Daily Archives: November 22, 2015

thiruvAimozhi – 2.1.10 – vEvArA vEtkainOy

Published by:

srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> Second Centum >> First decad

Previous pAsuram


Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the tenth pAsuram – On seeing emperumAn who united with her to remove her fatigue, parAnkusa nAyaki prays to him “You should never leave me”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, emperumAn who is sarvakAraNabhUthan (the cause of all) arrives there on seeing parAnkusa nAyaki‘s suffering and parAnkusa nAyaki prays to him “you should never leave me”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.


வேவு ஆரா வேட்கை நோய் மெல் ஆவி உள் உலர்த்த
ஓவாது இராப் பகல் உன்பாலே வீழ்த்து ஒழிந்தாய்
மா வாய் பிளந்து மருதிடை போய் மண் அளந்த
மூவா முதல்வா! இனி எம்மைச் சோரேலே

vEvu ArA vEtkai nOy mel Avi uL ularththa
OvAdhu irAp pagal unpAlE vIzhththu ozhindhAy
mA vAy piLandhu marudhidai pOy maN aLandha
mUvA mudhalvA! ini emmaich chOrElE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

vEvArA – not satisfied with torturing
nOy – disease (love-sickness)
mel – weak (due to separation)
Avi – AthmA
uL – like dried leaf
ularththa – to dry it completely
irAp pagal – night and day
OvAdhu – incessantly
un pAlE – in your qualities
vIzhthu ozhindhAy – one who captivated me
mA – the horse’s (that was the enemy of those who approach you)
vAy – mouth
piLandhu – tore
marudhu – (twin) arjuna tree
idai – in between
pOy – entered
maN – the earth (to make it fully subservient)
aLandhu – measured
mUvA – being every youthful
mudhalvA – Oh the cause of all!
ini – going forward
emmai – us
chOrEl – never leave us

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh emperumAn who tore the mouth of kEsi (horse), who crawled in between the twin trees and measured the earth, who is the cause of all! My already tender/meek AthmA has further fully dried up by being tortured by love-sickness and you made me fully subservient to you by showing your qualities! Now onwards, please don’t fail [leave] me ever. In this, AzhwAr contemplates how emperumAn eliminated the obstacles and sustained him.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • vEvArA vEtkai nOy – If it started torturing, it will not stop with just torturing once. Unlike other diseases (of the body), this love-disease (of love-sickness of separation from bhagavAn) is never ending [since this affects the AthmA which is eternal].
  • mellAvi – Like her tender body, AzhwAr‘s self too is very tender in nature.
  • uL ularththa – As said in srI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 85.17 “… gUdOgniriva pAdhapam” (like drying of the leaves in a tree by the fire inside the tree-hole), it tortures from inside (AthmA) to outside (body). AthmA is said to be adhAhyam (incombustible – unable to be burnt – srI bhagavath gIthA 2.24), yet it cannot be burnt only by material fire [the anguish of separation from emperumAn will hurt the AthmA]. As said in srI rAmAyaNam sundhara kANdam 35.44 “… mahathA jvalathA nithyamagninEvAgni parvatha:” [Oh revered sIthA! Having not seen you, srI rAma is in anguish like a huge/burning mountain of fire].
  • OvAdhu irAp pagal – Just like the eternal disease, the night and day also seem to be so long.
  • un pAlE vIzhthu ozhindhAy – two explanations:
    • You captivated me towards you from whom no one can return.
    • You captivated me towards you and yet you are staying far away without being friendly.
  • mAvAy … – two explanations:
    • [Focus on mUvA – being still energetic, looking to help] Having casually torn kEsi’s mouth, having entered in between the twin-trees, having recovered the land by conquering [measuring] over that land that was grabbed by mahAbali – after having done so much favours, feeling that you have not done enough, you are looking forward to help everyone.
    • [Focus on mudhalvA – cause] Having done all of these, as if you have not done anything, you performed creation etc., of the universe etc.
  • ini emmai chOrElE – two explanations:
    • AzhwAr requesting emperumAn to arrive at him just by eliminating the obstacles like he eliminated kEsi et al.
    • parAnkusa nAyaki faithfully requesting emperumAn, seeing the great dangers she is facing in not uniting with him.
  • ini – Even if the past is gone, at least in future she wants to be united with emperumAn. It is also explained that – AzhwAr is feeling for the time lost with emperumAn until now. srI rAmAyaNam yudhdha kANdam 5.5 is quoted here: “na mE dhukkam priyA dhUrE” – I am not grieving for my dear (sIthA) being far away; if I took up a journey, I can easily reach her; “na mE dhukkam hruthEthi vA” – I am not grieving that this separation was caused by a rAkshasa, by cutting off his head, that grief will be eliminated; “EthadhEvAnusOchAmi”  – this is my only grief; “vayOsyA hyathivarththathE” – [that is,] I can never bring back the lost time. So, AzhwAr‘s state of separation from emperumAn is like srI rAma‘s separation from sIthA pirAtti.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

