Daily Archives: September 22, 2016

thiruvAimozhi – 3.6.10 – kadal vaNNan

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Third Centum >> Sixth decad

Previous pAsuram


Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In tenth pAsuram – After explaining the ultimate simplicity [archAvathAram] of bhagavAn [in previous pAsuram], being reminded by krishNa, AzhwAr says “When will I see the perfectly enjoyable divine feet of one who was present in the divine chariot and performed the role of charioteer?”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr meditates upon krishNa’s activities where he tried hard to be subservient towards his devotees, wants to enjoy [such activities] after instructing others [in previous pAsuram].

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Tenth pAsuram. After mercifully explaining the saulabhyam (simplicity) which he started instructing, up to archAvathAram [his ultimate simplicity], subsequently, went on to his favourite aspect of krishNAvathAram and says “When will I see and experience [such krishNa]?”, concluding thus with disappointment in not attaining the goal. [Why would he go from archAvathAram (which was explained as ultimate simplicity of emperumAn) to krishNa?] When some one likes something, they won’t see whether it is difficult or easy to attain. Though there is lots of greatness in parathvam (supremacy in paramapadham), and there are many who reach there, thiruvadi (hanuman) said as in SrI rAmAyaNam uththara kANdam 40.16 “bhAvO nAnyathra gachchathi” (my heart does not desire any other form [than this form of SrI rAma]). Similarly, though archAvathAram (deity form) is easier to approach compared to krishNAvathAram, he became immersed saying “eththiRam” (how is this possible?) in krishNAvathAram only. But what happened to AzhwAr previously saying “thayaradhaRku magan thannai anRi maRRilEn” (I will not consider any one else as my goal other than the son of dhaSaratha chakravarthi)? He will only say that until he sees krishNa’s simplicity.  But is archAvathAram simpler than krishNa? [So, why is AzhwAr going to krishNa after seeing archAvathAram?] For this, we have already given explanation [previously about hanuman’s attachment to SrI rAma and so on].


kadal vaNNan kaNNan viNNavar karu mANikkam enadhAruyir
padavaravin aNaik kidandha paranjudar paNdu nURRuvar
adavarum padia manga aivargatkAgi venjamaththu anRu thEr
thadaviya perumAn kanai kazhal kANbadhenRu kol kaNgaLE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

viNNavar – for the residents of paramapadham
karu mANikkam – being enjoyable like a blue gem, not changing his form

(to manage the material realm)
padam – having hoods (which are expanded due to his touch)
aravin – anantha (AdhiSEsha) [who has natural softness, coolness and fragrance]
aNaik kidandha – on the bed
param sudar – having bright glow (which establishes his supremacy)

(being the one with endless greatness)
kadal vaNNan – having endless auspicious qualities and invigorating physical form
enadhu – for me
Ar uyir – being the sustainer without whom I cannot live
paNdu – previously
nURRuvar – of the hundred brothers (starting with dhuryOdhana)
ada varum – those who wanted to harm and marched towards him
padai – army
manga – to be destroyed
aivargatku – for the five pANdavas
Agi – became the protector in all manner
vem samaththu – in the heated battle
anRu – at that time (back when the enemies came in large numbers)
thEr kadaviya – who rode the chariot (as the charioteer)
perumAn – one who is filled with the quality of simplicity
kanai kazhal – the divine feet which are decorated with anklets which make loud victorious noise
kaNgaL – eyes
kANbadhu – seeing (to my heart’s content)
enRu kol – when?

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

krishNa is enjoyable like a blue gem, not changing his form, being an object to be enjoyed [by nithyasUris]; [he descends to the milk ocean and] is resting on the bed anantha (AdhiSEsha) [who has natural softness, coolness and fragrance] who is having hoods, is having endless auspicious qualities and invigorating physical form and is the sustainer for me, without whom I cannot live; previously he became the protector in all manner for the five pANdavas to destroy the army of those hundred brothers (starting with dhuryOdhana) who wanted to harm and marched towards him, rode the chariot (as the charioteer) in the heated battle; when am I going to see with my eyes (to my heart’s content), the divine feet which are  decorated with anklets of such emperumAn, which make loud victorious sound ?

