Monthly Archives: April 2021

periya thirumozhi – 1.5.3 – ulavu thiraiyum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> First centum >> Fifth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

ulavu thiraiyum kulavaraiyum  Uzhi mudhalA eNdhikkum
nilavum sudarum iruLumAy ninRAn venRi viRal Azhi
valavan vAnOr tham perumAn maruvA arakkarkku engyAnRum
salavan salam sUzhndhu azhagAya sALakkirAmam adai nenjE! 

Word-by-Word meanings

ulavu – roaming
thiraiyum – ocean having waves
kula varaiyum – seven anchoring mountains (such as mEru)
Uzhi mudhalA – time etc
eN dhikkum – entities in eight directions
nilavum – chandhra (moon)
sudarum – sUrya (sun)
iruLum – darkness, for all these
Ay – being prakAri (substratum)
ninRAn – one who remained
venRi – victory
viRal – and having strength
Azhi – thiruvAzhi (divine sudharSana chakra)
valavan – one who holds in his right hand
vAnOr tham – for brahmA et al
perumAn – being the lord
engyAnRum – at all times
maruvA – those who don’t surrender (unto him)
arakkarkku – for the rAkshasas
salavan – sarvESvaran who is the enemy and who is eternally residing
salam – by water
sUzhndhu – being surrounded
azhagAya – beautiful
sALakkirAmam adai nenjE – Oh mind! Try to reach SrI sALagrAmam.

Simple translation

sarvESvaran remained the prakAri (substratum) for ocean having waves which are roaming, seven anchoring mountains, time etc, entities in eight directions, moon and sun, and darkness; being the one who holds the divine sudharSana chakra in his right hand which is having victory and strength, being the lord of brahmA et al and being the enemy of rAkshasas who don’t surrender unto him, at all times, is eternally residing in the beautiful SrI sALagrAmam which is surrounded by water. Oh mind! Try to reach there.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

  • ulavu … – Starting with the ocean which is having waves which are roaming and making loud noise, and mountains.
  • Uzhi mudhalA eN dhikkum – For all entities in eight directions which are revealed by time, chandhra and sUrya who remain for a limited period of time, darkness which is opposite to them, are all present as prakAra (forms) of emperumAn in a manner that they can be identified directly as him. With this, bhagavAn’s universal form was explained; further emperumAn having distinguished, divine form is explained.
  • venRi … – One who has the thiruvAzhi in his right hand for the protection of his devotees.
  • vAnOr tham perumAn – One who is the refuge for brahmA et al.
  • maruvA – The demoniac clan which does not agree with emperumAn even while he is resting. As said in thirunedundhANdakam 6 “avuNarkkenRum salam purindhu” (having enmity towards demons always), one who has enmity [towards the evil people]; SrI sALagrAmam is the beautiful, divine abode which has abundance of water and where such emperumAn has arrived and is showing his presence.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 61 – 70

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<< మునుపటి శీర్శిక

అరవై ఒకటవ పాశురము: ఎంబెరుమానార్ల గుణాల యొక్క గొప్పతనాన్ని గురించి ప్రశ్నించినపుడు, అముదనార్లు దయతో వివరిస్తున్నారు.                       

కొళుందు విట్టోడి ప్పడరుమ్ వెంగోళ్‌ వినైయాల్। నిరయత్తు‌
అళుందియిట్టేనై  వందాట్‌ కొండ పిన్నుం * అరు మునివర్
తొళుం తవత్తోన్‌ ఎం ఇరామానుశన్।  తొల్‌ పుగళ్‌ శుడర్‌ మిక్కు
ఎళుందదు। అత్తాల్‌ నల్‌ అదిశయం కండ తిరునిలమే॥ (61)

నిరంతరము భగవత్ చింతనలో ఉండే ఋషులను చేరుకోవడం చాలా దుర్లభము, అటువంటి ఋషులను భగవంతుడు కూడా కష్థంగా పొందుతాడు. మన స్వామి రామానుజుల దివ్య చరణాల వద్ద అటువంటి ఋషులు నమస్కారములు సమర్పించుకుంటారు. మరి రామానుజులు తిరిగి ఎంబెరుమానుని శరణాగతి అనే తపస్సు ను సల్పినారు. కౄరమైన పాపాలు చేసి అనంత సాగరమైన ఈ సంసారములో మునిగి కొట్టుమిట్టాడుతున్న నన్ను స్వీకరించిన తరువాత కూడా, రామానుజుల దివ్య మంగళ గుణాల శోభ విస్తరించి నలు మూలలా వ్యాపించి మరింత మంది ఉద్ధరింపబడాలని చూస్తున్నాయి. ఇది చూసిన ఈ విశాల భూమి అబ్బురపోయింది.

అరవై రెండవ పాశురము:  పాప సంబంధము తొలగిన పిదప వారు పొందిన సంతృప్తిని దయతో వివరిస్తున్నారు.

ఇరుందేన్ ఇరు వివై ప్పాశం కళ్ళత్తి । ఇన్జు యాన్ ఇఱైయుం‌
వరుందేన్ ఇని ఎం ఇరామానుశన్ * మన్ను మామలర్‌ త్తాళ్
పొరుందా నిలై ఉడై ప్పున్మైయినోర్‌ క్కొన్ఱుం నన్మై శెయ్యా *
ప్పెరున్ తేవరై ప్పరవుం। పెరియోర్‌ తం కళల్‌ పడిత్తే॥ (62)

పుణ్య పురుషులైన కొంతమంది (కూరత్తాళ్వాన్ లాంటివారు) అతి పవిత్రమైన ఎంబెరుమానార్ల దివ్య చరణ కమలాలను చేరని అల్ప వ్యక్తులకు ఎటువంటి ఉపకారము చేయకోరరు. ఈ పుణ్య పురుషులు పెరియ పెరుమాళ్ళను స్తుతిస్తారు. ఈ వేళ అటువంటి పుణ్య పురుషులను చేరుకుని పుణ్య పాప బంధముల నుండి బయటపడ్డాను. ఆ తరువాత సంతృప్తి చెందిన నేను ఇక ఎన్నడునూ దుఃఖాన్ని అనుభవించను.

అరవై మూడవ పాశురము: పుణ్య పాప బంధముల నుండి బయటపడిన నాకు ఇక వారి దివ్య తిరువడి కైంకర్యము కొనసాగించడానికి అవసమైన ఇచ్ఛను  ప్రసాదించమని రామానుజులకు అముదానార్ల విన్నపించుకుంటున్నారు.

పిడియె త్తొడరుం కళిఱెన్న। యాన్ ఉన్ పిఱంగియ శీర్‌
అడియై త్తొడరుం పడి నల్గ వేండుం * అఱు శమయ
చ్చెడియై త్తొడరుం మరుళ్‌ శెఱిందోర్‌ శిదైందోడ వందు
ఇప్పడియై త్తొడరుం । ఇరామానుశ మిక్క పండిదనే॥ (63)

ఆ ఆరు క్షుద్ర తత్వ శాస్త్రములను అనుసరించువారిని జయించి, పారద్రోలిన పిదప ఈ ప్రపంచంలోని ప్రజలను తన ఆశ్రయములోకి తీసుకోవడానికి అవకాశం కోసం చూస్తున్న మిక్కిలి జ్ఞానవంతులయిన ఓ రామానుజా!  ఆడ ఏనుగును ప్రేమతో మగ ఏనుగు వెంబడించినట్లుగా, సౌందర్యం, సౌకుమార్యము, సౌగంధ్యము మున్నగు లక్షణాలున్న మీ దివ్య తిరువడిని నేను అనుసరించే అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించుమయా.

అరవై నాల్గవ పాశురము:  వాదప్రతి వాదనలు చేయాలనుకునే బాహ్య కుదృష్థ తత్వశాస్త్రముల అనుచరులకి, రామానుజులు ఈ భూమిపైకి దిగి వచ్చిన ఒక గజము లాంటి వారని, వాళ్ళ జీవితాలు తొందరలో ముగుస్తాయని  అముదనార్లు తెలుపుతున్నారు.

పణ్‌ తరు మాఱణ్ పశుందమిళ్।‌ ఆనందం పాయ్‌ మదమాయ్‌
విండిడ * ఎంగళ్‌ ఇరామానుశ ముని వేళం * మెయ్‌మ్మై
కొండ నల్‌ వేద క్కొళ్లుందండం ఏంది క్కువలయత్తే
మండి వందేన్ఱదు। వాదియర్గాళ్‌ ఉంగళ్‌ వాళ్వత్తదే ॥ (64)

నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహించిన తిరువాయ్మొళిని రాగ తాళములతో అభ్యసించుట గజము వంటి మన రామానుజ మునులకు ఆహ్లాదబరితమైన తేనె వంటిది. దేనినైనా యదార్థముగా వెల్లడి చేయు అద్భుత వేదములనే దండమును కూడా ధరించి ఉంటారు మన రామానుజులు. వాదించాలనుకుంటున్నవారలారా! అన్నింటినీ తోసిపుచ్చుకుంటూ ఎవ్వరూ ఆపలేని ఆ మదగజము, పెద్ద దండముతో ఈ భూమిపైకి వేంచేసింది. మీవి, మీ శిష్యుల, వాళ్ళ శిష్యుల జీవితాలన్నీ ముగుస్తాయి.

అరవై ఐదవ పాశురము: బాహ్య కుదృష్థ శాస్త్రములను జయించగల జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించి రామానుజులు చేసిన ఉపకారమును గుర్తుచేసుకొని అముదనార్ల ఆనందపడుతున్నారు.

వాళ్వత్తదు తొల్లై  వాదియఱ్కు । ఎన్ఱుం మఱైయవర్‌ తం‌
తాళ్వు అత్తదు తవం తారణి పెత్తదు * తత్తువ నూర్
కూళ్ అత్తదు కుత్తమెల్లాం పదిత్త కుణత్తినర్‌క్కు అన్‌
నాళ్ అత్తదు। నం ఇరామానుశన్ తంద ఞ్ఙానత్తిలే॥ (65)

రామానుజులు కృపతో మనకు ప్రసాదించిన జ్ఞానము కారణముగా, చాలా కాలముగా ఉన్న బాహ్య కుదృష్థుల జీవితాలు ముగిసినవి; వైధికుల బాధలు శాశ్వతముగా తొలగినవి; భూము తిరిగి శోభాయమానమైనది; శాస్త్రములపై సందేహాలు తొలగినవి; దుర్గుణాలున్న వారి లోపాలు తొలగాయి. ఎంతటి గొప్పతనము వారిది!

అరవై ఆరవ పాశురము:  మొక్షము ప్రసాదించే ఎంబెరుమానార్ల యొక్క సామర్థ్యాన్ని చూసి వారు అనందిస్తున్నారు.