rAmAnusa nURRanthAdhi – 17

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImadh varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous (thAzhvoRnu illA maRai)

pAsuram 17

Introduction (given by maNavALa mAmunigaL)

Like so after hearing about emperumAnAr’s kind help, even if one surrenders to such subject, what to do if one becomes unstable due to the connection of experiencing happiness and sorrow? Having friendly connection with thirumangai AzhvAr, and who is our master, that is emperumAnAr, those who have surrendered to him would not become disturbed by such influences, says amudhanAr.

Introduction (given by piLLailOkam jIyar)

In the series of previous pAsurams since it was about emperumAnAr with his connection with AzhvArs, as one gets the taste of samAsrayaNam after hearing about emperumAnAr’s kind help, and surrender to such subject, what could be done if one is disturbed in mind due to the life’s sorrows and happiness? thirumangai AzhvAr who gave us dhivya prabandham regarding paththarAvi (perumAL) at thirukkaNNamangai dhivya dhEsam, to whom emperumAnAr is very dear, those who surrender to such emperumAnAr would not get disturbed by the effects of delights and sorrows, says amudhanAr.

emperumAnAr-thirumangai AzhwArthirumangai AzhvAr and his dear emperumAnar

muniyAr thuyarangaL mundhilum inbangaL moiththidinum
kaniyAr manam kaNNamgangai ninRAnaik kalai paravum
thani yAnaiyaith thaN thamizh seydha neelan thanakku ulagil
iniyAnai engaL irAmAnusanai vandhu eidhinarE                                   17


Word by word meaning (given by maNavALa mAmunigaL)

kalai – by all the sAsthras
paravum – worshipped;
thani Anaiyai – like a matchless strong elephant, and the smartness/hauteur due to that
kaNNa mangaiyuL ninRAnai – that is the emperumAn blessing us standing in thirukkaNNamangai
– as thirumangai AzhvAr said in “nin thanakkum kuRippAgil kaRkalAm kaviyin poruL thAnE [periya thirumozhi 7.10.10]
thaN – (cool/comfortable) since the above is of great matter, all the distress would be removed when reciting it
thamizh seydha – which he kindly gave us in thamizh,
neelan thanakku – to such thirumangai AzhvAr;
ulagil iniyAnai – being beloved to such AzhvAr, in this world;
engaL – our master
irAmAnusanai – that is, emperumAnAr,
vandhu eidhinar – came and surrendered (to such master)
thuyarangaL – sorrows
thuyarangaL mundhilum – even if sorrows came competing with each other in excess,
muniyAr – they would not be vexed that these came;
inbangaL – pleasant and happy occurrences
moiththidinum – all came crowding as if this is their only work;
manam kaniyAr – would not think in their mind about them as ripe fruit (that everything has come together nicely).

So the point is, you too do not fear thinking about the pleasantness and disturbances.


