Monthly Archives: July 2020

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 62 and 63

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 62

Sixty second pAsuram. He mercifully states as to how one can easily attain paramapadham.

uyya ninaivu uNdAgil um gurukkaL tham padhaththE
vaiyum anbu thannai indha mAnilaththIr – mey uraikkEn
paiyaravil mAyan paramapadham ungaLukkAm
kai ilangu nellikkani

Oh those who are living in this expansive world of samsAram! If you have the thought to uplift yourselves, I will tell you a simple path to attain that. Listen to me. Carry out devotion at the divine feet of your AchAryan. You will attain paramapadham which is the divine abode of the amazing entity, emperumAn, who is reclining on AdhiSEshan, who has expanded hoods. This is the truth, and as clear as the back of one’s palm.

It is evident that this applies to all those who have a connection with their AchAryan and have devotion to him, from his usage of the generic term ungaLukku, which means “For you all”. Just as Sathrugna, who had devotion towards bharatha, attained SrI rAma’s affection, those who are devoted to their AchArya will easily attain emperumAn. Since these are divine words from maNavALa mAmuni, who is referred to as being one without any false words, there is no doubt in this.

pAsuram 63

Sixty third pAsuram. He mercifully speaks about the great benefit carried out by AchArya and the disciple remaining thankful to him for it.

AchAryan seydha upakAramAna adhu
thUydhAga nenju thannil thOnRumEl – dhEsAn
dharaththil irukka manam thAn porundha mAttAdhu
iruththal ini Edhu aRiyOm yAm

If a disciple realises in his mind that the benefit given by the AchAryan is faultless, it will be unsustainable for him to be at a place where he cannot carry out service to his AchAryan. I am unable to comprehend as to how, despite this, there are some people who are at a place where they cannot carry out service to their AchAryan.

AchAryan engages in many helpful activities such as bestowing knowledge on the disciple, correcting the disciple if he errs, engaging him in service, obtaining  for him mOksham itself etc. One who is a good disciple should think of these and be engaged in carrying out service, with gratitude. mAmunigaL himself stayed in AzhwAr thirunagari until his AchAryan, thiruvAimozhippiLLai. lived in this world and carried out the services as given by his AchAryan. It was only after his AchAryan left for the divine abode [SrIvaikuNtam] that he went to SrIrangam. Thus, he is instructing others, what he himself had followed.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 60 and 61

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 60

Sixtieth pAsuram. Starting with this pAsuram, he mercifully explains the devotion towards AchArya, which is highlighted as an eminent meaning in SrIvachana bhUshaNam. In this pAsuram, he says mercifully that emperumAn will not cherish those who are without devotion towards their AchAryas.

than guruvin thALiNaigaL thannil anbu onRu illAdhAr
anbu than pAl seydhAlum ambuyaikOn – inba migu
viNNAdu thAn aLikka vENdiyirAn AdhalAl
naNNAr avargaL thirunAdu

If a person does not have devotion towards the divine feet of his AchArya, emperumAn will not desire to give him a place in paramapadham which has unlimited bliss, irrespective of the extent of devotion which that person has towards emperumAn, the consort of SrI mahAlakshmi. Thus, one who does not have devotion towards his AchArya will not attain the divine abode of paramapadham. Since emperumAn has been referred through his connection with pirAtti [SrI mahAlakshmi] with the usage of the term ambuyaikOn, it appears that even with the presence of pirAtti, who recommends the chEthana to emperumAn by hiding the faults of the chEthana, near  him, emperumAn will not accept those who are not devoted to their AchAryas.

pAsuram 61

Sixty first pAsuram. mAmunigaL mercifully says that emperumAn, the consort of SrI mahAlakshmi, will grant paramapadham to those who have connection with their AchAryas.

gyAnam anuttAnam ivai nanRagavE udaiyan
Ana guruvai adaindhakkAl – mAnilaththIr
thEnAr kamalath thirumAmagaL kozhunan
thAnE vaigundham tharum

Oh those who are on this expansive earth! If one surrenders to one’s AchAryan who has true knowledge on matters related to artha panchakam and activities aligned to that knowledge, SrIman nArAyaNan, who is the lord of SrI mahAlakshmi who dwells on the lotus full of honey, will grant SrI vaikuNtam to such a follower, on his own.

In this pAsuram, mAmunigaL has mercifully and clearly stated about how a good AchAryan will be. It is very important that an AchAryan should have knowledge about artha panchakam – the five meanings – knowledge about self, knowledge about emperumAn, knowledge about the means to attain emperumAn, knowledge about the benefit [after reaching emperumAn] and knowledge about the impediments in attaining the benefit. Further, in line with this knowledge, a person should attain emperumAn as the means and surrender to him through an AchAryan and involve in carrying out kainkaryam to emperumAn and that AchAryan. mAmunigaL mercifully says in this pAsuram that one should surrender to one’s AchAryan and look up to him as the refuge. Those who are like this need not take any efforts on their own to reach paramapadham; emperumAn himself will grant it. This pAsuram is the essence of the entire prabandham.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 57 to 59

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 57

Fifty seventh pAsuram. He feels sad about the sorrowful state of those who know the greatness of this grantham but are not involved in it.

dhEsigarpAl kEtta sezhum poruLaich chindhai thannil
mAsaRavE UnRa mananam seydhu – Asarikka
vallArgaL thAm vachana bUdaNaththin vAn poruLaik
kallAdhadhu ennO kavarndhu

What is the reason for those who can get rid of their faults of lust and anger, who can meditate well on the excellent meanings learnt from their AchAryas and are capable of following those meanings [in their lives], in not learning the esteemed meanings of SrIvachana bhUshaNam? How strange is it that these people, who are born in the species of humans who are capable of learning SAsthras and following them, are losing out on this grantham by not having the desire for it!

pAsuram 58

Fifty eighth pAsuram. He responds to those who query as to how they should learn the esteemed meanings of SrIvachana bhUshaNam.

sachchambiradhAyam thAm udaiyOr kettakkAl
mechchum viyAkkiyaigaL uNdAgil – nachchi
adhigariyum nIr vachana bUdaNaththukkaRRa
madhiyudaiyIr madhdhiyaththarAy

Oh those who have the minds dedicated to SrIvachana bhUshaNam! If anyone had written a commentary for this grantham which is praised by all, and if those who are anchored in sathsampradhAdyam (the traditional beliefs in truthfulness) feel joyous after listening to it, you too learn it, remaining in the neutral path.

Before mAmunigaL wrote an eminent commentary for it, AchAryas such as Ayi jananyAchAriyar from thirunArAyaNapuram, have written commentaries for it.

pAsuram 59

Fifty ninth pAsuram. He feels joyous by sharing his affection for SrIvachana bhUshaNam with other AchAryas who have fame matching his.

sIr vachana bUdaNaththin sem poruLaich chindhai thannAl
thErilumAm vAykkoNdu seppilumAm – AriyargAL
endhanakku nALum inidihAga ninRadhaiyO
undhamakku evvinbam uLadhAm

Oh AchAryas! It gives me unlimited happiness whether I enjoy the eminent meanings of SrIvachana bhUshaNam with my heart or if I recite it through my mouth. What sort of happiness do you people get? AzhwArs enjoyed emperumAn as insatiable nectar. AchAryas enjoyed AzhwArs and their aruLichcheyals  (dhivya prabandhams) as insatiable nectar. However, mAmunigaL enjoys SrIvachana bhUshaNam itself as insatiable nectar.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 55 and 56

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 55

Fifty fifth pAsuram. He tells his heart that it is rare to see one who has fully understood the meanings of SrIvachana bhUshaNam and rarer still, to find one who lives as per it.

