Monthly Archives: September 2020

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 92 – kedumidar

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.2

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of desiring to perform kainkaryam that is done in paramapadham, in thiruvananthapuram and is mercifully explaining it.

How is that done? AzhwAr along with the devotees, desired to perform the continuous kainkaryams which are done in paramapadham to emperumAn, who is the prince of paramapadham, in greatly enjoyable thiruvananthapuram where SrI padhamanAbhap perumAL, the ultimate goal, is mercifully resting on AdhiSEsha, to be served under the leadership of SrI sEnApathi AzhwAn (vishvaksEnar) who is the leader of nithyasUris. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “kedumidar” starting with “kedumidar vaigundhaththai“.

pAsuram

kedumidar vaigundhaththaik kittinAppOlE
thadamudai anandhapuram thannil padavaravil
kaNduyil mARkAtcheyyak kAdhaliththAn mARan uyar
viNdanil uLLOr viyappavE

Listen

word-by-word meanings

mARan – AzhwAr
uyar viN thannil uLLOr viyappa – to the wonder of nithyasUris who are in the great parampadham
kedum idar vaigundhaththai – SrIvaikuNtam, which is free of any sorrow
kittinARpOla – as if reached and engaged in service
thadam udai anandhapuram thannil – in the vast thiruvananthapuram
pada aravil – in the matress of AdhiSEsha, who has hoods
kaN thuyil mARku – for emperumAn who is mercifully resting
AL seyya – to serve
kAdhaliththAn – desired

Simple Translation

To the wonder of nithyasUris who are in the great parampadham, AzhwAr desired to serve emperumAn who is mercifully resting on the matress of AdhiSEsha, who has hoods, in the vast thiruvananthapuram, as if he had reached and engaged in service in SrIvaikuNtam, which is free of any sorrow.

Highlights from vyAkyAnam

  • kedum idar vaigundhaththai – SrIvaikuNtam which can drive away the sorrow by granting kainkaryam; alternative explanation – SrIvaikuNtam which is free of sorrow.
  • kittinAppOl – As if reached and engaged in service.
  • thadamudai anandhapuram thannil padavaravil kaNduyil mARkAtcheyyak kAdhaliththAn – Just as bharathAzhwAn desired in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 101.12 “EpiScha sachivaissArdham” (with these ministers who are here … I (bharatha) pray unto you (SrI rAma)), AzhwAr desired to serve sarvESvaran who is mercifully resting on the hooded AdhiSEsha in thiruvananthapuram. That is, AzhwAr desired to serve along with SrIvaishNavas who are considered at par with his own divine heart, as said in
    • pUsanai seyginRArgaL puNNiyam seydhavARE” (those who offer such emperumAn in proper means matching his being the lord with tools such as flowers considering the way they got that fortune) [4th pAsuram]
    • sAndhodu viLakkam dhUbam thAmarai malargaL nalla Ayndhu koNdEththa vallAr andhamil pugazhinArE” (those who can praise emperumAn, fulfilled with the feeling of having been acknowledged by him, preparing good sandalwood paste, lamp, fragrant smoke and vowing that all of these are for the lord, in the city of thiruvananthapuram which is having golden fort forever, have endless greatness in servitude) [10th pAsuram]
    • amararAyth thiriginRArgatku Adhi sEr ananthapuraththu amarar kOn archchikkinRu angagap paNi seyvar viNNOr namargaLO! sollak kENmin nAmum naNuga vENdum …” (emperumAn as krishNa eliminated the sorrow of rudhra, the father of subrahmaNya, and is the creator of those who roam around as dhEvathAs; such emperumAn is mercifully resting in thiruvananthapuram; sEnai mudhaliyAr has arrived at this abode to worship such emperumAn along with those residents of paramapadham who perform confidential services, assisting him in such worship. Oh our people! Listen to what I say; let us also go and reach there.) [6th pAsuram]
    • padamudai aravil paLLi payinRavan pAdhangANa nadaminO namargaL uLLIr” (Oh our people! Start walking towards such thiruvananthapuram to see and enjoy the divine feet of the one who is much involved in mercifully resting on the mattress of  divine serpent, with hoods) [8th pAsuram]
  • padavaravil kaNduyil mARkAtcheyyak kAdhaliththAn mARan uyar
    viNdanil uLLOr viyappavE – To the amazement of the worshippable thiruvadi (garudAzhwAr), thiruvananthAzhwAn (AdhiSEsha), SrI sEnApathi AzhwAn (vishvaksEnar) et al who are the greatest among all and who thought that “AzhwAr is desiring to perform whatever service we are doing in this divine paramapadham where there is no confusion, in the samsAra which is filled with darkness! How amazing!”, AzhwAr desired to serve sarvESvaran who is SEshaSAyi (one who is resting on AdhiSEshan) and Sriya:pathi (Lord of SrI mahAlakshmi). mAmunigaL becomes amazed thinking “What a personality is AzhwAr!”

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 91 – thALadaindhOr

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.1

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of setting out to ascend to paramapadham along with emperumAn’s company, having been given the final date and is mercifully explaining it.

How is that done? As sarvESvaran gave the final date saying “Result will be achieved once the body falls”, AzhwAr set out to ascend to paramapadham. Giving up the body which was together for a long time, finding the way out of the heart, exiting through the mUrdhanya nAdi on top of the head, he started going towards paramapadham in archirAdhi mArgam (the path of light). While doing so, emperumAn gave his merciful glance to eliminate all the fatigue incurred from going through yAmya mArgam (path of darkness leading to naraka) which makes one tired even on hearing about it, bringing prosperity with sweet words as said in thiruvAimozhi 10.6.11sevikkiniya senjol” (honest words which are like nectar to the ears), to heal the wounds which occurred on hearing the harsh words of the servitors of yama, showering the rain of his beauty to cool down the heat acquired by seeing the ugly/cruel forms of the servitors of yama, severing the hurdles which come on the way with the help of his divine weapons, as said in varAha charama SlOkam “nayAmi paramAm gathim” (I will lead my devotees to the ultimate abode), emperumAn himself came to accompany AzhwAr on periya thiruvadi (garudAzhwAr) instead of sending AdhivAhikas (those who are usually deputed to lead AthmAs from samsAra to paramapadham in the archirAdhi mArga), just as he personally led vEdan (hunter – SrI guhapperumAL), vEduvachchi (SrI Sabari), pakshi (SrI jatAyu mahArAjar), kurangu (Monkey – SrI sugrIva mahArAjar and his army), piSAcham (ghost – gaNtAkarNan), charAcharam (all of the movable/immovable entities who/which were present in ayOdhyA) without any difficulty to paramapadham. AzhwAr is holding on to such kALamEgam emperumAn as said in periya thirumozhi 3.7.6 “arangaththuRaiyum in thuNaivanai ozhiya vERoruvarum illai” (there is no sweet companion other than the one who is residing in SrIrangam). mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “thALa thAmarai” starting with “thAL adaindhOr thangatku“.

pAsuram

thAL adaindhOr thangatkuth thAnE vazhith thuNaiyAm
kALamEgaththaik kadhiyAkki mILudhalAm
EdhamilA viNNulagil Ega eNNum mARan enak
kEdham uLLadhellAm kedum

Listen

word-by-word meanings

thAL adaindhOr thangatku – for those who surrendered unto his divine feet
thAnE vazhiththuNaiyAm – being the companion in the final journey himself
kALamEgaththai – emperumAn who is like a dark cloud
gadhi Akki – having as the protector for the path
mILudhalAm Edham ilA – being free from the fault of returning
viN ulagil – in paramapadham
Ega eNNum – mercifully thought to ascend
mARan ena – as we think about AzhwAr
kEdham uLLadhu ellAm kedum – everything known as sorrow, will be destroyed

Simple Translation

emperumAn is the companion in the final journey for those who surrendered unto his divine feet. Everything known as sorrow will be destroyed as we think about AzhwAr as the one who mercifully thought to ascend to paramapadham which is free from the fault of anyone returning [to samsAram from there] having such emperumAn who is like a dark cloud as the protector for the path.

