Category Archives: thiruvAimozhi 5th centum

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – 5.8 – ఆరావముదే

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

<< 5.7 – నోఱ్ఱ

సిరీవరమంగళనగర్లోని వానమామలై భగవానుడి వద్ద సంపూర్ణ శరణాగతి చేసిన తరువాత కూడా, తన ఎదుట భగవానుడు ప్రత్యక్షము కాలేదని నమ్మాళ్వార్లు గమనించి, “బహుశా తిరుక్కుడందైలోని భగవానుడు తన శరణాగతిని స్వీకరిస్తాడు” అని భావించి, తన అనన్యగతిత్వ (ఏ ఇతర ఆశ్రయం లేకపోవడం) స్థితి గురించి నొక్కి చెబుతూ తిరుక్కుడందై ఆరావముదన్ భగవానుడికి శరణాగతి చేస్తారు.

మొదటి పాశురము: “నీతో నాకున్న నిరపేక్ష సంబంధాన్ని మరియు నన్ను కరిగింపజేసి నాకు అతి సంతోషాన్ని కలిగించే  నీ అనన్య సౌందర్యాన్ని, నీవు తిరుకుడందైలో శయనించి ఉండగా నేను దర్శించాను” అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

ఆరావముదే అడియేన్‌ ఉడలం  నిన్‌ పాల్‌ అన్బాయే
నీరాయ్‌ అలైందు కరైయ ఉరుక్కుగిన్ఱ నెడుమాలే
శీరార్‌ శెన్నెల్‌ కవరి వీశుం శెళు నీర్‌ త్తిరుక్కుడందై
ఏరార్‌ కోలం తిగళ క్కిడందాయ్‌ కండేన్‌ ఎమ్మానే

నిరపేక్షుడైన ఆ దేవుడు నా భగవానుడు, నిత్యమూ అతడిని ఆస్వాదిస్తూ అనుభవిస్తూ ఉన్నా కూడా నాకు తృప్తి కలగటం లేదు; ఓ!  అపరిత పరమానందము ఉన్న భగవానుడా! నీ పట్ల ప్రేమంతా ఒక స్వరూపముగా రూపుదిద్దుకున్నా ఈ నా శరీరాన్ని కరిగించి నీరుగా మారాలని నీవు నన్ను కలవరపరచి ప్రేరేపిస్తున్నావు; పుష్కలమైన నీటి వనరులతో సమృద్ధమైన పంటలతో సుఖవంతముగా ఉన్న తిరుక్కుడందైలో నీవు విశ్రామిస్తున్నావు; దివ్య అలంకరణతో నీ సౌందర్యము దివ్యంగా ప్రకాశిస్తుంది; నేను నా స్వంత కళ్ళతో వీక్షించి ఆనందించాను. అంటే – ఆళ్వారు భగవానుడిని దర్శించారు కానీ, వారితో ఇంకా సంభాషించలేదు అని సూచిస్తుంది.

రెండవ పాశురము:  “నీవు భక్తవత్సలుడిగా నీ భక్తుల కోసమే ఎన్నో అవతారాలు ఎత్తావు, కానీ ఆ కరుణతో నా వైపు చూడటం లేదు; నేను ఏమి చేయాలి?” అని ఆళ్వారు అడుగుతున్నారు.

ఎమ్మానే ఎన్‌ వెళ్ళై మూర్తి  ఎన్నై ఆళ్వానే
ఎమ్మా ఉరువుం వేండుం ఆట్రాల్‌, ఆవాయ్‌ ఎళిల్‌ ఏఱే
శెమ్మా కమలం శెళు నీర్‌ మిసై క్కణ్‌ మలరుం  తిరుక్కుడందై
అమ్మా మలర్కణ్‌ వళర్గిన్ఱానే ఎన్నాన్‌ శెయ్గేనే?

ఎంబెరుమానుడైన నా భగవానుడు, నాకు సత్వ గుణాన్ని ప్రసాదించగల శుద్ద స్వరూపుడు; అతడిని అనుభవిస్తూ ఆనందాన్ని పొంది, నా స్వభవాన్ని నేను కోల్పోకుండా ఉండేందుకు అతడు తన రూపాన్ని నాకు చూపిస్తున్నాడు; అతడు తన కోరిక మేరకు అన్ని జాతులలో అనేక రకాల అవతారములను ధరించాడు; “పుంసాం దృష్ఠి చిత్తాపహారిణమ్” లో చెప్పినట్లు, ఆ రూపాల్లోని సౌందర్యముతో చూసేవాళ్ళ  హృదయాలను బంధిస్తూ గంభీరంగా గోచరిస్తాడు; విశేషమైన దివ్య కమల నేత్రములతో,

ఎర్రటి పెద్ద పెద్ద తామర పువ్వులు పుష్కలంగా ఉన్న తిరుక్కుడందైలో విశ్రమిస్తున్నవాడా! నేను ఏమి చేయాలి? అనేక కమల పుష్పాలు  వికసిస్తున్నప్పటికీ, నీ రెండు కమల పువ్వులు (నేత్రాలు) నన్ను చూసి వికసించట్లేదు అని అర్థము.

మూడవ పాశురము:  “అకించనుడిని (ఖాళీ చేతులున్న) అయిన నేను, నీ ద్వారా తప్పా మరెవరి నుండి నా కోరికలు నెరవేరకూడదనుకుంటున్నాను; నన్ను ఇలా మలచిన నీవు, నేను ఎప్పటికీ నీ దివ్య పాదాలకు సేవ చేసేలా చేయాలి ” అని ఆళ్వారు అంటున్నారు.

ఎన్‌ నాన్ శెయ్గేన్‌ యారే కళై కణ్‌, ఎన్నైఎన్‌ శెయ్గిన్ఱాయ్
ఉన్నాల్‌ అల్లాల్‌ యావరాలుం ఒన్ఱుం కుఱై వేండేన్
కన్నార్‌ మదిళ్‌ శూళ్‌ కుడందై క్కిడందాయ్‌ అడియేన్‌ అరువాణాళ్
శెన్నాళ్‌ ఎన్నాళ్‌ అన్నాళ్‌ ఉన తాల్ పిడిత్తే శెలక్కాణే

నన్ను నేను రక్షించుకోవడానికి నేనేమి చేయాలి! ఇంకెవరు నాకు రక్షకుడు? నీవు నన్ను ఏమి చేయాలనుకుంటున్నావు? నా కోరికలు నెరవేర్చమని నిన్ను తప్పా మరెవరినీ ప్రార్థించను. దృఢమైన కోటతో చుట్టుముట్టి ఉన్న తిరుక్కుడందైలో దయతో విశ్రమిస్తున్న ఓ భగవానుడా! ఎన్ని రోజులైనా సరే, నేను విముక్తుడిని అయ్యే సమయం వరకు, మీ దాసుడనైన నేను నీ దివ్య పాదాలను పట్టుకొని ఉండేలా చూడుము. ‘అరు’ అనగా అణు స్వరూపములో ఉన్న ఆత్మని సూచిస్తుంది.

నాల్గవ పాశురము: “సర్వేశ్వరుడవైన నీవు ఇక్కడ తిరుకుడందైలోకి దిగివచ్చి శయనించి ఉన్నా నిన్ను చూడలేకపోతున్నానని బాధపడుతున్నాను. నిన్ను చూడాలని కోరుకుంటున్నాను” అని ఆళ్వారు ప్రార్థిస్తున్నారు.

శెల క్యాణ్గిబ్బార్‌ కాణుం అళవుం శెల్లుం కీర్తియాయ్‌
ఉలప్పిలానే  ఎల్లా ఉలగుం ఉడైయ ఒరు మూర్తి
నలత్తాల్‌ మిక్కార్‌ కుడందై క్కిడందాయ్‌  ఉన్నై క్మాణ్బాన్నాన్‌
అలప్పాయ్‌ ఆగాశత్తె నోక్కి అళువన్‌ తొళువనే ॥

ఎంబెరుమాన్ అంతులేని గుణాలు, ఐశ్వర్యము ఉన్నవాడు. అతడు, ముందు చూపు సామర్థ్యము ఉన్నవారికి మించిన సామర్థ్యము కలవాడు;  సమస్థ లోకాలు తన సేవలో ఉన్నవాడు; మనకి అత్యున్నత లక్ష్యమైన ఒక విశేష స్వరూపాన్ని కలిగి ఉన్నవాడు; మీ పట్ల గొప్ప ప్రేమ ప్రపత్తులు ఉన్నవారితో తయారైన తిరుక్కుడందైలో విశ్రామిస్తున్న ఓ భగవానుడా!  గొప్ప భక్తి ప్రపత్తులతో నిన్ను ఆరాధించే వారిలా, నిన్ను చూసి ఆనందించాలనే కాంక్షతో ఆకాశం వైపు చూస్తూ దుఃఖిస్తున్నాను. చిన్నపిల్లవాడిలా ఏడ్చుట, పరిపక్వమైన వ్యక్తిలా ఆరాధించుట అని వివరించబడింది.

ఐదవ పాశురము:  “నిన్ను చూడాలనే కోరికతో, నీ దయను పొందాలని నేను ఎంతగానో ప్రయత్నించాను, కానీ ఇంకా నిన్ను చూసే భాగ్యము నాకు కలుగలేదు; నీ దివ్య పాదాలను నేను పొందేలా నీవే చూడాలి” అని ఆళ్వారు అభ్యర్థిస్తున్నారు.

అళువన్‌ తొళువన్‌ ఆడి క్కాణ్బన్‌ పాడి అలత్తువన్‌
తళువల్‌ వినైయాల్‌ పక్కం నోక్కి నాణి క్కవిళ్ న్దిరుప్పన్‌
శెళు వొణ్‌ పళన క్కుడందై క్కిడందాయ్‌  శెన్‌ తామరై క్కణ్ణా
తొళువనేనై ఉన తాల్ శేరుం వగైయే శూళ్‌ కండాయ్

నన్ను ఆవహించిన ఈ ప్రేమ కారణంగా దిక్కులు చూస్తూ నేను ఏడుస్తున్నాను, పూజిస్తున్నాను, నృత్యం చేస్తున్నాను, పాడుతున్నాను, అనవసరంగా వాగుతున్నాను, తరువాత సిగ్గుతో తలవంచుకుంటున్నాను. ఎర్రటి దివ్య కమల నేత్రాలతో, పుష్కలమైన నీటితో నిండిన ఆకర్షణీయమైన పొలాలు ఉన్న తిరుక్కుడందైలో విశ్రమిస్తున్న ఓ భగవానుడా! అతి అవసరమైన నీ దివ్య పాదాలను నేను చేరుకోవడానికి తగిన మార్గాన్ని దయచేసి వెదుకుము.

ఆరవ పాశురము: “నేను నీకు ఆకర్షితుడనై నీ అనుభవములో మునిగి ఉన్నందున, ఇతర ప్రాపంచిక వ్యవహారములలో నేనిక ఉండలేను,  కాబట్టి నిన్ను పొందడంలో నాతోవలో ఉన్న అడ్డంకులను తొలగించాలి, నిన్ను చేరగల సాధనాలను నాకు తెలియకుండానే నాకు అనుగ్రహించి దయతో ఆ మార్గాలు నాకు పని చేసేలా చూడు” అని ఆళ్వారు అంటున్నారు.

శూళ్ కండాయ్‌ ఎన్‌ తొల్లై వినైయై అఱుత్తు ఉన్‌ అడి శేరుం
ఊట్‌ కండిరుందే తూరాక్కుళి తూర్తు ఎనై నాళ్‌ అగన్ఱిరుప్పన్‌
వాళ్‌ తొల్‌ పుగళార్‌ కుడందై క్కిడందాయ్ వానోర్‌ కోమానే
యాళిన్‌ ఇశైైయే  అముదే అఱివిన్‌ పయనే అరియేఱే

కృపతో తిరుక్కుడందైలో శయనిస్తున్న ఓ భగవానుడా! నిత్యసూరుల నియామకుడివి నీవు; సంగీత వాయిద్యం ‘యాళ్’ యొక్క అతి సుందర రమనీయమైన రాగము నీవు; నిత్యమూ రుచికరమైన తేనెలాంటివడవు నీవు, స్తుతులచే (ప్రశంసలు) నాలుకకు ఆనందకరమైనవాడవు నీవు;  జ్ఞానం యొక్క ఫలితము కనుక నీవు  మనసుకి ఆహ్లాదకరమైనవాడవు నీవు; అయినప్పటికీ, నీవు సింహాలలో ఉత్తముడవు, అవగాహనకి అందలేని గొప్పవాడవు; నీ దివ్య చరణాలను చేరుకోవటానికి ప్రాచీన మార్గాలని చూసిన తరువాత, కేవలము నీ కొరకే వేచి ఉన్న నేను, నాకు తగని ఈ కోరికల గొయ్యిలో నిన్ను విడిచి ఇంకా ఎన్ని రోజులు ఉండాలి? నా పై కృపతో నా గత పాపాలను నాశనము చేసి, నా స్వరూపానికి తగినదైన నీ దివ్య పాదాలను చేరుకోవడానికి నాకు సహాయపడుము.

ఏడవ పాశురము:  “కేవలము నీ కృప కారణంగానే, నీ సౌందర్యాన్ని నాకు వ్యక్తపరచి, నీకు సేవలు చేసుకుంటూ ఉండేలా నన్ను ఉంచారు; ఇప్పుడు, నీ దివ్య పాదాలు లేకుండా నేను ఉండలేను, కాబట్టి దయచేసి ఈ సంసారముతో నా సంబంధాన్ని తొలగించి నీ దివ్య పాదాలను నాకు ప్రసాదించుము”, అని ఆళ్వారు అభ్యర్థిస్తున్నారు.

అరియేఱే ఎన్నం పొఱ్చుడరే  శెంగణ్‌ కరు ముగిలే
ఎరియే పవళ క్కున్దే నాల్‌ తోళ్‌ ఎందాయ్‌ ఉనదరుళే
పిరియా అడిమై ఎన్నై క్కొండాయ్‌ కుడందై త్తిరుమాలే
తరియేన్‌ ఇని ఉన్‌ శరణం తందు ఎన్‌ శన్మం కళైయాయే

అంతులేని తన స్వాతంత్ర్యము కారణంగా భగవానుడు గంభీరంగా కనిపిస్తున్నాడు, ఎర్రటి దివ్య నేత్రలతో, ముదురు మేఘ వర్ణముతో,  అగ్నిని పోలిన ఎర్రటి పొడవైన ముత్యపు దృఢ పర్వతములా ఉన్న నా ప్రభువు చతుర్భుజాలతో దర్శనమిస్తూ నన్ను తన సేవకుడిగా స్వీకరించాడు; తన కృపకు నన్ను ఎన్నడూ వేరు కాకుండా నా వాక్కు సేవలను స్వీకరించాడు;  లక్ష్మీ సమేతుడిగా తిరుక్కుడందైలో దర్శనమిస్తూ, నా సేవలను అందుకుంటున్న ఓ నా స్వామీ! నీవు పిరాట్టి సమేతుడిగా నా స్వరసేవలను అందుకుంటుండగా చూసిన పిదప నేనిక విశ్రాంతి తీసుకోను. ఈ శరీరంతో నా సంబంధాన్ని తొలగించి నీ దివ్య తిరువడిని నాకు ప్రసాదించుము.

ఎనిమిదవ పాశురము: “తరియేన్” (నేను ఉండలేను) అని పలికిన తరువాత కూడా ఎంబెరుమార్లు కనిపించ నందున అతను ఎంబెరుమార్ల గురించి ఆలోచించలేకపోయాడని ఆశ్చర్యపోతున్నాడు; “నీవు నాకు రక్షణ ఇవ్వక పోయినా ఫరవాలేదు కానీ! నీవు దయతో నేను ఎప్పటికీ నీ దివ్య పాదాలను ధ్యానించేటట్లు చేయాలి; నాకు ఇప్పుడు ఇది కావాలి”, అని ఆళ్వారు ప్రార్థిస్తున్నారు.

కళైవాయ్‌ తున్బం కళైయాదొళివాయ్  కలైకణ్‌ మఱ్ఱిలేన్
వళై వాయ్‌ నేమి ప్పడైయాయ్‌ కుడందై క్కిడంద మా మాయా
తళరా ఉడలం ఎనదావి శరిందు పోం పోదు
ఇళైయాదున తాళ్‌ ఒరుంగ ప్పిడిత్తు  పోద ఇశై నీయే

‌ నీవు నా దుఃఖాలను తొలగించినా తొలగించక పోయినా నీవు తప్పా నాకు వేరే రక్షణ లేదు; దివ్య చక్రాయుధాన్ని ధరించి అద్భుత సౌందర్యము కలిగి తిరుక్కుడందైలో దయతో విశ్రమిస్తున్న ఓ భగవానుడా! నా శరీరము బలహీనపడినప్పుడు, ప్రాణము వణుకుతూ ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే అంతిమ దశ వచ్చినప్పుడు, ఎట్టి పరిస్థితిలో మానసిక స్థితిని నేను కోల్పోకుండా నీ దివ్య పాదాలను  పట్టుకొని ఉండేలా అనుమతించుము.

తొమ్మిదవ పాశురము: “నిన్ను నేను స్వీకరించేలా కల్పించి, నీ దివ్య చరణములే నా లక్ష్యంగా నేను భావించేలా నీవు చేసి చూసి అనందించిన నీవు, నీ అందమైన శయనావస్థను నాకు చూపించినట్లే నీ అందమైన నడకను కూడా చూపించాలి”, అని ఆళ్వారు ప్రార్థిస్తున్నారు.

ఇశైచిత్తెన్నై ఉన్‌ తాళ్‌ ఇణైక్కీళ్ ఇరుత్తుం అమ్మానే
అశైవిల్‌ అమరర్‌ తలైవర్‌ తలైవా ఆది ప్పెరుమూర్తి
తిశై విల్‌ వీశుం శెళు మా మణిగళ్‌ శేరుం తిరుక్కుడందై
అశైవిల్‌ ఉలగం పరవ క్కిడందాయ్‌ కాణ వారాయే

నీవు నా భగవానుడిగా, నీ దివ్య పాదాల యందు నన్ను ఉంచి ఆ దివ్య పాద యుగళియే నా లక్ష్యము మరియు సాధనమని అంగీకరించేలా చేశావు. నిత్య ముక్తులైన అనంత, గరుడ, విశ్వక్సేనులు, మరియు ఇతర నిత్యసూరుల నాయకులకు నాయకుడివి నీవు. నీవు సర్వకారకుడవు; నీవు అన్నింటి కన్నా గొప్ప రూపాన్ని కలిగి ఉన్నావాడవు;  అతి ఖరీదైన, అరుదైన, ఆకర్షణీయమైన రత్నాలు చేరి ఉండి, అన్ని దిశలలో తమ ప్రకాశాన్ని వ్యాప్తి చేస్తూ, నిన్ను సాధించుట కష్టకరమన్న సందేహాన్ని తొలగించి, ఈ ప్రపంచము మొత్తము ప్రశంసించేలా చేస్తున్న తిరుక్కుడందైలో విశ్రమిస్తున్న ఓ భగవానుడా! నిన్ను నేను దర్శించడానికి నీవు రావాలి. ‘అసైవు ఇల్ ఉలగం’ – అసైవు – దుఃఖ సాగరములో కొట్టుమిట్టాడుతున్న ఈ ప్రపంచము అతడి సౌందర్యానికి ఆకర్షితమై అతడిని ప్రశంసిస్తుంది. ఇది పరమపదముని కూడా సూచిస్తుంది. లేదా తాను శయనించి ఉండగా తన దివ్య తిరుమేనిని (శరీరాన్ని) ఎడమ నుండి కుడికి పక్కకి మర్చుతుండగా ఆ భగవానుడిని ప్రశంసిస్తున్నట్లు చెప్పవచ్చు.

పదవ పాశురము:  “నీవు నాలో ఉన్నావు, అతి రుచిగా ఉన్నావు, కానీ నేను నిన్ను శారీరకంగా చూడలేకపోతున్నాను; నీవు అతిసులభునిగా ఉన్న అర్చావతారమునకు నేను శరణాగతి చేస్తున్నాను, నేను ఇంకా ఎంత కాలం ఈ దుఃఖముతో బాధపడాల్సి ఉంది?”, అని ఆళ్వారు ప్రశ్నిస్తున్నారు.

వారావరువాయ్‌ వరుమెన్‌ మాయా  మాయా మూర్తియాయ్
ఆరావముదాయ్‌ అడియేన్‌ ఆవి అగమే తిత్తిప్పాయ్
తీరా వినైగళ్‌ తీర ఎన్నై ఆండాయ్‌ తిరుక్కుడందై
ఊరా ఉనక్కాట్‌ పట్టుం అడియేన్‌ ఇన్నం ఉళల్వేనో

నీ అతి సుందరమైన రూపం తో మా వైపు వస్తే  కళ్ళు చూసి ఆనందించడానికి  బదులుగా, నీ ఈ స్వరూపాన్ని దాటి  నీ అద్భుత గూణాలతో నా లోపల దర్శనమిస్తున్నావు; నా ఆత్మ యొక్క నివాసమైన నా హృదయంలో క్షీణించని నశించని నీ నిత్య మంగళ స్వరూపంతో  ఈ దాసుని మనస్సులో ఎంతో రుచిని కలిగిస్తున్నావు! తరగని నా పాపాలను నాశనం చేయడానికి నా స్వరసేవను స్వీకరించావు; విశిష్ట దివ్య దేశమైన తిరుక్కుడందైలో కొలువున్న ఓ నా భగవానుడా! వేరే ఏ ఆశ్రయము లేకుండా కేవలము నీ కోసమే ఉన్న నేను, నీ దాసుడను అయిప్పటికీ, మన మధ్య పరస్పరము ఎటువంటి దూరాలు ఉండకుండా, ఇంకా నేనిలా బాధపడుట అవసరమా?

పదకొండవ పాశురము: “ఈ పదిగాన్ని ఎటువంటి లోపాలు లేకుండా నేర్చుకున్నవారు, కాముక (ప్రియుడు) ని కామినులు (ప్రేయసి) కోరుకున్నట్లు, శ్రీవైష్ణవులకు ఆనందాన్ని కలుగచేస్తారు”, అని ఆళ్వారు అంటున్నారు.