Ar vachana bUdaNaththin Azh poruLeLLam aRivAr
Ar adhu sol nEril anuttippAr – Or oruvar
uNdAgil aththanai kAN uLLamE ellArkkum
aNdAdhadhanRO adhu

Oh heart! Who is there who has understood the inner meanings of this divine text SrIvachana bhUshaNam? Who is there who lives as per the tenets of this divine text? Understand that there may be, at the most, one or two persons who might have understood its meanings and might be living according to it. Isn’t it very difficult for all to reach this stage? Even though there may be pearls and other gems in the ocean, there will be very few who could dive into the ocean and fetch them. There will be many people standing on the shores of the ocean and looking at it. In the same way, while there may be many people who would have understood the meanings of this grantham superficially, there will be very few people who would have understood the inner meanings. Even if they have understood, there will be much fewer people who live in a detached manner from those pursuits which SAsthras have banned, who show compassion towards those who have carried out offence and who live their lives considering the divine feet of AchAryan as everything for them.

pAsuram 56

Fifty sixth pAsuram. In this, he instructs those who have sathva guNa (purely good qualities) to follow the meanings of this SrIvachana bhUshaNam.

uyya ninaivudaiyIr ungaLukkuch cholluginREn
vaiya guru munnam vAy mozhindha – seyya kalai
yAm vachana bUdaNaththin Azh poruLai kaARRu adhanuk
kAm nilaiyil nillum aRindhu

Oh those who wish to be uplifted! I will tell you such that you could fulfil your wishes. Learn the deep meaning of SrIvachana bhUshaNam, which is getting AchArya’s affection and be anchored firmly in this. This has been mercifully stated by piLLai lOkAchAryar in his grantham and which shows it to those who seek the real meaning of truthfulness.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 53 and 54

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 53

Fifty third pAsuram. Starting with this pAsuram, he mercifully gives the essence and the glories of SrIvachana bhUshaNam, mercifully written by lOckAchAryar, and which shows the essence of AzhwAr’s aruLichcheyals. In this pAsuram, mAmunigaL mercifully states the great benefit rendered by lOkAchAryar.

anna pugazh mudumbai aNNal ulagAsiriyan
innaruLAl seydha kalai yAvaiyilum – unnil
thigazh vachana bUdaNaththin sIrmai onRukkillai
pugazhalla ivvArththai mey ippOdhu

As explained in the earlier pAsuram, piLLai lOkAchAriyar, who had such greatness, who was the chief of the clan of mudumbai, who is the lord for us all, with his great compassion, composed rahasya granthams (confidential SAsthras) based on the confidential meanings which were transmitted through the lineage of AchArya – sishya (teacher – student) by AchAryars who had come before him, and showed the path for people to uplift themselves. If one were to analyse all the granthams which he had mercifully written, there is none which will equal the greatness of SrI vachana bhUshaNam. This is not said to praise his work superficially. This grantham has the distinction of revealing truth, vEdhAnthams (upanishaths or end parts of vEdhas which seek and establish the identity of the supreme being) and the greatness of the mercy of AchArya which is the essence of AzhwArs’ aruLichcheyals.

pAsuram 54

Fifty fourth pAsuram. mAmunigaL says that piLLai lOkAchAryAr who wrote this grantham which has such greatness, gave an apt title for it, himself.

munnam kuravOr mozhindha vachanangaL
thannai migak koNdu kaRROr tham uyirkku – minnaNiyAch
chErach chamaiththavarE sIr vachana bUdaNam ennum
pEr ikkalaikku ittAr pin

With the help of the wealth of wise utterances given out by preceptors who came ahead of piLLai lOkAchAryar, he compiled this grantham which those who have learnt well from elders the meanings of SAsthras and sampradhAyas (traditional texts and beliefs) would happily adorn as an ornament. Having compiled it, he also gave it the divine name of SrI vachana bhUshaNam. Just as an ornament made of rathnams (gem stones) is called as rathna bhUshaNam (ornament of gems), since this grantham was compiled with the divine utterances of preceptors, it was named as SrIvachana bhUshaNam. Its distinguishing feature is that unlike being an ornament for the body, it is an ornament for AthmA (soul).


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु – सरल व्याख्या

Published by:

। । श्रीः  श्रीमते शठःकोपाय नमः  श्रीमते रामानुजाय नमः  श्रीमत् वरवरमुनये नमः । ।



नम्माळ्वार् और् मधुरकवि आळ्वार्

श्री मणवाळ मामुनिगळ् अपनी उपदेश रत्न मालै के २६ वे पाशुर में “कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु” का महत्त्व बतला रहे है ।

वाय्त्त तिरुमन्दिरत्तिन् मद्दिममाम् पदम्पोल्

सीर्त्त मदुरकवि सेय् कलैयै – आर्त्त पुगळ्।

आरियर्गळ् तान्गळ् अरुळिच् चेयल् नडुवे

सेर्वित्तार् ताऱ्परियम् तेर्न्दु । ।

हमारे श्रीसम्प्रदाय का तिरुमंत्र (अष्टाक्षर) मंत्र, अपने आप में सम्पूर्णता लिये हुये है।

चाहे वह शब्द हो या अथवा अर्थ, जैसे  तिरुमंत्र (अष्टाक्षर) का मध्य नाम ” नमः” महत्व रखता है, ऐसे ही मधुरकवि आळ्वार द्वारा रचित “कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु” महत्वपूर्ण अद्भुत दिव्य प्रबंधों में अपना महत्व रखता है।

आळ्वार संत द्वारा रचित इन पाशुरों के अर्थ को जानकर हमारे श्रद्धेय पूर्वाचर्यों ने इन पाशुरों को दिव्य प्रबंध पाठ में स्लंगित कर दिया, जिससे दिव्य प्रबंध पारायण में इनका भी अनुसंघान हो सके। अपने श्री सम्प्रदाय में आळ्वार संत, अपना सारा जीवन भगवद सेवा, समर्पण और भगवद गुणगान में ही व्यतीत किया है। एक और यह मधुरकवि आळ्वार, इनके लिये इनके आचार्य ही सब कुछ थे।

यह संत अपने आचार्य (गुरु) नम्माळ्वार की सेवा में, शिष्यत्व में आने के बाद, कभी किसी और का ध्यान नहीं किया, इनके लिये सिर्फ नम्माळ्वार ही भगवान थे और उनका ही गुणानुवाद करते थे। मधुरकवि आळ्वार की जीवनी उनकी रचना, हमारे सम्प्रदाय ही नहीं वैदिक सनातन के एक सिद्धांत की गुरु (आचार्य) ही भगवान का स्वरुप है, को सिद्ध करते है। आळ्वार संत की यह रचना संत की नम्माळ्वार के प्रति अनूठी अद्वितीय श्रद्धा बतलाती है।

[यहाँ तक की मधुरकवि आळ्वार, आदिनात पेरुमाळ के मंदिर में स्थित तिंत्रिणी के पेड़ के पास, अपने आचार्य के पास नित्य जाते, पर कभी आदिनात पेरुमाळ के दर्शन नहीं किये।]

आळ्वार संत की रचना “कण्णिनुण् चिऱुत्ताम्बु” की यह सरल व्याख्या पूर्वाचार्यों की व्यख्या पर आधारित है।


अविदित विश्यान्तरः सठारेर् उपनिशताम् उपगानमात्रभोगः।

अपि च गुणवसात् तदेक सेशि मदुरकविर् ह्रुदये ममाविरस्तु।।

हम मधुरकवि आळ्वार को, अपने ह्रदय में ध्यान करते है, वह आळ्वार संत जिन्होंने नम्माळ्वार के सिवा किसी और को जाना ही नहीं, वह संत जिन्होंने नम्माळ्वार के प्रबंध पाशुर के गान के आलावा और कुछ नहीं गया, यह प्रबंध पाठ उन्हें परमानन्द प्रदान करते थे, वह संत जो अपने आचार्य के गुणानुभव में मग्न रहते थे।

वेऱोन्ऱुम् नान् अऱियेन् वेदम् तमिळ् सेय्द

माऱन् शठःकोपन् वण् कुरुगूर् एऱु एन्गळ्।

वाळ्वाम् एन्ऱेत्तुम् मदुरकवियार् एम्मै

आळ्वार् अवरे अरण्।।

मधुर कवी आळ्वार ने कहा है ” में नम्माळ्वार से ज्यादा कुछ नहीं जानता- नम्माळ्वार ने ही द्रविड़ लोगों पर अपनी करुणा  बरसाते हुये वेदों के अर्थ को मधुर द्रविड़ भाषा में प्रबंध रूप में दिया है”,  नम्माळ्वार इस सुन्दर कुरुगूर के नायक है, हम सब पर शासन कर, हम सबका उद्धार कर सकते है, प्रपन्न शरणागत जीवों को आश्रय प्रदान करने वाले है।

प्रथम पाशुर:

प्रथम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार, नम्माळ्वार के गुणागान में भगवान् कृष्ण के अनुभव का परमानन्द ले रहे है, क्योकि नम्माळ्वार को भगवान कृष्ण बहुत प्रिय थे ।

कण्णि नुण् चिऱुत्ताम्बिनाल् कट्टुण्णप्

पण्णिय पेरु मायन् एन् अप्पनिल्

नण्णित् तेन् कुरुगूर् नम्बि एन्ऱक्काल्

अण्णिक्कुम् अमुदूऱुम् एन् नावुक्के

भगवन कृष्ण जो मेरे स्वामी है, ब्रह्माण्ड की सर्वोच्च सत्ता, सर्व जगत नियंत्रक होकर भी मातृ प्रेम में,  माँ यशोदा के हाथों पतली सी रस्सी से बंध गये।मेरी जिव्हा को ऐसे करुणानिधान भगवान के नाम से भी ज्यादा मधुर और अमृतमय नाम, दक्षिण में स्थित तिरुक्कुरुगुर के नायक नम्माळ्वार का नाम रटना ज्यादा अच्छा लगता है ।

द्वितीय पाशुर:

द्वितीय पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कह रहे है की, अकेले नम्माळ्वार के पाशुर इतने मधुर है की निरंतर इनका जाप ही मेरे लिए पुष्टिकारक है।

नाविनाल् नविऱ्ऱु इन्बम् एय्दिनेन्

मेविनेन् अवन् पोन्नडि मेय्म्मैये

देवु मऱ्ऱु अऱियेन् कुरुगूर् नम्बि

पाविन् इन्निसै पाडित् तिरिवने

मेरी जिव्हा से आळ्वार के पाशुर गाकर मैं स्वयं को बहुत ही परम सुखी अनुभव कर रहा हूँ। मैं ने स्वयं को आळ्वार के चरणों में समर्पित कर दिया है I मैं, मंगल गुणों से परिपूर्ण आळ्वार के आलावा किसी और भगवान को नहीं जानता, मैं तिरुक्कुरुगुर नायक आळ्वार के पाशुर का संगीत बद्ध गायन हर जगह जाकर करूँगा।

तृतीय पाशुर:

तीसरे पाशुर में मधुरकवि आळ्वार बहुत ही खुशी से कह रहे है, कैसे भगवान उन्हें नम्माळ्वार का सेवक जानकर उन्हें नम्मलवार स्वरुप में दर्शन दिये।

तिरि तन्दागिलुम् देवपिरान् उडै

करिय कोलत् तिरु उरुक् काण्बन् नान्

पेरिय वण् कुरुगूर् नगर् नम्बिक्कु आळ्

उरियनाय् अडियेन् पेऱ्ऱ नन्मैये

में आळ्वार का सेवक था, भटक गया था, तब आळ्वार द्वारा बतलाये गये , नित्यसुरियों के अधिपति भगवान् नारायण जो सांवले रंग के है मुझे दर्शन दिये, देखो मेरा भाग्य, सदाशय तिरुक्कुरुगुर में अवतरित नम्माळ्वार के सेवक होने से भगवान के दर्शन हुये।

चतुर्थ पाशुर:

इस चतुर्थ पाशुर में मधुरकवि आळ्वार, संत नम्माळ्वार की अपार बरसती करुण वर्षा को देखते हुये, कह रहे है की उन्हें हर उस बात की चाह रखना चाहिये जो नम्माळ्वार को पसंद थी।

यह भी बतला रहे है कैसे संत आळ्वार ने उन जैसे दीन को अपनाया।

नन्मैयाल् मिक्क नान्मऱैयाळर्गळ्

पुन्मै आगक् करुदुवर् आदलिल्

अन्नैयाय् अत्तनाय् एन्नै आण्डिडुम्

तन्मैयान् सडगोपन् एन् नम्बिये

वह जो विशिष्ट गतविधियों में सलंगन रहनेवाले, प्रकांड विद्वान चारों वेदों के ज्ञाता, जो मुझ जैसे दीनता के प्रतिक को छोड़ दिये थे, पर संत नम्मळ्वार, मेरे माता पिता बन मुझे आश्रय दिया, बस वही एक मेरे भगवान् है।

पञ्चम पाशुर:

इस पंचम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार, पिछले पाशुर में वर्णित अपनी दीनता से कैसे नम्माळ्वार अपनी अकारण करुणा बरसाते इनमें बदलाव लाकर भक्त बनाकर अपनाया, इसके लिए वह आळ्वार संत को धन्यवाद दे रहे है।

नम्बिनॅ पिऱर् नन्पोरुळ् तन्नैयुम्

नम्बिनॅ मडवारैयुम् मुन्नेलाम्

सेम् पोन् माडत् तुक्कुरुगूर् नम्बिक्कु

अन्बनाय् अडियॅ सदिर्त्तॅ इन्ऱे

मधुरकवि आळ्वार कह रहे है, में भी पहले दूसरों की तरह धन और भोगों का लालची था, स्वर्ण महलों से सज्जित तिरुक्कुरुगूर् के नायक की सेवा पाकर, उनकी शरण में आने से में भी श्रेष्ठ हो गया, उनका सेवक हो गया।

षष्ठम पाशुर:

इस पाशुर में मधुरकवि आळ्वार पूछने पर की, आप में इतनी श्रेष्ठता कैसे आ गयी , कह रहे है संत नम्माळ्वार की अनुकम्पा और अनुग्रह से आ गयी , अब इस श्रेष्ठता से निचे गिरना असंभव है।

इन्ऱु तोट्टुम् एळुमैयुम् एम्पिरान्

निन्ऱु तन् इन्ऱु पुगळ् एत्त अरुळिनान्

कुन्ऱ माडत् तिरुक्कुरुगूर् नम्बि

एन्ऱुम् एन्नै इगळ्वु इलन् काण्मिने

तिरुक्कुरुगूर् के नायक संत नम्माळ्वार जो मेरे स्वामी है, उन्होंने मुझ पर कृपा अनुग्रह कर इस काबिल बनाया, इस लिए में उन्ही के गुणगान करता हूँ ,आप देखिये वह कभी मुझे मझधार नहीं छोड़ेंगे।

सप्तम पाशुर:

इस सप्तम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कह रहे है की, संत नम्माळ्वार की दया के पात्र बनकर, वह उन सबको, जो किसी न किसी रूप से पीड़ित है, उन सभी को जो अब तक संत के सम्मुख नहीं आये, जिनपर संत की कृपा नहीं हुयी, उन सबको  नम्माळ्वार की महानता बतलाकर उन सबको भी, हर तरह से समृद्ध हो सके ऐसा करूँगा।

कण्डु कोण्डु एन्नैक् कारिमाऱप् पिरान्

पण्डै वविनै पाऱ्ऱि अरुळिनान्

एण् तिसैयुम् अऱिय इयम्बुगेन्

ओण् तमिळ् सडगोपन् अरुळैये

नम्माळ्वार्, जो  कारिमाऱन्, नाम से भी जाने जाते है , जो पोऱ्कारि के पुत्र है अपना अनुग्रह बरसाते हुये अपने संरक्षण में लेकर, अपनी सेवा में लेकर मेरे जन्म जन्मांतर के पापों को मिटा दिया। आळ्वार संत की इस करुण महानता का और इनके द्वारा रचित दिव्य तमिल पाशुरों का अष्ट दिशाओं में, मै सभी को बतलाऊंगा।

अष्टम पाशुर:

इस अष्टम पाशुर में, मधुरकवि आळ्वार कह रहे है की, संत नम्माळ्वार की करुणा स्वयं भगवान की करुणा से भी ज्यादा है, कह रहे है की आळ्वार संत द्वारा रचित तिरुवाय्मौली स्वयं भगवान द्वारा कही गयी श्रीमद्भगवद गीता से ज्यादा कारुणिक है।

अरुळ् कोण्डाडुम् अडियवर् इन्बुऱ

अरुळिनान् अव्वरुमऱैयिन् पोरुळ्

अरुळ् कोण्डु आयिरम् इन् तमिळ् पाडिनान्

अरुळ् कण्डीर् इव् वुलगिनिल् मिक्कदे

भागवतों और भगवद गुणानु रागियों के प्रसन्न चित्तार्थ, नम्माळ्वार ने  वेदों के तत्व सार को  (तिरुवाय्मौली) सहस्त्रगीति में समझाया है, नम्माळ्वार की यह कृति भागवतों पर भगवान कि करुणा से भी ज्यादा ही है।