kalai paravum – As said in “sarvE vEdhA yath padham Amananthi [katOpanishath 2.15] (the bhagavAn that all the vEdhas are reciting..), and in “vEdhAksharANi yAvanthi pathithAni dhvijAthibi: | thAvanthi harinAmAni kIrththithAni na samsaya: || vEdhE rAmAyaNE puNyE bhArathE bharatharshaba | Adhau madhyE thathAnthEcha vishNus sarvathra gIyathE [srImadh bhAgavatham 6.16.44 / mahAbhAratham – bhavishyath 132.95]”, (The chanting of the letters of vEdhas by the brAhmins is the chanting of His names / vishNu is sung in all the parts like in the beginning, middle and end of vEdhas, srI rAmAyaNam, and bhAratham, Oh best of bharatha race”), he is worshipped by all sruthi smruthi ithihAsa purANas;

thani yAnaiyai – As said in “dhyAvA pruthivI janayan dhEva Eka:” (He is only one who creates the heavens and earth), and in “sayaschAyam purushE, yaschAsAvAdhithyE, sa Eka:” (He who is in a man is the same as in the sun), and in “dhivyOdhEva EkO nArAyaNa:”(there is only one divine dhEva, that is nArAyaNan),

with none like Him, like a wild elephant, with its majesty;


kaNNamangaiyuL ninRAnai – As said in “muththin thiraL kOvaiyaip paththarAviyai niththilath thoththinai, arumbin alarai adiyEn manaththu Asaiyai amudham podhiyum suvaik karumbinaik kaniyaich chenRu nAdik kaNNamangaiyuL kaNdu koNdEnE [thirumangai AzhvAr’s periya thirumozhi 7.10.1](I have got the one who is like a collection of pearls that tempt us to make garland (prApyam – goal), he is the life of devotees, pearls kept in groups (prApakam, used as a means when in need), he is like a flower bud and blossomed (like yuvAkumara:), my heart’s desire, sugar cane grown by pouring nectar (which may be considered as hard to eat (have) so…), is also like an easily eatable fruit, in thirukkaNNamangai), – about paththarAvip perumAL who is gracing thirukkaNNamangai showing how enjoyable he is that can be experienced by everyone;

thaN thamizh seydha – As said in “nin thanakkum kuRippAgil kaRkalAm kaviyin poruL thAnE [periya thirumozhi 7.10.10](~ thirumangai Azhvar is saying to thirukkaNNamangaip perumAn: if you wish to, you too can learn the meaning of this prabandham/padhigam (these 10 pAsurams on you)), – can understand the gravity of venerability of emperumAn’s nature, form, qualities, and wealth (svarUpa, rUpa, guNa, vibhUthi), when one recites it (the prabandham) , as it would break the difficulties, and remove all the distress, that is, which he (thirumangai AzhvAr) gave us as dhramidOpanishath (thamizh), in the form of prabandham and blessed us (prabandheekariththu aruLina / ப்ரபந்தீகரித்தருளின);

neelan thanakkuto such thirumangai AzhvAr; AzhvAr himself said “kaNNamangaiyuL kaNdu koNdEn enRu kAdhalAl kaliyan urai seydha vaNNa oN thamizh [periya thirumozhi 7.10.10]” (~ I said that I got him in kaNNamangai, which is out of my love; that is me kaliyan; and I said this in the colourful and beautiful language of thamizh);

ulagil iniyAnaiin this world, for all the devotees, he (emperumAnAr) is the most loved; (including for thirumangai AzhvAr).

thirukkannamangai_manavala_mamunigalmaNavALa mAmunigaL as divining in thirukkaNNamangai

jIyar too divined “parakAla mukhAbja mithram [yathirAja vimsathi – 3] (~ emperumAnAr is like a sun to the lotus that is the face of parakAlan (thirumangai AzhvAr); which blossoms when seeing emperumAnAr)”. (Because emperumAnAr carried out the wishes of AzhvAr (who built compound walls), by administering the temple)

engaL irAmAnusanai – like he did for me, he has divined his incarnation to save everyone; to such emperumAnAr..

vandhu eidhinarE(they came and attained). As said in “srImAn Avira bhUthbhUmau rAmAnuja dhivAkara:” they understood his excellence and came (back) and joined him standing in queue.

muniyAr thuyarangaL mundhilum – when sorrows come competing with each other to reach first and surround such people, they wouldn’t feel sad, thinking Oh why have these come.

inbangaL moyththidinum kaniyAr manam – (like bees fly around their food), even if lots of happiness, as if those happiness do not have any thing else to do but be with them, would surround such people, they would not feel elated about them considering them as obtaining ripe fruits like happiness; gIthAchAryan said too, “na prakrushyEth priyam prApya nOdhvijEth prApya cha apriyam [bhagavath gIthA – 5.20] ((one whose mind is steadfastly fixed on brahmam) – neither rejoices at gaining what is pleasant, nor grieves on obtaining what is unpleasant); and abhiyukththar (vEdhAnthachAryar) too said “mathana kathanai: naklishyanthE yathIsvara samsrayA: [yathirAja sapthathi] (those who have reached emperumAnAr would not worry about good and bad things].

