Monthly Archives: October 2020

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ

paramapadhanathan

ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ವೈಕಾಶಿ ವಿಶಾಖದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು, ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರನ್ನು  ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯನ್ನೂ, ಮತ್ತು ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 15ನೇ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಉಣ್ಡೋ ವೈಕಾಶಿ ವಿಶಾಗತ್ತುಕ್ಕೊಪ್ಪೊರು ನಾಳ್
ಉಂಡೋ ಶಡಗೋಪರ್ಕೊಪ್ಪೊರುವರ್, ಉಂಡೋ,
ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಕ್ಕೊಪ್ಪು ತೆನ್ ಕುರುಗೈಕ್ಕುಂಡೋ
ಒರು ಪಾರ್ ತನಿಲ್ ಒಕ್ಕುಮೂರ್॥

ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾದ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣರಿಗೆ   ಮಂಗಳಾಶಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಿದ, ಅವರಿಗೂ ಅವರ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ತಂದ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರವರ ಹುಟ್ಟುದಿನವಾದ ವೈಕಾಶಿ ವಿಶಾಖದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಿಸಾಟಿಯುಂಟೇ?
ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರ್ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೀ ಶಠಗೋಪರಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯುಂಟೇ?
(ಸ್ವತಃ ಸರ್ವೇಶ್ವರನು, ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು, ಮುಕ್ತಾತ್ಮರು ಅಥವಾ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಳುವ ಯಾರೂ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ)
ಸಕಲ ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಣೆ ಮಾಡಿದ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಗೆ ಎಣೆಯುಂಟೇ?
ನಮಗೆ ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರಿಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ಥಳ ಸಮವುಂಟೇ?
[ಈ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಆದಿನಾಥ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರಿಗೆ ಸಮನಾದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠತೆ,ಅರ್ಚಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರ ಹುಟ್ಟುಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.
ಎಂಪೆರುಮಾನಾರಾದ ಭಗವದ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಅವತಾರದ ೪೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅವರ ದೈವಿಕ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರ್ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತಂದರು.
ಇದೇ ದಿವ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಭಗವದ್ ರಾಮಾನುಜರ ಮರುಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಒಂದು ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗದು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ, ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್‍ಯರಿಗೆ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟು, ಮೂರುವಿಧದಲ್ಲಿ (ಮೂರು ಪಟ್ಟು) ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ]
ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಆೞ್ವಾರರಿಗೆಲ್ಲಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದವರು. ಅವರನ್ನು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೀರಿದವರೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ದಿವ್ಯಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳು ತಿರುವಿರುತ್ತಮ್, ತಿರುವಾಸಿರಿಯಮ್  ಪೆರಿಯ ತಿರುವಂದಾದಿ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ. ಈ ನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯು ಸಾಮವೇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ಬಹಳವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಈ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯು, ದಿವ್ಯ ಮಹಾಮಂತ್ರವಾಗಿರುವ, ಮಂತ್ರರತ್ನವೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರದ ವಿಸ್ತಾರರೂಪ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿವೆ. ಆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 39ನೇ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿಳ್ಳಾನ್ ನಞ್ಜೀಯರ್ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ
ತೆಳ್ಳಾರ್ ವಡಕುತ್ತಿರಿವೀದಿ ಪ್ಪಿಳ್ಳೈ
ಮಣವಾಳ ಯೋಗಿ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯೈ ಕ್ಕಾತ್ತ
ಗುಣವಾಳರ್ ಎನ್‍ಱು ನೆಞ್ಜೇ ಕೂಱು ॥

ಓ, ಹೃದಯವೇ! ಎಂಪೆರುಮಾನಾರರ ಮಗನಂತಿರುವ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಪಿರಾನ್ ಪಿಳ್ಳಾನ್, ಪರಾಶರ ಭಟ್ಟರ ಶಿಷ್ಯನಾದ ವೇದಾಂತಿ ನಂಜೀಯರ್, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ, ನಂಪಿಳ್ಳೈಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಫುಟವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಡಕ್ಕು ತಿರುವೀದಿ ಪಿಳ್ಳೈ, ಪೆರಿಯವಾಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿರುವ ವಾದಿ ಕೇಸರಿ ಅೞಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಜೀಯರ್ ಇವರೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರ್ ದಿವ್ಯನುಡಿಗಳಿಂದ ಆದ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೇ ಬೇರಿನಂತಿರುವ ದ್ವಯ ಮಹಾಮಂತ್ರದ ವಿಸ್ತಾರರೂಪ ವಿವರಣೆಯಾದ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ  ಬರೆದಿರುತಾರೆ. ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಬಹುಕಾಲ ಬಾಳಲಿ ಎಂದು ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ , ಅೞಗಿಯ ಮಣವಾಳ ಪ್ಪೆರುಮಾಳ್ ನಾಯನಾರ್ ಆಚಾರ್‍ಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು   ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನೂ 37ನೇ ಚೂರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ‘ಸಂಧಂಗಳ್ ಆಯಿರಮುಮ್ ಅಱಿಯ ಕಟ್ಟ್ರು ವಲ್ಲಾರಾನಾಲ್ ವೈಷ್ಣವ ಸಿದ್ಧಿ’. ಯಾರು ಈ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯನ್ನು ಪೂರಾ ಕಲಿತು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತರುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ‘ಶ್ರೀ ವೈಷ್ಣವ’ ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥ.
ಇದರಿಂದ , ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಾಗಬೇಕಾದರೆ , ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಚಾರ್‍ಯರ ಮುಖಾಂತರ ಕಲಿಯಬೇಕು.
ಪೂರಾ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದರೆ, ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಮುಖ್ಯವಾದ ಪದಿಗೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹ – ಇದನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಪದಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ, ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ನಾವು ಬಹುತೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಪದಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದು ಅವುಗಳ ಸರಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಿರುತ್ತೇವೆ.

ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/koyil-thiruvaimozhi-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

sthOthra rathnam – SlOkams 51 to 60 – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

SlOkam 51 ALavandhAr says “This relationship between one who needs mercy and one who has mercy, was established by the mercy of your highness; that being the case, you should protect me without abandoning me”.

thadhaham thvadhruthE na nAthavAn
madhruthE thvam dhayanIyavAn na cha |
vidhinirmithamEthadhanvayam
bhagavan! pAlaya mA sma jIhapa: ||

Oh lord who is filled with knowledge! Thus I am without (any) lord other than you and you too are not having (anyone) other than me as the target of your mercy. This relationship which was caused by your mercy must be protected and do not abandon it.

SlOkam 52 emperumAn says “My protection will be according to the nature of the soul; ascertaining your own nature, you submit yourself unto me” and ALavandhAr as done [by nammAzhwAr] in thiruvAimozhi 2.9.5siRappil vIdu“, says “there is no such restriction for me; this entity (me) which is known as AthmA, is submitted unto the divine feet of your highness”.

vapurAdhishu yO’pi kO’pi vA
guNathO’sAni yathAthathAvidha: |
thadhayam thava pAdhapadhmayO:
ahamadhyaiva mayA samarpitha: ||

Let me be any one among SarIram (body) etc and characteristically be of any nature [svarUpa – nature and guNa – qualities]; [I have no restriction on such aspect] thus, this entity, called as AthmA, is submitted by me at your divine lotus feet right now.

SlOkam 53 emperumAn mercifully thinks “How can I let ALavandhAr be bewildered?” and asks “Who are you and to whom did you submit yourself?” ALavandhAr determined [his own nature], as said in thiruvAimozhi 2.3.4 “enadhAvi Aviyum nI … enadhAvi yAr? yAnAr?“, says “You have accepted your own possession; even Athma samarpaNam (submitting oneself) is like AthmApahAram (stealing the AthmA)” and regrets his act of submitting the self.

mama nAtha ! yadhasthi yO’smyaham
sakalam thadhdhi thavaiva mAdhava |
niyathasvamithi prabudhdhadhI:
athavA kinnu samarpayAmi thE ||

Oh emperumAn who is sarvasvAmi (lord of all) and lakshmI nAtha (divine consort of SrI mahAlakshmi)! All of whatever is owned by me and I who am existing are always owned by you only. What can I, knowing this, submit for you?

SlOkam 54 ALavandhAr says to emperumAn “Since I am not stopping with this Athma samarpaNam which is an act of stealing the AthmA, as you revealed this SEshathvam (servitude of mine towards you) out of your unconditional grace, please bestow me the three levels of para bhakthi out of your grace so that this knowledge is used in the goal (service to you)”.

avabOdhithavAnimAm yathA
mayi nithyAm bhavadhIyathAm svayam |
krupayaithadhananyabhOgyathAm
bhagavan! bhakthimapi prayachcha mE ||

Oh my lord! As you instructed  this servitude in me by your unconditional grace, kindly bestow me the sweetness of devotion [towards you] as well, which is found in nothing else.

SlOkam 55 ALavandhAr, after attaining abundance of bhakthi by bhagavAn‘s mercy, instead of stopping with SEshathvam (servitude) towards bhagavAn, prays for thadhIya SEshathvam (servitude towards bhagavAn’s devotees).

thava dhAsyasukhaikasanginAm
bhavanEShvasthvapi kItajanma mE |
itharAvasathEshu mA sma bhUth
api mE janma chathurmukhAthmanA ||

I should be born even as a worm in the divine palace (residence) of those who are engaged in the joy of servitude. Even to be born as brahmA in the residence of others, shall not occur for me.

SlOkam 56 ALavandhAr says “Do I need all the glories of being born in a vaishNava’s residence? You should make me qualified such that when they see me, instead of pushing me aside, they should bestow their special mercy unto me, considering me as ‘He is mine’”.

sakruth thvadhAkAravilOkanASayA
thruNIkruthAnuththamabhukthibhi: |
mahAthmabhir mAmavalOkyathAm naya
kshaNEpi thE yadhvirahO’thidhussaha: ||

Make me qualified to be mercifully glanced by those great vaishNavas, whose separation is very intolerable for you, those who have great pleasures and liberation and yet consider these aspects to be as good as a blade of grass in comparison to just seeing your divine form once.

SlOkam 57 – In the previous pAsuram, ALavandhAr meditated upon the ultimate state of SEshathvam (servitude) which is thadhIya SEshathvam (servitude towards bhagavAn‘s devotees).  Here, he highlights his aversion towards those which are outside SEshathvam and prays to emperumAn “Kindly eliminate them”.

na dhEham na prANAnna cha sukhamaSEShbhilashitham
na chAthmAnam nAnyath kimapi thava SEshathvavibhavAth |
bahirbhUtham nAtham! kshaNamapi sahE yAthu SathadhA
vinASam thathsathyam madhumadhana! vigyApanamidham ||

Oh my lord! Anything outside the wealth of being surrendered to you, I will not tolerate even for a moment my body, vital airs, those pleasures which are desired by everyone and my own AthmA (self) which are devoid of servitude; let (all these aspects which are devoid of servitude) disappear. Oh my lord who killed madhu (the demon)! This is the truth; this is (my) request.

SlOkam 58 emperumAn wonders “In this samsAram where there are many inauspicious aspects such as bhagavath apachAram (offense towards bhagavAn) etc which cause anger [in me], to be freed from hurdles for kainkaryam, having acquired aversion for them, you are praying for elimination of the same, which is difficult to attain even for yOgis!” and ALavandhAr says “I desire for that thinking about the unlimited auspicious qualities of your highness which can remove endless inauspicious aspects”.

dhuranthasyAnAthErapariharaNIyasya mahathO
nihInAchArO’ham nrupaSuraSubhasyApadhamapi |
dhayAsindhO! bandhO! niravadhikavAthsalyajaladhE
thava smAram smAram guNagaNamidhIchchAmi gathabhI: ||

Oh my lord who is an ocean of mercy! Oh one who is all types of relationships to me! Oh one who is like an ocean of boundless motherly love! Though I am the abode of great sins which are without a beginning or end and are impossible to eliminate, I am desiring in this way, being fearless due to remembering again and again your auspicious qualities.

SlOkam 59 – emperumAn asks “Are you truly desirous [of me] as said in ‘ichchAmi‘ [in the previous SlOkam]?” and ALavandhAr replies “I who am dull-minded cannot express in your divine presence that I have the desire which matches your greatness. You should reform my mind by accepting the words expressed by me highlighting my desire and make that truly occur in me”.

anichchannapyEvam yadhi punaridhIchchanniva rajas-
thamaSchannaSchadhmasthuthivachanabhangImarachayam |
thathA’pIththamrUpam vachanavalambyA’pi krupayA
thvamEvaivambhUtham dharaNidhara! mE Sikshaya mana: ||

Oh emperumAn who lifted up the earth! Though this servitor (I) is covered by rajO guNam (passion) and thamO guNam (ignorance) and doesn’t have the desire, like the one who has true desire, even if I engaged in deceitful praises using this type of words, considering that as the reason, out of your mercy, you only should mercifully reform such mind of mine.

SlOkam 60 – When emperumAn asks “You don’t even have the desire, you want me to mercifully protect you after creating the desire in you – why should I do that?”, ALavandhAr explains the inevitable relationship [between himself and emperumAn].

pithA thvam mAthA thvam dhayitha thanaysthvam priya suhruth
thvamEva thvam mithram gururasi gathiSchAsi jagathAm |
thvadhIyas thvadhbhruthyas thava parijanas thvadhgathiraham
prapannaSchaivam sathyahamapi thavaivAsmi hi bhara: ||

For the worlds, you are the father; you are the mother; you are the beloved son; you are the good hearted friend; you are the dependable friend (with whom confidential matters can be shared); you are the AchArya (teacher); you are the upAyam (means) (and upEyam (goal)); and I am yours; your slave; your servitor; one who has you alone as the ultimate goal and means; this being the case am I not to be protected by you only?