नवम पाशुर:

इस पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कहते  है की, नम्माळ्वार ने इनकी दीनता को अनदेखा कर, वेदों के सार का ज्ञान इन्हे दिया, और बतलाया की मानव को सदा भगवान के सेवकों का सेवक बन कर रहना चाहिये, इसके लिये में सदा सदा के लिये आळ्वार संत का ऋणी हूँ।

मिक्क वेदियर् वेदत्तिम् उट्पोरुळ्

निऱ्कप् पाडि एन् नेन्जुळ् निऱुत्तिनान्

तक्क सीर्च् चटकोपन् नम्बिक्कु आट्

पुक्क कादल् अडिमैप् पयन् अन्ऱे

नम्माळ्वार् ने मुझे वेदों का सार बतलाया है, जिनका  सिर्फ महानतम विद्वानों के द्वारा ही पठन होता है, आळ्वार संत की यह कृपा मेरे मन में सदा के लिये घर कर गयी, इससे मुझे यह नम्माळ्वार का विशिष्ट सेवक होने का आभास हो रहा है।

दशम पाशुर:

इस दशम पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कहते है की नम्माळ्वार ने उन पर इतनी विशिष्ट कृपा की है, जिसका ऋण वह जीवन भर नहीं उतार सकते ।

इस कारण नम्माळ्वार के चरणों में अति प्रगाढ़ प्रेम उत्पन्न हो गया।

पयन् अन्ऱु आगिलुम् पान्गु अल्लर् आगिलुम्

सेयल् नन्ऱागत् तिरुत्तिप् पणि कोळ्वान्

कुयिल् निन्ऱु आर् पोयिल् सूळ् कुरुगूर् नम्बि

मुयल्गिन्ऱेन् उन् तन् मोय् कळऱ्कु अन्बैये

ओह, नम्माळ्वार आप उस तिरुक्कुरुगूर् में विराजते है, जो चहुँ और से वनो से घेरा हुवा है, उन वनों में कोयल की कुक गुंजायमान हो रही है, आप इस जग के लोगों को अकारण निस्वार्थ भाव में उचित ज्ञान देकर, निर्देश देकर  भगवान की सेवा में लगा रहे हो, ऐसे निस्वार्थ संत के प्रति मेरा मोह बढ़ रहा है।

एकादश पाशुर:

इस एकादश पाशुर में मधुरकवि आळ्वार कह रहे है, जो कोई भी इन प्रबंध पाशुरों को कंठस्थ कर नित्य पठन करले, निश्चय ही वह श्रीवैकुण्ठ को प्राप्त करेगा, क्योंकि श्रीवैकुण्ठ नम्माळ्वार (विष्क्सेनजी के अवतार) के सञ्चालन में है। इसका लक्षित सार यह है की, आळ्वार तिरुनगरि में भगवान आदिनाथार पेरुमाल है और नम्माळ्वार इस तिरुकुरुगुर के नायक है, जबकि श्रीवैकुण्ठ का संरक्षण संचालन तो सिर्फ नम्माळ्वार के हाथ में है।

अन्बन् तन्नै अडैन्दवर्गट्कु एल्लाम्

अन्बन् तेन् कुरुगूर् नगर् नम्बिक्कु

अन्बनाय् मदुरकवि सोन्न सोल्

नम्बुवार् पदि वैकुन्दम् काण्मिने

अपने भक्तो भागवतों के प्रति पेरुमाळ को अत्यधिक स्नेह होता है, नम्माळ्वार को भी पेरुमाळ के भक्तों से प्रेम होता है, पर में मधुरकवि, सिर्फ नम्माळ्वार से प्रेम करता हूँ।

मेरे द्वारा रचित यह प्रबंध पाशुरों का जो भी पठन करेगा वह श्रीवैकुण्ठ में वास करेगा।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार –

प्रमेय (लक्ष्य) –
प्रमाण (शास्त्र) –
प्रमाता (आचार्य) –
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 51 and 52

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 51

Fifty first pAsuram. mAmunigaL mercifully narrates as to how nampiLLai got the distinguished divine name of lOkAchAryar.

thunnu pugazh kandhAdai thOzhappar tham ugappAl
enna ulagAriyanO enRu uraikkap – pinnai
ulagrAriyan ennum pEr nampiLLaikku Ongi
vilagAmal ninRadhu enRum mEl

kandhAdaith thOzhappar was one who had greatness in terms of his clan of birth and knowledge, being the grandson of mudhaliyAndAn [nephew of bhagavadh rAmAnujar as well as one of his dear disciples]. He was [surprisingly] jealous of nampiLLai, due to nampiLLai’s knowledge and the number of disciples whom he had. One day, he insulted nampiLLai in the sannidhi of namperumAL, in the presence of other devotees and returned to his house. His wife, hearing about what took place, chastised him for his act, as a result of which he attained clarity in his mind. He opened the door of his house to go and apologise to nampiLLai. nampiLLai was waiting outside his door. Before he could say anything, nampiLLai told him “I have behaved inappropriately such that you, a descendant in the clan of mudhaliyANdAn, became angry. You should pardon me for my behaviour”. Listening to this, kandhAdai thOzhappar said “I have not seen anyone like you till now. You are an AchAryar not only for a few people but you are qualified to be the AchAryar for the whole world. You are lOkAchAryar (teacher for the whole world)”. After this incident, the name lOkAchAryar spread everywhere for nampiLLai and became established firmly.

pAsuram 52

Fifty second pAsuram. He explains the reason for this divine name lOkAchAryar to become famous throughout the world.

pinnai vadakkuth thiruvIdhippiLLai anbAl
anna thirunAmaththai Adhariththu – mannu pugazh
maindharkkuch chARRugaiyAl vandhu parandhadhu engum
indhath thirunAmam ingu

After the narration seen in the previous pAsuram, vadakkuththiruvIdhip piLLai, disciple of nampiLLai, due to the affection towards that divine name of lOkAchAriyar, gave that divine name to his son who was born out of his AchAryan’s mercy, and who had fitting greatness. Thus, this divine name became even more famous. mAmunigaL too praises piLLai lOckAchAryar with lot of affection as “vAzhi ulagAriyan” (long live piLLai lOkAchAryAr!) With piLLai lOkAchAryar mercifully composing many rahasya granthams (confidential SAsthras) for uplifting all people of the world, out of his great compassion, his divine name was also celebrated throughout the world.


adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsuram 50

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 50

Fiftieth pAsuram. After thus explaining the greatness of Idu commentary, mAmunigaL, deciding to narrate the greatness of SrIvachana bhUshaNam, which is the real meaning of thiruvAimozhi, initially explains how nampiLLai got the distinguished divine name of lOkAchAriyar. Since piLLai lOkAchAriyAr had the divine name of lOkAchAriyar which was the distinguished name of nampiLLai, he explains that narration. In this pAsuram, he tells his heart to celebrate a few individuals who were held in high esteem, and whose names had the prefix nam.

namperumAL nammAzhwAr nanjIyar nampiLLai
enbar avaravar tham ERRaththAl – anbudaiyOr
sAththu thiru nAmangaL thAn enRu nannenjE
Eththadhanaich chollu nI inRu

Oh heart! namperumAL, nammAzhwAr, nanjIyar and nampiLLai were referred to with distinguished respect. The reason for this is because of the distinction that they had. You too recite these divine names and celebrate them.