ఞ్ఙానం కనింద నలం గొండు। నాళ్‌ తొరుమ్ నైబవర్‌క్కు‌
వానం కొడుప్పదు మాదవన్ * వల్వినైయేన్ మనత్తిల్
ఈనం కడింద ఇరామానుశన్ తన్నై ఎయ్దినర్‌ క్కు అత్తానం
కొడుప్పదు। తన్ తగవెన్నుం శరణ్‌ కొడుత్తే॥ (66)

జ్ఞానము పరిపక్వమై భక్తిగా మారినవారికి, నిత్యమూ భగవత్ అనుభవాన్ని ఆశించేవారికి, నిత్యం కైంకర్యము చేయాలనుకునే వారికి శ్రియః పతి శ్రీమన్నారాయణుడు మోక్షాన్ని అనుగ్రహిస్తారు. ఎంబెరుమానార్లు తనను ఆశ్రయించిన పరమ పాతకుల మనస్సులలో నుంచి కూడా పాపాలను తొలగించి కృపతో వారికి మోక్షాన్ని అనుగ్రహిస్తారు. ఇది ఎంత గొప్పది!

అరవై యేడవ పాశురము:  భగవంతుడిచ్చిన ఇంద్రియాలను లౌకిన ప్రయోజనాలను ఆశించి భగవతారాధనలో ఉపయోగించ వద్దని రామానుజులు తనకు నిర్దేశించి ఎలా రక్షించారో, అలా రామానుజులు చేసి ఉండకపోతే ఎంకెవ్వరూ తనను రక్షించి ఉండేవారు కాదని అముదనార్లు తృప్తితో గుర్తుచేసుకుంటున్నారు.

శరణం అడైంద తరుమనుక్కా। పండు నూతువరై
మరణం అడైవిత్త మాయవన్। తన్నై వణంగ వైత్త
కరణం ఇవై ఉమక్కు అన్ఱు ఎన్ఱు ఇరామానుశన్। ఉయిగట్కు
అరణ్‌ ఆంగమైత్తిలనేల్। అరణార్‌ మత్తు ఇవ్వారుయిర్‌క్కే॥67)

భగవాన్ చేత అనుగ్రహింపబడిన ఇంద్రియముల సహాయముతో ధర్మపుత్రుడు వారిని చేరుకున్నాడు. అద్భుతమైన శక్తులున్న భగవానుడు ధర్మపుత్రుడికి మోక్షాన్నిచ్చాడు. అదే భగవానుడు దుర్యోధనుడిని యుద్దభూమిలో వధింపజేశాడు. ఈ ఇంద్రియములు భగవాన్ కొరకు ఉపయోగించాలి కాని లౌకిన సుఖాలను అనుభవించుట కోసము కాదు. ఎంబెరుమానార్ల ఈ అర్థములను మనకి ప్రత్యక్షముగా మరియు పరోక్షముగా కూడా వెల్లడి చేసి ఆత్మలు లౌకిన సుఖాలపై ఆసక్తి చూపకుండా రక్షించారు. అలా జరగక ఉండి ఉంటే, ఆత్మలను ఎవరు రక్షించి ఉండేవారు?

అరవై ఎనిమిదవ పాశురము: ఈ సంసారములో ఉంటూ కూడా, నా ఆత్మ మరియు మనస్సు ఎంబెరుమానార్ల దాసుల గుణాలతో ముడిపడి ఉన్నాయి. ఈ పిదప, నాకు సమానులైన వారెవరూ లేరు.

ఆర్‌ ఎనక్కిన్ఱు నిగర్‌ శొల్లిల్‌। మాయన్ అన్ఱు ఐవర్‌ తెయ్వ
త్తేరినిల్‌ శెప్పియ కీదైయిన్ * శమ్మై ప్పొరుళ్‌ తెరియ
ప్పారినిల్‌ శొన్న ఇరామానుశనై పణియుం నల్లోర్
శీరినిల్‌ శెన్ఱు పణిందదు। ఎన్ ఆవియుం శిందైయుమే॥ (68)

అద్భుతమైన శక్తులన్న భగవాన్ ఒక రథసారథిగా మారి తాను భక్తాధీనుడని నిరూపించాడు. అర్జునుడు యుద్దము చేయనని తన గాండీవాన్ని క్రింద పెట్టిన ఆ రోజు, శ్రీ కృష్ణపరమాత్మ రథముపై నిలబడి (భగవానుని తిరువడి సంబంధం కలిగి దివ్యత్వమును పొందినదీ రథము) దయతో భగవద్గీతను ఉపదేశించాడు. ఈ భూమిపైన అందరూ తెలుసుకునేలా ఆ భగవద్గీతకు యదార్థమైన భావార్థములను ఇచ్చారు ఎంబెరుమానార్లు. నా ఆత్మ మరియు మనస్సు వారిని ఆశ్రయించిన వారి కల్యాణ గుణాలలో లీనమైపోయాయి. నిజానికి, ఇప్పుడు నాకు సరితూగేవారెవరు?

అరవై తొమ్మిదవ పాశురము:  భగవాన్ చూపించిన దయకంటే ఎక్కువ ఎంబెరుమానార్లు తనపై కురిపించిన కృపలను అముదనార్లు గుర్తుచేసుకొని  ఆనందిస్తున్నారు.

శిందైయినోడు కరణంగళ్।‌ యావుం శిదైందు మున్నాళ్
అంద ముత్తు ఆళందదు * కండు అవై ఎన్ తనక్కు అన్ఱు అరుళాల్
తంద అరంగనుం తన్ శరణ్‌ తందిలన్ * తాన్ అదు తందు।
ఎందై ఇరామానుశన్। వందెడుత్తనన్ ఇన్ఱు ఎన్నైయే॥(69)

సృష్టికి ముందు ప్రళయ సమయములో, బుద్ది మరియు ఇంద్రియాలు తమ స్వరూపాన్ని కోల్పోయి చిత్ అచిత్తుల భేదము లేకుండా ఉనికి లేని క్రియారహితమైన స్థితిలో ఉండేవి. అప్పుడు భగవానుడు జాలిపడి కృపతో నాకు ఇంద్రియాలను ప్రసాదించారు కానీ తన దివ్య తిరువడినివ్వలేదు. తండ్రి పాత్రను పోషిస్తూ ఎంబెరుమానార్లు తన దివ్య చరణములను నాకిచ్చి ఈ సంసారము నుండి నన్నుద్దరించారు.

డెబ్బైయవ పాశురము: ఇంత ఉపకారము చేసిన ఎంబెరుమానార్లని చూస్తూ, ఇంత చేసిన తరువాత తనకింకేమి ఉపకారము చేయబోతున్నారని అముదనార్లు ప్రశ్నిస్తున్నారు.

ఎన్నైయుం పార్‌త్తు ఎన్ ఇయల్వైయుం పార్‌త్తు। ఎణ్ణిల్‌ పల్ గుణత్త
ఉన్నైయుం పార్‌క్కిల్ అరుళ్‌ శెయ్వదే నలం * అన్ఱి ఎన్పాల్‌
పిన్నైయుం పార్‌క్కిల్‌ నలం ఉళదే ఉన్ పెరుంగరుణై
తన్నై ఎన్ పార్‌ప్పర్‌। ఇరామానుశ ఉన్నై చ్చార్‌ందవరే॥ (70)

అనాది కాలముగా ఈ సంసారములో ఉండి, మీచే స్వీకరింపబడిన తరువాత కూడా ఇంకా లౌకిక వ్యవహరాలలో మునిగి ఉన్నాను. నన్ను చూస్తూ (ఏ మంచి గుణము లేనివడిని), నా స్వరూపాన్ని చూస్తూ (నేనై నేను ఏ మంచితనాన్ని ఆర్జించలేని వాడిని), ఆపై నిన్ను చూసి  అనేకానేక కల్యాణ గుణాలున్న నీవు నా తప్పిదములతో పాటు నన్ను స్వీకరిస్తున్నావు.  నీ కృపా వర్షాన్ని నాపై కురిపిస్తే మంచిది. దీనిని విశ్లేషించి చూస్తే, నాలో ఏ ఒక్క మంచి అయినా ఉందా? ఏదైనా మంచి ఉంటేనే అనుగ్రహిస్తానని నీవు నిర్ణయించుకుంటే, నీ దివ్య తిరువడిని చేరుకున్నవారు నీ అపార కృప గురించి ఏమను కుంటారు? అభిప్రాయమేమిటంటే, వారేదో లోపము ఉందన్న కోణముతో చూస్తారు.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-61-70-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 51 – 60

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<< మునుపటి శీర్శిక

యాభై ఒకటవ పాశురము: ఈ భూమిపైన  రామానుజుల అవతార ఉద్దేశ్యము కేవలము తనను (అముదనార్లను) వారి దాసునిగా చేసుకోవడానికేనని అముదనార్లు తెలుపుతున్నారు.

అడియై త్తొడర్‌ందెళ్లుం ఐవర్ణట్కాయ్‌। అన్ఱు పారత ప్పోర్‌
ముడియ । ప్పరి నెడుం తేర్‌ విడుం గోనై * ముళుదుణర్‌ంద
అడియర్‌క్కముదం । ఇరామానుశన్‌ ఎన్నై ఆళ వందు *
ఇప్పడియిల్‌ పిఱందదు । మత్తిల్లై కారణం పార్‌త్తిడిలే  (51)

శ్రీ కృష్ణపరమాత్మ అడుగు జాడలను అనుసరిస్తున్న పాండవులకు, మహాభారత యుద్దములో రథ సారధిగా శ్రీకృష్ణుడి సహాయము తప్పా ఇంకెవ్వరి అండలేకుండా యుద్దము చేశారు. శ్రీకృష్ణుడే సర్వస్వమని భావించే వారి దాసులకు ఎంబెరుమానార్లు అమృతము వంటివారు. ఈ భూమిపై ఎంబెరుమానార్లు అవతరణకు కారణము కేవలం నన్ను వారి ఆశ్రయములోకి తిరుకొనుటకే. ఎంత విశ్లేషించినా ఇది తప్ప వేరొక కారణము కానరానట్లేదు.

యాభై రెండవ పాశురము: తనను నియంత్రించే సామర్థ్యము ఎంబెరుమానార్లకి ఉందా అని అడిగినపుడు,  ఎంబెరుమానార్లు అత్యంత సామర్థ్యము కలవారని వివరిస్తున్నారు.

పార్‌త్తాన్ అఱు శమయంగళ్‌ పదైప్ప। ఇప్పార్‌ ముళుదుం
పోర్‌త్తాన్ పుగళ్‌ కొండు। పున్మైయినేన్ ఇడైత్తాన్ పుగుందు *
తీర్‌త్తాణ్ ఇరు వినై తీర్‌త్తు * అరంగన్ శెయ్య తాళ్‌ ఇణైయోడు‌
ఆర్ త్తాణ్ । ఇవై ఎం ఇరామానుశన్ శెయ్యుం అఱ్పుదమే॥ (52)

వేద విరుద్దమైన ఆరు తత్వ శాస్త్రములపై రామానుజుల దివ్య నేత్రముల దృష్థి ఎలా పడిందంటే అవి వణికిపోయాయి. వారి ప్రఖ్యాతి మొత్తం ప్రపంచమంతా వ్యాపించింది.  అల్పుడైన నా హృదయములోకి వారు కృపతో స్వయంగా ప్రవేశించి నా పాపములను తొలగించారు. అంతే కాకుండా, పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య తిరువడితో నా సంబంధాన్ని ఏర్పరచారు. ఇవి మనందరికీ స్వామి అయిన రామానుజులలో ఉన్న కొన్ని అద్భుతమైన విషయాలు.