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – திருமழிசை ஆழ்வார் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< முதலாழ்வார்கள்

திருமழிசை ஆழ்வார் பெருமை 

திருமழிசை ஆழ்வாருடைய அவதார ஸ்தலம் திருமழிசை.  இவருடைய  திருநக்ஷத்ரம் தை மாதம் மக நட்சத்திரம்.  இவர் பல ப்ரபந்தங்கள் அருளியிருக்கிறார். ஆனால் நமக்குக் கிடைத்திருப்பது இரண்டு ப்ரபந்தங்கள் தான். நான்முகன் திருவந்தாதி மற்றும் திருச்சந்த விருத்தம் என்று இரண்டு  ப்ரபந்தங்கள். இவர் எம்பெருமானுடைய அந்தர்யாமித்வத்தில்  மிகவும் ஊன்றியவர். சிறந்த யோகிகள் மற்றும் பக்தர்களுக்கு, எம்பெருமான் தன் திருமேனியுடன்  அவர்களுடைய இதயத்தில் காட்சி கொடுப்பான். அப்படி இவருக்கு எம்பெருமான் காட்சி தர, அதிலேயே மிகவும் ஈடுபட்டிருந்தவர்.  அதற்கு மேலும் முக்கியமாக ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் என்பவர்கள், ஸ்ரீமந் நாராயணனுக்கு அடிமைப்பட்டு இருக்க வேண்டும். வேறு எந்த எந்த தேவதையையும் மறந்தும் கூட நினைக்க கூடாது என்ற விஷயத்தை மிக ஆழமாக எடுத்துக் காட்டியவர்.

திருமழிசை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம்.

அன்புடனந்தாதி தொண்ணூற்றாறுரைத்தான் வாழியே
அழகாருந் திருமழிசையமர்ந்த செல்வன் வாழியே
இன்பமிகு தையில் மகத்திங்குதித்தான் வாழியே
எழிற்சந்தவிருத்தம் நூற்றிருபதீந்தான் வாழியே
முன்புகத்தில் வந்துதித்த முனிவனார் வாழியே
முழுப்பெருக்கில் பொன்னியெதிர் மிதந்தசொல்லோன் வாழியே
நன்புவியில் நாலாயிரத்தெழுநூற்றான் வாழியே
நங்கள் பத்திசாரன் இருநற்பதங்கள் வாழியே

திருமழிகை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

சம்சாரிகள் மீது கொண்ட கருணையினால் அல்லது எம்பெருமான் மீது கொண்ட அன்பினால், தொண்ணூற்று ஆறு பாசுரங்கள் கொண்ட நான்முகன் திருவந்தாதி என்று அழைக்கப்படும் ப்ரபந்தத்தை அருளிச்செய்தார்.  “நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்” என்று தொடங்குவதால் இதற்கு “நான்முகன் திருவந்தாதி” என்று திருநாமம்.   இந்த ப்ரபந்தம் அந்தாதி க்ரமத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. எம்பெருமான் மீது கொண்ட அன்பினால் இந்த தொண்ணூற்றாறு பாசுரங்களை ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் என்றும் சொல்லலாம் அல்லது சம்சாரிகள் இவ்வுலகில் துன்பப்படுகிறார்கள். அவர்கள் எம்பெருமானை துதிப்பதற்கு ஒரு ப்ரபந்தத்தைக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அவாவுடன் சம்சாரிகள் மீது கொண்ட கருணையினால்/ அன்பினாலே இந்த ப்ரபந்தத்தை அருளினார் என்றும் சொல்லலாம்.

அழகு நிறைந்து இருக்கக்கூடிய திருமழிசை (மஹீஸார க்ஷேத்ரம்) என்ற க்ஷேத்ரத்தில் அமர்ந்திருக்கக் கூடிய செல்வன். அதாவது கைங்கரியம் என்ற செல்வத்தை கொண்ட செல்வன் வாழியே! அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

தை மாதம் மகம் நட்சத்திரம் ஆழ்வாருடைய திருநக்ஷத்ரம். அவர் உதித்ததனால் தை மாதம் மக நட்சத்திரம்  இன்பம் மிகுந்ததாக இருக்கிறது, அப்படிப்பட்ட இன்பம் அளிக்கக்கூடிய தை மாத மக நட்சத்திரத்தில் அவர். உலகத்திலே உதித்தார் /அவதரித்தார்.

அழகிய திருச்சந்த விருத்தம் என்ற ப்ரபந்தத்தை நமக்கு அருளியவர். ஈந்தான் என்பது வள்ளல் தன்மையுடன் கொடுத்ததைக் குறிப்பதாகும். நூற்று இருபது பாசுரங்களைக் கொண்ட “திருச்சந்த விருத்தம்” என்ற அற்புதமான ப்ரபந்தத்தை அளித்தார். சந்த விருத்தம் என்பதே ஒரு தனியான பா வகை.  பாசுரங்கள் இசையுடன் மிகவும் அனுபவித்து பாடக் கூடியதாக இருக்கும். அந்த ப்ரபந்தத்தை நமக்கு அளித்த திருமழிசை ஆழ்வார் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

முந்தின யுகத்தில் (அதாவது துவாபர யுகத்தில்) வந்து அவதரித்து கலியுகத்திலே பல ஆண்டுகள் யோக நிலையில் இருந்தவர். 4700 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவர் என்று நாம் சரித்திரத்தின் மூலமாக அறியலாம்.   முனி என்றால் மனன சீலர்.  எப்பொழுதும் தியானம் செய்து கொண்டே இருப்பவர். எம்பெருமானையே நினைத்துக் கொண்டிருக்கக் கூடியவர்.  அப்படிப்பட்ட திருமழிசை ஆழ்வார் முன் யுகத்திலேயே பிறந்தவர். அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

திருமழிசை ஆழ்வார் பல க்ரந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார்.  ஆனால்,  இதில் எதை நாம் இந்த உலகத்தில் இருப்பவர்களுக்காக விட்டுச் செல்வது என்று  அவருக்கு ஒரு திருவுள்ளம் ஏற்பட காவிரி நதியில் க்ரந்தங்கள் அனைத்தையும் போட்டுவிட, அதிலே இரண்டு ப்ரபந்தங்கள் அதாவது திருச்சந்த விருத்தம் மற்றும் நான்முகன் திருவந்தாதி ஓலைச் சுவடிகள் மட்டும் மிதந்து இவரிடத்தில் திரும்பி வந்து சேர்ந்தன. மற்ற எல்லா ப்ரபந்தங்களும் ஆற்றோடு போய் சேர்ந்தன என்று அறியலாம்.  காவிரி நதியை பொன்னி நதி என்றும் அழைப்பார்கள்.  அந்த பொன்னி நதியின் நீரோட்டத்தை எதிர்த்து மீண்டும் ஆழ்வார் கையிலே வந்து சேர்ந்த ப்ரபந்தங்கள் நாம் இப்போது அநுபவிக்கும் திருச்சந்த விருத்தமும் நான்முகன் திருவந்தாதியும்.  “சொல்லோன்” என்பது சொற்களை / பாசுரங்களை அருளிச் செய்தவர் என்பதைக் குறிக்கும்.  அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க

நல்ல பூலோகத்தில் 4700 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவர் திருமழிசையாழ்வார்.  அவர் பல்லாண்டு காலம் வாழ்க.

“பத்திசாரன்” என்று அழைக்கப்படும் திருமழிசை ஆழ்வாருடைய இரு திருவடிகள் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

இவருக்குத் “திருமழிசைபிரான்” என்றும் ஒரு திருநாமம் உண்டு. திருக்குடந்தையில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஆராவமுதன் எம்பெருமானிடத்துத் திருமழிசை ஆழ்வாருக்கு மிகுந்த ஈடுபாடு. எம்பெருமானுக்குத் தான் பொதுவாக பிரான் என்ற திருநாமம் வழங்கப்படும்.  “பிரான்” என்றால் நமக்கு நன்மை செய்பவன் / உபகாரகன் என்று அர்த்தம், இவருக்கும் அந்த ஆராவமுதன் எம்பெருமானுக்கும் இருக்கக்கூடிய அன்னியோன்ய பாவம் / அளவில்லாத அன்பினால் எம்பெருமானுக்கு ஆராவமுதன் ஆழ்வார் என்ற திருநாமமும் ஆழ்வாருக்கு “திருமழிசைப் பிரான்” என்ற திருநாமமும் ஏற்பட்டது. எம்பெருமானுடைய திருநாமம் இவருக்கும் இவருடைய திருநாமம் எம்பெருமானுக்கு என்று ஒரு ரசமான வைபவமாக ஏற்பட்டது. அதனால் இவருக்கு “திருமழிசைப் பிரான்” என்றும் திருநாமம் உண்டு.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

sthOthra rathnam – SlOkams 41 to 50 – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

SlOkam 41 – In this SlOkam – ALavandhAr enjoys emperumAn‘s togetherness with periya thiruvadi (garudAzhwAn), who has the activities of being the dhvaja (flag) and everything else, and who is always dear to emperumAn like a ripened fruit.

dhAsas sakhA vAhanamAsanam dhvajO
yasthE vithAnam vyajanam thrayImaya: |
upasthitham thEna purO garuthmathA
thvadhanghrisammardhagiNAngaSObhinA ||

That garudAzhwAn has vEdhams as limbs, who is the servitor, friend, vehicle, throne, flag, canopy and chAmara for you, who is shining due to being identified by the scars caused by the pressing of your divine feet; you are worshipped by such garudAzhwAn in your divine presence …

SlOkam 42 ALavandhAr enjoys SrI sEnApathi AzhwAn‘s (vishvaksEna) dhAsya sAmrAjyam (kingdom of servitude) where emperumAn places all his responsibilities on vishvaksEna and places himself under the control of vishvaksEna.

thvadhIyabhukthOjjithaSEshabhOjinA
thvayA nisrushtAthmabharENa yadhyathA |
priyENa sEnApathinA nyavEdhi thath
thadhA’nujAnanthamudhAravIkshaNai: ||

vishvaksEna eats the (food) remnants of what you (emperumAn) eat, takes the responsibility (of managing nithya vibhUthi (spiritual realm) and leelA vibhUthi (material realm) from you; he, who is dear to all, takes approval, through your glance, for whatever actions are to be carried out and is capable of carrying out those activities.

SlOkam 43 ALavandhAr enjoys the nithyasUris‘ actions in servitude for emperumAn as said in vishNu sUktham “sadhA paSyanthi sUraya:” (nithyasUris are always seeing emperumAn) etc. His prayer is as said in thiruvAimozhi 2.3.10adiyArgaL kuzhAngaLai udan kUdavadhu enRu kolO?” (When will I be in the group of nithyasUris?).

hathAkhilaklESamalai: svabhAvatha:
*sadhAnukUlyaikarasais thavOchithai: |
gruhIthathaththathparichArasAdhanai:
nishEvyamANam sachivair yathOchitham ||

* Also recited as thvadhAnukUlyaika.

Oh one [emperumAn] who is worshipped by nithyasUris who are devoid of sufferings and blemishes and who always have natural kainkaryam (service [to you]) as their enjoyment, who match you [in your nature, abilities etc], holding garlands, incense, lamp etc which are required for such kainkaryams, and who instruct you [about the proper relationship, activities] and engage in service [to you] and who worship you according to [their/your] svarUpam …

SlOkam 44 – As said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 31.25 lakshmaNa says “bhavAmsthu saha vaidhEhyA girisAnushu ramsyathE” (While you enjoy with sIthA in the foothills of the mountain, I will serve you both in all ways), ALavandhAr desires to enjoy emperumAn giving pleasure to pirAtti in different aspects.

apUrva nAnArasa bhAva nirbhara
prabadhdhayA mugdha vidhagdhaleelayA |
kshaNANuvath kshipthaparAdhikAlayA
praharshayantham mahishIm mahAbhujam ||

emperumAn gives periya pirAtti joy by his sports/activities which are beautiful and skilful, which are making her feel brahmA’s life span being spent like a moment , etc., with many relishable aspects which are fresh (every moment), and is having huge arms (which are suitable to embrace periya pirAtti).

SlOkam 45 ALavandhAr enjoys emperumAn‘s form and his qualities which are the abode of such relishable aspects that bring pleasure to pirAtti.

achinthya dhivyAdhbhuthanithyayauvana
svabhAvalAvaNyamayAmruthOdhadhim |
Sriya: Sriyam bhakthajanaikajIvitham
samarthamApathsakhamarthikalpakam ||

emperumAn has inconceivable, spiritual/divine, amazing, eternal youth naturally, and being an ocean of abundant beauty, is SrI (wealth) for SrI (SrI mahAlakshmi), is the life of his devotees, is capable (of making even less-intelligent person to experience him progressively), is a friend in need and is like a kalpaka vruksham (desire fulfilling tree) for those who seek out …

SlOkam 46 ALavandhAr says – When will I give up attachment to worldly aspects and engage in kainkaryam for your pleasure to fulfil the purpose of my existence, unto your highness who is complete in the previously explained svarUpam (nature), rUpam (form), guNam (qualities) and vibhUthi (wealth, opulence, control) [explained from 32nd SlOkam to the previous SlOkam]?

bhavanthamEvAnucharan nirantharam
praSAntha niSSEsha manOrathAnthara: |
kadhA’hamaikAnthika nithya kinkara:
praharshayishyAmi sanAthajIvitha: ||

Being relieved from all other attachments with their traces and continuously following you only, when will I please you only by having eternal kainkaryam [to you] and by living with a purpose?

SlOkam 47 – In this SlOkam, ALavandhAr looks at the attainable ISvara‘s distinguished nature, and his own previous state, and thinks “How can I, a samsAri (worldly person) desire for the kainkaryam which is too far for the minds of brahmA, rudhra et al and is desired by nithyasUris who are untouched by material aspects? How can royal food become contaminated by poison!” and condemns himself as done by nammAzhwAr in “vazhavEzhulgu“.

dhigaSuchimavinItham nirdhayam mAmalajjam
paramapurusha! yO’ham yOgivaryAgragaNyai: |
vidhiSivasankAdhyair dhyAthumathyanthadhUram
thava parijanabhAvam kAmayE kAmavruththa: ||

Oh purushOththama! I who am famously known to act according to (my own) whims and fancies, should condemn myself, being impure, not reformed, merciless and shamless, yet desiring for service to you which is unattainable to even think for those brahmA, Siva, sanaka et al who are considered as foremost among the best yOgis.

