Category Archives: thamizh

வாழிதிருநாமங்கள் – திருமழிசை ஆழ்வார் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

<< முதலாழ்வார்கள்

திருமழிசை ஆழ்வார் பெருமை 

திருமழிசை ஆழ்வாருடைய அவதார ஸ்தலம் திருமழிசை.  இவருடைய  திருநக்ஷத்ரம் தை மாதம் மக நட்சத்திரம்.  இவர் பல ப்ரபந்தங்கள் அருளியிருக்கிறார். ஆனால் நமக்குக் கிடைத்திருப்பது இரண்டு ப்ரபந்தங்கள் தான். நான்முகன் திருவந்தாதி மற்றும் திருச்சந்த விருத்தம் என்று இரண்டு  ப்ரபந்தங்கள். இவர் எம்பெருமானுடைய அந்தர்யாமித்வத்தில்  மிகவும் ஊன்றியவர். சிறந்த யோகிகள் மற்றும் பக்தர்களுக்கு, எம்பெருமான் தன் திருமேனியுடன்  அவர்களுடைய இதயத்தில் காட்சி கொடுப்பான். அப்படி இவருக்கு எம்பெருமான் காட்சி தர, அதிலேயே மிகவும் ஈடுபட்டிருந்தவர்.  அதற்கு மேலும் முக்கியமாக ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் என்பவர்கள், ஸ்ரீமந் நாராயணனுக்கு அடிமைப்பட்டு இருக்க வேண்டும். வேறு எந்த எந்த தேவதையையும் மறந்தும் கூட நினைக்க கூடாது என்ற விஷயத்தை மிக ஆழமாக எடுத்துக் காட்டியவர்.

திருமழிசை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம்.

அன்புடனந்தாதி தொண்ணூற்றாறுரைத்தான் வாழியே
அழகாருந் திருமழிசையமர்ந்த செல்வன் வாழியே
இன்பமிகு தையில் மகத்திங்குதித்தான் வாழியே
எழிற்சந்தவிருத்தம் நூற்றிருபதீந்தான் வாழியே
முன்புகத்தில் வந்துதித்த முனிவனார் வாழியே
முழுப்பெருக்கில் பொன்னியெதிர் மிதந்தசொல்லோன் வாழியே
நன்புவியில் நாலாயிரத்தெழுநூற்றான் வாழியே
நங்கள் பத்திசாரன் இருநற்பதங்கள் வாழியே

திருமழிகை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

சம்சாரிகள் மீது கொண்ட கருணையினால் அல்லது எம்பெருமான் மீது கொண்ட அன்பினால், தொண்ணூற்று ஆறு பாசுரங்கள் கொண்ட நான்முகன் திருவந்தாதி என்று அழைக்கப்படும் ப்ரபந்தத்தை அருளிச்செய்தார்.  “நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்” என்று தொடங்குவதால் இதற்கு “நான்முகன் திருவந்தாதி” என்று திருநாமம்.   இந்த ப்ரபந்தம் அந்தாதி க்ரமத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. எம்பெருமான் மீது கொண்ட அன்பினால் இந்த தொண்ணூற்றாறு பாசுரங்களை ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் என்றும் சொல்லலாம் அல்லது சம்சாரிகள் இவ்வுலகில் துன்பப்படுகிறார்கள். அவர்கள் எம்பெருமானை துதிப்பதற்கு ஒரு ப்ரபந்தத்தைக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அவாவுடன் சம்சாரிகள் மீது கொண்ட கருணையினால்/ அன்பினாலே இந்த ப்ரபந்தத்தை அருளினார் என்றும் சொல்லலாம்.

அழகு நிறைந்து இருக்கக்கூடிய திருமழிசை (மஹீஸார க்ஷேத்ரம்) என்ற க்ஷேத்ரத்தில் அமர்ந்திருக்கக் கூடிய செல்வன். அதாவது கைங்கரியம் என்ற செல்வத்தை கொண்ட செல்வன் வாழியே! அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ வேண்டும்.

தை மாதம் மகம் நட்சத்திரம் ஆழ்வாருடைய திருநக்ஷத்ரம். அவர் உதித்ததனால் தை மாதம் மக நட்சத்திரம்  இன்பம் மிகுந்ததாக இருக்கிறது, அப்படிப்பட்ட இன்பம் அளிக்கக்கூடிய தை மாத மக நட்சத்திரத்தில் அவர். உலகத்திலே உதித்தார் /அவதரித்தார்.

அழகிய திருச்சந்த விருத்தம் என்ற ப்ரபந்தத்தை நமக்கு அருளியவர். ஈந்தான் என்பது வள்ளல் தன்மையுடன் கொடுத்ததைக் குறிப்பதாகும். நூற்று இருபது பாசுரங்களைக் கொண்ட “திருச்சந்த விருத்தம்” என்ற அற்புதமான ப்ரபந்தத்தை அளித்தார். சந்த விருத்தம் என்பதே ஒரு தனியான பா வகை.  பாசுரங்கள் இசையுடன் மிகவும் அனுபவித்து பாடக் கூடியதாக இருக்கும். அந்த ப்ரபந்தத்தை நமக்கு அளித்த திருமழிசை ஆழ்வார் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

முந்தின யுகத்தில் (அதாவது துவாபர யுகத்தில்) வந்து அவதரித்து கலியுகத்திலே பல ஆண்டுகள் யோக நிலையில் இருந்தவர். 4700 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவர் என்று நாம் சரித்திரத்தின் மூலமாக அறியலாம்.   முனி என்றால் மனன சீலர்.  எப்பொழுதும் தியானம் செய்து கொண்டே இருப்பவர். எம்பெருமானையே நினைத்துக் கொண்டிருக்கக் கூடியவர்.  அப்படிப்பட்ட திருமழிசை ஆழ்வார் முன் யுகத்திலேயே பிறந்தவர். அவர் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க.

திருமழிசை ஆழ்வார் பல க்ரந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார்.  ஆனால்,  இதில் எதை நாம் இந்த உலகத்தில் இருப்பவர்களுக்காக விட்டுச் செல்வது என்று  அவருக்கு ஒரு திருவுள்ளம் ஏற்பட காவிரி நதியில் க்ரந்தங்கள் அனைத்தையும் போட்டுவிட, அதிலே இரண்டு ப்ரபந்தங்கள் அதாவது திருச்சந்த விருத்தம் மற்றும் நான்முகன் திருவந்தாதி ஓலைச் சுவடிகள் மட்டும் மிதந்து இவரிடத்தில் திரும்பி வந்து சேர்ந்தன. மற்ற எல்லா ப்ரபந்தங்களும் ஆற்றோடு போய் சேர்ந்தன என்று அறியலாம்.  காவிரி நதியை பொன்னி நதி என்றும் அழைப்பார்கள்.  அந்த பொன்னி நதியின் நீரோட்டத்தை எதிர்த்து மீண்டும் ஆழ்வார் கையிலே வந்து சேர்ந்த ப்ரபந்தங்கள் நாம் இப்போது அநுபவிக்கும் திருச்சந்த விருத்தமும் நான்முகன் திருவந்தாதியும்.  “சொல்லோன்” என்பது சொற்களை / பாசுரங்களை அருளிச் செய்தவர் என்பதைக் குறிக்கும்.  அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழ்க

நல்ல பூலோகத்தில் 4700 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவர் திருமழிசையாழ்வார்.  அவர் பல்லாண்டு காலம் வாழ்க.

“பத்திசாரன்” என்று அழைக்கப்படும் திருமழிசை ஆழ்வாருடைய இரு திருவடிகள் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

இவருக்குத் “திருமழிசைபிரான்” என்றும் ஒரு திருநாமம் உண்டு. திருக்குடந்தையில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஆராவமுதன் எம்பெருமானிடத்துத் திருமழிசை ஆழ்வாருக்கு மிகுந்த ஈடுபாடு. எம்பெருமானுக்குத் தான் பொதுவாக பிரான் என்ற திருநாமம் வழங்கப்படும்.  “பிரான்” என்றால் நமக்கு நன்மை செய்பவன் / உபகாரகன் என்று அர்த்தம், இவருக்கும் அந்த ஆராவமுதன் எம்பெருமானுக்கும் இருக்கக்கூடிய அன்னியோன்ய பாவம் / அளவில்லாத அன்பினால் எம்பெருமானுக்கு ஆராவமுதன் ஆழ்வார் என்ற திருநாமமும் ஆழ்வாருக்கு “திருமழிசைப் பிரான்” என்ற திருநாமமும் ஏற்பட்டது. எம்பெருமானுடைய திருநாமம் இவருக்கும் இவருடைய திருநாமம் எம்பெருமானுக்கு என்று ஒரு ரசமான வைபவமாக ஏற்பட்டது. அதனால் இவருக்கு “திருமழிசைப் பிரான்” என்றும் திருநாமம் உண்டு.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

வாழிதிருநாமங்கள் – முதலாழ்வார்கள் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

பொய்கை ஆழ்வார் பெருமை

பொய்கை ஆழ்வார் அவதார ஸ்தலம் திருவெஃகா காஞ்சிபுரத்தில் இருக்கக் கூடிய திவ்யதேசம். ஒரு பொய்கையிலே ஆழ்வார் அவதரித்தார்.  அயோநிஜராக அவதரித்தார். புஷ்பத்திலிருந்து அவதரித்தார்.  முதல் மூன்று ஆழ்வார்களுமே அயோநிஜர்களாக அவதரித்தவர்கள்.  அதாவது ஒரு தாயின் வயிற்றில் இருந்து அவர்கள் பிறக்கவில்லை. புஷ்பத்தில் இருந்து தோன்றியவர்கள். இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஐப்பசி மாதம் திருவோணம். இவர் அருளிச்செய்த பிரபந்தம் முதல் திருவந்தாதி. நூறு பாசுரங்கள் அந்தாதி கிரமத்தில் இருக்கக்கூடியவை.  இவர் எம்பெருமானுடைய பரத்வத்திலே, மேன்மையிலே ஊறியவர்.  இவருடைய வாழி திருநாமத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்து கொள்ளலாம்.

பொய்கை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம்

செய்யதுலாவோணத்திற் செகத்துதித்தான் வாழியே
திருக்கச்சி மாநகரஞ் செழிக்கவந்தோன் வாழியே
வையந்தகளி நூறும் வகுத்துரைத்தான் வாழியே
வனசமலர்க் கருவதனில் வந்தமைந்தான் வாழியே
வெய்யகதிரோன் தன்னை விளக்கிட்டான் வாழியே
வேங்கடவர் திருமலையை விரும்புமவன் வாழியே
பொய்கைமுனி வடிவழகும் பொற்பதமும் வாழியே
பொன்முடியுந் திருமுகமும் பூதலத்தில் வாழியே

பொய்கை ஆழ்வார் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

சிறந்ததான ஐப்பசி மாதம் திருவோண நக்ஷத்ரத்தில் இந்த ஜகத்தில் வந்து அவதரித்தார் பொய்கை ஆழ்வார். அவர் பல்லாண்டு வாழட்டும் அவருக்கு மங்களாசாசனம். வாழியே என்று சொல்வது மங்களாசாசனம் செய்வது.

இவருடைய திருவவதார ஸ்தலம் திருவெஃகா, காஞ்சிபுரம் திவ்யதேசத்திலேயே இருக்கக்கூடியது, காஞ்சிபுரம் என்பது பெரிய மாநகரம். அதில் இருக்கக்கூடிய ஒரு சிறு பகுதி திருவெஃகா. இவர் அவதரித்ததால் காஞ்சிபுரத்தில் ஒரு பெரிய செழிப்பு / பெருமை ஏற்பட்டது. பகவத் விஷயம் நன்றாக இந்த உலகத்திலே பரவத் தொடங்கியது. முதல் ஆழ்வார் அவதரித்தது காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள திருவெஃகாவில். இவரைக் கொண்டுதான் முதல் பிரபந்தம் எம்பெருமான் ஏற்படுத்தினான். வைணவ சம்பிரதாயம்  வளர்வதற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாக இருந்தது இந்த திருக்கச்சி மாநகரம். அதனால் திருக்கச்சி மாநகரத்திற்கு  ஒரு சிறப்பு ஏற்பட்டது. திருக்கச்சியில் அவதரித்த பொய்கை ஆழ்வாருக்கு பல்லாண்டு.

வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக என்று தொடங்கி அந்தாதி க்ரமத்தில் ஆழ்வார் முதல் திருவந்தாதியில் நூறு பாசுரங்கள் அருளிச்செய்தார். அப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் வாழ்க.

ஒரு தாமரைப் புஷ்பத்தில் ஆழ்வார் அவதரித்தார். தாமரைப் புஷ்பமே ஒரு கருவாக இருந்து அந்த கருவில் பிறந்தார்.  அப்படி வந்த ஆழ்வாருக்கு பல்லாண்டு.  இன்றளவும் திருவெஃகாவில் பொய்கை ஆழ்வார் அவதரித்த பொய்கை உள்ளது.   அந்த பொய்கையில் தோன்றிய புஷ்பத்தில் தான் ஆழ்வார் அவதரித்தார் என்று நாம் அறியலாம்.

கதிரவன்  என்று அழைக்கப்படும் சூரியனையே ஒரு விளக்காக ஆழ்வார் இட்டார்.   வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக வெய்ய கதிரோன் விளக்காக என்று ஆழ்வார் காட்டக்கூடிய க்ரமத்திலே சூரியனையே ஒரு விளக்காக உருவகித்தவர் பொய்கை ஆழ்வார். அவருக்குப் பல்லாண்டு

திருவேங்கடமுடையானிடத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவராக பொய்கை ஆழ்வார் இருந்தார்.  திருவேங்கடமுடையான் விஷயமாக பல பாசுரங்களையும் முதல் திருவந்தாதியில் அருளிச்  செய்திருக்கிறார் பொய்கை ஆழ்வார்.  அவருக்குப் பல்லாண்டு.

பொய்கை ஆழ்வார் ஒரு முனிவர் என்றே சொல்லப்படுகிறார்.   முனிவர் என்றால் மனன சீலர், எப்பொழுதும் தியானம் செய்து கொண்டே இருப்பவர்,  எப்போதுமே மனதில் நினைத்துக் கொண்டே இருப்பவர் என்று அர்த்தம். பொய்கையாழ்வார் வடிவழகும் (திருமேனி அழகு) பொன் போன்று விரும்பத்தக்கதாக இருக்கக் கூடிய திருவடிகள் வாழியே. அவைகளுக்குப் பல்லாண்டு.

இந்த பூலோகத்தில் பல்லாண்டு காலம் பொய்கை ஆழ்வாருடைய பொன்முடியில்  (அதாவது அவருடைய திருமுடி) இருக்கக்கூடிய கிரீடமானது பல்லாண்டு பல்லாண்டு இருக்க வேண்டும். அவருடைய திருமுக மண்டலம் இந்த பூமியிலே எப்பொழுதும் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

பூதத்தாழ்வார் பெருமை

பூதத்தாழ்வார் அவதார ஸ்தலம் திருக்கடல் மல்லை (மகாபலிபுரம் என்று இன்று அறியப்படுவது). திருக்கடல் மல்லையில் உள்ள திருக்குளத்தில் உள்ள புஷ்பத்தில் அவதரித்தவர் பூதத்தாழ்வார்.  இவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஐப்பசி மாதம் அவிட்ட நட்சத்திரம். இவர் அருளிச்செய்த பிரபந்தம் இரண்டாம் திருவந்தாதி. நூறு பாசுரங்கள் அந்தாதி க்ரமத்திலே இருக்கக்கூடிய பாசுரங்கள். இவரும் எம்பெருமானுடைய மேன்மையில்/பரத்வத்தில் ஊறியவர். முதலாழ்வார்கள் மூவருமே எம்பெருமானுடைய திருவிக்கிரம அவதாரத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள். எம்பெருமான் மிகப்பெரிய வடிவு கொண்டு இந்த உலகம் அனைத்தையும் தன் சொத்து என்று காட்டிக் கொடுத்த திருவிக்கிரம அவதாரத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவர்கள் முதலாழ்வார்கள். அதனால் இவர்கள் மூவருமே எம்பெருமானின் பரத்வத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் என்று அறியலாம்.