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • kadal vaNNan … viNNavar karumANikkam – One who has divine form which is enjoyable for the nithyasUris.
  • padavaravin aNaik kidandha param sudar – Leaving paramapadham, he descended to milk ocean to hear the complaints of brahmA et al in close proximity and resting there.
  • kadal vaNNan kaNNan – Leaving milk ocean, he appeared as krishNa to be enjoyed by all. [Summarizing up to here] The immeasurably great krishNa who is enjoyed by nithyasUris, leaving kalangAp perunagaram (unshakeable great abode of paramapadham), descended to kshIrAbdhi (milk ocean) to hear the complaints of brahmA et al, resting on thirvananthAzhwAn (Adhi SEshan) who has expanded hoods due to his physical contact and resting there, shining like a precious stone embossed on a gold plate due to the contact with AdhiSeshan [due to resting on him], having an invigorating form which reveals his supremacy over all.
  • enadhu Ar uyir – He is everything for me such as dhAraka (that which sustains) etc [that which nourishes and that which gives pleasure].
  • padavaravu … – AdhiSEshan whose hoods are expanded due to being in contact with emperumAn. This explains that emperumAn greatly enjoys being in contact with AdhiSEshan. Since the word “aravu” (sarpa – serpent) is used, we can understand that AdhiSEsha has natural fragrance, coolness, softness etc.
  • param sudar – Only when he is lying on AdhiSESha, his supremacy is visible.
  • paNdu – Long ago
  • nURRuvar … – All the evil-minded people joined hands with dhuryOdhana and his brothers.
  • adavarum padai manga – To destroy the army which marches to kill emperumAn. Those evil boys would march towards him screaming “sArathee! sArathee!”.  As said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 17.5 “asmAth hanthum” (sugrIva and the monkeys say “vibhIshaNa is coming along with his 4 soldiers to kill us”), AzhwAr feels as if the army is coming to kill AzhwAr himself [that is why he is saying “varu padai” (the army which is coming) instead of “chenRa padai” (the army which is going towards krishNa)].
  • aivargatku Agi – As said in mahAbhAratham dhrONa parvam 183.24 “krishNASrayA: …” (pANdavas are surrendered to krishNa; krishNa is their strength and krishNa is their lord), for those pANdavas who have no other refuge than krishNa himself.
  • vem samaththu – In the battle. Wanting to present his subservience towards his devotees to be seen by everyone as highlighted by emperumAnAr in SrI gIthA bhAshyampArtham rathinam AthmAnam cha sArathim sarvalOka sAkshikam chakAra” (Having arjuna as the master of the chariot and himself as sArathi (charioteer), he made it visible for the eyes of everyone in the world).
  • anRuAzhwAr becomes grief-stricken thinking even those who hated emperumAn had the fortune to see him and I have missed it then. Is there any way I will get this opportunity again?
  • thEr … – On hearing the sound of the ornaments in his divine feet, he wants to see them. [nampiLLai‘s beautiful words of explaining krishNa’s posture which is quoted/paraphrased by piLLai lOkAchAryar in other granthams] sEnAdhULiyum uLavukOlum siRuvAykkayiRum thErukkIzhE nARRina thiruvadigaLum adhilE sARRina siRuch chadangaiyumAy sArathyavEshaththOdE ninRa pOdhaith thiruvadigaLil AbaraNa dhvani sevippadavum avvadivaik kANavum kANum Asai – The dust of the army [on his body], having a stick and small rope to control the horse, having his divine feet firmly placed on the ground underneath the chariot, the divine anklets which decorate those divine feet – as AzhwAr hears the sound of the anklets, he wants to see the divine form behind that sound.
  • kanai kazhal – kanai – seRindha (well shaped), dhvanikkiRa (that which makes sound) [kazhal – divine feet].
  • kANbadhu … – When will my eyes meet [see] his lotus feet? Until now, the eyes have been refused its food [of enjoying his lotus feet], when will this refusal stop? When will those eyes which long for that vision get that?

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

rAmAnusa nURRanthAdhi – 53

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous (pArththAn aRu samayangaL padhaippa)

Introduction (given by maNavALa mAmunigaL)

“As emperumAnAr did ‘pArththAn aRu samayangaL padhaippa’, and removed those invalid philosophies, what is the meaning of matter he established in this world?”.  amudhanAr replies that emperumAnAr established due to his kindness, that all the sentient and non-sentient are servants of sarvESvaran only.

Introduction (given by piLLailOkam jIyar)

“You said ‘pArththAn aRu samayangaL padhaippa’ , that he removed those six philosophies, and you said ‘arangan seyya thAL iNaiyOdu ArththAn’ that he gave the utmost destiny; is that all that he did?”

amudhanAr replies – that is not all; he gives all we wish for regardless of whether we asked for it or not, like the kaRpakam tree; he is having the quality of being available to everyone, he is of wonders, and who is honest up to his words – such emperumAnAr established in this world, that, all the sentient and non-sentient in all the worlds are servants of emperumAn only.

aRpudham semmai irAmAnusan ennai ALa vandha
kaRpagam kaRRavar kAmuRu seelan karudhariya
paRpal uyirgaLum pal ulagu yAvum paranadhu ennum
naRporuL thannai in nAnilaththE vandhu nAttinanE                   53