From AzhwAr thirunagari srI U.Ve. vidhwAn thirumalai nallAn chakravarththi rAmakrishNa iyengAr’s ‘amudha virundhu’:

Happiness and sadness come and go, it is good that the karma is getting reduced, why get excited or become sad – is what emperumAnAr’s devotees think and stay firm.

bhagavath gIthA says that one should learn the truth about AthmA from thathva gyAnis (learned and practicing ones who understand the truth about chith (sentient), achith (non-sentient), and Iswaran (emperumAn)), and should try to attain that state, get rid of the illiteracy of thinking of the body as the Athma, stay firm in the comfort of reality of AthmA, and so not get excited or become sad about matters related to the unstable things of the world;

those who surrendered to emperumAnAr also learned the above truth from gyAnis, and so are focussed only on emperumAnAr’s divine feet and do not get excited or become sad about other things;

emperumAn is like a proud elephant; but it is such that every one can see and enjoy; such emperumAn wanted to get deeper into the meanings of thirumangai AzhvAr’s prabandham and tried to understand its meanings; periyavAchchAn piLLai’s vyAkyAnam says as AzhvAr saying to emperuman: “if you are interested, then you are going to have to be my sishya and enrich your learning – such is the weight of the core matter of this prabandham”.

‘vandhu’ eidhinar -> amudhanAr says devotees ‘came’ and joined emperumAnAr, instead of saying  ‘went’ and joined, because he is always with emperumAnAr.  (also, people had forgotten about the truth and their traditional ways and had gone away; now after realizing it due to emperumAnAr, ‘came’ (back) and joined him).

thirumangai-azhwarneelan was always seeing emperumAn at kaNNamangai to his eyes’ content, and was happy when was being with Him, and sad when was separated from Him; so he was not sad/happy related to material things;   emperumAnAr also was immersed in that neelan’s beautiful thamizh, and became dear to him; the sishyAs who depend on emperumAnAr are immersed in being servants of emperumAnAr.

– – – – – – –

Translation: raghurAm srInivAsa dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 11 – అంబన్ తన్

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 10


పాశుర అవతారిక:

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానం

చివరగా ఈ ప్రబంధము నేర్చిన వారు నమ్మాళ్వార్ల ఆధీనములోని శ్రీవైకుంఠములో స్థిరముగా ఉంటారు అని  మధురకవులు ఈ ప్రబంధము  యొక్క ఫలశ్రుతి చెపుతున్నారు.

నంపిళ్ళై,  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై,  అళగియ మణవాళ  పెరుమళ్  నాయనార్  కూడా అదే విషయాన్ని చెప్పారు. మధురకవులు ముందటి పాశురాలలో చెప్పిన ముఖ్యాంశాలను చూద్దాము:

* పాశురము -1  నమ్మాళ్వార్లు అనుభవింప దగిన వారు.

* పాశురము -2  నమ్మాళ్వార్లు తనకు స్వామి,  నాథుడు అయినందున ఆయన ప్రబంధమును పాడుతూ తిరుగుతాను.

* పాశురము -3  నమ్మాళ్వార్లతో తనకున్న సంబంధము వలన భగవంతుడు కూడా తన కృపా దృష్ఠిని ప్రసరిస్తాడు.

* పాశురము -4   నమ్మాళ్వార్లు   తనను దోషాలతో  సహా  స్వీకరిస్తాడు.

* పాశురము -5   ఆళ్వార్తిరునగరిలో అడుగు పెట్టగానే   తన   పాపాలు,  దోషాలు అన్నీ తొలగిపోతాయి.

* పాశురము -6 నమ్మాళ్వార్లు   తన పాపాలు, దోషాలు అన్నీ తొలగిపోయే విధముగా తనను సంస్కరించటమే కాక అవి  తిరిగి రాకుండా వారి గురించి కాపాడుకునేట్లుగా నియమించారు.

