Category Archives: thiruvAimozhi 4th centum

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 4.10 – onRum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 4.1

While sarvESvaran who is Sriya:pathi (divine consort of SrImahAlakshmi) out of his great mercy towards the AthmAs, descended in this world in archAvathAra (deity) forms and is waiting for them, these AthmAs were going towards dhEvathAs who were appointed by him. Seeing that, AzhwAr explained his supremacy elaborately to them, reformed them and became joyful. AzhwAr reveals emperumAn’s supremacy in archAvathAram in this decad. As this dhivyadhESam is the birth place of AzhwAr, the special attachment he had over the emperumAn who is present here, is also revealed.

First pAsuram. AzhwAr in line with statements which establish emperumAn’s causal nature, asks [the materialistic people] “while sarvESvaran who is the cause for everything is present here, which other dhEvathA are you searching for?”.

onRum dhEvum ulagum uyirum maRRum yAdhum illA 
anRu nAnmugan thannodu dhEvar ulagOdu uyir padaiththAn
kunRam pOl maNi mAda nIdu thirukkurugUr adhanuL
ninRa Adhip pirAn niRka maRRaith theyvam nAdudhirE

When dhEva species [celestial entities], their world, other species, all entities (in collective form or without name/form) were all annihilated and became subdued [in bhagavAn], emperumAn created brahmA who is the samashti purusha, dhEvathAs, their world and other different species; when such emperumAn is standing well in AzhwAr]thirunagari that is having tall mountain like mansions, he being the cause of everything and the great benefactor, you are approaching these dhEvathAs who are [also] affected by creation and annihilation.

Second pAsuram. AzhwAr says to those who are created by emperumAn “You and the dhEvathAs you worship are the same [when it comes to being created by bhagavAn]; hence, you take shelter of thirunagari where sarvESvaran who is eternal wealth, is standing mercifully”.

nAdi nIr vaNangum dheyvamum ummaiyum mun padaiththAn
vIdil sIrp pugazh AdhippirAn avan mEvi uRai kOyil
mAda mALigai sUzhndhazhagAya thirukkurugUradhanaip
pAdi Adip paravich chenmingaL pallulagIr parandhE

sarvESvaran, the first benefactor who created the dhEvathAs you determine [to be worshippable] and surrender unto, and you as well, during the creation, who is having eternal auspicious qualities such as gyAnam (knowledge), Sakthi (ability) etc and greatness, is residing firmly in this divine abode thirunagari which is beautiful due to being surrounded by mansions and palaces; oh those who are residing in different worlds! You engage in singing, dancing and praising him everywhere.

Third pAsuram. AzhwAr says “The protection etc of the universe which is an effect [from the cause], is that which reveals the lord’s supremacy”.

parandha dheyvamum pallulagum padaiththu anRudanE vizhungik
karandhumizhndhu kadandhidandhadhu kaNdum theLiyagilleer
sirangaLAl amarar vaNangum thirukkurugUr adhanuL
paran thiRam anRip pallulagIr! dheyvam maRRillai pEsuminE

Even after seeing clearly emperumAn creating many different dhEvathAs and their many different vast worlds, back then consuming all the worlds immediately (during deluge) concealing them from the deluge, spitting them out (after the deluge), owning them up fully and rescuing them, you are unable to have clarity; there is no independent dhEvathA present that is not a prakAram (form) of the supreme lord who is standing in thirunagari and who is being bowed to and worshipped by all dhEvathAs; oh the residents of different worlds! Tell me if there is any such dhEvathA.

Fourth pAsuram. AzhwAr asks “What is the benefit for those naiyAiyika et al (who determine ISvara by inference) for rejecting the supreme nature of sarvESvaran who is revealed by the faultless vEdham and who is the lord of the dhEvathAntharams (other dhEvathAs) that are confused to be supreme?

pEsa ninRa sivanukkum piraman thanakkum piRarkkum
nAyagan avanE kabAla nan mOkkaththuk kaNdu koNmin
thEsamAmadhiL sUzhndhazhagAya thirukkurugUr adhanuL
Isan pAl Or avam paRaidhal ennAvadhu ilingiyarkkE

sarvESvaran (SrIman nArAyaNan) is the only lord for rudhra who is spoken [as lord in some statements], brahmA and other dhEvathAs; please see for yourself as revealed in mahAbhAratham, how the skull was eliminated from rudhra’s hands; what is the benefit for those AnumAnikas who consider linga puraNam etc as the pramANam, while committing [speaking] any lowly aspects (talks) such as sarvESvaran not being the lord, towards emperumAn who is the natural lord and who is residing inside thirunagari which is beautiful due its radiance and being surrounded by very great fort.

Fifth pAsuram. Rejecting bAhya (those who reject vEdham) and kudhrushtis (those who misinterpret vEdham0, AzhwAr says “emperumAn who resides in thirunagari is superior to all”.

ilingaththitta purANaththIrum samaNarum sAkkiyarum
valindhu vAdhu seyvIrgaLum maRRu num dheyvamum Agi ninRAn
malindhu sen nel kavari vIsum thirukkurugUr adhanuL
polindhu ninRa pirAn kaNdIr onRum poy illai pORRuminE

Oh you who are kudhrushtis due to being faithful to thAmasa (mode of ignorance) purANams! Oh jainas! Oh baudhdhas! Oh you vaiSEshikas, who are debating through dry arguments! emperumAn is promoting those different dhEvathAs, you have considered as goal, to be at his (emperumAn‘s) disposal and standing in thirunagari where fresh paddy is available abundantly and the crops are appearing to be swaying like a chAmara (a fan made with fur) with completeness, as sarvESvaran himself; there is no falsity in this principle and thus you all praise him.

Sixth pAsuram. AzhwAr says “It is emperumAn’s skill which makes you not realise how he manages the material realm based on one’s karma (deeds)”.

pORRi maRROr dheyvam pENap puRaththittu ummai innE
thERRi vaiththadhu elleerum vIdu peRRAl ulagillai enRE
sERRil sennel kamalam Ongu thirukkurugUr adhanuL
ARRa vallavan mAyam kaNdIr adhaRindhaRindhu OduminE

The reason for keeping you all away from him to praise and serve another dhEvathA in this manner and making you remain faithful towards them is that if everyone attained mOksham (liberation) of serving bhagavAn, the injunctions/order of the world will be lost. The reason for this is – emperumAn who is residing in AzhwArthirunagari, where fresh paddy and lotus flowers grow nicely in marshes, who is greatly capable and making others enjoy the results of their deeds – such emperumAn’s relation with prakruthi (material realm) which is said as “mAyA” ; having knowledge about it, try to cross over the material realm.

Seventh pAsuram. AzhwAr says “You will only get whatever you have already got from those dhEvathAs; hence, you become a servitor of emperumAn who is the cause of all and who is having garuda dhvajam (flag)”.

Odi Odip pala piRappum piRandhu maRROr dheyvam
pAdi Adip paNindhu pal padigAl vazhi ERik kaNdIr
kUdi vAnavar Eththa ninRa thirukkurugUr adhanuL
Adu putkodi Adhi mUrththikku adimai puguvadhuvE

Singing on and dancing for another dhEvathA who cannot be named, worshipping him in many different ways, taking shelter of him more and more through the SAsthram, running/moving around taking different births, and seeing all these in front of you. You become the servitor of sarvESvara, who is the cause of all, who is having the swaying garuda as his flag, and is standing in AzhwArthirunagari, to be praised and to be surrendered unto, by all those dhEvathAs together.

Eighth pAsuram. AzhwAr explains “even for other dhEvathAs, emperumAn is the one who gives the ability to fulfll the desires of those who pray to them”, through the example of rudhra fulfilling the desires of mArkaNdEya, through the mercy of ISvara (bhagavAn).

pukkadimaiyinAl thannaik kaNda mArkaNdEyan avanai
nakka pirAnum anRuyyak koNdadhu nArAyaNan aruLE
kokkalar thadam thAzhai vElith thirukkurugUr adhanuL
mikka AdhippirAn niRka maRRaith theyvam viLambudhirE

rudhra, the benefactor, who is known as nagna, due to being dhigambara, during praLaya, rescued mArkaNdEya who is famously known through purANams, who  entered by servitude to rudhra and saw him directly, and made that mArkaNdEya as a  devotee of bhagavAn for his uplift by the mercy of nArAyaNa; thus, while emperumAn who is greater than all, the natural cause and the great benefactor is standing in AzhwArthirunagari which has a protective layer of blossoming flowers with the complexion of a crane [white colour] and vast leaves, which other dhEvathA who is with expectation, are you speaking about?

Ninth pAsuram. AzhwAr says “If you want to be saved, take shelter of AzhwArthirunagari which is mercifully occupied by emperumAn whose wealth cannot be destroyed by the wrong debates of vEdha bAhya (those who reject vEdhas) and kudhrushtis (those who misinterpret vEdhas)”.

viLambum ARu samayamum avai Agiyum maRRum than pAl
aLandhu kANdaRkariyanAgiya Adhip pirAn amarum
vaLam koL thaN paNai sUzhndhazhagAya thirukkurugUr adhanai
uLam koL gyAnaththu vaimmin ummai uyyak koNdu pOguRilE

emperumAn, the great benefactor who is the cause of all, is having the nature where his matters are difficult to be seen and determined by the collective group of six schools of philosophy which reject vEdham and are being essence just by words [no real stuff] and other kudhrushti philosophies. If you want to uplift yourself, place AzhwArthirunagari, the perfectly enjoyable abode of such emperumAn which is surrounded by attractive and invigorating water bodies, in your internal knowledge.

Tenth pAsuram. AzhwAr says “It is both destiny and apt to serve emperumAn who is the SarIri (soul) of all, very easy to mingle with and is having heart captivating activities”.

uRuvadhAvadhu eththEvum evvulagangaLum maRRum thanpAl
maRuvin mUrththiyOdu oththu iththanaiyum ninRa vaNNam niRkavE
seRuvil sennel karumbodOngu thirukkurugUr adhanuL
kuRiya mANuruvAgiya nIL kudak kUththanukkAtcheyvadhE

emperumAn is standing in such a manner that all categories of dhEvathAs, all worlds, other chith (sentient beings) and achith (insentient entities) and all of these remain in his svarUpam, considering them to be distinguished forms as comparable to his divine/special forms, without losing his identity as well as his characteristics; he is also standing in thirukkurugUr which has fertile lands having well growing fresh paddy, sugarcane etc; to serve such emperumAn who having great enjoyability forever as vAmana, assuming the form of brahmachAri and as krishNa who performed kudak kUththu, is the purushArtham (goa) that is destiny and apt.

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “paramapadham is easy to attain for those who learn this decad”.

