Category Archives: thiruvAimozhi 7th centum

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 7.4 – Azhiyezha

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 7.2

AzhwAr went through great sorrow in separation from emperumAn and sang two decads with great anguish in a feminine mood. Seeing this, emperumAn considered to pacify AzhwAr and manifested all his victorious feats to AzhwAr. Deeply experiencing that, with the magnanimous thought of making the same experience available to all, AzhwAr mercifully sang in this decad starting with Azhiyezha.

First pAsuram. AzhwAr meditates about emperumAn‘s divine act of measuring the world and becomes blissful.

Azhi ezhach changum villum ezhath thisai
vAzhi ezhath thaNdum vALum ezha aNdam
mOzhai ezha mudi pAdham ezha appan 
Uzhi ezha ulagam koNdavARE

The divine chakra appears to rise to the front, along with the conch, the bow, the mace and the sword; the tumultuous sound of mangaLASAsanam was raised by those who are present in every direction; the divine crown and the divine feet rose together to break the top portion of the oval shaped universe and the bubbles [from the water] rose; this is how amazing, the method by which sarvESvaran, who is the lord of all measured and accepted the world, to commence the distinguished times!

Second pAsuram. AzhwAr is enjoying emperumAn‘s act of churning the ocean.

ARu malaikku edhirndhOdum oli ara
vURusulAy malai thEykkum oli kadal
mARu suzhanRu azhaikkinRa oli appan
sARu pada amudham koNda nAnRE

On that day when sarvESvara, the great benefactor, caused great festivity for the dhEvas and obtained the nectar, the following sounds occurred – a) the sound of rivers flowing in the opposite direction towards the mountain, b) the sound of the rubbing of the body of vAsuki, the serpent, which is coiled around the manthara mountain and c) the sound of the calling [noise] of the ocean turning around and whirling.

Third pAsuram. AzhwAr is reminiscing the incarnation of mahAvarAha (great boar).

nAnRila Ezh maNNum thAnaththavE pinnum
nAnRila Ezh malai thAnaththavE pinnum
nAnRila Ezh kadal thAnaththavE appan
UnRi idandhu eyiRRil koNda nALE

At the time when earth was submerged in the deluge, emperumAn, the great benefactor, pushed it into the shell of universe, dug it out and kept it on his tusk; the different regions of land in the form of seven islands became established in their original locations, without slipping; further, the seven main mountains, became rooted in their original locations, without shaking; further, the seven oceans, became established in their original locations, without breaching their shores.

Fourth pAsuram. AzhwAr is mercifully explaining the way emperumAn protects during mahA praLayam (total deluge). Some AchAryas mercifully explain that AzhwAr is mercifully talking about the intermediary deluge as per purANam which says “mArkaNdEya witnessed everything which is seen outside, inside the divine stomach of emperumAn”.

nALum ezha nila nIrum ezha viNNum
kOLum ezha eri kAlum ezha malai
thAnum ezhach chudar thAnum ezha appan
ULi ezha ulagam uNda UNE

How amazing the way emperumAn, the great benefactor, consumed the world as said in “He ate with great hunger” to subdue the division between day and night, land and water, sky and planets, mountain bases and shining objects such as stars!

Fifth pAsuram. AzhwAr is enjoying the mahAbhAratha war which was conducted to eliminate the burden of earth.

UNudai mallar thadharndha oli mannar 
ANudaich chEnai nadungum oli viNNuL
ENudaith thEvar veLippatta oli appan
kANudaip pAratham kaiyaRai pOzhdhE

When krishNa who is partial towards his followers, joined his hands and clapped them to conduct the mahAbhAratha war, the following sounds were heard – a) the great wrestlers who have muscles which give strength, banging each other and falling down, b) the trembling of the kings’ armies which are having great soldiers and c) the appearance and celebration of prime dhEvathAs per their respective position, on the sky.

Sixth pAsuram. AzhwAr  is mercifully explaining the incident of killing of hiraNya, which is the reason for uplifting of devotees.

pOzhdhu melindha pun sekkaril vAn thisai
sUzhum ezhundhu udhirap punalA malai
kIzhdhu piLandha singam oththadhAl appan
Azh thuyar seydhu asuraraik kollumARE

When the day was ending, emperumAn rose in the form of narasimha, who helps his followers, to create a pool of blood in the youthfully reddish sky at dusk and the surrounding directions, and killed hiraNya, the demon; the method through which he killed the demon looked similar to a lion tearing down a mountain.

Seventh pAsuram. AzhwAr is enjoying how rAvaNa was killed.

mARu niraiththu iraikkum sarangaL ina
nURu piNam malai pOl puraLa kadal
ARu maduththu udhirap punalA appan
nIRu pada ilangai seRRa nErE

The groups of arrows which were shot, were making great sounds; they caused hundreds and hundreds of dead bodies of the rAkshasas to fall, like mountains falling down; the ocean became filled with a flood of blood through the rivers; this is how chakravarthith thirumagan, who is the benefactor to his followers, fought the war honestly, to bring lankA down to ashes.

Eighth pAsuram. AzhwAr is reminiscing [krishNa’s] victory over bANa.

nEr sarindhAn kodik kOzhi koNdAn pinnum
nEr sarindhAn eriyum analOn pinnum
nEr sarindhAn mukkaN mUrththi kaNdIr appan
nEr sari vANan thiN thOL koNda anRE

On that day when krishNa who helped anirudhdha, won over the strong shoulders of bANa who sided [with rudhra et al], subrahmaNya, who has peacock flag, fell down, unable to resist; further, agni, with rising flame, fell down, unable to resist; further, rudhra, the the chief among dhEvathAs, having great power due to having three eyes, ran away from the battlefield; aren’t these well known?

Ninth pAsuram. AzhwAr mercifully explains the way the universe is created.

anRu maN nIr eri kAl viN malai mudhal
anRu sudar iraNdu piRavum pinnum 
anRu mazhai uyir dhEvum maRRum appan
anRu mudhal ulagam seydhadhumE

During the initial creation, the great benefactor, who is the creator of the universe, created the universe; he created the five elements starting with earth etc which are the causes and the mountains etc which are worldly objects; he created both moon and sun and other radiant objects; further he created rain, creatures which depend on the rain, the dhEvas who grant the rain and other creatures. Implies that AzhwAr is talking about the initial creation after total deluge instead of subsequent creation.

Tenth pAsuram. AzhwAr is enjoying emperumAn‘s act of lifting up the gOvardhana hill and protecting [the cowherds and cattle].

mEy nirai kIzh puga mA puraLach chunai
vAy niRai nIr piLiRich choRiya ina
Anirai pAdi angE odunga appan
thI mazhai kAththuk kunRam eduththAnE

krishNa, who eliminates danger, lifted up the gOvardhana hill, stopped the disaster-causing rain, for the grazing cows to take shelter underneath it, to have the animals residing on the hill roll down and fall, to have the ponds which have water filled up to the top, pour down with a tumultuous sound, and to have the groups of cows and cowherds of thiruvAyppAdi take shelter there.

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “Those who learn with their hearts this decad,  which enlists emperumAn’s victories, will be granted victories by this decad itself”.

kunRam eduththa pirAn adiyArodum
onRi ninRa satakOpan urai seyal
nanRi punaindha Or AyiraththuL ivai
venRi tharum paththum mEvik kaRpArkkE

AzhwAr remained united with and had the same nature as the bhAgavathas who are distinguished servitors for krishNa, the great benefactor, who lifted gOvardhana; those who practice with the meanings, such AzhwAr’s this decad among the thousand pAsurams, which is having the goodness of revealing the victories of sarvESvaran, will be granted victory in every aspect, by this decad itself.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-7-4-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 7.4 – ஆழியெழ

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 7.2

எம்பெருமானைப் பிரிந்து துக்கப்பட்ட ஆழ்வார் இரண்டு பதிகங்களில் பெண் பாவனையில் மிகவும் வருத்தத்துடன் பாசுரங்களை அருளிச்செய்தார். ஆழ்வாரை தேற்றவேண்டும் என்று பார்த்த எம்பெருமான் தன்னுடைய வெற்றிச் சரித்ரங்களை எல்லாம் ஆழ்வாருக்கு நன்றாகக் காட்டிக்கொடுக்க அவற்றை மிகவும் ஈடுபட்டு அனுபவித்த ஆழ்வார் அதை மற்றவர்களும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற உயர்ந்த எண்ணத்தாலே ஆழியெழ என்று தொடங்கி இப்பதிகத்தில் அருளிச்செய்கிறார்.

முதல் பாசுரம். எம்பெருமான் திருவுலகளந்தருளின விதத்தை நினைத்துப் பார்த்து ஆனந்தப்படுகிறார் ஆழ்வார்.

ஆழி எழச் சங்கும் வில்லும் எழத் திசை
வாழி எழத் தண்டும் வாளும் எழ அண்டம்
மோழை எழ முடி பாதம் எழ அப்பன்
ஊழி எழ உலகம் கொண்டவாறே

ஆயுதங்களில் முக்யமானவனான திருவாழியாழ்வான் முன்னே உயர்ந்து தோன்றவும், உடனே ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யமும் ஸ்ரீசார்ங்கமும் தோன்றவும், கதையும் வாளும் தோன்றவும், இந்த ஆயுத பூர்த்தியைக் கண்டு திசைதோறும் நின்றவர்கள் பெருத்த கோஷத்துடன் மங்களாசாஸனம் செய்ய, எம்பெருமான் வேகமாக வளர, அண்டகபாலம் பிளந்து அது வழியாக ஆவரண ஜலம் நீர்க்குமிழியாகக் கிளம்பும்படி திருமுடியும் திருவடியும் உயரக்கிளம்பும்படி, நல்லகாலமும் தோன்றும்படி ஸர்வேச்வரன் உலகத்தை அளந்து கொண்ட விதம் இருந்தபடியே!