SlOkam 48 ALavandhAr requests emperumAn to remove the sins and accept him, out of grace. Alternative explanation – ALavandhAra prays to emperumAn “Your highness should remove all sins that delay the attainment of the goal for me”. Previously he left emperumAn seeing the ultimate greatness of emperumAn; here, he approaches emperumAn thinking about emperumAn’s ultimate simplicity.

aparAdhasahasrabhAjanam
pathitham bhImabhavArNavOdharE |
agathim SaraNAgatham harE!
krupayA kEvalamAthsamAth kuru ||

Oh my saviour who eliminates the sorrows! I am the abode of countless faults; I have fallen in the terrible ocean of samsAra (material realm), have no other refuge and declare to be surrendered unto you; by your mercy only, you should accept me as yours.

SlOkam 49 emperumAn asks ALavandhAr “When you have abundance of faults, instead of pursuing different upAyams to eradicate those faults or holding on to me giving up everything else, why are you forcing me saying ‘krupayA kEvalamAthmasAth kuru (accept me as yours, only due to your mercy)?”. ALavandhAr replies “I have no knowledge to engage in SAsthrIyAnushtAnam (practices/means highlighted in SAsthram) [so no engagement in upAyAntharam]; since I have no other refuge, I cannot give up completely. So your special glance out of your great kindness, is the only means for my uplifting”.

avivEka ghanAntha dhingmukhE
bahudhA santhatha dhu:khavarshiNi |
bhagavan! bhavadhurdhinE padha:
skalitham mAmavalOkayAchyutha ||

Oh bhagavAn who is filled with gyAnam, Sakthi etc [6 primary qualities]! Oh one who does not abandon your devotees! I am falling off from virtuous path due to the rainy season darkness of samsAram which is having directions covered with clouds of darkness and pouring down sorrows continuously in many ways; bless me with your kind glance.

SlOkam 50 ALavandhAr says “As I have no refuge other than your mercy, there is no better recipient than I for your mercy; so do not leave this opportunity”.

na mrushA paramArthamEva mE
SruNu vigyApanamEkamagratha: |
yadhi mE na dhayishyasE thathO
dhayanIyas thava nAtha dhurlabha: ||

Oh my lord! First mercifully hear my request; (this request) is not false; it is truth only; if you don’t show your mercy and after losing me, you will not get any one who more qualified than I, to receive your mercy.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

തിരുപ്പല്ലാണ്ട്-ലളിതവ്യാഖ്യാനം

Published by:

ശ്രീ ശ്രീമതേ ശഠകോപായ നമഃ ശ്രീമതേ രാമാനുജായ നമഃ ശ്രീമത് വരവരമുനയേ നമഃ

മുഥലായിരമ്

pallandu

ശ്രീമണവാള മാമുനികള്‍ എന്ന ശ്രീവൈഷ്ണവാചാര്യര്‍, തന്റെ ഉപദേശ രത്നമാല പാസുരം19-ല്‍ തിരുപ്പല്ലാണ്ടിന്റെ മഹത്വത്തെ മനോഹരമായി വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

“കോദിലവാം ആഴ്വാര്‍കള്‍ കൂറു കലൈക്കെല്ലാം ആദി തിരുപ്പല്ലാണ്ട് ആനദുവും വേദത്തുക്കു ഓം എന്നും അതുപോല്‍ ഉള്ളദുക്കെല്ലാം സുരുക്കയ്ത്താന്‍ മംഗലം ആദലാല്‍”

മണവാള മാമുനികളുടെ തീര്‍പ്പ് ഇപ്രകാരമാണ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയില്‍, പ്രണവം എപ്രകാരം വേദങ്ങളുടെ ആദിയും സാരഭൂതവുമാകുന്നുവോ, അതേപോലെ തിരുപ്പല്ലാണ്ട് ആഴ്വാര്‍മാരുടെ എല്ലാ അരുളിച്ചെയ്യലുകളുടെയും(ദിവ്യപ്രബന്ധോച്ചാരണത്തിന്റെയും) ആവിര്‍ഭാവവും സാരവും ആകുന്നു.

ശ്രീമന്നാരായണന്റെ പരമോന്നത പദവി പാണ്ഡ്യരാജധാനിയില്‍ സ്ഥാപിച്ച പെരിയാഴ്വാരോടുള്ള ആദരസൂചകമായി പാണ്ഡ്യ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ പട്ടണത്തില്‍ ആനപ്പുറത്ത് അത്യാദരപൂര്‍വ്വം എഴുന്നള്ളിച്ചു. ഈ മഹത്തായ കാഴ്ച കാണുവാനായി ഭഗവാന്‍ തന്നെ ഗരുഡവാഹനത്തില്‍ ദിവ്യപത്നിമാരോടൊപ്പം(ശ്രീദേവീ ഭൂദേവീ സമേതനായി) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ശ്രീവൈകുണ്ഠത്തില്‍(പരമപദത്തില്‍ അഥവാ ദിവ്യലോകത്തില്‍) വസിക്കുന്ന ഭഗവാന്‍,‍ സംസാരത്തിലേക്ക്(ഭൗതികലോകത്തേക്ക്) ഇറങ്ങിവന്നതിലുള്ള ആശ്ചര്യവും ഭഗവാന് ദൃഷ്ടിദോഷമേല്‍ക്കുമോ എന്ന വാത്സല്യ-ഭക്തിപുരസ്സരമായ ഭയത്തോടെയും, പെരിയാഴ്വാര്‍(വിഷ്ണുചിത്തന്‍) രചിച്ച ഭഗവദ് സ്തുതിപരങ്ങളായ വരികളാണ്(പാസുരങ്ങള്‍) തിരുപ്പല്ലാണ്ട്. സ്വയം മംഗളാശംസ നടത്തിയതിന് പുറമേ എല്ലാ സംസാരികള്‍ക്കും (ഭൗതികലോകത്ത് വസിക്കുന്ന നമുക്കു്) മേലിലും ഭഗവാന് മംഗളാശംസ നടത്തുന്നതിന് അനുവദിച്ചു കൊണ്ട് തിരുപ്പല്ലാണ്ടിന്റെ രചന നടത്തിയെന്നത് പെരിയാഴ്വാരുടെ പ്രത്യേകമായ മഹത്വത്തിന്റെ നിദര്‍ശനമാണ്.

ഈ ലളിതമായ പരിഭാഷ പെരിയവാച്ചാന്‍ പിള്ളയുടെ തിരുപ്പല്ലാണ്ട് വ്യാഖ്യാനത്തെ അവലംബിച്ചുള്ളതാണ്.

ധ്യാനശ്ലോകങ്ങള്‍(തനിയന്‍)

ഗുരുമുഖമനധീത്യ പ്രാഹ വേദാനശേഷാന്‍
നരപതിപരിക്ലുപ്തം ശുല്കാമാദാതുകാമഃ |
ശ്വശുരമമരവന്ദ്യം രംഗനാഥസ്യ സാക്ഷാത്
ദ്വിജകുലതിലകം തം വിഷ്ണുചിത്തം നമാമി ||

വിഷ്ണുചിത്തനെന്നും അറിയപ്പെടുന്ന പെരിയാഴ്വാര്‍‍‍‍ ഒരു ഗുരുവിൽ നിന്നും സവിശേഷമായി പഠിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ഭഗവാനില്‍ നിന്ന് തന്നെ അഗാധമായ വേദ ജ്ഞാനവും അതേപോലെ ഭക്തിയും വരമായി നേടി. ഭഗവദ് നിയുക്തനായി,  പാണ്ഡ്യരാജാവ് ശ്രീവല്ലഭ ദേവന്റെ തെന്‍- മധുരയിലെ(തമിഴകത്തെ മധുര) രാജസഭയില്‍ നടന്ന വിദ്വത്സദസ്സില്‍ പങ്കെടുത്തു. ജേതാവാകുന്ന പക്ഷം തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന സ്വര്‍ണ്ണനാണയ സമ്മാനങ്ങള്‍ ശ്രീവില്ലിപുത്തുര്‍ ദിവ്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ നവീകരണത്തിന് സമര്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു അവിടുത്തെ ഉദ്ദേശ്യം.  വേദങ്ങള്‍ ഉദ്ധരിച്ച് ഭഗവദ് മഹിമ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് വേദമത്സരത്തില്‍ ആഴ്വാര്‍ വിജയശ്രീലാളിതനായി. പിന്നീട്, തന്റെ ദിവ്യപുത്രി ആണ്ടാളിനെ ശ്രീ രംഗനാഥയുമായി വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചതിലൂടെ, നിത്യസൂരികളാല്‍(വൈകുണ്ഠവാസികളാല്‍) ഭഗവാന്റെ  ശ്വശുരനായി (ഭാര്യാപിതാവായി) വരെ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടു. ബ്രാഹ്മണ(വേദം പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെയിടയില്‍) കുല തിലകമായും അദ്ദേഹത്തെ ഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പെരിയാഴ്വാരെ ഞാന്‍ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു.

മിന്നാര്‍ തടമതിള്‍ ചൂഴ് വില്ലിപുത്തൂര്‍ എന്റു ഒരുകാല്‍
ചൊന്നാര്‍ കഴറ്‍കമലം ചൂടിനോം മുന്നാള്‍
കിഴിയറുത്താന്‍ എന്റുരൈത്തോം കീഴ്മയിനിറ്ചേരും
വഴിയറുത്തോം നെഞ്ചമേ വന്തു് 

മിന്നല്‍ പോലെ ശോഭിക്കുന്ന ശ്രീവില്ലിപുത്തൂരിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള വമ്പിച്ച മതിലകത്ത് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ശ്രീചരണങ്ങളെ നാം ആഭരണങ്ങള്‍ പോലെ ശിരസ്സില്‍ ധരിക്കുന്നു. രാജസഭയിലെത്തി തന്റെ വാദത്തിലൂടെ സ്വര്‍ണ്ണനാണയങ്ങളുടെ ശേഖരം തന്നെ നേടിയ പെരിയാഴ്വാരുടെ മഹിമയെ സ്മരിച്ചും ഉരച്ചും നാം അധഃപതനത്തില്‍ നിന്ന് സ്വയം രക്ഷിക്കുകയാണ്.

പാണ്ഡിയന്‍ കൊണ്ടാടപ്പട്ടര്‍പിരാന്‍ വന്താന്‍ എന്റു
ഈണ്ടിയ സംഗം എടുത്തൂത വേണ്ടിയ
വേദങ്കളോതി വിരൈന്തു കിഴിയറുത്താന്‍
പാദങ്ങള്‍ യാമുടൈയ പറ്റു

പാണ്ഡ്യ രാജാവായ ശ്രീവല്ലഭ ദേവന്‍ പരമനായവന്റെ പരത്വത്തെ സ്ഥാപിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഭട്ടര്‍പിരാന്‍ വന്നു എന്ന് സ്തുതിച്ചു, ആ സദസ്സ് വിജയഭേരിയായി ശംഖധ്വനിയുണര്‍ത്തി, വേദങ്ങളില്‍ നിന്ന് തെളിവുകളുദ്ധരിച്ച് പെരിയാഴ്വാരെന്ന ഭട്ടര്‍പിരാന്‍ ശ്രീമന്നാരായണന്റെ പരത്വം ഇപ്രകാരം സ്ഥാപിച്ചു. ആ പെരിയാഴ്വാരുടെ ദിവ്യപാദങ്ങളാണ് നമുക്ക് ശരണം.

ഒന്നാം പാസുരത്തില്‍, ഭഗവാന്റെ സൗന്ദര്യവും മംഗള ഗുണങ്ങളും സംസാരത്തില്‍ പ്രകടമായി കണ്ടപ്പോള്‍ പെരിയാഴ്വാര്‍ ഭഗവാന് ദൃഷ്ടിദോഷം വരുമോ എന്ന് ഭയന്ന് എക്കാലവും ഭഗവാന്റെ ഐശ്വര്യം ഇതേപടി നിലനില്‍ക്കട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.       

1.പല്ലാണ്ട് പല്ലാണ്ട് പല്ലായിരത്താണ്ട് 
പലകോടി നൂറായിരം
മല്ലാണ്ട തിണ്‍തോള്‍ മണിവണ്ണാ! ഉന്‍
ചെവ്വടി ചെവ്വി തിരുക്കാപ്പ്

മല്ലരെ വെന്ന് വധിച്ച ശക്തമായ ദിവ്യബാഹുമൂലങ്ങളുള്ള ഭഗവാനെ, മരതക മണിവര്‍ണ്ണാ, അവിടുത്തെ ദിവ്യ ചേവടികളും എക്കാലവും നിലനില്‍ക്കട്ടെ. ആഴ്വാര്‍ ഭഗവാന് മാനുഷ കാലഗണനയിലും ദേവന്മാരുടെ കാലഗണനയിലും തുടര്‍ന്ന് ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലഗണനയിലും പല കാലം വാഴുക എന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ച് ആശംസിക്കുന്നു.

രണ്ടാം പാസുരത്തില്‍ ആഴ്വാര്‍ ഭഗവാനെ അവിടുത്തെ ഉന്നത പദവിയെപ്രതി വാഴ്ത്തുന്നു. പരമപദത്തില്‍ നിത്യവിഭൂതികളോടെയും സംസാരത്തില്‍ ലീലാവിഭൂതികളോടെയും.

