Category Archives: thiruvAimozhi nURRandhAdhi

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 21 – 30

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 11 – 20

Mahavishnu-universes

இருபத்தொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், திருமாலிருஞ்சோலை என்கிற திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் அழகர் எம்பெருமானின் வடிவழகை நன்கு அனுபவித்துப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முடியார் திருமலையில் மூண்டு நின்ற மாறன்
அடிவாரம் தன்னில் அழகர் – வடிவழகைப்
பற்றி முடியும் அடியும் படிகலனும்
முற்றும் அனுபவித்தான் முன்

முன்பு, ஆழ்வார் திடமாக இருந்து சிகரங்களை உடைய திருமலையை அனுபவித்து, அங்கே எழுந்தருளியிருக்கும் அழகர் எம்பெருமானின் திருமேனியை, அந்தத் திருமேனியில் அணிந்திருக்கும் திருவபிஷேகம் (கிரீடம்), சதங்கை மற்றும் ஏனைய ஆபரணங்களுடன் சேர்ந்து அனுபவித்தார்.

இருபத்திரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “என்னுடைய கரணங்களின் குறையால் எம்பெருமானின் குணங்களை அனுபவிக்க முடியவில்லை” என்று கலங்க அதை எம்பெருமான் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முன்னம் அழகர் எழில் மூழ்கும் குருகையர் கோன்
இன்னவளவென்ன எனக்கரிதாய்த் தென்ன
கரணக் குறையின் கலக்கத்தைக் கண்ணன்
ஒருமைப் படுத்தான் ஒழித்து

முன்பு, ஆழ்வார் அழகர் எம்பெருமானின் வடிவழகில் மூழ்கினார்; கரணங்களின் குறையால் ஏற்பட்ட அஜ்ஞானத்தால் “எனக்கும் கூட, எம்பெருமானின் அழகை இவ்வளவு என்று அளவுபடுத்தி அனுபவிக்க முடியவில்லையே!” என்ற ஆழ்வாரை ஸமாதானப் படுத்தி, எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் கலக்கத்தைப் போக்கினான்.

இருபத்துமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், கைங்கர்யம் செய்வதில் தனக்கு இருக்கும் ஆசையை வெளியிடும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஒழிவிலாக் காலம் உடனாகி மன்னி
வழுவிலா ஆட்செய்ய மாலுக்கு எழுசிகர
வேங்கடத்துப் பாரித்த மிக்க நலம் சேர் மாறன்
பூங்கழலை நெஞ்சே!  புகழ்

நெஞ்சே! உயர்ந்த சிகரங்களையுடைய திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமானுடன் பிரியாமல் இருந்து எல்லாக் காலங்களிலும் குற்றமில்லாத கைங்கர்யங்களைச் செய்ய ஆசைப்பட்டு அதனால் பேரின்பத்தை அடைந்த ஆழ்வாரின் அழகிய திருவடிகளைக் கொண்டாடு.

இருபத்துநான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் ப்ரார்த்தனைக்கு இணங்க எல்லாப் பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதைக் காண்பிக்க, அதைக் கண்டு அனுபவித்து, வாசிக கைங்கர்யம் செய்யும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

புகழொன்று மால் எப்பொருள்களும் தானாய்
நிகழ்கின்ற நேர் காட்டி நிற்க மகிழ்மாறன்
எங்கும் அடிமை செய இச்சித்து வாசிகமாய்
அங்கடிமை செய்தான் மொய்ம்பால்

தகுந்த பெருமைகளை உடைய ஸர்வேச்வரன், தான் எல்லா பொருட்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருக்கும் நேர்மை என்ற குணத்தை வெளிப்படுத்தினான். இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானுக்கு எல்லா இடங்களிலும் கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைப்பட்ட வகுளாபரணரான ஆழ்வார், மயர்வற மதிநலம் அருளப்பட்டதால் வந்த பெருமையுடன், வாசிக கைங்கர்யத்தைச் செய்தார்.

இருபத்தைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்பவர்களைக் கொண்டாடியும், அப்படிச் செய்யாதவர்களை நிந்தித்தும் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

மொய்ம்பாரும் மாலுக்கு முன் அடிமை செய்து உவப்பால்
அன்பால் ஆட்செய்பவரை ஆதரித்தும் அன்பிலா
மூடரை நிந்தித்தும் மொழிந்தருளும் மாறன்பால்
தேடரிய பத்தி நெஞ்சே!  செய்

நெஞ்சே! மிகவும் சக்தி பொருந்திய ஸர்வேச்வரனுக்கு அடிமை செய்த ஆனந்தத்தால், அவனிடத்தில் பக்தியுடன் தொண்டு செய்பவர்களைக் கொண்டாடியும் அது செய்யாத மூடர்களை நிந்தித்தும் பேசிய ஆழ்வாரிடம் உயர்ந்த பக்தியைக் கொள்.

இருபத்தஆறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அர்ச்சாவதாரம் வரை வந்துள்ள எம்பெருமானின் ஸௌலப்யம் (எளிமை) என்ற குணத்தை ஸம்ஸாரிகளுக்கு உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

செய்ய பரத்துவமாய்ச் சீரார் வியூகமாய்த்
துய்ய விபவமாய்த் தோன்றிவற்றுள் எய்துமவர்க்கு
இந்நிலத்தில் அர்ச்சாவதாரம் எளிதென்றான்
பன்னு தமிழ் மாறன் பயின்று

சேதனர்களுடன் கூடி நன்றாக ஆராயப்படும் தமிழ் வேதத்தையே அடையாளமாகக் கொண்ட ஆழ்வார் “இவ்வுலகில் எம்பெருமானிடத்திலே சரணடைபவர்களுக்கு, உயர்த்தி பொருந்திய பரத்வம், சிறந்த வ்யூஹம், தூய்மையான அவதாரங்கள் ஆகியவற்றைக் காட்டிலும் எம்பெருமானின் அர்ச்சாவதாரமே அடைவதற்கு எளிது” என்று அருளிச்செய்தார்.

இருபத்தேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் அடியார்களே விரும்பத்துகுந்த குறிக்கோள் என்று பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பயிலும் திருமால் பதம் தன்னில் நெஞ்சம்
தயலுண்டு நிற்கும் ததியர்க்கு இயல்வுடனே
ஆளானார்க்காளாகும் மாறன் அடி அதனில்
ஆளாகார் சன்மம் முடியா

ஆழ்வார் ச்ரிய:பதியான எம்பெருமானின் திருவடிகளில் மனதை வைத்துத் தொண்டு செய்யும் அடியவர்களுக்குத் தொண்டு செய்ய ஆசைப்பட்டார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் திருவடிகளுக்குத் தொண்டு செய்யாதவர்களுக்கு இவ்வுலகில் பிறவி முடியாமல் தொடரும்.

இருப்பத்தெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தானும் தன்னுடைய கரணங்களும் (எம்பெருமானை அனுபவிப்பதில்) மிகவும் ஆசையுடன் இருந்ததைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

முடியாத ஆசை மிக முற்று கரணங்கள்
அடியார் தம்மை விட்டு அவன் பால் படியா ஒன்றொன்றின்
செயல் விரும்ப உள்ளதெல்லாம் தாம் விரும்பத்
துன்னியதே மாறன் தன் சொல்

ஆழ்வாரின் எல்லை இல்லாத அன்பு மேலும் பெருக, அவரின் எல்லாக் கரணங்களும் அடியார்களைவிட்டு ஸர்வேச்வரனை அடைந்தன; ஒவ்வொரு கரணமும் தன் அனுபவத்துக்கு மேல், மற்ற கரணங்களின் அனுபவத்தையும் ஆசைப்பட, ஆழ்வார் எல்லாக் கரணங்களின் அனுபவத்தையும் ஆசைப்பட்டார்; இவ்வாறு, ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள் நன்கு செறிந்தன.

இருபத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடியார் அல்லாதவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வது தாழ்ந்தது என்றும் எம்பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வது பொருத்தமானது என்றும் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சொன்னாவில் வாழ் புலவீர்! சோறு கூறைக்காக
மன்னாத மானிடரை வாழ்த்துதலால் என்னாகும்?
என்னுடனே மாதவனை ஏத்தும் எனும் குருகூர்
மன்னருளால் மாறும் சன்மம்

நாக்கில் கவி பாடும் திறன் பெற்ற புலவர்களே! உணவு மற்றும் உடைக்காக, குறைந்த ஆயுளை உடைய மனிதர்களை உங்கள் கவிதைகளால் கொண்டாடுவதால் என்ன பயன்? எல்லோருக்கும் ச்ரிய:பதியைக் கொண்டாடும்படி உபதேசித்த திருக்குருகூரின் தலைவரான ஆழ்வாரின் அருளால், அவர்கள் பிறவி நீங்கும்.