 ఉళలై ఎన్బిన్‌ పేయ్బి ములైయూడు అవళై ఉయిర్‌ ఉండాన్‌
కళల్గళ్ అవైయే శరణాగ క్కొండ  కురుగూర్‌ చ్చడగోబన్‌
కుళలిన్‌ మలియ చ్చోన్న ఓర్‌ ఆయిరత్తుళ్‌ ఇప్పత్తుం
మళలై తీర వల్లార్ కామర్‌ మానేయ్‌ నోక్కియర్కే

పెద్ద చెక్క కమ్మీలను పోలిన ఎముకలున్న రాక్షసి స్థనము నుండి పాలు త్రాగినట్లు ప్రాణాన్నే త్రాగేసి సంకటముని తొలగించాడు కృష్ణ పరమాత్మ; ఆళ్వార్తిరునగరికి నాయకుడైన నమ్మాళ్వార్లు అటువంటి కృష్ణుడి దివ్య చరణాలను తన కోరిక తీరడానికి ఏకైక సాధనముగా భావించారు; అటువంటి ఆళ్వారు ఎంతో కృపతో పాడిన వేయి పాశురములలో రాగ శబ్దాలకు మూలమైన వేణువు కంటే తీయనైన ఈ విశిష్ట పదిగాన్ని పాడారు. ఈ పదిగాన్ని పఠించే వారికి అజ్ఞానము తొలగుతుంది. బ్రహ్మాలంకారాము [ముక్తి పొందిన ఆత్మలను అలంకరించడం] చేయు మృగ నయనీ అప్సరసలచే సేవించబడతారు.  అప్సరసలు తమ ప్రియమైనవారిని కోరుకునేట్లే, ఈ దశాబ్దాన్ని పఠించే భక్తులను శ్రీవైష్ణవులు కోరుకుంటారు – అని కూడా వివరించబడింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము:http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-8-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – 5.7 – నోఱ్ఱ

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

<< 5.5 – ఎంగనేయో

అహమేవ పరంతత్వం

ఎంబెరుమాన్ తన పట్ల అణువు మాత్రము ప్రేమ ఉన్నాకూడా వచ్చి రక్షిస్తాడు, వచ్చి తననెందుకు రక్షించలేదని ఆళ్వారు ఆలోచిస్తున్నారు. తాను సొంత మార్గాలను అనుసరిస్తున్నాడని ఎంబెరుమాన్ ఆలోచిస్తున్నాడేమో నని భావించి, ఆళ్వారు తాను నిస్సహాయుడనని అల్పుడనని ప్రకటిస్తూ ఈ పదిగములో వానమామలై భగవానుడికి శరణాగతి చేస్తున్నారు.

మొదటి పాశురము:  “నిన్ను పొందడానికి  శాస్త్రంలో పేర్కొన్న ఉపాయముల విహీనుడిని నేను, నీవు లేకుండా జీవించలేను; నీ భక్తులతో కలిసి ఉండటానికి ఇష్టపడే నీవు, ఎల్లప్పుడూ వారికి సహాయం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండే నీ పరిధిలో నేను లేనా? ” అని ఆళ్వారు ప్రశ్నిస్తున్నారు.

నోఱ్ఱ నోన్బిలేన్ నుణ్ణఱివిలేన్ ఆగీలుం ఇని ఉన్నై విట్టు ఒన్ఱుం
ఆఱ్ఱగిఱ్కిన్ఱిలేన్ అరవిన్ అణై అమ్మానే!
శేఱ్ఱు త్తామరై శెన్నెల్‌ ఊడు మలర్ శిరీవర మంగల నగర్
వీఱ్ఱిరుంద ఎందాయ్‌ ఉనక్కు మిగై అల్లేన్ అంగే (1)

కర్మయోగ ఫలితాన్ని పొందడానికి నేను కర్మ యోగం చేయలేదు; నా స్వరూప జ్ఞానము గురించి మరియు భగవత్ జ్ఞానము గురించి తెలిపే జ్ఞాన యోగమునూ నేను ఎరుగను; ఈ రెండు యోగముల ద్వారా సాధ్యమయ్యే భక్తి యోగం లేనప్పటికీ,  నీ గుణాలను ధ్యానించి ఆస్వాదించిన తర్వాత నీవు లేకుండా నేను ఒక్క క్షణం కూడా జీవించలేకపోతున్నాను.  పచ్చని వరి చేనులతో, ఆకర్షణీయమైన లేత కమలములు నిత్యము వికసించే శ్రీవరమంగళ నగర్లో [వానమామలై / తోతాద్రి, నాంగునేరి అని కూడా పిలుస్తారు] నీ భక్తులను తక్షణమే కటాక్షించే  విలక్షణమైన రీతిలో ఆసీనుడై ఉన్న ఓ మహోపకారి! సర్వరక్షకుడైన మీ ద్వారా రక్షించబడే, రక్షించదగిన ఆత్మల సమక్షంలో నేను లేనా?

రెండవ పాశురము:  “నీ దివ్య చరణాలను పొందడంలో అడ్డంకులు ఏమైనా ఉంటే, నీవే వాటిని తొలగించి, కృపతో నీవు నన్ను రక్షించాలి” అని ఆళ్వారు తెలుపుతున్నారు.

అంగుఱ్ఱేన్ అల్లేన్ ఇంగుఱ్ఱేన్ అల్లేన్ ఉన్నై క్కాణుం అవావిల్‌ వీళ్ళ్‌ందు నాన్
ఎంగుఱ్ఱేనుం అల్లేన్ ఇలంరై శెఱ్ఱ అమ్మానే
తింగళ్‌ శేర్మణి మాడ నీడు శిరీవర మంగలనగర్‌ ఉఱై
శంగు శక్కరత్తాయ్‌ ! తమియేనుక్కరుళాయే (2)

నిన్నే సాధనముగా ఉంచి శ్రేష్ఠమైన నీ నీలయములోకి నేనింకా ప్రవేశించలేదు.  సహనముతో ఓపికగా ఇప్పుడు ఉన్న చోట నేను ఉండనూ లేను. నిన్ను ఆస్వాదించిన తరువాత నేను నీ ప్రేమలో ఆకర్షితుడైయ్యి, ఈ ప్రాపంచిక జనులు ఉన్న స్థితిలో కూడా నేను ఉండనూ లేను. సీతా పిరాట్టికి అడ్డంకి అయిన లంకను నాశనం చేసి, ఆమెను తిరిగి పొందిన ఓ నా స్వామీ! నీ భక్తుల శత్రువులను నాశనము చేయడానికి, నీ భక్తులు కూడా ఆనందించే విశిష్ఠమైన ఆయుధాలున్న ఓ నా స్వామి, కెంపులతో ఆకాశములో చంద్రుని తాకేటంత ఎత్తైన భవనాలున్న శ్రీవరమంగళ నగర్లో నిత్య నివాసుడై ఉన్నవాడా! నీ తోడు తప్పా మరే దిక్కు లేని ఒంటరి నైన నన్ను దయతో ఆశీర్వదించు.

మూడవ పాశురము: “నీ ఆధిపత్యాన్ని వ్యక్తపరిచే విశిష్ఠమైన చిహ్నాలున్న నీవు నన్ను స్వీకరించి నీ సేవలో  నిమగ్నుడను చేసిన నీకు ప్రతిఫలముగా నేను ఎటువంటి సహాయం చేయలేను” అని ఆళ్వారు చెబుతున్నారు.

కరుళ పుట్కొడి శక్కర ప్పడై వాన నాడ! ఎన్ కార్ముగిల్‌ వణ్ణా
పారుళ్‌ అల్లాద ఎన్నై ప్పొరుళాక్కి  అడిమై కొండాయ్
తెరుళ్‌ కొళ్‌ నాన్మఱై వల్లవర్‌ పలర్‌ వాళ్ శిరీవర మంగలనగర్‌క్కు
అరుళ్‌ శెయ్దంగిరుందాయ్‌ ! అఱియేన్ ఒరు కైమ్మాఱే (3)

‌గరుడ పక్షిని తన ధ్వజంగా, దివ్య సుదర్శన చక్రము తన ఆయుధంగా, పరమపదము తన సామ్రాజ్యంగా కలిగి ఉన్నవాడు ఎంబెరుమాన్; నన్ను అనుగ్రహించిన నల్లని మేఘ వర్ణము కలిగి ఉన్నవాడు అతడు; ఆ రూపంతో,  “అసన్నేవ” (అచిత్) లో చెప్పినట్లుగా ఒక అచిత్ గా కూడా పరిగణించబడని నన్ను మార్చి నా స్వరూపాన్ని నేను గ్రహించేలా చేసి, నా వాచిక కైంకర్యమును స్వీకరించాడు. నాలుగు వేదాలలో ప్రావీణ్యం ఉన్న గొప్ప జ్ఞానులు నివసించే శ్రీవరమంగళ నగర్లో నిత్య నివాసుడవై ఉన్న నీకు ప్రతిఫలంగా కృతజ్ఞతతో నేను ఏమీ చేయలేను.

నాలుగవ పాశురము: “నా స్వఇచ్ఛతో భక్త వత్సలుడవైన నిన్ను నేను ఎలా పొందగలను?” అని ఆళ్వారు తెలుపుతున్నారు.

మాఱు శేర్‌ పడై నూఱ్ఱువర్‌ మంగ ఓర్‌ ఐవర్‌ క్కాయన్ఱు మాయ ప్పోర్‌ పణ్ణి
నీఱు శెయ్ద ఎందాయ్‌   నిలంగీండ అమ్మానే!
తేఱు జ్ఞానత్తర్‌ వేద వేళ్వి యఱా చ్చిరీవర మంగలనగర్
ఏఱి వీఱ్ఱిరుందాయ్ ఉన్నై ఎంగెయ్ద కూవువనే (4)

దుర్యోధనుడు మొదలైనవాళ్ళు పాండవ శత్రువులుగా ఉన్నప్పుడు, పాండవ శ్రేయోభిలాషిగా, పాండవులకు సహాయం చేయాలనే దృఢ నిశ్చయంతో యుద్ధము నిర్వహించి దుర్యోధనుడు మొదలైన వాళ్ళను నేలమట్టం చేశావు; ప్రళయ కాలంలో వరాహమూర్తిగా నీవు భుమిని పైకి ఎత్తావు. శ్రీవరమంగళ నగర్లోకి ప్రవేశించి, స్పష్టమైన జ్ఞానం ఉన్నవారిచే నిరంతరం భగవత్ ఆరాధనలు అందుకుంటూ విలక్షణంగా విరాజిల్లుతున్న ఓ భగవానుడా! నేను నిన్ను ఎలా ప్రార్థించి పొందగలను?

ఐదవ పాశురము:  “భక్త వత్సలుడిగా  శత్రు నాశనం చేసేందుకు ఈ భూమిపైకి దిగి వచ్చే స్వభావము గల నిన్ను నేను ఎరుగుదును; అటువంటి స్వభావం గల నిన్ను పొందడానికి నేను నా సొంత ప్రయత్నము చేయుట నాకు సముచితమా?” అని ఆళ్వారు భగవానుడితో అంటున్నారు.

ఎయ్ద క్కూవుదల్‌ ఆవదే ఎనక్కు? ఎవ్వ దెవ్వవ్వత్తుళ్‌ ఆయుమాయ్‌ నిన్ఱు
నై తవంగళ్‌ శెయ్యుం కరుమేని అమ్మానే!
శెయ్ద వేళ్వియర్‌ వైయ త్తేవరఱా చ్చిరీవర మంగలనగర్
కై తొళ్ళ ఇరుందాయ్ అదు నానుం కణ్డేనే (5)

నిన్ను పొందడానికి నా కోరికను సాధనముగా భావించుట నాకు భావ్యమేనా? ఓ స్వామి! ప్రతికూలమైన రాక్షస సమూహాల వాళ్ళ మధ్య కలిసి, వాళ్ళ మధ్య నిలబడి బౌద్ద రూపాన్ని ధరించి మాయచేసిన ఓ నా స్వామి! నీవు కృతకృత్యులకి [వేదములలో చెప్పబడిన వాటిని అనుసరించేవారు] నిత్యము స్వామిగా మరియు భూమిపై నిత్యసూరులతో పోల్చదగిన  శ్రీవరమంగళ నగర్ దివ్యదేశపు నిత్యనివాసుడవు, వారందరిచే సేవలందుకుంటున్న వాడవు;  “అందువల్ల, నా అడ్డంకులను తొలగించి, నిన్ను నేను అనుభవించేలా చేయడం నీ కర్తవ్యం” అని ఆళ్వారు సూచిస్తున్నారు.

ఆరవ పాశురము:  “భక్త రక్షకుడవని విరాజిల్లుతున్న నీవు కనికరించి నిన్ను నేను సేవించి అనుభవించుటకు నావద్దకు రావాలి” అని ఆళ్వారు విన్నపిస్తున్నారు.

ఏనమాయ్‌ నిలం కీండ ఎన్నప్పనే  కణ్ణా ! ఎన్ఱుం ఎన్నై ఆళుడై
వాన నాయగనే  మణి మాణిక్క చ్చుడరే!
తేనమాం పాళిల్‌ తణ్‌ శిరీవర మంగలత్తవర్‌ కై తొళవుఱై
వానమామలైయే అడియేన్ తొళ వందరుళే (6)

వరాహ రూపాన్ని ధరించి భూమిని వెలికి తీసిన నీవు, కృష్ణునిగా, పరమపదములోని ఆనందం వలె ఆనందించే నా వాక్కు సేవలను అందుకుంటూ నన్ను సంరక్షిస్తూ;  అరుదైన మాణిక్యము వలె ప్రకాశిస్తూ నిత్యమూ తేనెలను కార్చే మామిడి తోటలతో నిండి ఉన్న  శ్రీవరమంగళ నగర్ దివ్య దేశములో నివసిస్తున్నావు, ఈ దివ్య దేశవాసులతో సేవలందుకుంటున్నావు. పరమవ్యోమ [శ్రీవైకుంఠము] నివాసితులు  ఆస్వాదించే విశాలమైన పర్వతాన్ని పోలిన దృఢ రూపాన్ని కలిగి ఉన్న ఓ నా స్వామీ!  నీ ఆసనాన్ని వదిలి నాపై కృపతో, నీ దాసిడనైన నా వద్దకు రా. వచ్చి నా సెవలనందుకో.

ఏడవ పాశురము: “నా ఉనికికి సంపూర్ణ కారకుడవైన నీవు నా నుండి వేరైయ్యి నా అస్థిత్వాన్ని నాశనం చేయవద్దు” అని ఆళ్వారు తెలుపుతున్నారు.

వందరుళి ఎన్ నెంజిడం గొండ వానవర్ కొళుందే  ఉలగుక్కోర్
ముందై తాయ్‌ తందైయే !  ముళు ఏళ్ ఉలగుం ఉండాయ్‌
శెందొళిలవర్‌ వేద వేళ్వి అఱా చ్చిరీవర మంగలనగర్
అందమిల్‌ పుగళాయ్‌ ! అడియేనై అగఱ్ఱేలే (7)

ఎంబెరుమాన్  దయతో నా వద్దకు వచ్చి నా హృదయాన్ని అతని నివాసంగా మార్చుకుని నన్ను సంరక్షించి పోషిస్తున్నాడు మరియు పరమపద నివాసితుల సంరక్షణను వృద్ది చేస్తున్నాడు; ఈ ప్రపంచానికే అతడు ప్రథమ తల్లి మరియు తండ్రి వంటివాడు; సమస్థ లోకాలను తన కడుపులో దాచుకొని రక్షకత్వము వహిస్తున్నాడు. అటువంటి అనంత కోటి గుణాలున్న ఎంబెరుమాన్,  కైంకర్య రూపముగా వేదానుసారంగా నీజాయతీ పరులచే  నిరంతరము  భగవత్ ఆరాధనలు అందుకుంటూ శ్రీవరమంగళ నగర్లో నివాసుడై ఉన్నాడు. దయచేసి నన్ను నీనుండి దూరం చేయవద్దు.

ఎనిమిదవ పాశురము:  “నేను నిన్ను బహిష్కరించానా?” అని ఎంబెరుమాన్ అడుగుతున్నారు. దానికి ఆళ్వారు “శబ్దము మొదలైన ప్రాపంచిక సుఖాలు అతి చురుకుగా పనిచేసే ఈ సంసారంలో నీవు నన్ను ఉంచారు; ఇది బహిష్కరించుట కాదా?” అని సమాధానమిస్తున్నారు.

అగఱ్ఱ నీ వైత్త మాయ వల్ ఐమ్బులంగళ్ ఆం అవై నన్గఱిందనన్
అగఱ్ఱి ఎన్నైయుం నీ అరుంజేఱ్ఱిల్‌ వీళ్తి కండాయ్‌
పగర్ క్కదిర్‌ మణి మాడ నీడి శిరీవరమంగై వాణనే ఎన్ఱుం
పుగఱ్కరియ ఎందాయ్‌  పుళ్ళిన్ వాయ్‌ పిళందానే ! (8)

నీ నుండి దూరమయ్యే వారిని బహిష్కరించడానికి, నీవు సృష్టించిన జయించలేని ఇంద్రియాలను నేను బాగా అర్థం చేసుకున్నాను. నీవు నన్ను కష్టకరమైన బురదలోకి నెట్టివేస్తున్నావేమోనని నేను భయపడుతున్నాను. ఓ! దగదగ మెరిసే మాణిక్యములతో నిర్మించబడిన ఎత్తైన భవనములున్న సిరీవరమంగై దివ్య దేశ నియామకుడా! బకాసురుని ముక్కును చీల్చిన ఓ నా స్వామీ!  “ఈ విధంగా ఎంబెరుమాన్  సర్వశక్తి సంపన్నుడు అయినప్పటికీ, అతడు నాకు సహాయ పడకుండా నన్ను దూరంగా నెట్టివేస్తున్నాడు” అని ఆళ్వారు భావిస్తున్నారు. 

తొమ్మిదవ పాశురము:  “శత్రువులను నాశనం చేయుట వలన అనంత సూర్యుల తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తున్న నీవు, దయతో నన్ను ఉద్ధరించాలి” అని ఆళ్వారు భగవానుడికి విన్నపించుకుంటున్నారు.

పుళ్ళిన్ వాయ్‌ పిళందాయ్‌ !  మరుదిడై పోయినాయ్‌ ! ఎరుదేళ్‌ అడర్‌త్త ఎన్‌
కళ్ళ మాయవనే !  కరు మాణిక్క చ్చుడరే
తెళ్ళియార్‌ తిరు నాన్మఱైగళ్‌ వల్లార్ మలి తణ్‌ శిరీవరమంగై
ఉళ్‌ ఇరుంద ఎందాయ్‌ !  అరుళాయ్‌ ఉయ్యుమాఱెనక్కే (9)

అద్భుతమైన వ్యక్తిత్వమున్న ఓ ఎంబెరుమాన్! బకాసురుడిని, యమళ, అర్జున మరియు సప్త వృషభాలను (ఎద్దులను) వధించి రహస్యాంశాలను వెల్లడి చేసినవాడా; అందమైన నల్లని మాణిక్యమువలే మెరిసే స్వరూపము ఉన్నవాడా! నాలుగు వేదాలలో స్పష్టత మరియు నైపుణ్యం ఉన్నవారు నివసించే సిరీవరమంగై దివ్య దేశములో కొలువై ఉన్నవాడా! వేరే ఏ ఆశ్రయం లేని నాకు, నీ దివ్య పాదాలను పొందే ఉపాయాన్ని అనుగ్రహించి నన్ను నీవు ఉద్ధరించుము.

పదవ పాశురము:  “నా దివ్య చరణములే నన్ను పొందేందుకు మార్గాలు” అని ఎంబెరుమాన్  ఆళ్వారుకి తన పాదాలను చూపిస్తున్నారు. “దీనికి ప్రతిఫలంగా నేను నీకు ఏమీ చేయలేను” అని ఆళ్వారు బదులిస్తున్నారు.

ఆఱెనక్కు నిన్ పాదమే శరణాగ త్తందొళిందాయ్ ఉనక్కోర్‌
‌కైమాఱు  నాన్‌ ఒన్ఱిలీన్ ఎనదావియుం ఉనదే
శేఱు కొళ్‌ కరుమ్చుం పెరుం శెన్నెలుం మలి తణ్‌ శిరీవరమంగరై
నాఱు పూన్ తణ్‌ తుళాయ్‌ ముడియాయ్‌ ! దెయ్వనాయగనే  (10)

ఎత్తైన వరి చేనులు, పొడవైన చెరకు పంటలున్న సిరీవరమంగై దివ్య దేశములో నవోత్తేజమైన తుళసితో అలంకరించబడిన దివ్య కిరీటాన్ని ధరించి నిత్య నివాసుడై ఉన్న నిత్యసూరుల నాయకుడా! ఓ ఎంబెరుమాన్! ఆశ్రయించ తగినవి మరియు సాధించ యోగ్యమైన నీ దివ్య పాదాలను నాకు అనుగ్రహించావు; ప్రతిఫలంగా నీకు ఇవ్వడానికి నా దగ్గర ఏమీ లేదు, నా ఆత్మ నీదే.

పదకొండవ పాశురము: “ఈ పదిగాన్ని భావపూరితముగా ఆనందంతో పఠించేవారు, నిత్యసూరులచేత ఎల్లప్పుడూ ఆనందించబడతారు” అని ఆళ్వారు తెలుపుతున్నారు. 

దెయ్వనాయగన్ నారణన్ తిరివిక్కిరమన్ అడి ఇణై మివై
కొయ్‌ కొళ్‌ పూం పొళిల్‌ శూళ్ కురుగూర్‌ చ్చడగోబన్
శెయ్ద ఆయిరత్తుళ్‌ ఇవై తణ్‌ శిరీవరమంగై మేయ పత్తుడన్
వైగల్‌ పాడ వల్లార్‌ వానోర్‌క్కారావముదే (11)

నిత్యసూరుల నాయకుడైన సర్వేశ్వరుడు, మాతృ భావముతో నిరపేక్ష సంబంధంతో అతడి అధీనులను స్వీకరిస్తారు; విరిసిన పుష్పాలతో విస్తరించిన ఉన్న ఆళ్వార్తిరునగరికి నాయకుడైన నమ్మాళ్వార్ పాడిన వెయ్యి పాసురములలో,  శక్తిని కలుగజేయు సిరీవరమంగై దివ్య దేశాన్ని ఉద్దేశించి ఆ ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య పాదాలపై కృపతో ఈ పది పాసురములను పాడారు. ఈ పదిగాన్ని అర్థానుసానములతో  పాడగలిగేవారు, నిత్యానందాన్ని అనుభవిస్తారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము:http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-7-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – 5.5 – ఎంగనేయో

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

<< 4.10 – ఒన్ఱుం

ఆళ్వారు పరాంగుశ నాయకి యొక్క మానసిక స్థితిని ధరించి ‘మడల్’ (ఎంబెరుమాన్ తనను విడిచిపెట్టినట్లు బహిరంగంగా ప్రకటించుట) చేయటానికి బయలుదేరారు, రాత్రిలో చాలా బాధపడ్డారని, వేకువజామున కొంత స్పష్టతను పొందారని చెబుతున్నారు. తరువాత ఆమె తల్లులు మరియు స్నేహితులు ఆమెకు సలహా ఇవ్వడం ప్రారంభించారు. ఆమె వాళ్ళ మాటలను పట్టించుకోలేదు. పైగా భగవానుడిని గురించి తలంచుకొని ఆనందిస్తూ,  అతడిని శారీరికంగా చూడలేకపోతున్నందుకు బాధ పడుతూ ఉంది. ఈ పదిగము ఆళ్వారు యొక్క సుఖ / దుఃఖము యొక్క ఫలితమని చెప్పవచ్చు. ఆళ్వారు ప్రత్యక్షము రూపంలో భగవానుడిని ఉరువెళిప్పాడు (ఊహించు కొని) ఈ పదిగాన్ని పాడారు. ఆళ్వారు ఇక్కడ నంబి ఎంబెరుమాన్ యొక్క అతి సుందర స్వరూపాన్ని పూర్తిగా ఇక్కడ ఆస్వాదించి పరమానందిస్తున్నారు.