After azhagiya maNavALapperumAL (SrIranganAtha, the uthsava vigraha at SrIrangam) left SrIrangam for a long time and returned, a thirumanjanam (divine bath) was carried out for this divine vigraha. An old SrIvaishNava washerman, who consumed the divine water of thirumanjanam from the wet vestment of namperumAL, said affectionately “He is namperumAL” (he is our perumAL); thus the name namperumAL became firmly established for SrIranganAtha. Since namperumAL himself referred to nammAzhwAr as nam AzhwAr and nam satakOpan (our AzhwAr or our SatakOpan), the name nammAzhwAr became established. After renouncing thirunArAyaNapuram and accepting SrIrangam, when vEdhANthi reached SrIrangam, bhattar affectionately invited him saying “vArum nam sIyarE” (Welcome, our jIyar!); thus he came to be called as nanjIyar. When nambUr varadhar very beautifully made out the manuscript copy of onbadhinAyirappadi which was mercifully composed by nanjIyar, he was affectionately called as nam piLLai (our dear child) by nanjIyar; thus the name nampiLLai got established for him.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 48 and 49

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 48

Forty eighth pAsuram. After explaining the commentaries [written for other dhivya prabandhams] like this, mAmunigaL mercifully explains through the next two pAsurams about the narrative of Idu, the eminent commentary of nampiLLai.

sIrAr vadakkuth thiruvIdhip piLLai ezhudhu
ErAr thamizh vEdhaththu Idu thanai – thArum ena
vAngi mun nampiLLai IyuNNi mAdhavarkkuth
thAm koduththAr pin adhanaiththAn

vadakkuth thiruvIdhip piLLai had the greatness of having acquired complete knowledge through his AchAryan’s mercy. nampiLLai took possession of Idu vyAkhyAnam, which had the greatness of explaining in a detailed manner, the meanings of thiruvAimozhi, from him saying “This is not the apt time to publicise this commentary. This will reach its heights of glory in later years through a great AchArya through widespread propaganda. Hence, give this to me now”. Thus, taking it in an earlier time from vadakkuth thiruvIdhippiLLai, he handed it over to his dear disciple, IyuNNi mAdhavan, at a later time. He told him to instruct it, through the method of an AchArya revealing its meanings to one disciple, in a secretive way.

In later years, maNavALa mAmunigaL learnt the Idu vyAkhyAnam from his AchArya, thiruvAimozhippiLLai and made it known throughout the world.

Later, he gave a discourse for a year at SrIrangam, agreeing to namperumAL’s divine caveat such that namperumAL along with his retinue, listened to it and enjoyed it. namperumAL recognised maNavALa mAmunigaL as his AchAryan, submitting the thaniyan starting with SrIsailESa dhayApAthram for maNavALa mAmunigaL, and ordained that this thaniyan be recited at the beginning and end of sEvAkAla kramam (the order of reciting aruLichcheyals). This incident is famous throughout the world.

pAsuram 49

Forty ninth pAsuram. He explains how the Idu vyAkhyAnam came down to reach his AchArya, thiruvAimozhippiLLai.

Angu avarpAl peRRa siRiyAzhwAn appiLLai
thAm koduththAr tham maganAr tham kaiyil – pAngudanE
nAlUrp piLLaikku avar thAm nalla maganArkku avar thAm
mElOrkku IndhAr avarE mikku

IyuNNi mAdhavap perumAL, also known as siRiyAzhwAn appiLLai, who obtained Idu from nampiLLai, taught it to his divine son IyuNNi padhmanAbap perumAL very well. When IyuNNi padhmanAbhap perumAL was living in kAnchIpuram, also referred to as perumAL kOyil, nAlUr piLLai carried out many servitude to his divine feet, was accepted by IyuNNi padhmanAbhap perumAL and learnt Idu vyAkhyAnam from him. Later, he taught Idu vyAkhyAnam to his son, nAlUrAchchAn piLLai. thiruvAimozhippiLLai, who reformed the divine abode AzhwAr thirunagari, reconstructed the sannidhis (sanctum sanctorum) of polindhu ninRa pirAn (emperumAn) and nammAzhwAr there, and established a temple for bhavishyadhAchAryar emperumAnAr, came to kAnchIpuram with the desire to learn Idu vyAkhyAnam. Based on the command of dhEvapperumAL himself, nAlUrAchchAn piLLai taught Idu vyAkhyAnam to thiruvAimozhip piLLai, thiruvAimozhi AchchAn and Ayi jannanyAchAr, at thirunArAyaNapuram. thiruvAimozhip piLLai, who learnt Idu thus, bestowed it as a great treasure to maNavALa mAmuni.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ



ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ ಅವರು, ಉಪದೇಶ ರತ್ತಿನಮಾಲೈಯ 19ನೆ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಕೋದಿಲವಾಂ ಆಳ್ವಾರ್ಗಳ್ ಕೂರು ಕಲೈಕ್ಕೆಲ್ಲಾಮ್
ಆದಿ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಆನದವುಮ್ -ವೇದತ್ತುಕ್ಕು
ಓಂ ಎನ್ನುಮ್ ಅದುಪೋಲ್ ಉಳ್ಳದುಕ್ಕೆಲ್ಲಾಮ್ ಶುರುಕ್ಕಾಯ್ ತ್ತಾನ್
ಮಂಗಲಂ ಆನದಾಲ್.”

ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ ಅವರ ಧೃಡವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನೆಂದರೆ,
ಪ್ರವಣಂ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳಿಗೂ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಹಾಗು ಸಾರವಾಗಿದ್ದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಳ್ವಾರುಗಳ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ಯಲ್ಗಳಿಗೆ ( ಆಳ್ವಾರುಗಳ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ಯಲ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ)
ತಿರುಪಲ್ಲಾಂಡು ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಹಾಗು ಸಾರವಾಗಿದೆ.ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಅರುಳಿಚ್ಚೆಯ್ಯಲ್ಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮುನ್ನ ತಿರುಪಲ್ಲಾಂಡನ್ನು ಪಠಿಸುವುದು.

ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಅವರು, ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ  ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರಾಭಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ರಾಜ ಅವರನ್ನು ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ, ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡಿಸಿದನು. ಆಳ್ವಾರಿನ ಇಂತಹ ದೃಷ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲು, ಸಾಕ್ಷಾತ್  ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪತ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಗರುಡ ವಾಹನನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು! ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿದ್ದ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಹೀಗೆ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಚಿಂತೆ ಗೊಂಡು, ಅವನ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಸ್ತುತಿಸಿದರು!
ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ಅನನ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಿಂದ, ತಾನು ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ತುತಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಸಂಸಾರಿಗಳು (ಭೌಕ್ತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದ ನಿವಾಸಿಗಳು) ಕೂಡ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಸ್ತುತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.

ಈ ಸರಳ ಅನುವಾದವನ್ನು ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ತಿರುಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ.


ಗುರುಮುಖಮ್ ಅನದೀಥ್ಯ ಪ್ರಾಹ ವೇದಾನ್ ಅಶೇಶಾನ್
ನರಪತಿ ಪರಿಕ್ಲುಪ್ತಮ್ ಶುಲ್ಕಮಾಧಾತು ಕಾಮಃ
ಶ್ವಶುರಮ್ ಅಮರವಂಧ್ಯಮ್ ರಂಗನಾಥಸ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್
ದ್ವಿಜಕುಲತಿಲಕಂ ತಮ್ ವಿಷ್ಣು ಚಿತ್ತಂ ನಮಾಮೀ.

‘ವಿಟ್ಟು ಚಿತ್ತನ್’ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗೊಂಡು ,ಗುರು ಮೂಲಕ ಕಲಿಯದೇ, ಆ ತಿರುಮಾಲಿನ(ಎಂಪೆರುಮಾನ್) ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಸ್ಪಷ್ಠವಾದ ಜ್ನಾನ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಅವರು, ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪ್ಪುತ್ತೂರಿನ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ದಿವ್ಯ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು, ದಕ್ಷಿಣ ಮದುರೈಯ ರಾಜ, ಶ್ರೀವಲ್ಲಭ ದೇವನ್ ಅವರ ಆಸ್ಥಾನದ ಪಂಡಿತರ ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಿ , ವೇದಗಳಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಪ್ರಬಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರು.
ಮುಂದೆ ಅವರು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಆಂಡಾಳನ್ನು ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥನಿಗೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಮಾವ ಎಂದು ನಿತ್ಯ ಸೂರಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ( ವೇದಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ಕಲಿಸುವವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರು! ಅಂತಹ ಪೆರಿ ಆಳ್ವಾರಿಗೆ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಮಿನ್ನಾರ್ ತಡಮದಿಳ್ ಶೂಳ್ ವಿಲ್ಲಿಪ್ಪುತ್ತೂರ್ ಎನ್ಡ್ರೊರು ಕಾಲ್.
ಶೊನ್ನಾರ್ ಕಳರ್ ಕಮಲಂ ಶೂಡಿನೋಮ್.
ಮುನ್ನಾಲ್ ಕಿಳಿ ಅರುತ್ತಾನ್ ಎನ್ಡ್ರುರೈತ್ತೋಮ್ ಕೀಳ್ ಮಯಿನಿಲ್ ಶೇರುಮ್
ವಳಿ ಅರುತ್ತೋಮ್ ನೆಂಜಮೇ ವಂದು.