இரண்டாம் பாசுரம். எம்பெருமான் அம்ருதத்தைக் கடைந்தெடுத்த சரித்ரத்தை நினைத்துப்பார்த்து ஆனந்தம் அடைகிறார் ஆழ்வார்.

ஆறு மலைக்கு எதிர்ந்தோடும் ஒலி அர
வூறுசுலாய் மலை தேய்க்கும் ஒலி கடல்
மாறு சுழன்று அழைக்கின்ற ஒலி அப்பன்
சாறு பட அமுதம் கொண்ட நான்றே

பெரிய உபகாரகனான ஸர்வேச்வரன் தேவர்களுக்கு மஹோத்ஸவம் உண்டாம்படி அம்ருதத்தைக் கொண்ட நாளன்று, கடலைக் கடைந்த வேகத்தில் ஆறுகள் தங்கள் பிறப்பிடமான மலையை நோக்கி எதிர்ப்பக்கம் ஓடுகிற ஒலியும், வாசுகி என்கிற பாம்பின் உடம்பைச் சுற்றி மந்தர மலையிலே தேய்க்கும் ஒலியும் கடல் இடம் வலமாக மாறிச் சுழன்று அழைக்கின்ற ஒலியும் கேட்டன.

மூன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமான் பூமியை இடந்தெடுத்த சரித்ரத்தை நினைத்துப்பார்த்து ஆனந்தம் அடைகிறார் ஆழ்வார்.

நான்றில ஏழ் மண்ணும் தானத்தவே பின்னும்
நான்றில ஏழ் மலை தானத்தவே பின்னும்
நான்றில ஏழ் கடல் தானத்தவே அப்பன்
ஊன்றி இடந்து எயிற்றில் கொண்ட நாளே

பெரிய உபகாரகனான எம்பெருமான் பூமியை அண்ட கபாலத்தில் இருந்த ஒட்டு விடும்படிக் குத்தி இடந்து, எயிற்றில் கொண்ட காலத்தில் ஏழு தீவுகளைக் கொண்ட பூமியும் நழுவாமல் தங்கள் இடத்தில் இருந்தன. மேலும் பூமியைத் தாங்கி நிற்கும் ஏழு மலைகளும் அசையாமல் தங்கள் இடத்தில் இருந்தன. மேலும், ஏழ கடல்களும் உடைந்தொழுகாமல் தங்கள் இடத்தில் இருந்தன.

நான்காம் பாசுரம். எம்பெருமான் ஜகத்தை ஸம்ஹரித்துத் தன் வயிற்றில் வைத்து ரக்ஷிப்பதை நினைத்து ஆனந்தம் அடைகிறார்.

நாளும் எழ நில நீரும் எழ விண்ணும்
கோளும் எழ எரி காலும் எழ மலை
தானும் எழச் சுடர் தானும் எழ அப்பன்
ஊளி எழ உலகம் உண்ட ஊணே

பகல் இரவு போன்ற மாறுபாடுகள் குலையும்படியும் நிலம், நீர் ஆகியவைகள் நிலைகுலைந்துபோகும்படியும், ஆகாசமும், க்ரஹங்களும் நிலைகுலைந்துபோகும்படியும், மலைகள் அடிவாரத்துடன் தூக்கப்படும்படியும், நக்ஷத்ரம் முதலிய ஒளி படைத்த பதார்த்தங்களும் குலையவும், ப்ரளய ஆபத்திலே காக்கும் எம்பெருமானின் பெரிய உபகாரங்கள் “பசித்துண்டான்” என்று சொல்லும்படி இந்த உலகத்தை உண்டது இருந்தபடியே!

ஐந்தாம் பாசுரம். எம்பெருமான் மஹாபாரத யுத்தத்தை நடத்தியதை நினைத்துப் பார்க்கிறார்.

ஊணுடை மல்லர் ததர்ந்த ஒலி மன்னர்
ஆணுடைச் சேனை நடுங்கும் ஒலி விண்ணுள்
ஏணுடைத் தேவர் வெளிப்பட்ட ஒலி அப்பன்
காணுடைப் பாரதம் கையறை போழ்தே

அடியார்களிடத்தில் பக்ஷபாதியான கண்ணன் அழகிய மஹாபாரத யுத்தத்தை கைதட்டி ஏற்பாடு செய்த போது வலிமை வாய்ந்த உடலை உடைய மல்லர்கள் நெரிந்துவிழுகிற ஓசையும், ராஜாக்களுடைய வீர புருஷர்களை உடைய சேனைகள் நடுங்கும் ஓசையும், ஆகாசத்திலே தங்களுக்குரிய பெருமைகளை உடைய தேவர்கள் யுத்தத்தைப் பார்க்க வந்து கொண்டாடுகிற ஓசையும் ஆனது.

ஆறாம் பாசுரம். எம்பெருமான் ஹிரண்யனை அழித்ததை நினைத்துப் பார்க்கிறார்.

போழ்து மெலிந்த புன் செக்கரில் வான் திசை
சூழும் எழுந்து உதிரப் புனலா மலை
கீழ்து பிளந்த சிங்கம் ஒத்ததால் அப்பன்
ஆழ் துயர் செய்து அசுரரைக் கொல்லுமாறே

நாள் கழியும் வேளையில் இளம் செக்கர்போலே ஆகாசமும் திசைகளும் சூழ எழுந்து ரத்த நீராகும்படி அடியார்களுக்கு உதவுபவனான நரஸிம்ஹன் எம்பெருமான் பெரிய துக்கத்தை விளைத்து அஸுரனான ஹிரண்யனைக் கொல்லும் விதம் மலை கிழியும்படி பிளந்த சிங்கத்தை ஒத்திருந்தது.

ஏழாம் பாசுரம். எம்பெருமான் இலங்கையை அழித்ததை நினைத்துப் பார்க்கிறார்.

மாறு நிரைத்து இரைக்கும் சரங்கள் இன
நூறு பிணம் மலை போல் புரள கடல்
ஆறு மடுத்து உதிரப் புனலா அப்பன்
நீறு பட இலங்கை செற்ற நேரே

எதிரெதிராக ஓசை செய்யும் அம்புகளாலே கூட்டம் கூட்டமாக நூறு நூறாய் ராக்ஷஸப் பிணங்கள் மலைபோலே புரண்டு வீழ ஆறுகளை உட்கொண்ட கடலைப்போலே ரத்தம் பெருக, அடியார்களுக்கு உதவி செய்யும் சக்ரவர்த்தித் திருமகன் இலங்கையை பஸ்மமாகும்படி யுத்தம் செய்த நேர்மை இருந்தபடி.

எட்டாம் பாசுரம். பாணாஸுர யுத்தம் நடந்த விதத்தை நினைத்துப் பார்க்கிறார்.

நேர் சரிந்தான் கொடிக் கோழி கொண்டான் பின்னும்
நேர் சரிந்தான் எரியும் அனலோன் பின்னும்
நேர் சரிந்தான் முக்கண் மூர்த்தி கண்டீர் அப்பன்
நேர் சரி வாணன் திண் தோள் கொண்ட அன்றே

தன் பேரனான அநிருத்தனுக்கு உதவிய கண்ணன் எம்பெருமான், ருத்ரன் முதலியவர்களை நம்பி வந்த பாணனுடைய திடமான தோள்களை அறுத்து வெற்றி கொண்ட அன்று , மயிலைக் கொடியாக உடைய ஸுப்ரஹ்மண்யன் எதிரே நிற்க முடியாமல் சாய்ந்துபோனான். மேலும் ருத்ரனோ என்று ப்ரமிக்கும்படியான க்ரௌர்யத்தையுடைய அக்னியும் எதிர் நில்லாமல் சரிந்தான். மேலும் மூன்று கண்களை உடையவனாகையாலே சக்தி மிகுந்தவனான ருத்ரனும் புறமுதுகிட்டுப் போனான். இதை நீங்கள் எல்லோரும் பார்த்தீர்களே!

ஒன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமான் ஜகத்தை ஸ்ருஷ்டிக்கும் விதத்தை நினைத்துப் பார்க்கிறார்.

அன்று மண் நீர் எரி கால் விண் மலை முதல்
அன்று சுடர் இரண்டு பிறவும் பின்னும் 
அன்று மழை உயிர் தேவும் மற்றும் அப்பன்
அன்று முதல் உலகம் செய்ததுமே

உலகத்தைப் படைத்த பெரிய உபகாரகன் முதலில் உலகத்தை உண்டாக்கியதும் அக்காலத்திலே அதுக்குக் காரணமான பஞ்சபூதங்களையும், உலகில் இருக்கும் மலை முதலிய பொருள்களையும் உண்டாக்கியதும், அக்காலத்தில் சந்த்ரன் ஸூர்யன் ஆகிய இருவரையும் மற்ற ஒளி விடும் பொருள்களையும் உண்டாக்கியதும், அக்காலத்திலே, அதுக்குமேலே மழையையும், மழையை நம்பி இருக்கும் ப்ராணிகளையும், மழையைக் கொடுக்கும் தேவர்களையும், மற்ற ப்ராணிகளையும் உண்டாக்கியதும் எல்லாம் ஒரே ஸமயத்தில் நடந்தன.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமான் கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கியதை நினைத்துப் பார்த்து அனுபவிக்கிறார்.

