Category Archives: pramEya sAram

pramEya sAram – Introduction

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

<< thaniyan

Ramanuja_SriperumbuduremperumAnAr

arulalaperumalemperumanar-thirupadagamaruLALa perumAL emperumAnAr

Reason for origin of this work

svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr was a person who understood the esoteric purports of vedic scriptures. He knew the means to reach the ulterior motive mentioned in them. He also knew that exact motive (namely sriman nArAyaNan and HIS devotees for their happiness). He was foremost among the people who knew the truth as it is. He was a person who wanted liberation of all the souls in the universe who are suffering from the innumerable cycle of births and deaths. He served as a disciple of svAmi ramAnujA for a long time (almost 80 years) and served him all those years. He listened to the teachings of svAmi ramAnuja about thathvam (true concepts), hitham (means) and purushArtham (benefits) and learned all their significance. He stood by his AchAryan’s teachings in his daily life. Thathvam is the perumAL, hitham is the means to reach HIM and purushArtham is the benefit of reaching HIM. He understood the true meanings of these concepts in its entirety. This is known as “thala sparsa gyAnam”. “thala” (the thamizh equivalent of sthalam that means “earth” and sparsa would mean touch. A person who dives in waterbodies would go all the way to the bottom, touch the sand and get it to the shore. Likewise, svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr was a person who knew the ultimate end of all knowledge. This goes ahead and shows her gifted acumen. The first step is to know about perumAL. The last frontiers is to know about the significance of HIS devotees. This is nothing but to be a devotee of HIS devotee.  A person with such highest merits, svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr, out of his extreme compassion, gave us a book called “gyAna sAram” with which evne a laymen of this materialistic world who is suffering from karmic cycle forever, can be liberated. After having finished gyAna sAram, he wrote pramEya sAram. vEdham is something that was not written by anyone and something which has been there forever. Just like perumAL, the vEdhAs themselves has no end. Hence vEdhAs are known as the “prAmAnams”.  The essence of these vEdhas is contained succinctly in “thirumanthiram”, which is “Om namO nArAyaNAya” (eight syllaballed manthiram). The essence of such thirumanthiram is what is being given in this work called pramEya sAram. Hence this work is called as “pramEya sAram”.

Translation by santhAnam rAmAnuja dhAsan

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/12/prameya-saram-tamil-introduction/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

pramEya sAram – thaniyan

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

 arulalaperumalemperumanar-svptraruLALa perumAL emperumAnArsrIvillipuththUr

mamunigal-vanamamalai-closeupmaNavALa mAmunigaLvAnamAmalai

pramEya sAram thaniyan

nIngAmal enRum ninaiththuth thozhumingaL nIL nilaththIr
pAngAga nalla pramEya sAram parindhaLikkum
pUngAvaLam pozhil sUzh pudai vAzhum pudhuppuli man
AngAram aRRa aruLALa mAmuni ampadhamE!!!

 

Phrasal Meanings:

nIL nilaththIr = Oh! The people of this big world!!!
enRum  nIngAmal = without separating at any point of time
ninaiththu =  Constantly think
thozhumingaL = and procrastinate towards
ampadhamE = the beautiful lotus feet of
aruLALa mAmuni = aruLALa perumAL emberumAnAr, who is
AngAram aRRa = a person devoid of any pride (due to knowledge, wealth and high caste birth) and the one who
parindhu = blessed us with his compassion and
aLikkum = gave us in the form of a book
pramEya sAram = called “pramEya sAram” that gives the essence of thirumanthiram which is
pAngAga = beneficial
nalla = to the soul’s sustenance
man = This aruLALa perumAL emberumAnAr was a poet (leader)
vAzhum = who lived
pudhuppuli = in the place called “pudhuppuli” that was surrounded by
pUngA = beautiful gardens and
vaLam pozhil = fertile orchards
sUzh pudai = on all four sides

Explanation:

The phrases in the thaniyan should be “nIL nilaththIr !!! aruLALa mAmuni ampadhamE nIngAmal enRum thozhumingaL!!!”. This would mean that the author of this thaniyan is calling out the worldly people and asking them to go and prostrate at the lotus feet of aruLALa mAmuni always. The word “enRum” should be added before “nIngAmal” as well as “ninaithu”. So, the phrase “enRum nIngAmal” would mean “without separating or never leaving” and “enRum ninaithu” is “always thinking about”. The word “pramANam” is the trustworth/creditworthy source with which one knows about something. The object or the thing that is known by the pramANam is pramEyam. The essence of pramEyam is pramEyasAram.

