Daily Archives: February 13, 2021

ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 5.7 – ನೋಟ್ರ

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< 5.5 ಎಂಗನೇಯೋ


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅವರನ್ನು ಕೆಲ ಕಾಲ ಮಾತ್ರವೇ ಸ್ಮರಿಸುವವರನ್ನೂ ಸಹ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಶ್ಚರ್‍ಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ತಾವು ಯಾವುದೋ ಮಾಧ್ಯಮದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು , ತಾನು ಎಂತಹ ಅಲ್ಪ ಜೀವಿಯೆಂದೂ , ತನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಮಾರ್ಗವೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆಂದೂ , ವಾನಮಾಮಲೈ ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿರುವುದಾಗಿಯೂ , ಈ ಪದಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 1
ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಂದಲು ನಾನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ರಹಿತವಾಗಿ ಇದ್ದೇನೆಂದೂ , ನಿನ್ನ ವಿನಃ ನಾನು ಬದುಕಲಾರೆನೆಂದೂ . ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರಗಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ? ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸನಿಹದಲ್ಲಿರುವೆ ಎಂದೂ ನೀನು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕಾದಿರುವೆ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನೋಱ್ಱ ನೋಂಬಿಲೇನ್ ನುಣ್ ಅಱಿವಿಲೇನ್ ಆಗಿಲುಮ್ ಇನಿ ಉನ್ನೈವಿಟ್ಟು ಒನ್‍ಱುಮ್,
ಆಱ್ಱಕಿಱ್ಕಿನ್‍ಱಿಲೇನ್ ಅರವಿನಣೈ ಅಮ್ಮಾನೇ,
ಶೇಱ್ಱು ತ್ತಾಮರೈ ಶೆನ್ನೆಲೂಡು ಮಲರ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್,
ವೀಱ್ಱಿರುನ್ದ ಎನ್ದಾಯ್ ಉನಕ್ಕು ಮಿಗೈಯಲ್ಲೇನ್ ಅಙ್ಗೇ ॥

ನಾನು ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ . ನಾನು ಪ್ರಶಾಂತತೆಯುಳ್ಳ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ದೊರಕುವ ಭಕ್ತಿಯೋಗಕ್ಕೂ ನಾನು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬದುಕಲಾರೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲ ಹೂಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಕೆಸರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಕಲೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಶ್ರೀ ವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ (ವಾನಮಾಮಲೈ/ ತೋಟಾದ್ರಿ ಮತ್ತು ನಾಂಗುನೇರಿ ಎಂದೂ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ) ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗೊಂಡಿರುವ , ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೊರೆಯಲು ಕಾತುರದಿಂದ ನಿಂತಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರುವೆನೇ? ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರುವ ನೀನು ನನ್ನನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 2
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತೊಂದರೆಗಳು ಉಂಟಾದರೆ , ನೀನೇ ಆ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು”.

ಅಙ್ಗುತ್ತೇನಲ್ಲೇನ್ ಇಙ್ಗುತ್ತೇನಲ್ಲೇನ್ ಉನ್ನೈ ಕ್ಕಾಣುಮ್ ಅವಾವಿಲ್ ವೀೞ್‍ನ್ದು , ನಾನ್
ಎಙ್ಗುತ್ತೇನುಮಲ್ಲೇನ್ ಇಲಙ್ಗೈ ಶೆತ್ತ ಅಮ್ಮಾನೇ
ತಿಙ್ಗಳ್ ಶೇರ್ ಮಣಿಮಾಡ ನೀಡು ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಹರ್ ಉಱೈ,
ಶಙ್ಗುಶಕ್ಕರತ್ತಾಯ್ ತಮಿಯೇನುಕ್ಕರುಳಾಯೇ॥

ನಾನು ನಿನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿಲ್ಲ , ನೀನೇ ನನಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಉಪಾಯ. ಈಗ ನಾನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಾನಿರುವಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜನಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅತಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ದೈವವೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಳಾದ ಸೀತಾ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ತೊಂದರೆಯಾಗಿರುವ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದೆ. ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲೆಂದೇ ಇರುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳು – ಅವು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವು. ಎತ್ತರವಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ , ಪಚ್ಚೆಯ ಬಣ್ಣದ ಮರಕತ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ , ಚಂದ್ರನವರೆಗೂ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀ ವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅನಂತಾನಂತದವರೆಗೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ ! ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಜೊತೆಗಾರನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹರಸು. ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 3
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ , “ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನಾನು ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ .

ಕರುಳ ಪ್ಪುಟ್ಕೊಡಿ ಶಕ್ಕರಪ್ಪಡೈ ವಾನನಾಡ ಎನ್ ಕಾರ್ಮುಗಿಲ್‍ವಣ್ಣಾ
ಪೊರುಳಲ್ಲಾದ ಎನ್ನೈ ಪ್ಪೊರುಳಾಕ್ಕಿ ಅಡಿಮೈಕೊಣ್ಡಾಯ್
ತೆರುಳ್‍ಕೊಳ್ ನಾನ್ಮಱೈ ವಲ್ಲವರ್ ಪಲರ್ ವಾೞ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್ಕು
ಅರುಳ್‍ಶೆಯ್ದಙ್ಗು ಇರುನ್ದಾಯ್ ಅಱಿಯೇನ್ ಒರುಕ್ಕೈಮ್ಮಾಱೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಗರುಡಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಧ್ವಜವಾಗಿಯೂ , ದಿವ್ಯಚಕ್ರವನ್ನು ಅವರ ಆಯುಧವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಪರಮಪದವನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವಾಗಿಯೂ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತನ್ನ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಅಸನ್ನೇವ (ಅಚಿತ್) ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ನನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನನ್ನ ವಾಚಿಕ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾಗಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಜನಗಳೇ! ನೀವು ಅಲ್ಲಿಂದ ನನಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದೀರಿ . ನನಗೆ ನೀವು ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕೃತಙ್ಞತೆ ತೋರಿಸುವುದೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.


ಪಾಸುರಮ್ – 4
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ , “ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ ?”

ಮಾಱುಶೇರ್ ಪಡೈ ನೂತ್ತುವರ್ ಮಙ್ಗ ಓರ್ ಐವರ್ಕು ಆಯ್ ಅನ್‍ಱು ಮಾಯ ಪ್ಪೋರ್‌ಪಣ್ಣಿ
ನೀಱುಶೆಯ್‍ದವೆನ್ದಾಯ್ ನಿಲಮ್ ಕೀಣ್ಡ ಅಮ್ಮಾನೇ
ತೇಱು ಞಾನತ್ತರ್ ವೇದವೇಳ್ವಿ ಅಱಾ ಚ್ಚಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್
ಏಱಿ ವೀಱ್ಱಿರುನ್ದಾಯ್ ಉನ್ನೈ ಎಙ್ಗೆಯ್‍ದ ಕ್ಕೂವುವನೇ॥


ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪೋಷಕನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಮಹಾಭಾರತದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ , ದುರ್‍ಯೋಧನ ಮುಂತಾದವರು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಅನೀತಿಯನ್ನು (ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು) ಹಗೆತನದಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ , ನೀನು ಒಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಮಾಡಿಸಿ , ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಅಸಹಾಯಕ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಒದಗಿಸಿ, ದುರ್‍ಯೋಧನ ಮುಂತಾದವರನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ಜಗತ್ತಿಗೇ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ಪ್ರಳಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು , ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಲುಷಿತವಿಲ್ಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವೇದಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! (ನಿನ್ನ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ) ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ? ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 5
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟುಮಾಡುವ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದು ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುವ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರಿಯೇ? ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಎಯ್‍ದ ಕೂವುದಲ್ ಆವದೇ ಎನಕ್ಕು ? ಎವ್ವ ದೇವತ್ತುಳ್ ಆಯುಮಾಯ್ ನಿನ್‍ಱು
ಕೈದವಙ್ಗಳ್ ಶೆಯ್ಯುಮ್ ಕರುಮೇನಿ ಅಮ್ಮಾನೇ
ಶೆಯ್‍ದ ವೇಳ್ವಿಯರ್ ವೈಯತ್ತೇವರ್ ಅಱಾ ಚ್ಚಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್
ಕೈತೊೞ ಇರುನ್ದಾಯ್ ಅದು ನಾನುಮ್ ಕಣ್ಡೇನೇ॥

ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸರಿಯೇ? ಓಹ್! ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ! ನೀನು ಬುದ್ಧನಂತೆ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆ ಕಲೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ! ನೀನು ಕೃತಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ (ವೇದದ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು) ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಡೆಯನಾದವನು . ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು. ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಸೇವೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು. ನಾನೂ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನದೇ ಹೊಣೆ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 6
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ನೀನು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಜ್ವಲವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವೆ. ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಬರಬೇಕು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏನಮಾಯ್ ನಿಲ ಕೀಣ್ಡ ಎನ್ನಪ್ಪನೇ ಕಣ್ಣಾ ಎನ್ಱುಮ್ ಎನ್ನೈ ಆಳುಡೈ
ವಾನನಾಯಕನೇ ಮಾಣಿಮಾಣಿಕ್ಕಚ್ಚುಡರೇ
ತೇನ ಮಾಮ್ಬೊೞಿಲ್ ತಣ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲತ್ತವರ್ ಕೈತೊೞ ಉಱೈ
ವಾನಮಾಮಲೈಯೇ ಅಡಿಯೇನ್ ತೊೞ ವನ್ದರುಳೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನನ್ನ ಪೋಷಕರು. ಅವರು ವರಾಹದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಅಗೆದು ತೆಗೆದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ , ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ , ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಧುರವಾದ ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಿಂದ ಪರಮಪದದಂತೆಯೇ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅತ್ಯಂತ ಹೊಳೆಯುವ ಕೆಂಪು ರತ್ನದಂತೆ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು , ಉತ್ತೇಜಕವಾದ , ಜೇನಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾವಿನ ತೋಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದಿವ್ಯದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನಗೊಂಡ , ದೃಢವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಅಮಿತವಾದ , ಅನಂತ ಎತ್ತರವಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪರಮವ್ಯೋಮದಿಂದ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುವ (ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಿಂದ) , ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ಆ ನಿಮ್ಮ ಭಂಗಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 7
ನನ್ನ ಉಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಬಾರದು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವಂದರುಳಿ ಎನ್ನೆಞ್ಜಿಡಮ್ ಕೊಣ್ಡ ವಾನವರ್ ಕೊೞುನ್ದೇ, ಉಲಗುಕ್ಕೋರ್
ಮುನ್ದೈತ್ತಾಯ್‍ತನ್ದೈಯೇ ಮುೞು ಏೞುಲಗುಮ್ ಉಣ್ಡಾಯ್
ಶೆನ್ದೊೞಿಲವರ್ ವೇದವೇಳ್ವಿ ಆಱಾ ಚ್ಚಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್
ಅನ್ದಮಿಲ್ ಪುಗೞಾಯ್ ಅಡಿಯೇನೈ ಅಗತ್ತೇಲೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಬಂದು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು ನನ್ನ ಉಳಿವಿಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವವರ ಉಳಿವಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದ ತಾಯಿಯೂ, ತಂದೆಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕುಡಿದು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅನಂತವಾದ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವೇದಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪೂಜಿಸುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗಾಗಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ , ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ಕೈಂಕರ್‍ಯಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ , ನನ್ನ ಸಂಗವನ್ನು ತೊರೆಯದಿರಿ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 8
ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದ್ದೇನೆಯೇ?” ಎಂದು , ಅದಕ್ಕೆ ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಶಬ್ದ ಮುಂತಾದ ಲೌಕಿಕ ಆನಂದಗಳುಳ್ಳ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯ. ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದಂತಲ್ಲವೇ? “ಎಂದು.

ಅಗತ್ತ ನೀ ವೈತ್ತ ಮಾಯ ವಲ್ ಐಮ್ಬುಲನ್‍ಗಳಾಮವೈ ನನ್ಗು ಅಱಿನ್ದನ್ದನ್
ಅಗತ್ತಿ ಎನ್ನೈಯುಮ್ ನೀ ಅರುಮ್ ಶೇತ್ತಿಲ್ ವೀೞ್‍ತ್ತಿಕಣ್ಡಾಯ್,
ಪಗಲ್ ಕದಿರ್ ಮಣಿಮಾಡ ನೀಡು ಶಿರೀವರಮಙ್ಗೈ ವಾಣನೇ , ಎನ್‍ಱುಮ್
ಪುಗಱ್ಕು ಅರಿಯ ಎನ್ದಾಯ್ ಪುಳ್ಳಿನ್ ವಾಯ್ ಪಿಳನ್ದಾನೇ॥

ನಿನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್‍ಯಕರ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ , ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಮಿಲನವಾಗದ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವರನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಈ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಬಹು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಏಳಲಾರದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಬೇಡ. ಓ! ಕೆಂಪುರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಿನುಗುವ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಂಗಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ! ಬಕಾಸುರನ ಕೊಕ್ಕನ್ನು ಮುರಿದು ಕೊಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೀರಿ! ಆದರೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೇ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತಿರುವಿರಿ! ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 9
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ನೀನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ! ನಿನ್ನ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತು “ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪುಳ್ಳಿನ್ ವಾಯ್ ಪಿಳನ್ದಾಯ್! ಮರುದಿಡೈ ಪೋಯಿನಾಯ್! ಎರುದೇೞ್ ಅಡರ್ತ್ತ , ಎನ್
ಕಳ್ಳ ಮಾಯವನೇ! ಕರುಮಾಣಿಕ್ಕ ಚ್ಚುಡರೇ!
ತೆಳ್ಳಿಯಾರ್ ತಿರು ನಾನ್ಮರೈಗಳ್ ವಲ್ಲಾರ್ ಮಲಿ ತಣ್ ಶಿರೀವರ ಮಙ್ಗೈ
ಉಳ್, ಇರುನ್ದ ಎನ್ದಾಯ್! ಅರುಳಾಯ್ ಉಯ್ಯುಮಾಱು ಎನಕ್ಕೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ಆಶ್ಚರ್‍ಯಕರವಾದ ಸ್ವರೂಪ. ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಬಕಾಸುರ ಮತ್ತು ಯಮಳನನ್ನು ಮತ್ತು ಏಳು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರ ಮೂಲಕ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಕಪ್ಪಾದ ರತ್ನದಂತಹ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಝಗಮಗಿಸುವ ರೂಪವುಳ್ಳವರೇ! ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪೋಷಕರಾದಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವರೇ! ನಾನು ಆನಂದ ಹೊಂದಲು ಉತ್ತೇಜಕವಾದ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವರೇ! ಅದು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಪಂಡಿತರಾದಂತಹ ಜನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅನೇಕ ಸಿರಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಗೊಂಡು ಭಗವಂತನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತು ಎಂದು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 10
ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದವೇ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗ”, ಎಂದು. ಅದಕ್ಕೆ ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನಾನು ಈ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ” ಎಂದು.

ಆಱೆನಕ್ಕು ನಿನ್ ಪಾದಮೇ ಶರಣಾಗ ತ್ತನ್ದೊಳಿನ್ದಾಯ್, ಉನಕ್ಕೋರ್ ಕೈ
ಮ್ಮಾಱು ನಾನ್ ಒನ್‍ಱು ಇಲೇನ್ ಎನದಾವಿಯುಮ್ ಉನದೇ
ಶೇಱು ಕೊಳ್ ಕರುಮ್ಬುಮ್ ಪೆರುಮ್ ಶೆನ್ನೆಲುಮ್ ಮಲಿ ತಣ್ ಶಿರೀವರ ಮಙ್ಗೈ
ನಾಱು ಪೂನ್ದಣ್‍ತುೞಾಯ್ ಮುಡಿಯಾಯ್! ದೆಯ್‍ವನಾಯಕನೇ॥

ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾಯಕನಾದ ಕಬ್ಬುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಭತ್ತದ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದ ಗದ್ದೆಗಳಿಂದ ಭರಿತವಾದ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ತುಳಸಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಿವ್ಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ನನಗೆ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯಪಾದಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಅವುಗಳು ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲುದು. ಅವುಗಳೇ ಉಪಾಯಮ್ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ನಿನಗೆ ಕೊಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ನಿನ್ನದೇ! ಎಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 11
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ ಯಾರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಈ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆನಂದಗೊಂಡು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೆಯ್‍ವನಾಯಕನ್ ನಾರಣನ್ ತಿರಿವಿಕ್ಕಿರಮನ್ ಅಡಿಯಿಣೈಮಿಶೈ
ಕೊಯ್‍ಕೊಳ್ ಪೂಮ್ಬೊೞಿಲ್ ಶೂೞ್ ಕುರುಗೂರ್ ಚ್ಚಡಗೋಪನ್
ಶೆಯ್‌ದ ಆಯರತ್ತುಳ್ಳಿವೈ ತಣ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗೈ ಮೇಯ ಪತ್ತುಡನ್
ವೈಗಲ್ ಪಾಡವಲ್ಲಾರ್ ವಾನೋರ್ಕ್ಕಾರಾವಮುದೇ॥

ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲಾ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೂ ನಾಯಕನಾದವನು. ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ತಾಯಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಾಳಿಕೊಂಡವನು. ಅವನ ಕೆಳಗಿನ ವರ್ಗದವರನ್ನು ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಒಡೆಯತನವನ್ನು (ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಸುಮಧುರ ಹೂಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯ ನಾಯಕರಾದ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು , ಕರುಣೆಯಿಂದ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತದ ಸಾವಿರ ಪಾಸುರದೊಳಗೆ ಹಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪಾಸುರಗಳು ಉತ್ತೇಜಕವಾದ ಶ್ರೀವರಮಂಗೈ ದಿವ್ಯದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹಾಡಿರುವ ಪಾಸುರಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು, ಅದರ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಅಮೃತದಂತೆ, ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಸತತ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-7-simple/

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org







periya thirumozhi – 1.2.9 – Odhi Ayira

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> First centum >> Second decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction available.

pAsuram

Odhi Ayira nAmangaL uNarndhavarkku
uRu thuyar adaiyAmal
EdhaminRi ninRaruLum namperundhagai
irundhanal imayaththu
thAdhu malgiya piNdi viNdalarginRa
thazhalpurai ezhil nOkki
pEdhai vaNdugaL eriyena veruvaru
piridhi senRadai nenjE !