மேய் நிரை கீழ் புக மா புரளச் சுனை
வாய் நிறை நீர் பிளிறிச் சொறிய இன
ஆநிரை பாடி அங்கே ஒடுங்க அப்பன்
தீ மழை காத்துக் குன்றம் எடுத்தானே

மேய்கிற பசுக்களானவை கீழே ஒதுங்கும்படியும் கீழ் மேலாக மலையை எடுத்ததால் மலையில் வாழும் யானை முதலிய மிருகங்கள் புரண்டு விழும்படியும் சுனைகளின் வாய்வரை நிறைந்த நீரானது பெரிய கோஷத்தோடு சொரியும்படியும் தன் இனமான ஆயர்களையும் தன் பசுக்களையுமுடைய திருவாய்ப்பாடி முழுவதும் அங்கே ஒடுங்கும்படியும் ஆபத்தைப் போக்குபவனான கண்ணன் தீய மழையைத் தடுக்க கோவர்த்தனம் என்கிற மலையை எடுத்தான்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழியைக் கற்றவர்களுக்கு இது எல்லாவிதத்திலும் வெற்றியைக்கொடுக்கும் என்று பலத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

குன்றம் எடுத்த பிரான் அடியாரொடும்
ஒன்றி நின்ற சடகோபன் உரை செயல்
நன்றி புனைந்த ஓர் ஆயிரத்துள் இவை
வென்றி தரும் பத்தும் மேவிக் கற்பார்க்கே

கோவர்த்தனத்தைத் தூக்கிய மஹோபககாரகனான கண்ணனுக்கு அடியார்களான பாகவதர்களோடே ஒன்றாகக்கூடி நின்ற ஆழ்வாருடைய ஆயிரம் பாசுரங்களுக்குள் ஸர்வேச்வரனுடைய வெற்றிச்சரித்ரங்களைக் காட்டும் நன்மையை உடைய இந்த பதிகத்தை அர்த்தத்துடன் கற்பவர்களுக்கு எல்லாவிதமான வெற்றியையும் இது தரும்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 7.2 – கங்குலும்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 6.10

பராங்குச நாயகியும் ஸ்ரீரங்கநாதனும்

எம்பெருமானைத் துறந்து துயரத்தின் உச்சியை அடைந்த நம்மாழ்வார் தன்னிலை மாறிப் பெண்ணிலையை அடைந்தார். பராங்குச நாயகியாக ஸ்ரீரங்கநாதனிடத்தில் மிகவும் ஈடுபட்டு பேச முடியாத நிலையை அடைந்து, பராங்குச நாயகியின் திருத்தாயாராகத் தன் மகளைக் கொண்டு போய் பெரிய பெருமாள் திருமுன்பே இருக்கும் திருமணத்தூண்களுக்கு நடுவே கிடத்தித் தன் மகளின் அவல நிலையை அவனிடத்தில் முறையிட்டு “இவள் விஷயத்தில் நீ தான் எல்லா ரக்ஷணங்களையும் செய்யவேண்டும்” என்று ப்ரார்த்தித்து நிற்கிறாள்.

முதல் பாசுரம். மிகவும் விரும்பத்தக்கதான தனித்துவம் வாய்ந்த அடையாளங்களைச் சொன்ன இவள் துன்பத்துடன் இருக்கிறாள், இவள் விஷயத்தில் என்ன செய்வதாக நினைத்திருக்கிறீர் என்கிறாள்.

கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும்
சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும் தாமரைக் கண் என்றே தளரும்
எங்ஙனே தரிக்கேன் உன்னை விட்டு? என்னும் இரு நிலம் கை துழாவிருக்கும்
செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங்கத்தாய் இவள் திறத்தென் செய்கின்றாயே?

இரவும் பகலும் கண்கள் துயிலவேண்டும் என்ற அறிவும் இல்லாதவள். கண்ணில் பெருகும் நீரை கடல் நீரைக் கையாலே இறைப்பதைபோலே இறைக்கிறாள். எம்பெருமானுடைய சங்கு சக்கரம் என்று சொல்லி கையைக் கூப்புகிறாள். எம்பெருமானுக்குத் தாமரை போன்ற கண் என்று சொல்லித் தளர்கிறாள். உன்னை விட்டு எப்படி வாழ்வேன் என்று சொல்லுகிறாள். பெரிய பூமியை கையாலே துழாவி ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் இருக்கிறாள். சிவந்த கயல்கள் துள்ளிப் பாயும் நீரையுடைய திருவரங்கத்திலே வாழ்பவனே! இப்படிப்பட்ட மாறுபாடுகளை உடையவள் விஷயத்தில் என்ன செய்யப்போகிறாய்?

இரண்டாம் பாசுரம். நீ எல்லாவிதத்திலும் ரக்ஷகனாயிருக்க, இவளுடைய சரீரம் என்ன ஆகப் போகிறது என்கிறாள்.

என் செய்கின்றாய் என் தாமரைக் கண்ணா என்னும் கண்ணீர் மல்க இருக்கும்
என் செய்கேன் எறி நீர்த் திருவரங்கத்தாய் என்னும் வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்துருகும்
முன் செய்த வினையே முகப்படாய் என்னும் முகில் வண்ணா தகுவதோ என்னும்
முன் செய்திவ்வுலகம் உண்டுமிழ்ந்தளந்தாய் என் கொலோ முடிகின்றது இவட்கே

என்னை உனக்கே ஆக்கிகொண்ட, மிகவும் அழகிய திருக்கண்களை உடையவனே! என்பாள். கண்களில் கண்ணீர் பெருகி எதுவும் செய்ய முடியாமல் இருப்பாள். அலையெறிகிற நீரையுடைய திருவரங்கத்தில் வாழ்பவனே! உன்னை அடைய நான் என்ன செய்ய முடியும் என்பாள். வெப்பமான மூச்சை பலமுறை விட்டு உருகுவாள். நான் முன்பு செய்த பாபத்தினாலேயே நீ என் முன் வாராதிருக்கிறாய் என்று சொல்லுவாள். மேகத்தைபோன்ற உதாரகுணத்தை உடையவனே! நீ செய்வது தகுமோ என்பாள். இந்த லோகத்தை முன் காலத்தில் படைத்து, பிறகு அளந்து கொண்டவனே! என் பெண்பிள்ளைக்கு என்ன ஆகப்போகிறதோ?

மூன்றாம் பாசுரம். அடியார்களின் விரோதிகளைப் போக்கும் பல அவதாரங்களைச் செய்த நீ, இவள் இப்படித் துன்பப்படுவதற்கு என்ன செய்தாய் என்கிறாள்.

வட்கிலள் இறையும் மணிவண்ணா! என்னும் வானமே நோக்கும் மையாக்கும்
உட்குடை அசுரர் உயிர் எல்லாம் உண்ட ஒருவனே! என்னும் உள்ளுருகும்
கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறருளாய் காகுத்தா! கண்ணனே! என்னும்
திட்கொடி மதிள் சூழ் திருவரங்கத்தாய்! இவள் திறத்தென் செய்திட்டாயே?

சிறிதும் வெட்கம் இல்லாதவளாக இருக்கிறாள். மணியைப்போன்ற எளிமையாக இருப்பவனே என்பாள். இதைக் கேட்டு வருகிறானா என்று வானத்தைப் பார்ப்பாள். வாராததாலே மயங்குவாள். வலிமையை உடைய அசுரர்களுடைய உயிர்களை சிறிதும் மிச்சம் வைக்காமல் உண்ட தனித்துவம் வாய்ந்த வீரனே என்பாள். அதை நினைத்து உள்ளம் உருகுவாள். கண்ணுக்குக் காண அரிய நீ உன்னைக் நான் காணும்படி க்ருபை பண்ண வேண்டும். எல்லோருக்கும் தரிசனம் கொடுத்த ஸ்ரீராமனாயும் க்ருஷ்ணனாயும் அவதரித்தாயே என்பாள். திண்ணியதாய், கொடியையுடைய மதிள் சூழ்ந்த திருவரங்கத்திலே வாழ்பவனே! இவளிப்படித் துன்பத்துடன் இருப்பதற்கு நீ செய்தது என்ன?

நான்காம் பாசுரம். மிகவும் பெருமை பொருந்தியவனாய் இருந்து இவளை துன்பத்துக்கு ஆளாக்கின நீ இவள் விஷயத்தில் என்ன நினைத்திருக்கிறாய் என்கிறாள்.

இட்ட கால் இட்ட கையளாய் இருக்கும் எழுந்துலாய் மயங்கும் கை கூப்பும்
கட்டமே காதல் என்று மூர்ச்சிக்கும் கடல் வண்ணா! கடியை காணென்னும்
வட்ட வாய் நேமி வலங்கையா என்னும் வந்திடாய் என்றென்றே மயங்கும்
சிட்டனே! செழு நீர்த் திருவரங்கத்தாய்! இவள் திறத்தென் சின்தித்தாயே?

இட்டு வைத்த இடத்தில் இருக்கும்படியான காலையும் கையையும் உடையவளாய் இருப்பாள். அந்த நிலை மாறி எழுந்திருந்து உலாவுவாள். பிறகு மோஹிப்பாள். எம்பெருமான் வருவான் என்று கைகூப்புவாள். வாராததால், இந்தக் காதல் மிகவும் கஷ்டப்படுத்துகிறது என்று வெறுத்து மூர்ச்சை அடைவாள். எல்லாவற்றையும் தன்னுள்ளே வைத்து ரக்ஷிக்கும் கடலைப்போன்றவனே! எனக்கு மிகவும் கடியவனாய் நின்றான் என்பாள். எல்லாப் பக்கங்களி வாயையுடைய திருவாழியை வலக்கையிலே உடையவனே என்பாள். வந்துவிட்டாய் என்று பலமுறை ஆசைப்பட்டுப்பார்த்து அப்படி வாராததாலே மயக்கம் அடைவாள். பேரொழுக்கம் உடையவனைப்போலே அழகிய நீர்க்கரையிலே, திருவரங்கத்திலே சயனித்திருப்பவனே! இவள் விஷயத்தில் என்ன நினைத்திருக்கிறாய்?

ஐந்தாம் பாசுரம். நீ அடியார்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் பவ்யதையை உடையவனாயிருக்க, இவள் ஒவ்வொரு க்ஷணமும் நிலை மாறும் துன்பத்தை உடையவளாக இருக்கிறாள் என்கிறாள்.