 

pramANam – benchmark / measuring stick with which an object is known

pramEyam – the one that is being measured / understood

sAram – crux/essence

mAnam/mEyam – essence

 

Here pramANam is nothing else than thirumanthiram. The meaning of thirumanthiram is pramEyam. The essence of this pramEyam is pramEyasAram. “nalla pramEyasAram” is similar to saying “nalla maRai”, that means without any fault or flawless.

pAngAga: The grantham (book) pramEya sAram is very easy that those who learn it are being captured by the beauty and its simplicity. The essence of thirumanthiram is being beautifully described in these 10 pAsurams. Hence it is called as pramEya sAram.

parindhaLikkum: aruLALa perumAL emberumAnAr blessed the people of this world with this wonderful work called “pramEya sAram”. He blessed all the people of this world in order for them to reach the highest goal. His divine bless was transformed into a book format which is in an easily comprehensible form. He followed the orders of his AchAryan svAmi rAmAnujAchArya, who asked his disciples to spread the divine purports to all those who are genuinely interested to know.

aruLALa mAmuni: “muni” is someone who always thinks about the benevolence of others. This character is something only a muni can have and not any other person. So, he is celebrated here as “mAmuni” or the great muni. One of the many traits of such a mAmuni is that he is completely devoid of any pride in him. The total dearth of any pride in him is being referred as “AngAram aRRa”. The author of this thaniyan urges us to go and prostrate at the lotus feet of such an AchAryan. The person needs to meditate upon this mAmuni’s feet in his mind when prostrating, similar to the relationship between a body and its shadow. In the word “ampadham”, the second degree case ending is being latent. It follows the tholkAppiya grammar that says “aiyum kaNNum allA poruLvayin mei urubu thogA”.

ampadhadhai: The prefix “am” means beautiful and “padham” refers to the beautiful feet. The beauty for a feet is the quality of never giving up any disciple at any point of time. The “EkAram” or exclusivity that is the ending syllable as in “ampadhamE” describes the fact that it is enough if we fall at aruLALa mAmuni’s lotus feet, implying that there is no need to go to perumAL.

pudhuppuli: the place where svAmi aruLALa mAmuni lived.

man: The person who served as the leader of the people who were very well versed in vEdhAs and shAshtrAs. This place “pudhuppuli” is a place that was surrounded by beautiful gardens and fertile orchards. This goes ahead and conveys that this place was a perfect place for those who wanted to have greater knowledge.

pudai: This means surrounded on all four sides.

Hey! People of this great world!!! Please take refuge at the lotus feet of svAmi aruLALa mAmuni who hailed from the place called pudhuppuli” that is surrounded by beautiful gardens and fertile orchards and the one who gave the world the essence of thirumanthiram in the form of a wonderful book called “pramEya sAram”.

Translation by santhAnam rAmAnuja dhAsan

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/12/prameya-saram-tamil-thaniyan/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – 4 – கருமத்தால்