Word-by-Word meanings

Ayira nAmangaL – (his) thousand divine names
Odhi – recite (with that)
uNarndhavarkku – for those who acquired the knowledge (that he is the protector)
uRu – occur
thuyar – sins
adaiyAmal – to not reach (them)
Edham inRi – to not have any sorrows (for his devotees)
ninRu aruLum – mercifully present
nam – our lord
perum thagai – greatly famous
irundha – coming and residing
nal – distinguished
imayaththu – in himavAn
thAdhu – buds
malgiya – being abundant
piNdi – aSOka flowers
viNdu – opened
alarginRa – blossoming
thazhal purai – like fire
ezhil – beauty
pEdhai – ignorant
vaNdugaL – beetles
nOkki – saw (that)
eri ena – considering that to be fire
veruvaru – fearing
piridhi – in thiruppiridhi
senRu – going
nenjE – manassE (Oh mind!)
adai – try to reach.

Simple translation

Our greatly famous lord has come and is residing in the distinguished himavAn to ensure that the sins which are to occur, will not reach those who recite his thousand divine names acquire the knowledge (that he is the protector) and to not have any sorrows; seeing the beauty of the opened and blossomed aSOka flowers with abundant buds, which resemble fire, the beetles consider that to be fire and fear, in thiruppiridhi. Oh mind! Going to such thiruppiridhi, try to reach there.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

  • Odhi Ayira nAmangaL uNarndhavarkku – For those who recite the thousand divine names and meditate upon their meanings. After reciting one divine name, not stopping with that, reciting thousand divine names in order, and meditating upon bhagavAn through those names.
  • uRu thuyar adaiyAmal – The [results of the] sins which need to be experienced by such person, to not chase him to experience the result. As said in brahma vaivairtham prakruthi kANdam 26.70 “avaSyam anubhOkthavyam” (must be experienced) and “nA bhuktham kshIyathE” (these cannot be got rid of unless experienced), the sins which cannot be exhausted without experiencing the result, to not reach the individual for experiencing the result. An apparition (gaNtAkarNan), while eating dead bodies, while there is gap in between his meals, said as in harivamSam bhavishya parvam 81.5 “narakArE jagannAtha nArAyaNa parAyaNa” (Oh enemy of hell! Oh lord of universe! Oh nArAyaNa! Oh resting place of all!) and enjoyed bhagavAn and remained fully focussed on him as said in SrIvishNu purANam 6.4.6 “AthmAnam vAsudhEvAkyam chinthayan” (bhagavAn is reclining and meditating upon himself); emperumAn, upon hearing this, said “Who recited our name and won over me?” as in harivamSam bhavishya parvam 82.39 “kasya mukthi: karE sthi thA” (One who was seen by hari has mOksham in his hands). Edham implies sorrow. As one recites the divine names of bhagavAn, the owner of the name will come close to the reciter and that will lead to the removal of sorrows. These individuals will become free from sorrows.
  • uRu thuyar … – [Another explanation – not having to feel sad about our disqualification] Meditating upon the connection with achith, thinking “How can we consider ourselves to be qualified to interact with bhagavAn?” as said in periyAzhwAr thirumozhi 5.1.1 “vAkkuth thUymai ilAmaiyinAlE mAdhavA unnai vAykkoLLa mAttEn” (since there is no purity in my speech, oh mAdhavA! I will not speak about you). Not having to think about one’s disqualification in such manner, as bhagavAn who remains close to those who surrender to him, they will not have any sorrows – in himavAn where such greatly famous emperumAn resides.
  • thAdhu … – the beauty of the opened and blossomed aSOka flowers with abundant buds, which resemble fire
  • pEdhai vaNdugaL – The beetles which have ignorance to confuse aSOka flowers everyday to be fire, even though they enjoy those flowers regularly. While they are residing eternally in this abode, and the flowers blossom everyday, they become bewildered seeing those flowers and cry out “fire! fire!” Even after doubting it to be fire previously and determining that it is not fire, on the subsequent day, without considering that not to be fire, they will fear for the same thinking that to be fire; the reason for that is both bhaya nivruththi (elimination of fear) and bhayam (fear) are eternal [as in samsAra].