Highlights from vyAkyAnam

  • thAL adaindhOr thangatkuth thAnE vazhith thuNaiyAm – As said in thiruvAimozhi 9.10.5saraNam Agum thana thAL adaindhArkkellAm maraNam AnAl vaigundham kodukkum pirAn” (Being the means for all those who performed prapaththi (surrender) unto his divine feet, during their final moments, he will be the great benefactor, granting them the abode from where there is no return), for those who pursued his divine feet as the means, he will be the mArga bandhu (companion for the path). Instead of sending the AdhivAhikas, as said in thirunedundhANdagam 16 “thunRu kuzhal karu niRaththu en thuNaiyE” (my companion who is having complexion of dense dark hair), the kALamEgam emperumAn as said in “suri kuzhal kamalak kaN kani vAy kALamEgaththai anRi maRRonRilam gadhiyE” (emperumAn is having four divine shoulders, curly, dense hair, lotus like eyes and friendly, coral-like divine lips. Other than such emperumAn who is having a magnanimous form resembling a dark cloud, we do not have any refuge which is our destination) [1st pAsuram], will lead AzhwAr to paramapadham, as said in varAha charama SlOkam “nayAmi“. AzhwAr too is included in “thAL adaindhOr” (those who are surrendered) [1st pAsuram].
  • kALa mEgaththaik kadhiyAkki – Having kALamEgam emperumAn who showers the rain of his beauty to eliminate the sufferings of this material realm, as the refuge for protection in the path. That is, emperumAn being the shade and pond in the path as said in, “avanadi nizhal thadam anRi yAmE” (We do not have any destination other than the shade of the pond of his divine feet) [1st pAsuram],  “aNdamUvulagaLandhavan” (one who measured and accepted the three layers of worlds which are present in the created oval shaped universe) [5th pAsuram], “kUththan kOvalan kudhaRRu vallasurargaL kURRam Eththum nangatkum amararkkum munivarkkum inban vAyththa thaN paNai vaLa vayal sUzh thirumOgUr Aththan thAmarai adi anRi maRRilam araNE” (emperumAn beautifully walks like an expert dancer; follows those who need protection, and protects them; he is death personified for very strong, demoniac persons such as kESi, dhEnuka et al who are tormentors who can torture by biting; he is enjoyable for us who praise him without any expectation other than kainkaryam, for nithyasUris who eternally enjoy him and for sages. We have no other protection than the ultimately enjoyable lotus like divine feet of the most trustworthy emperumAn who is standing for the devotees to surrender, who is residing in thirumOgUr which is surrounded by abundantly cool waterbodies and beautiful fields) [6th pAsuram], “dhayaradhan peRRa maradhaga maNith thadaththinaiyE” (emperumAn who was sired by dhaSaratha, is like a pond having complexion of emerald gem) [8th pAsuram], “maNiththadaththadi malark kaNgaL pavaLach chevvAy aNikkoL nAl thadandhOL dheyvam asurarai ennum thuNikkum vallarattan” (kALamEgam emperumAn is having a divine form with clean pond like divine feet, blossomed lotus flower like divine eyes, reddish coral like divine lips and is having four huge, divine shoulders which deserve to be decorated with all ornaments. He is a very prideful, strong and always severs the demoniac persons) [9th pAsuram] and “kAma rUpangoNdu ezhundhaLippAn” (he tumultuously protects us assuming an apt, desirable form) [10th pAsuram]. As said in SrI rAmAyaNam AraNya kANdam 11.1 “agratha: prayayau rAma:” (SrI rAma walks first), as emperumAn walks first, as said in periya thirumadal “mannan irAman pin vaidhEvi enRuraikkum annanadaiya aNangu” (the divine lady named vaidhEhi followed the king SrI rAma), AzhwAr is eager to follow him.
  • mILudhalAm EdhamilA viNNulagil Ega eNNum mARan – Not having the fault of returning as said in thiruvAimozhi 4.1.9kudi mannum in suvargam eydhiyum mILvargaL” (Even if they attained the svarga which is having very enjoyable settlements and  is [seemingly] permanent by giving up lands/properties and the many types of ornaments which are always worn, by winning over the sensory organs and by troubling the bodies and having bushes formed around them, if they don’t take shelter of bhagavAn while staying there, they will lose such heavenly life), as said in chAndhOgya upanishath 8.15 “na cha punarAvarthathE” (there is no return), periyAzhwAr thirumozhi 4.5.2 “puNaikkodukkilum pOga ottArE” (In paramapadham, even if the nithyasUris (eternally free souls) give surety to bring back the mukthas (liberated persons), emperumAn will not allow them to go to the material realm again), gyAna sAram 7mILAp poruvariya viNNAdu” (SrIvaikuNtam, the one and only place of no return), pramEya sAram 1mItchi illA nAdu” (the place of no return), paramapadham which is known as paramavyOmam (supreme sky). As one thinks about nammAzhwAr as the one who is constantly meditating as said in thiruvAimozhi 9.3.7mAga vaigundham kANbadhaRken manam EgameNNum” (my heart without any difference between night and day desired in a singular manner to see SrIvaikuNtam which is the residence of such emperumAn) to ascend to paramapadham and who is having mOksha lakshmi (the wealth of mOksham),
  • kEdham uLLadhu ellAm kedum – As said in nAnmugan thiruvandhAdhi 61manakkEdham sArA” (will not have troubles in mind), everything known as sorrow will be destroyed. All sorrows in not attaining the goal, will be eliminated.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 90 – mAlumadhu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 9.10

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing others after receiving the final date of his liberation and is mercifully explaining it.

How is that done? For AzhwAr who asked in thiruvAimozhi 9.8.4nALEl aRiyEn enakkuLLana’ (I don’t know the date fixed for me), emperumAn ear-marked a date saying “As per your urge, at the end of this life, we will carry you to paramapadham and engage you in service”. AzhwAr became blissful and due to the overwhelming bliss, instructed everyone to approach emperumAn, according to the individual’s qualification saying “Offer flowers etc at the divine feet of the one who is standing in thirukkaNNapuram and be devoted to him; for those who can’t do that, surrender unto him; for those who can’t do that, sing these ten pAsurams with love, worship his divine feet”. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “mAlai naNNi” starting with “mAl umadhu vAnjai muRRum“.

pAsuram

mAl umadhu vAnjai muRRum mannum udambin mudivil
sAla naNNich cheyvan enath thAn ugandhu mElavanaich
chIrAr kaNapuraththE sErum enum sIr mARan
thArAnO nandhamakku thAL

Listen

word-by-word meanings

mAl – sarvESvaran
umadhu vAnjai muRRum – “All your wishes
mannum udambin mudivil – at the end of this body which is together with AthmA
sAla naNNich cheyvan ena – will fulfil with complete dedication” – said this;
thAn ugandhu – being blissful
mEl avanai – “that supreme lord
sIr Ar kaNapuraththE sErum enum – go to thirukkaNNapuram and surrender unto him” mercifully said this
sIr mARan – AzhwAr who has qualities such as gyAnam etc
nam thamakku – for us
thAL thArAnO – will he not bless with his divine feet?

Simple Translation

sarvESvaran said to AzhwAr “With complete dedication, I will fulfil all your wishes at the end of this body which is together with AthmA”; AzhwAr who has qualities such as gyAnam etc, being blissful “Go to thirukkaNNapuram and surrender unto the supreme lord there”; for us, will such AzhwAr not bless with his divine feet?