Word by word meaning (given by maNavALa mAmunigaL)

ennai ALa – To take me as his servant
vandha – he came searching, to my place
kaRpagam –  he is very generous, and
kaRRavar – the knowledgeable ones
kAmuRu – love him,
seelan – having the quality of sauSeelyam (excellence of disposition)

and since he performs acts that are beyond human realm,
aRpudham – he is wonderful,
semmai – without looking at the bad qualities of those who surrendered to him, he, like how those who bring water to higher places where water would not flow by itself, is having the quality of honesty where he sets himself to be accessible at the same level as those who come to him, and interacts with them,
irAmAnusan – such emperumAnAr,
karudhariya – if one tried to think about it, one would not be able to complete that task (of counting/thinking)
paRpal uyirgaLum – such uncountable number of Athmas,
pal ulagu yAvum – and the unlimited number of places where such AthmAs are present,
paranadhu – they are all of service to emperumAn
vandhu ­– without any one asking for it, emperumAnAr came by himself,
nAttinan – and established
ennum – such
nal poruL thannai – great meaning,
in nAnilaththE – in this world.

His greatness is greater than when compared to that kaRpagam (or, kalpagam) – his getting us to be his servants, and coming to our place searching; parpal uyirgaL – various categories of life;

some say it as ‘pal ulagil yAvum’ – but since it would be having excess number of syllables, it is not correct; would it not be incorrect to say ‘pallulagiyAvum’ – no it would not be incorrect as it is similar to uraikkinRanan umakkiyAn, where it fits the thamizh grammar on number of syllables.


ennai ALa vandhaeven though he incarnated here for the well being of all the people based on the command of SrIya:pathi, as said in ‘edhir sUzhal pukku enaiththOr piRappum enakkE aruLgaL seyya [thiruvAimozhi – 2.7.6]’ (He is friendly with me, and is appearing with tricks, and is doing favours exclusively for me (from initial merciful blessing to my total devotion towards him)), among all the people of the world, as said in ‘neesanEn niRaivu onRum ilEn [thiruvAimozhi – 3.3.4]’ (am downtrodden (being filled with inauspicious qualities), and do not have any completeness (acquired through auspicious qualities)), to such most lowly me he showed his mercy, and so for blessing me and taking me as his servant (only for that he mainly came here).

vandha kaRpagamhe came here; he is like the kaRpagam (tree that gives everything wished for).

It is for this reason of saving him that emperumAnAr incarnated – is the thought present in amudhanAr’s mind, you see.

vandha kaRpagam – kaRpagam that came from nithyavibhUthi (SrIvaikuNtam) to leelA vibhUthi ; like kaRpagam, he satisfies our wishes; but, that kARpagam is non-sentient, a tree (which cannot move), which fulfills the wishes related to material world only, and is present in one particular (lowly) place; this kaRpagam (emperumAnAr) is quite distinguished compared to that, is non-material (since he is an incarnation of Adhi SEshan), and is as said in ‘ajahath thrivargam apavarga vaibhavam’ (does not leave; gives that great place of SrIvaikuNtam), and in ‘nalam antham illadhOr nAdu puguveer [thiruvAi mozhi – 2.8.4]’ (Oh the ones who desire to enter distinct/unique abode of unlimited bliss!), and in ‘nalla padhaththAl manai vAzhvar koNda peNdir makkaLE [thiruvAimozhi – 8.10.11]’ (~will get all the good things in this world), he is having the generosity to give all the benefits in this and the other world, and which pervades both the worlds (his generosity is spread so), and is eternal. So, vandha kaRpagam amudhanAr said it that way comparing emperumAnAr to a tree only for ‘SAkAchandhra nyAyEna bhudhdhi ArOpa’ (pointing to the moon visible in between two trees does not mean that moon is actually present between trees; so to make us understand, he compared emperumAnAr to the kaRpagam tree, but emperumAnAr is of course much more than that).

amudhanAr is saying ’vandha kaRpagam’ thinking that – it is a great generosity for him to have come to the place I was in and to accept me – and so amudhanAr is happy to think about this.

kaRRavar kAmuRu seelan – the learned ones who have practiced all the SAsthrams and so are knowledgeable; the great ones like vaduga nambi who is celebrated as ‘unnai ozhiya oru dheivam maRRu aRiyA, mannu pugazh sEr vaduga nambi [Arththi prabandham – 11]’ ( the great vaduga nambi who knew no god apart from you.), kidAmbi AchchAn – for such ones to love emperumAnAremperumAnAr having such characteristics, and having good ways of behavior;

Or, it is also about emperumAnAr’s quality of simplicity that he mixes easily with the lowly ones;