An example for this situation is mercifully explained from periya thirumozhi pAsuram 5.3.9 for thiruveLLaRai dhivyadhESam.

Angu mAvali vELviyil irandhu senRu agalidam muzhudhinaiyum
pAnginAl koNda parama! nin paNindhu ezhuvEn enakku aruL puriyE
Ongu piNdiyin semmalar ERi vaNduzhithara – mAvERith
thInguyil mizhaRRum padappaith thiruveLLaRai ninRAnE!

  • Angu mAvali vELviyil – senRu – irandhu – emperumAn made himself a seeker and went to the sacrificial altar of mahAbali.
  • agal … – While accepting the whole earth, instead of accepting it through a battle, he accepted it through the magnanimity of mahAbali; since mahAbali had a little bit of magnanimity, mahAbali need not have his head severed as it happened for rAvaNa et al; emperumAn thought “he is willing to give it” and made himself a seeker, and accepted from mahAbali with his intention to do so. emperumAn accepted earth which is his own property, as if he got it from mahAbali. Hence, this is similar to our Athma samarpaNam (surrender of self) towards him. This surrender will make one say subsequently as in sthOthra rathnam 53 “athavA kinnu samarpayAmi” (How can I submit anything to you after knowing that everything is owned by you?) In reality, there is no difference between Athma samarpaNam (submitting oneself) and AthmApahAram (claiming the AthmA to be independent – stealing the ownership); this is why, upAya nairapEkshyam (even prapaththi is not upAyam – bhagavAn does not expect anything as upAyam from AthmA) is emphasised.
  • parama nin paNindhezhuvEn enakku aruL puriyE – Oh greater than all! You should shower your mercy upon me who worships you and seeks uplifting. Will surrender not lead to the result naturally?
  • Ongu … – In the reddish flowers of the aSOka trees, which are grown to suppress the sky, the beetles were seeking to drink the honey. The beautiful cuckoos determined that they are entering fire, and quickly climbed on the mango tree, to escape from that, and call out from there. Seeking the mango tree which does not have reddish flowers.
  • mizhaRRum – They will call out incoherently where the letters, words and the meaning are not understandable. Being unable to clearly explain the pitiful state of the beetles, staying far, they will call out incoherently as if saying “They are getting destroyed! Please help!”
  • padappai – This is the situation of the gardens in thiruveLLaRai.

With this, it is explained that:

  • brahmA et al will think about their bound state in this material world where they are trying to enjoy him and his greatness, and remain fearfully;
  • these beetles will try to enjoy the honey just seeing the presence of the flowers and will withdraw from that confusing the flowers to be fire.

Alternatively, for those who surrender to him, they will have both fearlessness as said in thaiththirIya upanishath “athasO bhayam gathO bhavathi” (jIvAthmA will reach the fearless state) and will also have fear thinking about the enjoyability of bhagavAn which makes him think “what disaster will befall such emperumAn?”

Since bhagavAn who is the refuge, is easily approachable, one need not fear on meditating upon the sins which are to be experienced to be exhausted; the fear of beetles which consider aSOka flowers to be fire will also remain eternally [mangaLASAsanam will also go on forever].

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 49 – paNdum palapala

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

Earlier, AzhwAr was wondering whether sarvESvaran had not blessed him in a distinguished way. In the previous pAsuram, he realised that he has been showered with distinguished mercy by sarvESvaran. He now wonders “Though he has showered his mercy, why is he still keeping me in samsAram which is a hurdle for enjoying him continuously?” Due to this distress of separation from sarvESvaran, he assumes the mood of pirAtti (consort of sarvESvaran). After being united with sarvESvaran and having separated from him, the nAyaki, unable to tolerate this distress, tells how she is suffering in the night time. Or, these words could be taken to have been spoken by her friend.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

paNdum palapala vIngiruL kANdum ippAyiruL pOl
kaNdum aRivadhum kEtpadhum yAmilam kALavaNNa
vaNdundhuzhAyp perumAn madhusUdhanan dhAmOdharan
uNdum umizhndhum kadAya maNNEranna oNNudhalE

Word-by-Word Meanings

kALam – dark
vaNNam – having colour
vaNdu – beetles
uN – drinking (honey)
thuzhAy – having divine thuLasi
perumAn – being a benefactor
madhusUdhanan – having annihilated the demon, madhu
dhAmOdharan – sarvESvaran who has the (scar of) the rope tied around his stomach (by yaSOdhA pirAtti)
uNdum – swallowed (during deluge)
umizhndhum – spat out (during creation)
kadAya – carried out (protected)
maN – bhUmi (earth)’s
nEr – for the beauty
anna – matching
oN – beautiful
nudhalE – Oh one who has forehead!
paNdum – earlier too
pala pala – different types
vIngu – growing
iruL – darkness
kANdum – we have seen
i – this
pAy – spreading
iruL pOl – like darkness
yAm – we
kaNdum – seen
aRindhum ilam –  have not known
kEtpadhum ilam – have not heard of