2.അടിയോമോടുംനിന്നോടും പിരിവിന്റി ആയിരം പല്ലാണ്ട് വടിവായ്നിന്‍വലമാര്‍പിനില്‍ വാഴ്കിന്റമങ്കയുംപല്ലാണ്ട് വടിവാര്‍ചോതിവലന്തുറൈയും ചുടരാഴിയുംപല്ലാണ്ട് പടൈപോര്‍‍പുക്കുമുഴങ്കും അപ്പാഞ്ചജന്യമുംപല്ലാണ്ടേ

നമുക്കിടയിലുള്ള സേവ്യ സേവക ബന്ധം എക്കാലവും നിലനില്‍ക്കട്ടെ. സൗന്ദര്യവും ആഭരണാദിഭൂഷകളും നിറയൗവ്വനവുമുള്ള ശ്രീമഹാലക്ഷ്മി, അവിടുത്തെ തിരുമാറില്‍ എന്നും നിലകൊള്ളട്ടെ. വലം കൈയിലെ ദിവ്യ സുന്ദര ചക്രവും എക്കാലവും നിലനില്ക്കട്ടെ. ഇടങ്കൈയിലെ പാഞ്ചജന്യശംഖം പടക്കളത്തില്‍ എത്തുന്ന ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ഭീതിവിതച്ചുകൊണ്ട് ഉയര്‍ന്ന നാദം മുഴക്കി എക്കാലവും നിലകൊള്ളട്ടെ. ഭക്തരെ പരാമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് ‍ സംസാരത്തെയും മഹാലക്ഷ്മി, ചക്ര, ശംഖങ്ങളെന്നിവയെ പരാമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് പരമപദത്തെയും ആഴ്വാര്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

മൂന്നാം പാസുരത്തിലും തുടര്‍ന്നുള്ള മൂന്ന് പാസുരങ്ങളിലും ആയിട്ട്,‍ ആഴ്വാര്‍ ഈ ലോകത്ത് സുഖങ്ങളാഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും, കൈവല്യം അഥവാ ആത്മബോധാനുഭവം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും, ഭഗവാന് നിത്യസേവ ചെയ്യുവാനാഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും ക്ഷണിക്കുകയാണ്, തനിക്കൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് ഭഗവാനെ വാഴ്ത്തുന്നതിനായി. ഈ പാസുരത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഭഗവാന് സേവ ചെയ്യുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ അതിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയാണ്.

3.വാഴാട്പട്ടുനിന്റീര്‍ ഉള്ളീരേല്‍ വന്തുമണ്ണുംമണമുംകൊണ്‍മിന്‍ കൂഴാട്പട്ടുനിന്റീര്‍കളൈ എങ്കള്‍കുഴുവിനില്‍പുകുതലൊട്ടോം ഏഴാട്കാലുംപഴിപ്പിലോംനാങ്കള്‍ ഇരാക്കതര്‍വാഴ്ഇലങ്കൈ പാഴാളാകപ്പടൈപൊരുതാനുക്കുപ്പല്ലാണ്ടു കൂറുതുമേ

നിങ്ങള്‍ക്ക് സേവനമെന്ന ധനമാണ് ആഗ്രഹമെങ്കില്‍ വേഗം വരിക, തിരുമണ്ണും സുഗന്ധവും ഏറ്റു വാങ്ങുക (തിരുമണ്ണ് ധരിച്ച് വൈഷ്ണവകുലത്തില്‍ ചേരുക) ഭഗവാന് വേണ്ടിയുള്ള എന്ത് സേവനത്തിനും തയ്യാറായിക്കൊള്ളുക. ഭക്ഷണം മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ചേരാന്‍ അനുവദിക്കുകയില്ല. ഏഴ് തലമുറകളായി ഞങ്ങള്‍ ഭഗവാന് നിഷ്കപടമായുള്ള സേവനഭാവത്തോടെ, ലങ്കയിലെ അസുരര്‍ക്കെതിരായി വില്ലുയര്‍ത്തിയ ആ കോദണ്ഡരാമസ്വാമിയായ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുകയാണ്, നിങ്ങളും അതിനായി ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ചേരുക.

നാലാം പാസുരം. ഇവിടെ അദ്ദേഹം ആത്മാനുഭൂതി അഭിലഷിക്കുന്നവരെ ക്ഷണിക്കുകയാണ്. സേവനത്തിനാഗ്രഹിക്കുന്നവരെ മാത്രം വിളിച്ചതില്‍ തൃപ്തിപോരാതെ, ഈ ലോകത്തിലുള്ള ഭൗതിക ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും ആത്മാനുഭൂതി മാത്രം(അതായത് കൈവല്യം എന്ന ആത്മാവാണ് താനെന്ന ബോധം മാത്രം) ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെയും കൂടി ഭഗവദ് സ്തുതിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഇവര്‍ ഇരുകൂട്ടരില്‍ ഈ ലോകത്തെ ധനം മാത്രമിച്ഛിക്കുന്നവര്‍ ഏതെങ്കിലും കാലത്ത് ഭഗവദ് സേവയില്‍ മാത്രം താല്പര്യമുള്ളവരായി മാറിയേക്കാം. എന്നാല്‍ കൈവല്യാര്‍ത്ഥികളോ(ആത്മാവാണ് താനെന്ന അനുഭൂതി മാത്രമാഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍) അവര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും കൈവല്യമോക്ഷമെന്ന ചിന്തയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് ചിന്തയുണ്ടാകാന്‍, ‍ സാധ്യതയില്ലെന്ന് കരുതിക്കൊണ്ട് അവരെയാണ് ഭഗവദ് സേവനമെന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ആഴ്വാര്‍ ആദ്യം ക്ഷണിക്കുന്നത്.

4.ഏടുനിലത്തിൽഇടുവതന്‍മുന്നംവന്തു എങ്കള്‍‍കുഴാംപുകുന്തു കൂടുമനമുടൈയീര്‍കള്‍ വരംപൊഴിവന്തുഒല്ലൈക്കൂടുമിനോ നാടുനകരമുംനന്‍കറിയ നമോനാരായണായവെന്റു പാടുമനമുടൈപ്പത്തരുള്ളീര്‍! വന്ത്പല്ലാണ്ടുകൂറുമിനേ

നിങ്ങള്‍ ശരീരം ശവപ്പറമ്പില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, ആത്മാനുഭൂതി മാത്രമെന്ന ലക്ഷ്യത്തില്‍ നിന്ന് ഉയര്‍ന്നു ചിന്തിച്ച് ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ചേരുക(മരണം എപ്പോഴും ആസന്നമായതിനാല്‍ എത്രയും വേഗം ഭക്തര്‍ക്കൊപ്പം കൂടുക എന്ന് താല്പര്യം), ഗ്രാമീണരായ സാധാരണക്കാരും നാഗരികരായ ജ്ഞാനികളും ജപിച്ച് ഭഗവദ് പ്രാപ്തി നേടുന്നതിനു് ഉതകുന്ന ദിവ്യ അഷ്ടാക്ഷര മന്ത്രം (ഭഗവാനെ നമിക്കുന്ന അഷ്ടാക്ഷരയുക്തമായ ദിവ്യമന്ത്രം) ജപിക്കുന്നതിനുള്ള ഭക്തിയുണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് ഭഗവാനെ വാഴ്ത്തുക.

അഞ്ചാം പാസുരത്തില്‍ ആഴ്വാര്‍ ഭൗതിക ലോകത്തെ സുഖാസ്വാദനം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നവരെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

5.അണ്ടക്കുലത്തുക്കതിപതിയാകി അസുരരിരാക്കതരൈ ഇണ്ടൈക്കുലത്തൈഎടുത്തുക്കളൈന്ത ഇരുടീകേശന്‍തനക്കു തൊണ്ടക്കുലത്തിലുള്ളീര്‍! വന്തടിതൊഴുതു് ആയിരനാമംചൊല്ലി പണ്ടൈക്കുലത്തൈത്തവിര്‍ത്തു പല്ലാണ്ടുപല്ലായിരത്താണ്ടെന്മിനേ

നിങ്ങള്‍ കൂടിയിരിക്കുന്നത് അസുരകുലാരിയായ ഹൃഷീകേശന് സേവകരായിരിക്കുന്നവര്‍ക്കൊപ്പമാണ് എന്ന ബോധ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് ഭഗവാന്റെ ദിവ്യപാദങ്ങളില്‍ വണങ്ങി, സഹസ്രനാമം ഭക്തിപുരസ്സരം ജപിക്കുക, ജനനചക്രത്തില്‍ നിന്ന് അങ്ങനെ മുക്തി നേടുക, ജന്മാന്തരങ്ങളില്‍ നിങ്ങള്‍ ഓരോ തവണയും ആഗ്രഹിച്ച ഭൗതികവരങ്ങളെല്ലാം ഭഗവാനില്‍ നിന്ന് അകലുന്നതിനുള്ള വരങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അറിയുക (ഓരോ ജന്മങ്ങളിലും തുച്ഛമായ കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതിലൂടെ നിങ്ങള്‍ക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധം നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ഭഗവാനില്‍ നിന്ന് അകന്നു് മറ്റ് ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നാലെ പോയതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക) അതിനാല്‍ഭഗവാനെ ആവര്‍ത്തിച്ച് സ്തുതിക്കുക.

ആറാം പാസുരത്തില്‍, ഈ മൂന്ന് കൂട്ടരെയും ക്ഷണിച്ച ശേഷം ആഴ്വാര്‍, ഭഗവദ് സേവനത്തില്‍ മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് വരുന്നവരുടെ ഗുണകര്‍മ്മങ്ങളെ വിവരിച്ച് അവരെ സ്വീകരിക്കുന്നു.

6.എന്തൈതന്തൈതന്തൈതന്തൈതംമൂത്തപ്പന്‍ ഏഴ്പടികാല്‍തൊടങ്കി
വന്തു വഴിവഴിആട്ചെയ്കിന്റോം തിരുവോണത്തിരുവിഴവില്‍
അന്തിയംപോതിലരിയുരുവാകി അരിയൈയഴിത്തവനൈ
പന്തനൈ തീരപ്പല്ലാണ്ടു പല്ലായിരത്താണ്ടെന്റുപാടുതുമേ

ഏഴ് തലമുറകളായി ഞാനും എന്റെ പിതാവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവും ഇങ്ങനെ തലമുറകളായി, ഞങ്ങള്‍ ഭഗവാന് വേദവിധിപ്രകാരം കൈങ്കര്യം ചെയ്തു വരികയാണ്. ഒരു തിരുവോണദിനത്തില്‍ സന്ധ്യാനേരത്ത് നരഹരി രൂപം സ്വീകരിച്ച് ശത്രുവായ ഹിരണ്യനെ വധിച്ച ആ ഭഗവാനോട് ഭഗവദ്സേവനത്തിലുണ്ടാകാവുന്ന തടസ്സങ്ങള്‍ നീങ്ങാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം കൂടുക.

ഏഴാം പാസുരത്തില്‍ ആഴ്വാര്‍ കൈവല്യാര്‍ത്ഥികളെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഏടു നിലത്തിലെന്ന് തുടങ്ങുന്ന പാസുരത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടവരാണ് അവര്‍. അവരുടെ ഗുണങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു.

7.തീയീറ്പൊലികിന്റചെഞ്ചുടരാഴി തികഴ്തിരുച്ചക്കരത്തിന്‍
കോയിറ്പൊറിയാലേഒറ്റുണ്ടുനിന്റു കുടികുടിആട്ചെയ്കിന്റോം
മായപ്പൊരുപടൈവാണനൈ ആയിരന്തോളും പൊഴി കുരുതി
പായ ചുഴറ്റിയആഴിവല്ലാനുക്കു പ്പല്ലാണ്ടുകൂറുതുമേ

എക്കാലവും കൈങ്കര്യം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനായാണ് നാം വന്നിട്ടുള്ളത്, വരും തലമുറകളിലേക്കും ഈ പാരമ്പര്യം തുടരുന്നതിനും. നമ്മുടെ ശരീരത്തില്‍ ഭഗവാന്റെ ചുവന്ന അഗ്നി തേജസ്സാര്‍ന്ന ചക്രമുദ്രയെ ധരിച്ച് (തപ്തമുദ്രാധാരണം സൂചിതം), ബാണാസുരന്റെ ആയിരം കൈകളെ അറുത്ത് രക്തപ്രളയം വരുത്തിയ ചക്രത്താഴ്വാരെ(സുദര്‍ശനചക്രത്തെ)ധരിക്കുന്ന ആ ഭഗവാനെയാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്.

എട്ടാം പാസുരം. ആഴ്വാര്‍ ഐശ്വര്യാര്‍ത്ഥികളെ സ്വീകരിക്കുന്നു. അണ്ടകുലത്തുക്കെന്ന പാസുരത്തിലെ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടവരെ, ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ഭഗവാന് സ്തുതിചെയ്യാനാഗതരായവരെ.

8.നെയ്യിടൈ നല്ലതോര്‍ ചോറും നിയതമുംഅത്താണിച്ചേവകമും
കൈയടൈക്കായുംകഴുത്തുക്കുപ്പൂണൊട് കാതുക്ക്ക്കുണ്ടലമും
മെയ്യിടനല്ലതോര്‍ചാന്തമുംതന്ത് എന്നൈവെള്ളുയിരാക്കവല്ല
പൈയുടൈനാകപ്പകൈക്കൊടിയാനുക്കു പ്പല്ലാണ്ട് കൂറുവനേ

(ഐശ്വര്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പറയുന്നു) ഞാന്‍ ആ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കും, ആരാണോ എനിക്ക് ശുദ്ധവും സ്വാദിഷ്ടവുമായ പ്രസാദം(ഭഗവദ് നിവേദ്യം) നല്കിയത്, നെയ്യും, അതേപോലെ സേവകരെയും, താംബൂലവും നല്കിയത്, കണ്ഠാഭരണവും, കുണ്ഡലവും ചന്ദനക്കുഴമ്പും തന്ന് ആദരിച്ചത്, എനിക്ക് സമാധാനപൂര്‍ണ്ണമായ മനസ്സ് തരാന്‍ പ്രാപ്തനായത്, പത്തിവിടര്‍ത്തിയ നാഗങ്ങളുടെ ശത്രുവായ ഗരുഡനെ ധ്വജമാക്കിയ ആ ഭഗവാനെ.

ഒമ്പതാം പാസുരം. ആഴ്വാര്‍ ഭക്തരോടും കൈങ്കര്യാര്‍ത്ഥികളോടും, അതിലേക്ക് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരോടുമൊപ്പം-വാഴാട് പട്ട് എന്ന മൂന്നാം പാസുരത്തിലൂടെ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരും, എന്തൈ തന്തൈ എന്ന ആറാം പാസുരത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം കൂടിയവരോടുമൊപ്പം, ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

9.ഉടുത്ത്ക്കളൈന്ത നിന്‍പീതകവാടൈയുടുത്തു ക്കലത്തതുണ്ടു
തൊടുത്തതുഴായ്മലര്‍ചൂടിക്കളൈന്തന ചൂടുംഇത്തൊണ്ടര്‍കളോം
വിടുത്തതിശൈക്കരുമംതിരുത്തി ത്തിരുവോണത്തിരുവിഴവില്‍
പടുത്തപൈന്നാകണൈപ്പള്ളികൊണ്ടാനുക്ക് പ്പല്ലാണ്ട്കൂറുതുമേ

ഞങ്ങള്‍ അവിടുത്തെ സേവകരായിരിക്കും. അവിടുന്ന് ഉടുത്ത് മാറ്റിയ പീത വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചും അവിടുത്തെ പ്രസാദം മാത്രം ഭുജിച്ചും അവിടുന്ന് ചൂടിയ തുളസിമാലകള്‍ ധരിച്ചും വസിക്കും. തിരുവോണനാളില്‍ സന്ധ്യാകാലത്ത് പ്രത്യക്ഷനായ, ആദിശേഷനെ തിരുമെത്തയാക്കിയ അങ്ങയ്ക്ക് പല്ലാണ്ട് ആശംസിച്ച് സ്തുതിക്കും.