మొదటి పాశురము: “నంబి విశేష అలంకరణ చిహ్నాలైన శంఖ చక్ర స్వరూపాలుగా ఉన్న ఆళ్వార్ల కొరకై, నా హృదయం ఆరాటపడుతుంది”. అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది.

ఎంగనేయో అన్నై మీర్గాల్ !  ఎన్నై మునివదు నీర్
నంగళ్‌ కోల త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్‌ కణ్డ పిన్
శంగినోడుం నేమియోడుం తామరై క్కణ్గళోడుం
శెంగని వాయ్‌ ఒన్ఱినోడుం శెల్గిన్ఱదెన్ నెంజమే

ఓ తల్లులారా! మీరు సంతోషముగా ఉండి, నాపై ప్రేమ వొలకబోయకుండా కోపం చూపుతున్నారు ఎందుకు? గుణ సంపూర్ణుడు, శంఖ చక్రములను ధరించి లేత కమలము వంటి ఆకర్షణీయమైన నేత్రాలతో, దొండపండు వంటి అధర సౌందర్యముతో తిరుక్కురుంగుడిలో ఉన్న అతి మనోహరుడైన నంబిని ఆస్వాదించిన తరువాత, నా హృదయం అతడికి ఆకర్షితమైపోయినది. ‘కోలం’ (ఆకర్షణీయమైన) కూడా తిరుక్కురుంగుడికి ఒక విశేషణంగా ఇక్కడ వివరించబడింది.

రెండవ పాశురము:  “దివ్య వక్షస్థలము, దివ్య భుజాలు, దివ్యాభరణాలలో అతడి (నంబి) సౌందర్యము నన్ను కమ్మివేసి వేదించేస్తుంది” అని పరాంగుశ నాయకి చెబుతుంది.

ఎన్నెంజినాల్‌ నోక్కి క్కాణీర్ ఎన్నై మునియాదే
తెన్నన్ శోలై త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
మిన్నుం నూలుం కుండలముం మార్బిల్‌ తిరుమఱువుం
మన్ను పూణుం నాంగు తోళుం వందెంగుం నిన్ఱిడుమే (2)

నన్ను ఆజ్ఞాపించేందుకు బదులు, నీవు నా మనస్సుతో నంబిని దర్శించి అనుభవించాలి; దక్షిణ దిక్కులో చుట్టూ చక్కని ఉద్యానవనములతో  ఉన్న తిరుక్కురుంగుడిలో వాసమున్న నంబిని  చూసిన తరువాత, అతడి వైభవానికి ప్రతీక అయిన యజ్ఞోపవీతము, అతడి దివ్య కర్ణాభరణములు, అతడి దివ్య వక్ష స్థలములో స్థిరమై ఎన్నడూ విడదీయరాని ఆభరణమైన శ్రీవత్సము, అతడిని విడువని అనేక దివ్య ఆభరణాలు మరియు అతడి దివ్య చతుర్భుజములు నన్ను అనుసరిస్తున్నాయి, నేను వెళ్ళే చోటికి నాతో వచ్చి నాతోనే ఉంటున్నాయి..

మూడవ పాశురము:  “శ్రీ శార్ంగముతో (విల్లు) మొదలు పెట్టి ఆ నంబి యొక్క దివ్యాయుధాలు నాలోపల బయట  అన్ని చోట్లా నిత్యము నాకు గోచరిస్తున్నాయి”  అని పరాంగుశ నాయకి వివరిస్తుంది.

నిన్ఱిడుం తిశైక్కుం నైయుం ఎన్ఱు అన్నైయరుం మునిదిర్‌
కున్ఱ మాడ త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
వెన్ఱి విల్లుం తండుం వాళుం శక్కరముం శంగముం
నిన్ఱు తోన్ఱి క్కణ్ణుళ్‌ నీంగా నెంజుళ్ళుం నీంగావే (3)

ఓ తల్లులారా! మీరు మొదట నన్ను పురిగొలిపి, ప్రేరేపించి ఈ ప్రేమలోకి నెట్టి, నేను నిశ్చేష్టునైనానని, బలహీనమైననాని ఇప్పుడు లాంఛనాలు వేస్తున్నారు; విశాల భవనాలతో సుసంపన్నమైన తిరుక్కురుంగుడిలో నివాసుడై ఉన్న నంబిని, అతడి గధా, విల్లు, ఖడ్గము, శంఖచక్రములను ఆస్వాదించిన తరువాత, అవన్నీ నా కళ్ళల్లో  నిలిచిపొయాయి. అదేవిధంగా, అవి నా మనస్సులో నుండి వెళ్ళట్లేదు కూడా.

నాలుగవ పాశురము:  “నంబి యొక్క ఆధిపత్యాన్ని చూపించే వారి విశేష దివ్య వస్త్రాలంకరణ ఎప్పటికీ నా మనస్సులో నిలిచి ఉంటుంది” అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది.

నీంగ నిల్లా క్కణ్ణ నీర్గళ్‌ ఎన్ఱు అన్నైయరుం మునిదిర్
తేన్ కొళ్‌ శోలై త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
పూన్దణ్‌ మాలై త్తణ్దుళాయుం పొన్ ముడియుం వడివుం
పాంగు తోన్ఱుం పట్టుం నాణుం పావియేన్ పక్కత్తవే (4)

ముందు నుండి నంబివైపు నన్ను తోసింది నువ్వు, ఇప్పుడు నన్ను “ఆమె కన్నీళ్లు ఆగడం లేదు” అని  మాటలంటున్నావు; తేనెలు కారే తోటలు కలిగి ఉన్న తిరుక్కురుంగుడిలో  తాజా తుళసి మాలలను ధరించి ఆకట్టుకునే స్వరూపముతో ఉన్న నంబిని అనుభవించిన తరువాత, అతని ఆధిపత్యాన్ని ఎత్తిచూపే ఆకర్షణీయమైన అతడి కిరీటము, అతడి స్వరుపానికి చక్కగా హత్తుకొని ఉన్న పట్టు పీతాంబరము, అతడి తీగ లాంటి సన్నిని నడుము మొదలైనవి నన్ను ఆకర్షించి నాకు దగ్గరైనాయి. ఇప్పుడు ఇక్కడ తప్పెవరిది?

ఐదవ పాశురము:  “నంబి యొక్క శ్రీముఖ సౌందర్యము మొదలైనవి నా ఆత్మను చేరుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది” అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది.

పక్కం నోక్కి నిఱ్కుం వైయుం ఎన్ఱు అన్నైయరుం మునిదిర్‌
తక్క కీర్‌త్తి త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
తొక్కశోది త్తొండై వాయుం నీండ పురువంగళుం
తక్క తామరై క్కణ్ణుం పావియేన్‌ ఆవియిన్‌ మేలనవే (5)

నేను, అతడు ఎక్కడి నుండి వస్తాడా అని నిలుచొని ఎదురుచూస్తున్నానని, అతడు రాకపోయేసరికి బాధతో బలహీనపడుతున్నానని మీరు నన్ను మాటలంటున్నారు; కీర్తి ప్రసిద్దులు కలిగి ఉన్న తిరుక్కురుంగుడి నంబిని ఆస్వాదించిన తరువాత, ఎర్రని దొండ పండుల వలే  మెరిసే అతడి దివ్య అదరములు, పొడవైన దివ్య కనుబొమ్మలు, కనుబొమ్మలంత పొడవైన ఆకర్షణీయమైన అతడి దివ్య కమల నేత్రములు, అతడిని అనుభవించకుండా ఉండే పాపమున్న వారున్నారా?

ఆరవ పాశురము: “అతడి విశేష శారీరక సౌందర్యము గుణాలు, దివ్య భుజాలు, అతడి ముఖ సౌందర్యము అన్నీ నా హృదయంలోకి ప్రవేశించి నన్ను నింపివేశాయి” అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది..

మేలుం వన్ పళి నంగుడిక్కివళ్‌ ఎన్ఱు అన్నై కాణ కొడాళ్
శోలై శూళ్‌ తణ్‌ త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
కోల నీళ్‌ కొడి మూక్కుం తామరై క్కణ్ణుం కని వాయుం
నీల మేనియుం నాంగు తోళుం ఎన్ నెంజం నిఱైందనవే (6)

ఎత్తైన ఉద్యానవనాలు చుట్టూ వ్యాపించి ఉన్న తిరుక్కురుంగుడి నంబిని చూసిన తరువాత, కల్పక లతని పోలి ఉండే అతడి పొడవైన దివ్య నాసికము (ముక్కు) , తామరను పోలి ఉండే అతని దివ్య నేత్రాలు, ఎర్రటి పండు వంటి అతటి దివ్య అదరములు, నీల వర్ణముతో చతుర్భుజాలను ధరించిన ఉన్న అతడి దివ్య స్వరూపము నా హృదయాన్ని నింపి వేసిన తరువాత ఇక ఎప్పటికీ ఎగతాళికి గురి అవుతారని పరాంగుశ నాయకి  తల్లి, ఆమెను నంబిని చూడటానికి అనుమతించట్లేదు.

ఏడవ పాశురము:  “నంబి తన దివ్య హస్థములో చక్రాన్ని ధరించి అనంత తేజోమయముతో అద్భుత ఆకర్షణ కలిగిన అతడి దివ్య స్వరూపంతో నా హృదయంలో నిలిచి ఉన్నాడు” అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది..

నిఱైంద వన్‌ పళి నంగుడిక్కివళ్‌ ‌ ఎన్జు అన్నై కాణ కొడాళ్‌
శిఱంద కీర్‌త్తి త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
నిఱైంద శోది వెళ్ళం శూళ్ంద నీణ్డ పొన్ మేనియొడుం
నిఱైందెనుళ్ళే నిన్ఱొళిందాన్  నేమి అంగై ఉళదే (7)

అద్భుతమైన కీర్తిని కలిగిన తిరుక్కురుంగుడిలో అందమైన  దివ్య సుదర్శన చక్రము తన దివ్య హస్థములలో ధరించిన నంబిని దర్శించి అనుభవించిన పిదప, అతడి ఆకర్షణీయమైన దివ్య స్వరూపము తన హృదయంలో నిలిచిపోయి దివ్య ప్రకాశాన్ని నింపి వేసిన తరువాత, పరాంగుశ నాయకి యొక్క తల్లి, ఆమె “మొత్తం వంశానికి కలంకము” అని చెప్పి నంబిని చూడటానికి అనుమతించ లేదు .

ఎనిమిదవ పాశురము:  “విశాలమైన భుజాలవరకు తాకుతున్న అతడి అందమైన శిరోజాలు, అతడి ముఖ సౌందర్యము నా కళ్ళ ముందు కట్టినట్టుగా కనిపించి నన్ను దహించివేస్తున్నాయి” అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది.

కైయుళ్‌ నన్ముగం వైక్కుం నైయుం ఎన్ఱు అన్నైయరుం మునిదిర్‌
మై కొళ్‌ మాడ త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
శెయ్య తామరై క్కణ్ణుం అల్గులుం శిఱ్ఱిడైయుం వడివుం
మొయ్య నీళ్‌ కుళల్‌ తాళ్ంద తోళ్గళుం పావియేన్ మున్నిఱ్కుమే (8)

ఎత్తైన భవనాలు ఉన్న తిరుక్కురుంగుడి నంబి యొక్క ఎర్రటి దివ్య కమల నయనాలు, సన్నని నడుము, అతడి స్వరూపము, అతని భుజాలపై జాలువారే దట్టమైన శిరోజాలు చూసిన తరువాత, అతడి స్వరూపము నా ముందు నిలబడి ఉండి నన్ను బలహీనము చేస్తుండగా,  ఈ బలహీనతకు దారితీసే యత్నాలలో నన్ను తోసిన తల్లులు, ఇప్పుడు కోపగిస్తున్నారు.

తొమ్మిదవ పాశురము:  “నంబి తన సౌందర్యమంతటితో సహా నా హృదయంలోకి ప్రవేశించాడు. అతడిని నేను మరువకూడదని నా హృదయాన్ని వదిలి ఒక్క క్షణం కూడా ఎక్కడికి వెళ్ళనంటున్నాడు.” అని పరాంగుశ నాయకి తెలుపుతుంది.

మున్ నిన్ఱాయ్‌ ఎన్ఱు తోళి మార్గళుం అన్నైయరుం మునిదిర్
మన్ను మాడ త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
శెన్ని నీళ్‌ ముడి ఆదియాయ ఉలప్పిలణి కలత్తన్
కన్నల్‌ పాల్‌ అముదాగి వందు ఎన్ నెంజం కళియానే (9)

ఎత్తైన దివ్య కిరీటాన్ని శిరస్సున ధరించి ఎత్తైన సుస్థిర  భవనాలున్న తిరుక్కురుంగుడి నంబిని దర్శించిన తరువాత, తీయని తేనెలా, పాలలా అనంత రుచి కలిగి ఉన్నావాడు లెక్కలేనన్ని ఆభరణాలతో నా హృదయంలోకి ప్రవేశించగా, నేను ముందు నిలబడి ఉన్నానని నా స్నేహితులు మరియు తల్లులు నాపై కోపంగా ఉన్నారు.

పదవ పాశురము:  “పరమపద నిత్య వాసులైన నిత్యసూరులచే ఆస్వాదింపబడే అతడి దివ్య స్వరూపం అనంత కోటి సూర్యుల తేజము వంటి ప్రకాశముగలదు, మనందరికి  సముచిత లక్ష్యము కూడా. అటువంటి దివ్య స్వరూపము ఎవ్వరూ గ్రహించగలగలేని  నా హృదయంలో ప్రకాశిస్తున్నాడు”, అని పరాంగుశ నాయకి వివరిస్తుంది.

కళియ మిక్కదోర్‌ కాదలళ్‌ ఇవళ్‌ ఎన్ఱు  అన్నై కాణ కొడాళ్‌
వళువిల్‌ కీర్‌త్తి త్తిరుక్కుఱుంగుడి నమ్బియై నాన్ కండ పిన్
కుళుమి తేవర్‌ కుళాంగళ్ కై తొళ చ్చోది వెళ్ళత్తినుళ్ళే
ఎళువదోర్‌ ఉరువెన్నెంజుళ్‌ ఎళుం ఆర్‌క్కుం అఱివరిదే (10)

మనందరికీ సముచితమైన గమ్యము మరియు నిత్య తేజోమయముతో దివ్యంగా ప్రకాశిస్తూ నిత్య సూరుల సమూహముచే సేవించబడే అద్వితీయమైన కీర్తి ప్రతిష్ఠలు ఉన్న తిరుక్కురుంగుడి నంబి యొక్క దివ్య స్వరూపాన్ని చూసిన తరువాత, ఉన్నతమైన జ్ఞానులకు కూడా దుర్లబుడైన అతడు నా హృదయంలో విరాజితుడైనాడు. ఇంత జరిగిన తరువాత, ఆమె గొప్ప ప్రేమను కలిగి ఉందని నంబిని చూడటానికి నా తల్లి నన్ను అనుమతించట్లేదు.

పదకొండవ పాశురము:  ఈ పదిగాన్ని నేర్చుకొని పఠించిన వారికి మన వాస్థవ స్వభావ సాక్షాత్కారము ప్రాప్తిస్తుందని ఆళ్వారు వివరిస్తున్నారు, అనగా భగవత్ కైంకర్యము లభిస్తుందని అర్థమౌతుంది.

అఱివరియ పిరానై ఆళియంగైయనైయే అలఱ్ఱి
నఱియ నన్మలర్‌ నాడి నన్ కురుగూర్‌ చ్చడగోబన్ శొన్న
కుఱి కొళ్‌ ఆయిరత్తుళ్‌ ఇవై పత్తుం త్తిరుక్కుఱుంగుడి అదన్ మేల్‌
అఱియ కఱ్ఱు వల్లార్‌ వైట్టణవర్‌ ఆళ్‌ కడల్‌ జ్ఞాలత్తుళ్ళే (11)

తిరుక్కురుంగుడి నంబి సర్వోపరి, అతని దివ్య మనోహర హస్తములో దివ్య సుదర్శన చక్రాన్ని ధరించిన అతనిని, తెలుసుకోవడం అసాధ్యం; ఆళ్వార్తిరునుగారికి నాయకుడు విశిష్టమైన జ్ఞానము కలిగిన నమ్మాళ్వార్ నిత్యము భగవానుడినితో సంభాషించి ఆనందించగల అర్హత కలవారు. అటువంటి నమ్మాళ్వార్ అనుగ్రహించిన వెయ్యి పాశురములలో ఈ పదిగాన్ని నేర్చుకొని పఠించి అర్థానుసందానము చేసేవారికి ఈ భూమిపైన ప్రత్యేకమైన భగవత్ సంబంధం మరియు భగవత్  అనుభవము చేకూరుతుంది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-5-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 5.8 – ಆರಾವಮುದೇ

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< 5.7 ನೋಟ್ರ

ಆಳ್ವಾರರು ವಾನಮಾಮಲೈ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಶರಣಾದ ಮೇಲೂ , ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆಳ್ವಾರರು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ, “ಒಂದು ವೇಳೆ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನನ್ನ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆಯೋ” ಎಂದು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈ ಆರಾವಮುದನ್ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಹತ್ತಿರ ಅನನ್ಯಗತಿತ್ವಮ್ (ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೆ/ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ) ಎಂದು ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 1:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ. ಆ ಸದೃಶ್ಯವು ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಅನಿರ್ಬಂಧಿತ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ನನಗೆ ಅಪರಿಮಿತ ಆನಂದವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿ ನಾನು ಕರಗಿ ಹೋದೆನು.”
ಆರಾವಮುದೇ ಅಡಿಯೇನ್ ಉಡಲಮ್ ನಿನ್ಬಾಲ್ ಅನ್ಬಾಯೇ
ನೀರಾಯ್ ಅಲೈನ್ದು ಕರೈಯ ಉರುಕ್ಕುಹಿನ್‍ಱ ನೆಡುಮಾಲೇ
ಶೀರಾರ್ ಶೆನ್ನೆಲ್ ಕವರಿ ವೀಶುಮ್ ಶೆೞುನೀರ್ ತಿರುಕ್ಕುಡನ್ದೈ
ಏರಾರ್ ಕೋಲಮ್ ತಿಗೞ ಕ್ಕಿಡನ್ದಾಯ್ ಕಣ್ಡೇನ್ ಎಮ್ಮಾನೇ॥


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನನ್ನ ಅನಿರ್ಬಂಧವಾದ ಸ್ವಾಮಿಯು. ನನ್ನ ದಾಹವು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ನೋಡಿದರೂ ತೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೋಲಾಹಲವುಂಟುಮಾಡಿ, ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಕರಗಿಸಿರುವೆ. ಅದು ಈಗ ದೃಢತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನೀರಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹೇರಳವಾಗಿ ಭಾರದಿಂದ ತೊನೆಯುತ್ತಿರುವ ಭತ್ತದ ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ , ಪಂಖದಂತೆ ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ತೊನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನಿನ್ನ ಅಗಾಧವಾದ ಸೌಂದರ್‍ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವೆ. ನಾನು ಈ ಸೌಂದರ್‍ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಈ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆನಂದಿಸಿರುವೆ.
ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯುವುದೇನೆಂದರೆ , ಆಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಿಲ್ಲ.

ಪಾಸುರಮ್ -2:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿರುವೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ . ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?”
ಎಮ್ಮಾನೇ ಎನ್ ವೆಳ್ಳೈಮೂರ್ತ್ತಿ ಎನ್ನೈ ಆಳ್ವಾನೇ,
ಎಮ್ಮಾವುರುವುಮ್ ವೇಣ್ಡುಮಾತ್ತಾಲ್ ಆವಾಯ್ ಎೞಿಲ್ ಏಱೇ,
ಶೆಮ್ಮಾಕಮಲಮ್ ಶೆೞುನೀರ್ ಮಿಶೈಕಣ್ ಮಲರುಮ್ ತಿರುಕ್ಕುಡನ್ದೈ,
ಅಮ್ಮಾಮಲರ್ ಕ್ಕಣ್ ವಳರ್ಹಿನ್‍ಱಾನೇ ಎನ್ ನಾನ್ ಶೆಯ್‍ಗೇನೇ॥


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯು, ಅವರು, ನಾನು ಸತ್ವಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಲಿ ಎಂದು (ಶುದ್ಧವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು) ಶುದ್ಧರೂಪವನ್ನು ನನಗಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಅವರನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಮತ್ತು ನಾನು ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಇರಲು ಆ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.(ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಅನೇಕ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ತಾಳಿ) ,”ಪುಂಸಾಮ್ ದೃಷ್ಟಿ ಚಿತ್ತಾಪಹಾರಿಣಾಮ್” ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆಯೇ , ಅವರ ಆ ಸೌಂದರ್‍ಯದಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪದಿಂದ ಮನವನ್ನು ಅಪಹರಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅನೇಕ ಕೆಂಪಾದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ತಾವರೆಯ ಹೂಗಳಿಂದ ಆವೃತ್ತವಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ತಾವರೆಯ ಮೊಗ್ಗಿನಂತಿರುವ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ , ಎಲ್ಲಾ ತಾವರೆಯ ಹೂವುಗಳೂ ಅರಳುತ್ತಿವೆ . ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಎರಡು ತಾವರೆಯ ಹೂಗಳಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅರಳುತ್ತಿಲ್ಲವೇ, ಈಗ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ? ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಹಲುಬುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 3:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನಾನು ಒಬ್ಬ ಅಕಿಂಚನ ,(ಕೈ ಖಾಲಿ ಇರುವವನು), ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಡಿಸಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿರುವವನು. ನನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ ನೀನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದ ಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.”
ಎನ್ ನಾನ್ ಶೆಯ್‍ಹೇನ್ ಯಾರೇ ಕಳೈಕಣ್ ಎನ್ನೈ ಎನ್‍ಶೆಯ್‍ಹಿನ್‍ಱಾಯ್,
ಉನ್ನಾಲಲ್ಲಾಲ್ ಯಾವರಾಲುಮ್ ಒನ್‍ಱುಮ್ ಕುಱೈ ವೇಣ್ಡೇನ್,
ಕನ್ನಾರ್ ಮದಿಳ್ ಶೂೞ್ ಕುಡನ್ದೈ ಕ್ಕಿಡನ್ದಾಯ್ ಅಡಿಯೇನ್ ಅರುವಾಣಾಳ್,
ಶೆನ್ನಾಳ್ ಎನ್ನಾಳ್ ಅನ್ನಾಳ್ ಉನತಾಳ್ ಪಿಡಿತ್ತೇ ಶೆಲ ಕ್ಕಾಣೇ॥


ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಬೇರೆ ಯಾರು ನನಗೆ ರಕ್ಷಕನು? ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿರುವೆ? ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಭದ್ರವಾದ ಕೋಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ಮೇಲೆತ್ತಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನೇ ನಾನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿಯುವಂತೆ , ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿಯೇ ಇರುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಎಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ ಸರಿ ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
(‘ಅರು’ ಅಥವಾ ಅಣು ಎಂದರೆ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.)