Highlights from vyAkyAnam

  • mAl umadhu vAnjai muRRum mannum udambin mudivil sAla naNNich cheyvan ena – sarvESvaran who is greatly affectionate towards his devotees will fulfil all your wishes at the end of this body which is together with the AthmA, in thirukkaNNapuram, being in close proximity there; alternatively – will come close to you and fulfil your desires perfectly; another explanation – will very eagerly do that task [of fulfilling your desires]; thirukkaNNapuram emperumAn mercifully said in this manner.
  • thAn ugandhu – AzhwAr being blissful having acquired the end of his existence in this world, from emperumAn.
  • mEl avanaich chIrAr kaNapuraththE sErumenum sIr mARan – Further to giving the final date, one who is present in thirukkaNNapuram in close proximity. mElavanai also implies the supreme one. Just as emperumAn gave the date for SrI bharathAzhwAn and waited for that date as said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 127.1 “pUrNE chathurdhaSE varshE” (fourteen years fully), he stood in thirukkaNNapuram for AzhwAr.
  • sIrAr kaNapuraththE sErum sIr mARan – In thirukkaNNapuram where aiSwaryam etc and qualities such as Seelam (simplicity) etc are overflowing.
  • sErumenum sIr mARan – AzhwAr who is having qualities such as gyAnam, prEmam etc, who is telling everyone “Go and surrender”. That is, mercifully instructing everyone, to be pursued in any state, as said in,
    • mAlai naNNith thozhudhezhuminO vinai keda kAlai mAlai kamala malar ittu nIr vElai mOdhum madhiL sUzh thirukkaNNapuraththu Alin mElAl amarndhAn adi iNaigaLE” (emperumAn protecting the universe, being vatathaLaSAyi, with agadithagatanA sAmarthyam, is residing in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort which is hit by the rising tides of the ocean. Acquiring great love for the divine feet of such emperumAn, offering distinguished lotus flowers without distinguishing between night and day, be relieved from your your sorrow which blocks the enjoyment and engage in acts which match the servitude and attain uplifting as said in “badhdhAnjaliputA:“) [1st pAsuram]
    • kaL avizhum malar ittu nIr iRainjumin naLLi sErum vayal sUzh kidangin pudai veLLi Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuram uLLi nALum thozhudhezhuminO thONdarE!” (You who are having the desire to enjoy! Worship with flowers which are shedding honey; always thinking about thirukkaNNapuram which is surrounded by sliver fort which is in turn surrounded by moat which is in turn surrounded by fields where the female crabs are also residing. Worship him due to the love acquired by experiencing him and tumultuously pray to him) [2nd pAsuram]
    • thoNdar nundham thuyar pOga nIr EkamAy viNdu vAdA malar ittu nIr iRainjumin vaNdu pAdum pozhil sUzh thirukkaNNapuraththu aNda vANan amarar perumAnaiyE” (emperumAn, the resident of paramapadham who remained there being enjoyed by nithyasUris, is now in thirukkaNNapuram surrounded by garden which is having joyfully humming beetles. Oh you who are all desirous for all kainkaryams! To have your sorrow of not enjoying him eliminated, all of you, having a common focus, worship him matching your SEshathvam, offering fresh flowers which are set to blossom) [3rd pAsuram]
    • mAnai nOkki madap pinnai than kELvanai thEnai vAdA malar ittu nIr iRainjumin vAnai undhum madhiLsUzh thirukkaNNapuram thAn nayandha perumAn saraNAgumE” (All of you worship emperumAn who is the beloved lord of nappinnaip pirAtti, who is complete in all qualities and is having eyes which will make deer feel anguished, with fresh flowers; sarvESvaran in the form of being the refuge, will remain the recipient of your worship, is on his own desire in thirkkaNNapuram, which is surrounded by tall fort which is pushing the sky) [4th pAsuram]
    • saraNam Agum thana thAL adaindhArkkellAm maraNam AnAl vaigundham kodukkum pirAn araN amaindha madhiL sUzh thirukkaNNapurath tharaNiyALan thanadhanbarkku anbAgumE” (Being the means for all those who performed prapaththi (surrender) unto his divine feet, during their final moments, he will be the great benefactor, granting them the abode from where there is no return. Such emperumAn is standing in the well-protected, fortified thirukkaNNapuram to protect the earth. For those who are having love towards his divine feet, he will remain as an embodiment of love [towards them]) [5th pAsuram]
    • anbanAgum thana thAL adaindhArkkellAm sembon Agaththu avuNan udal kINdavan nanpon Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuraththu anban nALum thana meyyarkku meyyanE” (emperumAn being with ultimate vAthsalyam for those who surrendered unto his divine feet, who effortlessly tore the body of hiraNya, the demon who was having reddish gold like form, is desirously residing in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort made of pure gold. For those who consider emperumAn as the ultimate goal, he will always consider them as his ultimate goal) [6th pAsuram]
    • meyyan Agum virumbith thozhuvArkkellAm poyyan Agum puRamE thozhuvArkkellAm seyyil vALai ugaLum thirukkaNNapuraththu aiyan AgaththaNaippArgatku aNiyanE” (For those who desirously surrender unto him having him as the goal, he will shine manifesting his ultimate form of being the goal; for those who surrender unto him seeking other benefits, he will hide himself after granting those benefits; for those who consider him as the means, in their heart, being the natural relative for both categories of persons, he remains distinguished, being easily approachable in thirukkaNNapuram where the vALai fish are jumping around in the fields, which are their natural habitat) [7th pAsuram]
    • aNiyan Agum thana thAL adaindhArkkellAm piNiyum sArA piRavi keduththALum maNi pon Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuram paNimin nALum paramEtti than pAdhamE” (To those who attained emperumAn’s ultimately enjoyable divine feet, he will remain close and enjoy them; your disease in the form of other benefits will disappear. He will eliminate your connection with birth so that there is no need to take birth, and will accept your service. See that you eternally worship the divine feet of emperumAn, who is present in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort having precious gems and gold placed on it,  just as he is present in parampadham, and enjoy them [emperumAn’s divine feet]) [8th pAsuram]
    • pAdham nALum paNiyath thaNiyum piNi Edham sArA enakkEl ini en kuRai? vEdha nAvar virumbum thirukkaNNapuraththu AdhiyAnai adaindhArkku allal illaiyE” (As his divine feet are enjoyed always, previous sorrows will go; further sorrows will not occur; hence, what worry do I have? For those who attained emperumAn, the primordial cause who is known only through vEdham, residing in thirukkaNNApuram which is desired by those for whom reciting vEdham is the hallmark of their tongues, there will not be any sorrow. piNi and Edham could also imply pUrvAgam (sins before SaraNAgathi) and uththarAgam (sins after SaraNAgathi)) [9th pAsuram]
    • illai allal enakkEl ini en kuRai? alli mAdhar amarum thirumArbinan kallil Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuram
      solla nALum thuyar pAdu sArAvE” (lakshmi, who is the best among women and is having lotus as her abode, is eternally residing in the divine chest of emperumAn who is residing in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort made of abundant rocks; as one says “thirukkaNNapuram”, sorrows will never come close. I will not have the sorrow of lacking enjoyment; now, what is there to worry?) [10th pAsuram]
    • pAdu sArA vinai paRRaRa vENduvIr! mAda nIdu kurugUrch chatakOpan sol pAdalAna thamizh AyiraththuL ippaththum pAdi Adip paNimin avan thALgaLE” (nammAzhwAr, the leader of AzhwArthirunagari which has tall mansions, mercifully spoke thousand pAsurams; if you desire to get rid of all worldly sorrows and not have them in your proximity, due to joy, sing this decad too which is among those thousand pAsurams, which is in musical form and in dhrAvida language. Dance due to the bliss, try to worship the divine feet of sarvESvaran who is easily approachable, and enjoy them. Implies that as one enjoys bhagavAn through this decad, one’s sorrows will be eliminated without a trace) [11th pAsuram]
    • nAyanAr too mercifully said in AchArya hrudhayam 227 – “‘maRRonRu’, ‘kaNNalallAl’ engiRa vaigal vAzhdhalAna sidhdhOpAyam; adhil dhurbala budhdhigaLukku, mAlai naNNi – kAlai mAlai viNdu thEnai malarittu anbarAm sAngabhakthi; adhil aSaktharkku thALadaiyum prapaththi; adhil aSaktharkku uchchAraNa mAthram; sarvOpAya SUnyarkku, ippaththum pAdiyidum dheNdan enRu” gIthAchAryanaippOlE adhikAra anuguNam neRiyellAm uraikkiRAr (Just like gIthAchAryan (krishNa), AzhwAr is instructing all the possible means/paths to everyone according to his/her qualification by saying a) those who exist for emperumAn fully, he is the established means b)  those who are incapable to do that can pursue bhakti yOgam with its limbs c) those who are incapable to do that can perform prapaththi (surrender) d) those who are incapable to do that can engage in reciting holding on to AzhwAr’s instructions about thirukkaNNapuram being the refuge e) those who are incapable even to do that (and are incapable to do anything) can recite this decad with love.

AzhwAr with such glories,

  • sIr mARan thArAnO nam thamakku thAL – Will AzhwAr who has such gyAnam and prEmam to instruct in this manner, not favour us with his divine feet matching our svarUpam (true nature [of being servant of bhagavAn’s devotees])?
  • nam thamakku – For us who lovingly pray saying as in kaNNinuN chiRuth thAmbu 10muyalginREn un than moykazhaRku anbaiyE” (I am trying to develop love and affection only to your divine feet) being born [acquiring knowledge] in his divine feet and having fully enjoyed them. Hence AzhwAr’s divine feet are to be desired forever.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పావై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 21 – 30