പത്താം പാസുരം. ഇവിടെ ആഴ്വാര്‍ കൈവല്യനിഷ്ഠര്‍ക്കൊപ്പം(ആത്മാനുഭവത്തില്‍ തല്പരരായവര്‍) കൂടുന്നു. ഏടുനിലത്തിലെന്ന പാസുരത്തില്‍ അദ്ദേഹം ക്ഷണിച്ചിരുന്ന, തീയില്‍ പൊലികിന്റ പാസുരത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം കൂടിയവരാണ് അവര്‍.

10.എന്നാള്‍എമ്പെരുമാന്‍ ഉന്തനക്കടിയോമെന്റെഴുത്തപ്പട്ട
അന്നാളേ അടിയോങ്കളടിക്കുടിൽ വീടുപെറ്റുയന്തതുകാണ്‍
ചെന്നാള്‍ തോറ്റി ത്തിരുമതുരൈയുള്‍ ചിലൈകുനിത്ത് ഐന്തലൈയ
പൈന്നാകത്തലൈപ്പായ്ന്തവനേ! ഉന്നൈപ്പല്ലാണ്ടു കൂറുതുമേ

ഞങ്ങളുടെ സ്വാമി! അങ്ങയുടെ ദാസരായി ഞങ്ങള്‍ എഴുതിയ(ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ശരണാഗതരായ) ദിവസം, ഞങ്ങളുടെ വംശം എല്ലാ പിന്‍ഗാമികളോടെയും, കൈവല്യമെന്ന താഴ്ന്ന പദത്തില്‍ നിന്നും ഉദ്ധൃതരായിരിക്കുന്നു (ആത്മാവാണ് താനെന്ന അവബോധം ആത്മീയതയുടെ താഴ്ന്ന തലവും ഭഗവദ് സേവനാഭിമുഖ്യം അതിലുമുയര്‍ന്ന പദവുമാണെന്ന കാഴ്ചപ്പാട് ഇവിടെ സൂചിതം). മംഗളകരമായ നാളില്‍ അവതരിച്ച്, വടമധുരയിലെ കംസന്റെ ചാപോത്സവത്തില്‍ ചാപഭഞ്ജനം ചെയ്ത, കാളിയനാഗത്തിന്റെ അഞ്ച് പത്തികളിലും ചാടിക്കളിച്ച ഭഗവാനെ, ഞങ്ങളിതാ അങ്ങയ്ക്ക് പല്ലാണ്ട് നേരാനായി കൂടിയിരിക്കുന്നു.

പതിനൊന്നാം പാസുരം. ഇവിടെ ആഴ്വാര്‍ ഐശ്വര്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കൊപ്പം കൂടുന്നു. അണ്ടകുലമെന്ന പാസുരത്തില്‍ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരും നെയ്യിടൈപാസുരത്തില്‍ ഒപ്പം ചേര്‍ന്നവരുമാണ് അവര്‍.

11.അല്‍വഴക്കൊന്റുമില്ലാ അണികോട്ടിയര്‍കോന്‍ അപിമാനതുങ്കന്‍
ചെല്‍വനൈപ്പോല ത്തിരുമാലേ! നാനുമുനക്ക്പ്പഴവടിയേന്‍
നല്‍‍വകൈയാല്‍നമോനാരായണാവെന്റു നാമംപലപരവി
പല്‍വകൈയാലും പവിത്തിരനേ! ഉന്നൈപ്പല്ലാണ്ടു കൂറുവനേ

മഹാലക്ഷ്മീപതിയായ ഭഗവാനെ, ഭൂലോകതിലകമായ തിരുക്കോട്ടിയൂര്‍ ദിവ്യദേശത്തെ പ്രമുഖനും സ്വയം അങ്ങയുടെ മാത്രം അടിമയാണ് താനെന്ന് ആത്മസമര്‍പ്പണം ചെയ്ത, കറയറ്റ ഭക്തനുമായ ചെല്‍വനമ്പിയെപ്പോലെ, അടിയനും കാലങ്ങളായി അവിടുത്തെ സേവകനാണ്. സ്വന്തം പ്രകൃതത്താലും സ്വരൂപത്താലും ഗുണങ്ങളാലും ധനങ്ങളാലും ഞങ്ങളെ പരിശുദ്ധരാക്കി മാറ്റുന്ന, അവിടുത്തെ, അഷ്ടാക്ഷര മന്ത്രം ധ്യാനിച്ചും സഹസ്രനാമം ജപിച്ചും ഞാന്‍ ആരാധിക്കും.

പന്ത്രണ്ടാം പാസുരം. അവസാന ഭാഗത്ത്, ആഴ്വാര്‍ ഈ പ്രബന്ധം പഠിക്കുന്നവര്‍ക്കുള്ള ഫലശ്രുതിയായി, പ്രേമത്തോടെ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നവര്‍ എക്കാലവും ഭഗവദ് സാമീപ്യം നേടുമെന്നും അതേപോലെ ഭഗവാന് എക്കാലവും മംഗളാശാസനം ചെയ്യുന്നതിന് അവര്‍ ഭാഗ്യം നേടുമെന്നും അരുള്‍ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

12.പല്ലാണ്ടെന്റുപവിത്തിരനൈപ്പരമേട്ടിയൈ ചാര്‍ങ്കമെന്നും
വില്ലാണ്ടാന്‍തന്നൈ വില്ലിപുത്തുര്‍വിട്ടുചിത്തന്‍വിരുമ്പിയചൊല്‍
നല്ലാണ്ടെന്റുനവിന്റുരൈപ്പാര്‍ നമോനാരായണായവെന്റു
പല്ലാണ്ടും പരമാത്മനൈച്ചൂഴ്‍ന്തിരുന്തേത്തുവര്‍‍ പല്ലാണ്ടേ

ഈ പ്രബന്ധം, ശ്രീവില്ലിപുത്തൂര് പിറന്ന വിഷ്ണുചിത്തന്‍ (പെരിയാഴ്വാര്) പരമപവിത്രനും പരമപദത്തില്‍ നിലകൊള്ളുന്നവനുമായ ശാര്‍ങ്ഗപാണിയായ ഭഗവാന്‍ ‍എക്കാലവും സമംഗളം വാഴട്ടെ എന്ന് ആശംസിച്ച് രചിച്ചതാണ്. ആരാണോ ഈ പ്രബന്ധം ഇതിന്റെ ജപത്താല്‍‍ തന്നെ നല്ലകാലം വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന ബോദ്ധ്യത്തോടെ ജപിക്കുന്നത്, അവര്‍ അഷ്ടാക്ഷര മന്ത്രം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടും, ഭഗവാന് പല്ലാണ്ട് ആശംസിച്ച് കൊണ്ടും പരമപദത്തില്‍ ശ്രീമന്നാരായണ സവിധം വസിക്കുന്നതാണ്.

ഉറവിടം – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppallandu-simple/

അടിയേന്‍ ജയകൃഷ്ണ രാമാനുജദാസന്‍

പ്രമേയം (ലക്ഷ്യം) – http://koyil.org
പ്രമാണം (വേദം) – http://granthams.koyil.org
പ്രമാതാവ് (ആചാര്യന്മാർ) – http://acharyas.koyil.org
ശ്രീവൈഷ്ണവ വിദ്യാഭ്യാസം / കുട്ടികള്‍ – http://pillai.koyil.org

sthOthra rathnam – SlOkams 31 to 40 – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

SlOkam 31 – In this SlOkam, ALavandhAr says “It is not sufficient to see your divine feet, you should decorate my head with your divine feet” as said in thiruvAimozhi 9.2.2 “padikkaLavAga nimirththa nin pAdhapangayamE thalaikkaNiyAy” (Let your divine lotus feet which rose to the size of the worlds decorate my head) and thiruvAimozhi 4.3.6 “kOlamAm en sennikku un kamalam anna kurai kazhalE” (your lotus like divine feet is the decoration for my head).

kadhA punaS SankharathAngakalpaka
dhvajAravaindhAnkuSavajralAnchanam |
thrivikrama! thvachcharNAmbujadhvayam
madhIyamUrdhAnamalankarishyathi ||

Oh my lord who incarnated as thrivikrama! When will my head be decorated with your two divine feet which are having [the marks of] Sankha (conch), chakra (disc), kalpaka vruksha (kalpaka tree), dhvaja/kodi (flag), arvaindha/thAmarai (lotus), ankuSa (hook), vajrAyudham (a weapon) as identity?

SlOkam 32 – From this SlOkam up to 46th SlOkam “bhavantham“, ALavandhAr, enjoys emperumAn‘s togetherness with beautiful limbs, ornaments, weapons, divine consorts, divine servitors, wealth etc., and asks when will he engage in service to emperumAn which resulted out of that blissful experience. With this, ALavandhAr mercifully explains his goal of serving bhagavAn in paramapadham along with the devotees.

virAjamAnOjjvalapIthavAsasam
smithAthasIsUnasamAmalachchavim |
nimagnanAbhim thanumadhyamunnatham
viSAlavakshasthalaSObhilakshaNam ||

[emperumAn is] having beautiful (due to the mix of colours)  radiant divine pIthAmbaram (yellow garment), faultless splendour like that of a blossomed kAyAm pU (purple coloured flower) , deep navel, slender waist, being great (due to having these features)  and is having the shining SrIvathsa mole in the broad divine chest …

SlOkam 33 – ALavandhAr is enjoying the valour, bravery etc and the beauty of emperumAn’s divine shoulders.

chakAsatham jyAgiNakarkaSaiSubhai:
chathurbhirAjAnuvilabibhir bhujai: |
priyAvathamsOthpalakarNabhUshaNa
SlathAlakAbandhavimardhaSamsibhi: ||

emperumAn who is shining by his auspicious four arms which are rough due to launching the arrows on bow string and are revealing the embossed marks of dark water-lily flowers which decorate SrI mahAlakshmi’s ears, her ear-rings and her wavy hair …

SlOkam 34 – After the divine shoulders, ALavandhAr enjoys the divine neck and the beauty of the divine face.

udhagrapInAmsavilambi kuNdala
alakAvaLIbandhurakambukandharam |
mukhaSriyA nyakkruthapUrNa nirmalA’-
mruthAmSubimbAmburuhOjjvalaSriyam ||

emperumAn is having neck that is beautiful due to the earrings that reach upto the tall and well-rounded divine shoulders He has curly hair and three lines on his neck. He wins over the great radiance of a full, faultless moon and a freshly blossomed lotus flower by the radiance of his divine face …

SlOkam 35 – As said in thiruvAimozhi 7.7.8 “kOLizhaith thAmarai” (the lotus eyes which have their own lustre as the ornament [in this pAsuram, nammAzhwAr enjoys the part-by-part beauty of the divine face of emperumAn]), ALavandhAr is enjoying the combination of the part-by-part beauty of the divine face.

prabudhdhamugdhAmbujachArulOchanam
savibhramabhrUlathamujjvalAdharam |
Suchismitham kOmaLagaNdamunnasam
lalAtaparyanthavilambithAlakam ||

One who is having blossomed and fresh lotus flower like eyes, divine eyebrows which are curved and look like a creeper, very radiant divine lips, pure smile, beautiful cheeks, raised nose, divine hairs which lean upto his divine forehead …

SlOkam 36 ALavandhAr enjoys the combination of emperumAn‘s ornaments and weapons.

spurathkrItAngadhahArakaNtikA
maNIndhrakAnchIguNanUprAdhibhi: |
rathAngaSankAsigadhAdhanurvarair
lasaththuLasyA vanamAlayOjjvalam ||

emperumAn is shining with the ornaments such as lustrous crown, shoulder rings, necklace, divine neck chain,  SrI kausthubha jewel, divine waist string, divine anklets etc., and weapons such as chakram (disc), conch, nAndhaka sword, kaumOdhakI mace, SArnga bow and radiant thiruththuzhAy (thuLasi) (which shines due to coming in contact with you) and vanamAlA garland.

SlOkam 37 – In the next two SlOkams (this and the next one), ALavandhAr is enjoying emperumAn‘s togetherness with pirAtti (SrI mahAlakshmi). In this first SlOkam, ALavandhAr mercifully explains her greatness and ISvara‘s great love towards her.

chakartha yasyA bhavanam bhujAntharam
thava priyam dhAma yadhIyajanmabhU: |
jagathsamastham yadhapAngasamSrayam
yadharthamambhOdhiramanthyabandhi cha ||

[Oh emperumAn!] for which pirAtti, you made your divine chest as her residence, the divine milk ocean which is the birth place of pirAtti which became a dear abode for you, whose [pirAtti’s] gentle glance, all of the world is dependent upon, for whom the ocean was churned and for whom you had built a bridge …

SlOkam 38 – In this SlOkam, ALavandhAr enjoys pirAtti’s (SrI mahAlakshmi) infinite enjoyability and exclusive existence for emperumAn as said in thiruvAimozhi 10.10.6 “unakkERkum kOla malarp pAvai” (SrI mahAlakshmi, who resides in the beautiful lotus flower and who is a perfect match for you).

svavaiSvarUpyENa sadhA’nubhUthayA’pi
apUrvavath vismayamAdhadhAnayA |
guNEna rUpENa vilAsachEshtithai:
sadhA thavaivOchithayA thava SriyA ||

Even when enjoyed always In your universal form, pirAtti amazes you with her qualities, beautiful form and nice activities and appears like new in all [of your] states (of bhagavAn such as param (in paramapadham), vyUham (kshIrAbdhi – milk ocean), vibhavam (incarnations) and so on), being a match for you exclusively and being your wealth.