యాభై మూడవ పాశురము:  ఇతర తత్వ శాస్త్రాలను నశింపజేసి ఎంబెరుమానార్లు ఏమి స్థాపించారని ప్రశ్నించినపుడు, పరమ సత్యమైన చేతనాచేతనములు భగనునిపైన ఆధారపడి ఉన్నాయని ఎంబెరుమానార్లు స్థాపించారని అముదనార్లు తెలుపుతున్నారు.

అఱ్పుదన్ శెమ్మై ఇరామానుశన్। ఎన్నై ఆళ వంద
కఱ్పగం కత్తవర్‌  కాముఱు శీలన్ * కరుదరియ‌
పఱ్పల్‌ ఉయిర్గళుం పల్‌ ఉలగు యావుం పరనదు ఎన్నుం*
నఱ్పొరుళ్‌ తన్నై। ఇన్ నానిలత్తే వందు నాట్టిననే॥ (53)

నన్ను తన ఆశ్రయములోకి తీసుకోవడానికి రామానుజులు అవతరించారు; వారు ఒక మహోన్నత మనీషి;  సాధారణ లక్షణములున్నవారిని జ్ఞానులు ఆశించేవారు; వారు అద్భుత నడవడి ఉన్నవారు; వారి దాసుల కోసం తాను అనుగుణమై ఉండే నిజాయతీ గలవారు. అసంఖ్యాక ఆత్మలు, వారు నివసించే లోకాలన్నీ భగవత్ నియంత్రణలో ఉన్నాయని స్థాపించిన వారు రామానుజులు.

యాభై నాల్గవ పాశురము: అముదనార్లు మరింత వివరిస్తూ, రామానుజులు భగవత్ ఆధిపత్యాన్ని స్థాపించిన కారణంగా బాహ్య తత్వశాస్త్రములు (వేదాలను అంగీకరించనివారు), వేదములు, తిరువాయ్మొళి (నమ్మాళ్వార్లు అందించిన ప్రబందము) యొక్క సరైన స్థానములు  నిర్ధారించబడ్డాయని తెలియ చెప్పుతున్నారు.

నాట్టియ నీశ చ్చమయంగళ్‌ మాండన। నారణనై
క్కాట్టియ వేదం। కళిప్పుత్తదు * తెన్ కురురై వళ్ళల్‌
వాట్టం ఇలా వణ్‌ తమిళ్‌ మఱై వాళ్‌ందదు మణ్ఞులగిల్‌
ఈట్టియ శీలత్తు। ఇరామానుశన్ తన్ ఇయల్వు కండే॥ (54)

ఈ భూమిపైన నలు దిక్కులా రామానుజుల ప్రఖ్యాతి విస్తరించి వ్యాపించడం చూసి, అణగారిన వారు స్థాపించిన అల్పమైన బాహ్య తత్వ శాస్త్రములు సూర్యుడు ఉదయించిన తరువాత అంధకారం మాయమైనట్టుగా అవీ మరణించాయి. శ్రీమన్నారాయణుడే సర్వోన్నతుడు అని వెల్లడి చేసిన వేదములు గర్వ పడి, ఇకపై తమకు ఏ కొఱత లేదనుకున్నాయి. తిరుక్కురుగూర్లో అవతరించి ఏ లోపములేని ద్రావిడ వేదమైన తిరువాయ్మొళిని రచించిన నమ్మాళ్వార్లు వర్దిల్లారు.

యాభై ఐదవ పాశురము: వేదములకు రామానుజులు చేసిన ఉపకారములను గుర్తుచేసుకుంటూ, రామానుజుల మహాత్మ్యముతో సంబంధము ఉండి వారికి శరణాగతి చేసినవరే అందరినీ శాసించేందుకు తగినవారని అముదనార్లు తలచుకుంటున్నారు.

కండవర్‌ శిందై కవరుం। కడి పొళిల్  తెన్నరంగన్
తొండర్‌ కులావుం ఇరామానుశనై * తొరై ఇఱంద
పణ్‌ తరు వేదంగళ్‌ పార్మేల్‌ నిలవిడ ప్పొర్‌త్తరుళుం*
కొండలై మేవి త్తొళుం। కుడియాం ఎంగళ్‌ కోక్కుడియే॥ (55)

మనోహరమైన సువాసనలు వెదజల్లే తోటలతో చుట్టు ముట్టి ఉన్న అధ్బుతమైన ఆలయములో(శ్రీ రంగములో) పెరియ పెరుమాళ్ళు నిత్య నివాసమున్నారు. అనేక శృతులున్న వేదములను సశక్త పరచి ఈ భూమిపైన వర్ధిల్లేటట్టుగా చేసి, పెరియ పెరుమాళ్ళ యొక్క శరణాగతులచే కీర్తించబడేవారు ఎంబెరుమానార్లు ఉత్తమోత్తముడు. లౌకిక వ్యవహారలో ఆసక్తి చూపకుండా అటువంటి ఎంబెరుమానార్ల గుణాలపై ఆసక్తితో సంబంధపరచుకున్న వారు మనల్ని నియంత్రించేందుకు తగినవారు.

యాభై ఆరవ పాశురము: లౌకిక విషయాల గురించి ముందు ఇలా మాట్లాడేవారని గుర్తుచేసినపుడు, ఎంబెరుమానార్లని పొందిన పిదప, తన మనస్సు మరియు వాక్కు ఇంకే తత్వాన్ని ఎరుగదు అని అముదనార్లు తెలియజేస్తున్నారు.

కోక్కుల మన్నరై మూవెళు కాల్‌। ఒరు కూర్‌ మళువాల్‌
పోక్కియ తేవనై పోత్తుం పునిదన్ * పువనం ఎంగుం
ఆక్కియ కీర్‌త్తి ఇరామానుశనై అడైంద పిన్ * ఎన్‌
వాక్కురైయాదు। ఎన్ మనం నినైయాదిని మత్తొన్ఱైయే॥ (56)

పరశురామునిగా అవతరించిన భగవానుడు, తన గొడ్డలితో ఇరవై ఒక్క తరముల క్షత్రీయులను వధించాడు. భగవానుని ఆ గుణముతో ఓడిపోయిన ఎంబెరుమానార్లు వారిని స్తుతించారు. శుద్ద స్థితిలో ఉన్న అటువంటి ఎంబెరుమానార్లని చేరినవారు ఎంతటి అపవిత్రులైనా పవిత్రులౌతారు. ఈ ప్రపంచమంతా  వ్యాపించి ఉన్న వారి ఖ్యాతి తప్పా నా మనస్సు ఇంకెవ్వరి గురించి కీర్తించదు, చింతించదు.

యాభై ఏడవ పాశురము: ఈ సంసారములో ఉన్నప్పుడు, తన మనస్సు ఇంకెవ్వరినీ తలంచదని, తన వాక్కు ఇంకెవ్వరినీ పొగడదని ఎలా చెప్పగలరు? అని అముదనార్లని ప్రశ్నించగా, రామానుజులను చేరిన తరువాత మంచి చెడుల తేడా తెలుసుకోకుండా దేనినైనా ఆశించే మూర్ఖత్వము తనకిక లేదని వారు తెలుపుతున్నారు.

మత్తొరు పేఱు మదియాదు । అరంగన్ మలర్‌ అడిక్కాళ్‌
ఉత్తవరే తనక్కు ఉత్తవరా క్కొళ్ళుం ఉత్తమనై *
నల్ తవర్ పోత్తుం ఇరామానుశనై * ఇన్ నానిలత్తే
పెత్తనన్ పెత్తపిన్ మత్తు అఱియేన్ ఒరు పేదమైయే॥ (57)

పెరియ పెరుమాళ్ దివ్య తిరువడి సేవ తప్పా హితకరమైనది ఇంకేదీ లేదని భావించే వాళ్ళు ఉన్నారు. భగవానునికి శరణాగతులైన అటువంటి వాళ్ళని  ఎంబెరుమానార్లు తన ఆత్మ సన్నిహితులు భావిస్తారు. అటువంటి తపస్వి శరణాగతులచే కీర్తింపబడేవారు రామానుజులు. ఎంబెరుమానార్లని పొందిన పిదప, ఇతర లౌకిక విషయాలతో మునిగి తేలే అజ్ఞాన వ్యవహారాల గురించి నేనెరుగను.

యాభై ఎనిమిదవ పాశురము: వేదముల తప్పుడు తాత్పర్యములు తీసే తత్వ శాస్త్రములను ఎంబెరుమానార్లు నాశనము చేసినందుకు అముదనార్లు సంతోషపడుతున్నారు.

పేదైయర్‌ వేద* ప్పొరుళ్‌ ఇదెన్టున్ని। పిరమం నన్ఱు ఎన్ఱు
ఓది* మత్తు ఎల్లా ఉయిరుం అహ్ దెన్ఱు *  ఉయిర్గళ్‌ మెయ్విట్టు
ఆది పరనోడు ఒన్ఱు ఆమ్ ఎన్ఱు శొల్లుం అవ్వల్లల్‌ ఎల్లాం‌
వాదిల్‌వెన్ఱాన్। ఎం ఇరామానుశన్‌ మెయ్‌ మదిక్కడలే॥  (58)

వేదములు ప్రామాణికమైనవైనప్పటికీ, కొంతమంది అజ్ఞానులు వాటి ప్రమాణ స్థాయితో అర్థము చేసుకోక, తప్పుడు వివరణములిచ్చి ఖండిస్తారు.  బ్రహ్మ ఒక విశిష్టతగల భిన్నమైన తత్వమని వాళ్ళు అంగీకరించినా, బ్రహ్మ తప్పా మిగిలిన జీవాత్మలన్నీ కూడా బ్రహ్మయే అని నమ్ముతారు. జీవాత్మలు ఈ దేహాన్ని విడిచిపెట్టి, అన్నింటికీ కారణభూతుడైన బ్రహ్మలో లీనమవడాన్ని వాళ్ళు మోక్షాన్ని వివరిస్తారు. శుద్ద సత్వ జ్ఞాన సాగరుడైన మనందరికీ స్వామి అయిన రామానుజులు, అటువంటి అజ్ఞానులతో వాదించి వారి వాదనలను తోసిపుచ్చారు. ఎంత అద్భుతము!

యాభై తొమ్మిదవ పాశురము: వారి సంతోషాన్ని చూస్తూ, వాస్తవముగా భగవానుడే అత్యున్నతుడని ఆత్మలు శాస్త్రముల నుండి తెలుసుకొనుండవచ్చు అని కొందరు అంటారు. ఎంబెరుమానార్లు కలియుగ అజ్ఞానాన్ని నాశనము చేసి ఉండకపోతే, అన్ని ఆత్మలకి స్వామి ఎంబెరుమానే అని ఎవరికీ తెలిసి ఉండేది కాదు.