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుప్పావై << పాశురములు 16 – 20 “భగవాన్ ని అనుభవించడములో నేనూ మీతో ఉన్నాను”  అని నప్పిన్నై పిరాట్టి కూడా ఆండాళ్ సమూహములో చేరుతుంది. ఇరవై ఒకటవ పాశురము:  ఇందులో, ఆమె నందగోపుని  వంశంలో శ్రీకృష్ణుని పుట్టుకను, అతని ఆధిపత్యమును మరియు వేదముల ద్వారా స్థాపించబడిన అతని గుణాలను స్తుతిస్తుంది. ఏఱ్ఱ కలంగళ్ ఎదిర్ పొంగి మీదళిప్ప మాఱ్ఱాదే పాల్ శొరియుమ్ వళ్లల్ పెరుమ్ పశుక్కళ్ ఆఱ్ఱ ప్పడైత్తాన్ మగనే అఱివుఱాయ్ ఊఱ్ఱముడైయాయ్  పెరియాయ్  ఉలగినిల్ తోఱ్ఱమాయ్ నిన్ఱ శుడరే  తుయిలెళాయ్ మాఱ్ఱార్ ఉనక్కు వలి తొలైన్దు ఉన్ వాశల్ కణ్ ఆఱ్ఱాదు వన్దు ఉన్నడి పణియుమా ప్పోలే పోఱ్ఱియామ్ వన్దోమ్ పుగళ్ న్దు ఏలోరెమ్బావాయ్ పొదుగు క్రిందనుంచిన కడవలు చరచరనిండి పొంగిపొరలునట్లు ఆగక, పాలు స్రవించు అసంఖ్యాకములగు, ఉదారములగు, బలసిన ఆవులుగల నందగోపుని  కుమారుడా! మేల్కొనుము. ప్రమాణదార్డ్యముగల పరబ్రహ్మ స్వరూపా! ఆశ్రిత రక్షణ ప్రతిఙ్ఞాదార్డ్యముగల మహామహిమ సంపన్నా! ఈ లోకములో ఆవిర్భవించిన జ్యోతి స్వరూపా! నిద్ర నుండి లెమ్ము. శత్రువులు నీ పరాక్రమమునకు లొంగి మేముకూడ నిన్ను వీడి ఉండలేక నీ పాదములనే స్తుతించి మంగళాశాసనము చేయుటకై నీ విశాలమైన భవన ముఖ ద్వారము వద్దకు వచ్చితిమి. ఇరవై రెండవ పాశురము: ఇందులో తనకూ తన స్నేహితులకు వేరే ఆశ్రయం లేదని,  శ్రీ రామునికి శరణాగతి చేయడానికి విభీషణుడు వచ్చినట్లే వారూ అతని వద్దకు వచ్చారని ఆండాళ్ ఎంబెరుమాన్ కి విన్నవించుకుంటుంది. అన్ని కోరికలు వదులుకొని, కేవలము వారి అనుగ్రహమే ఆశించి వచ్చామని తెలియజేస్తుంది. అంగణ్ మాజ్ఞాలత్తరశర్ అభిమాన బఙ్గమాయ్ వన్దు నిన్ పళ్ళి క్కట్టిల్ కీళే శంగ ఇరుప్పార్ పోల్ వన్దు తలైప్పెయ్ దోమ్ కింగిణి వాయ్ చ్చెయద తామరై ప్పూప్పోలే శెంగణ్ శిఱుచ్చిరిదే ఎమ్మేల్ విళియావో తింగళు మాదిత్తియను మెళున్దార్పోల్ అంగణిరఱణ్డుం కొణ్డు ఎంగళ్ మేల్ నోక్కుదియేల్ ఎంగళ్ మేల్ శాబం ఇళిన్దేలోర్ ఎమ్బావాయ్. సుందరము విశాలము నగు మాహా పృధివీ మండలము నంతను ఏలిన రాజులు తమ కంటె గొప్పవారు లేరనే అహంకారమును వీడి తమను జయించిన సార్వభౌముని సింహాసనము క్రింద గుంపులు గుంపులుగా చేరి ఉన్నట్లు, మేమును అభిమాన భంగమై వచ్చి నీ సింహాసనము క్రింద గుంపులు గుంపులుగా చేరి ఉన్నాము. చిరుగంట ముఖమువలె విడియున్న తామర పువ్వువలె వాత్సల్యముచే ఎఱ్ఱగా ఉన్న నీ కన్నులను మెల్ల మెల్లాగా విచ్చి మాపై ప్రసరింపజేయుము. సూర్యచంద్రు లిరువురు ఒక్కసారి ఆకాశమున ఉదయించునట్లుండెడి నీ రెండు నేత్రములతో మావైపు కటాక్షించితివా! మేము అనుభవించియే తీరవలెనని శాపము వంటి కర్మ కూడా మమ్ములను వీడిపోవును. ఇరవై మూడవ పాశురము:  ఇందులో,  చాలా కాలము ఆండాళ్ని వేచి ఉంచిన తరువాత,  శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ తన కోరిక ఏమిటో అడుగుతారు. దానికి బదులుగా ఆమె శ్రీ క్రిష్ణుడిని ఒక రారాజు లాగా తన సింహాసనము వద్దకు నడిచి వచ్చి సభలో అందరి సమక్షములో ఈ ప్రశ్న అడగమని చెబుతుంది. మారి మలై ముళఞ్జిల్ మన్ని క్కిడన్దుఱంగుమ్ శీరియ శింగం అఱివిఱ్ఱుత్తీ విళిత్తు వేరి మయిర్ పొంగ వెప్పాడుమ్ పేర్ న్దుదరి మూరి నిమిర్ న్దు ముళంగి ప్పురప్పట్టు పోదరుమా పోలే, నీ పూవైప్పూవణ్ణా ఉన్ కోయిల్ నిన్ఱిఙ్గనే పోన్దరుళి కోప్పుడైయ శీరియ శింగాసనత్తిరున్దు యామ్ వన్ద కారియ మారాయ్ న్దరుళేలో రెమ్బావాయ్ పర్వతగుహలో వర్షాకాలమున కదలక మెదలక పరుండి నిద్రించుచున్న శౌర్యముగల సింహము మేల్కొని, తీక్ష్ణమగు చూపులతో ఇటు అటుచూచి, ఒక విధమగు వాసనగల తన ఒంటి వెండ్రుకలు నిగుడునట్లు చేసి, అన్ని వైపులకు దొర్లి, దులుపుకొని, వెనుకకు ముందుకు శరీరమును చాపి, గర్జించి, గుహనుండి బయటికి వచ్చునట్లు, ఓ అతసీపుష్ప సవర్ణ! నీవు నీ భవనము నుండి ఇట్లే బయటికి వేంచేసి రమణీయ సన్నివేశముగల లోకోత్తరమగు సింహాసనమును అధిష్ఠించి మేము వచ్చిన కార్యమును ఎరుంగ ప్రార్థించుచున్నాము. ఇరవై నాలుగవ పాశురము: తాను ఆసీనుడైన తరువాత, ఆమె అతనికి మంగళాశాసనము చేయటం ప్రారంభిస్తుంది.  పరమాత్మకు మంగళాసాసనము చేయడమే పెరియాళ్వార్ యొక్క ముద్దు బిడ్డ అయిన ఆండాళ్ యొక్క లక్ష్యము. అతని నడకను చూసి ఆండాళ్ మరియు ఆమె స్నేహిస్తులు సీతా పిరాట్టి లాగా, దండకారణ్యములోని మునులులాగా, పెరియాళ్వార్ మాదిరిగా మంగళాశాసనము గావిస్తారు. లేత పాదాలు గలిగిన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మను నడిపించామే నని వారు బాధ చెందుతారు. అన్ఱు వ్వులగ మళన్దాయ్ ఆడిపోఱ్ఱి శెన్ఱంగు త్తెన్నిలగై శెఱ్ఱాయ్ తిఱల్ పోఱ్ఱి పొన్ఱ చ్చగడ ముదైత్తాయ్  పుగళ్ పోఱ్ఱి కన్ఱు కుణిలా వెఱిన్దాయ్ కళల్ పోఱ్ఱి కున్ఱుకుడైయా వెడుత్తాయ్ గుణమ్ పోఱ్ఱి వెన్ఱు పగై క్కెడుక్కుమ్ నిన్ కైయిల్ వేల్ పోఱ్ఱి ఎన్ఱెన్ఱున్ శేవగమే యేత్తి ప్పఱై కొళ్వాన్ ఇన్ఱియామ్ వన్దోమ్ ఇరంగేలో రెమ్బావాయ్. “పోత్తి” అన్న పదము “చిరకాలము వర్ధిల్లు” అని మంగళాశాసనమును సూచిస్తుంది. ఆనాడు దేవతల కోసము ముల్లోకాలను కొలిచిన మీ దివ్య పాదారవిందములకు మంగళము. సుందరమైన  లంకకి వెళ్లి రావణుడిని చెండాడిన మీ బాహుపరాక్రమమునకు మంగళము. శ్రీ కృష్ణునకు రక్షణకై ఉంచిన బండిపై ఆవేశించిన రాక్షసుని చంపుటకై ఆ బండికి తగునట్లు కాలుచాచి నేలకూల్చిన మీ ప్రతిమ కీర్తికి మంగళము. వత్సముపై ఆవేశించిన అసురునితో వెలగచెట్టుపై నావేశించిన అసురుని చంపుటకై రాయిని విసినట్లుగా వెలగ చెట్టుపైకి  దూడను విసురునపుడు ముందు వెనకకు పాదములుంచి నిలిచిన మీ దివ్య పాదములకు మంగళము. గోవర్ధన పర్వతమును గొడుగువలె ఎత్తిన మీ వాత్సల్యమునకు మంగళము. శత్రువులను సమూలముగా పెకలించి విజయము నార్జించి ఇచ్చెడి మీ హస్తము నందలి వేలాయుధమునకు  మంగళము. ఈ ప్రకారముగా నీ వీర చరిత్రములనే కీర్తించి పఱ అనే వ్రతసాధనము నందున మేమీనాడు వచ్చినారము అనుగ్రహింపుము. ఇరవై ఐదవ పాశురము: వారి నోమును కొనసాగించికోవడానికి తమకు ఏదైనా అవసరమా అని ఎంబెరుమాన్ వారిని అడిగినప్పుడు,  వారు తనకు మంగళాశాసనము చేసిన తరువాత వారి బాధలన్నీ మటు మాయమయ్యాయని,  వారు ఇక కోరుకునేది ఒక్క కైంకర్యమేనని వారు విన్నపిస్తారు. ఒరుత్తి మగనాయ్ పిఱన్దు ఓరిరవిల్ ఒరుత్తి మగనాయ్ ఒళిత్తు వళర, తరక్కిలా నాగిత్తాన్ తీంగునినైన్ద కరుత్తై ప్పిళ్ళైపిత్తు క్కఞ్జన్ వయిఱ్ఱిల్ నెరుప్పెన్న నిన్ఱ నెడుమాలే యున్నై అరుత్తిత్తు వన్దోమ్  పఱై తరుతియాగిల్ తిరుత్తక్క శెల్వముమ్ శేవగముమ్ యామ్పాడి వరుత్తముమ్ తీర్ న్దు మగిళిన్దు ఏలో రెమ్బావాయ్. సాటిలేని దేవకీ దేవికి కుమారునిగా జన్మించి, శ్రీ కృష్ణుని లీలలను పరిపూర్ణముగా అనుభవించిన అద్వితీయ వైభవము గల యశోదకు కుమారుడివై దాగి పెరిగినవాడా! అట్లు పెరుగుచున్న నిన్ను చూచి ఓర్వలేక చంపవలెనని దుష్టభావముతో ఉన్న కంసుని అభిప్రాయమును వ్యర్థము చేసి వాని కడుపులో చిచ్చువై నిన్ను చంపవలెనని తలంచిన వానిని నీవే చంపిన ఆశ్రిత వ్యామోహము గలవాడా! నిన్నే కోరి వచ్చినవారము.