சிந்திக்கும் திசைக்கும் தேறும் கை கூப்பும் திருவரங்கத்துள்ளாய் என்னும்
வந்திக்கும் ஆங்கே மழைக் கண் நீர் மல்க வந்திடாய் என்றென்றே மயங்கும்
அந்திப் போதவுணன் உடல் இடந்தானே! அலை கடல் கடைந்த ஆரமுதே!
சந்தித்துன் சரணம் சார்வதே வலித்த தையலை மையல் செய்தானே

அந்திப்பொழுதில் அஸுரனான ஹிரண்யனுடைய சரீரத்தைப் பிளந்தவனே! அலையையுடைய கடலைக் கடைந்த மிகவும் இனிமையானவனே! உன் திருவடிகளையே சேர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஸ்திரமான எண்ணத்தை உடைய இப்பெண்பிள்ளையை மதிகெடுத்தவனே! இவள் முன்பு உன்னுடன் கூடியதை நினைப்பாள். அது இப்போது கிடைக்காததால் அறிவழிவாள். பிறகு தேறி நிற்பாள். கை கூப்புவாள். திருவரங்கத்தில் சயனித்திருப்பவனே என்பாள். தலையாலே வணங்குவாள். அங்கேயே குளிர்ந்த கண்ணீர் பெருகும்படி வந்து என்னைக் கொள்ளாய் என்று பல முறை சொல்லி மயங்குவாள்.

ஆறாம் பாசுரம். அடியார்களை ரக்ஷிக்கத் தேவையான ஆயுதங்களைப் பூர்த்தியாக உடைய நீ, இவள் இப்படி அலற்றும்படிச் செய்துள்ளாய், இந்நிலையில் நான் என்ன செய்வது என்பதை அருளிச்செய்ய வேண்டும் என்கிறாள்.

மையல் செய்து என்னை மனம் கவர்ந்தானே! என்னும் மாமாயனே! என்னும்
செய்யவாய் மணியே! என்னும் தண்புனல் சூழ் திருவரங்கத்துள்ளாய் என்னும்
வெய்ய வாள் தண்டு சங்கு சக்கரம் வில் ஏந்தும் விண்ணோர் முதல்! என்னும்
பைகொள் பாம்பணையாய்! இவள் திறத்தருளாய் பாவியேன் செயற்பாலதுவே

என்னை மையல் கொள்ளும்படி பண்ணி நெஞ்சை அபஹரித்தவனே! என்பாள். எல்லை இல்லாத ஆச்சர்யச் செயல்களை உடையவனே! என்பாள். சிவந்த திருவதரங்களையுடைய மணிபோன்ற எளிமையானவனே! என்பாள். குளிர்ந்த நீர் சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் சயனித்திருப்பவனே ! என்பாள். விரோதிகள் விஷயத்தில் வெப்பமே வடிவான ஸ்ரீபஞ்சாயுதங்களையும் எப்பொழுதும் ஏந்தியிருந்து, நித்யஸூரிகளுக்குக் காரணனே! என்பாள். உன்னுடைய ஸ்பர்சத்தாலே விரிகிற பணங்களை உடையவனாய், திருவநந்தாழ்வானாய்ப் படுக்கையாக உடையவனே! இவள் விஷயத்தில், இவளை இப்படி பார்க்க வேண்டிய பாபத்தை உடைய நான் செய்யும் செயலை அருளிச்செய்ய வேண்டும்.

ஏழாம் பாசுரம். அடியார்களைக் காக்க உதவும் திருப்பாற்கடலில் சயனித்திருப்பது ஆகிய குணங்களை உடையவன் தன்மைகளைச் சொல்லி வருந்துகிறாள் என்கிறாளை

பால துன்பங்கள் இன்பங்கள் படைத்தாய்! பற்றிலார் பற்ற நின்றானே!
கால சக்கரத்தாய்! கடல் இடம் கொண்ட கடல்வண்ணா! கண்ணனே! என்னும்
சேல் கொள் தண் புனல் சூழ் திருவரங்கத்தாய்! என்னும் என் தீர்த்தனே! என்னும்
கோல மா மழைக் கண் பனி மல்க இருக்கும் என்னுடைக் கோமளக் கொழுந்தே

என்னுடைய மென்மைத்தன்மையை உடைய கொழுந்துபோலே மெலிந்திருக்கும் இவள் “எல்லா இடங்களிலும் எதிரிகளுக்குத் துன்பங்களையும் அடியார்களுக்கு இன்பங்களையும் உண்டாக்கினவனே! வேறு புகல் இல்லாதவர்களான ஜயந்தன் (காகாஸுரன்) முதலியவர்களும் பற்றும்படி நின்றவனே! கால சக்கரத்தை நடத்துபவனே! கடலிலே ஒரு கடல் சாய்ந்தாற்போலே சயனித்திருப்பவனே! கண்ணனே! சேல்களை உடைய குளிர்ந்த நீர் சூழ்ந்த திருவரங்கத்திலே சயனித்திருபவனே!” என்று சொல்லி கண்ணீர் மல்க செயலற்று இருப்பாள்.

எட்டாம் பாசுரம். உன்னுடைய அதிமானுஷ சேஷ்டிதங்களில் ஈடுபட்டு மேன்மேலும் துன்புறுகிற இவளுக்கு நான் என்ன செய்வேன்? என்கிறாள்.

கொழுந்து வானவரகட்கு! என்னும் குன்றேந்திக் கோனிரை காத்தவன்! என்னும்
அழும் தொழும் ஆவி அனல வெவ்வுயிர்க்கும் அஞ்சன வண்ணனே! என்னும்
எழுந்து மேல் நோக்கி இமைப்பிலள் இருக்கும் எங்ஙனே நோக்குகேன்? என்னும்
செழும் தடம் புனல் சூழ் திருவரங்கத்தாய்! என் செய்கேன் என் திருமகட்கே

நித்யஸூரிகளுக்குத் தலையானவன் என்பாள். கோவர்த்தன மலையை எளிதில் ஏந்திப் பசுக்களைக் காத்தவனே என்பாள். பக்தி பரவசரைப் போலே அழுவாள். ப்ரபன்னரைப் போலே தொழுவாள். ஆத்ம வஸ்து வெந்துபோகும்படி வெப்பமாக மூச்சுவிடுவாள். இப்படி துக்கத்தைக் கொடுத்த கரிய திருமேனியை உடையவனே! என்பாள். மேலே தலையெடுத்துப் பார்த்து கண்ணை இமைக்காமல் இருப்பாள். எப்படி உன்னைக் காண்பேன்? என்பாள். அழகிய பெருத்த நீர் சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் சயனித்திருப்பவனே! லக்ஷ்மியைப்போன்ற என் பெண்பிள்ளைக்கு நான் என்ன செய்வேன்?

ஒன்பதாம் பாசுரம். லக்ஷ்மி, பூமி, நீளா நாயகனான உன் மிகுந்த ப்ரணயித்வத்தில் (காதலில்) அகப்பட்ட இவளுக்கு என்ன முடிவு ஏற்படும் என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை என்கிறாள்.

என் திருமகள் சேர் மார்பனே! என்னும் என்னுடை ஆவியே! என்னும்
நின் திருவெயிற்றால் இடந்து நீ கொண்ட நிலமகள் கேள்வனே! என்னும்
அன்றுருவேழும் தழுவி நீ கொண்ட ஆய் மகள் அன்பனே! என்னும்
தென் திருவரங்கம் கோயில் கொண்டானே! தெளிகிலேன் முடிவு இவள் தனக்கே

எனக்குத் தலைவியான லக்ஷ்மி விரும்பி உறையும் திருமார்பை உடையவனே! என்பாள். அதனாலே எனக்கு ஆவியாய் இருப்பவனே! என்பாள். உன்னுடைய திருவெயிற்றால் இடந்து எடுத்து நீ கொண்ட ஸ்ரீபூமிப்பிராட்டிக்கு நாயகனே! என்பாள். ருஷபங்களைப் பந்தயமாக வைத்த அன்று, இடிபோலே ஓசை எழுப்பிய ஏழு ருஷபங்களையும் தழுவி, அழித்து, நீ ஏற்றுக்கொண்ட நப்பின்னைப்பிராட்டி விஷயத்தில் அன்புடையவனே! என்பாள். கட்டளைப்பட்ட திருவரங்கத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்டவனே! என்பாள். இவளின் துன்பத்துக்கு முடிவு எப்படி ஏற்படும் என்று தெரியவில்லை.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமான் பராங்குச நாயகியுடன் கலக்க, அதைக் கண்ட திருத்தாயார் தன் ஆனந்தத்தை வெளியிடுகிறாள்.

முடிவு இவள் தனக்கொன்றறிகிலேன் என்னும் மூவுலகாளியே! என்னும்
கடிகமழ் கொன்றைச் சடையனே! என்னும் நான்முகக் கடவுளே! என்னும்
வடிவுடை வானோர் தலைவனே! என்னும் வண் திருவரங்கனே! என்னும்
அடி அடையாதாள் போல் இவள் அணுகி அடைந்தனள் முகில் வண்ணன் அடியே

இவள் இப்படி இருந்த தன் நிலைக்கு முடிவு ஒன்று தெரியவில்லை என்பாள். மூன்று லோகங்களையும் ஆளும் இந்த்ரனுக்கு அந்தராத்மாவாக நின்று நடத்துபவனே! என்பாள். நறுமணம் மிகுந்த கொன்றை மாலையைச் சூடிய ஜடையயுடைய ருத்ரனுக்கு அந்தராத்மாவாக நின்று நடத்துபவனே! என்பாள். இவர்களுக்கும் தலைவனான ப்ரஹ்மா என்னும் தெய்வத்துக்கும் அந்தராத்மாவாக நின்று நடத்துபவனே! என்பாள். தன்னைப்போன்ற வடிவையுடைய நித்யஸூரிகளுக்குத் தலைவனே! என்பாள். வள்ளல் தன்மையுடன் இருக்கும் திருவங்கனே! என்பாள். அவன் திருவடிகளை கிட்டமாட்டாதாப்போலிருந்த இவள் காளமேகம் போன்ற திருமேனியையுடையவன் திருவடிகளை கிட்டி அடைந்தாள்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழியைக் கற்றவர்கள் பரமபதத்தில் நித்யஸூரிகளுக்கு நடுவே ஆனந்தத்துடன் இருப்பார்கள் என்று பலத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