Atcheydhu Azhip pirAnaich chErndhavan vaN kurugUr nagarAn
nAtkamazh magizh mAlai mArbinan mARan satakOpan
vEtkaiyAl sonna pAdal AyiraththuL ippaththum vallAr
mItchi inRi vaikundha mAnagar maRRadhu kai adhuvE

AzhwAr who is having the divine name “SatakOpa” and the family name “mARan”, who is, having attained emperumAn, the benefactor who has the divine chakra in his hand, by  engaging in service through speech, the leader of the distinguished AzhwArthirunagari and is having divine and very freshly fragrant magizha garland on his chest, out of great desire, mercifully spoke these ten pAsurams among the thousand pAsurams in the form of a song. Those who can recite these ten pAsurams, will have the great abode SrIvaikuNtam which is present on the other side, from where there is no return, in their hands’ reach, on top of the recital itself.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-4-10-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 4.10 – ஒன்றும்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 4.1

ச்ரிய:பதியான ஸர்வேச்வரன் அர்ச்சாவதார ரூபத்திலே பெருங்கருணையுடன் ஆத்மாக்களுக்கு உதவுவதற்காக இவ்வுலகில் வந்து காத்திருக்க, இங்குள்ளவர்கள் அவனால் நியமிக்கப்பட்ட வேறு தெய்வங்களைத் தேடிப் போவதைக்கண்டு, எல்லோருக்கும் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்தை விரிவாக உபதேசம் செய்து அவர்களைத் திருத்தி மகிழ்கிறார். அர்ச்சாவதாரத்திலே எம்பெருமானின் பரத்வத்தை ஆழ்வார் காட்டிய பதிகம் இது. இந்த திவ்யதேசம் ஆழ்வாருடைய திருவவதார ஸ்தலம் ஆகையாலே இங்கிருக்கும் எம்பெருமானிடத்தில் ஆழ்வாருக்குத் தனி ஈடுபாடு என்பதும் வெளிப்படுகிறது.

முதல் பாசுரம். எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான ஸர்வேச்வரன் இங்கே இருக்க வேறு எந்த தேவதையைத் தேடுகிறீர்கள் என்கிறார்.

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா 
அன்று நான்முகன் தன்னொடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான்
குன்றம் போல் மணி மாட நீடு திருக்குருகூர் அதனுள்
நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க மற்றைத் தெய்வம் நாடுதிரே

எம்பெருமானிடத்தில் ஒன்றியிருக்கும்படிச் சேர்வதான தேவதைகளும் அவர்களின் உலகங்களும் மனுஷ்யர் தொடக்கமான ப்ராணிகளும் மற்றும் உண்டான எல்லாப் பொருள்களும் எதுவும் இல்லாத அன்று இவர்களை ஸ்ருஷ்டிக்கவேணும் என்னும் கருணை உள்ளத்துடன் ப்ரஹ்மாவுடன் தேவதைகள், உலகம், ப்ராணிகள் ஆகியவற்றைத் தன்னை அடைவதற்கு வழிசெய்யும் வகையில் படைத்தவனாய் மலைகள்போலே மாணிக்கமயமான மாடங்கள் உயர்ந்திருக்கிற திருக்குருகூரில் நிற்கிற எல்லாவற்றுக்கும் காரணனான மஹோபகாரகன் இங்கிருக்க ஸ்ருஷ்டி ஸம்ஹாரம் ஆகியவற்றுள் கர்மத்தாலே ஈடுபடும் தேவதைகளைத் தேடுகிறீர்களே.

இரண்டாம் பாசுரம். அந்த தேவர்களையும் உங்களையும் படைப்பதற்குத் தேவையான நித்யமங்கள குணங்களை உடைய எம்பெருமான் வாழும் திருநகரியை அடையுங்கள் என்கிறார்.

நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் முன் படைத்தான்
வீடில் சீர்ப் புகழ் ஆதிப்பிரான் அவன் மேவி உறை கோயில்
மாட மாளிகை சூழ்ந்தழகாய திருக்குருகூரதனைப்
பாடி ஆடிப் பரவிச் சென்மின்கள் பல்லுலகீர் பரந்தே

பலவகைப்பட்ட உலகத்தீரே! நீங்கள் உங்கள் குணத்துக்கு ஏற்றதாக வணங்கும் தேவதைகளையும் உங்களையும் ஸ்ருஷ்டி காலத்திலே படைத்தவனான, அதற்குத் தேவையான் ஞானம் சக்தி முதலிய குணங்களையுடையவனான, புகழையுடைய ஆதிப்பிரானான எம்பெருமான், பொருந்தி வாழும் ஸ்தானமாய், மாடங்களும், மாளிகைகளும் சூழ்ந்து அதனாலே அழகாக இருக்கும் திருநகரியைப் பாடி ஆடி ஸ்துதித்து எல்லாவிடத்திலும் சென்று சொல்லுங்கள்.

மூன்றாம் பாசுரம். இப்பொழுது படைக்கப்பட்டிருக்கும் ஜகத்தை எம்பெருமான் காப்பாற்றுவதே, அவன் மேன்மையைக் காட்டும் என்கிறார்.

பரந்த தெய்வமும் பல்லுலகும் படைத்து அன்றுடனே விழுங்கிக்
கரந்துமிழ்ந்து கடந்திடந்தது கண்டும் தெளியகில்லீர்
சிரங்களால் அமரர் வணங்கும் திருக்குருகூர் அதனுள்
பரன் திறம் அன்றிப் பல்லுலகீர்! தெய்வம் மற்றில்லை பேசுமினே

பரந்திருக்கும் தேவதைக் கூட்டங்களையும் பல் வித உலகங்களையும் படைத்து, ப்ரளயம் வந்த காலத்தே உடனே விழுங்கி, அதை ஒளித்து வைத்து, ப்ரளயத்துக்குப் பிறகு வெளியே உமிழ்ந்து, பின்பு அளந்து கொண்டு, மீண்டும் இடைப்பட்ட ப்ரளயத்திலே இடந்து எடுத்த இவற்றைக் கண்டும், தெளிவான அறிவில்லாமல் இருக்கிறீர்களே. தேவர்கள் தங்களது தலைகளால் வணங்கும் திருநகரிக்குள்ளே நிற்கிற பரம்பொருளுக்குச் சரீரமாயல்லது வேறு ஸ்வதந்த்ரமான தெய்வம் இல்லை. பல விதமான உலகத்தில் உள்ளவர்களே, அப்படி இருந்தால் சொல்லுங்கள்.

நான்காம் பாசுரம். இவ்வுலகில் ஈச்வரர்கள் என்று கொண்டாடப்படுபவர்களுக்கும் ஈச்வரனான, வேதத்தில் பரதெய்வமாகச் சொல்லப்பட்ட ஸர்வேச்வரன் விஷயத்தில் அவன் ஈச்வரன் இல்லை என்றும் அனுமானத்தாலே ஈச்வரனைச் சொல்லும் நையாயிகர்களுக்கு என்ன ப்ரயோஜனம் என்கிறார்.

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின்
தேசமாமதிள் சூழ்ந்தழகாய திருக்குருகூர் அதனுள்
ஈசன் பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலிங்கியர்க்கே

ஈச்வரனாகச் சொல்லப்பட்ட ருத்ரனுக்கும் அவனுக்கும் தந்தையான ப்ரஹ்மாவுக்கும் மற்ற தேவதைகளுக்கும் நாயகனானவன் அந்த ஸர்வேச்வரனே. ப்ரஹ்மாவின் சாபத்தால் ருத்ரன் கையிலே ஒட்டியிருந்த கபாலத்தை நன்றாகப் போக்கின இந்த சரித்ரத்தை ஐந்தாவது வேதமான மஹாபாரத்தில் பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ஒளிமயமாய் மிகச்சிறந்ததான மதிள்களாலே சூழப்பட்டு அத்தாலே அழகாக இருக்கும் திருநகரிக்குள்ளே இருக்கும் இயற்கையான ஸர்வேச்வரன் விஷயத்திலே இவன் ஈச்வரன் இல்லை என்ற தாழ்ந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லுகிற இத்தால் நையாயிகர்களுக்கு என்ன ப்ரயோஜனம் உண்டு?

ஐந்தாம் பாசுரம். பாஹ்ய (வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாதவர்கள்) குத்ருஷ்டி (வேதத்துக்குத் தவறான அர்த்தம் சொல்லுபவர்கள்) மதத்தவர்களை ஜயித்து, திருநகரியில் நிற்கிற ஸர்வேச்வரனே எல்லாரையும் விட உயர்ந்தவன் என்கிறார்.

இலிங்கத்திட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும்
வலிந்து வாது செய்வீர்களும் மற்று நும் தெய்வமும் ஆகி நின்றான்
மலிந்து செந்நெல் கவரி வீசும் திருக்குருகூர் அதனுள்
பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர் ஒன்றும் பொய் இல்லை போற்றுமினே

லிங்கத்தை வணங்குவதைக் காட்டும் தாமஸ புராணத்தை நம்பும் குத்ருஷ்டிகளான நீங்களும், வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாத சமணர்கள் மற்றும் பௌத்தர்களும், வீணான தர்க்கங்களில் ஈடுபட்டு வாதம் செய்யும் வைசேஷிகர்கள் முதலியவர்களும் மற்றும் நீங்கள் விரும்பி வணங்கும் தேவதைகளும் தன் அதீனத்திலே இருக்கும்படி அவற்றை வளர்த்துவிட்டவன், செந்நெலானது மிகுந்து கவரிபோலே அசைகிற திருநகரியில் பரிபூர்ணனாய் தன் மேன்மை ஒளிவிடும்படி நிற்கும் ஸர்வேச்வரனே! இதை நீங்களே காணுங்கள். இதில் ஒன்றும் பொய் இல்லை. ஆகையாலே உங்கள் கொள்கைகளை விட்டு அவனையே கொண்டாடுங்கள்.

ஆறாம் பாசுரம். இது உங்களுக்குத் தெரியாமல் இருப்பது அவரவர் கர்மத்துக்கு ஏற்றபடி எம்பெருமான் இந்த ஸம்ஸாரத்தை நடத்துகிற ஸாமர்த்யத்தாலே என்கிறார்.

போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு உம்மை இன்னே
தேற்றி வைத்தது எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகில்லை என்றே
சேற்றில் செந்நெல் கமலம் ஓங்கு திருக்குருகூர் அதனுள்
ஆற்ற வல்லவன் மாயம் கண்டீர் அதறிந்தறிந்து ஓடுமினே

வேறு ஒரு தேவதையை ஸ்தோத்ரம் பண்ணி ஆதரிக்கும்படி தன்னிடத்திலிருந்து உங்களை விலக்கி, இப்படி அவர்கள் விஷயத்தில் நம்பிக்கையுடன் வைத்திருப்பது, எல்லாரும் பகவானை அடையும் மோக்ஷத்தைப் பெற்றால் சாஸ்த்ரத்தில் காட்டப்பட்ட உலக மர்யாதை குலையும் என்பதற்காக. இதற்குக் காரணம், சேற்று நிலத்தில் செந்நெலும் தாமரையும் போட்டிபோட்டுக் கொண்டு வளரும் திருநகரியிலே வாழும், மிக உயர்ந்த பல விதமான சக்திகளை உடையவனாய்க் கொண்டு எல்லாரையும் கர்மத்தை அனுபவிக்கச்செய்பவனுடைய, ஆச்சர்யமான ப்ரக்ருதியுடன் சேர்ந்த ஸம்பந்தம். அதை நன்றாக அறிந்து இந்த உலகைக் கடக்கப் பாருங்கள்.

ஏழாம் பாசுரம். இப்படியே மற்ற தெய்வங்களை வணங்கி வந்தால் இதற்கு முன்பு பெற்ற பலனையே பெறுவீர்கள். ஆதலால், கருடக்கொடியை உடைய, எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான எம்பெருமானுக்கு அடிமை ஆகுங்கள் என்கிறார்.

ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து மற்றோர் தெய்வம்
பாடி ஆடிப் பணிந்து பல் படிகால் வழி ஏறிக் கண்டீர்
கூடி வானவர் ஏத்த நின்ற திருக்குருகூர் அதனுள்
ஆடு புட்கொடி ஆதி மூர்த்திக்கு அடிமை புகுவதுவே

வேறு சில பெயர் சொல்லவும் தகுதியில்லாத தேவதையைப் பாடுவது, ஆடுவது என்று கொண்டு வணங்கி, பல விதத்தாலும் சாஸ்த்ர மார்கத்தாலே மேலும் மேலும் வணங்கி, பல பிறவிகளில் ஓடிப் பிறந்து, நேரே அனுபவித்தீர்கள். ஆதலால், நீங்கள் வணங்கும் தேவர்கள் எல்லாரும் கூடி ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அடையும்படித் திருநகரியிலே நிற்கும், ஆடிவருகிற பெரியதிருவடியை கொடியாகவுடைய எல்லாருக்கும் காரணனான ஸர்வேச்வரனுக்கு அடிமை ஆகுங்கள்.

எட்டாம் பாசுரம். மார்க்கண்டேயனுக்கு ருத்ரன் உதவியதும் எம்பெருமான் க்ருபையாலே என்று மற்ற தேவதைகளுக்கும் பலன் கொடுக்கும் சக்தி எம்பெருமானே கொடுக்கிறான் என்பத உதாரணத்துடன் அருளிச்செய்கிறார்.

புக்கடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை
நக்க பிரானும் அன்றுய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே
கொக்கலர் தடம் தாழை வேலித் திருக்குருகூர் அதனுள்
மிக்க ஆதிப்பிரான் நிற்க மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே

தொண்டு செய்து உள்கலந்து தன்னை நேராகக் கண்ட மார்க்கண்டேயனென்று ப்ரஸித்தமானவனை, நக்கபிரான் என்று திக்கையே ஆடையாகக் கொண்டிருப்பவனும் தன் அடியார்களுக்கு நன்மை செய்யுபவனுமான ருத்ரனும், ஆபத்துக்காலத்திலே காப்பாற்றி பகவானுக்கு அடிமையாக்கி வாழவைத்தது நாராயணன் அருளாலேயே நடந்தது. ஆதலால், கொக்கின் நிறம்போலே வெளுத்து மலரும் பூவையுடைய பெரிய தாழைகளை வேலியாகவுடைய திருநகரியுள் நிற்கும் எல்லாரையும் விட உயர்ந்தவனாய், ஆதி காரணனாய், மஹோபகாரனான எம்பெருமான் நிற்க, வேறு எந்த தெய்வத்தைச் சொல்லுகிறீர்கள்?

ஒன்பதாம் பாசுரம். மற்றவர்களாலே புரிந்து கொள்ள முடியாத எம்பெருமான் வாழும் திருநகரியை உங்களுடைய வாழ்ச்சிக்காக நினையுங்கள் என்று அருளிச்செய்கிறார்.

விளம்பும் ஆறு சமயமும் அவை ஆகியும் மற்றும் தன் பால்
அளந்து காண்டற்கரியனாகிய ஆதிப் பிரான் அமரும்
வளம் கொள் தண் பணை சூழ்ந்தழகாய திருக்குருகூர் அதனை
உளம் கொள் ஞானத்து வைம்மின் உம்மை உய்யக் கொண்டு போகுறிலே

வார்த்தைகளால் மட்டும் நிறைந்திருக்கும் ஆறு பாஹ்ய சமயங்களும் (வேதத்தை ஒத்துக்கொள்ளாத சார்வாக, பௌத்த, சமண, வைசேஷிக, ஸாங்க்ய, பாசுபத மதங்கள்) மற்றுமுள்ள குத்ருஷ்டி (வேதத்துக்குத் தவறான அர்த்தம் கூறும்) மதங்களும் எல்லாம் கூடி வந்தாலும், தன்விஷயத்தில் ஆராய்ந்து காண்பதற்கு அரியதான தன்மையை உடைய, எல்லாருக்கும் காரணனான, மஹோபகாரகன் பொருந்தி வாழும் தேசமாய், அழகியதாய், குளிர்ந்ததான நீர்நிலங்களாலே சூழப்பட்டு மிகவும் இனிமையாக இருக்கும் திருநகரியை, நீங்கள் வாழ்ச்சியைப் பெறவேண்டும் என்று நினைத்தீர்களால் உங்கள் உள்ளத்தில் இருக்கும் ஞானத்தில் வையுங்கள்.

பத்தாம் பாசுரம். எல்லாவற்றுக்கும் ஆத்மாவாய், மிகவும் எளியவனாய், எல்லாரையுடைய மனதையும் கவரக்கூடிய சேஷ்டிதங்களையுடைய எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்வதே விரும்பத்தக்கதும் தகுந்ததும் என்று அருளிச்செய்கிறார்.

உறுவதாவது எத்தேவும் எவ்வுலகங்களும் மற்றும் தன்பால்
மறுவின் மூர்த்தியோடு ஒத்து இத்தனையும் நின்ற வண்ணம் நிற்கவே
செறுவில் செந்நெல் கரும்பொடோங்கு திருக்குருகூர் அதனுள்
குறிய மாணுருவாகிய நீள் குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே

எல்லா தேவதைகளும் எல்லா உலகங்களும் மற்றுமுண்டான எல்லா சேதனர்களும் அசேதனப் பொருள்களும் இவை எல்லாவற்றையும் தன் ஸ்வரூபத்திலே, குற்றமில்லாத தனித்துவம் வாய்ந்த திருமேனியைப் போலே, பெருமை சேர்க்கும் சரீரமாய்க்கொண்டு, தன்னுடைய ஸ்வரூபம், ஸ்வபாவம் ஆகியவை குலையாதபடி நிற்கும் எம்பெருமான் அம்மேன்மையோடே விளைநிலங்களில் செந்நெலானது கரும்புடன் வளரும்படியான திருநகரிக்குளே நிற்பவனாய், அடியார்கள் எளிதில் அனுபவிக்கும்படி வாமனனாய் ப்ரஹ்மசாரி உருவத்துடன், மிகப்பெரிய பெருமையையுடைய குடக்கூத்தாடிய கண்ணனுக்கே அடிமை செய்வதே சிறந்ததும் தகுந்ததுமாய் இருக்கும் புருஷார்த்தம்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழியை நினைத்துச் சொன்னவர்களுக்குப் பரமபதம் கையிலேயென்று பலத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

ஆட்செய்து ஆழிப் பிரானைச் சேர்ந்தவன் வண் குருகூர் நகரான்
நாட்கமழ் மகிழ் மாலை மார்பினன் மாறன் சடகோபன்
வேட்கையால் சொன்ன பாடல் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் வல்லார்
மீட்சி இன்றி வைகுந்த மாநகர் மற்றது கை அதுவே

வாசிக கைங்கர்யத்தைப் பண்ணி திருவாழியைத் திருக்கையிலேயேந்திய உபகாரகனை அடைந்தவராய் உயர்ந்ததான திருநகரிக்குத் தலைவராய் புதிய பரிமளத்தையுடைய திருமகிழமாலையை திருமார்பிலேயுடையவராய் மாறன் என்கிற குடிப்பெயரையும் சடகோபர் என்கிற விசேஷமான திருநாமத்தையும் உடைய ஆழ்வார், பகவத் விஷயத்தில் கொண்ட மிகுந்த ஆசையால் அருளிச்செய்த ஆயிரம் பாசுரங்களுக்குள் இப்பத்துப் பாசுரங்களையும் அர்த்தத்துடன் அனுபவிக்க வல்லவர்கள் கையிலே இதை அனுபவிப்பதாகிய பலத்துக்கு மேலே, மிகவும் தூரத்தில் இருக்கும், மீட்சியில்லாத ஸ்ரீவைகுண்டமாகிற மாநகரம் இருக்கும்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 4.1 – orunAyagamAy

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 3.3

ramanuja-selvapillai-2

Among the three purushArththams (goals) namely aiSvaryam (worldly pleasures), kaivalyam (eternal self enjoyment) and bhagavath kainkaryam (eternal service to bhagavAn), AzhwAr highlights that aiSvaryam and kaivalyam do not match the true nature of the self and are also inferior. Out of his great mercy, he instructs the samsAris to pursue kainkaryam at the lotus feet of Sriya:pathi (SrIman nArAyaNa, the divine consort of SrI mahAlakshmi) who is sarvESvaran. emperumAnAr submitted this decad to thirunArAyaNapuram thirunAraNan emperumAn.

First pAsuram. AzhwAr says “Emperors will [one day] lose their kingdom and miserably live by begging. This being the case, approach the divine feet of thirunArAyaNan (SrIman nArAyaNan) who is eternally wealthy, and be uplifted”.

oru nAyagamAy Oda ulagudan ANdavar
karu nAy kavarndha kAlar sidhaigiya pAnaiyar
peru nAdu kANa immaiyilE pichchai thAm koLvar
thirunAraNan thAL kAlam peRach chindhiththuymminO

Those emperors who are conducting supremely independent empire, fitting firmly in the world and protecting their kingdom, (when their wealth gets destroyed, would beg in the night) have their leg bitten by black dog , having a broken and discarded pot (shell/skull) for begging, will accept alms themselves to be seen by the people of this great earth (which was once ruled by them). (Since aiSwaryam (worldly wealth) is temporary,) meditate upon the eternally wealthy lord nArAyaNan’s divine feet immediately, without wasting any time and be uplifted.

Second pAsuram. AzhwAr says “Since you may lose even your wife on top of losing your wealth, you take shelter of emperumAn, the lord of SrI mahAlakshmi, who is the supreme lord of all”.

uymmin thiRai koNarndhu enRulagANdavar immaiyE
tham in suvai madavAraip piRar koLLath thAm vittu
vemmin oLi veyil kAnagam pOyk kumai thinbargaL
semmin mudith thirumAlai viraindhadi sErminO

Those kings who rule over the world saying [to regional kings and others] “you survive by bringing along the tribute”, in the same life, would abandon their exclusive, dear, pleasure giving wives to be grabbed by others; unable to stay in their kingdom, they would go into the forest where there is very hot sunshine, only to be tortured (by other kings, there too). Thus, you quickly with goodness, surrender unto the divine feet of the divine husband of SrImahAlakshmi, who is having unstoppably radiant crown.

Third pAsuram. AzhwAr says “Those emperors who lived without caring for the other kings who surrendered to them, will lose their wealth and live without being respected by others. Thus surrender unto the divine feet of the enjoyable krishNa”.

adi sEr mudiyinarAgi arasargaL thAm thozha
idi sEr murasangaL muRRaththiyamba irundhavar
podi sEr thugaLAyp pOvargaL Adhalil nokkenak
kadi sEr thuzhAy mudik kaNNan kazhalgaL ninaiminO

Those (emperors) who have at their feet the others kings themselves worshipping, will stay (with least bother for those who surrendered) hearing the thunderous noise of drums [being played] outside; such emperors would become worthless to become a piece of dust in a small portion of an object. Thus, meditate upon the divine feet of krishNa who is adorning a crown which is decorated with fragrant thuLasi.

Fourth pAsuram. AzhwAr says “Since the life span is also short (temporary),you worship the divine feet of krishNa who is the eliminator of hurdles”.

ninaippAn pugin kadal ekkalin nuN maNalil palar
enaiththOrugangaLum ivvulagANdu kazhindhavar
manaippAl marungaRa mAydhal allAl maRRuk kaNdilam
panaiththAL madha kaLiRattavan pAdham paNiminO

If we set out to speak (about kings who died giving up bhagavath anubhavam), more than the very many tiny sand particles in the sand dunes in the ocean, there are many who passed away in the many yugas; they will be destroyed in a manner that there would be no distinction between their residence and the surroundings [everything would be flattened] and we have not seen any remainder of them; thus, you all worship the divine feet of the one [krishNa] who destroyed the mad elephant [kuvalayApIdam] which had well rounded palm tree like feet.