SlOkam 39 ALavandhAr enjoys emperumAn‘s presence along with pirAtti (SrI mahAlakshmi) on the lap of thiruvananthAzhwAn (AdhiSEshan) which is explained in paryanka vidhyA.

thayA sahAsInamananthabhOgini
prakrushtavigyAnabalaikadhAmani |
paNAmaNivrAthamayUkhamaNdala
prakASamAnOdharadhivyadhAmani ||

AdhiSEsha is the abode of great knowledge and strength, who is having the divine private quarters of bhagavAn along with that pirAtti in the middle portion (lap) which is shining brightly as a result of the light emitted from the precious stones in his hoods; emperumAn is divinely resting on the divine form of such thiruvananthAzhwAn …

SlOkam 40 – Due to his urge towards kainkaryam (service), ALavandhAr enjoys thiruvananthAzhwAn’s (AdhiSEshan) distinguished activities. As said in SrIvishNu purANam 1.15.157 “upamAnamaSEshANAm sAdhUnAm yassadhA’bhavath |” (How prahladha has become the example of all good people), for those who are interested in kainkaryam, it is thiruvananthAzhwAn’s activities which are best examples. ALavandhAr explains ultimate state of such AdhiSEshan.

nivAsaSayyAsanapAdhukASuka
upadhAnavarshAthapavAraNAdhibhi: |
SarIrabhEdhais thava SEshathAm gathair
yathOchitham SEsha ithIrithE janai: ||

emperumAn is divinely resting  on the divine form of thiruvananthAzhwAn who is being the palace where emperumAn resides, the bed where he rests, the throne [where he sits], the sandals [which he wears], the garments [which he wears], the pillow [which he embraces], the umbrella which protects him from rain and shine, and assuming many other forms [for his service] in service for you and hence [thiruvananthAzhwAn] is being called by everyone as “SEsha” …

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

sthOthra rathnam – SlOkams 21 to 30 – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

SlOkam 21 ALavandhAr meditates upon the greatness of bhagavAn who is the refuge. Also explained as – Having previously explained the nature of the goal, here the nature of the person who pursues that goal is explained. Another explanation – Having previously explained the nature of bhagavAn, the refuge, here he highlights the nature of SaraNAgathi (the process of surrender) which is going to be explained subsequently.

namO namO vAngmanasAthibhUmayE
namO namO vAngmanasaikabhUmayE |
namO namO’nanthamahAvibhUthayE
namO namO’nanthadhayaikaSindhavaE ||

My namaskAram, namaskAram (salutations! salutations!) to you who are beyond the reach of the speech and mind (of those who try to know you by their own efforts); my namaskAram to you who are within the reach of the speech and mind (of those who have known you, by your grace); my namaskAram to you who have boundless great wealth; my namaskAram to you who are an ocean of mercy.

slOkam 22 – ALavandhAr declaring his qualification, engages in prapaththi (surrender) which came about [in previous pAsuram]. This SlOkam can also be explained as practicing the means which is apt for the goal which was explained previously.

na dharmanishtO’smi na chAthmavEdhI
na bhakthimAmsthvachcharaNAravindhE |
akinchanO’nanyagathiS SaraNya!
thvathpAdhamUlam SaraNam prapadhyE ||

Oh my lord who is apt to be surrendered to! I am not firm on karma yOgam: I do not have the knowledge about the self; I do not have bhakthi (devotion) at your divine lotus feet; I who am having having no other means and no other refuge, firmly accept your divine lotus feet as the means.

slOkam 23 – When bhagavAn opines “Don’t worry that you don’t have anything favourable towards me; as long as you don’t have prohibited practices which will destroy the qualifications you may have earned, I will create virtues in you and will bestow the goal too”, ALavandhAr says “I am complete with unfavourable aspects”.

na nindhitham karma thadhasthi lOkE
sahasraSO yanna mayA vyadhAyi |
sO’ham vipAkAvasarE mukundha!
krandhAmi samprathyagathis thavAgrE ||

Oh lord who bestows liberation! Those prohibited actions which were not performed by me thousands of times, are not present even in SAsthram [world indicates SAsthram which conducts the world]; right now, when [such actions] culminate into results, I am crying in front of your highness, due to having no other refuge.

SlOkam 24 – ALavandhAr calls out to emperumAn saying “your grace is the only refuge for me”; ALavandhAr says “Like it is a great fortune for me to attain you, for your grace too, I am an apt gain”.

nimajjathO’nanthabhavArNavAntha:
chirAya mE kUlamivASi labdha: |
thvayApi labdham bhavagavannidhAnIm
anuththamam pAthramidham dhayAyA: ||

Oh my lord who is not limited (by place, time and entities)! You came like a shore to me who is submerged for a very long time in the ocean of samsAram; oh bhagavAn! Now, to your grace too, I am attained as an apt recipient.

SlOkam 25 emperumAn asks “When you have fully placed your responsibilities on me, your nature should be as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 9.30 “… thath thasya sadhruSam bhavEth“ (SrI rAma himself destroying lankA and rescuing me is that which will fit his nature – so I will wait for his arrival); this being the case, why are you insisting upon me to help you now?” ALavandhAr replies “I am not asking  you to remove my tragedy; when your devotees suffer in this world, it is a blemish for the glory of your highness; so, I request you to remove that”.

abhUthapUrvam mama bhAvi kim vA
sarvam sahE mE sahajam hi dhu:kham |
kinthu thvadhagrE SaraNAgathAnAm
parAbhavO nAtha! na thE’nurUpa: ||

Oh my lord! What new grief is going to occur to me which has not occurred previously? I am tolerating all these sorrows; sorrows are born along with me; but for those who are surrendered unto you, an insult in the presence of your highness, does not fit your stature.

slOkam 26 ALavandhAr says “Even when you abandon me disregarding the adverse impact on your own greatness, I will not give up on you” and manifests his mahA viSvAsam (unshakeable faith) which is a result of his agathithva (lack of any other refuge).

nirAsakasyApi na thAvadhuthsahE
mahESa! hAthum thava pAdhapankajam |
rushA nirasthO’pi Sisu: sthanandhayO
na jAthu mAthuScharaNau jihAsathi ||

Oh sarvESvara (lord of all)! Even (if you) pushed (me) aside, I will not dare to let go of your divine lotus feet; [just like, even] if a nursing baby was pushed away (by the mother) out of anger, [the baby] would never like to leave the mother’s feet.

SlOkam 27 ALavandhAr says “Is it only my ananya gathithva (lack of any other refuge) which makes me never leave you? My mind which is drowned in your enjoyable nature, will not seek anything else”.

thavAmruthasyandhini pAdhapankajE
nivESidhAthmA gathamanyadhichchathi? |
sthith’ravindhE makarandhanirbharE
madhuvrathO nEkshurakam hi vIkshathE ||

How will my mind which is placed (by your grace) at your divine lotus foot generating abundance of nectar, desire for anything else? When reddish lotus flower filled with honey is present, will a bee even see a grass flower?

SlOkam 28 – ALavandhAr asks ”Is an anjali (joining the palms and praying) not sufficient for you to help me?”.

thvadhanghrimudhdhiSya kadhA’pi kEnachith
yathA thathA vA’pi sakruthkruthO’njali |
thadhaiva mushNAthyaSubhAnyaSEshatha:
SubhAni pushNAthi na jAthu hIyathE ||

If an anjali (joining the palms [indicating physical surrender]) is performed by any one at any time in any manner, immediately that removes the sins without a trace; nurtures auspicious aspects;  [such auspiciousness] never diminishes.

SlOkam 29 – This SlOkam indicates mAnasIka prapaththi (mental surrender). Alternatively – it can also be said that parabhakthi which is the result of the surrender is explained in SlOkam 28 “thvadhangrimudhdhisya” and SlOkam 29 “udhIrNa“.

udhIrNasamsAradhavASuSukhsaNim
kshaNEna nirvApya parAm cha nirvruthim |
prayachchathi thvachcharNAmbuja
dhvayAnurAgAmruthasindhuSIkara: ||

A droplet in the ocean of love for your two reddish divine lotus feet extinguishes the fiercely burning forest fire of samsAram (material bondage) within a moment and gives superior bliss too.

SlOkam 30 – As ALavandhAr has accepted sidhdhOpAyam (established means, i.e., bhagavAn) which bestows the result without any delay, unable to wait for the attainment of the result, being  incited by the thvarA (urge), ALavandhAr says as in thiruvAimozhi 6.9.9 “kUvik koLLum kAlam innam kuRugAdhO” (Will the day of reaching you not be soon?). Also explained as – Due to parabhakthi which is the result of prapaththi (surrender), ALavandhAr is asking as to when he will see [the divine feet of emperumAn] as said in thiruvAimozhi 6.3.10 “kanaikazhal kANbadhenRukol kaNgaL” (when will my eyes see the divine feet of emperumAn?) and in thiruvAimozhi 9.5.1″kANak karudhum en kaNNE” (my eye desires to see).

vilAsavikrAnthaparAvarAlayam
namasyadhArthikshapaNE kruthakshaNam |
dhanam madhIyam thava pAdhapankajam
kadhA nu sAkshAthkaravANi chakshushA ||

When will I see with my eyes your divine lotus foot which is my wealth and which spends its time owning the abodes of the celestial/superior dhEvas and the inferior humans, who were sportingly measured and – in the matter of eliminating the sorrows of those who worshipped it?

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – முதலாழ்வார்கள் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

பொய்கை ஆழ்வார் பெருமை

பொய்கை ஆழ்வார் அவதார ஸ்தலம் திருவெஃகா காஞ்சிபுரத்தில் இருக்கக் கூடிய திவ்யதேசம். ஒரு பொய்கையிலே ஆழ்வார் அவதரித்தார்.  அயோநிஜராக அவதரித்தார். புஷ்பத்திலிருந்து அவதரித்தார்.  முதல் மூன்று ஆழ்வார்களுமே அயோநிஜர்களாக அவதரித்தவர்கள்.  அதாவது ஒரு தாயின் வயிற்றில் இருந்து அவர்கள் பிறக்கவில்லை. புஷ்பத்தில் இருந்து தோன்றியவர்கள். இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஐப்பசி மாதம் திருவோணம். இவர் அருளிச்செய்த பிரபந்தம் முதல் திருவந்தாதி. நூறு பாசுரங்கள் அந்தாதி கிரமத்தில் இருக்கக்கூடியவை.  இவர் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்திலே, மேன்மையிலே ஊறியவர்.  இவருடைய வாழி திருநாமத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்து கொள்ளலாம்.

பொய்கை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம்

செய்யதுலாவோணத்திற் செகத்துதித்தான் வாழியே
திருக்கச்சி மாநகரஞ் செழிக்கவந்தோன் வாழியே
வையந்தகளி நூறும் வகுத்துரைத்தான் வாழியே
வனசமலர்க் கருவதனில் வந்தமைந்தான் வாழியே
வெய்யகதிரோன் தன்னை விளக்கிட்டான் வாழியே
வேங்கடவர் திருமலையை விரும்புமவன் வாழியே
பொய்கைமுனி வடிவழகும் பொற்பதமும் வாழியே
பொன்முடியுந் திருமுகமும் பூதலத்தில் வாழியே

பொய்கை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

சிறந்ததான ஐப்பசி மாதம் திருவோண நக்ஷத்ரத்தில் இந்த ஜகத்தில் வந்து அவதரித்தார் பொய்கை ஆழ்வார். அவர் பல்லாண்டு வாழட்டும் அவருக்கு மங்களாசாசனம். வாழியே என்று சொல்வது மங்களாசாசனம் செய்வது.

இவருடைய திருவவதார ஸ்தலம் திருவெஃகா, காஞ்சிபுரம் திவ்யதேசத்திலேயே இருக்கக்கூடியது, காஞ்சிபுரம் என்பது பெரிய மாநகரம். அதில் இருக்கக்கூடிய ஒரு சிறு பகுதி திருவெஃகா. இவர் அவதரித்ததால் காஞ்சிபுரத்தில் ஒரு பெரிய செழிப்பு / பெருமை ஏற்பட்டது. பகவத் விஷயம் நன்றாக இந்த உலகத்திலே பரவத் தொடங்கியது. முதல் ஆழ்வார் அவதரித்தது காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள திருவெஃகாவில். இவரைக் கொண்டுதான் முதல் பிரபந்தம் எம்பெருமான் ஏற்படுத்தினான். வைணவ சம்பிரதாயம்  வளர்வதற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாக இருந்தது இந்த திருக்கச்சி மாநகரம். அதனால் திருக்கச்சி மாநகரத்திற்கு  ஒரு சிறப்பு ஏற்பட்டது. திருக்கச்சியில் அவதரித்த பொய்கை ஆழ்வாருக்கு பல்லாண்டு.

வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக என்று தொடங்கி அந்தாதி க்ரமத்தில் ஆழ்வார் முதல் திருவந்தாதியில் நூறு பாசுரங்கள் அருளிச்செய்தார். அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் வாழ்க.

ஒரு தாமரைப் புஷ்பத்தில் ஆழ்வார் அவதரித்தார். தாமரைப் புஷ்பமே ஒரு கருவாக இருந்து அந்த கருவில் பிறந்தார்.  அப்படி வந்த ஆழ்வாருக்கு பல்லாண்டு.  இன்றளவும் திருவெஃகாவில் பொய்கை ஆழ்வார் அவதரித்த பொய்கை உள்ளது.   அந்த பொய்கையில் தோன்றிய புஷ்பத்தில் தான் ஆழ்வார் அவதரித்தார் என்று நாம் அறியலாம்.

கதிரவன்  என்று அழைக்கப்படும் சூரியனையே ஒரு விளக்காக ஆழ்வார் இட்டார்.   வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக வெய்ய கதிரோன் விளக்காக என்று ஆழ்வார் காட்டக்கூடிய க்ரமத்திலே சூரியனையே ஒரு விளக்காக உருவகித்தவர் பொய்கை ஆழ்வார். அவருக்குப் பல்லாண்டு

திருவேங்கடமுடையானிடத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவராக பொய்கை ஆழ்வார் இருந்தார்.  திருவேங்கடமுடையான் விஷயமாக பல பாசுரங்களையும் முதல் திருவந்தாதியில் அருளிச்  செய்திருக்கிறார் பொய்கை ஆழ்வார்.  அவருக்குப் பல்லாண்டு.

