Monthly Archives: November 2020

வாழிதிருநாமங்கள் – நம்மாழ்வார் மற்றும் மதுரகவி ஆழ்வார் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< திருமழிசை ஆழ்வார்

நம்மாழ்வார் வைபவம்

நம்மாழ்வார் அவதார ஸ்தலம் ஆழ்வார் திருநகரி.  ஆழ்வார்திருநகரியில் அப்பன் கோயில் என்று ஒரு இடம் உள்ளது. அங்குதான் நம்மாழ்வாரின் திருவவதாரம் ஏற்பட்டது. இன்றளவும் திருவேங்கடமுடையானுக்கு அங்கு ஒரு சந்நிதி அமைந்துள்ளது. ஆகையால் இவ்விடம் அப்பன் கோயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  அப்பன் என்பது  திருவேங்கடமுடையானைக் குறிக்கும். அங்கே ஒரு அறையில் ஆழ்வார் அவதரித்த இடம் இன்றும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.   அக்கோயிலில் உள்ள ஒரு திண்ணை தான் ஆழ்வார் அவதரித்த இடம் என்று வழங்கப்படுகிறது.  நம்மாழ்வாருடைய திருநட்சத்திரம் வைகாசி மாதம் விசாக நட்சத்திரம்.   இவர் நான்கு வேதங்களுக்கு சமமான நான்கு ப்ரபந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். திருவிருத்தம், திருவாசிரியம் பெரிய திருவந்தாதி மற்றும் திருவாய்மொழி, ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம், அதர்வண வேதம், ஸாம வேதம் என்று முறையே அறியலாம்.  வேதங்களுக்குச் சமமாக இந்தப் ப்ரபந்தங்கள் அழைக்கப்பட காரணம். நான்கு வேதங்களில் காட்டப்பட்ட அர்த்தங்கள் / சாராம்சம் சுருக்கமாக இந்த ப்ரபந்தங்களில் காட்டப்பட்டுள்ளது.

இவர் க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் மிகவும் ஈடுபட்டவர். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்குத் தலைவர் என்று கொண்டாடப்படுகிறார் ப்ரபந்நஜன கூடஸ்தர் என்று கொண்டாடப்படுகிறார். மாறன், சடகோபன் என்று பல திருநாமங்களைப் பெற்றவர்.   நம்முடைய ஆழ்வார் என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் நம்பெருமாளால் நம்மாழ்வார் என்று அபிமானிக்கப்பட்டவர்.  ஆழ்வார்களுக்குத் தலைவராக இருக்கக் கூடியவர். அதாவது நம்மாழ்வார் அவயவி என்றும் ஏனைய ஆழ்வார்கள் அவருடைய அவயவங்கள் என்றும் கொண்டாடப்படுகிறார்.

நம்மாழ்வார் வாழி திருநாமம்

 ஆனதிருவிருத்தம் நூறும் அருளினான் வாழியே
ஆசிரியமேழுபாட்டளித்த பிரான் வாழியே
ஈனமறவந்தாதியெண்பத்தேழீந்தான் வாழியே
இலகு திருவாய்மொழி ஆயிரத்து ஒரு நூற்றிரண்டு உரைத்தான் வாழியே
வானணியு மாமாடக் குருகை மன்னன் வாழியே
வைகாசி விசாகத்தில் வந்துதித்தான் வாழியே
சேனையர்கோன் அவதாரஞ் செய்தவள்ளல் வாழியே
திருக்குருகைச் சடகோபன் திருவடிகள் வாழியே

நம்மாழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

ஆன திருவிருத்தம் நூறும் அருளினான் வாழியே – திருவிருத்தம் நூறு பாசுரங்களைக் கொண்டது. அதை அருளிச் செய்தவர் நம்மாழ்வார்.  அவர் வாழ்க பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.  “ஆன” என்பது “மிகவும்  சிறந்ததான” என்பதைக் குறிக்கும். “பொய்ந் நின்ற ஞானமும் பொல்லாவொழுக்கும் அழுக்குடம்பும், இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை” என்று திருவிருத்தம் முதல் பாசுரத்திலேயே ஆழ்வார் தம்மால் இந்த சம்சாரத்தில் தரித்திருக்க இயலவில்லை என்று தனக்கு மயர்வற மதிநலம் எம்பெருமான் அருளினான் என்பதை நன்றாக வெளிப்படுத்திய பாசுரமாக இது அமைந்தது. மிகவும் சிறந்ததாகவும் எம்பெருமானுடைய பெருமைக்கு தகுதியானதாகவும் திருவிருத்தம் அமைந்தது என்றும் கூறுவார்கள்.  திருவிருத்தம் மிகவும் கடினமான ப்ரபந்தம்.  ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் உட்கருத்துகள் (ஸ்வாபதேசம்) அமைந்திருக்கும்.  அப்படிப்பட்ட ப்ரபந்தத்தை அருளிய நம்மாழ்வார் வாழ்க.

ஆசிரியம் ஏழு பாட்டு அளித்த பிரான் வாழியே – ஏழு பாசுரங்கள் கொண்ட திருவாசிரியம் என்கிற ப்ரபந்தத்தில் எம்பெருமானின் திருமேனி வர்ணனை சிறப்பாகக் காட்டப்பட்டிருக்கும். எம்பெருமானுடைய பெருமை,  பெற்ற தாயான எம்பெருமான் இருக்க மற்றவர்களை தேடிப்போய் வணங்குவது நமக்கு உகந்தது அல்ல ஆகிய விஷயங்களை விளக்கிக் காட்டக் கூடிய பாசுரங்கள் கொண்டது திருவாசிரியம் என்ற ப்ரபந்தம்.   அதை நமக்குக் கொடுத்த பிரானாகிய நம்மாழ்வார் வாழ்க பல்லாண்டு வாழ்க.

ஈனமற அந்தாதி எண்பத்தேழு ஈந்தான் வாழியே – எண்பத்தி ஏழு பாசுரங்கள் கொண்டது பெரிய திருவந்தாதி என்னும் ப்ரபந்தம்.  அதை நமக்கு கொடுத்தவர் நம்மாழ்வார்.  ‘ஈனம்’ என்றால் ‘தாழ்ச்சி’ என்று பொருள்.  நம்முடைய தாழ்ச்சி நீங்க எண்பத்தி ஏழு பாசுரங்கள் கொண்ட பெரிய திருவந்தாதி அளித்த வள்ளலான நம்மாழ்வார். வாழ்க.  முன்பே அந்தாதி க்ரமத்தில் முதல் திருவந்தாதி, இரண்டாம் திருவந்தாதி, மூன்றாம் திருவந்தாதி மற்றும் நான்முகன் திருவந்தாதி இருந்த போதிலும் இந்த ப்ரப்ந்தத்திற்கு எப்படிப்  பெரிய திருவந்தாதி என்று திருநாமம் வந்தது? மேலும் இந்த ப்ரபந்தத்தில் நூறு பாசுரங்களுக்கும் குறைவாக 87 பாசுரங்கள் தான் உள்ளன என்னும்போது இதற்கு ஏன்  பெரிய திருவந்தாதி என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது என்றால் நம்மாழ்வார் இந்த ப்ரபந்தத்தில் பல முக்கியமான சம்பிரதாய அர்த்தங்களை காட்டியுள்ளார்.  அதற்கும் மேலாக  ‘யான் பெரியன் நீ பெரியை’  என்று 75வது பாசுரத்தில் எம்பெருமானைப்  பார்த்துக் கேட்கிறார்.   நீ என்னுடைய காது வழியாக வந்து என் நெஞ்சில் உள்ளே புகுந்து இருக்கிறாய். உன்னை எல்லாரும் பெரியவன் / ஸர்வேச்வரன், உலகத்திலேயே உன்னை விட உயர்ந்தவனும் சமமானவனும் யாரும் கிடையாது என்றெல்லாம் கொண்டாடுகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட நீ என்னுடைய நெஞ்சுள் குடி கொண்டு  இருக்கிறாயே அப்படியானால் உன்னை விட நான் பெரியவன் தானே என்று ஆழ்வார் மிகவும் அனுபவித்து பாடிய பாசுரம்.  அதனாலும் இந்த ப்ரபந்தத்திற்கு “பெரிய திருவந்தாதி” என்று வழங்கப்பட்டது எனலாம்.  மேலும் நம்மாழ்வாருக்கு ஆழ்வார் திருநகரியில் “பெரியன்” என்று ஒரு திருநாமம் வழங்கப்படுகிறது.  அருளப்பாடு காலத்தில் “நம் பெரியன்” என்று நம்மாழ்வாரைக் கொண்டாடுவார்கள்,  அவ்வாறு நம் தாழ்ச்சி நீங்குமாறு பெரிய திருவந்தாதி அளித்த ஆழ்வார் வாழ்க.

இலகு திருவாய்மொழி ஆயிரத்து ஒரு நூற்றிரண்டு உரைத்தான் வாழியே – 1102 பாசுரங்கள் கொண்ட திருவாய்மொழி என்கிற அற்புத ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்தவர் நம்மாழ்வார். இந்த ப்ரபந்தம் தான் நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தில் முக்கியமான ப்ரபந்தம். இந்த ப்ரபந்தத்திற்குத்தான் நம்பிள்ளை “பகவத் விஷயம்” என்ற மிகச் சிறந்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரப் படி வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார். அப்படிப்பட்ட மேன்மையைப் பெற்ற  திருவாய்மொழியை நமக்குக் கொடுத்தவர் நம்மாழ்வார்.  “இலகு” என்றால் எளிது என்று அர்த்தம்.  ஆயிரத்து நூற்றிரண்டு பாசுரங்கள் எளிதானவையா என்றால் நம்மால் வேதத்தைக் கற்றுக்காெண்டு அதில் காட்டப்பட்டிருக்கும் சாரத்தை கற்றுக் கொள்வது எளிதான விஷயம் அன்று.   1000 சாகைகள் கொண்ட சாம வேதமாகக் கருதப்படும் திருவாய்மொழியில்  வேதத்தின் ஆழமான அர்த்தங்களையும் எளிய தமிழில் அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும்படி அருளிச் செய்துள்ளார் நம்மாழ்வார்.  பல அனுபவங்களை ஆழ்வார் இந்த ப்ரபந்தத்தில் காட்டியுள்ளார்.  தாய் பாசுரம், மகள் பாசுரம், தோழி பாசுரம், தானான தன்மையில் பாசுரங்கள், தூது விடுதல், மடல் எடுத்தல் இப்படிப்  பலவிதமான அனுபவங்கள் இந்தத் திருவாய்மொழியில் நிறைந்துள்ளன.  சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்ட அர்த்தங்கள் முழுவதுமே காட்டப்பட்டுள்ளது. எம்பெருமானுடைய பரத்வம் எப்படிப்பட்டது,  நம்முடைய ஆத்ம ஸ்வரூபம் எப்படிப்பட்டது என்பதை விளக்கும் வண்ணம் கீழ்க்கண்ட தனியன் அருளப்பட்டுள்ளது.

மிக்க இறைநிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகித் தொக்கியலும்
ஊழ்வினையும் வாழ்வினையும் ஓதும் குருகையர்கோன்
யாழின் இசை வேதத்தியல்

என்று அர்த்த பஞ்சக அர்த்தத்தையும் விளக்கும் வண்ணம் அமைந்த ப்ரபந்தமாக திருவாய்மொழி கருதப்படுகிறது.  “மிக்க இறைநிலை” என்பது “பரமாத்ம” ஸ்வரூபத்தையும் “மெய்யாம் உயிர்நிலை” என்பது “ஜீவாத்ம” ஸ்வரூபத்தையும் விளக்குவதாகும்.  “தக்க நெறி” என்பது “உபாய ஸ்வரூபம்”,  அதாவது எம்பெருமானை அடையக் கூடிய வழி எது,  அந்த வழியை அடைய விடாமல் நம்மைத் தடுப்பது எது என்றால் (ஊழ்வினை) நம்முடைய கர்மங்கள் தான் நம்மை எம்பெருமானை அடையவிடாமல் தடுத்துக்  கொண்டிருக்கின்றன.   அதற்கும் மேலாக எம்பெருமானை அடைந்து கைங்கர்யம் என்ற வாழ்ச்சியை நாம் பெற வேண்டும் என்று அர்த்த பஞ்சகம் என்ற ப்ரபந்தத்தை மிகவும் ஸ்பஷ்டமாக ஆழ்வார் எளிதில் புரியும் வண்ணம் இந்தத் திருவாய்மொழியில் நமக்குக் காட்டியுள்ளார்.   அப்படிப்பட்ட திருவாய்மொழி அருளியவர் என்று பெருமையைக் கொண்ட நம்மாழ்வார் வாழ்க என்று இந்த வரியில் விளக்கப்படுகிறது.