కడలళవాయ తికై ఎట్టినుళ్ళుం  కలి ఇరుళే
మిడైదరు కాలత్తిరామానుశన్ * మిక్క నాన్మఱైయిన్‌
శుడర్‌ ఒళియాల్‌ అవ్విరుళై త్తురందిలనేల్ ఉయిరై
ఉడైయవన్। నారణన్ ఎన్ఱు  అఱివార్‌ ఇల్లై ఉత్తు ఉణర్‌ందే॥ (59)

కలి చీకటి అన్ని దిశలలో (మహాసముద్రాలే హద్దులుగా) దట్టముగా వ్యాపిస్తున్న రోజులవి.  ఆ సమయములో రామానుజులు అవతరించి వేదముల తేజస్సుతో కలి చీకటిని తొలగించకపోయి ఉంటే, సమస్థ ఆత్మలకు అధిపతి నారాయణుడే అని ఎవరికీ తెలిసి ఉండేది కాదు.

అరవైయవ పాశురము: ఎంబెరుమానార్ల భక్తి గురించి ప్రశ్నించినపుడు, వారు ఇందులో వివరిస్తున్నారు.               

ఉణర్‌ంద మెఞ్ఙానియర్‌ యోగం తొఱుం। తిరువాయ్‌ మొళియిన్
మణం తరుం ఇన్నిశై మన్నుం ఇడం తొఱుం * మామలరాళ్। ‌
పుణర్‌ంద పొన్ మార్చన్ పొరుందుం పదితొఱుం పుక్కునిఱ్కుం।
కుణం తిగళ్‌ కొండల్‌ । ఇరామానుశన్ ఎంగుల క్కొళ్లుందే॥ (60)

తమ ఆత్మగుణాలతో తేజోమయుడైన వారు ఎంబెరుమానార్లు, వారు నిండు మేఘము వంటివారు. మనందరికీ స్వామి. ఎక్కడైతే శుద్ద సత్వ జ్ఞానులు ఉంటారో అక్కడ,  ఎక్కడైతే తిరువాయ్మొళి రాగసుధ ప్రతిధ్వనిస్తుంటుందో,  ఎక్కడ పెరియ పిరాట్టిని తన వక్షస్థలములో ధరించి భగవానుడు ఉన్న దివ్య ప్రదేశాలలో ఎంబెరుమానార్లు నివాసమై ఉంటాడు. ఎంబెరుమానార్లు ఈ దివ్య దేశాలలో  మగ్నమై ఉంటారు.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-51-60-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 41- 50

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<< మునుపటి శీర్శిక

నలభై ఒకటవ పాశురము:  భగవాన్ చేత సవరిచబడని ఈ ప్రపంచము ఎంబెరుమానార్ అవతారముతో చక్కగా సరిదిద్దబడిందని వారు తెలియజేస్తున్నారు.

మణ్మిశై యోనిగళ్‌ తోఱుం పిఱందు। ఎంగళ్‌ మాదవనే
కణ్ణుఱ నిఱ్కిలుం। కాణగిల్లా * ఉలగోర్గళ్‌ ఎల్లాం
అణ్ణల్  ఇరామానుశన్ । వందు తోన్ఱియ అప్పొళుదే।‌
నణ్ణరుం ఞ్ఙానం తలైక్కొండు। నారణఱ్కాయినరే॥ (41)

శ్రియః పతి అయిన భగవాన్, నిత్యానపాయిని ఈ భూజనుల కళ్ళ ముందు అనేక రూపాలలో (మనిషి, జంతువు మోదలుగా గల) అవతరించినపుడు, వారు అలా అరుదెంచినది ‘భగవాన్’ అని తెలుసుకొనలేదు. భగవత్ భక్తుల లాభ నష్టాలు తమవిగా భావించే రామానుజులు అవతరించిన పిమ్మట వాళ్ళ సొంత ప్రయత్నాలతో సాధించలేని జ్ఞానాన్ని పొంది వారు శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క భక్తులుగా మారారు.

నలభై రెండవ పాశురము:  తాను లౌకిక వ్యవహరాలలో మునిగిపోయి ఉన్నపుడు    తన అత్యున్నత కృపను కురిపిస్తూ ఎంబెరుమానార్ తనను రక్షించారని ఆనందముతో పేర్కొనుచున్నారు.

ఆయిళ్లైయార్।‌ కొంగై తంగుం। అక్కాదల్‌ అళత్తు అళుంది
మాయుం ఎన్ ఆవియై। వందెడుత్తాన్ ఇన్ఱు* మామలరాళ్
నాయగన్ ఎల్లా ఉయిర్గట్కుం నాదన్। అరంగన్ ఎన్ను౦
తూయవన్। తీదిల్‌ ఇరామానుశన్ తొల్‌ అరుళ్‌ శురందే॥ (42)

తగిన ఆభరణములతో అలంకరించుకున్న స్త్రీ స్తనములను తప్ప ఇంక దేనినీ చూడాలని కోరక ఊబిలో చిక్కుకొని ఉండేవాడిని నేను.  సమస్థ ఆత్మలకు స్వామి అయిన శ్రీ లక్ష్మీపతి, ఏ మచ్చలేని నిర్హేతుక కరుణామయుడైన పెరియ పెరుమాళ్ ఈ ఆత్మను ఆ ఊబి నుండి బయటకు తీసి నన్ను రక్షించాడు

నలభై మూడవ పాశురము: రామానుజులు తనను వారి నీడలోకి ఎలా తీసుకున్నారో సంతోషముగా గుర్తుచేసుకుంటూ, ఈ ప్రపంచ ప్రజల వైపు చూసి, రామానుజుల దివ్య నామ జపము చేసి అన్ని ప్రయోజనాలు పొందమని చెబుతున్నారు.

శురక్కుం తిరువుం ఉణర్వుం। శొలప్పుగిల్‌ వాయ్‌ అముదం
పరక్కుం। ఇరు వినై పత్తు అఱ ఓడుం * పడియిల్ ఉళ్ళీర్
ఉరైక్కిన్ఱనన్ ఉమక్కు యాన్ అఱం సీఱుం ఉఱు కలియై ।‌
తురక్కుం పెరుమై। ఇరామానుశన్ ఎన్ఱు శొల్లుమినే॥ (43)‌

ఎంబెరుమానార్ అవతారము కారణము చేత అదృష్థము పొందిన జనులారా! ఈ విషయము యొక్క గొప్పతనాన్ని గుర్తించని వాళ్ళకు చెపుతున్నాను. అధర్మ పూరితమైన ఈ కలియుగములో కలిని పారద్రోలే క్షమత ఉన్నవారు రామానుజులు. ఎంబెరుమానార్ల యొక్క దివ్య నామాలను జపించండి. జపించడం ప్రారంభించిన తరువాత మీ భక్తి సంపద రెట్టింపవుతుంది; జ్ఞానము వికసిస్తుంది; మీ నాలుకలపైన తేనెను చవి చూస్తారు. అన్ని ఘోర పాపాలు పూర్తిగా మాయమౌతాయి.

నలభై నాల్గవ పాశురము: ఎంబెరుమానార్ల గొప్పతనము గురించి తాను సూచించిన తరువాత కూడా వారి విషయాల పట్ల ఆసక్తి చూపించని జనుల ప్రవృత్తిని చూసి దుఃఖిస్తున్నారు.

శొల్లార్।‌ తమిళ్‌ ఒరు మూన్ఱుం । శురుదిగళ్‌ నాన్గుం ఎల్లై
ఇల్లా । అఱనెఱి యావుం తెరిందవన్ * ఎణ్‌ అరుం శీర్
నల్లార్‌ పరవుం ఇరామానుశన్। తిరునామం నమ్బి
క్కల్లార్‌ అగల్‌ ఇడత్తోర్‌। ఎదు పేఱెన్ఱు కామిప్పరే ॥ (44)

ఈ విశాల ప్రపంచములో జీవిస్తున్న మనుషులు తమకు ఏది అత్యంత ప్రయోజనకరమో అది తెలుకోవాలనుకుంటారు. రామానుజులు తమిళములోని మూడు శైలులలో (సంగీతము, నాటకీయము, గద్యము) ప్రావిణ్యము ఉన్నవారు; ఋగ్, యజుర్, సామ, అథర్వణ వేదములు తెలిసి ఉన్నవారు; అనేక ధర్మ శాస్త్రములు క్షున్నముగా తెలిసినవారు; అనేక కల్యాణ గుణములు కలిగి ఉన్నవారు; శ్రీవైష్ణవులచే కీర్తింపబడేవారు. ఇటువంటి రామానుజుల దివ్య నామాలను జపించమని నొక్కి చెప్పినపుడు, వారు జపించకుండా అత్యంత ప్రయోజనకరమైనది ఏది అని ఇంకనూ ప్రశ్నిస్తున్నారు. అయ్యో! ఇలా ఎందుకు ఉన్నారు?

నలభై ఐదవ పాశురము: ఈ లౌకిక జనాలలా రామానుజులకు విముఖంగా తానున్నప్పుడు రామానుజులు నిర్హేతుకముగా తనను సరిదిద్ది ఎంత ఉపకారము చేశారో మాటలలో చెప్పలేనని అముదనార్లు చెబుతున్నారు.

పేఱు ఒన్ఱు మత్తిల్లై నిన్ శరణన్ఱి । అప్పేఱు అళిత్తఱ్కు
ఆఱు ఒన్ఱుం ఇల్లై। మత్త చరణన్ఱి * ఎన్ఱి ప్పొరుళై
త్తేఱుం  అవర్‌క్కుం ఎనక్కుం। ఉనై త్తంద శెమ్మై శొల్లాల్‌
కూఱుం పరమన్ఱు। ఇరామానుశ మెయ్‌మ్మై కూఱిడిలే॥ (45)

ఓ రామానుజ! నీ దివ్య తిరువడి తప్పా ప్రయోజనకరమైనది ఇంకేది లేదు. ఆ ప్రయోజనాన్ని పొందేందుకు నీ దివ్య పాదాలే సాధనము. ఈ రెండు సత్యాలను గుర్తించిన వారికి, ఈ విషయములో ఏ స్పష్టత లేని నాకు మధ్య ఏ భేదం చూపించకుండా నన్ను నీ నీడలోకి చేర్చుకున్నావు. నేను మాటలలో వర్ణించలేనిది ఈ స్థితి.

నలభై ఆరవ పాశురము: రామానుజులు తనపై కురిపించిన కృపను గుర్తుచేసుకుంటూ వారి దివ్య తిరువడిని ఆరాధిస్తున్నారు.   

కూఱుం శమయంగళ్‌ ఆఱుం కులైయ। కువలయత్తే
మాఱన్ పణిత్త। మఱై ఉణర్‌ందోనై * మదియిలియేన్
తేఱుం పడి ఎన్ మనం పుగుందానై। తిశై అనైత్తుం
ఏఱుం కుణనై। ఇరామానుశనై ఇఱైంజినమే॥ (46)

ఈ ప్రపంచానికి నమ్మాళ్వార్ కృపతో అందించిన ద్రావిడ వేదముగా కీర్తింపబడే తిరువాయ్మొళి 6 బాహ్య మఠాలను (వేద విరుద్దమైనవాటిని) ధ్వసం చేసింది. తిరువాయ్మొళిని అధ్యయనము చేసిన రామానుజ, దయతో తిరువాయ్మొళి యొక్క జ్ఞానము లేని నేను కూడా ఆ స్పష్థతను పొందాలని నా హృదయములోకి ప్రవేశించారు (పై పాశురములో ప్రయోజనము, దానిని పొందే సాధనము తెలిపినటుల). నలు దిక్కులా వారి మంగళ గుణాల ఖ్యాతి వ్యాపించిన రామానుజులకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

నలభై ఏడవ పాశురము: ఎంబెరుమానార్లు భగవానుని పట్ల రుచిని కలిపింపజేస్తారు. రామానుజులు తనకు చేసిన ఉపకారాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ, వారికి సరితూగే వారెవరు లేరని అముదనార్లు వివరిస్తున్నారు.