ಪಾಸುರಮ್ 4:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರಲು ನರಳುತ್ತಿರುವೆ. ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾಗಿಯೂ ನೀನು ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಆಸೆ”.
ಶೆಲ ಕ್ಕಾಣ್ ಗಿಱ್ಪಾರ್ ಕಾಣುಮಳವುಮ್ ಶೆಲ್ಲುಮ್ ಕೀರ್ತ್ತಿಯಾಯ್,
ಉಲಪ್ಪಿಲಾನೇ ಎಲ್ಲಾವುಲಗುಮ್ ಉಡೈಯ ಒರುಮೂರ್ತ್ತಿ,
ನಲತ್ತಾಲ್ ಮಿಕ್ಕಾರ್ ಕ್ಕುಡನ್ದೈ ಕ್ಕಿಡನ್ದಾಯ್ ಉನ್ನೈ ಕಾಣ್ಬಾನ್ ನಾನ್
ಅಲಪ್ಪಾಯ್ , ಆಕಾಶತ್ತೈ ನೋಕ್ಕಿ ಅೞವನ್ ತೊೞವನೇ॥


ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳು, ಐಶ್ವರ್‍ಯ ಮುಂತಾದುವುಗಳು ಇವೆ. ಯಾರಿಗೆ ಬಹಳ ಮುಂದೆ (ಮತ್ತೂ ಮುಂದೆ) ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೋ , ಅವರ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರೂಪವು ಇದೆ. ಅದೇ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಜನಗಳು ಅವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೇಮದಿಂದಲೇ ಕಟ್ಟಿದ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ನಾನು ಆಸೆ ಪಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು , ನಾನು ಆಕಾಶವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಟವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುವವರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಹತ್ತಿರ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾರೆ.
[ಇಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳುವುದನ್ನೂ, ದೊಡ್ಡವರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುವುದನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.]

ಪಾಸುರಮ್ 5:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ , ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು , ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ನೀನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.”
ಅೞುವನ್ ತೊೞವನ್ ಆಡಿ ಕ್ಕಾಣ್ಬನ್ ಪಾಡಿ ಅಲತ್ತುವನ್,
ತೞು ವಲ್ ವಿನೈಯಾಲ್ ಪಕ್ಕುಮ್ ನೋಕ್ಕಿ ನಾಣಿ ಕ್ಕವಿೞ್‍ನ್ದಿರುಪ್ಪನ್,
ಶೆೞು ಒಣ್ ಪೞನ ಕ್ಕುಡನ್ದೈ ಕಿಡನ್ದಾಯ್ ಶೆನ್ದಾಮರೈ ಕ್ಕಣ್ಣಾ,
ತೊೞುವನೇನೈ ಉನತಾಳ್ ಶೇರುಮ್ ವಗೈಯೇ ಶೂೞ್ ಕಣ್ಡಾಯ್॥


ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮವೆಂಬ ಅತಿ ಪ್ರಬಲವಾದ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ, ಅಳುತ್ತೇನೆ, ಆಡುತ್ತೇನೆ, ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಹಾಡುತ್ತೇನೆ, ಏನೇನೋ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಓಡಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಕೆಂದಾವರೆಯಂತಹ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ಹೇರಳವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಗದ್ದೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆಕರ್ಷಕ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನೇ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿ ನಂಬಿರುವ ನಾನು, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀನೇ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸು ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಅಂಗಲಾಚುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 6:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ ನಾನು ನಿನ್ನ ಆನಂದಮಯವಾದ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ , ನೀನೇ ನನ್ನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ (ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ) ಮತ್ತು ನೀನೇ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು.”
ಶೂೞ್ ಕಣ್ಡಾಯ್ ಎನ್ ತೊಲ್ಲೈ ವಿನೈಯೈ ಅಱುತ್ತು ಉನ್ ಅಡಿ ಶೇರುಮ್
ಊೞ್ ಕಣ್ಡಿರುನ್ದೇ , ತೂರಾ ಕ್ಕುೞಿ ತೂರ್ತು ಎನೈನಾಳ್ ಅಗನ್‍ಱಿರುಪ್ಪನ್,
ವಾೞ್ ತೊಲ್ ಪುಗೞಾರ್ ಕುಡನ್ದೈ ಕ್ಕಿಡನ್ದಾಯ್ ವಾನೋರ್ ಕೋಮಾನೇ,
ಯಾೞಿನ್ ಇಶೈಯೇ ಅಮುದೇ ಅಱಿವಿನ್‍ಪಯನೇ ಅರಿಯೇಱೇ॥


ಭಗವಂತನ ಅನುಭವದಲ್ಲೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಸಂಪನ್ನಕ್ಕೊಳಗಾದ ವೈಭವವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಜನತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನೀನು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವೆ. ಯಾೞ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಮಧುರವಾದ ನಾದವೇ ನೀನಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಮೃತದಂತೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ (ಹೊಗಳಿಕೆಗಳಿಂದ) ಆನಂದಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ನೀನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ, ಬುದ್ಧಿಗೆ ಆನಂದಪಡುವ ವಸ್ತುವಾಗಿರುವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ಸಿಂಹಗಳಲ್ಲೇ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿರುವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಪುರಾತನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಲು ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವೆ. ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳವರೆಗೂ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ , ಬೇರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಬೇಕು? ಈ ಆಳವಾದ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಹಂದರದೊಳಗೆ ಸರಿಯಲ್ಲದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ? ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪುರಾತನವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೋ. ಇದೇ ನನ್ನ ಸಹಜವಾದ ಗುಣಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದುದು. (ಜೀವಾತ್ಮದ ಸಹಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವಾದುದು).

ಪಾಸುರಮ್ – 7:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್‍ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿರುವೆ. ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿ ನಿಯಮಿಸಿರುವೆ. ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಗಲಿಕೆಯಲ್ಲಿರಲಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸು.”
ಅರಿಯೇಱೇ ಎನ್ ಅಮ್‍ಪೊನ್ ಶುಡರೇ ಶೆಙ್ಗಣ್ ಕುರುಮುಗಿಲೇ,
ಎರಿಯೇ ಪವಳಕ್ಕುನ್‍ಱೇ ನಾಲ್‍ತೋಳ್ ಎನ್ದಾಯ್ ಉನದರುಳೇ,
ಪಿರಿಯಾ ಅಡಿಮೈ ಎನ್ನೈ ಕ್ಕೊಣ್ಡಾಯ್ ಕ್ಕುಡನ್ದೈ ತ್ತಿರುಮಾಲೇ,
ತರಿಯೇನ್ ಇನಿ ಉನ್‍ಶರಣಮ್ ತನ್ದು ಎನ್‍ಶನ್ಮಮ್ ಕಳೈಯಾಯೇ॥


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಅನಾವಲಂಬಿತ ತನದಿಂದ (ಸ್ವಾತಂತ್ರದಿಂದ). ಅವರು ಕೆಂದಾವರೆಯಂತಹ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕಪ್ಪಾದ ಮೋಡದಂತಹ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಹೊಳಪಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಬೆಂಕಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತರವಾದ ಕೆಂಪಾದ ರೂಪವನ್ನು , ಮಾಣಿಕ್ಯದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನನಗೆ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಭವ್ಯವಾದ ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಆ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಕನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ನೀನು ನನ್ನ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ನನ್ನ ವಾಕಿನ (ಮಾತಿನ) ಮೂಲಕ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸದಿರಿ. ಓಹ್! ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ತಿರುಕ್ಕುಡಂದೈಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸಮೇತನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪೋಷಕನಾಗಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಕರುಣಿಸು. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಈ ದೇಹದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಅದರ ಮೂಲದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕು. (ಮುಕ್ತಿ ಕೊಡು) ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ -8:
ಆಳ್ವಾರರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನರು , ಆಳ್ವಾರರು ‘ತರಿಯೇನ್’ (ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ) ಎಂದು ಹೇಳಿದ ನಂತರವೂ ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬಿಡು. ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಂತೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೋ. ಇದೇ ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು.”
ಕಳೈವಾಯ್ ತುನ್ಬಮ್ ಕಳೈಯಾದೊೞಿವಾಯ್ ಕಳೈಕಣ್ ಮಟ್ರು ಇಲೇನ್,
ವಳೈ ವಾಯ್ ನೇಮಿ ಪ್ಪಡೈಯಾಯ್ ಕುಡನ್ದೈ ಕ್ಕಿಡನ್ದ ಮಾಮಾಯಾ,
ತಳರಾ ಉಡಲಮ್ ಎನದಾವಿ ಶರಿನ್ದುಪೊಮ್ಬೋದು,
ಇಳೈಯಾದುನತಾಳ್ ಒರುಙ್ಗ ಪ್ಪಿಡಿತ್ತುಪ್ಪೋದ ಇಶೈ ನೀಯೇ॥


ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ರಕ್ಷಕನೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡು ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬಿಡು. ಓಹ್ ! ತಿರುಕುಡಂಧೈಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿರುವ, ಗುಂಡಗಿನ ಬಾಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೀ ! ನನ್ನ ದೇಹವು ನಿತ್ರಾಣವಾಗಿ , ಪ್ರಾಣವು ಅದುರಿದಾಗ ಮತ್ತು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುವ ಕೊನೆಯ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ನಾನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಿಡದೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಹಾಗೆ ಮನೋಬಲವನ್ನೂ ಸ್ಥೈರ್‍ಯವನ್ನೂ ಕೊಡು ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 9:
“ನೀನೇ ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೀನು ಆನಂದಿಸಿರುವೆ. ಹೇಗೆ ನೀನು ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವೆಯೋ ಹಾಗೆ, ನೀನೇ ನಿನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ನಡಿಗೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸು.” ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಶೈವಿತ್ತೆನ್ನೈ ಉನ್ ತಾೞಿಣೈಕ್ಕೀೞ್ ಇರುತ್ತುಮ್ ಅಮ್ಮಾನೇ,
ಅಶೈವಿಲ್ ಅಮರರ್ ತಲೈವರ್ ತಲೈವಾ ಆದಿ ಪ್ಪೆರುಮೂರ್ತ್ತಿ,
ತಿಶೈವಿಲ್ ವೀಶುಮ್ ಶೆೞು ಮಾಮಣಿಗಳ್ ಶೇರುಮ್ ತಿರುಕ್ಕುಡನ್ದೈ,
ಅಶೈವಿಲ್ ಉಲಗಮ್ ಪರವ ಕ್ಕಿಡನ್ದಾಯ್ ಕಾಣ ವಾರಾಯೇ॥


ನೀನು ನನಗೆ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವೆ. ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದವೇ ಮಾಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅದೇ ಗುರಿಯಾಗಿ ನೀನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿರುವೆ. ನೀನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾಗಿರುವೆ. ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ, ಅನಂತ, ಗರುಡ, ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ ಮುಂತಾದವರಿಗೆಲ್ಲ ಅವರ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿರುವೆ. ನೀನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿರುವೆ. ತಿರುಕ್ಕುಡಂಧೈಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಮಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ! ಅದು ಅನೇಕ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ, ಆಕರ್ಷಕ ಹರಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅವು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಹರಡಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇರುವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು, ಸಂದೇಹಗಳನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ನೀನು ಬಂದು ನನಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ನೋಡು. ‘ಅಸೈವು ಇಲ್ ಉಲಗಮ್’ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ದುಃಖ ಸಾಗರದಿಂದ ತುಂಬಿ ತೂಗುತ್ತಿರುವ, ಇಡೀ ಭೂಮಿಯು, ಈ ತಿರುಕ್ಕುಡಂಧೈಯ ನೀನು ಇರುವ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್‍ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ , ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ಭಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದ ಪರಮಪದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಿರಬಹುದು.
ಅಥವಾ, ಈ ಲೋಕವು ಎಡಕ್ಕೂ ಬಲಕ್ಕೂ ಜೀಕುತ್ತಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ದಿವ್ಯ ಶರೀರವನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಹೊಗಳುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಪಾಸುರಮ್ -10:
ಆಳ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನೀನು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಬಹಳ ರುಚಿಯಾಗಿರುವೆ. ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ನೋಡಲು ಕಾದಿರುವೆ”.
ವಾರಾ ಅರುವಾಯ್ ವರುಮ್ ಎನ್ ಮಾಯಾ ಮಾಯಾ ಮೂರ್ತಿಯಾಯ್,
ಆರಾವಮುದಾಯ್ ಅಡಿಯೇನ್ ಆವಿ ಅಹಮೇ ತಿತ್ತಿಪ್ಪಾಯ್,
ತೀರಾ ವಿನೈಗಳ್ ತೀರ ಎನ್ನೈ ಆಣ್ಡಾಯ್ ತಿರುಕ್ಕುಡನ್ದೈ
ಊರಾ ಉನಕ್ಕು ಆಳ್ ಪಟ್ಟುಮ್ ಅಡಿಯೇನ್ ಇನ್ನಮ್ ಉೞಲ್ವೇನೋ॥


ನನ್ನ ಬಳಿ ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನೀನು ನಡೆದು ಬಂದು ಈ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದದೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದೀಯ. ಆದರೆ ಜೊತೆಗೆ ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿರುವ , ನಿನ್ನಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುವವನೊಳಗೆ, ಬಹಳ ಸವಿಯಾದ ರುಚಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದ್ದೀಯ. ನನ್ನ ಹೃದಯ, ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೆಲೆಯಾಗಿರುವ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನಿರಂತರ ಶುಭವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅದು ಕೆಡದಂತೆ, ಕಲ್ಮಶವಾಗದಂತೆ, ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ನನ್ನ ಶಬ್ದದ ಮೂಲಕವಾದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನನ್ನ ಅನಂತವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದ್ದೀಯ. ಓಹ್! ತಿರುಕ್ಕುಡಂಧೈಯಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನೇ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕನೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇರುವೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಬಂದಿರುವೆ. ಆದರೆ ಆಸೆ ಪಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ನರಳುತ್ತಿರುವೆ.

ಪಾಸುರಮ್ -11:
ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಓದಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡವರು, ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆಂದರೆ , ಕಾಮಿನಿಯರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಮುಕನು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆಯೇ.
ಉೞಲೈ ಎನ್ಬಿನ್ ಪೇಯ್ಚಿ ಮುಲೈಯೂಡು ಅವಳೈ ಉಯಿರ್ ಉಣ್ಡಾನ್,
ಕೞಲ್‍ಗಳ್ ಅವೈಯೇ ಶರಣಾಗ ಕ್ಕೊಣ್ಡ ಕುರುಗೂರ್ ಚ್ಚಡಗೋಪನ್,
ಕುೞಲಿನ್ ಮಲಿಯ ಚ್ಚೊನ್ನ ಓರಾಯಿರತ್ತುಳ್ ಇಪ್ಪತ್ತುಮ್,
ಮುೞಲೈ ತೀರ ವಲ್ಲಾರ್ ಕಾಮರ್ ಮಾನೇಯ್ ನೋಕ್ಕಿಯರ್ಕ್ಕೇ॥


ಕೃಷ್ಣನು ರಾಕ್ಷಸಿಯಾದ ಪೂತನಿಯ ಮೊಲೆಯನ್ನು ಉಣ್ಡು, ಅವಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಅಂತಹ ಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೊರೆಹೋಗಿ ,ತಮ್ಮ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು. ಅಂತಹ ಆಳ್ವಾರರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು , ಕೊಳಲಿಗಿಂತಲೂ ಸಿಹಿಯಾದ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ, ಸಾವಿರ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಅಜ್ಞಾನವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳ್ವಾರರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದರೆ, ಆ ಭಕ್ತರು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ಕಾಮಿನಿಯರಿಗೆ ಕಾಮುಕನು ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-8-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org









ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 5.7 – ನೋಟ್ರ

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< 5.5 ಎಂಗನೇಯೋ


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅವರನ್ನು ಕೆಲ ಕಾಲ ಮಾತ್ರವೇ ಸ್ಮರಿಸುವವರನ್ನೂ ಸಹ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಶ್ಚರ್‍ಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ತಾವು ಯಾವುದೋ ಮಾಧ್ಯಮದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು , ತಾನು ಎಂತಹ ಅಲ್ಪ ಜೀವಿಯೆಂದೂ , ತನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಮಾರ್ಗವೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆಂದೂ , ವಾನಮಾಮಲೈ ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿರುವುದಾಗಿಯೂ , ಈ ಪದಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 1
ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಂದಲು ನಾನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ರಹಿತವಾಗಿ ಇದ್ದೇನೆಂದೂ , ನಿನ್ನ ವಿನಃ ನಾನು ಬದುಕಲಾರೆನೆಂದೂ . ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರಗಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ? ನೀನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸನಿಹದಲ್ಲಿರುವೆ ಎಂದೂ ನೀನು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕಾದಿರುವೆ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನೋಱ್ಱ ನೋಂಬಿಲೇನ್ ನುಣ್ ಅಱಿವಿಲೇನ್ ಆಗಿಲುಮ್ ಇನಿ ಉನ್ನೈವಿಟ್ಟು ಒನ್‍ಱುಮ್,
ಆಱ್ಱಕಿಱ್ಕಿನ್‍ಱಿಲೇನ್ ಅರವಿನಣೈ ಅಮ್ಮಾನೇ,
ಶೇಱ್ಱು ತ್ತಾಮರೈ ಶೆನ್ನೆಲೂಡು ಮಲರ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್,
ವೀಱ್ಱಿರುನ್ದ ಎನ್ದಾಯ್ ಉನಕ್ಕು ಮಿಗೈಯಲ್ಲೇನ್ ಅಙ್ಗೇ ॥

ನಾನು ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ . ನಾನು ಪ್ರಶಾಂತತೆಯುಳ್ಳ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ದೊರಕುವ ಭಕ್ತಿಯೋಗಕ್ಕೂ ನಾನು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬದುಕಲಾರೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲ ಹೂಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಕೆಸರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಕಲೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಶ್ರೀ ವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ (ವಾನಮಾಮಲೈ/ ತೋಟಾದ್ರಿ ಮತ್ತು ನಾಂಗುನೇರಿ ಎಂದೂ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ) ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗೊಂಡಿರುವ , ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೊರೆಯಲು ಕಾತುರದಿಂದ ನಿಂತಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರುವೆನೇ? ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರುವ ನೀನು ನನ್ನನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 2
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತೊಂದರೆಗಳು ಉಂಟಾದರೆ , ನೀನೇ ಆ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ತನ್ನದೇ ಆದ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು”.

ಅಙ್ಗುತ್ತೇನಲ್ಲೇನ್ ಇಙ್ಗುತ್ತೇನಲ್ಲೇನ್ ಉನ್ನೈ ಕ್ಕಾಣುಮ್ ಅವಾವಿಲ್ ವೀೞ್‍ನ್ದು , ನಾನ್
ಎಙ್ಗುತ್ತೇನುಮಲ್ಲೇನ್ ಇಲಙ್ಗೈ ಶೆತ್ತ ಅಮ್ಮಾನೇ
ತಿಙ್ಗಳ್ ಶೇರ್ ಮಣಿಮಾಡ ನೀಡು ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಹರ್ ಉಱೈ,
ಶಙ್ಗುಶಕ್ಕರತ್ತಾಯ್ ತಮಿಯೇನುಕ್ಕರುಳಾಯೇ॥

ನಾನು ನಿನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿಲ್ಲ , ನೀನೇ ನನಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಉಪಾಯ. ಈಗ ನಾನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಾನಿರುವಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜನಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅತಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ದೈವವೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಳಾದ ಸೀತಾ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ತೊಂದರೆಯಾಗಿರುವ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದೆ. ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲೆಂದೇ ಇರುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳು – ಅವು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವು. ಎತ್ತರವಾದ ಕಟ್ಟಡಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ , ಪಚ್ಚೆಯ ಬಣ್ಣದ ಮರಕತ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ , ಚಂದ್ರನವರೆಗೂ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀ ವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅನಂತಾನಂತದವರೆಗೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ ! ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಜೊತೆಗಾರನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹರಸು. ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 3
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ , “ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನಾನು ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ .

ಕರುಳ ಪ್ಪುಟ್ಕೊಡಿ ಶಕ್ಕರಪ್ಪಡೈ ವಾನನಾಡ ಎನ್ ಕಾರ್ಮುಗಿಲ್‍ವಣ್ಣಾ
ಪೊರುಳಲ್ಲಾದ ಎನ್ನೈ ಪ್ಪೊರುಳಾಕ್ಕಿ ಅಡಿಮೈಕೊಣ್ಡಾಯ್
ತೆರುಳ್‍ಕೊಳ್ ನಾನ್ಮಱೈ ವಲ್ಲವರ್ ಪಲರ್ ವಾೞ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್ಕು
ಅರುಳ್‍ಶೆಯ್ದಙ್ಗು ಇರುನ್ದಾಯ್ ಅಱಿಯೇನ್ ಒರುಕ್ಕೈಮ್ಮಾಱೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಗರುಡಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಧ್ವಜವಾಗಿಯೂ , ದಿವ್ಯಚಕ್ರವನ್ನು ಅವರ ಆಯುಧವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಪರಮಪದವನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವಾಗಿಯೂ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತನ್ನ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ತಿರುಮೇನಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಅಸನ್ನೇವ (ಅಚಿತ್) ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ನನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನನ್ನ ವಾಚಿಕ ಕೈಂಕರ್‍ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾಗಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಜನಗಳೇ! ನೀವು ಅಲ್ಲಿಂದ ನನಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದೀರಿ . ನನಗೆ ನೀವು ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕೃತಙ್ಞತೆ ತೋರಿಸುವುದೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.


ಪಾಸುರಮ್ – 4
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ , “ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ ?”

