Category Archives: thiruvAimozhi 1st centum

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – 1.2 – వీడుమిన్

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

1-1 ఉయర్వఱ

sriman narayanan-nanmazhwar

భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించిన పిదప, ఆళ్వార్ ఈ పదిగంలో ఆ భగవానుడిని పొందే మార్గాలను వివరించడం ప్రారంభిస్తున్నారు. తాను అనుభవించిన విషయం యొక్క గొప్పతనం కారణంగా, ఆళ్వార్ ఇతరులతో ఆ విషయాన్ని పంచుకోవాలనుకొని ఈ సంసారులవైపు చూస్తే, వాళ్ళు  ప్రాపంచిక విషయాలలో పూర్తిగా మునిగిపోయి ఉన్నారు. గొప్ప దయతో వాళ్ళకి సహాయం చేయాలనుకున్నారు. భౌతిక ఆసక్తి  వదులుకోవాలని, భగవాన్ పట్ల భక్తిని పెంచుకోవాలని వాళ్ళకి బోధించారు.

మొదటి పాశురము:  భౌతికాంశాల పట్ల అనుబంధము వదులుకోవాల్సిన కనీస అవసరం ఉన్న మనకి, భగవానుడికి ఆత్మ సమర్పణం చేయమని ప్రతి ఒక్కరినీ నమ్మాళ్వార్  ఆదేశిస్తున్నారు.

వీడుమిన్ ముఱ్ఱవుం వీడు శెయు ఉమ్ముయిర్
వీడుడై యానిడై  వీడు శెయ్‌మ్మినే‌

భగవత్ ఆరాధనకి అడ్డంకులుగా ఉన్న స్వార్థపు మార్గాలన్నీ వదిలి వేయండి. వదిలిన తరువాత, మోక్షాన్ని అనుగ్రహించగల ఆచర్యులను ఆశ్రయించి తమను తాము సమర్పించుకోండి.

రెండవ పాశురము: తరువాత, పరిత్యాగము (వదలడం) సులభతరం చేయడానికి, క్షణభంగురమైన అల్ప అంశాలను త్యాగము చేయమని నమ్మాళ్వార్ బోధిస్తున్నారు.

మిన్నిన్ నిలైయిల మన్నుయిర్ ఆక్కైగళ్
అన్నుం ఇడైత్తు ఇఱై ఉన్నుమిన్ నీరే

జీవాత్మ అనేకానేక శరీరాలను ధరిస్తాడు. కానీ ఈ శరీరాలన్నీ ఎంత అస్థిరమైనవంటే, వాటి జీవితం ఒక మెరుపు మెరిసి అలా మాయమైపోయినంత కాలము కూడా ఉండవు, అలా కనిపించి అదృశ్యమైపోతాయి. ఇది గమనించి మీరు క్షణం ఆలస్యము చేయకుండా మహోన్నతుడైన ఆ భగవానుడిని ధ్యానించండి.

మూడవ పాశురము: పరిత్యాగ క్రమాన్ని ఇక్కడ కృపతో నమ్మాళ్వారులు సంక్షిప్తంగా వివరిస్తున్నారు.

నీర్‌ నుమ దెన్ఱివై  వేర్‌ ముదల్‌ మాయ్‌త్తు ఇఱై
శేర్మిన్ ఉయిర్‌క్కు అదనేర్‌ నిఱై ఇల్లే

అహంకర మమకారాలను వదలి ఆచర్యులను ఆశ్రయించండి. జీవాత్మకి తగినది అంతకన్నా మరొకటి లేదు.

నాలుగవ పాశురము:  భౌతిక ఆసక్తిని విడిచి పెట్టిన తరువాత, భగవానిడి విభిన్న విలక్షణ స్వరూపాల ఆరాధనను  నమ్మాళ్వారులు సంక్షిప్తంగా వివరిస్తున్నారు.

ఇల్లదుం ఉళ్ళదుం అల్లదవన్ ఉరు
ఎల్లియిల్‌ అన్నలం పుల్గు పఱ్ఱే

నిత్యమైన  చిత్ (చేతనులు) లకి,  నిరంతరం వివిధ రూపాల్లో మారుతూ ఉన్న అచిత్ (అచేతనులు) లకి భిన్నమైనవాడు భగవానుడు. కాబట్టి, ఇతర అల్ప భౌతికాంశాల పట్ల ఆసక్తిని విడిచిపెట్టిన తరువాత, ఆనంద స్వరూపుడైన భగవానుడిని భక్తితో ఆశ్రయించండి.

ఐదవ పాశురము: ఆరధ్యనీయుడైన భగవానుడిని పొందడము మనకి అత్యంత సముచితమైన లక్ష్యం అని నమ్మాళ్వారులు  వివరిస్తున్నారు.

అఱ్ఱదు పఱ్ఱెనిల్‌ ఉఱ్ఱదు వీడుయిర్
శెఱ్ఱదు మన్నుఱిల్ అఱ్ఱిఱై  పఱ్ఱే

‌భగవత్ విషయాలు కాని వాటిపైన ఆసక్తి తగ్గినప్పుడు, ఆత్మ  మోక్షము (కైవల్య [సంసారం నుండి విముక్తి పొందడం మరియు తనను తాను ఆనందించడం]) పొందేందుకు అర్హత పొందుతుంది. కైవల్య మోక్ష ఆలోచన తొలగడానికి, మిగతా వాటి పట్ల అనుబంధాన్ని త్యజించడానికి, భగవానుడితో దృఢంగా నిమగ్నమవ్వడానికి ఆ పరమేశ్వరుడికి తమను తాము సమర్పించుకోవాలి.

ఆరవ పాశురము: భగవానుడికి అందరి పట్ల ఉన్న సమతుల్యత భావాన్ని నమ్మాళ్వార్ వివరిస్తున్నారు.

పఱ్ఱిల నీశనుం ముఱ్ఱవుం నిన్ఱనన్
పఱ్ఱిలైయాయ్‌  అవన్ ముపఱ్ఱిల్‌ అడంగే

‌అతను సర్వేశ్వరుడు అయినప్పటికీ, తన దివ్య పత్నులను, నిత్యాసూరులను  నిత్యము తనతో ఉండే ముక్తులను (ఇప్పటికే అతనితో చేరి ఉన్నవారు) విడిచిపెట్టి, అతను మనకోసం(కొత్తగా అతనిని సమీపించేవారు) అభిముఖుడై ఉండి, ఆయనను నిలబెట్టేది, పోషించేది మరియు ఆనందం కలిగించేది మనమే అని అయన పరిగణిస్తారు.  మీరు కూడా ప్రాపంచిక అనుబంధాలను వదలి, ధారకుడు పోషకుడు భోగ్యుడు అన్న అతడి గుణాలను పరిగణనలోకి తీసుకొని అతని యందు ధ్యానించండి. 

ఏడవ పాశురము: భగవానుడి సంపదను (ఉభయ విభూతి) చూసి సిగ్గు పడి దూరంగా ఉండే బదులు, భగవాన్ మరియు ఉభయ విభూతుల మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని అర్థంచేసుకొని, తాను ఆ భగవత్సంపదలో కొంత భాగమని అర్థం చేసుకోవాలని నమ్మాళ్వార్ వివరిస్తున్నారు.

అడంగెళిల్‌ శమ్బత్తు అడంగ క్కండు ఈశన్
అడంగెళిల్‌ అహ్ తెన్ఱు  అడంగుగ ఉళ్ళే

అతి సుందరమైన అతడి సంపదపై ధ్యానించడం (ఇందులో ఒక్క వస్తువును కూడా వదలకుండా ప్రతిదీ అతడి సంపదే), ప్రతిదీ అందంగా అతడి అధీనములో ఉందన్న సత్యాన్ని తెలుసుకోవడం, పరస్పర సంబంధాన్ని తెలుసుకోవడం కూడా ఈ సంపదలో భాగమౌతుంది. ఒక సారి మన యదార్థ సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకున్న తర్వాత, మనము అతడి సంపద / ఆస్తిలో భాగమైపోతాము.

ఎనిమిదవ పాశురము: భగవానుడిని ఆరాధించే/సేవిచే విధానాన్ని నమ్మాళ్వార్ వివరిస్తున్నారు.

ఉళ్ళం ఉరై శెయల్ ఉళ్ళ ఇమ్మూన్ ఱైయుం
ఉళ్ళి కెడుత్తు ఇఱై ఉళ్ళిల్ ఒడుంగే

మనకి అతి సులువుగా లభ్యమైన మన మనస్సు, వాక్కు, శరీరం యొక్క ఉద్దేశ్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం, ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల ఆసక్తిని వదిలి, మనకి తగినవాడైన భగవాన్ అధీనుడై ఉండాలి.

తొమ్మిదవ పాశురము: భగవానుడిని ఆరాధించడం వల్ల తొలగే అడ్డంకుల నివారణ గురించి నమ్మాళ్వార్  వివరిస్తున్నారు.

ఒడుంగ అవన్ కణ్ ఒడుంగలుం ఎల్లాం
విడుం పిన్నుం ఆక్కై విడుం పొళుదు ఎన్ఱే

భగవానుడికి శరణాగతి చేసిన తరువాత అజ్ఞానము తొలగి ఆత్మ  జ్ఞానం వికసిస్తుంది.  ఆ తరువాత, తానను తాను భగవానుడికి సమర్పించుకొని ఈ శరీరము విడిచిన తరువాత నిత్య కైంకార్యాన్ని ప్రసాదించమని వేడుకోవచ్చు.

పదవ పాశురము: నమ్మాళ్వార్ మనకి పరమ లక్ష్యమైన ఎంబెరుమాన్ యొక్క సంపూర్ణ స్వరూపాన్ని గురించి వివరిస్తున్నారు.

ఎణ్‌ పెరు క్కన్న లత్తు ఒణ్‌ పారుళ్‌ ఈఱిల
వణ్‌ పుగళ్‌ నారణన్ తిణ్‌ కళల్‌ శేరే

అనంత కోటి జీవాత్మలకి అధిపతి నారాయణుడు, శుద్ద మంగళ గుణాలు కలిగి ఉన్న ఆనంద స్వరూపుడు. అతడికి లెక్కలేనన్ని మంగళ గుణాలు ఉన్నాయి. నారాయణ అని పిలువబడే ఆ స్వామి పాద పద్మాల యందు శరణాగతి చేయండి.

పదకొండవ పాశురము:  మొత్తం ప్రబంధంలో ఈ తిరువాయ్మొళి (పదిగం) యొక్క అతి అద్భుత స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకోవడమే ఫలితం అని నమ్మాళ్వార్ తెలుపుతున్నారు.

శేర్‌త్తడ తెన్కురుగూర్‌ చ్చడగోబన్ శొల్
శీర్‌ త్తొడై ఆయిరత్తు ఓర్‌త్త ఇప్పత్తే

సుందరమైన సరోవరాలతో అలంకరించబడి ఉన్న ఆళ్వార్తిరునగరి యొక్క నమ్మాళ్వార్ల మనకి చక్కటి ఈ వేయి పాశురముల ప్రబంధ రూపములో అందమైన భావార్థములతో ఈ పదిగాన్ని మనకి అనుగ్రహించింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-1-2-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – 1.1 – ఉయర్వఱ

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

కోయిల్ తిరువాయ్మొళి

తనియన్లు

bhagavan-nammazhwar

అనంత శుభ గుణాలకు నిలయుడు, దివ్య స్వరూపుడు, ఉభయ విభూతులకు నాయకుడు, వేదములచే వెల్లడి చేయబడినవాడు, అంతటా వ్యాపించి ఉన్నవాడు, ప్రతి ఒక్కరినీ నియంత్రించువాడు, చిదచిత్తులలో అంత్యరామిగా ఉండి వారిని పాలించు శ్రియః పతి అయిన సర్వేశ్వరుడు అందరి కంటే గొప్పవాడు. ఎంబెరుమాన్ గురించిన ఈ గుణాలను నమ్మాళ్వారులు ఈ పదిగములో వివరిస్తూ, భగవాన్ తనకి అనుగ్రహించిన దివ్యమైన జ్ఞాన భక్తులను తలచుకుంటూ ఆనందపడుతున్నాను.

తిరువాయ్మొళి అంతటికీ సారాంశము వంటిది ఈ దశాబ్దం. మొదటి మూడు పాశురములు ఈ దశాబ్దం యొక్క సారాంశం. ఈ పదిగములోని మొదటి పాశురము మొదటి మూడు పాశురములకు సారాంశమని, ఈ పదిగములోని మొదటి పంక్తి మొదటి పాశురము యొక్క సారాంశమని మన పెద్దలచే వివరించబడింది.

మొదటి పాశురము: ఈ పాశురములో భగవానుడి ఆధిపత్య గుణాలని వెల్లడిచేసే అపరిమితమైన శుభ లక్షణాలను, అప్రతిబంతితమైన దయ, నిత్యసూరుల‌ను నియంత్రించుట మరియు నిత్య మంగళ స్వరూపాలను వివరిస్తున్నారు. అలా చెప్పిన పిదప, నమ్మాళ్వారులు  తన హృదయాన్ని నిత్యము అలాంటి భగవానుడిని సేవించమని నిర్దేశిస్తున్నారు.

ఉయర్వఱ ఉయర్‌ నలం  ఉడైయవన్ యవన్ అవన్
మయర్వఱ  మదినలం అరుళినన్ యవనవన్
అయర్వఱుం అమరర్గళ్‌  అదిపతి యవనవన్
తుయరఱు శుడరడి తొళ్లుదెళిన్ మననే

ఓ నా మనసా! భగవాన్ పాదపద్మాల యందు చేతులు జోడించి నమస్కరించి, ఉద్ధరింపబడు. ఊహకి అందలేనంత గొప్పతనము ఉన్న భగవానుడి గురించి ప్రామాణిక గ్రంథాలలో పరి పరి విధాలుగా వర్ణించారు. నా అజ్ఞానాన్ని పూర్తిగా తొలగించి తన అపారమైన కృపతో అసలైన భక్తి జ్ఞానాలను నాకు అనుగ్రహించారు.  ఏ లోపాలు లేని నిత్యాసూరులకి కూడా స్వామి అతడే.

రెండవ పాశురము: భగవాన్ (“యవన్” అని వివరించబడింది) అన్ని ఇతర తత్వాలకు భిన్నమైనవాడని నమ్మాళ్వార్ వివరిస్తున్నారు.

మననగ మలమఱ మలర్‌ మిశై ఎళ్లుదరుం
మననుణ ర్వళవిలన్ పొఱియుణర్వవై ఇలన్
ఇననుణర్‌ ముళ్లు నలం ఎదిర్నిగళ్‌ కళి  వినుం
ఇననిల నెన నుయిర్ మిగునరై ఇలనే

కామ క్రోధ మదముల వంటి ఏ కల్మషాలు లేని వికసించిన మనస్సు కూడా కొలవలేని అపరిమితుడైనవాడు భగవానుడు. అచిత్ తత్వ సంబంధముతో ఉన్న ఈ బాహ్య ఇంద్రియాల ఊహకందనంత అపరిమితుడు భగవానుడు. అందువలన చిత్ మరియు అచిత్తులకు భిన్నమైన వాడతడు. భూత, వర్తమాన భవిష్యత్కాలములలో అతడికి సమానమైన వాడు గానీ అతడికంటే గొప్పవాడు గానీ ఎవ్వరూ లేని జ్ఞానానంద సంపూర్ణుడు. అతడే నా స్వామి. మొత్తం ఈ పది పాశురములలో, “అవన్ తుయరఱు సుడరడి తొళుదెళు” చివర్లో చేర్చాలి.

మూడవ పాశురము: భగవాన్ దేశ కాలాలకు పరిమితుడుకాడని, ఈ భౌతిక జగత్తుతో వారికున్న సంబంధాన్ని నమ్మాళ్వార్లు వివరిస్తున్నారు.

ఇలనదు వుడైయ నిదు ఎన నివై వఱియవన్
నిలనిడై విశుమ్బిడై ఉరువినన్  అరువినన్
పులనొడు పులనలన్ ఒళివిలన్ పరంద
అన్ నలనుడై ఒరువనై* నణుగినం నామే

భగవానుడిని కొన్ని వస్తువులకు తత్వములకు పరిమితం చేసి “అతడు ఆ వస్తువులకి దూరంగా ఉన్నాడు కాబట్టి అతడు అందులో లేడు”,  “అతను ఈ వస్తువుకి దగ్గర్లో ఉన్నాడు కాబట్టి అతడు అందులో ఉన్నాడు” అని చెప్పడంలో అర్థం లేదు.  అతడు క్రింది లోకాలు మరియు పై లోకాల్లోని చిత్ అచిత్తులన్నింటికీ అధిపతి.  చిదచిత్తుల రూపముగా అతడు అంతటా వ్యాపించి ఉన్నాడు. అటువంటి కళ్యాణ గుణాలతో నిండిన ఉన్న అత్యంత విశిష్ఠత ఉన్న భగవానుడిని ఆశ్రయించడం మన అదృష్ఠము.

నాల్గవ పాశురము: అన్ని తత్వస్వరూపాలను భగవానుడు సామానాధికరణ్యంతో  నియంత్రిస్తారని నమ్మాళ్వార్ వివరిస్తున్నారు..

గమనిక: సామానాధికరణ్యం అంటే ఒకటి కంటే ఎక్కువ గుణాలను ఒకే ఆధారముతో  కలిగి ఉండటం. అంటే ఒకటి కంటే ఎక్కువ పదాలు వాడి ఒక తత్వాన్ని వివరించడం అని అర్థం.

నాం అవన్ ఇవన్ ఉవన్ అవళ్‌ ఇవళ్‌ ఉవళ్‌ ఎవళ్
తాం అవర్‌ ఇవర్‌ ఉవర్ అదు విదు వుదు వెదు
వీం అవై ఇవై ఉవై అవై నలం తీంగవై
ఆం అవై ఆయ్ అవై ఆయ్‌ నిన్ఱ అవరే

‌అన్ని తత్వాలలో (మగ, ఆడ, చేతనాచేతనులలో) భగవాన్ అంతర్యామి రూపములో ఉండగా, అతడితో తమ సాన్నిహిత్యాన్ని (దగ్గరగా, దూరంగా, మధ్యగా) బట్టి వర్తమాన భూత భవిష్యత్కాలములలో మంచివైన చడువైన అనేక పదాలతో గుర్తించారు. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే అన్ని పదాలు భగవాన్నే సూచిస్తాయి. దీన్ని బట్టి అన్ని సమయాల్లో అన్ని తత్వాలు భగవాన్ పూర్తి నియంత్రణలో ఉంటాయని మనం అర్థం చేసుకోవాలి.

ఐదవ పాశురము: అన్నింటినీ భరించువాడిగా ఎంబెరుమాన్ మనల్ని సంరక్షించుటను వైయధికారణ్యంతో వివరించబడింది.

గమనిక: వైయధికారణ్యం అంటే రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ అంశాలకు వేర్వేరు ఆధారములు కలిగి ఉండుట. రెండు లేదా ఎక్కువ పదాలతో వేర్వేరు తత్వాలను వివరించుట అని కూడా అర్థము చేసుకోవచ్చు.

అవరవర్‌ తమదమదు అఱివఱి వగైవగై
అవరవర్‌ ఇఱైయవర్‌ ఎన అడి అడైవర్గళ్
అవరవర్‌ ఇఱైయవర్ కుఱైవిలర్‌ ఇఱైయవర్
అవరవర్‌ విదివళి అడైయ నిన్ఱనరే

‌విభిన్న అధికారులు (అర్హతగల వ్యక్తులు) వాళ్ళ జ్ఞానస్థాయిని బట్టి వారి కోరికల ప్రకారం వరాలిచ్చు దేవతలగా భావించి అయాదేవతలను ఆశ్రయిస్తారు. ఆ కోరికలు నెరవేర్చుట ఆయా దేవతలకి తగును కూడా. కానీ, సర్వాధికారి అయిన భగవాన్ ఆ దేవతలలో అంతరాత్మ (అంతర్యామి) గా ఉండి, వాళ్ళ కర్మానుసారంగా  ఆ అధికారులను వాళ్ళ లక్ష్యాలకి చేరుస్తాడు.

ఆరవ పాశురము: . అన్ని కార్య అకార్యములను భగవాన్ సామానాధికరణ్యంతో నియంత్రిస్తాడు అని నమ్మాళ్వార్లు వివరిస్తున్నారు.

నిన్ఱనర్‌ ఇరుందనర్‌  కిడందనర్‌ తిరిందనర్
నిన్ఱిలర్‌ ఇరుందిలర్‌  కిడందిలర్‌ తిరిందిలర్
ఎన్ఱుమోర్‌ ఇయల్వినర్‌ ఎన నినైవరియవర్
ఎన్ఱుమోర్‌ ఇయల్వొడు నిన్ఱవెందిడరే

‌ ‌సమస్థ తత్వముల క్రియలను (నిలబడటం, కూర్చోవడం, పడుకోవడం, నడవడం మొదలైనవి) మరియు నిష్క్రియాత్మకత చర్యలను (నిలబడకపోవడం, కూర్చోవకపోవడం, పడుకోక పోవడం, నడవక పోవడం) భగవానుడు నియంత్రిస్తాడు. ఇటువంటి ఎంబెరుమాన్ గ్రహించ శక్యం కాని విశిష్థతగలిగినవాడు. ప్రామాణిక ఋజువులైన శాస్త్రముచే దృఢీకరించబడిన అతడు నా ప్రభువు.

ఏడవ పాశురము: భౌతిక ప్రపంచము మరియు భగవాన్ మధ్య శరీర – ఆత్మ సంబంధ బంధనను సామానాధికరణ్యం అని వివరిస్తారు.  

తిడ విశుమ్బెరి వళి నీర్‌ నిలం ఇవై మిశై
పడర్‌ పొరుళ్‌ ముళువదుమాయ్ అవై ఆవై దొఱుం
ఉడల్మిశై ఉయిర్‌ ఎన క్కరందెంగుం పరందుళన్
శుడర్‌ మిగు శురుదియుళ్ ఇవై యుండ శురనే

మహోన్నతుడైన భగవానుడు సృష్థి ఆరంభములో మూల తత్వాలుగా మొదట భూమి, ఆకాశము, అగ్ని, వాయువు, నీరుని  సృష్టించి అంతటా వ్యాపించాడు. ఆత్మ ఈ శరీరాన్ని వ్యాపించి నట్లుగా అతడు అంతటా వ్యాపిస్తారు. అంతే కాదు, అతడు అన్నింటి లోపల వెలుపల కూడా ఉంటాడు. అతడు దివ్య తేజోమయమైన వేదముకి మూలాధారము. ఇటువంటి ఎంబెరుమాన్ ప్రళయ కాలములో అన్నింటినీ తనలోకి తీసుకొని “సుర” (దేవుడు) గా కీర్తింపబడ్డాడు.

ఎనిమిదవ పాశురము: వ్యష్టి సృష్టి ( సృష్టించడం), వ్యష్టి సంహారము (సంహరించడం) బాధ్యతలను వహిస్తున్న బ్రహ్మ రుద్రులను సంపూర్ణంగా నియంత్రించువాడు భగవానుడని నమ్మాళ్వార్లు వివరిస్తున్నారు.

శురర్‌ అఱివరు నిలై  విణ్‌ ముదల్‌ ముళువదుం
వరన్ముదలాయ్‌ అవై  ముళుదుండ పర పరన్
పురం ఒరు మూన్ఱెరిత్తు అమరర్‌క్కుం అఱివియందు
అరన్‌ అయన్‌ ఎన  ఉలగళిత్తమైత్తుళనే

బ్రహ్మ, శివుడు మొదలైన ఇతర దేవతలు కూడా అవగాహ్యుడు కాని భగవానుడు మూల ప్రకృతికి కారణ భూతుడు. ఈ దేవతలందరికీ సర్వాధికారిగా ఉండి ఈ భౌతిక సంసారాన్ని తనలోకి తీసుకుంటాడు (మ్రింగుతాడు), మూడు పట్టణాల (త్రిపుర సంహారం) నాశనం చేయడానికి రుద్ర రూపాన్ని ధరిస్తాడు, సమస్థ జగత్తుని నాశనం చేసి, మరళా సృష్టించి ఆయా దేవతలకి జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. ఇవన్నీ అయా దేవతలకి అంతర్యామిగా ఉండి ఆ కార్యములను వహిస్తాడతడు.

తొమ్మిదవ పాశురము:  వేద బాహ్యులలో (వేదాలను తిరస్కరించేవారు) ప్రథములైన  మాధ్యమిక బౌద్ద తత్వవేత్తలను (ఒక రకమైన శూన్యవాదులు) నమ్మాళ్వార్ ఇక్కడ  ఖండిస్తున్నారు.

ఉళన్ ఎనిల్‌ ఉళన్ అవ ఉరువం ఇవ్వురువుగళ్
ఉళన్ అలన్ ఎనిల్‌ అవన్ అరువం ఇవ్వరువుగళ్
ఉళన్ ఎన ఇలన్ ఎన ఇవై గుణం ఉడైమైయిల్
ఉళన్ ఇరు తగైమైయొడు ఒళివిలన్ పరందే

భగవాన్ అనేవాడు ఉనికిలో ఉన్న (ఆళ్వార్ల వైధిక శాస్త్రం ప్రకారం) వాటికి, ఉనికిలో లేని (అవైధిక శాస్త్రం ప్రకారం) వాటికి రెండింటికీ ఆధారభూతుడు – కాబట్టి, భగవాన్ గురించి సంబోధించినపుడు అతడు ఉన్నట్లుగా అర్థం చేసుకొని అంగీకరించాలి. అతడు ఎప్పుడూ ఉనికిలో ఉండే సర్వవ్యాపి. అతడి సంపూర్ణ స్వరూపత్వాన్ని  నిరూపత్వాన్ని  ఈ భౌతిక జగత్తు యొక్క రూపం నిరూపం అభివ్యక్త పరుస్తాయి. ఈ రెండు అంశాలు అతన్ని కొన్ని  కొన్ని సార్లు దర్శింపజేస్తాయి, మరికొన్ని సార్లు దాచి పెడతాయి.

పదవ పాశురము:  నమ్మాళ్వారులు ఈ పాశురములో భగవాన్ యొక్క సర్వవ్యాపకత్వాన్ని వర్ణింస్తున్నారు.

పరంద తణ్‌ పరవైయుళ్‌  నీర్ తొఱుం పరందుళన్
పరంద అండం ఇదెన  నిల విశుంబు ఒళివఱ
కరంద శిల్‌ ఇడందొఱుం  ఇడం తిగళ్ పొరుళ్ ‌ తొఱుం
కరందెంగుం పరందుళన్  ఇవైయుండ కరనే

ఈ విశాల విశ్వంలో ఎంత సులభంగా ఉంటాడో అంతే సహజంగా సముద్రంలోని ప్రతి నీటి బిందువులోనూ అతి సూక్ష్మంగా కూడా ఉంటాడు. అతడు అతి సూక్ష్మ ప్రదేశాలలో కూడా వ్యాపించి ఉంటాడు. తాను వ్యాపించి ఉన్నట్టు గ్రహించలేని జీవాత్మలలో కూడా ఉన్నాడు. అతడు సర్వాంతర్యామిగా ఉండి ప్రళయ కాలములో అన్నింటినీ తనలోకి తీసుకుంటాడు.

పదకొండవ పాశురము: ముందు వివరించిన భగవాన్ యొక్క ఆధిపత్యాన్ని సంగ్రహించి, ఈ పదిగాన్ని నేర్చుకొని  పఠించి అర్థం చేసుకొన్న వారికి ఫలితం మోక్షమని ఆళ్వార్ ప్రకటిస్తున్నారు.

కర విశుమ్బెరి వళి నీర్‌ నిలం ఇవై మిసై
వరనవిల్‌ తిఱల్‌ వలి అళి పాఱైయాయ్‌ నిన్ఱ
పరన్ అడిమేల్‌ కురుగూర్‌ చ్చడగోపన్ శొల్
నిరనిఱై ఆయిరత్తు ఇవై పత్తుం వీడే

పంచ భూతాలలో (ఆకాశము, వాయు, అగ్ని, జలం, భూమి) వాటి గుణాలలో (శబ్దం, శక్తి, సీతోష్ణములు, సహనం) నివాసమున్న భగవాన్ యొక్క పాద పద్మాల యందు నమ్మాళ్వర్ ఈ పది పాశురాలను సమర్పిస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-1-1-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 1.2 – ವೀಡುಮಿನ್

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< 1.1 – ಉಯರ್ವರ

sriman narayanan-nanmazhwar


ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನೂ, ಮೇಲ್ಮೆಯನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದ ಬಳಿಕ , ಆೞ್ವಾರರು ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ , ಈ ಪದಿಗೆಯಲ್ಲಿ (dacad) ಅನ್ಯರಿಗಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ವಿಷಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ದೆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಈ ಲೋಕದ ಸಂಸಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಆೞ್ವಾರರು ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ತಿಳಿಸಲು ಯೋಚಿಸಿದರು. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಸಾರಿಗಳು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಆೞ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಅಮಿತವಾದ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಅಂಟನ್ನು,ನಂಟನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಈ ಪದಿಗೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 1 :
ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆತ್ಮ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ಮಾಡಲು , ನಾವು ಮುಂದೆಯೇ ಹೊಂದಿರುವ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ವೀಡುಮಿನ್ ಮುಟ್ಟ್ರವುಮ್ ವೀಡು ಶೆಯ್ದು , ಉಮ್ಮುಯಿರ್
ವೀಡುಡೈಯಾನಿಡೈ ವೀಡು ಶೆಯ್‌ಮಿನೇ॥


ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸ್ವ-ಕೇಂದ್ರಿತ (ಸ್ವಾರ್ಥ) ದೃಷ್ಟಿಯ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಎಂಬೆರುಮಾನರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಇವು ತೊಂದರೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ , ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುವ ಭಗವಂತನಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪಾಸುರಮ್ 2:
ಎರಡನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಪರಿತ್ಯಾಗ (ವಿರಕ್ತಿ) ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆೞ್ವಾರರು , ನಶ್ವರವಾದ ವಿಧಾನಗಳಾದ ಯಾವುವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಿನ್ನಿನ್ ನಿಲೈಯಿಲ ಮುನ್ನುಯಿರ್ ಆಕ್ಕೈಗಳ್
ಎನ್ನುಮಿಡುತ್ತು ಇಱೈ ಉನ್ನುಮಿನ್ ನೀರೇ॥


ಜೀವಾತ್ಮವು ಹಲವು ಜನ್ಮ, ಮರುಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ , ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ದೇಹಗಳು ಎಷ್ಟು ಅಶಾಶ್ವತ (ನಶ್ವರ) ಎಂದರೆ ಅವು ಒಂದು ಮಿಂಚಿನಷ್ಟು ಕಾಲವೂ ಉಳಿಯದೆ ಅಳಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ , ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಒಡೆಯನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಪಾಸುರಮ್ 3:
ಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪರಿತ್ಯಾಗದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನೀರ್ ನುಮದು ಎನ್‌ಱಿವೈ ವೇರ್ ಮುದಲ್ ಮಾಯ್‌ತ್ತು, ಇಱೈ
ಶೇರ್‌ಮಿನ್ ಉಯಿರ್‍‌ಕ್ಕದನ್ ನೇರ್ ನಿಱೈಯಿಲ್ಲೇ॥


ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ , ಮಮಕಾರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ , ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರಲು ಹಂಬಲಿಸುವುದು . ಜೀವಾತ್ಮನಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದುದು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತವಾದುದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.

ಪಾಸುರಮ್ 4:
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಜೀವಾತ್ಮವು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ , ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದಲು ತವಕಿಸಿದಾಗ , ಆ ಭಗವಂತನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಗುಣವನ್ನು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಲ್ಲದುಮ್ ಉಳ್ಳದುಮ್ ಅಲ್ಲದು ಅವನುರು
ಎಲ್ಲೆಯಿಲ್ ಅನ್ನಲಮ್ ಪುಲ್‌ಗು ಪಟ್ಟ್ರಟ್ಟ್ರೇ॥


ಚಿತ್ (ಬದಲಾಗದ ಜೀವಾತ್ಮಗಳು) ಮತ್ತು ಅಚಿತ್ (ನಿರಂತರ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವ ಅಚೇತನಗಳು) ಗಳಿಗಿಂತ ಭಗವಂತನು ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವುಳ್ಳವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ನಂಟನ್ನು ಈ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ , ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ , ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ ಪರಮಾನಂದ ಭರಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 5:
ಐದನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಆದರಣೀಯ (ಪೂಜ್ಯ) ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂದು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಟ್ಟ್ರದು ಪಟ್ಟ್ರೆನಿಲ್ ಉಟ್ಟ್ರದು ವೀಡುಯಿರ್
ಶೆಟ್ಟ್ರದು ಮನ್ನುಱಿಲ್ ಅಟ್ಟ್ರಿಱೈ ಪಟ್ಟ್ರೇ॥


ಭಗವತ್ ವಿಷಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಜೀವಾತ್ಮವು ಕೈವಲ್ಯ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು (ಸಂಸಾರದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ತನ್ನಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಆನಂದಿಸುವುದು) ಪಡೆಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕೈವಲ್ಯ ಮೋಕ್ಷದ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು , ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ , ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು , ಅವರೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ (ಅವರ ಸೇವೆಗಾಗಿ) ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಅವರನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 6:
ಆರನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಿನ ಸಮಾನತೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಕೋನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪಟ್ಟ್ರಿಲನ್ ಈಶನುಮ್ ಮುಟ್ಟ್ರವುಮ್ ನಿನ್‍ಱನನ್
ಪಟ್ಟ್ರಿಲೈಯಾಯ್ ಅವನ್ ಮುಟ್ಟ್ರಿಲ್ ಅಡಙ್ಗೇ॥


ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯವಾದ ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗಿನ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡವನು. (detached). ಹೊಸದಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವವನು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೂಡಾ, ತನಗಾಗಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು , ಪೋಷಿಸಲು ಮತ್ತು ತನಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡಲು ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೂಡಾ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಕೂಡಾ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನಲ್ಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೀನವಾಗಿ ಅವನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಗಳಾದ
ಧಾರಕ – ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ಗುಣವುಳ್ಳವನು
ಪೋಷಕ – ಪೋಷಿಸುವ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವ ಗುಣವುಳ್ಳವನು
ಭೋಗ್ಯಮ್ – ಆನಂದ ಪಡುವವನು
-ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ.

ಪಾಸುರಮ್ 7:
ಏಳನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಐಶ್ವರ್‍ಯಗಳಾದ ಉಭಯ ವಿಭೂತಿಗಳನ್ನು,
(ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿ – ನಿತ್ಯ ಸೂರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಮತ್ತು
ಲೀಲಾವಿಭೂತಿ – ಲೋಕದ ಜನರನ್ನು ಐಶ್ವರ್‍ಯವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು
ಈ ಎರಡು ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್‍ಯಗಳು ಸೇರಿ ಉಭಯ ವಿಭೂತಿಯಾಗುತ್ತದೆ).
ನಾವು ನೋಡಿ, ನಾಚಿ ಹಿಂಜರಿಯದೇ, ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಮತ್ತು ಉಭಯ ವಿಭೂತಿಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ನಾವೂ ಕೂಡಾ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಈ ಸಕಲ ಐಶ್ವರ್‍ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವೆಂದು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಡಙ್ಗಿೞಿಲ್ ಶಮ್ಬತ್ತು ಅಡಙ್ಗಕ್ಕಣ್ಡು, ಈಶನ್
ಅಡಙ್ಗಿೞಿಲ್ ಅಃದೆನ್‍ಱು ಅಡಙ್ಗುಹ ಉಳ್ಳೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸುಂದರವಾದ ಸಕಲ ಐಶ್ವರ್‍ಯಗಳನ್ನೂ (ಒಂದೇ ಒಂದು ಪದಾರ್ಥವನ್ನೂ ಬಿಡದೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ) ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಸ್ವಾಧೀನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್‍ಯಗಳಿಗೂ, ಅವನಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅರಿತಾಗ, ನಾವೂ ಆ ಐಶ್ವರ್‍ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 8:
ಎಂಟನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ , ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಉಳ್ಳಮ್ ಉರೈಶೆಯಲ್ ಉಳ್ಳ ಇಮ್ ಮೂನ್‍ಱೈಯುಮ್
ಉಳ್ಳಿಕ್ಕೆಡುತ್ತು ಇಱೈ ಉಳ್ಳಿಲ್ ಒಡುಙ್ಗೇ॥

ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ತಕ್ಷಣ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನ್ , ಮಾತಿನ ಮತ್ತು ಈ ದೇಹದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು , ಲೌಕಿಕ ಆನಂದಗಳ ಜೊತೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೇ ನಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 9:
ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆರಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ತೊಂದರೆಗಳು ಹೇಗೆ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಒಡುಙ್ಗ ಅವನ್ಕಣ್ ಒಡುಙ್ಗಲುಮ್ ಎಲ್ಲಾಮ್
ವಿಡುಮ್ ಪಿನ್ನುಮ್ ಆಕ್ಕೈ ವಿಡುಮ್ ಪೊೞುದು ಎಣ್ಣೇ॥


ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಬೇರೆದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಒಡೆಯನಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅವಿದ್ಯಾ (ಅಜ್ಞಾನ) ವು ದೂರವಾಗಿ, ಆತ್ಮದ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವವು ನಿವಾರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಆದ ನಂತರ, ನಾವು ಎಂಪೆರುಮಾನರಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿ , ಈ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೈಂಕರ್‍ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಪಾಸುರಮ್ 10:
ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅವರೇ ಪರಮಗುರಿ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಎಣ್ ಪೆರುಕ್ಕು ಅನ್ನಲತ್ತು ಒಣ್ ಪೊರುಳ್ ಈಱಿಲ
ವಣ್ ಪುಗೞ್ ನಾರಣನ್ ತಿಣ್ ಕೞಲ್ ಶೇರೇ॥


ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣರು ಅಗಣಿತ (ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು) ಜೀವಾತ್ಮಗಳಿಗೆ ಒಡೆಯರಾದವರು. ಅವರು ಅನಂತ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು. ಅಂತಹ ನಾರಾಯಣರ ಸ್ಥಿರವಾದ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕು.

ಪಾಸುರಮ್ 11:
ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳು ಇಡೀ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಪಾಸುರಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶೇರ್‍‌ತ್ತಡ ತ್ತೆನ್ ಕುರುಹೂರ್ ಚ್ಚಡಗೋಪನ್ ಶೊಲ್
ಶೀರ್‌ತ್ತೊಡೈ ಆಯಿರತ್ತು ಓರ್‌ತ್ತ ಇಪ್ಪತ್ತೇ ॥


ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರರು ಅತ್ಯಂತ ಹೇರಳವಾಗಿರುವ ಕೊಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸುಂದರ ಆೞ್ವಾರ್‌ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸಹಿತ ಉಚ್ಛರಿಸಿದ ಈ ಸೊಗಸಾದ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸಾವಿರ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-1-2-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org






ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 1.1 – ಉಯರ್ವರ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< ತನಿಯನ್‌ಗಳು

bhagavan-nammazhwar

ಶ್ರೀಯಃ ಪತಿಯಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನೇ ಎಲ್ಲಾದಿಕ್ಕೂ ಮೇಲಾದವನು, ಸಕಲ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ದೈವಿಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ವೇದಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಪಡುವವನು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು , ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ( ಚಿತ್ ಅಚಿತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ) ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಳುವವನು.
ಈ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ತನಗೆ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೆನೆದು ಆನಂದಮಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಈ ೧೦ ಪಾಸುರಗಳು ಇಡೀ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿಯ ಸಾರಾಂಶ
ಮೊದಲ ೩ ಪಾಸುರಗಳು ಈ ೧೦ ಪಾಸರರಗಳ ಸಾರಾಂಶ
೧ನೇ ಪಾಸುರಮ್ ಮೊದಲ ಮೂರು ಪಾಸುರಗಳ ಸಾರಾಂಶ
೧ನೇ ಪಾಸುರದ ಮೊದಲ ಸಾಲು ಪಾಸುರದ ಸಾರಾಂಶ ಎಂದು ಹಿರಿಯರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

೧.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಹೊರಪಡಿಸುವ ,ಎಲ್ಲೆ ಇಲ್ಲದ ಅವನ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು, ಬೇಷರತ್ತಾಗಿರುವ ಅವನ ಕರುಣೆ, ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ತನ್ನ ಮನವನ್ನು(ಹೃದಯವನ್ನು) ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಉಯರ್ವರ ಉಯರ್ನಲಮ್ ಉಡಯವನ್ ಎವನ್ ಅವನ್
ಮಯರ್ವರ ಮದಿನಲಮ್ ಅರುಳಿನನ್ ಎವನ್ ಅವನ್
ಅಯರ್ವರುಮ್ ಅಮರರ್ಗಳ್ ಅಧಿಪತಿ ಎವನ್ ಅವನ್
ತುಯರರು ಸುಡರಡಿ ತೊೞುದೆೞು ಎನ್ ಮನನೇ!


ಓ ನನ್ನ ಮನವೇ! ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿ, ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವನಾಗು!
ಅವಿವರಣೀಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಮಾತ್ರವೇ ಹೊಂದಿರುವವನು.ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಮುಂದೆ ಬೇರೇನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿರಲಾರದು ಎಂದು ಅಧಿಕೃತ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು ಹೊರಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಬೇಷರತ್ತಾದ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ,ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದವನು ಆ ಎಂಪೆರುಮಾನನೇ!ಮರವು ಇತ್ಯಾದಿ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲದಿರುವ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆ ನಿರ್ವಿವಾದ ನಾಯಕನು ಎಂಪೆರುಮಾನನೇ! ”

೨.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ‘ಎವನ್’ ಎನ್ನುವ ಪದ ‘ಭಗವಾನ್/ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕುರಿತು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿ ಗಳಿಂದಲೂ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದವನು ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.


ಮನನಗ ಮಲಮ್ ಅರ ಮಲರ್ ಮಿಸೈ ಎೞುದರುಮ್
ಮನನುಣರ್ವು ಅಳವಿಲನ್ ಪೊರಿಯುಣರ್ವು ಅವೈಯಿಲನ್
ಇನನುಣರ್ ಮುೞುನಲಮ್ ಎದಿರ್ ನಿಗೞ್ ಕೞಿವಿನುಮ್
ಇನನಿಲನ್ ಎನನ್ ಉಯಿರ್ ಮಿಗು ನರೈ ಇವನೇ!


ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾದ (ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಇತ್ಯಾದಿ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲದಿರುವ) , ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಳಿರುವ, ಆತ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೂಡ ಭಗವಂತನು ಅಗಾಧವಾದವನು. ಅಚಿತ್ತನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತಹ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಎಟುಕದಂತೆ ಅಗಾಧವಾಗಿರುವವನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್! ಚಿತ್ ಅಚಿತ್ತರಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದವನು. ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಮೇಲೆ ಹಾಗು ಸಮವಾಗಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಾನಂದಮಯನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನೇ ನನ್ನ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ನಿರಂತರವಾದ ಆತ್ಮ! ಎಲ್ಲಾ ಪಾಸುರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ “ ತುಯರರು ಸುಡರಡಿ ತೊೞುದೆೞು” ಎಂದು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

೩.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಯಾವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ಸೀಮಿತನಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ವಸ್ತುಲೋಕದೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಲನದು ಉಡಯನಿದು ಎನ ನಿನೈವು ಅರಿಯವನ್
ನಿಲನಿಡೈ ವಿಸುಂಬಿಡೈ ಉರುವಿನನ್ ಅರುವಿನನ್
ಪುಲನೊಡು ಪುಲನಲನ್ ಒೞಿವಿಲನ್ ಪರಂದ
ಅನ್ ನಲನುಡೈ ಒರುವನೈ ನಣುಗಿನಮ್ ನಾಮೇ!

ಭಗವಂತನನ್ನು ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನು ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ದೂರಸ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತು ಮೇಲು ಲೋಕಗಳ ಚಿತ್ತು( ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಎಟುಕಲಾದದು), ಅಚ್ಚಿತ್ತುಗಳು( ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು) ಅವನಿಗೇ ಸ್ವಂತ ! ಆದುದರಿಂದ, ಚಿತ್ತು ಆಚ್ಚಿತ್ತುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸರ್ವ ವ್ಯಾಪಿ ಎಂಪೆರುಮಾನ್!
ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅಂತಹ ಭಗವಾನಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಲು ಅದೃಷ್ಟವಂತರು!

೪.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳ ಮೂಲ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಸಾಮಾನಾಧಿಕರಣ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. (ಸಾಮಾನಾಧಿಕರಣ್ಯ ಎಂದರೆ ಒಂದಿಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಅಂಶ ಅಥವ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಳ ಇರುವುದು ಹಾಗು ಎರಡು ಅಥವ ಹೆಚ್ಚು ಪದಗಳು ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ವಿವರಿಸುವುದು)

ನಾಮ್ ಅವನ್ ಇವನ್ ಉವನ್ ಅವಳ್ ಇವಳ್ ಉವಳ್ ಎವಳ್
ತಾಮ್ ಅವರ್ ಇವರ್ ಉವರ್ ಅದು ಇದು ಉದು ಎದು
ವೀಮ್ ಅವೈ ಇವೈ ಉವೈ ಅವೈ ನಲಮ್ ತೀಂಗು ಅವೈ
ಆಯ್ ಅವೈ ಆಮ್ ಅವೈ ಆಯ್ ನಿನ್ರ ಅವರೇ!

ಸಾಮೀಪ್ಯವನ್ನು ( ಹತ್ತಿರ, ದೂರ, ಮಧ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ) ಸೂಚಿಸುವ ವಿವಧ ಪದಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಲ್ಲೂ( ಚಿತ್, ಅಚಿತ್ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಸ್ತುಗಳು), ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲಿ ,ಕೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ , ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದಿದರಲ್ಲಿ, ಈಗ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವಂತಹದರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಆ ಭಗವಂತನೇ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿರುವವನು. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಭಗವಂತನ ಕಡೆಗೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿರುವ ಪದಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ಭಗವಂತನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಒಳಗೆ ಇರುತ್ತವೆ.


೫.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣವನ್ನು ವೈಯಧಕರಣ್ಯದ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
‘ವೈಯಧಕರಣ್ಯ’ ಎಂದರೆ, ಎರಡು ಅಥವ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಶಗಳು ವಿವಿಧ ತಳವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಹಾಗು ಎರಡು ಅಥವ ಹೆಚ್ಚು ಪದಗಳು ವಿವಿಧ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು.

ಅವರವರ್ ತಮತಮದು ಅರಿವರಿ ವಗೈವಗೈ
ಅವರವರ್ ಇರೈಯವರ್ ಎನವಡಿ ಅಡೈವರ್ಗಳ್
ಅವರವರ್ ಇರೈಯವರ್ ಕುರೈವಿಲರ್ ಇರೈಯವರ್
ಅವರವರ್ ವಿಧಿವೞಿ ಅಡೆಯ ನಿನ್ರನರೇ!


ಅವರವರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ( ಅರ್ಹತೆಯುಳ್ಳ ಜನರು) ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ದೇವತಾಂತರರು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಂಬಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಆ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಜನರ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.

೬.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಸಾಮಾನಾಧಿಕರಣ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಿನ್ರನರ್ ಇರುನ್ದನರ್ ಕಿಡಂದನರ್ ತಿರಿನ್ದನರ್
ನಿನ್ರಿಲರ್ ಇರುನ್ದಿಲರ್ ಕಿಡಂದಿಲರ್ ತಿರಿಂದಿಲರ್
ಎನ್ರುಮೋರಿಯಲ್ವಿನರ್ ಎನ ನಿನೈವು ಅರಿಯವರ್
ಎನ್ರುಮೊರು ಇಯಲ್ವೊಡು ನಿನ್ರ ಎಮ್ ತಿಡರೇ!


ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳ ಕ್ರಿಯೆ ( ನಿಲ್ಲುವುದು, ಕೂರುವುದು, ಮಲಗುವುದು, ನಡೆಯುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ) ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ( ನಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಕೂರುವುದಿರದು, ಮಲಗುವುದಿರದು, ನಡೆಯದೆ ಇರುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ)ಆ ಎಂಪೆರುಮಾನನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಿಂದಲೂ ವಿಶಿಷ್ಟನಾದ, ಭಾವನಾತೀತನಾದ ಅ ಎಂಪೆರುಮಾನನೇ ನಮಗೆ ನಾಯಕ ಎಂದು ಪ್ರಬಲವಾದ ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ.

೭.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಸ್ತು ಲೋಕಕ್ಕೂ ಇರುವ ಶರೀರಾತ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನಾಧಿಕರಣ್ಯ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಿಡ ವಿಸುಂಬೆರಿ ವಳಿ ನೀರ್ ನಿಲಮ್ ಇವೈ ಮಿಸೈ
ಪಡರ್ ಪೊರುಳ್ ಮುೞುವದುಮಾಯ್ ಅವೈ ಅವೈ ದೊರುಮ್
ಉಡನ್ ಮಿಸೈ ಉಯಿರ್ ಎನ ಕರಂದೆಂಗುಮ್ ಪರಂದುಳನ್
ಸುಡರ್ ಮಿಗು ಸುರುದಿಯುಳ್ ಇವೈ ಉಂಡ ಸುರನೇ!

ಬಲವಾದ ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಜಲ, ಪೃಥ್ವಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಈ ವಸ್ತು ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಆತ್ಮ ಹೇಗೆ ಶರೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ ಆ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನಾಯಕನಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನ್. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳ ಒಳಗೂ ಹಾಗು ಹೊರಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವೇದಗಳ ಮೂಲ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅವನೇ! ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಕಲವನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕೊಂಡು ‘ಸುರ’ ಎಂದು ವೈಭವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಪೆರುಮಾನ್!

೮.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್, ವ್ಯಷ್ಟಿ ಸೃಷ್ಟಿ ( ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರೂಪಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ) ಮಾಡುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತು ವ್ಯಷ್ಟಿ ಸಂಹಾರ ( ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರೂಪಗಳ ಸರ್ವನಾಶ) ಮಾಡುವ ರುದ್ರನು ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು.

ಸುರರ್ ಅರಿವರು ನಿಲೈ ವಿಣ್ ಮುದಲ್ ಮುೞುವದುಮ್
ವರನ್ ಮುದಲಾಯ್ ಅವೈ ಮುೞುದುಂಡ ಪರಪರನ್
ಪುರಮ್ ಒರುಮೂನ್ರೆರಿಮೂನ್ರೆರಿತ್ತು ಅಮರರ್ಕ್ಕು ಅರಿವು ಇಯಂದು
ಅರನ್ ಅಯನ್ ಎನ ಉಲಗೞಿತ್ತು ಅಮೈತ್ತು ಉಳನೇ!


ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಕಾರಣನಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನ್, ತನ್ನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾದಂತಹ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ರುದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ಪಟ್ಟಣಗಳನನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ ಸಕಲ ವಸ್ತು ಲೋಹಗಳನ್ನು ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಿ(ಪ್ರಳಯ), ಪುನಃ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು!

೯.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶೂನ್ಯವಾದಿಗಳಾದ( ವೇದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರು) ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಬೌದ್ಧ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಉಳನ್ ಎನಿಲ್ ಉಳನ್ ಅವನ್ ಉರುವಮ್ ಇವ್ವುರುವುಗಳ್
ಉಳನ್ ಅಲನ್ ಎನಿಲ್ ಅವನ್ ಅರುವಮ್ ಇವ್ವರುವುಗಳ್
ಉಳನ್ ಎನ ಇಲನ್ ಎನ ಇವೈ ಗುಣಮ್ ಉಡಮೈಯಿಲ್
ಉಳನ್ ಇರು ತಗೈಮೈಯೊಡು ಒೞಿವಿಲನ್ ಪರಂದೇ!


( ಆೞ್ವಾರಿನ ವೈದಿಕ ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರುವುದು( ಅವೈದಿಕ ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ) ಎರಡಕ್ಕೂ ಎಂಪೆರುಮಾನನೇ ತಳ. ಆದುದರಿಂದ, ಭಗವಾನ್ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇರುವವನು, ಅವನು ಸರ್ವ ವ್ಯಾಪಿ , ನಿತ್ಯ, ನಿರಂತರವಾಗಿರುವವನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವನು ಈ ವಸ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನ ಎರಡು ಅಂಶಗಳು ಅವನನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಹಾಗು, ಮುಚ್ಚಿ ಇರುವಂತೆ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಹಾಗು ರೂಪರಹಿತನಾಗಿರಬಲ್ಲನು.

೧೦.ಪಾಸುರಮ್: ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್ ಭಗವಾನಿನ ಸರ್ವ ವ್ಯಾಪಕ ಗುಣದ ಅನುಕೂಲತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪರಂದ ತಣ್ ಪರವೈ ಉಳ್ ನೀರ್ ತೊರುಮ್ ಪರಂದುಳನ್
ಪರಂದ ಅಂಡಮ್ ಇದು ಎನ ನಿಲ ವಿಸುಂಬು ಒೞಿವು ಅರಕ್
ಕರಂದ ಸಿಲ್ ಇಡಮ್ ತೊರುಮ್ ಇಡಮ್ ತಿಗೞ್ ಪೊರುಳ್ ತೊರುಮ್
ಕರಂದು ಎಂಗುಮ್ ಪರಂದುಳನ್ ಇವೈ ಉಂಡ ಕರನೇ!


ಅವನು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿರುವನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತಂಪಾದ ಸಮುದ್ರದ ಒಂದೊಂದು ನೀರಿನ ಹನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಬಹಳ ಪುಟ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು. ಸ್ವಯಂ ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆಂದರೆ, ಆ ಜೀವಾತ್ಮರು ಅವನು ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವ ವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಸಕಲವನ್ನೂ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ ದೃಢವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

೧೧.ಪಾಸುರಮ್:ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರ್, ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕರ ವಿಸುಂಬು ಎರಿ ವಳಿ ನೀರ್ ನಿಲಮ್ ಇವೈ ಮಿಸೈ
ವರನವಿಲ್ ತಿರಲ್ ವಲಿ ಅಳಿ ಪೊರೈಯಾಯ್ ನಿನ್ರ
ಪರನ್ ಅಡಿ ಮೇಲ್ ಕುರುಗೂರ್ ಚಟಗೋಪನ್ ಸೊಲ್
ನಿರೈನಿರೈ ಆಯಿರತ್ತು ಇವೈ ಪತ್ತುಮ್ ವೀಡೇ!


ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ( ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ) ನಮ್ಮಾೞ್ವಾರ್, ಸರ್ವೋಚ್ಚನಾದ , ಪಂಚಭೂತಗಳಿಗೆ( ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಜಲ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿ) ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳಿಗೆ (ಜ್ವಾಲೆ, ಧ್ವನಿ,ಬಲ, ತಂಪು ಮತ್ತು ಸಹಿಷ್ಣುತೆ) ವಾಸಸ್ಥಳನಾದ ಹಾಗು ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಗುಣಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಪಾದಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಡಿಯೇನ್ ರೂಪ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-1-1-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org










thiruvAimozhi – Simple Explanation – 1.2 – vIdumin

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 1.1

sriman narayanan-nanmazhwar

After enjoying bhagavAn’s supremacy fully, AzhwAr starts explaining the means to attain such emperumAn in this decad, to others. Due to the greatness of the matter he experienced, AzhwAr thought that he can share this with others and saw the samsAris (materilistic people) of this world. They were fully drowned in worldly matters. Out of his great mercy, he wanted to help them as well and instructed them to give up attachment to worldly matters and pursue devotion towards bhagavAn.

First pAsuram. nammAzhwAr orders everyone to perform Athma samarppaNam (submitting oneself) to bhagavAn with the prerequisite of giving up attachments to everything else.

vIdumin muRRavum vIdu seydhu ummuyir
vIdu udaiyAn idai vIdu seymminE

Give up all self-centered means which are hurdles to worship emperumAn.  After giving up, submit yourself unto the master who is the controller/giver of mOksham.

Second pAsuram. Subsequently, to facilitate the process of renunciation (giving up), nammAzhwAr identifies the transient nature of the aspects which are to be given up.

minnin nilaiyila mannuyir AkkaigaL
ennum idaththu iRai unnumin nIrE

jIvAthmA accepts many bodies (birth after birth) which are liked by him. But these bodies are so transient that they are not even having the brief life of a lightning which appears and disappears in a flash. Seeing this, you meditate upon the supreme lord who is the master.

Third pAsuram. nammAzhwAr mercifully explains the process of renunciation briefly.

nIr numadhu enRu ivai vEr mudhal mAyththu iRai
sErmin uyirkku adhan nEr niRai illE

Give up ahankAram and mamakAram and reach out to the master. For the jIvAthmA, there is nothing more fulfilling and suitable than that.

Fourth pAsuram. nammAzhwAr explains the distinct nature of emperumAn who is worshipped after giving up worldly attachments.

illadhum uLLadhum alladhu avan uru
ellaiyil annalam pulgu paRRu aRRE

bhagavAn is distinct from chith (sentients) which are unchanging by nature and achith (insentients) which constantly change into different forms. So, after giving up attachment towards other aspects, approach with devotion, such bhagavAn who is filled with bliss.

Fifth pAsuram. The venerable emperumAn being the most apt goal to be attained is explained by nammAzhwAr.

aRRadhu paRRu enil uRRadhu vIdu uyir
seRRadhu mannuRil aRRu iRai paRRE

When attachments towards aspects outside bhagavath vishayam are given up, AthmA is fit to attain (kaivalya) mOksham (being free from samsAram and enjoying oneself).  Eradicating such thought of kaivalya mOksham, giving up attachments towards everything else and approaching emperumAn to be firmly engaged with him, submit to Iswara.

Sixth pAsuram. nammAzhwAr explains emperumAn‘s equality towards everyone.

paRRu ilan Isanum muRRavum ninRanan
paRRu ilai Ay avan muRRil adangE

Even though he is sarvEswaran, giving up attachments towards his divine consorts, nithyasUris et al who are already attached to him , he firmly stood attached fully to us (who are newly approaching him) considering us to be that which sustains him, that which nourishes him and that which gives him pleasure. You too give up worldly attachments and become immersed in him considering his qualities of being dhAraka (sustaining), pOshaka (nourishment), bhOgyam (enjoyment) to us.

Seventh pAsuram. Instead of shying away from him seeing his wealth (of ubhaya vibhUthi), nammAzhwAr says that one should meditate on the relationship between emperumAn and his ubhaya vibhUthi and one should understand that one is among the property of emperumAn.

adangu ezhil sambaththu adangak kaNdu Isan
adangu ezhil ahdhenRu adanguga uLLE

Meditating upon the fully beautiful wealth (which includes everything without leaving out even a single entity), knowing that everything is beautifully subservient to him and thus knowing the relationship, become part of that wealth. Once the true relationship (between oneself and emperumAn) is understood, then one can become part of his wealth/property.

Eighth pAsuram. nammAzhwAr explains the method of worshiping/serving bhagavAn.

uLLam urai seyal uLLa im mUnRaiyum
uLLik keduththu iRai uLLil odungE

Understanding the purpose of mind, speech and body which we have from the beginning and which are readily available to us, give up the attachment towards worldly pleasures and become totally subservient towards the master who is apt for us.

Ninth pAsuram. nammAzhwAr explains the removal of hurdles which is the result of worshiping emperumAn.

odunga avan kaN odungalum ellAm
vidum pinnum Akkai vidum pozhudhu eNNE

As one gives up everything unto the master (bhagavAn), avidhyA (ignorance) etc and the contraction of AthmA’s knowledge will be eliminated. After that, one can surrender to emperumAn and seek out for his kainkaryam at the end of this life itself.

Tenth pAsuram. nammAzhwAr explains the complete nature of emperumAn being the most apt goal.

eN perukku annalaththu oN poruL IRila
vaN pugazh nAraNan thiN kazhal sErE

nArAyaNan is the owner of infinite jIvAthmAs and has auspicious qualities such as Anandham (bliss) etc. He has unlimited auspicious qualities. Surrender unto the firm lotus feet of that master known as nArAyaNan.

Eleventh pAsuram. nammAzhwAr says that the result is to understand the most admirable nature of this thiruvAimozhi (decad) among the whole prabandham.

sErth thadath then kurukUrch chatakOpan sol
sIrth thodai Ayiraththu Orththa ip paththE

nammAzhwAr of beautiful AzhwArthirunagari which has abundance of ponds (showing rich and beautiful environment) blessed words/phrases which have nice form and meanings with poetic meter in this well-analysed decad in these 1000 pAsurams.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-1-2-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 1.2 – வீடுமின்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 1.1

sriman narayanan-nanmazhwar

எம்பெருமானின் பரத்வத்தை முழுவதுமாக அனுபவித்த பின்பு, ஆழ்வார் அந்த எம்பெருமானை அடைவதற்கு வழியை இந்தப் பதிகத்தில் மற்றவர்களுக்கு உபதேசம் செய்கிறார். தாம் அனுபவித்த விஷயம் மிக உயர்ந்ததாக இருக்க, இதை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள நினைத்து இங்கிருக்கும் ஸம்ஸாரிகளைப் பார்க்க, அவர்கள் உலக விஷயத்திலேயே மண்டிக் கிடந்தார்கள். தன் பெருங்கருணையாலே அவர்களுக்கும் நன்மை செய்வோம் என்று பார்த்து அவர்களுக்கு மற்ற விஷயங்களில் ஆசையைவிட்டு பகவத் விஷயத்தில் பக்தி செய்யுங்கள் என்று உபதேசம் செய்கிறார்.

முதல் பாசுரம். மற்ற விஷயங்களை விட்டு எம்பெருமானைப் பற்றப் பாருங்கள் என்கிறார்.

வீடுமின் முற்றவும் வீடு செய்து உம்முயிர்
வீடு உடையான் இடை வீடு செய்ம்மினே

எம்பெருமானை வழிபடுவதற்கு விரோதியான எல்லாவற்றையும் அடியோடு விடுங்கள். அவற்றை விட்டு, உம்முடைய ஆத்மாவை மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய எம்பெருமான் விஷயத்திலே ஸமர்ப்பியுங்கள்.

இரண்டாம் பாசுரம். மற்ற விஷயங்களை விடுவதை எளிமைப்படுத்துவதற்காக, அவற்றின் நிரந்தரமில்லாத தன்மையை விளக்குகிறார்.

மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள்
என்னும் இடத்து இறை உன்னுமின் நீரே

ஆத்மா விரும்பி எடுத்துக் கொண்ட சரீரங்கள் மின்னலைக்காட்டிலும் நிலையற்ற தன்மையுடன் இருக்கும் என்று சொல்லப்படுவதால் நீங்கள் எம்பெருமானைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள்.

மூன்றாம் பாசுரம். எப்படி விடுவது என்பதைச் சுருக்கமாக விளக்குகிறார்.

நீர் நுமது என்று இவை வேர் முதல் மாய்த்து இறை
சேர்மின் உயிர்க்கு அதன் நேர் நிறை இல்லே

ஆத்மா மற்றும் அதன் உடைமைகளில் இருக்கும் அஹங்காரம் மற்றும் மமகாரம் ஆகிய இவற்றை ருசி மற்றும் வாஸனைகளாகிற வேரோடே அறுத்து எம்பெருமானைச் சேருங்கள். ஆத்மாவுக்கு இதையொத்த நிறைவு வேறில்லை.

நான்காம் பாசுரம். இப்படி மற்ற விஷயங்களை விட்டு பற்றப்படும் எம்பெருமானின் பெருமையை அருளிச்செய்கிறார்.

இல்லதும் உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு
எல்லையில் அந்நலம் புல்கு  பற்று அற்றே

அசித்தைப்போலவும் சித்தைப்போலவும் இல்லாத அவனுடைய ஸ்வரூபமானது எல்லையில்லாத ஆனந்தத்தை வடிவாகக் கொண்டிருக்கும். ஆகையால் மற்ற விஷயங்களில் பற்றை விட்டு, எம்பெருமானை ஆசையுடன் பற்று.

ஐந்தாம் பாசுரம். வணங்கப்படும் எம்பெருமான் மிகவும் உயர்ந்த புருஷார்த்தமாக இருப்பதை அருளிச்செய்கிறார்.

அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர்
செற்றது மன்னுறில் அற்று இறை பற்றே

மற்ற விஷயங்களில் பற்று விடப்பட்டவுடனே ஆத்மா கைவல்ய மோக்ஷத்தைப் பெற்றதாகும். அந்த எண்ணத்தையும் விட்டு பகவத் விஷயத்தைப் பற்றப் பார்க்கில் மற்ற விஷயங்களில் ஆசையை விட்டு ஈச்வரனைப் பற்று.

ஆறாம் பாசுரம். வணங்கப்படும் எம்பெருமான் எல்லோரிடமும் ஸமமாக இருப்பதை அருளிச்செய்கிறார்.

பற்று இலன் ஈசனும் முற்றவும் நின்றனன்
பற்று இலை ஆய் அவன் முற்றில் அடங்கே

ஸர்வேச்வரனாக இருந்தும் தன் விருப்பத்துக்கு விஷயமானவர்களில் பற்றைவிட்டு நம் விஷயத்தில் முழுவதுமாக ஈடுபட்டு நின்றான். நீயும் ஸம்ஸார ஸங்கத்தை விட்டு அவனுடைய எல்லா விஷயங்களிலும் முழுகப்பார்.

ஏழாம் பாசுரம். அவனுடைய மிகப் பெரிய விபூதியைப் பார்த்து அஞ்சி விலகாமல், அவனுக்கு அத்தோடு உண்டான ஸம்பந்தத்தை நினைத்து அதனுள்ளே புகுவதற்கு முயற்சி செய் என்கிறார்.

அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன்
அடங்கு எழில்   அஃதென்று  அடங்குக உள்ளே

மிகவும் அழகியதான செல்வத்தை ஒன்றுவிடாமல் பார்த்து “ஈச்வரனுக்கு அது மிகவும் அழகான, பெருமையைக் கொடுக்கும் சேஷமாயிருக்கும்” என்று உணர்ந்து அதினுள்ளே மூழ்க முயற்சி செய்.

எட்டாம் பாசுரம். எப்படி வணங்குவது என்பதை அருளிச்செய்கிறார்.

உள்ளம் உரை செயல் உள்ள இம் மூன்றையும்
உள்ளிக் கெடுத்து இறை உள்ளில் ஒடுங்கே

மனஸ்ஸும் வாக்கும் உடம்பும் நமக்கு முதலிலேயே இருப்பதாய், இருக்கும் இம்மூன்றையும், இவற்றின் ப்ரயோஜனத்தை ஆராய்ந்தறிந்து, மற்ற விஷயத்தில் இருந்து விலக்கி, எம்பெருமானாகிய வகுத்த விஷயத்தில் பரதந்த்ரனாய் ஒதுங்கு.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமானை வணங்குவதால் ஏற்படும் விரோதி நிவ்ருத்தியை அருளிச்செய்கிறார்.

ஒடுங்க அவன் கண் ஒடுங்கலும் எல்லாம்
விடும் பின்னும் ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே

எம்பெருமானிடத்திலே மூழ்கவே ஆத்மாவின் ஞானம் முதலியவைகளின் சுருக்கமும், அவித்யை முதலியவைகள் எல்லாம் விட்டுக் கழியும். பின்னையும் இந்த உடலின் முடிவை எதிர்பார்த்திரு.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமானின் ப்ராப்யத்வ பூர்த்தியை அருளிச்செய்கிறார்.

எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே

கணக்கற்றதாய் ஆனந்தம் முதலிய குணங்களையுடைய ஆத்மாக்கள் மற்றும், எல்லையில்லாத கல்யாண குணங்களையுடைய நாராயணனின் உறுதியான திருவடிகளைச் சென்று சேர்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இந்தப் பதிகம் எவ்வளவு முக்யமாகக் கைக்கொள்ளத்தக்கது என்பதை பலமாக அருளிச்செய்கிறார்.

சேர்த் தடத் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
சீர்த் தொடை ஆயிரத்து ஓர்த்த இப் பத்தே

சேர்ந்திருக்கும் தடாகங்களையுடைய அழகிய திருநகரியில் நம்மாழ்வார் அருளிச்செய்த முறையான சீர்களின் (பா)மாலையையுடைய ஆயிரம் பாசுரங்களிலும், இத்திருவாய்மொழி உயர்ந்ததாக நிரூபிக்கப்பட்டன.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 1.1 – உயர்வற

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< தனியன்கள்

bhagavan-nammazhwar

ச்ரிய:பதியான ஸர்வேச்வரன் எல்லாரையும் விட உயர்ந்தவன், அனைத்துக் கல்யாண குணங்களையும் உடையவன், திருமேனியை உடையவன், ஸ்ரீவைகுண்டம் மற்றும் ஸம்ஸாரம் ஆகிய இரு உலகங்களுக்கும் தலைவன், வேதத்தாலே முழுவதுமாகக் காட்டப்பட்டவன், எல்லாவிடத்திலும் வ்யாபித்திருப்பவன், எல்லாரையும் நியமிப்பவன், சேதனர்களுக்கும் அசேதனப் பொருள்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருந்து அவர்களை முழுவதுமாக ஆள்பவன் ஆகிய விஷயங்களை எடுத்துச் சொல்லி அப்படிப்பட்ட எம்பெருமான் தனக்கு மயர்வற மதிநலம் அருளியதை நினைத்து மகிழ்கிறார் இப்பதிகத்தில்.

திருவாய்மொழிக்கு இந்தப் பதிகம் சுருக்கம். இந்தப் பதிகத்துக்கு முதல் மூன்று பாசுரங்கள் சுருக்கம். முதல் மூன்று பாசுரங்களுக்கு முதல் பாசுரம் சுருக்கம். முதல் பாசுரத்துக்கு முதல் வரி சுருக்கம் என்பர் பெரியோர்.

முதல் பாசுரம். எம்பெருமானின் பரத்வத்தைக் காட்டும் கல்யாண குணங்களுடன் கூடியிருப்பதையும், தன் விஷயத்தில் காரணமில்லாமல் அவன் செய்த நன்மையும், நித்யஸூரிகளை ஆள்வதையும், அழகிய திருமேனியுடன் இருப்பதையும் அனுபவித்து அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானின் திருவடிகளில் தொண்டு செய் என்று தன் நெஞ்சுக்குச் சொல்லுகிறார்.

உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் யவனவன்
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் யவனவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
துயரறு சுடரடி தொழுதெழென் மனனே.

மற்ற உயர்த்திகள் எல்லாம் ஒன்றுமில்லாமல் செய்யுமளவுக்கு உயர்ந்ததான ஆனந்தம் முதலிய கல்யாண குணங்களையுடையவன். சாஸ்த்ரத்தில் பரதெய்வமாகக் காட்டப்பட்ட அவன் என்னுடைய அறியாமை முழுவதும் அழியும்படி இயற்கையான ஞானம் மற்றும் ப்ரேமத்தை எனக்கு அருளினான். அவன் மறதி போன்ற குறைகள் இல்லாத நித்யஸூரிகளுக்குத் தலைவனானவன். நம் துயர் போகும்படி அவனுடைய மிகவும் ஒளிவிடக்கூடிய திருவடிகளைக் குறித்துத் தொண்டு செய்து, என் மனஸ்ஸே! உஜ்ஜீவனத்தைப் பெற்று எழு.

இரண்டாம் பாசுரம். “யவன்” என்று சொன்ன எம்பெருமானின் ஸ்வரூபத்தினுடைய தனித்துவம் வாய்ந்த பெருமையை அருளிச்செய்கிறார்.

மனனகமலமற மலர்மிசை எழுதரும்
மனனுணர்வளவிலன் பொறியுணர்வவையிலன்
இனனுணர் முழுநலம் எதிர்நிகழ் கழிவினும்
இனனிலன் எனனுயிர் மிகு நரையிலனே

மனஸ்ஸிலிருந்து மலமான காமம் க்ரோதம் முதலியவை கழிய, அதனால் மலர்ந்து மேலே வளரக்கூடியதான ஞானத்தாலே அளவிடமுடியாத நிலையிலும் ஆத்மாவைவிட உயர்ந்தவனாக இருப்பவனாய், வெளிப் புலன்களுக்கு விஷயமான அசித்தைவிட உயர்ந்தவனாய், இப்படி சேதனாசேதனங்களை விட உயர்ந்தவனாய், ஞானம் மற்றும் ஆனந்தத்தை அடையாளமாக உடையவனாய், எதிர்காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் இறந்தகாலத்திலும் தனக்கு ஒப்பாகவோ, தன்னைவிட உயர்ந்தோ வேறொன்று இல்லாதவன் எனக்கு உயிராக இருக்கிறான். “அவன் துயரறு சுடரடி தொழுதெழு என் மனனே” என்று எல்லாப் பாசுரங்களிலும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமானின் லீலாவிபூதியுடன் கூடியிருக்கும் தன்மையைக்காட்டி அவன் எல்லாப் பொருள்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறான் என்பதைக் காட்டுகிறார்.

இலனது உடையனிது என நினைவரியவன்
நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன்
புலனொடு புலனலன் ஒழிவிலன் பரந்த அந்
நலனுடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே

“இந்தப் பொருள் அவனிடத்தில் இல்லை, இந்தப் பொருள் உள்ளது” என்று சில பொருள்களிலும் மட்டும் அளவிட்டு நினைக்க முடியாதவனாய், பூமியிலும், மேலுலகத்திலும் இருப்பவனாய், உருவத்துடன் இருக்கும் அசித்தையும் உருவம் இல்லாத ஆத்மாவையும் தனக்கு சரீரமாக உடையவனாய், இப்படிக் கண்ணுக்குப் புலப்படும் பொருள்களுள் கலந்து நிற்கும்பொழுதே அவற்றின் தன்மை (குறைகள்) தனக்கு இல்லாதவனாய், ஒன்றொழியாமல் எல்லாவற்றிலும் வ்யாபித்திருப்பவனாய், முன்பு சொன்ன கல்யாணகுணங்களுடன் கூடியிருப்பவனாய், தனித்துவம் வாய்ந்தவனை நாம் அணுகப் பெற்றோம்.

நான்காம் பாசுரம். எல்லாப் பொருள்களினுடைய ஸ்வரூபம் எம்பெருமானின் அதீனத்தில் உள்ளது என்று ஸாமாநாதிகரண்யத்தாலே அருளிச்செய்கிறார்.

குறிப்பு – ஸாமாநாதிகரண்யம் என்பது வேறுபட்ட பல தன்மைகள் ஒரே பொருளை ஆதாரமாகக் கொண்டு இருப்பது. ஒரே பொருளைக் குறிக்கும் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் என்றும் விளக்கப்படும்.

நாம் அவன் இவன் உவன் அவள் இவள் உவள் எவள்
தாம் அவர் இவர் உவர் அது இது உது எது
வீம் அவை இவை உவை அவை நலம் தீங்கு இவை
ஆம் அவை ஆய் அவை ஆய் நின்ற அவரே

(மேலே காட்டப்படும் பல விதமான வஸ்துக்களைப் பார்க்கும்) தாமும், தூரத்தில் இருப்பவனும், அருகில் இருப்பவனும், நடுவில் இருப்பவனும், தூரத்தில் இருப்பவளும், அருகில் இருப்பவளும், நடுவில் இருப்பவளும், எவள் என்று கேட்கப்படுபவளும், கௌரவம் உடையவரும், அவர்களில் தூரத்தில் இருப்பவரும், அருகில் இருப்பவரும், நடுவில் இருப்பவரும், தூரத்தில், அருகில் மற்றும் நடுவில் இருக்கும் அஃறிணைப் பொருளும், எது என்று கேட்கப்படும் பொருளும், அழியக்கூடிய தாழ்ந்த பொருள்களும், தூரத்தில், அருகில், நடுவில் இருக்கும் பொருள்களும், உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த தர்மங்களும், வரப்போகும் மற்றும் வந்திருக்கும் எல்லாப் பொருள்களுமாய் தாமேயாய் நின்ற எம்பெருமான் இவற்றை எல்லாம் தன் அதீனத்தில் வைத்துள்ளான்.

ஐந்தாம் பாசுரம். ரக்ஷண ரூபத்தில் இருக்கும் ஸ்திதி எம்பெருமானின் அதீனத்தில் உள்ளது என்று வையதிகரண்யத்தாலே அருளிச்செய்கிறார்.

குறிப்பு – வையதிகரண்யம் என்பது இரண்டு மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட பொருள்கள் வேறுபட்ட ஆதாரங்களைக்கொண்டு இருப்பது. இரண்டு மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் வேறுபட்ட பொருள்களைக் குறிக்கும் என்றும் விளக்கப்படும்.

அவரவர் தமதமது அறிவறி வகை வகை
அவரவர் இறையவர் எனவடி அடைவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே

வேறு வேறு ப்ரயோஜனங்களுக்காக அதிகாரிகள் (வேறு வேறு தகுதியுடையவர்கள்) தங்கள் அறிவின் வகையாலே தங்களுடைய ருசிக்கு ஏற்ற தேவதைகளைப் பலனைக் கொடுக்கும் தலைவர்களாகக் கருதி அடைவார்கள். அந்த தேவதைகள் பலம் கொடுக்கும் தலைவராக எந்தத் தடையுமில்லை. எல்லாருக்கும் ஸ்வாமியான எம்பெருமான் அந்த அந்த அதிகாரிகள் தங்களின் விதிப்படி பலனை அடையும்படி அந்த தேவதைகளுக்கு அந்தர்யாமியாக நின்றான்.

ஆறாம் பாசுரம். எல்லா ப்ரவ்ருத்தி (செயல்பாடு), நிவ்ருத்திகளும் (செயல்படாமல் இருப்பது) எம்பெருமானின் அதீனத்தில் உள்ளன என்று ஸாமானாதிகரண்யாத்தாலே அருளிச்செய்கிறார்.

நின்றனர் இருந்தனர் கிடந்தனர் திரிந்தனர்
நின்றிலர் இருந்திலர் கிடந்திலர் திரிந்திலர்
என்றுமொரியல்வினர் என நினைவரியவர்
என்றுமொரியல்வொடு நின்ற எம் திடரே

நிற்றல் இருத்தல் கிடத்தல் திரிதல் ஆகிய ப்ரவ்ருத்திகளுக்கு இருப்பிடமான பொருள்களும், நிவ்ருத்திக்கு இருப்பிடமான பொருள்களுமாய், இதனாலே, என்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட தன்மையை உடையவர் என்று நினைக்க முடியாதவனாய் இருப்பான் எம்பெருமான். எல்லாப் பொருள்களிலும் இருந்து வேறுபட்டவன். வேதம் என்ற உறுதியான ப்ரமாணத்தாலே அறியப்படுபவன்.

ஏழாம் பாசுரம். இந்த ஸாமானாதிகரண்யம், சரீராத்மபாவ ஸம்பந்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்கிறார்.

திடவிசும்பு எரி வளி நீர் நிலம்  இவை மிசை
படர்பொருள் முழுவதுமாய் அவையவை தொறும்
உடல்மிசை உயிர் எனக் கரந்தெங்கும் பரந்துளன்
சுடர்மிகு சுருதியுள்  இவை உண்ட சுரனே

நிலையாக நிற்கும் ஆகாசமும் அக்னியும் வாயுவும் நீரும் பூமியும், இவைகளை இருப்பிடமாகக் கொண்டு பரந்த எல்லாப் பொருள்களும் தான் என்று சொல்லும்படி அவைகளுக்கு உபாதான காரணமாய், அவை எல்லாவற்றிலும் சரீரத்தில் ஆத்மா வ்யாபித்து இருப்பதைப் போலே, மறைந்து வ்யாபித்து இருக்கிறான். ஒளி மிகுந்து இருக்கும் வேதத்தின் உட்பொருளாகத் தோற்றுபவன் ப்ரளயம் வரும்பொழுது இவை எல்லாவற்றையும் விழுங்கிய “சுரன்” (தேவன்).

எட்டாம் பாசுரம். வ்யஷ்டி ஸ்ருஷ்டி (அண்டத்துக்குள் பல வகையாகக் காணப்படும் பொருள்களைப் படைத்தல்) மற்றும் வ்யஷ்டி ஸம்ஹாரத்தைச் செய்யும் ப்ரஹ்மா மற்றும் ருத்ரனும் எம்பெருமானுக்கு அதீனப்பட்டவர்கள் என்கிறார்.

சுரர் அறிவரு நிலை விண் முதல் முழுவதும்
வரன் முதலாய அவை முழுதுண்ட பரபரன்
புரம் ஒரு மூன்றெரித்து  அமரர்க்கும் அறிவு இயந்து
அரன் அயன் என உலகு அழித்து அமைத்து உளனே

தேவர்களான ப்ரஹ்மா முதலியவர்களுக்கும் அறியமுடியாத நிலையையுடைத்தான ஆகாசம் முதலான ஸமஷ்டிரூபத்தில் (பிரித்துப் பார்க்க முடியாத நிலையில் இருக்கும்) எல்லாப் பொருள்களுக்கும் பெரிய காரணமாய் அவற்றை முழுவதுமாக உண்டு அழிப்பதாலே பரர்களான (பெரியவர்களான) ப்ரஹ்மா ருத்ரன் போன்றவர்களுக்கும் பரனானவன் எம்பெருமான். அந்த எம்பெருமான், ருத்ரன் என்றும் ப்ரஹ்மா என்றும் ப்ரஸித்தராய் தனித்துவம் வாய்ந்த மூன்று நகரங்களை எரித்தும், தேவர்களுக்கு ஞானத்தைக் கொடுத்தும், அண்டத்துக்குள் இருக்கும் உலகங்களை அழித்தும் அவற்றை ஸ்ருஷ்டித்தும், அவர்களுக்குள்ளே அந்தாராத்மாவாக உள்ளான்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். ஈச்வரனை ஒத்துக்கொள்ளாத வேத பாஹ்யர்களில் (வேதத்தை ஒத்துக் கொள்ளாதவர்) முதலில் கருதப்படுபவரான ஸர்வசூன்யவாதிகளான மாத்யமிக பௌத்தரை நிராகரிக்கிறார்.

உளன் எனில் உளன் அவன் உருவம் இவ்வுருவுகள்
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள்
உளன் என இலன் என இவை குணம் உடைமையில்
உளன் இரு தகைமையொடு ஒழிவிலன் பரந்தே

நம்முடைய கருத்தால் ஈச்வரன் உளன் என்றாலும் பிறர் கருத்தால் ஈச்வரன் இலன் என்றாலும் உளன் என்ற விஷயத்தை ஒத்துக்கொண்டே பேசவேண்டும். உளன் என்றும் இலன் என்றும் சொல்லுகிற இவற்றை குணமாக உடையவனாகையாலே உருவத்துடனும் உருவம் இல்லாமலும் இவ்வுலகில் இருக்கும் பொருள்கள் தன்னை வெளிப்படுத்தும் மற்றும் மறைக்கும் இரண்டு நிலையில் இருக்கும் தன்மையோடு உளனாய் அவை எல்லாவற்றையும் வ்யாபித்து, அவற்றை விடாமல் இருப்பவன் இந்த எம்பெருமான்.

பத்தாம் பாசுரம். முன் பாசுரத்தில் சொன்ன எம்பெருமானின் வ்யாப்தியினுடைய ஸௌகர்யத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

பரந்த தண் பரவையுள் நீர்தொறும் பரந்துளன்
பரந்த அண்டம் இது என நில விசும்பு ஒழிவு அறக்
கரந்த சில் இடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும்
கரந்து எங்கும் பரந்துளன் இவை உண்ட கரனே

எம்பெருமான் எல்லாவிடமும் பரந்த குளிர்ந்த காரணஜலமான ஏகார்ணவத்தில் ஒவ்வொரு அணுவிலும் பெரிய இடமுடைய இந்த அண்டத்தில் இருப்பதுபோல சுருக்கம் இல்லாமல் இருக்கிறான். பூமியிலும், மேலுலகங்களிலும் ஒன்றுவிடாமல் மிக நுண்ணியதாய் மிகச்சிறிய இடங்கள்தோறும் இந்த இடங்களில் தானே ஒளிவிடக்கூடிய ஆத்மாக்கள்தோறும் மறைந்து எல்லாவிடத்திலும் வ்யாப்தனாயிருப்பவன், இந்தப் பொருள்களை ஸம்ஹார நிலையிலும் தனக்குள்ளே அடக்கிவைத்துக் கொண்டு தான் ஸ்திரமாய் இருந்தவன்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதுவரை விளக்கிய பர்த்வத்தை சுருங்கச் சொல்லி இத்திருவாய்மொழிக்குப் பலம் மோக்ஷமாக அருளிச்செய்கிறார்.

கர விசும்பு  எரி வளி நீர் நிலம் இவை மிசை
வரனவில் திறல்வலி யளி பொறை யாய் நின்ற
பரன் அடி மேல் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
நிரனிறை ஆயிரத்து இவை பத்தும் வீடே

மறைந்து இருக்கும் ஆகாசம், அக்னி, வாயு, ஜலம், பூமி ஆகிய இவற்றை இருப்பிடமாகக்கொண்ட, மேலும் இவற்றுக்குத் தன்மைகளாக உள்ள உயர்ந்ததான சப்தம், எரிக்கும் தன்மை, வலிமை, குளிர்த்தி, பொறுமை ஆகிய இந்தப் பொருள்களும் அவற்றின் தன்மைகளும் எல்லாம் தனக்கு ப்ரகாரமாம்படி (சரீரமாம்படி) நின்ற ஸர்வேச்வரனுடைய திருவடி விஷயமாக, திருநகரியைப் பிறப்பிடமாக உடையராய், எதிர்வாதம் செய்பவர்களை வெல்லும் தன்மையையுடையவரான ஆழ்வார் அருளிச்செய்ததாய் பொருத்தமாக நிறைந்திருக்கும் ஆயிரம் பாசுரங்களுக்குள், இந்தப் பதிகம், எம்பெருமான் திருவடிகளில் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டன. இவை மோக்ஷத்தை அளிக்ககூடியவை.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 1.1 – uyarvaRa

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< thaniyans

bhagavan-nammazhwar

sarvESvaran who is Sriya:pathi is greater than all, the abode of all auspicious qualities, has divine forms, is the leader of the two worlds SrIvaikuNtam and samsAram, is fully revealed by vEdham, is pervading everywhere, is controlling everyone, is the antharyAmi of all sentient beings  and insentient objects and rules over them. AzhwAr explains these aspects about emperumAn and becomes blissful thinking about emperumAn granting him divine knowledge and devotion in this decad.

This decad is the summary of thiruvAimozhi. First three pAsurams are the summary of this decad. First pAsuram is the summary of the first three pAsurams. First line is the summary of the first pAsuram. This is explained by elders.

First pAsuram. In this, the existence of unlimited auspicious qualities, unconditional mercy, controlling the nithyasUris and having eternal auspicious forms – all of which reveal the supremacy of emperumAn, are revealed. Having said so, nammAzhwAr directs his heart to always serve such emperumAn.

uyarvaRa uyarnalam udaiyavan yavan avan
mayarvaRa madhinalam aruLinan yavan avan
ayarvaRum amarargaL adhipathi yavan avan
thuyaraRu sudarodi thozhudhezhu en mananE

Oh my mind! Bow down with folded hands at the lotus feet of emperumAn and be uplifted. emperumAn is the famous one highlighted in authentic scriptures  as one who has inexplicable greatness which makes all other greatness non-existing. He is the one who blessed me true knowledge and devotion, out of his unconditional grace that dispelled my ignorance completely. He is the indisputable master of the nithyasUris who have no defects such as forgetful nature etc.

Second pAsuram. nammAzhwAr speaks about bhagavAn (who is explained as “yavan”) being distinct from all other entities.

mananaga malam aRa malar misai ezhudharum
mananuNarvu aLavilan poRiyuNarvu avaiyilan
inanuNar muzhunalam edhir nigazh kazhivinum
inanilan enan uyir migu narai ilanE

bhagavAn is immeasurable by even well-blossomed mind which is free of blemishes such as kAmam, krOdham etc., that can understand the AthmA. He is immeasurable by the external senses which are used to comprehend achith (matter). Thus he is distinct from both chith and achith. He is identified as being full knowledge and full bliss and has none who is equal to or higher than him, in the past, present or future. He is my sustaining soul. In all the 10 pAsurams, “avan thuyaraRu sudaradi thozhudhezhu” should be added in the end.

Third pAsuram. nammAzhwAr explains bhagavAn‘s connection with material realm to establish that he is not limited by any particular object or location.

ilanadhu udaiyanidhu ena ninaivu ariyavan
nilanidai visumbidai uruvinan aruvinan
pulanodu pulanalan ozhivilan parandha
an nalanudai oruvanai naNuginam nAmE

bhagavAn cannot be understood by limiting him to certain objects only saying “since he is far-away from such object he is not present in it” and “since he is nearby to this object he is present in it”. He owns all chith (which are not visible to external senses) and achith (which are visible to external senses) in both the lower and higher realms (earth and ether). He thus exists pervading everywhere having chith and achith as his attributes. We are blessed to take refuge of the most distinct bhagavAn who is filled with such auspicious qualities.

Fourth pAsuram. nammAzhwAr explains that the svarUpam basic nature) of all the entities is explained as being totally controlled by bhagavAn through sAmAnAdhikaraNyam.

Note: sAmAnAdhikaraNyam means more than one aspect/attribute having one common substratum. It also means two or more words focussed on explaining a single entity.

nAm avan ivan uvan avaL ivaL uvaL evaL
thAm avar ivar uvar adhu idhu udhu edhu
vIm avai ivai uvai avai nalam thIngu avai
Am avai Ay avai Ay ninRa avarE

bhagavAn is the one who has become (who is the antharyAmi of) all entities (male, female, insentient, temporary ones) which are identified by different words to indicate their proximity (nearby, faraway, in-between etc) which are good or bad and which existed in the past, exist now or will come into existence in the future. In short, all words point to bhagavAn only. Whatever words missed are also to be included here. This means all objects at all times are under the full control of bhagavAn.

Fifth pAsuram. Subsequently, emperumAn sustaining everything in the form of protection is explained through vaiyadhikaraNyam.

Note: vaiyadhikaraNyam means two or more aspects having different substrata. It also means two or more words which are focussed on explaining different entities.

avaravar thamadhamadhu aRivaRi vagai vagai
avaravar iRaiyavar enavadi adaivargaL
avaravar iRaiyavar kuRaivilar iRaiyavar
avaravar vidhi vazhi adaiya ninRanarE

Different adhikAris (qualified persons) based on their level of knowledge take shelter of different dhEvathAs according to their desire assuming them as their master who will fulfil their desires. It is appropriate for those dhEvathAs to be the ones who fulfil those desires. But, it is bhagavAn who is the master of everyone who stays as the antharAthmA (in-dwelling soul) of those dhEvathAs, ensuring that such persons who desire for certain goals get their goals fulfilled according to their karma.

Sixth pAsruam. nammAzhwAr explains that all actions/inaction are under bhagavAn‘s control through sAmAnAdhikaraNyam.

ninRanar irundhanar kidandhanar thirindhanar
ninRilar irundhilar kidandhilar thirindhilar
enRumoriyalvinar ena ninaivariyavar
enRumoriyalvodu ninRa em thidarE

emperumAn is the controller of all entities for their actions (such as standing, sitting, lying down, walking etc) and inaction (not standing, not sitting, not lying down, not walking etc). Such emperumAn is inconceivable and being distinct from all other entities. He is our lord who is firmly established by SAsthram which is the strongest and most authentic evidence.

Seventh pAsuram. This sAmAnAdhikaraNyam is explained as bound by the body-soul relationship between the material realm and bhagavAn.

thidavisumbu eri vaLi nIr nilam ivai misai
padarporuL muzhuvadhumAy avai avai thoRum
udanmisai uyir enak karandhengum parandhuLan
sudarmigu surudhiyuL ivai uNda suranE

bhagavAn is the supreme lord who becomes (creates) all of the material realm having first created the strong ether, fire, air, water and earth as the source and pervades all of them. He pervades everything similar to AthmA  pervading the body. Not only that, he is present inside and outside of everything. He is the main object of the most radiant vEdham. Such emperumAn consumes everything during praLayam and is glorified as “sura” (God).

Eighth pAsuram. nammAzhwAr says brahmA and rudhra who are responsible for vyashti srushti (creation of variegated forms) and vyashti samhAram (annihilation of variegated forms) respectively are under the full control of bhagavAn.

surar aRivaru nilai viN mudhal muzhuvadhum
varan mudhalAy avai muzhudhuNda paraparan
puram oru mUnReriththu amararkkum aRivu iyandhu
aran ayan ena ulagu azhiththu amaiththu uLanE

bhagavAn being the cause for mUla prakruthi etc, which cannot be comprehended by brahmA, rudhra et al, consumed (annihilated) all of the material realm being the supreme lord of such dhEvathAs, assumed the form of rudhra to destroy the 3 towns (thripura samhAram), annihilated everything, created the variegated forms (again), gave the knowledge to dhEvathAs et al. He does all of these being the antharyAmi of dhEvathAs such as brahmA, rudhra et al.

Ninth pAsuram. nammAzhwAr refutes mAdhyamika baudhdha philosophers (a type of sUnyavAdhi – voidness philoshopher) who is considered as the primary amongst vEdha bhAhyas (the ones who reject vEdham).

uLan enil uLan avan uruvam ivvuruvugaL
uLan alan enil avan aruvam ivvaruvugaL
uLan ena ilan ena ivai guNam udaimaiyil
uLan iru thagailmaiyodu ozhivilan parandhE

bhagavAn is the substratum for both existence (as per AzhwAr‘s vaidhika philosophy) or non-existence (as per avaidhika philosophy) – so, bhagavAn must be understood/accepted as existing  while making a statement about him. He is the one who pervades everywhere without ever ceasing to exist and has both with-form and form-less manifestation of this material realm as his two types of aspects which shows and hides him respectively.