During the time when emperumAnAr was living in kOyil (SrIrangam), during a noon, while returning after bathing in divine kAvEri, when thirukkOshtiyUr nambi came towards them, and emperumAnAr fully fell on his feet and stayed that way, nambi kept quiet without seeing him and saying ‘get up!’, kidAmbi AchchAn saw this situation and showed his anger and shouted ‘nambi! Are you thinking of killing him?!’, and he quickly pulled away emperumAnAr who was lying down in the hot sand – this is very famous among our people. (People like kidAmbi AchchAn having such love towards the divine body of emperumAnAr, that due to such love which makes one cross the normal limits set by society, out of such love he crossed the limits of ways of talking to an AchAryan like thirukkOshtiyUr nambi).

kidAmbi AchchAn

kidAmbi AchchAn

aRpudham semmai  – emperumAnAr is being wonderful due to his acts beyond human level, and like how one would put effort to pull water to higher level places where water wouldn’t flow into, emperumAnAr does not leave the people seeing their bad qualities, but makes himself accessible to them and interacts with them (for their betterment), he having such honesty/sincerity;

irAmAnusan – emperumAnAr

karudhariya  – cannot fully finish thinking about it, if one attempts to think about it –

paRpal uyirgaLum – many many AthmAs; AthmAs of various species/counts;  by ‘pal pal’ it says that there are innumerable species and there are innumerable AthmAs within each of them; thus innumerable AthmAs as said in ‘eNperukkan nalaththu oN poruL [thiruvAimozhi – 1.2.10]’ (infinite number of jIvAthmAs; jIvAthmAs are abode of gyAnam (knowledge). In the 3rd letter of praNavam (makAram), jIvAthmAs are explained as the abode of gyAnam and as knower;  is distinct object (sentient object) – unlike achith (matter) which does not have knowledge, jIvAthmA (chith) knows himself through dharmi gyAnam (consciousness) and other objects through dharma bhUtha gyAnam (knowledge);  and, they are countless.);

pal ulagu yAvumall the worlds that are place for these AthmAs, and which are innumerable;

paranadhu ennum – As said in ‘para:parAnAm’, He is the lord for brahmA, rudhran, and others, (all these Athmas and worlds) are subservient only to that emperumAn who is the husband of thAyAr (lakshmI).

As said in ‘sarvESa: abhi sanAthana akila jagath vyAptha avabOtha amala anantha AkAra yudhObhi anandha suguNa: sarvAthmanAm SasithA – dhEhee dhAraNa Sasana ESana mukai: svAdheena nithya sththithi: svAmI nithyamanOkya mangaLa vapu: SrI bhUmi neeLAdhipa:’,  (~ He is the controller of everything, He is present everywhere from very old times, He is known as pure, and of many facets, innumerable qualities, being AthmA in everyone, who controls, rules, supports us, and He keeps everying under His hold, He is (thus) svAmI; he is the husband of SrI, bhUmi and neeLA pirAttis), he is saying that all of enjoyment, supporting materials for enjoyment, all ways of enjoyments, and the enjoyment are all towards nArAyaNan who is the lord of everyone and everything.

naR poruL thannai –  (emperumAnAr established) such good knowledge that is to be gained; or, such great meaning;

in nAnilaththE vandhu – for all of this world to be better, he came by himself and incarnated;

nAttinanE – without anyone praying for it, without anything triggering it, he established (such great meaning).

Thus, instead of advising just to one at one point in time, for all the people to experience at all times, and be saved, he established such great meaning through SrIbAshyam.

ALavandhAr too divined, ‘yathaNdam aNdAnthara gOcharamcha yath dhaSOththarANyAvaraNAni yAnicha – guNA: pradhAnam pursha: parampadham parAthparam brahmacha thE vibhUthaya:’ (~ the many fourteen worlds, all the waters surrounding them, all the things/sentient in them are all yours);

He is having greatness compared to that kaRpagam (or kalpagam) tree – his coming to our place for getting us to serve him.

Some say it as ‘pal ulagil yAvum’ – but since it would be having excess number of syllables, it is not correct; would it not be incorrect to say ‘pallulagiyAvum’ – no it would not be incorrect as it is similar to uraikkinRanan umakkiyAn, where it fits the thamizh grammar of count of syllables – said jIyar.

From AzhwAr thirunagari SrI U.Ve. vidhwAn thirumalai nallAn chakravarththi rAmakrishNa iyengAr’s ‘amudha virundhu’:

vandha kaRpagam  – emperumAnAr’s coming from perumAL kOyil (kAncheepuram) to SrIrangam is for ruling me, thinks amudhanAr.