வானணியு மாமாடக் குருகை மன்னன் வாழியே –  நம்மாழ்வார் அவதாரத்திற்குப் பிறகு தான் திருக்குருகூர் எனப்படும் திவ்யதேசம் “ஆழ்வார் திருநகரி” என்று வழங்கப்பட்டது. நம்மாழ்வார் பாெலிந்து நின்ற பிரான் என்று திருநாமம் கொண்ட எம்பெருமான் எழுந்தருளியிருக்கும் ப்ரசித்தி பெற்ற திவ்யதேசமான திருக்குருகூரில் தான் அர்ச்சாவதார மகிமையை அநுபவித்தார். ஆதிப்பிரான் பெருமாள் தான் பரதெய்வம் என்பதை

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதுமில்லா
அன்று நான்முகன் தன்னொடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான்
குன்றம் போல் மணி மாட நீடு திருக்குருகூர் அதனுள்
நின்ற ஆதிப்பிரான் நிற்க மற்றைத் தெய்வம் நாடுதீரே

என்ற பாசுரத்தின் மூலம் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்.  இவ்வளவு பெரிய பெருமான் நமக்காக இங்கே நின்று கொண்டிருக்கிறான். எல்லா தேவதைகளும், தேவர்களும், இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து ஆத்மாக்களும், அசேதனப் பொருட்களும் ப்ரளய காலத்தில் இந்த ஆதிப்பிரான் பெருமானிடம் வந்து ஒன்றுகின்றன. மீண்டும் ச்ருஷ்டி காலத்தில் தன்னை வந்து அடைந்த அனைத்து பொருட்களையும் வெளியே விடுகிறான். அப்படிப்பட்ட அந்த எம்பெருமான் இந்த திவ்யதேசத்தில் எழுந்தருளியுள்ள அழகை அநுபவிக்காமல் மற்ற தேவதைகளை வணங்குகிறீர்களே என்று மானிடர்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். அவ்வாறு அர்ச்சாவதார எம்பெருமானை ஆழ்வார் இந்தத் திருக்குருகூர் (ஆழ்வார் திருநகரி என்று தற்போதைய பெயர்) திவ்யதேசத்தில் அநுபவிக்கிறார்.  மேலும் நம்பிள்ளை மற்றும் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாரும் தமது வ்யாக்யானத்தில் “திருக்குருகூர்” என்ற பெயரைக் கேட்டவுடன் கை கூப்பி வணங்க வேண்டும் என்று திருக்குருகூரின் மேன்மையை விவரிக்கின்றனர்.  இந்த வழக்கம் இன்றளவும் கோஷ்டியில் பாசுரங்கள் ஸேவிக்கும்போது “குருகூர்ச் சடகோபன்” என்னும்போது அனைவரும் கை கூப்பும் வழக்கம் உள்ளது. மேலும் வ்யாக்யானங்களில் இது ஒரு விதியாகவே காட்டப்பட்டுள்ளது.  விசாலமான மாடங்களைக் கொண்ட திருக்குருகூருக்கு மன்னராகக் கருதப்படும் நம்மாழ்வார் வாழ்க.

வைகாசி விசாகத்தில் வந்துதித்தான் வாழியே – வைகாசி விசாகம் ஆழ்வாருடைய திருநட்சத்திர தினம்.   “உண்டோ வைகாசி விசாகத்திற்கு ஒப்பொரு நாள்” என்று உபதேசரத்தினமாலையில் மணவாள மாமுனிகள் காட்டக்கூடிய அளவிற்கு ஆழ்வார் அவதரித்த வைகாசி விசாக நட்சத்திரம் பிரசித்தமானது.  ஒவ்வொரு வருடமும் வைகாசி விசாகத்தை ஒட்டி பத்து நாட்கள் மிகவும் விமர்சையான முறையில் உற்சவம் கொண்டாடப்படும். வைகாசி விசாகம் அன்று ஆழ்வாரை  ஒரு திருமஞ்சன பலகையை  தாமிரபரணி நதியில் இட்டு நதியிலேயே ஆழ்வாருக்கு திருமஞ்சனம் நடக்கும்.  ஈடில்லாத அந்த தீர்த்தவாரி உற்சவம் வேறு எங்கும் நாம் காண முடியாது.  அப்படிப்பட்ட சிறப்பான வைகாசி விசாக நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர்.  இது போன்று ஆழ்வாரின்  ப்ரதிஷ்டை தினமான மாசி விசாகத்தன்றும்  தாமிரபரணி நதியில் தீர்த்தவாரி நடக்கும்.  தாமிரபரணி நதியைக் காய்ச்சி மதுரகவி ஆழ்வார் மாசி விசாகத்தன்று தான் நம்மாழ்வார் திருமேனியைக் கண்டு எடுத்தார்.  வைகாசி விசாகத்தில் அவதரித்த நம்மாழ்வார் வாழ்க.

சேனையர்கோன் அவதாரஞ் செய்த வள்ளல் வாழியே – “சேனை முதலியார்” என்று அழைக்கப்படும் விஷ்வக்ஸேனரின் அம்சமாகவே நம்மாழ்வார் கொண்டாடப்படுகிறார். எம்பெருமான் சம்சாரத்தில் இருக்கும் சேதநர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து ஆழ்வார்களாக உருவாக்கினான் என்பது நாம் அறிந்ததே.  ஆனாலும் சில சமயங்களில் ஆழ்வாரைத் திருக்குறுங்குடி நம்பி அவதாரம் என்றும் சொல்லுவார்கள் ஒரு சமயம் விஷ்வக்ஸேனரின் அவதாரம் என்றும் கூறவார்கள். இவற்றை ஆழ்வாரின் வைபவத்தைக் கொண்டு தெரிந்து கொள்ளலாம்.  மேலும் எம்பெருமான் இவ்வுலகில் உள்ள ஒரு ஆத்மாவை தேர்ந்தெடுத்து விஷ்வக்ஸேனரின் அம்சத்தை அந்த ஆத்மாவில் புகுத்தி ஆழ்வாராக அவதரிக்கச் செய்தான் என்றும் பெரியவர்கள் விளக்குவார்கள்.  ஈடு இணையற்ற வேதத்தின் சாரமான பாசுரங்களை அருளிச் செய்தமையால் ஆழ்வாரை வள்ளல் என்று குறிப்பிடலாம்.  தாம் அருளிச் செய்த பாசுரங்கள் மட்டுமன்றி மற்ற ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களையும் நாதமுனிகளுக்கு வள்ளல் தன்மையுடன் அருளியவர் நம்மாழ்வார். நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த ஆயிரம் பாசுரங்களை வேண்டி நாதமுனிகள் ஆழ்வார் திருநகரில் உள்ள திருப்புளி ஆழ்வாரின் அடியில் அமர்ந்து 12000 முறை கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு பாசுரத்தை அநுஸந்திக்க, நம்மாழ்வார் அவர் முன் தாேன்றி தான் அருளிச் செய்த 1102 பாசுரங்கள் மட்டுமன்றி மற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த பாசுரங்களையும் தொகுத்து 4000 பாசுரங்களை வழங்கினார்.  ஏனைய ஆழ்வார்கள் நம்மாழ்வாரின் அவயவங்களாக கருதப்பட்டமையாலும் நம்மாழ்வார் த்ரிகால ஞானியானபடியாலும் 4000 பாசுரங்களையும் நாதமுனிகளுக்கு நம்மாழ்வாரே தான் கொடுக்கிறார்.  அப்படித்தான் திவ்யப்ரபந்தங்கள் பரம்பரையாக வந்து கொண்டிருக்கிறது.  பாசுரங்கள் மட்டுமன்றி அவற்றிற்கான அர்த்தங்களையும் நாதமுனிகளுக்கு நம்மாழ்வார் அருளினார்.  அவற்றோடு நில்லாமலல் நாம் அனைவரும் எம்பெருமானை அடைவதற்கு வழி காட்டும் விதமாக ஸ்ரீசடாரியாக இருந்து அநுக்ரஹம் செய்கிறார்.  எம்பெருமானுடைய பார்வை ஸ்பர்சம் நம் மீது படும்படியாக தானே ஸ்ரீசடாரியாக இருந்து அநுக்ரஹிக்கிறார்.  அப்படிப்பட்ட வள்ளல் தன்மை கொண்ட நம்மாழ்வார் வாழ்க.

திருக்குருகைச் சடகோபன் திருவடிகள் வாழியே – திருக்குருகூர்ச் சடகோபன் என்று சொல்லக்கூடிய நம்மாழ்வாருடைய திருவடிகள் நன்றாக வாழவேண்டும்.  அவர் அவதரித்த காலத்தில் எம்பெருமான் மயர்வற மதிநலம் அருளியதால் “சடம்” என்ற வாயுவை கோபித்துக் கொண்டவர்.  அதனால் சடகோபன் என்று வழங்கப்பட்டார்.   ஒரு ஆத்மா கர்ப்பத்தில் இருக்கும் பொழுது மிகுந்த துன்பம் அடையும். அந்த ஆத்மா கர்ப்பத்தில் இருந்து வெளியே வந்த உடனே நமக்கு எப்படியாவது எம்பெருமான் மோக்ஷத்தை கொடுக்க வேண்டும் என்று ப்ரார்த்திக்கும். ஆனால் அந்த ஆத்மா பூமியில் வரும் காலத்தில் “சடம்” என்கிற வாயு ஆத்ம ஞானத்தை மறைத்துவிடும். அவ்வாறு ஞானத்தை மறைத்துவிடுவதால் அஞ்ஞானம் தலையெடுத்து அந்த ஆத்மா பிறவி எடுத்து இந்த சம்சாரத்தில் உழன்று கொண்டிருக்கும். ஆனால் நம்மாழ்வார் பிறந்த போது அந்த சடம் என்ற வாயு அணுகிய போது அதை உதைத்து விரட்டி விட்டார்.  அதனால்தான் அவருக்கு சடகோபர் என்ற திருநாமம் ஏற்பட்டது. அப்படிப்பட்ட திருக்குருகைச் சடகோபன் வாழியே.

திருக்குருகூரின் பெருமை

திருக்குருகூர் நம்மாழ்வார் அவதரித்த ஸ்தலம், 108 திவ்ய தேசங்களில் ஒன்று என்பதற்கு அப்பால் மற்றும் ஓர் பெருமையும் உண்டு.   எம்பெருமானாருடைய பவிஷ்யதாசார்ய  விக்ரஹமும் (திருமேனியும்) இந்த ஆழ்வார் திருநகரியில் தான் கிடைக்கப் பெற்றது.  மதுரகவி ஆழ்வார் தாமிரபரணி நீரைக் காய்ச்சும்பொழுது முதலில் கிடைத்த திருமேனி பவிஷ்யதாசார்யர் (ஸ்ரீராமாநுஜர்) விக்ரஹம் கை கூப்பிய வண்ணம் கிடைத்தது.  மதுரகவி ஆழ்வார் ஆச்சர்யத்துடன் நம்மாழ்வாரிடம் நான் உமது விக்ரஹம் வேண்டினேன் ஆனால் கிடைத்திருப்பதோ கை கூப்பியபடி வேறு ஒரு விக்ரஹம் என வினவ, நம்மாழ்வார் இவர் என்னுடைய திருவடி ஸ்தானம் ஆனவர்.  பிற்காலத்தில், ஏறக்குறைய 4000 ஆண்டுகளுக்குப் பின் இந்த ஆசார்யர் தோன்றி வைணவ சம்பிரதாயத்தை சிறந்த முறையில் வளர்ப்பார் என்று உரைக்கிறார்.  மதுரகவி ஆழ்வார் உம்முடைய விக்ரஹம் வேண்டும் என வினவ, நம்மாழ்வார் மீண்டும் தாமிரபரணி நீரைக் காய்ச்சினால் கிடைக்கும் என்று அருள, அதன்படி கிடைக்கப் பெற்ற விக்ரஹம் தான் நாம் இப்போது ஆழ்வார் திருநகரியில் தரிசிக்கும் நம்மாழ்வார் திருமேனி ஆகும்.  பவிஷ்யதாசார்யர் சந்நிதி இன்றளவும் ஆதிநாதப்பிரான் கோயிலின் மேற்குப்புறம் அமைந்துள்ளது. நம்மாழ்வார் விக்ரஹத்திற்கு முன்பு மதுரகவி ஆழ்வாருக்குக் கிடைக்கப் பெற்ற ஸ்ரீராமாநுஜர் (பவிஷ்யதாசார்யர்) விக்ரஹம் இங்கு வணங்கப்படுகிறது.

மேலும் மணவாள மாமுனிகளின் அவதார ஸ்தலமும் இந்தத் திருக்குருகூர் எனப்படும் ஆழ்வார் திருநகரிதான்.  அவர் சிறிது காலம் தனது தாயாரின் ஊரான சிக்கில் கிடாரத்தில் இருந்தார்.  திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் வைபவத்தைக் கேள்விப்பட்டு மீண்டும் ஆழ்வார் திருநகரி வந்து அவரை ஆசார்யராக ஏற்றுக் கொண்டு சம்பிதாய அர்த்தங்களை தெரிந்து கொண்டார்.  திருவாய்மொழிப்பிள்ளைக் காலத்தில் தான் பவிஷ்யதாசார்யர் சந்நிதி உருவானது.  திருவாய்மொழிப்பிள்ளை தான் சதுர்வேதி மங்கலத்தை ஏற்பாடு செய்து பலரையும் அங்கு குடி வைத்து சந்நிதி கைங்கர்யங்கள் குறைவின்றி நடக்குமாறு ஏற்பாடு செய்தவர். அவருடைய நியமனத்தின் பேரில் ஸ்ரீராமாநுஜரின் புனர் அவதாரமான மணவாள மாமுனிகள் பவிஷ்யதாசார்யர் விக்ரஹத்திற்கு திருவாராதனம் செய்துள்ளார்.  திருவாய்மொழிப் பிள்ளை காலத்திற்குப் பிறகு மணவாள மாமுனிகள் ஆழ்வார் திருநகரியை விட்டு ஸ்ரீரங்கத்திற்கு வருகிறார்.  அதன் பின் சந்யாச ஆச்ரமத்தை பெற்று அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்ற இயற்பெயர் நீங்கப் பெற்று மணவாள மாமுனிகள் என்ற திருநாமத்தைப் பெறுகிறார்.  ஸ்ரீபெரும்பூதூரில் எம்பெருமானார் அவதரிப்பதற்கு முன்பே பவிஷ்யதாசார்யர் விக்ரஹம் கிடைக்கப் பெற்றமையால் ஆழ்வார் (நம்மாழ்வார்), எம்பெருமானார் (ஸ்ரீராமாநுஜர்) ஜீயர் (மணவாள மாமுனிகள்) ஆகிய மூவருடைய அவதார ஸ்தலமாக சிறப்பைப் பெற்றது ஆழ்வார் திருநகரி திவ்யதேசம்.