* పాశురము -7   నమ్మాళ్వార్ల కీర్తిని పాడుతూ నలుదిశల వ్యాపింప చేయటమే  వీరి జీవన కైంకర్యం.

* పాశురము -8 నమ్మాళ్వార్ల   ప్రీతి భగవంతుడి  ప్రీతి కన్న మిన్న.

* పాశురము -9 ఆ ప్రీతితోనే  నమ్మాళ్వార్లు ఎంతగానో కృప చేశారు.

* పాశురము -10 అంతటి మహనీయులకు దాసుడు చేయతగ్గ ప్రత్యుపకారమేమున్నది.

ప్రస్తుత పాశురములో మధురకవులు ఈ ప్రబంధమును నేర్చిన వారు   పరమపదములో  నిత్యసూరులకు  ప్రీతి పాత్రులవుతారని  చెపుతున్నారు. ఆళ్వార్తిరునగరికి వెళ్ళి నమ్మాళ్వార్ల కైంకర్యము చేయాలనుకునే వారికి నమ్మాళ్వార్లు కూడా పరమపదములో దర్శనమిస్తారు అని తెలుపుతున్నారు.


అంబన్ తన్నై అడైందవర్క్ కెల్లాం అన్బన్

తెన్కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు అన్బనాయ్

మధురకవి సొన్న సొల్ నంబువార్ పది

వైకుందం కాణ్మిన్


అంబన్ తన్నై = ఎవరైతే  ఆశ్రిత పక్షపాతో

అడైందవర్క్ కెల్లాం =  భాగవతులంతా ఎవరికి శరణాగతులో

అన్బన్ =  ఎవరైతే భక్తులో

తెన్కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు =  ఆళ్వార్తిరునగరి వాసులైన నమ్మాళ్వార్లకు

అన్బనాయ్ = భక్తుడై

మధురకవి సొన్న సొల్ =  మధురకవులు చెప్పిన  ప్రబంధమును

నంబువార్ = నమ్మినవారు

వైకుందం = శ్రీ వైకుంఠములో

పది = స్థానమును

కాణ్మిన్ = పొందుతారు


మధురకవులు చెప్పిన  ప్రబంధమును నమ్మినవారు,  ఆళ్వార్తిరునగరి వాసులైన నమ్మాళ్వార్లకు   భక్తులైన వారు , ఎవరైతే ఆశ్రిత పక్షపాతులో,  భాగవతులంతా ఎవరికి శరణాగతులో, అట్టి పరమాత్మకు వాస స్థానమైన  శ్రీ వైకుంఠము చేరుకుంటారు.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* అంబన్ తన్నై… – శ్రీరామాయణము యుధ్ధ కాణ్దములో  30.56   “రిపూణం అపి వత్సల:”  అన్నట్లు రాముడికి శతృవుల మీద  కూడా వాత్సల్యము చూపు వాడు. అదే భగవత్తత్వము.

* తెన్కురుకూర్… – నమ్మాళ్వార్ల మీదే కాక వారి స్వస్థలమైన ఆళ్వార్తిరునగరి మీద కూడా   మధురకవుల  కున్న అపారమైన ప్రేమ వీరి స్వభావమును తెలియ జేస్తుంది.

* నంబువార్… – మధురకవుల ప్రబంధమును నమ్మి విశ్వసించిన వారికి ,  శ్రీవైకుణ్ఠము మాత్రమే లక్ష్యము. ఇక్కడ ఒక వ్యతిరేక భావము గోచరిస్తున్నది. ఇంతకు ముందు    నమ్మళ్వార్లే శరణన్నారు కదా! అయినప్పుడు  ఆళ్వార్తిరునగరి కదా లక్ష్యము కావాలి.  ఆళ్వార్తిరునగరి పొలిందునిన్ఱ పిరాన్, నమ్మాళ్వార్ల ఆధీనములో ఉంది. (అక్కడ దేవస్థానమును     ఆదినాతర్ ఆళ్వార్ దేవస్థానము అంటారు).   తిరువిరుత్తం 75 పాశురం లో “అడియార్ నిలాగిన్ఱ వైకుంథమో?”  అన్నారు(భక్తుల  అధీనములో ఉన్న   శ్రీవైకుణ్ఠము).