పఱయను వాద్యమునిచ్చిన ఇమ్ము. సాక్షాత్తు లక్ష్మియే పొందవలెనని కోరదగిన నీ ఐశ్వర్యమును, నీ వీరచరిత్రమును, కీర్తించి శ్రమను వీడి ఆనందించుచున్నాము. ఇరవై ఆరవ పాశురము: దీనిలో, ఆమె అతనికి నోముకి అవసరమైన ఉపకరణాలు గురించి వివరిస్తుంది. ఇంతకు ముందు ఏమీ అవసరం లేదని ఆమె చెప్పినప్పటికీ, ఆమె ఇప్పుడు మంగళాశాసనము చేయడానికి పాంచజన్యమును, అతని శ్రీముఖాన్ని స్పష్టంగా చూడటానికి దీపము, దివ్య పతాకము,  పందిరి మొదలైన ఉపకరణాలను కోరుతుంది. తన కృష్ణానుభవానికి సంపూర్ణతకై ఆండాళ్ వీటిని కోరుతున్నట్లు మన పుర్వచార్యులు వివరిస్తున్నారు. మాలే  మణివణ్ణా మార్గళి నీరాడువాన్ మేలైయార్ శెయ్ వనగళ్ వేణ్డువన కేట్టియేల్ ఞాలత్తై యెల్లామ్ నడుంగ మురల్వన పాలన్న వణ్ణత్తు ఉన్ పాఞ్చశన్నియమే పోల్వన శంగంగళ్, పోయ్ ప్పాడుడై యనవే శాల ప్పెరుమ్ పఱైయే, పల్లాణ్డిశైప్పారే కోల విళక్కే కొడియే విదామే ఆలిన్ అలైయాయ్ అరుళేలో రెమ్బావాయ్. ఆశ్రిత వ్యామోహము కలవాడా! ఇంద్రనీలమణిని పోలిన కాంతియు, స్వభావమును కలవాడా! అఘటిత ఘటనా సామర్థ్యముచే చిన్న మర్రియాకుపై అమరి పరుండువాడా! మేము మార్గశీర్ష స్నానము చేయగోరి దానికి కావలసిన పరికరము లర్థించి నీ వద్దకు వచ్చితిమి. ఆ స్నాన వ్రతమును మా పూర్యులు శిష్టులు ఆచరించినారు. నీవు విన్నచో దానికి కావలసిన పరికరములను విన్నవించెదము. ఈ భూమండల మంతను వణకునట్లు శబ్దము చేయు, పాలవలె తెల్లనైన, నీ పాంచజన్యమనెడి శంఖమును బోలిన శంఖములు కావలెను. పెద్ద ‘పఱ’ యను వాద్యములు కావలెను. మంగళ గానము చేయు భాగవతులు కావలెను. మంగళ  దీపములు కావలెను. ధ్వజములు కావలెను. మేలుకట్లు కావలెను. పై పరికరములను కృప చేయుము అని గోపికలు శ్రీ కృష్ణుని ప్రార్థించిరి. ఇరవై ఏడవ పాశురము: తన వైపు అనుకూల ప్రతికూలమైన తత్వాలను కూడా ఆకర్షించగల ఎంబెరుమాన్  యొక్క ప్రత్యేకమైన గుణాన్ని ఆండాళ్ వివరిస్తుంది. అంతే కాకుండా, అతని నుండి విడనాడకుండా నిరంతరము కైంకర్యము చేయగల సాయుజ్య మోక్షము అత్యున్నత పురుషార్థమని ఆమె తెలియజేస్తుంది. ఇరవై ఏడవ మరియు ఇరవై ఎనిమిది పాశురములలో ఎంబెరుమాన్ మాత్రమే మనకు లక్ష్యము మరియు వారిని చేరగలిగే సాధనము కూడా అని ఆమె ధృవీకరిస్తుంది. కూడారై వెల్లుమ్ శీర్ గోవిందా ఉన్దన్నై ప్పాడిప్పఱై కొణ్డు యామ్ పెఱు శెమ్మానమ్ నాడు పుగళుమ్ పరిశినాల్ నన్ఱాగ శూడగమే తోళ్ వళైయే తోడే శెవిప్పూవే పాడగమే ఎన్ఱనైయ పల్ కలనుమ్ యామణివోమ్ ఆడై  ఉడుప్పోమ్, అదన్ పిన్నే పాల్ శోఱు మూడ నెయ్ పెయ్ దు ముళంగై వళివార కూడి యిరున్దు కుళిర్ న్దేలోరెమ్బావాయ్ తనతో కూడని శత్రువులను జయించెడి కళ్యాణ గుణ సంపద గల గోవిందా! నిన్ను కీర్తించి వ్రతసాధనమగు పఱ యను వాద్యమును పొంది పొందదలచిన ఘనసన్మానము లోకులందరు పొగడెడి తీరులో నుండవలెను. చేతులకు గాజులు మొదలగు ఆభరణములు, బాహువులకు దండకడియములు, చెవి క్రింద భాగమున దాల్చెడి దుద్దు, పై భాగమున పెట్టుకొనెడి కర్ణపూవులు, కాలియందెలు మొదలగు అనేకాభరణములను మేము దాల్పవలయును. తరువాత మంచి చీరలను దాల్పవలయును. దాని తరువాత పాలు అన్నము మునునట్లు నేయ్యి పోసి ఆ మధుర పదార్థము మోచేతి వెంబడి కారునట్లు నీతో కలిసి కూర్చొని చల్లగా హాయిగా భుజింపవలెను – అని గోపికలు తమ వ్రతఫలమును ఇందు విన్నపించిరి. ఇరవై ఎనిమిదవ పాశురము: దీనిలో, అన్ని ఆత్మలకూ పరమాత్మకు మధ్య కారణ రహిత సంబంధమును, ఏ ఇతర మార్గాలనూ ఆమె అనిసరించలేదని, ఎంబెరుమాన్ యొక్క గొప్పతనాన్ని, ప్రతిఫలంగా ఏమీ ఆశించక ప్రతి ఒక్కరినీ ఉద్ధరించే అతని గుణాన్ని ఆమె వివరిస్తుంది. కఱవైగళ్ పిన్ శెన్ఱు క్కానమ్ శేర్ న్దుణ్బోమ్ అఱి వొన్ఱు మిల్లాద వాయ్ క్కులత్తు ఉన్దన్నై ప్పిఱవి పెఱున్దనై పుణ్ణియమ్ యామ్ ఉడైయోమ్ కుఱైవొన్ఱుమ్ ఇల్లాద గోవిందా ఉన్దన్నోడు ఉఱవేల్ నమక్కింగు ఒళిక్క వొళియాదు అఱియాద పిళ్ళైగళోమ్ అన్బినాల్ ఉన్దన్నై చిఱు పేర్ అళైత్తనవుమ్ శీఱి అరుళాదే ఇఱైవా నీ తారాయ్ పఱైయేలో రెమ్బావాయ్. పశువుల వెంట వానిని మేపుటకై అడవికి పోయి, అచటనే శుచి నియమములు లేక తిని, జీవించియుండుటయే ప్రయోజనముగా తిని, తిరిగెడి వారము. ఏమియు జ్ఞానము లేని మాగోప వంశమున మాతో సజాతీయుడవై నీవు జన్మించిన పుణ్యమే మాకున్న పుణ్యము. మాకు ఎన్ని లోపములున్ననూ తీర్చగల్గినట్లు ఏ లోపము లేని వాడవు కదా నీవు. గోవిందా! ఓ స్వామీ! నీతో మాకు గల సంబంధము పోగొట్టుకొన వీలుకాదు. లోక మర్యాద ఎరుగని పిల్లలము. ఇందుచే ప్రేమ వలన నిన్ను చిన్న పేరు పెట్టి పిలిచినాము. దానికి కోపము తెచ్చుకొని మమ్ములను అనుగ్రహింపక యుండకుము. మాకు అపేక్షితమగు పఱను ఒసంగుము. ఇరవై తొమ్మిదవ పాశురము: కైంకర్యము చేయడం మన ఆనందం కోసం కాదని, అది అతని ఆనందం కోసం మాత్రమే అని ఇక్కడ ఆమె ఒక ముఖ్యమైన సూత్రాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ఇంకా, ఆమె కృష్ణానుభవముపై తనకున్న అగాఢ కోరిక కారణంగా, ఈ నోమును కేవలం తానొక సాకుగా ఆచరిస్తుందని ఆమె తెలిజేస్తుంచి. శిఱ్ఱమ్ శిఱుకాలే వన్దున్నై చ్చేవిత్తు ఉన్ ప్పొఱ్ఱామరై అడియే ప్పోఱ్ఱుమ్ పోరుళ్ కేళాయ్ పెఱ్ఱమ్మేయ్ త్తుణ్ణం కులత్తిల్ పిఱందు నీ కుఱ్ఱేవల్ ఎంగళై క్కొళ్ళామల్ పోగాదు ఇఱ్ఱై పఱై కొళ్వాన్ అన్ఱుకాణ్ గోవిందా ఎఱ్ఱైక్కుమ్ ఏళేల్ పిఱవిక్కుమ్ ఉన్దన్నోడు ఉఱ్ఱోమే యావోం ఉనక్కే నామ్ ఆట్చెయ్ వోమ్ మఱ్ఱైనమ్ కామంగళ్ మాఱ్ఱేలో రెమ్బావాయ్ బాగుగా తెల్లవారకమునుపే నీవున్నచోటికి మేము వచ్చి నిన్ను సేవించి, బంగారు తామరపూవుల వలె సుందరములు, స్పృహణీయములు అయిన చరణములకు మంగళము పాడుటకు ప్రయోజనమును వినుము. పశువులను మేపి, అవి మేసిన తరువాతనే తాము భుజించెడి గోపకులమున పుట్టిన నీవు మేము చేయు అంతరంగ కైంకర్యములను స్వీకరింపకుండుట తగదు. నేడు నీ నుండి పఱను పుచ్చుకొని పోవుటకు వచ్చినవారముకాము. ఏనాటికిని, ఏడేడు జన్మలకును నీతో విడరాని బంధుత్వము కలవారమే కావలెను. నీకే సేవలు చేయువారము కావలెను. మాకు ఇతరములైన కోరికలేవియూ లేకుండునట్లు చేయుము. ముప్పైయవ  పాశురము:  పరమాత్మ తన కోరికలను నెరవేరుస్తానని ఆశ్వాసమునిచ్చినందున, ఆమె పరమానందముతో  ఈ పాశురమును పాడింది. ఈ పాశురములను ఎవరు పాడినా, తాననుసరించినంత స్వచ్చమైన మనస్సుతో చేయక పోయినా ఆమె సాధించిన కైంకర్యము వారూ పొందుదురని ఆమె ధృవీకరించినది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, వ్రేవల్లెలో శ్రీ కృష్ణునితో సహ జీవనము చేసిన గొల్ల భామలకు అతనిపై ప్రగాఢ ప్రేముండేది. శ్రీవిల్లిపుత్తుర్లో అదే గోపికల మనోస్థితితో ఉన్న ఆండాళ్, ఈ పాశురములను నేర్చుకొని పాడిన వారెవరైన సరే అదే ప్రయోజనాన్ని పొందుతారు. దూడ చచ్చినా గడ్డితో నింపిన ఆ దూడ ప్రతిమను జూచి ఆవు పాలెలా ఇచ్చునో అలాగే పరమాత్మకు ప్రియమైన ఈ పాశురములు పాడిన వారికి పరమాత్మకు ప్రియమైన వారు పొందే ప్రయోజనము వారూ పొందుతారు అని భట్టర్ తెలియజేస్తున్నారు. క్షీర మహాసముద్రమును చిలికిన సంఘటనను వివరిస్తూ అండాళ్ ఈ ప్రబంధాన్ని ముగిస్తుంది. ఎందుకంటే, గోప బాలికలు పరమాత్మను పొందాలనుకున్నారు. పరమాత్మను పొందాలంటే పిరాట్టి యొక్క పురుషాకారము అవసరము. సముద్రము నుండి పిరాట్టిని పొంది వివాహమాడాలనే  ఉద్దేశ్యముతో పరమాత్మ సముద్ర మథనము చేసిరి.  కావున అండాళ్ కూడా ఈ సంఘటనను ప్రస్తావించి ఈ ప్రబంధాన్ని ముగిస్తుంది. ఆచార్యాభిమాన స్థితిలో ఉన్న  అండాళ్ భట్టర్పిరాన్ కోదై (పెరియాళ్వార్ కుమార్తె) అని చూపించి ఈ ప్రబంధాన్ని ముగిస్తుంది. వంగ క్కడల్ కడైన్ద మాదవనై కేశవనై తింగళ్ తిరుముగత్తు చ్చేయిళైయార్ శెన్నిరైంజి అంగ ప్పరై కొణ్డ వాఱ్ఱై అణి పుదువై పైంగమల త్తణ్ తెరియల్ పట్టర్ పిరాన్ కోదై శొన్న శంగ త్తమిళ్ మాలై ముప్పదుమ్ తప్పామే ఇంగు ప్పరిశురై ప్పార్ ఈరిరణ్డు మాల్వరై త్తోళ్ శెంగణ్ తిరుముగత్తు చ్చెల్వ త్తిరుమాలాల్ ఎంగుం తిరువరుళ్ పెఱ్ఱిన్బురువ రెమ్బావాయ్ ఓడలతో నిండియున్న క్షీర సముద్రమును మథింపజేసి లక్ష్మీ దేవిని పొంది మాధవుడైన వానిని, బ్రహ్మరుద్రులకు కూడా నిర్వహకుడైన వానిని ఆనాడు వ్రేపల్లెలో చంద్రముఖులగు వారును, విలక్షణాభరణములను దాల్చిన వారును అగు గోపికలు చేరి, మంగళము పాడి, cఱయను వాద్యమును  లోకుల కొరకును, భగద్దాస్యమును తమకొరకును పొందిరి. ఆ ప్రకారమునంతను, లోకమునకు ఆభరణమైయున్న శ్రీ విల్లిపుత్తూరులో అవతరించి, సర్వదా తామర పూసలమాలను మెడలో ధరించియుండు శ్రీ భట్టనాథుల పుత్రిక యగు గోదాదేవి ద్రావిడ భాషలో ముప్పది పాశురములతో మాలికగా కూర్చినది. ఎవరు ఈ ముప్పది పాశురములను క్రమము తప్ప కుండా చదువుదురో, వారు ఆనాడు గోపికలా శ్రీ కృష్ణుని నుండి పొందిన ఫలమును, గోదాదేవి వ్రతము నాచరించి పొందిన ఫలమును కూడా పొందుదురు. కేవలము అధ్యయనము చేయుటచేతనే, పుండరీకాక్షుడును, పర్వత శిఖరముల వంటి బాహు శిరస్సులు గలవాడును శ్రీవల్లభుడును, చతుర్భుజుడును అగు శ్రీమన్నారాయణుడే వారికి సర్వత్ర సర్వదా ఆనందమును ప్రసాదించును. అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/ పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org ప్రమేయము (లక్ష్యము) – http://koyil.org ప్రమాణము (గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org ప్రమాత (పూర్వాచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 89 – malladimai

