பரையில் எழுந்தருளியிருக்கிறான் அது மட்டுமன்று.   குருக்ஷேத்ரப் போர்க்களத்தில் அர்ஜுனனுக்கு ஆசார்யனாக இருந்து கீதோபதேசம் செய்தான். பத்ரிகாச்ரமத்தில் திருமந்திரத்தை நாராயண ரிஷியாக இருந்து நர ரிஷிக்கு  உபதேசித்தான்.   இப்படிப் பல சமயங்களில் எம்பெருமான் தானே ஆசார்யனாக இருந்திருக்கிறான்.

மேலும் நமது  சம்பிரதாயத்தில் ஆசார்யனையே அண்டியிருக்க வேண்டும், அவரது கருணையினாலேயே நாம் மோக்ஷத்திற்குப் போகிறோம் என்று நாம் உறுதியாக நம்புவதாலும் நமது பெரியவர்கள் காட்டியுள்ளபடி ஆசார்யன் என்பவர் முக்கியமானவராகக் கருதப்படுகிறார்.  பொதுவாக நாம் ஸந்நிதிகளில் ஸேவிக்கப் போகும் போது,  பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்வதைப்போன்று இரண்டு மடங்கு ஆசார்யனுக்கு செய்யவேண்டும்.  அதை இரட்டை சம்பாவனை என்று கூறுவார்கள். ஆசார்யர் எழுந்தருளினார் என்றால்  அவருக்கு விசேஷமாக கைங்கர்யம் / மங்களாசாசனம் செய்ய வேண்டும் என்பதை இன்றளவும் நமது சம்பிரதாயத்தில் வழக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.   நாம் ஒரு பத்திரிகை சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாலும் ஆசார்யனுக்கு இரண்டு பத்திரிகைகள் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.  ஆசார்யன் என்றாலே இரட்டை கெளரவம் கொடுக்க வேண்டும் என்று அறிகிறோம்.  அவ்வாறு ஆசார்யன் என்பவர் சிறந்த வழிகாட்டியாக நம்மை எம்பெருமானிடத்தில் கொண்டு சேர்ப்பவராக இருக்கிறார்.

இந்த ஓராண் வழி ஆசார்யர்களில் முதன்மையானவர் 1. பெரிய பெருமாள் (நம்பெருமாள் என்று அழைக்கப்படும் ஸ்ரீரங்கநாதர்).

  1. பெரிய பிராட்டி – இரண்டாவது ஆசார்யராகக் கருதப்படுபவர் பெரிய பிராட்டி (ஸ்ரீரங்கநாயகித் தாயார்).  பிராட்டி எம்பெருமானுக்கு மிகவும் பிடித்தமானவள், எம்பெருமானின் பட்டமகிஷி.  எம்பெருமான் பெரிய பிராட்டிக்கு த்வய மந்திரத்தை உபதேசம் செய்கிறான்.  பிராட்டியையே ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்கு அடுத்த ஆசார்யராக எம்பெருமான் அறிவிக்கிறான்.
  1. ஸேனை முதலியார் – பெரிய பிராட்டியாருக்கு அடுத்ததாக ஸேனை முதலியார் என்று அழைக்கப்படும் ஸ்ரீவிஷ்வக்ஸேனர்.  இவர் பரமபதத்தில் வசித்துக் கொண்டு லீலா விபூதியில் நடக்கும் அனைத்துச் செயல்களையும் அதாவது படைத்தல், காத்தல் மற்றும் அழித்தல் தொழில்களை மேற்பார்வையிடும் சேனாபதியாக இருக்கிறார்.  ஸ்ரீவிஷ்வக்ஸேனர் மூன்றாவது ஆசார்யராவார்
  1. நம்மாழ்வார் – நான்காவது ஆசார்யராக நம்மாழ்வார் கருதப்படுகிறார்.  எம்பெருமானால் மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர் நம்மாழ்வார்.  இப்பூவுலகில் ஆசார்யர்கள் பரம்பரை வளர வேண்டும் என்பதற்காக ஸேனை முதலியாரைக் கொண்டு நம்மாழ்வாருக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்வித்து நம்மாழ்வாரை ஆசார்யனாக எம்பெருமான் காட்டுகிறான்.  நம்மாழ்வார் ஆழ்வார்கள் வரிசையில் முதன்மையானவர் என்பதை நாம் அறிவோம்.  “ப்ரபந்ந ஜந கூடஸ்தர்”, “வைஷ்ணவ குலபதி” என்று அறியப்படுபவர்.

5, நாதமுனிகள் – ஐந்தாவது ஆசார்யராக நாதமுனிகள் அறியப்படுகிறார்.  நம்மாழ்வார் சுமார் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்.  நாதமுனிகளோ 1200 ஆண்டுகளுக்கு முன் இப்பூவுலகில் இருந்தவர்.  நாதமுனிகளுக்கும், நம்மாழ்வாருக்கும் எவ்வாறு தொடர்பு ஏற்படுத்தப்பட்டது எனில், நாதமுனிகள் நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களைப் பற்றி கேள்விப்படுகிறார். திருக்குடந்தை ஆராவமுதன் பெருமான் பற்றிய பாசுரங்களை மேல் நாட்டிலிருந்து சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் நாதமுனிகள் வசிக்கக் கூடிய காட்டுமன்னார்கோயிலில் ஸேவிக்கிறார்கள்.  அவற்றை செவியுற்ற நாதமுனிகள், அவர்களிடமிருந்து அந்தப் பாசுரங்களைப் பெற்று அந்தப் பதிகத்தின் இறுதிப் பாசுரத்தில் “குருகூர்ச் சடகோபன்” என்ற வார்த்தையையும் “ஆயிரத்துள் ஓர் இப்பத்தும்” என்ற சொல்லையும் கொண்டு நம்மாழ்வாரைத் தேடி ஆழ்வார் திருநகரி வந்தடைந்தார்.  அங்கு இருந்தவர்களிடம் இந்தப் பாசுரங்களைப் பற்றி விசாரிக்க, அங்கு இருந்த மதுரகவி ஆழ்வாரின் வம்சத்தவர்கள் “நாங்கள் மதுரகவி ஆழ்வார் அருளிச் செய்த கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு பாசுரங்கள் தான் அறிவோம்” என்றனர். மேலும் அவர்கள் எவர் ஒருவர் நம்மாழ்வார் வாசஸ்தலம் செய்த திருப்புளியாழ்வாரின் அடியில் தியானத்தில் அமர்ந்து இந்தக் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு பாசுரங்களை பன்னீராயிரம் முறை ஸேவிக்கிறார்களோ அவருக்கு நம்மாழ்வார் ப்ரத்யக்ஷமாக ஸேவை சாதிப்பார் என்பதை அறிவோம் என்றனர்.    நாதமுனிகள் யோக சாஸ்திரத்தில் வல்லவராதலால் திருப்புளியாழ்வார் மரத்தினடியில் அமர்ந்து பன்னீராயிரம் முறை கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு ப்ரபந்தத்தை அநுஷ்டிக்க நம்மாழ்வார் அவர் முன் தோன்றி “என்ன வேண்டும்” என்று வினவ, அதற்கு நாதமுனிகள் “நீவிர் இயற்றிய ஆயிரம் பாசுரங்களைத் தந்தருள வேண்டும்” என்றார்.  நம்மாழ்வார் தாம் இயற்றிய அனைத்து ப்ரபந்தங்கள் (முறையே திருவாய்மொழி, திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி) மட்டுமன்றி ஏனைய ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த ப்ரபந்தங்களையும் சேர்த்து நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தமாக ஆசார்யனாக இருந்து  நாதமுனிகளுக்குக் கொடுத்து அருளினார்.  மேலும் இந்த நாலாயிர ப்ரபந்தங்களுக்குமான விளக்கவுரையையும் நாதமுனிகளிடம் அளித்தார்.

நாதமுனிகளுக்குப் பின் வந்த ஆசார்யர்களைக் கீழ்க்கண்ட வரிசையில் காணலாம்.

  1. புண்டரீகாக்ஷர் எனப்படும் உய்யக்கொண்டார்,
  1. ஸ்ரீராம மிச்ரர் என்று சொல்லப்படுகிற மணக்கால் நம்பி.
  1. யாமுனாசார்யர் எனப்படும் ஆளவந்தார் (நாதமுனிகளின் திருப்பேரனார்)
  1. மஹாபூர்ணர் என்று அழைக்கப்படும் பெரிய நம்பி.  இவர் திருவரங்கத்தில் வாழ்ந்து வந்த மஹாசார்யர்.  ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்களில் முதன்மையாகக் கருதப்பட்டவர்.  மேலும் இவர் இளையாழ்வார் எனப்பட்ட ஸ்ரீராமானுஜருக்கு ஆசார்யராக இருந்து பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து வைத்தவர்.  இளையாழ்வாருக்கு ஆளவந்தாரிடம் சிஷ்யராக வேண்டும் என்று விருப்பம்.  காஞ்சீபுரம் தேவப்பெருமாள் திருக்கச்சி நம்பிகள் மூலமாக இளையாழ்வாரிடம் நீவிர் பெரிய நம்பியிடம் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று கட்டளையிட அதன்படி பெரிய நம்பியும் ஸ்ரீராமாநுஜருக்குப் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து வைத்தார்.
  1. எம்பெருமானார் எனப்படும் ஸ்ரீராமானுஜர்.  ஸ்ரீராமானுஜர் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை வளர்த்தார்.
  1. கோவிந்தப்பெருமாள் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட எம்பார். இவரும் நம் சம்பிரதாயம் வளர பெரிதும் உதவியவர்.  எம்பெருமானாரைப் பிரிந்திருக்க முடியாமல் அவரைத் தொடர்ந்து பரமபதம் அடைந்தவர்.
  1. பராசர பட்டர். இவர் கூரத்தாழ்வாரின் திருக்குமாரர்.  எம்பாரின் சிஷ்யர்.

13, வேதாந்தி என்று அறியப்படும் நஞ்சீயர்.  மாதாவாசார்யார் என்று அழைக்கப்பட்ட இவர் பராசர பட்டரால் திருத்தி ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டவர்.  மேலும் பராசர பட்டரால் நம் சீயர் என்னும் பொருள் படும்படி “நஞ்சீயர்” என்று அழைக்கப்பட்டவர்.

  1. நம்பிள்ளை. “வாத்ஸ்ய வரதாசார்யர்” என்று அழைக்கப்பட்ட இவர் நஞ்சீயரின் கருணைக்குப் பாத்திரமானபடியால் நம்பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார்.  இவர் சாஸ்திரங்களில் மிகச்சிறந்த ஞானம் கொண்டவர்.  தமிழிலும், சமஸ்க்ருதத்திலும் மிகுந்த புலமை உடையவர்.  திருவாய்மொழிக்கு மிக விளக்கமான உரையை அருளிச் செய்தவர்.  அவை ஈடு வ்யாக்யானம் என்று இன்றளவும் கொண்டாடப் படுகிறது.  இவர் “லோகாசார்யர்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
  1. “ஸ்ரீக்ருஷ்ண பாதர்” என்று சொல்லப்படும் வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை.  இவர் நம்பிள்ளையின் பிரதான சிஷ்யராகக் கருதப்பட்டவர்.  இவர் நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபத்தைச் செவியுற்று ஏடுபடுத்தி நமக்கு வ்யாக்யானங்களாக அருளிச் செய்த வள்ளல்.  இவருடைய திருக்குமாரர்கள் பிள்ளை லோகாசார்யர் மற்றும் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்.
  1. பிள்ளை லோகாசார்யர்.  ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்குத் தூணாக விளங்கியவர்.   பல ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களை அருளிச் செய்தவர்.    நம்பெருமாளையும் அந்நியர்கள் படையெடுப்பின் போது பாதுகாத்து வைத்து நமக்காகக் கொடுத்தவர்.
  1. ஸ்ரீசைலேசர் என்று அழைக்கப்பட்ட திருவாய்மொழிப்பிள்ளை,  திருமலையாழ்வார் என்றும் கொண்டாடப் படுபவர்.  இவர்  பிள்ளை லோகாசார்யரின் முதன்மையான சிஷ்யர்.   மதுரைக்கு அருகில் உள்ள குந்தீ நகரம் என்ற ஊரிலே அவதரித்தவர்.  இவர் பாண்டிய அரசருக்கு மந்திரியாக சில காலம் இருந்தவர். இவரை கூரகுலோத்தம தாஸர் எனப்படும் பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர் திருத்தி நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் கொண்டு வந்து பிள்ளை லோகாசார்யரின் விருப்பப்படி ஆசார்ய பீடத்தில் அமர்த்தினார்.   ஆழ்வார் திருநகரியில் வாழ்ந்து வந்த திருவாய்மொழிப்பிள்ளை காடாக மண்டிக் கிடந்த ஆழ்வார் திருநகரியை சீரமைத்து, ஆதிநாதப் பெருமான் மற்றும் நம்மாழ்வாருக்கு சந்நிதிகளை ஏற்படுத்தி புனர் நிர்மாணம் செய்தவர்.   கலாப காலத்தில் ஊருக்கு வெளியே இருந்த நம்மாழ்வாரை ஊருக்குள் எழுந்தருளச் செய்து அவருக்கு அனைத்துக் கைங்கர்யங்களும் சிறப்பாக நடக்கும்படிச் செய்தவர்.  திருப்புளி ஆழ்வாருக்குக் கீழ் எம்பெருமானார் விக்ரஹம் இருப்பதைக் கனவில் கண்டு அந்த எம்பெருமானார் விக்ரஹத்தை ஆழ்வார் திருநகரியில் மேற்குப் பகுதியில் சதுர்வேதி மங்கலம் என்ற இடத்தை ஏற்படுத்தி எம்பெருமானாருக்காக  பவிஷ்யதாசார்யர் சந்நிதியை ஏற்படுத்தி அனைத்துக் கைங்கர்யங்களும் சிறப்பாக நடக்கும்படி செய்தவர்.  திருவாய்மொழியில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டமையால் இவருக்குத் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.  சடகோபதாசர் என்ற திருநாமமும் இவருக்கு உண்டு.  நம்மாழ்வாரைப் போற்றிப் பாதுகாத்தவர்.
  1. பெரிய ஜீயர் எனப்படும் மணவாள மாமுனிகள்.  இவர் ஆழ்வார் திருநகரியில் அவதரித்து திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு சிஷ்யராகி பவிஷ்யதாசார்யர் சந்நிதியில் மிகுந்த ப்ரீதியுடன் கைங்கர்யம் செய்து வந்தவர்.  யதீந்த்ரரான  எம்பெருமானாருக்கு  ப்ரியத்துடன் கைங்கர்யம் செய்தமையால் யதீந்த்ர ப்ரவணர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.  திருவாய்மொழிப் பிள்ளை திருநாட்டிற்கு எழுந்தருளிய பிறகு மணவாள மாமுனிகள் திருவரங்கத்திற்கு எழுந்தருளி கலாப காலங்களில் சிதிலமடைந்திருந்த திருவரங்கத்தை சீர் செய்து, கைங்கர்யம் மற்றும் கௌரவங்களை இழந்திருந்தவர்களின் பெருமையை மீட்டுக் கொடுத்து கைங்கர்யங்கள் சிறப்புற நடக்கும்படி செய்தவர்.  திருவாய்மொழியின் ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்யானத்தில் மிகுந்த ஞானமும் ஈடுபாடும் உடையவர்.  அதனால் ஈட்டுப் பெருக்கர் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.  இவர் எம்பெருமானுக்கே ஆசார்யனாகக் கருதப்பட்டவர்.  திருவரங்கத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் நம்பெருமாள் ஆணைப்படி திருவரங்கத்தில் இருந்து பல கைங்கர்யங்களைச் செய்தவர்.  பிற்காலத்தில் நம்பெருமாள் மணவாள மாமுனிகளை திருவாய்மொழியின் ஈடு வ்யாக்யானத்தை காலக்ஷேபமாக சாதிக்கச் சொல்லி எம்பெருமான் தனது பரிவாரங்களுடன் ஒரு வருட காலம் தனது உற்சவங்களை நிறுத்தி மிக விரிவாக மணவாள மாமுனிகளின் திருவாய்மொழியின் காலக்ஷேபத்தை அனுபவித்தான்.  காலக்ஷேபத்தின் முடிவில் சிறுபிள்ளை வடிவில் வந்து மணவாள மாமுனிகளை ஆசார்யனாக ஏற்றுக் கொண்டு அவருக்கு “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்” என்ற தனியனைச் சமர்ப்பித்து தன்னுடைய ஆதிசேஷ பர்யங்கத்தை மணவாள மாமுனிகளுக்கு சம்பாவனையாக சமர்ப்பித்து அவரை மிகவும் கொண்டாடினான்.  இவர் ரம்யஜாமாத்ரு முனி என்றும் அறியப்படுகிறார்.