“ಓ ! ಹೃದಯವೇ! ಆಭರಣಗಳಂತೆ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ನಮ್ಮ ತಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ,ಹೊಳೆಯುವ ಬೃಹತ್ ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ‘ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪ್ಪುತ್ತೂರ್’ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವರ ಕಮಲ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಂದನೆಗಳು.”
ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ವಾದಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಚಿನ್ನದ ನಿಧಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಂದು ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನೆಪಿಸಿಕೊಂಡು , ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೆವು.

ಪಾಂಡಿಯನ್ ಕೊಂಡಾಡ ಪಟ್ಟರ್ ಪಿರಾನ್ ವಂದಾನೆಂಡ್ರು
ಈಂಡಿಯ   ಶಂಖಂ ಎಡುತ್ತೂದ.
ವೇಂಡಿಯ ವೇದಂಗಳೋದಿ ವಿರೈಂದು ಕಿಳಿ ಅರುತ್ತಾನ್.
ಪಾದಂಗಳ್ ಯಾಮುಡಯ ಪತ್ತು.

ಪಾಂಡಿಯ ದೇಶದ ರಾಜ, ಶ್ರೀ ವಲ್ಲಭ ದೇವನ್ ಸಂತೋಷದಿಂದ “ಪಟ್ಟರ್ ಪಿರಾನ್ ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಫೋತ್ತ ಜೀವಿಯ ಪ್ರಾಭಲ್ಯವನ್ನು  ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ!” “ ಎಂದು ಫೋಷಿಸಿದನು. ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನದ ಪ್ರಜೆಗಳು, ವಿಜಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದರು. ವೇದಗಳಿಂದ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪೆರಿ ಅಳ್ವಾರ್ [ಭಟ್ಟರ್ ಪಿರಾನ್] ಅವರು ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರಾಭಲ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅಂತಹ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ಅವರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳು ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ.


ಪೆರಿ ಆಳ್ವಾರನ್ನು ನೋಡಲು, ಅತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳು ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಬಂದದನ್ನು ಕಂಡ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್, ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಜನರ ಕಣ್ಣು ದೃಷ್ಟಿ ಬಿದ್ದು ಅವನಿಗೆ ದುರಾದೃಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆಯೋ ಎಂದು ಹೆದರಿ, ಅವನು ಕಾಲ ಇರುವವರೆಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಸೌಖ್ಯವಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ತಿರುಪಲ್ಲಾಂಡಿನ ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಶುರವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಲ್ಲಾಂಡು ಪಲ್ಲಾಂಡು ಪಲ್ಲಾಯಿರತ್ತಾಂಡು
ಪಲಕೋಟಿ ನೂರಾಯಿರಮ್
ಮಲ್ಲಾಂಡ ತಿನ್ ತೋಳ್  ಮಣಿವಣ್ಣಾ!
ಉನ್ ಸೇವಡಿ ಸೆವ್ವಿ  ತಿರುಕ್ಕಾಪು

“ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುವಂತಹ ಬಲವಾದ ದಿವ್ಯ  ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ರತ್ನ ವರ್ಣ ಹೊಂದಿರುವ ಓ ಎಂಪೆರುಮಾನ್! ನಿನ್ನ ಕೆಂಪು ದಿವ್ಯ  ಪಾದಗಳಿಗೆ ಕಾಲ ಇರುವವರೆಗೂ ರಕ್ಷಣೆ ಇರಲಿ!”

ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಮಾನವರ ಸಮಯದ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲಕ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳ ಸಮಯದ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲಕ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಯದ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮರ ಸಮಯದ ಮೂಲಕ ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಎರಡನೆಯ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರ್, ನಿತ್ಯವಿಭೂತಿ(ಪರಮಪದಂ) ಮತ್ತು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿ(ಸಂಸಾರ)ಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.

೨.ಅಡಿಯೋಮೋಡುಮ್ ನಿನ್ನೋಡುಮ್
ಪಿರಿವಿನ್ಡ್ರಿ ಆಯಿರಮ್ ಪಲ್ಲಾಂಡು.
ವಡಿವಾಯ್ ನಿನ್ನ್ ವಲ ಮಾರ್ಬಿನಿಲ್ ವಾಳ್ಗಿನ್ಡ್ರ ಮಂಗೈಯುಮ್ ಪಲ್ಲಾಂಡು.
ವಡಿವಾರ್ ಶೋದಿ ವಲತ್ತುರೈಯುಮ್
ಶುಡರಾಳಿಯುಮ್ ಪಲ್ಲಾಂಡು
ಪಡೈಪೋರ್ ಪುಕ್ಕು ಮುಳಂಗುಮ್
ಅಪ್ಪಾಂಚಜನ್ನಿಯಮುಮ್ ಪಲ್ಲಾಂಡೇ!

ಯಜಮಾನನಾದ ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾದ ನಾವು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿ!
ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರವಾಗಿರುವ ಯುವತಿ ,ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಲಗಡೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ!
ನಿನ್ನ ಬಲಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ರವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ!
ನಿನ್ನ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿರುವ, ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಶತ್ರುಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಹರಿದು ಹಾಕುವ ಪಾಂಚಜನ್ಯವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ!
ಭಕ್ತರನ್ನು ಕೂರಿದಾಗ, ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಸಂಸಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟಿ, ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಕೂರಿದಾಗ, ಪರಮಪದವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮೂರನೆಯ ಪಾಶುರಮ್. ಈ ಪಾಶುರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಮೂರು ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರೊ ಮೂರು ತರದ ಜನರನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಹಾಡಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಲೌಕಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುಖ ಸಂತೋಷದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು,
ಲೌಕಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮಾನುಭಾವದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು(ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿ) ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು.
ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವನರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

೩. ವಾಳಾಟ್ ಪಟ್ಟು ನಿನ್ಡ್ರೀರ್ ಉಳ್ಳೀರೇಲ್
ವಂದು ಮಣ್ಣುಮ್ ಮಣಮುಮ್ ಕೊಣ್ಮಿನ್.
ಕೂಳಾಟ್ ಪಟ್ಟು ನಿನ್ಡ್ರೀರ್ಗಳೈ ಎಂಗಳ್ ಕುಳುವಿನಿಲ್ ಪುಗುದಲೊಟ್ಟೋಮ್.
ಏಳಾಟ್ಕಾಲುಮ್ ಪಳಿಪ್ಪಿಲೋಮ್ ನಾಂಗಳ್ ಇರಾ ಕದರ್ ವಾಳ್.
ಇಲಂಗೈ ಪಾಳಾಳ್ ಆಗಪ್ ಪ್ಪಡೈ ಪೊರುದಾನುಕ್ಕು ಪಲ್ಲಾಂಡು ಕೂರುದುಮೇ

“ಸೇವೆಯ ಸಂಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಬೇಗನೆ ಬನ್ನಿ, ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಉತ್ಸವವನ್ನು (ಹಬ್ಬ) ಆಚರಿಸಲು ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಗೆಯಿರಿ (ಅಂಕುರಾರ್ಪಣಮ್).
ಯಾವುದೇ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲು ನಾವು ಅನುಮತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ತಲೆಮೊರೆಗಳಿಂದ, ನಾವು ಯಾವುದನ್ನೂ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ದೋಷರಹಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸರ ವಿರುದ್ಧ, ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ! ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೀವೂ ಸೇರಿ, ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿ!