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 9.9

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of his intent during an evening time and is mercifully explaining it.

How is that done? In the previous decad “aRukkum vinai“, AzhwAr desired with great urge, before reaching the destination matching his urge and enjoying him, observed some symbols and became anguished. AzhwAr explains this in the mood of cowherd girls of thiuvAyppAdi (SrI gOkulam) who are waiting for krishNa who went to tend the cows throughout the day, to return and being anguished in the evening on observing the southerly breeze carrying jasmine scent etc which highlight his arrival. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “malligai kamazh thenRal” starting with “malladimai“.

pAsuram

malladimai seyyunAL mAl thannaik kEtka avan
sollum aLavum paRRAth thonnalaththAl selginRa
ARRAmai pEsi alamandha mARan aruL
mARRAgap pOgum enRan mAl

Listen

word-by-word meanings

mal adimai seyyum nAL – saying “When is my day for performing complete kainkaryam to you?”
mAl thannaik kEtka – AzhwAr asked sarvESvaran
avan sollum aLavum paRRA – being unable to remain patient until he responded
thol nalaththAl – due to the natural bhakthi
selginRa ARRamai pEsi alamandha mARan – AzhwAr who mercifully spoke about his unbearability and became sorrowful, his
aruL – mercy
mARRu Aga – as the opposite of my ignorance
enRan mAl pOm – my ignorance will be eliminated.