இவ்வாறாக பெரிய பெருமாள் தொடக்கமாக ஓராண் வழி ஆசார்யர் பரம்பரை தொடங்கி மணவாள மாமுனிகளிடம் முடிந்து மீண்டும் மணவாள மாமுனிகளை ஆசார்யராகக் கொண்டு பெரிய பெருமாள் மூலமாக ஆசார்ய பரம்பரை விரிவடைந்ததை அறிகிறோம்.  ஓராண் வழி ஆசார்யர்களின் வாழி திருநாமங்களின் விளக்கவுரையை பின்வரும் பகுதிகளில் நாம் அநுபவிக்கலாம்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 73 మరియు ముగింపు

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 73 

ఈ ప్రబంధమును నేర్చుకొని అనుభవించు వారికి కలుగు ఫలమును చెప్పి ప్రబంధమును ముగించుచున్నారు.

ఇన్దఉపదేశ!రత్తినమాలై దన్నై! శిన్దైదన్నిల్ నాళుమ్! శిన్దిప్పార్!ఎన్దై యెతిరాశర్! ఇన్నరుళుక్కు ఎన్ఱుమ్ ఇలక్కాగి! శదిరాగ! వాళ్ న్దిడువర్ తామ్!!

పూర్వాచార్యుల ఉపదేశ సారమైన ఉపదేశ రత్తినమాలై ఈ ప్రబంధము నందు వారి చింతనము సర్వదా ఉంచు కొనువారు నా స్వామియైన యతిరాజ ఎంబెరుమానార్ యొక్క అవ్యాజ కరుణకి పాత్రులై చిరకాలము జీవిస్తారు.
ఆళ్వార్ల తిరువవతార క్రమము, వారియొక్క తిరువవతార స్థలములు, వారియొక్క అరుళ్చెయల్/శ్రీసూక్తులకు అచార్యులు అనుగ్రహించిన వ్యాఖ్యానములు, ఆ అరుళ్చెయల్ మఱియు వ్యాఖ్యానముల సారమైన శ్రీవచన భూషణమనే దివ్య శాస్త్రము యొక్క ప్రాశస్త్యము దానిలో చూపబడిన “ఆచార్య అభిమానము” అనే ఉన్నతమైన సూత్రము మొదలగు  వాటిని ఎల్లవేళలా మననము చేయువారు కరుణాపూర్ణులైన భగవత్ రామానుజుల కరుణతో ఈ లోకములో కైజ్ఞ్కర్యశ్రీ తో జీవించి తదనంతరం ఉన్నతమైన నిత్య కైజ్ఞ్కర్యమును పొంది జీవితమును సార్థకము చేసుకొనగలరు/ఉజ్జీవించగలరు.

ఎఱుమ్బియప్ప కృపచేసిన ప్రత్యేక పాశురం – చివరలో ఒక్కసారే సేవించు ఆచారము.

మున్నుయిర్ గాళ్ ! ఇజ్ఞ్గే మణవాళమామునివన్! పొన్నడియామ్! శెజ్ఞ్గమలప్పోదుగళై! ఉన్నిచ్చిరత్తాలే తీణ్డిల్! ఆమానవనుమ్ నమ్మై! కరత్తాలే! తీణ్డల్ కడన్!!

ఈ లోకములో జీవించు చేతనులారా! ఈ సంసార మండలముననే మణవాళ మామునుల యొక్క తిరువడిగళనే బంగారు ఎఱ్ఱని తామరలవంటి పాదపద్మములను మీ శిరస్సులందు ధరించి సర్వదా స్మరిస్తూ ఉన్నచో దేహత్యాగానంతరము అర్చిరాది మార్గములో ప్రయాణించి, విరజానదిని దాటి, అమానవుడు మిమ్ములని తన హస్తముతో స్పృసించగా దివ్య శరీరమును పొంది, అపరిమితానంద నిలయమైన శ్రీవైకుంఠమునందున్నటువంటి తిరుమామణి మంటపమును చేరి ఎంబెరుమాన్/పరమాత్మచే స్వీకరింపబడి భగవత్ దాసులతో కూడి ఉండి నిత్య కైజ్ఞ్కర్యములు చేయుచూ ఉండగలరు.

ఆళ్వార్ ఎంబెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్ 🙏

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-73-conclusion-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 70 – 72

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 70

విడవ వలసిన ప్రతికూరులతో కలిసి ఉండుట వలన కలుగు దుష్పరిణామములను ఉదాహరణ పూర్వకముగా కృపచేయుచున్నారు.

తీయగన్ద ముళ్ళ దొన్ఱై చ్చేరిన్దిరుప్ప దొన్ఱుక్కు! త్తీయగన్దమేఱుమ్ తిఱమదపోల్ * తీయ గుణముడై యోర్ తజ్ఞ్గళుడన్ కూడి యిరుప్పార్కు! గుణమదవేయామ్ శెఱివు కొణ్డు!!

దుర్గన్ధము కలిగియున్న వస్తువుతో మరియొక వస్తువు చేరినచో ఆ వస్తువునకు కూడా ఆ దుర్గన్ధము ఎట్లా వచ్చునో అదే విధముగా దుర్గుణములు ఉన్నవాడితో సాంగత్యము చేసిన వారికీ ఆ దుర్గుణములు వచ్చి చేరును.

భగవత్ భాగవత ఆచార్య భక్తిలేని వారితో మనము చేరినచో మనలోని భగవత్ భాగవత ఆచార్య భక్తి సన్నగిల్లును. భగవత్ భాగవత ఆచార్య విషయములో అపచారపడు వారితో చేరినచో మనమూ ఆ విషయములో అపచారపడడం ఆరంభిస్తాము. అది సహజము! దీనిని అర్థము చేసుకొని అటువంటి వారితో చేరక ఉండుటయే ఆత్మకు ఉచితము. ఇదే మన పూర్వాచార్యులు చూపిన మార్గము.

పాశురము 71

క్రిందట చెప్పిన పాశురములను చక్కగా పరశీలించినచో అనుకూలురు మఱియు ప్రతీకూలురు చేయు ఉపదేశములు ఎలా ఉంటాయో అనుగ్రహించుచున్నారు.

మున్నోర్ మొళి న్ద ముఱై తప్పామల్ కేట్టు! పిన్నోర్ న్దుమ్ తామ్ అదనై ప్పేశాదే! తన్నెఞ్జిల్ తోత్తినదే శొల్లి ఇదు శుద్దవుపదేశ వరవాత్త దెన్బర్ * మూర్ఖారావార్!!

పెద్దలైన శ్రీ మన్నాధమునులు మొదలు పూర్వాచార్యుల ఉపదేశ క్రమము ఆశ్రయించి, విని ఆ అర్థములను చక్కగా పరిశీలించి చూసి తామూ క్రమములో ఉపదేశము చేయకుండా, వారి మనస్సునకు తోచిన అర్థమును మరొకరికి ఉపదేశించి, దాని కంటే తాను చెప్పన అర్థమే సత్సంప్రదాయ పరంపరలోని అర్థములని, అబద్దము చెప్పు వారు మూర్ఖులు.

మూర్ఖులనగా తెలివిలేని వారని అర్థము. మన ఆచార్యులు పరంపరగా సత్సంప్రదాయ అర్థములను చెప్పినవే ఏక కంఠముతో చెప్పి కృప చేసినారు. ఆ ఉన్నతమైన శ్రీసూక్తులను తెలుసుకొనక వారి యొక్క బుద్దికి పుట్టిన అర్థమును కల్పించువారు ఆచార్య భక్తి, శాస్త్ర జ్ఞానము, సత్సంప్రదాయ జ్ఞానము లేని తెలివిలేని వారు/మూర్ఖులు.

పాశురము 72

ఉత్తమమైన ఆచార్యులను ఆశ్రయించి ఆత్మ స్వరూపమునకు తగినట్టి కైజ్ఞ్కర్య ప్రాప్తి ఈ లోకములోన పొందండని అందరికీ ఉపదేశీస్తున్నారు.

పూర్వాశారియర్ గళ్! పోదమ్ అనుట్టానజ్ఞ్గళ్! కూరువార్ వార్తైగళై క్కొణ్డు నీర్ తేఱి! ఇరుళ్ తరుమా ఞాలత్తై! ఇన్బముత్తు వాళుమ్! తెరుళ్ తరుమా! దేశిగనై చ్చేర్ న్దు!

సత్ససంప్రదాయమునందే స్థిరమైన నిష్ఠతో ఉన్న ఒక ఆచార్యుని శరణాగతి చేసి/ఆశ్రయించి, శ్రీమన్నాథమునులు మొదలుగా మన పూర్వాచార్యుల జ్ఞానము మరియు అనుష్ఠానమును చక్కగా ఉపదేశమును పొందిన వారి ద్వారా వాటిని నేర్చకొని/తెలుసుకొని వాటియందు పూర్తి నిష్ఠ కలిగి, అజ్ఞానమును జనింపచేసి దానిని వృద్ధి చేయు ఈ సంసారముననే భగవత్ భాగవత ఆచార్య కైజ్ఞ్కర్యములు చేయ నిశ్చయముతో జీవించండి.

ఈ సంసారము మనకు అజ్ఞానమును పుట్టించి దానిని బాగా వృద్ధి చేయు స్థలము. ఉత్తమమైన ఆచార్యుని ఆశ్రయించి ఆ ఆచార్యుని యంనే ఉపదేశములను పొంది ఆచార్యునకు అనుకూలురుగా ఉండి, ఇక్కడ ఉండు కాలముననే తిరుమాల్ అడియార్/భగవత్ దాసులను పూజించి ఉజ్జీవిద్దాము.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్ 🙏

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-70-72-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 67 – 69

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 67

మీరు ఆచార్యులే సర్వస్వమని తలచి ఉండమనగా మరికొంతమంది ఎంబెరుమానే సర్వస్వమని తలచి ఉండమని చెప్పుచున్నారే? దీనిలో ఏది సత్యం అని తన మనస్సు అడిగినట్లుగా భావించి దానికి వివరణము అనుగ్రహించుచున్నారు.

ఆచారియర్ అనైవరుమ్ మున్నాశరిత్త! ఆచారన్దన్నై అఱియాదార్* పేశుగిన్ఱ వార్తైగళై క్కేట్టు మరుళాదే* పూరువర్గళ్ శీర్త నిలై దన్నై నెజ్ఞే శేర్!!

ఓ మనసా! మన పూర్వాచార్యులు అనగా మధురకవులు, శ్రీమన్నాధమునులు మొదలుగా ఆచార్యులందరూ ఆచార్య భక్తియందే మునిగిపోయినారు. అటువంటి వారి ఆచారమును, నడవడికలను తెలుసుకొననివారు చేయు ఉపదేశములను వినవద్దు. మన పూర్వాచార్యులు పొందిన ఉత్కృష్ట/ఉన్నతమైన స్థితిని నీవూ పొందుమా!

ఎంబెరుమానును ఆశ్రయించి ఉండుట అనునది మొదటి స్థితి. ఆచార్యుని ఆశ్రయించు ఉండుట అనునది ఎల్లలేని స్థితి. మన పూర్వాచార్యులు ఆ ఎల్లలేని స్థితియందు ఉండుటకు ఇష్టపడి అనుష్ఠించినారు.

పాశురము 68

ఎవరిని అనుసరించ వచ్చును ఎవరిని అనుసరించకూడదు అను విషయమును అనుగ్రహించుచున్నారు.

నాత్తికరుమ్ నఱ్కలైయిన్ నన్నెఱిశేర్ ఆత్తికరుమ్! ఆత్తికనాత్తి కరుమ్ ఆమివరై* ఓర్తు నెజ్ఞే! మున్నవరుమ్ పిన్నవరుమ్ ముర్కరెన విట్టు* నడు చొన్న వరై నాళుమ్ తొడర్!!
ఓ మనసా!

శాస్త్రములను ఒప్పుకొనని నాస్తికులను, మహోన్నతమైన వేదశాస్త్రములలో చూపిన కట్టుబాట్లయందుగల మంచి విషయములను ఒప్పకొని దాని ననుసరించి నడుచుకొను ఆస్తికులు, శాస్త్రములను పైపైన తెలుసుకొని దానియందు విశ్వాసము లేకుండా ఆ విషయముల ప్రకారము నడుచుకొనక ఉండు ఆస్తికనాస్తికులు అని (3) మూడు రకములుగా ఉంటారు. జనులు బాగుగా పరిశీలించి చూసి మొదటగా చెప్పిన నాస్తికులను చివరగా చెప్పిన నాస్తిక ఆస్తికులను మూర్ఖులని వారిని విడిచి మధ్యలో చెప్పబడిన ఆస్తికులనే సర్వదా అనుసరిస్తూ ఉండమని ఉపదేశిస్తున్నారు.