முகில் வண்ணன் அடியை அடைந்தருள் சூடி உய்ந்தவன் மொய் புனல் பொருனல்
துகில் வண்ணத் தூநீர்ச் சேர்ப்பன் வண் பொழில் சூழ் வண் குருகூர்ச் சடகோபன்
முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரத்திப் பத்தும் வல்லார்
முகில் வண்ண வானத்து இமையவர் சூழ இருப்பர் பேரின்ப வெள்ளத்தே

வள்ளல் தன்மையுடைய மேகத்தைப்போன்ற பெரியபெருமாளின் திருவடிகளையே அடைந்து அதுக்கடியான அவருடைய க்ருபையை தலையில்சூடி உஜ்ஜீவித்தவராய் மிகுதியான நீரையுடைய திருப்பொருனலின் துகிலின் வண்ணம்போன்ற பரிசுத்தமான நீரையுடைய இடத்துக்கு அருகில் இருக்கும் சிறந்ததான பொழில்களாலே சூழப்பட்ட, செல்வம் மிகுந்த திருநகரிக்குத் தலைவரான ஆழ்வார், காளமேகம்போலே மிகவும் அழகையுடைய பெரியபெருமாள் திருவடிகள் விஷயமாக அருளிச்செய்த ஆயிரம் பாமாலைகளில், இப்பத்தையும் உண்மையான பாவத்துடன் சொல்லவல்லவர்கள் மேகத்தைப்போன்ற நிறத்தையுடைய பரமபதத்தில் நித்யஸூரிகள் சூழ எல்லையில்லாத ஆனந்தக் கடலில் இருப்பார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 7.2 – kangulum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 6.10

parAnguSa nAyaki and SrI ranganAthan

nammAzhwAr having reached the peak state of sorrow in separation from emperumAn, acquired feminine mood. As parAnguSa nAyaki, due to great love towards SrIranganAtha, reached a state where she could not longer speak, further assumed the state of parAnguSa nAyaki’s divine mother. The mother took her daughter and placed her in between the divine pillars in front of periya perumAL, informed her pathetic state to him and prayed to him saying “You should protect her in all ways”.

First pAsuram. parAnguSa nAyaki‘s mother informs her daughter’s unconscious state to periya perumAL and asks him “What are you going to do to her?”

kangulum pagalum kaN thuyil aRiyAL kaNNa nIr kaigaLAl iRaikkum
sangu chakkarangaL enRu kai kUppum thAmaraik kaN enRE thaLarum
enganE dharikkEn unnai vittennum iru nilam kai thuzhAvirukkum 
sengayal pAy nIrth thiruvarangaththAy ivaL thiRaththen seyginRAyE?

My daughter’s eyes do not even realise to sleep in night and day; she is removing the tears from her eyes with her hands; saying Sanka and chakra, she would perform anjali which she would do upon his arrival; saying “lotus like eye”, she would become tired; she would say “how will I sustain without you”; she would search the ground with her hand and will remain in an inactive state; oh one who is residing in kOyil (SrIrangam) which is having water bodies in which youthful, reddish fishes jump around! What are you planning to do for this girl who is having these amazing emotions?  Implies “are you planning to eliminate the sorrow or increase the same?”

Second pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother says “While you are the protector in all manners, where is her state leading to?”.

en seyginRAy en thAmaraik kaNNA ennum kaNNIr malga irukkum
en seygEn eRi nIrth thiruvarangaththAy ennum vevvuyirththuyirththurugum
mun seydha vinaiyE mugappadAy ennum mugil vaNNA thaguvadhO ennum
mun seydhivvulagam uNdumizhndhaLandhAy en kolO mudiginRadhivatkE

She says “Oh one who is having very enjoyable eyes which are making me exist for you only! What are you thinking to do?” With tearful eyes, she would remain put; she says “Oh one who resides in kOyil (SrIrangam) which is having water with rising waves! what shall I do?” She will repeatedly breathe [heavily] to become hot inwardly and will melt due to that situation; she says that her previous karma is appearing in front of her, considering the karma to be a chEthana due to its act of causing harm; she says “Oh one who is magnanimous like clouds which pour the rain without distinguishing between land and water! Does it match your magnanimity [to not appear in front of me]?” [the mother asks] Oh one who first created, consumed, spat out, measured and accepted the world! How is it going to end for her? Implies “Is she going to be included in the group of those who are protected by you, to end her distress? Or is she going to be pushed out to be kept away?”

Third pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother says “Being the one who has incarnations which are focussed on eliminating the enemies of the devotees, what did you do to her, to have her reach this state? “

vatkilaL iRaiyum maNivaNNA! ennum vAnamE nOkkum maiyAkkum
utkudai asurar uyir ellAm uNda oruvanE! ennum uLLurugum
katkilee unnaik kANumARaruLAy kAguththA! kaNNanE! ennum
thitkodi madhiL sUzh thiruvarangaththAy! ivaL thiRaththen seydhittAyE?

My daughter is not having shyness which is her identity, even a little bit; she says “Oh one who is obedient to me like a blue gem which can be placed in the pocket!” She looks up the sky and becomes unconscious; she says “Oh independently valorous person who swallowed the life of the prideful, demoniac persons without any remainder!” She breaks down inside her; she says “Oh one who is difficult to be seen by the eye! kindly be merciful to be seen by me”; she says – did you not incarnate as the divine son of dhaSaratha who manifested himself to those belonging to cities and forests as said in “pumsAm dhrushti chiththApahAriNAm” and “dhadhruSu: vismithAkArA:” respectively and krishNa manifesting your beauty to cowherd girls as said in “thAsAm AvirabhUth“? [mother says] Oh one who is residing in kOyil (SrIrangam) which is having the firm flag on the surrounding fort! What did you do to her to put her in such sorrow?

Fourth pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother requests periya perumAL “What are you mercifully thinking to do for this girl?”

itta kAl itta kaiyaLAy irukkum ezhundhulAy mayangum kai kUppum
kattamE kAdhal enRu mUrchchikkum kadal vaNNA! kadiyai kANennum
vatta vAy nEmi valangaiyA ennum vandhidAy enRenRE mayangum
sittanE! sezhu nIrth thiruvarangaththAy! ivaL thiRaththen sindhiththAyE?

My daughter’s leg and hand remain [unmoved] wherever they were placed; after regaining consciousness, she stands up, walks around and subsequently becomes unconscious; she performs anjali; becoming upset saying “love is difficult to handle”, she loses consciousness; she says “Oh one who is like immeasurable ocean which secures everything inside it! You are being cruel towards me!” She says “oh one who is having the wholesome divine chakra in your right hand!”; She is repeatedly requesting him saying “come here with the divine chakra in your hand” and loses her mind thinking “I lost my nature due to repeatedly calling him, and lost the desire/goal as he did not come”; oh one who is reclining on the beautiful banks of the river, pretending to be a reputed person! What are you thinking in her case? Implies, “Are you thinking to only keep her bewildered? Or are you planning enlighten her?”

Fifth pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother informs the transformations her daughter is going through every moment and says “Would it befit your qualities such as ASritha vAthsalya (motherly affection towards devotees) etc to torment her in this manner?”

sindhikkum thisaikkum thERum kai kUppum thiruvarangaththuLLAy ennum
vandhikkum AngE mazhaik kaN nIr malga vandhidAy enRenRE mayangum
andhip pOdhavuNan udal idandhAnE! alai kadal kadaindha AramudhE!
sandhiththun charaNam sArvadhE valiththa thaiyalai maiyal seydhAnE

You (emperumAn) tore apart the body of hiraNya, the asura in the particular time of sandhyA and being infinitely enjoyable, churned the ocean having waves; oh one who bewildered this girl who has a perfectly fit form and is desiring to unite with you to have external experience of enjoying your divine feet only! She thinks about how you united with her previously, becomes bewildered, regains composure and performs anjali; she calls you saying “Oh one who is residing in kOyil!” and bows her head; remaining there itself, with eyes filled with cool tears, repeatedly saying “come and accept me” she becomes unconscious. Implies that she goes through all kinds of transformations with respect to romantic interactions with emperumAn.

Sixth pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother says “You who are having the necessary weapons to protect your devotees still made my daughter suffer, should tell me what should I do for her”.

maiyal seydhu ennai manam kavarndhAnE! ennum mAmAyanE! ennum
seyya vAy maNiyE! ennum thaN punal sUzh thiruvarangaththuLLAy ennum
veyya vAL thaNdu sangu chakkaram vil Endhum viNNOr mudhal! ennum
pai koL pAmbaNaiyAy! ivaL thiRaththaruLAy pAviyEn seyaRpAladhuvE

My daughter says “oh one who stole my heart, causing bewilderment!”; she says ” oh one who is easy to handle like a precious gemstone and is having reddish beautiful lips!”; she says “oh one who is residing in kOyil (SrIrangam) which is surrounded by beautiful water bodies”; she says “oh you are carrying the five divine weapons always as someone who cannot delay the protection of the surrendered ones”; she says “oh one who is the cause for the existence etc of nithyasUIris! and oh one who is having thiruvananthAzhwAn as his mattress!” I am having sins which made me witness her such pathetic state. Mercifully tell me “What is your act towards her?”

Seventh pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother says “My daughter is in anguish speaking about emperumAn’s qualities, such as reclining on the ocean for the protection of his devotees”.

pAla thunbangaL inbangaL padaiththAy! paRRilAr paRRa ninRAnE!
kAla chakkaraththAy! kadal idam koNda kadalvaNNA! kaNNanE! ennum
sEl koL thaN punal sUzh thiruvarangaththAy! ennum en thIrththanE! ennum
kOla mA mazhaik kaN pani malga irukkum ennudaik kOmaLak kozhundhE

My tender natured daughter who is like a slender creeper says “You created sorrows for those who are not surrendered and joy for the surrendered ones in every place; you stand as the refuge for those who don’t have refuge even for those who did not have attachment like jayantha, to surrender; you are the controller of the wheel of time; you are mercifully resting in the divine milk ocean, like an ocean reclining on another ocean; oh one who appeared as krishNa for the protection [of devotees]! Oh one who is residing in kOyil (SrIrangam) which is surrounded by cool water [kAvEri] having fish in it! Oh one who is like a sacred river ghat for me to immerse into!” She then remains inactive with tears filled in her beautiful, expansive eyes.