ನಾಲ್ಕನೆ ಪಾಶುರಮ್.
ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳದೆ, ಯಾರಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆಯೋ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಲು ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ,
ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಕೈಂಕರ್ಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೈವಲ್ಯ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು (ಆತ್ಮಾನುಭಾವ) ಪಡೆದುಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಅದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ . ಆದ್ದರಿಂದ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

೪.ಏಡು ನಿಲತ್ತಿಲ್ ಇಡುವದನ್ ಮುನ್ನಮ್ ವಂದು
ಎಂಗಳ್ ಕುಳಾಮ್ ಪುಗುಂದು.
ಕೂಡು ಮನಮ್ ಉಡೈಯೀರ್ಗಳ್ ವರಂಬೊಳಿ
ವಂದೊಲ್ಲೈ ಕೂಡುಮಿನೋ.
ನಾಡು ನಗರಮುಮ್ ನಂಗರಿಯ
ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ ಎನ್ಡ್ರು.
ಪಾಡು ಮನಮ್ ಉಡೈಪ್ ಪತ್ತರುಳ್ಳೇರ್
ವಂದು ವಲ್ಲಾಂಡು ಕೂರುಮಿನೇ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಜನರು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಬಗ್ಗೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಅರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ, ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಎಂಟು ಉಚ್ಚಾರಾಂಶಗಳ ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರ , ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ನಮ್ನನ್ನು ಸೇರಿ!

೫ .ಪಾಶುರಮ್. ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್, ಜಗತ್ತಿನ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇರುವವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಂಡಕುಲತ್ತುಕ್ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ
ಅಶುರರ್ ಇರಾಕ್ಕದರೈ.
ಇಂಡೈಕ್ಕುಲತ್ತೈ ಎಡುತ್ತು ಕಳೈಂದ
ಇರುಡೇಕೇಶನ್ ತನಕ್ಕು.
ತೊಂಡಕ್ಕುಲತ್ತಿಲ್ ಉಳ್ಳೀರ್
ವಂದಡಿ ತೊಳುದು ಆಯರ ನಾಮಮ್ ಶೊಲ್ಲಿ.
ಪಂಡೈ ಕುಲತ್ತೈ ತವಿರ್ನದು
ಪಲ್ಲಾಂಡು ವಲ್ಲಾಯಿರತ್ತಾಂಡು ಎನ್ಮಿನೇ.

ರಾಕ್ಷಸರ ಕುಲಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ,ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಿದ ಹೃಷಿಕೇಶನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಇದ್ದೀರಿ. ನಮ್ಮ ಗುಂಪನ್ನು ಸೇರಿ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.
ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಪಠಿಸಿ. ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿಗಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ಎಂಪೆರುಮಾನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವಂತಹ ಈ ಜನ್ಮ ಚಕ್ರವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ.

೬.ಪಾಶುರಮ್: ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಅಳ್ವಾರ್ ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ ನಂತರ, ಪ್ರತಿ ಗುಂಪು ಬಂದು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಇವರಲ್ಲಿ, ಮೂರನೆ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ( “ವಾಳಾಟ್ ಪಟ್ಟು ಪಾಶುರಮ)” ಕೂರಿದ ಗುಂಪು, ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಇರುವವರು, ತಮ್ಮ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ . ಅವರನ್ನು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಎಂದೈ ತಂದೈ ತಂದೈ ತಂದೈ ತಮ್ ಮೂತ್ತಪ್ಪನ್.
ಏಳ್ಪಡಿಕಾಲ್ ತೊಡಂಗಿ ವಂದು ವಳಿ ವಳಿ ಆಟ್ಚೈಗಿನ್ಡ್ರೋಮ್.
ತಿರುವೋಣತ್ತಿರುವಿಳವಿಲ್ ಅಂದಿಯಮ್ಪೋದಿಲ್ ಅರಿಯುರುವಾಗಿ
ಅರಿಯೈ ಅಳಿತ್ತವನೈ.
ಪಂದನೈ ತೀರಪ್ ಪಲ್ಲಾಂಡು ಪಲ್ಲಾಯಿರತ್ತಾಂಡು ಎನ್ಡ್ರು ಪಾಡುದುಮೇ.

ತನ್ನ ಶತ್ರುವಾದ ಹಿರಣ್ಯನನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದ, ಸಿಂಹದ ಮುಖ ಮಾನವನ ದೇಹದ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪಗೊಂಡ ನರಸಿಂಹನಿಗೆ ಏಳು ತಲೆಮೊರೆಗಳಿಂದ, ನನ್ನ ತಂದೆ, ನಾನು, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ತಂದೆ, ಅವರ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ, ಇತರರು, ವೇದಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುವ ಸಮಯ, ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿ, ವೈಭವೀಕರಿಸಿ, ಆ ಬೇಸರವನ್ನು ತೆಗೆಯೋಣ.

೭.ಪಾಶುರಮ್: ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್( “ಏಡು ನಿಲತ್ತಿಲ್” ಎನ್ನುವ ನಾಲ್ಕನೆ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಾನುಭಾವವನ್ನು ಬಯಸುವ) ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತೀಯಿಲ್ ಪೊಲಿಗಿನ್ಡ್ರ ಶೆನ್ಶುಡರಾಳಿ
ತಿಗಳ್ ತಿರುಚ್ಚಕ್ಕರತ್ತಿನ್
ಕೋಯಿಲ್ ಪೊರಿಯಾಲೆ ಒಟೃಂಡು ನಿನ್ಡ್ರು
ಕುಡಿಕುಡಿ ಆಟ್ಚೈಗಿನ್ಡ್ರೋಮ್.
ಮಾಯಪ್ ಪೊರುಪ್ಪಡೈ ವಾಣನೈ
ಆಯಿರಮ್ ತೋಳುಮ್ ಪೊಳಿ ಕುರುದಿ ಪಾಯ
ಶುಳಟ್ರಿಯ ಆಳಿ ವಲ್ಲಾನುಕ್ಕು ಪಲ್ಲಾಂಡು ಕೂರುದುಮೇ.

ಬೆಂಕಿಗಿಂತಲೂ ಆತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕೆಂಪು ಮಿಶ್ರತ ವೈಭವ ಹೊಂದಿರುವ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ರದ(ಚಕ್ರತ್ತಾಳ್ವಾರ್) ಚಿಹ್ನವನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಗುರುತಾಗಿ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಮೇಲೆ,ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬರುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ, ಭವಿಷ್ಯ ತಲೆಮೊರೆಗಳು ಕೂಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಚಕ್ರತ್ತಾಳ್ವಾರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಡದುಕೊಂಡು , ಗಿರಕಿಸಿ ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಬಾಣಾಸುರನ ಭುಜಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಹರಿಸಿದ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ನಾವು ಹೊಗಳುತ್ತೇವೆ.

೮. ಪಾಶುರಮ್ : ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಹಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಐಶ್ವರ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ( “ಆಂಡಕುಲತ್ತುಕ್ಕು” ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ) ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನೆಯ್ಯಿಡೈ ನಲ್ಲದೋರ್ ಶೋಱುಮ್ ನಿಯತಮುಮ್ ಅತ್ತಾಣಿಚ್ ಚೇವಗಮುಮ್ಕೈ
ಅಡೈಕ್ಕಾಯುಮ್ ಕೞುತ್ತುಕ್ಕುಪ್ ಪೂಣೊಡು ಕಾದುಕ್ಕುಕ್ ಕುಣ್ಡಲಮುಮ್
ಮೆಯ್ಯಿಡ ನಲ್ಲದೋರ್ ಸಾನ್ದಮುಮ್ ತನ್ದು ಎನ್ನೈ ವೆಳ್ಳುಯಿರ್ ಆಕ್ಕವಲ್ಲ
ಪೈಯುಡೈ ನಾಗಪ್ ಪಗೈಕ್ಕೊಡಿಯಾನುಕ್ಕುಪ್ ಪಲ್ಲಾಣ್ಡು ಕೂಱುವನೇ

“ದೇಹಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಅನನ್ಯ ಶ್ರೀಗಂಧ, ತಾಂಬೂಲ( ಅಡಿಕೆ, ವಿಳ್ಳೇದೆಲೆ ಮತ್ತು ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣಿನ ಮಿಶ್ರಣ) ತುಪ್ಪದ ಮಧ್ಯೆ ಗೌಪ್ಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಶುದ್ಧವಾದ, ರುಚಿಯಾದ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡುವ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತೇವೆ! ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಆಭರಣ, ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಕುಂಡಲ, ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ, ಧ್ವಜ ಹೊಂದಿರುವ, ಹೆಡೆಗಳಿರುವ ಹಾವುಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಗರುಡನನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ನಾವು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ” ಎಂದು ಐಶ್ವರ್ಯಾಥಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