முப்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “எம்பெருமானுக்காகவே என்னுடைய கரணங்கள் இருப்பதால் எனக்கு ஒரு குறையுமில்லை” என்ற ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

சன்மம் பல செய்து தான் இவ்வுலகளிக்கும்
நன்மை உடை மால் குணத்தை நாள் தோறும் இம்மையிலே
ஏத்தும் இன்பம் பெற்றேன் எனும் மாறனை உலகீர்!
நாத்தழும்ப ஏத்தும் ஒரு நாள்

ஆழ்வார் “இவ்வுலகத்தில் வாழ்பவர்களே! பல அவதாரங்களைச் செய்து, இந்த உலகங்களைக் காக்கும் நன்மை உடைய ஸர்வேச்வரனின் கல்யாண குணங்களை எப்பொழுதும் கொண்டாடும் பேரானந்தத்தை இப்பிறவியில் பெற்றேன்” என்று அருளிச்செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரை ஒரு நாளாவது பாடி, உங்கள் நாக்கில் தழும்பேறும்படிச் செய்யுங்கள்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-21-30-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 21 – 30

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Mahavishnu-universes

Twenty first pAsuram  – (mudiyAr thirumalaiyil…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of fully enjoying the beautiful form of azhagar emperumAn who is residing in thirumalai (thirumAlirunjOlai) and is mercifully explaining it.

mudiyAr thirumalaiyil mUNdu ninRa mARan
adivAram thannil azhagar vadivazhagaip
paRRi mudiyum adiyum padigalanum
muRRum anubaviththAn mun

Previously, AzhwAr firmly remained and enjoyed the thirumalai which is having peaks and fully enjoyed the beauty of azhagar emperumAn‘s divine form, along with his crown, anklet and other ornaments on his divine form.

Twenty second pAsuram – (munnam azhagar ezhil…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of becoming bewildered thinking “I am unable to fully enjoy emperumAn‘s qualities due to limitations in my senses” and emperumAn eliminating such bewilderment, and is mercifully explaining it.

munnam azhagar ezhil mUzhgum kurugaiyar kOn
innavaLavenna enakkaridhAyththenna
karaNak kuRaiyin kalakkaththaik kaNNan
orumaip paduththAn ozhiththu

Previously AzhwAr became immersed in azhagar emperumAn‘s beauty; the ignorance caused due to the limitation in senses of AzhwAr who mercifully said “even for me, it is difficult to measure his beauty to be as a particular level”, was eliminated by emperumAn as he pacified AzhwAr’s heart.

Twenty third pAsuram – (ozhivilAk kAlam….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of revealing his great desire for kainkaryam and is mercifully explaining it.

ozhivilAk kAlam udanAgi manni
vazhuvilA Atcheyya mAlukku – ezhusigara
vEngadaththup pAriththa mikka nalam sEr mARan
pUngazhalai nenjE pugazh

Oh heart! Praise the beautiful divine feet of AzhwAr who attained great bliss by enthusiastically setting out to perform faultless kainkaryam at all times to emperumAn remaining together with him, who is in thirumalA which is having tall peaks.

Twenty fourth pAsuram – (pugazhonRu mAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of kainkaryam through speech, after emperumAn manifested his being the antharyAmi (indwelling supersoul) of everything to fulfil AzhwAr’s desire for kainkaryam which was prayed by AzhwAr previously and is mercifully explaining it.

pugazhonRu mAl epporuLgaLum thAnAy
nigazhginRa nEr kAtti niRka – magizhmARan
engum adimai seya ichchiththu vAsigamAy
angadimai seydhAn moymbAl

As sarvESvaran who has fitting glories, manifested his honesty in shining as all entities, AzhwAr who is vakuLAbharaNa, desired to serve emperumAn everywhere and as desired, performed vAchika kainkaryam due to the greatness of being blessed with faultless knowledge and devotion.

Twenty fifth pAsuram – (moymbARum mAlukku…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of  praising those who serve emperumAn and despising those who do not serve emperumAn, and is mercifully explaining it.

moymbArum mAlukku mun adimai seydhuvappAl
anbAl Atcheybavarai Adhariththum – anbilA
mUdarai nindhiththu mozhindharuLumARan pAl
thEdariya paththi nenjE sey

Oh heart! You should perform the most supreme devotion to AzhwAr who mercifully spoke praising those who serve with devotion and scolding those fools who lack devotion, due to the joy of serving the greatly capable sarvESvara through his speech previously

Twenty sixth pAsuram – (seyya paraththuvamAy….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of giving instructions to samsAris (worldly people) on emperumAn’s saulabhyam which extends up to his archAvathAram and is mercifully explaining it.

seyya paraththuvamAych chIrAr viyUgamAyth
thuyya vibavamAyth thOnRivaRRuL – eydhumavarkku
innilaththil archAvathAram eLidhenRAn
pannu thamizh mARan payinRu

AzhwAr who is having the thamizh vEdham, which is well analysed along with chEthanas, as his identity, mercifully explained that for those who surrender, in this material realm, among the distinguished parathvam, great vyUha, pure vibhava etc forms, deity forms are easy to approach.

Twenty seventh pAsuram – (payilum thirumAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of fully explaining bhagavAn’s devotees as the desirable goal and is mercifully explaining it.

payilum thirumAl padham thannil nenjam
thayaluNdu niRkum thadhiyaRku – iyalvudanE
ALAnArkkALAgum mARan adi adhanil
ALAgAr sanmam mudiyA

For those who do not serve the divine feet of AzhwAr who desired to serve those devotees who remain with their heart fixed on the divine feet of Sriya:pathi and who are properly serving such Sriya:pathi, birth [in this material realm] will not end.

Twenty eighth pAsuram – (mudiyAdha Asai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of saying how his senses and himself were in great anxiety and is mercifully explaining it.

mudiyAdha Asai miga muRRu karaNangaL
adiyAr thammai vittu avan pAl padiyA – onRonRin
seyal virumba uLLadhellAm thAm virumbath
thunniyadhE mARan than sol

As AzhwAr‘s unending love increased, all his senses reached sarvESvara leaving the bhAgavathas; each sense desired the act of other senses and AzhwAr desired to have all the desires of his senses; in this manner, AzhwAr’s divine words became dense.

Twenty ninth pAsuram – (sonnAvil vAzh pulavIr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting service to others being disastrous and service to bhagavAn being apt, and is mercifully explaining it.

sonnAvil vAzh pulavIr sORu kURaikkAga
mannAdha mAnidarai vAzhththudhalAl ennAgum
ennudanE mAdhavanai Eththumenum kurugUr
mannaruLAl mARum sanmam

Oh poets who have the ability in your tongue to make poems! What is the benefit of praising the men who have short life span, through your poems, for food and clothes? By the grace of AzhwAr, the leader of thirukkurugUr, who instructed them [everyone] to be with him and praise Sriya:pathi, their birth will stop.

Thirtieth pAsuram – (sanmam pala seydhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of saying “for me who has my senses fully for the sake of bhagavAn, there is no shortcoming” and is mercifully explaining it.

sanmam pala seydhu thAn ivvulagaLikkum
nanmaiyudai mAl guNaththai nAdORum – immaiyilE
Eththum inbam peRREn enum mARanai ulagIr
nAththazhumba Eththum oru nAL

AzhwAr mercifully explained “Oh residents of this world! In this birth, I acquired the joy of always praising the auspicious qualities of sarvESvara who is having the goodness of incarnating many times and protecting these worlds; at least one day praise such AzhwAr, to have your tongue scarred [due to that praising].

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 11 – 20

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< பாசுரங்கள் 1 – 10

Mahavishnu-universes-2

பதினொன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எல்லாப் பதார்த்தங்களும் தன்னைப்போலே துன்புறுவதாகச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வாயும் திருமால் மறைய நிற்க ஆற்றாமை
போய் விஞ்சி மிக்க புலம்புதலாய் ஆய
அறியாதவற்றோடு அணைந்தழுத மாறன்
செறிவாரை நோக்கும் திணிந்து

தன்னடியார்களை அணுகும் ஸர்வேச்வரன் தன்னை மறைத்துக் கொள்ள, ஆழ்வாரின் சோகம் மிகவும் அதிகமாகி, விடாமல் அழும் நிலையை அடைந்தார்; தன் சோகத்தைப் புரிந்து கொள்ள அறியாத பதார்த்தங்களை கட்டிக்கொண்டு அழுதார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் அடியார்களை தன்னுடைய கருணை மிகுந்த கண்களால் கடாக்ஷிப்பார்.

பன்னிரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அவதாரங்களில் எம்பெருமானின் பரத்வத்தை, முன் பதிகத்துடன் தொடர்பில்லாமல், திடீரென்று நினைத்து, அதை மற்றவர்களுக்கு உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

திண்ணிதா மாறன் திருமால் பரத்துவத்தை
நண்ணி அவதாரத்தே நன்குரைத்த வண்ணமறிந்து
அற்றார்கள் யாவர் அவரடிக்கே ஆங்கவர் பால்
உற்றாரை மேலிடாதூன்

திடமான எண்ணத்தை உடைய ஆழ்வார் ஸர்வேச்வரனின் பரத்வத்தை அவன் அவதாரங்களில் அருளிச்செய்ததை அறிந்து, அவ்வாழ்வார் திருவடிகளை அடைபவர்கள், இந்த சரீரத்துடன் இருக்கும் பந்தத்தால் ஜயிக்கப்பட மாட்டார்கள்.

பதிமூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் ஆழ்வாருடன் ஏகதத்வம் (இருவரும் ஒருவரே) என்று எண்ணும்படிக் கூடின காலத்தில் தனக்குத் துணையாக இருந்து அனுபவிக்க மேலும் பலரைத் தேடிய ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஊனம் அறவே வந்து உள் கலந்த மால் இனிமை
ஆனது அனுபவித்தற்காம் துணையா வானில்
அடியார் குழாம் கூட ஆசை உற்ற மாறன்
அடியாருடன் நெஞ்சே!  ஆடு

ஆழ்வார் அனுகூலர்களுடன் கூடி இருந்து, எந்தக்குறையும் இல்லாமல் தன்னுடன் வந்து கூடிய ஸர்வேச்வரனுடன் ஏற்பட்ட கூடலின் இனிமையை அனுபவிக்க, பரமபதத்தில் இருக்கும் அடியார் குழாங்களுடன் கூட ஆசைப்பட்டார். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் அடியார்களுடன் வாழ ஆசைப்படு.

பதினான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் மற்றும் அவன் அடியார்களைப் பிரிந்து வாடும் ஒரு பெண்ணின் தாய் பாவனையில் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஆடி மகிழ் வானில் அடியார் குழாங்களுடன்
கூடி இன்பம் எய்தாக் குறை அதனால் வாடி மிக
அன்புற்றார் தன் நிலைமை ஆய்ந்துரைக்க மோகித்துத்
துன்புற்றான் மாறன் அந்தோ!

ஆழ்வார் பரமபதத்தில் இருக்கும் அடியார்களுடன் கூடி அனுபவிக்கவும் அவர்களுடன் ஆடி மகிழவும் முடியாமல் மிகவும் வருந்தினார்; அவர் மனம் கலங்கி அவர் அருகில் இருக்கும் அவர் மீது மிகவும் அன்பு கொண்ட மதுரகவி ஆழ்வார் போன்றோர்களால் ஆராயப்பட்டு, பேசப்பட்டார்; அந்தோ!

பதினைந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தன்னுடைய அடியார்களுடன் (திவ்ய ஆயுத மற்றும் ஆபரண வடிவில் இருக்கும் நித்யஸூரிகள்) வந்து, திருவாய்மொழி 2.4 “ஆடி ஆடி” பதிகத்தில் காட்டப்பட்ட வருத்தத்தைப் போக்கியதைப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அந்தாமத்தன்பால் அடியார்களோடு இறைவன்
வந்தாரத் தான் கலந்த வண்மையினால் சந்தாபம்
தீர்ந்த சடகோபன் திருவடிக்கே நெஞ்சமே!
வாய்ந்த அன்பை நாள் தோறும் வை

ஸர்வேச்வரன் ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் தனக்கு இருக்கும் ஆசையை ஆழ்வாரிடம் கொண்டு, திவ்ய ஆயுதங்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள் வடிவில் இருக்கும் நித்யஸூரிகளுடன் வந்து, உதாரகுணத்துடன் ஆழ்வாருடன் நன்றாகக் கலந்து ஆழ்வாரின் வருத்தத்தைப் போக்கினான். நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளில் பொருத்தமான அன்பை எப்பொழுதும் வை.

பதினாறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஈச்வரன் நம்மை “அப்பொழுதைக்கப்பொழுது என் ஆராவமுதம்” என்று அனுபவிக்கும் ஆழ்வார் தான் மிகத் தாழ்ந்தவர் என்று எண்ணி நம்மை விட்டுப் பிரிந்தால் என்ன செய்வது என்று தேவையில்லாமல் ஸந்தேஹப்பட, அந்த ஸந்தேஹத்தைப் போக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வைகுந்தன் வந்து கலந்ததற்பின் வாழ் மாறன்
செய்கின்ற நைச்சியத்தைச் சிந்தித்து நைகின்ற
தன்மைதனைக் கண்டு உன்னைத்தான் விடேன் என்றுரைக்க
வன்மை அடைந்தான் கேசவன்

நித்யவிபூதிக்குத் தலைவனான ஸர்வேச்வரன் ஆழ்வாருடன் வந்து கலக்க ஆழ்வார் தம்மை தரித்துக் கொண்டார். ஆனால் அதன் பிறகு தன்னைப் பற்றித் தாழ்வாக நினைக்கத் தொடங்கினார்; அதைக் கண்டு வருந்தி மிகவும் உடைந்து போன எம்பெருமானைக் கண்ட ஆழ்வார், எம்பெருமானிடம் “நாம் உன்னைப் பிரிய மாட்டோம்” என்று சொல்ல, எம்பெருமான் தேறினான்.

பதினேழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், தன்னுடன் இருக்கும் உறவால், தன்னுடைய முன்னோர்கள் மற்றும் பின்னோர்கள் பகவானுக்கு அடியவர்கள் ஆனதை ஆனந்தமாகப் பேசும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

கேசவனால் எந்தமர்கள் கீழ் மேல் எழு பிறப்பும்
தேசடைந்தார் என்று சிறந்துரைத்த வீசு புகழ்
மாறன் மலரடியே மன்னுயிர்க்கெல்லாம் உய்கைக்கு
ஆறென்று நெஞ்சே!  அணை

ஆழ்வார் “நம்மைச் சேர்ந்தவர்கள், தங்களுடன் தொடர்புள்ள முன்னோர்கள் மற்றும் பின்னோர்களுடன் ஒளியைப் பெற்றனர்” என்று தெளிவாக அருளிச்செய்தார்; இவ்வாழ்வாருடைய பெருமை எல்லா இடங்களிலும் பரவியுள்ளது; நெஞ்சே! இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் மோக்ஷத்துக்கு உபாயமாகக் கொண்டு, அத்திருவடிகளில் சரணடைவாயாக.

பதினெட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய தன்மையை உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அணைந்தவர்கள் தம்முடனே ஆயன் அருட்காளாம்
குணம் தனையே கொண்டு உலகைக் கூட்ட இணங்கி மிக
மாசில் உபதேசம் செய் மாறன் மலர் அடியே
வீசு புகழ் எம்மா வீடு

எம்பெருமான் தன்னைச் சரணடையும் நித்யஸம்ஸாரிகளை நித்யஸூரிகளுடன் சேர்க்கக்கூடிய மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கிறான்; எம்பெருமானின் இத்தன்மையை ஆழ்வார் குற்றமற்ற உபதேசமாக அருளிச்செய்து இந்த ஸம்ஸாரிகளும் கண்ணனின் அருளைப் பெறும்படி செய்தார்; இப்படி எங்கும் பரவிய பெருமை வாய்ந்த ஆழ்வாரின் திருவடித் தாமரைகளே சிறந்த மோக்ஷ ஸ்தானம்.

பத்தொன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், அடைய வேண்டிய குறிக்கோளை நிர்ணயிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

எம்மா வீடும் வேண்டா என்தனக்கு உன் தாளிணையே
அம்மா அமையும் என ஆய்ந்துரைத்த நம்முடைய
வாழ் முதலாம் மாறன் மலர்த் தாள் இணை சூடிக்
கீழ்மையற்று நெஞ்சே!  கிளர்

ஆழ்வார் எம்பெருமானிடம் “எம்பெருமானே! தேவரீரின் திருவடிகளே எனக்குப் போதும்” என்றார்.  இப்படிச் சொன்ன ஆழ்வாரின் திருவடித் தாமரைகளே நம்முடைய ஸத்தைக்குக் காரணம். தாழ்ந்த விஷயங்களை விட்டு இவ்வாழ்வாரின் திருவடிகளை உங்கள் தலையில் வைத்துக் கொண்டால், நீங்கள் உயர்ந்த கதியை அடையலாம்.

இருபதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், “திருமாலிருஞ்சோலை என்னும் திருமலையைப் புகலாகக் கொள்வதே பேற்றுக்கு வழி” என்று உபதேசிக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார். அன்றிக்கே, மாமுனிகள் ஆழ்வார் திருமாலிருஞ்சோலை மலையையே சிறந்த குறிக்கோளாக அனுபவிப்பதை அருளிச்செய்கிறார் என்றும் சொல்லலாம்.

கிளரொளி சேர் கீழுரைத்த பேறு கிடைக்க
வளரொளி மால் சோலை மலைக்கே  – தளர்வறவே
நெஞ்சை வைத்துச் சேருமெனும் நீடு புகழ் மாறன் தாள்
முன் செலுத்துவோம் எம் முடி

முன்பு அருளிச்செய்த, மிகவும் ஒளிவிடும் புருஷார்த்தத்தை அடைய, ஆழ்வார் எம்பெருமானின் இருப்பிடமான, வளர்ந்துவரும் ஒளிபடைத்த திருமாலிருஞ்சோலையை, தளராமல், மனதை வைத்து அடையுங்கோள் என்று அருளிச்செய்தார்; இத்தனை பெருமை பெற்ற ஆழ்வாரின் திருவடிகளில், நம் தலையை வைப்போம்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-11-20-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 11 – 20

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Mahavishnu-universes-2

Eleventh pAsuram  – (vAyum thirumAl….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of considering all entities as equally suffering as himself and is mercifully explaining it.

vAyum thirumAl maRaiya niRka ARRAmai
pOy vinji mikka pulambudhalAy – Aya
aRiyadhavaRROdu aNaindhazhudha mARan
seRivArai nOkkum thiNindhu

As the Sriya:pathi who approaches his devotees, was hiding, AzhwAr‘s sorrow increased and he reached a state of uncontrolled weeping; he embraced those which cannot analyse his sorrow and cried; such AzhwAr firmly blesses the devotees with his merciful eyes.