* ఈ ప్రబంధమును సేవించిన స్థలము కూడా   శ్రీవైకుణ్ఠముగా మారిపోతుంది. నంబి తిరువళుదివళనాడు దాసుడు  కూరత్తాళ్వానుకు,   పరాశర భట్టర్ జన్మించగానే  సంసారమునకు పరమపదమునకు బేధము లేదు. వీరు ఆ సరిహద్దులను చెరిపివేశారన్నారు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

* అన్బన్ – అనర్హులపై  కూడా వాత్సల్యము చూపగల వాడు.  శ్రీరామాయణము యుధ్ధ కాణ్దములో 30.56 “రిపూణం అపి వత్సల:” అన్నారు.  అది జీవాత్మకు పరమాత్మకు ఉన్న సంబంధము. దీనినే జితంతే స్తోత్రము  2 లో  “దేవానం దానవానాం చ సామాన్యం అధి దైవతం”  (దేవ దానవులకు అందరికీ నువ్వే దైవము) అన్నారు.

* తన్నై అడైంతవర్కు  ఎల్లాం అన్బన్ – నమ్మాళ్వార్ల  ప్రీతి భగవంతుడి ప్రీతిలాంటిది కాదు. తిరువాయిమొళి 3.7.1 “పరమనైప్ పయిలుం తిరువుడైయార్ యవరేలుం అవర్ కణ్డీర్  ఎమ్మైయాళుం పరమర్”  (భగవద్భక్తి అనే ధనము గలవారెవైరైననూ నాకు దైవమే)అన్నారు.

తెన్కురుకూర్ నగర్ నమ్బిక్కు అన్బనాయ్ – భగవద్భాగవత ప్రీతితో ఆగలేదు మధురకవులు.  వారి ఆచార్య ప్రీతిని ప్రకటిస్తున్నారు.

భగవద్కైంకర్య ప్రియులు భగవంతుడి కైంకర్యమే చేస్తారు. భాగవత కైంకర్య ప్రియులు భాగవత  కైంకర్యమే చేస్తారు. కాని ఇద్దరి కైంకర్యము చేయాలనుకునే వారు దానికి సంబంధించిన ఙ్ఞానానిచ్చే ఆచార్య కైంకర్యము చేస్తే చాలు. ఆచార్యులు భగవత్తత్వము తెలిపేవారేకాక అంతిమ గమ్యమైన పరమపదమునకు చేర్చువారు,  పురుషాకార భూతులు.   పరమపదములో కూడా  భగవద్కైంకర్యము చేయించగల సమర్దులు.

* నంబువార్పతి వైకుందం కాణ్మినే – నంబి తిరువళుదివళనాడు దాసులు మధురకవుల ప్రబంధమును విశ్వసిస్తే   పరమపదము తప్పక లభిస్తుందని అన్నారు.

*  నంజీయర్ల సమకాలీనులైన పెఱ్ఱి అనే ఆచార్యులు పేర్కొన్న  విషయాలనే  నంపిళ్ళైచెప్పారని భట్టరు వారి వ్యాఖ్య.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  వ్యాఖ్యానము: వీరు ఎక్కువగా  నంపిళ్ళైతో ఏకీభవిస్తారు.

* అన్బన్ – జీవాత్మ పరమాత్మల సంబంధమును తెలిపే మరొక  ప్రమాణము  మహాభారతము , అరణ్య పర్వం 192.56 నుండి చూపబడింది. అది “సర్వేషామేవ లోకానాం పితా మాతా చ మాధవ:” (శ్రీమన్నారాయణుడు,  శ్రీ మహాలక్ష్మి,  సమస్త జీవులకు మాతా పితరులు).

నంబిక్కన్బనాయ్ –   గీతా 7.18 “ఙ్ఞానితు ఆత్మ ఏవ మే మతం” ( నా అభిప్రాయంలో ఙ్ఞాని అంటే నా  ఆత్మయే). మహాభారతం ఉద్యోగ పర్వము 74.27 “మమ ప్రాణా హి పాణ్దవా:” (పాణ్దవులు నా ప్రాణములు). పై విషయమును ధృవీకరిస్తూ ఈ రెండు ప్రమాణములు ఇక్కడ చూపబడినవి.