Simple Translation

AzhwAr asked sarvESvaran “When is my day for performing complete kainkaryam to you?” and due to the natural bhakthi, being unable to remain patient until he responded, mercifully spoke about his unbearability and became sorrowful. By such AzhwAr’s mercy which is the opposite of my ignorance, my ignorance will be eliminated.

Highlights from vyAkyAnam

  • mal adimai seyyunAL mAl thannaik kEtka – [mal adimai] abundant servitude; complete service. AzhwAr asked sarvESvaran “When will I be able to perform such kainkaryam?” as in thiruvAimozhi 9.8.4nALEl aRiyEn enakkuLLana” (I don’t know the day which is ordained for me to perform such kainkaryam).
  • avan sollum aLavum paRRAth thon nalaththAl – Due to the natural devotion, being unable to remain patient until emperumAn firmly gives a date in thiruvAimozhi 9.10.5maraNamAnAl” (when body falls, one will be liberated) in thiruvAimozhi 9.10 “mAlai naNNi“.
  • selginRa ARRAmai pEsi alamandha mARan – AzhwAr who mercifully spoke about the unbearability and became sorrowful. That is, becoming anguished by the sorrow which occurred by observing “malligai kamazh thenRal” (southerly breeze carrying the fragrance of jasmine) [1st pAsuram], “pulambuRu maNi thenRal” (the sound of bell from the neck of calves following their mother cows, the southerly breeze) [2nd pAsuram], “thAmaraikkaNNum sevvAyum” (His lotus like eyes and reddish mouth) [3rd pAsuram], “vAdai thaN vAdai” (Northerly wind , the cool northerly wind) [4th pAsuram], “ApugumAlai” (the evening time when the cows come through the entrance) [5th pAsuram], “avanudai aruL peRum pOdharidhAl ” (It is difficult to get that favour of being in the state of union with him) [6th pAsuram],  “Aruyir aLavanRu ikkUr thaN vAdai” (the cool northerly breeze  which is dense with such tools, is beyond the ability of my AthmA) [7th pAsuram], “pudhu maNam mugandhu koNdeRiyumAlO pongiLa vAdai” (The softened northerly breeze is rising up, fetching and carrying fresh fragrance and blowing at me) [8th pAsuram], “Udhum aththInguzhaRkE uyyEn nAn” (I am unable to sustain myself hearing the sweet flute sound) [9th pAsuram], “mAlaiyum vandhadhu mAyan vArAn” (The evening time, when he told that he will return, has arrived; the amazing person whose presence would turn everything favourable, is not coming) [10th pAsuram]. This is similar to sIthAp pirAtti’s situation between seeing the ten-headed rAvaNa and seeing mAruthi (hanumAn), where she was at the disposal of the demoniac ladies, and gave up her desire for living, AzhwAr is saying “yAmudai Aruyir kAkkum ARen” (which is the means to protect our AthmA (self)?) [5th pAsuram]  That is, AzhwAr mercifully spoke about his unbearability and stood without knowing what to do, as in, “pugalidam aRigilam thamiyamAlO!” (we who are alone, don’t know any refuge) [1st pAsuram], “ini irundhennuyir kAkkum AREn?” (what is the means for me to survive and protect my life ) [2nd pAsuram], “pAviyEn manaththE ninRIrumAlO!” (His features are shining and tormenting me who is having sin, by remaining in my mind) [3rd pAsuram], “Aviyin paramalla vagaigaLAlO” (his acts of union and separation and the different harmful entities which are unable to be handled by this AthmA) [4th pAsuram], “yAmudai Aruyir kAkkum ARen” (which is the means to protect our AthmA (self)?) [5th pAsuram], “evam inip pugumidam? evam seygEnO?” (Which is the place of refuge for me? What favour can I do on my own for me?) [6th pAsuram], “Arukken sollugEn annaimIrgAL! Aruyir aLavanRu ikkUr thaN vAdai” (the cool northerly breeze  which is dense with such tools, is beyond the ability of my AthmA; Oh mothers! How can I tell this to anyone?) [7th pAsuram], “AychchiyarkkE Udhum aththInguzhaRkE uyyEn nAn” (I will not survive the sweet sound of the flute which reveals the beautiful sight at that time which is being played by krishNa for the gOpikAs) [8th pAsuram], “yAdhum onRaRigilam amma amma” (Oh mother! Oh mother! We are unable to comprehend anything) [9th pAsuram], “en solli uyvan ingavanai vittE” (At this stage, without him, what will I say to sustain myself?) [10th pAsuram] and “avanai vittaganRuyir ARRagillA” (gOpikAs who cannot sustain themselves being separated from the greatly enjoyable krishNa) [11th pAsuram]

Such,

  • mARan aruL mARRAgap pOgum endhan mAl – That is, the mercy of AzhwAr who set out to say “avani uNdumizhndhavan mEl uraiththa AyiraththuL ivai paththungoNdu avaniyuL alaRRi ninRuymmin thoNdIr” (AzhwAr mercifully spoke about this on him who consumed the earth so that the deluge does not consume it and spat it out. Oh those who are desirous of enjoying him! Pursuing this decad among the thousand pAsurams, in the earth, calling out in group, out of love for krishNa who is attached to his devotees, who is explained there, reach him, worship him and uplift yourself) – as opposite to ignorance, that is, my ignorance will be eliminated. It is said in kaNNinuN chiRuth thAmbu 7paNdai valvinai pARRi aruLinAn” (Mercifully drove away the strong sins which were following me since time immemorial). It was difficult to get the mercy of krishNa, who was entering along with the cows in the evening, as said in “ApugumAlaikku avanudaiyaruL peRum pOdharidhAyiRRu“; but here, as said in “enRan mAl – mARan aruL mARRAgapOm“, it is certain that my ignorance will be eliminated by AzhwAr’s mercy.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పావై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 16 – 20

