Daily Archives: May 3, 2020

இராமானுச நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 51 – 60

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

இராமானுச நூற்றந்தாதி

<< பாசுரங்கள் 41 – 50

ஐம்பத்தொன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமானார் இந்த லோகத்தில் அவதரித்தருளினது என்னை அடிமைகொள்ளுகைக்காகவே என்று சொல்லுகிறார்.

அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர்கட்காய் அன்று பாரதப் போர்
முடியப் பரி நெடுந்தேர் விடும் கோனை முழுதுணர்ந்த
அடியர்க்கு அமுதம் இராமாநுசன் என்னை ஆள வந்து இப்
படியில் பிறந்தது மற்று இல்லை காரணம் பார்த்திடிலே

தன்னுடைய திருவடிகளைப் பின்சென்று அதனால் கர்வத்தையுடையவராய் இருக்கிற பாண்டவர்களுக்காக, தன்னைத் தவிர துணையற்றிருந்த அன்று, பாரத யுத்தத்திலே குதிரைபூட்டப்பட்ட நெடிய தேரை நடத்தினான் ஸர்வேச்வரனான கண்ணன் எம்பெருமான். அவன் அடியார்களுக்கு எல்லாமாக இருக்கும் தன்மைகளை உணர்ந்து அடிமையாய் இருப்பவர்களுக்கு அமுதமாக இருக்கும் எம்பெருமானார் இந்த பூமியிலே வந்த அவதரித்தது என்னை ஆளுகைக்காக. ஆராய்ந்து பார்க்கில் வேறொரு காரணம் இல்லை.

ஐம்பத்திரண்டாம் பாசுரம். எம்பெருமானாருக்கு உம்மையே ஆளக்கூடிய அளவுக்கு ஸாமர்த்யம் உள்ளதா என்று கேட்க, அவருடைய பெரியதான ஸாமர்த்யத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

பார்த்தான் அறு சமயங்கள் பதைப்ப இப்பார் முழுதும்
போர்த்தான் புகழ்கொண்டு புன்மையினேனிடைத் தான் புகுந்து
தீர்த்தான் இரு வினை தீர்த்து அரங்கன் செய்ய தாள் இணையோடு
ஆர்த்தான் இவை எம் இராமாநுசன் செய்யும் அற்புதமே

வேத பாஹ்யங்களான (வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாத) ஆறு ஸமயங்களும் நடுங்கும்படியாகக் கண்டார். இந்த பூமியெங்கும் தம்முடைய கீர்த்தியாலே மூடிவிட்டார். தாழ்ந்த குணங்களை உடைய என்னிடத்திலே நான் கேட்காமலேயே வந்து புகுந்து என்னுடைய பெரிய பாபங்களைப் போக்கினார். இப்படிப் பாபங்களைப் போக்கி, பெரிய பெருமாளுடைய அழகிய திருவடிகளோடே எனக்கு ஸம்பந்தத்தையும் ஏற்படுத்தினார். எங்களுக்கு நாதரான எம்பெருமானார் செய்யும் அற்புதங்கள் இவை.

ஐம்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமானார் பிற மதங்களைக் குலையப்பண்ணி என்ன ஸ்தாபித்தார் என்று கேட்க, எல்லா ஆத்மாக்களும் அசேதனப்பொருள்களும் ஸர்வேச்வரனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவை என்ற் உயர்ந்த அர்த்தத்தை ஸ்தாபித்தருளினார் என்கிறார்.

அற்புதன் செம்மை இராமாநுசன் என்னை ஆள வந்த
கற்பகம் கற்றவர் காமுறு சீலன் கருது அரிய
பற்பல் உயிர்களும் பல் உலகு யாவும் பரனது என்னும்
நற்பொருள் தன்னை இந் நானிலத்தே வந்து நாட்டினனே

எம்பெருமானார் என்னை ஆளுகைக்காக நான் கிடந்த இடம் தேடிவந்த பரம உதாரராய், அறிவுடையார் ஆசைப்படும்படியான எளிமையையுடையராய், ஆச்சர்யமானவராய், அடியார்களுக்குத் தக்கவாறு தம்மை அமைத்துக் கொள்ளும் நேர்மையையுடையராய் இருப்பவர். நினைக்கவரிதாய், கணக்கிலடங்காத ஆத்மாக்களும், அவர்களுக்கு இருப்பிடமாக இருக்கும் எல்லா லோகங்களும் பரம்பொருளான எம்பெருமானுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவை என்கிற உயர்ந்த அர்த்தத்தை இந்த லோகத்திலே யாரும் கேட்காமலே தாமே வந்து ஸ்தாபித்தருளினார்.

ஐம்பத்துநான்காம் பாசுரம். இப்படி எம்பெருமானார் உண்மை நிலையை ஸ்தாபிக்க, பாஹ்ய மதங்களுக்கும் வேதத்துக்கும் திருவாய்மொழிக்கும் ஏற்பட்ட நிலைகளை அருளிச்செய்கிறார்.

நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன நாரணனைக்
காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது தென் குருகை வள்ளல்
வாட்டம் இலா வண் தமிழ் மறை வாழ்ந்தது மண்ணுலகில்
ஈட்டிய சீலத்து இராமாநுசன் தன் இயல்வு கண்டே

பூலோகத்திலே மேன்மேலும் திரட்டிக்கொண்ட சீலகுணத்தையுடையரான எம்பெருமானாரின் இயல்பைக்கண்டு ஆதித்யன் வரவால் இருள் விலகி புஷ்பங்கள் மலருமாபோலே தங்கள் திறமையாலே ஸ்தாபிக்கப்பட்டதாய் இருக்கும் தாழ்ந்த ஸமயங்கள் மாண்டன. வேதத்தாலேயே அறியப்படும் நாராயணான ஸர்வேச்வரனை ப்ரகாசிப்பித்த வேதமானது நமக்கு இனி ஒரு குறையில்லை என்று கர்வத்தை அடைந்தது. உயர்ந்த திருநகரியை தமக்கு இருப்பிடமாக உடைய பரம உதாரரான நம்மழ்வார் அருளிச்செய்ததாய் ஒரு குறையுமில்லாத வள்ளல் தன்மையை உடைய த்ராவிட வேதமான திருவாய்மொழி வாழ்ச்சியைப் பெற்றது.

ஐம்பத்தைந்தாம் பாசுரம். இப்படி எம்பெருமானார் வேதங்களுக்குச் செய்த நன்மையை நினைத்து அவருடைய வள்ளல்தன்மையில் ஈடுபட்டு அவரை சரண்டைந்திருக்கும் குடி எங்களை ஆளத்தகுந்த குடி என்கிறார்.

கண்டவர் சிந்தை கவரும் கடி பொழில் தென் அரங்கன்
தொண்டர் குலாவும் இராமாநுசனை தொகை இறந்த
பண் தரு வேதங்கள் பார்மேல் நிலவிடப் பார்த்தருளும்
கொண்டலை மேவித்தொழும் குடியாம் எங்கள் கோக்குடியே

கண்டவர்கள் நெஞ்சை அபஹரிக்கும் பரிமளைத்தையுடைய திருச்சோலைகளையுடைய அழகிய கோயிலிலே (ஸ்ரீரங்கத்திலே) நித்யவாஸம்பண்ணும் பெரியபெருமாளுடைய திருவடிகளில் அடிமைபூண்டவர்களாலே கொண்டாடப்படுபவர் எம்பெருமானார். எல்லையில்லாத பல விதமான ஸ்வரங்களைக் காட்டக்கூடிய வேதங்களானவை பூமியிலே வாழும்படி பண்ணியருளின, பரம உதாரரான எம்பெருமானரை அவருடைய தன்மைகளிலே ஈடுபட்டு மற்ற விஷயங்களைக் காணாமல் இருக்கும் குலம் அவருடைய ஸம்பந்திகளே விரும்பப்படுபவர்கள் என்றிருக்கும் எங்களை ஆளும் குலமாயிருக்கும்.

ஐம்பத்தாறாம் பாசுரம். முன்பே வெளி விஷயங்களில் இப்படி மிகவும் ஈடுபட்டுச் சொல்லுவீரே என்று கேட்க எம்பெருமானாரை அடைந்தபின்பு என்னுடைய வாக்கும் மனஸ்ஸும் வேறோரு விஷயத்தை அறியாது என்கிறார்.

கோக்குல மன்னரை மூவெழு கால் ஒரு கூர் மழுவால்
போக்கிய தேவனைப் போற்றும் புனிதன் புவனம் எங்கும்
ஆக்கிய கீர்த்தி இராமாநுசனை அடைந்தபின் என்
வாக்கு உரையாது என் மனம் நினையாது இனி மற்று ஒன்றையே

ராஜகுலத்தில் பரம்பரையாகப் பிறந்த ராஜாக்களை இருபத்தொரு தலைமுறைகள் தனித்துவம் வாய்ந்த கூரிய மழுவாலே அழித்த, பரசுராம அவதாரம் செய்தருளிய, எதிரிகளை அழித்ததால் ஒளியையுடைய ஸர்வேச்வரனை அந்த குணத்தாலே வெல்லப்பட்டுக் கொண்டாடுவார் எம்பெருமானார். தன்னுடைய ஸம்பந்தத்தாலே அசுத்தரையும் சுத்தராக்கவல்ல மிகவும் புனிதரான, லோகமெங்கும் பரவியிருக்கும்படி பண்ணின கீர்த்தியையுடைய எம்பெருமானாரை அடைந்தபிறகு, மேலுள்ள காலமெல்லாம் வேறொரு விஷயத்தை என் வாக்கானது கொண்டாடாது. என்னுடைய மனஸ்ஸானது நினைக்காது.

ஐம்பத்தேழாம் பாசுரம். இனி என் வாக்குரையாது, என் மனம் நினையாது என்று சொல்லலாமா, இது ஸம்ஸாரமாயிற்றே, இங்கே அஜ்ஞானம் வந்தால் என்ன செய்ய முடியும் என்று கேட்க இவ்வுலகில் எம்பெருமானாரை அடைந்த பிறகு விவேகமில்லாமல் வேறொன்றை விரும்பும் பேதைத்தனம் ஒன்றுமறியேன் என்கிறார்.

மற்று ஒரு பேறு மதியாது அரங்கன் மலர் அடிக்கு ஆள்
உற்றவரே தனக்கு உற்றவராய்க் கொள்ளும் உத்தமனை
நல் தவர் போற்றும் இராமாநுசனை இந் நானிலத்தே
பெற்றனன் பெற்றபின் மற்று அறியேன் ஒரு பேதைமையே

வேறு ப்ரயோஜனங்களை ஒரு பொருளாக நினைக்காமல் பெரிய பெருமாளுடைய மிக இனிமையான திருவடிகளுக்கு அடிமையாயிருக்கும் தன்மையே புருஷார்த்தமென்று அதிலே ஊன்றியிருக்குமவர்களையே தமக்கு உறவினராக அங்கீகரிக்கும் உத்தம அதிகாரிகளாய், உயர்ந்த தபஸ்ஸான சரணாகதி தர்மத்திலே நிஷ்டரானவர்கள்  புகழும்படியான எம்பெருமானாரை இந்த உலகத்திலே பெற்றேன். பெற்றபிறகு, இத்தைவிட்டு வேறொரு விஷயத்தில் ஈடுபடுத்தும் அஜ்ஞானத்தைப் பார்த்ததில்லை.

ஐம்பத்தெட்டாம் பாசுரம். எம்பெருமானார் குத்ருஷ்டி (வேதத்துக்குத் தவறான அர்த்தம் சொல்லும்) மதங்களை ஒழித்ததை நினைத்து மகிழ்கிறார்.

பேதையர் வேதப் பொருள் இது என்று உன்னி பிரமம் நன்று என்று
ஓதி மற்று எல்லா உயிரும் அஃது என்று உயிர்கள் மெய்விட்டு
ஆதிப் பரனோடு ஒன்று ஆம் என்று சொல்லும் அவ்வல்லல் எல்லாம்
வாதில் வென்றான் எம் இராமாநுசன் மெய்ம் மதிக் கடலே

வேதத்தை உண்மை என்று ஏற்றுக்கொண்டும் அதன் அர்த்தங்களைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாத அறிவிலிகள் வேதத்தினுடைய அர்த்தம் இதுதான் என்று நிரூபித்து, ப்ரஹ்மம் உயர்ந்ததென்று சொல்லி, ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர இருக்கும் மற்ற எல்லா ஜீவாத்மாக்களும் அந்த ப்ரஹ்மமே என்றும், இதற்கு பிறகு மோக்ஷத்தை விளக்கும் இடத்தில், ஜீவாத்மாக்கள் தேஹத்தைவிட்ட பின் காரணபூதனான பரம்பொருளுடன் ஐக்யமாகிவிடும் என்று இப்படிச் சொல்லுகிற அந்த கோஷத்தையெல்லாம் தத்வஜ்ஞானக் கடலாய், நம்முடைய நாதராய் இருக்கிற எம்பெருமானார் லோகரக்ஷணத்துக்காக வாதம் செய்து ஜயித்தருளினார். என்ன ஆச்சர்யம்!

ஐம்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். இவரின் மகிழ்ச்சியைக் கண்ட சிலர் ஆத்மாக்கள் தாங்களே சாஸ்த்ரத்தைக் கொண்டு எம்பெருமான் தான் தலைவன் என்பதை அறிந்து கொண்டிருப்பார்களே என்று சொல்ல, கலியுகத்தில் அஜ்ஞானத்தை எம்பெருமானார் போக்காமல் இருந்திருந்தால் ஒருவரும் ஆத்மாவுக்கு ஈச்வரனே தலைவன் என்று தெரிந்திருக்காது என்கிறார்.

கடல் அளவாய திசை எட்டினுள்ளும் கலி இருளே
மிடை தரு காலத்து இராமாநுசன் மிக்க நான்மறையின்
சுடர் ஒளியால் அவ்விருளைத் துரந்திலனேல் உயிரை
உடையவன் நாரணன் என்று அறிவார் இல்லை உற்று உணர்ந்தே

கடல் அளவுக்கு இருக்கும் எல்லா திக்குக்களிலும் கலியாலே இருக்கும் அஜ்ஞான ரூபத்தில் இருக்கும் தமஸ்ஸே நெருங்கி இருக்கும் காலத்திலே எம்பெருமானார் எல்லா ப்ரமாணங்களிலும் சிறந்ததான நான்கு வேதங்களின் எல்லையில்லாத தேஜஸ்ஸாலே அந்தத் தமஸ்ஸை ஓட்டாமல் இருந்திருந்தால், ஆத்மாவுக்குத் தலைவனானவன், அதுவும் தன்னைத் தவிர எல்லாவற்றையும் தனக்குச் சரீரமாகக் கொண்டிருப்பவன், நாராயணன் என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுபவன் என்று புரிந்து கொண்டு நினைத்துப் பார்ப்பவர் ஆருமில்லை.

அறுபதாம் பாசுரம். எம்பெருமானாரின் பக்தி எப்படி இருக்கும் என்று கேட்க அதை விரிவாக விளக்குகிறார்.

உணர்ந்த மெய்ஞ்ஞானியர் யோகம்தொறும் திருவாய்மொழியின்
மணம் தரும் இன் இசை மன்னும் இடம்தொறும் மா மலராள்
புணர்ந்த பொன் மார்பன் பொருந்தும் பதிதொறும் புக்கு நிற்கும்
குணம் திகழ் கொண்டல் இராமாநுசன் எம் குலக் கொழுந்தே

ஆத்ம குணங்கள் ஒளிவிடும் மேகத்தைப் போன்று எல்லோருக்கும் அருள்புரிபவரும் எங்கள் குலத்துக்குத் தலைவருமான எம்பெருமானார் அறிய வேண்டிய அர்த்தங்களை அறிந்திருக்கும் உண்மை ஞானம் உடையவர்களின் கூட்டங்கள் தோறும், திருவாய்மொழியின் நறுமணம் தரும் உயர்ந்ததான இசை நிரந்தரமாக நடக்கும் ஸ்தலங்கள் எல்லாவற்றிலும், பெரிய பிராட்டியாராலே நித்யவாஸம் பண்ணப்பட்ட திருமார்பை உடையவன் உகந்தருளி வாழும் திருப்பதிகள் தோறும், அவற்றை எல்லாம் அனுபவிக்கும் ஆசையினால் அவ்விடங்களிலெல்லாம் மூழ்கி இருப்பார்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruppAvai – Simple Explanation – thaniyans

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

thiruppAvai

neeLA_thunga

nILA thunga sthanagiri thatIsuptham udhbOdhya krishNam
pArArthyam svam Sruthi Satha Siras sidhdham adhyApayanthI
svOchchishtAyAm sraji nigaLitham yA balAth kruthya bhungthE
gOdhA thasyai nama idham idham bhUya Ev’sthu bhUya

kaNNa (SrI krishNa) sleeps on the bosom of nappinnaippirAtti, who is the incarnation of nILA dhEvi (one of the consorts of emperumAn). Her bosom is like the slope of a mountain. ANdAL has imprisoned that kaNNa with the garland that she had donned earlier. She wakes up kaNNa and informs him about her pArathanthriyam (being totally dependent on emperumAn) which has been clearly shown in vEdhAnthams which are the end portions of vEdhams. Let my salutations to her, who forcefully goes to emperumAn and enjoys him, be there forever.

annavayal pudhuvai ANdAL arangaRkup
pannu thiruppAvaip palpadhiyam – innissiyAl
pAdik koduththAL naRpAmAlai pUmAlai
sUdik koduththALaich chollu

ANdAL nAchchiyAr, who incarnated in SrIvillipuththUr which is surrounded by fields having swans roaming around, mercifully composed the prabandham thiruppAvai with sweet notes and offered it to SrI ranganAtha as a garland of verses. She also submitted garland made of flowers, after donning it herself, first. Sing about that great ANdAL.

sUdik koduththa sudark kodiyE tholpAvai
pAdi aruLa valla pal vaLaiyAy – nAdi nI
vEngadavaRku ennai vidhi enRa immARRam
nAm kadavA vaNNamE nalgu

Oh one who submitted garland of flowers after donning it herself first and who is like a shiny creeper! Oh one who mercifully sang about pAvai nOnbu (a ritual followed by girls) which is being observed for a very long time and who has donned bangles on her divine hand! You had beseeched manmatha (cupid) to make you as a servitor to emperumAn at thiruvEngadam. You should mercifully shower us with your grace so that we do not have to tell him.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/thiruppavai-thaniyans-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 65 – UrAr igazhilum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

UrAr igazhilum UrAdhu ozhiyEn nAn                                       77
vArAr pUm peNNai madal

Word by Word Meanings

UrAr igazhilum – even if all the people abuse (me)
nAn – I
vAr Ar pU peNNai madal UrAdhu ozhiyEn – I will not stop from engaging with long, beautiful madal

vyAkyAnam

UrAr igazhilum – just as vAsavadhaththai was praised by the people, as mentioned in the 68th verse of this prabandham “UrAr igazhndhidappattALE”, the people will praise me too.

UrAdhu ozhiyEn nAn – instead of praising like that, even if they abuse me, I will not stop from engaging with madal.

vArAr pUm peNNai madal – even when they {SrI rAma et al] had great asthrams (weapons) such as brahmAsthram, just like they felt inferior to opponents such as indhrajith, when I am having my asthram madal in my hand, will I let my desire remain unfulfilled?

vArAr pUm peNNai madal – Haven’t you seen the long, beautiful madal in my hand? Haven’t you seen the brahmAsthram in my hand?

There is a thanippAdal (separate verse) at the end of the prabandham, attributed to the great thamizh poet kambar.

kambar’s song

UrAdhu ozhiyEn ulagaRiya oNNudhalIr
sIrAr mulaiththadangaL sEraLavum – pArellAm
anROngi ninRaLandhAn ninRa thirunaRaiyUr
manROnga Urvan madal

Oh those with resplendent foreheads! Until I embrace the emperumAn, who measured the worlds, with my bosom, I will not stop from engaging with madal, for the world to see. I will engage with madal at the junction of the main roads in the divine abode of thirunaRaiyUr, where that emperumAn has taken residence.

This completes the English translation of periyavAchchAn piLLa’s vyAkyAnam, supplemented by the finer details in puththUr’s swAmy’s explanatory notes for thirumangai AzhwAr’s siRiya thirumadal prabandham.

periyapirAtti samEdha periyaperumAL thiruvadigaLE SaraNam
thirumangai AzhwAr thiruvadigaLE SaraNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

இராமானுச நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 41 – 50

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

இராமானுச நூற்றந்தாதி

<< பாசுரங்கள் 31 – 40

நாற்பத்தொன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமானால் திருத்தப்படாத இந்த உலகம் எம்பெருமானார் அவதாரத்தாலே நன்கு திருத்தப்பட்டது என்கிறார்.

மண்மிசை யோனிகள்தோறும் பிறந்து எங்கள் மாதவனே
கண் உற நிற்கிலும் காணகில்லா உலகோர்கள் எல்லாம்
அண்ணல் இராமாநுசன் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே
நண்ணரும் ஞானம் தலைக்கொண்டு நாரணற்கு ஆயினரே

நமக்கு நாதனான ச்ரிய:பதியே, பூமியிலே மனுஷ்யர், மிருகம் முதலிய பிறவிகளில் அவதரித்து, தன்னை இவர்கள் கண்ணுக்கு விஷயமாக்கிக்கொண்டு நிற்கும்போதும், இவன் நமக்குத் தலைவன் என்று காணமாட்டார்கள் இங்குள்ளவர்கள். அவர்கள் எல்லாரும், அடியார்களின் பேறும் இழவும் தன்னது என்று கருதும் ஸ்வாமியான எம்பெருமானார் வந்து வெளிக் கண்களுக்கு விஷயமான அக்காலத்திலே நம் முயற்சியால் அடைய முடியாததான ஞானமானது மிகவும் ஏற்பட்டு நாராயணன் என்ற திருநாமமுடைய எம்பெருமானுக்குத் தொண்டரானார்கள்.

நாற்பத்திரண்டாம் பாசுரம். உலக விஷயங்களில் ஈடுபட்டிருந்த என்னைத் தம்முடைய பரமக்ருபையாலே வந்து ரக்ஷித்தருளினார் என்று அனுபவித்து மகிழ்கிறார்.

ஆயிழையார் கொங்கை தங்கும் அக்காதல் அளற்று அழுந்தி
மாயும் என் ஆவியை வந்து எடுத்தான் இன்று மா மலராள்
நாயகன் எல்லா உயிர்கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்
தூயவன் தீது இல் இராமாநுசன் தொல் அருள் சுரந்தே

பொருத்தமாகப் புனையப்பட்ட ஆபரணங்களையுடையராய், ஸ்தனத்துக்கு மேலே வேறு எதையும் பார்க்கவேண்டாதபடி அழகாயிருப்பவராய், வாக்கின் சக்திக்கும் மீறீய அதிகமான ஆசை என்னும் சேற்றிலே அழுந்தி நசித்துப்போகிறவனாக இருந்தேன். அப்படிப்பட்ட என் ஆத்மாவை, ச்ரிய:பதியான பெரிய பெருமாளே ஸகல ஆத்மாக்களுக்கும் தலைவன் என்று உபதேசிக்கும் ஞான சுத்தியையுடையவராய், இப்படி உபதேசிக்கும் காலத்தில் புகழ், தனம், பூஜை ஆகியவற்றை விரும்பாமல் செய்யும் எம்பெருமானார் தம்முடைய இயற்கையான க்ருபையைச் சுரந்து, அந்த க்ருபையால் தூண்டப்பட்டவராய் என்னிடத்தில் வந்து இன்று என்னை எடுத்து ரக்ஷித்தார்.

நாற்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். இப்படித் தம்மை எம்பெருமானார் கைக்கொண்டதை நினைத்து வந்த ப்ரீதியாலே இவ்வுலகத்தவரைப் பார்த்து எல்லாரும் எம்பெருமானார் திருநாமத்தைச் சொல்லுங்கள், உங்களுக்கு எல்லா நனமையும் உண்டாகும் என்கிறார்.

சுரக்கும் திருவும் உணர்வும் சொலப்புகில் வாய் அமுதம்
பரக்கும் இரு வினை பற்று அற ஓடும் படியில் உள்ளீர்
உரைக்கின்றனன் உமக்கு யான் அறம் சீறும் உறு கலியைத்
துரக்கும் பெருமை இராமாநுசன் என்று சொல்லுமினே

எம்பெருமானார் அவதாரத்தாலே பாக்யத்தைப் பெற்ற பூமியில் உள்ளவர்களே நான் இந்த விஷயத்தின் பெருமை அறியாமல் இருக்கும் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். தர்மத்தைக் கண்டால் சீறும், தானே ப்ரபலமாய் இருக்கும் கலியை ஓட்டிவிடும் ப்ரபாவத்தையுடையரான எம்பெருமானாருடைய திருநாமத்தைச் சொல்லுங்கள். பக்தியாகிற செல்வமும், ஞானமும் மேன்மேலும் வளரும். சொல்லத்தொடங்கும்போதே வாக்கிலே அமுதம் சுரக்கும். பெரிய பாபங்களும் முழுவதுமாக விட்டோடும்.

நாற்பத்துநான்காம் பாசுரம். இப்படி எம்பெருமானார் பெருமையை உபதேசித்த பின்பும் ஒருவரும் எம்பெருமானார் விஷயத்தில் ஈடுபடாததைப் பார்த்து அவர்களுடைய தன்மையை நினைத்து வருந்துகிறார்.

சொல் ஆர் தமிழ் ஒரு மூன்றும் சுருதிகள் நான்கும் எல்லை
இல்லா அறநெறி யாவும் தெரிந்தவன் எண் அரும் சீர்
நல்லார் பரவும் இராமாநுசன் திருநாமம் நம்பி
கல்லார் அகல் இடத்தோர் எது பேறு என்று காமிப்பரே

பெரிய பூமியில் உள்ளவர்கள் புருஷார்த்தம் (குறிக்கோள்) எது என்று ஆசைப்படுவார்கள். சொல் வளத்தைக் கொண்டதாய் தனித்துவம் வாய்ந்ததாய் இயல் இசை நாடகம் என்று மூன்று வகையாக இருக்கும் தமிழும், ரிக் யஜுர் ஸாம அதர்வணம் என்னும் நான்கு வேதங்களும் கணக்கிலடங்காத தர்ம மார்க்கங்கள் எல்லாமும் அலகலகாக ஆராய்ந்திருப்பவராய், நினைக்கப் பார்த்தால் நினைத்து முடிக்க முடியாததான கல்யாண குணங்களையுடையவராய், நல்லவர்களான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் ஆனந்தத்துடன் கொண்டாடும்படியிருக்கும் எம்பெருமானாருடைய திருநாமத்தை, நான் சொன்ன வார்த்தையை நம்பி, தெரிந்து கொண்டு சொல்லாமல் இருக்கிறார்கள். ஐயோ! இவர்கள் ஏன் இப்படி இருக்கிறார்கள்?

நாற்பத்தைந்தாம் பாசுரம். இப்படி அவர்களைப்போலே விமுகராய் இருந்த தம்மை எம்பெருமானார் நிர்ஹேதுகமாக ரக்ஷித்த விஷயத்தை நினைத்து தேவரீர் செய்த நன்மையை என் வாக்கால் சொல்லி முடிக்க முடியாது என்கிறார்.

பேறு ஒன்று மற்று இல்லை நின் சரண் அன்றி அப்பேறு அளித்தற்கு
ஆறு ஒன்றும் இல்லை மற்று அச்சரண் அன்றி என்று இப்பொருளைத்
தேறும் அவர்க்கும் எனக்கும் உனைத் தந்த செம்மை சொல்லால்
கூறும் பரம் அன்று இராமாநுச மெய்ம்மை கூறிடிலே

உடையவரே! தேவரீர் திருவடிகளைத்தவிர வேறு ப்ராப்யம் (குறிக்கோள்) ஒன்றுமில்லை. அதைத் தருகைக்கு அத்திருவடிகளைத்தவிர வேறு உபாயம் (வழி) ஒன்றும் இல்லை. இந்த இரண்டு விஷயங்களையும் ஆழ்ந்த ஞானத்தாலே நம்பியிருப்பவர்களுக்கும் அந்த நம்பிக்கை இல்லாத எனக்கும் வித்தியாசம் பார்க்காமல் எனக்கு தேவரீரைத் தந்தருளிய இந்த நேர்மையை உண்மையாகச் சொல்லப் பார்த்தால் வாக்கின் சக்திக்கு உட்பட்டதன்று.

நாற்பத்தாறாம் பாசுரம். எம்பெருமானார் செய்தருளின உபகாரத்தை நினைத்துப் பார்த்து அதக்குத் தோற்றுத் திருவடிகளிலே வணங்குகிறார்.

கூறும் சமயங்கள் ஆறும் குலைய குவலயத்தே
மாறன் பணித்த மறை உணர்ந்தோனை மதியிலியேன்
தேறும்படி என் மனம் புகுந்தானை திசை அனைத்தும்
ஏறும் குணனை இராமாநுசனை இறைஞ்சினமே

வார்த்தை ஜாலமாய் மட்டும் இருக்கிற பாஹ்ய (வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாத) ஆறு ஸமயங்களும் சிதிலமாய்ப்போம்படியாக இந்த தேசத்திலே ஆழ்வாரருளிச்செய்த த்ராவிடவேதமான திருவாய்மொழியை நன்றாக உணர்ந்தவர் எம்பெருமானார். ஞானமில்லாத நான் கீழ்ப்பாசுரத்தில் சொன்னபடி அவரே ப்ராப்யம் (குறிக்கோள்) மற்றும் ப்ராபகம் (வழி) என்று நம்பியிருக்கும்படி என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே வந்து புகுந்தருளினார் எம்பெருமானார். இவற்றாலே எல்லா திசைகளிலும் ப்ரஸித்தமான கல்யாண குணங்களையுடையரான அவரை நாம் வணங்கினோம்.

நாற்பத்தேழாம் பாசுரம். எல்லோருக்கும் பகவானிடத்தில் ருசியை உண்டாக்கும் எம்பெருமானார் தம்மளவில் செய்த நன்மையை நினைத்துப்பார்த்து, இப்படிப்பட்ட எனக்கு ஒப்பாக ஒருவரும் இல்லை என்கிறார்.

இறைஞ்சப் படும் பரன் ஈசன் அரங்கன் என்று இவ்வுலகத்து
அறம் செப்பும் அண்ணல் இராமாநுசன் என் அருவினையின்
திறம் செற்று இரவும் பகலும் விடாது என்தன் சிந்தையுள்ளே
நிறைந்து ஒப்பு அற இருந்தான் எனக்கு ஆரும் நிகர் இல்லையே

எல்லோருக்கும் புகலிடமாய் வேதாந்தத்தில் ப்ரஸித்தனான பரம்பொருள் தான் ஈச்வரன் என்பது தெரியும்படி வந்து கோயிலிலே சயனித்திருக்கும் பெரிய பெருமாளென்று இந்த அதர்மம் நடக்கும் லோகத்திலே உண்மையான தர்மத்தை அருளிச்செய்பவராய் அடியார்களுடைய இழவு பேறுகள் தம்மதாம்படியான ஸம்பந்தத்தையுடையவர் எம்பெருமானார். அவர் என்னுடைய அனுபவத்தாலும் ப்ராயச்சித்தத்தாலும் போக்குவதற்கரிய வினைக்கூட்டத்தை அழித்து, இரவும் பகுலும் இடைவிடாதே என்னுடைய ஹ்ருதயத்துள்ளே பூர்ணராய்க் கொண்டு, இங்கே இருக்கும் இருப்புக்கு ஒப்பாக வேறில்லை என்னும்படி எழுந்தருளியிருந்தார். இப்படிப்பட்ட பாக்யத்தைப் பெற்ற எனக்கு ஒருவரும் ஸமமில்லை.

நாற்பத்தெட்டாம் பாசுரம். இவர் சொன்னதைக் கேட்ட எம்பெருமானார் நீர் நம்மை விட்டாலும் நாம் உம்மை விட்டாலும் உமக்கு இந்த இன்பம் நிலைநிற்காதே என்று சொல்ல, அதற்கு என் தாழ்ச்சிக்கு தேவரீர் க்ருபையும் தேவரீர் க்ருபைக்கு என் தாழ்ச்சியும் தவிர வேறு புகல் இல்லாமல் இருக்க, வீணாக நாம் இனிப் பிரிவதற்கு என்ன காரணம் உள்ளது என்கிறார்.

நிகர் இன்றி நின்ற என் நீசதைக்கு நின் அருளின்கண் அன்றி
புகல் ஒன்றும் இல்லை அருட்கும் அஃதே புகல் புன்மையிலோர்
பகரும் பெருமை இராமாநுச இனி நாம் பழுதே
அகலும் பொருள் என் பயன் இருவோமுக்கும் ஆன பின்னே

ஒப்பில்லாமல் இருக்கும் என்னுடைய தாழ்ச்சிக்கு அந்த தாழ்ச்சியையே காரணமாகக் கொண்டு என்னை ஏற்றுக்கொள்ளும் தேவரீருடைய க்ருபையைத் தவிர ஒதுங்க வேறு நிழலில்லை. அந்த க்ருபைக்கும் மிகவும் தாழ்ந்தவர்களே சிறந்த பாத்ரம். ஆகையால் என்னுடைய தாழ்ச்சியைத் தவிர வேறு புகல் இல்லை. தோஷமே இல்லாதவர்கள் பேச்சுக்கு விஷயமான பெருமையையுடைய உடையவரே, நம் இருவருக்கும் இதுவே ப்ரயோஜனமானபின்பு, நாம் இனி வீணாக அகலுகைக்கு என்ன காரணம் உள்ளது?

நாற்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமானார் அவதரித்த பிறகு லோகத்துக்குண்டான ஸம்ருத்தியை நினைத்துப்பார்த்து மகிழ்கிறார்.

ஆனது செம்மை அறநெறி பொய்ம்மை அறு சமயம்
போனது பொன்றி இறந்தது வெம் கலி பூங்கமலத்
தேன் நதி பாய் வயல் தென் அரங்கன் கழல் சென்னி வைத்துத்
தான் அதில் மன்னும் இராமாநுசன் இத்தலத்து உதித்தே

அழகிய தாமரைப்பூக்களில் உண்டான தேனாகிற ஆறு விளைநீராகப் பாயும் வயல்களையுடைத்தாய் அழகிய கோயிலிலே சயனித்திருக்கிற பெரிய பெருமாளுடைய திருவடிகளை தலையிலே தாங்கிக்கொண்டு, தாம் அதிலே எப்பொழும் கூடியிருந்து அனுபவிக்கிறார் எம்பெருமானார். அவர் இந்த ஸ்தலத்திலே அவதரித்து வைதிகமாகையாலே செம்மையாக இருக்கும் தர்ம மார்க்கம் முன்பு அழிந்து கிடந்தது, இப்பொழுது மீண்டும் உண்டானது. வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாததால் பொய்யான ஆறு ஸமயங்களும் முடிந்தன. க்ரூரமான கலியுகமானது “கலியும் கெடும்” என்கிறபடியே அழிந்தது.

ஐம்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமானார் திருவடிகளில் தனக்கு இருக்கும் பேரன்பை நினைத்துப்பார்த்து மிகவும் மகிழ்கிறார்.

உதிப்பன உத்தமர் சிந்தையுள் ஒன்னலர் நெஞ்சம் அஞ்சிக்
கொதித்திட மாறி நடப்பன கொள்ளை வன் குற்றம் எல்லாம்
பதித்த என் புன் கவிப் பா இனம் பூண்டன பாவு தொல் சீர்
எதித் தலை நாதன் இராமாநுசன் தன் இணை அடியே

எல்லா திசைகளிலும் பரவியிருப்பதாய் இயற்கையானதாகையாலே பழையதான கல்யாண குணங்களையுடையவராய் யதிகளுக்குத் தலைவராய் நாதபூதராயிருக்கும் எம்பெருமானாருடைய சேர்த்தியழகையுடைய திருவடிகளானவை உயர்ந்த அதிகாரிகளுடைய திருவுள்ளங்களிலே ப்ரகாசிக்கும் தன்மையைக் கொண்டன. பாஹ்ய (வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாதவர்கள்) மற்றும் குத்ருஷ்டி (வேதத்துக்குத் தவறான அர்த்தம் சொல்லுபவர்கள்) ஆகியோருடைய ஹ்ருதயமானது அஞ்சி அந்த பயாக்னியாலே தவிக்கும்படி மாறி மாறி நடக்கும் தன்மையையுடையன. ஸம்ருத்தமாய் ப்ரபலமாயிருந்துள்ள தோஷங்களெல்லாம் சேர அழுத்திவைக்கப்பட்ட என்னுடிய தாழ்ந்த கவிகளாகிற பாசுரக்கூட்டங்களை அணிந்து கொண்டன.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org