* వైకుంఠం –   పరమపదం నిత్యసూరుల  ముక్తాత్మల వాసస్థానము అనటానికి మరొక  ప్రమాణము  తిరువాయిమొళి 3.9.9  “వానవర్ నాడు”  (నిత్యసూరుల, ముక్తాత్మల వాసస్థానము. అని చెప్పబడిందే కాని భగవంతుడి వాసస్థానమని చెప్పలేదు.).

* నంబువార్పతి వైకుంతం కాణ్మినే –   ప్రమాణము  తిరువాయిమొళి 5.3.9 “ఉరైక్కవల్లార్కు వైకుంతమాగుం తమ్మూరెల్లాం” (తిరువాయిమొళిని సేవించే వారికి తమ ఊరే  పరమపదము ).

  • అన్బన్… – ఈ పాశురములో,  నమ్మాళ్వార్లు, మధురకవి ఆళ్వార్లు,  కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు దివ్య ప్రబంధము, వీటి గురించి తెలుసు కోవటము వలన ప్రయోజనమును వివరించ బడింది.
  • అన్బన్… – భగవంతుడు అందరి పట్ల నిర్హేతుకమైన కృపను చూపించే వాడు.  స్తోత్రరత్నం 10 లో “ఏవం నిసర్గ సుహృది – న చిత్రమిదం ఆశ్రిత వత్సలత్వం” ( అర్హతలను చూడకుండా అందరిపై అపారామైన కృపను చూపేవాడవు నువ్వు.  నీ భక్తులపై నీవు చూపే వాత్సల్యములో ఎంతమాత్రము అసహజత్వము గోచరించదు.). “సర్వలోకైక  వత్సల:” అని నువ్వు కొనియాడబడ్డావు.  శ్రీరామాయణము సుందరకాణ్దము 21.20 లో, “శరణాగత వత్సల:”  అనీ,  శ్రీరామాయణము యుధ్ధ కాణ్దము 30.56లో,  “రిపూణం అపి వత్సల:”అని చెప్పబడింది. ఇంకా తన భక్తుల తప్పులను పరిగణించనని  శ్రీరామాయణము  యుధ్ధ కాణ్దము 18.3 లో,“…దోశో యత్యపి…”   అని స్పష్టము చేసాడు.

“…ప్రహిభవం అపరాధ్ధూర్ ముగ్ధ సాయుజ్యదోభూ:…”  అని స్తోత్ర రత్నం 63 లో  చెప్పినట్లుగా శిశుపాలుడు ఎన్ని తప్పులు చేశాడు, అయినా క్షమించి,  అతనికి మోక్షము ఇవ్వలేదా!