Eighth pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother says “How will I remedy the sufferings which keep coming at my daughter?”

kozhundhu vAnavaragatku! ennum kunREndhik kOnirai kAththavan! ennum
azhum thozhum Avi anala vevvuyirkkum anjana vaNNanE! ennum
ezhundhu mEl nOkki imaippilaL irukkum enganE nOkkugEn? ennum
sezhum thadam punal sUzh thiruvarangaththAy! en seygEn en thirumagatkE

My daughter says “he is the head of nithyasUris”; she says “Oh one who performed the super-human task to protect the cows by lifting the hill!” She remains with teary eyes like those who are immersed in devotion; she  performs anjali like a surrendered person; she breathes hot to burn the soul which cannot be burnt; she says “Oh one who is having dark-coloured form which caused anguish!” She rises up to see [him] and remains without blinking; she says “How will I see?” Oh one who is residing in kOyil (SrIrangam) which is surrounded by the beautiful, vast water body! What shall I do to my daughter who is comparable to lakshmi? Can I control her love which causes the suffering? Or can I make you who are not arriving, to arrive? Implies that both are impossible.

Ninth pAsuram. parAnguSa nAyaki’s mother says “I cannot fulfil the desire of my daughter who is captivated by the overwhelming love of you who are the divine consort of lakshmI, bhUdhEvi and nILA dhEvi”.

en thirumagaL sEr mArbanE! ennum ennudai AviyE! ennum
nin thiruveyiRRAl idandhu nI koNda nilamagaL kELvanE! ennum
anRuruvEzhum thazhuvi nI koNda Ay magaL anbanE! ennum
then thiruvarangam kOyil koNdAnE! theLigilEn mudivu ivaL thanakkE

My daughter says “Oh one who is having the divine chest which is the desirable abode of lakshmi, my lady lord, where she is united with you!” She says “Oh the matching consort of SrI bhUmip pirAtti who you dug out with your divine tusk and accepted as your beloved one!” She says “Oh one who has fixed affection for nappinnaip pirAtti who appeared in a matching clan for you and was accepted by you like finding and keeping a treasure, by embracing the seven bulls  which roared like thunder, causing fear when they were placed as a challenge!” Oh one who acknowledged the well protected SrIranga kshEthram as your abode! I am unaware of the means to end her suffering.
Tenth pAsuram. As sarvESvaran who is the antharAthmA (in-dwelling super soul) of those [dhEvathAs] who consider themselves to be the lord, knowing her suffering/urge, out of his great simplicity etc, magnanimity and his physical beauty, grants her the external experience while in separation, and that leads to parAnguSa nAyaki acquiring faith; seeing this her mother speaks in a satisfied manner.

mudivu ivaL thanakkonRaRigilEn ennum mUvulagALiyE! ennum
kadikamazh konRaich chadaiyanE! ennum nAnmugak kadavuLE! ennum
vadivudai vAnOr thalaivanE! ennum vaN thiruvaranganE! ennum
adi adaiyAdhAL pOl ivaL aNugi adaindhanaL mugil vaNNan adiyE

My daughter says “I don’t know a solution”; she says “Oh one who ruled over the worlds by being the antharAthmA of indhra who is the lord of the three worlds [bhU:, bhUva:, suva:]!” She says “Oh one who remains the antharAthmA of rudhra who has matted hair which is having fragrant konRai garland, to be meditated upon by him!” She says “Oh one who is the antharAthmA of the four-headed dhEvathA!” She says “Oh one who is the lord of nithyasUris who are having a matching form like yours!” She says “Oh one who is the controller of kOyil (SrIrangam) having magnanimity!” My daughter who appeared to be not reaching the divine feet of emperumAn who is having the form like a dark cloud which pours the rain on land and water, approached and attained his divine feet due to his great generosity.

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “Those who practice this decad will not be tormented like me and will reach paramapadham [spiritual realm] where they will remain with infinite bliss, surrounded by nithyasUris”.

mugil vaNNan adiyai adaindharuL sUdi uyndhavan moy punal porunal
thugil vaNNath thUnIrch chErppan vaN pozhil sUzh vaN kurugUrch chatakOpan
mugil vaNNan adi mEl sonna sol mAlai Ayiraththip paththum vallAr
mugil vaNNa vAnaththu imaiyavar sUzha iruppar pErinba veLLaththE

The divine thAmirabharaNi river is filled with abundant, pure water which is having the complexion of a rich cloth; infinitely opulent AzhwArthirunagari is on the banks of this river and is surrounded by gardens which have the greatness of having honey, flowers etc; nammAzhwAr, the leader of such AzhwArthirunagari, got uplifted by attaining the divine feet of periya perumAL who has the qualities of generous cloud; he mercifully spoke this decad in the thousand pAsurams as garlands of words, on the divine feet of infinitely beautiful, cloud-like periya perumAL; one who can practice this decad with the true emotions will remain in the infinite ocean of bliss in the paramapadham which is dark-bluish coloured, to be surrounded by the nithyasUris.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-7-2-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 7.10.11 – thIrththanukku aRRapin

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr says “Those who are well versed in this decad will be celebrated by ayarvaRum amarargaL (nithyasUris)”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

thIrththanukkaRRa pin maRROr saraN illai enRenReNNith thIrththanukkE
thIrththa manaththananAgich chezhungurugUrch chatakOpan sonna
thIrththangaL AyiraththuL ivai paththum vallArgaLaith thEvar vaigal
thIrththangaLE enRu pUsiththu nalgi uraippar tham dhEviyarkkE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

thIrththanukku – for emperumAn (who is the one who instructs the means)
aRRa pin – after becoming an exclusive servitor
maRRu – other
Or – any
saraN – means
illai – not having
enRu eNNi – determined
thIrththanukkE – for emperumAn (who has the supreme purity to free us from all our sins)
thIrththa – fully submitted
manaththananAgi – with the heart
sezhum – beautiful
kurugUr – leader of thirunagari (AzhwArthirunagari)
satakOpan – nammAzhwAr
sonna – mercifully spoke
thIrththangaL – individually being the abode of knowledge
AyiraththuL – among the thousand pAsurams
ivai paththum – this decad
vallArgaLai – those who can practice
dhEvar – nithyasUris
vaigal – always
tham – their
dhEviyarkku – divine consorts
pUsiththu – offering gifts
nalgi – friendship
thIrththangaLE – as purifying personalities (who remove the sins of samsAram)
enRu – as
uraippar – will hail.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

nammAzhwAr, the leader of beautiful AzhwArthirunagari, after becoming an exclusive servitor for emperumAn, determined that there is no means other than emperumAn, with fully submitted heart for him, mercifully spoke the thousand pAsurams which are individually abodes of knowledge; among those thousand pAsurams, those who can practice this decad, will always be hailed as purifying personalities by nithyasUris to their divine consorts in a friendly manner, offering gifts.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • thIrththan … – Instead of specifically saying “emperumAn is pure for certain persons”, he is the pure one for everyone other than him [as there is no adjectives for the first “thIrththan“]. thIrththam means one who is pure himself, and also will purify those who come in contact with him. As brahmA washed the divine feet of emperumAn who measured the world as said in thiruvAimozhi 2.8.6thIrththan ulagaLandha sEvadi“, that holy water was held by rudhra in his matted hair, to purify himself. rudhra is known as in thiruvezhukURRirukkaiARupodhi sadaiyOn” (one with matted hair, which has a river in it). He is known as gangAdharan. Now, all we need to do is to find the origin for that gangA; when analysed, one will find it to be connected to the divine feet [of emperumAn]; periya thirumozhi 4.2.6 “gangai pOdharak kAl nimirththaruLiya kaNNan” (krishNa who raised his foot to emanate gangA from it).
  • thIrththanukku aRRa pin – Also said as “after becoming an exclusive servitor for the one who manifested his great enjoyability and eliminated the taste for everything other than him”.
  • maRRu Or saraN illai enRu eNNiAzhwAr became clear that there is no other saviour than emperumAn.
  • thIrththanukkE thIrththa manaththanan Agi – Having the heart which is fully handed over to emperumAn who eliminated the taste in worldly pleasures. He himself said previously in thiruvAimozhi 2.6.4unai ninaindhu eLgal thandha endhAy” (Oh lord! meditating upon you, you bestowed on me detachment from worldly pleasures). Once the heart is placed on emperumAn, it will not go anywhere as said in mUnRAm thiruvandhAdhi 14mARpAl manam suzhippa mangaiyar thOL kaivittu” (as one’s heart becomes attached to SrIman nArAyaNa, his worldly desires will disappear) and in bhArhaspathya smruthi “paramAthmani yO raktha: virakthOparamAthmani” (as one becomes attached to paramAthmA, he becomes detached from everything else). His beauty will not let us enjoy worldly pleasures as said in iraNdAm thiruvandhAdhi 42manaippAl piRandhAr pirAndhu eydhum pErinbam ellAm thuRandhAr thozhudhArath thOL” (those who worship emperumAn‘s divine shoulders will detest the small pleasures which are attained by those who are born in samsAram).
  • sezhum kurugUrch chatakOpan sonna – Mercifully spoken by AzhwAr who has the apt birth place [for becoming such servitor of emperumAn].
  • thIrththangaL Ayiram – The thousand pAsurams are thousand pure objects. Those who can practice this decad will be hailed as “always purest persons” by dhEvar, i.e. nithyasUris like thiruvadi (garudAzhwAr), thiruvananthAzhwAn (AdhiSEsha), sEnai mudhaliyAr (vishvaksEna) et al, while they enjoy with their dear consorts.
  • nalgi uraippAr tham dhEviyarkku – When the nithyasUris serve along with their dear consorts, to SrIvaikuNtanAtha, and when they reach an ecstatic state out of great bliss, which is explained as “Odam ERRik kUli koLLum dhaSai” (Some boatmen will allow passengers to board the boat without discussing the fare, and will negotiate the same when the boat reaches midway, where the passenger will not have an option to bargain), they will reveal everything to their consorts and explain the greatness of such SrIvaishNavas. Here, “Odam ERRik kUli koLLum dhaSai” means, assisting in kainkaryam [consorts will assist in the kainkaryam of nithyasUris and become joyful]. That is, as seen in how charamaSlOkam was protected and carefully taught [In thirukkOshtiyUr, emperumAnAr revealed the principles of the most confidential charama SlOkam (which was given to him by thirukkOshtiyUr nambi after severe tests), for those who assisted him to serve emperumAn with great joy, being satisfied with their service].
  • vaigalum pUsiththu – As in “one cannot touch the ocean during aparva [days other than mAsa pravESam, amAvAsyai, paurNami, prathamai and EkAdhaSi]”, there is no such rule. vaigal also means time. Just as AzhwAr prayed as in thiruvAimozhi 3.3.1ozhivil kAlam ellAm udanAy manni” (being together at all times) in bhagavAn related matters, nithyasUris who are well learned in this principle, will engage in the matters of emperumAn‘s devotees.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 7.10.10 – sindhai maRRonRin