மதுரகவியாழ்வார் வைபவம்

ஆழ்வார் திருநகரி அருகில் இருக்கக்கூடிய “திருக்கோளூர்” என்ற ஸ்தலத்தில் அவதரித்தவர் மதுரகவியாழ்வார்.  இவர் சித்திரை மாதம் சித்திரை நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர். இவருடைய ப்ரபந்தம் “கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு” என்ற பதினொன்று பாசுரங்கள் அடங்கிய வியக்கத்தக்க ப்ரபந்தம். நம்மாழ்வார் மீது மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்.  ஆசார்ய பக்தி என்பதை நம்மாழ்வார் மீது வைத்திருந்த அளவு கடந்த பக்தியின் மூலம்  இவ்வுலகிற்கு உணர்த்தியவர்.

மதுரகவியாழ்வார் வாழி திருநாமம்

சித்திரையிற் சித்திரைநாள் சிறக்கவந்தோன் வாழியே
திருக்கோளூரவதரித்த செல்வனார் வாழியே
உத்தரகங்காதீரத் துயர்தவத்தோன் வாழியே
ஒளிகதிரோன் தெற்குதிக்கவுகந்துவந்தோன் வாழியே
பத்தியொடு பதினொன்றும் பாடினான் வாழியே
பராங்குசனே பரனென்று பற்றினான் வாழியே
மத்திமமாம் பதப்பொருளை வாழ்வித்தான் வாழியே
மதுரகவி திருவடிகள் வாழிவாழி வாழியே

சித்திரையில் சித்திரை நாள் சிறக்க வந்தோன் வாழியே – சித்திரை மாதம் சித்திரை நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர் மதுரகவி ஆழ்வார்.  சித்திரை நட்சத்திரத்திற்கே ஏற்றம் அளிக்கும் வகையில் அவதரித்தவர்.  அவர்  வாழ்க.

திருக்கோளூரவதரித்த செல்வனார் வாழியே – வைத்தமாநிதி பெருமாள் எழுந்தருளியிருக்கக் கூடிய திருக்கோளூர் என்ற திவ்யதேசத்தில் அவதரித்தவர் மதுரகவி ஆழ்வார். அவரை செல்வனார் என்று சொல்கிறார்கள். கைங்கர்யச் செல்வத்தை, ஆசார்ய பக்தி என்கிற செல்வத்தை உடையவர் என்று நாம் அறியலாம்.  அவர் பல்லாண்டு வாழ்க.

உத்தரகங்காதீரத் துயர்தவத்தோன் வாழியே – மதுரகவி ஆழ்வார் வட தேசத்தில் பல காலம் வாழ்ந்து வந்தவர்.  அங்கே கங்கைக் கரையில் தவம் செய்து வாழ்ந்து வந்திருக்கிறார். அப்படிப்பட்ட மதுரகவி ஆழ்வார் வாழ்க.

ஒளிகதிரோன் தெற்குதிக்கவுகந்துவந்தோன் வாழியே – அவ்வாறு வட தேசத்தில் மதுரகவி ஆழ்வார் வாழ்ந்து வரும் பொழுது தெற்கிலிருந்து வந்த ஒரு பெரிய ஒளியினால் ஈர்க்கப்பட்டு அந்த ஒளியை நோக்கி தெற்குப்பகுதிக்கு உகப்புடன் ப்ரயாணம் மேற்கொள்கிறார்.  அந்த ஒளியானது ஆழ்வார் திருநகரி திவ்ய தேசத்தில் ஒரு புளிய மரத்தடியிலிருந்து அமர்ந்து யோகத்திலிருந்த நம்மாழ்வாரிடமிருந்து வருவதைப் பார்த்தார்.  அவர் நம்மாழ்வாரிடம்  ஒரு கேள்வி கேட்கிறார்.  “செத்தத்தின் வயிற்றில் சிறியது பிறந்தால் எத்தைத் தின்று எங்கே கிடக்கும்?” என்று கேட்க, அதற்கு நம்மாழ்வார் “அத்தைத் தின்று அங்கேயே கிடக்கும்” என்று பதில் சொல்கிறார். ஆத்மாவானது ஒரு உடம்புக்குள்ளே வந்து புகுந்தது  என்றால் எதை அனுபவித்துக் கொண்டு  எங்கே இருக்கும் என்று கேட்க அதற்கு நம்மாழ்வார் அந்த உடம்பில் ஏற்படும் அனுபவங்களை அனுபவித்துக் கொண்டு அந்த உடம்பையே சுற்றிச் சுற்றி வந்து கொண்டிருக்கும் என்று சொல்கிறார். இதைக் கேட்டு மிகவும் பூரிப்படைந்த மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வார் சிறந்த ஞானி என்பதை அறிந்து அவரிடம் மிகவும் ஈடுபட்டு அவருக்கு சிஷ்யராக அனைத்துக் கைங்கர்யங்களையும் செய்து வந்தார்.  அதைக் குறிக்கும் வகையில் தான் தெற்கு திசையில் கண்ட நம்மாழ்வார் என்னும் ஒளியினால் ஈர்க்கப்பட்டு அவருக்கு கைங்கர்யம் செய்து வாழ்ந்த மதுரகவி ஆழ்வார் வாழ்க என்று உள்ளது.

பத்தியொடு பதினொன்றும் பாடினான் வாழியே – மிகுந்த பக்தியுடன் 11 பாசுரங்கள் கொண்ட கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு என்ற ப்ரபந்தத்தை அருளிச் செய்தவர் மதுரகவி ஆழ்வார்.  ஏனைய திவ்யதேசங்களில் திருப்பல்லாண்டு தொடக்கமாக பாசுரங்கள் அநுஸந்திக்கப்பட்டாலும், ஆழ்வார் திருநகரியில் மட்டும் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு தொடக்கமாகத்தான் பாசுரங்கள் அநுஸந்திக்கப்படும்.  கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு ப்ரபந்தம் மூலமாக நாம் ஆசார்யனுக்கு அடிபணிந்திருக்க வேண்டிய அவசியத்தை மதுரகவி ஆழ்வார் வலியுறுத்தியுள்ளார்.  எம்பெருமானை அடைவதற்கான வழியே ஆசார்ய பக்திதான் என்பதை நம் முன்னோர்கள் காட்டியுள்ளனர்.  அவ்வாறு தன்னுடைய ஆசார்யரான நம்மாழ்வாரின் மீது கொண்ட பக்தியினால் அவரைப் பற்றி மட்டுமே பதினோரு பாசுரங்களைப் பாடிய மதுரகவி ஆழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

பராங்குசனே பரனென்று பற்றினான் வாழியே – நம்மாழ்வாரின் வேறு திருநாமங்கள் தான் சடகோபன், பராங்குசன் என்பது.  பராங்குசன் என்றால் எம்பெருமானையே அங்குசம் கொண்டு கட்டுப்படுத்தியவர் ஆழ்வார் என்று ஒரு அர்த்தம்.  மேலும் மற்ற மதத்தவர்களை அங்குசம் கொண்டு கட்டுப்படுத்தி நெறிப்படுத்தியவர் என்றும் கொள்ளலாம்.  அப்படிப்பட்ட பராங்குசனான நம்மாழ்வாரே எனக்கு பர தெய்வம் அதாவது  எனக்கு நம்மாழ்வார் தான் தெய்வம் என்று அவருடைய திருவடியைப் பற்றி வாழ்ந்தவர் மதுரகவி ஆழ்வார்.  அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

மத்திமமாம் பதப்பொருளை வாழ்வித்தான் வாழியே –  மத்திம பொருள் என்றால் அஷ்டாக்ஷர மந்திரம் (ஓம் நம: நாராயணாய) – அதாவது ப்ரணவம், நமஸ்ஸு நாராணாய என்ற  மூன்றும் சேர்ந்தது அஷ்டாக்ஷர மந்திரம் – இதில் மத்திய பதம் என்பது நடுவில் இருக்கக்கூடிய நமஸ்ஸு என்ற சொல். அந்த நமஸ்ஸு என்ற சொல்லின் அர்த்தத்தை நமக்குப் புரியும்படி நன்றாக வாழ்ந்து காட்டியவர் மதுரகவியாழ்வார்.   நமஸ்ஸு என்றால் நான் எனக்காக இல்லை என்பது அர்த்தம்.  ம: என்றால் எனக்காக நம: என்றால் எனக்காக இல்லை என்று அர்த்தம். நான் என்பது எனக்காகவும் அல்ல பிறருக்காகவும் அல்ல.  எம்பெருமானுக்காக என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர வேண்டும்.  எம்பெருமானுக்காக என்பது அவனுடைய அடியார்கள் வரையில் நமது அடிமைத்தனமாவது இருக்க வேண்டும்.  அதுவே உயர்ந்த நிலை.  அடிமைத்தனம் இரண்டு வகைப்படும்.  ப்ரதம பர்வம், சரம பர்வம் என்பர்கள். ப்ரதம் பர்வம் என்றால் எம்பெருமானுக்கு அடிமையாக இருப்பது.  சரம பர்வம் என்றால் எம்பெருமானுடைய அடியவர்களுக்கு அடியவனாக இருப்பது. அந்த நிலையில் நம்மாழ்வாருக்கு அடிமையாக வாழ்ந்து காட்டியவர். அஷ்டாக்ஷரத்தின் நடுப்பதம்  நமக்கு இன்றைக்கு நன்றாக புரிகிறது என்றால் மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரிடத்து கொண்ட ஈடுபாடு என்பதன் மூலம் அறியலாம்.  அப்படிப்பட்ட மதுரகவி ஆழ்வார் வாழ்க.

மதுரகவி திருவடிகள் வாழி வாழி வாழியே –  மதுரகவி திருவடிகள் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழவேண்டும் என்று இந்த வாழி திருநாமம் நிறைவடைகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:   SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

iraNdAm Ayiram

thirumangai AzhwAr with kumudhavalli nAchchiyAr

In upadhEsa raththina mAlai 9th pAsuram, maNavALa mAmunigaL highlights the purpose of the incarnation of thirumangai AzhwAr and his prabandhams.

mARan paNiththa thamizh maRaikku mangaiyar kOn
ARangam kURa avadhariththa – vIRudaiya
kArththigaiyil kArththigai nAL inRu enRu kAdhalippAr
vAyththa malarth thALgaL nenjE vAzhththu

Oh heart! nammAzhwAr mercifully composed four prabandhams which are equivalent to the four vEdhas. Just as there are six angams (ancillary parts) to those four vEdhas, thirumangai AzhwAr incarnated on this great day of kArththigai star in the month of kArththigai, only to compose six prabandhams which are like the six angams to nammAzhwAr’s prabandhams. Praise the divine lotus-like feet of those who like this day very much.

Among these six prabandhams, periya thirumozhi is the first one. In this beautiful prabandham, thirumangai AzhwAr fully enjoys the various dhivyadhESams where emperumAn is present. It is well known that AzhwAr physically travelled to every dhivyadhESam he highlighted in his pAsurams and performed mangaLASasanam to the dhivyadhESams and the emperumAns who are present there.

periyavachan-pillaiperiyavAchchAn piLLai – thiru sanganallUr

periyavAchchAn piLLai, the emperor among commentators, has given a beautiful and elaborate commentary to this wonderful prabandham. Let us enjoy the meanings of the pAsurams in this prabandham with the help of this wonderful commentary.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை – ச்லோகங்கள் 61 – 65

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை

<< ச்லோகங்கள் 51 – 65

ஶ்லோகம் 61 – எம்பெருமான் ஆளவந்தாரிடம் “நீர் உயர்ந்த வம்சத்தில் பிறந்துள்ளீரே. ஏன் எப்படி உதவியற்றவரைப்போல் பேசுகிறீர்?” என்று கேட்க, ஆளவந்தார் “நான் உயர்ந்த வம்சத்தில் பிறந்திருந்தாலும், என்னுடைய பெரிய பாபங்களினாலே, ஸம்ஸாரத்தில் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்; என்னை நீயே இதிலிருந்து எடுத்தருள வேண்டும்” என்கிறார்.

ஜநித்வா’ஹம் வம்ஶே மஹதி ஜகதி க்யாதயஶஸாம்
ஶுசீநாம் யுக்தாநாம் குணபுருஷ தத்த்வ ஸ்திதி விதாம் |
நிஸர்கா தேவ த்வச்சரண  கமலைகாந்த  மநஸாம்
அதோ’த: பாபாத்மா ஶரணத! நிமஜ்ஜாமி தமஸி ||

புகலிடம் கொடுக்கும் ஸ்வாமியே! நான் பரிசுத்தமான, உன்னுடன் எப்பொழுதும் இருக்க விரும்புபவர்களான, சித் மற்றும் அசித் ஆகியவற்றின் ஸ்வரூபத்தையும் தன்மைகளையும் நன்கு உணர்ந்தவர்களான, உன் திருவடிகளிலேயே எப்பொழுதும் தன்கள் மனதை வைத்திருக்கும் சிறந்தவர்களான, ப்ரஸித்தமான புகழை உடைய பெரியோர்கள் அவதரித்த, உயர்ந்த வம்சத்தில் பிறந்திருந்தாலும், பாபமே வடிவெடுத்தவனாகையாலே, இந்த ப்ரக்ருதியில் ஆழமாக மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஶ்லோகம் 62 – எம்பெருமான் “உயர்ந்த வம்சத்தில் பிறந்தும் அது ப்ரயோஜனப்படாமல் போகும் அளவிற்கு உம்மிடத்திலே என்ன பாபங்கள் உள்ளன?” என்று கேட்க, ஆளவந்தார் சென்ற ச்லோகத்தில் பாபாத்மா என்று சொன்னதை விளக்கி அருளுகிறார்.