பொய்கை ஆழ்வார் ஒரு முனிவர் என்றே சொல்லப்படுகிறார்.   முனிவர் என்றால் மனன சீலர், எப்பொழுதும் தியானம் செய்து கொண்டே இருப்பவர்,  எப்போதுமே மனதில் நினைத்துக் கொண்டே இருப்பவர் என்று அர்த்தம். பொய்கையாழ்வார் வடிவழகும் (திருமேனி அழகு) பொன் போன்று விரும்பத்தக்கதாக இருக்கக் கூடிய திருவடிகள் வாழியே. அவைகளுக்குப் பல்லாண்டு.

இந்த பூலோகத்தில் பல்லாண்டு காலம் பொய்கை ஆழ்வாருடைய பொன்முடியில்  (அதாவது அவருடைய திருமுடி) இருக்கக்கூடிய கிரீடமானது பல்லாண்டு பல்லாண்டு இருக்க வேண்டும். அவருடைய திருமுக மண்டலம் இந்த பூமியிலே எப்பொழுதும் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

பூதத்தாழ்வார் பெருமை

பூதத்தாழ்வார் அவதார ஸ்தலம் திருக்கடல் மல்லை (மகாபலிபுரம் என்று இன்று அறியப்படுவது). திருக்கடல் மல்லையில் உள்ள திருக்குளத்தில் உள்ள புஷ்பத்தில் அவதரித்தவர் பூதத்தாழ்வார்.  இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஐப்பசி மாதம் அவிட்ட நட்சத்திரம். இவர் அருளிச்செய்த பிரபந்தம் இரண்டாம் திருவந்தாதி. நூறு பாசுரங்கள் அந்தாதி க்ரமத்திலே இருக்கக்கூடிய பாசுரங்கள். இவரும் எம்பெருமானுடைய மேன்மையில்/பரத்வத்தில் ஊறியவர். முதலாழ்வார்கள் மூவருமே எம்பெருமானுடைய திருவிக்கிரம அவதாரத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள். எம்பெருமான் மிகப்பெரிய வடிவு கொண்டு இந்த உலகம் அனைத்தையும் தன் சொத்து என்று காட்டிக் கொடுத்த திருவிக்கிரம அவதாரத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள் முதலாழ்வார்கள். அதனால் இவர்கள் மூவருமே எம்பெருமானின் பரத்வத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் என்று அறியலாம்.

பூதத்தாழ்வார் வாழி திருநாமம் 

அன்பே தகளி நூறும் அருளினான் வாழியே
ஐப்பசியில் அவிட்டத்தில் அவதரித்தான் வாழியே
நன்புகழ்சேர் குருக்கத்தி நாண்மலரோன் வாழியே
நல்ல திருக்கடன்மல்லை நாதனார் வாழியே
இன்புருகு சிந்தை திரியிட்ட பிரான் வாழியே
எழின்ஞானச் சுடர் விளக்கையேற்றினான் வாழியே
பொன்புரையுந் திருவரங்கர் புகழுரைப்போன் வாழியே
பூதத்தார் தாளிணையிப் பூதலத்தில் வாழியே

பூதத்தாழ்வார் வாழி திருநாமத்தின் விளக்கம்

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக என்று தொடங்கி பூதத்தாழ்வார் அருளிச்செய்த நூறு பாசுரங்கள் கொண்டது இரண்டாம் திருவந்தாதி.   அப்படிப்பட்ட பூதத்தாழ்வார் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

ஐப்பசியில் அவிட்ட நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தவர் பூதத்தாழ்வார் அவர் வாழ்க என்று சொல்கிறார் அப்பிள்ளை.

குருக்கத்தி என்பது மாதவிக் கொடி என்று அழைக்கப்படும் ஒரு கொடி.  நல்ல புகழை உடையதான அந்தக் கொடியிலே ஒரு புஷ்பத்திலே அவதரித்தவர் பூதத்தாழ்வார். இவரும் புஷ்பத்திலிருந்து அவதரித்ததால் அயோநிஜராவார்.  அப்படிப்பட்ட பூதத்தாழ்வார் வாழ்க,

திருக்கடல்மல்லை என்ற நகரத்துக்குத் தலைவராக இருக்கக் கூடியவர் இவர் வாழ்க. திருக்கடல்மல்லை தேசத்தில் எம்பெருமானுடைய அடியவர்கள் பலரையும் வழி நடத்தியவர் என்று பூதத்தாழ்வார் அறியப்படுகிறார்.

தன்னுடைய அன்பையே திரியாக இட்டு விளக்கேற்றிய பூதத்தாழ்வார் வாழ்க.

தனக்கு பகவத் விஷயத்திலே இருக்கக்கூடிய ஞானத்தையே கொண்டு விளக்கை ஏற்றிய பூதத்தாழ்வார்  வாழ்க.

பொன்னைப் போன்று இருக்கக்கூடிய திருவரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்ரீ ரங்கநாதர்.  அவரிடத்தலே  மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டு அவருடைய புகழை தன்னுடைய பாசுரங்களில் அழகாக வெளியிட்டவர் பூதத்தாழ்வார்.  அப்படிப்பட்ட பூதத்தாழ்வார் வாழியே

இந்த பூமியிலே பூதத்தாழ்வாருடைய இரண்டு திருவடிகளும் பல காலம் வாழவேண்டும் என்று அப்பிள்ளை அருளிச் செய்துள்ளார்.

பேயாழ்வாரின் பெருமை

பேயாழ்வார் திருமயிலையில் அவதரித்தவர்.  ஐப்பசி மாதம் சதய நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தார்.  இவர் அந்தாதி க்ரமத்தில் இருக்கக் கூடிய மூன்றாம் திருவந்தாதி (நூறு பாசுரங்கள்) அருளிச் செய்துள்ளார்.  இவரும் ஏனைய இரு ஆழ்வார்களைப் போல் எம்பெருமானின் பரத்வத்தில் ஈடுபட்டவர்

பேயாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் 

திருக்கண்டேனென நூறுஞ் செப்பினான் வாழியே
சிறந்த ஐப்பசியில் சதயம் செனித்தவள்ளல் வாழியே
மருக்கமழும் மயிலைநகர் வாழவந்தோன் வாழியே
மலர்கரிய நெய்தல்தனில் வந்துதித்தான் வாழியே
நெருக்கிடவேயிடைகழியில் நின்ற செல்வன் வாழியே
நேமிசங்கன் வடிவழகை நெஞ்சில் வைப்போன் வாழியே
பெருக்கமுடன் திருமழிசைப் பிரான் தொழுவோன் வாழியே
பேயாழ்வார் தாளிணையிப் பெருநிலத்தில் வாழியே

பேயாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

பொய்கை ஆழ்வாரும், பூதத்தாழ்வாரும் ஏற்றிய விளக்கின் வெளிச்சத்தில்  பிராட்டியுடன் சேர்ந்து இருக்கக்கூடிய எம்பெருமானின் திருமேனியை முதலில்  பார்த்து அனுபவித்தவர் பேயாழ்வார்.  அப்படிப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன் என்று ஆழ்வார் நூறு பாசுரங்களை மூன்றாம் திருவந்தாதியில் அருளிச் செய்கிறார். அவர் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று அப்பிள்ளை முதல்வரியில் காட்டுகிறார்,

சிறந்ததான ஐப்பசி மாதம் சதய நக்ஷத்ரத்தில் அவதாரம் செய்த வள்ளல் வாழ்க.  வள்ளல் என்று இவ்வாழ்வாரை அழைக்கக் காரணம் எம்பெருமானைக் கண்ட பெருமையை தான் அனுபவித்தது மட்டுமல்லாமல் அனைவரும் அறியும் வண்ணம் பாசுரங்களாக அருளிச் செய்த உதார குணம் கொண்டவர். அப்படிப்பட்ட பேயாழ்வார் வாழ்க.

மரிக்கொழுந்து என்று வாசனை உடைய மலரின் மணம் கமழ்கின்ற மயிலை நகரில் வாழ வந்த பேயாழ்வார் வாழ்க.

இவர் கரிய நிறத்தில் இருக்கக் கூடிய நெய்தல் மலரில் அவதரித்தவர்.  இவரும் அயோநிஜர்.  அப்படிப்பட்ட பேயாழ்வார் வாழ்க.

மூன்று ஆழ்வார்களும் திருக்கோவலூரில் மழை பெய்து கொண்டிருக்கும் காலத்தில் இடைகழியில் நின்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது அவர்களை யாரோ நெருக்குவது போன்று தோன்றுகிறது.  எம்பெருமான் தன் பிராட்டியுடன் கூட இந்த பக்தர்களுடன் (மூன்று ஆழ்வார்கள்) சேர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று வந்திருக்கிறான். ஆனால் முதலாழ்வார்களுக்கு இருட்டில் அது தெரியாததால் மற்ற இரு ஆழ்வார்களும் (பொய்கையாழ்வார் மற்றும் பூதத்தாழ்வார்) விளக்கேற்ற எம்பெருமானை மூன்று ஆழ்வார்களும் தரிசிக்கிறார்கள்.  முதலில் திருக்கண்டேன் என்று பேயாழ்வார் பார்த்துச் சொல்ல மற்ற இருவரும். அவருடன் கூடி அனுபவிக்கிறார்கள்.  எம்பெருமானும் பிராட்டியுமாக அந்த இடைகழியிலே வந்து முதலாழ்வார்களை நெருக்க அந்த இடத்தில் நின்ற செல்வனான (பக்தி என்ற செல்வத்தை உடையவரான) பேயாழ்வார் வாழ்க.

சுதர்சன சக்கரம் (நேமி) மற்றும் பாஞ்சஜன்யம் (சங்கம்)  இரண்டையும் கையில் வைத்திருக்க கூடிய எம்பெருமானுடைய திருமேனி அழகை நன்றாகத் தன்னுடைய நெஞ்சிலே வாங்கி முதலிலே அனுபவித்தவரான பேயாழ்வாருக்குப் பல்லாண்டு.

மிகவும் ஈடுபாட்டுடன் திருமழிசை ஆழ்வார் தொழக் கூடியவர் பேயாழ்வார்.   திருமழிசை ஆழ்வார் பல மதங்களை ஆராய்ந்து ஒவ்வொரு மதத்திலும் உள்ளே புகுந்து அந்தந்த மதத்தில் இருந்த விஷயங்களை தெரிந்துகொண்டு அதை எல்லாம் ஆராய்ந்து பார்த்து, கடைசியில் எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாராயணன் தான் உயர்ந்தவன் என்று தெளிவு பெற்றவர். அவருக்குத் தெளிவு பிறப்பதற்கு மிக முக்கியமான காரணமாக இருந்தவர் பேயாழ்வார். பேயாழ்வார் வாழ்ந்த காலத்திலேயே திருமழிசை ஆழ்வாரும் வாழ்ந்திருக்கிறார்.   திருமழிசை ஆழ்வார் தம்முடைய யோக சக்தியினாலே ஏறக்குறைய 4700 ஆண்டுகள் இந்த உலகத்திலேயே இருந்திருக்கிறார் என்று சரித்திரம் காட்டுகிறது. பகவத் விஷயத்தில் ஈடுபாடு இல்லாமல் இருந்த திருமழிசை ஆழ்வாரை தம்முடைய ஞானத்தாலே பேயாழ்வார் நல்ல உபதேசங்கள்  செய்து திருத்துகிறார்.  அதிலிருந்து திருமழிசையாழ்வார் பேயாழ்வாரிடத்தில் மிகவும் பக்தியுடன் இருந்திருக்கிறார்.  திருமழிசை ஆழ்வார் தொழும் பேயாழ்வார் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

அந்தப் பேயாழ்வாரின் இரு திருவடிகளும் இந்தப் பரந்த பூவுலகில்  வாழ்க.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

sthOthra rathnam – SlOkams 11 to 20 – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

SlOkam 11 – In this pAsuram the parathva lakshaNam (identity of supremacy) is explained.

SvAbhAvikAnavadhikAthiSayESithruthvam
nArAyaNa thvayi na mrushyathi vaidhika: ka: |
brahmA SivaS Sathamakha: parama: svarAtithi
EthE’pi yasya mahimArNavaviprushasthE ||

Oh nArAyaNa! brahmA, Siva, indhra and mukthAthmA ,who is not bound by karma and greater than all of those dhEvathAs – all of these said persons are like a drop in the ocean of your greatness; which vaidhika (one who practices vEdham) will not tolerate your aiSwarya (ability to control) which is natural and having boundless greatness?

SlOkam 12 – In this pAsuram, instead of the (common and specific) names which cause doubts about the identity of the person, ALavandhAr is mercifully explaining the names which are individually complete and are able to clearly identify the supremacy of emperumAn.

kaSSrI: Sriya: paramsathvasamASraya: ka:
ka: puNdarIkanayana: purushOththama: ka: |
kasyAyuthAyuthaSathaikakalAmSakAmSE viSvam vichithrachidhachithpravibhAgavruththam ||

Who is the wealth of SrI: (SrI mahAlakshmi)? Who has pure goodness in him? Who is lotus-eyed? Who is known as purushOththama? Whose one small fraction of (thousandth of thousandth of many crores sized) vow/will sustains all of this world which is having diversified categories of chEthana (sentient entities) and achEthana (insentient entities)?

SlOkam 13 – ALavandhAr explains kshEthragyathva (being jIvAthmA) of brahmA rudhra et al and parathva (supremacy) of bhagavAn through incidents from ithihAsam and purANam.

vEdhApahAragurupAthaka dhaithyapIdAdhi
Apath vimOchanamahishtapalapradhAnai: |
kOnya: prajApaSupathI paripAthi kasya
pAdhOdhakEna sa Sivas svaSirOdhruthEna ||

Who else (other than you) protected brahmA who is known as prajApathi and Siva who is known as paSupathi, by removing the dangers such as stealing of vEdham [brahmA losing vEdham], sin acquired due to plucking own father’s head [rudhra plucking the head of brahmA] and grief inflicted by asuras [for indhra et al dhEvathAs] etc? By holding whose SrIpAdha thIrtham (holy water which washed the feet) on his head did Siva become pure?