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

<< மூன்றாம் பாட்டு

நாலாம் பாட்டு

முகவுரை:– இறைவன் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவன். அவனை யாரும் ஆணையிடமுடியாது. அவனுக்கும்’ சுதந்திரன்’ என்று பெயர். அவனை வளைக்கவோ, தடுக்கவோ இயலாது. இவ்வரிருக்கையால் சாஸ்திரங்கள் அவனுடைய அருளைப் பெறுவதற்கு கர்ம யோகம், ஞான யோகம், பக்தி யோகம் முதலிய பல வழிகளைச் சொல்லி உள்ளன. சாஸ்திரங்களின் நுட்பமறியாதார் மேற்சொன்ன  கர்ம யோகம்  முதலான யோகங்களைச் செய்து அவ்வழியால் இறைவனை அடையலாம் என்று மிக்க முயற்ச்சிகளை மேற்கொள்ளுகிறார்கள். அவர்களை நோக்கி ஓர் உண்மை இங்கு உணர்த்தப்படுகிறது. இறைவன் தன்  திருவடிகளை இவ்வுயிர்களுக்குத் தானே கொடுத்தாலொழிய எந்த முயற்சியினாலும் அவன் திருவடிகளை அடைய முடியாது. ஆகவே அவன் தன் திருவடிகளை எப்பொழுது கொடுப்பானோ! என்று எதிர் பார்த்துக் கொண்டே இருங்கள் என்னும் நுண்பொருள் இதில் கூறப்படுகிறது.

reclinevishnu

கருமத்தால் ஞானத்தால் காணும் வகை உண்டே?
தரும்  அத்தால் அன்றி இறை தாள்கள் -ஒருமத்தால்
முந்நீர் கடைந்தான் அடைத்தான் முதல் படைத்தான்
அந்நீர் அமர்ந்தான் அடி

பதவுரை:

ஒரு மத்தால் – மந்திர மலையாகிற  ஒரு மத்தால்
முந்நீர் – ஆழ் கடலை ( ஆற்று நீர், ஊற்று நீர், மழை நீர் மூன்றும் கலந்து)
கடைந்தான் – தேவர்களுக்காகக் கடைந்தவனானான்
அடைத்தான் – சீதப்பிராட்டிக்காகக் கடலை அணை செய்தவனானான்
முதல் படைத்தான் – படைப்புக் காலத்தில் முதன் முதலாக அந்த நீரைப் படைத்தவனானான்
அந்நீர் – அந்த நீரில்
அமர்ந்தான் – பள்ளி கொண்டருளினான்
அடி – இத்தகையவரது திருவடிகளாகிற
இறை தாள்கள் – இறைவனுடைய திருவடிகள் தாமே தரும் அத்தால் அன்றி  தருகையாகிற அதனால் ஒழிய
கருமத்தால் – தன் முயற்சியால் சாதிக்கப்படும் கரும யோகத்தாலும்
ஞானத்தால் – அப்படிப்பட்ட ஞான பக்தி யோகங்களினாலும் காணும் வகையுண்டே  காணும் முறைகள் உண்டோ? இல்லை.

விளக்கவுரை:-

கருமத்தால் ஞானத்தால் காணும் வகை உண்டோ?:-  கரும யோகத்தாலும் ஞான யோகத்தாலும் காணும் வழுகள் உண்டோ? இல்லை என்பது பொருள். ஞானம் என்பதில் பக்தியும் அடங்கும். பக்தி என்பது ஞானத்தின் முதிர்ந்த நிலயாதலால் இவ்வாறு சொல்லப்படுகிறது. வேதாந்த நூல்களில் மேற்சொன்ன மூன்று யோகங்களும் இறைவனை அடைவதற்கு வழியாகச்   சொல்லப் பட்டுள்ளது.ஞான யோகத்தைப் போன்று தூய வழி வேறு எதுவுமில்லை என்று கீதையில் சொல்லியிருக்கிறது. ‘என்னை அடைய வேணும் என்ற கொள்கையுடையவன் மனதை என்னிடம் வைக்க வேணும். என்னையே இடையறாமல் நினைக்க வேணும். என்னை வணங்க வேணும்’ என்று அர்ஜுனனுக்கு கண்ணனே போதித்திருக்கிறான். இவ்வாறு இருக்க இங்கு இவற்றால் காணும் வைகை உண்டோ / என்று சொல்லியிருப்பது எண்ணிப் பார்த்தற்குரியது. இவ்வாறு அருளிச் செய்த நூல் ஆசிரியரான அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் மேற்படி யோகங்களின் உண்மை நிலைகளையும் இறைவனுடைய சிறப்பையும் தம்முடைய நுண் அறிவால் தெளிவாகக் கண்டிருப்பவர். ஆகையால் இவ்வாறு கூறியுள்ளார். மேற்சொன்ன யோகங்களெல்லாம் பகவானுடைய திருவடிகளில் சரணாகதி பண்ணியே செய்ய வேண்டியதாயுள்ளன. அச்சரணாகதி இந்த யோகங்களுக்குத் துணை நிற்பதாய் உள்ளது.ஆகவே தன முயற்சியால் சாதிக்கப்படும் கர்ம யோகம்,ஞான யோகம் , பக்தி யோகங்களும் சரணாகதியின் துணையினாலேயே சாதிக்கப்படுவன என்னும் சாஸ்திர நுட்பத்தைக் கொண்டு மேல்வாரியான இந்த யோகங்களால் அடைய முடியாது என்று கூறுகிறார். பகவானை சரணாகதி பண்ணி அவன் அருளைப் பெறாத போது எந்தமுயற்சியினாலும் அவனைப் பெற முடியாது என்கிற மறைப் பொருளின்  முடிவு (வேதாந்த விழுப் பொருள்) இங்குக் கூறப்படுகிறது.