அமர்யாத: க்ஷுத்ரஶ்  சலமதிர் அஸூயா ப்ரஸவபூ:
க்ருதக்நோ துர்மாநீ ஸ்மரபரவஶோ வஞ்சநபர: |
ந்ருஶம்ஸ: பாபிஷ்ட: கதம் அஹமிதோ து:க்க ஜலதே:
அபாராதுத்தீர்ணஸ்   தவ பரிசரேயம் சரணயோ: ||

நான் சாஸ்த்ர மர்யாதைகளை மதிக்காமல் கடந்தவன், தாழ்ந்த விஷயங்களில் ஆசை உள்ளவன், நிலை இல்லாத மனதை உடையவன், பொறாமையின் பிறப்பிடம், எனக்கு நன்மை செய்பவர்களுக்கும் தீங்கிழைப்பவன், கைவிடவேண்டிய கர்வத்தை உடையவன், காமத்துக்கு வசப்பட்டவன், ஏமாற்றுபவன், க்ரூரமான செயல்களில் ஈடுபட்டவன் மற்றும் பாபங்களில் மூழ்கியுள்ளவன். நான் எப்படி இந்த எல்லையில்லாத பாபக்கடலின் கரையை அடைந்து உன்னுடைய திருவடிகளுக்குத் தொண்டு செய்வேன்?

ஶ்லோகம் 63 – எம்பெருமான் “நீர் தெரிந்தே செய்த தவறுகளை நான் எப்படிப் போக்க முடியும்?” என்று கேட்க, ஆளவந்தார் “காகாஸுரன் மற்று சிசுபாலன் ஆகியோர் செய்த அபராதங்களைப் பொறுத்த தேவரீரால், என்னுடைய தவறுகளைப் பொறுக்க முடியாதோ?” என்கிறார்.

ரகுவர! யதபூஸ்த்வம் தாத்ருஶோ வாயஸஸ்ய
ப்ரணத இதி தயாளுர்  யச்ச சைத்யஸ்ய க்ருஷ்ண! |
ப்ரதிபவம் அபராத்துர் முக்த! ஸாயுஜ்யதோ’பூ:
வத கிமபதமாகஸ்தஸ்ய தே’ஸ்தி க்ஷமாயா: ||

ரகுகுல திலகமான ஸ்ரீராமராக அவதரித்தவனே! பெரிய தவறைச் செய்த காகாஸுரன் விஷத்தில், அவனை ஒரு சரணாகதனாகக் கொண்டு, உன் கருணையைக் காட்டவில்லையோ? எந்தத் தவறுகளையும் பொருட்படுத்தாத கண்ணனே! சேதி குலத்தைச் சேர்ந்த, பிறவிதோறும் உன்னிடத்தில் அபராதம் செய்த சிசுபாலனுக்கு நீ மோக்ஷத்தையே அளித்தாயே. எந்த பாபம் தேவரீருடைய பொறுமைக்கு விஷயமாகாது? எனக்கு தேவரீர் விளக்கியருள வேண்டும்.

ஶ்லோகம் 64 – எம்பெருமான் “ஸ்வதந்த்ரனான நான் சிலருக்கு சில விசேஷ காரணங்களுக்காக உஜ்ஜீவனத்தைச் செய்து கொடுத்தால், அதுவே என்னுடைய பொதுவான நடத்தையாகக் கருதமுடியுமோ?” என்று கேட்க, ஆளவந்தார் “கடற்கரையில், நீ உன்னிடத்தில் சரணடைவர்களை ரக்ஷிப்பேன் என்று சபதம் எடுத்தபோது, அதில் என்னைத் தவிர என்று சபதம் செய்தாயோ?” என்கிறார்.

நநு  ப்ரபந்நஸ் ஸக்ருதேவ நாத!
தவாஹம் அஸ்மீதி ச யாசமாந: |
தவாநுகம்ப்ய: ஸ்மரத: ப்ரதிஜ்ஞாம்
மதேகவர்ஜம் கிமிதம் வ்ரதம் தே ||

ஸ்வாமி! “நான் உன்னிடத்தில் ஒருமுறை சரணடைந்துள்ளேன்” என்றும் “உனக்கே நான் தொண்டு செய்ய வேண்டும்” என்றும் சொல்லி, நீ கடற்கரையில் விபீஷணன் சரணடைய வந்த ஸமயத்தில் செய்த சபதத்தை நினைக்கும் நான், உன்னுடைய கருணையைப் பெறத் தகுந்தவன்; தேவரீருடைய சபதம் என் ஒருவனைத் தவிர்த்தோ?

ஶ்லோகம் 65 –ஆளவந்தார் “நீ ஸ்ரீராமாயணம் அயோத்யா காண்டம் 18.30இல் ‘ராமோ த்விர் நாபிபாஷதே’ (ஸ்ரீராமர் இரண்டு விதமாகப் பேச மாட்டார்) என்ற சபதத்தைக் கைவிட்டாலும், என்னுடைய புண்ய பாபங்களைக் கருதாமல், பெரிய முதலியாரான ஸ்ரீமந்நாதமுனிகளுடன் எனக்கு இருக்கும் ஞானத்தால் மற்றும் பிறப்பால் இருக்கும் ஸம்பந்தத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, என்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என்று கேட்க, எம்பெருமானும் “இந்த வழியில் எந்தக் குறையும் இல்லை; இதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்” என்று சொல்லி இந்த வரத்தை ஆளவந்தாருக்கு அளித்தான். ஆளவந்தாரும், த்ருப்தியடைந்தவராய், ஸ்தோத்ரத்தை முடிக்கிறார்.

அக்ருத்ரிம த்வச்சரணாரவிந்த
ப்ரேம ப்ரகர்ஷாவதிம் ஆத்மவந்தம் |
பிதாமஹம் நாதமுநிம் விலோக்ய
ப்ரஸீத மத்வ்ருத்தம் அசிந்தயித்வா ||

எம்பெருமானே! என்னுடைய நடத்தையைக் கருதாமல், உன் திருவடிகளில் இயற்கையான அன்பில் சிறந்தவரான, தன் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவரான, என்னுடைய பாட்டனாரான ஸ்ரீமந்நாதமுனிகளைப் பார்த்து என்னை மன்னித்தருளவேண்டும்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-61-to-65-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 50

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 50

ఈ యాబైయవ పాశురములో ఈ విధముగా తిరువాయ్ మొళి ఈడు వ్యాఖ్యాన వైభవమును కృప చేసిన పిదప తిరువాయ్ మొళికి తాత్పర్యమైన శ్రీవచన భూషణ దివ్య వైభవమును కృప చేయదలచి మొదలుగా నంబిళ్ళైకి లోకాచార్యులనే విశేష తిరునామము కలిగిన చరిత్రను వివరించుచున్నారు. శ్రీవచన భూషణమును కృప చేసిన పిళ్ళై లోకాచార్యులు నంబిళ్ళై యొక్క తిరునామమైన లోకాచార్యులనే తిరునామమును పొందిన చరిత్రను వివరించుచున్నారు. “నమ్” అని సంభోధింప బడిన కొద్ది మంది విశేష్ట వ్యక్తులను పొగుడుమా అని తన మనస్సునకు తెలుపుచున్నారు.

నమ్బెరుమాళ్ నమ్మాళ్వార్ నఞ్జీయర్ నమ్బిళ్ళె
యెన్బర్  అవరవర్ దమ్ ఏత్తత్తాల్ అన్బుడయోర్
శాత్తు తిరునామజ్ఞ్గళ్ తానేన్ఱు నన్నేఞ్జే।
ఏత్తదనైచ్చొల్లి నీ యిన్ఱు॥

ఓ మనసా! నంబెరుమాళ్, నమ్మాళ్వార్, నఞ్జీయర్, నంబిళ్ళై అనే కొద్దిమంది విశేషమైన తిరునామముతో సంభోధింపబడినారు. దీనికి కారణము వీరికి ఉన్న విశేష కీర్తి వలన వీరిని ఆ విధముగా అభిమానముతో సంబోధిస్తారు. ఆ దివ్య నామము చెప్పి నీవు వీరిని కీర్తింపుమా!

అళగియ మణవాళన్ (శ్రీరంగనాథుడు) శ్రీరంగము నుంచి కొంత కాలము వెలుపల ఉన్న తర్వాత తిరువరంగమునకు తిరిగి వచ్చిన పిదప స్వామికి తిరుమంజనము జరుపగా ఒక వయోవృద్దుడైన వైష్ణవ చాకలి నంబెరుమాళ్ యొక్క తడి వస్త్ర తీర్థమును స్వీకరించి “వీరే మన పెరుమాళ్” అని ప్రేమతో సంబోధించుట చేత ఆపేరే శ్రీరంగనాథునికి స్థిరపడి పోయినది. నంబెరుమాళ్ ఆళ్వార్ ను “నమ్ ఆళ్వార్ శఠకోపన్” అని సంభోధించుట చేత ఆళ్వారునకు నమ్మాళ్వార్ అనే పేరు నిలిచి పోయినది.
తిరునారాయణ పురములో సన్యాస ఆశ్రమమును స్వీకరించి శ్రీరంగమునకు వచ్చిన వేదాంతిని పరాశర భట్టర్ “రండి నఞ్జీయర్” అని అభిమానముతో సంబోధింపగా వారు నఞ్జీయర్ గానే లోక ప్రసిద్ధులైరి. నఞ్జీయర్ కృప చేసిన ఒన్బది నాయిరప్పడిని నంబూర్ వరదర్ స్వదస్తూరితో ఒక అందమైన గ్రంథముగా వ్రాయుట చూసి “నంపిళ్ళై” అని నఞ్జీయర్ పిలువగా వారికి నంపిళ్ళై అను తిరునామము నిలిచిపోయినది.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-50-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை – ச்லோகங்கள் 51 – 60

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை

<< ச்லோகங்கள் 41 – 50

ஶ்லோகம் 51 – ஆளவந்தார் “உன்னுடைய அருளை வேண்டும் எனக்கும் அருளை உடைய உனக்கும் உள்ள இந்த ஸம்பந்தம், தேவரீருடைய கருணையினாலே ஏற்பட்டது; ஆகையால் இதைக் கைவிடாமல் நீ காக்க வேண்டும்” என்கிறார்.

ததஹம் த்வத்ருதே ந நாதவாந்
மத்ருதே த்வம் தயநீயவாந்  ந ச |
விதி நிர்மிதம் ஏததந்வயம்
பகவந்! பாலய மா ஸ்ம ஜீஹப: ||

ஞானம் நிறைந்த ஸ்வாமியே! ஆதலால் உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு ஒரு ஸ்வாமி கிடையாது; அதே போல உன்னுடைய கருணைக்கும் என்னைத் தவிர வேறு யாரும் சரியான பாத்திரம் கிடையாது. உன்னுடைய கருணையால் ஏற்படுத்தப்பட்ட இந்த ஸம்பந்தம் காக்கப்பட வேண்டும்; அதை நழுவ விடாதே.

ஶ்லோகம் 52 – எம்பெருமான் “என்னுடைய ரக்ஷணம் ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்தின்படி இருக்கும்; உம்முடைய ஸ்வரூபத்தை ஆராய்ந்து, என்னிடத்தில் உம்மை ஸமர்ப்பியும்” என்று சொல்ல, ஆளவந்தாரும் ஆழ்வார் திருவாய்மொழி 2.9.6இல் “சிறப்பில் வீடு” என்று செய்தபடி, “எனக்கு எந்த நிர்பந்தமும் இல்லை; ஆத்மா என்று சொல்லப்படும் இந்த வஸ்து தேவரீரின் திருவடிகளில் என்னால் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டது”

வபுராதிஷு யோ’பி கோ’பி வா
குணதோ’ஸாநி யதா ததாவித: |
ததயம் தவ பாத பத்மயோ:
அஹமத்யைவ மயா ஸமர்ப்பித: ||

நான் சரீரம் முதலான எதுவாகவோ எப்படிப்பட்ட தன்மையை உடையவனாகவும் இருக்கலாம்; அதைப்பற்றி எனக்கு ஒரு நிர்பந்தமும் இல்லை; நான் என்று சொல்லப்படும் இந்த வஸ்து இப்பொழுது உன்னுடைய திருவடித்தாமரைகளில் என்னால் ஸமர்ப்பிக்கட்டது.

ஶ்லோகம் 53 –எம்பெருமான் கருணையுடன் “எப்படி நாம் ஆளவந்தாரைக் கலக்கத்தில் இருக்கும்படி விடுவது?” என்று எண்ணி “நீர் யார்; நீர் யாரை என்னிடம் ஸமர்ப்பித்தீர்?” என்று கேட்க, ஆளவந்தார், தன்னுடைய ஸ்வரூபத்தை ஆழ்வார் திருவாய்மொழி 2.3.4இல் “எனதாவி ஆவியும் நீ … எனதாவி யார்? யானார்?” (நீயே எனக்கு அந்தராத்மா; என்னுடைய ஆத்மா யார்? நான் யார்? எல்லாம் உன்னுடையவையே) என்றபடி “உன்னுடைய உடைமையை நீயே ஏற்றுக்கொண்டாய்; ஆத்மாவை ஸமர்ப்பிப்பதும் ஆத்மாவைத் திருடுவது போலன்றோ?” என்று சொல்லி தன்னுடைய ஆத்ம ஸமர்ப்பணச் செயலுக்கு வருந்துகிறார்.