Simple Translation

sarvESvaran has the divine thuLasi garland from which dark coloured beetles are drinking honey; he killed the demon madhu and has the [scar of the] rope with which yaSOdhAppirAtti had tied him [when he stole butter during his incarnation as krishNa] on his divine stomach. Oh one who has a beautiful forehead which is as beautiful as the earth which that sarvESvaran swallowed during deluge, spat out during creation and protected! We have seen different types of nights in the past. However, have we seen or heard of or known a night which has spread out as much as this?

vyAkyAnam

paNdum palapala vIngiruL kANdum – In earlier times too, she has spent several nights in distress due to separation from him. AzhwAr says that just as sage mArkaNdEya has seen several deluges, he too has suffered in distress over several nights in the past.

vIngiruL kANdum – we have seen several nights which had extended over a long time.

ippAyiruL . . . – However, we have not seen a night which extended for such a long time as this night. We do not see a place where we can rest in this night as it has pervaded everywhere, just like deluge.  We have not heard that even the daughter of janaka maharAjar (sIthAppirAtti), who had also suffered in separation like us, would have suffered during a night like this. AzhwAr says that he had in the past, as a samsAri, seen and suffered for many nights. Even after attaining knowledge granted by sarvESvaran with causeless mercy, he had suffered for many nights. However, after being showered with distinguished mercy by sarvESvaran, he has not suffered like this ever.

kALa vaNNan – The entity which casued harm for us through this dark coloured night is one which has a dark complexion. Just as it is said in periya thiruvandhAdhi 26 “iruLanna mAmeni” (huge form which is dark), did he not manifest his dark form to make me like this? This darkness ,which is similar to the dark night when he, with a form which is as dark as this, had come in happier times and embraced me, is the reason for my sorrow.

vaNduN thuzhAy – he explains the beauty of the divine form which came through decorations.

madhusUdhanan – he is the one who removes hurdles which come about due to enjoying such beauty, just like he removed the demon madhu.

dhAmOdharan – he is obedient towards those who are happy on seeing him, such that they could even tie him down to a mortar.

uNdum . . . – engaging in activities such as swallowing, spitting etc

maNNEranna – when it is considered that she is an entity to be protected by him, she is like bhUmi (earth). If this pAsuram is considered to have been recited by the nAyaki, the meaning will be – just like bhUmippirAtti was protected by you from being annihilated during deluge, if I have to exist after being caught by this dark night, it will be with your assistance only; if it is to be considered as having been recited by the nAyaki’s friend, the meaning will be – you should understand that he is not one who will see his wealth being destroyed; he is one who will look at with consideration. Just as he had protected bhUmippirAtti from deluge, he will not leave until he protects you too from the sadness of this night.

oNNudhalE – I had cited an example (bhUmi) only to illustrate that you are his wealth. However, will that bhUmi match you? Don’t you alone have the beauty of form which will attract him?

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 48 – melliyal Akkai

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

AzhwAr felt as if he was deprived of strength, wondering as to why he was being kept in samsAram. sarvESvaran thought in his divine mind “He feels that he is on fire while in samsAram because he feels that he is staying there for himself. If I tell him ‘You are here for my sake’ he will be able to sustain. Moreover, that is also the nature that he wishes to attain”. He told AzhwAr “AzhwIr! Do not feel anguished. There is no connection for you with this samsAram; you are not living here for your sake; it is only for my sake. We want to bring out a few pAsurams (hymns) through you, which will appeal to me as well as to those who are with me. We wanted to bring out our qualities such as simplicity etc through those pAsurams. Is it not for this that we kept you here?” On hearing this, AzhwAr thought “Then there is no hurdle. If it is going to be aligned to my true nature and it is the one which I am going to attain, there is no issue at all”. He is amazed that sarvESvaran is accomplishing this task through him and speaks about sarvESvaran’s quality of considering him as an object worthy of attention.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

melliyal Akkkaikkirumi kuruvil miLirdhandhAngE
selliya selgaiththu ulagai enkANum ennAlum thannaich
cholliya sUzhal thirumAl avan kavi yAdhu kaRREn
palliyin sollum sollAk koLvadhu uNdO paNdu paNdE