Without hiding the great meaning he was generous and gave these great meanings to us who are living in this world that instigates ignorance.

ennaime – me who does not even know to ask for it; recall nammAzhvAr saying ‘ennai Akki enakkE thannaith thandha kaRpagam [thiruvAimozhi – 2.7.11]’ (created me, acknowledged me,
and gave Him exclusively to me, such kaRpagam – kalpaka tree (which fulfills the wishes of all));

kaRRavar kAmuRu those who were blind due to love towards emperumAnAr; that is their learning; like vaduga nambi and kidAmbi AchchAn.

paranadhu – emperumAn is the AthmA for everything; AthmA is one that controls, and body is the one that is controlled; all the other things are like the body for emperumAn who is the AthmA and who controls everything; so all belong to Him – as said by ‘adhu’ in this phrase of pAsuram;  it is said this is the important meaning that is not accepted by those of other philosophies and is accepted as a main meaning by us, so amudhanAr is calling it as ‘naR poruL’ – pradhAna prathithanthra artham;


Here, by saying ‘paR pal uyir paranadhu’,  it shows the distinction between jeevAthmA and paramAthmA, and the distinction among the AthmAs themselves; saying ‘pal ulagu’ it shows the places where the Athmas are present, thus showing the form of achith (non-sentient) as the worlds;

by ‘paran’, it shows the philosophy of ISvaran. Thus it shows the thathva thrayam, that are chith, achith, and ISvaran;  and by ‘adhu’, it shows what is specifically shown by our philosophy, that is the connection between AthmA and body.

– – – – –

Translation: raghurAm SrInivAsa dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org/
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org


యతిరాజ వింశతి – 4

Published by:

శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

యతిరాజ వింశతి

<< శ్లోకము 3

నిత్యం యతీంద్ర తవ దివ్యవపుస్సమ్రుతౌ మె సక్తం మనో భవతు   వాగ్గుణకీర్తనేస్సౌ!  
కృత్యంచ దాస్యకరణం తు కరద్వయస్య వృత్యంతరేస్తు విముఖం కరణత్రయంచ!!

ప్రతి పదార్థము:

హే యతీంద్ర = ఓ యతిరాజా

మె = దాసుని

మనః = మనస్సు

తవ = దేవరవారి

దివ్యవపుస్సమ్రుతౌ  = దివ్య తిరుమేనిని స్మరిస్తూ

నిత్యం = ఎల్లప్పుడు

సక్తం = ఆసక్తి కలిగి

భవతు = ఉండుగాక

అస్సౌ మె వాక్ = తమ కీర్తించకుండా చాలా దూరములో ఉన్న దాసుని వాక్కు

తవ = తమరి

గుణకీర్తనె = కల్యాణ గుణములను ఇష్టముగా కీర్తించుటలో

సక్తా భవతు = ఆసక్తి కలిగి ఉండుగాక

కరద్వయస్య = కరద్వయములు

తవ = తమరికి

దాస్యకరణం తు = దాస్యము చేయుటయే

కృత్యం = కృత్యముగా

కరణత్రయం = త్రికరణములు (మనస్సు, వాక్కు,కర్మలు)

వృత్యంతరే = ఇతరులను స్మరించుట, కొలుచుట ,కీర్తించుట ఇత్యాది విషయములలో

విముఖం చ అస్తు = విముఖలై వుండుగాక


కింది శ్లోకములో యతిరాజుల శిష్యులైన కూరత్తళ్వాన్ మొదలైన వారి దాసులై వుండుటకై ప్రార్థన చేసారు. యతిరాజులకు దాసులవ్వాలని ఈ శ్లోకములో కోరుకుంటున్నారు.” కృత్యం చ ” అన్న చోట ” చ ” కారములో కళ్ళు, చెవులు ,మనస్సు రామానుజుల మీదే కేంద్రీకరించాలని కోరుకుంటున్నారు. శ్లోకములోని  మొదటి మూడు భాగాలలఓ త్రికరణ శుద్దిగా రామానుజులకే దాసులవ్వాలని, వారి కైంకర్యములలోనే నిమగ్నమై వుండాలని కోరుకొని నాలుగవ భాగములో ఇతరులను స్మరించుట, కొలుచుట ,కీర్తించుట ఇత్యాది విషయములలో విముఖలై వుండాలని కోరుతున్నారు. భవతు ,అస్తు అనే క్రియలు ప్రార్థనను తెలియజేస్తున్నాయి. కృత్యం అంగా తప్పని విధిని చెపుతున్నది. తవ, మె అనేవి నాలుగు భాగాలకు వర్తిస్తున్నది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/10/yathiraja-vimsathi-tamil-slokam-4/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

యతిరాజ వింశతి – 3

Published by:

శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

యతిరాజ వింశతి

<< శ్లోకము 2


ఆళ్వాన్, ఎమ్పెరుమానార్, ఆణ్డాన్ – వారి యొక్క అవతార స్థలములలో

వాచా యతీంద్ర మనసా వపుషా చ యుష్మత్పాదారవిందయుగళం భజతాం గురూణాం !
కూరాధినాథకురుకేశముఖాధ్యపుంసాం పాదానుచింతనపరస్సతతం భవేయం !! 