மம நாத ! யதஸ்தி யோ’ஸ்ம்யஹம்
ஸகலம் தத்தி தவைவ மாதவ |
நியதஸ்வம் இதி ப்ரபுத்ததீ:
அதவா கிந்நு ஸமர்ப்பயாமி தே ||

ஸர்வஸ்வாமியான எம்பெருமானே! லக்ஷ்மீநாதனே! என்னுடைய எல்லா உடைமைப் பொருள்களும் நானும் எப்பொழுதும் உன்னுடையவையே. இது தெரிந்த நான், உனக்கு எதை ஸமர்ப்பிப்பேன்?

ஶ்லோகம் 54 – ஆளவந்தார் எம்பெருமானிடம் “ஆத்மாவைத் திருடுவதற்கு ஸமமான இந்த ஆத்ம ஸமர்ப்பணத்தை நான் நிறுத்தாததால், உன்னுடைய நிர்ஹேதுக க்ருபையினால் என்னுடைய சேஷத்வத்தை வெளியிட்டதைப்போலே, பரபக்தி, பரஞானம் மற்றும் பரமபக்தி ஆகியவைகளையும் அளித்து, இந்த ஞானம் உன்னுடைய கைங்கர்யத்துக்கு உதவும்படிச் செய்” என்கிறார்.

அவபோதிதவாநிமாம் யதா
மயி நித்யாம் பவதீயதாம் ஸ்வயம் |
க்ருபயைததநந்ய  போக்யதாம்
பகவந்! பக்திம் அபி ப்ரயச்ச மே ||

என் ஸ்வாமியே! எப்படி உன்னுடைய நிர்ஹேதுக க்ருபையால் என்னுடைய சேஷத்வத்தை எனக்கு அறிவுறுத்தினாயோ, அதேபோல வேறு எங்கும் கிடைக்காத, உன்னிடத்தில் பக்தி செய்யும் அந்த இனிய அனுபவத்தையும், நீயே அளிக்க வேண்டும்.

ஶ்லோகம் 55 – ஆளவந்தார் பகவானிடத்தில் அதிகமான பக்தியைப் பெற்றபின், பகவானிடத்தில் அடிமைத்தனத்துடன் நிறுத்தாமல், அவனுடைய அடியார்களுக்கு அடிமையாக இருப்பதை ப்ரார்த்திக்கிறார்.

தவ தாஸ்ய ஸுகைக ஸங்கிநாம்
பவநேஷ்வஸ் த்வபி கீடஜந்ம மே |
இதராவஸதேஷு மா ஸ்ம பூத்
அபி மே ஜந்ம  சதுர் முகாத்மநா ||

எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வதில் மூழ்கியிருப்பவர்களின் திருமாளிகைகளில் ஒரு புழுவாகவாவது பிறக்க வேண்டும். மற்ற க்ருஹங்களில் ப்ரஹ்மாவாகப் பிறப்பதும் எனக்கு வேண்டாம்.

ஶ்லோகம் 56 – ஆளவந்தார் “எனக்கு ஒரு வைஷ்ணவரின் திருமாளிகையில் பிறக்கும் பெருமைதான் வேண்டுமோ? அவர்கள் என்னைக் கண்டால், என்னைத் தள்ளிவிடாமல், “இவன் நம்மவன்” என்று கருதித் தங்கள் விசேஷமான கருணையை எனக்கு அளிக்க வேண்டும்படி நீ செய்ய வேண்டும்” என்கிறார்.

ஸக்ருத் த்வதாகார விலோகநாஶயா
த்ருணீ க்ருதாந் உத்தம புக்தி முக்திபி: |
மஹாத்மபிர் மாம் அவலோக்யதாம் நய
க்ஷணே’பி தே யத்விரஹோ’திதுஸ்ஸஹ: ||

உன்னுடைய பிரிவைத் தாங்க முடியாதவர்களான, எத்தனை இன்பங்களும் மோக்ஷமும் பெற்றிருந்தாலும் உன்னுடைய திருமேனியை ஒரு முறை பார்ப்பதைக் கருதினால், அவற்றைப் புல்லைப்போல மதிப்பவர்களான சிறந்த வைஷ்ணவர்களின் கருணைப் பார்வைக்கு நான் இலக்காகும் தகுதியை எனக்குக் கொடு.

ஶ்லோகம் 57 – முன் ஶ்லோகத்தில், ஆளவந்தார் ஶேஷத்வத்தின் உயர்ந்த நிலையான அடியார்களுக்கு அடிமைப்பட்டிருப்பதை அனுபவித்தார். இங்கே ஶேஷத்வத்துக்கு வெளிப்பட்டிருக்கும் விஷயங்களில் தனக்கு இருக்கும் வெறுப்பைச் சொல்லி, எம்பெருமானிடத்தில் “அவற்றை நீக்க வேண்டும்” என்று ப்ரார்த்திக்கிறார்.

ந தேஹம் ந ப்ராணாந்ந ச ஸுகம் அஶேஷாபிலஷிதம்
ந சாத்மாநம் நாந்யத் கிமபி தவ ஶேஷத்வ விபவாத் |
பஹிர்பூதம் நாத! க்ஷணமபி ஸஹே யாது ஶததா
விநாஶம் தத்ஸத்யம் மதுமதந! விஜ்ஞாபனம்  இதம் ||

ஸ்வாமியே! உன் விஷயமான கைங்கர்யச் செல்வத்துக்கு வெளிப்பட்டிருக்கும் என்னுடைய தேஹம், ப்ராணன், எல்லோராலும் விரும்பப்படும் சுகங்கள், என்னுடைய ஆத்மா ஆகிய எதுவாக இருந்தாலும் அவற்றை என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது; இவை எல்லாம் ஒழியட்டும். மது என்னும் அரக்கனைக் கொன்ற என் ஸ்வாமியே! இது உண்மை; இதுவே என் ப்ரார்த்தனை.

ஶ்லோகம் 58 – எம்பெருமான் “இந்த ஸம்ஸாரத்தில் என்னுடைய கோபத்துக் காரணமான பகவத் அபசாரம் முதலிய எத்தனையோ விஷயங்கள் இருக்க, கைங்கர்யத்துக்கு விரோதியான இவற்றில் வெறுப்பு ஏற்பட்டு, யோகிகளுக்கும் அரிதான இந்நிலையை ப்ரார்த்திப்பவரும் உளரே!” என்று ஆச்சர்யப்பட, ஆளவந்தார் “இந்த தோஷங்களை நீக்கக்கூடிய தேவரீரின் எல்லையில்லாத திருக்கல்யாண குணங்களை நினைத்து இதை ஆசைப்பட்டேன்” என்கிறார்.

துரந்தஸ்யானாதேர் அபரிஹரணீயஸ்ய மஹதோ
நிஹீநாசாரோ’ஹம் ந்ருபஶுரஶுபஸ்யாஸ் பதம் அபி |
தயாஸிந்தோ! பந்தோ! நிரவதிக வாத்ஸல்யஜலதே
தவ ஸ்மாரம் ஸ்மாரம் குணகணம் இதீச்சாமி  கதபீ: ||

கருணைக் கடலான ஸ்வாமியே! என்னுடன் எல்லா உறவுகளையும் உடையவனே! வாத்ஸல்யக் கடலாக இருப்பவனே! நான் மிகப் பெரிய, அநாதி கால, முடிவில்லாத, போக்க முடியாத பாபங்களை உடையவனாக இருந்தாலும், மீண்டும் மீண்டும் உன்னுடைய திருக்கல்யாண குணங்களை நினைப்பதால், பயமில்லாமல் இதை ஆசைப்படுகிறேன்.

ஶ்லோகம் 59 – எம்பெருமான் “நீர் இச்சாமி என்று முன் ச்லோகத்தில் கூறியபடி உண்மையிலே என் விஷயத்தில் ஆசை கொண்டுள்ளீரா?” என்று கேட்க “நான் மந்த மனதை உடையவன் ஆகையால் தேவரீருடைய திருமுன்பே, தேவரீரின் பெருமைக்குத் தகுந்த என் ஆசையை வெளியிட முடியவில்லை. என்னுடைய ஆசையைக் காட்டும் வார்த்தைகளைக் கொண்டு மனதைத் திருத்தி, இந்நிலை எனக்கு உண்மையில் ஏற்படும்படிச் செய்ய வேண்டும்” என்கிறார்.

அநிச்சந்நப்யேவம் யதி புநரிதீச்சந்நிவ ரஜஸ்-
தமஶ் சன்னஶ்சத்மஸ்துதி வசன பங்கீமரசயம் |
ததா’பீத்தம் ரூபம் வசனம் அவலம்ப்யா’பி க்ருபயா
த்வமேவைவம் பூதம் தரணிதர! மே ஶிக்ஷய மந: ||

பூமியை எடுத்த எம்பெருமானே! இந்த அடியவன் ரஜோ மற்றும் தமோ குணங்களால் மூடப்பட்டிருந்தாலும், என்னிடத்தில் உண்மையான ஆசை இல்லாமல் இருந்தாலும், உண்மையான ஆசை உடையவர்களைப்போலே உன்னை மயக்கும் வார்த்தைகளை நான் சொன்னாலும், அதையே காரணமாகக்கொண்டு, உன்னுடைய கருணையால் என்னுடைய மனதைத் திருத்தியருள வேண்டும்.

ஶ்லோகம் 60 – எம்பெருமான் “உம்மிடத்தில் ஆசையும் இல்லாதபோதும், நானே உம்மிடத்தில் ஆசையை உண்டாக்கி உம்மைக் காக்கவும் செய்ய வேண்டும் என்கிறீரே – இவற்றை நான் ஏன் செய்ய வேண்டும்” என்று கேட்க ஆளவந்தார் தனக்கும் அவனுக்கும் உள்ள ஒழிக்க ஒழியாத உறவைக் காட்டுகிறார்.

பிதா த்வம் மாதா த்வம் தயித தநயஸ்த்வம் ப்ரிய ஸுஹ்ருத்
த்வமேவ த்வம் மித்ரம் குருரஸி கதிஶ்சாஸி ஜகதாம் |
த்வதீயஸ் த்வத்ப்ருத்யஸ் தவ பரிஜநஸ் த்வத்கதிரஹம்
ப்ரபந்நஶ் சைவம் ஸத்யஹமபி தவைவாஸ்மி    ஹி பர: ||

இவ்வுலகங்களுக்கு நீயே தந்தை; நீயே தாய்; நீயே விரும்பத்தக்க பிள்ளை; நீயே நல்ல உள்ளம் கொண்ட நண்பன்; நீயே நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமான நண்பன்; நீயே குரு; நீயே உபாயம் (வழி) மற்றும் உபேயம் (குறிக்கோள்); நான் உன்னுடையவன்; உன்னுடைய அடிமை; உன்னுடைய தொண்டன்; உன்னையே சிறந்த உபேயமாகவும், உபாயமாகவும் கொண்டுள்ளவன்; ஆகையால் நான் ஏன் உன்னால் ரக்ஷிக்கப்படக் கூடாது?

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-51-to-60-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 48 – 49

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 48

నలబై ఎనిమిదవ పాశురము. ఈ నలబై ఎనిమిదవ పాశురములో ఈ విధముగా వ్యాఖ్యానములు కృప చేసిన పిదప రెండు పాశురములలో ఈడు వ్యాఖ్యానము నందు గల నంబిళ్ళై యొక్క ఉత్తమమైన రెండు శ్రీసూక్తుల చరిత్రమును కృప చేయుచున్నారు.

శీరార్ వడక్కుత్తిరువీదిపిళ్ళై ఎళు
దేరార్ తమిళ్ వేదత్తు ఈడుతనై  తారుమెన
వాజ్గి మున్ నమ్బిళ్ళై ఈయుణ్ణిమాధవర్కు।
త్తామ్ కొడుత్తార్ పిన్నదనైత్తాన్॥

ఆచార్యుల కృప వలన లభించిన జ్ఞాన పూర్తి వలన తద్వారా కలిగిన కీర్తిని పొందిన వడక్కుత్తిరువీధి పిళ్ళై రచించిన తమిళ్ వేదమైన తిరువాయ్ మొళికి అర్థములను విపులమైన/విస్తారమైన వివరణతో కూడిన, ఘనకీర్తిని కలిగిన, ఈడు వ్యాఖ్యానమును నంబిళ్ళై ‘”దీనిని ఇప్పుడు బహిర్గతము చేయుటకు సరియైన సమయము కాదని తదనంతర కాలములో ఒక మహనీయుని మూలముగా చక్కగా ప్రచారము చేయబడి మహోన్నతమైన స్థనమును పొందును” అని చెప్పి, కావున దానిని తనకిమ్మనెను. ఆ విధముగా ముందుగానే తీసుకొని దానిని తన ప్రియ శిష్యులైన ఈయుణ్ణి మాధవర్ నకు అందించి దీనిని రహస్యముగా/గోప్యముగా తమ శిష్యులకు అర్థ విశేషములతో ఉపదేశము చెయమని ఆజ్ఞాపించినారు.

తదనంతర కాలములో మణవాళ మామునులు తమ ఆచార్యలైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై ద్వారా దానిని పొంది ప్రపంచ వ్యాప్తముగా తెలుసుకొను విధముగా చేసినారు.