೯ .ಪಾಶುರಮ್: ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿ ಆಳ್ವಾರ್, ಮೂರನೆ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ(ವಾಳಾಟ್ಪಟ್ಟು) ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆರನೆ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ( ಎಂದೈ ತಂದೈ) ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡ, ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಉಡುತ್ತು ಕಳೈಂದ ನಿನ್ ಪೀದಗ ಆಡೈ ಉಡುತ್ತು ಕಲತ್ತದುಂಡು
ತೊಡುತ್ತ ತುಳಾಯ್ ಮಲರ್ ಶೂಡಿ ಕಳೈಂದನ
ಶೂಡುಮ್ ಇ ತ್ತೊಂಡರಗಳೋಮ್
ವಿಡುತ್ತ ದಿಶೈಕ್ ಕರುಮಮ್ ತಿರುತ್ತಿ
ತಿರುವೋಣ ತ್ತಿರುವಿಳವಿಲ್
ಪಡುತ್ತ ಪೈನ್ನಾಗಣೈಪ್ ಪಳ್ಳಿ ಕೊಂಡಾನುಕ್ಕು
ಪಲ್ಲಾಂಡು ಕೂರುದುಮೇ.

ನೀನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸೊಂಟದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ತೆಗೆದ ದಿವ್ಯ ಉಡುಗೆಯನ್ನು ನಾವು ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನೀನು ಉಂಡ ಪ್ರಸಾದ ಅವಶೇಷವನ್ನು( ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ನೈವೇದ್ಯ) ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡ ದಿವ್ಯ ತುಳಸಿಯನ್ನು ನಾವು ಧರಿಸಿ , ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾಗಿ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ನೀನು ಸೂಚಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸುವ, ಚನ್ನಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಹೆಡೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ನಿನಗೆ ಹಾಸಿಕೆಯಾಗಿರುವ
ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ವಿರಮಿಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನೇ, ನಿನ್ನ ತಿರುವೋಣದ ದಿನ ( ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ದಿವ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರ ) ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ನಾವು ಹಾಡುತ್ತೇವೆ.

೧೦.ಪಾಶುರಮ್: “ಏಡುನಿಲತ್ತಿಲ್” ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ತೀಯಿಲ್ ಪೊಲಿಗಿನ್ಡ್ರ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಹೊಗಳಲು ಬಂದ ಕೈವಲ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ( ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವವರು ) ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಎನ್ನಾಲ್ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಉನ್ದನುಕ್ಕು ಅಡಿಯೋಮ್ ಎನ್ಡ್ರು ಎಳುತ್ತಪ್ಪಟ್ಟ ಅನ್ನಾಳೇ.
ಅಡಿಯೋಂಗಳ್ ಅಡಿಕ್ಕುಡಿಲ್
ವೀಡುಪ್ ಪೆಟ್ರು ಉಯ್ನದದು ಕಾಣ್.
ಶೆನ್ನಾಲ್ ತೋಟ್ರಿ ತಿರು ಮದುರೈಯುಳ್ ಶಿಲೈ ಕುನಿತ್ತು
ಐ್ನದಲೆಯ ಪೈನ್ನಾಗತ್ ತ್ತಲೈ ಪಾಯ್ನದವನೇ, ಉನ್ನೈಪ್ಪಲ್ಲಾಂಡು ಕೂರುದುಮೇ.

“ಓ ದೇವನೇ! ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಾಗಿರುವೆವು ಎಂದು ನಿನಗೆ ನಾವು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟ ದಿನವೇ ನಮ್ಮ ಕುಲದ ವಂಶಸ್ಥರು ಕೈವಲ್ಯದಿದ ಪರಿಹಾರ ಪಡೆದು ಉನ್ನತೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು! ಶುಭ ದಿನ ಅವತರಿಸಿದ ಎಂಪೆರುಮಾನೇ,
ಮದುರೈಯಲ್ಲಿ(ಉತ್ತರ) ಕಂಸನು ನಡೆಸಿದ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಬಾಣವನ್ನು ಮುರಿದವನೇ, ಸರ್ಪ ಕಾಳಿಯನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಐದು ಹೆಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಗೆದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ!

೧೧.ಪಾಶುರಮ್. “ಅಂಡಕ್ಕುಲತ್ತುಕ್ಕು” ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಕರೆದು , “ನೈಯ್ಯಿಡೈ ನಲ್ಲದೋರ್” ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡ ಐಶ್ವರ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅಲ್ವಳಕ್ ಒನ್ಡ್ರುಮ್ ಇಲ್ಲಾ
ಅಣಿಕೋಟ್ಟಿಯರ್ ಕೋನ್
ಅಭಿಮಾನತ್ತುಂಗನ್ ಶೆಲ್ವನೈ ಪೋಲ
ತಿರುಮಾಲೇ ನಾನುಮ್ ಉನಕ್ಕುಪ್ ಪಳವಡಿಯೇ.
ನಲ್ವಗೈಯಾಲ್ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾವೆಂಡ್ರು
ನಾಮಮ್ ಪಲ ಪರವಿ.
ಪಲ್ವಗೈಯಾಲುಮ್ ಪವಿತ್ತಿರನೇ ,ಉನ್ನೈಪ್ ಪಲ್ಲಾಂಡು ಕೂರುವನೇ.

ಓ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿಯೇ! ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದಿದ್ದ, ದೋಷರಹಿತರಾದ, ತಿರುಕೋಟ್ಟಿಯೂರಿನ ಜನರಿಗೆ ನಾಯಕನಾದ ಸೆಲ್ವ ನಂಬಿಯಂತೆಯೇ ನಾನೂ ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ಸೇವಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ತನ್ನ ಮೂಲ ಸ್ವಭಾವ, ರೂಪ, ಗುಣಗಳು ಹಾಗು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧ ಪಡಿಸುವನೇ, ನಿನ್ನ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ (ಎಂಟು ಉಚ್ಚಾರಾಂಶಗಳ ಮಂತ್ರ)ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

೧೩.ಪಾಶುರಮ್ : ಈ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಪ್ರಭಂಧದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಹೆಳುತ್ತಾರೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವೈಭವೀಕರಿಸುವವರು, ಕಾಲ ಇರುವವರೆಗೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಮಂಗಳಾಶಾಸನ( ಎಂಪೆರುಮಾನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುವುದು) ಮಾಡುವ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಈ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಲ್ಲಾಂಡೆನ್ಡ್ರು ಪವಿತ್ತಿರನೈ ಪರಮೇಟ್ಟಿಯೈ
ಶಾರ್ಂಮ್ ಎನ್ನುಮ್ ವಿಲ್ಲಾಂಡಾನ್ ತನ್ನೈ
ವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರ್ ವಿಟ್ಟುಚಿತ್ತನ್ ವಿರುಮ್ಬಿಯ ಶೊಲ್
ನಲ್ ಆಂಡೆನ್ಡ್ರು ನವಿನ್ಡ್ರು ಉರೈಪ್ಪಾರ್
ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ ಎನ್ಡ್ರು
ಪಲ್ಲಾಂಡುಮ್ ಪರಮಾತ್ಮನೈ
ಚೂಳ್ನದು ಇರುನ್ದು ಏತ್ತುವರ್ ಪಲ್ಲಾಂಡೇ!

ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ವಿಟ್ಟುಚಿತ್ತನ್(ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್) , ಎಲ್ಲದಿಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುವ, ತನ್ನ ಶಾರಂಗ ಧನುಷನ್ನು ಆಳುವ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಶುಭಕರವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿ, ಈ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಈ ಪ್ರಬಂಧ ವನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವವರು, ಕಾಲ ಇರುವವರೆಗೂ ಅವನ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ , ಪಲ್ಲಾಂಡು ಹಾಡುತ್ತಾ (ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಧೀರ್ಗ ಕಾಲ ಇರಲಿ) ಎಂದು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ರೂಪ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ :

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) –
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) –
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) –
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ –