Daily Archives: November 18, 2017

thiruvAimozhi – 6.3 – nalguravum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Sixth Centum

<< Previous decad


Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

See nampiLLai’s introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

See nampiLLai’s introduction.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the third decad – AzhwAr thinking about how emperumAn turned him who was unfavourable towards emperumAn to be favourable, visualized ISvara’s agadithagatanA Sakthi (ability to accomplish the impossible), i.e., having contrary objects as his forms/wealth and highlights the following aspects:

  1. his omnipresence, which is the cause for such having contrary objects as his forms/wealth
  2. his differentiating nature from all other entities
  3. his radiant fame
  4. his great compassion
  5. his control over leelA vibhUthi (material realm)
  6. his radiance which is enjoyed by his devotees
  7. his being the refuge for all worlds
  8. his humility towards his devotees
  9. his great benefactorship
  10. his distinguished protectorship

Meditating upon these aspects, AzhwAr thinks “emperumAn who can manage contrary aspects in this manner, can unite us who are nithyasamsAris (eternally suffering souls in material realm) with nithyasUris (eternally free souls in spiritual realm)”, meditates upon his ability to bestow the results and instructs others as seen by him.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction

The preceptors mercifully explain “the one who took up a very humble position is [not any ordinary person, but] sarvESvaran himself”. That is – AzhwAr is mercifully elaborating emperumAn‘s supremacy which is cited in “yAvaiyum yAvarum pizhaiyAmal – piNakki” (mixing with everything without missing any sentient and insentient entities).

nanjIyar mercifully explains “bhattar would mercifully explain this with a difference” [i.e., though this decad talks about emperumAn‘s supremacy, it is specifically addressing the concept of holding together contrary entities].  That is – AzhwAr becoming amazed thinking how emperumAn united with him who said “I won’t unite with you”. His efforts are many in this uniting; first, when AzhwAr remained ignorant about self and bhagavAn, emperumAn revealed those to AzhwAr and accepted him [this was in thiruvAimozhi 1.1.1]; when AzhwAr entered emperumAn’s proximity, he started thinking about the lowly nature of self and emperumAn’s greatness and tried to leave saying “we are unqualified to be with emperumAn”, emperumAn manifested his great attachment for AzhwAr and accepted him [this was in thiruvAimozhi 1.5]; here, the situation is unlike those previous ones; this cannot be solved easily. Here, if he leaves, he will be blamed; and if he comes closer, he will be blamed too! If one cites a jAthi chaNdALa (born and raised as a dog-eater – i.e., one with very lowly conduct), he can perform atonement [to be relieved of the sins]; but if one cites a praNaya aparAdha chaNdALa (one who has become a chaNdALa, having committed offense towards his lover and has thus fallen), there is no atonement that will relieve him from the sin [Though it may look strange that AzhwAr appears to be blaming emperumAn, this is explained in arumpadham clearly. AzhwAr is really damning himself. That is, the anger which he acquired due to separation, led to sins (as anger leads to sin), which belongs to AzhwAr. Thus, AzhwAr is saying that there is no atonment for his sin which he acquired due to the anger towards emperumAn]. Thus, emperumAn eliminated AzhwAr’s anger by manifesting his great love towards AzhwAr and accepted him, and AzhwAr became amazed at that. emperumAn tells such AzhwAr “This is not the limit for my amazing aspects; you observe that I am united with many contrary entities; hence, no one can remain separated from me!” and manifests his virudhdha vibhUthikathvam (his being together with contrary aspects).

AzhwAr sees those entities and feels “How amazing these are”, and thinks,

  • while these entities can leave emperumAn with the intelligence given by him to them, he holds them all together
  • now, [in this world], what is efficient cause, will not be material cause and vice versa; this being the case – emperumAn being all of them himself [i.e., having them all as his body], though he is with all of them, he remains unaffected by their defects, being the controller, though not being away to be unaffected by their defects
  • now, in this world, what is means, will not be the goal and vice versa; this being the case, his being the means and the goal

And moreover, AzhwAr meditates upon his qualities such as saundharyam (beauty), Seelam (simplicity) etc and thinks “such sarvESvaran who is the benefactor, descended to thiruviNNagar and manifested his presence here”. He says with finality “there is no higher relative than he for us” and explains “there is nothing other than his divine feet which is our refuge”.

After enjoying his supremacy in thiruvAimozhi 1.1, AzhwAr fell unconscious thinking “eththiRam” (how is this possible) in thiruvAimozhi 1.3. Here, he first meditated upon emperumAn‘s simplicity of not leaving him even after he said “pOgu nambI” (Oh complete lord! Go!), and now enjoying the supremacy which is opposite of simplicity; as AzhwAr was divinely blessed with unblemished knowledge and devotion, his meditation upon emperumAn’s supremacy and simplicity are the same.

Each pAsuram is discussed subsequently.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

iraNdAM thiruvandhAdhi – 49 – malai Ezhum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous


AzhwAr says that after emperumAn took residence at thirumalai, there is no need to fear that there is any hurdle for us. Hence, call out his name in such a way that the entire world vibrates with that.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

malai Ezhum mAnilangal Ezhum adhira
kulaisUzh kuraikadalgaL Ezhum mulai sUzhndha
nanjuraththup peNNai navinRu uNda nAvan enRu
anjAdhu en nenjE azhai

Word by Word Meaning

en nenjE – Oh my heart!
m alai Ezhum – the seven kulaparvathams (major mountains)
mA nilangaL Ezhum – the seven dhvIpams (islands) such as jambhUdhvIpam etc
kulai sUzh kurai kadalgaL Ezhum – the seven oceans which are surrounded by shores and which raise continuous noise
adhira – to vibrate
mulai sUzhndha nanju uraththup peNNai – the cruel demonic person pUthanA, who had poison all over her bosom
navinRu – speaking (gibberish words even as he was drinking her milk)
uNda – one who drank
nAvan – Oh one who has the divine tongue!
anjAdhu – without any fear
azhai – call out


malai Ezhum – the seven kulaparvathams which are like huge support for earth

mA nilangaL Ezhum – the seven dhvIpams such as jambhUdhvIpam etc

kulai sUzh kurai kadalgaL Ezhum – the seven oceans, without crossing their shores, remaining within them and making noise

adhira – making these to vibrate

mulai sUzhndha nanjuraththup peNNai – pUthanA, who was strong, after applying poison all over her bosom

navinRu uNda nAvan enRu – having a tongue which was speaking some unintelligible words as if he were expressing his thankfulness to her for nursing him

anjAdhu en nenjE azhai – call out to him without fearing about hurdles.

What will happen to the hurdles? They will face the same fate as pUthanA did.

anjAdhu en nenjE azhai – there is nothing that we need to do for removing our enemies. It is enough if we recite his divine names and enjoy them. Alternatively, we can construe the meaning for anjAdhu as “not being afraid that we are not qualified to recite his names”. Even a demonic person such as pUthanA was able to approach him and hence we need not fear to approach him. AzhwAr tells his divine heart to call him out loudly such that the whole world vibrates with that call.

We shall take up the 50th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 28

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః


<< పాశురము 27




“శరణాగతి మఱ్ఱోర్ సాదనతై పఱ్ఱిల్

అఱణాగాదు అంజనై తన్ సేయై

ముఱణ్ అళియ కట్టియదు వేరోర్ కయిఱు

కొండార్పదన్ మున్

విట్ట పడై పోల్ విడుం”


               కిందటి పాశురమైన “తప్పిల్ కరువరుళాల్” లో , స్వామి అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్  అచార్యులు చూపిన మార్గములో  శరణాగతి చేసి పరమపదమును పొందు విధానమును చెప్పారు. తరువాతి పాశురమైన ,“నెఱి అఱియాదారుం”  లో గురుముఖత   శరణాగతి  శాస్త్రమును తెలుసుకొని ఆచరించని వారు, గీతనుపదేశించిన  శ్రీకృష్ణునిపై విశ్వాసము లేనివారు పరమపదమును పొందలేరు. ఈ లోకములోనే జనన మరణ చక్రములో పడి కొట్టుకుంటూ వుంటారని చెప్పారు. ఈ పాశురములో పరమపదమును పొందుటకు శరణాగతియే మార్గమని చెపుతున్నారు.  ‘ ఊళి వినై  కుఱుంబర్ ‘ అని 23వ పాశురములో లక్ష్మీనారాయణుల శ్రీపాదములకు శరణాగతి చేయటమే ఉన్నతమైన మార్గమని చెప్పిన విషయమును ఇక్కడ గుర్తు చేస్తున్నారు. ఆత్మోజ్జీవనము నకు శరణాగతి మార్గముననుసరించటము చాలునా ఇతర పుణ్య కార్యములు ఆచరించాలా అన్న అనుమానము మనసులో ఉద్భవిస్తే ఏమి జరుగుతుందో ఈ పాశురములో తెలియజేస్తున్నారు.