తదనంతర కాలములో ఒక సంవత్సర కాలము శ్రీరంగం పెరియ కోయిల్ లో నంబెరుమాళ్(శ్రీరంగనాధుడు) అనుగ్రహముతో నంబెరుమాళ్ మఱియు వారి పరివారముతో సహా దానిని విని ఆనందించిరి. అంతయేకాక నంబెరుమాళ్ మణవాళ మామునులను తమ ఆచార్యులుగా స్వీకరించి దానికి తార్కారణముగా “శ్రీశైలేశ దయా పాత్రం ధీభక్త్యాది గుణార్ణవం …..” అను తనియన్ని కృప చేసి దానిని సేవాకాలము ఆరంభ మఱియు ముగింపు సమయములందు తప్పనిసరిగా అనుసంధానము చేయవలెనని ఆజ్ఞాపించినారు. ఈ విశేషము లోక విదితము.

పాశురము 49

నలబై తొమ్మిదవ పాశురము. ఈ పాశురములో ఈడు వ్యాఖ్యానము ఏ విధముగా తమ అచార్యులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై వరకు వచ్చినదో తెలియబరుచుచున్నారు.

ఆజ్ఞ్గవర్ పాల్ పెత్త శిఱియాళ్వాన్ అప్పిళ్ళై।
తామ్ కొడుత్తార్ తమ్ముగనార్ తం కైయిల్ పాజ్ఞ్గుడనే
నాలూర్ పిళ్ళైక్కు అవర్ దామ్ నల్లమగనార్కు అవర్ దామ్
మేలోర్కు ఈన్దార్ అవరే మిక్కు॥

శిరియాళ్వాన్ అప్పిళ్ళై అనబడే ఈయుణ్ణి మాధవ పెరుమాళ్ నంబిళ్ళై వద్దనున్న ఈడు వ్యాఖ్యానము తమ కుమారులైన ఈయుణ్ణి పద్మనాభ పెరుమాళ్ నకు బాగుగా నేర్పించినారు. వీరు పెరుమాళ్ కోయిల్ అనబడే కాంచీపురములో నివాసమున్న కాలములో నాలూర్ పిళ్ళాన్ వీరి తిరువడిగళులందు బహు కైజ్ఞ్కర్యములు చేయుచూ వీరి అభిమానమునకు పాత్రులై వీరి నుంచి ఈడు వ్యాఖ్యనమును నేర్చుకొనినారు. తర్వాత వీరి యొక్క కుమారులైన నాలూరాచ్చాన్ పిళ్ళాన్ నకు నేర్పినారు. ఆళ్వార్ తిరునగరి దివ్యదేశమునగల పొలిందు నిన్ఱ పిరాన్, నమ్మాళ్వార్ సన్నిధులను పునర్నిర్మాణము చేసి, భవిష్యదాచార్యులైన ఎంబెరుమానారునకు ఒక తిరుక్కోయిల్ నిర్మించి పల కైజ్ఞ్కర్యములు చేస్తూ వచ్చిన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానమును నేర్చుకోవాలనే ఆశతో కాంచీపురమునకు రాగా దేవ పెరుమాళ్ తామే ఆజ్ఞాపింపగా నాలూరాచ్చాన్ పిళ్ళై తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైనకు, తిరువాయ్ మొళి ఆచ్చాన్ నకు, ఆయి జనన్యాచార్యునకు తిరునారాయణపురము నందు బోధించినారు. ఈ విధముగా తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై ఉపదేశముగా పొందిన ఈడు వ్యాఖ్యానమనే గొప్ప నిధిని మణవాళ మామునులునకు అందించినారు.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-48-49-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை – ச்லோகங்கள் 41 – 50

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை

<< ச்லோகங்கள் 31 – 40

ஶ்லோகம் 41 – இதில், ஆளவந்தார் எம்பெருமான் பெரிய திருவடியுடன் (கருடாழ்வார்) கூடியிருப்பதை அனுபவிக்கிறார். பெரியதிருவடி, எம்பெருமானுக்குக் கொடியாகவும், மற்றும் எல்லாமாகவும் பழுத்த கனியைப் போன்று எம்பெருமானுக்கு விரும்பத்தக்கவராக இருக்கிறார்.

தாஸஸ் ஸகா வாஹநம் ஆஸநம் த்வஜோ
யஸ்தே விதாநம் வ்யஜநம் த்ரயீமய: |
உபஸ்திதம் தேந புரோ கருத்மதா
த்வதங்க்ரி  ஸம்மர்த்த  கிணாங்கஶோபிநா ||

வேதங்களையே அங்கங்களாக உடைய அந்த கருடாழ்வார், உனக்கு அடியவனாகவும், நண்பனாகவும், வாஹனமாகவும், ஆஸனமாகவும், கொடியாகவும், விதானமாகவும், சாமரமாகவும் இருக்கிறார்; மேலும் உன்னுடைய திருவடிகள் அவருடைய தோள்களில் அழுத்தியதால் ஏற்பட்ட தழும்புகளாலே ஒளிவிடுகிறார்; உன்னுடைய ஸன்னிதியில் இப்படிப்பட்ட கருடாழ்வாரால் நீ வணங்கப்படுகிறாய் …

ஶ்லோகம் 42 –ஆளவந்தார் ஸ்ரீ ஸேனாபதி ஆழ்வானின் (விஷ்வக்ஸேனர்) தாஸ்ய ஸாம்ராஜ்யத்தை அனுபவிக்கிறார்; எம்பெருமான் தன்னுடைய எல்லாப் பொறுப்புகளையும் விஷ்வக்ஸேனரிடம் அளித்துத் தன்னையும் அவர் அதீனத்தில் அமைத்துக் கொள்கிறான்.

த்வதீய புக்தோஜ்ஜித ஶேஷபோஜிநா
த்வயா நிஸ்ருஷ்டாத்ம பரேண  யத்யதா |
ப்ரியேண  ஸேநாபதிநா ந்யவேதி தத்
ததா’நுஜாநந்தம் உதார வீக்ஷணை: ||

விஷ்வக்ஸேனர் உன்னுடைய ப்ரஸாதத்தையே உண்டு, உன்னுடைய நித்ய மற்றும் லீலா விபூதிகளை நடத்தும் பொறுப்புகளை உன்னிடத்திலிருந்து பெற்றிருக்கிறார்; எல்லோருக்கும் இனியவரான அவர், உன்னுடைய கண்ணசைவினாலே செய்ய வேண்டிய விஷயங்களுக்கு ஒப்புதல் வாங்கி, அவற்றை நடத்தக்கூடியவர்.

ஶ்லோகம் 43 – விஷ்ணு ஸூக்தத்தில் “ஸதா பஶ்யந்தி ஸூரய:” (நித்யஸூரிகள் எப்பொழுதும் எம்பெருமானைப் பார்த்து அனுபவிக்கிறார்கள்) என்று சொன்னபடி, எம்பெருமானுக்கு நித்யஸூரிகள் செய்யும் கைங்கர்யத்தை அனுபவிக்கிறார். இவருடைய ப்ரார்த்தனை திருவாய்மொழி 2.3.10இல் “அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ?” (எப்பொழுது நான் நித்யஸூரிகள் கோஷ்டியில் இருப்பேன்?) என்று ஆழ்வார் கேட்டபடி இருக்கும்.

ஹதாகில க்லேஶமலை: ஸ்வபாவத:
*ஸதாநுகூல்யைகரஸைஸ் தவோசிதை: |
க்ருஹீத தத்தத் பரிசார ஸாதநை:
நிஷேவ்யமாணம் ஸசிவைர் யதோசிதம் ||-

* த்வதாநுகூல்யைக என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு..

துன்பங்களும் தோஷங்களும் இல்லாத, எப்பொழுதும் உனக்குத் தொண்டு செய்யும் அனுபவத்தை உடைய, உனக்குப் பொருத்தமாக இருக்கக்கூடியவர்களான, கையில் எப்பொழுதும் கைங்கர்யத்துக்குத் தேவையான மாலை, தூபம், தீபம் முதலியவைகளை ஏந்தி இருப்பவர்களான, உனக்கும் முறையை உணர்த்திக் கைங்கர்யம் செய்யக்கூடியவர்களான, அவர்கள் மற்றும் உன் தன்மைக்கேற்ப உன்னை வணங்கக்கூடிய நித்யஸூரிகளால் வணங்கப்படுபவனே!

ஶ்லோகம் 44 – ஸ்ரீ ராமாயணம் அயோத்யா காண்டம் 31.25இல் இளைய பெருமாள் “பவாம்ஸ்து ஸஹ வைதேஹ்யா கிரிஸானுஷு ரம்ஸ்யதே” (நீ ஸீதாப்பிராட்டியுடன் மலைத்தாழ்வரைகளில் ரமித்திருக்கும்போது, நான் உங்கள் இருவருக்கும் தொண்டு செய்வேன்) என்று சொன்னபடி, ஆளவந்தார் எம்பெருமான் பிராட்டிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பதை அனுபவிக்க ஆசைப்படுகிறார்.

அபூர்வ நாநாரஸ பாவ நிர்பர
ப்ரபுத்தயா முக்த விதக்த லீலயா |
க்ஷணாணுவத் க்ஷிப்தபராதி காலயா
ப்ரஹர்ஷயந்தம் மஹிஷீம் மஹாபுஜம் ||

தன்னுடைய அழகான மற்றும் சிறந்ததான லீலைகளால் பிராட்டிக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுப்பவன் எம்பெருமான்; இப்படிப்பட்ட லீலைகளால் பிராட்டிக்கு ப்ரஹ்மாவின் ஆயுட்காலமும் ஒரு நொடிப்பொழுதில் செல்லும்படி ஒவ்வொரு க்ஷணமும் புதியதாக ரசிக்கும்படியாக இருக்கும்; பிராட்டியைத் தழுவுதற்கு ஏற்ற பெரிய திருக்கைகளை உடையவன்.

ஶ்லோகம் 45 – ஆளவந்தார் பிராட்டிக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும், ரசிக்கும்படியான விஷயங்களுக்கு இருப்பிடமான எம்பெருமானின் திருமேனிகள் மற்றும் திருக்கல்யாண குணங்களை அனுபவிக்கிறார்.

அசிந்த்ய  திவ்யாத்புத நித்ய யௌவந
ஸ்வபாவ லாவண்யமயாம்ருதோததிம் |
ஶ்ரிய: ஶ்ரியம் பக்த ஜநைக ஜீவிதம்
ஸமர்த்தம் ஆபத்ஸகம் அர்த்தி  கல்பகம் ||

எம்பெருமான் நினைவுக்கு அப்பாற்பட்ட, திவ்யமான, ஆச்சர்யமான, நித்யமான, இயற்கையான இளமையை உடையவன்; அழகுக் கடலாக இருப்பவன்; ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மிக்கும் ஸ்ரீயாக (செல்வமாக) இருப்பவன்; தன்னுடைய அடியார்களின் உயிராக இருப்பவன்; அறிவில் குறைந்தவர்களையும் படிப்படியாக உயர்த்தக்கூடியவன், ஆபத்துக் காலத்தில் நண்பனாக இருப்பவன், அவனை விரும்புபவர்களுக்கு கற்பக மரமாக இருப்பவன் …

ஶ்லோகம் 46 –ஆளவந்தார் “எப்பொழுது உலக விஷயங்களில் ஆசையைவிட்டு தேவரீருடைய ஆனந்துக்காகவும் என்னுடைய இருப்பின் பயனாகவும், முன்பு சொன்ன ஸ்வரூபம், ரூபம், குணம், விபூதி ஆகியவைகளில் பூர்த்தியை உடைய தேவரீருக்குக் கைங்கர்யம் செய்வேன்?” என்று கேட்கிறார்.

பவந்த  மேவாநுசரந்  நிரந்தரம்
ப்ரஶாந்த  நிஶ்ஶேஷ மநோரதாந்தர: |
கதா’ஹம் ஐகாந்திக நித்ய கிங்கர:
ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி ஸநாதஜீவித: ||

மற்ற எல்லா விஷயங்களிலுமிருக்கும் ஆசையை அடியோடு விட்டு உன்னையே தொடரும்படி இருந்து, எப்பொழுதும் உனக்கு நித்ய கைங்கர்யம் செய்து உனக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுத்து என் வாழ்கைக்கும் ஒரு பயனைப் பெறுவேன்?

ஶ்லோகம் 47 – இதில், ஆளவந்தார் ஈஶ்வரனின் அடையத்தக்க உயர்ந்த நிலையையும் தன்னுடைய முந்தைய (தாழ்ந்த) நிலையையும் பார்த்து “ஸம்ஸாரியான நான் எப்படி ப்ரஹ்மா ருத்ரன் போன்றவர்களின் எண்ணத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட, இவ்வுலக விஷயங்களால் தீண்டப்படாத நித்யஸூரிகள் ஆசைப்படும் கைங்கர்யத்தை ஆசைப்படலாம்? எப்படி உயர்ந்த உணவானது விஷத்தால் தீண்டப்படலாம்?” என்று நினைத்து, நம்மாழ்வார் “வளவேழுலகில்” செய்ததைப்போலே தன்னைத் தானே கடிந்து கொள்கிறார்.