ಮಾಱುಶೇರ್ ಪಡೈ ನೂತ್ತುವರ್ ಮಙ್ಗ ಓರ್ ಐವರ್ಕು ಆಯ್ ಅನ್‍ಱು ಮಾಯ ಪ್ಪೋರ್‌ಪಣ್ಣಿ
ನೀಱುಶೆಯ್‍ದವೆನ್ದಾಯ್ ನಿಲಮ್ ಕೀಣ್ಡ ಅಮ್ಮಾನೇ
ತೇಱು ಞಾನತ್ತರ್ ವೇದವೇಳ್ವಿ ಅಱಾ ಚ್ಚಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್
ಏಱಿ ವೀಱ್ಱಿರುನ್ದಾಯ್ ಉನ್ನೈ ಎಙ್ಗೆಯ್‍ದ ಕ್ಕೂವುವನೇ॥


ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪೋಷಕನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಮಹಾಭಾರತದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ , ದುರ್‍ಯೋಧನ ಮುಂತಾದವರು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಅನೀತಿಯನ್ನು (ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು) ಹಗೆತನದಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ , ನೀನು ಒಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಮಾಡಿಸಿ , ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಅಸಹಾಯಕ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಒದಗಿಸಿ, ದುರ್‍ಯೋಧನ ಮುಂತಾದವರನ್ನು ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ಜಗತ್ತಿಗೇ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ಪ್ರಳಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು , ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಲುಷಿತವಿಲ್ಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವೇದಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! (ನಿನ್ನ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ) ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ? ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 5
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟುಮಾಡುವ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದು ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುವ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರಿಯೇ? ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಎಯ್‍ದ ಕೂವುದಲ್ ಆವದೇ ಎನಕ್ಕು ? ಎವ್ವ ದೇವತ್ತುಳ್ ಆಯುಮಾಯ್ ನಿನ್‍ಱು
ಕೈದವಙ್ಗಳ್ ಶೆಯ್ಯುಮ್ ಕರುಮೇನಿ ಅಮ್ಮಾನೇ
ಶೆಯ್‍ದ ವೇಳ್ವಿಯರ್ ವೈಯತ್ತೇವರ್ ಅಱಾ ಚ್ಚಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್
ಕೈತೊೞ ಇರುನ್ದಾಯ್ ಅದು ನಾನುಮ್ ಕಣ್ಡೇನೇ॥

ನಾನು ನನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸರಿಯೇ? ಓಹ್! ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ! ನೀನು ಬುದ್ಧನಂತೆ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆ ಕಲೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೇ! ನೀನು ಕೃತಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ (ವೇದದ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು) ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಡೆಯನಾದವನು . ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು. ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಸೇವೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು. ನಾನೂ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನದೇ ಹೊಣೆ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 6
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ನೀನು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಜ್ವಲವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವೆ. ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಬರಬೇಕು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏನಮಾಯ್ ನಿಲ ಕೀಣ್ಡ ಎನ್ನಪ್ಪನೇ ಕಣ್ಣಾ ಎನ್ಱುಮ್ ಎನ್ನೈ ಆಳುಡೈ
ವಾನನಾಯಕನೇ ಮಾಣಿಮಾಣಿಕ್ಕಚ್ಚುಡರೇ
ತೇನ ಮಾಮ್ಬೊೞಿಲ್ ತಣ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗಲತ್ತವರ್ ಕೈತೊೞ ಉಱೈ
ವಾನಮಾಮಲೈಯೇ ಅಡಿಯೇನ್ ತೊೞ ವನ್ದರುಳೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನನ್ನ ಪೋಷಕರು. ಅವರು ವರಾಹದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಅಗೆದು ತೆಗೆದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ , ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ , ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಧುರವಾದ ತಮ್ಮ ಮಾತಿನಿಂದ ಪರಮಪದದಂತೆಯೇ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅತ್ಯಂತ ಹೊಳೆಯುವ ಕೆಂಪು ರತ್ನದಂತೆ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು , ಉತ್ತೇಜಕವಾದ , ಜೇನಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾವಿನ ತೋಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದಿವ್ಯದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನಗೊಂಡ , ದೃಢವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ , ಅಮಿತವಾದ , ಅನಂತ ಎತ್ತರವಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪರಮವ್ಯೋಮದಿಂದ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುವ (ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಿಂದ) , ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ಆ ನಿಮ್ಮ ಭಂಗಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 7
ನನ್ನ ಉಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಬಾರದು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವಂದರುಳಿ ಎನ್ನೆಞ್ಜಿಡಮ್ ಕೊಣ್ಡ ವಾನವರ್ ಕೊೞುನ್ದೇ, ಉಲಗುಕ್ಕೋರ್
ಮುನ್ದೈತ್ತಾಯ್‍ತನ್ದೈಯೇ ಮುೞು ಏೞುಲಗುಮ್ ಉಣ್ಡಾಯ್
ಶೆನ್ದೊೞಿಲವರ್ ವೇದವೇಳ್ವಿ ಆಱಾ ಚ್ಚಿರೀವರಮಙ್ಗಲನಗರ್
ಅನ್ದಮಿಲ್ ಪುಗೞಾಯ್ ಅಡಿಯೇನೈ ಅಗತ್ತೇಲೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಬಂದು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು ನನ್ನ ಉಳಿವಿಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವವರ ಉಳಿವಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅವರು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದ ತಾಯಿಯೂ, ತಂದೆಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕುಡಿದು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅನಂತವಾದ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವೇದಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪೂಜಿಸುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗಾಗಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ , ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ಕೈಂಕರ್‍ಯಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ , ನನ್ನ ಸಂಗವನ್ನು ತೊರೆಯದಿರಿ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 8
ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದ್ದೇನೆಯೇ?” ಎಂದು , ಅದಕ್ಕೆ ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ಶಬ್ದ ಮುಂತಾದ ಲೌಕಿಕ ಆನಂದಗಳುಳ್ಳ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯ. ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದಂತಲ್ಲವೇ? “ಎಂದು.

ಅಗತ್ತ ನೀ ವೈತ್ತ ಮಾಯ ವಲ್ ಐಮ್ಬುಲನ್‍ಗಳಾಮವೈ ನನ್ಗು ಅಱಿನ್ದನ್ದನ್
ಅಗತ್ತಿ ಎನ್ನೈಯುಮ್ ನೀ ಅರುಮ್ ಶೇತ್ತಿಲ್ ವೀೞ್‍ತ್ತಿಕಣ್ಡಾಯ್,
ಪಗಲ್ ಕದಿರ್ ಮಣಿಮಾಡ ನೀಡು ಶಿರೀವರಮಙ್ಗೈ ವಾಣನೇ , ಎನ್‍ಱುಮ್
ಪುಗಱ್ಕು ಅರಿಯ ಎನ್ದಾಯ್ ಪುಳ್ಳಿನ್ ವಾಯ್ ಪಿಳನ್ದಾನೇ॥

ನಿನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್‍ಯಕರ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ , ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಮಿಲನವಾಗದ ನಿನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವರನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸುವ ಈ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಬಹು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಏಳಲಾರದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಬೇಡ. ಓ! ಕೆಂಪುರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಿನುಗುವ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಂಗಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯೇ! ಬಕಾಸುರನ ಕೊಕ್ಕನ್ನು ಮುರಿದು ಕೊಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೀರಿ! ಆದರೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೇ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತಿರುವಿರಿ! ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 9
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ನೀನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ! ನಿನ್ನ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತು “ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪುಳ್ಳಿನ್ ವಾಯ್ ಪಿಳನ್ದಾಯ್! ಮರುದಿಡೈ ಪೋಯಿನಾಯ್! ಎರುದೇೞ್ ಅಡರ್ತ್ತ , ಎನ್
ಕಳ್ಳ ಮಾಯವನೇ! ಕರುಮಾಣಿಕ್ಕ ಚ್ಚುಡರೇ!
ತೆಳ್ಳಿಯಾರ್ ತಿರು ನಾನ್ಮರೈಗಳ್ ವಲ್ಲಾರ್ ಮಲಿ ತಣ್ ಶಿರೀವರ ಮಙ್ಗೈ
ಉಳ್, ಇರುನ್ದ ಎನ್ದಾಯ್! ಅರುಳಾಯ್ ಉಯ್ಯುಮಾಱು ಎನಕ್ಕೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ಆಶ್ಚರ್‍ಯಕರವಾದ ಸ್ವರೂಪ. ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಬಕಾಸುರ ಮತ್ತು ಯಮಳನನ್ನು ಮತ್ತು ಏಳು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರ ಮೂಲಕ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಕಪ್ಪಾದ ರತ್ನದಂತಹ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಝಗಮಗಿಸುವ ರೂಪವುಳ್ಳವರೇ! ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪೋಷಕರಾದಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವರೇ! ನಾನು ಆನಂದ ಹೊಂದಲು ಉತ್ತೇಜಕವಾದ ಶ್ರೀವರಮಂಗಲ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವರೇ! ಅದು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಪಂಡಿತರಾದಂತಹ ಜನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅನೇಕ ಸಿರಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಗೊಂಡು ಭಗವಂತನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತು ಎಂದು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 10
ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದವೇ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗ”, ಎಂದು. ಅದಕ್ಕೆ ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನಾನು ಈ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ” ಎಂದು.

ಆಱೆನಕ್ಕು ನಿನ್ ಪಾದಮೇ ಶರಣಾಗ ತ್ತನ್ದೊಳಿನ್ದಾಯ್, ಉನಕ್ಕೋರ್ ಕೈ
ಮ್ಮಾಱು ನಾನ್ ಒನ್‍ಱು ಇಲೇನ್ ಎನದಾವಿಯುಮ್ ಉನದೇ
ಶೇಱು ಕೊಳ್ ಕರುಮ್ಬುಮ್ ಪೆರುಮ್ ಶೆನ್ನೆಲುಮ್ ಮಲಿ ತಣ್ ಶಿರೀವರ ಮಙ್ಗೈ
ನಾಱು ಪೂನ್ದಣ್‍ತುೞಾಯ್ ಮುಡಿಯಾಯ್! ದೆಯ್‍ವನಾಯಕನೇ॥

ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾಯಕನಾದ ಕಬ್ಬುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಭತ್ತದ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದ ಗದ್ದೆಗಳಿಂದ ಭರಿತವಾದ ದಿವ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ತುಳಸಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಿವ್ಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ! ನೀವು ನನಗೆ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯಪಾದಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಅವುಗಳು ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲುದು. ಅವುಗಳೇ ಉಪಾಯಮ್ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ನಿನಗೆ ಕೊಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ನಿನ್ನದೇ! ಎಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 11
ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ ಯಾರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಈ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆನಂದಗೊಂಡು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೆಯ್‍ವನಾಯಕನ್ ನಾರಣನ್ ತಿರಿವಿಕ್ಕಿರಮನ್ ಅಡಿಯಿಣೈಮಿಶೈ
ಕೊಯ್‍ಕೊಳ್ ಪೂಮ್ಬೊೞಿಲ್ ಶೂೞ್ ಕುರುಗೂರ್ ಚ್ಚಡಗೋಪನ್
ಶೆಯ್‌ದ ಆಯರತ್ತುಳ್ಳಿವೈ ತಣ್ ಶಿರೀವರಮಙ್ಗೈ ಮೇಯ ಪತ್ತುಡನ್
ವೈಗಲ್ ಪಾಡವಲ್ಲಾರ್ ವಾನೋರ್ಕ್ಕಾರಾವಮುದೇ॥

ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲಾ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೂ ನಾಯಕನಾದವನು. ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ತಾಯಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಾಳಿಕೊಂಡವನು. ಅವನ ಕೆಳಗಿನ ವರ್ಗದವರನ್ನು ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಒಡೆಯತನವನ್ನು (ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಸುಮಧುರ ಹೂಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯ ನಾಯಕರಾದ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು , ಕರುಣೆಯಿಂದ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತದ ಸಾವಿರ ಪಾಸುರದೊಳಗೆ ಹಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪಾಸುರಗಳು ಉತ್ತೇಜಕವಾದ ಶ್ರೀವರಮಂಗೈ ದಿವ್ಯದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹಾಡಿರುವ ಪಾಸುರಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು, ಅದರ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಅಮೃತದಂತೆ, ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಸತತ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-7-simple/

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org







ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 5.5 – ಎಂಗನೇಯೋ

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< 4.10 ಒನ್‌ಱುಮ್


ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯಾಗಿ ನೆನೆದು ಕೊಂಡು , ಮಡಲ್‍ನನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಎಂಪೆರುಮಾನರು ತಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.) ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳವೇ ನೊಂದು , ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಝಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿಯಾದರು. ಅವರ ತಾಯಿಯು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅವಳು ಆ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ , ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾ , ಅವರು ಕಾಣದೆ ಇದ್ದಾಗ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಪದಿಗೆಯು ಆಳ್ವಾರರ ಸಂತೋಷ/ದುಃಖವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪದಿಗೆಯು ಉರುವೆಳಿಪ್ಪಾಡು (ಚಿತ್ರ ಪಟದಂತೆ ತೋರಿಸುವುದು) ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಾರರು ನಿಜವಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬಂತೆ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳ್ವಾರರು ನಂಬಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 1:

ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ “ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಶಂಖು, ಚಕ್ರ ಮುಂತಾದ ಆಳ್ವಾರರುಗಳ ಜೊತಗೆ ಲಗತ್ತು ಏರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಂಬಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಕೇತಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೌಂದರ್‍ಯಕ್ಕೆ ಮೆರಗು ತಂದಂತಹವು.

ಎಙ್ಗನೇಯೋ ಅನ್ನೈಮೀರ್ಗಾಳ್ ಎನ್ನೈ ಮುನಿವದು ನೀರ್
ನಙ್ಗಳ್ ಕೋಲತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ಶಙ್ಗಿನೋಡುಮ್ ನೇಮಿಯೋಡುಮ್ ತಾಮರೈಕ್ಕಣ್‍ಗಳೋಡುಮ್
ಶೆಙ್ಗನಿವಾಯೊನ್‍ಱಿನೋಡುಮ್ ಶೆಲ್‍ಹಿನ್‍ಱದು ಎನ್ನೆಞ್ಜಮೇ॥

ಓ! ತಾಯಂದಿರೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ? ಇದರ ಬದಲಾಗಿ ನೀವು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿ ಆನಂದದಿಂದ ಇರಬೇಕು. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ಆಕರ್ಷಕ ನಂಬಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ ಮೇಲೆ , ಅವರು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ನಮ್ಮ ಸಂತತಿಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದುವವರು. ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದವರು. ಅವರ ಶ್ರೀ ಪಾಂಚಜನ್ಯಮ್, ದಿವ್ಯಚಕ್ರಮ್, ತಾವರೆಯ ದಳದಂತಹ ಆಕರ್ಷಕ ಕಣ್ಣುಗಳು , ಕೆಂಪಾದ ಹಣ್ಣಿನಂತಹ ದಿವ್ಯ ತುಟಿಗಳು , ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಲಗತ್ತು ಏರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. (ಕೋಲಮ್ – ಆಕರ್ಷಕ ಎಂಬ ಗುಣವಾಚಕವನ್ನು ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ.)

ಪಾಸುರಮ್ 2:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ” ನಂಬಿಯ ದಿವ್ಯ ಸಹಜರೂಪವು ಅವರ ದಿವ್ಯ ಎದೆ, ದಿವ್ಯ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದೆ”.

ಎನ್ನೆಞ್ಜಿನಾಲ್ ನೋಕ್ಕಿಕ್ಕಾಣೀರ್ ಎನ್ನೈ ಮುನಿಯಾದೇ
ತೆನ್ನನ್‍ಶೋಲೈ ತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ಮಿನ್ನು ನೂಲುಮ್ ಕುಣ್ಡಲಮುಮ್ ಮಾರ್ಬಿಲ್ ತಿರುಮಱುವುಮ್
ಮನ್ನು ಪೂಣುಮ್ ನಾನ್ಗುತೋಳುಮ್ ವನ್ದೆಙ್ಗುಮ್ ನಿನ್‍ಱಿಡುಮೇ॥


ನನಗೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡುವುದರ ಬದಲಾಗಿ ನೀವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವ , ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ , ಅವರ ವೈಭವವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಯಜ್ಞೋಪವೀತಮ್, ಅವರ ದಿವ್ಯ ಕಿವಿಯ ಕುಂಡಲಗಳು, ಅವರ ಎದೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದ ಶ್ರೀವತ್ಸ, ಮತ್ತು ಇತರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ನಾಲ್ಕು ದಿವ್ಯ ಭುಜಗಳು ನಾನು ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಾನು ನಿಂತ ಕಡೆ ಕೂಡಿಯೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 3:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, ”ನಂಬಿಯ ದಿವ್ಯ ಆಯುಧಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಶಾರ್ನ್ಗ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ”.

ನಿನ್‍ಱಿಡುಮ್ ತಿಶೈಕ್ಕುಮ್ ನೈಯುಮ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈಯರುಮ್ ಮುನಿದಿರ್
ಕುನ್‍ಱಮಾಡ ತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ವೆನ್‍ಱಿ ವಿಲ್ಲುಮ್ ತಣ್ಡುಮ್ ವಾಳುಮ್ ಶಕ್ಕರಮುಮ್ ಶಙ್ಗಮುಮ್
ನಿನ್‍ಱುತೋನ್‍ಱಿ ಕ್ಕಣ್ಣುಳ್ ನೀಙ್ಗಾ ನೆಞ್ಜುಳ್ಳುಮ್ ನೀಙ್ಗಾವೇ॥


ನನ್ನ ತಾಯಂದಿರಾದ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಈ ಪ್ರೀತಿಗೊಳಗಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿ , ನಂತರ ನನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಾನು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತಳಾದೆ, ನಾನು ಅತಿ ಆಶ್ಚರ್‍ಯಗೊಂಡೆ, ಅಶಕ್ತಳಾದೆ, ಎಂದು. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿ ನಂಬಿಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದ ಮೇಲೆ , ಯಾರಿಗೆ ಪರ್ವತದಂತಹ ಗೃಹಗಳನ್ನು ಶ್ರೀವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೋ, ಅವರ ಅಪರಾಜಿತವಾದ ಬಿಲ್ಲು, ಗದೆ, ಖಡ್ಗ, ಶ್ರೀಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗದಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 4:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ “ ನಂಬಿಯ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಅಲಂಕಾರಗಳು ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ”.

ನೀಙ್ಗನಿಲ್ಲಾ ಕ್ಕಣ್ಣನೀರ್ಗಳ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈಯರುಮ್ ಮುನಿದಿರ್
ತೇನ್‍ಕೊಳ್ ಶೋಲೈ ತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ದಪಿನ್
ಪೂನ್ದಣ್‍ಮಾಲೈ ತ್ತಣ್ಡುೞಾಯುಮ್ ಪೊನ್ ಮುಡಿಯುಮ್ ವಡಿವುಮ್
ಪಾಙ್ಗು ತೋನ್‍ಱುಮ್ ಪಟ್ಟುಮ್ ನಾಣುಮ್ ಪಾವಿಯೇನ್ ಪಕ್ಕತ್ತವೇ॥


ನೀವು ಮೊದಲು ನಂಬಿಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ “ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ “ ಎಂದು. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ನಂಬಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ ಮೇಲೆ , ಎಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಾನವನಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುವು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರ ಹಸಿರಾದ ತುಳಸಿಯು ಮಾಲೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉತ್ತೇಜಕವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಕಿರೀಟವು ಅವರ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರ ರೇಶ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಅವರ ಮೈಕಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆಯೋ ಅವರ ಸೊಂಟದ ಡಾಬು ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಪಾಪಿಯಾದ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿವೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 5:

ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ “ ನಂಬಿಯ ಮುಖದ ಸೌಂದರ್‍ಯ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿದೆ”.

ಪಕ್ಕಮ್‍ನೋಕ್ಕಿನಿಱ್ಕುಮ್ ನೈಯುಮ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈಯರುಮ್ ಮುನಿದಿರ್
ತಕ್ಕ ಕೀರ್ತಿ ತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ತೊಕ್ಕ ಶೋದಿ ತ್ತೊಣ್ಡೈ ವಾಯುಮ್ ನೀಣ್ಡ ಪುರುವಙ್ಗಳುಮ್
ತಕ್ಕ ತಾಮರೈಕ್ಕಣ್ಣುಮ್ ಪಾವಿಯೇನ್ ಆವಿಯಿನ್‍ಮೇಲನವೇ॥


ನನ್ನ ತಾಯಂದಿರಾದ ನೀವು ಕೋಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. “ ನಾನು ನಿಂತುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಅವರು ಬರುವುದನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು. ಮತ್ತು ಅವರು ಬರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅಶಕ್ತಳಾಗಿ ನಿತ್ರಾಣಳಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು “. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿ ನಂಬಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ ಮೇಲೆ , ಯಾರು ಸಮವಿಲ್ಲದ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿರುವರೋ, ಅವರ ದಿವ್ಯ ತುಟಿಗಳು ಹಣ್ಣಾಗಿರುವ ತೊಂಡೇಹಣ್ಣನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ. ಅವರು ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಭರಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ನೀಳವಾದ ದಿವ್ಯ ಹುಬ್ಬುಗಳು ಮತ್ತು ತಾವರೆಯಂತಹ ಆಕರ್ಷಕ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಷ್ಟೇ ನೀಳವಾಗಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಪಾಪಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಲು ಬರುತ್ತಿವೆ. ನಾನು ಅವರನ್ನು ಸೇರಿ ಆನಂದಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಗೋಳಿಡುತ್ತಾಳೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 6:

ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ “ ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮುಖಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಭುಜಗಳ ಅಂದವು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಮೇಲುಮ್ ವನ್‍ಪೞಿ ನಮ್‍ಕುಡಿಕ್ಕು ಇವಳ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈ ಕಾಣಕೊಡಾಳ್
ಶೋಲೈಶೂೞ್ ತಣ್‍ತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ಕೋಲನೀಳ್ ಕೊಡಿ ಮೂಕ್ಕುಮ್ ತಾಮರೈ ಕ್ಕಣ್ಣುಮ್ ಕನಿವಾಯುಮ್
ನೀಲಮೇನಿಯುಮ್ ನಾನ್ಗುತೋಳುಮ್ ಎನ್ನೆಞ್ಜಮ್ ನಿಱೈನ್ದನವೇ।।

ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯ ತಾಯಿಯು ಅವಳನ್ನು ನಂಬಿಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಹೀಯಾಳಿಸಲ್ಪಡುವಳು ಎಂದು ಆತಂಕ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ , ಕಲ್ಪಕ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಅವರ ಸುಂದರ ನೀಳವಾದ ದಿವ್ಯ ಮೂಗು, ತಾವರೆಯನ್ನು ಹೋಲುವ ಅವರ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮಾಗಿದ ತೊಂಡೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹೋಲುವ ಅವರ ದಿವ್ಯ ತುಟಿಗಳು , ನೀಲ ಬಣ್ಣದ ಅವರ ದಿವ್ಯ ರೂಪ, ಅವರ ನಾಲ್ಕು ದಿವ್ಯ ಬಾಹುಗಳು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಪಾಸುರಮ್ – 7:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ “ ನಂಬಿಯು ಅವರ ದಿವ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನಂತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಭವ್ಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.”