Fifth pAsuram. AzhwAr says “Like wealth, the pleasure of union with women also has the defects such as being temporary etc”.

paNimin thiruvaruL ennum am sIdhap paim pUm paLLi
aNi men kuzhalAr inbak kalavi amudhuNdAr
thuNi munbu nAlap pal Ezhaiyar thAmizhippach chelvar
maNi minnu mEni nam mAyavan pEr solli vAzhminO

Those [kings, wealthy folks] who enjoyed the nectar of blissful union of damsels who have tender tresses with decorations, lying in a beautiful cool huge flower bed to receive the divine grace, subsequently with their cloth hanging in the front side, will themselves go back to those damsels who were desirous previously, in spite of those girls speaking insulting words towards them; thus, you live happily by reciting the divine names of the amazing lord who is having a blue-gem like radiant divine form and who lets (us devotees) enjoy him.

Sixth pAsuram. AzhwAr says “From the time of srushti (creation) till date, I have not seen anyone who has survived being a wealthy person. Hence become a servitor of the lord of kshIrAbdhi”.

vAzhndhArgaL vAzhndhadhu mA mazhai mokkuLin mAyndhu mAyndhu
AzhndhAr enRallAl anRu mudhal inRaRudhiyA
vAzhndhArgaL vAzhndhE niRpar enbadhillai niRkuRil
AzhndhAr kadal paLLi aNNal adiyavarAminO

Those who think that they are living, are like a bubble in the heavy rain which gets crushed again and again and gets destroyed; other than this, the principle of any one who had lived in the same manner [forever] is not present from the time of creation until today; to have an eternal life, [you] become a devotee/servitor to the lord who is having the deep, abundant ocean as his bed. Ar also indicates vastness.

Seventh pAsuram. AzhwAr explains the temporary nature of food, beverages and similar pleasures.

Amin suvai avai AROdu adisil uNdArndha pin
thU men mozhi madavAr irakkap pinnum thuRRuvAr
Imin emakkoru thuRRenRu idaRuvar Adhalin
kOmin thuzhAy mudi Adhi am sOdhi guNangaLE

[The rich folks] after eating (distinguished) food which is matching the nature [of oneself], pleasing, world renowned and having six types of tastes, and feeling full, will again eat with difficulty, unable to refuse the desire of pure (due to the affectionate attitude) and soft-spoken, damsels; after losing such wealth, they will go to the places of those damsels asking “you too give us a handlful of food” and knock around (their entrances); thus, together you enjoy the qualities of beautiful sarvESvaran who has radiant divine form, who is infinitely enjoyable lord due to having the divine crown which is decorated by thiruththuzhAy (thuLasi) and who is the cause of all.

Eighth pAsuram. AzhwAr says “Since these acquired kingdoms will not be long lasting without the grace of bhagavAn, you recite the divine names of ananthaSAyi (emperumAn reclining on AdhiSEsha)”.

guNam koL niRai pugazh mannar kodaik kadan pUNdirundhu
iNangi ulagudan Akkilum Angavanai illAr
maNam koNda bOgaththu manniyum mILvargaL mILvillai
paNam koL aravaNaiyAn thirunAmam padiminO

Those kings who are the abode of qualities such as seelam (simplicity) etc, who are having complete fame, who are crowned princes, who are well established having assumed the nature of magnanimity (of making their wealth available for the welfare of all); even if they are fitting well together with the world and protecting harmoniously, those who are not subservient to sarvESvara in matters relating to such wealth, though staying firm in this manner having freshness of daily celebrations and joy of wealth, they will become bankrupt; if you recite/practice the divine names of one who is inclined to be united with his devotees, since he is having AdhiSEsha with expanded hoods as bed, you will attain the goal from where there is no return.

Ninth pAsuram. AzhwAr says “Since the other-worldly joy in heaven etc are temporary, you take shelter of ISwara who will establish the goal which is ever-lasting”.

padi mannu palkalan paRROdaRuththu aimpulan venRu
sedi mannu kAyam seRRArgaLum Angavanai illAr
kudi mannum in suvargam eydhiyum mILvargaL mILvillai
kodi mannu puLLudai aNNal kazhalgaL kuRuguminO

Even if they attained the svarga which is having very enjoyable settlements and is [seemingly] permanent (due to its existence for a long time) by giving up lands/properties and the many types of ornaments which are always worn, by winning over the sensory organs and by troubling the bodies [in penance] and having bushes formed around them, if they don’t take shelter of bhagavAn while staying there, they will lose such heavenly life; to acquire ever-lasting result, you should try to reach out to the divine feet of sarvESvaran who has periya thiruvadi [garuda] staying eternally in his dhvaja (flag). “padi mannu” also indicates “Those [ornaments] which are well fitting with the body”.

Tenth pAsuram. AzhwAr says “kaivalyam though is not temporary [as in the case of worldly pleasures which are temporary], since it is not as enriching as parama purushArtham (the ultimate goal of serving bhagavAn eternally), attaining of bhagavAn who is the all controlling supreme lord, is the most wonderful purushArtham (goal)”.

kuRuga miga uNarvaththodu nOkki ellAm vitta
iRugal iRappennum gyAnikkum appayan illaiyEl
siRuga ninaivadhOr pAsam uNdAm pinnum vIdillai
maRugalil Isanaip paRRi vidA vidil vIdahdhE

The gyAni (wise) who has given up all goals (other than AthmA), meditating upon the AthmA intensely being in close proximity of the self who is identified by his gyAnam, is considering mOksha which ends in AthmA exclusively as the goal; for such gyAni, if accepting bhagavAn as the means is not present [in him], attachment to think about lowly goals will exist; further mOksham (in the form of attaining self-enjoyment) will also not be attained. This being the case, surrendering unto bhagavAn who is the opposite of all defects, who is the controller of all and the lord who is the abode of all auspicious qualities and not leaving him ever in itself is parama purushArtham (the ultimate goal).

Eleventh pAsuram. AzhwAr explains uplifting of AthmA after elimination of all sorrows as the result of this decad.

ahdhE uyyap pugumARenRu kaNNan kazhalgaL mEl
koy pUm pozhil sUzh kurugUrch chatakOpan kuRREval
sey kOlaththu Ayiram sIrth thodaip pAdal ivai paththum
ahkAmal kaRpavar Azh thuyar pOy uyyaRpAlarE

nammAzhwAr, the leader of AzhwArthirunagari ,which has gardens having abundance of pluckable flowers, sang thousand pAsurams having sIr and thodai in the form of confidential services performed to krishNa’s divine feet, firmly saying that those are the only means to be approached for AthmA‘s uplift. Those who learn this decad among those thousand pAsurams without losing [any part of them], will have their grief of being immersed in worldly wealth and self-enjoyment, eradicated and will be engaged in uplifting of self (leading to devotion towards bhagavAn).

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-4-1-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 4.1 – ஒருநாயகமாய்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 3.3

ramanuja-selvapillai-2

ஐச்வர்யம், கைவல்யம், பகவத் கைங்கர்யம் ஆகிய மூன்று விதமான புருஷார்த்தங்களில் ஐச்வர்யமும் கைவல்யமும் ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்குச் சேராது என்றும் அவை மிகவும் தாழ்ந்தது என்றும் சொல்லி, ச்ரிய:பதியான ஸர்வேச்வரனின் திருவடிகளில் கைங்கர்யம் செய்வதே மிக உயர்ந்த புருஷார்த்தம் என்று தன்னுடைய பெரிய கருணையாலே ஸம்ஸாரிகளுக்கு உபதேசம் செய்கிறார் ஆழ்வார். எம்பெருமானார் இந்தப் பதிகத்தைத் திருநாராயணபுரம் திருநாரணன் எம்பெருமானுக்கு ஸமர்ப்பித்தார்

முதல் பாசுரம். மிகப் பெரிய சக்கரவர்த்திகளே பிக்ஷை எடுத்து வருந்துவார்கள். ஆதலால் நம்முடன் இயற்கையான ஸம்பந்தமுடைய, எப்பொழுதும் செல்வத்தையுடைய நாராயணன் திருவடிகளை அடையுங்கள் என்கிறார்.

ஒரு நாயகமாய் ஓட உலகுடன் ஆண்டவர்
கரு நாய் கவர்ந்த காலர் ஸிதைகிய பானையர்
பெரு நாடு காண இம்மையிலே பிச்சை தாம் கொள்வர்
திருநாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்துய்ம்மினோ

எல்லாவற்றுக்கும் தலைவராய் நெடுங்காலம் நடக்கும்படி உலகத்துடன் பொருந்தி ராஜ்யம் நடத்தியவர்கள் அந்த ஐச்வர்யம் தீர்ந்தவுடன் பிக்ஷையெடுக்கப்பார்த்து அந்த ஸமயத்தில் கறுத்த நாயாலே கவ்வப்பட்ட காலையுடையவர்களாய் உபயோகமற்ற பானையைப் பாத்ரமாகக் கொண்டு இந்தப் பெரிய பூமியில் எல்லாரும் காணும்படி இந்தப் பிறவியிலேயே பிச்சை எடுப்பார்கள். இப்படி இவ்வுலக ஐச்வர்யம் நிரந்தரமாக இல்லாததால், எப்பொழுதும் செல்வத்துடன் இருக்கும் நாராயணனுடைய திருவடிகளை காலம் தாழ்த்தாமல் உடனே நினைத்து உஜ்ஜீவனத்தைப் பெறுங்கள்.

இரண்டாம் பாசுரம். ஐச்வர்யத்தை இழப்பது மட்டுமல்லாமல் விரும்பிய விஷயத்தையும் பிரிய நேரிடும் ஆதலால் எல்லாருக்கும் தலைவனான ச்ரிய:பதியை அடையுங்கள் என்கிறார்.

உய்ம்மின் திறை கொணர்ந்து என்று உலகாண்டவர் இம்மையே
தம் இன் சுவை மடவாரைப் பிறர் கொள்ளத் தாம் விட்டு
வெம்மின் ஒளி வெயில் கானகம் போய்க் குமை தின்பர்கள்
செம்மின் முடித் திருமாலை விரைந்தடி சேர்மினோ

திறையைக் கொண்டுவந்து பிழைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று இந்த வார்த்தையைக் கொண்டே உலகத்தை ஆண்டவர்கள் இப்படி வாழ்ந்த பிறவியிலேயே தங்களுக்கு என்று தனித்துவமாய் மிகவும் பிடித்தவர்களாய் இன்பத்தையுடையவர்களாய் இருக்கும் ஸ்த்ரீகளை, மற்றவர்கள் பறித்துக்கொள்ளும்படி, தாங்களே கைவிட்டு, வெப்பம் மிகுந்த, பார்த்தவர் கண்களில் மின்னொளி பரக்கும், வெயிலையுடைய காட்டுக்குள்ளே போய் அங்கும் வேறு ராஜாக்களால் துன்புறுவார்கள். ஆதலால் விரைந்து சென்று தடுக்கப்படாத ஒளிமிகுந்த கிரீடத்தையுடைய திருமாலின் திருவடிகளில் சேருங்கள்.

மூன்றாம் பாசுரம். காலில் விழுந்த ராஜாக்களையும் மதிக்காமல் இருந்தவர்கள் பின்பு ஒரு மதிப்பும் இல்லாமல் ஆவார்கள். ஆதலால் இனியவனான கண்ணன் திருவடிகளை அடையுங்கள் என்கிறார்.