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the tenth pAsuram, AzhwAr says “As one remains with thiruvARanviLai as the goal, there is nothing unknown”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “After emperumAn knows that my heart is focussed on his presence in thiruvARanviLai, he himself will know that my heart will not seek anything else”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

In tenth pAsuram, when asked “You consider thiruvARanviLai as the goal; what if emperumAn gives your thirunAdu (paramapadham)?” AzhwAr says “he is sarvagya (omniscient); will he not know [my heart]?”

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Tenth pAsuram. Some explain this as – when asked “Are you just saying this? What if your heart really desires for paramapadham?” AzhwAr explains “You should ask this question to sarvESvaran who is at the origin of my thoughts”. Alternatively, piLLAn explains – when asked “You are considering thiruvARanviLai to be the goal; but isn’t ISvaran independent? What if he grants you paramapadham?” AzhwAr says “Isn’t he omniscient? Will he not know? Does he not grant purushArtham? He would only grant that which is desired by purusha [soul].

pAsuram

sindhai maRRonRin thiRaththadhallAth thanmai dhEva pirAn aRiyum
sindhaiyinAl seyvadhAn aRiyAdhana mAyangaL onRum illai
sindhaiyinAl sollinAl seygaiyAl nilaththEvar kuzhu vaNangum
sindhai magizh thiruvARanviLai uRai thIrththanukkaRRa pinnE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

sindhaiyinAl sollinAl seygaiyAl – with mind, body and speech
nilath thEvar – bhAgavathas’, who are the worshippable entities in this world
kuzhu – group

(to enjoy)
vaNangum – to worship
sindhai – heart (of the enjoyers)
magizh – bring joy
thiruvARanviLai – in thiruvARanviLai
uRai – residing
thIrththanukku – for the purest emperumAn
aRRa pin – after having dedicated (to totally exist for him)
sindhai – heart
maRRu onRin – anything else
thiRaththadhu allA – not considering as goal
thanmai – nature
dhEvan – master of nithyasUris
pirAn – the omniscient emperumAn himself
aRiyum – knows;
sindhaiyinAl – with the mind
seyya – done
mAyangaL – hidden acts
thAn – he
aRiyAdhana – unknown
onRum illai – there is nothing

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

The purest emperumAn is residing in thiruvARanviLai to be worshipped by and to bring joy for the group of bhAgavathas, who are worshippable themselves, with their mind, body and speech; after having dedicated myself to such emperumAn, the omniscient emperumAn knows himself the nature of my heart which does not consider anything else as goal; no hidden act which is done in the mind, is unknown to him.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • sindhai maRRu onRin thiRaththadhu allAth thanmai dhEva pirAn aRiyum – sarvESvaran knows that my heart will not even think about paramapadham. thanmai – nature. maRRu indicates that even reciting the name “paramapadham” is undesirable.

When asked “While we are asking you, why are you bringing sarvESvaran as witness?” AzhwAr says,

  • sindhaiyinAl … – While emperumAn thinks first, which is followed by AthmA’s thought, is there anything which emperumAn does not know? Is he not said in thirumAlai 34 uLLuvAr uLLiRRU ellAm udan irundhu aRidhi” (being together with everyone, the thoughts of those who are thinking, are known to you)? AthmA can think only if emperumAn thinks first! Whatever is done by heart, there is nothing mischievous, which is unknown to him.
  • sindhaiyinAl … – Just as nithyasUris, this is the abode where mumukshus (liberation seekers) also come and take shelter. The abode where the SrIvaishNavas who are known as bhUsuras (worshippable personalities in this world) gather in group and serve through their mind, speech and body.
  • sindhai magizh thiruvARanviLai – The divine abode which will turn anyone entering there to be come perfectly blissful. It appears to be the “prApya bhUmi” (ultimate destination). It can be enquired from sarvESvaran who has arrived and is residing in thiruvARanviLai.

When asked “since when do you have this clarity?” AzhwAr says,

  • thIrththanukku aRRa pin – Since the day when emperumAn manifested his great enjoyability, eliminated my attachment towards all other aspects and made me exist exclusively for him; from the day he uplifted me; [before that special mercy of emperumAn fell upon me] since time immemorial, I was suffering in this material realm.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 7.10.9 – thIvinai uLLaththin

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the ninth pAsuram, AzhwAr says “If I were to get both SrIvaikuNtam (paramapadham) and thiruvARanviLai, my heart will choose thiruvARanviLai which is desired and reached by the residents of paramapdham itself”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

thIvinai uLLaththin sArvallavAgith theLivisumbERal uRRAl
nAvin uLLum uLLaththuLLum amaindha thozhilin uLLum navinRu
yAvarum vandhu vaNangum pozhil thiruvARanviLai adhanai
mEvi valanjeydhu kai thozhak kUdungol? ennum en sindhanaiyE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

thI – cruel
vinai – sins
uLLaththin – in the heart
sArvu allavAgi – without fitting
theLi – having clarity (to cause self realisation)
visumbu – supreme sky
ERal – to climb/reach
uRRAl – even if got
en – my
sindhanai – heart
nAvin uLLum uLLaththuLLum – in mind and speech
amaindha – matching
thozhilin uLLum – in acts
navinRu – with harmony
yAvarum – residents of all realms (both spiritual and materialistic)
vandhu – come
vaNangum – to be worshipped
pozhil – having garden (which highlights the enjoyability)
thiruvARanviLai – thiruvARanviLai
adhanai – that abode itself
mEvi – reach
valam seydhu – by engaging in favourable acts
kai thozha – to worship by joined palms
kUdum kol – will it occur?
ennum – thinking

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

As the cruel sins no longer fit in the heart, even if I get to reach the supreme sky which has clarity, my heart which is in harmony with the mind, speech and matching acts is thinking to  reach the abode of thiruvARanviLai which is reached and worshipped by residents of all places and which is having garden, and to worship with joined palms by engaging in favourable acts; will it occur?

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • thIvinai … – when asked “You are talking about thiruvARanviLai as the goal due to the shrunk knowledge while being here; when the knowledge expands, you will change paramapadham to be your goal”, AzhwAr says “it is not like that; would you like to hear how I would be when my knowledge expands?”
  • thI vinai uLLaththin sArvallavAgi – The previously carried out avidhyA (ignorance), karma (acts), vAsanA (impressions) and ruchi (tastes) were in touch with the AthmA.
  • theLi visumbu ERal uRRAl – While setting out to reach thirunAdu (paramapadham).
  • nAvin uLLum … – thiruvARanviLai which is eternally, perfectly enjoyable, to be desired by those most wise souls who are present in paramapadham and reach out here with their mind, speech and body.
  • mEvi … – I should go and reach that abode of thiruvARanviLai and engage in favourable acts.
  • kai thozhak kUdum kol ennum en sindhanaiyE – My heart is not obedient to me, as said in SrI rAmAyaNam uththara kANdam 40.16 “bhAvO nAnyathra gachchathi” (hanuman says – my mind will not focus on anyone else).

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 7.10.8 – anRi maRRonRilam

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the eighth pAsuram, AzhwAr says “as we enter thiruvARanviLai, all our sorrows will disappear”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

anRi maRRonRilam nin charaNE enRu agalirum poyigaiyin vAy
ninRu than nIL kazhal Eththiya Anaiyin nenjidar thIrththa pirAn
senRanguinidhuRaiginRa sezhum pozhil sUzh thiruvARanviLai
onRi valanjeyya onRumO? thIvinai uLLaththin sArvallavE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

nin – your
charaN – divine feet
anRi – without
maRRu – other
onRu – any
ilam – we are not having
enRu – thinking that
agal – vast
irum – deep
poygaiyin vAy – in the pond
ninRu – standing (being caught by the crocodile)
than – his
nIL – stretch up to those who are in danger
kazhal – divine feet
Eththhiya – praised (saying “nArAyaNA” highlighting the eternal relationship)
Anaiyin – elephant’s
nenju idar – the sorrow in the heart (“we are not able to offer the flower before it loses its freshness)
thIrththa – one who eliminated
pirAn – great benefactor
senRu – went (to help his devotees)
angu – there
inidhu – sweetly
uRaiginRa – being the residing place
sezhum – very enjoyable
pozhil – garden
sUzh – surrounded
thiruvARanviLai – thiruvARanviLai
onRi – reach
valam seyya – as we circumambulate
onRumO – will it occur?