ನಿಱೈನ್ದ ವನ್‍ಪೞಿ ನಮ್‍ಕುಡಿಕ್ಕು ಇವಳ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈ ಕಾಣಕೊಡಾಳ್
ಶಿಱನ್ದ ಕೀರ್ತಿ ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ನಿಱೈನ್ದ ಶೋದಿವೆಳ್ಳಮ್ ಶೂೞ್‍ನ್ದ ನೀಣ್ಡ ಪೊನ್ ಮೇನಿಯೊಡುಮ್
ನಿಱೈನ್ದು ಎನ್ನುಳ್ಳೇ ನಿನ್‍ಱೊೞಿನ್ದಾನ್ ನೇಮಿ ಅಙ್ಗೈ ಉಳದೇ॥


ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯ ತಾಯಿಯು ಅವಳಿಗೆ ನಂಬಿಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವಳು ನಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಕಳಂಕ ಎಂದು ಹಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ನಂಬಿಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅವರ ರೂಪವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಅವರ ಅದ್ಭುತವಾದ ಆಕರ್ಷಕ ದಿವ್ಯ ರೂಪವು ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಕಾಂತಿಯುತವಾದ ಪ್ರಕಾಶದ ಅಲೆಗಳು, ಅವರ ದಿವ್ಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಸುಂದರ ದಿವ್ಯಚಕ್ರವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 8:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, “ ಅವರ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೂದಲಿನ ಎಳೆಗಳು ಬಂದು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸುತ್ತಿವೆ.”

ಕೈಯುಳ್ ನನ್ ಮುಗಮ್ ವೈಕ್ಕುಮ್ ನೈಯುಮ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈಯರುಮ್ ಮುನಿದಿರ್
ಮೈಕೊಳ್ ಮಾಡ ತ್ತಿರುಕ್ಕುರುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ಶೆಯ್ಯ ತಾಮರೈ ಕ್ಕಣ್ಣುಮ್ ಅಲ್‍ಕುಲುಮ್ ಶಿತ್ತಿದೈಯುಮ್ ವಡಿವುಮ್
ಮೊಯ್ಯ ನೀಳ್ ಕುೞಲ್ ತಾೞ್‌ನ್ದ ತೋಳ್ಗಳುಮ್ ಪಾವಿಯೇನ್ ಮುನ್ ನಿಱ್‍ಕುಮೇ॥


ನಾನು ನನ್ನ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನಾನು ಅಶಕ್ತಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನ ತಾಯಂದಿರು ನನ್ನನ್ನು ಈ ಅಶಕ್ತತೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ತಳ್ಳಿ ಈಗ ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಮೇಲೆ ಅವರ ಕೆಂಪು ತಾವರೆಯಂತಹ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳು , ಸಣ್ಣದಾದ ನಿಡಿದಾದ ನಡುವು, ಅವರ ದಿವ್ಯ ರೂಪ, ಅವರ ದಟ್ಟವಾದ ನೀಳವಾದ ಕೂದಲಿನ ಎಳೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಅವರ ಭುಜಗಳನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ , ಈ ಪಾಪಿಯಾದ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 9:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, “ ನಂಬಿಯು ಅವರ ಸೌಂದರ್‍ಯದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇನೆಂದು ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.”

ಮುನ್ನಿನ್ಱಾಯೆನ್‍ಱು ತೋೞಿಮಾರ್ಗಳುಮ್ ಅನ್ನೈಯರುಮ್ ಮುನಿದಿರ್
ಮನ್ನು ಮಾಡ ತ್ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ಶೆನ್ನಿ ನೀಳ್ ಮುಡಿ ಆದಿಯಾಯ ಉಲಪ್ಪಿಲ್ ಅಣಿ ಕಲತ್ತನ್
ಕನ್ನಲ್ ಪಾಲ್ ಅಮುದಾಗಿ ವನ್ದು ಎನ್ನೆಞ್ಜಮ್ ಕೞಿಯಾನೇ॥


ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರು ಮತ್ತು ತಾಯಂದಿರು ನಾನು ಹೊರಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆಂದು ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ , ತಮ್ಮ ಆಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಎತ್ತರವಾದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸಕ್ಕರೆ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಅಮೃತದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುವವರು ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 10:
ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. “ಅನಂತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ , ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು ಅನುಕಾಲ ಆನಂದಿಸುವ ದಿವ್ಯರೂಪ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಲಾರದು.”

ಕೞಿಯಮಿಕ್ಕದು ಓರ್ ಕಾದಲಳ್ ಇವಳ್ ಎನ್‍ಱು ಅನ್ನೈ ಕಾಣಕೊಡಾಳ್
ವೞುವಿಲ್ ಕೀರ್ತಿ ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿ ನಮ್ಬಿಯೈ ನಾನ್ ಕಣ್ಡಪಿನ್
ಕುೞುಮಿ ತ್ತೇವರ್ ಕುೞಾಙ್ಗಳ್ ಕೈತೊೞ ಚ್ಚೋದಿವೆಳ್ಳತ್ತಿನುಳ್ಳೇ
ಎೞುವದು ಓರ್ ಉರು ಎನ್ನೆಞ್ಜುಳ್ ಎೞುಮ್ ಆರ್ಕ್ಕುಮ್ ಅಱಿವರಿದೇ॥


ನನ್ನ ತಾಯಿಯು ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿಯ ನಂಬಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಕುಗ್ಗದ, ತಗ್ಗದ, ನಷ್ಟವಾಗದ ವೈಭವಗಳನ್ನು ,ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಗುರಿ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಂದ ಅನುಕಾಲ ಆನಂದಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವರ ದಿವ್ಯ ತಿರುಮೇನಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಕಾಶದ ಪ್ರವಾಹ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಗೂ ಇದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 11:
ಆಳ್ವಾರರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೇ ಆ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ. (ಜೀವಾತ್ಮದ ಲಕ್ಷಣ) ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೆ ಇದೇ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿ ಲಭಿಸುವುದು.

ಅಱಿವರಿಯ ಪಿರಾನೈ ಆೞಿಯಙ್ಗೈಯನೈಯೇ ಅಲತ್ತಿ
ನಱಿಯ ನಲ್ ಮಲರ್ ನಾಡಿ ನನ್‍ಕುರುಗೂರ್ ಚ್ಚಡಗೋಪನ್ ಶೊನ್ನ,
ಕುಱಿಕೊಳ್ ಆಯಿರತ್ತುಳ್ ಇವೈಪತ್ತುಮ್ ತಿರುಕ್ಕುಱುಙ್ಗುಡಿಯದನ್ಮೇಲ್
ಅಱಿಯಕ್ಕತ್ತುವಲ್ಲಾರ್ ವೈಟ್ಟಣವರ್ ಆೞ್ ಕಡಲ್ ಞಾಲತ್ತುಳ್ಳೇ॥


ತಿರುಕ್ಕುರುಂಗುಡಿ ನಂಬಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಅಧಿಪತಿ. ತಮ್ಮ ಸುಂದರ ದಿವ್ಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಅವರನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಆಳ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಗೆ ನಾಯಕರಾಗಿರುವ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್‌ರವರು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವಾಸನೆಯುಳ್ಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹೂವನ್ನು ಅರಸಿ ಹೋಗುವಂತೆ ,ಅವರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಸಾವಿರ ಪಾಸುರದೊಳಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರು ಇವುಗಳನ್ನು ಕಲಿತು , ಇವುಗಳ ಅರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸಂಬಂಧವೇರ್ಪಟ್ಟು , ಆಳ ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-5-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org



thiruvAimozhi – Simple Explanation – 5.8 – ArAvamudhE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 5.7

AzhwAr observed that even after totally surrendering to vAnamAmalai emperumAn in sirIvaramangalanagar, emperumAn did not appear in front of him. AzhwAr thought “perhaps emperumAn would accept my surrender in thirukkudandhai” and hence surrenders to thirukkudandhai ArAvamudhan emperumAn highlighting his ananyagathithvam (lack of any other refuge).

First pAsuram. AzhwAr says “I have seen you reclining in thirukkudandhai, making me melt being infinitely enjoyable by me with your beauty and your unconditional relationship”.

ArAvamudhE adiyEn udalam ninpAl anbAyE
nIrAy alaindhu karaiya urukkuginRa nedumAlE!
sIrAr senneRkavari vIsum sezhunIrth thirukkudandhai
ErAr kOlam thigazhak kidandhAy kaNdEn emmAnE

emperumAn is my unconditional lord, where my quench is never fulfilled even after eternally enjoying him; oh one who is having infinitely enjoyable greatness! You are agitating me to dissolve and melt my body which is having love as the mood/form towards you, losing firmness to become watery; you are resting in thirukkudandhai which has abundance of heavy paddy crops which appear like fans swaying and having rich water; your abundant beauty and decoration are shining; I enjoyed these by seeing with my own eyes. This implies – AzhwAr has only seen emperumAn and has not interacted with him yet.

Second pAsuram. AzhwAr says “You who assumed many incarnation for the sake of your devotees, are not mercifully glancing at me; what shall I do?”

emmAnE en veLLai mUrththi! ennai ALvAnE!
emmA uruvum vENdum ARRAl AvAy ezhilERE!
semmA kamalam sezhunIr misaik kaN malarum thirukkudandhai
ammAm malark kaN vaLarginRAnE! ennAn seygEnE?

emperumAn who is my lord, is having a pure form for me to acquire sathva guNam [purely good qualities]; he is showing that form to let me enjoy him and to ensure that I don’t lose my existence; he assumes various incarnations in all species out of his own desire; with the beauty in those forms, capturing the hearts as said in “pumsAm dhrushti chiththApahAriNAm” he appears majestic; oh one who is resting with your distinguished lotus flower like divine eyes in thirukkudandhai where there is abundance of reddish big lotus flowers blossoming everywhere on the water! What shall I do? Implies that – while all lotus flowers are blossoming, your two lotus like flowers [eyes] are not blossoming on looking at me.

Third pAsuram. AzhwAr says “I who am an akinchana (empty handed), do not want my desires fulfilled from anyone other than you; you who made me like this, should see that I serve at your divine feet forever”.

en nAn seygEn yArE kaLaigaN ennai en seyginRAy
unnAl allAl yAvarAlum onRum kuRai vENdEn
kannAr madhiL sUzh kudandhaik kidandhAy adiyEn aruvANAL
sennAL ennAL annAL una thAL pidiththE selakkANE

What activity shall I do [to protect myself]! Who [else] is the protector! What are you planning to do to me? I won’t pray to anyone else other than you to fulfil any of my desires. Oh one who is mercifully resting in thirukkudandhai which is surrounded by abundantly firm fort! You kindly see to it that I who am your servitor hold on to your divine feet until the time I am uplifted, for as many days as it may take. aru indicates AthmA which is atomic in nature.

Fourth pAsuram. AzhwAr says “I am suffering having not been able to see you who have descended in thirukkudandhai and resting here even after your being sarvESvara (supreme lord) and I am having the desire to see you”.

selak kANgiRpAr kANum aLavum sellum kIrththiyAy!
ulappilAnE! ellA ulagum udaiya oru mUrththi!
nalaththAl mikkAr kudandhaik kidandhAy unnaik kANbAn nAn
alappAy AgAsaththai nOkki azhuvan thozhuvanE

emperumAn is having endless qualities, wealth etc and greatness of going beyond the reach of those who have the ability to see further [and further], as much as they can see; he is having all of the world at his service; he is having a distinguished form which is the goal; oh such emperumAn who is resting in thirukkudandhai which is [made up] of those who have great love towards you! To see you and enjoy as desired, I am grieving and looking at the sky, crying out like those who have great devotion and those who worship you. Also explained as crying like a child and worshipping like a matured person.

Fifth pAsuram. AzhwAr says “Having the desire to see you, I have done many acts to invoke your mercy and yet I have not seen you; you should yourself see that I attain your divine feet”.

azhuvan thozhuvan Adik kANban pAdi alaRRuvan
thazhuval vinaiyAl pakkam nOkki nANik kavizhndhiruppan
sezhu oN pazhanak kudandhaik kidandhAy sendhAmaraik kaNNA
thozhuvanEnai una thAL sErum vagaiyE sUzh kaNdAy

I cry, worship, dance and see, sing, blabber, look around in all directions due to this powerful sin of love which has embraced me, and hang my head down feeling ashamed. Oh one who is having reddish lotus flower like divine eyes, and resting in thirukkudandhai which is having abundance of attractive water-rich fields! You find out the appropriate means to reach your divine feet for me who is very needy [of your protection].

Sixth pAsuram. AzhwAr says “Since I having been captivated in your enjoyable nature and cannot exist with other worldly aspects, you have to eliminate the hurdles for me in attaining you, and find out the means to attaining you and mercifully seeing to make it work for me even without my knowledge”.

sUzh kaNdAy en thollai vinaiyai aRuththu un adi sErum
Uzh kaNdirundhE thUrAk kuzhi thUrththu enai nAL aganRiruppan
vAzh thol pugazhAr kudandhaik kidandhAy vAnOr kOmAnE!
yAzhin isaiyE amudhE aRivin payanE ariyERE

You are mercifully resting in thirukkudandhai which is of those who are having natural glories due to enriched living (of experiencing bhagavAn); you are the controller for nithyasUris; you are like the most enjoyable tune of  the musical instrument yAzh; you are like the eternally enjoyable nectar, one who is enjoyable to the tongue through sthuthis [words of praise]; you are enjoyable to the mind, since you are the result of knowledge; still, you are like the best among the lions, one who is great and hence cannot be comprehended; (I) having seen the ancient aspect of reaching your divine feet and existing exclusively for you, how many more days do I have to exist separated [from you] in this pit of inappropriate desires which is difficult to fill and is dug (through inappropriate pleasures)? Mercifully sever my ancient sins and help me reach your divine feet which is apt for my true nature.

Seventh pAsuram. AzhwAr says “Just out of your mercy, you manifested your beauty etc and made me exist purely by serving you; now, as I cannot exist without your divine feet, please bestow me your divine feet and eliminate samsAram (my connection with this material realm) for me”.

ariyERE ennam poRchudarE sengatkarumugilE
eriyE pavaLak kunRE nAl thOL endhAy unadharuLE
piriyA adimai ennaik koNdAy kudandhaith thirumAlE
thariyEn ini un saraNam thandhu en sanmam kaLaiyAyE

emperumAn is appearing majestic due to his uncontrollable independence, is having reddish divine eyes, is having dark cloud like form which is the abode for previously explained radiance, is having a fire like reddish tall firm form like that of a pearl mountain, is my lord who manifested four shoulders along with that form and accepted me as his servant; you accepted my services through speech etc to have me never separated from your mercy; oh one who is the recipient of my such service in thirukkudandhai appearing along with lakshmi! I will not remain relaxed after this [seeing you being the benefactor along with pirAtti]. Bestow me your divine feet and eliminate my connection with this body along with the traces.

Eighth pAsuram. AzhwAr became so perplexed that he could not think about emperumAn since emperumAn did not appear even after AzhwAr saying “thariyEn” (I cannot sustain); he says “it does not matter whether you protect me or not; let that be so; but you should mercifully see that I am able to meditate upon your divine feet; this is what I need now”.

kaLaivAy thunbam kaLaiyAdhozhivAy kaLaigaN maRRilEn
vaLai vAy nEmip padaiyAy kudandhaik kidandhAy mA mAyA
thaLarA udalam enadhAvi sarindhu pOm pOdhu
iLaiyAdhuna thAL orungappidiththup pOdha isai nIyE

I am not having any other protector, whether you eliminate my sorrow or not; oh one who is very amazingly beautiful, who is mercifully resting in thirukkudandhai and is having the divine chakra with rounded mouth as weapon! When my body becomes weakened, prANa becomes shaken and the final stage of leaving the body arrives, you only have to allow me to conduct myself holding on to your divine feet in a singular manner without losing the mental strength.

Ninth pAsuram. AzhwAr says “You who bestowed me acceptance towards you and enjoyed me to consider your divine feet as the goal for me, should show me your beautiful walk just as you showed the beautiful reclining posture”.

isaiviththennai un thALiNaik kIzh iruththum ammAnE
asaivil amarar thalaivar thalaivA Adhip perumUrththi!
thisai vil vIsum sezhu mA maNigaL sErum thirukkudandhai
asaivil ulagam paravak kidandhAy kANa vArAyE

You being the lord, made me to accept by placing me at your divine feet with the knowledge of their being the means and the goal; you are the leader of the leaders of nithysUris such as anantha, garuda, vishvaksEna et al who are free from disturbances; you are the cause for everything; you are having a form which is greater than all; oh one who is resting in thirukkudandhai which is reached by most expensive, attractive precious gems which are spreading their radiance in all directions to be praised by the world which is removed of the shakiness due to doubt of difficulty  [in attaining him]! You should come for me to see. asaivu il ulagam – asaivu – the world that is swaying in the ocean of sorrow gets captivated in his beauty and praises him. It can also indicate the paramapadham which is unshakable. Or the world can said to be praising emperumAn who is moving his divine body from left to right, while reclining.

Tenth pAsuram. AzhwAr says “You are present inside me and are greatly tasteful, but I am unable to see you physically; though you are present as the easily approachable archAvathAram and I have surrendered to you, how long do I have to suffer in grief like this?”

vArA aruvAy varumen mAyA mAyA mUrththiyAy
ArA amudhAy adiyEn Avi agamE thiththippAy
thIrA vinaigaL thIra ennai ANdAy thirukkudandhai
UrA unakkAtpattum adiyEn innam uzhalvEnO

Instead of walking towards us with your  beautiful form to be seen by the eyes and enjoyed, you are appearing inside me without a [physical] form revealing your amazing qualities; [on top of that] you are also triggering great taste inside the heart of mine who am your servitor, the heart which is the abode of my soul, with an eternal auspicious form which is free from decay and destruction; you accepted my service by speech to destroy my inexhaustible sins; oh one who is having thirukkudandhai as your distinguished abode and being present there! Though being your servant, should I, who am existing exclusively for you and having no other refuge, still suffer with no interaction with you as desired?

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “those who learn this decad without any faults will be very enjoyable for SrIvaishNavas just as a kAmuka (beloved boy) is desired by kAminis (beloved girls)”.

uzhalai enbin pEychchi mulaiyUdu avaLai uyir uNdAn
kazhalgaL avaiyE SaraNAgak koNda kurugUrch chatakOpan
kuzhalin maliyach chonna OrAyiraththuL ippaththum
mazhalai thIra vallAr kAmar mAnEy nOkkiyarkkE

krishNa sucked the life through the bosom of the demoniac lady who had bones which resembled a collection of wooden bars and eliminated the enemy/hurdle; nammAzhwAr, the leader of AzhwArthirunagari considered such krishNa’s divine feet which were revealed to him as the only means to fulfil his desire; such AzhwAr mercifully spoke this distinguished decad which is sweeter than the flute which is the source for the sound and tune, among the thousand pAsurams. Those who can recite this decad having been rid of their ignorance, with the same emotion as AzhwAr, will be cared for, by those [celestial damsels] who are having eyes like that of deer, while doing brahmAlankAram [decorating the liberated soul]. Also explained as – just as damsels would desire for their beloved, such devotees who recite this decad will be desired by SrIvaishNavas.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-8-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 5.8 – ஆராவமுதே

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 5.7

சிரீவரமங்கலநகரிலே எழுந்தருளியிருக்கும் வானமாமலை எம்பெருமானிடத்தில் வேரற்ற மரம் போலே விழுந்து சரணாகதி செய்தும் அவன் வந்து முகம் காட்டாமல் இருக்க, ஒரு வேளை எம்பெருமான் நம்முடைய சரணாகதியைத் திருக்குடந்தையிலே ஏற்றுக்கொள்வான் போலிருக்கிறது என்று எண்ணித் திருக்குடந்தையில் ஆராவமுதன் எம்பெருமானிடத்தில் தன்னுடைய அநந்யகதித்வத்தைச் (வேறு புகலில்லாமல் இருக்கும் நிலை) சொல்லிச் சரணம் புகுகிறார் ஆழ்வார்.

முதல் பாசுரம். உன்னுடைய இயற்கையான ஸம்பந்தமே காரணமாக உன் அழகையும் இனிமையையும் காட்டிக்கொண்டு, நான் சிதிலமாகும்படி நீ திருக்குடந்தையிலே கண்வளர அதைக் கண்டேன் என்கிறார்.

ஆராவமுதே அடியேன் உடலம் நின்பால் அன்பாயே
நீராய் அலைந்து கரைய உருக்குகின்ற நெடுமாலே!
சீரார் செந்நெற்கவரி வீசும் செழுநீர்த் திருக்குடந்தை
ஏரார் கோலம் திகழக் கிடந்தாய் கண்டேன் எம்மானே

எனக்கு இயற்கையான தலைவனாய், எத்தனை அனுபவித்தாலும் த்ருப்தி பிறவாத எப்பொழுதும் இனிமையானவனாய், அடியேனுடைய சரீரம் உன் விஷயத்தில் அன்பே வடிவாக நீரைப்போலே உருக்குலைந்து வருத்தத்துடன் கரையும்படி உருகப்பண்ணும் அளவிடமுடியாத இனிமையை உடையவனே! கனத்தாலே விஞ்சின செந்நெற்கதிர்கள் கவரிவீசினாப்போலே இருப்பதாய் அதற்குக் காரணமான ஜல ஸம்ருத்தியை உடைய திருக்குடந்தையிலே அழகு விஞ்சின ஒப்பனை திகழும்படிக் கண்வளர்ந்தருளினாய். என் கண்ணாலே கண்டு அனுபவித்தேன். ஆனால் வேறு பரிமாற்றங்கள் கிடைக்கவில்லை என்று கருத்து.

இரண்டாம் பாசுரம். அடியார்களுக்காகப் பல அவதாரங்களைச் செய்த நீ உன் கண்ணாலே நன்றாகக் கடாக்ஷிக்கவில்லை, நான் என் செய்வேன் என்கிறார்.