அடி சேர் முடியினராகி அரசர்கள் தாம் தொழ
இடி சேர் முரசங்கள் முற்றத்தியம்ப இருந்தவர்
பொடி சேர் துகளாய்ப் போவர்கள் ஆதலில் நொக்கெனக்
கடி சேர் துழாய் முடிக் கண்ணன் கழல்கள் நினைமினோ

தங்கள் காலில் விழுந்த கிரீடத்தையுடைய ராஜாக்கள் தாங்களே தொழும்பொழுது இடிபோன்ற முரசங்கள் முற்றத்திலே ஓசை செய்யும்படி இருந்தவர்கள் ஒரு பொருளின் துகளுடன் சேர்ந்த மிகச்சிரிய துகளாகும்படி மதிப்பற்றுப் போவார்கள். ஆதலால் உடனே நறுமணம் மிகுந்த திருத்துழாயாலே அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரீடத்தையுடைய கண்ணன் திருவடிகளை நினையுங்கள்.

நான்காம் பாசுரம். அவமானப்படுவது மட்டும் இல்லாமல் ஆயுளும் நிலைநில்லாததாகையால் விரோதிகளைப் போக்கும் கண்ணன் திருவடிகளை வணங்குங்கள் என்கிறார்.

நினைப்பான் புகின் கடல் எக்கலின் நுண் மணலில் பலர்
எனைத்தோருகங்களும் இவ்வுலகாண்டு கழிந்தவர்
மனைப்பால் மருங்கற மாய்தல் அல்லால் மற்றுக் கண்டிலம்
பனைத்தாள் மதகளிறட்டவன் பாதம் பணிமினோ

ஆராய முயன்றால் பல யுகங்களும் இந்த உலகத்தை ஆண்டு கழிந்துபோனவர்கள் கடலில் உருவாகிய மேடுகளில் இருக்கும் மிக நுண்ணிய மணலைவிட மிகுதியானவர். தங்களின் வீட்டின் பகுதிகளுக்கும் அதன் சுற்றுப்புறங்களுக்கும் வித்யாசம் தெரியாதபடி அழிவதைத் தவிர வேறு நிலையைப் பார்த்ததில்லை. ஆதலால் பனைபோலே பருத்த அடிப்பரப்பையுடைய யானையை அழித்தவனான கண்ணனின் திருவடிகளை வணங்குங்கள்.

ஐந்தாம் பாசுரம். விருப்பத்துக்குரித்தான் பெண்களும் அவர்களுடன் கூடுவதும் நிலையற்றதாகையாலே அழகிய உருவத்தையுடையவனான ஸர்வேச்வரன் திருநாமத்தைச் சொல்லி வாழப் பாருங்கள் என்கிறார்.

பணிமின் திருவருள் என்னும் அம் சீதப் பைம் பூம் பள்ளி
அணி மென் குழலார் இன்பக் கலவி அமுதுண்டார்
துணி முன்பு நாலப் பல் ஏழையர் தாமிழிப்பச் செல்வர்
மணி மின்னு மேனி நம் மாயவன் பேர் சொல்லி வாழ்மினோ

அழகியதாய் குளிர்ந்ததாய் பரந்த பூப்படுக்கையிலே, திருவருளைப் பண்ணியருளவேணும் என்னும் ஆசையையுடைய, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மிகவும் மென்மையான கூந்தலையுடையவர்களின் இன்பமான கலவி என்னும் அமுதத்தை அனுபவித்தவர்கள், தாங்கள் அணிந்திருக்கும் வஸ்த்ரமானது பின்பக்கம் வரை எட்டாமல் இருப்பதால் முன்னே தொங்கும்படி இருக்க, முன்பு ஈடுபட்டிருந்த பல வகைப்பட்ட ஸ்த்ரீகள் தாங்களே பழித்தாலும்கூட, அவர்களை நோக்கி நடப்பார்கள். ஆதலால் நீலரத்னம்போலே ஒளிபடைத்த திருமேனியையுடையவனாய், நமக்கு தன் அனுபவத்தைக் கொடுக்கும் ஆச்சர்யபூதனின் திருநாமங்களைச் சொல்லி ஆனந்தமாக வாழுங்கள்.

ஆறாம் பாசுரம்.. இவ்வுலகில் நிலைநின்ற வாழ்க்கை இல்லாததால் அப்படி இருக்க ஆசைப்படுபவர்கள் திருப்பாற்கடல்நாதனுக்குத் தொண்டராகுங்கள் என்கிறார்.

வாழ்ந்தார்கள் வாழ்ந்தது மா மழை மொக்குளின் மாய்ந்து மாய்ந்து
ஆழ்ந்தார் என்றல்லால் அன்று முதல் இன்றறுதியா
வாழ்ந்தார்கள் வாழ்ந்தே நிற்பர் என்பதில்லை நிற்குறில்
ஆழ்ந்தார் கடல் பள்ளி அண்ணல் அடியவராமினோ

வாழ்ந்தார்களாகத் தங்களை நினைத்திருப்பவர்கள் வாழ்ந்தது பெருமழையில் நீர்க்குமிழிபோலே நசித்து நசித்துக் கீழே போனார்கள் என்பதைத் தவிர, உற்பத்தி முதல் இன்று வரை ஓரே நிலையில் வாழ்ந்தார்கள் என்பது இல்லை. நிலைநின்ற வாழ்வு வேண்டுமாகில் ஆழ்ந்து நிறைந்த கடலைப் படுக்கையாகவுடைய ஸர்வஸ்வாமிக்கு அடியார் ஆகுங்கள்.

ஏழாம் பாசுரம். உடம்பை வளர்க்கும் உணவு முதலிய இன்பமும் நிரந்தரமற்றது ஆகையால் எல்லாருக்கும் காரணமான ஸர்வேச்வரன் குணங்களை நினையுங்கள் என்கிறார்.

ஆமின் சுவை அவை ஆறோடடிசில் உண்டார்ந்த பின்
தூ மென் மொழி மடவார் இரக்கப் பின்னும் துற்றுவார்
ஈமின் எமக்கொரு துற்றென்று இடறுவர் ஆதலின்
கோமின் துழாய் முடி ஆதி அம் சோதி குணங்களே

ப்ரக்ருதிக்குச் சேர்ந்ததாய் விரும்பத்தக்கதாய் உலக ப்ரஸித்தமான ஆறு ரஸங்களோடு கூடின உயர்ந்ததான அன்னத்தை உண்டு த்ருப்தியடைந்தபின், சுத்தமாய் மென்மையான பேச்சையுடைய ஸ்த்ரீகள் கேட்பதால் மீண்டும் முயன்று உண்ணுபவர்கள், அந்தச் செல்வம் அழிந்த பிறகு, அந்த ஸ்த்ரீகளிடமே சென்று எங்களுக்கு ஒரு பிடி அன்னம் இடவேணும் என்று கேட்டு அது கிடைக்காததால் ஆங்காங்கே திரிவார்கள். ஆதலால் திருத்துழாயாலே அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரீடத்தையுடைய எல்லாருக்கும் காரணமான, அழகிய ஒளிபடைத்த திருமேனியையுடைய ஸர்வேச்வரனின் குணங்களை, அவனை அடைந்து அனுபவியுங்கள்.

எட்டாம் பாசுரம். பகவானுடைய அருள் இல்லாதபோது கிடைக்கும் ராஜ்யமும் நிலையற்றதாகையாலே ஆதிசேஷனில் சயனித்திருப்பவன் திருநாமங்களைச் சொல்லுங்கள் என்கிறார்.

குணம் கொள் நிறை புகழ் மன்னர் கொடைக் கடன் பூண்டிருந்து
இணங்கி உலகுடன் ஆக்கிலும் ஆங்கவனை இல்லார்
மணம் கொண்ட போகத்து மன்னியும் மீள்வர்கள் மீள்வில்லை
பணம் கொள் அரவணையான் திருநாமம் படிமினோ

சீலம் முதலிய குணங்களுக்கு இருப்பிடமாய் பூர்ணமான புகழையுடையவராய் க்ஷத்ரிய குல புத்ரர்களாய் வள்ளல் தன்மையை ஏறிட்டுக்கொண்டு நிலைபெற்று நின்று இருந்து உலகம் உடன்படும்படி ரக்ஷித்துப் போனாலும் அந்த ஐச்வர்ய விஷயமாக ஸர்வேச்வரனை அடிபணிந்து நில்லாதவர்கள், எப்பொழுதும் புதியதாக இருக்கும் ஐச்வர்ய இன்பத்திலே இப்படி நிலைநின்றார்களாகிலும் அந்த ஐச்வர்யத்தை இழப்பார்கள். விரிகிற பணங்களையுடைய ஆதிசேஷனைப் படுக்கையாக எம்பெருமான் திருநாமங்களை எப்பொழுதும் சொன்னால் மீண்டும் இவ்வுலகுக்கு வரவேண்டாத மோக்ஷம் கிடைக்கும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். மேலுலகத்தில் இருக்கும் ஸ்வர்க்கானுபவமும் நிலையற்றதாகையாலே நிலைநின்ற கைங்கர்யத்தைக் கொடுக்கும் ஈச்வரனை அடையுங்கள் என்கிறார்.

படி மன்னு பல்கலன் பற்றோடறுத்து ஐம்புலன் வென்று
செடி மன்னு காயம் செற்றார்களும் ஆங்கவனை இல்லார்
குடி மன்னும் இன் சுவர்க்கம் எய்தியும் மீள்வர்கள் மீள்வில்லை
கொடி மன்னு புள்ளுடை அண்ணல் கழல்கள் குறுகுமினோ

நிலத்தையும் எப்பொழுதும் அணிந்திருந்த பலவகைப்பட்ட ஆபரணங்களையும் பற்றோடு அறுத்து, ஐம்புலங்களையும் வென்று, தூறுமண்டிக்கிடக்கிற சரீரத்தை ஜயித்தவர்களும், இந்த தவத்தின் பலனால் பொருந்தி இருக்கும் குடியிருப்பையுடைய உயர்ந்த இனிமையையுடைய ஸ்வர்க்கத்தை பெற்றாலும், அந்த இன்பத்துக்காக, அங்கும் எம்பெருமானை வணங்காதவர்கள் அதை இழந்து திரும்புவார்கள். மீளாத இன்பத்தை அடைய கொடியிலே எப்பொழுதும் இருக்கும் பெரியதிருவடியையுடைய ஸர்வேச்வரனுடைய திருவடிகளை அடையப்பாருங்கள்.

பத்தாம் பாசுரம். இப்படி உலக இன்பங்களைப் போலே நிரந்தரமற்றதாக இல்லாமல் கைவல்யம் நிரந்தரமான ப்ரயோஜனமாக இருந்தாலும் அதில் எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்து அனுபவிக்கும் வாய்ப்பில்லாததால் ஸர்வேச்வரனை அடையும் பகவத் ப்ராப்தியே உயர்ந்த ப்ரயோஜனம் என்கிறார்.