ప్రతి పదార్థము:

హే యతీంద్రా = ఓ యతిరాజా

మనసా = మానసిఖముగా

వాచా = వాక్కు చేత

వపుషా చ = కర్మణా

యుష్మత్ = తమరి

పాదారవిందయుగళం = పాదారవిందములను

భజతాం = సేవించుకుంటాను

గురూణాం = అచార్యులైన

కూరాధినాథకురుకేశముఖాధ్యపుంసాం = కూరేశాదుల నుండి తిరుక్కురుగై పిరాన్ పిళ్ళాన్ మొదలగు పూర్వాచార్యులను

సతతం పాదానుచింతనపరః = సతతం వారి శ్రీపాదములను చింతన చేయుటలో తరించేవాడిని

భవేయం = అవుతాను

యతిరాజులను, వారి శిష్యులను సేవించుకోవటానికి అనుమతించ వలసినదిగా మామునులు ప్రార్థిస్తున్నారు.” కూరాధినాథ ” అంటే కూరేశులు,”కురుకేశు ” లనగా తిరుక్కురుగై పిరాన్ పిళ్ళాన్. వీరు రామానుజులకు మానస పుత్రులు.” ముఖ ” అంటే ఎంబార్, ముదలియాండాన్ ఇంకా ఇతర శిష్యబృందం.  “గ్రుణాంతి ఇతి గురవః ”  గురువు అన్న పదానికి ఉపదేశించు వాడు అని వ్యుత్పత్తి అర్థము. ఇంకా “గు ” అంటే అజ్ఞానము ,అంధకారము అని అర్థము. ” రు ” అంటే ఆ అజ్ఞానమును ,అంధకారమును తొలగించు వాడు. అర్థాత్ గురువనగా ఉపదేశము చేత అజ్ఞానమును ,అంధకారమును తొలగించు వాడు. ఇది కూరేశాదులందరికి వర్తిస్తుంది.        ” పుంసాం ” – పునాంతి ఇతి పుమంసుః- అనగా పరిశుధ్ధులు అని సాధారణ అర్థము.ఇక్కడ అది భగవంతుడికి దాసులైన కూరేశాదులకు,వారి శిష్యులకు, ముఖ్యముగా ఎంబార్లకు అన్వయము.” అనుచింతన ” అనగా కూరత్తళ్వాన్ ,వారి శిష్యులు రామానుజులను వారి పతిగా తలచి ధ్యానము చేయటము. వాక్యార్థము కూరత్తళ్వాన్ ,వారి శిష్యులకు మాత్రమే వర్తించినా రామానుజులకు కూడా అనువర్తిస్తుంది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/10/yathiraja-vimsathi-tamil-slokam-3/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

యతిరాజ వింశతి – 2

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్వరవరమునయే నమః


యతిరాజ వింశతి

<< శ్లోకము 1

శ్రీమత్పరాంకుశపదాంబుజబృంగరాజం !!
శ్రీవత్సచిన్హశరణం యతిరాజమీడే!!


శ్రీరంగరాజచరణాంబుజరాజహంసం = శ్రీరంగరాజ స్వామి పాదములనే పద్మముల నీడలో ఒదిగిన రాజహంస లాంటి వారు

శ్రీమత్పరాంకుశపదాంబుజబృంగరాజం = శ్రీమత్పరాంకుశులైన నమ్మళ్వార్ల పాదములనే పద్మములలోని తేనెలను తాగుటకు ఒదిగిపోయిన తుమ్మెదల వంటి వారు

శ్రీభట్టనాథపరకాలముకాబ్జమిత్రం = శ్రీభట్టనాథులైన పెరియాళ్వార్లు , పరకాలులైన తిరుమంగై ఆళ్వార్లు ముఖకమలములను వికశింపచేయు సూర్యుని వంటి వారు