இறைவனுக்கும் உயிர்களுக்கும் பிரிக்க முடியாத எல்லாவிதமான உறவுகளும் இருப்பதால் உரிமையுடன் அவனை அடைவதற்கான எளிய வழி இருக்கும் பொழுது அரும்பாடு பட்டு சாதிக்கக் கூடிய கர்ம, ஞான,பக்தி யோகங்களாகிற அரிய வழிகளைக் கைகொள்ள வேண்டாம் என்பது இதன் உட்கருத்து. .
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச் செய்த கீதார்த்த ஸங்கிரத்தில்

“நிஜ கர்மாதி பக்த்யந்தம் குர்யாத் ப்ரீத்யைவ காரித:
உபயதாம் பரிதஜ்ய ந்யசேத் தேவேது தாமபீ:” என்று கூறியிருப்பதாலும்

இன்றாக நாளையேயாக இனிச் சிறிதும்
நின்றாக நின்னருள் என்பாலதே – நன்றாக
நான் உன்னையன்றி இலனேன் கண்டாய்
நாரணனே நீ என்னை யன்றி இலை”
(நான்முகன்திருவந்தாதி-7)

என்ற திருமழிசைப்பிரான் பாடலாலும் இறைவனைத் தவிர வேறு உபாயமில்லை என்பதை உணரலாம்.

தருமத்தாலன்றி இறை தாள்கள்:-  இறை தாள்கள் தரும் அத்தாலன்றி  என்று கொண்டு கூட்டுக. அதாவது தலைவனான இறைவனுடைய திருவடிகள் தானே தன்னைக் கொடுப்பதல்லாமல் என்று பொருள். இங்கு’எம்பெருமானுடைய திருவடியே தஞ்சம்’ என்னும் கருத்து சொல்லப்பட்டுள்ளது. இதைப் பற்றியே ‘பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திருவடிகள் விடாது திண்கழலாயிருக்கும்’ என்று முமூக்ஷுப்படியில் சொல்லப்படுகிறது. இங்கு இறை என்று சொன்னது அஷ்டாக்ஷர மகா மந்திரத்தின் முதல் பதமான ‘ஓம்’ என்ற ப்ரணவத்தில் முதல் பதமான அகாரத்தின் பொருள்.அதாவது நாராயணன் என்பதாம்.

தாள்கள் தரும் அத்தாலன்றி:- என்றது இறைவன் திருவடிகளே தஞ்சம்.வேறில்லை என்று நூல்களில் சொன்ன முடிவு பற்றிச் சொல்லப்பட்டது. த்வய மந்திரத்தின் முற்பகுதியில் தஞ்சமாகக் கொள்வது பற்றி சொல்லும்போது ‘திருவடிகளையே தஞ்சமாகப் பற்றுகிறேன்’ என்று சொல்லியிருப்பதைக் காண்க. மற்றும் நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் ”ஆறெனக்கு நின் பாதமே சரணாகத் தந்தொழிந்தாய்’ என்றும் ‘கழல்களவையே சரணாக் கொண்ட’ என்றும் ‘அடிமேல் சேமங்கொள்  தென்குருகூர்ச் சடகோபன்’ என்றும் ‘ சரணே சரண் நமக்கு ‘ என்றும் ‘திருவடிகளே தஞ்சம்’ என்பதை ஒருதரம் சொன்னது போல் பலதடவை சொல்லியிருப்பதைக் காணலாம். ஆகவே இறைவனுடைய திருவடிகள் தவிர வேறு எதுவும் தஞ்சமாகாது என்பது  நிலைநாட்டப்பட்டது. இதற்கு உதாரணமாகப் பல எடுத்துக்காட்டுக்கள் சொல்லப்படுகின்றன.

ஒருமத்தால் முந்நீர் கடைந்தான்:-தேவ லோகத்தில் இந்திரன் இராவதம் என்னும் தன்னுடைய யானை மேலேறி பவனி வரும்போது துர்வாச முனிவர் தேவி பூசையில்   தனக்குக் கிடைத்த மாலை ப்ரசாதத்தை அவனுக்குக் கொடுத்தார். அவன் யானை அம்மாலையை துதிக்கையால் சிதற அடித்தது. இதைப் பார்த்த முனிவர் ‘இந்திரன் செருக்கு அடங்கும்படி அவன் செல்வம் அழியுமாறு சாபம் கொடுத்தார். ‘கணமேயும் காத்தலறிது’ என்னும்   வாய்மொழிப்படி  அவனது செல்வம் ஒரு கணத்தில்  அழிந்தது. அந்நிலையில் இந்திரன் மிகவும் வருந்தி பகவான் திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகுந்தான். தன்னை அடைக்கலம் புகுந்த இந்திரனுக்காக மந்திர மலையை ஒரு மத்தாகக் கொண்டு வாசுகி என்னும் பாம்பைக் கயிறாக்கி தானே ஆமையாகி அம்மலையை முதுகில் தாங்கி கலக்க முடியாத நீர் நிறைந்த கடலை ‘ஆயிரம் தோளால் அலைகடல் கடைந்தான்’ என்று சொன்னவாறு கடலைக் கடைந்து அமுதத்தையும் இந்திரன் இழந்த செல்வங்களையும் எடுத்துக் கொடுத்து அவனது துயர் தீர்த்தான் என்னும் வரலாறு இங்கு கூறிக் கொள்ளத் தக்கது.
அடைத்தான்:-இராமபிரானின் பிரிவாலே தளர்ந்த சீதைப் பிராட்டியின் முக மலர்த்திக்காக கடலை அணை செய்தான். நீரைக் கண்டால் பயந்து ஓடும் வானரங்களை அதற்கு உதவியாகக் கொண்டான். நீரிலே அமிழும் மலைகளை அணை கட்டுதலுக்குக் கருவியாகக் கொண்டான். ஒருவராலும் அளவிடமுடியாத வண்ணம் வியந்து பார்க்கும்படி ‘சேது’ என்னும் அணை கட்டினான்.

முதல் படைத்தான்:- உலகமெல்லாம் அழிந்த மகாப்ரளைய காலத்தில் உயிர்கள் உடல்களைத் துறந்து இன்ப துன்ப நுகர்ச்சிக்கு வாய்ப்பு இல்லாமல் ‘அத்திக் காயில் அருமான் ‘ போல மாய்ந்து கிடந்த அவற்றை, கடலைப் படைத்து அதில் நான்முகனைப் படைத்து மற்றுமுள்ள அனைத்தையும் படைத்தான். அதில் முதல் முதலாக ‘நன்மைப் புனல் பண்ணி’ என்று சொன்னவாறு நீரைப் படைத்தான். இங்கு முதல் என்றது ‘நீர்தத்துவத்தை என்று பொருள்.