(if that happens)
thI – cruel
vinai – sins
uLLaththin – the heart’s
sArvu – fit in
allavE – won’t have.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

gajEndhrAzhwAn, the elephant, while standing in the vast, deep pond thinking “we are not having anything other than your divine feet”, praised emperumAn’s divine feet which stretch up to those who are in danger; the great benefactor who eliminated the elephant’s sorrow in its heart, went to thiruvARAnviLai which is surrounded by very enjoyable garden and had it as his sweet residing place; will we reach there and circumambulate the place? If that happens, cruel sins won’t fit in our heart [they will leave].

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • anRi maRRu onRu ilam nin charaNE enRu – should be read as “nin charaNE anRi maRRu onRu ilam enRu” – there is no hold for me other than your divine feet; eliminating the bewilderment of considering others as saviours. Also eliminating the thought of self as saviour as said in vishNu dharmam 68 “gaja AkarshathE thIrE grAha AkarshE jalE” (the elephant was pulling to the shore and the crocodile was pulling to the water). As it says in vishNu dharmam 68 “manasA chinthayath” (thinking in the mind), it has crossed the stage where crying out will help. When we see emperumAn, ” the self” will also be similar to “others” when it comes to protecting oneself. This is why while the middle word (ukAram) is present in praNavam, the middle word of thirumanthram (nama:) also survives [ukAram explains that AthmA is not for self and others – it only exists for emperumAn. nama: specifically explains that AthmA does not belong to self. This is explained in mumukshuppadi in detail especially in sUthrams 65, 78 to 80 and 91. Can be heard in detail at http://pillai.koyil.org/index.php/2017/12/learn-mumukshuppadi/ ].
  • agal irum poygaiyin vAy – As it fits to speak about the vastness and depth, irum indicates depth there [generally, iru means big]. What is the purpose of highlighting the vastness and depth? To indicate that there is no other way than getting protected by him and perishing due to the lack of his protection.
  • agal irum poygaiyin vAy ninRu – The vastness and depth made it so helpless that it remained still in the dangerous place, as if standing in a safe place. At this stage, the act of crocodile pulling into the water and the act of elephant pulling to the shore stopped, and the crocodile only was pulling the elephant into the water.
  • than nIL kazhal – The divine feet which stretches up to the other person’s helplessness. Even when caught by the crocodile, on meditating upon emperumAn, one can remain fearless. It is said in thaiththirIya upanishath “Anandham brahmaNO vidhvAn na bibEthi” (One who knows bhagavAn’s bliss, will not fear). kuthaSchana – one can remain fearless, not just for unintentional mistakes, but even for intentional mistakes. When emperumAn says as in periyAzhwAr thirumozhi 4.9.2 “seydhArEl nanRu seydhAr” (even if my devotees committed mistake, they did it properly only). When intentional mistakes are not to be feared [as explained in the aforementioned pAsuram], unintentional mistakes are naturally not to be feared. Even in bhakthi yOga, one need not fear for unintentional mistakes [the speciality of SaraNAgathi is that, one need not even fear for intentional mistakes].
  • Eththiya – Just as one would spontaneously cry out “ammE” (Oh mother) on stepping on a thorn, the elephant naturally cried out to emperumAn.
  • Anaiyin nenju idar thIrththa pirAn – It was such a desperate situation that, even its trunk was going into the pond; emperumAn was waiting for the elephant’s effort to stop [so that he can help]; as the elephant gave up its efforts, emperumAn jumped to its help.
  • Anaiyin nenju idar thIrththa pirAn – He eliminated the elephant’s sorrow “I am not able to offer this flower before it loses its freshness!”; alternatively – it is the sorrow “emperumAn is going to acquire disrepute because of me”. That is, the elephant thought “What if people would think ‘While the elephant is suffering, this is how emperumAn is protecting it! We are thinking that he is the saviour!’ “. emperumAn arrived at the shore of the pond, tore apart the mouth of the crocodile, and eliminated the sorrow of the elephant, to eliminate the sorrow for both as said in nAnmugan thiruvandhAdhi 12iraNdum pOy iraNdin vIdu” (relieving both the elephant and crocodile from their previous state, and liberating them both). bhattar explains mercifully this in this manner – when a prince was imprisoned, even his guard will be given royal food. Both got liberated! The crocodile was liberated from the curse and the elephant was liberated from this material world.
  • pirAnAzhwAr is thinking about emperumAn eliminating the sorrow of the elephant, as emperumAn doing a favour for AzhwAr himself, instead of helping the elephant. Only when one has such attitude, can one be a SrIvaishNava. One will have SrIvaishNavathvam (the quality of being a SrIvaishNava) only when one thinks about a favour to a devotee as a favour to self and a disaster to a devotee as a disaster to self.
  • senRu angu inidhu uRaiginRa – Just as the elephant grieves when sarvESvaran does not help its cause, sarvESvaran grieves when he does not reach this dhivyadhESam. Performing circumambulation etc in thiruvARanviLai where he has arrived and residing with great eagerness and which is surrounded by beautiful garden.
  • onRumO – Will that occur?
  • thI vinai uLLaththin sArvallavE – When that happens, cruel sins will not remain in our heart. Will light and darkness reside together? When emperumAn eternally resides in the heart, is there any place for the cruel sins?

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 7.10.7 – nINagaram adhuvE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the seventh pAsuram, when asked “Isn’t thirunAdu (paramapadham) our goal?” AzhwAr says “thiruvARanviLai is our goal and emperumAn who is present there, is our means”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “krishNa who eliminated anirudhdha’s enemy bANa amd severed his shoulders, is the apt means for us”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Seventh pAsuram. When asked “You said thiruvARanviLai is the goal; but isn’t emperumAn the goal?”; AzhwAr says “Am I capable to say no? Can you not listen to my philosophy?” and elaborates the same as “Whatever is attained as a result of upAsanam (means) becomes part of the result [example – the path leading to paramapadham, reaching dhivyadhESam etc]; whatever helps to enhance the result, is also part of the result [example – kainkaryam to bhagavAn, kainkaryam in dhivyadhESam etc]; hence, that dhivyadhESam itself is the goal; bhagavAn is the means who brings us there; this is my philosophy”.

pAsuram

nINagaram adhuvE malarch chOlaigaL sUzh thiruvARanviLai
nINagaraththuRaiginRa pirAn nedumAl kaNNan viNNavarkOn
vANapuram pukku mukkatpirANaith tholaiya vem pOrgaL seydhu
vANanai Ayiram thOL thuNiththAn saraNanRi maRRonRilamE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

nINagaram (nIL nagaram) – the great city (which is famously known in Sruthi (vEdham) as ayOdhyA, aparAjithA)
adhuvE – to be that (archAvathAra sthalam)
malar – having flowers
sOlaigaL – gardens
sUzh – surrounded
thiruvARanviLai – thiruvARanviLai
nINagaraththu – in the great city
uRaiginRa – eternally residing
pirAn – being great benefactor
nedumAl – being greatly attached towards his devotees
kaNNan – one who incarnated as krishNa
viNNavar kOn – the master of nithyasUris
vANapuram – into bANa’s town (where anirudhdha was confined)
pukku – entered
mukkaN pirAnai – rudhra (who has the third eye which indicates his power and who pridefully considers himself as the lord)
tholaiya – to stop him (from protecting his devotee)
vem – greatly valorous
pOrgaL – battles
seydhu – performed
vANanai – bANa’s
Ayiram thOL – thousand shoulders
thuNiththA – one who severed
saraN – means (to attain the dhivyadhESam)
anRi – than him
maRRu – other than him
onRu – means
ilam – we are not having.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

thiruvARanviLai, the great city which is surrounded by flower-filled gardens, can be said as the great city, paramapadham; emperumAn, the great benefactor who is eternally residing in this dhivyadhESam, who is greatly attached towards his devotees, who incarnated as krishNa, the master of nithyasUris, entered bANa’s town, stopped rudhra, performed greatly valorous battles, and severed the thousand shoulders of bANa; other than such emperumAn, we are not having any means (to attain the dhivyadhESam).

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • nIL nagaram adhuvE – This is the ultimate destination which is eternal residence for those who entered there and where there is no bewilderment as said in mUnRAm thiruvandhAdhi 51kalangAp perunagar” (paramapadham which is without any bewilderment), and from where there is no return as said in chAndhOgya upanishath 8.15 “na cha punarAvarthathE” (there is no return).
  • malar … – It appears as the ultimate destination for emperumAn himself too. The benefactor who resides in the great city of thiruvARanviLai which is surrounded by evergreen gardens.
  • nedumAl … – Being the lord of nithyasUris, incarnating as krishNa due to the affection towards those who have inclination towards him in this samsAram, travelling from one ocean [west coast – dhvArakA] to another ocean [east coast – chONithapuram], eliminating the pride of rudhra who considered himself to be the lord and who vowed to protect bANa fully, and engaged in valorous battles to make rudhra think “I will never consider myself as a dhEvathA to vouch for the protection of anyone”. SrI vishNu purANam 5-33-41 “krishNa krishNa mahAbAhO jAnEthvAm purushOththamam ” (rudhra says – Oh krishNa, with mighty arms! I know that you are the greatest among all souls). As said in “Anaikkum thanakkuth thakka vAdham” (elephant has problems matching its size), dhEvathAs are more ignorant than us [humans]. [Are they ignorant?] When emperumAn broke a weak bow, the dhEvas thought him to be great as said in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 75.19 “adhikam mE nirE vishNum” (they thought vishNu to be superior to rudhra).
  • vANanai Ayiram thOL thuNiththAn – He eliminated the shoulders and let bANa live thinking “ushA cannot become fatherless”.
  • saraN – He is the gataka (connector – means) and thiruvARanviLai is the prApyam (goal). As emperumAn who is the prApyan (goal) himself arrived and remained in that dhivyadhESam, there is nothing wrong in highlighting the abode to be the goal. A sarvAdhika (supreme entity) should be the means and the one who grants the result; hence he is the means, and the result is that dhivyadhESam.
  • anRi maRRu onRu ilamE – We will not consider anything else as the means and goal.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org