శ్రీవత్సచిన్హశరణం = శ్రీవత్సచిన్హులైన కూరత్తళ్వాన్లను  చరణములుగ కలిగియున్న వారు

యతిరాజం = యతిరాజులైన ఎంబెరుమానార్లకు

ఈడే =  నమస్కరిస్తున్నాను


మానుష జన్మము అతి దుర్లభము అంతే త్వరగా ముగిసిపోతుంది అని శ్రీమద్భాగవతములో చెప్పబడింది. మానవ జన్మము దొరికినా వైకుంఠనాధునికి ప్రియమైన భాగవతులను చూడటము ఇంకా కష్ఠము. (శ్రీ భాగవతము 11-2-29). దీనిని బట్టి భాగవతుల సంఖ్య ఎంత తక్కువో అర్థమువుతున్నది. అలాంటి భాగవతులచే చేయబడిన యతిరాజ వింశతికి ఎంత ఔన్నత్యము ఉందో ఆలోచించాల్సిందే. మామునులు  శ్రీ రంగరాజా అని మొదలయ్యే  మరొక మంగళ శ్లోకముతో యతిరాజులను కీర్తిస్తున్నారు. ” శ్రీ”  అంటే ఇక్కడ శ్రీ వైకుంఠము అని అర్థము , రంగరాజుల తామర వంటి పాదము అని చెప్పుకోవచ్చు.  ఎందుకంటే వాటికి సహజ సిద్దమైన అందము మృధుత్వము, సువాసన ఉంటాయి. పరాంకుశులకున్న సంపద మూడు విధములు .అవి 1. పరమాత్మ అనుభవము 2. ఆయనకు చేయగల కైంకర్యము 3.జీవాత్మ పరభక్తి, ఫరజ్ఞానము, పరమ భక్తి పొందుటకోశము కైంకర్యము చేయుట. పరభక్తి అంటే పరమాత్మను చూడాలన్న కోరిక. ఫరజ్ఞానము అంటే పరమాత్మను చూసాక ఆయనలో ఐక్యమవాలనే కోరిక. పరమ భక్తి అంటే పరమాత్మలో  ఐక్యమయ్యాక విడిపోవాల్సి వస్తుందేమోనన్న శంఖ. ఆహారము తీసుకోవడానికి ఆకలి ఎంత అవసరమో,  పరమాత్మకు కైంకర్యము చేయడానికి ఈ మూడు అర్హతలుగా వుందాల్సిందే. ఆకలి లేకుంటే ఆహారము రుచించదు. ఈ మూడు లేని పూజ వృధా ప్రయాస మాత్రమే అవుతుంది.  కాబట్టి ఇక్కడ శ్రీమత్ అన్న పదము  నమ్మళ్వార్లకు పై మూడు గుణములు అపారముగా గలవని తెలుపున్నది. శ్రీ భట్టనాథ ఫరకాల అనటము వలన ఆళ్వారిద్దరికి ఇది వర్తిస్తున్నది. పరమాత్మకు తిరుప్పల్లాండు పాడటము వలన భట్టనాథులకు ఈ సంపద అబ్బినది. శ్రీ పరకాలులకు ఇతర మతములను గెలుచుట శ్రీరంగములోని కోవెలకు ప్రాకారాము నిర్మించుట వలన ఈసంపద అబ్బినది. శ్రీ పరకాలులు పెరియ తిరుమొళి 4.9.6. లో ఈ విషయమును చెప్పుకున్నారు. అణ్ణావప్పన్గార్అ స్వామి ఇక్కడ  తిరువిందలూరు  పెరుమాళ్ళను కూరేశులతో పోల్చారు.  శ్రీవత్సచిహ్న అంటే వక్షము మీద చిహ్నము కలవారు అని అర్థము. పరమాత్మ వక్షము మీద చిహ్నము కలవారు కదా! అలాగే కూరేశులు కూడా వక్షము మీద చిహ్నము కలిగి వున్నారు.  శ్రీని  శ్రీవత్సచిహ్నులతో పోలిక చేశారు. సీత అశోక వనములో తనను బాధించిన ఒంటి కంటి రాక్షసులను రక్షించినట్లు కూరేశులు కూడా తన కళ్ళు పోవడానికి కారణమైన నాలూరానును ఈ లోకపు క్లేశములనుండి రక్షించి మోక్ష సామ్రాజ్యములో స్థానము కల్పించారు. “ ప్రణమామి మూర్ద్న” అన్న ప్రయోగముతో మొదటి శ్లోకములో శిరసు వంచి నమస్కరించారు. ఈ  శ్లోకములో “ ఈడే “అన్న ప్రయోగము వాచిక కైంకర్యమును సూచించారు. మనసులో చింతన చేయనిదే వాచిక కైంకర్యము సాద్యము కాదు. కావున మొదటి రెండు శ్లొకములలో త్రికరణ సుద్దిగా మంగళము పాదారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/10/yathiraja-vimsathi-tamil-slokam-2/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రభందం – తనియన్

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రభందం


తనియన్ 1

తేన్ పయిలుం తారాన్ యెతిరాశన్ సేవడి మేల్*
తాన్ పరమపత్తి తలైయెడుత్తు*
మాన్దర్క్కు ఉణవాగ ఆర్త్తియుడన్ ఒణ్డమిళ్గళ్ సెయ్ దాన్*
మణవాళ మామునివన్ వన్దు