ఱైంజ ప్పడుం పరన్ ఈశన్ అరంగన్ ఎన్ఱు। ఇవ్వులగ
త్తఱం శెప్పుం  అణ్ణల్‌ ఇరామానుశన్ * ఎన్ అరువినైయిన్‌
తిఱం  శెత్తు ఇరవుం పగలుం విడాదు। ఎందన్ శిందైయుళ్ళే
నిఱైందొప్పఱ ఇరుందాన్। ఎనక్కారుం నిగర్‌ ఇళ్ళైయే॥ (47)

అత్యున్నత తత్వము కేవలము పెరియ పెరుమాళ్ మాత్రమే అని,  ఆశ్రయించదగవాడని, అందరిచే ఆరాధించదగవాడన్న ఈ పరమ సత్యాన్ని కృపతో రామానుజులు తెలియజేశారు. అటువంటి రామానుజులు నా మనస్సులోకి ప్రవేశించి, స్థిరపడి, రాత్రి పగలు తేడా లేకుండా, ఆ స్థానానికి సమానమైనది ఇంకొకటి లేనట్టుగా ఉండిపోయి, స్వప్రయత్నముతో నెను తొలగించుకోలేని నా పాపాల మూటని వారు తొలగించారు. వారి దయ కారణంగా నాకు సమానులైన వారెవరూ లేరు.

నలభై ఎనిమిదవ పాశురము: ఇది విని, అముదనార్లు తనను విడిచినా, తాను అముదనార్లను విడిచినా ఈ సంతోషము ఎక్కువ కాలము ఉందదని రామానుజులంటారు.  దానికి స్పందిస్తూ, తన అల్పత్వానికి ఆశ్రయము రామానుజుల కృప అయి, రామానుజుల కృప యొక్క లక్ష్యము అల్పులకి ఆశ్రయము ఇవ్వడము అయినప్పుడు, ఒకరి నుండి ఒకరు విడిపోయే ఆస్కారమే లేదు అని అముదనానార్లు చెబుతున్నారు.

నిగర్‌ ఇన్ఱి నిన్ఱ ఎన్ నీశదైక్కు।  నిన్ అరుళిన్ కణ్‌ అన్ఱి
ప్పుగల్‌ ఒన్ఱుం ఇల్లై । అరుట్కుం ఆహుదే  పుగల్ ‌* పువ్మైయిలోర్‌
పగరుం పెరుమై ఇరామానుశ। ఇని నాం పళుదే
అగలుం పొరుళ్‌ ఎన్। పయన్ ఇరువోముక్కుం ఆన పిన్నే ॥ (48)

సమాంతరత లేని నా అల్పత్వానికి, నీ దయ తప్పా వేరే శరణు లేదు, నా అల్పత్వము కారణముగానే నేను స్వీకరించబడ్డాను. ఆ కృపకు కూడా అల్పులే పాత్రులు. కావున, నా అల్పత్వమే నీ శరణుకి కారణము. ఏ లోపములు లేనివారు కీర్తించే గొప్పతనము గల ఓ రామానుజ! ఇది ఇరువురికీ లాభదాయకము కాబట్టి, విడిపోవుటకు కారణమేమి?

నలభై తొమ్మిదవ పాశురము:  రామానుజుల అవతారముతో ఈ ప్రపంచానికి లభించిన సమృద్ధిని గుర్తుచేసుకుంటూ ఆనందపడుతున్నారు.

ఆనదు శెమ్మై। అఱనెఱి పొయ్‌మ్మై, అఱు శమయం
పోనదు పొన్ఱి। ఇఱందదు వెంగలి * పూంగమల
త్తేన్ నది పాయ్‌ వయల్‌ తెన్ అరంగన్। కళల్ శెన్ని వైత్తు *
త్తాన్ అదిల్‌ మన్ను౦। ఇరామానుశన్ ఇత్తలత్తుదిత్తే ॥(49)

వికసించిన కమల పుష్పాల నుండి తేనె నీళ్ళలాగా కారుతూ ఆ తేనె ప్రవహముతో పంట సాగు చేయబడుతున్న శ్రీ రంగములో, అద్భుత విశాలమైన ఈ ఆలయములో శయనించి ఉన్న పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య చరణాలను తన శిరస్సుపై  ఉంచుకొని దానిలో మునిగి అనుభవిస్తున్నారు రామానుజులు. ఈ భూమిపైన ఎంబెరుమానార్ అవతరించి సంపూర్ణముగా వేద మార్గములో పయనించడంతో,  తప్పుదారి పట్టిన ధర్మమార్గము తిరిగి పునరుజ్జీవించింది. వేద విరుద్దంగా ప్రవర్తించిన ఆరు మతాలూ ధ్వంసంగావించబడ్డాయి, ఘోర కలి కూడా నాశనమయ్యె.

యాభైయో పాశురము: రామానుజుల దివ్య తిరువడి పట్ల తనకున్న అమితమైన ప్రేమను గురించి చింతన చేస్తూ సంతోషపడుతున్నారు.

ఉదిప్పన ఉత్తమర్‌ శిందైయుళ్‌ । ఒన్నలర్‌ నెంజమంజి
క్కొదిత్తిడ । మాఱి నడప్పన * కళై  వన్ కుత్తం ఎల్లాం‌
పదిత్త ఎన్ పున్ కవి ప్పావినం పూండన పావు తొల్‌ శీర్
ఎది త్తలై నాదన్। ఇరామానుశకన్ తన్ ఇణై అడియే॥ (50)

ఎంబెరుమానార్ల యొక్క దివ్య చరణ కమలాలు, సహజమైన ప్రాచీనమైన దివ్య మంగళ గుణాలు కలిగి ఉండి ఈ ప్రపంచమంతా వ్యాపించి యతులందరికీ స్వామి వంటివి, సర్వోత్తముల దివ్య హృదయాలలో ప్రకాశించే గుణము కలిగి ఉన్నవి. ఆ దివ్య పాదయుగళి, వేదములను ఖండించు వారి హృదయాలలో మరియు వారికనుకూలముగా వేదాముల తప్పుడు భాష్యములు తెలుపు వారి హృదయాలలో  భయం పుట్టిస్తాయి. అటువంటి వారి దివ్య తిరువడి లోపాలతో కూడిన నా పాశురములను స్వీకరించాయి.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-41-50-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 1.5.2 – kadam sUzh pariyum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> First centum >> Fifth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

In the first pAsuram, AzhwAr spoke about how rAvaNa was killed; in this pAsuram AzhwAr speaks about the rising army on day one of the battle.

pAsuram

kadam sUzh kariyum parimAvum olimAndhErum kAlALum
udan sUzhndhezhundha kadiyilangai podiyAvadivAych charam thurandhAn
idam sUzhndhu engum iruvisumbil imaiyOr vaNanga maNam kamazhum
thadam sUzhndhu engum azhagAya sALakkirAmam adainenjE!

Word-by-Word meanings

kadam sUzh – having the liquid that comes out during periods of exultation
kariyum – elephants
parimAvum – horses
oli – resounding
mAththErum – great chariots
kAlALum – foot soldiers
udan sUzhndhu – gathering together
ezhundha – appearing in a rousing manner
kadi – fortified
ilangai – evil forces in lankA
podiyA – to become dust
vadi – sharp
vAy – having mouth
saram – arrows
thurandhAn – chakravarthi thirumagan (divine son of dhaSaratha) who shot
iru – vast
visumbil – residing in svarga (heaven)
imaiyOr – dhEvathAs
idam engum – on the vast earth
sUzhndhu – spread
vaNanga – to be worshipped
maNam – fragrance (of flowers such as sengazhunIr)
kamazhum – blowing
thadam – by ponds
sUzhndhu – being surrounded
engum – in all directions
azhagAya – having beauty
sALakkirAmam – SrI sALagrAmam
adai nenjE – Oh mind! Try to reach.

Simple translation

In lankA, rAvaNa had gathered together elephants having the liquid that comes out during periods of exultation, horses, resounding great chariots, foot soldiers, and they appeared in a rousing manner; chakravarthi thirumagan shot arrows having sharp mouth, at such fortified lankA to become dust; such emperumAn to be worshipped by dhEvathAs who are residing in the vast svarga, and who are now spread everywhere in vast earth, is present in SrI sALagrAmam which is being surrounded by beautiful ponds which are spreading in all directions. Oh mind! Try to reach such SrI sALagrAmam.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

  • kadam sUzh – AzhwAr is narrating the battle ground situation as described by the rishi (vAlmeeki). The elephant group where the elephants are having exultation liquid and which appear like walking mountains, subsequently horses, resounding great chariots, foot soldiers – lankA where all these armies gathered together and appeared in a rousing manner. To make it become dust as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 26.22 “smaSAna sadhruSI bhavEth” (This lankA will become like graveyard), he conducted the arrows which had sharp mouth.
  • idam … – Having spread everywhere on earth, he remained in SrI sALagrAmam which has abundantly fragrant ponds and is fully beautiful, to be approachable for dhEvathAs who are residing in the vast svargam. You try to reach such SrI sALagrAmam.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 100 – nallAr navil

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

AzhwAr was asked “You have the knowledge to obtain the mercy of sarvESvaran and the position to clearly state that sarvESvaran is the means to attain him, as a result of which you have been able to get rid of samsAram which is a hurdle in attaining sarvESvaran. However, what can samsAris, who do not have your knowledge and who are not fortunate to attain sarvESvaran, do?” AzhwAr responds saying “They may not have knowledge to the extent that I have; it is enough if they recite these pAsurams; they will also attain the same benefit which I attained”

Let us go through the pAsuram and its meanings:

nallAr navil kurugUr nagarAn thirumAl thiruppEr
vallAr adikkaNNi sUdiya mARan viNNapm seydha
sollAr thodaiyal innURum vallAr azhundhAr piRappAm
pollA aruvinai mAyavan sERRaLLal poynnilaththE

Word-by-Word Meanings

nallAr – distinguished people\
navil – speaking (permanently repeating what AzhwAr said)
kurugUr – known as thirukkurugUr
nagarAn – lord of thirukkurugUr
thirumAl – Sriya:pathi (consort of SrI mahAlakshmi), his
thiruppEr – divine names
vallAr – SrIvaishNavas who are qualified to recite, their
adi – divine feet
kaNNi – garland
sUdiya – one who donned on his head
mARan – nammAzhwAr
viNNappam seydha – mercifully sung
sol – through divine words
Ar – complete
thodaiyal – garland
innURum – these hundred pAsurams
vallAr – those who can recite
piRappAm – known as birth
pollA – cruel (capable of destroying AthmA)
aru – difficult (to cross over)
vinai – being the cause for good and bad deeds
mAyam – being deceitful (by creating taste)
van – being strong
aLLal sERu – pressing like a quagmire
poy – being temporary
nilaththil – in this prakruthi (primordial matter)
azhundhAr – will not be caught