Twelfth pAsuram – (thiNNidhA mARan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of meditating upon emperumAn‘s parathvam which was thought about incidentally, in his incarnations and instructing the same to others, and is mercifully explaining it.

thiNNidhA mARan thirumAl paraththuvaththai
naNNi avadhAraththE nanguraiththa – vaNNamaRindhu
aRRArgaL yAvar avaradikkE AngavarpAl
uRRArai mElidAdhUn

Those who approach the divine feet of totally surrendered devotees of AzhwAr, who know how well the firm minded AzhwAr mercifully spoke about sarvESvaran‘s supremacy through his incarnations, will not be overpowered by the relationship with body..

Thirteenth pAsuram – (UnamaRavE vandhu…).  In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of seeking companions to enjoy along when emperumAn united with AzhwAr to make them be seen as “Ekathathvam” (single entity) and is mercifully explaining it.

UnamaRavE vandhu uL kalandha mAl inimai
Anadhu anubaviththaRkAm thuNaiyA – vAnil
adiyAr kuzhAm kUda Asai uRRa mARan
adiyArudan nenjE Adu

Oh heart! You live along with the devotees of AzhwAr who desired to join the assembly of devotees in paramapadham with the desire of having favourable companions to enjoy the sweetness of the union with sarvESavaran who came without any shortcoming and united with AzhwAr intimately.

Fourteenth pAsuram – (Adi magizh vAnil…)  In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of  speaking in the mood of a mother of a girl who was suffering in separation from emperumAn and his devotees, and is mercifully explaining it.

Adi magizh vAnil adiyAr kuzhAngaLudan
kUdi inbam eydhAk kuRai adhanAl – vAdi miga
anbuRRAr than nilaimai Ayndhuraikka mOgiththuth
thunbuRRAn mARan andhO

AzhwAr, being upset in not enjoying the union with the group of devotees residing in paramapadham and dancing in joy with them, became very grieved; he became perplexed and suffered to be analysed and explained by madhurakavi AzhwAr et al who were greatly affectionate towards him; alas!

Fifteenth pAsuram – (andhAmaththanbAl….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of how emperumAn arrived along with his devotees [nithyasUris in the form of weapons and ornaments] and eliminated his grief which was highlighted in thiruvAimozhi 2.4Adi Adi“, and is mercifully explaining it.

andhAmaththanbAl adiyArgaLOdiRaivan
vandhArath thAn kalandha vaNmaiyinAl – sandhAbam
thIrndha satakOpan thiruvadikkE nenjamE
vAyndha anbai nAdORum vai

AzhwAr had his sorrow eliminated due to sarvESvaran arriving with the desire he has for SrIvaikuNtam, along with the nithyasUris in the form of weapons and ornaments, and magnanimously uniting well with AzhwAr. Oh heart! Always have befitting bhakthi on such AzhwAr’s divine feet.

Sixteenth pAsuram – (vaigundhan vandhu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of pacifying ISvaran as ISvaran unnecessarily doubted “What if AzhwAr who enjoys me saying in thiruvAimozhi 2.5.4appozhudhaikkappozhudhu en ArAvamudham‘ (my unquenchable nectar, every moment), leaves me claiming himself to be unqualified?” and is mercifully explaining it.

vaigundhan vandhu kalandhadhiRpin vAzh mARan
seyginRa naichchiyaththaich chindhiththu – naiginRa
thanmai thanaik kaNdu unnaiththAn vidEn enRuraikka
vanmai adaindhAn kEsavan

AzhwAr sustained himself after sarvESvaran who owns nithya vibhUthi, arrived and united, but started performing naichyAnushandhAnam; looking at that emperumAn became worried and started breaking down; seeing that, as AzhwAr mercifully said to him “I will not leave you”, emperumAn became calm.

Seventeenth pAsuram – (kEsavanAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of blissfully speaking of those who are his ancestors and descendants and who acquired servitude towards bhagavAn, due to relationship with AzhwAr himself and is mercifully explaining it.

kEsavanAl en thamargaL kIzh mEl ezhu piRappum
thEsadaindhAr enRu siRandhuraiththa – vIsu pugazh
mARan malaradiyE mannuyirkkellAm uygaikku
ARenRu nenjE aNai

Oh heart! AzhwAr mercifully explained clearly saying “Those who belong to me acquired radiance, along with those who are related to them, both in previous generations and subsequent generations”; he is having glories which are spreading everywhere; surrender unto the divine lotus feet of such AzhwAr, considering them as the means for liberation for all eternal AthmAs.

Eighteenth pAsuram – (aNaindhavargaL…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing emperumAn‘s mOksha pradhathvam (granting of liberation) and is mercifully explaining it.

aNaindhavargaL thammudanE Ayan arutkALAm
guNandhanaiyE koNdulagaik kUtta – iNangi miga
mAsil upadhEsam sey mARan malar adiyE
vIsu pugazh emmA vIdu

AzhwAr mercifully gave faultless instruction highlighting emperumAn‘s quality of mOksha pradhathvam only to unite the nithya samsAris with nithyasUris who approach and serve sarvESvaran, to make them become a recipient of krishNa’s mercy; such AzhwAr’s divine, lotus feet which are having well spread out glories, are the abode of ultimate liberation.

Nineteenth pAsuram – (emmA vIdum vENdA…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of determining the goal and is mercifully explaining it.

emmA vIdum vENdA enRankkun thALiNaiyE
ammA amaiyum ena Ayndhuraiththa – nammudaiya
vAzh mudhalA mARan malarth thALiNai sUdik
kIzhmaiyaRRu nenjE kiLar

Oh heart! Placing the divine lotus feet of AzhwAr who is the cause for our sustenance, who mercifully spoke saying “Oh lord! It is sufficient to have the divine feet of your highness”, on our head, without any desire for lowly results, you shall rise more and more.

Twentieth pAsuram – (kiLaroLi sEr…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of instructing others saying “Taking refuge of thirumalai (the sacred thirumAlirunjOlai hill) is the means for the goal” and is mercifully explaining it. Alternatively it can be said that mAmunigaL is explaining how AzhwAr is enjoying thirumAlirunjOlai as the ultimate goal.

kiLaroLi sEr kIzhuraiththa pERu kidaikka
vaLaroLi mAl sOlai malaikkE – thaLarvaRavE
nenjai vaiththuch chErumenum nIdu pugazh mARan thAL
mun seluththuvOm em mudi

To attain the previously explained purushArtham which is having radiance, AzhwAr mercifully said to reach thirumAlirunjOlai which is the residence of emperumAn who has growing radiance, with our heart, without getting tired; we will place our head in front of the divine feet of the greatly glorious AzhwAr.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – பாசுரங்கள் 1 – 10

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

<< தனியன்கள்

paramapadhanathan

முதல் பாசுரம். (உயர்வே பரன் படி…) இதில், மாமுனிகள் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள், அதாவது எம்பெருமானின் மேன்மையை விளக்கி, “அவன் திருவடிகளில் பணிந்தால் உஜ்ஜீவனத்தை அடையலாம்” என்று சொல்லும் முதல் திருவாய்மொழி சேதனர்களுக்கு மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கவல்லது என்று அருளிச்செய்கிறார்.

உயர்வே பரன் படியை  உள்ளதெல்லாம் தான் கண்டு
உயர் வேதம் நேர் கொண்டுரைத்து மயர்வேதும்
வாராமல் மானிடரை வாழ்விக்கும் மாறன் சொல்
வேராகவே விளையும் வீடு

மேன்மைகள் பொருந்திய ஸர்வேச்வரனின் தன்மைகளை முழுவதுமாக அநுஸந்தித்த ஆழ்வார், தலைசிறந்த ப்ரமாணமான வேதத்தின் க்ரமத்தில் அருளிச்செய்தார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகள் மனிதர்கள் சிறிதும் அஜ்ஞானம் இல்லாமல், உஜ்ஜீவனத்தைப் பெற்று, மோக்ஷத்தை அடைய வழிசெய்யும்.

இரண்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வார் ஸம்ஸாரிகளைத் திருந்துமாறும் தன்னுடைய ஹ்ருதயத்தைப்போலே துணையாக இருக்கும்படிக் கேட்பதையும் அனுபவித்து இப்பாசுரத்தில் அருளிச்செய்கிறார்.

வீடு செய்து மற்றெவையும்   மிக்க புகழ் நாரணன் தாள்
நாடு நலத்தால் அடைய நன்குரைக்கும் – நீடு புகழ்
வண்குருகூர் மாறன்  இந்த மாநிலத்தோர் தாம் வாழப்
பண்புடனே பாடி அருள் பத்து

சிறந்த திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான பெருமை பொருந்திய ஆழ்வார் மிகுந்த கருணையுடன் இந்தப் பரந்த உலகில் வாழ்பவர்களைத் திருத்த “எல்லாவற்றையும் விட்டு ஸ்ரீமந் நாராயணனின் மேன்மை பொருந்திய திருவடிகளைப் பற்றுங்கோள்” என்று அருளிச்செய்தார்.

மூன்றாம் பாசுரம். மாமுனிகள், ஆழ்வார் பகவானின் ஸௌலப்யத்தை (எளிமையை) உபதேசித்த பாசுரங்களை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பத்துடையோர்க்கு என்றும்   பரன் எளியனாம் பிறப்பால்
முத்தி தரும் மாநிலத்தீர்! மூண்டவன் பால் பத்தி செய்யும்
என்றுரைத்த  மாறன் தனின் சொல்லால் போம்  நெடுகச்
சென்ற பிறப்பாம் அஞ்சிறை

ஆழ்வாரின் இனிய வார்த்தைகளான “ஸர்வேச்வரன் தன்னுடைய அடியவர்களால் எளிதில் அடையப்படுபவன்; தன்னுடைய அவதாரங்கள் மூலமாக அவர்களுக்கு மோக்ஷத்தை அளிப்பவன்; இந்தப் பெரிய உலகில் வாழ்பவர்களே! கனிந்த அன்புடன் அவனிடத்தில் பக்தி செய்யுங்கோள்” என்பதை அனுஸந்திப்பவர்களுக்கு, நெடுங்காலமாகத் தொடர்ந்து வரும் பிறவி என்னும் கட்டு விலகும்.

நான்காம் பாசுரம். மாமுனிகள், பறவைகளை எம்பெருமானிடம் தூதுவர்களாகப் போய், அவனுடைய அபராத ஸஹத்வம் (குற்றங்களைப் பொறுத்துக்கொள்ளுதல்) என்ற குணத்தை அறிவிக்குமாறு ப்ரார்த்திக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

அஞ்சிறைய புட்கள் தமை ஆழியானுக்கு நீர்
என் செயலைச் சொல்லும் என இரந்து  – விஞ்ச
நலங்கியதும் மாறன் இங்கே நாயகனைத் தேடி
மலங்கியதும் பத்தி வளம்

அழகிய சிறகுகளை உடைய பறவைகளைக் கண்ட ஆழ்வார், அவைகளிடம் “நீங்கள் சென்று என்னுடைய நிலைமையை திருவாழியை உடைய ஸர்வேச்வரனுக்குச் சொல்லுங்கோள்” என்று ப்ரார்த்தித்து, தன் சக்தியை இழந்து, எல்லா உலகிலும் எம்பெருமானைத் தேடி, கலக்கத்தை அடைந்தார். இதுவே ஆழ்வாருடைய பக்தியின் பெருமை.

ஐந்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எல்லோரும் எம்பெருமானைப் புகலிடமாகக் கொள்ள உதவும் அவனுடைய ஸௌசீல்யம் (நீர்மை) என்கிற குணத்தை விளக்கும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

வளம் மிக்க மால் பெருமை மன்னுயிரின் தண்மை
உளம் உற்று அங்கூடுருவ ஓர்ந்து தளர்வுற்று
நீங்க நினை மாறனை மால் நீடிலகு சீலத்தால்
பாங்குடனே சேர்த்தான் பரிந்து

மிகுதியான ஐச்வர்யத்தை உடைய எம்பெருமானுடைய பெருமையையும் தன்னுடைய தாழ்ச்சியையும் தன் நெஞ்சில் உணர்ந்த ஆழ்வார், அவற்றை நன்றாக ஆராய்ந்து, மிகவும் தளர்ந்து, எம்பெருமானை விட்டு விலக நினைத்தார்; ஸர்வேச்வரன் தன்னுடைய ஒளிவிடும் சீல குணத்தைக் கொண்டு, ஆழ்வாரை ஆனந்தமாக, ஸ்நேஹத்துடன் அணைத்தான்.

ஆறாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானை அடைவதும் தொழுவதும் அரிதன்று, எளிது என்று சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பரிவதில் ஈசன் படியைப் பண்புடனே பேசி
அரியனலன் ஆராதனைக்கென்று  – உரிமையுடன்
ஓதி அருள் மாறன் ஒழிவித்தான் இவ்வுலகில்
பேதையர்கள் தங்கள் பிறப்பு

எம்பெருமானிடம் நெருக்கமான பக்தியுடன் பேசிய ஆழ்வார், எல்லா தோஷங்களுக்கும் எதிர்த்தட்டான ஸர்வேச்வரனின் தன்மைகளை “பூர்ணனான ஸர்வேச்வரன், அவனுக்கு எதை ஸமர்ப்பித்தாலும் த்ருப்தியுடன் ஏற்றுக்கொள்வான்; மேலும் அவனை ஆராதிப்பது அரிய செயல் அன்று” என்று சொல்லி, இவ்வுலகில் அறிவற்ற மக்களுக்கு பிறவி முதலியவற்றை விலக்கியருளினார்.

ஏழாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானிடத்தில் சரணடையும் இனிமையைக் கொண்டாடிச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பிறவி அற்று நீள் விசும்பில் பேரின்பம் உய்க்கும்
திறம் அளிக்கும் சீலத் திருமால் அறவினியன்
பற்றுமவர்க்கென்று பகர் மாறன் பாதமே
உற்ற துணை என்று உள்ளமே! ஓடு

நெஞ்சே! “ச்ரிய:பதியான எம்பெருமான் தன்னிடம் சரணடைபவர்களை பிறவித்துயரில் இருந்து விடுவிக்கிறான்; மேலும் அவர்களுக்குப் பரமபதத்தில் உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அளிக்கும் தன்மையுடன் இருக்கிறான்; அப்படி அவனிடம் சரணடைபவர்களுக்கு அவனே மிகவும் இனிமையானவன்” என்று அருளிச்செய்த ஆழ்வாரின் திருவடிகளையே சிறந்த துணையாகக் கருதி, அவரிடம் விரைந்து சென்று சரணடைவாயாக.

எட்டாம் பாசுரம். மாமுனிகள், நேர்மையுள்ளவர்களிடமும் நேர்மையற்றவர்களிடமும் எம்பெருமான் நேர்மையாகப் பழகுகிறான் என்று சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

ஓடு மனம் செய்கை உரை ஒன்றி நில்லாதாருடனே
கூடி நெடுமால் அடிமை கொள்ளும் நிலை  – நாடறிய
ஓர்ந்தவன் தன் செம்மை உரை செய்த மாறன் என
ஏய்ந்து நிற்கும் வாழ்வாம் இவை

நேர்மை இல்லாதவர்களை, அதாவது தங்கள் நிலையில்லாத மனம், உடம்பு மற்றும் வாக்கு ஆகிய கரணங்கள் ஒருமித்து இல்லாமல் இருப்பவர்களை, ஏற்றுக் கொள்வதாகிய ஸர்வேச்வரனின் குணத்தைப் பேசி எல்லோரும் உணரும்படி அருளிய ஆழ்வாரை அனுஸந்திப்பவர்களிடம் தங்கள் ஸ்வரூபத்துக்குச் சேர்ந்த (கைங்கர்யச்) செல்வம் நிலைத்து நிற்கும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமானின் பொறுக்கப் பொறுக்க ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும் குணத்தைச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

இவை அறிந்தோர் தம் அளவில் ஈசன் உவந்தாற்ற
அவயங்கள் தோறும் அணையும் – சுவை அதனைப்
பெற்று ஆர்வத்தால் மாறன் பேசின சொல் பேச மால்
பொற்றாள் நம் சென்னி பொரும்

ஸர்வேச்வரன் தன்னுடைய (சென்ற பதிகத்தில் வெளியிடப்பட்ட) நேர்மை போன்ற குணங்களை உணர்ந்தவர்களுடன் படிப்படியாக, அவர்களின் ஒவ்வொரு அவயவத்துடனும் ஆனந்தமாகக் கூடும் இன்பத்தைப் பெற்று அனுபவித்த ஆழ்வார், அதை மிகுந்த ஆனந்தத்துடன் அருளிச் செய்தார். இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார்களின் ஸ்ரீஸூக்திகளைச் சொல்லவே, ஸர்வேச்வரனின் திருவடிகள் நம் தலையில் வந்து சேரும்.

பத்தாம் பாசுரம். மாமுனிகள், எம்பெருமான் தன் எல்லா அவயங்களுடனும் கூடியதற்குத் தன்னிடத்தில் எந்தக் காரணமும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, த்ருப்தியுடன் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக க்ருபையைச் சொல்லும் ஆழ்வாரின் ஸ்ரீஸூக்திகளை அடியொட்டி அருளிச்செய்கிறார்.

பொரும் ஆழி சங்குடையோன்  பூதலத்தே வந்து
தருமாறோர் ஏதுவறத்தன்னை திரமாகப்
பார்த்துரை செய் மாறன் பதம் பணிக என் சென்னி
வாழ்த்திடுக என்னுடைய வாய்

திருவாழியையும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்தையும் தன் திருக்கைகளில் கொண்டிருக்கும் எம்பெருமான், இவ்வுலகில் எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் தன் நிர்ஹேதுக க்ருபையாலே அவதரித்து, தன்னை மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் தன்மயை நன்றாக அனுபவித்த ஆழ்வார், அதை அருளிச்செய்தார்; இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரின் திருவடிகளில் என் தலை வணங்கட்டும்; என்னுடைய வாய் அவருக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யட்டும்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-1-10-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 1 – 10

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< thaniyans

paramapadhanathan

First pAsuram. (uyarvE paran padi…) Here, mAmunigaL is explaining that the meaning of this AzhwAr‘s divine words, i.e. this first decad of thiruvAimozhi, which reveals emperumAn‘s supremacy and which instructs “fall at the divine feet of the supreme lord and be uplifted”, will lead to mOksham (liberation) for chEthanas.

uyarvE paran padiyai uLLadhellAm thAn kaNdu
uyar vEdha nEr koNduraiththu – mayarvEdhum
vArAmal mAnidarai vAzhvikkum mARan sol
vErAgavE viLaiyum vIdu

Visualising the complete nature of the supreme lord who is having greatness, nammAzhwAr mercifully spoke in the style of Sruthi which is the top most pramANam; nammAzhwAr’s divine words will ensure that humans will not even acquire a tinge of ignorance to have them uplifted and will lead them to mOksham.

Second pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is enjoying AzhwAr‘s words of instructions to samsAris, requesting them to be reformed and remain as a companion like his own divine heart, and mercifully speaking about it.

vIdu seydhu maRRevaiyum mikka pugazh nAraNan thAL
nAdu nalaththAl adaiya nanguraikkum – nIdu pugazh
vaN kurugUr mARan indha mAnilaththOr thAm vAzhap
paNbudanE pAdi aruL paththu

These ten pAsurams which were mercifully sung with compassion by the greatly glorious nammAzhwAr, the leader of rich thirukkurugUr, to uplift the residents of this vast earth, will instruct well the residents of the world to give up everything else and to desirously reach the divine feet of SrIman nArAyaNa who is having great glory.

Third pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following the divine words [of AzhwAr] which instructed bhagavAn‘s saulabhyam (easy approachability) and mercifully explaining the same.

paththudaiyOrkkenRum paran eLiyanAm piRappAl
muththi tharum mAnilaththIr mUNdavanpAl – paththi seyyum
enRuraiththa mARan thanin sollAl pOm nedugach
chenRa piRappAm anjiRai

By the practice of AzhwAr’s sweet thiruvAimozhi as he mercifully said “sarvESvaran is easily approachable for his devotees always; he will mercifully grant mOksham through his incarnations; oh residents of vast earth! engage in devotion with matured love towards him”, this bondage of birth which has followed us for long, will leave.

Fourth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr‘s pAsurams of requesting birds to go as messengers to emperumAn to inform him about his aparAdha sahathvam (tolerating the offenses) and mercifully explaining it.

anjiRaiya putkaL thamai AzhiyAnukku nIr
en seyalaich chollum ena irandhu – vinja
nalangiyadhum mARaningE nAyaganaith thEdi
malangiyadhum paththi vaLam

AzhwAr looked at the birds with beautiful wings, and prayed “you go and inform my state to sarvESvaran who is having chakrAyudham”, greatly losing wellness, searched in this world for emperumAn who is the lord and became bewildered; this is the greatness of his bhakthi.

Fifth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr‘s pAsurams which speak about emperumAn‘s sauSeelyam (simplicity) which facilitates everyone to take shelter of him and is mercifully explaining it.

vaLamikka mAl perumai man uyirin thaNmai
uLAmuRRangUduruva Orndhu – thaLarvuRRu
neenga ninai mARanai mAl needilagu seelaththAl
pAngudanE sErththAn parindhu

AzhwAr realised the abundantly wealthy emperumAn‘s greatness and AthmA‘s lowliness, in his heart and deeply analysed it in that state, became weak and thought to leave emperumAn; sarvESvaran, with his greatly shining Seela guNam, happily embraced AzhwAr with in a friendly manner.

Sixth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams saying emperumAn is not difficult to approach and worship and is mercifully explaining it.

parivadhil Isan padiyaip paNbudanE pEsi
ariyan alan ArAdhanaikkenRu – urimaiyudan
Odhi aruL mARan ozhiviththAn ivvulagil
pEdhaiyargaL thangaL piRappu

AzhwAr who mercifully spoke with close friendship, explained the nature of sarvESvaran who is opposite of all defects, saying “sarvESvaran, being complete by nature, is satisfied with whatever is offered to him, and is not difficult to perform thiruvArAdhanam” and mercifully eliminated the birth [old-age, disease and death] for the ignorant people in this world.

Seventh pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of glorifying the enjoyability of surrendering unto emperumAn and is mercifully explaining it.

piRavi aRRu nIL visumbil pEr inbam uykkum
thiRam aLikkum seelath thirumAl – aRaviniyan
paRRumavarkkenRu pagarmARan pAdhamE
uRRa thuNai enRu uLamE Odu

Oh heart! Considering that the divine feet of AzhwAr who mercifully spoke “Sriya:pathi who relieves those who surrender unto him from having to take birth and has the quality to grant the way to enjoy supreme bliss in paramapadham, is most enjoyable for them”, as the only apt companion, quickly go and surrender [unto him].

Eighth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s divine pAsurams which highlight emperumAn‘s honesty where he treats honest and dishonest people equally and is mercifully explaining it.

Odu manam seygai urai onRi nillAdhArudanE
kUdi nedumAl adimai koLLunilai – nAdaRiya
Orndhavan than semmai urai seydha mARan ena
Eyndhu niRkum vAzhvAm ivai

As one thinks about AzhwAr who analysed sarvESvaran’s quality of accepting those dishonest persons who cannot have their wavering heart, body and speech in harmony and mercifully spoke about emperumAn‘s honesty to make the people to be well aware, wealth which fits the self naturally will remain well, forever.

Ninth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting emperumAn‘s quality of granting joy in a step by step manner and is mercifully explaining it.

ivai aRindhOr tham aLavil Isan uvandhARRa
avayangaL thORum aNaiyum suvai adhanaip
peRRArvaththAl mARan pEsina sol pEsa, mAl
poRRAL nam senni porum

As we speak the divine words which were mercifully, blissfully spoken by AzhwAr after acquiring the taste of sarvESvaran joyfully uniting, step by step with all limbs of those who have understood his qualities such as Arjava (honesty) which were revealed in previous decad, sarvESvaran’s divine feet will unite with our head.

Tenth pAsuram. In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of feeling satisfied after seeing no specific reason and thinking “emperumAn‘s uniting with all limbs is nirhEthuka (causeless)” and is mercifully explaining it.

porum Azhi sangudaiyOn pUdhalaththE vandhu
tharumAROrEdhuvaRaththannai – thiramAgap
pArththurai sey mARan padham paNiga en senni
vAzhththiduga ennudaiya vAy

AzhwAr firmly visualised and mercifully spoke the way emperumAn who is having SrI SudharSana chakra and SrI pAnchajanya in his hand, incarnates on this earth without any reason and gives himself; let my head bow down at such AzhwAr’s divine feet; let my mouth perform mangaLASAsanam for him.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – thaniyans

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

thaniyan 1

allum pagalum anubavippAr thangaLukkuch
chollum poruLum thoguththuraiththAn – nalla
maNavALa mAmuivan mARan maRaikkuth
thaNavA nURRandhAdhi thAn

Simple Translation

For those who desire to enjoy sweet words and their meanings, always at night and day, maNavALa mAmunigaL mercifully gave the meanings of thiruvAimozhi, the thamizh vEdham in brief,  in this well fitting prabandham in the form of 100 pAsurams in andhAdhi.

thaniyan 2

mannu pugazh sEr maNavALa mAmunivan
than aruLAl utporuLgaL thannudanE sonna
thiruvAimozhi nURRandhAdhiyAm thEnai
oruvAdharundhu nenjE uRRu

Simple Translation

Oh heart! Acquire the honey called as thiruvAimozhi nURRandhAdhi which was mercifully spoken by eternally glorious maNavALa mAmunigaL, out of his mercy, to reveal the deep meanings [of thiruvAimozhi], and drink it continuously.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

Audio

e-book – https://1drv.ms/b/s!AhgMF0lZb6nngwlxL2boI27NIf8T?e=TZV580

ஸ்ரீமந் நாராயணனால் தன் விஷயமான மயர்வற மதிநலம் (பரிபக்குவமான பக்தி) அருளப்பெற்றவர் நம்மாழ்வார். நம்மாழ்வாரின் திருவுள்ளத்தில் ஏற்பட்ட அனுபவத்தின் பெருக்கே திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி மற்றும் திருவாய்மொழி என்கிற நான்கு ஆச்சர்யமான ப்ரபந்தங்களாக அமைந்தன. இவற்றுள் திருவாய்மொழி ஸாமவேதத்தின் ஸாரமாகக் கருதப்படுகிறது. மோக்ஷத்தை விரும்புபவனான முமுக்ஷு அறிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்யமான விஷயங்கள், அதாவது அர்த்த பஞ்சகம் திருவாய்மொழியில் நன்கு விளக்கப்பட்டுளன. திருவாய்மொழிக்கு நம்பிள்ளை அருளிய ஈடு வ்யாக்யானம் திருவாய்மொழியின் அர்த்தங்களை நன்கு விளக்குகிறது.

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி மணவாள மாமுனிகளால் அருளப்பட்ட அற்புதமான ப்ரபந்தம். இது பல கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டு அருளப்பட்டது. அதாவது:

  • எளிதில் கற்பதற்கும் சேவிப்பதற்கும் வகையாக அந்தாதி க்ரமத்தில் இருக்க வேண்டும்
  • திருவாய்மொழியின் ஒவ்வொரு பதிகத்தின் அர்த்தம் ஈடு வ்யாக்யானத்தில் விளக்கப்பட்ட வகையில் இதில் ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் இருக்க வேண்டும்
  • ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் நம்மாழ்வாரின் திருநாமமும் பெருமைகளும் இருக்கவேண்டும்

இந்த ப்ரபந்தம் மிகவும் இனிமையானது. இதனுடைய சுருக்கமான அர்த்தங்களை இதற்குப் பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய வ்யாக்யானத்தின் உதவியுடன் அனுபவிக்கலாம்.

ஆதாரம் – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/09/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-simple/

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் – http://divyaprabandham.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Audio

e-book – https://1drv.ms/b/s!AhgMF0lZb6nngwc43U098D2K0ewz?e=siXWWL

SrIman nArAyaNan blessed nammAzhwAr with unblemished knowledge and devotion towards him. The overwhelming outpourings of nammAzhwAr became four wonderful prabandhams named thiruviruththam, thiruvAsiriyam, periya thiruvandhAdhi and thiruvAimozhi. Of these, thiruvAimozhi is considered as the essence of sAma vEdham. thiruvAimozhi covers all the important principles which are to be known by a mumukshu (liberation seeker), namely artha panchakam. nampiLLai’s eedu vyAkyAnam for thiruvAimozhi brings out the meanings of thiruvAimozhi in great detail.

thiruvAimozhi nURRandhAdhi is a wonderful prabandham composed by maNavALa mAmunigaL. This is a wonderful composition which was composed with many restrictions such as:

  • It should be in andhAdhi type of poem to facilitate easy learning/recital
  • Each pAsuram in this prabandham should have thiruvAimozhi’s each decad’s meaning as explained in eedu vyAkyAnam.
  • Each pAsuram should have nammAzhwAr’s divine name and glories

This prabandham is most relishable and we will enjoy the simple meanings of the pAsurams with the help of the vyAkyAnam given by piLLai lOkam jIyar for this prabandham.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 100 – munimARan

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.10

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of reaching the ultimate goal with the help of paramabhakthi (the last stage before attaining bhagavAn) and is mercifully explaining it.

How is that done? In thiruvAimozhi 10.9sUzh visumbaNi mugil“, AzhwAr thought about himself to be entering paramapadham, blissfully remaining there amidst the group of nithyasUris; but that thought was only in the mind and there was no scope for external experience. AzhwAr saw himself in samsAra which is filled with endless sorrows as if someone who was remaining with great joy on mEru mountain, was pushed upside down in to the lowest region of pAthALa to suffer there. AzhwAr attained great sorrow which cannot be cured by emperumAn just by manifesting his qualities as he did previously; at this stage, instead of indirectly approaching emperumAn through messengers as done before, AzhwAr spoke to emperumAn looking at his face, and informed him “this suffering cannot be eliminated by the self and even if I pursued other means, I have to look up to you for the final result” and vowed on the name of periya pirAttiyAr (SrI mahAlakshmi) and forced him to give the desired result. AzhwAr acquired such ultimate stage of paramabhakthi, and cried out loudly which will bring mercy even in the most hard-hearted person and which made it difficult for emperumAn to remain in paramapadham without fulfilling AzhwAr’s desire; finally AzhwAr surrendered to sarvESvaran and sarvESvaran arrived with pirAtti, on periya thiruvadi (garudAzhwAr) in front of AzhwAr as per AzhwAr’s desire; he removed the shackles of relationship in this prakruthi (material world) for AzhwAr, carried him to paramapadham, united him in the group of nithyasUris and accepted him in eternal kainkarayam. Thus, AzhwAr became relieved of all hurdles, and fulfilled of all desires. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “muniyE nAnmuganE” starting with “munimARan“.

pAsuram

muni mARan munburai sey muRRinbam nIngi
thaniyAgi ninRu thaLarndhu naniyAm
parama paththiyAl naindhu pangayaththAL kOnai
orumai uRRuch chErndhAn uyarndhu

Listen

          

word-by-word meanings

muni – one who is mananaSeela (meditator)
mARan – AzhwAr
munbu urai sey – whatever he mercifully said to have attained previously
muRRu inbam nIngi – relieved of all the joy
thani Agi ninRu thaLarndhu – stood alone with sorrow
nani Am parama paththiyAl naindhu – being well matured, due to the well developed parama bhakthi
pangayaththAL kOnai – Sriya:pathi (lord of SrI mahAlakshmi)
orumai uRRu uyarndhu sErndhAn – having in harmony in his divine heart, having attained the greatness of nithyasUris due to that, had prathyaksha sAkshAthkAram (real vision for the external eyes) and got to serve in the togetherness of the divine couple.

Simple Translation

AzhwAr, who is a meditator, being relieved of all the joys he mercifully said to have attained previously, stood alone with sorrow. Being well matured, due to the well developed parama bhakthi, having Sriya:pathi in harmony in his divine heart, having attained the greatness of nithyasUris due to that, had prathyaksha sAkshAthkAram (real vision for the external eyes) and got to serve in the togetherness of the divine couple.