శరణాగతి = భగవంతుడి శ్రీపాదములందు విశ్వాసముతో చేయు శరణాగతిలో

మఱ్ఱోర్ సాదనత్తిల్ = విశ్వాసము లోపించి ఇతర ప్రయత్నములు చేయుట

పఱ్ఱిల్ = ప్రారంభిస్తే

అఱణాగాదు = మొదట చేసిన శరణాగతి ఫలించదు

అంజనై తన్ సేయై = అంజనాపుత్రుడైన ఆంజనేయుని

ముఱణ్ అళియ = బలము తొలగిపోయేట్లుగా

కట్టియదు = ఇంద్రజిత్తు బ్రహ్మాస్త్రమును ప్రయోగించి  కట్టివేశాడు

వేరోర్ కయిఱు కొండు = మరొక తాటితో

ఆర్పదన్ మున్ = కట్టేటప్పుడే

విట్ట పడై పోల్ = బ్రహ్మాస్త్రము శక్తి తొలగిపోయినట్లు

విడుం = శరణాగతిలో విశ్వాసము లోపించి ఇతర ప్రయత్నములు చేయుట ప్రారంభించగానే శరణాగతి ఫలించకుండా పోతుంది


శరణాగతి ……..శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములను చేరుకోవటానికి శాస్త్రము కర్మ, జ్ఞాన మార్గముల కంటే శరణాగతి మార్గము ఉన్నతమైనదని చెప్పింది . ఎందుకంటే ఇతర మార్గములు సాద్యోపాయము అలా కాక శరణాగతి మార్గము సిద్దోపాయము . శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములకు తలను చేర్చి ‘ నువ్వు తప్ప వేరు గతి లేదని ‘ పరిపూర్ణ విశ్వాసమును ప్రకటించటము శరణాగతి అని చెప్పబడింది ఇది మహా విశ్వాసము , అధ్యవసాయము అని శాస్త్రము చెపుతుంది. మహా విశ్వాసములో లోపము ఏర్పడితే శరణాగతి ఫలితమునివ్వదు . అలాగే శరణాగతుడిలో ‘నేను ‘, ‘నాది ‘ అన్న అహంకారము తలెత్తినా శరణాగతి ఫలితమునివ్వదు . ఆకించిన్యం , అనన్యగతిత్వం ఉన్నప్పుడే శరణాగతి ఫలితమునిస్తుంది . దీనినే ఆళ్వార్’ “ పుగల్ ఒన్ఱిలా అడియేన్ ” ( ఏదారి లేని దాసుడను) .లౌకిక జీవనములో విరక్తుడై పరమాత్మను చేరాలన్న త్వర కలిగి ఆశ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములను చేరితే అప్పుడే పరమపదము దొరుకుతుంది.

మఱ్ఱోర్ సాదనతై పఱ్ఱిల్………..శరణాగతి ఔన్నత్యము తెలుసుకొని శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములకు శరణాగతి  చేసినప్పటికీ ,ఈ మార్గమొక్కటే చాలునా ? ఇతర మార్గాలను అనుసరించాలా అన్న సందేహము మనసులో కలిగితే ఇది ఫలించదు . దీనికి ఉదాహరణగా ఇక్కడ ఒక చరిత్రను తెలియజేస్తున్నారు.

అంజనై తన్ సేయై…….అంజనాదేవి కుమారుడైన ఆంజనేయుడిని

ముఱణ్ అళియ కట్టియదు…….బలమును పోగట్టాలని ఇంద్రజిత్తు బ్రహ్మాస్త్రముతో కట్టి వేయగా

వేరోర్ కయిఱు కొండార్పదన్ మున్ ……ఆ బ్రహ్మాస్త్రము మీద విశ్వాసము లేని రాక్షసులు కొందరు వేరొక తాటితో హనుమను కట్టివేయగా

విట్ట పడై పోల్ విడుం..…… బ్రహ్మాస్త్రము హనుమపై తన ప్రభావమును వదిలి  వేసినట్లుగా శరణాగతి చేసిన తరువాత దానిపై విశ్వాసములేక వేరొక ప్రయత్నము చేస్తే శరణాగతి ప్రభావము ఉండదు అని చేపుతున్నారు. శరణాగతిని బ్రహ్మాస్త్రముతోను , ఇతర ప్రయత్నములను సాధారణమైన తాటితోను పోల్చి చెప్పారు

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-28-sharanagathi-marror/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org