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

తిరుప్పావై << పాశురములు 6 – 15 పదహారు మరియు పదియేడవ పాశురములలో, అండాళ్ ఈ సంసారమును, నిత్యసూరుల ప్రతినిధులైన క్షేత్రపాలకులను, ద్వారపాలకులను, ఆదిశేషుని మొదలైనవారిని మేల్కొలుపుతుంది. పదహారవ పాశురము: ఇందులో నందగోపుని విశాల భవనం యొక్క ద్వారపాలకులను మరియు వారి గది యొక్క భటులను మేల్కొలుపుతుంది. నాయగనాయ్ నిన్ఱ నన్దగోపనుడైయ కోయిల్ కాప్పానే  కొడిత్తోన్ఱుమ్ తోరణ వాశల్ కాప్పానే మణిక్కదవమ్ తాళ్ తిఱవాయ్ ఆయర్ శిఱుమియరోముక్కు అఱై పఱై మాయన్ మణివణ్ణన్ నెన్నెలేవాయ్ నేర్ న్దాన్ తోయోమాయ్ వన్దోమ్ తుయిల్ ఎళప్పాడువాన్ వాయాల్ మున్నమున్నమ్ మాఱ్ఱాదే అమ్మా నీ నేశ నిలైక్కదవమ్ నీక్కు ఏలో రెమ్బావాయ్. అందరికీ నాయకుడైన నందగోపుని భవనమును కాపాడు భవనపాలకా! లోనికి విడువుము. జెండాతో ఒప్పుచున్న తోరణములతో శోభించుచున్న ద్వారమును కాపాడు ద్వారపాలకా! మణులచే సుందరమైన తలుపులు గడియను తెరువుము. గోప బాలికలైన మాకు మాయావియు, మణివర్ణుడును అగు శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ధ్వని చేయు ‘పఱ’ యను వాద్యమును ఇచ్చెదనని నిన్ననే మాటయిచ్చెను.మేము వేరొక ప్రయోజనమును కాంక్షించి వచ్చిన వారము కాదు. పరిశుద్ధ భావముతో శ్రీకృష్ణుడిని మేల్కొలుపుటకు వచ్చితిమి. స్వామీ! నీవు ముందుగానే కాదనకుము.  తలుపులు తెరచి మమ్మల్ని లోనికి పోనీయవలెను అని గోపికలు భవన పాలకుని, ద్వారపాలకుని అర్థించిరి. పదియేడవ పాశురము:  ఇందులో ఆమె నందగోపుని, యశోదా పిరాట్టిని, బలరాముడిని మేల్కొలుపుచున్నది. అమ్బరమే తణ్ణీరే శోఱే అఱమ్ శెయ్యుమ్ ఎమ్బెరుమాన్  నన్దగోపాలా ఎళున్దిరాయ్ కొమ్బనార్కెల్లామ్ కొళున్దే  కులవిళక్కే ఎమ్బెరుమాట్టి యశోదాయ్ అఱివురాయ్ అమ్బరమ్ ఊడఱుతోంగి ఉలగు అళన్ద ఉమ్బర్ కోమానే ఉఱంగా దెళున్దిరాయ్ శెమ్నొన్ కళల్ అలడిచ్చెల్వా బలదేవా ఉమ్బియుమ్ నీయుమ్ ఉఱంగేలో రెమ్బావాయ్. వస్త్రములు, అన్నము, నీళ్ళను ధర్మము చేయు నందగోపాలా! మా స్వామీ! మేల్కొనుము. ఓ సుకుమారమైన శరీరములు గల గోపికలకు నాయకురాలా! మా వంశమునకు మంగళదీపము వంటిదానా! మా స్వామినీ! యశోదా! మేల్కొనుము. ఆకాశ మధ్య భాగమును చీల్చికొని పెరిగి లోకముల నన్నిటిని కొలిచిన త్రివిక్రమా! నీవు నిద్రనుండి మెల్కోవాలి. స్వఛ్చమైన ఎఱ్ఱని బంగారముతో చేయబడిన కడియము కాలిన దాల్చిన బలరామా! నీవునూ, నీ తమ్ముడును ఇద్దరూ మీ దివ్య నిద్ర నుండి మెల్కోవలెను. పద్దెనిమిదవ, పంతొమ్మిదవ మరియు ఇరవైయవ పాశురములలో: శ్రీకృష్ణ పరమాత్మను మేల్కొలిపే విధానములో ఎదో లోపం ఉందని ఆండాళ్ భావించి, నప్పిన్నై పిరాట్టి యొక్క సిఫార్సుతో చేయలేదని గ్రహిస్తుంది. ఈ మూడు పాశురములలో నప్పిన్నై పిరాట్టిని, శ్రీకృష్ణ పరమాత్మతో తనకున్న అనుబంధాన్ని, దివ్య రూపాన్ని, నిత్య యవ్వనాన్ని, పరమాత్మ యొక్క ప్రియురాలిగా ఆమె పురుషాకారాన్ని కీర్తించింది. కేవలము పరమాత్మను కోరుకొని పిరాట్టిని మరచిపోవుటను మన పూర్వాచార్యులు శూర్పణఖ తో పోల్చారు. అలాగే పరమాత్మను మరచి కేవలము పిరాట్టిని ఆశించడాన్ని రావణునితో పోల్చారు. పద్దెనిమిదవ పాశురము: ఎంత ప్రయత్నించినా శ్రీ కృష్ణుడు మేలుకోక పోయేటప్పటికి, ఆండాళ్ నప్పిన్నై పిరాట్టి (నీళాదేవి) యొక్క సిఫార్సుతో  వారిని మేల్కొలిపే ప్రయత్నము చేస్తుంది. శ్రీ రామానుజులకు అతి ప్రియమైన పాశురమిది. ఉన్దు మదకళిఱ్ఱ నోడాద తోళ్వలియన్ నన్ద గోపాలన్ మరుమగళే నప్పిన్నాయ్ కన్దమ్ కమళుమ్ కుళలీ కడై తిఱవాయ్ వన్దెంగుమ్ కోళి అళైత్తన కాణ్ మాదవి ప్పన్దల్ మేల్ పల్గాల్ కుయిల్ ఇనంగై కూవిన కాణ్ పన్దార్ విరలి ఉన్ మైత్తునన్ పేర్పాడ చెన్దామరై క్కైయాల్ శీరార్ వళై ఒళిప్ప వన్దు తిఱవాయ్ మగిళిందేలొ రెమ్బావాయ్. ఏనుగులతో పోరాడగలిగిన వాడును,మదము స్రవించుచున్న ఏనుగు వంటి బలము కలవాడును, యుద్దములో శత్రువులను చూచి వెనుకకు జంకని భుజ బలము గలవాడును అయిన నందగోపుని కోడలా ! సుగంధము వెదజల్లుచున్న కేశ పాశముగల ఓ నప్పిన్నై పిరాట్టి! తలుపు గడియ తెరవుము. కోళ్ళు అంతట చేరి అరచు చున్నవి. మాధవీ లత ప్రాకిన పందిరి మీద గుంపులు గుంపులుగా కూర్చున్న కోకిలలు కూయుచున్నవి. పూబంతిని చేతిలో పట్టుకొనినదానా! నీవు సంతోషముగా లేచి వచ్చి, ఎఱ్ఱతామర పూవును బోలిన నీ చేతితో, అందమైన చేతి కంకణములు గల్లుమని ధ్వని చేయునట్లు తెలుపు తెరవుము. పందొమ్మిదవ పాశురము: ఆండాళ్ ఇందులో శ్రీకృష్ణుడిని, నప్పిన్నై పిరాట్టిని మేల్కొలుపుతుంది. కుత్తు విళక్కెరియ క్కోత్తుక్కాల్ కట్టిల్ మేల్ మెత్తెన్ఱ పఞ్చశయనత్తిన్ మేలేఱి కొత్తలర్ పూంగుళల్ నప్పిన్నై కొంగైమేల్ వైత్తుక్కిడన్ద మలర్ మార్పా వాయ్ తిరవాయ్ మెత్తడం కణ్ణినాయ్ నీ యున్ మణాలనై ఎత్తనై పోదుమ్ తుయిల్ ఎళ ఒట్టాయ్ కాణ్ యెత్తనైయేలుమ్ పిరివాఱ్ఱ గిల్లాయాల్ తత్తువమ్ అన్ఱుత్తగవేలో రెమ్బావాయ్. గుత్తి దీపములు చుట్టును వెలుగుచుండగా, ఏనుగు దంతములతో చేయబడిన కోళ్ళుగల మంచముపై నున్న, చల్లదనము, మెత్తదనము, తెల్లదనము, ఎత్తు, వెడల్పు కలిగిన పాన్పుపై నెక్కి, గుత్తులు గుత్తులుగా వికసించుచున్న పూలు తలలో ముడుచుకొనిన కేశపాశము గల నీలాదేవి యొక్క స్తనములపై గల తన శరీరమును ఆనుకుని పరుండి విశాలమైన వక్షఃస్థలము గల శ్రీ కృష్ణా నోరు  తెరచి మాటాడుము. కాటుక పెట్టుకొనిన విశాలమైన కన్నులు గల ఓ నీలాదేవి! నీవు నీ ప్రియుని ఎంత సేపు లేవ నీయవు? ఇంత మాత్రము ఎడబాటు కూడ ఓర్వలేకుండుట నీ స్వరూపానికి, నీ స్వభావమునకు తగదు. ఇరవైయ్యవ పాశురము: ఈ పాశురములో ఆండాళ్ తమను శ్రీ కృష్ణునితో కలిపించి వారిని అనుభవించడములో సహాయపడమని చెబుతూ  నప్పిన్నై పిరాట్టిని ,శ్రీ కృష్ణుడిని మేల్కొలుపుతుంది. ముప్పత్తు మూవర్ అమరర్కు మున్ శెన్ఱు కప్పమ్ తవిర్కుమ్ కలియే తుయిలెళాయ్ శెప్పమ్ ఉడైయాయ్ తిఱలుడైయాయ్ శెఱ్ఱార్కు వెప్పమ్ కొడుక్కుమ్ విమలా తుయిల్ ఎళాయ్ శెప్పన్న మెన్ ములై చ్చెవ్వాయ్ చ్చిఱు మరుంగుల్ నప్పిన్నై నంగాయ్ తిరువే తుయిలెలాయ్ ఉక్కముమ్ తట్టు ఒళియుమ్ తన్దున్ మణాళనై ఇప్పోదే యెమ్మై నీరాట్ట ఏలోర్ ఎమ్బావాయ్. ముప్పది మూడు కోట్ల అమరులను వారికింకను ఆపదరాక ముందే పోయి, యుద్దభూమి లో వారికి ముందు నిలిచి , వారికి శత్రువుల వలన కలిగెడి భయమును తొలగించెడి బలశాలీ! మేల్కొనుము. రక్షణము చేయు స్వభావము గలవాడా! బలము కలవాడా ఆశ్రితుల శత్రువులనే నీ శత్రువులుగా భావించి వారికి భయజ్వరమును కల్గించువాడా! నిర్మలుడా! మేల్కొనుము. బంగారు కలశములను పోలిన స్తనములును, దొండపండువలె ఎఱ్ఱని పెదవియును, సన్నని నడుమును కల ఓ నప్పిన్నై పిరాట్టి (నీలాదేవి)! పరిపూర్ణురాలా! లక్ష్మీ సమానురాలా! మేల్కొనుము. వీచుటకు ఆలవట్టమును (విసనకఱ్ఱను), కంచుటద్దమును మా కొసంగి నీ వల్లభుడగు శ్రీ కృష్ణునితో కలసి మేము స్నానమాడునట్లు చేయుము. అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-16-20-simple/ పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org ప్రమేయము (లక్ష్యము) – http://koyil.org ప్రమాణము (గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org ప్రమాత (పూర్వాచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org