  • భగవంతుడి గుణములన్నింటిలో ఈ వాత్సల్యము  అత్యుత్తమమైనది. దీని వలననే ఆయనకు స్వామిత్వము  అబ్బింది. ఈ గుణము వలననే అందరూ భగవంతుడిని ఆశ్రయిస్తున్నారు.
  • మధురకవి ఆళ్వార్లు   “కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబినాల్ కట్టుణ్ణప్పణ్ణియ పెరుమాయన్ ఎన్నప్పన్” అని మొదలు పెట్టి  మొదటి పాశురములో   భగవంతుడి గుణములైన సౌశీల్యము , సౌలభ్యము , స్వామిత్వములను వివరించి, చివరి పాశురమును  వాత్సల్యముతో ముగించారు. ఇది భగవంతుడి గుణములన్నింటిలో ఉన్నత్తమైనది మరియు భాగవతులకు  కావలసినది, అందరు కోరుకునేది కావటము విశేషము.
  • అన్బన్ తన్నై అడైంతవర్కు ఎల్లాం అన్బన్ –  నమ్మాళ్వార్ల గురించి చెప్పడము మొదలు పెట్టి, భగవంతుడు సహజ సంబంధము వలన ప్రేమ చూపుతాడు. అలా కాక, భగవంతుడిపై  ఎవరు భక్తి చూపుతారో, వారు తన పట్ల  ప్రేమను చూపక పోయినా,  వారి జన్మ ఎలాంటిదైనా,  వారిని ప్రేమించేవారు నమ్మాళ్వార్లు అని చెప్పారు. తిరువాయిమొళి 3.7.8 లో,  “కుంబి నరకర్గళ్ ఏత్తువరేలుం … ఎం తొళు కులం తాంగళ్” ( కుంబీనరకములో ఉన్నవారైనా   భగవంతుడిని కీర్తిస్తే, వారు నాకు ప్రాతఃస్మరణీయులే) అన్నారు.  ఇంకా, తిరువాయిమొళి 3.7.9 లో “ ఎత్తనై నలం తాన్ ఇలాత చండాళ చణ్దాళర్గళాగిలుం,  మణివణ్ణాఱ్కాళెఱౄ ఉళ్ కలణారడియార్ తం అడియార్ ఎం అడిగళ్”               ( చండాళురైనా,  మరే సుగుణమూ లేని వారైనా భగవంతుడికి శరణాగతులైతే వారు నాకు యజమానులే.) అన్నారు.
  • •అన్బన్: నమ్మాళ్వార్లు భాగవతుల కోసము భగవదనుభవమును కూడా వదులుకోగలరు. తిరువాయిమొళి  8.10.7 లో “… అవనడియార్, ననిమాక్కలవి ఇన్బమే నాళుం వాయ్క”  ( వాడి భక్తులతోటి ఆనందమే నాకు లభించు గాక ).
  • తెన్ కురుకూర్… – నమ్మాళ్వార్ల  భగవ్భాగవత భక్తికి వారు అవతరించిన దివ్యదేశమే  కారణము .
  • నంబి – ఆత్మగుణ పరిపూర్ణులు ( జీవాత్మకు తప్పక ఉండవలసిన గుణము).
  • అన్బనాయ్ – మధురకవులు, నమ్మాళ్వార్ల  భక్తులై ఆత్మ గుణ పూర్తిని పొందారు.
  • అన్బనాయ్ మధురకవి ఆళ్వార్లు – తిరువాయిమొళి  2.1.1 1 లో “ఆరాత కాతల్ కురుకూర్  శఠకోపన్”  నమ్మాళ్వార్లు భగవంతుడికి ప్రియమైన వారు.  భగవంతుడి పై అపారమైన ప్రేమకల ఆల్వార్తిరునగరి వాసులైన  శఠకోపుల మీద అపారమైన ప్రేమ కలవారు,  మధురకవి ఆళ్వార్లు . నమ్మాళ్వార్లు ప్రణవము మీద దృష్ఠి సారించారు. ( ప్రణవము  స్వరూపమును (పరమాత్మకు జీవాత్మ దాసుడు).  మధురకవి ఆళ్వార్లు  ‘నమ:’ పద అర్థమును ఆచరించారు.
  • నంబిక్కు అన్బనాయ్ మధురకవి – నంబిక్కన్బనాయ్ – నమ్మాళ్వార్ల పట్ల ప్రేమ. మధురకవినమ్మాళ్వార్ల గుణములను స్మరించగానే నోరు, మాట తీయనౌతుంది.
  • ఈ ప్రబంధమును నేర్చుకొని అర్థములు తెలుసుకోనవసరము లేదు. విశ్వాసముంటే చాలు. నోరార ఎప్పుడూ పాడుతుంటే చాలు. మధురకవులు  చెప్పినట్లుగా నమ్మాళ్వార్ల వైభవమును స్మరిస్తుంటే సకల మంగళాలు ప్రాప్తిస్తాయి.
  • నంబువార్ ––ఈ ప్రబంధములో చెప్పిన నమ్మాళ్వార్ల  గుణపరిపూర్ణత  సత్యము.  అసత్యము కానే కాదు.

వీటితో కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు పై  నంజీయర్ , నంపిళ్ళైపెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్లు చేసిన వ్యాఖ్యానములోని ముఖ్యాంశములు సమాప్తమయ్యాయి.

ఆళ్వార్ తిరువడిగలే శరణం

జీయర్ తిరువడిగలే శరణం

నంజీయర్ తిరువడిగలే శరణం

నంపిళ్ళై తిరువడిగలే శరణం

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై తిరువడిగలే శరణం

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ల తిరువడిగలే శరణం

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiruth-thambu-11-anban-thannai/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org