திகஶுசிம் அவிநீதம் நிர்த்தயம் மாமலஜ்ஜம்
பரமபுருஷ! யோ’ஹம் யோகிவர்யாக்ரகண்யை: |
விதிஶிவ ஸநகாத்யைர் த்யாதும் அத்யந்த தூரம்
தவ பரிஜநபாவம் காமயே காமவ்ருத்த: ||

புருஷோத்தமனே! என்னுடைய (தவறான) எண்ணப்படி நடக்கும் தன்மையை உடைய காரணத்தால் ப்ரஸித்தமான நான், என்னுடைய புனிதமற்ற தன்மையாலும், சீர் செய்யப்படாத தன்மையாலும், கருணையும், வெட்கமும் இல்லாத தன்மையாலும், ப்ரஹ்மா, சிவன், ஸனகாதி முனிவர்கள் போன்ற உயர்ந்த யோகிகளுக்கும் எட்டாததான உன் கைங்கர்யத்தை ஆசைப்பட்டதை என்னையே நினைத்து நொந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஶ்லோகம் 48 – ஆளவந்தார் எம்பெருமானிடத்தில் “உன்னுடைய கருணையால், என்னுடைய பாபங்களைப் போக்கி என்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்” என்று ப்ரார்த்திக்கிறார். அல்லது – ஆளவந்தார் எம்பெருமானிடத்தில் “என்னுடைய குறிக்கோளை அடைவதற்குத் தடையாக இருக்கும் பாபங்களை நீயே போக்க வேண்டும்” என்று ப்ரார்த்திக்கிறார். முன்பு, எம்பெருமானின் மேன்மையின் உச்சக்கட்ட நிலையைப் பார்த்து விலகினார்; இப்பொழுது எம்பெருமானின் எளிமையின் உச்சக்கட்ட நிலையை நினைத்து அவனை அணுகுகிறார்.

அபராத ஸஹஸ்ர பாஜநம்
பதிதம் பீமபவார்ணவோதரே |
அகதிம் ஶரணாகதம் ஹரே!
க்ருபயா கேவலமாத்ஸமாத் குரு ||

துன்பங்களைப் போக்கி என்னை ரக்ஷிப்பவனே! கணக்கில்லாத அபராதங்களுக்கு இருப்பிடம் நான்; இப்பொழுது இந்த ஸம்ஸாரம் என்கிற க்ரூரமான கடலில் முழுகியுள்ளேன்; எனக்கு வேறு புகல் இல்லை; உன்னிடத்திலே சரணடைந்துள்ளேன்; உன்னுடைய கருணையினாலே என்னை உன்னுடையவனாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஶ்லோகம் 49 –எம்பெருமான் ஆளவந்தாரைப் பார்த்து “இத்தனை தோஷங்களை உடைய நீர், வேறு உபாயங்களைக் கொண்டோ அல்லது மற்றவைகளை விட்டு என்னையே பிடித்துக் கொண்டோ அவற்றைப் போக்கிக்கொள்ளாமல், என்னை ‘க்ருபயா கேவலம் ஆத்மஸாத் குரு’ (உன்னிடைய கருணையாலே, என்னை உன்னுடையவனாக ஏற்றுக் கொள் என்று ஏன் நிர்பந்திக்கிறீர்?” என்று கேட்க, அதற்கு ஆளவந்தார் “சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்ட அனுஷ்டானங்களில் ஈடுபட எனக்கு ஞானம் இல்லை, ஆகையால் மற்ற உபாயங்களில் ஈடுபட வழியில்லை; எனக்கு வேறு புகல் இல்லாததால், இருப்பவற்றைக் கைவிடவும் முடியாது. ஆகையால் உன்னுடைய பெரிய கருணையினால், உன்னுடைய கடாக்ஷமே எனக்கு உஜ்ஜீவனத்துக்கு வழி” என்கிறார்.

அவிவேக கநாந்த திங்முகே
பஹுதா ஸந்தத து:க்கவர்ஷிணி |
பகவந்! பவதுர்திநே பத:
ஸ்கலிதம் மாம் அவலோகயாச்யுத ||

ஞானம், பலம் முதலிய ஆறு குணங்களால் பூர்த்தியை உடைய பகவானே! உன்னுடைய அடியார்களை நழுவ விடாதவனே! திசைகள் கரிய மேகங்களால் மறைக்கப்பட்டிருக்கும், மழைக்கால இருட்டை உடைய, பெரிய மழை தொடர்ந்து பொழியும் இந்த ஸம்ஸாரத்தில், நல்வழியில் இருந்து நான் நழுவுகிறேன்; உன்னுடைய கருணைக் கடாக்ஷத்தை எனக்கு அருள்.

ஶ்லோகம் 50 – ஆளவந்தார் “எனக்கு உன்னுடைய கருணையைத் தவிர வேறு புகல் இல்லாததால், உன்னுடைய கருணைக்கும் என்னைவிட சிறந்த பாத்திரம் கிடையாது; ஆகையால் இந்த வாய்ப்பை நழுவ விடாதே” என்கிறார்.

ந ம்ருஷா பரமார்த்தமேவ மே
ஶ்ருணு  விஜ்ஞாபநம் ஏகமக்ரத: |
யதி மே ந தயிஷ்யஸே ததோ
தயநீயஸ் தவ நாத துர்லப: ||

ஸ்வாமி! முதலில் என்னுடைய ப்ரார்த்தனையைக் கேள்; இது பொய்யல்ல; இது உண்மையே; உன்னுடைய கருணையை எனக்கு அளிக்காமல் என்னை இழந்துவிட்டாய் என்றால், உன்னுடைய கருணையைப் பெற என்னைவிடத் தகுந்த எவரையும் நீ பெறமாட்டாய்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-41-to-50-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 46 – 47

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 46

ఈ నలబైయారవ పాశురములో వేదములకు ఉన్నవిధముగా తిరువాయ్ మొళికి కూడా అంగములు మఱియు ఉపాంగములుగా మిగిలిన ప్రబంధములుగా గుర్తించి వాటికి వ్యాఖ్యానములు కృపచేసిన మహనీయులను కీర్తిచవలననెడి గొప్ప ఉద్ధేశ్యముతో మొదటగా పెరియవాచ్ఛాన్ పిళ్ళై చేసిన మహోపకార వైభవమును మామునులు తెలుపుచున్నారు.

పెరియవాచ్ఛాన్బిళ్ళైే పిన్బుళ్ళవైక్కుమ్।
తెరియ వియాక్కియైగళ్ శెయ్ వాల్ అరియ
అరుళిచ్చెయల్పొరుళై ఆరియర్ గట్కు ఇప్పోదు।
అరళిచ్చెయల్ ఆయ్ త్తరిన్దు॥

నంబిళ్ళై ప్రియ శిష్యులు వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తి బిరుదాంకితులుగా కీర్తింపబడే పెరియవాచ్ఛాన్ పిళ్ళై మిగిలిన మూడువేల పాశురములన్నింటికీ అర్థములను సమగ్రముగా తెలుసుకొను విధముగా వ్యాఖ్యానములను అనుగ్రహించినందుకు, సంపూర్ణ అర్థములను తెలుసుకొను వ్యాఖ్యానముల (అరుళిచ్చెయల్) వలన వీరి తదనంతర ఆచార్యులు ఇవే కదా ఆళ్వార్ల అరుళిచ్చెయల్ అని బాగుగా తెలుసుకొనగలిగిరి. వీరు ఆళ్వార్ల అరుళిచ్చెయల్ అర్థవిశేషములను పరిపూర్ణముగా తమ ఆచార్యుల వద్ద వాటిని ఆసాంతం అనుభవించు క్రమము మిగిలిన వారికి ఉపదేశపూర్వ రూపముగా చూపిన వైశిష్ట్యమును మామునులు కీర్తస్తున్నారు.

పాశురము 47

నలబై ఏడవ పాశురము. ఈ నలబై ఏడవ పాశురములో నఞ్జీయర్ మొదలైన కొంత మంది ఆచార్యులు అనుగ్రహంచిన వ్యాఖ్యాన విశేషములను కృప చేయుచున్నారు.

నఞ్జీయర్ శెయ్ ద వియాక్కియైగళ్ నాలిరణ్డుక్కు।
ఎఞ్జామై యావైక్కుం ఇల్లైయే తమ్ శీరాల్
వైయగురువిన్ తమ్బి మన్ను మణవాళముని।
శెయ్యుమవై తాముమ్ శిల॥

భట్టర్ శిష్యులు వేదాంతిగా పిలువబడే నఞ్జీయర్ కొన్ని ప్రబంధములకు వ్యాఖ్యానములు కృపచేసినప్పటికీ పెరియ వాచ్ఛాన్ పిళ్ళై మాదిరిగా అన్ని ప్రబంధములకు కృప చేయలేదు. (ఆ విధముగా కృప చేసియుండినచో ఎంత బాగుండి ఉండేదో కదా!) పిళ్ళైలోకాచార్యుల తిరుతమ్బి ఉత్తములైన మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ కృప చేసిన వాటి యందు అనేక శాస్త్రములలో ఉన్నటు వంటి విశేష జ్ఞానము చేత కొన్ని ప్రబంధములకు అద్భుతమైన వ్యాఖ్యానములు అనుగ్రహించినారు. లబ్ద ప్రతిష్ఠులైన వాది కేసరి అళగియ మణవాళ జీయర్ కూడా కొన్ని వ్యాఖ్యానములు కృపచేసినారు.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-46-47-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை – ச்லோகங்கள் 31 – 40

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்தோத்ர ரத்னம் – எளிய விளக்கவுரை

<< ச்லோகங்கள் 21 – 30

ஶ்லோகம் 31 – இதில், ஆளவந்தார் “உன்னுடைய திருவடிகளைக் கண்டால் போதாது, அவை என்னுடைய தலையை அலங்கரிக்க வேண்டும்” என்று ஆழ்வார் திருவாய்மொழி 9.2.2இல் “படிக்களவாக நிமிர்த்த நின் பாதபங்கயமே தலைக்கணியாய்” (இவ்வுலகத்தின் அளவுக்கு நீட்டிய திருவடித் தாமரைகளை என் தலைக்கு அணியாக ஆக்க வேண்டும்) என்றும் திருவாய்மொழி 4.3.6இல் “கோலமாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே” (என்னுடைய தலைக்கு உன்னுடைய தாமரை போன்ற திருவடிகளே அலங்காரமாகும்) என்றும் கேட்டபடி அருளிச்செய்கிறார்.

கதா புநஶ்  ஶங்க ரதாங்க கல்பக
த்வஜாரவிந்தாங்குஶ  வஜ்ரலாஞ்சநம் |
த்ரிவிக்ரம! த்வச் சரணாம்புஜ த்வயம்
மதீய மூர்த்தாநம் அலங்கரிஷ்யதி ||

த்ரிவிக்ரமனாக அவதரித்த என் ஸ்வாமியே! சங்கம், சக்ரம், கற்பக மரம், கொடி, தாமரை, அங்குசம், வஜ்ராயுதம் ஆகிய அடையாளங்கள் பொருந்திய உன்னுடைய திருவடிகள் எப்பொழுது என்னுடை தலையை அலங்கரிக்கும்.

ஶ்லோகம் 32 – இதிலிருந்து 46ஆவது ச்லோகம் வரை ஆளவந்தார் எம்பெருமானுடன் கூடியிருக்கும் அவனுடைய அழகிய அவயவங்கள், திருவாபரணங்கள், திவ்ய ஆயுதங்கள், திவ்ய மஹிஷிகள், திவ்ய அடியார்கள், செல்வம் ஆகியவைகளை அனுபவித்து, இப்படிப்பட்ட ஆனந்தமான அனுபவத்தினால் கிடைக்கும் கைங்கர்யம் தனக்கு எப்பொழுது கிடைக்கும் என்கிறார். இதன் மூலம், ஆளவந்தார் பகவானுக்குப் பரமபதத்தில் அடியார்களுடன் கூடி இருந்து கைங்கர்யம் செய்யும் குறிக்கோளை அருளிச்செய்கிறார்.

விராஜ மாநோஜ்ஜ்வல பீத வாஸஸம்
ஸ்மிதாத ஸீஸூந ஸமாமலச்சவிம் |
நிமக்ந நாபிம் தநுமத்யம் உந்நதம்
விஶால வக்ஷஸ்ஸ்தல ஶோபி லக்ஷணம் ||

எம்பெருமான் ஒளிவிடும் திருப்பீதாம்பரத்தை அணிந்துள்ளான்; மலர்ந்த காயாம்பூவின் நிறத்தைப் போன்ற தோஷமற்ற ஒளியுடையவன்; ஆழமான திருநாபி மற்றும் மெலிந்த இடைப்பகுதியை உடையவனாகச் சிறந்து விளங்குகிறான், ஒளிவிடும் ஸ்ரீவத்ஸம் என்கிற மறுவைத் தன் பரந்த திருமார்பில் உடையவன் …

ஶ்லோகம் 33 – இதில், ஆளவந்தார் எம்பெருமானுடைய வீரம், சௌர்யம் முதலிய குணங்களையும் எம்பெருமானின் திருத்தோள்களின் அழகையும் அனுபவிக்கிறார்.

சகாஸதம் ஜ்யாகிண கர்க்கஶைஶ்ஶுபை:
சதுர்பிராஜாநு விளம்பிபிர் புஜை: |
ப்ரியாவதம்ஸோத்பல கர்ண பூஷண
ஶ்லதாலகாபந்த விமர்த்த  ஶம்ஸிபி: ||

வில்லில் நாணேற்றியதால் கடினமாக இருக்கும் நான்கு திருக்கைகளால் ஒளிவிடுகிறான் எம்பெருமான்; மேலும் அவனுடைய திருத்தோள்களில் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி தாயாரின் காதுகளில் அணிந்திருக்கும் கரிய நிறத்தில் இருக்கும் அல்லிப் பூக்கள், அவளின் காதணிகள் மற்றும் அலையும் கூந்தலின் அடையாளங்கள் தெரிகின்றன …

ஶ்லோகம் 34 – திருத்தோள்களை அனுபவித்த பிறகு, எம்பெருமானின் திருக்கழுத்தையும் திருமுகமண்டலத்தின் அழகையும் ஆளவந்தார் அனுபவிக்கிறார்.