ప్రతి పదార్థం

మణవాళ మామునివన్ – పెరియ జీయర్, మణవాళ మామునిగళ్ అని కూడ ప్రసిద్దమైన వరు
వన్దు – ఈ భూమి లో అవతిరించెను
తాన్ – తన అవతార సమయములో
పరమపత్తి – భక్తి యొక్క ఉచ్ఛస్థాయి
తలైయెడుత్తు – అతని యెడల తాను ఆశిర్వదించబడ్డ
తారాన్ – మాల ధరించినవాడై
పయిలుం – స్రవించు
తేన్ – తేనే
యతిరాశన్ – యెతిరాశన్ అని కూడ ప్రసిద్ధమైన
సేవడి మేల్ – యెతిరాశుల పాద పద్మములను గూర్చి వాసిన
సెయ్ దాన్ –  ఆర్తి ప్రభందం అను గ్రంధమును
ఒణ్ – చాల అందమైన ( అనుభవించచు విషయము)ఆ
తమిళ్గళ్ – ద్రవిడ భాషలో (తమిళ్)
ఆర్త్తియుడన్ – వారి దీన స్థితిని చూచి వారిని మార్చు ఉద్ధెశమున
మాందర్క్కు – అఙ్ఞానుల కొరకు చేసిన రచన
ఉణవాగ – మరియు వారిని తీవ్రముగా ఆలోచనచేయించుటకు

సామాన్య అర్థం/ అనువాదం

పెరియ జియర్ అని ప్రసిద్ధిగాంచిన మణవాళ మామునులు, ఈ భువిలో అవతరించెను. ఆ సమయమున, తేనె స్రవించు అందమైన మాలను ధరించిన యతిరాజులే అతనికి భక్తి లో అత్యోనత అంతరమైన పరమ భక్తిని ప్రసాదించి, ఆశిర్వదించేను. ఆ మణవాళ మామునులు మిక్కిలి ఆసక్తితో యతిరాజుల పాదపద్మముల గొప్పతనము గూర్చి చెప్పెను, ఆ గ్రంధమే ఆర్తిప్రభంధం అని తమిళంలో ప్రసిద్ధిచెందింది. ఈ రచన అఙ్ఞానులను ఉద్ధేశించి, వారి మేధకు మేతగా వ్రాయబడినది.

తనియన్ 2

వమ్బవిళ్ తార్ వణ్మై మణవాళ మామునిగళ్*
అమ్పువియిల్ కాల్ పొరుందా ఆర్త్తియినాల్* ఉమ్బర్ తొళుమ్
విణ్ణులగిల్ చెల్ల విరైంద యెతిరాశన్ పదంగళ్
నణ్ణి ఉరైత్తార్ నమక్కు

ప్రతి పదార్థం

మణవాళ మామునిగళ్- పెరియ జీయర్, మణవాళ మామునిగళ్ అని కూడ ప్రసిద్దమైన వరు
ఉరైత్తార్ – ప్రసాదించి
నమక్కు – మనకు (తన ఆర్తి ప్రభందం అను రచన ద్వార)
వణ్మై – మిక్కలి ఔదార్యంతో ఉన్న
తార్ – అందమైన పూలతో కూడిన మాలను ధరించియున్న
వమ్బవిళ్ – అందమైన పూలతో కూడిన మాలను ధరించియున్న
ఆర్త్తియినాల్ – వాస్తవమును తెలిసుకొండుంటచే దుఃఖితులైన (మణవాళ మామునులు)
కాల్ – అతని పాద పడ్మము
పొరుందా – ఇక్కడ ఉండుటకు అర్హులుకాని
అమ్ – అందమైన
పువియిల్ – భువిలో, కావున అతను
విరైంద – శీగ్రముగా అతను ప్రయత్నముచేసెను
చెల్ల – ఆరోహించు
విణ్ణులగిల్ – పరమపదము ( ఉన్నతోన్నతమైన శ్రీమన్ నారాయణుని నిత్య విభూతి )
తొళుమ్ – పూజించబడుచున్న
ఉమ్బర్ – నిత్యసూరులు
నణ్ణి – అతని దృడమైన మరియు స్థిరమైన నమ్మకముచే అది సాధ్యమైయ్యెను
పదంగళ్ – పాదపద్మములు
యతిరాశన్ – ఎమ్పెరుమానార్

సామాన్య అర్థం/ అనువాదం

ఇప్పుడే వికసించిన పూలతో సంగ్రహించిన మాలను ధరించి దర్శనమిచ్చు మణవాల మామునులు ఆర్తి ప్రభందం అను రచనను మనకు ప్రసాదించెను. మామునులు, తాను ఈ అందమైన భువిలో ఉండుటకు అర్హులుకాదని తలచి, వెంటనే నిత్యసూరుల పూజ్యస్థలమైన, పరమపదమునకు ఏగ వలెనని కంక్షించేను. అది మామునులకు, ఎమ్పెరుమానుల కృపతో మాత్రమే సాధ్యమగును.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/06/arththi-prabandham-thaniyans/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org