Simple Translation

AzhwAr is the lord of thirukkurugUr where distinguished people keep reciting his divine words. He dons on his head the divine feet of SrIvaishNavas who keep reciting the divine names of SrIman nArAyaNan, the divine consort of SrI mahAlakshmi. Those who learn well the hundred pAsurams which are like a garland composed of fully complete words and which are divinely composed by such nammAzhwAr, will not get caught in this samsAram which perpetuates birth in it, which destroys the true nature of AthmA and which presses like a quagmire.

vyAkyAnam

nallAr navil – all the people in the world keep chanting “AzhwAr, AzhwAr” just like the people in ayOdhyA kept reciting “rAma rAma” as mentioned in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 128-103 “rAmO rAmO rAma:” (while SrI rAma ruled the kingdom, the people kept reciting rAma, rAma, rAma). SrI rAmAyaNam bAla kANdam 1-16 says “sarvadhA abhigatha: sadhbi:” (always accessible to purely good people) – just as ocean is attained by rivers, SrI rAma is attained by sages. When SrI rAma sits in a place to take rest after completing his chores, sages, who keep thinking of others’ good, would reach him. Their purpose is not to remove any shortcoming in SrI rAma – do rivers reach ocean in order to fill it up, which has been filled up already? No, they need to sustain themselves – in the same way, these sages attain SrI rAma in order to get rid of their shortcomings.

thirumAl . . . – while the people surround him, chanting his name, AzhwAr keeps praising the followers of sarvESvaran just as he had said in thiruvAimozhi 3-7-1 “payilum thiruvudaiyAr yavarElum avar kaNdIr emmai ALum paramar” (those who carry out kainkaryam permanently are my lords)

AzhwAr has as his identity the garland, also known as divine feet of SrIvaishNavas, who have the qualification to recite the divine names of SrIya:pathi (consort of SrI mahAlakshmi).

viNNappam seydha – in the first pAsuram of this prabandham AzhwAr had said “adiyEn seyyum viNNappamE” (this is my appeal) and completed the prabandham with viNNappam (the prabandham composed by him).

sollAr thodaiyal – this [prabandham] need not be cherished just because it has been composed by a well-wisher. This should be cherished for the sweetness observed in it, just as it has been said of SrI rAmAyaNam in bAla kANdam 4-8 “pAtyE gEyE cha mathuram” (it is melodious to read and sing).

innURum – unlike mahAbhAratham which is very expansive or praNavam which is very brief, this prabandham has only hundred pAsurams, indicating knowledge.

vallAr azhundhAr – first he speaks about the benefit; in what will they not get trapped?

piRappAm pollA – the cruel cycle of births. The Athmavasthu (sentient being) is full of knowledge and full of joy. He is sarvESvaran’s servitor. Such Athma comes to samsAram to be in association with achith vasthu (insentient entities) which is incongruent with it.

aruvinai – karma (effect of past deeds, both good and bad) which follows the AthmA, grows continuously and locks up the AthmA in samsAram.

mAya – creating taste and scent in samsAram

van sERu – if one falls into this quagmire, the stain made cannot be removed easily.

aLLal – if one sets foot on it, it will pull down the person further

poynnilam – this samsAram does not have a floor. If one stands atop it, the legs will keep exploring below further, searching for firm footing. Those who recite this prabandham will not get caught in such samsAram.

This brings us to the end of this prabandham.

periya pirAtti samEdha periya perumAL thiruvadigaLE SaraNam

nammAzhwAr thiruvadigaLE SaraNam

emperumAnAr thiruvadigaLE SaraNam

periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam

jIyar thiruvadigaLE saraNam

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 99 – Inach chollAyinumAga

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

Seeing this AzhwAr deeply involved with bhagavath vishayam (matters relating to sarvESvaran) and falling unconscious, SrIvaishNavas told him “Due to your involvement with bhagavath vishayam, we are unable to determine when you will fall unconscious and when you will be in normal state. We are unable to have complete faith in you because of that”. The vyAkyAthA narrates a few incidents about those who are deeply engaged with sarvESvaran, falling unconscious. He starts with the incident from SrI rAmAyaNam when bharatha had swooned, remaining unconscious, and kausalyA dhEvi is trying to wake him up, as it has been mentioned in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 87-9 “adhya rAja kulasya ..” (the life of this royal ikshvAku clan is dependent on you). Just as people will get perturbed when the stone used by an alchemist (one who converts iron into gold) falls on the ground, the queen mothers were worried on seeing bharathan falling down unconscious [on hearing about the departure of SrI rAma for the forest]. They tell him “We thought that we would be alive, treating you as the leader of this kingdom.  The chakravarthy (dhaSaratha, the emperor) has passed away, SrI rAma has left for the forest. We are alive because of you. We are holding on to our lives in the hope that SrI rAma and the other two will return after seeing the sorrow on your face. If you are not there, will they even look in this direction? ” Just as it has been mentioned in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 87-9 “puthra vyAdhi na thE  kaSchith SarIram paribAdhathE” they ask him “Oh child! I hope that no ailment is afflicting your body” SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 59-4 says “api vrukshA:” (even trees were withering due to the sorrow of SrI rAma leaving them) – thus, when everyone in ayOdhyA was in distress, bharathan fell down unconscious suddenly  as a result of which his mothers had to ask him “Oh son! What is your disease?” Since they have only sathva guNa (the quality of goodness) it is difficult to know as to when they will swoon and when they will be aware. AzhwAr is one who will remain unconscious for six months, just reminiscing krishNa’s quality of saulabhyam (easy to approach).

The next incident involves kUraththAzhwAn (disciple of bhagavath rAmAnujar). Whenever kUraththAzhwAn starts his discourse on thiruvAimozhi, piLLai uRangAvilli dhAsar would become very emotional; shedding tears copiously, he would speak about sarvESvaran’s auspicious qualities. Seeing this, kUraththAzhwAn would tell him “Unlike us who are well versed in SAsthrams, having learnt SrI bhAshyam etc, your crumbling nature on thinking about the auspicious qualities of bhagavAn is incredible. Your birth is indeed a great one!” The same kUraththAzhwAn was once narrating periya thirumozhi pAsuram 3-7-1 “kaLvankol yAnaRiyEn”, keeping a little girl on his lap. In this pAsuram the mother of parakAla nAyaki (thirumangai AzhwAr in feminine mood) would be wailing about sarvESvaran having taken away her daughter. Just then, the husband of that little girl came there to take her home. Seeing this and reminiscing the pAsuram, kUraththAzhwAn fell unconscious. Such kUraththAzhwAn was telling piLLai uRangAvilli dhAsar that he had a strong heart while dhAsar was having a soft heart due to which he was crumbling on merely thinking of the auspicious qualities of sarvESvaran.

When nanjIyar was still an adhvaithi, thirumalaidhAsar, a SrIvaishNava, told him about the greatness of parASara bhattar and made him to attain the divine feet of parASara bhattar. One day, the two of them were sitting inside SrIrangam temple, learning thiruvAimozhi. kUraththAzhwAn happened to pass that way. Seeing him, nanjIyar started to rise. kUraththAzhwAn signalled to him to sit and asked him “While samsAris will spend their time eating, is this what you people are doing?” nanjIyar responded saying “We have learnt thiruvAimozhi at the divine feet of parASara bhattar”

emperumAnAr (bhagavadh rAmAnujar) would spend the day time in writing / teaching SrI bhAshyam. At night, before going to bed, he would ask his disciples to learn santhai of thiruvAimozhi (a mode of learning where the AchAryan (teacher) would recite a verse once and the sishyan (disciple) would repeat it twice/thrice). When he starts reciting a verse first time, he will be very much involved in it and will be elated. When he repeats it, he would crumble and shed tears continuously, requiring several towels to wipe them. When prasAdham (food offered to periya perumAL) would be taken to periya perumAL’s sannidhi, he would leave instruction with those who are offering the prasAdham to show him the prasAdham items before as well as after offering to perumAL. Not realising why he had told them this way, they would show him the prasAdham items, both before and after offering to periya perumAL. After six months had passed this way, he told periya perumAL “Oh SrIranganAthA! Would you not show me the mark of having eaten this prasAdham? “

kidAmbiyAchchAn (one of rAmAnujar’s disciples and the one who used to cook food for him) was learning thiruvAimozhi from kUraththAzhwAn. One day he came late to rAmAnujar; following is their conversation:

“Why are you late?”
“I had gone to learn thiruvAimozhi from kUraththAzhwAn”
“What did he teach today?”
“He taught thiruvAimozhi 5.10 decad piRandhavArum
“Could you say a few words from that?”
“There is no word to recount”
“What did you listen to? What did he say?”
“He started to teach. He recited the pAsuram. Then reminiscing the devotional trance of AzhwAr, he started weeping for a long time. Then he told us, ‘What an involvement this AzhwAr has! Could I, having no involvement with bhagavath vishayam, explain about AzhwAr’s involvement?’ With that he stopped”
“What a supreme entity is AzhwAn!”

The vyAkyAthA now returns to avathArikai – the SrIvaishNavas, who were with AzhwAr told him “You are now in your conscious state, without swooning. You should tell us your philosophy”. “In that case, listen to this”, said AzhwAr, mercifully explaining his philosophy. Just as mithrabhAvEna is SrI rAma’s philosophy, this pAsuram is AzhwAr’s philosophy [mithrabhAvEna refers to SrI rAma telling sugrIva and others that he would accept anyone who comes to him with a friendly appearance, even if that person has a defect].

Let us go through the pAsruam and its meanings:

InachchollAyinumAga eRithirai vaiyam muRRum
EnaththuruvAy idandha pirAn irum kaRpagam sEr
vAnaththavarkkum allAdhavarkkum maRRellAyavarkkum
gyAnappirAnai allAl illai nAn kaNda nalladhuvE

Word-by-Word Meanings

Inachchol – (my) word is without any benefit
Ayinum – even if it is
Aga – let it be
(I would still say)
eRi – throwing up
thirai – having waves
(during deluge)
vaiyam muRRum – all the worlds
Enaththu uruvAy – with the form of a wild boar
idandha – one who pierced and removed (from nether world)
pirAn – as benefactor
gyAnam – having complete knowledge
pirAnai allAl – other than SrIman nArAyaNa, the lord
irum – having the greatness (of fulfilling wishes made under it)
kaRpagam – the [celestial] wish-fulfilling tree, kaRpagam
sEr – desirous of reaching it
vAnaththavarkkum – for celestial entities
allAdavarkkum – nithyasUris, who are distinct from the celestial entities
maRRu ellAyavarkkum – other entities such as manushya (human) et al
illai – there is no other means to uplift
nAn – I
kaNda – ascertained
nalladhu – benefit (is only this)

Simple Translation

Even if my words are without any benefit, let them be so. I would still say this. There is no means other than SrIman nArayaNan, who in the form of a wild boar, pierced and protected all the worlds which have oceans with rising and agitating waves. This is true for celestial entities who are desirous of reaching the celestial tree kaRpagam; this is true for nithyasUris, who are different from the celestial entities; this is true for other creations such as humans, animals etc. This is my ascertained view.

vyAkyAnam

InachchollAyinumAga – When some people are willing to listen with interest, I will not refrain from saying it. When sarvESvaran initially saw the sorrow on the face of arjuna, he gave him all the secretive meanings and later grieved over it saying that he had brought out into the courtyard explicitly, what had been kept hidden in a corner. AzhwAr shares his misgivings at the forefront itself. Inachchol is a word which is not doing any good; in other words, which is not beneficial. It is against the true nature of a chEthana (sentient entity). It is saying something which he could not do himself. Since he has entrusted all his activities with the omnipotent sarvESvaran, this is not an impossible activity to engage with. This position is congruent with his nature of being under the control of sarvESvaran. If one were to hold on to a supreme entity, then there is no possibility for deficiency in knowledge or in strength.

AyinumAga – even if what he says does not have a benefit, instead of calling it as a good word in a humble way, since he says AyinumAga [let it be so], he feels that just as there were a few people who were there to listen to what sarvESvaran said mercifully [SrI bhagavath gIthA], there will be a few people to listen to what he has to say. Whether they accept or reject what he has to say, he is not going to step back from saying it. Even if what he says may not be correct and he is desirous of speaking about sarvESvaran even if he feels that he is in a lowly state, he is not going to step back from speaking it.

Some people who listened to AzhwAr saying this, ask him “There is a saying in the world that the money invested in flowers will not yield results. In a similar way, why do you say that what you have to say does not have benefit?” AzhwAr responds . . .

eRi thirai vaiyam muRRum EnaththuruvAy idandha pirAn – it is apt for all the chEthanas to hold on to sarvESvaran alone. But why is this so? During the time of danger [deluge] when they are unable to look after themselves, should they not hold on to someone for their protection? This is called as hEthu garbha prathigyai. This is a vow taken by sarvESvaran that during times of danger, he would protect them since he is the causative factor for them. How is he the cause?

eRi thirai vaiyam – when pralayam [deluge] comes to submerge the earth surrounded by ocean, he transforms himself [even as a wild boar] for the sake of others. For protecting others, he transforms himself.

idandha – this implies that he is omnipotent.

pirAn – apart from omnipotency, it is he who has the control to protect them; he is the lord. He has the knowledge for protecting them; he has the strength and control to match that knowledge. The chEthana, with his ignorance and lack of strength, has to hold on to sarvESvaran only. Only the one who owns will take the efforts to attain the owned [wealth]. The owned cannot take any effort. Thus, only he is necessary for all. Why should those, who do not think of asking for him but asking for wealth, hold on to him?

irum kaRpagam . . . – for those who carry out good acts here, reach svargam (heaven), stand under the kaRpagam tree and seek benefits, only he is required to grant all those. When the chEthana carries out good activities, as a result of which he reaches svargam, why is sarvESvaran required? When the chEthana carries out good deeds, their benefits are not given immediately. Those benefits should not get destroyed when the chEthana leaves this place. An ISvaran is needed to estimate the deeds carried out by the chEthana as well as the chEthana himself and provide him the benefits. There are some people who say that due to the effect of kriyASakthi and due to apUrvam (these are concepts floated by some philosophies but which are not accepted by vEdhams). Instead of trying to create new concepts, it would be better to accept sarvESvaran as the provider of these benefits.

maRReLLAyavarkkum – apart from those who experience benefits which keep reducing over time, sarvESvaran is required for nithyasUris too who experience permanent benefits which do not reduce over time. Even though they are nithyasUris, their existence is essential to enjoy sarvESvaran.

ellAyavarkkum – without knowing as to when this physical form will fall (viz when will death occur), manushyas (human beings) keep saying that “I am fat” “I am slim” etc. Even for their pleasures and to bestow those pleasures, sarvESvaran is required. Since those with knowledge and without knowledge are under his control equally, the knowledge which chEthana has is considered as asath (non-existent) only. Some people claim that only through knowledge mOksham (liberation) can be attained. When such is the case, shouldn’t chEthana need knowledge to attain mOksham? It is neither that knowledge is essential nor knowledge is not essential.  The only knowledge to be sought from sarvESvaran is that which will enable the chEthana not to avoid sarvESvaran when he comes to help. The knowledge needed for providing the benefit is already with sarvESvaran.

gyAnappirAnai – the only knowledge that chEthana has is the unfavourable knowledge that he could protect himself. The knowledge for doing what is to be done to protect others is available with sarvESvaran.

allAl illai – even those who wrote false SAsthrams saying that sarvESvaran does not exist, in their last days, realised that their SAsthrams were swept aside, saying that sahaSruthi pushes out their philosophy. sahaSruthi is described by thaiththirIya upanishath Anandhavalli “sOSnuthE sarvAn kAmAn saha brahmaNA” – after attaining mOksham, the mukthAthmA (the chEthana who got liberated) enjoys with brahmam. The atheists too wonder towards the end of their lives whether they had taken the wrong path. Thus, other than sarvESvaran, neither the chEthana himself nor other means would be the means to attain sarvESvaran.

Once thirukkOttiyUr nambi had come to SrIrangam to witness a temple festival. He wanted to instruct rAmAnujar the supreme philosophy that apart from sarvESvaran, there is no other means and he wanted to instruct that confidentially. Thus, he took rAmAnujar to a secluded spot inside the temple. However, he saw a person, who was engaged in cleaning the temple, sleeping soundly there. He instructed rAmAnujar the philosophy on another occasion when there was none nearby to hear it. As soon as he heard this supreme philosophy, rAmAnuja hurried, in hot weather, to kUraththAzhwAn’s thirumALigai (divine residence), where kUraththAzhwAn was having his lunch.  He told kUraththAzhwAn “nambi had told me not to reveal this to anyone else; however I cannot refrain from instructing you this” and shared the philosophy of sahakAri nairapEkshyam (sarvESvaran not expecting any assistance in granting liberation to a chEthana). Now, only the nature of chEthana who experiences the benefit and the means which he had adopted, remain as assists. AzhwAr now removes this too …

nAn kaNda – since knowledge is composed of both virtues and vices, when virtues surface, the knowledge gets manifested clearly and when vices surface, it gets bewildered. However, this knowledge that I received as bhagavath prasAdham (blessed by sarvESvaran) is not meant to bewilder the others through any deceitful acts. I did not reveal it in order to tell others. I revealed it as an outlet for my enjoyment.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 98 – thunjA munivarum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

Some people told AzhwAr “You are constantly involved with sarvESvaran and are speaking about it, you are trying to correct others through your experiences and make them to turn their heads towards sarvESvaran; you are feeling distressed due to all these. Instead of doing this, since krishNAvathAram is very dear to you, why do you not spend your time meditating on the narration of krishNa stealing butter?” They do not know the extent of his involvement in such matters. In thiruvAimozhi 1-3-1 “eththiRam” did he not remain unconscious for months together, reminiscing about sarvESvaran’s act of stealing butter and getting beaten up by yaSOdhAppirAtti, after being tied down to a mortar? AzhwAr says that one cannot even think about such an act [of sarvESvaran’s]

Let us go through the pAsuram and its meanings:

thunjA munivaraum allAdhavarum thudara ninRa
enjApppiRavi idar kadivAn imaiyOr thamakkum
than sArvilAdha thanipperu mUrththy than mAyam sevvE
nenjAl ninaipparidhAl veNNey UN ennum InachchollE

Word-by-Word Meanings

enjA – without contraction
piRavi – happened in samsAram
idar – sorrow
kadivAn – to remove
thunjA – not having contraction
(having great knowledge)
munivarum – eminent sages such as sanaka et al
allAdhavarum – others such as brahmA et al
thudara – to follow
ninRa – one who remained mercifully
than – for himself
sArvu ilAdha – one who does not have (another entity) as protection
thani – being unique
peru – without any limitation
mUrththi than – sarvESvaran, who has such a nature, his
veNNey – butter
UN – ate (by stealing)
ennum sol – word such as this
mAyam – only amazement
imaiyOr thamakkum – even for nithyasUris who do not have any contraction in their knowledge
sevvE – very well
nenjAl – through mind
ninaippu aridhu – will be impossible to think of

Simple Translation

sarvESvaran is one who is worshipped and followed by eminent sages such as sanaka et al who do not have any contraction in their knowledge as well as by other samsAris such as brahmA et al, in order to remove the sorrows which happen due to samsAram; he does not have anyone to protect him; he is unique and does not have any limitation. The amazing activity which is indicated by the words “He stole butter and ate” is impossible even for nithyasUris to think of.

vyAkyAnam

enjAppiRavi idar kadivAn thunjA munivararum allAdhavarum thudara ninRathunjA munivar is one who is similar to the one mentioned in SrI bhagavath gIthA 2-69 ”nisA sarvabhUthAnAm” (when it is night time for all living beings, the enlightened will be awake). In the earlier pAsurams, AzhwAr had said “My mind will not go after anyone other than sarvESvaran” “Sleep will not befall those who are involved with matters relating to sarvESvaran” “I will make all the sAmsAris to be involved with him like I am”. Some people, who heard him, told him “Why are you getting distressed like this, thinking of others? Isn’t krishNAvathAram very dear to you? Don’t you keep reminiscing his act of steaing butter? Why don’t you continue to think about that?” AzhwAr responds saying “If I think of other activities of sarvESvaran, I might probably exist. However, I cannot think of the depth of this particular activity; I cannot sustain myself too; thus instead of thinking of this activity and getting caught, it would be better not to think of it”

thunjA munivarum – just as samsAris are immersed in worldly pursuits such as Sabdham etc (the five senses such as sound etc), eminent sages such as sanaka et al are immersed in matters related to AthmA and ISvaran, and they are without the qualities of rajas (passion) and thamas (ignorance). Just as it has been said in SrI bhagavath gIthA 2-69 yA nisA – when all the other living beings sleep during night, they will be awake. Though sarvESvaran had created them in samsAram, due to their eminent deeds over many births, they have developed detachment towards samsAram and are mumukshus (those desirous of mOksham, liberation). They are such eminent entities that looking at their nature, samsAram would decide “They are not the people for us; we will seek out those who are apt for us”

allAdhavarum – unlike such eminent entities as sanaka et al, due to variations in their virtues and vices, these people will be under the control of their karma (past deeds), being celestial entities such as brahmA et al. They will have a mixture of karmabhAvanai and brahmabhAvanai (activities based on their karma and involvement with sarvESvaran respectively). When their sathva quality comes to the fore, they will attain the mode of brahmabhAvanai  and on those few occasions they will think “samsAram is to be given up; only sarvESvaran should be attained”. They will take efforts to attain sarvESvaran during those occasions. During all the other times, they will be like samsAris only.

enjAppiRavi – in order to avoid the sorrows caused by the unending births which keep coming without any contraction

thunjA munivarum allAdhAdhavarum enjAppiRavi idar kadivAn thudara ninRa – since this sorrow cannot be cured by samsAri, since he has no strength on his own and since it has been coming from time immemorial, he has to attain an omnipotent entity at an opportune time.

than sArvilAdha – while brahmA et al attain sarvESvaran in order to get rid of their sorrows, sarvESvaran does not have an entity who he has to attain.

imaiyOr thamakkum sevvE nenjAl ninapparidhAl – those in samsAram, despite knowing that they are engaged with lowly activites, do not have the capability to give them up; but, nithyasUris are those who constantly experience and enjoy sarvESvaran. However, there is an amazing activity which even the nithyasUris cannot think of. What is that activity? sarvESvaran, who is the refuge for brahmA et al, who has no unfulfilled desire in him, treats those materials which have a connection with his followers [gOpikAs, the cowherd girls in SrI gOkulam] as his sustenance. If he cannot get such a material directly, he will obtain it even by stealing and will eat it. During the act of stealing, he will ensure that he is caught redhanded; he will allow himself to be tied down to a mortar and get beaten up for that; his divine form will get drained of its complexion and become pale and he will remain in a state of fear. Is it possible for anyone to even think of this activity? It will be a source of amazement even to sarvESvaran himself.