పాశురము 69

అనుకూరులను చేరి ఉండుట వలన కలుగు ప్రయోజనమును ఉదాహరణ పూర్వకముగా అనుగ్రహించుచున్నారు.

నల్ల మణముళ్ళ దొన్ ఱై నణ్ణి యిరుప్పదఱ్కు! నల్ల మణముణ్డామ్ నయమదుపోల్! నల్ల గుణముడై యోర్ తజ్ఞ్గళుడన్ కూడియురిప్పార్కు! గుణం అదువేయామ్ శేర్ త్తి కొణ్డు!!

సువాసన కలిగిన ఒక వస్తువు ప్రక్కన వేరొక వస్తువును ఉంచినచో ఆ సువాసన ఈ వస్తువుకూ కలుగునట్లు సత్వ గుణము కలిగిన వారితో కలిసి ఉండినచో ఆ మంచి గుణములు వీరికీ అబ్బును. మంచి గుణములనగా శేషత్వము, భగవత్ భాగవత ఆచార్య భక్తి. ప్రాపంచిక విషయములలో వైరాగ్యము మొదలగునవి. ఒక ప్రదేశములో నీరు నింపినచో అది నిండిన తర్వాత పొంగి చుట్టూ ఉన్న ప్రదేశములను నింపు విధముగా ఉత్తమమైన గుణములున్న వారితో చేరియుండుటచే ఆ మంచి గుణములు మనలోనూ వచ్చిచేరును. మన సంప్రదాయములోని ఒక ముఖ్య సూత్రము ” ఒక భాగవతుని (భగవత్ భక్తుని) తిరువడిచేరి దాని నీడలోనే జీవించుట” అనునది.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-67-69-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ- ಸರಳ ವಿವರಣೆ ೧ ರಿಂದ ೩ ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ

<< ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ಪಾಸುರ ೧
ಮೊದಲನೇ ಪಾಸುರ : ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ , ಮಾಮುನಿಗಳು ಅವರ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ (ಗುರುವಿಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಪ್ರಬಂದವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.


ಎನ್ದೈ ತಿರುವಾಯ್ಮೊழிಪಿಳ್ಳೈ ಇನ್ನರುಳಾಲ್
ವಂದ ಉಪದೇಶ ಮಾರ್ಗತ್ತೈ ಚ್ಚಿನ್ದೈ ಸೈದು
ಪಿನ್ನವರುಮ್ ಕಱ್ಕ ಉಪದೇಶಮಾಯ್ ಪೇಸುಗಿನ್ರೇನ್
ಮನ್ನೀಯ ಸೀರ್ ವೆಣ್ಬಾವಿಲ್ ವೈತ್ತು

ನನಗೆ ಜ್ಞಾನ ಕೊಟ್ಟ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ ( ಇಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು ) ಹಾಗೂ ತಂದೆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಕರುಣಾಮಯಿ ತಿರುವಾಯ್ಮೊழிಪಿಳ್ಳೈ ಅವರಿಂದ ನಾನು ಈ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ . ಅದನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಲಿಯಲು ಇದನ್ನು ವೆಣ್ಬಾ ಎಂಬ ಮಹಾ ಕಾವ್ಯದ (ತಮಿಳು) ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸುತ್ತಿದೇನೆ .

ಪಾಸುರ ೨
ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಮನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ “ ಇದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದಿರುವವರು ಇದನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವರೋ ? “ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡು ಇಂಥಹ ವಿಚಾರದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಕೊರತೆಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಮಾಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.


ಕಱ್ಱೋರ್ಗಳ್ ತಾಂ ಉಗಪ್ಪರ್ ಕಲ್ವಿ ತನ್ನಿಲ್ ಆಸೈ ಉಳ್ಳೋರ್
ಪೆಱ್ಱೋಮ್ ಎನ ಉಗನ್ದು ಪಿನ್ಬು ಕಱ್ಪರ್ – ಮಱ್ಱೋರ್ಗಳ್
ಮಾಚ್ಚರ್ಯತ್ತೈ ಇಗழிಲ್ ವಂದದು ಎನ್ ನೆಂಜೇ ಇಗழ்ಗೈ
ಆಚ್ಚರ್ಯಮೋ ತಾನ್ ಅವರ್ಕ್ಕು

ನಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದವರು ಇದು ಬಹು ಸುಂದರವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಹಾಗೂ ಖಚಿತವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಸಂತೋಷಪಡುವರು. ಯಾರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸುವರೋ ಅವರು ಇದನ್ನು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ಕಲಿಯುವರು. ಇದಾವ ಗುಂಪಿಗೂ ಸೇರದಿರುವವರು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವರು. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ನಾವು ದುಃಖ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ .

ಪಾಸುರ ೩
ಅವರ ಮನಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಿದ ನಂತರ , ದಯೆಯಿಂದ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ , ಅಪಶಕುನವು ತೊಲಗಲಿ ಎಂದು ಮಂಗಳಾಶಾಸಣಂ (ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ) ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ .

ಆழ்ವಾರ್ಗಳ್ ವಾழி ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯಲ್ ವಾழி
ತಾழ்ವಾದುಮಿಲ್ ಕುರವರ್ ತಾಂ ವಾழி – ಏழ்ಪಾರುಂ
ಉಯ್ಯ ಅವರ್ಗಳ್ ಉರೈತ್ತವೈಗಳ್ ತಾಂ ವಾழி
ಸೆಯ್ಯ ಮಱೈ ತನ್ನುಡನೇ ಸೇರ್ನ್ದು

ಆழ்ವಾರ್ಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ . ಅವರು ದಯೆತೋರಿ ರಚಿಸಿದ ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂದಗಳು ( ದೈವೀಕ ಕೃತಿಗಳು ) ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ. ಆழ்ವಾರ್ಗಳ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಲೋಕದ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ. ಇವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಆಧಾರವಾದ , ಸ್ವತಃ ಮಹತ್ವವಾದ , ವೇದಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ.

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-1-3-simple/

ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 66

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 66

క్రిందటి పాశురములలోని విషయములకు ఉదాహరణముగా ఎవరైనా ఉన్నారా అని తన మనస్సు అడిగినట్లుగా భావించి దానికి సమాధానము చెప్పుచున్నారు.

పిన్బళగరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్ పెరున్దివత్తిల్! అన్బదువు మత్తు మిక్క ఆశైయినాల్* నమ్బిళ్ళైక్కు ఆన అడిమైగళ్ శెయ్ అన్నిలైయై నన్నెజ్ఞే! ఊనమఱ ఎప్పొళుదుమ్ ఓర్!!

పిన్బళగరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్ ఆనందదాయకమైన పరమపదము పొందుటకు ఏ మాత్రము ఇచ్ఛగించక తన ఆచార్యులైన నంబిళ్ళైతోనే ఉంటూ పరమ ప్రీతితో వారికి తగిన కైజ్ఞ్కర్యములు చేస్తూవచారు. విలక్షణమైన ఓ మనసా నీవు అటువంటి స్థితిని ఎటువంటి దోషము లేకుండా తలచుమా!

పిన్బళగరామ్ జీయర్ నమ్బిళ్ళె ప్రియ శిష్యులు. నంబిళ్ళై శిష్యులుగా ఉన్న కాలములోనే వీరు జీయరుగా ఉండి నంబిళ్ళై తిరుమేని కైజ్ఞ్కర్యములు చేస్తుండినారు. వీరికి ఒకసారి శరీరమునందు ఏదోఒక అస్వస్థత వచ్చుటచే వైద్యుని వద్దకు వెళ్ళి ఔషధమును సేవించి అస్వస్థతను నయము చేసుకొనినారు. శ్రీవైష్ణవులు అదీకాక సన్యాసి ఈ విధముగా ఔషధము తీసుకొని శరీరమును బాగు చేసుకొనవచ్చునా అని ఒకరు అనగా, ఆ సమయమున చాలామంది చాలా కారణములను చూపినారు. ఒకరు వీరికి నంబెరుమాళ్ నందు మనసులేదని, ఇంకొకరు వీరికి శ్రీరంగం విడుచుటకు ఇష్టము లేదనీ, వేరోకరు వీరికి నంబిళ్ళై కాలక్షేప గోష్ఠి విడుచుటకు మనసంగీకరించుటలేదని పలికినారు. నంబిళ్ళై, జీయరును పిలిపించి కారణము అడుగగా వీరు తమ ఆచార్యులైన నంబిళ్ళై కావేరీలో స్నానమాచరించి వచ్చు సమయములో వారి తిరుమేని నుండి కారు స్వేద/చెమట బిందువులను సేవించు భాగ్యము ఇక్కడనే కదా ఉన్నది. దానిని విడుచుటకు మనస్సు అంగీకరించకయే తాను ఔషధమును సేవించినానని చెప్పి తమ ఆచార్యుల తిరుమేని మీదగల అభిమానము/భక్తిని వెలుబుచ్చినారు. దీనినే ఇక్కడ మామునులు కీర్తస్తున్నారు. నమ్మాళ్వార్లకు మధురకవి వలె ఎంబెరుమానారునకు వడుగనంబి మాదిరిగా వీరునూ ఒకరే.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్ 🙏

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-66-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ -ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ತನಿಯನ್

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ

ಮುನ್ನಂ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಪಿಳ್ಳೈ ತಾಂ ಉಪದೇಶಿತ್ತ ನೇರ್
ತನ್ನಿನ್ ಪಡಿಯೈ ತಣವಾದ ಸೊಲ್ ಮಣವಾಳ ಮುನಿ
ತನ್ ಅನ್ಬುಡನ್ ಸೈ ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ ತನ್ನೈ
ತನ್ ನೆಂಜು ತನ್ನಿಲ್ ತರಿಪ್ಪವರ್ ತಾಳ್ಗಳ್ ಚರಣ್ ನಮಕ್ಕೆ

ಮಾಮುನಿಗಳ ಮುಖ್ಯ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಕೋಯಿಲ್ ಕಂದಾಡೈ ಅಣ್ಣನ್ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ತನಿಯನ್ ( ಪ್ರಬಂದಕ್ಕೆ ಒಳನೋಟ ಕೊಡುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಶ್ಲೋಕ ) ರಚಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಾಮುನಿಗಳು, ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಪಿಳ್ಳೈಯವರಿಂದ ಕಲಿತು ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬಾಳಿದವರು . ಅಂತಹ ಮಾಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಕಾರುಣ್ಯಯದಿಂದ ಆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಸರಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಬಂದದ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ . ಆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರ ದಿವ್ಯ ಪಾದವೇ ನಮಗೆ ಆಶ್ರಯ .

ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-thaniyan-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார், திருப்பாணாழ்வார் மற்றும் திருமங்கையாழ்வார் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< குலசேகராழ்வார், பெரியாழ்வார் மற்றும் ஆண்டாள்

தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் வைபவம்

விப்ர நாராயணன் என்ற இயற்பெயருடன் கூடியவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார். கும்பகோணம் பிராந்தியத்தில் இருக்கக்கூடிய திருமண்டங்குடி என்ற ஒரு அழகான ஸ்தலத்தில், மார்கழி மாதம் கேட்டை நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர். இவர் இரண்டு பிரபந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். அவை திருமாலை மற்றும் திருப்பள்ளியெழுச்சி ஆகும்.  “திருமாலை அறியாதார் திருமாலையே அறியாதார்” என்று சொல்லக்கூடிய அளவிற்கு திருமாலை என்கிற ப்ரபந்தத்தைத் தெரிந்து கொள்ளாதவர்கள் திருமாலாகிய ஸ்ரீமந் நாராயணனைத் தெரிந்துகொள்ள முடியாது என்பது கூற்றாகும்.  எம்பெருமானுக்கு திருப்பள்ளியெழுச்சி பாடியவர்கள் வெகு சிலர்.  விஸ்வாமித்ர முனிவர் ஸ்ரீராம பிரானுக்கு திருப்பள்ளியெழுச்சி பாடினார் என்று அறிவோம்.  அதன் பின் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் ஸ்ரீரங்கம் அரங்கநாதருக்குப் பாடியுள்ளார் என்று அறிகிறோம்.

இவர் ஸ்ரீரங்கநாதனைத் தவிர வேறு யாரையும் பாடாதவர். ஸ்ரீரங்கநாதன் ஒருவனையே அர்ச்சாவதாரத்தில் அனுபவித்தவர். இவருடைய ப்ரபந்தங்களில் முக்கியமாக திருமாலையில் நாமசங்கீர்த்தனத்தினுடைய ஏற்றம், அதாவது பெருமாளின் திவ்ய நாமங்களை எப்பொழுதும் நாம் சொல்லிக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்ற வைபவம், மற்றும் எம்பெருமானிடம் எவ்வாறு சரணாகதி  செய்வது என்ற விஷயம் காட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும் அடியார்களை  குலத்தைக் கொண்டோ,  தனத்தைக் கொண்டோ, அவர்களுடைய ஞானத்தைக் கொண்டோ ஏற்றத்தாழ்வு பார்க்கக் கூடாது என்பதை தெளிவாக எடுத்துக் காட்டியவர்.

தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் வாழி திருநாமம்

மண்டங்குடியதனை வாழ்வித்தான் வாழியே
மார்கழியிற் கேட்டைதனில் வந்துதித்தான் வாழியே
தெண்டிரை சூழரங்கரையே தெய்வமென்றான் வாழியே
திருமாலையொன்பதஞ்சுஞ் செப்பினான் வாழியே
பண்டு திருப்பள்ளியெழுச்சிப் பத்துரைத்தான் வாழியே
பாவையர்கள் கலவிதனைப் பழித்தசெல்வன் வாழியே
தொண்டுசெய்து துளபத்தால் துலங்கினான் வாழியே
தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் துணைப்பதங்கள் வாழியே

தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

மண்டங்குடியதனை வாழ்வித்தான் வாழியே – திருமண்டங்குடி என்ற ஸ்தலத்தில் அவதரித்து அந்த ஸ்தலத்திற்கு ஒரு பெருமை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து வாழ்ச்சியைக் கொடுத்தார் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார்.   அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

மார்கழியிற் கேட்டைதனில் வந்துதித்தான் வாழியே –  எம்பெருமான் மாதங்களில் நான் மார்கழி என்று பகவத் கீதையில் உயர்வாகக் கூறிய மார்கழி மாதத்தில் கேட்டை நட்சத்திரத்தில் இப்புவியில் வந்து அவதரித்த ஆழ்வார் வாழ்க.

தெண்டிரை சூழரங்கரையே தெய்வமென்றான் வாழியே –  அரங்கர் என்றால் பெரிய பெருமாளாகிய ஸ்ரீ ரங்கநாதன். அவரையே பர தெய்வம் என்று பல பாசுரங்களில் எடுத்துக்காட்டியுள்ளார் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார். திருமாலையில் “நாட்டினான் தெய்வமெங்கும் நல்லதோர் அருள் தன்னாலே காட்டினான் திருவரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்” என்று எடுத்துக் காட்டுகிறார்.   மேலும் “கற்றினம் மேய்த்த எந்தை” என்ற வரியின் மூலம் அந்தக் கண்ணனே பரதெய்வம் என்று காட்டுகிறார்.   இவ்வாறு பல பாசுரங்களில் நாராயணனின் அர்ச்சாவதார ரூபமான ஸ்ரீரங்கநாதனே பர தெய்வம் என்று அறுதியிட்டுக் கூறியவர்.  தெளிந்த அலை மிகுந்த காவிரி நதியினால் சூழப்பட்ட திருவரங்கத்தில் இருக்கக்கூடிய திருவரங்க நாதனையே தெய்வம் என்று காட்டிய தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழவேண்டும் என்று இந்த வரியில் கூறப்பட்டுள்ளது.

திருமாலையொன்பதஞ்சுஞ் செப்பினான் வாழியே – நாற்பத்தைந்து பாசுரங்கள் கொண்ட திருமாலை என்ற அற்புதமான ப்ரபந்தத்தை அருளியவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார்.  இந்தப் ப்ரபந்தத்தில்  எம்பெருமான் எவ்வாறு தன்னுடைய அழகைக் காட்டி நம்மைத் திருத்துகிறான்  என்று அழகாக விளக்கியுள்ளார்.  மேலும் சரணாகதி தத்துவத்தை எளிய முறையில் “மேம்பொருள் போக விட்டு” (38வது பாசுரம்) என்ற பாசுரத்தில் விளக்கியதோடு மட்டுமல்லாமல் சரணாகதி செய்த அடியார்கள் எம்பெருமானிடம் எவ்விதம் பக்தி கொண்டிருப்பார்கள், அவர்களை நாம் எப்படி மதிக்க வேண்டும் என்பதை “போனகம் செய்த சேடம் தருவரேல் புனிதமன்றே” என்ற 41வது பாசுரத்தின் வரியில் காட்டியுள்ளார்.  பகவானின் அடியார்கள் எப்படிப்பட்ட தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும், அடியார்கள் ஆவதற்கு முன்னம் எப்படிப்பட்ட இழி செயலைச் செய்திருந்த போதிலும் அவர்கள் அடியார்கள் ஆன பின்பு அவர்கள் உண்ட மிச்சத்தை உண்ணும் பேறு பெரும் பேறு என்று விவரித்துள்ளார்.  அவ்வாறு சிறந்த நாற்பத்தைந்து பாசுரங்கள் கொண்ட திருமாலை ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்த தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் வாழ்க.

பண்டு திருப்பள்ளியெழுச்சிப் பத்துரைத்தான் வாழியே – அக்காலத்தில் பத்து பாசுரங்கள் கொண்ட எம்பெருமானைத்  துயிலெழுப்பும் விதமாக அமைந்த திருப்பள்ளியெழுச்சி என்ற ப்ரபந்தத்தை உரைத்த தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் வாழ்க பல்லாண்டு பல்லாண்டு.

பாவையர்கள் கலவிதனைப் பழித்த செல்வன் வாழியே – திருமாலையில் பாவையர்கள் சுகத்தைப் பற்றி “பெண்டிரால் சுகங்களுய்ப்பான் பெரியதோர் இடும்பைப் பூண்டு” என்று  காட்டியுள்ளார்.  மேலும் அவரது சரித்திரத்தில் பெண் சுகத்தினால் அவர் பெற்ற துன்பத்தின் காரணமாக அவர் சந்திக்க நேர்ந்த இடர்பாடுகளின்  மூலமும் நாம் அறியலாம்.  எம்பெருமானின் லீலா விசேஷத்தினால் “தேவதேவி” என்ற பெண்ணிடம் “விப்ரநாராயணன்” என்ற பெயர் கொண்ட போது மயங்கி இருந்தார்.  பின் எம்பெருமானே அவரைத் திருத்திப் பணி கொண்டு கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்தினார்.  அதன் பின் அவர் பெண் சுகத்தில் விரக்தராக மிகுந்த வைராக்யத்துடன் வாழ்ந்து வந்தார் என்பதை நாம் அறிகிறோம்.  அவ்வாறு பெண்களுடன் கலப்பது ஆத்ம விஷயத்திற்கு தடையாக இருக்கும் என்பதை விரிவாகத் திருமாலையில் காட்டியுள்ளார்.  வேதாந்தத்தில் நமக்கு விஹிதங்களாக சில போகங்கள் / இவ்வுலக இன்பங்கள் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் நமது ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை நோக்கும்போது, தேஹ சம்பந்தமான எல்லா இன்பங்களும் விரோதம் என்று சாஸ்திரம் சொல்கிறது. இது வேதாந்தத்தில், மோக்ஷத்தில் நோக்காக இருப்பவர்களுக்குக் கைவிடவேண்டியதாகச் சொல்லியிருந்தாலும், பக்குவப்படாமல் இருப்பவர்களுக்காக திருமணம் என்ற நியமனத்திற்குள் அவர்களின் அனுபவத்தை கொள்ளலாம் என்று சாஸ்திரத்தில் வைத்திருக்கிறது. உண்மையான ஞானம் ஏற்பட்டவர்களுக்கு இந்த அனுபவம் தேவையில்லை என்று புரிந்து அவர்கள் எம்பெருமானை அனுபவிப்பதிலேயே தங்கள் மனதை செலுத்துவார்கள், அந்த நிலையிலேயே தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் இருந்தமையால் அந்த அநுபவத்தை விலக்கினார் எனலாம்.  அதை அவர் தம் வாழ்நாளில் அனுஷ்டித்துக் காட்டினார். அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

தொண்டு செய்து துளபத்தால் துலங்கினான் வாழியே –  ஆழ்வார் நந்தவனம் அமைத்து புஷ்பங்களைச் சேகரித்து, மாலையாகத் தொடுத்து எம்பெருமானுக்குச் சமர்ப்பித்துக் கைங்கர்யம் செய்து வந்தார். இந்தக் கைங்கர்யத்தினால் ஆழ்வார் மிகவும் பிரகாசமாக ஜ்வலித்தார் / விளங்கினார்.  துளபம் என்றால் திருத்துழாய் / துளசி. புஷ்ப கைங்கரியம் செய்து துளசி மாலை கட்டி பெருமாளுக்கு கைங்கர்யம் செய்தவர்.  அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழவேண்டும் என்பது இந்த வரியில் காட்டப்பட்டுள்ளது.

தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் துணைப்பதங்கள் வாழியே – மேன்மை பொருந்திய தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரின்  இரண்டு திருவடிகள் நன்றாக வாழவேண்டும். பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

திருப்பாணாழ்வார் வைபவம்

திருப்பாணாழ்வார் உறையூர் என்ற திவ்யதேசத்தில் அவதரித்தவர். திருக்கோழியூர் என்று இன்று கொண்டாடப்படுகிறது. திருவரங்கத்திற்கு அருகில் இருக்கக்கூடிய திவ்யதேசம். நாச்சியாருக்கு இங்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.  நம்பெருமாள் ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து உறையூருக்குச் “சேர்த்தி” உற்சவத்திற்காக எழுந்தருளியிருக்கும்  வைபவம் நடக்கிறது. அவ்வாறு சிறப்பு பெற்ற உறையூரில் அவதரித்தவர் திருப்பாணாழ்வார். இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் கார்த்திகை மாதம் ரோகிணி நக்ஷத்ரம். இவர் அருளிய பிரபந்தம் அமலனாதிபிரான் ஆகும். இவரும் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் போல் ஸ்ரீரங்கநாதனிடம் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தவர்.  அர்ச்சாவதாரத்தில் மிகவும் ஈடுபட்டிருந்தவர்கள் கடைசி மூன்று ஆழ்வார்கள் என்று கூறுவர்.  அவர்கள் முறையே தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார், திருப்பாணாழ்வார் மற்றும் திருமங்கை ஆழ்வார் ஆவர். அதிலும் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரும், திருப்பாணாழ்வாரும் ஸ்ரீரங்கநாதன் இடத்தில் மட்டுமே ஊறியவர்கள்.  திருமங்கையாழ்வார் அனைத்து அர்ச்சாவதார எம்பெருமானிடமும் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். இவர் நம்பெருமாளுடைய திவ்யமங்கள விக்ரஹத்திற்கு  மங்களாசாசனம் செய்யும் வகையில் அமலனாதிபிரான் என்ற ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்தார்.  ஸ்ரீரங்கநாதரின் திருமேனியை மட்டுமே அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஒரே குறிக்கோளுடன் வாழ்ந்தவர்.   திருப்பாணாழ்வார் பஞ்சமங்களத்தில் பிறந்தவர். அதாவது சாஸ்திரத்தில் நான்கு வர்ணங்கள் காட்டப்படுகிறது. பிராமணர், க்ஷத்ரியர், வைஸ்யர் மற்றும் சூத்திரர் என்று நான்கு வர்ணங்கள்.  இந்த நான்கு வர்ணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர்கள் என்று சிலர் இருப்பார்கள். இந்த வர்ண தர்மங்களை ஒத்துக் கொள்ளாமல் அவர்கள் இஷ்டப்படி வாழ்க்கையை வாழக்கூடியவர்கள். ஆனால் அந்த குலத்திலும் எம்பெருமானுடைய கருணையினால் சிலர் எம்பெருமானுக்கு அடியவர்களாக மிகுந்த பக்தி கொண்டவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். திருப்பாணாழ்வாரும் நம்பாடுவானைப் போன்று நான்கு வர்ணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட பாணர் குலத்தில் பிறந்தவர்.

இவருடைய வைபவத்தை அமலனாதிபிரான் வ்யாக்யானத்தில் காட்டும்போது இவரை இந்த உலகத்தில் இருப்பவர்கள் நான்கு வர்ணத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள், தாழ்ந்த குலத்தவர்கள் என்று நினைப்பார்கள். எம்பெருமானும் அதே போன்று நினைப்பான் அதாவது எவ்வாறு நித்யசூரிகள் இந்த நான்கு வர்ணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களோ அதே போன்று நான்கு வர்ணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட திருப்பாணாழ்வாரை நித்யசூரிகளுக்கு நிகராக எம்பெருமான் நினைப்பானாம். இவ்வாறு எம்பெருமானின் பரிபூரணமான கருணையைப் பெற்றவர் திருப்பாணாழ்வார்.

இவருடைய சரித்திரம் நாம் அறிந்ததே.  திருவரங்கத்தில காவிரிக் கரைக்கு மறுபக்கத்தில் அமர்ந்து, ஊருக்குள் வராமல் எம்பெருமானைப் பற்றி பாடிக் கொண்டிருப்பார்.  ஒரு முறை “லோக சாரங்க முனி” என்பவர் காவிரிக் கரையில் தீர்த்தம் எடுக்க வர வழியில் அமர்ந்திருந்த திருப்பாணாழ்வார் மீது ஒரு கல்லை எடுத்து போட்டார்.  அது ஆழ்வாருடைய நெற்றியில் பட்டு ரத்தம் வந்தது.  லோக சாரங்க முனிவர் மிகவும் வருத்தத்துடன் எம்பெருமானிடம் வந்தார்.  எம்பெருமான் லோகசாரங்க முனியை அழைத்து “நீங்கள் மிகப் பெரிய அபசாரம் செய்து விட்டீர்கள் நீங்களே சென்று அவரை அழைத்துக் கொண்டு வரவேண்டும்” எனக் கட்டளையிட உடனே லோகசாரங்கமுனி திருப்பாணாழ்வாரிடம் சென்று மன்னிப்புக் கேட்டு திருவரங்கத்திற்குள் வரும்படி வேண்ட திருப்பாணாழ்வார் “நான் தாழ்ந்த குலத்தைச் சார்ந்தவன் என்னுடைய கால் திருவரங்கத்தை மிதிக்கக்கூடாது; ஊருக்கு வெளியேதான் இருக்க வேண்டும்” என்று சொல்ல அதற்கு லோகசாரங்கமுனி மறுத்து “எம்பெருமானுடைய ஆணை நீர் வந்துதான் ஆகவேண்டும்”.  “உமது திருவடிதானே ஊருக்குள்  படக்கூடாது என்னுடைய தோளில் ஏறிக் கொள்ளும்” என்று கூற முதலில் மறுத்த திருப்பாணாழ்வார் பின் சம்மதித்தார்.  இது மிகவும் ரொம்ப ஆச்சரியமான விஷயமாகக் கருதப்பட்டது.  அடியவர்களுக்கு ஆட்பட்டு இருக்க வேண்டும் என்ற தாத்பர்யத்தை அறிந்து முதலில் மறுத்த திருப்பாணாழ்வார் எம்பெருமானின் சிறந்த அடியவரான லோக சாரங்க முனிவரின் வேண்டுகோளை மறுக்க மனமின்றி அவருடைய ஆசையை நிறைவேற்றித் தான் ஆக வேண்டும்; சிறந்த அடியவருடைய வேண்டுகோளை நாம் மறுக்கக் கூடாது என்ற கருத்தை நெஞ்சில் வைத்துக்கொண்டு லோக சாரங்க முனி தோளில் ஏறி திருவரங்கத்தை நோக்கி வருகிறார். அமலனாதி பிரான் பாசுரங்களைப் பாடிக் கொண்டே திருவரங்கத்திற்குள் வருகிறார். பெரிய பெருமாள் சந்நிதிக்கு எதிரே வந்த உடன் லோக சாரங்க முனியின் தோளில் இருந்து இறங்கி எம்பெருமானின் திருவடியை அடைந்து உய்வடைந்தார் என்று அறிகிறோம்.  இன்றைக்கும் திருப்பாணாழ்வார் பரமபதம் அடைந்த போதும் அவர் எம்பெருமானின் திருவடிகளை அநுபவித்துக் கொண்டிருப்பதாக ஐதீகம்.

திருப்பாணாழ்வார் வாழி திருநாமம்

உம்பர்தொழும் மெய்ஞ்ஞானமுறையூரான் வாழியே
உரோகிணிநாள் கார்த்திகையிலுதித்தவள்ளல் வாழியே
வம்பவிழ்தார் முனிதோளில் வந்த பிரான் வாழியே
மலர்க்கண்ணில் வேறொன்றும் வையாதான் வாழியே
அம்புவியில் மதிளரங்கரகம்புகுந்தான் வாழியே
அமலனாதி பிரான் பத்துமருளினான் வாழியே
செம்பொன் அடி முடி அளவும் சேவிப்போன் வாழியே
திருப்பாணன் பொற்பதங்கள் செகதலத்தில் வாழியே

திருப்பாணாழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

உம்பர்தொழும் மெய்ஞ்ஞானமுறையூரான் வாழியே – உம்பர்கள் என்னும் வார்த்தை நித்யஸுரிகள் / தேவர்களைக் குறிப்பதாகும்.  அந்த நித்யஸுரிகளே திருப்பாணாழ்வாரைத் தொழுவார்களாம்.  அப்படிப்பட்ட வைபவத்தை உடையவர் திருப்பாணாழ்வார்.  உறையூரில் அவதரித்த உண்மையான ஞானத்தை உடைய திருப்பாணாழ்வார் வாழ்க என்பது இவ்வரியின் விளக்கம்.

உண்மையான ஞானம் என்பது பரமபதத்தில் வீற்றிருக்கும் எம்பெருமான் தான் அர்ச்சாவதாரத்தில் எழுந்தருளியிருக்கிறார் என்பதை அறிவதாகும்.  “நாம் பரமபதம் தான் உயர்வு; அர்ச்சாவதாரம் அதை விடக் குறைந்தது” என்று எண்ணலாம்.  பரமபதத்தில் எம்பெருமானின் பரத்வம் தான் வெளிப்படும்.  ஆனால் ஸௌலப்யம் என்பது பகலிலே எரித்த விளக்கு போல இருக்கும்.  அவனுடைய ஸௌலப்யத்தை பரமபதத்தில் காட்டுவதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.  தவறு செய்பவர்கள் இருந்தால் தான் எம்பெருமானின் ஸௌலப்யம் வெளிப்படும்.  ஆகவே தவறு செய்பவர்கள் நிறைந்துள்ள பூலோகத்தில் அர்ச்சாவதார எம்பெருமானுக்குதான் ஏற்றம் எனலாம்.  அர்ச்சாவதாரத்தில் எம்பெருமான் அர்ச்சகருக்கு பரதந்த்ரன் ஆக இருப்பான்.  அவர் எப்போது திருமஞ்சனம் செய்கிறாரோ அப்போது அதை ஏற்றுக் கொள்கிறான்.   அர்ச்சகர் எப்போது உணவு கண்டருளச் செய்தாலும் அப்போது அதை ஏற்றுக் கொள்கிறான்.  அவர் அணிவிக்கும் ஆடைகளையே உகந்து அணிந்து கொள்கிறான்.  அவ்வாறு தன்னுடைய உயர்ந்த நிலையிலிருந்து இறங்கி தன்னை எளியவனாக அர்ச்சாவதாரத்தில் காட்டுகிறான்.    எம்பெருமானின் அர்ச்சாவதார மேன்மையை நன்கு உணர்ந்தவர் திருப்பாணாழ்வார்.  எனவேதான் அமலனாதிபிரான் பத்து பாசுரங்களிலும் எம்பெருமானின் வடிவழகை மட்டுமே பாடியிருக்கிறார்.  அவ்வாறு சிறப்புடைய திருப்பாணாழ்வார் வாழ்க.

உரோகிணிநாள் கார்த்திகையில் உதித்தவள்ளல் வாழியே – கார்த்திகை மாதம் ரோகிணி நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தவர் திருப்பாணாழ்வார்.  இப்பூவுலகத்தாருக்கு அர்ச்சாவதார பெருமையை எடுத்துக் காட்டிய வள்ளல் திருப்பாணாழ்வார்.  அவர் பல்லாண்டு வாழ்க.

வம்பவிழ்தார் முனிதோளில் வந்த பிரான் வாழியே – பிரான் என்றால் நமக்கு நன்மை செய்பவர் என்று பொருள்.  நமக்கு நன்மை செய்யக்கூடியவரான திருப்பாணாழ்வார் வாசனை மிருந்த மாலையை அணிந்த லோக சாரங்க முனிவர் தோளிலே ஏறி திருவரங்கம் வந்தார்.  அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

மலர்க்கண்ணில் வேறொன்றும் வையாதான் வாழியே – மலர் போன்று இருக்கக் கூடிய கண்களில் பெரிய பெருமாளைத் தவிர வேறு ஒரு காட்சியும் அறியாதவர் திருப்பாணாழ்வார.  அப்படிப்பட்ட திருப்பாணாழ்வார் வாழ்க.

அம்புவியில் மதிளரங்கர் அகம் புகுந்தான் வாழியே – அழகியதான இப்பூவுலகில் ஸப்த ப்ரகாரம் என்று சொல்லக்கூடிய ஏழு மதிள்களால் சூழப்பட்ட திருவரங்கத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெரிய பெருமாள் மனத்தில் புகுந்தவரான திருப்பாணாழ்வார் பல்லாண்டு வாழ்க.

அமலனாதி பிரான் பத்துமருளினான் வாழியே – திருப்பாணாழ்வார் அருளிய ப்ரபந்தம் பத்து பாசுரங்கள் கொண்ட அமலனாதி பிரான். அவர் வாழ்க பல்லாண்டு.

செம்பொன் அடி முடி அளவும் சேவிப்போன் வாழியே – திருவரங்கம் பெரிய பெருமாளின் சிவந்த பொன் போன்ற திருவடி தொடங்கி திருமுடி வரையிலும் அமலனாதி பிரான் ப்ரபந்தத்தில் திருப்பாணாழ்வார் வர்ணித்திருப்பார்.  அவ்வாறு திருவரங்கப் பெருமாளின் அவயவங்களை சேவிக்கும் திருப்பாணாழ்வார் வாழ்க என்ற இந்த வரியில் காட்டப்படுகிறது,

திருப்பாணன் பொற்பதங்கள் செகதலத்தில் வாழியே – பொன்னை ஒத்து இருக்கும் திருப்பாணாழ்வாரின் திருவடிகள் இப்பூவுலகில் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று திருப்பாணாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் முற்றுப் பெறுகிறது.

திருமங்கையாழ்வார் வைபவம்

திருமங்கையாழ்வார் திருக்குறையலூர் என்ற திவ்யதேசத்தில் அவதரித்தவர்.  நீலன், கலியன், பரகாலன்  என்ற வேறு பெயர்களைக் கொண்டவர்.  மிகப்பெரிய வீரர்.  மேலும் மிகுந்த மிடுக்கை உடையவர்.  எனவே கலியன் எனப் பெயர் பெற்றார்.  மற்ற மதத்தவர்களுக்கு (பரர்கள்) காலனைப் போன்று இருப்பதனால் பரகாலன்   என்ற பெயர் கொண்டார்.  பிற மதத்தவர்களை வாதம் செய்து வெற்றி பெற்றவர்.  எம்பெருமானே இவரைப் பார்த்து பயந்ததனாலும், இவருக்கு பரகாலன் எனப் பெயர் வந்தது எனலாம்.  இவருடைய திருநக்ஷத்திரம் கார்த்திகை மாதம் கார்த்திகை நக்ஷத்திரம்.  இவர் ஆறு ப்ரபந்தங்களை அருளியுள்ளார். அவை முறையே பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருவெழுகூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல் மற்றும் திருநெடுந்தாண்டகம் ஆகும்.  திருநறையூர் நம்பி மற்றும் திருக்கண்ணபுரம் சௌரிராஜப் பெருமாளிடம் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்.  இந்த இரு எம்பெருமானும் திருமங்கையாழ்வாருக்கு ஆசார்யன் ஸ்தானத்தில் இருக்கக் கூடியவர்கள்.  இவர் பல திவ்ய தேசங்களை தன்னுடைய ஆடல்மா குதிரையில் சென்று மங்களாசாசனம் செய்திருக்கிறார்.  ஏறக்குறைய நாற்பது திவ்யதேசங்கள் திருமங்கையாழ்வாரால் தனித்து மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்டுள்ளது.   இவர் காட்டிக் கொடுக்கவில்லை என்றால் அந்த நாற்பது திவ்யதேசங்களும் நம்மால் அறியப்படாமல் இருந்திருக்கும்.  அப்படிப்பட்ட திருமங்கையாழ்வார் ஸ்ரீரங்கம் முதலான பல திவ்ய தேசங்களில் பல கைங்கர்யங்களையும் செய்துள்ளார்.  ஆழ்வார்கள் வரிசைக் கிரமத்தில் இவர் தான் கடைசி ஆழ்வார். நம்மாழ்வாரிடம் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர். நம்மாழ்வார் அருளிய நான்கு ப்ரபந்தங்கள் நான்கு வேதங்களுக்குச் சமமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. அந்த நான்கு வேதங்களுக்கு எப்படி ஆறு அங்கங்கள் உள்ளதோ அதே போன்று நம்மாழ்வாரின் நான்கு ப்ரபந்தங்களுக்கு திருமங்கையாழ்வாரின் ஆறு ப்ரபந்தங்களும் ஆறு அங்கங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

திருமங்கையாழ்வாரின் வாழி திருநாமம்

கலந்த திருக்கார்த்திகையில் கார்த்திகை வந்தோன் வாழியே
காசினியொண் குறையலூர்க் காவலோன் வாழியே
நலந்திகழாயிரத்தெண்பத்து நாலுரைத்தோன் வாழியே
நாலைந்துமாறைந்தும் நமக்குரைத்தான் வாழியே
இலங்கெழுகூற்றிருக்கையிருமடலீந்தான் வாழியே
இம்மூன்றில் இருநூற்றிருபத்தேழீந்தான் வாழியே
வலந்திகழுங் குமுதவல்லி மணவாளன் வாழியே
வாட்கலியன் பரகாலன் மங்கையர்கோன் வாழியே

திருமங்கையாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

கலந்த திருக்கார்த்திகையில் கார்த்திகை வந்தோன் வாழியே – திருக்கார்த்திகை மாதத்தில் கார்த்திகை நக்ஷத்ரத்தில் வந்து அவதரித்தவர் திருமங்கையாழ்வார்,  அவர் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

காசினியொண் குறையலூர்க் காவலோன் வாழியே – இப்பூவுலகத்தில் மிகுந்த ஒளியை உடைத்தான திருக்குறையலூர் என்ற ஊரிலே அவதரித்தவர் திருமங்கையாழ்வார்.  அந்த ஊரை ரக்ஷிக்கக் கூடிய காவலனாக இருப்பவர்.    அவ்வூருக்கு “திருமங்கை தேசம்” என்று பெயர் வழங்கப்படுகிறது.  அந்தத் திருமங்கை தேசத்துக்கு மன்னனாகத் திகழ்ந்தவர்.  எம்பெருமானால் மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்று திருத்தப்பட்டவர்.  அப்படிப்பட்ட பெருமையை உடைய திருமங்கை ஆழ்வார் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

நலந்திகழாயிரத்தெண்பத்து நாலுரைத்தோன் வாழியே – நன்மை நிறைந்திருக்கக் கூடிய ஆயிரத்து எண்பத்து நான்கு பாசுரங்களைக் கொண்ட பெரிய திருமொழியை அருளிச் செய்தவர் திருமங்கையாழ்வார். “வாடினேன் வாடி வருந்தினேன்” என்று தொடங்கி இந்த சம்சாரத்தில் தான் படும் துன்பங்களை எம்பெருமானிடம் வெளியிடுகிறார் திருமங்கையாழ்வார்.  மேலும் திருவாய்மொழி எவ்வாறு  வேதத்தின் ஸாரமாகக் கருதப்படுகிறதோ அதைப்போன்று உயர்ந்த கருத்துக்களை தன்னடக்கியது பெரிய திருமொழி ப்ரபந்தம்.  மேன்மை பெற்ற ஆயிரத்து எண்பத்து நான்கு பாசுரங்களைக் கொண்ட பெரிய திருமொழி அருளிச் செய்த திருமங்கை ஆழ்வார் வாழ்க.

நாலைந்துமாறைந்தும் நமக்குரைத்தான் வாழியே – நான்கும் ஐந்தும் பெருக்கல் தொகையான இருபது பாசுரங்கள் கொண்ட திருக்குறுந்தாண்டகம் மற்றும் ஆறும் ஐந்தினுடைய பெருக்கல் தொகையான முப்பது பாசுரங்கள் கொண்ட திருநெடுந்தாண்டகம் என்ற சிறந்த இரண்டு ப்ரபந்தங்களை நமக்கு அருளிச்செய்தார் திருமங்கையாழ்வார்.  அவர் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும். திருமங்கையாழ்வாரின் கடைசி ப்ரபந்தமான திருநெடுந்தாண்டகம் என்ற ப்ரபந்தத்தில் பராசர பட்டர் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.  திருநாராயணபுரத்தைச் சேர்ந்த மாதவாசார்யர் என்பவர் வேற்று மதத்தில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தவர். பராசர பட்டர் அவருடன் திருநெடுந்தாண்டகப் பாசுரங்களை மேற்கோள் காட்டி வாதம் செய்து அதில் வென்று மாதவாசார்யரைத் திருத்தி ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்திற்கு அழைத்து வந்தார்.அவர்தான் நஞ்சீயர் என்று மிகவும் ப்ரசித்தமாக பிற்காலத்தில் கொண்டாடப்பட்ட ஆசார்யர். திருநெடுந்தாண்டக சாஸ்த்ரம் என்று கொண்டாடும் அளவிற்கு மிக உயர்ந்த ப்ரபந்தமான திருநெடுந்தாண்டகத்தை நமக்கு வழங்கிய திருமங்கையாழ்வார் பல்லாண்டு வாழ்க என்று இந்த வரியில் காட்டப் படுகிறது.

இலங்கெழுகூற்றிருக்கையிருமடலீந்தான் வாழியே – திருவெழுக்கூற்றிருக்கை என்பது திருமங்கையாழ்வார் திருக்குடந்தை ஆராவமுதன் எம்பெருமானிடத்தில் சரணாகதி செய்த ப்ரபந்தம்.  மிகவும் அழகான வடிவமைப்பைக் கொண்ட ப்ரபந்தம், தேரைப் போன்ற அமைப்பை கொண்ட ப்ரபந்தம், 121, 12321 1234321 என்று ஒரு தேர் எவ்வாறு வடிவமைக்கப்பட்டிருக்குமோ அது போன்று இந்தப் ப்ரபந்தத்தின் பாசுரங்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்,

மேலும் சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல் என்று இரண்டு ப்ரபந்தங்களில் ஆழ்வார் பிராட்டி நிலையில் இருந்துகொண்டு எம்பெருமானை அடையாத வருத்தத்தாலே மடல் எடுக்கப் போகிறேன் என்று சொல்லும் விதமாக அமைந்த ப்ரபந்தங்கள்.   இந்த இரு ப்ரபந்தங்களும் ஆழ்வார் பரகால நாயகி பாவனையில் அருளிச்செய்த ப்ரபந்தங்கள் ஆகும். மடல் எடுப்பது என்பது காதலன் காதலி என்ற இருவரிடையே ஒருவர் மற்றொருவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால் பொது இடங்களில் சென்று “இவர் என்னை ஏமாற்றி விட்டார் என்னைக் கைக் கொள்ள மாட்டேன்” என்கிறார் என்று ஒப்பாரி வைத்து அழக் கூடிய நிலை.  அதைப் பார்த்து ஊரில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து அந்தக் காதலன் காதலியை சேர்த்து வைப்பார்கள் என்று ஆசையினால் செய்யக்கூடிய காரியம்.   ஆனால் மடலெடுப்பது என்பது நம்மைப் போன்ற சேதநர்களுக்கு ஸ்வரூப விரோதமாகும்.  ஆனால் ஆழ்வார்கள் எம்பெருமானைப் பிரிந்து தரித்திருக்க முடியாமையால் மிகுந்த ஆர்த்தியுடன் எல்லையில்லாத பக்தியினால் மடல் எடுக்கப் போவதாக பாசுரங்களில் காட்டப்பட்டுள்ளது என்று பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்கள் மூலம் அறியலாம். அவ்வாறு மிகச் சிறந்த ப்ரபந்தங்களான திருவெழுக்கூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல் மற்றும் பெரிய திருமடல் அருளிச்செய்த திருமங்கையாழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

இம்மூன்றில் இருநூற்றிருபத்தேழீந்தான் வாழியே –  திருவெழுக்கூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல் மற்றும் பெரிய திருமடல் ப்ரபந்தங்களின் பாசுரங்களின் கூட்டுத்தொகை இருநூற்றிருபத்தேழு ஆகும்.  இந்த மூன்று ப்ரபந்தங்கள் மூலமாக இருநூற்றிருபத்தேழு பாசுரங்கள் அருளிச்செய்த திருமங்கையாழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

வலந்திகழுங் குமுதவல்லி மணவாளன் வாழியே – திருமங்கையாழ்வாருக்கு வலப்பக்கத்தில் எப்பொழுதும் அவரைப் பிரியாமல் குமுதவல்லி நாச்சியார் கொலுவீற்றிருப்பார்.  குமுதவல்லி நாச்சியார் தான் ஆழ்வாருக்கு  பகவத் விஷயத்தில் ஈடுபாடு ஏற்படுத்தியவர். மிகுந்த பேரழகு கொண்டவர் குமுதவல்லி நாச்சியார். அவரிடம் திருமங்கையாழ்வாருக்கு நீலனாக இருந்த பொழுது ஆசை ஏற்படுகிறது. அவரை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டு அவரை மணம் புரிந்து கொள்வதாகத் தெரிவித்தார்.  அதற்குக் குமுதவல்லி நாச்சியார் “நான் எம்பெருமானுடைய அடியவரைத் தான் மணம் புரிவேன், நீங்களும் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்துகொண்டு பாகவதர்களுக்கு ததியாரதன கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்” என்று நிபந்தனை இட்டார்.  அதன்படியே ஆழ்வாரும் அவர் சொன்னதையெல்லாம் செய்து அவரை மணம் புரிகிறார் என்பதை அறிகிறாம்.  அவ்வாறு வலப்பக்கம் குமுதவல்லி நாச்சியாரைக் கொண்ட திருமங்கையாழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று இவ்வரியில் காட்டப்படுகிறது.

வாட்கலியன் பரகாலன் மங்கையர்கோன் வாழியே – தன் கையில் வாளை வைத்திருக்கும் கலியன், பரகாலன் என்னும் வேறு பெயர்களைக் கொண்ட திருமங்கை தேசத்திற்கு மன்னனான திருமங்கையாழ்வார் வாழ்க என்று திருமங்கையாழ்வார் வாழி திருநாமம் முற்றுப் பெறுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 64 – 65

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 64

ఈ పాశురములో ఆచార్యులే ప్రాప్యమని వారిని పొంది వారితో సహవాసము చేస్తూ ఉజ్జీవింప దలచినచో వారిరువురను విడదీయు వారెవరును ఉండరనీ కృపచేయు చున్నారు.

తన్నారియనుక్కు త్తాన్ అడిమై శెయ్ వదు* అవన్ ఇన్నాడుదన్నిల్ ఇరుక్కుమ్ నాళ్! అన్నేర్ అఱిన్దుం అదిలాశై యిన్ఱి ఆశారియనై ప్పిఱిన్దిరుప్పారార్?* మనమే పేశు!!

ఓ మనసా! శిష్యుడు తమ ఆచార్యునికి కైజ్ఞ్కర్యములు చేయగలిగిన భాగ్యము ఆచార్యులు ఈ లోకములో ఉన్నంతవరకే అనునది బాగుగా తెలుసుకొనిన పిదప దానియందు ఆశ లేకుండగా ఏ శీష్యుడు తమ ఆచార్యుని విడిచి ఉండగలడు? నీవే చెప్పుమా!

ఆచార్యుడు ఈ లోకములో ఉన్నంత కాలము వరకే ఏ శిష్యుడైనా తన ఆచార్యునికి ప్రత్యక్షముగా/నేరుగా కైజ్ఞ్కర్యములు చేయగలడు. ఆచార్యుడు పరమపదము చేరినచో శిష్యుడు నేరుగా తన ఆచార్యునికి కైజ్ఞ్కర్యములు చేయు భాగ్యమును కోల్పోతాడు. అందువలన ఆచార్యుడు ఈ లోకములో ఉన్నంత కాలము ఆచార్య కైజ్ఞ్కర్యమునందే శిష్యుడు అభినివేశము కలిగి ఉండాలి. మునుపటి పాశురముల వివరణములలో చూపిన ప్రకారముగా మణవాళమామునులు దీనిని సంపూర్ణముగా అనుష్ఠించినారు. మన పూర్వచార్యులందరూ ఆచార్య కైజ్ఞ్కర్యము నందు నిష్ఠకలిగినవారే.

పాశురము 65

ఈ పాశురములో ఆచార్యుడు, శిష్యుడు నిర్వహించవలసిన కార్యములను చూపి వాటిని ఆచరణలో చూపుటెట్లో అనుగ్రహించుచున్నారు.

ఆశారియన్ శిచ్చనారుయిరై ప్పేణుమవన్! తేశారుమ్ శిచ్చన్ అవన్ శీర్ వడివై* ఆశైయుడన్ నోక్కుమవనెన్నుమ్ నుణ్ణరివై క్కేట్టువైత్తుమ్! ఆర్కుమ్ అన్నేర్ నిఱ్కై అరిదామ్!!

ఆచార్యుడు శిష్యుని యొక్క విలువైన ఆత్మను తమ ఉపదేశము,అనుష్ఠానముల ద్వారా రక్షిస్తాడు. ఆచార్యుని చేత జ్ఞాన తేజస్సును పొందిన శిష్యుడు తమ ఆచార్యులు “ఎంబెరుమానుచే అభిమానింప బడిన వారని” సర్వదా భావించి ఆచార్యుని తిరుమేని/శరీరమును తన కైజ్ఞ్కర్యములచే రక్షింపవలెను. ఈ విశేష విషయము అర్థసహితముగా పెద్దల వద్ద ఉపదేశ పరంపరగా వినినప్పటికినీ, వినుటకు మంచిగా ఉన్నప్పటికినీ, దీని ప్రకారము నడుచుకొనుట చాలా అరుదు.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్ 🙏

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-64-65-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – குலசேகராழ்வார், பெரியாழ்வார் மற்றும் ஆண்டாள் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< நம்மாழ்வார் மற்றும் மதுரகவி ஆழ்வார்

குலசேகராழ்வார் வைபவம்

குலசேகராழ்வார் மலையாள திவ்யதேசமான திருமூழிக்களத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ள திருவஞ்சிக்களத்திலே அவதரித்தவர்.  இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் மாசி மாதம் புனர்பூச நக்ஷத்ரம்.  இவர்  ஸ்ரீராமபிரானுடைய திருநக்ஷத்ரமான புனர்பூசத்தில் அவதரித்தமையால் ஸ்ரீராமாவதாரத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர். எப்பொழுதும் ஸ்ரீராமாயணத்தைக் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பவர். பெரியோர்களை விட்டு ஸ்ரீராமாயணத்தை உபன்யாசம் சொல்லச் சொல்லி அதைக் கேட்டு அனுபவித்துக் கொண்டே இருக்கக் கூடியவர். க்ஷத்ரிய வர்ணத்தில் பிறந்தவர்.  பெரிய சக்ரவர்த்தியாக இருந்த போதிலும் தன்னை ஒரு அடியவன் ஆகவே நினைத்துக்கொண்டு, அதையே ஒரு பெரிய பாக்யமாகக் கருதியவர். குலசேகராழ்வார் ஸ்ரீரங்கத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். தினமும் ஸ்ரீரங்கத்திற்குப் போக வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டு கொண்டிருந்தவர். அடியார்கள் இடத்தில் மிகுந்த பக்தி மற்றும் நம்பிக்கை கொண்டவர்.

குலசேகராழ்வார் வாழி திருநாமம்

அஞ்சனமா மலைப்பிறவியாதரித்தோன் வாழியே
அணியரங்கர் மணத்தூணையடைந்துய்ந்தோன் வாழியே
வஞ்சிநகரந் தன்னில் வாழவந்தோன் வாழியே
மாசிதனிற் புனர்பூசம் வந்துதித்தான் வாழியே
அஞ்சலெனக் குடப்பாம்பிலங்கையிட்டான் வாழியே
அநவரதமிராமகதை அருளுமவன் வாழியே
செஞ்சொல்மொழி நூற்றஞ்சுஞ் செப்பினான் வாழியே
சேரலர்கோன் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே.

அஞ்சன மாமலைப் பிறவி ஆதரித்தோன் வாழியே – அஞ்சன மாமலை என்றால் திருமலை.  கரிசைலம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.  மிகவும் அழகான திருவேங்கட மலையில் ஒரு பிறவி வேண்டும்.   எப்படிப்பட்ட பிறவியாக இருந்தாலும் திருவேங்கட மலையில் பிறப்பு வேண்டும் என்று மிகவும் ஆசைப்பட்டவர் இந்த ஆழ்வார்.   தம்முடைய “பெருமாள் திருமொழி” என்ற ப்ரபந்தத்தில் “ஊனேறு செல்வத்து” என்ற பதிகம் திருவேங்கடமுடையானுக்காக ப்ரத்யேகமாக அருளிச்செய்தார். அந்தப் பதிகத்தில் திருவேங்கடமுடையானின் சம்பந்தம் பெற்ற ஏதாவது ஒரு வஸ்துவாகப் பிறக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டவர்.   திருமலையிலே இருக்கக்கூடிய கோனேரி என்ற புஷ்கரிணியில் ஒரு குருகாக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்.  அங்கு இருக்கக்கூடிய சுனையில் ஒரு மீனாக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்.   எம்பெருமானுக்கு அர்க்ய பாத்யங்கள் சமர்ப்பிக்கும் போது அதை வாங்கிக் கொள்ளக்கூடிய பொன்வட்டிலைப் பிடித்துக் கொள்பவராக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்.   செண்பகமரம் ஆக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார் அல்லது அங்கே ஒரு ஸ்தம்பமாக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். இவ்வாறாக எம்பெருமான் நித்ய வாசம் செய்கின்ற திருவேங்கட மலையில் ஏதாவது ஒன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று அவா கொண்டவர்.  படியாக இருக்க வேண்டும் அல்லது போகக்கூடிய வழியாக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார்.  இறுதியாக  அந்தப் பதிகத்தில் “எம்பெருமான் பொன்மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே” என்றும் அருளிச் செய்தார். இந்தப் பதிகத்திற்கு மிகவும் அழகாக நம் பூர்வாசார்யர்கள் வியாக்கியானங்கள் அருளிச் செய்துள்ளனர்.

அனந்தாழ்வான் மிகப் பிரசித்தமான ஆசார்யர். எம்பெருமானாருடைய  ப்ரபாவத்தைக்  கேள்விப்பட்டு எம்பெருமானிடம் ஆச்ரயிக்க வந்தவர். எம்பெருமானாரின் திருவுள்ளப்படி அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரிடம் சிஷ்யராக இருந்தவர்.  எம்பெருமானாரிடம் மிகுந்த அன்பும், பக்தியும் கொண்டவர். அவர் எம்பெருமானாரின் ஆக்ஞைப்படி திருவேங்கட மலைக்குச் சென்று அனைத்து இடங்களையும் திருத்தி ஒரு நந்தவனம் அமைத்து ஒரு குளத்தையும் ஏற்படுத்தி புஷ்ப கைங்கர்யம் செய்து வந்தவர். அனந்தாழ்வான் திருவேங்கடமலையில் திருவேங்கடமுடையானாகவே இருந்தாலும் நன்று.   நான் ஏதாவது ஒரு வஸ்துவாக இருக்கவேண்டும் என்று ஆசை கொண்டவர்.   அடிமையாக இல்லாமல் எம்பெருமான் உருவமாகவே இருந்தாலும் அல்லது எந்த உருவத்தை நான் எடுத்துக் கொண்டாலும் திருவேங்கடமலையில் ஒரு இருப்பு வேண்டுமென்று அனுபவிப்பார். பராசர பட்டர் “பெருமாள் திருமொழி” அநுபவிக்கும்போது குலசேகராழ்வாரும் திருவேங்கடமலையில் ஒரு வஸ்துவாக இருக்கவேண்டும் என்று சொல்கிறார்.   நான் இருப்பது எனக்கும் தெரிய வேண்டாம் ஒரு கல்லாகவோ அல்லது கட்டையாகவோ இருந்தால் கூட நன்று.  ஒரு சின்னதாக கண்ணுக்குத் தெரியாத பதார்த்தமாக இருந்தாலும் நன்று.  எம்பெருமானுக்கும் தெரிய வேண்டாம். மற்றவர்களும் நான் அங்கு வாழ்கிறேன் என்று பார்த்துக் கொண்டாட வேண்டாம். இப்படி எந்த வஸ்துவாக இருந்தாலும் திருவேங்கடமலையில் இருக்க வேண்டும் என்று ஆழ்வார் ஆசைப்படுவதாக பராசரபட்டர் விளக்குவார்.  இவ்வாறாக நம் பூர்வாசார்யர்கள் மிகவும் ஈடுபட்டு அநுபவித்த பாசுரம்.

அதேபோன்று படியாய்க் கிடந்து பவளவாய் காண்பேனே என்று ஆழ்வார் அந்த திருவேங்கட மலையில் எம்பெருமானுடைய சந்நிதிக்கு முன்பாக இருக்கக்கூடிய படியாக இருக்க ஆசைப்பட்டார். இந்த நிலை உயர்ந்த நிலையாகக் கருதப்படும்.  அசித்து போல ஞானம் இல்லாமல் இருந்தாலும் உன்னுடைய அழகான பவளம் போன்ற திரு அதரங்களைக் காண வேண்டும். அந்த அதரத்தில் மலரக்கூடிய புன்சிரிப்பைப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆழ்வார் “ஊனேறு செல்வத்து” என்ற பதிகத்தின் இறுதியில் இந்த உயர்ந்த நிலையைக் காட்டுகிறார், அதனால்தான் இன்றைக்கும் “குலசேகரன் படி” என்று எம்பெருமானுடைய சந்நிதிக்கு முன்னால் இருக்கக்கூடிய அந்த படிக்குத் திருநாமம். அப்படி ஆழ்வார் உயர்ந்த நிலையை அடைய ஆசைப்பட்ட இடம் இந்தத் திருவேங்கட மலை என்று முதல் வரியில் காட்டப்படுகிறது.

அணியரங்கர் மணத்தூணையடைந்துய்ந்தோன் வாழியே – திருவரங்கம் பெரிய பெருமாளுக்கு முன்பாக இரண்டு தூண்கள் உண்டு.  இவற்றைத் திருமணத்தூண்கள் என்று சொல்வார்கள். ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆசார்யர்கள் எம்பெருமானை மங்களாசாசனம் செய்யப் போகும்போது அந்தத் தூணில் சாய்ந்து கொண்டு தான் மங்களாசாசனம் செய்வார்கள் என்று அறிகிறோம்.  எம்பெருமான் ஸேவை சாதிக்கும்போது அவர்களால் நிற்கவே முடியாது,  உருகி விடுவார்கள். அந்நேரம் அவர்களுக்கு பிடித்துக் கொள்வதற்கு வசதியாக அந்தத் தூண்கள் இருக்கின்றன என்று அறியலாம். அப்படிப்பட்ட மணத்தூணை அடைந்து உய்வோம் என்று ஆசைப்பட்டவர் குலசேகராழ்வார்.   அவர் ஆசைப்பட்டபடி இறுதியில் திருவரங்கத்தை அடைந்து உஜ்ஜீவனத்தையும் பெற்றார் என்று அறியலாம். இந்த விஷயம் இரண்டாவது வரியில் காட்டப்படுகிறது.

வஞ்சி நகரந் தன்னில் வாழ வந்தோன் வாழியே – வஞ்சி நகரம் என்றால் திருவஞ்சிக்களம். அந்தத் திருவஞ்சிக்களத்தில்  அவதரித்து எம்பெருமானிடம் ஈடுபாடு கொண்டு அங்கேயே வாழ்ந்து வந்தவர். அதன் பின், திருவரங்கத்தை அடைந்தார்.   அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

மாசிதனிற் புனர்பூசம் வந்துதித்தான் வாழியே – மாசி மாதம் புனர்பூச நக்ஷத்ரத்தில் இப்பூவுலகில் அவதரித்தவர் குலசேகராழ்வார்.  அவர் பல்லாண்டு வாழ்க.

அஞ்சலெனக் குடப்பாம்பில் அங்கையிட்டான் வாழியே – மிகவும் நம்பிக்கையுடன் தைரியமாக ஒரு பாம்பு இருக்கக்கூடிய குடத்திலே கையைவிட்டு பாகவதர்கள் தூய்மையானவர்கள் / கள்ளம் இல்லாதவர்கள் என்று ஆழ்வார் நிரூபித்தார்.   அந்தச் சரித்திரம்தான் இந்த வரியில் காட்டப்படுகிறது.  குலசேகராழ்வாருக்கு அடியவர்கள் மீது மிகுந்த அன்பு. அவருடைய அரசவை மந்திரிகள் சிலருக்கு அரசரான குலசேகராழ்வார் பாகவதர்களிடத்திலே ஈடுபாடு கொண்டிருப்பது கண்டு பொறாமை கொண்டு, எம்பெருமானுடைய திருவாபரணங்களில் சிலவற்றைக் களவாடி அவற்றை மறைத்து வைத்து,  இங்கே வந்து போகக்கூடிய அடியவர்கள் தான் அதை எடுத்து இருக்க வேண்டும் என்று குலசேகராழ்வாரிடம் குற்றம் சாட்டினார்கள்.  மந்திரிகள் மீது ஆழ்வார் மிகவும் கோபப்பட்டு அடியவர்கள் மீது குறை சொல்லலாகாது, அவர்கள் எம்பெருமானையே நம்பி இருப்பவர்கள். அவர்கள் எம்பெருமானுடைய திருவாபரணங்களைத் திருட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று கூறி அடியவர்கள் குற்றமற்றவர்கள் என்பதை நான் சத்தியம் செய்து சொல்வேன் என்று உரைத்தார்.   அக்காலத்தில் ஒரு வழக்கம் இருந்தது எந்தச் செய்கையையாவது நிரூபிக்க வேண்டும் என்றால் குடத்தில் ஒரு பாம்பை போட்டு ‘நான் சொல்வது உண்மை’ என்று கையை அக்குடத்திற்குள் விட்டு சத்தியம் செய்வார்கள். அவர்கள் சொல்வது உண்மையாக இருந்தால் அந்த பாம்பு அவர்களைக் கடிக்காது. அவர்கள் சொல்வது பொய்யாக இருந்தால் அந்தப்  பாம்பானது கடித்து விடும் என்று ஐதீகம்.  ஆழ்வார் அடியவர்கள் மீது கொண்ட நம்பிக்கையால் அந்த குடத்தில் கையை விட்டு அடியவர்கள் இந்த தவறைச் செய்திருக்க மாட்டார்கள் என்று ஆணையிட்டுச் சொன்னார். பாம்பு அவரைக் கடிக்கவில்லை. ஏனெனில் அவர்கள் தூய்மையானவர்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம். அதைக் கண்ட மந்திரிகள் தங்களது தவறுக்கு வருந்தி, ஆழ்வார்களிடத்தும், அடியவர்களிடத்தும் மன்னிப்பு கேட்டனர் என்று சரித்திரம்.  அவ்வாறு புகழ் பெற்ற குலசேகராழ்வார் பல்லாண்டு வாழ்க என்று இந்த வரியில் காட்டப்படுகிறது.

அநவரதம் இராமகதை அருளுமவன் வாழியே – எந்நேரமும் இராமாயணத்தை சொல்லிக் கொண்டு / கேட்டுக் கொண்டு இருக்கக்கூடியவர்.  இராமாயணத்தை உபன்யாசகர்கள் சொல்லக் கேட்டு அந்த இன்ப அனுபவத்தில் மூழ்கி தாமும் இராமாயணம் நடந்த த்ரேதா யுகத்தில் வாழ்ந்தவராக  ஈடுபட்டிருப்பார். சீதாப் பிராட்டியை ராவணன் கவர்ந்து சென்றான் என்று தெரிந்தவுடன் தம்முடைய சேனைகளைத் திரட்டிக் கொண்டு ராவணனை எதிர்த்து இராமருக்குத் துணையாகப் போர் புரியலாம் என்று படைகளைத் திரட்டியவர்.  உபன்யாசகர்கள் ‘ஸ்ரீராமன் பிராட்டியை மீட்டு வந்துவிட்டார்’ என்று சொன்னவுடன்தான் அவர் நிகழ் காலத்திற்குத் திரும்பி பதற்றம் தணிந்து இருக்க முடிந்தது. அவ்வாறு இராமாயணத்தை வாழ்நாள் முழுவதும் அநுபவித்துக் கொண்டிருந்த குலசேகர ஆழ்வார் வாழியே.

செஞ்சொல்மொழி நூற்றஞ்சுஞ் செப்பினான் வாழியே – மிகுந்த செம்மையான சொற்கள்/ அழகிய நேர்மையான சொற்களைக் கொண்டு ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது நூற்றி ஐந்து பாசுரங்கள் கொண்ட பெருமாள் திருமொழி என்ற ப்ரபந்தம். பெருமாளான ஸ்ரீராமருக்கும் குலசேகர ஆழ்வாருக்கும் இடையே இருந்த அன்னியோன்னிய  பாவத்தைக் காட்டும் காரணமாக ஆழ்வாருக்கு  “குலசேகரப் பெருமாள்” என்று பெயர் ஏற்பட்டது. அவ்வாறு சிறப்பு வாய்ந்த “பெருமாள் திருமொழி” என்ற ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்த குலசேகராழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

சேரலர்கோன் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே –  சேர தேசத்திற்கு சக்கரவர்த்தியாக இருந்த குலசேகர ஆழ்வாருடைய சிவந்த தாமரை போன்ற திருவடிகள் எப்போதும் வாழவேண்டும்.

பெரியாழ்வார் வைபவம்

பெரியாழ்வார் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்தவர்.  பரத்வ நிர்ணயம் செய்தவர். எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணன்தான் பரதெய்வம் என்பதை மதுரையில் ராஜ சபையில், வேதத்தில் இருந்து பல மேற்கோள்களைக் காட்டி, எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணனுடைய பரத்வத்தை நிலைநாட்டியவர். இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஆனி மாதம் சுவாதி நக்ஷத்ரம். இவர் அருளிய ப்ரபந்தங்கள் திருப்பல்லாண்டு,  பெரியாழ்வார் திருமொழி ஆகும். க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் மிகவும் ஊன்றியவர். பெரியாழ்வார் திருமொழியில், யசோதை பாவனையில், பல பாசுரங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். பகவானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்ய வேண்டியதின் முக்கியத்துவத்தை நமக்கு நன்றாக உணர்த்தியவர். எம்பெருமானைப் பார்த்து நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று மிகுந்த அன்புடன் / மிகுந்த பரிவுடன் வாழ்த்தியவர். மற்றைய ஆழ்வார்களுக்கும் பெரியாழ்வாருக்கும் ஒரு பெரிய வித்தியாசம் என்னவென்றால் ஏனைய ஆழ்வார்கள் எம்பெருமானை பார்க்கும் பொழுது ‘எனக்கு இந்த சம்சாரம் மிகவும் சிரமமாக இருக்கிறது, என்னை இங்கிருந்து விடுவித்து மோட்சத்துக்கு அழைத்துக் கொண்டு போ’ என்று ப்ரார்த்திப்பார்கள். ஆனால் பெரியாழ்வாரோ எம்பெருமான் எதிரே வந்த பொழுது ‘இந்த சம்சாரத்தில் நீ வந்து விட்டாயே! உனக்கு ஏதாவது கேடு வந்து விடப்போகிறது!’ என்று பயந்தவர். அவர் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்தை நிர்ணயம் செய்து இருந்தாலும் அந்த சமயத்தில் எம்பெருமானுடைய ஸௌகுமார்யத்தை மனதில் கொண்டு, கண்கள் கொண்டு காண முடியாத அழகு / மென்மை போன்ற குணங்கள் கொண்டவன்; இந்த உலகத்தில் உதித்திருக்கிறானே! எவ்வளவு ஆபத்துக்கள் நிறைந்த உலகமிது! என்று பயந்து எம்பெருமான் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று மங்களாசாசனம் செய்தவர்.

பெரியாழ்வாருடைய வாழி திருநாமம்

நல்ல திருப்பல்லாண்டு நான்மூன்றோன் வாழியே
நானூற்றறுபத்தொன்றும் நமக்குரைத்தான் வாழியே
சொல்லரிய ஆனிதனிற் சோதிவந்தான் வாழியே
தொடைசூடிக் கொடுத்தாள் தான் தொழுந்தமப்பன் வாழியே
செல்வநம்பி தன்னைப்போல் சிறப்புற்றான் வாழியே
சென்றுகிழியறுத்துமால் தெய்வமென்றான் வாழியே
வில்லிபுத்தூர் நகரத்தை விளங்க வைத்தான் வாழியே
வேதியர்கோன் பட்டர்பிரான் மேதினியில் வாழியே

பெரியாழ்வாருடைய வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

நல்ல திருப்பல்லாண்டு நான்மூன்றோன் வாழியே –  உயர்ந்ததான / சிறந்ததான பன்னிரண்டு பாசுரங்கள் கொண்ட திருப்பல்லாண்டு ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்தவர் பெரியாழ்வார்.  திருப்பல்லாண்டு என்பது பெரியாழ்வார் எவ்வாறு அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்கிறார் என்ற விஷயத்தைக் காட்டக்கூடிய ப்ரபந்தம்.   “வேதத்துக்கு ஓம் என்னும் அது போல் உள்ளதுக்கெல்லாம் சுருக்காய்” என்று மணவாள மாமுநிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் காட்டியது போல் வேதத்தில் எவ்வாறு ப்ரணவத்தின் சாரம் விளக்கப்பட்டிருக்கிறதோ அது போல் திவ்யப்ரபந்த்தின் சாரம் திருப்பல்லாண்டு பாசுரங்களில் காட்டப்பட்டுள்ளது.  “உண்டோ திருப்பல்லாண்டுக்கு ஒப்பதோர் கலைதான்” என்று மணவாள மாமுநிகள் உரைத்தது போல் திருப்பல்லாண்டின் சிறப்பைக் கருத்தில் கொண்டு திருப்பல்லாண்டை முன்னிட்டே ஸேவாகாலம் இன்றளவும் தொடங்குகிறது. அப்படிப்பட்ட பெருமை கொண்ட ப்ரபந்தம் திருப்பல்லாண்டு. அதை நமக்கு அருளிய பெரியாழ்வார் பல காலம் வாழ்க

நானூற்றறுபத்தொன்றும் நமக்குரைத்தான் வாழியே / பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்த மற்றொரு ப்ரபந்தமான பெரியாழ்வார் திருமொழி நானூற்றறுபத்தொன்று பாசுரங்கள் கொண்டது.  பெரியாழ்வார் திருமொழியில் க்ருஷ்ணவதார அநுபவம் பூர்த்தியாக எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.  க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் ஒவ்வொரு நிலையிலும் யசோதைப் பிராட்டி எப்படி கண்ணனை அனுபவித்திருப்பாளோ, அதை முழுவதுமாக ரசித்து அனுபவித்து, பெரியாழ்வார் திருமொழியில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார் பெரியாழ்வார்.  அவர் வாழ்க.

சொல்லரிய ஆனிதனிற் சோதிவந்தான் வாழியே – பெரியாழ்வார் இப்பூவுலகில் வந்து அவதரித்த ஆனி சுவாதி நக்ஷத்ரத்தின்  பெருமையைச் சொல்லி முடிக்க முடியாது. அவ்வாறு சிறப்பு வாய்ந்த ஆனி சுவாதியில் அவதரித்த பெரியாழ்வார் வாழ்க

தொடை சூடிக் கொடுத்தாள் தான் தொழும் தமப்பன் வாழியே – தொடை என்றால் மாலை.  சூடிக் கொடுத்தவள் என்று பெயர் கொண்டவள் ஆண்டாள் நாச்சியார். அந்த ஆண்டாள் நாச்சியார் தன்னுடைய தகப்பனாரான பெரியாழ்வாரைத் தொழுகிறாள்.  பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் நாச்சியாருக்குத் தந்தையாக இருந்த போதிலும் அவளுக்கு ஆசார்யராகவும் இருந்திருக்கிறார்.  அவர்தான் எம்பெருமானைப் பற்றி ஒவ்வொரு விஷயங்களையும் சிறுவயதிலேயே ஆண்டாளுக்கு எடுத்துச் சொல்லி பக்தி மார்க்கத்தை ஆண்டாளுக்கு ஊட்டியவர். அதனால் ஆண்டாள் எப்பொழுதும் தந்தையாகிய  ஆசார்யனை நினைத்து தொழக்கூடியவர். சில இடங்களில் “தொடை சூடிக் கொடுத்தாளை தொழும் தமப்பன் வாழியே” என்றும் ஸேவிப்பார்கள்.  ஆண்டாள் நாச்சியார் எம்பெருமானின் பத்தினியாக ஆனபடியால் அனைவருமே அவளைப் பிராட்டி ஸ்தானத்தில் வைத்துத் தொழ வேண்டும்.  அவ்வாறு ஆண்டாள் நாச்சியாரை தொழும் தகப்பனாகிய பெரியாழ்வார் என்றும் பொருள் கூறப்படுகிறது. ஆண்டாள் நாச்சியாரின் தகப்பனான பெரியாழ்வார் பல்லாண்டு வாழ்க என்று இந்த வரியில் காட்டப்படுகிறது.

செல்வநம்பி தன்னைப்போல் சிறப்புற்றான் வாழியே – செல்வநம்பி என்பவர் மதுரை ராஜ்யத்திற்கு மந்திரியாக இருந்தவர். மிகச் சிறந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர். பெரியாழ்வார் திருமொழியில் திருக்கோஷ்டியூர் பதிகத்தில் செல்வநம்பியினுடைய பெருமை காட்டப்படுகிறது.  “நளிர்ந்த சீலன், நயாசலன்” என்று பெரியாழ்வார் கொண்டாடுகிறார். செல்வ நம்பியும், அவருடைய தர்மபத்தினியும் எம்பெருமானின் அடியவர்களிடத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்ட  ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள். பெரியாழ்வாரே கொண்டாடும் அளவிற்கு உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவராகத் திகழ்ந்தவர் செல்வ நம்பி.  அந்த செல்வ நம்பி போன்று பெரியாழ்வாரும் சிறப்புப்  பெற்றவர்.  அவர் வாழ்க என்று இந்த வரிகளில் விவரிக்கப் படுகிறது.

சென்று கிழியறுத்து மால் தெய்வமென்றான் வாழியே – ராஜ சபைக்குச் சென்று எம்பெருமான் ஸ்ரீமந் நாராயணன்தான் பர தெய்வம் என்பதை நிரூபித்த கணம் பொற்கிழியானது தானே அறுந்து பெரியாழ்வாருடைய கையில் வந்து விழுந்தது.  திருமாலான நாராயணன்தான் தெய்வம் என்ற விஷயத்தை நிலைநாட்டியவர். அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

வில்லிபுத்தூர் நகரத்தை விளங்க வைத்தான் வாழியே – பெரியாழ்வார் அவதரித்தமையால் மிகச் சிறந்த மேன்மையைப் பெற்றது ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் திவ்யதேசம்.  தான் அவதரித்தது மட்டுமல்லாமல், தன் மகளான ஆண்டாள் நாச்சியாரின் அவதாரமும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தமையால் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் நகரம் பெருமை பெற்றது. எவ்வாறு தேவகி கண்ணபிரானைப் பெற்றெடுத்தாலும் வளர்த்தமையால் யசோதைப் பிராட்டி பெருமை பெற்றாளோ அவ்வாறே பெரியாழ்வாரும் ஆண்டாளை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் வளர்த்தமையால்  தானும் பெருமை கொண்டு அந்த நகருக்கும் ஏற்றம் அளித்தார்.  அத்தகைய பெரியாழ்வார் வாழ்க.

வேதியர்கோன் பட்டர்பிரான் மேதினியில் வாழியே – வேதியர் கோன் என்றால் மிகச்சிறந்த ப்ராஹ்மணர்.  சாஸ்திரத்தில் மிகப்பெரிய விற்பன்னர். அவர் சிறந்த பண்டிதர்களுக்குத் தலைவராக இருக்கக் கூடியவர் என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் பட்டர்பிரான் எனப்படுகிறார்.   அப்படிப்பட்ட பெரியாழ்வார் இந்த உலகத்தில் நன்றாக வாழ வேண்டும். பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று பெரியாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் பூர்த்தியடைகிறது.

ஆண்டாள் வைபவம்

கோதை நாச்சியார் என்று கொண்டாடப்படுபவள் ஆண்டாள். பெரியாழ்வாருக்குப் பெண்பிள்ளையாக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்தவள். பூமிப் பிராட்டியின் அவதாரம். எம்பெருமானிடத்து இயற்கையான அன்பு கொண்டவள். பத்தினி என்ற உறவை உடையவள். ஆண்டாள் அவதரித்த நக்ஷத்ரமான  திருவாடிப் பூரம் மிகவும் பிரசித்தமானது.  ஆண்டாள் அருளிய ப்ரபந்தங்கள் திருப்பாவையும், நாச்சியார் திருமொழியும் ஆகும்.   ஆண்டாள் நாச்சியாரும் க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் மிகவும் ஊன்றியவள். அனைவருடைய உஜ்ஜீவனத்திற்காகவும் இந்த உலகத்தில் அவதரித்து எல்லோருக்கும் நன்மையை தேடிக் கொடுத்தவள்.   இந்த உலகத்தில் உள்ள சேதநர்கள் அனைவரும் எம்பெருமானுடைய திருநாமங்களைப் பாடி உஜ்ஜீவனத்தை அடையவேண்டுமென்று திருப்பாவையை அருளிச் செய்தவள்.  “பிஞ்சாய்ப் பழுத்தாளை, ஆண்டாளை நாளும் வழுத்தாய் மனமே மகிழ்ந்து” என்று மணவாள மாமுநிகள் உபதேச ரத்தினமாலையில் கொண்டாடுகிறார்.  மேலும் “இன்றோ திருவாடிப்பூரம் எமக்காக அன்றோ ஆண்டாள் அவதரித்தாள் வைகுந்த வான் போகந்தன்னை இகழ்ந்து ஆழ்வார் திருமகளராய்” என்றும் மாமுநிகள் அருளிச் செய்துள்ளார்.  பிஞ்சாய்ப் பழுத்தாளை என்றால்  ஐந்து வயதிலேயே திருப்பாவை பாடியவள் என்பதைக் குறிக்கும்.  எம்பெருமானிடத்தில் ஆழமான பக்தி கொண்டவள். “சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி” என்றும் பெயர் பெற்றவள். பெரியாழ்வார் தொடுத்து வைத்திருந்த மாலையைத் தான் சூடி எம்பெருமானுக்கு அதற்குப் பிறகு கொடுத்தவள்.

ஆண்டாள் வாழி திருநாமம்

திருவாடிப் பூரத்தில் செகத்துதித்தாள் வாழியே
திருப்பாவை முப்பதுஞ் செப்பினாள் வாழியே
பெரியாழ்வார் பெற்றெடுத்த பெண்பிள்ளை வாழியே
பெரும்பூதூர் மாமுனிக்குப் பின்னானாள் வாழியே
ஒருநூற்று நாற்பத்து மூன்றுரைத்தாள் வாழியே
உயரரங்கர்க்கே கண்ணியுகந்தளித்தாள் வாழியே
மருவாருந் திருமல்லி வளநாடி வாழியே
வண்புதுவை நகர்க்கோதை மலர்ப்பதங்கள் வாழியே

திருவாடிப் பூரத்தில் செகத்துதித்தாள் வாழியே – ஆடி மாதம்   பூரம் நக்ஷத்ரத்தில் இப்பூவுகில் அவதரித்தவள் ஆண்டாள் நாச்சியார்.   அவள் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழவேண்டும்.

திருப்பாவை முப்பதும் செப்பினாள் வாழியே – முப்பது பாசுரங்களைக் கொண்ட திருப்பாவை என்னும் ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்தவள்.   இந்த முப்பது பாசுரங்களையும் மானிடராகப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் கண்டிப்பாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.  திருப்பாவை  பாசுரங்களை அறியாதவர்களை  இந்த வையம் சுமப்பதும் கூட வீண் என்று இந்த திருப்பாவை வைபவம் கொண்டாடப் படுகிறது. ஏற்றம் மிகுந்த திருப்பாவையை அருளிச் செய்த ஆண்டாள் நாச்சியார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

பெரியாழ்வார் பெற்றெடுத்த பெண்பிள்ளை வாழியே – பெரியாழ்வாருக்குத் திருமகளாக வந்து அவதரித்தவள் ஆண்டாள் நாச்சியார்.  அவள் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

பெரும்பூதூர் மாமுனிக்குப் பின்னானாள் வாழியே – ஸ்ரீபெரும்புதூர் மாமுனிவர் எனப்படுபவர் ராமானுஜர் (எம்பெருமானார்).  அவருக்குத் தங்கையாக இருக்கக் கூடியவள்.   “நாறு நறும் பொழில்” என்ற நாச்சியார் திருமொழி பாசுரத்தில் ஆண்டாள் நாச்சியார் திருமாலிருஞ்சோலை கள்ளழகர் எம்பெருமானுக்கு நூறு தடாவில் வெண்ணெயும் நூறு தடாவில் அக்கார அடிசிலும் சமர்ப்பிக்க வேண்டுமென்று ஆசைப்பட்டாள். அதை எம்பெருமானார் எந்நேரமும் நினைவிலே கொண்டிருந்தார். திருமாலிருஞ்சோலை அழகர் எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்யப் போகும்போது ஆண்டாள் நாச்சியார் ஆசைப்பட்டபடி  நூறு தடாவில் வெண்ணெயும் நூறு தடாவில் சர்க்கரைப் பொங்கலும் (அக்கார அடிசிலும்) செய்து எம்பெருமானுக்கு சமர்ப்பித்தார். சமர்ப்பித்து விட்டு வடபத்ரசாயி, ரங்கமன்னார், ஆண்டாள் ஆகியோருக்கு மங்களாசாசனம் செய்வதற்காக ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்கு வந்து சேர்ந்தார். அந்த சமயத்தில் ஆண்டாள் சன்னதிக்கு முன்பு வரும்பொழுது, ஆண்டாள் அர்ச்சா சமாதியைக் குலைத்துக் கொண்டு “வாரும் கோயில் அண்ணரே” என்று அழைத்தாள். “கோயில்” என்றால் ஸ்ரீரங்கம். தங்கை ஆசைப்பட்ட காரியத்தை ஒரு தமையனானவன் எப்படிச்  செய்து முடிப்பானோ அதேபோல ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து வந்து தான் ஆசைப்பட்ட கைங்கர்யத்தை செய்து முடித்தமையால் “கோயில் அண்ணன்” என்ற திருநாமத்தை எம்பெருமானாருக்கு வழங்கினாள் ஆண்டாள் நாச்சியார்.  அவ்வாறு பெரும்பூதூர் மாமுனிக்குப் பின்னானாள் (பெரும்பூதூர் மாமுனிக்கு தங்கையாகக் கருதப்பட்டவள்) ஆண்டாள் நாச்சியார். அவள் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்

ஒருநூற்று நாற்பத்து மூன்றுரைத்தாள் வாழியே –  நூற்று நாற்பத்து மூன்று பாசுரங்கள் கொண்ட நாச்சியார் திருமொழி ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்தவள் ஆண்டாள் நாச்சியார். திருப்பாவையில் தன்னுடைய எண்ணமானது நிறைவேறாமல் போகவே, எம்பெருமான் தன்னை வந்து கைக்கொள்ளாமல் இருக்கவே, மிகவும் வருத்தத்துடன் நாச்சியார் திருமொழி பாடத் தொடங்கி, எம்பெருமானைப் பிரிந்து  தான் வாடுவதை, தன்னுடைய ஆர்த்தி தெரியும்படிக்கு மிக அழகாக வெளிக்காட்டினாள். அப்படிப்பட்ட அந்த நாச்சியார் திருமொழியை அளித்த ஆண்டாள் நாச்சியார் வாழ்க. பல்லாண்டு வாழ்க என்று இந்த வரியில் காட்டப்படுகிறது.

உயர் அரங்கர்க்கே கண்ணி உகந்தளித்தாள் வாழியே –  பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீ ரங்கநாதருக்கு (கண்ணி என்றால் மாலை) புஷ்பமாலை மிகவும் ஆதுரத்துடன் / ஆசையுடன் சூடிக் கொடுத்தாள்.  ஆண்டாள் நாச்சியார் மாலையைச் சூடிக் களைந்து பின் அதை எம்பெருமானுக்கு சமர்ப்பித்தவள். தான் அணிந்த மாலையை எம்பெருமான் மிகவும் ஆர்வத்துடன் வாங்கி அணிந்து கொள்வான் என்று விருப்பத்துடன் புஷ்பமாலை சமர்ப்பித்தவள். ஆண்டாள் நாச்சியார் வாழ்க.

மருவாரும் திருமல்லி வள நாடி வாழியே – ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சுற்றியுள்ள பிரதேசம் திருமல்லி வளநாடு என்று அக்காலத்தில் வழங்கப்பட்டது.  ஆழ்வார் திருநகரியைச் சுற்றியுள்ள பகுதி திருவழுதி வளநாடு என்று வழங்கப்படுவது போல் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சுற்றியுள்ள ப்ரதேசம் திருமல்லி வளநாடு என்று அறியப்பட்டது.  வாசனை கமழும் திருமல்லி வளநாட்டைச் சேர்ந்த ஆண்டாள் நாச்சியார் வாழ்க.

வண்புதுவை நகர்க்கோதை மலர்ப்பதங்கள் வாழியே –  நல்ல வள்ளல் தன்மை பொருந்திய ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சேர்ந்த கோதை நாச்சியாரின் மலர் போன்ற பதங்கள், திருவடித் தாமரைகள் வாழியே என்று ஆண்டாள் நாச்சியார் வாழி திருநாமம் முற்றுப் பெறுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org