Highlights from vyAkyAnam

  • muni mARan – Just as sarvESvaran is called as “muniyE” [1st pAsuram] due to meditating upon protection of all chEthanas (sentient beings) in mere existence during samhAra (annihilation state), AzhwAr too is known as “muni” due to meditating upon all the chEthanas who are in samsAram as nithya samsAris (eternally bound); alternatively – AzhwAr is known as in thiruvAimozhi 10.7.5eNNAdhanagaL eNNum nal munivar” (noble sages who thinks about bhagavAn’s greatness which were never thought about previously); another explanation – apt for the current context, one who is eternally meditating upon sarvESvaran with paramabhakthi; AzhwAr who is such a great meditator.
  • munbu urai sey muRRu inbam nIngi – That is, AzhwAr lost all the joys which were previously attained as mercifully spoken by himself in thiruvAimozhi 10.8.4kaLidhAgiya sindhaiyanAyk kaLikkinREn” (Being with the one who has the joyful heart, I am enjoying), thiruvAimozhi 10.8.6viruppE peRRu amudham uNdu kaLiththEnE” (receiving this gift, I became joyful, drinking the nectar), thiruvAimozhi 10.8.7uNdu kaLiththERku umbar en kuRai? mElaith thoNdu ugaLiththu andhi thozhum sollup peRREn” (What worry is there for me who enjoyed him eternally about the enjoyment in going further to a special abode of paramapadham? In the end, I got to say the word “nama:” which indicates worship/surrender, after acquiring great joy by the great servitude), thiruvAimozhi 10.8.8kaNNuL ninRu agalAn” (being eternally enjoyable for my external eyes, is not leaving me), thiruvAimozhi 10.8.10uRREn ugandhu paNi seydhu” (Without any reason [effort from my side], I reached your divine feet; I attained your divine feet by serving through speech, out of love) and thiruvAimozhi 10.9.11vandhavar edhir koLLa mAmaNi maNdabaththu andhamil pErinbaththu adiyarOdirundhamai” (the way emperumAn himself comes forward and receives the SrIvaishNavas in the thirumAmaNi maNdapam); all of those experiences were only in the heart, and he desired to see all of that in person; being unable to acquire it immediately and seeing that he is still in this samsAram which gives ignorance, he lost all that bliss.
  • thaniyAgi ninRu thaLarndhu – His existence amidst nithyasUris in paramapadham where there is endless bliss, disappeared as a dream, and he became lonely in samsAram as before. Just as sIthAp pirAtti enjoyed with SrI rAma along with others in SrI ayOdhyA as said in periya thirumozhi 2.3.7 “bharadhanum thambi chaththurukkananum ilakkumanOdu maidhiliyum” (SrI rAma was with bharathAzhwAn, brother SathrugnAzhwAn, lakshmaNa and maithili) and then became separated and called out being alone as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 28.2 “kAnthAra madhyE vijanE visrushtA bAlEva kanyA vilalApa sIthA” (That sIthA cried like a young girl who was left alone in an uninhabited forest), AzhwAr became very anguished and became weak in seclusion as said in “thaniyEn AruyirE” (Oh my life! I am alone) [1st pAsuram]. That is, due to sorrow, he called out with anguish as said in,
    • kanivAyth thAmaraik kaN karu mANikkamE! en kaLvA! thaniyEn AruyirE! en thalai misaiyAy vandhittu ini nAn pOgalottEn onRum mAyam seyyEl ennaiyE” (Oh one who is having a form which resembles an unpierced black gem, whose lips are enjoyable like a ripened fruit, and eyes are attractive like lotus flower for me! Oh one who deceived and stole me! Oh one who became the complete prANa for me who is lonely! You have arrived and placed your divine feet on my head. Now, after all of these, I will not permit you to leave me as done previously; you should not deceive me even a little bit) [1st pAsuram]
    • mAyanjeyyEl ennai un thiruvArvaththu mAlai nangai vAsanjey pUnguzhalAL thiruvANai ninnANai kaNdAy nEsanjeydhu unnOdu ennai uyir vERinRi onRAgavE kUsanjeyyAdhu koNdAy ennaik kUvik koLLAy vandhandhO” (Do not continue to deceive me; let the order of lakshmi, due to being your natural wealth, being the identity of your supreme nature over all, having a contrasting complexion to your divine chest like a golden garland, because of whose presence your qualities acquire more shine, who is having distinguished, divine hair which brings great fragrance, become your order; showing friendship, you mercifully acknowledged me without being disgusted with me, and to make it appear that both you and I have no difference between each other; arriving here, mercifully invite me. Alas! I have to order for what you are craving already!) [2nd pAsuram]
    • Avikku Or paRRuk kombu ninnalAl aRiginRilEn nAn” (I don’t know of any supporting pole which can be the noble abode for my AthmA other than you) [3rd pAsuram]
    • umbar andhaN pAzhEyO! adhanuL misai nIyEyO! ambara naRchOdhi! adhanuL piraman aran nI umbarum yAdhavarum padaiththa munivan avan nI embaranjAdhikkaluRRu ennaip pOravittittAyE” (You are great and distinguished since you control primordial matter, which is existing for your sport and which is cool. The primordial matter is suitable to cause bhOgam and mOksham [for chEthanas for whom it is the abode]. You subsequently create elements such as ether, distinguished fire etc and have them as your forms; you created the oval shaped universe which originated from the elements, and brahmA, rudhra et al inside the universe and are having them as your forms; you meditated upon the creation of all types of sentient beings such as celestial beings, humans etc, and created them; after accepting the responsibility to control my body, you made me remain here) [4th pAsuram]
    • enakku ArAvamudhAnAyE” (you became the insatiable nectar for me to drink fully) [5th pAsuram]
    • enakku ArAvavamudhAy enadhAviyai innuyirai manakkArAmai manni uNdittAy ini uNdozhiyAy” (You eternally enjoyed my nature/body and my distinguished AthmA, being perfectly enjoyable person for me and with your heart desiring so much to remain dissatisfied; from now onwards, you should let me enjoy further) [6th pAsuram]
    • kOla malarp pAvaikku anbAgiya en anbEyO neela varai iraNdu piRai kavvi nimirndhadhoppa kOla varAgam onRAy nilam kOttidaik kINda endhAy! neelak kadal kadaindhAy! unnaip peRRu inip pOkkuvanO” (You are having great love towards me as well, due to your love for the beautiful and enjoyable pirAtti. Oh my lord who is having distinguished physical beauty in a unique, mahAvarAha form placing the earth on your tusk, the act of which resembles a blue mountain holding two crescent moons and rising up! Oh one who churned the bluish ocean and engaged in hard work to protect your devotees! Having attained you and after having you fully in my hand, will I let you escape?) [7th pAsuram]
    • peRRinip pOkkuvanO? unnai” (Having attained you, and after reaching the state of being unable to survive in your separation, is there any means to let you go?) [8th pAsuram]
    • mudhal thani unnai unnai enai nAL vandhu kUduvan nAn” (When will I come there and unite with you who are primary in all aspects and are incomparable?) [9th pAsuram]
  • naniyAm paramapaththiyAl naindhu – Being well matured in paramabhakthi which is said as “mudindha avA” [11th pAsuram] and is greater than all three thathvams (chith, achith and ISvara) as said in “adhanil periya avA” [10th pAsuram]. nani – greatness. Alternatively, being recited as “parama paththiyAl alaindhu“, being immersed and tossed around in the blissful ocean of paramabhakthi.
  • pangayaththAL kOnai – Sriya:pathi (lord of SrI mahAlakshmi) who is the target of such paramabhakthi. One who is said in “kOlamalarp pAvaikku anbAgiya en anbEyO … unnaip peRRu inip pOkkuvanO” (My dear lord who is dear to SrI mahAlakshmi who is seated in beautiful lotus flower! Will I leave you after attaining you?) [7th pAsuram]. The recipient of kainkaryam as highlighted in the later part of dhvaya mahA manthram.
  • orumai uRRu – AzhwAr’s heart urged to become one with the heart of sarvESvaran who is urging to grant liberation to AzhwAr as said in thiruvAimozhi 1.5.10vIdu thiruththuvAn” (will renovate paramapadham for AzhwAr’s arrival), thiruvAimozhi 10.6.3viN ulagam tharuvAnAy viraiginRAn” (rushing to bestow paramapadham) and thiruvAimozhi 10.8.5vAnE tharuvAn enakkA ennOdu otti” (vowing to bestow me paramapadham, taking oath with me). Alternatively – AzhwAr’s divine heart which urged for the result and called out with great desire, having parabhakthi (stage of knowledge), paragyAna (stage of visualisation) and paramabhakthi (final stage before attaining the goal). Another explanation – as said in SrI rAmAyaNam 130.89 “angE bharatham ArOpya mudhitha: parishasvajE” (SrI rAma placed bharathAzhwAn on the lap and embraced him), to be said by AzhwAr himself in “en ava aRach chUzhndhAyE” [9th pAsuram], to fulfil his desire by uniting with him and granting him liberation.
  • pangayaththAL kOnai orumai uRRu – uyarndhu – sErndhAn – That is, AzhwAr had great loss which was spoken by him in thiruvAimozhi 6.9.3kOlath thirumAmagaLOdu unnaik kUdAdhE sAlap pala nAL adiyEn innum thaLarvEnO?” (Without reaching and enjoying you along with lakshmi who appears matching your beautiful form as said in “vishNOr dhEhAnurUpAm vai karOthyEshA’thmanasthanUm” for the times to come, should I suffer due to not acquiring the experience, even after acquiring the taste?). To be devoid of such loss, AzhwAr acquired paramabhakthi in harmony with Sriya:pathi who is sarvESvaran, and by that, attained the greatness of nithyasUris even while being in this world, visualised the divine couple as if really seeing them and served them as said in thiruvAimozhi 6.5.11adimai seyvAr thirumAlukkE” (will become servitors for Sriya:pathi who is sarvESvaran). emperumAn too became blissful as said in SrI rAmAyaNam 130.89 “angE bharatham ArOpya mudhitha: parishasvajE” (SrI rAma placed bharathAzhwAn on the lap and embraced him). AzhwAr too became blissful seeing the joy in emperumAn’s face. This is what is said as “orumai uRRuch chErndhAn“. With this, mAmunigaL is thinking about “avA aRRu vIdu peRRa kurugUrch chatakOpan” (nammAzhwAr, leader of AzhwArthirunagari who attained paramapadham, having his desire fulfilled) [11th pAsuram]

nAyanAr mercifully said in AchArya hrudhayam 228 “sAkshAthkariththa paramaprApthikkuth thalaimisaiyAy vandha thALgaLaip pUNdu pOgAmal thaduththuth thiruvANai ittuk kUsam seyyAdha seydhip pizhai paRRuk kombaRRa gadhikEdu, pOravitta perum pazhi, puRam pOnAl varum izhavu, uNditta muRRImbu, anbu vaLarndha adi uram, uyir uRavu, mudhalaLavu thurakkaigaLAlE peRA ANai alla Akkina pEravA kuLappadiyAmpadi kadalpOnRa AdharaththOdE sUzhndhu thApangaLai hariththamaiyai veLiyidugiRAr” (AzhwAr reveals in tenth centum how he held on to the divine feet of emperumAn, vowing on SrI mahAlakshmi, and telling emperumAn “your act of accepting me is out of your own will, I have no other refuge, you should not have abandoned me all along, and if I leave you, my loss is too huge, and you should consume me fully, your love towards me is due to your connection with SrI mahAlakshmi, you are my life” and revealed how sarvESvaran eliminated all the sufferings and accepted him). nAyanAr mercifully highlighted the differences among parabhakthi, paragyAnam and paramabhakthi in

  • chUrNikai 230 “kaNdu kaLippavaLavum paragyAna garbha parabhakthi” (Up to thiruvAimozhi 10.8.7kaNdu kaLippa“, AzhwAr was in the state of parabhakthi with paragyAnam),
  • chUrNikai 231 “irundhamai enRadhu pUrNa paragyAnam” (when he said in thiruvAimozhi 10.9.11irundhamai“, he was in the state of full paragyAnam),
  • chUrNikai 232 “mudindha avA enRadhu paramabhakthi” (when he said in thiruvAimozhi 10.10.11mudindha avA“, he was in the state of paramabhakthi) and
  • chUrNikai 233 “ivai gyAna, dharSana, prApthi avasthaigaL” (These are the stages of gyAna, dharSana and prApthi (knowing, envisioning and attaining, respectively).

In this manner, mAmunigaL gathered the meaning of thiruvAimozhi which is “Becoming well matured with such parabhakthi, AzhwAr reached the goal” and mercifully explained that in this pAsuram.

Thus ends the commentary for thiruvAimozhi nURRandhAdhi.

piLLai lOkam jIyar thiruvadigaLE SaraNam
AzhwAr emperumAnAr jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org