Tenth pAsuram. nammAzhwAr explains the convenience of bhagavAn‘s omni-presence in this pAsuram.

parandha thaN paravai uL nIr thoRum parandhuLan
parandha aNdam idhu ena nila visumbu ozhivu aRak
karandha sil idam thoRum idam thigazh poruL thoRum
karandhu engum parandhuLan ivai uNda karanE

Just like staying conveniently (all by himself) in the huge universe, he stays in each drop of water in the naturally cool ocean in the most subtle matter. He is present even inside the most minute places and inside the self-effulgent jIvAthmAs who reside in those minute places in such a manner that the pervaded objects do not realise his presence. He, being the omnipresent being, consumed everything during samhAram (annihilation) and remained firm.

Eleventh pAsuram. Summarising the supremacy of bhagavAn that is explained previously, AzhwAr declares that the result of (learning/reciting/understanding) this decad is mOksham.

kara visumbu eri vaLi nIr nilam ivai misai
varanavil thiRalvali aLi poRai Ay ninRa
paran adi mEl kurukUrch chatakOpan sol
niraniRai Ayiraththu ivai paththum vIdE

These 10 pAsurams (which are mercifully spoken and which are most enriching/complete) are offered by nammAzhwAr (who is born in AzhwArthirunagari) at the lotus feet of emperumAn who is the supreme lord and is the abode of pancha bhUtham (AkAsa, vAyu, agni, jalam and bhUmi) and their respective quality (sound, strength, heat, coolness and forbearance) or has them as his attributes.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-1-1-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 2.5.3 – ennuL kalandhavan

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Second Centum >> Fifth decad

Previous pAsuram

antharyami

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the third pAsuram, AzhwAr says “not just rudhra et al, emperumAn is the abode for all worlds; Such emperumAn suffered in separation from me, as all these worlds would suffer in his separation; he united with me and became very splendorous”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says ““just like no entity would exist when removed from him, he thought he did not exist while separated from me; he then united with me and became radiant”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Third pAsuram – AzhwAr says “sarvESvaran who sustains all entities other than himself, sustained himself by holding on to me and united with me”.

pAsuram

என்னுள் கலந்தவன் செங்கனி வாய் செங்கமலம்
மின்னும் சுடர் மலைக்குக் கண் பாதம் கை கமலம்
மன்னும் முழு ஏழ் உலகும் வயிற்றின் உள
தன்னுள் கலவாதது எப் பொருளும் தான் இலையே

ennuL kalandhavan sengani vAy sengamalam
minnu m sudar malaikkuk kaN pAdham kai kamalam
mannu muzhu Ezh ulagum vayiRRin uLa
thannuL kalavAdhadhu ep poruLum thAn i(l)laiyE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

en uL – inside me
kalandhavan – being united
minnum – shining (due to that bonding)
sudar – having radiance
malaikku – one who is like a mountain
sem kani vAy sem kamalam kaN pAdham kai kamalam – (as explained previously) all his exalted bodily features are shining radiantly
mannum – firmly
muzhu – full
Ezh ulagum – seven (all) worlds
vayiRRin – being in his stomach
uLa – sustaining
than uL – inside him
kalavAdhadhu – those which are not related
ep poruLum thAn – any object
illai – not present

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

emperumAn who united inside me, who is shining radiantly like a mountain, has beautiful exalted bodily features (as previously explained – reddish fruit like mouth, lotus like eyes, feet and hand); all the worlds sustain themselves by firmly and fully being positioned in his stomach; there is no object that exists which is not related with him.

It is natural for all objects to lose their existence in separation [from emperumAn]. The thought of “ISwara will not sustain himself in separation from AzhwAr” is an act of his magnanimity.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • en uL kalandhavan – Just as it is said in samkshEpa rAmAyaNam “agasthya brAthA” (brother of sage agasthya – is a well-recognisable identity for his brother even over his own name) – being united with AzhwAr is the unique identity for emperumAn. Like “nArAyaNan” and “vAsudhEvan” (which highlight his supremacy), “en uL kalandhavan” is his name (which highlights his simplicity).
  • sem kani vAy sem kamalam – the reddish ripened mouth looked like a reddish/fresh lotus flower.
  • minnum sudar malaikku – Like a huge mountain – as said in thiruvAimozhi 2.4.11vAttamil pugazh vAmanan” (vAmana who has no worries and has auspicious qualities) – when vAmana grew, he became like a mountain and acquired radiance too; AzhwAr is identifying emperumAn as mountain due to his sustaining himself by being firmly placed in the ground and his strong nature.
  • kaN pAdham kai kamalam – Like pearl necklace, prepared by an expert in stringing the pearls, will sell for good price, AzhwAr too being an expert in such matters, is enjoying emperumAn feature by feature.
  • mannu muzhu Ezh ulagum than vayiRRin uLa – All worlds are depending fully on his sankalpam (divine will) and thus are eternally existing. Though material realm keeps changing, there is continuous existence of this realm in one form or the other, so material realm is eternal too – this is called pravAha rUpa nithyathvam.
  • than uL … – The object that does not depend on his divine will (if it exists), comes to be called as nAsthi (non-existing). But there is no object, that is abrahmAthmakam (not having bhagavAn as antharyAmi). He himself said in SrI bhagavath gIthA 10.39 “… na thadhasthi vinA yath syAth …” (whatever exists, if it does not depend on me, that ceases to exist).
  • than uL kalavAdhadhu epporuLum thAn ilaiyE – When those objects do not depend on him, they are as good as non-existing due to the true nature of all objects (being dependent on him); he feels to be non-existing when separated from AzhwAr due to their loving relationship.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 1.10.11 – maNiyai vAnavar

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> First Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

azhwar-thiruvadi-thozhal

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr says that those who learn this decad will get kainkaryam to bhagavAn which is the unsurpassed and ultimate result to be achieved. It can also be understood as, those who learn this decad will acquire this true knowledge naturally.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

AzhwAr says “the result of this decad – studying this by itself is a kainkaryam”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

மணியை வானவர் கண்ணனைத் தன்னது ஓர்
அணியை தென் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
பணிசெய் ஆயிரத்துள் இவை பத்துடன்
தணிவிலர் கற்பரேல் கல்வி வாயுமே

maNiyai vAnavar kaNNanaith thannadhu Or 
aNiyaith then kurukUrch chatakOpan sol
paNi sey AyiraththuL ivai paththudan
thaNivilar kaRparEl kalvi vAyumE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

maNiyai – One who has a form like (radiant) ruby

(with that form)
vAnavar – For those residents of paramapadham
kaNNanai – being the controller

(Since there is nothing comparable for his beauty)
thannadhOr aNiyai – the distinct one who himself is a decoration for him
then – obedient
kurukUr – the leader of AzhwArthirunagari
satakOpan – AzhwAr
sol – by his word
paNisey – served
AyiraththuL – among the thousand pAsurams
ivai paththu – this decad
udan – agreeing in principle
thaNivilar – those who are being disturbed
kaRparEl – if learnt (with great desire through an AchArya)
kalvi – that learning/knowledge
vAyum – will lead to the result in the form of kainkaryam

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

For those who learn this decad among the thousand pAsurams (through an AchArya with great desire), agreeing to the principles spoken in the mood of service by nammAzhwAr who is the leader of AzhwArthirunagari (which is being obedient towards AzhwAr), on bhagavAn who has a form which resembles radiant ruby, who is the controller of nithyasUris, and who is decorated naturally having none to compare against him, this decade will lead to the ultimate result in the form of kainkarayam.

When recited as “sol paNi sey“, it means “AzhwAr‘s words served emperumAn (as an assistant to AzhwAr)”. Alternatively, if it is said as “satakOpan sol” and “paNisey Ayiram“, that means – “these words of nammAzhwAr in the form of kainkaryam“.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • maNiyai – Here, emperumAn‘s saulabhyam (simplicity) of being able to be tied in one’s cloth (as a precious gem) is explained. This is the same saulabhyam which was explained in thiruvAimozhi 1.10.9thenkuRungudi ninRa” (one who is standing in thirukkuRungudi).
  • vAnavar kaNNanai – Here emperumAn‘s supremacy is explained. Already seen in thiruvAimozhi 1.10.9umbar vAnavar Adhi am sOdhi” (the leader of nithyasUris).
  • thannadhOr aNiyaiAzhwAr is thinking about the divine form which was highlighted in thiruvAimozhi 1.10.9achchemponE thigazhum thirumUrththi” (the divine form which is in molten-reddish golden form). bhagavAn‘s supremacy is a fresh collection of these three aspects.
  • thenkurukUrch chatakOpan – Seeing AzhwAr compiling the verses, the words come forward and request him “Please accept me! Please accept me!” to be engaged in kainkaryam. It can also be explained as vAchika kainkaryam (service through words/speech) – kainkaryam in the form of thousand pAsurams.
  • udan thaNivilar kaRparEl – When learnt with agreement to the principles. thaNivu means mAndhyam (feeling feeble, being without faith), thaNivilar means being faithful. Instead of being “If I get it, I will not leave it; if I don’t get it, I won’t seek out for it”, learning it with total faith.
  • kalvi vAyumE – As said in mudhal thiruvandhAdhi 67 “oN thAmaraiyAL kELvan oruvanaiyE nOkkum uNarvu” (knowledge/consciousness which is fully focussed on srIman nArAyaNan only) – gyAnam means that which is rooted in bhagavath vishayam (spiritual matters centered on bhagavAn). So,learning this decad will, by itself, lead to the result which is kainkaryam.
  • kalvi vAyum – Alternatively, it is explained as, this learning/knowledge, by itself is the result.

Final summary from nampiLLai (for this decad):

  • In the first pAsuram, AzhwAr briefly explained the meanings which were to be elaborated in the subsequent pAsurams.
  • In the second pAsuram, he said that bhagavAn will be friendly towards those who have parama bhakthi (ultimate devotion) and those who just think about him.
  • In the third pAsuram, he said to his heart “since you have seen bhagavAn‘s nature, you also behave according to your nature”.
  • In the fourth pAsuram, on seeing his heart worshipping bhagavAn, he praised it.
  • In the fifth pAsuram, he mercifully explained to his heart that his previous saying of “eNNilum” became manifested in result.
  • In the sixth pAsuram, he said to his heart that if both he and his heart stayed like this, there will be no defect.
  • In the seventh pAsuram, he said that whatever he feared previously came true.
  • In the eighth pAsuram, he explained the bodily changes that occurred to him on hearing the divine names of bhagavAn.
  • In the ninth pAsuram, when asked “what if you forget bhagavAn?” he said “there is no way to forget bhagavAn“.
  • In the tenth pAsuram, when asked “what if you tried hard to forget bhagavAn?” he replied “How can I forget bhagavAn who is in my heart?”
  • Finally, he explained the result for those who learnt this decad.

nampiLLai gives a summary for the whole of 1st centum.

AzhwAr said emperumAn is sarvasmAthparan (greater than every one else – 1st decad), bhajanIyan (worshippable – 2nd decad), sulabhan (easily approachable – 3rd decad), aparAdhasahan (one who tolerates offenses – 4th decad), seelavAn (who has the qualities of simplicity etc. – 5th decad), svArAdhan (easily worshippable – 6th decad), nirathisaya bhOgyan (most enjoyable – 7th decad), has Arjavam (honesty – 8th decad) and is sAthmyabhOgapradhan (one who gives joy in a step-by-step manner – 9th decad). Such emperumAn accepts [me/us] out of his causeless mercy (10th decad). Thus, he instructs his heart to worship him as said in thiruvAimozhi 1.1.1avan thuyaraRu sudaradi thozhudhu ezhu en mananE“.

nampiLLai goes on to summarize each centum of thiruvAimozhi here:

  • In the first centum, AzhwAr established that the ultimate goal is to perform bhagavath kainkaryam (service to bhagavAn).
  • In the second centum, he eliminated the weeds in such kainkaryam.
  • In the third centum, he explained that kainkaryam where the weeds are eliminated is bhagavath kainkaryam which leads all the way to bhAgavatha kainkaryam (serving bhagavAn‘s devotees).
  • In the fourth centum, he explained that aiSwaryam (worldly wealth) and kaivalyam (self-enjoyment) are the hurdles for such kainkaryam.
  • In the fifth centum, he explained that emperumAn is the only one who can remove those hurdles.
  • In the sixth centum, he surrenders unto the lotus feet of such emperumAn who eliminates the hurdles.
  • In the seventh centum, seeing that even after surrendering to emperumAn with the purushakAram (recommendation) of srI mahAlakshmi, as in the case of “dhagdhapata nyAya” (a cloth which is burnt, but seemingly looks alright), he is still in samsAram (material world), he becomes very dejected.
  • In the eighth centum, AzhwAr thinks “I may be suffering in samsAram even after becoming a surrendered person as in the case of “dhagdhapata nyAya”, due to my attachments to myself and the objects owned by me” and declares that he is detached from everything [other than emperumAn].
  • In the ninth centum, AzhwAr wonders why he is still not protected (liberated); emperumAn says “I am nArAyaNan; one who has all capabilities; I will fulfil all your desires” and he becomes overwhelmed by emperumAn‘s qualities.
  • In the tenth centum, AzhwAr mercifully explains how emperumAn seeing his urgency, descends to thirumOgUr, shows archirAdhi gathi (the path that starts with archis and leads up to paramapadham) and fulfills his desires.

Thus ends the English translation for thiruvAimozhi 1st centum 10th decad.

AzhwAr thiruvadigaLE charaNam
emperumAnAr thiruvadigaLE charaNam
piLLAn thiruvadigaLE charaNam
nanjIyar thiruvadigaLE charaNam
nampiLLai thiruvadigaLE charaNam
vadakkuth thiruvIdhip piLLai thiruvadigaLE charaNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE charaNam
vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar thiruvadigaLE charaNam
jIyar thiruvadigaLE charaNam

In the next article we will enjoy the next centum.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org