குறுக மிக உணர்வத்தொடு நோக்கி எல்லாம் விட்ட
இறுகல் இறப்பென்னும் ஞானிக்கும் அப்பயன் இல்லையேல்
சிறுக நினைவதோர் பாசம் உண்டாம் பின்னும் வீடில்லை
மறுகலில் ஈசனைப் பற்றி விடா விடில் வீடஃதே

உள்நோக்கிய ஞானத்தாலே நிரூபிக்கப்படும் ஆத்மவஸ்துவுடன் ஆழமாக நினைத்து ஆத்மாவைத் தவிர எல்லா விஷயங்களையும் விட்டவனாய் ஆத்மாவில் மட்டும் சென்று முடிந்த மோக்ஷத்தை புருஷார்த்தம் என்றிருக்கும் ஞானிக்கும் எம்பெருமானை உபாயமாகப் பற்றுகை இல்லையாகில் தாழ்ந்த புருஷார்த்தங்களை நினைப்பதற்குக் காரணமான ஓர் பாசம் ஏற்பட்டு அதனால் அந்த கைவல்ய மோக்ஷமும் கிடைக்காது. ஆதலால் எல்லாவிதமான தோஷங்களுக்கும் எதிர்த்தட்டான, எல்லாவிதமான மங்கள குணங்களையும் உடைய ஸ்வாமியை அடைந்து அகலாமல் இருந்தால் அதுவே சிறந்த புருஷார்த்தம்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழிக்குப் பலமாக துக்கம் போய் ஆத்மா உஜ்ஜீவனத்தை அடைவதை அருளிச்செய்கிறார்.

அஃதே உய்யப் புகுமாறென்று கண்ணன் கழல்கள் மேல்
கொய் பூம் பொழில் ஸூழ் குருகூர்ச் சடகோபன் குற்றேவல்
செய் கோலத்தாயிரம் சீர்த் தொடைப் பாடல் இவை பத்தும்
அஃகாமல் கற்பவர் ஆழ் துயர் போய் உய்யற்பாலரே

வாழ்ச்சிக்குக் காரணமாகக் கிட்டும் உபாயம் அதுவே என்று அறுதியிட்டு கண்ணனுடைய திருவடிகளின்மேலே கொய்யப்படும் புஷ்பங்களையுடைய பொழிலையுடைய ஆழ்வார்திருநகரிக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வார் அந்தரங்க கைங்கர்யங்களாகச் செய்த சீரும் தொடையும் கொண்ட அழகிய ஆயிரம் பாசுரங்களில் இவை பத்தையும் நழுவாதபடிக் கற்பவர்கள் ஆழ்ந்து வரும் துக்கம் போய் ஆத்ம உஜ்ஜீவனத்தை அடைவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.11 – Atcheydhu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr says “paramapadham is easy to attain for those who learn this decad”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

Atcheydhu Azhip pirAnaich chErndhavan vaN kurugUr nagarAn
nAtkamazh magizh mAlai mArbinan mARan satakOpan
vEtkaiyAl sonna pAdal AyiraththuL ippaththum vallAr
mItchi inRi vaikundha mAnagar maRRadhu kai adhuvE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

AL seydhu – engaging in service through speech (of parOpadhESam (instructing others))
Azhip pirAnai – benefactor who has the divine chakra in his hand (which is enjoyed by his devotees)
sErndhavan – having attained
vaN kurugUr nagarAn – being the leader of the distinguished AzhwArthirunagari
nAL kamazh – having very fresh fragrance
magizh mAlai – divine magizha garland
mArbinan – having on his chest
mARan – having the family name “mARan”
satakOpan – AzhwAr who is having the divine name “SatakOpa” (due to defeating the bAhyas (those who reject vEdham) and kudhrushtis (those who misinterpret vEdham))
vEtkaiyAl – out of great desire (in bhagavath vishayam)
sonna – mercifully spoke
pAdal – in the form of a song
AyiraththuL – among the thousand pAsurams
ippaththum – these 10 pAsurams (which are focussed on instructing others)
vallAr – those who can recite (along with meditating upon the meanings)
kaiyadhu – in their hands’ reach
maRRu – on top of the recital itself [which is a greatly joyful result]
adhu – being present in the other side [of material realm]
mItchi inRi – with no return
vaikundham – SrIvaikuNtam
mAnagar – the great abode.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

AzhwAr who is having the divine name “SatakOpa” and the family name “mARan”, who is having attained emperumAn, the benefactor who has the divine chakra in his hand, by  engaging in service through speech,  is the leader of the distinguished AzhwArthirunagari and is having divine and very freshly fragrant magizha garland on his chest, out of great desire, mercifully spoke these 10 pAsurams among the thousand pAsurams in the form of a song. Those who can recite them, will have the great abode SrIvaikuNtam which is present in the other side, from where there is no return, in their hands’ reach, on top of the recital itself.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • Atcheydhu AzhippirAnaich chErndhavanAzhwAr who attained emperumAn by serving him. He surrendered to sarvESvaran in the proper manner. That is, as said in SrI vishNu dharmam “vichithrA dhEhasampaththir ISwarAya nivEdhithum | pUrvamEva kruthA brahman hasthapAdhAdhisamyuthA ||” (Oh brAhmaNa! To offer oneself and other materials, AthmA previously got connected to the amazing body with hands and legs), instead of misusing the faculties bestowed by emperumAn, engaging them in the apt matter as said in thiruvAimozhi 2.3.4thandha nI koNdAkkinai” (You who created me, accepted me subsequently) and attaining him. The means for accepting the servitude is in emperumAn’s hands [the divine chakra]. As he [sudharSana chakkaraththAzhwAr] is engaged in servitude, he engaged AzhwAr also in servitude.  As the divine chakra is united with emperumAn’s hands, AzhwAr too united with him.
  • sErndha – Like a broken ship reaching the shore. Atcheygai means rendering service. Service can be of 3 types – mAnasa (by mind), vAchika (by speech) and kAyika (by body/actions). Among these, AzhwAr is not the one for mAnasa and kAyika kainkaryams. This is because, his nature is as explained in periya thiruvanthAdhi 34 “kAlAzhum nenjazhiyum kaNsuzhalum” (my feet does not remain stable, my heart is melting and my eyes are spinning). So, his service can only be through speech. [Here is a detailed analysis of the nature of the service done by AzhwAr in this decad/pAsuram] Does it say that AzhwAr served by singing thiruvAimozhi? No. If that is the case, this pAsuram should be in the last decad, that is in “muniyE nAnmuganE“; or it should have been part of the first pAsuram of thiruvAimozhi which is the essence of the whole prabandham; or, it should have been part of “pugazhu nal oruvan” decad (thiruvAimozhi 3.4), where AzhwAr performed kainkaryam by speech. Alright, shall we say that AzhwAr served by speech by mercifully explaining bhagavAn‘s supremacy after eliminating any doubts of supremacy for other dhEvathAs? No. That was already done in first pAsuram itself. Shall we say that AzhwAr is determining who is supreme and instructing the same to others? No. That was already done in thiruvAimozhi 2.2thiNNan vIdu” and thiruvAimozhi 2.8aNaivadhu aravaNai mEl“. Shall we say that this is explaining emperumAn‘s supremacy in archAvathAram? No. That was already done in thiruvAimozhi 3.6seyya thAmaraik kaNNan“. Shall we simply say that AzhwAr is instructing others? No. That was also already done in thiruvAimozhi 1.2vIdu min muRRavum” and many other places. So, what is the scope of this decad “onRum dhEvum“? On hearing AzhwAr mercifully saying “thirukkurugUr adhanuL paran thiRam anRip pallulagIr dheyvam maRRillai pEsuminE” (thiruvAimozhi 4.10.3), that is “polindhu ninRa pirAn” is the supreme lord, and seeing what is shown in “kabAla nan mOkkaththuk kaNdu koNmin” (thiruvAimozhi 4.10.4), everyone in this universe was reformed and became SrIvaishNavas; they became reformed to be performed mangaLASAsanam by AzhwAr. He dedicates a separate decad “poliga poliga” for such mangaLASAsanam. This samsAram which was unable to reform even by sarvESvara through his incarnations, was reformed by AzhwAr’s efforts. So AzhwAr is saying “Atcheydhu Azhip pirAnai chErndhvan” (having attained emperumAn through his servitude) since by his instructions he has reformed the entire universe so that he need not try to establish who is the supreme anymore [since everyone accepted his instructions and became SrIvaishNavas already] as said in thiruvAimozhi 5.2.4 “idam koL samayaththai ellAm eduththuk kaLaivana pOlE thadam kadal paLLip perumAn thannudaip pUdhangaLE” (To eliminate all the wrong philosophies, the devotees of the lord who is reclining in milk ocean, are spread everywhere).
  • vaN kurugUr nagarAn – The cause for all these auspiciousness is the birth in this dhivyadhESam.
  • nAL kamazh magizh mAlai mArbinan – In “naNNAdhAr muRuvalippa” decad, previously AzhwAr’s garland had become dry on seeing the sufferings of the samsAris (worldly people); now – on explaining the supremacy of bhagavAn, and becoming confident that there is no more sufferings for them, the garland became fresh.
  • mARan satakOpan – He is the mruthyu (agent of death) for the hurdles in attaining bhagavAn.
  • vEtkai … – He is not of the nature, where he is advising those who humbly approached him to learn these; it is out of his desire [and compassion], he is mercifully explaining this decad among the thousand pAsurams; for those who are well versed in this decad, the great abode of SrIvaikuNtam is within their hands reach and there is no return from there too.
  • maRRadhu … – Both SrIvaikuNtam and leelA vibhUthi are at their disposal. maRRu is just an avyaya (no meaning, a word to just fulfil the poetic meter), the return-less paramapadham is within their hands. paramapadham is in their hands completely. Another explanation – the ultimate goal is knowledge about bhagavAn; the abode which matches such knowledge is also easy to attain for them. Another explanation – The great abode of SrIvaikuNtam is the other world, which is opposite to this samsAram. That is in their hands.

AzhwAr thiruvadigaLE SaraNam
emperumAnAr thiruvadigaLE SaraNam
piLLAn thiruvadigaLE SaraNam
nanjIyar thiruvadigaLE SaraNam
nampiLLai thiruvadigaLE SaraNam
vadakkuth thiruvIdhip piLLai thiruvadigaLE SaraNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam
vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

In the next article we will enjoy the next decad.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.10 – uRuvadhAvadhu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In tenth pAsuram, AzhwAr says “It is apt to serve polindhu ninRa pirAn who has mercifully descended without losing any of his aiSvarya (wealth/control) and standing [here in AzhwArthirunagari]”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “It is both destiny and apt to serve emperumAn who is the SarIri (soul) of all, very easy to mingle with and is having heart captivating activities”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

uRuvadhAvadhu eththEvum evvulagangaLum maRRum thanpAl
maRuvil mUrththiyOdu oththu iththanaiyum ninRa vaNNam niRkavE
seRuvil sennel karumbodOngu thirukkurugUr adhanuL
kuRiya mANuruvAgiya nIL kudak kUththanukkAtcheyvadhE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

eththEvum – all categories of dhEvathAs
evvulagangaLum – all worlds
maRRum – other chith (sentient beings) and achith (insentient entities)
iththanaiyum – all these
than pAl – in his svarUpam
maRu il – unblamable
mUrththiyOdu oththu – considering them to be distinguished forms as comparable to his divine/special forms
ninRa vaNNam – without losing his identity as well as his characteristics
niRkavE – while standing