எம்மானே என் வெள்ளை மூர்த்தி! என்னை ஆள்வானே!
எம்மா உருவும் வேண்டும் ஆற்றால் ஆவாய் எழிலேறே!
செம்மா கமலம் செழுநீர் மிசைக் கண் மலரும் திருக்குடந்தை
அம்மா மலர்க் கண் வளர்கின்றானே! என் நான் செய்கேனே?

எனக்கு ஸ்வாமியாய், எனக்கு ஸத்வகுணம் பிறக்கும்படி பரிசுத்தமான வடிவை உடையவனாய், எனக்கு அனுபவத்தைக் கொடுப்பவனாய், எல்லா விதங்களிலும் இருக்கும் உயர்ந்த திருமேனிகளை ஆசையால் அங்கீகரித்து இருப்பவனாய், அந்த அந்த விக்ரஹங்களில் இருக்கும் அழகாலே எல்லாருடைய மனங்களையும் கவர்ந்து செருக்கனாயிருக்குமவனாய் இருப்பவனே! சிவந்து பெருத்த தாமரைகள் மிகுதியாக நீரின்மேலே எல்லாவிடங்களிலும் மலரும் திருக்குடந்தையிலே அந்த உயர்ந்ததான தாமரைப்பூப்போலே இருக்கிற திருக்கண்கள் வளரும்படி கிடக்கிறவனே! நான் இப்பொழுது என் செய்வேன்?

மூன்றாம் பாசுரம். கைம்முதல் இல்லாத நான் உன்னைத் தவிர வேறொருவராலும் ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டாம். இப்படியாக்கின நீயே எப்பொழுதும் என்னை உன் திருவடிகளிலே அடிமை கொள்ளாப் பார் என்கிறார்.

என் நான் செய்கேன் யாரே களைகண் என்னை என் செய்கின்றாய்
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்
கன்னார் மதிள் சூழ் குடந்தைக் கிடந்தாய் அடியேன் அருவாணாள்
சென்னாள் எந்நாள் அந்நாள் உன தாள் பிடித்தே செலக்காணே

நான் என்னைக் காத்துக்கொள்ள என்ன செயலைச் செய்வேன்? எனக்கு ரக்ஷகர் யார்? என்னை என்ன செய்வதாக இருக்கிறார்? உன்னைத் தவிர வேறு யாராலும் ஒரு குறையும் போக்கப்பட வேண்டியவனாக நான் இல்லை. மிகவும் திண்ணிய மதிள் சூழ்ந்த திருக்குடந்தையிலே சயனித்திருப்பவனே! அடியேனுடைய ஆத்மா உஜ்ஜீவிக்கும் காலம் இருக்கும் நாள் எத்தனை நாளோ அந்த நாளெல்லாம் உன் திருவடிகளை பிடித்துக்கொண்டே நடக்கும்படி பார்த்தருளவேண்டும்.

நான்காம் பாசுரம். அளவற்ற பெருமையையுடைய ஸர்வேச்வரனான உன்னை இந்த அர்ச்சாவதாரத்திலே அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு அது முடியாமல் கலங்கி நிற்கிறேன் என்கிறார்.

செலக் காண்கிற்பார் காணும் அளவும் செல்லும் கீர்த்தியாய்!
உலப்பிலானே! எல்லா உலகும் உடைய ஒரு மூர்த்தி!
நலத்தால் மிக்கார் குடந்தைக் கிடந்தாய் உன்னைக் காண்பான் நான்
அலப்பாய் ஆகாசத்தை நோக்கி அழுவன் தொழுவனே

மேலே போகக் காணவல்ல சக்தியையுடையவர்கள் காணுமளவுக்கும் மேலே போகக்கூடிய குண கீர்த்தியையுடையவனாய் அதற்கு முடிவில்லாமல் இருப்பவனே! எல்லா உலகத்தையும் அடிமையாகவுடைய அத்விதீயமான திருமேனியையுடையவனாய் உன்பக்கல் ஆசை விஞ்சியிருப்பவர்களுடைய திருக்குடந்தையிலே சயனித்திருப்பவனே! உன்னை நான் நினைத்தபடி கண்டு அனுபவிக்கைக்காக அலமந்து ஆகாசத்தை நோக்கி பக்திபரவசரைப்போலே அழுது ப்ரபன்னரைப்போலே தொழுவேன்.

ஐந்தாம் பாசுரம். உன் கண்ணழகிலே ஈடுபட்டுப் பலவிதமான செயல்களைச் செய்யும் நான் உன் திருவடிகளைச் சேரும்படிப் பார்த்தருள வேண்டும் என்கிறார்.

அழுவன் தொழுவன் ஆடிக் காண்பன் பாடி அலற்றுவன்
தழுவல் வினையால் பக்கம் நோக்கி நாணிக் கவிழ்ந்திருப்பன்
செழு ஒண் பழனக் குடந்தைக் கிடந்தாய் செந்தாமரைக் கண்ணா
தொழுவனேனை உன தாள் சேரும் வகையே சூழ் கண்டாய்

அழுவது, தொழுவது, ஆடிப் பார்ப்பது, பாடுவது, அலற்றுவது, என்னைத் தழுவி இருக்கும் காதலாகிற ப்ரபலமான பாபத்தால் அவன் வரக்கூடிய பக்கங்களைப் பார்த்து அங்கு வாராமையாலே வெட்கப்பட்டுத் தலை கவிழ்ந்திருப்பேன். மிகுதியாய் அழகாய் இருக்கும் நீர் நிலங்களையுடைய திருக்குடந்தையிலே சயனித்திருப்பவனாய் சிவந்த தாமரை போன்ற திருக்கண்களையுடையவனே! உன்னைத் தொழுபவனான என்னை உன் திருவடிகளை அடையும்படி ஒரு நல்ல வழியை நீயே பார்க்க வேண்டும்.

ஆறாம் பாசுரம். நித்யஸூரிகளால் வணங்கப்படும் மிகவும் இனிமையை உடையவனான நீ என் விரோதியைப் போக்கி உன் திருவடிகளிலே சேர்த்துக்கொண்டருள வேண்டும் என்கிறார்.

சூழ் கண்டாய் என் தொல்லை வினையை அறுத்து உன் அடி சேரும்
ஊழ் கண்டிருந்தே தூராக் குழி தூர்த்து எனை நாள் அகன்றிருப்பன்
வாழ் தொல் புகழார் குடந்தைக் கிடந்தாய் வானோர் கோமானே!
யாழின் இசையே அமுதே அறிவின் பயனே அரியேறே

வாழ்ச்சியாலே இயற்கையான புகழை உடையவர்களுக்காகத்தான் திருக்குடந்தையிலே சயனித்தருளினாய். நித்யஸூரிகளுக்கும் தலைவனாய் யாழின் இசைபோலே, எப்பொழுதும் இனிக்கும் அமுதம்போலே, ஸ்துதிப்பது முதலான செயல்களால் நாக்குக்கு இனியவனாய், மனதுக்கும் இனியவனாய் உயர்ந்த சிங்கத்தைப்போன்ற பெருமையை உடையவனே! உன் திருவடிகளைச் சேர்ந்து அதற்கே ஆட்பட்டிருக்கும் பழமையான நிலையைக் கண்டிருந்தே, நிரப்பமுடியாத ஆசை என்னும் குழியை தூர்த்து எத்தனை நாள் அகன்று இருப்பேன். என் அநாதிகால பாபத்தை அறுத்து உன் திருவடிகளைச் சேரும்படிச் சூழ்ந்தருள வேண்டும்.

ஏழாம் பாசுரம். உன்னுடைய திருமேனி அழகைக்காட்டி என்னை அடிமை கொண்டபின்பு உன் திருவடிகளைத் தந்து என் விரோதியைப் போக்கவேண்டும் என்கிறார்.

அரியேறே என்னம் பொற்சுடரே செங்கட்கருமுகிலே
எரியே பவளக் குன்றே நால் தோள் எந்தாய் உனதருளே
பிரியா அடிமை என்னைக் கொண்டாய் குடந்தைத் திருமாலே
தரியேன் இனி உன் சரணம் தந்து என் சன்மம் களையாயே

கட்டுக்கடங்காத ஸ்வாதந்த்ரியத்தாலே செருக்குடன் இருப்பவனாய் விரும்பத்தக்க பொன்போலேயிருக்கிற திருமேனியில் ஒளியை எனக்கு அனுபவிக்கக் கொடுத்தவனாய் சிறந்த திருக்கண்களையுடையவனாய் முன்பு சொன்ன பொன்னொளிக்கு இருப்பிடமான கறுத்த திருமேனியையுடையவனாய், எதிரிகளுக்கு அக்னிபோலே சிவந்த பவளக்குன்றுபோலே உயர்ந்த திருமேனியையுடையவனாய் நான்கு தோள்களையும் காட்டி என்னை எழுதிக்கொண்ட ஸ்வாமியே! உன்னுடைய க்ருபையை ஒருகாலும் பிரியாதபடி வாசிக கைங்கர்யங்களைக் கொண்டாய். திருக்குடந்தையிலே பிராட்டியுடன் சேவைசாதிப்பவனே! இனி நான் உன் பிரிவைத் தாங்கமாட்டேன். உன் திருவடிகளைத் தந்து என்னுடைய சரீர ஸம்பந்தத்தை போக்கியருள வேண்டும்.

எட்டாம் பாசுரம். விபரீதமான பலமே கிடைத்தாலும் உன்னைத் தவிர வேறொரு ரக்ஷகர் எனக்கு இல்லை. இப்படி வேறு தலைவன் இல்லாத நான் உன் திருவடிகளை விடாதபடி அனுமதி கொடுக்கவேண்டும் என்கிறார்.

களைவாய் துன்பம் களையாதொழிவாய் களைகண் மற்றிலேன்
வளை வாய் நேமிப் படையாய் குடந்தைக் கிடந்த மா மாயா
தளரா உடலம் எனதாவி சரிந்து போம் போது
இளையாதுன தாள் ஒருங்கப்பிடித்துப் போத இசை நீயே

நீ என் துன்பத்தைப் போக்கினாலும் போக்காவிட்டாலும் வேறு ஒரு துன்பத்தைப் போக்கும் புகல் எனக்கு இல்லை. சூழ்ந்த வாயையுடைய திருவாழியை ஆயுதமாகவுடையாய்! திருக்குடந்தையிலே சயனித்திருக்கிற மிகவும் ஆச்சர்யமான அழகை உடையவனே! என் உடல் தளர்ந்து எனது ப்ராணன் நிலைகுலைந்து சரீரத்தைவிட்டு போகும்போது சித்தமானது பலவீனத்தை அடையாமல் உன் திருவடிகளையே உபாயமும் உபேயமுமாக ஒருபடிப்படப் பிடித்து இருக்கும்படி நீயே அனுமதி பண்ணியருள வேண்டும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எனக்கு அனுமதி தந்து உன் திருவடிகளை காட்டிய நீ, எப்படி உன் சயனத் திருக்கோலத்தின் அழகைக் காண்பித்தாயோ அதைப்போல் நடையழகையும் காட்டவேண்டும் என்கிறார்.

இசைவித்தென்னை உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே
அசைவில் அமரர் தலைவர் தலைவா ஆதிப் பெருமூர்த்தி!
திசை வில் வீசும் செழு மா மணிகள் சேரும் திருக்குடந்தை
அசைவில் உலகம் பரவக் கிடந்தாய் காண வாராயே

என்னை அடிமைத்தனத்தில் இசையும்படிப் பண்ணி, உன் திருவடிகள் விஷயமான வழி மற்றும் பலனாகிய எண்ணத்துடன் இருத்திய ஸ்வாமியே! பகவதனுபவத்துக்கு ஒரு அசைவும் இல்லாத ஸூரிகளுக்குத் தலைவர்களான அநந்த கருட விஷ்வக்ஸேனர் ஆகியோருக்கும் தலைவனாய், எல்லாவற்றுக்கும் காரணனாய் மிகவும் மேன்மை பொருந்திய திருமேனியை உடையவனே! திக்குக்கள் தோறும் ஒளியை வீசும் அழகிய விலையுயர்ந்த ரத்னங்கள் சேருகிற திருக்குடந்தையில் அலைச்சல் தீர்ந்து உலகம் கொண்டாடும்படி சயனித்திருப்பவனே! நான் காணும்படி வரவேண்டும்.

பத்தாம் பாசுரம். மனதிலே நீ இருந்து ஆனந்தத்தைக் கொடுத்தாலும் வெளியிலே நான் கண்டு அனுபவிக்கமுடியாதபடி இருக்கிற உன்னை, எத்தனை திவ்யதேசங்களிலே தேடித் திரிவது என்கிறார்.

வாரா அருவாய் வருமென் மாயா மாயா மூர்த்தியாய்
ஆரா அமுதாய் அடியேன் ஆவி அகமே தித்திப்பாய்
தீரா வினைகள் தீர என்னை ஆண்டாய் திருக்குடந்தை
ஊரா உனக்காட்பட்டும் அடியேன் இன்னம் உழல்வேனோ

கண்ணாலே அனுபவிக்கலாம்படி திருமேனியழகோடு நடந்து வாராமல், உருவமில்லாதவனாய் என் மனதிலே தோன்றி உன் ஆச்சர்ய குணங்களை எனக்குக் காட்டுபவனாய், அழிவில்லாத திருமேனியோடு எத்தனை அனுபவித்தாலும் த்ருப்தி பிறவாத அம்ருதம்போலே இனியவனாய் உனக்கு அடிமையான என் ப்ராணனின் இருப்பிடமான நெஞ்சுக்குள்ளே மிகவும் ஆனந்தத்தை விளைக்கிறாய். தீராத வினைகள் தீரும்படி என்னை வாசிக கைங்கர்யம் கொண்டவனாய், கண்டு அனுபவிக்கும்படி திருக்குடந்தையை தனித்துவம் வாய்ந்த இருப்பிடமாய்க்கொண்டு இருப்பவனே! உனக்கு அடிமைப்பட்டிருந்தும் வேறு கதியில்லாத அடியேன் இன்னும் மேலுண்டான காலத்திலும் நினைத்தபடி அனுபவிக்கமுடியாமல் வருந்துவேனோ?

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழியை நன்றாகக் கற்கவல்லவர்கள் அடியார்களுக்கு விரும்பத்தவர்களாவர்கள் என்கிறார்.

உழலை என்பில் பேய்ச்சி முலையூடு அவளை உயிர் உண்டான்
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட குருகூர்ச் சடகோபன்
குழலின் மலியச் சொன்ன ஓராயிரத்துள் இப்பத்தும்
மழலை தீர வல்லார் காமர் மானேய் நோக்கியர்க்கே

உழலை கோத்தாற்போலே இருக்கிற எலும்புகளையுடைய பேய்ச்சி முலையினுள்ளிருந்த அவளுடைய ப்ராணனை எடுத்த க்ருஷ்ணனுடையவையாய் தமக்கு உபாயமாக முன்பு காட்டிகொடுத்த திருவடிகளையே உபாயமாக புத்திபண்ணிக்கொண்ட, திருநகரிக்குத் தலைவரான ஆழ்வார் குழலிலும் மிகவும் இனிதாக இருக்கும்படி அருளிச்செய்த தனித்துவம் வாய்ந்த ஆயிரம் பாசுரங்களுக்குள் இப்பத்தையும் தங்கள் சிறுபிள்ளைத்தனம் தீர்ந்து சொல்ல வல்லவர்கள் மான்போலிருக்கிற கண்களையுடைய திவ்ய அப்ஸரஸ்ஸுகளுக்கு ப்ரஹ்மாலங்காரம் செய்யும் க்ரமத்தில் விரும்பத்தக்கவர்களாக ஆவார்கள். மான்போன்ற கண்களை உடையவர்களுக்கு காமுகர்கள் எப்படியோ அதைப்போலே ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு இந்த பாசுரங்களைச் சொல்ல வல்லவர்கள் என்று கருத்து.

 

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 5.7 – nORRa

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 5.5

While emperumAn would protect even those who have a little bit of attachment towards him, AzhwAr was wondering why he did not come and protect him. He thought that emperumAn may be thinking that AzhwAr is pursuing some means on his own and hence AzhwAr announced his inferior nature and lack of any other means and performs SaraNAgathi to vAnamAmalai emperumAn in this decad.

First pAsuram. AzhwAr says “I am devoid of upAyams mentioned in SAsthram to attain you, and cannot survive without you; am I outside your purview with you being one who favours being together with your devotees and who is ready to help others?”.

nORRa nOnbilEn nuNNaRivilEn Agilum ini unnai vittonRum 
ARRagiRkinRilEn aravin aNai ammAnE!
sERRuth thAmarai sennel Udu malar sirIvaramangala nagar
vIRRirundha endhAy! unakku migai allEn angE

I have not performed karma yOgam to attain the result; I have not performed gyAna yOgam which is in subtle form and is focussed on knowledge about self and god; though not having bhakthi yOgam which is possible by having these two, i.e., karma yOgam and gyAna yOgam, I am unable to survive even for a moment without you after meditating upon your qualities. Oh benefactor for me who is seated in a distinguished manner manifesting your readiness to protect well your devotees in SrIvaramangala nagar [vAnamAmalai/thOthAdhri, also known as nAngunEri] where attractive lotus flower is blossoming while being mingled with paddy crop in muddy fields! In your presence there, I am not an outsider to the savable souls who are to be saved by you who are the saviour.

Second pAsuram. AzhwAr says “If there are hurdles in attaining your divine feet, you have to remove those yourself and protect me out of your own mercy”.

anguRREn allEn inguRREn allEn unnaik kANum avAvil vIzhndhu nAn
enguRREnum allEn ilangai seRRa ammAnE 
thingaL sEr maNi mAda nIdu sirIvaramangala nagar uRai
sangu chakkaraththAy thamiyEnukkaruLAyE

I have not entered into your apt abode, having you as ready means. I am not remaining patiently where I am now. Being captivated in love to enjoy you, I am not present in the state of worldly people too. Oh my distinguished lord who destroyed lankA which was a hurdle for your devotee (sIthAp pirAtti) and attained her! Oh one who is having special weapons which are both meant to destroy the enemies of the devotees and being enjoyable for the devotees and who is residing eternally in SrIvaramangala nagar which has rising mansions which are with abundance of emeralds and reach up to the moon! Mercifully bless me who is lonely without anyone other than you as companion.

Third pAsuram. AzhwAr says “I have not done any favour in return for your favour of accepting me and engaging me in service of you who have distinguished symbols which manifest your supremacy”.

karuLap putkodi chakkarappadai vAna nAda em kAr mugil vaNNA
poruL allAdha ennaip poruL Akki adimai koNdAy
theruL koL nAn maRai vallavar palar vAzh sirIvaramangala nagarkku
aruL seydhangirundhAy! aRiyEn oru kaimmARE

emperumAn is having garuda bird as his flag, divine chakra as his weapon and paramapadham as his kingdom; he is having a dark cloud like form which he bestowed to me; with that form, he transformed me who cannot be considered as an entity as said in “asannEva” (like achith) to realise my nature; he acknowledged and accepted my vAchika kainkaryam. Oh you, who are residing in SrIvaramangala nagar where many who have mastered the four vEdhams, having great knowledge, are living and showed your mercy there; I do not know of any gratitude, return of your favour, which I have done.

Fourth pAsuram. AzhwAr says “How can I attain you who are the saviour of your devotees, through my desire as means?”

mARu sEr padai nURRuvar manga Or aivarkkAy anRu mAyap pOr paNNi
nIRu seydha endhAy nilam kINda ammAnE!
thERu gyAnaththar vEdha vELvi aRAch chirIvaramangala nagar
ERi vIRRirundhAy unnai engeydhak kUvuvanE?

Being great benefactor, back when dhuryOdhana et al were inimical towards pANdavas, you performed the battle with amazing acts with determination to help the lonely pANdavas and kill dhuryOdhana et al and changed them to dust; being the lord you lifted bhUmi up during the danger of total deluge. Oh one who entered SrIvaramangala nagar where worship of bhagavAn is performed continuously as per vEdham by those who have clear knowledge, and is present there showing distinction! [without your help] How will I call out for you and attain you?

Fifth pAsuram. AzhwAr says to emperumAn “I have seen you who are of the nature of destroying the enemies of your devotees, descended here to be enjoyed by your devotees; is it apt for me to engage in self-efforts to attain you who are of such nature?”

eydhak kUvudhal AvadhE enakku? evvadhevvath thuLAyumAy ninRu
kaithavangaL seyyum karumEni ammAnE!
seydha vELviyar vaiyath thEvar aRAch chirIvaramangala nagar
kai thozha irundhAy adhu nAnum kaNdEnE

Does it match me to consider my desire as means to attain you? Oh lord who assumed the forms such as budhdha et al and mingled and stood amidst any type of demoniac groups who are inimical, and performed deceptive acts and who is having dark forms! You remained as the master of those who are kruthakruthya [those who have completed what is said in vEdhas to be done] and are comparable to nithyasUris on earth and are living without any break in SrIvaramangala nagar dhivyadhESam and to be served by all of them; I too have seen that presence. It is implied by AzhwAr “Hence, it is your duty to remove my hurdles and make me enjoy you”.

Sixth pAsuram. AzhwAr says “You who are greatly shining due to helping your devotee, should mercifully come for me to enjoy you and serve you”.

EnamAy nilam kINda en appanE kaNNA! enRum ennai ALudai  
vAna nAyaganE maNi mANikkach chudarE!
thEnamAm pozhil thaN sirIvaramangalaththavar kai thozha uRai
vAnamAmalaiyE adiyEn thozha vandharuLE

emperumAn being a benefactor for me by assuming the form of a varAha and digging out the earth, and as krishNa; being the lord and accepting my service to make me sustain myself,  through speech which is as enjoyable as the bliss of paramapadham; having greatly shining radiance like a distinguished carbuncle, eternally residing in SrIvaramangala nagar which is having invigorating, honey bearing mango groves, to be served by the residents of the dhivyadhESam. Oh one who is having a firm form resembling a boundless mountain to be enjoyed by the residents of paramavyOma [SrIvaikuNtam]! Mercifully giving up that posture, come to me so that I, who am a servitor, can serve you.

Seventh pAsuram. AzhwAr says “You who are total cause for my sustenance, should not separate from me and destroy my existence”.

vandharuLi en nenjidam koNda vAnavar kozhundhE! ulagukkOr
mundhaith thAy thandhaiyE! muzhu Ezh ulagum uNdAy
sendhozhilavar vEdha vELvi aRAch chirIvaramangala nagar
andhamil pugazhAy! adiyEnai agaRRElE

emperumAn mercifully arrives and has my heart as his residence and cares for my sustenance and increases the sustenance of the residents of paramapadham; he is the distinct primordial mother and father for this world; he consumed all the worlds, placed them in his stomach and protected them. Oh emperumAn who is having such endless great qualities, who is residing in SrIvaramangala nagar where continuous worship of bhagavAn as per vEdham, is performed by those who are having honesty of existing for him only, in the form of engaging in kainkaryam! Do not shun me.