பூதத்தாழ்வார் வாழி திருநாமம் 

அன்பே தகளி நூறும் அருளினான் வாழியே
ஐப்பசியில் அவிட்டத்தில் அவதரித்தான் வாழியே
நன்புகழ்சேர் குருக்கத்தி நாண்மலரோன் வாழியே
நல்ல திருக்கடன்மல்லை நாதனார் வாழியே
இன்புருகு சிந்தை திரியிட்ட பிரான் வாழியே
எழின்ஞானச் சுடர் விளக்கையேற்றினான் வாழியே
பொன்புரையுந் திருவரங்கர் புகழுரைப்போன் வாழியே
பூதத்தார் தாளிணையிப் பூதலத்தில் வாழியே

பூதத்தாழ்வார் வாழி திருநாமத்தின் விளக்கம்

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக என்று தொடங்கி பூதத்தாழ்வார் அருளிச்செய்த நூறு பாசுரங்கள் கொண்டது இரண்டாம் திருவந்தாதி.   அப்படிப்பட்ட பூதத்தாழ்வார் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

ஐப்பசியில் அவிட்ட நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தவர் பூதத்தாழ்வார் அவர் வாழ்க என்று சொல்கிறார் அப்பிள்ளை.

குருக்கத்தி என்பது மாதவிக் கொடி என்று அழைக்கப்படும் ஒரு கொடி.  நல்ல புகழை உடையதான அந்தக் கொடியிலே ஒரு புஷ்பத்திலே அவதரித்தவர் பூதத்தாழ்வார். இவரும் புஷ்பத்திலிருந்து அவதரித்ததால் அயோநிஜராவார்.  அப்படிப்பட்ட பூதத்தாழ்வார் வாழ்க,

திருக்கடல்மல்லை என்ற நகரத்துக்குத் தலைவராக இருக்கக் கூடியவர் இவர் வாழ்க. திருக்கடல்மல்லை தேசத்தில் எம்பெருமானுடைய அடியவர்கள் பலரையும் வழி நடத்தியவர் என்று பூதத்தாழ்வார் அறியப்படுகிறார்.

தன்னுடைய அன்பையே திரியாக இட்டு விளக்கேற்றிய பூதத்தாழ்வார் வாழ்க.

தனக்கு பகவத் விஷயத்திலே இருக்கக்கூடிய ஞானத்தையே கொண்டு விளக்கை ஏற்றிய பூதத்தாழ்வார்  வாழ்க.

பொன்னைப் போன்று இருக்கக்கூடிய திருவரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டுள்ள ஸ்ரீ ரங்கநாதர்.  அவரிடத்தலே  மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டு அவருடைய புகழை தன்னுடைய பாசுரங்களில் அழகாக வெளியிட்டவர் பூதத்தாழ்வார்.  அப்படிப்பட்ட பூதத்தாழ்வார் வாழியே

இந்த பூமியிலே பூதத்தாழ்வாருடைய இரண்டு திருவடிகளும் பல காலம் வாழவேண்டும் என்று அப்பிள்ளை அருளிச் செய்துள்ளார்.

பேயாழ்வாரின் பெருமை

பேயாழ்வார் திருமயிலையில் அவதரித்தவர்.  ஐப்பசி மாதம் சதய நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தார்.  இவர் அந்தாதி க்ரமத்தில் இருக்கக் கூடிய மூன்றாம் திருவந்தாதி (நூறு பாசுரங்கள்) அருளிச் செய்துள்ளார்.  இவரும் ஏனைய இரு ஆழ்வார்களைப் போல் எம்பெருமானின் பரத்வத்தில் ஈடுபட்டவர்

பேயாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் 

திருக்கண்டேனென நூறுஞ் செப்பினான் வாழியே
சிறந்த ஐப்பசியில் சதயம் செனித்தவள்ளல் வாழியே
மருக்கமழும் மயிலைநகர் வாழவந்தோன் வாழியே
மலர்கரிய நெய்தல்தனில் வந்துதித்தான் வாழியே
நெருக்கிடவேயிடைகழியில் நின்ற செல்வன் வாழியே
நேமிசங்கன் வடிவழகை நெஞ்சில் வைப்போன் வாழியே
பெருக்கமுடன் திருமழிசைப் பிரான் தொழுவோன் வாழியே
பேயாழ்வார் தாளிணையிப் பெருநிலத்தில் வாழியே

பேயாழ்வாரின் வாழி திருநாமம் விளக்கவுரை

பொய்கை ஆழ்வாரும், பூதத்தாழ்வாரும் ஏற்றிய விளக்கின் வெளிச்சத்தில்  பிராட்டியுடன் சேர்ந்து இருக்கக்கூடிய எம்பெருமானின் திருமேனியை முதலில்  பார்த்து அனுபவித்தவர் பேயாழ்வார்.  அப்படிப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன் என்று ஆழ்வார் நூறு பாசுரங்களை மூன்றாம் திருவந்தாதியில் அருளிச் செய்கிறார். அவர் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று அப்பிள்ளை முதல்வரியில் காட்டுகிறார்,

சிறந்ததான ஐப்பசி மாதம் சதய நக்ஷத்ரத்தில் அவதாரம் செய்த வள்ளல் வாழ்க.  வள்ளல் என்று இவ்வாழ்வாரை அழைக்கக் காரணம் எம்பெருமானைக் கண்ட பெருமையை தான் அனுபவித்தது மட்டுமல்லாமல் அனைவரும் அறியும் வண்ணம் பாசுரங்களாக அருளிச் செய்த உதார குணம் கொண்டவர். அப்படிப்பட்ட பேயாழ்வார் வாழ்க.

மரிக்கொழுந்து என்று வாசனை உடைய மலரின் மணம் கமழ்கின்ற மயிலை நகரில் வாழ வந்த பேயாழ்வார் வாழ்க.

இவர் கரிய நிறத்தில் இருக்கக் கூடிய நெய்தல் மலரில் அவதரித்தவர்.  இவரும் அயோநிஜர்.  அப்படிப்பட்ட பேயாழ்வார் வாழ்க.

மூன்று ஆழ்வார்களும் திருக்கோவலூரில் மழை பெய்து கொண்டிருக்கும் காலத்தில் இடைகழியில் நின்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது அவர்களை யாரோ நெருக்குவது போன்று தோன்றுகிறது.  எம்பெருமான் தன் பிராட்டியுடன் கூட இந்த பக்தர்களுடன் (மூன்று ஆழ்வார்கள்) சேர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று வந்திருக்கிறான். ஆனால் முதலாழ்வார்களுக்கு இருட்டில் அது தெரியாததால் மற்ற இரு ஆழ்வார்களும் (பொய்கையாழ்வார் மற்றும் பூதத்தாழ்வார்) விளக்கேற்ற எம்பெருமானை மூன்று ஆழ்வார்களும் தரிசிக்கிறார்கள்.  முதலில் திருக்கண்டேன் என்று பேயாழ்வார் பார்த்துச் சொல்ல மற்ற இருவரும். அவருடன் கூடி அனுபவிக்கிறார்கள்.  எம்பெருமானும் பிராட்டியுமாக அந்த இடைகழியிலே வந்து முதலாழ்வார்களை நெருக்க அந்த இடத்தில் நின்ற செல்வனான (பக்தி என்ற செல்வத்தை உடையவரான) பேயாழ்வார் வாழ்க.

சுதர்சன சக்கரம் (நேமி) மற்றும் பாஞ்சஜன்யம் (சங்கம்)  இரண்டையும் கையில் வைத்திருக்க கூடிய எம்பெருமானுடைய திருமேனி அழகை நன்றாகத் தன்னுடைய நெஞ்சிலே வாங்கி முதலிலே அனுபவித்தவரான பேயாழ்வாருக்குப் பல்லாண்டு.

மிகவும் ஈடுபாட்டுடன் திருமழிசை ஆழ்வார் தொழக் கூடியவர் பேயாழ்வார்.   திருமழிசை ஆழ்வார் பல மதங்களை ஆராய்ந்து ஒவ்வொரு மதத்திலும் உள்ளே புகுந்து அந்தந்த மதத்தில் இருந்த விஷயங்களை தெரிந்துகொண்டு அதை எல்லாம் ஆராய்ந்து பார்த்து, கடைசியில் எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாராயணன் தான் உயர்ந்தவன் என்று தெளிவு பெற்றவர். அவருக்குத் தெளிவு பிறப்பதற்கு மிக முக்கியமான காரணமாக இருந்தவர் பேயாழ்வார். பேயாழ்வார் வாழ்ந்த காலத்திலேயே திருமழிசை ஆழ்வாரும் வாழ்ந்திருக்கிறார்.   திருமழிசை ஆழ்வார் தம்முடைய யோக சக்தியினாலே ஏறக்குறைய 4700 ஆண்டுகள் இந்த உலகத்திலேயே இருந்திருக்கிறார் என்று சரித்திரம் காட்டுகிறது. பகவத் விஷயத்தில் ஈடுபாடு இல்லாமல் இருந்த திருமழிசை ஆழ்வாரை தம்முடைய ஞானத்தாலே பேயாழ்வார் நல்ல உபதேசங்கள்  செய்து திருத்துகிறார்.  அதிலிருந்து திருமழிசையாழ்வார் பேயாழ்வாரிடத்தில் மிகவும் பக்தியுடன் இருந்திருக்கிறார்.  திருமழிசை ஆழ்வார் தொழும் பேயாழ்வார் பல்லாண்டு காலம் வாழ வேண்டும்.

அந்தப் பேயாழ்வாரின் இரு திருவடிகளும் இந்தப் பரந்த பூவுலகில்  வாழ்க.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் வாழிதிருநாமங்கள் – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

e-book – https://1drv.ms/b/s!AhgMF0lZb6nnhRpndQmGte2xWYCa?e=b32Fca

எந்த ஒரு ப்ரபந்தத்தை அநுபவித்தாலும் மூன்று விஷயங்கள் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.   அந்த ப்ரபந்தத்தில் 1) சொல்லப்படும் கருத்து என்ன? 2)  அந்த ப்ரபந்தத்தை இயற்றியவருடைய பெருமை என்ன? 3) அந்த ப்ரபந்தத்தின் பெருமை என்ன?   பொதுவாக எந்த ஒரு ப்ரபந்தமாக இருந்தாலும், கீழ்ச்சொன்ன மூன்று விஷயங்களை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

  1. வக்த்ரு வைலக்ஷண்யம்
  2. ப்ரபந்த வைலக்ஷண்யம் மற்றும்
  3. விஷய வைலக்ஷண்யம்

என்று இவை கூறப்படும்.

வக்த்ரு வைலக்ஷண்யம் என்பது அந்த ப்ரபந்தத்தை இயற்றியவருடைய பெருமையைக் கூறுவதாகும்.  ப்ரபந்த வைலக்ஷண்யம் என்பது அந்த ப்ரபந்தத்தின் பெருமையைக் கூறுவதாகும்.  விஷய வைலக்ஷண்யம் என்பது அந்த ப்ரபந்தத்திலே சொல்லப்பட்ட விஷயங்களின் பெருமையாகும்.  இந்த மூன்றுமே நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

வாழி திருநாமங்கள் எளிய தமிழில், நாம் எளிதில் அர்த்தம் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் இருக்கின்றன.  பெரும்பாலான வாழி திருநாமங்கள் அப்பிள்ளை என்ற ஆசார்யரால் இயற்றப்பட்டது.

அப்பிள்ளையின் வைபவம் (வக்த்ரு வைலக்ஷண்யம்):-

அப்பிள்ளையினுடைய இயற்பெயர் ப்ரணதார்த்திஹரர். இவர் மணவாளமாமுனிகளுடைய அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவர்.   மணவாள மாமுனிகளுக்கு முக்கியமான எட்டு சிஷ்யர்கள் இருந்தார்கள்.  அவர்கள் அஷ்டதிக்கஜங்கள் என்று கொண்டாடப்பட்டார்கள். பெரிய சிம்மாஸனாதிபதிகளாக இருந்து சம்பிரதாயத்தைப் பெரிதும் வளர்த்தவர்கள் இந்த அஷ்டதிக்கஜங்கள். அதில் அப்பிள்ளையும் ஒருவர்,  அப்பிள்ளை என்பவர் அப்பிள்ளார் என்பவரைப் பிரியாமல் இருந்திருக்கிறார்.  இவர்கள் இருவருமே எப்பொழுதும் சேர்ந்து இருந்திருக்கிறார்கள் என்று சரித்திரங்கள் மூலம் தெரிகிறது.    இவர்கள் இருவருமே மணவாளமாமுனிகளை வந்து அடைந்தது ஒரு ஆச்சரியமான வைபவம்,  இவருடைய சிறுவயது சரித்திரங்கள் அவ்வளவாகத் தெரிய வரவில்லை.  யதீந்த்ரப்ரவணப்ரபாவம் என்ற க்ரந்தத்தில் இவர் எப்படி மணவாளமாமுனிகளை வந்து அடைகிறார், அவருடன் சேர்ந்து இருந்து கைங்கர்யங்கள் செய்தார் என்பதுதான் காட்டப்பட்டிருக்கிறது.

மணவாள மாமுனிகள் திருவரங்கத்தில் இருந்த காலத்தில், அப்பிள்ளையும், அப்பிள்ளாரும் திருவரங்கத்தை வந்தடைகிறார்கள்.   ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் சிறப்பாக வளர்ந்து வந்த காலம் அது.  பல  சிஷ்யர்களுடன் மணவாளமாமுனிகள் திருவரங்கத்தில் வாழ்ந்த காலம்.  பல ஆசார்ய புருஷர்கள் வந்து மணவாள மாமுனிகளை ஆசாரியனாக ஏற்றுக்கொண்டு அவருடைய பெருமையைத் தெரிந்து அவரிடம் ப்ரதிபத்தியுடன் இருந்து வாழ்ந்த நல்லடிக் காலம். சிறந்த காலமாக இந்தக் காலம் பார்க்கப்படுகிறது. அந்த சமயத்தில் இவர்கள் இருவரும் பல வாதங்கள் செய்து பல மதத்தவர்களையும் ஜெயித்து ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தை நிலைநாட்டினார்கள்.

அப்பிள்ளைக்கும், அப்பிள்ளாருக்கும் ஸ்ரீ எறும்பியப்பா மிகவும் நெருக்கமானவர்.  எறும்பியப்பாவும் மணவாள மாமுனிகளின் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவர்.  இவர் எறும்பி என்ற கிராமத்திலிருந்து வந்து மணவாள மாமுனிகளை ஆச்ரயித்தவர்.  இவர் ஸ்ரீவரவரமுநி தினசர்யை என்ற க்ரந்தத்தை இயற்றியவர்.   விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகார நிர்ணயம், ஸ்ரீவரவரமுநி  சதகம் போன்ற பல நூல்களை எழுதியவர்.  எறும்பியப்பா மூலமாக மணவாள மாமுனிகளுடயை பெருமைகளை அப்பிள்ளை மற்றும் அப்பிள்ளார்  நன்றாக தெரிந்து கொள்கிறார்கள். அப்பிள்ளைக்கும், அப்பிள்ளாருக்கும் மணவாள மாமுனிகளை ஆச்ரயிக்க  வேண்டும் என்ற அவா துளிர் விடுகிறது.   அதற்குப் பிறகு பொன்னடிக்கால் ஜீயர் இவர்கள் இருவரையும் வந்து சந்திக்கிறார். மணவாள மாமுனிகளின் ப்ரதாந சிஷ்யர் பொன்னடிக்கால் ஜீயர். அவர் இவர்கள் இருவரையும் சந்தித்து மணவாள மாமுனிகளின் பெருமைகளையெல்லாம் எடுத்துக்கூறி நீங்கள் மிகப் பெரிய வித்வான்கள் எளிதில் புரிந்துக் கொள்வீர்கள்.  இவர் ஆதிசேஷனின் அவதாரம், எம்பெருமானாருடைய புனர் அவதாரம் என்றெல்லாம் சொல்லி அவர்கள் இருவரையும் கோயில் அண்ணன் திருமாளிகைக்கு வரவழைத்து அங்கே அவர்களுக்கு மேலும் மாமுனிகளின் பெருமைகள் எல்லாம் எடுத்துக் கூறி அதற்குப் பிறகு இவர்கள் இருவரும் வந்து மணவாள மாமுனிகளைச் சரணடைந்து அவரை ஆசாரியனாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.  அது முதல் மணவாள மாமுனிகளுடைய அஷ்டதிக்கஜங்களில்  இவர்கள் இருவரும் இருக்கிறார்கள்.

அப்பிள்ளை என்பவர் ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் வாழித் திருநாமங்களை இயற்றி இருக்கிறார்.  திருவந்தாதிகளுக்கும் வ்யாக்யானம் அருளிச் செய்துள்ளார்.  மேலும் சில ப்ரபந்தங்களையும், க்ரந்தங்களையும் அருளியுள்ளார். அதிலே முக்கியமாக இவர் அருளிச் செய்தது வாழி திருநாமங்கள். மணவாள மாமுனிகளிடம் மிகவும் ப்ரதிபத்தியுடன் இருந்து சம்பிரதாயத்தை வளர்த்தவர் அப்பிள்ளை.

வாழி திருநாமங்களில் அனைத்து வாழி திருநாமங்களும் இவர் அருளியது என்றில்லை.  பல வாழி திருநாமங்களை இவர் அருளியுள்ளார்.  சில வாழி திருநாமங்களை வேறு சில ஆசார்யர்களும் அருளியுள்ளார்கள். உதாரணத்துக்கு எம்பெருமானாருடைய வாழிதிருநாமம்.  பொதுவாக சன்னிதிகளில் ஸேவிக்கப்படும் “சீராரும் எதிராசர்  திருவடிகள் வாழி” என்ற வாழி திருநாமம். இதை அருளிச் செய்தவர்  மணவாள மாமுனிகள். ஆனால் இதற்கு முன்பே எம்பெருமானார் வாழி திருநாமங்கள் இருந்திருக்கின்றன. அதைத்தவிர அப்பிள்ளையும் எம்பெருமானாருக்கு வாழி திருநாமங்கள் அருளியுள்ளார், இப்படி வாழி திருநாமங்கள் பெரும்பாலும் அப்பிள்ளை அருளிச் செய்தவை என்று நமக்குத் தெரிகிறது,   வாழி திருநாமங்கள் இயற்றிய அப்பிள்ளையின் கீழ்ச்சொன்ன வைபவம் வக்த்ரு வைலக்ஷண்யம்.

ப்ரபந்த வைலக்ஷண்யம்:-

வாழி திருநாமங்கள் என்பது என்ன,  அவற்றினுடயை முக்கியத்துவம் என்ன என்பதையும் தெரிந்து கொள்வது முக்கியம். வாழி என்பது மங்களாசாசனத்தைக் குறிக்கக் கூடிய ஒரு சப்தம் / ஒரு வார்த்தை,   வாழி, நம:, போற்றி, ஜய, இதெல்லாமே ஒருவருக்கு நாம் மங்களாசாசனம் செய்வது என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. மங்களாசாசனம் என்பது ஒருவரைக் குறித்து நீங்கள் நன்றாக இருக்க வேண்டும்! என்று ஆசைப்பட்டு வாழ்த்துவது. அதாவது, உங்களுக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும் என்று சொல்வது. இதை பூர்வாசார்யர்கள், முக்கியமாக பிள்ளை லோகாசார்யர் ஸ்ரீவசன பூஷணம் என்ற க்ரந்தத்தில் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.

மங்களாசாசனம் யார் செய்யலாம்

பெரியவர்களுக்கு சிறியவர்கள் மங்களாசாசனம் செய்யலாமா? “சீராரும் எதிராசர் திருவடிகள் வாழி” என்று எம்பெருமானாருக்கு  மங்களங்கள் கிட்டட்டும் என்று நாம் வாழ்த்துவதற்கு நமக்கு யோக்கியதை இருக்கிறதா என்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் பிள்ளை லோகாசார்யர் ஸ்ரீவசன பூஷணத்தில் விளக்கங்கள் கொடுத்துள்ளார்.

இது அன்பினாலே வருவது,  உதாரணமாக எம்பெருமான் விஷயத்திலே பெரியாழ்வார் எம்பெருமானுக்கு “பல்லாண்டு பல்லாண்டு” என்று பாடியிருக்கிறார். எம்பெருமானுக்கு பல்லாண்டுப் பாடி நாம் “எம்பெருமானே நீ நன்றாக இரு!” என்று சொல்லலாமா என்று தாமே கேள்வி கேட்டுக்கொண்டு, அதற்கு விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறார். ஞான தசையிலே நாம் ஞானத்தின் நிலையில் இருக்கும் பொழுது அவர் பெரியவர் நாம் சிறியவர் என்ற நிலையிலே இருந்து கொண்டு அவரை வேண்டுவோம் / பிரார்த்திப்போம், மற்றும் அவருக்குத் தொண்டுகள் செய்ய ஆசைப்படுவோம். இவையெல்லாம் ஞான தசையில் இருக்கும்போது, அதாவது, அவர் பெரியவர் நாம் சிறியவர் என்ற எண்ணத்திலேயே இருக்கும் பொழுது அந்த நிலையிலேயே நாம் பார்ப்போம்.

அதே பிரேமதசையிலே எம்பெருமான் விஷயத்தில் பெரியாழ்வாருக்கு இருந்தது பேரன்பு. அதாவது கண்ணனை எப்படி  யசோதை பார்த்தாளோ, அதே போல பெரியாழ்வார் எம்பெருமானைப் பார்த்தார். அந்த பிரேமதசையிலே அவர் எம்பெருமானைப் பார்த்துப் பல்லாண்டு பல்லாண்டு நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று சொல்வது மிகவும் பொருத்தமே. ஒருவர் இடத்தில் இருக்கக் கூடிய அன்பினாலே, நாம் அவரைப் பார்த்து நீர் நன்றாக இருக்கவேண்டும்! என்று சொல்வது மிகவும் பொருத்தம் தான். அது அன்பின் வெளிப்பாடு தானே தவிர நாம் பெரியவர் அவர் சிறியவர் என்று ஆகிவிடாது.  சிறியவர் சிறியவர்தான், பெரியவர் பெரியவர்தான். ஆனால் நமக்கு அவரிடத்தில் இருக்கக்கூடிய பொங்கும் பரிவால் நாம் அவரை பார்த்துப் பல்லாண்டு என்று சொல்கிறோம்.  பெரியாழ்வார் எம்பெருமானிடத்தில் பொங்கும் பரிவால் பல்லாண்டு பாடுகிறார்,  இது எல்லாவிடத்திலும் பொருந்தும்.

எந்த ஒரு பெரியவரை நாம் பார்த்தாலும் தேவரீர் நூறாண்டு காலம் வாழி! வாழ்க! போற்றி! என்று சொல்வது நம்முடைய ஸ்வரூபத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமே. அவர் நன்றாக இருந்தால் ஜகத்தில் இருக்கும் பலரும் வாழ்ச்சி பெறுவார்கள். அதனால் எல்லோருக்கும் நன்மை ஏற்படும்.  அதனால் அனைவரும் மங்களாசாசனம் செய்யலாம்.  அதற்கு ஒரு தடையும் இல்லை.  அப்பிள்ளை அருளிச்செய்த வாழி திருநாமங்களை அந்தந்த காலத்தல் அநுசந்தித்து  அந்த மங்களாசாசனத்தை நாம் தினமும் செய்யும்படி நம் பெரியவர்கள் ஏற்பாடு செய்துள்ளனர்.

எம்பெருமானுக்கு எப்படி மங்களாசாசனம் செய்வது, ஆழ்வார்/ ஆசார்யர்களுக்கு எப்படி மங்களாசாசனம் செய்வது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம். பெரியோர்கள் சன்னிதிக்குப் போய் வந்தால் கூடப் பெருமாளைச் சேவித்து வந்தீர்களா? நல்ல சேவை கிடைத்ததா?  என்று கேட்கக் கூடாது, நன்றாக எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாசனம் செய்தீரா? என்றுதான் கேட்கவேண்டும். அந்த மங்களாசாசனம் செய்வதை எளிமைப்படுத்திப் பெரியவர்கள் காட்டி உள்ளனர். இந்த வாழி திருநாமங்கள் சொல்வதன் மூலம் நாம் அவர்களுக்கு தினமும் மங்களாசாசனம் செய்யலாம். அது எம்பெருமான் தொடக்கமாக ஓராண் வழி ஆசார்யர்களுக்கும் மற்றும் ஆழ்வார்களுக்கும் இந்த வாழி திருநாமங்கள் அமைந்திருக்கின்றன.

வாழி திருநாமங்களில் என்ன இருக்கும் என்று பார்த்தால் பொதுவாக யாரைக் குறித்து அந்த வாழி திருநாமம் இருக்கிறதோ, அவர்களுடைய திருமேனி, வடிவழகு,  அவர்களுடைய க்ரந்தங்கள், அவர்கள் செய்த கைங்கரியங்கள் இவை எல்லாம் பொதுவாக காட்டப்படலாம்.   ஒவ்வொரு ஆசார்யனுடைய/ ஆழ்வாருடைய திருமேனியோ, அவர்கள் செய்த கைங்கரியங்களையோ நாம் நினைத்துப் பார்க்கும் பொழுது நமக்கும் அவர்கள் இடத்திலே ஒரு நன்றிப் பெருக்கு ஏற்படும். இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த ஆழ்வார்கள்/ ஆசார்யர்கள், இவர்களுடைய சம்பந்தம் நமக்கு கிடைத்தது என்று ஒரு க்ருதக்ஞதை/ நன்றி உணர்வு ஏற்படும். அவர்களுக்கு உரிய மதிப்பும் நன்றாகப் புரியும். இவர்கள் எவ்வளவு கைங்கர்யம் செய்து இருக்கிறார்கள் என்பதும் தெரியவரும். அதனால், மங்களாசாசனம்/வாழி திருநாமங்கள் ஸேவிப்பது என்பது மிகவும் முக்கியமாக கருதப்படுகிறது.

வாழி திருநாமங்களை எப்பொழுது ஸேவிக்கலாம் என்றால் தினமும் அந்த நாளில் எந்த நட்சத்திரம் வருகிறதோ அந்த நட்சத்திரத்தில் அவதரித்த ஆழ்வார்களோ/ஆசார்யர்களோ யாராக இருந்தாலும் அவர்களின் வாழி திருநாமங்களை அன்றாடம் நாம் ஸேவிக்கலாம்.  உதாரணமாக திருவாதிரை நட்சத்திரம் என்றால் எம்பெருமானாருடைய வாழி திருநாமங்களை ஸேவிக்கலாம்.  புனர்பூசம் என்றால் புனர்பூச நட்சத்திரத்தில் அவதரித்த குலசேகராழ்வார், முதலியாண்டான், பொன்னடிக்கால் ஜீயர் போன்றவர்களின் வாழி திருநாமங்களை தெரிந்து கொண்டு அவற்றைச் சேவிக்கலாம்.  இப்படி அந்தந்த நாளிலே வரும் நட்சத்ரங்களில் அவதரித்த ஆழ்வார்கள் / ஆசார்யர்கள் வாழி திருநாமங்களை மாதந்தோறும் ஸேவிக்க வேண்டும்.  சில சன்னிதிகளில் இந்த பழக்கம் இன்றும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆனால் வருடாந்திர திருக்ஷத்ரம் வரும் பொழுது எல்லா சந்நிதிகளிலும் அந்தந்த ஆழ்வார்களின் வாழி திருநாமங்களை கண்டிப்பாக இரண்டு முறை ஸேவிப்பது என்ற க்ரமம் வைத்துள்ளனர்.  அதே க்ரமத்தை இல்லத்திலும் வைத்துக்கொள்ளலாம். இல்லங்களிலும் திருவாராதனப் பெருமாளைச் சேவித்து சாற்றுமுறை செய்யும்போது அன்று யாருடைய திருநட்சத்திரம் இருக்கிறதோ அவர்களுடைய வாழி திருநாமங்களை ஸேவிக்கலாம்.  அப்படிச் செய்யும்போது அவை எளிதில் மனதில் பதிந்து விடும்.  வருட திருநட்சத்ரத்தன்று இரண்டு முறை ஸேவிக்கலாம்.    இது ப்ரபந்த வைலக்ஷண்யம்.  இவை வாழி திருநாமங்களின் பெருமையாகும்.

விஷய வைலக்ஷண்யம்:-

பொதுவாக, நாம் ஆழ்வார்கள்/ஆசாரியர்கள் வாழி திருநாமங்களைத்தான் அநுஸந்திக்கிறோம்.  ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் என்றால் பெரிய பெருமாள் தொடக்கமாக மணவாள மாமுனிகள் இறுதியாக என்று பெரியோர்கள் காட்டியுள்ளனர்.  அதே போல் ஆழ்வார்கள் என்றால் பன்னிரு ஆழ்வார்களின் வாழி திருநாமங்களை ஸேவிப்பது என்று வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் :-

ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் என்பது ஒரு ஆசாரியன் ஒரு சிஷ்யன் என்று ஒரு பரம்பரையாக இந்த சம்பிரதாயம் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது. அதைத்தான் ஒராண் வழி ஆசார்யர்கள் என்று பெரியோர்கள் காட்டுகிறார்கள். முதல் ஆசார்யன் பெரிய பெருமாள். பெரிய பெருமாள், பெரிய பிராட்டியார், சேனை முதலியார் இவர்கள் மூவருமே பரமபதத்தில் வசிக்கக்கூடியவர்கள். அதற்குப்பிறகு இந்த உலகத்தில் வந்து அவதரித்த ஆசார்யர்கள் பலர்.

ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள்:-

  1. பெரிய பெருமாள்
  2. பெரிய பிராட்டி
  3. விஷ்வக்ஸேனர் (ஸேனை முதலியார்)
  4. ப்ரபந்நஜநகூடஸ்தர் என்று அறியப்பட்ட நம்மாழ்வார், சரணாகதி செய்யக் கூடியவர்களுக்கு தலைவராக இருப்பவர் என்று பெருமை கொண்டவர்
  5. நாதமுனிகள் (ஸ்ரீரங்கநாத முனி)
  6. உய்யக்கொண்டார் (புண்டரீகாக்ஷர்)
  7. மணக்கால் நம்பி
  8. ஆளவந்தார் (யாமுனாசார்யர்)
  9. பெரிய நம்பி (மஹா பூர்ணர்)
  10. எம்பெருமானார் (ஸ்ரீ ராமானுஜர்)
  11. எம்பார் (கோவிந்தப் பெருமாள்)
  12. பராசர பட்டர்
  13. நஞ்சீயர் (வேதாந்தி)
  14. நம்பிள்ளை (லோகாசார்யர்)
  15. வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை (ஸ்ரீ க்ருஷ்ண பாதர்)
  16. பிள்ளை லோகாச்சார்யர்
  17. திருவாய்மொழிப் பிள்ளை (ஸ்ரீ சைலேசர்)
  18. மணவாள மாமுனிகள் (ரம்யஜாமாத்ரு முனி)

கீழ்ச்சொன்ன ஆசார்யர்கள் ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.

இவை தவிர நம் குருபரம்பரை, அவரவர்கள் ஆசார்யன் மடம்/திருமாளிகை க்ரமத்தின்படி விரிந்திருக்கிறது.  உதாரணமாக, பெரிய நம்பி திருமாளிகையில் பெரிய நம்பி தொடக்கமாக அந்த வம்சாவழியாக இருக்கக்கூடியவர்கள் வாழி திருநாமங்கள் மற்றும் அவர்களுடைய பெருமைகளை அவர்கள் அநுசந்திப்பார்கள். அதேபோல எம்பார் வம்சத்தவர்கள் பலரும் இருக்கிறார்கள். அதேபோல கூரத்தாழ்வான் வம்சத்தவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவரவர்கள் திருமாளிகைகளில் அந்த வாழி திருநாமங்கள், தனியன்கள் அநுஸந்தாநத்தில் இருக்கும்.  பொதுவாக அனைவரும் அநுஸந்திப்பது ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஒராண் வழி ஆசாரியர்களுடைய வாழி திருநாமங்கள்.

ஆழ்வார்கள் என்பவர்கள் இந்த சம்சாரத்தில் இருந்த ஜீவாத்மாக்கள் சிலரை எம்பெருமான் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்கு மயர்வற மதி நலம் அருளி, அதாவது செறிந்த ஞானத்தையும், உயர்ந்த பக்தியையும் அளித்து இவர்களைக் கொண்டு இந்த உலகத்தில் இருப்பவர்களை திருத்துவோம் என்று அவர்களை எம்பெருமான் ஆழ்வார்கள் ஆக்கினார். ஒரு மானைக் கொண்டு மானைப் பிடிப்பார் போலே என்று சொல்வார்கள். ஒரு காட்டில் மானைப் பிடிக்க வேண்டிய வேடுவன் முதலில் ஒரு மானை பிடித்து அந்த மானுக்கு வேண்டிய தீனி எல்லாம் கொடுத்து நன்றாக பழக்கி, அந்த மானைக் கொண்டு மற்ற மான்களை பிடித்து வருவான். அதேபோல எம்பெருமானும் “இந்த உலகத்தில் இருப்பவர்களை ரக்ஷிக்க வேண்டும்,  நாம் சொல்லக்கூடிய உபதேசங்களை சிலர் கேட்கிறார்கள் சிலர் நம்மைக் கண்டு பெரியவன் என்று பயந்து போகிறார்கள்/ விலகுகிறார்கள்” என்ற எண்ணத்துடன் ஒரு சில ஜீவாத்மாக்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அதாவது இந்த உலகத்தில் இருக்கக்கூடிய சம்சாரியாக இருந்த சேதநர்களை தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்கு ஞானத்தைக் கொடுத்து அவர்களை ஆழ்வார்களாக ஆக்கினான். ஆழ்வார்கள் ஆன பிறகு அவர்களுக்கு பக்தியானது பெருகி அவர்கள் பாசுரங்கள் அருளிச் செய்தார்கள். அவை தான் நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தம் என்று அறியப்படுகிறது. திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் மூலமாக சம்பிரதாய அர்த்தங்களை எல்லாம் வெளியிட்டார்கள், வேதத்தில் உள்ள கருத்துக்களை மிக எளிய தமிழில் சுருக்கமாகவும் எவ்வளவு தெளிவாக அருள முடியுமோ அவ்வளவு தெளிவாகவும் அவர்கள் ப்ரபந்தங்களில் அருளிச் செய்தார்கள். அந்த ப்ரபந்தங்களைக் கொண்டுதான் பிற்காலத்திலே ஆசார்யர்கள் வியாக்கியானங்களை எழுதினர். முக்கியமாக எம்பெருமானார் ஒரு பெரிய பங்கு வகித்து இந்த சம்பிரதாயத்தை நன்றாக நிலைநாட்டி ஒரு கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து 74 சிம்ஹாசனாதிபதிகளை ஏற்படுத்தி பலப்பல ஆசார்யர்களை நியமித்து அவர்கள் வம்சாவழியாக இருந்து பரம்பரையாக இந்த சம்பிரதாயத்தை வளர்ப்பார்கள் என்று ஒரு பெரிய தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் இந்த சம்பிரதாயத்தை ஏற்பாடு செய்து வைத்துள்ளார்.  மேலும்  எம்பெருமான் திருவுள்ளப்படி வைணவ சம்பிரதாயம் அனைவருக்கும் சென்று சேரும்படியும், அனைவருக்கும் மோக்ஷத்திற்கு அதிகாரம் உண்டு, அனைவரும்  எம்பெருமானுக்கு நித்யமாக கைங்கரியம் செய்யலாம் போன்ற உயர்ந்த விஷயங்களை எல்லாம் மிக எளிய முறையில் மற்றவர்களுக்கு எடுத்துரைக்க எம்பெருமானார் முயற்சி மேற்கொண்டார். அனைவரும் ஆத்மாவின் உண்மை நிலையை உணர்ந்து கொள்ள வைக்க எம்பெருமான் எடுத்த முயற்சியால்தான் ஆழ்வார்கள்/ஆசாரியர்கள் மற்றும் சம்பிரதாயம் என்ற ஒரு கட்டுக் கோப்பு எல்லாம் ஏற்பட்டது.  இவையெல்லாம் க்ரமப்படி  நடந்ததனால் நாமும் இன்றைக்கும்  இந்த சம்பிரதாயத்தை ஒரு தொடர்புடன் இருந்து அனுபவித்து வருகிறோம்,  இது விஷய வைலக்ஷண்யம் ஆகும்.

இனி, ஒவ்வொரு வாழிதிருநாமத்தின் அர்த்தத்தை மேல் வரும் கட்டுரைகளில் அனுபவிக்கலாம்.

இந்தக் கட்டுரைத் தொடர், முன்பே இத்தலைப்பில் அடியேன் செய்த உபந்யாஸத் தொடரிலிருந்து ஸ்ரீமதி கௌஸல்யா துரைஸ்வாமியால் ஏடுபடுத்தப்பட்டு, அடியேனால் முறைப்படுத்தப்பட்டு கட்டுரைகள் வடிவில் அளிக்கப்படுகின்றன.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 91 – 100

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 81 – 90

தொண்ணூற்றொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானால் நாள் குறிக்கப்பட்டு, எம்பெர்ருமானுடன் சேர்ந்து பரமபதத்துக்குச் செல்லத் தொடங்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

தாள் அடைந்தோர் தங்கட்குத் தானே வழித் துணையாம்
காளமேகத்தை கதியாக்கி – மீளுதலாம்
ஏதமிலா விண்ணுலகில் ஏக எண்ணும் மாறன் என
கேதம் உள்ளதெல்லாம் கெடும்

தன் திருவடிகளில் சரணடைந்தவர்களுக்கு எம்பெருமான் தானே இறுதிப் பயணத்தில் துணையாக இருக்கிறான். ஆழ்வார் அந்தக் காளமேகம் எம்பெருமானையே வழித்துணையாகக் கொண்டு, திரும்பி வரும் குற்றம் இல்லாத பரமபதத்தைச் சென்றடைய எண்ணினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை நினைக்கவே எவையெல்லாம் துயரங்கள் என்று நினைக்கிறோமோ அவையெல்லாம் நசிக்கும்.

தொண்ணூற்றிரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பரமபதத்தில் செய்யும் கைங்கர்யத்தைத் திருவனந்தபுரத்தில் செய்ய ஆசைப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கெடும் இடர் வைகுந்தத்தைக் கிட்டினாற்போல்
தடமுடை அனந்தபுரம் தன்னில் – பட அரவில்
கண்துயில் மாற்கு ஆட்செய்யக் காதலித்தான் மாறன் உயர்
விண்தனில் உள்ளோர் வியப்பவே

சிறந்த பரமபதத்தில் இருக்கும் நித்யஸூரிகள் வியக்கும்படி ஆழ்வார் பணங்களுடன் கூடிய ஆதிசேஷனில் சயனித்துக்கொண்டிருக்கும் எம்பெருமானுக்கு, பரந்த திருவனந்தபுரத்தில், துக்கமே இல்லாத பரமபதத்தை அடைந்து செய்யும் கைங்கர்யத்தைச் செய்ய ஆசைப்பட்டார்.

தொண்ணூற்றுமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னை ஏன் தன் விருப்பத்து மாறாக ஸம்ஸாரத்தில் வைத்திருக்கிறான் என்ற ஸந்தேஹத்தை ஸர்வேச்வரன் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வேய்மரு தோளிந்திரைகோன் மேவுகின்ற தேசத்தைத்
தான் மருவாத் தன்மையினால் தன்னை இன்னும் – பூமியிலே
வைக்குமெனச் சங்கித்து மால் தெளிவிக்கத் தெளிந்த
தக்க புகழ் மாறன் எங்கள் சார்வு

ஸ்ரீமந் நாராயணன் வசிக்கும் திவ்ய லோகத்தை அடையாமல், பலம் வாய்ந்த மூங்கிலைப் போன்ற தோளை உடைய ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் கேள்வன், ஆழ்வாருக்கு ஏற்பட்ட தேவையில்லாத ஸந்தேஹமான “எம்பெருமான் இன்னும் என்னை ஸம்ஸாரத்தில் வைத்திருக்கிறானே” என்பதைப் போக்கினான். இப்படித் தகுந்த புகழை உடைய ஆழ்வாரே நமக்குப் புகல்.

தொண்ணூற்றுநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், முன்பு உபதேசித்த பக்தி யோகம் தன் பலத்துடன் சேர்வதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சார்வாகவே அடியில் தான் உரைத்த பத்தி தான்
சீரார் பலத்துடனே சேர்ந்ததனை – சோராமல்
கண்டுரைத்த மாறன் கழலிணையே நாள் தோறும்
கண்டுகக்கும் என்னுடைய கண்

எல்லோராலும் கைக்கொள்ள வேண்டிய, திருவாய்மொழி 1.2 “வீடுமின்” பதிகத்தில் ஆழ்வார் முன்பு அருளிச்செய்த பக்தியைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு, அது ப்ரபத்தியான சிறந்த பலத்துடன் சேர்வதை ஒன்று விடாமல் அருளிச்செய்தார். ஒவ்வொரு நாளும், என்னுடைய கண்கள் இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே ஆனந்தத்துடன் காணும்.

தொண்ணூற்றைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடியார்கள் எம்பெருமானுடன் செய்யும் பரிமாற்றங்களைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கண்ணன் அடியிணையில் காதலுறுவார் செயலை
திண்ணமுறவே சுருங்கச் செப்பியே – மண்ணவர்க்குத்
தான் உபதேசிக்கைத் தலைக் கட்டினான் மாறன்
ஆன புகழ் சேர் தன்னருள்

பெருமை படைத்த ஆழ்வார், தன்னுடைய கருணையால் அடியார்கள் எம்பெருமானின் திருவடிகளை நோக்கிச் செய்யும் செயல்களைச் சுருக்கமாக அருளிச்செய்து, அது இவ்வுலகில் உள்ள ஆத்மாக்களின் நெஞ்சில் நிலைபெற்றிருக்கும்படிச் செய்து, தான் மற்றவர்களுக்கு உபதேசம் செய்வதை முடித்தருளினார்.

தொண்ணூற்றாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன் (ஆழ்வாரின்) ஆணைக்கிணங்கத் தன்னைப் பரமபதத்துக்கு அழைத்துச் செல்ல விரையும் எம்பெருமானைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அருளால் அடியில் எடுத்த மாலன்பால்
இருளார்ந்த தம்முடம்பை இச்சித்து – இருவிசும்பில்
இத்துடன் கொண்டேக இவர் இசைவு பார்த்தே இருந்த
சுத்தி சொல்லும் மாறன் செஞ்சொல்

முதலிலே தன்னுடைய நிர்ஹேதுக க்ருபையினாலே ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வாரை ஸம்ஸாரத்திலிருந்து எடுத்தருளினான்; ஆழ்வாருடைய பரிசுத்தமான ஸ்ரீஸூக்திகள் அவருடைய அஜ்ஞானத்தால் நிறைந்த இந்தச் சரீரத்துடன் அழைத்துப் போக அவரின் அனுமதியை நோக்கிக் காத்திருக்கும் இப்படிப்பட்ட ஸர்வேச்வரனின் சுத்தியை வெளியிடும்.

தொண்ணூற்றேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தன் சரீரத்தில் ஆசைகொண்டதையும் “என்னை விரோதியான இந்தச் சரீரத்தில் இருந்து விடுவிக்கவும்” என்று இதில் ஆசையை விடும்படிச் செய்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

செஞ்சொற்பரன் தனது சீராரும் மேனி தனில்
வஞ்சித்துச் செய்கின்ற வாஞ்சைதனின் – விஞ்சுதலைக்
கண்டவனைக் கால்கட்டிக் கை விடுவித்துக் கொண்ட
திண்திறல் மாறன் நம் திரு

வேதத்தின் குறிக்கோளான, நேர்மையான பேச்சுக்களை உடைய பரமபுருஷன் ஞானம் முதலிய குணங்களால் நிறைந்த ஆழ்வாரின் திருமேனியின் மேல் மிகுதியான, கள்ளத்தனமான ஆசை கொண்டிருந்தான். இதைக் கண்ட, திடமான பலம் பொருந்திய ஆழ்வார், எம்பெருமானின் திருவடிகளைப் பிடித்து, தன் சரீரத்தை விடுவித்துக்கொண்டார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரே நம் செல்வம்.

தொண்ணூற்றெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானை “அநாதிகாலமாக என்னைக் கைவிட்ட நீ, இப்பொழுது என்னைக் கைக்கொண்ட காரணம் என்?” என்று கேட்க அதற்கு எம்பெருமான் பதிலற்று இருப்பதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

திருமால் தன் பால் விருப்பம் செய்கின்ற நேர் கண்டு
அருமாயத்து அன்று அகல்விப்பானென்? – பெருமால் நீ
இன்றென்பால் செய்வான் என்னென்ன இடருற்று நின்றான்
துன்னு புகழ் மாறனைத் தான் சூழ்ந்து

ஸ்ரீமந் நாராயணன் தன் விஷயத்தில் கொண்டிருக்கும் சிறந்த ஈடுபாட்டைக் கண்ட, மிகப் பெருமை வாய்ந்த ஆழ்வார் எம்பெருமானை “எம்பெருமானே! அநாதி காலமாக என்னை ஏன் ஸம்ஸாரத்தில் வைத்து உன்னிடமிருந்து தள்ளி வைத்திருந்தாய்? இப்பொழுது என்னிடம் இவ்வளவு அன்பு காட்டுவது ஏன்?” என்று கேட்க, இதற்குப் பதில் இல்லாத எம்பெருமான் வருத்தத்துடன் பவ்யமாக இருந்தான்.

தொண்ணூற்றொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் தனக்குக் கிடைத்த வரவேற்பை எம்பெருமான் காட்டிக் கொடுக்க, அதை அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சூழ்ந்து நின்ற மால் விசும்பில் தொல்லை வழி காட்ட
ஆழ்ந்து அதனை முற்றும் அனுபவித்து – வாழ்ந்து அங்கு
அடியருடனே இருந்தவாற்றை உரை செய்தான்
முடி மகிழ் சேர் ஞான முனி

எம்பெருமான் ஆழ்வாரைச் சூழ்ந்து நின்று, பரமபதத்தை அடைவிக்கும் பழையதான அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தைக் காட்டிக் கொடுக்க, திருமுடியில் வகுள மாலையைச் சூடியிருக்கும் ஞான முனியான ஆழ்வார், அங்கே ஆனந்த ஸாகரத்தில் மூழ்கியிருந்ததை முழுவதும் அனுபவித்து, அங்கே ஆனந்தமாக ஒரு பாரமும் இல்லாமல் கருடர் விஷ்வக்ஸேனர் முதலிய அடியார்களுடன் வாழ்ந்ததை அருளிச்செய்தார்.

நூறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பரமபக்தியால் உயர்ந்த குறிக்கோளை அடைந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முனி மாறன் முன்பு உரை செய் முற்றின்பம் நீங்கி
தனியாகி நின்று தளர்ந்து – நனியாம்
பரம பத்தியால் நைந்து பங்கயத் தாள் கோனை
ஒருமையுற்றுச் சேர்ந்தான் உயர்ந்து

முனிவரான ஆழ்வார், முன்பு கண்ட ஆனந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, வருத்தத்துடன் தனியாக இருந்தார். நன்கு வளர்ந்த பரமபக்தியால் பரிபக்குவத்தை அடைந்து, ச்ரிய:பதியுடன் தன் திருவுள்ளத்தில் ஒன்றுபட்டு, நித்யஸூரிகளின் பெருமையை அதனால் அடைந்து, பிராட்டியும் எம்பெருமானும் ஆன சேர்த்தியை நேரில் கண்டு, அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்யப் பெற்றார்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-91-100-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 71 – 80

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 61 – 70

எழுபத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் குணங்களையும் உண்மை நிலையையும் ஸந்தேஹப்பட்டு, அந்த ஸந்தேஹங்கள் தீரப்பெற்ற ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

தேவன் உரை பதியில் சேரப் பெறாமையால்
மேவும் அடியார் வசனாம் மெய்ந்நிலையும் – யாவையும்
தானாம் நிலையும் சங்கித்து அவை தெளிந்த மாறன் பால்
மாநிலத்தீர்! நங்கள் மனம்

திருவாறன்விளையில் இருக்கும் எம்பெருமானுடன் கூடி அவனுக்குத் தொண்டு செய்ய முடியாததால், எம்பெருமான் அடியார்களிடத்தில் அடிபணிந்திருக்கும் தன்மையையும், சேதனாசேதனங்கள் தான் என்று சொல்லும்படி இருக்கையையும், தேவையில்லாமல் ஸந்தேஹப்பட்ட ஆழ்வார், அந்த ஸந்தேஹங்கள் நீங்கப் பெற்றார். இப்பரந்த உலகில் வாழ்பவர்களே! நம் நெஞ்சம் அவ்வாழ்வாரிடத்தில் லயித்து இருக்கும்.

எழுபத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆத்மா மற்றும் ஆத்மாவின் உடைமைகளில் தனக்கு ஆசை இல்லாததை அறிவித்த ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நங்கருத்தை நன்றாக நாடி நிற்கும் மால் அறிய
இங்கிவற்றில் ஆசை எமக்குளதென்? – சங்கையினால்
தன் உயிரில் மற்றில் நசை தான் ஒழிந்த மாறன் தான்
அந்நிலையை ஆய்ந்துரைத்தான் அங்கு

முற்றும் உணர்ந்த எம்பெருமான், ஆழ்வாரின் நெஞ்சை நன்றாக ஆராய, ஆழ்வாரும் தனக்கு இவ்வுலகில் ஈடுபாடு இருக்குமோ என்று தேவையில்லாமல் ஸந்தேஹப்பட்டு, தன்னைப்பற்றியும் தன் உடைமைகளைப்பற்றியும் நன்கு ஆராய்ந்து, தனக்கு அவற்றில் விருப்பம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, தான் உணர்ந்ததை அவனுக்கு அறிவித்து அருளிச்செய்தார்.

எழுபத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வார் எம்பெருமானுக்குப் பரிவுகாட்ட யாரும் இல்லை என்று வருந்த, எம்பெருமான் தனக்குப் பரிவு காட்டுபவர்கள் உள்ளனர் என்பதைக் காட்ட அதைக் கண்டு பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அங்கமரர் பேண அவர் நடுவே வாழ் திருமாற்கு
இங்கோர் பரிவரிலை என்றஞ்ச – எங்கும்
பரிவருளர் என்னப் பயம் தீர்ந்த மாறன்
வரிகழல் தாள் சேர்ந்தவர் வாழ்வார்

மங்களாசாஸனம் செய்யும் நித்யஸூரிகள் நடுவில் பரமபதத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ச்ரிய:பதியான எம்பெருமானுக்கு இந்த ஸம்ஸாரத்தில் மங்களாசாஸனம் செய்பவர்கள் இல்லை என்று ஆழ்வார் பயந்தார். எம்பெருமான் “எனக்காகப் பரிவு காட்டுபவர்கள் எங்கும் உளர்” என்று சொல்ல, ஆழ்வாரின் பயம் நீங்கியது. வரிகள் பொருந்திய சதங்கைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளை அடைபவர்கள் உஜ்ஜீவனத்தை அடைவர்.

எழுபத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுடைய வீரம், சௌர்யம் முதலிய குணங்களையும் சாபம் மற்றும் அனுக்ரஹத்தைக் கொடுக்கக்கூடியவர்களுடன் சேர்ந்து இருக்கும் தன்மையையும் அவன் காட்டக் கண்டு, பயமற்றுப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வாராமல் அச்சம் இனி மால் தன் வலியினையும்
சீரார் பரிவருடன் சேர்த்தியையும் – பாரும் எனத்
தான் உகந்த மாறன் தாள் சார் நெஞ்சே! சாராயேல்
மானிடவரைச் சார்ந்தது மாய்

ஆழ்வாருக்கு இன்னமும் இருக்கும் பயத்தைப் போக்க ஸர்வேச்வரன் தன் வீரம் முதலிய குணங்களையும், தான் சிறந்த அடியார்களுடன் இருப்பதையும் “பாரும்” என்று சொல்லிக் காட்ட, அவற்றைக் கண்ட ஆழ்வார் மிகவும் மகிழ்ந்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளை அடைவாயாக; அடையவில்லை என்றால், ஸம்ஸாரிகளை அடைந்து, நசித்துப் போ.

எழுபத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுடைய வடிவழகை அனுபவிக்கமுடியாமல் மிகவும் வருந்திப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாயன் வடிவழகைக் காணாத வல்விடா
யாய் அதற விஞ்சி அழுது அலற்றும் – தூய புகழ்
உற்ற சடகோபனை நாம் ஒன்றி நிற்கும் போது பகல்
அற்ற பொழுதானது எல்லியாம்

ஸர்வேச்வரனின் திருமேனி அழகைக் கண்டு அனுபவிக்க முடியாததால் மிகுந்த துயரத்தை அடைந்த ஆழ்வார், அந்த வருத்தம் மிகவும் அதிகமாகி, அழுது, எம்பெருமானை ஒரு க்ரமமில்லாமல் கூப்பிட்டார். இப்படிப்பட்ட பரிசுத்தமான பெருமைகளை உடைய ஆழ்வாருடன் கூடி இருக்கும்பொழுது அது பகல், இந்த அனுபவத்திற்குத் தடை வந்தால் அது இருண்ட இரவு.

எழுபத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வாரின் துயரத்தைப் போக்க, எம்பெருமான் ஆழ்வாருக்கு மிக அருகில் வந்து ஆழ்வாருடன் கலந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

எல்லி பகல் நடந்த இந்த விடாய் தீருகைக்கு
மெல்ல வந்து தான் கலக்க வேணும் என – நல்லவர்கள்
மன்னு கடித்தானத்தே மால் இருக்க மாறன் கண்டு
இந்நிலையைச் சொன்னான் இருந்து

ஸர்வேச்வரன் மெதுவே வந்து, பல இரவுகளும் பகல்களுமாக ஆழ்வாருக்கு இருந்த வருத்தத்தைப் போக்குவதற்காக, சிறந்த வைதிகர்கள் வாழும் திருக்கடித்தானத்தில் எழுந்தருளினான். அதைக் கண்ட ஆழ்வார் நிலைபெற்று, எம்பெருமானைப் பற்றி அருளிச்செய்தார்.

எழுபத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் கருத்தைப் பின்பற்றி அவருடன் கலந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

இருந்தவன் தான் வந்து இங்கு இவர் எண்ணம் எல்லாம்
திருந்த இவர் தம் திறத்தே செய்து – பொருந்தக்
கலந்து இனியனாய் இருக்கக் கண்ட சடகோபர்
கலந்த நெறி கட்டுரைத்தார் கண்டு

திருக்கடித்தானத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வார் இருப்பிடம் வந்து, ஆழ்வாரின் ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்து, கருணையைப் பொழிந்து ஆழ்வாருடன் ஒரு நீராகக் கலந்தான். அதன்பின் எம்பெருமான் ஆனந்தமாக இருப்பதைக் கண்ட ஆழ்வார் அதைப்பற்றி அருளிச்செய்தார்.

எழுபத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாருக்கு ஆத்ம ஸ்வரூபத்தின் பெருமையைக் காட்ட அதைக் கண்டு பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கண் நிறைய வந்து கலந்த மால் இக்கலவி
திண்ணிலையா வேணும் எனச் சிந்தித்து – தண்ணிதெனும்
ஆருயிரின் ஏற்றம் அது காட்ட ஆய்ந்துரைத்தான்
காரிமாறன் தன் கருத்து

ஆழ்வாருடன் கலந்த எம்பெருமான், இந்தக் கலவி நிரந்தரமாக இருக்க ஆசைப்பட்டு, ஆழ்வாரின் கண்களை நிறைத்து இருந்து, அணு ஸ்வரூபத்தில் நுண்ணியதாய் இருக்கும் ஆத்மாவின் பெருமைகளைக் காட்டினான். அதை ஆராய்ந்த ஆழ்வார் தன் திருவுள்ளக் கருத்தை வெளியிட்டருளினார்.

எழுபத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆத்மா எம்பெருமானைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு அடிமைப்பட்டு இருப்பதை விலக்கிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கருமால் திறத்தில் ஒரு கன்னிகையாம் மாறன்
ஒருமா கலவி உரைப்பால் – திரமாக
அன்னியருக்கு ஆகாது அவன் தனக்கே ஆகும் உயிர்
இந்நிலையை ஓர் நெடிதா

ஆழ்வார் கண்ணனிடத்தில் ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு பெண்ணின் (பராங்குச நாயகி) நிலையை அடைந்து, அவளின் தோழியின் பாவனையில் பராங்குச நாயகியின் திருமேனியில் கலவியின் அடையாளங்களைச் சொன்னாள். இந்நிலையில், ஆத்மாவின் நிலையை நன்கு ஆராய்ந்து, ஆத்மா எம்பெருமானுக்கே அடிமைப்பட்டவன் என்றும் அந்த சேஷத்வம் (அடிமைத்தனம்) தகுந்த தலைவனான எம்பெருமானுக்கு மட்டுமே, வேறு யவருக்கும் இல்லை என்றும் உணர்ந்துகொள்.

எண்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுக்கே அடிமைப்பட்டிருப்பதன் உயர்ந்த நிலை பாகவதர்களுக்கு அடிமைப்பட்டு இருப்பது என்று சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நெடுமால் அழகு தனில் நீள் குணத்தில் ஈடு
படுமா நிலை உடைய பத்தர்க்கு – அடிமை தனில்
எல்லை நிலம் தானாக எண்ணினான் மாறன் அது
கொல்லை நிலமான நிலை கொண்டு

ஆழ்வார் ஸர்வேச்வரனின் வடிவழகிலும் கருணை உள்ளம் ஆகிய சிறந்த குணத்திலும் ஈடுபட்டிருக்கும் பாகவதர்களிடம் அடிமை பூண்டிருந்தார். அது மட்டும் அன்று, எம்பெருமானுக்கு அடிமைப்பட்டிருப்பதின் உயர்ந்த நிலையாக அவன் அடியார்களுக்கு அடிமைப்பட்டிருப்பதைக் கருதினார். ஏனெனில் அதுவே உயர்ந்த குறிக்கோளாகையாலே.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-71-80-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 61 – 70

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 51 – 60

அறுபத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், க்ரூரமான இந்த்ரியங்களுக்கு அஞ்சும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

உண்ணிலா ஐவருடன் இருத்தி இவ்வுலகில்
எண்ணிலா மாயன் எனை நலிய எண்ணுகின்றான்
என்று நினைந்து ஓலமிட்ட இன்புகழ் சேர் மாறன் என
குன்றி விடுமே பவக்கங்குல்

இனிய பெருமைகளை உடைய ஆழ்வார், எல்லையில்லாத ஆச்சர்யமான லீலைகளை உடைய ஸர்வேச்வரன், தன்னை இவ்வுலகில் தன்னுள்ளே இருக்கும் விரோதிகளான இந்த்ரியங்களுடன், இவ்வுலகில் தன்னை இருக்க வைத்ததை எண்ணிக் கதறினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை நினைக்கவே, இந்த ஸம்ஸாரம் என்னும் இருண்ட இரவு நீங்கும்.

அறுபத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், துயரத்தினால் அழும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கங்குல் பகலரதி கை விஞ்சி மோகம் உற
அங்கதனைக் கண்டோர் அரங்கரைப் பார்த்து – இங்கிவள் பால்
என் செய்ய நீர் எண்ணுகின்றது என்னும் நிலை சேர் மாறன்
அஞ்சொல் உற நெஞ்சு வெள்ளையாம்

இரவும் பகலும் துயரம் அதிகமான பராங்குச நாயகி மோஹித்தாள். ஆழ்வார், பராங்குச நாயகியின் தாயார் நிலையை அடைந்து ஸ்ரீரங்கநாதனை “இங்கு இந்தப் பெண்பிள்ளை விஷயமாக நீர் என்ன செய்ய எண்ணி உள்ளீர்?” என்று முறையிட்டார். இந்த ஸ்ரீஸூக்திகளை எண்ணினவாறே, நெஞ்சம் தூயதாகும்.

அறுபத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தென்திருப்பேரில் தன் நெஞ்சை இழந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வெள்ளிய நாமம் கேட்டு விட்டகன்ற பின் மோகம்
தெள்ளிய மால் தென் திருப்பேர் சென்று புக – உள்ளம் அங்கே
பற்றி நின்ற தன்மை பகரும் சடகோபற்கு
அற்றவர்கள் தாம் ஆழியார்

தன் தாயார் சொன்ன பகவானின் இனிய திருநாமங்களைக் கேட்ட ஆழ்வார், உணர்த்தி பெற்று, தன்னுடைய நெஞ்சமானது தென்திருப்பேர்நகரில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஸர்வேச்வரன் விஷயமாக மிகவும் ஈடுபட்டு இருப்பதையும், அங்கே செல்லத் தொடங்குவதையும் அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாருக்காகவே இருப்பவர்கள், ஆழ்ந்த நெஞ்சை உடையவர்கள்.

அறுபத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் வெற்றிச் சரித்ரங்களைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஆழி வண்ணன் தன் விசயம் ஆனவை முற்றும் காட்டி
வாழ் இதனால் என்று மகிழ்ந்து நிற்க – ஊழில் அவை
தன்னை இன்று போல் கண்டு தான் உரைத்த மாறன் சொல்
பன்னுவரே நல்லது கற்பார்

கடல்நிற வண்ணனான எம்பெருமான் தன்னுடைய வெற்றிச் சரித்ரங்களை ஆழ்வாருக்குக் காண்பித்து “இதை அனுபவித்து உம்மை தரித்துக் கொள்ளும்” என்று மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தான். ஆழ்வார், முற்காலத்தில் நடந்த அந்த வெற்றிச் சரித்ரங்களை தற்போது நடப்பதுபோல் அனுபவித்து, அதற்கு வெளிப்பாடாக இப்பாசுரங்களை அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அனுஸந்திப்பவர்கள் உயர்ந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னவர்களாகக் கருதப்படுவர்.

அறுபத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “எம்பெருமானின் வெற்றிகளுக்குக் காரணமான எம்பெருமானின் திருவவதாரங்களில் ஜனங்களுக்கு ஏன் ஆசை இல்லாமல் இருக்கிறது?” என்று வருந்திப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கற்றோர் கருதும் விசயங்களுக்கு எல்லாம்
பற்றாம் விபவ குணப் பண்புகளை – உற்றுணர்ந்து
மண்ணில் உள்ளோர் தம் இழவை வாய்ந்துரைத்த மாறன் சொல்
பண்ணில் இனிதான தமிழ்ப் பா

தசரதன், வஸுதேவன் முதலியவர்கள் சாஸ்த்ரத்தின் ஸாரத்தை உணர்ந்து, எம்பெருமானின் வெற்றிக்குக் காரணமான அவனுடைய விபவாவதாரங்களில் அன்பு செய்தார்கள். இதை ஆராய்ந்து அறிந்த ஆழ்வார், இவ்வுலகில் மக்கள் இந்த பகவத் விஷயத்தை இழப்பதைத் தகுந்த முறையில் அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் இனிய இசையை உடைய ஸ்ரீஸூக்திகள், தமிழில் அமைந்திருக்கும் சிறந்த சாஸ்த்ரம்.

அறுபத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் குணங்களைச் சொல்லிக் கூப்பிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பா மருவு வேதம் பகர் மால் குணங்களுடன்
ஆம் அழகு வேண்டற்பாடாம் அவற்றை – தூ மனத்தால்
நண்ணி அவனைக் காண நன்குருகிக் கூப்பிட்ட
அண்ணலை நண்ணார் ஏழையர்

இங்கே சொல்லப்பட்ட எம்பெருமானை நேரில் அடைந்து, காண ஆசைப்பட்ட ஆழ்வார், நன்றாக உருகி, “ஓ” என்று சொல்லிக் கதறி, சந்தத்துடன் கூடிய வேதத்தில் இருந்து, எம்பெருமானின் திருக்கல்யாண குணங்களை அவனுடைய அழகு மற்றும் மேன்மையுடன் பெற்று தன் மனக்கண்ணால் கண்டு அனுபவித்தார். இப்படிப்பட்ட ஸ்வாமியான ஆழ்வாரைச் சென்று அடையாதவர்கள், ஏழைகள் (அஜ்ஞானிகள்).

அறுபத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் திருமுகத்தின் அழகு தன்னை ஒருபடிப்பட்டு நலிவதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஏழையர்கள் நெஞ்சை இளகுவிக்கும் மால் அழகு
சூழ வந்து தோன்றித் துயர் விளைக்க – ஆழு மனம்
தன்னுடனே அவ்வழகைத் தான் உரைத்த மாறன் பால்
மன்னும் அவர் தீவினை போம் மாய்ந்து

எம்பெருமானின் வடிவழகு நிலையில்லாத நெஞ்சைக்கொண்ட ஸம்ஸாரிகளை உருக்கும். அதே அழகு ஆழ்வாரைச் சூழ்ந்து, எல்லா இடமும் இருக்க, ஆழ்வாரின் நெஞ்சமும் துக்கக் கடலில் ஆழ்ந்தது. அந்த நெஞ்சத்துடன் கூடி அந்த அழகை அனுபவித்து அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாருடன் கூடியிருப்பவர்களின் பாபங்கள் அழிக்கப்படும்.

அறுபத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் விசித்ரமான (பரந்த, பலவிதமாக இருக்கும்) விச்வரூபத்தை அனுபவித்து ஆச்சர்யப்பட்டுப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாயாமல் தன்னை வைத்த வைசித்திரியாலே
தீயா விசித்திரமாச் சேர் பொருளோடுஓயாமல்
வாய்ந்து நிற்கும் மாயன் வளம் உரைத்த மாறனை நாம்
ஏய்ந்துரைத்து வாழு நாள் என்று?

ஆழ்வாரின் சேஷத்வத்தைக் காத்து, ஸர்வேச்வரன் தான் பரந்து, விரிந்து இருக்கும் தன்மையில், 1) தீ தொடக்கமான பஞ்ச பூதங்களுடனும், அவற்றின் பல்வேறுபட்ட உருவங்களுடனும் 2) பல்வேறுபட்ட சேதனர்களுடனும், அவற்றின் தோஷங்களைப் பார்க்காமல் கூடி இருந்தான். ஸர்வேச்வரனின் இப்படிப்பட்ட பரந்த சொத்துக்களை அருளிச்செய்தார் ஆழ்வார். எப்பொழுது நாம் ஆழ்வாரை அடைந்து அவரின் திருநாமங்களைச் சொல்லி வாழ்வோம்?

அறுபத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னை எம்பெருமான் திருவாய்மொழி பாடவைத்த செயலை மிகவும் ஈடுபட்டுப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

என்தனை நீ இங்கு வைத்தது ஏதுக்கென மாலும்
என்தனக்கும் என்தமர்க்கும் இன்பமதா – நன்று கவி
பாடவெனக் கைம்மாறு இலாமை பகர் மாறன்
பாடணைவார்க்கு உண்டாம் இன்பம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானிடம் “எனக்குப் பொருத்தம் இல்லாத இந்த ஸம்ஸாரத்தில் என்னை ஏன் வைத்தாய்?” என்று வினவ, எம்பெருமான் “எனக்கும் என் அடியார்களுக்கும் இன்பத்தைக் கொடுக்கும் பாசுரங்களைப் பாட” என்று பதிலுரைத்தான். எம்பெருமான் செய்த நன்மைக்குத் தான் எந்த ப்ரத்யுபகாரமும் செய்ய முடியாது என்று அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை அடைபவர்கள் மிகவும் ஆனந்தமாக இருப்பர்.

எழுபதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருவாய்மொழி பாடிக் கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைப்படும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

இன்பக் கவி பாடுவித்தோனை இந்திரையோடு
அன்புற்று வாழ் திருவாறன்விளையில் – துன்பம் அறக்
கண்டடிமை செய்யக் கருதிய மாறன் கழலே
திண் திறலோர் யாவர்க்கும் தேவு

தன்னுடைய துன்பங்களைப் போக்கியருளுவதற்காக, தன்னை இனிய திருவாய்மொழியைப் பாடவைக்க, எம்பெருமான் பெரியபிராட்டியாருடன் திருவாறன்விளையில் ஆனந்தமாக எழுந்தருளியிருப்பதைக் கண்டு, அங்கே சென்று அவர்களுக்கு தொண்டு செய்ய ஏங்கினார். ஆழ்ந்த விச்வாஸத்தை உடையவர்களுக்கு, இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளே பரதெய்வம்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-61-70-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 51 – 60

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 41 – 50

ஐம்பத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பிரிவாற்றாமையால் எம்பெருமானுக்குத் தூது விடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வைகல் திருவண்வண்டூர் வைகும் இராமனுக்கு என்
செய்கைதனைப் புள் இனங்காள்! செப்பும் என – கை கழிந்த
காதலுடன் தூது விடும் காரி மாறன் கழலே
மேதினியீர்! நீர் வணங்குமின்

உலகத்தீர்களே! மிகவும் அன்புடன் “பறவைக் கூட்டங்களே! திருவண்வண்டூரில் நித்ய வாஸம் செய்தருளும் சக்ரவர்த்தித் திருமகனுக்கு என் நிலைமையை எடுத்துச் சொல்லுங்கோள்” என்று பறவைகளைத் தூது விடும் ஆழ்வாருடைய திருவடிகளை வணங்குங்கள்.

ஐம்பத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஊடலினால் எம்பெருமானைப் புறம் தள்ளும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மின்னிடையார் சேர் கண்ணன் மெத்தென வந்தான் என்று
தன் நிலை போய்ப் பெண் நிலையாய்த் தான் தள்ளி – உன்னுடனே
கூடேன் என்றூடும் குருகையர் கோன் தாள் தொழவே
நாள் தோறும் நெஞ்சமே! நல்கு

ஆழ்வார் தன்னிலை மறந்து கோபிகைகளின் நிலையை அடைந்து, மின்னல் போன்ற இடையுடன் கூடிய பெண்களுடன் இருந்துவிட்டு நேரம் கழித்து வந்த கண்ணனிடம் கொண்ட ஊடலினால் “நான் உன்னுடன் கூட மாட்டேன்” என்று கூறிப் புறம் தள்ளினார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளை தினமும் வணங்க நீ எனக்கு உதவி செய்.

ஐம்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் விருத்த விபூதியை (மாறுபட்ட செல்வங்களை) பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நல்ல வலத்தால் நம்மைச் சேர்த்தோன் முன் நண்ணாரை
வெல்லும் விருத்த விபூதியன் என்று – எல்லை அறத்
தான் இருந்து வாழ்த்தும் தமிழ் மாறன் சொல் வல்லார்
வானவர்க்கு வாய்த்த குரவர்

முன்பு இருந்த விரோதிகளைப் போக்கும் கண்ணன், நம்முடைய ஊடலையும் போக்கி, அவனுடன் நாம் கூடும்படிச் செய்தான். அந்தக் கண்ணன் விருத்த விபூதியை உடையவன். இப்படிப்பட்ட கண்ணனை முடிவில்லாமல் வாழும் ஆழ்வார் கொண்டாடினார். தமிழ் மொழியில் மன்னரான இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளைப் பாடுபவர்கள், நித்யஸூரிகளுக்குத் தகுந்த தலைவர்களாக விளங்குவர்.

ஐம்பத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், கண்ணன் எம்பெருமானின் எல்லா லீலைகளையும் அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

குரவை முதலாம் கண்ணன் கோலச் செயல்கள்
இரவு பகல் என்னாமல் என்றும் – பரவு மனம்
பெற்றேன் என்றே களித்துப் பேசும் பராங்குசன் தன்
சொல் தேனில் நெஞ்சே! துவள்

நெஞ்சே! கண்ணன் எம்பெருமானின் ராஸக்ரீடை முதலிய திவ்ய லீலைகளை இரவு பகல் என்று பாராமல் கொண்டாடக்கூடிய நெஞ்சைக் கொண்டிருப்பதைப் பெருமையுடன் பேசிய ஆழ்வாரின் தேன் போன்ற இனிமையான ஸ்ரீஸூக்திகளில் எப்பொழுதும் மூழ்கி இரு.

ஐம்பத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், பகவத் விஷயத்தில் தனக்கிருக்கும் பெரிய காதலைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

துவளறு சீர் மால் திறத்துத் தொன்னலத்தால் நாளும்
துவளறு தன் சீலம் எல்லாம் சொன்னான் – துவளறவே
முன்னம் அனுபவத்தில் மூழ்கி நின்ற மாறன் அதில்
மன்னும் உவப்பால் வந்த மால்

ஒரு தோஷமும் இல்லாமல் கல்யாண குணங்கள் நிரம்பிய எம்பெருமானைப் பொருந்தி அனுபவித்ததால் ஏற்பட்ட ஆனந்தத்தால், ஆழ்வார் ஒரு குற்றமும் இல்லாமல் முதலிலிருந்தே பகவத் விஷயத்தில் மூழ்கி இருந்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் இயற்கையான பக்தியால், பகவத் விஷயத்தில் தனக்கு எப்பொழுதும் இருக்கும் விருப்பத்தை வெளியிட்டார்.

ஐம்பத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானிடத்தில் தான் எல்லாவற்றையும் இழந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாலுடனே தான் கலந்து வாழப் பெறாமையால்
சால நைந்து தன் உடைமை தான் அடையக்கோலியே
தான் இகழ வேண்டாமல் தன்னை விடல் சொல் மாறன்
ஊனம் அறு சீர் நெஞ்சே! உண்

எம்பெருமானுடன் கூடியிருக்க முடியாததால், மிகவும் தளர்ந்த ஆழ்வார் “என்னுடைய ஆத்மாவையும், ஆத்மாவின் உடைமைகளையும் நான் விடுவதற்கு முன்பு, அவை என்னை விட்டு விலகின” என்று அருளிச்செய்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் குற்றமற்ற கல்யாண குணங்களை அனுபவி.

ஐம்பத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருக்கோளூரை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

உண்ணும் சோறாதி ஒரு மூன்றும் எம்பெருமான்
கண்ணன் என்றே நீர் மல்கிக் கண்ணிணைகள் – மண் உலகில்
மன்னு திருக்கோளூரில் மாயன் பால் போம் மாறன்
பொன் அடியே நந்தமக்குப் பொன்

ஆழ்வார், உண்ணும் சோறும் முதலிய தாரக, போஷக, போக்ய பதார்த்தங்கள் எல்லாம் எம்பெருமான் கண்ணனே என்று, தன் திருக்கண்களில் பெருகும் கண்ணீருடன், திருக்கோளூரில் பொருந்தி எழுந்தருளியிருக்கும் ஸர்வேச்வரனை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளே நமக்கிருக்கும் ஒரே சொத்து.

ஐம்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், சோகத்தில் மூழ்கியதால் எம்பெருமானுக்குத் தூதுவிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பொன் உலகு பூமி எல்லாம் புள் இனங்கட்கே வழங்கி
என் இடரை மாலுக்கு இயம்பும் என – மன்னு திரு
நாடு முதல் தூது நல்கி விடும் மாறனையே
நீடுலகீர்! போய் வணங்கும் நீர்

பறவைக் கூட்டங்களுக்கு நித்ய விபூதி (பரமபதம்) மற்றும் லீலா விபூதி (ஸம்ஸாரம்) ஆகியவற்றை முழுவதுமாக அளித்து “என்னுடைய துயரத்தை எம்பெருமானிடம் அறிவியுங்கோள்” என்று அருளிச்செய்த ஆழ்வார், ஸ்ரீவைகுண்டம் முதலிய ஸ்தலங்களுக்கு ஆசையுடன் செய்தி அனுப்பினார். பரந்த உலகத்தில் இருப்பவர்களே! இந்த ஆழ்வாரையே நீங்கள் சென்று வணங்குங்கோள்.

ஐம்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், கேட்பவர்களின் நெஞ்சை உருக்கும்படி எம்பெருமானைக் கூப்பிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நீராகிக் கேட்டவர்கள் நெஞ்சழிய மாலுக்கும்
ஏரார் விசும்பில் இருப்பரிதா – ஆராத
காதலுடன் கூப்பிட்ட காரி மாறன் சொல்லை
ஓதிடவே உய்யும் உலகு

ஸர்வேச்வரன் அழகிய பரமபதத்தில் இருக்கமுடியாதபடியும், கேட்பவர்களின் நெஞ்சை உருக்கும்படியும், ஆழ்வார் ஆராத காதலுடன் எம்பெருமானை அழைத்தார். இந்த ஸ்ரீஸூக்திகளைச் சொல்ல, உலகமே உஜ்ஜீவனத்தை அடையும்.

அறுபதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளில் சரணடையும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

உலகுய்ய மால் நின்ற உயர் வேங்கடத்தே
அலர் மகளை முன்னிட்டு அவன் தன்மலர் அடியே
வன் சரணாய்ச் சேர்ந்த மகிழ் மாறன் தாள் இணையே
உன் சரணாய் நெஞ்சமே! உள்

இவ்வுலகத்துக்கு உஜ்ஜீவனம் அளிப்பதற்காக ஸர்வேச்வரன் அழகிய, உயர்ந்த திருவேங்கட மலையில் எழுந்தருளியுள்ளான். ஆழ்வார், பெரியபிராட்டியார் புருஷகாரத்துடன் இப்படிப்பட்ட ஸர்வேச்வரனின் திருவடிகளைத் திடமாகப் பற்றினார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட வகுளாபரணரின் திருவடிகளையே உபாயமாகக் கொள்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-51-60-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 41 – 50

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 31 – 40

நாற்பத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னை எம்பெருமான்  நிர்ஹேதுகமாக (ஒரு காரணமும் இல்லாமல்) ஏற்றுக் கொள்வதைக் கண்டு ப்ரமித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கையாரும் சக்கரத்தோன் காதல் இன்றிக்கே இருக்க
பொய்யாகப் பேசும் புறன் உரைக்கு – மெய்யான
பேற்றை உபகரித்த பேரருளின் தன்மை தனை
போற்றினனே மாறன் பொலிந்து

ஆழ்வார் பொலிவுடன் “என்னிடத்தில் சிறிதளவும் பக்தி இல்லாதபோதும் நான் அவனை ஏமாற்றும் வகையில் பேசினாலும், அவன் பெரும் கருணையுடன் எனக்கு உயர்ந்த பலனைக் கொடுத்தான்” என்று அருளிச்செய்தார்.

நாற்பத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னுடைய ஒன்றும் தேவும் (திருவாய்மொழி 4.10) பதிகத்தைக் கேட்டுத் திருந்தியவர்களுக்கு மங்களாசாஸனமாகவும் திருந்தாதவர்களைத் திருத்தும் உபதேசமாகவும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பொலிக பொலிக என்று பூமகள் கோன் தொண்டர்
மலிவுதனைக் கண்டுகந்து வாழ்த்தி – உலகில்
திருந்தாதார் தம்மைத் திருத்திய மாறன் சொல்
மருந்தாகப் போகும் மன மாசு

அடியார்களின் மிகப் பெரிய கோஷ்டியைக் கண்டு மகிழ்ந்த ஆழ்வார் “பொலிக! பொலிக!” என்றார். இவ்வுலகில் திருந்தாதவர்களைத் திருத்தினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை மருந்தாகக்கொண்டால், மனதில் இருக்கும் தோஷங்கள் நீங்கும்

நாற்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், முன்பு பேசிய எம்பெருமானின் வடிவழகை நேரில் அனுபவிக்க முடியாததால் மடல் எடுக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாசறு சோதி கண்ணன் வந்து கலவாமையால்
ஆசை மிகுந்து பழிக்கு அஞ்சாமல் – ஏசறவே
மண்ணில் மடலூர மாறன் ஒருமித்தான்
உள் நடுங்கத் தான் பிறந்த ஊர்

குற்றமற்ற ஒளியை உடைய எம்பெருமானிடம் தனக்கு ஏற்பட்ட அளவு கடந்த அன்பினால், எம்பெருமான் தன்னுடன் வந்து கலக்காததால், தனக்கு ஏற்படும் பழியையும் ஊராரின் நிந்தனைக்கு அஞ்சும் நிலையையும் கடந்து, தான் அவதரித்த ஊரில் மக்கள் நடுங்கும்படி இவ்வுலகில் மடல் எடுக்க முற்பட்டார் ஆழ்வார்.

நாற்பத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானைப் பிரிந்து இரவின் நீட்சியால் மிகவும் வருந்தும் நாயகியின் பாவனையில் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஊர நினைந்த மடல் ஊரவும் ஒண்ணாதபடி
கூரிருள் சேர் கங்குலுடன் கூடி நின்று – பேராமல்
தீது செய்ய மாறன் திரு உள்ளத்துச் சென்ற துயர்
ஓதுவது இங்கு எங்ஙனேயோ?

ஐயோ! இருண்ட இரவும் அதன் துணைவர்களும் சேர்ந்து ஆழ்வாரை விடாமல் நலிந்து அவர் மடல் எடுக்க முற்படுவதைத் தடுப்பதையும், அவர் திருவுள்ளத்தை அடைந்த துன்பத்தையும் எவ்வாறு பேசுவது?

நாற்பத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், உருவெளிப்பாட்டைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

எங்ஙனே நீர் முனிவது என்னை இனி? நம்பி அழகு
இங்ஙனே தோன்றுகின்றது என் முன்னே – அங்ஙன்
உருவெளிப்பாடா உரைத்த தமிழ் மாறன்
கருதும் அவர்க்கு இன்பக் கடல்

தமிழ் வேதமான ப்ரபந்தங்களை அருளிய ஆழ்வார், உருவெளிப்பாடு (மனக்கண்ணால் பார்த்து அனுபவிப்பது) என்னும் கவிதை முறையில் “என்னிடத்தில் நீங்கள் எல்லோரும் கோபம் கொள்ளலாமா? திருக்குறுங்குடி நம்பியின் வடிவழகு என் கண் முன்னே தோன்றுகின்றது” என்று அருளினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை த்யானிப்பவர்களுக்கு ஆழ்வாரே ஒரு ஆனந்தக் கடலாக இருப்பார்.

நாற்பத்தாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அனுகாரத்தின் மூலம் தன்னை தரித்துக் கொண்டு பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கடல் ஞாலத்தீசனை முன் காணாமல் நொந்தே
உடனா அனுகரிக்கல் உற்று – திடமாக
வாய்ந்தவனாய்த் தான் பேசும் மாறன் உரை அதனை
ஆய்ந்துரைப்பார் ஆட்செய்ய நோற்றார்

கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகில் எம்பெருமானை நேரில், தன் கண்ணால் கண்டு அனுபவிக்க முடியாமல் வருந்தி, எம்பெருமானை அனுகரித்து (அவனைப் போலே இருந்து), திட விச்வாஸத்துடன் அவனைப் பற்றிப் பேசினார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளின் பெருமைகளை அறிந்து, அதை அனுஸந்திப்பவர்கள், ஆழ்வாருக்குத் தொண்டு செய்யும் தபஸ்ஸைச் செய்தவர்கள் ஆவர்.

நாற்பத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், வானமாமலை எம்பெருமானை அன்புடன் வணங்கியும் அவன் திருவடிகளில் சரணாகதி செய்தும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நோற்ற நோன்பாதி இலேன் உன்தனை விட்டாற்றகில்லேன்
பேற்றுக்கு உபாயம் உன்தன் பேரருளேசாற்றுகின்றேன்
இங்கென் நிலை என்னும் எழில் மாறன் சொல் வல்லார்
அங்கு அமரர்க்கு ஆராவமுது

அழகை அடைந்த ஆழ்வார், உபாய விஷயமாக “எனக்கு மோக்ஷத்துக்கு வழியான கர்ம யோகம் முதலிய உபாயங்களில் எந்த ஈடுபாடும் இல்லை; உன்னைப் பிரிந்து என்னால் வாழ முடியவில்லை; என்னுடைய பேற்றுக்கு உன்னுடைய பெரிய கருணையே உபாயம்” என்று அருளிச்செய்தார். கருணை மிகுந்த இப்பாசுரங்களை அனுஸந்திக்க வல்லவர்கள் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் நித்யஸூரிகளுக்கு ஆராவமுதமாக இருப்பர்.

நாற்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னுடைய கைம்முதல் இல்லாத் தன்மையை அறிவித்து ஆராவமுதன் எம்பெருமானைச் சரணடைந்தும், எம்பெருமான் “இவர் நம் ஆழ்வார்” என்று தன் ஆசையை நிறைவேற்றாததால், கலங்கி வருத்தத்துடன் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஆராவமுதாழ்வார் ஆதரித்த பேறுகளை
தாராமையாலே தளர்ந்து மிக  – தீராத
ஆசையுடன் ஆற்றாமை பேசி அலமந்தான்
மாசறு சீர் மாறன் எம்மான்

ஆழ்வாரின் எதிர்பார்ப்பை ஆராவமுதன் கருணையுடன் நிறைவேற்றாததால் ஆழ்வார் நிறைவேற்ற முடியாத மிகவும் அதிகமான ஆசையை அடைந்து வருத்தமுற்றார். இப்படிக் கலங்கிய தன்னுடைய வருத்தத்தை வெளியிட்டார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரே நம்முடைய குற்றமற்ற ஸ்வாமி.

நாற்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருவல்லவாழுக்குச் சென்று அதைச் சூழ்ந்திருக்கும் புறச்சோலைகளின் அனுபவத்தால் வருந்திப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மாநலத்தால் மாறன் திருவல்லவாழ் புகப் போய்
தான் இளைத்து வீழ்ந்து அவ்வூர் தன் அருகில் – மேல் நலங்கித்
துன்பம் உற்றுச் சொன்ன சொலவு கற்பார் தங்களுக்கு
பின் பிறக்க வேண்டா பிற

மிகவும் அன்புடன் ஆழ்வார் திருவல்லவாழ் திவ்யதேசத்தை நோக்கிச் சென்றார்; ஆனால் அதை அடைய முடியாமல், அதைச் சூழ்ந்திருக்கும் சோலைகளில், தளர்ந்து கீழே விழுந்தார்; மேலும் கலங்கி, வருந்தி இப்பாசுரங்களை அருளிச்செய்தார். இப்பாசுரங்களைக் கற்பவர்களுக்கு, அவற்றைக் கற்றபின், எம்பெருமானின் திருவடிகளுக்கு வெளிப்பட்ட பிறவிகள் கிடையாது.

ஐம்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானிடத்தில் “உன்னுடைய அவதாரங்களில் செய்த லீலைகளை அனுபவித்து நான் தரித்திருக்கும்படி அனுமதிக்க வேண்டும்” என்று ப்ரார்த்திக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பிறந்து உலகம் காத்தளிக்கும் பேரருள் கண்ணா! உன்
சிறந்த குணத்தால் உருகும் சீலத்திறம் தவிர்ந்து
சேர்ந்தனுபவிக்கும் நிலை செய் என்ற சீர் மாறன்
வாய்ந்த பதத்தே மனமே! வைகு

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார், இவ்வுலகில் அவதரித்து எல்லோரையும் ரக்ஷிக்கும், மிகவும் கருணை பொருந்திய கண்ணன் எம்பெருமானிடத்தில் “கண்ணா! என் ஹ்ருதயத்தின் உருக்கத்தை நிறுத்தி, உன்னை அடைந்து, உன்னுடைய குணங்களை நினைத்து அனுபவிக்கும்படி அருளவேண்டும்” என்று ப்ரார்த்தித்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளில் வாழ்வாயாக.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-41-50-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 31 – 40

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 21 – 30

paramapadham

முப்பத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஐச்வர்யம் முதலியவற்றின் தாழ்ச்சி மற்றும் அநித்யமாக இருக்கும் தன்மையினால் உள்ள தோஷங்களைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒரு நாயகமாய் உலகுக்கு வானோர்
இரு நாட்டில் ஏறி உய்க்கும் இன்பம் திரமாகா
மன்னுயிர்ப் போகம் தீது மால் அடிமையே இனிதாம்
பன்னி இவை மாறன் உரைப்பால்

ஆழ்வார் 1) உலகத்துக்கு ஏக சக்ரவர்த்தியாய் இருந்து பெறும் இன்பம் நிரந்தரமன்று 2) பரந்த ஸ்வர்கத்தில் தேவர்கள் அனுபவிக்கும் இன்பமும் நிரந்தரமன்று 3) நித்யமாக ஆத்மா தன்னையே அனுபவிப்பதும் தீது மற்றும் 4) எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்வது மிகவும் இனியது ஆகியவைகளை ஆராய்ந்து அருளிச்செய்தார்

முப்பத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் வெவ்வேறு காலத்தில் ஏற்பட்ட பல அவதாரங்களை அந்தந்த இடம் மற்றும் காலத்தில் அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டுப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பாலரைப் போல் சீழ்கி பரன் அளவில் வேட்கையால்
காலத்தால் தேசத்தால் கை கழிந்த சால
அரிதான போகத்தில் ஆசை யுற்று நைந்தான்
குருகூரில் வந்துதித்த கோ

ஆழ்வார்திருநகரியில் அவதரித்த தலைவரான ஆழ்வார், எம்பெருமானிடத்தில் இருந்த அன்பால் அவனுடைய முற்காலத்து அவதாரங்களை அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு, அவை வேறு காலம் மற்றும் தேசத்தில் ஏற்பட்டதால், அது கிடைக்காமையால் குழந்தையைப் போலே சிணுங்கினார்; மேலும் அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய மிகவும் ஆசைப்பட்டு (அது கிடைக்காமையால்), மிகவும் வருத்தமுற்றார்.

முப்பத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் எப்படி காலத்தால் இருந்த தடையை நீக்கி அனுபவத்தைக் கொடுத்தான் என்பதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கோவான ஈசன் குறை எல்லாம் தீரவே
ஓவாத காலத்து உவாதிதனை மேவிக்
கழித்தடையக் காட்டி கலந்த குண மாறன்
வழுத்துதலால் வாழ்ந்தது இந்த மண்

எல்லோருக்கும் தலைவனான எம்பெருமான் ஆழ்வாருடன் கூடி, காலம் கடந்திருந்தாலும், காலத்தால் வந்த தடையைப் போக்கி, தன்னுடைய பூர்வ சரித்ரங்களை ஆழ்வார் ஆசைப்பட்டபடி காட்டிக்கொடுத்து ஆழ்வாரின் துன்பத்தைப் போக்கினான்; இவ்வாறு ஆழ்வார் எம்பெருமான் தன்னுடன் கூடிய அந்த குணத்தைக் கொண்டாட, இவ்வுலகம் நிலை பெற்றது.

முப்பத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானைப் போன்று இருக்கும், மற்றும் எம்பெருமானுடன் தொடர்புடைய பொருட்களைப் பார்த்து, அவை எம்பெருமான் என்று ப்ரமித்து, அவைகளை எம்பெருமானாகப் பாடிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மண்ணுலகில் முன் கலந்து மால் பிரிகையால் மாறன்
பெண் நிலைமையாய்க் காதல் பித்தேறி எண்ணிடில் முன்
போலி முதலான பொருளை அவனாய் நினைந்து
மேல் விழுந்தான் மையல் தனின் வீறு

எம்பெருமான் இந்த ஸம்ஸாரத்தில் ஆழ்வாருடன் கலந்து பின்பு பிரிந்தான்; அதனால் ஆழ்வார் ஒரு பெண் தன்மையை அடைந்து, அவனிடத்தில் இருந்த பக்தியால், மிகவும் கலங்கி, அவன் விஷயமான பேரன்பால், அவனைப் போன்ற பொருட்களை அவனாகவே நிர்ணயித்துப் பாடினார்.

முப்பத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திவ்ய ஸ்தானமான பரமபதத்தில் எம்பெருமானின் இருப்பைக் கண்டு அடைந்த பேரின்பத்தைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வீற்றிருக்கும் மால் விண்ணில் மிக்க மயல் தன்னை
ஆற்றுதற்காத் தன் பெருமை ஆனதெல்லாம் – தோற்ற வந்து
நன்று கலக்கப் போற்றி நன்குகந்து வீறு உரைத்தான்
சென்ற துயர் மாறன் தீர்ந்து

பரமபதத்தில் வீற்றிருந்தருளும் எம்பெருமான், இங்கே வந்து, தன்னுடைய சிறந்த குணங்கள், திருமேனிகள் ஆகியவற்றைக் காட்டி ஆழ்வாரின் கலக்கத்தை நீக்கி, ஆழ்வாருடன் நன்றாகக் கலந்தான்; இப்படி ஸர்வேச்வரனைக் கண்ட ஆழ்வார், அவனை வணங்கி ஆனந்தத்தை அடைந்து, தன்னுடைய துன்பங்கள் நீங்கப் பெற்றதால், தன்னுடைய பெருமையைத் தானே அறிவித்தார்.

முப்பத்தாறாம் பாசுரம். ஆழ்வாரிடத்தில் மிகுந்த காதல் கொண்ட எம்பெருமானை நேரில் கண்டு அனுபவிக்க முடியாமையால் ஆழ்வார் மோஹித்தார்; ஆழ்வாரிடத்தில் அன்பு கொண்டவர்கள் இதற்கு ஒரு தீர்வு காண முற்பட, நல்ல ஞானம் உள்ள ஆழ்வாரின் நலம்விரும்பிகள் ஆழ்வாருக்குச் சேராத விஷயங்களையும், இந்நிலைக்குக் காரணத்தையும் தீர்வையும் விளக்கிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி மாமுனிகள் அருளிச்செய்கிறார்.

தீர்ப்பாரிலாத மயல் தீரக் கலந்த மால்
ஓர்ப்பாதும் இன்றி உடன் பிரிய – நேர்க்க
அறிவழிந்து உற்றாரும் அறக் கலங்க பேர் கேட்டு
அறிவு பெற்றான் மாறன் சீலம்

ஆழ்வாரின் தீர்க்கமுடியாத பேரன்பைத் தீர்க்க ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வாருடன் கலந்து, ஆராயாமல் ஆழ்வாரை விட்டுப் பிரிந்தான்; இதைக் கண்ட உறவினர்கள், முன்பைவிட மிகவும் வருந்தி அறிவிழந்தார்கள்; எம்பெருமானுடைய திருநாமங்களைக் கேட்டு தன்னுடைய உணர்வை மீண்டும் பெற்றார்; இதுவே ஆழ்வாரின் தன்மை.

முப்பத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் திருநாமத்தைக் கேட்டுத் தன் உணர்வை மீண்டும் பெற்ற ஆழ்வார், அந்தத் திருநாமத்துக்கு உடையவனான எம்பெருமானை அனுபவிக்க முடியாமல் வாடிப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சீல மிகு கண்ணன் திருநாமத்தால் உணர்ந்து
மேலவன் தன் மேனி கண்டு மேவுதற்கு – சால
வருந்தி இரவும் பகலும் மாறாமல் கூப்பிட்டு
இருந்தனனே தென் குருகூர் ஏறு

ஆழ்வார்திருநகரிக்குத் தலைவரான ஆழ்வார், கல்யாண குணங்கள் நிறைந்த கண்ணனின் திருநாமங்களைக் கேட்டுத் தெளிவு பெற்றார்; உணர்ந்தபின் மிகவும் வருந்தி, கண்ணனின் திருமேனியைக் காண ஆசைப்பட்டு, அனுபவிப்பதற்காக அழைக்கிறார்.

முப்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தனக்கு உதவாததால், அவனுக்காக இல்லாத ஆத்மாவிலும் ஆத்மாவின் உடைமைகளிலும் தனக்கு இருக்கும் விரக்தியைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஏறு திருவுடைய ஈசன் உகப்புக்கு
வேறு படில் என் உடைமை மிக்க உயிர் – தேறுங்கால்
என்தனக்கும் வேண்டா எனும் மாறன் தாளை நெஞ்சே!
நந்தமக்குப் பேறாக நண்ணு 

ஆழ்வார் “என்னுடைய ஆபரணங்கள் முதலியவையும் அவற்றைவிடச் சிறந்ததான ஆத்மாவும், பிராட்டி ஏறி வீற்றிருக்கும் திருமார்பை உடைய ஸர்வேச்வரன் திருவுள்ளத்துக்கு ஏற்புடையதில்லை என்றால், ஆராய்ந்து பார்த்தால், எனக்கும் அவை வேண்டாம்” என்று வெறுப்புடன் அருளிச்செய்தார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே சிறந்த குறிக்கோளாகக் கொள்.

முப்பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஸம்ஸாரிகளின் அநர்த்தத்தைக் கண்டு வெறுத்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

நண்ணாது மால் அடியை நானிலத்தே வல்வினையால்
எண்ணாராத் துன்பம் உறும் இவ்வுயிர்கள் – தண்ணிமையைக்
கண்டிருக்க மாட்டாமல் கண் கலங்கும் மாறன் அருள்
உண்டு நமக்கு உற்ற துணை ஒன்று

இவ்வுலகில் தங்கள் பாபங்களினாலே எல்லையில்லாத துன்பங்களை அனுபவிக்கும் ஆத்மாக்களின் தாழ்ச்சியையும் அவர்கள் எம்பெருமானிடத்தில் சரணடையாமல் இருப்பதையும் கண்ட ஆழ்வார், ஆறியிருக்க முடியாமல், கண்ணீருடன் இருந்தார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் கருணையே நமக்குத் தகுந்த துணை.

நாற்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஸம்ஸாரிகளும் சரணாகதி செய்வதற்கு ஸௌகரியமாகப் பரத்வத்துடன் இருக்கும் அர்சாவதாரத்தைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒன்றும் இலைத் தேவு இவ்வுலகம் படைத்த மால்
அன்றி என ஆரும் அறியவே – நன்றாக
மூதலித்துப் பேசி அருள் மொய்ம்மகிழோன் தாள் தொழவே
காதலிக்கும் என்னுடைய கை

எல்லோரும் புரிந்து கொள்ளும்படி, “இவ்வுலகங்களைப் படைத்த ஸர்வேச்வரனைத் தவிர வேறு தெய்வம் இல்லை” என்று நன்றாக நிர்ணயித்து அருளிய வகுளாபரணரின் திருவடிகளுக்கு அஞ்ஜலி செய்வதையே என் கைகள் விரும்பும்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-31-40-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 21 – 30

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 11 – 20

Mahavishnu-universes

இருபத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருமாலிருஞ்சோலை என்கிற திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் அழகர் எம்பெருமானின் வடிவழகை நன்கு அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முடியார் திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன்
அடிவாரம் தன்னில் அழகர் – வடிவழகைப்
பற்றி முடியும் அடியும் படிகலனும்
முற்றும் அனுபவித்தான் முன்

முன்பு, ஆழ்வார் திடமாக இருந்து சிகரங்களை உடைய திருமலையை அனுபவித்து, அங்கே எழுந்தருளியிருக்கும் அழகர் எம்பெருமானின் திருமேனியை, அந்தத் திருமேனியில் அணிந்திருக்கும் திருவபிஷேகம் (கிரீடம்), சதங்கை மற்றும் ஏனைய ஆபரணங்களுடன் சேர்ந்து அனுபவித்தார்.

இருபத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “என்னுடைய கரணங்களின் குறையால் எம்பெருமானின் குணங்களை அனுபவிக்க முடியவில்லை” என்று கலங்க அதை எம்பெருமான் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முன்னம் அழகர் எழில் மூழ்கும் குருகையர் கோன்
இன்னவளவென்ன எனக்கரிதாய்த் தென்ன
கரணக் குறையின் கலக்கத்தைக் கண்ணன்
ஒருமைப் படுத்தான் ஒழித்து

முன்பு, ஆழ்வார் அழகர் எம்பெருமானின் வடிவழகில் மூழ்கினார்; கரணங்களின் குறையால் ஏற்பட்ட அஜ்ஞானத்தால் “எனக்கும் கூட, எம்பெருமானின் அழகை இவ்வளவு என்று அளவுபடுத்தி அனுபவிக்க முடியவில்லையே!” என்ற ஆழ்வாரை ஸமாதானப் படுத்தி, எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் கலக்கத்தைப் போக்கினான்.

இருபத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், கைங்கர்யம் செய்வதில் தனக்கு இருக்கும் ஆசையை வெளியிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒழிவிலாக் காலம் உடனாகி மன்னி
வழுவிலா ஆட்செய்ய மாலுக்கு எழுசிகர
வேங்கடத்துப் பாரித்த மிக்க நலம் சேர் மாறன்
பூங்கழலை நெஞ்சே!  புகழ்

நெஞ்சே! உயர்ந்த சிகரங்களையுடைய திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமானுடன் பிரியாமல் இருந்து எல்லாக் காலங்களிலும் குற்றமில்லாத கைங்கர்யங்களைச் செய்ய ஆசைப்பட்டு அதனால் பேரின்பத்தை அடைந்த ஆழ்வாரின் அழகிய திருவடிகளைக் கொண்டாடு.

இருபத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் ப்ரார்த்தனைக்கு இணங்க எல்லாப் பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதைக் காண்பிக்க, அதைக் கண்டு அனுபவித்து, வாசிக கைங்கர்யம் செய்யும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

புகழொன்று மால் எப்பொருள்களும் தானாய்
நிகழ்கின்ற நேர் காட்டி நிற்க மகிழ்மாறன்
எங்கும் அடிமை செய இச்சித்து வாசிகமாய்
அங்கடிமை செய்தான் மொய்ம்பால்

தகுந்த பெருமைகளை உடைய ஸர்வேச்வரன், தான் எல்லா பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருக்கும் நேர்மை என்ற குணத்தை வெளிப்படுத்தினான். இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானுக்கு எல்லா இடங்களிலும் கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைப்பட்ட வகுளாபரணரான ஆழ்வார், மயர்வற மதிநலம் அருளப்பட்டதால் வந்த பெருமையுடன், வாசிக கைங்கர்யத்தைச் செய்தார்.

இருபத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்பவர்களைக் கொண்டாடியும், அப்படிச் செய்யாதவர்களை நிந்தித்தும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு முன் அடிமை செய்து உவப்பால்
அன்பால் ஆட்செய்பவரை ஆதரித்தும் அன்பிலா
மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்தருளும் மாறன்பால்
தேடரிய பத்தி நெஞ்சே!  செய்

நெஞ்சே! மிகவும் சக்தி பொருந்திய ஸர்வேச்வரனுக்கு அடிமை செய்த ஆனந்தத்தால், அவனிடத்தில் பக்தியுடன் தொண்டு செய்பவர்களைக் கொண்டாடியும் அது செய்யாத மூடர்களை நிந்தித்தும் பேசிய ஆழ்வாரிடம் உயர்ந்த பக்தியைக் கொள்.

இருபத்தஆறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அர்ச்சாவதாரம் வரை வந்துள்ள எம்பெருமானின் ஸௌலப்யம் (எளிமை) என்ற குணத்தை ஸம்ஸாரிகளுக்கு உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

செய்ய பரத்துவமாய்ச் சீரார் வியூகமாய்த்
துய்ய விபவமாய்த் தோன்றிவற்றுள் எய்துமவர்க்கு
இந்நிலத்தில் அர்ச்சாவதாரம் எளிதென்றான்
பன்னு தமிழ் மாறன் பயின்று

சேதனர்களுடன் கூடி நன்றாக ஆராயப்படும் தமிழ் வேதத்தையே அடையாளமாகக் கொண்ட ஆழ்வார் “இவ்வுலகில் எம்பெருமானிடத்திலே சரணடைபவர்களுக்கு, உயர்த்தி பொருந்திய பரத்வம், சிறந்த வ்யூஹம், தூய்மையான அவதாரங்கள் ஆகியவற்றைக் காட்டிலும் எம்பெருமானின் அர்ச்சாவதாரமே அடைவதற்கு எளிது” என்று அருளிச்செய்தார்.

இருபத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் அடியார்களே விரும்பத்துகுந்த குறிக்கோள் என்று பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பயிலும் திருமால் பதம் தன்னில் நெஞ்சம்
தயலுண்டு நிற்கும் ததியர்க்கு இயல்வுடனே
ஆளானார்க்காளாகும் மாறன் அடி அதனில்
ஆளாகார் சன்மம் முடியா

ஆழ்வார் ச்ரிய:பதியான எம்பெருமானின் திருவடிகளில் மனதை வைத்துத் தொண்டு செய்யும் அடியவர்களுக்குத் தொண்டு செய்ய ஆசைப்பட்டார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் திருவடிகளுக்குத் தொண்டு செய்யாதவர்களுக்கு இவ்வுலகில் பிறவி முடியாமல் தொடரும்.

இருப்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தானும் தன்னுடைய கரணங்களும் (எம்பெருமானை அனுபவிப்பதில்) மிகவும் ஆசையுடன் இருந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முடியாத ஆசை மிக முற்று கரணங்கள்
அடியார் தம்மை விட்டு அவன் பால் படியா ஒன்றொன்றின்
செயல் விரும்ப உள்ளதெல்லாம் தாம் விரும்பத்
துன்னியதே மாறன் தன் சொல்

ஆழ்வாரின் எல்லை இல்லாத அன்பு மேலும் பெருக, அவரின் எல்லாக் கரணங்களும் அடியார்களைவிட்டு ஸர்வேச்வரனை அடைந்தன; ஒவ்வொரு கரணமும் தன் அனுபவத்துக்கு மேல், மற்ற கரணங்களின் அனுபவத்தையும் ஆசைப்பட, ஆழ்வார் எல்லாக் கரணங்களின் அனுபவத்தையும் ஆசைப்பட்டார்; இவ்வாறு, ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள் நன்கு செறிந்தன.

இருபத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடியார் அல்லாதவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வது தாழ்ந்தது என்றும் எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வது பொருத்தமானது என்றும் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சொன்னாவில் வாழ் புலவீர்! சோறு கூறைக்காக
மன்னாத மானிடரை வாழ்த்துதலால் என்னாகும்?
என்னுடனே மாதவனை ஏத்தும் எனும் குருகூர்
மன்னருளால் மாறும் சன்மம்

நாக்கில் கவி பாடும் திறன் பெற்ற புலவர்களே! உணவு மற்றும் உடைக்காக, குறைந்த ஆயுளை உடைய மனிதர்களை உங்கள் கவிதைகளால் கொண்டாடுவதால் என்ன பயன்? எல்லோருக்கும் ச்ரிய:பதியைக் கொண்டாடும்படி உபதேசித்த திருக்குருகூரின் தலைவரான ஆழ்வாரின் அருளால், அவர்கள் பிறவி நீங்கும்.

முப்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “எம்பெருமானுக்காகவே என்னுடைய கரணங்கள் இருப்பதால் எனக்கு ஒரு குறையுமில்லை” என்ற ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சன்மம் பல செய்து தான் இவ்வுலகளிக்கும்
நன்மை உடை மால் குணத்தை நாள் தோறும் இம்மையிலே
ஏத்தும் இன்பம் பெற்றேன் எனும் மாறனை உலகீர்!
நாத்தழும்ப ஏத்தும் ஒரு நாள்

ஆழ்வார் “இவ்வுலகத்தில் வாழ்பவர்களே! பல அவதாரங்களைச் செய்து, இந்த உலகங்களைக் காக்கும் நன்மை உடைய ஸர்வேச்வரனின் கல்யாண குணங்களை எப்பொழுதும் கொண்டாடும் பேரானந்தத்தை இப்பிறவியில் பெற்றேன்” என்று அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை ஒரு நாளாவது பாடி, உங்கள் நாக்கில் தழும்பேறும்படிச் செய்யுங்கள்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-21-30-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org