SlOkam 14 ALavandhAr concludes (the series of these five pAsurams) explaining the supremacy of bhagavAn through logic and reasoning which are favourable to pramANam (SAsthram, authentic scriptures).

kasyOdharE haravirinchimukha: prapancha:
kO rakshadhImamajanishta cha kasya nAbhE: |
krAnthvA nigIrya punarudhgirathi thvadhanya:
ka: kEna vaisha paravAnidhi SakyaSanka: ||

In whose stomach Siva, brahmA et al and the world were subdued? Who is protecting this world? From whose navel (this world) was created? Who else other than you measured, swallowed and spat out this world again? Can there even be a doubt on the lordship of this world?

SlOkam 15 – In this SlOkam, while this is clearly established through authentic texts, as said in SrI bhagavath gIthA 16.20 “AsurIm yOnimApannA:” (being born as asura), thinking “Alas! These demoniac people are missing out on him!”, ALavandhAr feels sorrow for the loss of such people. Alternative explanation – Let this distinguished lord be not seen by demoniac people as said in thiruvAimozhi 1.3.4yArumOr nilaimaiyan ena aRivariya emperumAn” (emperumAn is such that he cannot be perceived by [envious] people as “He is of such qualities”).

thvAm SeelarUpacharithai: paramaprakrushta
sathvEna sAthvikathayA prabalaiScha SAsthrai: |
prakhyAthadhaivaparamArthavidhAm mathaiScha
naivAsuraprakruthaya: prabhavanthi bOdhdhum ||

[Alas!] The demoniac people are incapable of knowing you (who is superior to all) who is known through

  • your Seela guNam (the quality of simplicity), form (which is glorified by the vEdham) and (divine) activities,
  • your abode/wealth which is filled with pure goodness,
  • SAsthrams which are strong/firm because of their nature of goodness and
  • through the opinions of those who know the truth about you.

SlOkam 16 – ALavandhAr thinks about noble souls reaching ermperumAn due to emperumAn’s simplicity  and considers it [their knowing/attaining emperumAn] as his (ALavandhAr‘s) own benefit.

ullangitha thrividha sImasamAdhiSAyi
sambhAvanam thava paribradimasvabhAvam |
mAyAbalEna bhavathA’pi nigUhyamAnam
paSyanthi kEchidhaniSam thvadhananyabhAvA: ||

Those (few) great souls who think about you exclusively are seeing your prabhuthva (lordship) which is beyond the three types of limitations (kAla (time), dhESa (place) and vasthu (entity)) and is beyond any doubt of “Isthere anyone equal or higher then you?”, even when your such lordship was concealed by you by your amazing ability.

SlOkam 17 – Here ALavandhAr explains the variety of entities which are controlled by bhagavAn and which are required to be the target of his sarvESvarathva (lordship over everything) which was explained previously.

yadhaNdam aNdAthara gOcharam cha yath
dhaSOththarANyAvaraNAni yAni  cha |
guNA: pradhAnam purusha: param padham
parAthparam brahma cha thE vibhUthaya: ||

(1) brahmANdam [the 14 layered oval shaped universe under the control of brahmA], (2) whatever is inside the aNdam, (3) those [seven] AvaraNas (enclosures) [which cover the aNdam] each of which is 10 times bigger in size than the previous one and all of these,(4) qualities viz sathva (goodness), rajas (passion) and thamas (ignorance),  (5) mUla prakruthi (primordial matter), (6) the collection of jIvAthmAs (sentient entities), (7) SrIvaikuNtam (spiritual realm), (8) the collection of nithyasUris who are greater than mukthAthmAs (who are greater than dhEvathAs starting with brahmA et al), and (9) the divine auspicious form(s) are all your bodies/forms.

SlOkam 18 ALavandhAr previously spoke about the greatness of SaraNya (refuge – the lord) and in this pAsuram, to eliminate the thought of hesitation in us thinking “How can I approach such ubhaya vibhUthi nAtha (the lord of both worlds)?”, explains twelve qualities which are those which let the devotees engage in him. Alternatively – Previously bhagavAn‘s sarvESvarathvam (supremacy) is explained and now he speaks about his qualities which are apt to be spoken about.

vaSI vadhAnyO guNavAn rujuS Suchir
mrudhurdhayALur madhurassthiras sama: |
kruthI kruthagyasthvamasi svabhAvathas
samasthakalyANaguNAmruthOdhdhi: ||

You are naturally a nectarean ocean of auspicious qualities such as (1) being controlled (by your devotees), (2) being generous (of presenting yourself to your devotees), (3) having sauSeelya (excellence in disposition,(4) presenting yourself to everyone without discrimination), (5) being honest (in mind, words and actions), (6) having purity (to show your mercy unconditionally), (7) being unable to bear the separation from your devotees, (8) being compassionate (cannot bear the sorrow of your devotees), (9) being sweet, firm in protecting (your devotees), (10) being equal (for all who surrender unto you), (11) being one who engages in actions (of your devotees, considering them to be your own) and (12) being grateful towards your devotees even for the smallest of their acts.

SlOkam 19 – ALavandhAr says that just as bhagavAn‘s auspicious qualities are countless, each quality in itself is boundless.

uparyuparyubjabhuvO’pi pUrushAn
prakalpya thE yE SathamithyanukramAth |
giras thvadhEkaikaguNAvadhIpsayA
sadhA sthithA nOdhyamathO’thiSErathE ||

By reciting “thE yE Satham” (such hundred) repeatedly for more and more brahmAs, vEdha vAkyams (sacred sounds/hymns) are always focussed on imagining new brahmAs, desiring to see the boundary of your each quality, and have not moved forward crossing over the starting stage.

SlOkam 20 – ALavandhAr now explains the greatness of the devotees who are the enjoyers of the previously explained qualities of bhagavAn. Alternative explanation – If there is so much greatness for those devotees who acquired such greatness from bhagavAn as said in brahma sUthram 1.1.20 “asminnasya cha thadhyOgam SAsthi” (Sruthi explains blissful togetherness of jIvAthmA with brahmam which is blissful), it is obvious that bhagavAn’s greatness cannot be measured.

thvadhASrithAnAm jagadhudhbhavasthithi
praNASasamsAravimOchanAdhaya: |
bhavanthi leelA vidhayaScha vaidhikAs
thvadhIya gambhIra manOnusAriNa: ||

For your devotees (like brahmA et al) creating the world, protecting, annihilating, helping to cross over the samsAra (material realm), etc., are like sports; the rules of vEdham too follow the deep divine hearts of your devotees.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

sthOthra rathnam – SlOkams 1 to 10 – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< thaniyans

SlOkam 1 – In first SlOkam, ALavandhAr salutes nAthamunigaL‘s excellence in the real wealth of gyAnam and vairAgyam.

namO’chinthyAdhbhudhAklishta gyAna vairAgyarASayE |
nAthAya munayE’gAdhabhagavadh bhakthisindhavE ||

I offer my salutations to nAthamunigaL who is a collection of beyond-comprehension, amazing knowledge and detachment, which were easily attained (by the grace of bhagavAn), who meditates upon bhagavAn and is an ocean of deep devotion towards bhagavAn.

SlOkam 2 – In this SlOkam, the ultimate greatness of nAthamunigaL’s knowledge etc relating to bhagavAn’s avathArams is explained. Alternatively, it explains “his knowledge etc (explained in previous SlOkam) instead of being curtailed in him, is flooding down to me (ALavandhAr)”.

thasmai namO madhujidhangri sarOja thathva
gyAnAnurAga mahimAthiSayAnthasImnE |
nAthAya nAthamunayE’thra parathra chApi
nithyam yadhIya charaNau SaraNam madhIyam ||

My salutations to SrIman nAthamunigaL whose divine feet are always my refuge in this world and the other world as well, who is the pinnacle of greatness of true knowledge and devotion at the divine lotus feet of emperumAn, who killed madhu, and one who is [my] lord.

SlOkam 3 – Like a thirsty person’s thirst does not get quenched by drinking more and more water, ALavandhAr is saying “I am his servitor, again and again”.

bhUyO namO’parimithAchyutha bhakthi thathva
gyAnAmruthAbdhi parivAha Subair vachOpi: |
lOkE’vathIrNa paramArtha samagra bhakthi
yOgAya nAthamunayE yaminAm varAya ||

Again my salutations to nAthamunigaL who has incarnated in this world in the form of auspicious words overflowing from the ocean of unlimited devotion towards bhagavAn and true knowledge, who is the ultimate benefit, who is complete, who is having bhakthi yOga and is best among the yOgis.

SlOkam 4 – ALavandhAr salutes SrI parASara bhagavAn due to his contribution in the form of SrIvishNu purANam.

thathvEna yaSchidhachIdhISwara thath svabhAva
bhOgApavarga thadhupAyagathIrudhAra: |
sandharSayan niramimItha purANarathnam
thasmai namO munivarAya parASarAya ||

My salutations to that magnanimous parASara rishi who is the best among rishis, who mercifully gave SrIvishNu purANam, gem (best) among purANams which clearly explains the three entities namely chith (sentient entities), achith (insentient entities) and ISwara (God), their nature, the pleasures (of this material realm), mOksham (liberation), the means for pleasures in this material realm and liberation from this realm, and the goal reached by the jIvAthmAs, as they are (truthfully).

SlOkam 5 ALavandhAr is falling at the divine feet of nammAzhwAr and surrenders unto him.

mAthA pithA yuvathayas thanayA vibhUthi:
sarvam yadhEva niyamEna madhanvayAnAm |
Adhyasya na: kulapathEr vaguLAbhirAmam
SrImath thadhangriyugaLam praNamAmi mUrdhnA ||

nammAzhwAr‘s divine feet are always mother, father, woman [spouse], children, great wealth and everything else (that is not mentioned here) for [me and] my descendants. I worship and bow down with my head at the two divine feet of such AzhWAr, who is the leader and the head of our [vaishNava] clan, who is decorated with magizha flowers and is having SrIvaishNavaSrI (wealth of kainkaryam).

SlOkam 6 – As said in thiruvAimozhi 7.9.7 “vaigunthanAgap pugazha” (emperumAn making AzhwAr praise him as the lord of SrIvaikuNtam), since praises are dear to him (ISwara), and also praising emperumAn is dear to the AchAryas, with the intent to praise him, briefly explaining the upAyam (means) and upEyam (goal), starts praising bhagavAn.

yanmUrdhni mE SruthiSirassu cha bhAthi yasmin
asman manOrathapadhas sakalassamEthi |
sthOshyAmi na: kuladhanam kuladhaivatham thath
pAdhAravindham aravindhavilOchanasya ||

I am going to praise the divine lotus feet of puNdarIkAksha (lotus eyed lord) who is being the wealth of our clan and being the (dependable) deity of our clan, on whose divine feet all our overflowing love reaches beautifully, whose divine feet are seen on my head and also in vEdhAntham.

SlOkam 7 ALavandhAr withdraws from the effort as arjuna gave up fighting after setting out to fight as said in SrI bhagavath gIthA 1.47 “visrujya saSaram chApam” (dropped the bow along with the arrows).

thathvEna yasya mahimArNavaSIkarANu:
SakyO na mAthumapi SarvapithAmahAdhyai: |
karthum thadhIyamahimasthuthimudhyathAya
mahyam namO’sthu kavayE nirapathrapAya ||

It is impossible for Siva, brahmA et al to truly measure even a small atom in a droplet of the ocean of greatness of that emperumAn. I who have set out to do [sing] praises about such emperumAn’s greatness shamelessly claiming to be a poet, should salute myself [for this laughable effort].

SlOkam 8 – Like ISwara motivated arjuna who withdrew from the battle to say as in SrI bhagavath gIthA 18.73 “karishyE vachanam thava” (I will fight as you said), here, he motivates ALavandhAr saying “the mouth is present only to praise him; as said in SrIvishNu sahasranAmam ‘sthavya: sthavapriya:’ (he is praiseworthy and he likes to be praised), it is dear to me to be praised”. Hearing this, ALavandhAr becomes convinced [to praise emperumAn].

yadhvA SramAvadhi yathAmathi vApyaSaktha:
sthaumyEvamEva kalu thE’pi sadhA sthuvantha: |
vEdhASchathurmukha mukhAScha mahArNavAntha:
kO majjathOraNukulAchalayOrviSEsha: ||

Or, I who am incapable shall praise until becoming tired or as much as I know; in this manner only the vEdhams that always praise, the four-headed brahmA et al are praising; what is the difference between a (small) atom and a (big) mountain which are submerged inside a huge ocean?

SlOkam 9 – Now, ALavandhAr says that he is more qualified to bhagavAn praise than brahmA et al.

kinchaisha SakthyathiSayEna na thE’nukampya:
sthOthApi thu sthuthi kruthEna pariSramENa |
thathra Sramasthu sulabhO mama mandhabudhdhE:
ithyudhyamO’yamuchithO mama chApjanEthra ||

Further, I am not qualified to have you shower your mercy due to greatness of my abilities to praise you; but I am qualified to have you shower your mercy due to becoming tired in praising you; in this case, I will become fatigued easily due to having very little intelligence; thus, this effort [of praising you] is only apt for me [in comparison with brahmA et al].

SlOkam 10 – After stepping back from praising emperumAn and then having been convinced to praise, ALavandhAr explains emperumAn‘s parathvam (supremacy) which makes him the refuge, in the subsequent five SlOkams. In this first SlOkam (among the five), ALavandhAr mercifully explains emperumAn’s supremacy through kAraNa vAkyas (passages in SAsthram which speak about emperumAn being the origin).

nAvEkshasE yadhi thathO bhuvanAnyamUni
nAlam prabhO bhavithumEva kutha: pravruththi: |
Evam nisarga suhrudhi thvayi sarvajanthO:
svAmin na chithram idham ASritha vathsalathvam ||

Oh my lord! if (you) had not bestowed your merciful glance after the total deluge, these worlds would not have been created;  it is obvious that no actions would have occurred [if the worlds were not created to start with]. Oh lord! In this manner, it is not strange to see this quality of manifesting motherly affection towards your devotees, when you are the natural friend for all creatures.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org