உதக்ர பீநாம்ஸ விலம்பி குண்டல
அலகாவளீ பந்துர கம்புகந்தரம் |
முகஶ்ரியா ந்யக்க்ருதபூர்ண நிர்மலா’-
ம்ருதாம்ஶு பிம்பாம்புருஹோஜ்ஜ்வல ஶ்ரியம் ||

எம்பெருமான் அணிந்திருக்கும் குண்டலங்கள் அவனுடைய உயர்ந்த திரண்டிருக்கும் திருத்தோள்களின் வரை வந்து தொங்குவதாலும், அவனுடைய சுருண்ட கூந்தலினாலும், மூன்று வரிகள் இருப்பதாலும் அவனுடைய திருக்கழுத்து அழகாக இருக்கிறது. தன்னுடைய திருமுகமண்டலத்தின் ஒளியால் தோஷமற்ற நிலவு மற்றும் அப்போதலர்ந்த தாமரை மலரை ஜயித்திருக்கிறான் …

ஶ்லோகம் 35 – ஆழ்வார், திருவாய்மொழி 7.7.8இல் “கோளிழைத் தாமரை” (எம்பெருமானின் திருக்கண்கள் அவற்றின் ஒளியையே ஆபரணமாகக் கொண்டிருக்கின்றன) என்று சொன்னபடி, ஆளவந்தார் எம்பெருமானின் திருமுகமண்டலத்தை ஒவ்வொரு அவயமாக அனுபவிக்கிறார்.

ப்ரபுத்த முக்தாம்புஜ சாருலோசநம்
ஸவிப்ரம ப்ரூலதம் உஜ்ஜ்வலாதரம் |
ஶுசிஸ்மிதம் கோமல கண்டம் உந்நஸம்
லலாடபர்யந்த விலம்பிதாலகம் ||

எம்பெருமான் மலர்ந்த, புதிய தாமரை மலரைப் போன்ற திருக்கண்களையும், கொடி போன்று வளைந்த திருப்புருவங்களையும், மிகவும் ஒளிவிடும் திருவதரங்களையும், புனிதமான புன்முறுவலையும், அழகிய கன்னங்களையும், நிமிர்ந்த திருமூக்கையும், திருநெற்றி வரை படர்ந்திருக்கும் திருக்குழலையும் (கூந்தலையும்) உடையவன் …

ஶ்லோகம் 36 –ஆளவந்தார் எம்பெருமானின் திருவாபரணங்கள் மற்று திவ்ய ஆயுதங்களின் சேர்த்தியை அனுபவிக்கிறார்.

ஸ்புரத் கிரீடாங்கத ஹாரகண்டிகா
மணீந்த்ர காஞ்சீகுண நூபுராதிபி: |
ரதாங்க ஶங்காஸி கதா தநுர்வரைர்
லஸத் துளஸ்யா வநமாலயோஜ்ஜ்வலம் ||

எம்பெருமான் ஒளிவிடும் திருமுடி (கிரீடம்), தோள் காப்புகள், ஹாரம், கழுத்தில் அணியும் சங்கிலி, ஸ்ரீகௌஸ்துப மணி, திவ்ய அரை நாண், திவ்ய சதங்கைகள் முதலிய திவ்ய ஆபரணங்களாலும், திருவாழி, திருச்சங்கு, திருநாந்தகம் என்னும் வாள், கௌமோதகீ என்னும் கதை, சார்ங்கம் என்னும் வில் ஆகிய திவ்ய ஆயுதங்களாலும், அவனுடைய திருமேனி ஸம்பந்தத்தால் ஒளி விடும் திருத்துழாய் மற்றும் வனமாலையால் மிகவும் ஜ்வலித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

ஶ்லோகம் 37 – இனி வரும் இரண்டு ச்லோகங்களில் எம்பெருமான் பெரிய பிராட்டியுடன் கூடி இருப்பதை அனுபவிக்கிறார். இந்த ச்லோகத்தில், ஆளவந்தார் பிராட்டியின் பெருமையையும், ஈச்வரனுக்கு அவளிடத்தில் இருக்கும் பேரன்பையும் அருளிச்செய்கிறார்.

சகர்த்த யஸ்யா பவநம் புஜாந்தரம்
தவ ப்ரியம் தாம யதீய ஜந்மபூ: |
ஜகத்ஸமஸ்தம் யதபாங்க ஸம்ஶ்ரயம்
யதர்த்தம் அம்போதிரமந்த்ய பந்திச ||

எம்பெருமானே! எந்தப் பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாக உன்னுடைய திருமார்பை ஆக்கினாயோ, எந்தப் பிராட்டியின் பிறப்பிடமான திருப்பாற்கடல் உனக்கு விருப்பமான உறைவிடம் ஆனதோ, எந்தப் பிராட்டியின் கடாக்ஷத்தை நம்பி இவ்வுலகம் இருக்கிறதோ, யாருக்காக நீ கடலைக் கடைந்தாயோ, யாருக்காக நீ கடலில் அணை கட்டினாயோ …

ஶ்லோகம் 38 – இதில், ஆளவந்தார் பிராட்டியின் எல்லை இல்லாத இனிமையையும், அவள் எம்பெருமானுக்காகவே இருப்பதையும், திருவாய்மொழி 10.10.6இல் “உனக்கேற்கும் கோல மலர்ப் பாவை” (உனக்குத் தகுந்தவளான, அழகிய தாமரை மலரில் வசிக்கும் ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மி) சொன்னபடி அனுபவிக்கிறார்.

ஸ்வவைஶ்வ  ரூப்யேண ஸதா’நு பூதயா’பி
அபூர்வவத் விஸ்மயமாததாநயா |
குணேந ரூபேண விலாஸ சேஷ்டிதை:
ஸதா தவைவோசிதயா தவ ஶ்ரியா ||

நீ விஶ்வரூபம் எடுத்து முழுவதுமாக அனுபவித்தாலும், பிராட்டி தன்னுடைய குணங்கள், அழகிய திருமேனிகள் மற்றும் செயல்களால் உன்னை ஆச்சர்யம் அடையும்படிச் செய்து, உன்னுடைய பரம், வ்யூஹம், விபவம் முதலிய எல்லா நிலைகளிலும் உனக்குப் புதிதாகத் தோன்றி, உனக்குத் தகுந்தவளாக விளங்கி, உன்னுடைய செல்வமாக இருக்கிறாள்.

ஶ்லோகம் 39 – ஆளவந்தார், திருவனந்தாழ்வானின் திருமடியில் எம்பெருமானும் பிராட்டியும் கூடியருப்பதைப் பர்யங்க வித்யையில் காட்டியபடி அனுபவிக்கிறார்.

தயா ஸஹாஸீநம் அநந்தபோகிநி
ப்ரக்ருஷ்ட விஜ்ஞாநபலைக தாமநி |
பணாமணி வ்ராத மயூக மண்டல
ப்ரகாஶ  மாநோதர திவ்யதாமநி ||

ஆதிசேஷன் சிறந்த ஞானத்தையும், பலத்தையும் உடையவன், தன்னுடைய பணாமணிகளில் இருக்கும் ரத்னங்களின் ஒளியால் ஒளிவிடும் திருமடியில், பெருமாளும் பிராட்டியும் எழுந்தருளியிருக்கும் திவ்ய அந்தப்புரத்தைக் கொண்டிருக்கிறான்; இப்படிப்பட்ட திருவனந்தாழானின் திருமேனியில், எம்பெருமான் திவ்யமாக சயனித்திருக்கிறான் …

ஶ்லோகம் 40 – கைங்கர்யத்தில் இருக்கும் ஆசையால், ஆளவந்தார் திருவனந்தாழ்வானின் உயர்ந்த லீலைகளை அனுபவிக்கிறார். ஸ்ரீவிஷ்ணு புராணம் 1.15.157இல் ““உபமானமஶேஷாணாம் ஸாதூனாம் யஸ்ஸதா’பவத் |” (எப்படி ப்ரஹ்லாதன் எல்லா நல்லவர்களுக்கும் உதாரணமாக இருக்கிறானோ) சொன்னபடி, கைங்கர்யத்தில் ருசியுடைய அனைவருக்கும் திருவனந்தாழ்வானின் செயல்களே சிறந்த உதாரணம். ஆளவந்தார் இப்படிப்பட்ட ஆதிசேஷனின் உயர்ந்த நிலையை அருளிச்செய்கிறார்.

நிவாஸ ஶய்யாஸந பாதுகாம்ஶுக
உபதாந வர்ஷாதப வாரணாதிபி: |
ஶரீர பேதைஸ் தவ ஶேஷதாம் கதைர்
யதோசிதம் ஶேஷ இதீரிதே ஜநை: ||

நீ திருவனந்தாழ்வானின் திருமேனியிலே திவ்யமாக சயனித்திருக்கிறாய். திருவனந்தாழ்வான் நீ வசிக்கும் திருமாளிகையாகவும், சயனித்துக்கொள்ளும் படுக்கையாகவும், வீற்றிருக்கும் ஸிம்ஹாஸனமாகவும். அணிந்துகொள்ளும் பாதுகையாகவும், உடுத்திக்கொள்ளும் ஆடைகளாகவும், அணைத்துக்கொள்ளும் தலையணையாகவும், வெயில் மற்றும் மழையிலிருந்து காக்கும் குடையாகவும், மேலும் பல வடிவங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு உனக்குத் தொண்டு செய்வதால் எல்லோராலும் “சேஷன்” (தொண்டன்) என்றே அழைக்கப்படுகிறான் …

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-31-to-40-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 44 – 45

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 44

నలబై నాల్గవ పాశురము. తిరువాయ్ మొళికి నమ్బిళ్ళె కృపచేసిన ఉపన్యాసములను సంకలనము చేసి వడక్కుతిరువీధి పిళ్ళై ఈడు ముప్పత్తారాయిరపడి వ్యాఖ్యానముగా రచించిన వైభవమును కృపచేయుచున్నారు.

తెళ్ళియదా నమ్బిళ్ళె శెప్పు నెఱిదన్నై।
వళ్ళల్ వడక్కుతిరువీధి పిళ్ళై ఇన్ద 
నాడఱియ మాఱన్మఱై ప్పొరుళై నన్గురైత్తదు।
ఈడు ముప్పత్తాఱాయిరమ్॥

నజ్ఞీయర్ శిష్యులు పరిపూర్ణ జ్ఞానవంతులైన నంబిళ్ళై, నమ్మాళ్వార్ మాఱన్ మొదలుగా మన పూర్వాచార్యులు చూపిన వేద/వేదాంత మార్గములో “ఈ ఉత్క్రష్ట అర్థములను అందరు తెలుసుకొనవలెను” అనే మంచి సంకల్పము కలిగిన వడక్కుతిరువీధి పిళ్ళై ఈ లోకములోనే తెలుసుకొని ఉజ్జీవింపబడే విధముగా కృప చేసిన వ్యాఖ్యానము ఈడు ముప్పతాఱాయిరపడి వ్యాఖ్యానము. ఈడు అనగా అర్థము, వ్యాఖ్యానము, వివరణ, తాత్పర్యము, కవచము, సాటిలేనిది మొదలగు అనేకార్థములు కలవు. ఇది పరిమాణములో శ్రీభాష్యమునకు వ్యాఖ్యానమైన “శృత ప్రకాశిక” కు సమానము. ఈ శృత ప్రకాశిక ఈడు వ్యాఖ్యానము తరువాతి కాలములో వచ్చినప్పటికినీ దీనిని ఆ విధముగా భావిస్తారు.

పాశురము 45

నలబై ఐదవ పాశురము. ఈ పాశురములో వాదికేసరి అళగియ మణవాళ జీయర్ తిరువాయ్ మొళికి అనుగ్రహించిన పన్నీయాయిరప్పడి వ్యాఖ్యాన వైభవ విశేషములను కృపచేయుచున్నారు.

అన్బోడు అళగియ మణవాళ చ్చీయర్।
పిన్బోరుమ్ కత్తఱిన్దు పేశుగైక్కా తమ్ పెరియ
పోదముడన్ మాఱన్మఱై యిన్ పొరుళ్ ఉరైత్తదు।
ఏదమిల్ పన్నీరాయిరమ్॥

నమ్మాళ్వార్ల యందు మఱియు తిరువాయ్ మొళి యందు గల గొప్ప భక్తి చేతను మరియు చేతనుల మీద గల వాత్సల్యముతో పెరియవాచ్ఛాన్ పిళ్ళై కృపకు పాత్రులైన వాదికేసరి అళగియ మణవాళ జీయర్, తమ తదనంతర కాలములో వచ్చు ఆచార్యులు పాశురములలోని అర్థములను సంపూర్ణముగా తెలుసుకొని ఇతరులకు ఉపదేశము చేయుటకు అనుకూలముగా, తమ ఆచార్యుల కృపతో కలిగిన జ్ఞాన విశేషముతో నమ్మాళ్వార్ మాఱన్ కృప చేసిన వ్యాఖ్యానము పన్నీయాయిరప్పడి వ్యాఖ్యానము. ఇది పదముల వరుస క్రమములో అనగా పాశురములలోని విషయములకు వివిధ అర్థ విశేషములతో కూడినది.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-44-45-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org