The vyAkyAthA narrates an incident from the life of piLLai uRangAvillidhAsar (a disciple of bhagavadh rAmAnujar). A person stole the milk kept for the king and drank it up. He was caught by the guards, tied to a tree and was being beaten up. dhAsar was going that way when he saw this incident. On enquiring, he was told as to what had happened. When he heard this, he was reminded of krishNa stealing milk, getting caught, tied to a mortar and beaten up for it. He became emotional on thinking of these incidents. He told the guards “Let him go; I will take responsibility for his action”

sevvE nenjAl – a few people, such as SiSupAlan et al could narrate a few words about sarvESvaran on the basis of their enmity with him. However, it is not possible to narrate his auspicious qualities.

The pAsuram should be rearranged to read like this to get sequential meaning:

thunjA munivarum allAdhavarm enjAppiRavi idar kadivAn thudara ninRa than sArvilAdha thanipperu mUrththi udaiya veNNey UN ennum InachchollAna mayAmaAnadhu imaiyOr thamakkum sevvE nenjAl ninaipparidhAl

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 97 – ezhuvadhum mINdE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

sarvESvaran tells AzhwAr “You had said in thiruviruththam 91 perungiRiyAnai allAl adiyEn nenjam pENaladhE and in the previous pAsuram nin kaN vEtkai ezhuvippanE, appearing very worried. If you keep meditating on these aspects, you will keep feeling distressed, unavoidably. If you look at other samsAris you would find that they are totally devoted to worldly pursuits, enjoying themselves, spending their time eating and sleeping. Could you not follow their practice, forgetting about me and engaging with worldly pursuits?” AzhwAr says “They are indulging in all these, since they do not know you”

Let us go through the pAsuram and its meanings:

ezhuvadhum mINdE paduvadhum pattu enai UzhigaL pOyk
kazhivadhum kaNdu kaNdu eLgalallAl imaiyOrgaL kuzhAm
thozhuvadhum sUzhvadhum sey thollai mAlaik kaNNArak kaNdu
kazhivadhOr kAdhal uRRArkkum uNdo kaNgaL thunjudhalE

Word-by-Word Meanings

ezhuvadhum – the way of creating
mINdE – the same way
(immediately)
paduvadhum – the way of perishing
pattu – being born
enai UzhigaL – for a very long time
pOy – passing all these
kazhivadhum – (later) perishing
kaNdu kaNdu – seeing repeatedly
eLgalallAl – other than despising
imaiyOrgaL  – nithyasUris’
kuzhAm – their gathering
thozhuvadhum – worshipping
sUzhvadhum – going in circumambulation
sey – carrying out
thollai – ancient
mAlai – sarvESvaran
kaN Ara – such that eyes get satisfied
kaNdu – worship
kazhivadhu – such that time passes
Or – being unique
kAdhal – due to desire
uRRArkkum – those who are fitting aptly
kaNgaL – their eyes
thunjudhal – closing (sleeping)
uNdO – could it happen?

Simple Translation

Other than giving up the repeated cycles of taking birth and perishing after sometime, for those who desire to see to their eyes’ content, sarvESvaran who is surrounded and worshipped by nithyasUris, will hurdles such as closing the eyes (sleeping) occur?

vyAkyAnam

ezhuvadhum . . . – there are two interpretations. First interpretation: either being born and perishing immediately or being born, living for sometime and perishing. Just as it has been mentioned in chAndhOgya upanishath 5-108 “jAyasva mriyasva” (being born and dying) some people die within moments of being born while some are born at the time of creation and die at the time of deluge. To AzhwAr, both appear identical.

kaNdu kaNdu eLgal allAl – if one were to analyse these, they will only appear to be fit to be ridiculed. Would anyone give up his/her involvement with you? [asks AzhwAr of sarvESvaran]. eLgai is despising/ridiculing. If one looks at the fault in this repeated cycle of taking birth and perishing, one would feel detachment towards them.

Second interpretation: ezhuvadhum . . . – repeated rising and setting [of the sUriyan, sun]. Even if one were to see these for many days

eLgalallAl – instead of being involved with you, is your matter such that we could move away from you? Here, eLgai refers to being involved. The implication here is that having developed desire for you and having waited for such a long time, instead of waiting patiently for the remaining time too, to attain you, could we say “We have been waiting for a long time; there is no sign of attaining sarvESvaran; hence we will move away”? If there are faults in your matters, it may be apt to give you up. When you are distinctly superior to everything and since there is a natural relationship between us, can we leave? Reference is made to thiruvAimozhi 2-5-4 “eppozhudhum nAL thingaL . . .” (sarvESvaran is new to his followers, every second, month, year, epoch etc)

imaiyOr . . . – sarvESvaran is one who has been constantly worshipped and followed by the gathering of nithyasUris who cannot keep their mind on anyone other than you, just as it has been mentioned in mahAbhAratham mOksha parvam 16-4 “nithyAnjaliputA hrushtA:” (feeling happy, with joined palms) and in SrI bhagavath gIthA 11-40 “nama: purasthAdh atha prushtathas thE” (offering salutations from the front and from the rear) and considering this to be the sole purpose of their existence.

kaNNArak kaNdu – just as it has been mentioned in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 40-3 “gAthrai: SOkAbhikarSithai:” (sIthAppirAtti tells hanuman ‘with my limbs emaciated by grief, I wish to touch that SrI rAma, the tiger among men’) the desire will be satiated only if sarvESvaran is seen. In other words, only that desire will get fulfilled on seeing him. What comes subsequently is the strong affection towards him which follows the jIvAthmA’s nature of being subservient to him.

uRRArkkum – for those who have that affection firmly.

uNdO . . . – we have heard that the fully independent perumAL (SrI rAma) had slept; however, have we ever heard that iLayaperumAL (lakshmaNa) who followed him to the forest, had ever slept? Have we ever heard before that those who are involved with sarvESvaran had closed their eyes [slept]?

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 96 – vaNangum thuRaigaL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

In the previous pAsuram, AzhwAr had submitted the AthmA which belongs to sarvESvaran back to him since he could not match the benefit that sarvESvaran had carried out for him. The benefit that sarvESvaran had done for AzhwAr was that he had stopped the interest in worldly pursuits and created interest in matters related to him, when AzhwAr was unable to seclude himself without speaking about it or could not remain without speaking either (about these two – refraining from worldly pursuits and engaging with matters relating to bhagavAn). In this pAsuram, he says that all the ingredients to attain sarvESvaran are not available here. Since you [refers to sarvESvaran] have given up, does it mean that I too [refers to AzhwAr], who am capable of carrying out your tasks, should give them up? When all the chEthanas [sentient entities] were lying like achEthana entities during the time of deluge, you had granted the qualities which are exclusive to chEthanas and the knowledge to choose between what is to be acquired and what is to be discarded. The reason for granting them this was for them to decide as to what is the end goal for them and how to attain that. However, since that knowledge is common with engaging with worldly pursuits and being firmly rooted in them, due to their association with karmas (deeds, both good and bad) since time immemorial, with that knowledge these chEthanas have been engaging with worldly pursuits. Thus, since you made them engage with worldly pursuits, your situation has become similar to a mother who was unable to prevent her child from falling into the well and was accused of having pushed that child into the well.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

vaNangum thuRai palapalavAkki madhivigaRpAl
piNangum samayangaL palapalavAkki avai avaidhORu
ANangum palapalavAkki nin mUrththi parappi vaiththAy
iNangu ninnOrai illAy ninkaN vEtkai ezhuvippanE

Word-by-Word Meanings

vaNangum – to attain (other deities)
pala pala – many
thuRaigaL – various deities who instruct
Akki – created
madhi vigaRpAl – due to difference in intellect
piNangum – disagreeing
palapala – of many types
samayam – philosophies
Akki – created
avaiyavaidhORu – among all those philosophies
ninmUrththi – as your forms
palapala – of many types
aNangum – deities
Akki – created as being apt to be attained
parappi vaiththAy – you created expansively
iNangu – (with those deities) appearing to be a match
ninnOrai – those who are an equal to you
illAy – Oh, one who doesn’t have!
ninkaN – towards you
vEtkai – desire
ezhuvippanE –  I will create

Simple Translation

You have created many different paths for people to attain their goals; you created many different philosophies due to differences in the levels of intellect and deities, who are all part of your form, for those philosophies. Even though those deities are a part of you, you have none who is equal to you. I will create desire in the minds of samsAris, towards you.

vyAkyAnam

sarvESvaran asked AzhwAr “You are saying that I had pushed these chEthanas in samsAram. What can I do for it?” AzhwAr responds . .

vaNangum thuRai . . . – samsAris have the qualities of rajas (passion) and thamas (ignorance) in them.  When they get an involvement based on these qualities, they would be told to attain the deity which is predominant for those qualities, by instructors who were created by you. The word thuRai refers to sacred water and through that, it refers to celestial entities.

madhi . . . – due to bewilderment in their knowledge as well as differences with one another, when one person enunciates his philosophy, another person takes it as something which opposes his philosophy. You created many such philosophies to cater to such feelings of mistrust and misunderstanding.

avai avai . . . – you created many deities who are spoken of highly in those philosophies.

nin mUrthy parappi vaiththAy – just as you had mentioned in bhagavath gIthA 7-21 “yOyO yAmyAm thanumbhakthyA” (for whatever reasons someone worships whichever deities …), you created many deities who realise their powers from you. Just as the saying goes “paisal kaisunOy mukkaisu” (even the small sufferings of a child are serious diseases), you had created lack of knowledge in these chEthanas, you created those who tell such chEthanas that attaining only lowly deities are apt for them and you also created pAsurams (hymns) in those SAsthras (sacred texts) extolling those deities and you created the deities too.

iNangu ninnOrai illAy – if you create a maze of such philosophies and deities for those philosophies, there is none through whom these could be  avoided. There is none who could stand equalling you, none who is like you. On hearing this, sarvESvaran asked AzhwAr “That may be. What are you going to do now?”

nin kaN vEtkai ezhuvippanE – I will stop these activities of yours which you are carrying out due to your unlimited independence; I will stop them [samsAris] from experiencing the results of their activities which they are indulging in due to the faults in their knowledge; I will make them run towards you with desire, just like me. This has arisen out of AzhwAr getting faultless knowledge even while he was in samsAram.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org