(matching that supremacy)
seRuvil – in fertile lands,
sennel – fresh paddy
karumbodu – sugarcane etc
Ongu – growing well
thirukkurugUr adhanuL – standing in thirukkurugUr
kuRiya – being vAmana (who can be well enjoyed by the devotees)
mANuruvE – assuming the form of brahmachAri (celibate student, who is having the identity of being needy)
nIL – having great enjoyability forever (which captivates everyone who hears about him)
kudak kUththanukku – to krishNa who performed kudak kUththu [type of dance with having multiple pots on oneself]
AL seyvadhE – to serve
uRuvadhu Avadhu – the purushArtham (goa) that is destiny and apt.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

emperumAn is standing in such a manner that all categories of dhEvathAs, all worlds, other chith (sentient beings) and achith (insentient entities) and all of these remain in his svarUpam, considering them to be distinguished forms as comparable to his divine/special forms, without losing his identity as well as his characteristics; he is also standing in thirukkurugUr which has fertile lands having well growing fresh paddy, sugarcane etc; to serve such emperumAn who having great enjoyability forever as vAmana, assuming the form of brahmachAri and as krishNa who performed kudak kUththu, is the purushArtham (goa) that is destiny and apt.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • uRuvadhAvadhu … – It is apt to serve the one who performs great kudak kUththu (pot dance). This [servitude] is apt, suitable, best and joyful; it can simply mean “this is apt”.
  • eththEvum … – All the dhEvathAs and the worlds which are their abodes.
  • maRRum – the remaining chEthanas (sentient beings) and achEthanas (insentient entities).
  • than pAl maRuvil mUrththiyOdu oththu – When they arrive at him, they will be considered as his faultless forms. When they become his forms, they will be as good as his divine/spiritual forms, and remain faultless. maRu – fault; maRu il – not having fault. That is not having the possibility of being separable from him and so on. Another explanation – maRu – mole – SrIvathsam; the form of emperumAn which is having the SrIvathsa mole; [these entities when united with emperumAn] will resemble the divine form of emperumAn which is having the SrIvathsa mole. Another explanation – there is a form of empeurmAn which is opposite to all faults; matching such form. How are they comparable to his SarIram (form)?  This is due to them a) being inseparable b) having AdhAra (emperumAn being the support) – AdhEya (other entities being supported) relationship c) having niyanthru (other entities being controlled) – niyAmya (emperumAn being the controller) relationship, having SEsha (other entities being servitors) – SEshi (emperumAn being lord) relationship, all of which are characteristics of SarIra (body/form) and are present in these entities with respect to bhagavAn. When dhEvadhaththa (an imaginary person) stands on a tree, that tree does not become his body – here it is not like that [emperumAn is pervading everything, so everything is his form].
  • iththanaiyum … – While all of these remain in him as they are. emperumAn descending into AzhwArthirunagari having all entities other than himself being servitors in the form of SarIra (body), and without losing any of this wealth/opulence. Since emperumAn is together with ubhaya vibhUthi (nithya vibhUthi (spiritual realm) and leelA vibhUthi (material realm)), he is standing here manifesting all those wealth. A prince, even while wearing a small garment and appears modest, it will manifest his wealth without any shortcoming.
  • seRuvil … – In the fertile fields of thirukkurugUr, the fresh paddy crop grows as high as sugarcane crop. In this town, the entities are equally great and have no shortcomings; just like in paramapadham, everyone will have the same greatness.
  • kuRiya – Just like a huge land is shortened into a small space, he presented himself in a short form which can be fully absorbed and enjoyed by one’s eyes.
  • mANuruvAgiya – He is an expert in begging that he will have the same fresh smiling face whether some one gives alms or not.
  • nIL kudak kUththanukku – Even after performing the kudak kUththu long back, he danced in such a manner that, even those who hear about his dance, will completely be captivated as if they saw it right in front of them and start loving him.
  • AL seyvadhE – That kudak kUththu chEshtitham (leelA, activity) will itself engage you in servitude; you just need to oblige.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.9 – viLambum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In ninth pAsuram, AzhwAr says “If you want to be saved, take shelter of AzhwArthirunagari which is mercifully occupied by emperumAn whose wealth cannot be destroyed by the wrong debates of vEdha bAhya (those who reject vEdhas) and kudhrushtis (those who misinterpret vEdhas)”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Ninth pAsuram. AzhwAr says “You don’t even need to go to great heights (emperumAn) for your upliftment. It is sufficient if you focus your knowledge on thirunagari where he resides”.

pAsuram

viLambum ARu samayamum avai Agiyum maRRum than pAl
aLandhu kANdaRkariyanAgiya Adhip pirAn amarum
vaLam koL thaN paNai sUzhndhazhagAya thirukkurugUr adhanai
uLam koL gyAnaththu vaimmin ummai uyyak koNdu pOguRilE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

viLambum – being essence just by words (of great debating skills)
ARu samayamum – the six schools of philosophy which reject vEdham (namely chArvAka, SAkhya (baudhdha), kshapaNaka (jaina), vaiSEshika, SAnkhya and pASupatha)
maRRum – other kudhrushti philosophies (which misinterpret vEdham)
avai Agiyum – collectively group together
than pAl – in his own matters (where he is beyond limits)
aLandhu – determine
kANdaRku – to see
ariyan Agiya – having nature which is difficult
Adhip pirAn – great benefactor who is the cause of all
amarum – the abode where he resides well
vaLam koL – attractive
thaN – invigorating
paNai – water bodies
sUzhndhu – surrounded
azhagAya – perfectly enjoyable
thirukkurugUr adhanai – AzhwArthirunagari

(you all)
ummai – you
uyyak koNdu – to uplift
pOguRil – if you want
uLam koL gyAnaththu – in your internal knowledge (of the mind)
vaimmin – place it.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

emperumAn, the great benefactor who is the cause of all, who is having the nature where his matters are difficult to see and determine by the collective group of six schools of philosophy which reject vEdham and are being essence just by words [no real stuff] and other kudhrushti philosophies. If you want to uplift yourself, place AzhwArthirunagari, the perfectly enjoyable abode of such emperumAn which is surrounded by attractive and invigorating water bodies, in your internal knowledge.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • viLambum ARu samayamum – The bAhya philosophies (which reject vEdham) which have the essence just in words since they are not based on pramANam (vEdham) and are merely sustained by dry arguments countering certain points raised by vEdhAnthis. bhAshyakArar (emperumAnAr) mercifully explained these as “SAkhya ulUkya akshapAdha kshapaNa kapila pathanjali mathAnusAriNa:” (SAkhya – baudhdha, ulUkya – chArvAka, akshapAdha – gauthama, kshapaNa – jaina, kapila – sESvara sAnkhya (sAnkhya philosophy which accepts ISvara’s existence), pathanjali matha – yOga SAsthram)).
  • avai Agiyum maRRum – The kudhrushti philosophies which are comparable to the bAhya philosophies. “thamOnishtAhithAssmruthA:” (those who follow philosophies which reject vEdham and those who follow philosophies which misinterpret vEdham will not qualify for mOksham. They are situated in thamO (ignorance) guNam).
  • than pAl … – In emperumAn‘s matters, even to say that “he does not exist”, one should understand his nature – but understanding his nature is impossible. That is, for bAhyas and kudhrushtis, his svarUpa (nature), rUpa (forms), guNa (qualities) and vibhava (activities) are unshakeable.
  • Adhip pirAn – One cannot say “mEmAthAvandhyA” (my mother is barren) [bhagavAn being the cause of everything/everyone, one cannot easily reject his existence/greatness].
  • aLandhu … – emperumAn, the cause of the universe, who cannot be measured, lovingly resides.
  • vaLam koL – Having wealth and being surrounded by invigorating water bodies and very attractive AzhwArthirunagari.
  • uLam koL gyAnaththu vaimmin – uLam koL gyAnam – Internal knowledge. Before the knowledge dawns and grasps external aspects through the external senses, make thirunagari the focus of your internal knowledge. Instead of focussing the knowledge in external matters, turn it towards internal aspects [AthmA and bhagavAn who are in the heart].
  • ummai uyyak koNdu pOguRilE – As said in thaiththirIya upanishath “santhamEnam” (they know him to be existing), if you want to retain your existence. As said in thaiththirIya upanishath “asannEva” (he becomes non-existing), AzhwAr thinks these people who reject/misinterpret vEdham, to be non-existing. SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 43.25 “nEyamasthimahAthmanA” (You manifest enmity with the great SrI rAma and for this the lankA will cease to exist. Neither you or rAvaNa will survive), as hanuman said “perumAL (SrI rAma) is only comparable to himself in his parathva form (in paramapadham) and there is no one else who is comparable to him”.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.8 – pukkadimaiyinAl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In eighth pAsuram, when asked “Did mArkaNdEya rishi not pray to rudhra and achieved his desire?”, AzhwAr says “There, rudhra was only doing purushakAram (recommendation). It was emperumAn who mercifully bestowed his desired goal”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr explains “even for other dhEvathAs, emperumAn is the one who gives them the ability to fulfll the desires of those who pray to them”, through the example of rudhra fulfilling the desires of mArkaNdEya, through the mercy of ISvara (bhagavAn).

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Eighth pAsuram. When said “Though these principles are understood, mArkaNdEya et al got their desires fulfilled by approaching other dhEvathAs”, AzhwAr says “Would you like to hear, how that happened?”.

pAsuram

pukkadimaiyinAl thannaik kaNda mArkaNdEyan avanai
nakka pirAnum anRuyyak koNdadhu nArAyaNan aruLE
kokkalar thadam thAzhai vElith thirukkurugUr adhanuL
mikka AdhippirAn niRka maRRaith theyvam viLambudhirE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

adimaiyinAl – through servitude
pukku – entered
thannai – self (who is to be surrendered)
kaNda – seen in front
mArkaNdEyan – known as mArkaNdEya
avanai – famous through purANams
nakkan – known as nagna (naked) due to being dhigambara (having the directions as garments)
pirAnum – benefactor (for helping his devotee defeat death and become immortal)
anRu – during praLaya (deluge)
uyyak koNdadhu – rescued and made him a devotee of bhagavAn for his upliftment
nArAyaNan – nArAyaNa (who is the antharAthmA)
aruLE – by the mercy (of making rudhra to be the benefactor for mArkaNdEya);

(thus)
kokku – like the complexion of a crane
alar – blossoming flower
thadam – vast
thAzhai – leaves
vEli – having a protective layer
thirukkurugUr adhanul – standing in AzhwArthirunagari
mikka – being greater than all
Adhi – natural cause
pirAn – great benefactor
niRka – while standing
e maRRu dheyvam – which other dhEvathA who is with expectation
viLambudhir – speaking?

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

rudhra, the benefactor, who is known as nagna, due to being dhigambara, during praLaya, rescued mArkaNdEya who is famously known through purANams and entered by servitude and seen him in front, and made mArkaNdEya a devotee of bhagavAn for his upliftment by the mercy of nArAyaNa; thus, while emperumAn who is greater than all, the natural cause and the great benefactor is standing in AzhwArthirunagari which has a protective layer of blossoming flowers with the complexion of a crane [white colour] and vast leaves, which other dhEvathA who is with expectation, are you speaking about?