Word-by-Word Meanings

melliyal – being soft
Akkai – having a form
kuruvil – in a wound (i.e. in samsAram)
miLirdhandhu – being born
AngE – in that place
selliya – what is to happen
selgaiththu – having that activity
kirumi – a worm
ulagai – matters relating to the world
en kANum – what will it know?
ennAlum – through me, who has no intelligence
thannai – about him who is unlimited
solliya – explaining
sUzhal – amazing entity
thirumALavan – matter concerning Sriya:pathi (consort of SrImahAlakshmi)
kavi – sthOthrams (verses of praise)
Adhu – all of them
kaRREn – I learnt (from him)
paNdu paNdu – from time immemorial
palliyin – lizard’s
sollum – whatever it says
sollAk koLvadhu – recognising as true (whether it is favourable or unfavourable)
uNdu – has been in vogue

Simple Translation

A worm, which has a soft form, is born in this samsAram which is like a wound. What will the worm, which keeps getting tossed about inside that wound, know about the world? sarvESvaran, who has unlimited greatness, who is an amazing entity and who is the consort of SrI mahAlakshmi, made me, who has no capability in anything, to speak about his qualities. I learnt from him all those words of praise [about him]. Is it not in vogue from time immemorial to consider the sounds of a lizard as subtly hinting about the future?

vyAkyAnam

melliyal Akkaik kirumi – There is nothing among his svarUpam (true nature), rUpam (divine form), guNam (auspicious qualities), aiSvaryam (wealth) etc which is known to me. He decided to carry out the task of explaining about him through me who knows nothing about him.

melliyal Akkaik kirumi – worm with a very soft nature of physical form. It is so soft that if the air which gets expelled when the eyelids close, blows on it, it will perish. It is so lowly that it cannot even be considered as a creature.

kuruvil miLirdhandhu – being born in a wound called kranthippuN. Why did the AzhwAr say miLirndhu and not piRandhu (another word for being born)? The worm has only birth and death, with nothing called as ‘life’ in between the two. Hence he called it as miLirndhu. It could be called as piRandhu only if it takes a body and reaches an end goal, as described in panchAgni vidhyA (a set of five activities which describes the journey of a soul through five different stages in its repeated cycle of births and deaths).

AngE – in that wound

selliya selgaiththu – involved in some activity. Apart from being born and living, other activities such as being looked at with detestation by the others and death also take place in that wound itself. It thinks that it is becoming beautiful, over a period of time. It knows nothing other than the wound, just like some people will ask “Which is the tree where paddy grows?”

ualagai en kANum – what will that worm know of the world when its existence is as described above? AzhwAr says that this is his status too.

ennAlum – through me, who is the boundary for ignorance, incapability etc

thannai – did he want to convey one of his activities through me who is in the state of that worm? When Sruthi and smruthi (sacred texts and their explanatory works respectively) returned empty-handed, after trying to measure just one quality of his, bliss, as mentioned in thaiththirIya upanishath, he wanted to convey through me about him.

solliya – sarvEsvaran had intended to explain through AzhwAr. Before he could even guess if it is possible through him, he told AzhwAr about himself. What is the reason for this?

sUzhal – because he is the one with amazing activities.

thirumAL – since he is the consort of SrI mahAlakshmi, he told AzhwAr alone about about his activities and not to all.

thirumAlavan kavi – it is to compose poems on the togetherness of sarvESvaran and periya pirAtti. This mentions the distinction with SrI rAmAyaNam. While SrI rAmAyaNam started by saying sIthAyAS charitham mahath – great narrative about sIthAppirAtti, when it was sung, he alone heard it, without her presence. It is not like that here; both of them were together.

Adhu kaRREn – it could be yAdhu kaRREn or Adhu kaRREn; if it is yAdhu kaRREn, it would imply that whatever he [AzhwAr] had learnt, it was his [sarvESvaran’s] hymns. If it is Adhu karrEN, it would imply that he had learnt every hymn about thirumAl.

kaRREn – just as it has been mentioned in thiruvAimozhi 7-9-2 “en mun sollum” (recite in front of me), sarvESvaran started reciting the santhai, I continued after him (santhai is a methof of learning in which the teacher recites a verse once and the disciple repeats twice, after the teacher). How was this completed? He responds saying . . . .

palliyin sollum . . . . – when a person with very little knowledge starts saying something, one with deep knowledge would correct it and complete it. Lizard would make some sounds such as nathu nathu which would be meaningless. However, learned people would make use of that sound for their favourable / unfavourable events. Similarly, I had said some gibberish which came to me at various points of time and he corrected them as if to refer to his auspicious qualities and accepted them.

paNdu paNdE – from time immemorial, we have seen respect for lizard’s sounds like this. sarvESvaran made that to be seen in AzhwAr’s matter, by all.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org