Eighth pAsuram. emperumAn asks “Did I banish you?” and AzhwAr replies “You have placed me in this samsAram where the worldly pleasures such as Sabdha (sound) etc are active; is that not an act of banishing?”

agaRRa nI vaiththa mAya val aim pulangaL Am avai nangaRindhanan
agaRRi ennaiyum nI arunjERRil vIzhththi kaNdAy
pagark kadhir maNi mAda nIdu sirIvaramangai vANanE! enRum
pugaRkariya endhAy puLLin vAy piLandhAnE!

I have truly well understood the senses which are created by you, having amazing nature (of not mixing with each other) and not defeatable, to banish those who are turning away from you. I am fearing that you are pushing me away into the difficult mud. Oh controller of sirIvararamangai dhivyadhESam, which is having tall mansions with carbuncles which are having shining light! Oh one who being my lord, tore bakAsura’s beak and who is difficult to enter! Implies that – AzhwAr is saying “though emperumAn is omnipotent in this manner, he did not help me and is pushing me away”.

Ninth pAsuram. AzhwAr says to emperumAn “you who are shining very radiantly due to destroying your enemies, should mercifully uplift me”.

puLLin vAy piLandhAy! marudhidai pOyinAy! erudhEzh adarththa en 
kaLLa mAyavanE! karu mANikkach chudarE!
theLLiyAr thiru nAn maRaigaL vallAr mali thaN sirIvaramangai
uL irundha endhAy! aruLAy uyyumARenakkE

You (emperumAn), the amazing person, revealed confidential aspects by killing bakAsura, yamaLa and arjuna and seven bulls; you are having the beautiful shining form like a blackish carbuncle. Oh benefactor who are mercifully present to let me enjoy you, inside the invigorating sirIvaramangai dhivyadhESam which is populated by those who are having clarity and expertise in the essence of four vEdhams (to have them at their disposal) which is having the wealth that provides access to bhagavAn’s true nature etc! For me, having no other refuge, mercifully bestow the means to make me attain your divine feet and have me uplifted.

Tenth pAsuram. emperumAn shows to AzhwAr “My divine feet are the means to attain me” and  AzhwAr says “I cannot do anything in return for this favour”.

ARenakku nin pAdhamE SaraNAgath thandhozhindhAy unakkOr 
kaimmARu nAn onRilEn enadhAviyum unadhE
sERu koL karumbum perunjennelum mali thaN sirIvaramangai
nARu pUndhaNduzhAy mudiyAy! dheyva nAyaganE

Oh leader of nithyasUris who is in sirIvaramangai dhivyadhESam which has sugarcane and tall paddy crop in muddy field, wearing divine crown which is decorated with fresh invigorating thuLasi! You (emperumAn) have bestowed on me your divine feet only which are the means to attain the goal, as the upAyam (means) which is the refuge; I do not have anything to give you in return and my AthmA is yours.

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “those who recite this decad with intent and joy, will be always enjoyed by nithyasUris”.

dheyva nAyagan nAraNan thirivikkiraman adi iNai misai
koy koL pUm pozhil sUzh kurugUrch chatakOpan
seydha AyiraththuL ivai thaN sirIvaramangai mEya paththudan
vaigal pAda vallAr vAnOrkkAravamudhE

sarvESvaran who is the leader of nithyasUris, having motherly forbearance due to unconditional relationship, measures [and accepts] his subordinate entities so that they don’t develop ownership; nammAzhwAr, leader of AzhwArthirunagari which is surrounded by abundant flowers ready to be plucked, mercifully spoke on the divine feet of such emperumAn, these ten pAsurams among the thousand pAsurams, aimed at the invigorating sirIvaramangai dhivyadhESam; those who can sing this decad agreeing with its meanings, will always be eternally enjoyable like never-satisfying nectar, for the residents of paramapadham.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-5-7-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 5.7 – நோற்ற

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 5.5

எம்பெருமான் தன்னிடத்தில் சிறிது ஆசையுடையவர்களையும் ரக்ஷிப்பவனாக இருந்தும் ஏன் இன்னும் தன்னை வந்து ரக்ஷிக்கவில்லை என்று பார்த்தார் ஆழ்வார். தான் மற்றைய உபாயங்களில் ஈடுபட்டிருப்பதாக நினைத்து எம்பெருமான் நம்மை ரக்ஷிகாமல் இருக்கலாம் என்று நினைத்து ஆழ்வார் இந்தத் திருவாய்மொழியில் வானமாமலை எம்பெருமானுக்குத் தன்னுடைய தாழ்ச்சியையும் தனக்கு வேறு உபாயங்களில் அந்வயம் இல்லாததையும் அறிவித்து, சரணாகதி செய்கிறார்.

முதல் பாசுரம். உன்னை அடைவதற்காக சாஸ்த்ரத்தில் காட்டப்பட்ட உபாயங்கள் என்னிடம் இல்லாதபோதும் உன்னை அடைய வேண்டும் என்கிற ஆசை உள்ளது. இப்படி இருந்தும் அடியார்களுடன் கூடியிருப்பதற்கு இங்கே எழுந்தருளியிருக்கும் உனக்கு வெளிப்பட்டவனோ என்கிறார்.

நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன் ஆகிலும் இனி உன்னை விட்டொன்றும் 
ஆற்றகிற்கின்றிலேன் அரவின் அணை அம்மானே!
சேற்றுத் தாமரை செந்நெல் ஊடு மலர் சிரீவரமங்கல நகர்
வீற்றிருந்த எந்தாய்! உனக்கு மிகை அல்லேன் அங்கே

பலத்தைப் பெறுவதற்கு அனுஷ்டிக்கப்படும் கர்மயோகத்தை உடையவனல்லேன். ஆதலால், நுண்ணியதான ஞான யோகத்தை உடையவனல்லேன். இவை இரண்டாலும் கூடும் பக்தியும் இல்லாதபோதும் உன் குணங்களை நினைத்துப் பார்த்த பின்பு உன்னை விட்டு ஒரு க்ஷணமும் வாழ முடியவில்லை. ஆதிசேஷணைப் படுக்கையாகக் கொண்டு உன் திருமேனியை அவனுக்குக் கொடுத்த ஸ்வாமியாய் சேற்று நிலத்தில் தாமரையானது செந்நெலோடே கலந்து மலரும்படி அழகான சிரீவரமங்கல நகரிலே அடியார்களைக் காப்பதற்காகக் கொண்ட தனித்துவம் வாய்ந்த வீற்றிருந்த திருக்கோலத்தாலே எனக்கு உபகாரகனானவனே! அங்கே ரக்ஷகனாக இருக்கும் உன்னால் காக்கப்படுபவர்களுள் நான் வெளிப்பட்டவன் அல்லேன்.

இரண்டாம் பாசுரம். என்னை ஏற்றுக்கொள்வதற்குத் தடைகள் இருந்தாலும், அவற்றை போக்கக் கூடியவன் நீயே என்பதால், எனக்கு க்ருபைபண்ணி அருள வேண்டும் என்கிறார்.

அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் உன்னைக் காணும் அவாவில் வீழ்ந்து நான்
எங்குற்றேனும் அல்லேன் இலங்கை செற்ற அம்மானே 
திங்கள் சேர் மணி மாட நீடு சிரீவரமங்கல நகர் உறை
சங்கு சக்கரத்தாய் தமியேனுக்கருளாயே

உன் அருளால் உன்னை அடைந்து உன்னிடத்திலும் அல்லேன். நீ கைக்கொள்ளும் வரை காத்திருக்கலாம் என்று இங்கும் என்னால் இருக்க முடியவில்லை. மிகவும் இனியவனான உன்னைக் காணவேண்டும் என்கிற ஆசையில் அகப்பட்டு, நான் உலக விஷயங்களில் ஈடுபட்டிருக்கும் நிலையிலும் இல்லை. இலங்கையை அழித்து, பின்பு பெற்றுக் கொண்ட ஸ்வாமியாய், சந்த்ரனோடு சேரும்படி மாணிக்கமயமான மாடங்கள் வளர்கிற சிரீவரமங்கலநகரிலே நிரந்தரமாக வாழ்பவனாய், எதிரிகளை அழிக்க உதவும் திருச்சங்கு திருவாழி ஆகியவற்றை உடையவனே! உன்னைத் தவிர வேறு துணையில்லாத எனக்கு நீ க்ருபை பண்ணி அருள வேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். பரத்வத்தை வெளியிடும் சிறந்த திருமேனிகளைக் கொண்டு, என்னை ஏற்றுக்கொண்டு என் தொண்டையும் ஏற்றுக்கொண்ட உபகாரத்துக்கு நான் என்ன கைம்மாறு செய்தேன் என்கிறார்.

கருளப் புட்கொடி சக்கரப்படை வான நாட எம் கார் முகில் வண்ணா
பொருள் அல்லாத என்னைப் பொருள் ஆக்கி அடிமை கொண்டாய்
தெருள் கொள் நான்மறை வல்லவர் பலர் வாழ் சிரீவரமங்கல நகர்க்கு
அருள் செய்து அங்கிருந்தாய்! அறியேன் ஒரு கைம்மாறே

கருடனாகிற பறவையைக் கொடியாகவும் திருவாழியை ஆயுதமாகவும் பரமபதத்தை நாடாகவுமுடைய காளமேகம் போலே எனக்காகக்கொடுத்த திருமேனியை உடையவனாய் ஒரு வஸ்து என்று நினைக்கமுடியாதபடி இருந்த என்னை ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவனாக ஆக்கி, வாசிக கைங்கர்யத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டாய். உயர்ந்த ஞானத்தை உடையவராய்க்கொண்டு நான்கு வேதங்களையும் நடத்தவல்லவர்கள் பலரும் வாழும் சிரீவரமங்கலநகருக்கு அருளைப்பண்ணி அங்கே இருக்கிறவனே! நீ செய்த உபகாரத்துக்கு ஒரு கைம்மாறு நான் செய்ததாகத் தெரியவில்லை.

நான்காம் பாசுரம். அடியார்களை நன்றாகக் காக்கும் தன்மையையுடைய உன்னை என் ஆசையைக் கொண்டு எப்படிப் பெறுவது என்கிறார்.

மாறு சேர் படை நூற்றுவர் மங்க ஓர் ஐவர்க்காய் அன்று மாயப் போர் பண்ணி
நீறு செய்த எந்தாய் நிலம் கீண்ட அம்மானே!
தேறு ஞானத்தர் வேத வேள்வி அறாச் சிரீவரமங்கல நகர்
ஏறி வீற்றிருந்தாய் உன்னை எங்கெய்தக் கூவுவனே?

எதிரிகளாய்க் கூடின சேனையையுடைய துர்யோதனன் முதலிய நூற்றுவரும் நசிக்கும்படி தனியரான பஞ்ச பாண்டர்களுக்கும் உதவுபவனாய் அன்று ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்களையுடைய யுத்தத்தைப் பண்ணி எல்லாரையும் பொடிப்பொடியாகும்படிச் செய்த மஹோபகாரகனாய், பூமியை இடந்தெடுத்த ஸ்வாமியாய், தெளிந்த ஞானத்தையுடையவர்களுடைய வைதிகமான பகவதாராதனம் இடைவிடாமல் நடக்கும் சிரீவரமங்கலநகரில் ஏறி, தனித்துவம் தோன்றும்படி எழுந்தருளியிருந்த எம்பெருமானே! உன்னை எங்கே அடைவதாகக் கூவுவேன்?

ஐந்தாம் பாசுரம். எதிரிகளை அழிக்கும் தன்மையையுடைய நீ அடியார்களின் அனுபவத்துக்காக இங்கே இருப்பதைக் கண்டேன். இப்படி இருக்கிற உன்னை அடைய நான் முயற்சி செய்வது தகுமா என்கிறார்?

எய்தக் கூவுதல் ஆவதே எனக்கு? எவ்வதெவ்வத் துளாயுமாய் நின்று
கைதவங்கள் செய்யும் கருமேனி அம்மானே!
செய்த வேள்வியர் வையத் தேவர் அறாச் சிரீவரமங்கல நகர்
கை தொழ இருந்தாய் அது நானும் கண்டேனே

உன்னாலேயே ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டிய எனக்கு உபாயமாக உன்னை அழைப்பது தகுமா? எவ்வகைப்பட்ட எதிரிகளாகிற அஸுரக்கூட்டத்துள் புத்தர் முதலிய அவதாரங்களைச் செய்து நின்று அவர்களை ஏமாற்றும் செயல்களைச் செய்யும் அழகிய கறுத்த திருமேனியையுடைய ஸ்வாமியே! செய்ய வேண்டியதைச் செய்து முடித்தவர்களாய் இவ்வுலகிலேயே நித்யஸூரிகளைப்போன்று இருப்பவர்கள் விடாமல் வாழும் சிரீவரமங்கலநகர் முழுவதும் தொண்டு செய்யும்படித் தலைவனாய் இருந்தாய். நானும் அந்த இருப்பைக் கண்டேன். ஆனபின்பு அங்கே என்னையும் சேர்த்துக் கொள்வது உன் பொறுப்பு என்று கருத்து.

ஆறாம் பாசுரம். அடியார்களுக்கு உதவுவதில் மிகவும் ஒளிபடைத்த தன்மையையுடைய நீ உன்னை நான் வந்து அனுபவித்துத் தொண்டு செய்யும்படி வந்தருள வேண்டும் என்கிறார்.

ஏனமாய் நிலம் கீண்ட என் அப்பனே கண்ணா! என்றும் என்னை ஆளுடை  
வான நாயகனே மணி மாணிக்கச் சுடரே!
தேனமாம் பொழில் தண் சிரீவரமங்கலத்தவர் கை தொழ உறை
வானமாமலையே அடியேன் தொழ வந்தருளே

வராஹவேஷத்தைக் கொண்டு பூமியை இடந்தெடுத்த செயலால் எனக்கு உபகாரகனாய், கண்ணனாய், எப்பொழுதும் என் இருப்பு அழியாமல் அடிமைகொண்டு, பரமபதத்தில் இருக்கும் ஆனந்தத்தைப்போலே வாசிக கைங்க்கர்யத்தை ஏற்றுக் கொண்ட நாயகனான எம்பெருமானே! உயர்ந்ததான மாணிக்கம்போலே மிகவும் ஒளிபடைத்த தேஜஸ்ஸையுடையவனாய், தேனையுடைய மாஞ்சோலைகளையுடைய குளிர்ச்சியான சிரீவரமங்கலத்திலே உள்ளவர்கள் கைங்கர்யம் செய்யும்படி அங்கே நிரந்தரமாக வாழும், பரம்பதத்திலே இருப்பவர்களுக்கும் அனுபவிக்கும்படி பெரிய மலைபோலே மிகவும் ஸ்திரமான திருமேனியை உடையவனே! அடியவனான நான் தொண்டு செய்யும்படி அந்த நிலையை விட்டு என்னிடத்தில் வந்து அருள வேண்டும்.

ஏழாம் பாசுரம். எல்லாருடைய இருப்புக்கும் காரணமான நீ என்னை உன்னிடத்தில் இருந்து பிரித்து என் இருப்பை அழிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்கிறார்.

வந்தருளி என் நெஞ்சிடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே! உலகுக்கோர்
முந்தைத் தாய் தந்தையே! முழு ஏழ் உலகும் உண்டாய்
செந்தொழிலவர் வேத வேள்வி அறாச் சிரீவரமங்கல நகர்
அந்தமில் புகழாய்! அடியேனை அகற்றேலே

உன் இருப்பிடங்களை விட்டு இங்கே வந்தருளி, உன் விஷயத்தில் விருப்பமற்றிருந்த என் நெஞ்சை இருப்பிடமாகக் கொண்டு என் இருப்பை நோக்கி பரமபதவாஸிகளின் இருப்பையும் வளர்ப்பவனாய் இவ்வுலகத்திற்கு தனித்துவம் வாய்ந்த முதன்மைத் தாயாய் தந்தையாய் எல்லா உலகங்களையும் அமுதுசெய்து திருவயிற்றில் வைத்து ரக்ஷித்தாய். வேறு எதிர்பார்ப்பு இல்லாத நேர்மையான செயல்களை உடையவர்களுடைய வைதிகமான பகவதாராதனம் மாறாமல் நடக்கும் சிரீவரமங்கலநகரிலே முடிவற்ற குணங்களையுடையவனே! அடியேனை நீ உன் விஷயத்தில் இருந்து அகற்றாமல் இருக்கவேண்டும்.

எட்டாம் பாசுரம். உன்னை விட்டுப் பிரிவதற்குக் காரணமான புலன்கள் நடையாடும் ஸம்ஸாரம் உனக்குக் கீழ்ப் படிந்திருக்க, அதிலே என்னை வைத்தது என்னை அகற்றுவதற்காகவோ என்கிறார்.

அகற்ற நீ வைத்த மாய வல் ஐம் புலன்கள் ஆம் அவை நன்கறிந்தனன்
அகற்றி என்னையும் நீ அருஞ்சேற்றில் வீழ்த்தி கண்டாய்
பகற்க்கதிர் மணி மாட நீடு சிரீவரமங்கை வாணனே! என்றும்
புகற்கரிய எந்தாய் புள்ளின் வாய் பிளந்தானே!

உன்னிடத்தில் ஈடுபாடு இல்லாதவர்களை அகற்றுவதற்காக நீ உண்டாக்கி வைத்தவையாய், ஆச்சர்யத் தன்மையை உடையதாய், வெல்ல அரிதான ஐம்புலன்களை நன்றாக அறிந்தேன். நீ என்னையும் உன்னிடத்தில் இருந்து அகற்றி அரிதான சேற்றிலே தள்ளிவிட்டாய் என்று நினைத்து அஞ்சுகின்றேன். விளங்குகிற ஒளியையுடைய மாணிக்கங்களையுடைய மாடங்கள் ஓங்கி இருக்கும் சிரீவரமங்கைக்குத் தலைவனாய், ஒரு நாளும் உள்ளே புக முடியாத என் ஸ்வாமியாய், பகாஸுரன் வாயைப் பிளந்தவனே! நீ இப்படி சக்தியுடன் இருந்தும் என் விரோதிகளைப் போக்கவில்லையே என்று கருத்து.

ஒன்பதாம் பாசுரம். அடியார்களின் விரோதிகளைப் போக்குவதாலே மிகவும் ஒளிவிடுபவனாக இருக்கும் நீ, நான் உஜ்ஜீவிக்கும்படி க்ருபைபண்ணி அருளவேண்டும் என்கிறார்.

புள்ளின் வாய் பிளந்தாய்! மருதிடை போயினாய்! எருதேழ் அடர்த்த என் 
கள்ள மாயவனே! கருமாணிக்கச் சுடரே!
தெள்ளியார் திருநான்மறைகள் வல்லார் மலி தண் சிரீவரமங்கை
உள் இருந்த எந்தாய்! அருளாய் உய்யுமாறெனக்கே

பகாஸுரனை அழித்தவனாய் யமளார்ஜுன மரங்களை வீழ்த்தியவனாய் ஏழு எருதுகளையும் அழிப்பவனாய், இப்படி ஒருவருக்கும் புரியாத ஆழமான விஷயங்களை எனக்குக் காட்டித்தந்த ஆச்சர்யபூதனே! கறுத்த மாணிக்கத்தின் சுடர்போலேயிருக்கிற திருமேனி அழகையுடையவனே! தெளிவை உடையவர்களாய் பகவத் ஸ்வரூபத்தைக் காட்டும் ஸ்ரீயையுடைய நான்கு வேதங்களின் தாத்பர்யங்களும் தாங்களிட்ட வழக்காய் இருப்பவர்கள் மிகுதியாக வாழ்க்கையாலே ஸம்ஸார தாபம் இல்லாதபடி குளிர்ச்சியான சிரீவரமங்கையின் உள்ளே என்னை அனுபவிக்கச் செய்வதற்காக எழுந்தருளியிருந்த உபகாரகனே! எனக்கு உன் திருவடிகளில் தொண்டு செய்து உஜ்ஜீவிக்கும் வழியை க்ருபைபண்ணியருள வேண்டும்.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமான் “நம்மைப் பெறுவதற்கு நம் திருவடிகளே உபாயம்” என்று காட்டிக்கொடுக்க, இந்த உபகாரத்துக்கு என்னிடத்தில் ஒரு கைம்மாறு இல்லை என்கிறார்.

ஆறெனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்தொழிந்தாய் உனக்கோர் 
கைம்மாறு நான் ஒன்றிலேன் எனதாவியும் உனதே
சேறு கொள் கரும்பும் பெருஞ்செந்நெலும் மலி தண் சிரீவரமங்கை
நாறு பூந்தண்டுழாய் முடியாய்! தெய்வ நாயகனே

எனக்கு உன்னை அடைவதற்கு வழியாக உன் திருவடிகளையே புகலிடமான உபாயமாகக் கொடுத்து விட்டாய். இப்படிப்பட்ட உனக்கு ஓர் கைம்மாறு ஒன்றும் உள்ளவனாக நான் இல்லை. எனது ஆத்மாவும் முன்பே உன்னுடையதாக இருக்கிறது. சேற்று நிலத்திலே இருக்கும் கரும்பும் அதைக்காட்டிலும் பெரிதாக வளரும் செந்நெலும் நெருங்கிக் குளிர்ச்சியாக இருக்கும் சிரீவரமங்கையில் இருப்பவனாய் மிகவும் நறுமணம் வீசும் புதிய, குளிர்ச்சியான திருத்துழாயாலே அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரீடத்தையுடையவனாய் நித்யஸூரிகளுக்கு நாயகனாய் இருப்பவனே! இப்படிப்பட்ட உனக்கு நான் கைம்மாறு செய்ய முடியாது என்று கருத்து.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழியைப் பாடவல்லவர்கள் நித்யஸூரிகளுக்கு மிகவும் இனியவர்களாவார்கள் என்று பலத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

தெய்வ நாயகன் நாரணன் திரிவிக்கிரமன் அடி இணை மிசை
கொய் கொள் பூம் பொழில் சூழ் குருகூர்ச் சடகோபன்
செய்த ஆயிரத்துள் இவை தண் சிரீவரமங்கை மேய பத்துடன்
வைகல் பாட வல்லார் வானோர்க்காரவமுதே

நித்யஸூரிகளுக்குத் தலைவனான ஸர்வேச்வரனாய் இயற்கையான தாயன்பையுடைய நாராயணனாய்த் தன் சொத்தை தான் கொள்ளும் த்ரிவிக்ரமன் திருவடிகளிலே, கொய்துகொள்ளும்படி மிகுதியாக இருக்கும் பூக்களையுடைய பொழில்களாலே சூழப்பட்ட திருநகரிக்குத் தலைவரான ஆழ்வார் அருளிச்செய்த ஆயிரம் பாசுரங்களில் குளிர்ச்சியான சிரீவரமங்கையை மேவிய இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களையும் அர்த்தத்தோடே உடன்பட்டுப் பாட வல்லவர்கள் பரமபதவாஸிகளுக்கு எப்போதும் ஆராவமுதம்போலே இனிமையாக இருப்பார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org