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • pukku adimaiyinAl – Entering with servitude. He did not enter as “the servitor of sarvESvara“; but entered as “the servitor of rudhra”.
  • thannaik kaNda – He did not lose anything by not seeing rudhra as such.
  • pukku … – Neither there is loss due to the target of surrender [rudhra]; nor there is any loss due to not seeing.
  • mArkaNdEyan avanai – one who is known as mArkaNdEya.
  • nakka pirAn – nakkan means nagna. He is known as pirAn (benefactor) since he helps his followers and since he bestows knowledge. Since “nArAyaNa” is highlighted subsequently, it is said that rudhra pointed mArkaNdEya towards emperumAn‘s divine feet saying “when it comes to being a servitor, there is no distinction between you and me”.
  • uyyak koNdadhu – rescued when in danger.
  • nArAyaNan aruLE – rudhra said to mArkaNdEya “You served me for many days; that should not become useless. I also got this position by surrendering unto emperumAn. Now, feeding you means giving you advice on from where you can get food [i.e., desires fulfilled] [when a hungry person knocks on someone’s door and if he does not have food but is caring/courteous, he will direct the hungry person to the house where food is given]” and lead him to sarvESvaran. “aruL” (mercy) should be read as “aruLAlE” (by the mercy); also explained as – rudhra protected him by making him receive the mercy of emperumAn.
  • kokkalar … – AzhwArthirunagari which is having flowers which are having the white complexion of crane and the vast leaves as a protective layer. This is the nature of the land [very pure and vast].
  • mikka Adhip pirAn niRka – While emperumAn who is greater than all and the cause of the universe is standing.
  • mikka – Glorified greatly but having shortcomings while approached – unlike this. [Explained further] After accepting service for a long time, when it is time to bestow the goal, not having to lead to some one else [like rudhra had to do].
  • maRRaith theyvam viLambudhirE – You are highlighting one among the many prakArams (forms) as ISvara [bhagavAn]; oh losers! while nothing which is not his prakAra can even exist, you are highlighting such prakAra as prakAri (substratum – bhagavAn) and are looking nonsensical.
  • viLAmbudhirEAzhwAr feels that these dhEvathAs are not even qualified to be discussed about.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.7 – Odi Odi

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In seventh pAsuram, when asked “Shall we pursue other dhEvathAs to acquire certain unseen benefits?”, AzhwAr replies “You will only get whatever you have already got praying un to them; hence, give up those aspects and surrender unto polindhu ninRa pirAn”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “You will only get whatever you have already got from those dhEvathAs; hence, you become a servitor of emperumAn who is the cause of all and who is having garuda dhvajam (flag)”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Seventh pAsuram. Those who heard AzhwAr in previous pAsuram said “Alright. We will do that [surrender unto emperumAn]. But considering ‘these other dhEvathAs too have some greatness, we have served them; to not waste such efforts and we will wait for those efforts to fructify and finally we will surrender unto empeurumAn” and AzhwAr says “You have already seen the results of worshipping those dhEvathAs; now you do what is required”.

pAsuram

Odi Odip pala piRappum piRandhu maRROr dhevam
pAdi Adip paNindhu pal padigAl vazhi ERik kaNdIr
kUdi vAnavar Eththa ninRa thirukkurugUr adhanuL
Adu putkodi Adhi mUrththikku adimai puguvadhuvE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

maRRu Or dheyvam – another dhEvathA who cannot be named
pAdi Adi – singing and dancing (being devoted towards that dhEvathA)
paNindhu – worship
pal padigAl – in many different ways
vazhi – through the SAsthram (which instructs one to surrender)
ERi – taking shelter of that dhEvathA more and more
Odi Odi – (as a result, in garbha (womb), naraka (hell) etc which are results of such activities) running/moving around
pala piRappum piRandhu – taking different births
kaNdIr – you have seen in front of you;

(thus)
vAnavar – all those dhEvathAs (whom you are surrendered to)
kUdi – together
Eththa – to be praised and to be surrendered unto (to be relieved of their dangers)
thirukkurugUr adhanuL – in AzhwArthirunagari
ninRa – one who is standing
Adu – swaying (due to devotion towards bhagavAn)
puL – periya thiruvadi (garudAzhwAr)
kodi – having as his flag (which highlights his supremacy)
Adhi mUrththikku – for the sarvESvara, who is the cause of all
adimai puguvadhu – become his servitor.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Singing and dancing another dhEvathA who cannot be named, worshipping him in many different ways, taking shelter of him more and more through the SAsthram, running/moving around taking different births, and seen all these in front of you. You become the servitor of sarvESvara, who is the cause of all, who is having the swaying garuda as his flag, and is standing in AzhwArthirunagari, to be praised and to be surrendered unto, by all those dhEvathAs together.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • Odi Odi … – As said in SrI bhagavath gIthA 9.21gathAgatham kAmakAmA labhanthE” (having desires in the desirable svargam etc (which are mentioned in them), they attain (the insignificant, temporary) svargam etc and again and again return [to the material world]), they roamed around in this samsAram assuming many births.
  • pala piRappum piRandhu – AthmA is eternal; achith is also eternal; the connection with achith [for AthmA] is also eternal, and through the continuous flow of karma, one assumes different types of births; without knowing the past and future, you are thinking “this is the only birth/life I have”.
  • maRRu Or … – In this countless births, in every birth, you have worshipped other dhEvathAs. While doing so, you were engaged with all your three faculties – mind, speech and body, yet due to the shortcoming of the dhEvathA, you did not get the real benefit – there is nothing surprising in it [since they cannot bestow the real benefit]. You were deeply engaged in those dhEvathAs as ordered in his matters by bhagavAn in SrI bhagavath gIthA 9.34 “mAm namaskuru” (worship me).
  • pal padi kAl – Did you just worship those dhEvathAs in one particular way? No, you engaged in their worship in several ways.
  • vazhi ERik kaNdIr – Have you yourself not seen the result of worshipping those dhEvathAs as explained in SAsthram? For “palpadikAl vazhiyERikkaNdIr“, how did AzhwAr know that they have not surrendered to bhagavAn in any of their births? On seeing their current state where AzhwAr had to instruct them in this way, it is obvious that they did not surrender to bhagavAn previously. As said in brahmANda purANam “mOksham ichchEth janArdhanAth” (those who desire mOksham should approach janArdhana (SrIman nArAyaNa), had they surrendered to bhagavAn, they would have become muktha (liberated soul). Since you had surrendered to other dhEvathAs, you are toiling in this samsAram. mahAbhAratham mOksha dharmam 169.35 “brahmANam SithikaNtam cha yAchcha anyA: dhEvathA: smruthA: | prathibudhdhA na sEvanthE yasmAth parimitham palam ||” (Those who are desirous of liberation will not worship brahmA, Siva and other dhEvathAs who are highlighted in smruthis), those who are desirous of mOksham, will not follow inferior dhEvathAs; this is because – they can only give temporary results. It is said that “skandha rudhra mahEndhrAdhyA: prathishidhdhAsthu pUjanE” (worshipping of dhEvathAs such as skandha, Siva, indhra is forbidden). vaishNava dharmam “thvayAbiprAptham …“. ambarIsha was meditating upon bhagavAn. sarvESvaran wanted to know his faith; he assumed the form of indhra and arrived in front of ambarIsha on the airAvatha elephant and asked “What do you desire for?”; ambarIsha said “Who are you, who have appeared on a worm [indicating the elephant as worm, due to his disregard for the same]?”. As emperumAn assumed this form of indhra, ambarIsha did not realize that it was emperumAn himself appearing in this form of indhra along with his garuda in the form of airAvatha. ambarIsha spoke “I am performing this penance to see whoever you have taken shelter to acquire this wealth; I am not of the nature of worshipping and serving strangers; so you can leave now my lord; my salutations to you”. thirumazhisai AzhwAr, a great devotee of SrIman nArAyaNa was once stitching his cloth. At that time, rudhra and pArvathi were passing by on the aerial route. thirumazhisai AzhwAr did not care for their passing by; pArvathi became offended and told rudhra “While you are greater than all, this person is disregarding you [and thus disrespecting you]”. rudhra said “He appears to be a devotee of bhagavAn” and both said “Let us find out who he is” and approached him. rudhra asked “What is this? Humans when seeing the dhEvas (celestial beings), will worship them and ask for boons; on the other hand, you, on seeing us, have not respectfully folded your stretched legs, and did not render any service and did not ask for any boons”. thirumazhisai AzhwArs said “Alright. Can you give mOksham?”. rudhra replied “I have no capacity to give that. That can only be accomplished by the mercy of bhagavAn by surrendering unto him”. AzhwAr further asked “In that case, can you postpone the death of a person who is suppose to die today?”, rudhra replied “That is also not possible for me to do since it is based on one’s karma (puNya and pApa)”. AzhwAr sarcastically said “That being the case, can you mercifully make the thread go through the path of the needle?”. rudhra became very angry and opened his third eye on his forehead and AzhwAr showed many eyes on his foot in response [which made rudhra and pArvathi understand the greatness of AzhwAr and they respectfully left that place after apologising to AzhwAr].
  • kUdi … – Those dhEvathAs whom you have surrendered unto, will accept your worship and then they will go and worship emperumAn. At least, by seeing their acts, you surrender unto emperumAn; irrespective of the one who severed the head (rudhra) and the one who lost the head (brahmA), as village heads who have great enmity with each other, yet have common danger, all of those dhEvathAs will surrender unto bhagavAn only. Though they have mutual enmity, they will come together when it comes to worshipping emperumAn.
  • Adu puL kodi – Victorious garuda flag. Adu – victory. One who has victorious garuda as/in his flag. Also explained as – the bird (garuda) who is swaying/dancing out of joy of being the vehicle of sarvESvaran. To destroy the enemies of devotees, one need not hurt sarvESvaran; emperumAn just need to remain on the shoulders of thiruvadi (garudAzhwAr). One who is known as “garudadhvaja”, “garudavAhana” is mOkshapradha (one who can bestow mOksham).
  • Adhi mUrththikku – As said in chAndhOgya upanishath “kAraNam thu dhyEya:” (meditating upon the one who is the cause of everything). jagathkAraNavasthu (one who is the cause of universe) is the one who is to be meditated upon and worshipped. sarvESvaran who is the one who can bestow mOksham and one who controls everyone.
  • adimai puguvadhuvE – It is the duty of each AthmA to serve bhagavAn. You need not do anything [additional]; all you need to do is offer his belongings [our self, body etc] to him. While he considers us as “my belongings”, instead of you considering these to be “my belongings”, you should accept that these are “his belongings”. “adimai puguvadhu” is an order/rule to follow, and “kaNdIr” indicates that you have seen the result of surrendering to other dhEvathAs; so, AzhwAr says “now you try surrendering unto bhagavAn”. When bhattar explained yayAthi charithram [yayAthi being a very pious king ascends to svarga to share the throne with indhra and he was tricked by indhra to fall from that position], piLLai vizhupparaiyar and AppAn thiruvazhundhUr araiyar asked “Which concept of vEdham and its elaboration, is explained in this incident?”. bhattar mercifully explained “Inferior dhEvathAs, even when someone prays to them and achieves some greatness, they cannot tolerate that and only sarvESvaran considers ‘the greatness achieved by others is as good as greatness of himself’ and hence, this incident explains that the other dhEvathAs are not be surrendered unto  and only sarvESvaran is to be surrendered unto”. As said in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 31.4 “imausma” (SrI rAma to viSvAmithra – we are available to execute your orders), only emperumAn can assume very humble position. [What about yAdhavas who were surrendered to krishNa and still did not get liberated?] On hearing that the yAdhavas [krishNa’s clan] killed each other using wild grass, it was asked with fear “there is nothing that krishNa has not done for them; yet, in the end, they killed each other; we think that our surrender to bhagavAn also may lead to this end” and [nampiLLai] mercifully explained “Do not fear; we will not meet with that end; they simply considered krishNa as ‘my friend’, ‘my in-law’ and so on and liked him only due to their bodily relationship with him and so their relationship with him ended with their current lives; but as we are knowledgeable about our true nature and surrender unto bhagavAn thinking that we should achieve the real goal, we will achieve the eternal result”.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org