அந்நீர் அமர்ந்தான்:- படைக்கப்பட்ட அனைத்து ஜீவ ராசிகளுடைய   காவலுக்காக அந்நீரிலே கண் வளர்ந்தருளினான். ‘வெள்ளத் தடங்கடலுள் விட நாகணை மேல் மருவி’ என்றும்   ‘பாற்கடல் யோக நித்திரை செய்தாய்’ ‘பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன்’ என்றும்’வெள்ள வெள்ளத்தின் மேல் ஒரு பாம்பை மெத்தையாக விரித்து அதன் மேலே கள்ள நித்திரை கொள்கிற மார்க்கம்’ என்றும் இறைவன் உயிர்கள் நலனுக்க கடலில் கண் வளர்ந்தருளும் நிலை சொல்லப்பட்டது.

அடி:-இத்தகைய திருவடிகளைக் காணும் வகை உண்டே என்று கொண்டு கூட்டுக. இங்குக் கூறிய ‘கடல் கடைந்தது ,கடலை அடைத்தது. அதனை படைத்தான்.அதில் பள்ளி கொண்டு அமர்ந்தான் என்றும் வரலாறுகளால் செல்வம் முதலிய வேறு பயனை விரும்பி அவற்றிற்காக சரணாகதி செய்த தேவர்களுக்கும் தன்னை விட்டுப் பிரியாமல் உடன் உறையும் பிராட்டிக்கும் ,பிரளயத்தில் அழிந்தும், படைப்பில் பிறந்தும் மாறி மாறி சுழன்று வரும் உயிர்களுக்கும் ஏற்றத் தாழ்வு இல்லாமல் எல்லோரையும் காத்தவனுடைய திருவடிகளை என்று விவரித்துக் காண்க. ‘ஒருமத்தால் முந்நீர் கடைந்தான்'(முந்நீர்   அடைத்தான்) முதல் (நீர்) படைத்தான் அந்நீர் அமர்ந்தான் அடி இறைவனுடைய அடியாகிற இறை தாள்கள் தரும் அத்தாலின்றி கர்மத்தால் ஞானத்தால் காணும் வகை உண்டே? என்று கொண்டு கூட்டுக.

உயிர்கள் நலத்திற்கு இறைவனுடைய திருவடிகள் தஞ்சமேயல்லாமல் உயிர்கள் தங்கள் முயற்சியினால் சாதிக்கும் சாதனங்கள் எவையும் பயன் தர மாட்டா என்பது இப்பாடலின் கருத்து.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – 3 – பலம் கொண்டு

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

<< இரண்டாம் பாட்டு

மூன்றாம் பாட்டு

முகவுரை :-

உயிரின் அடிமைத் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு உயிர்கள் இறைத் தொண்டில் ஈடுபடவேண்டுமேயல்லாமல் வேறு பயன்களில் ஈடுபடலாகாது. இவ்வாறு இருக்க இதர   பயன்களில் ஈடுபாடு இருந்தால் அடிமை என்னும் குலத்தால் என்ன உபயோகமாம்? எவ்விதப் பயனும் இல்லை என்பதாம். திருமால் உலகளந்த காலத்தில் தன்னை ஒழிந்த அனைத்து உயிர்களையும் தன்னடிக்கீழ் அளந்து கொண்டானல்லவா? உயிர்கள் அப்பொழுதே அவன் அடிக்கீழ்பட்டதால் அவனுக்கு அடிமை ஆயிற்றே. அதனால் உயிர்களுக்கு ஏதாவது பயன் ஏற்பட்டதுண்டோ? இல்லை என்றவாறு. உலகளந்த அந்நாளில் ‘அவனடியில் நாம் இருந்தோம்’ என்னும் உனைவு இல்லாததால் உயிர்கட்கு பிறவி தொடர்வதாயிற்று. அகவே இறைவனுக்கு அடிமை என்ற உணர்வும் அவ்வுணர்வுக்கு ஏற்ப இறைத் தொண்டில் ஈடுபாடும் உண்டானாலன்றோ உபயோகமாகும் மேலும் இவ்வுணர்வு இல்லாத உயிர்கள் என்னும் கருத்து இதில் கூறப்படுகிறது. தொண்டர்ந்து பிறவியில் நீடித்துக் கொண்டே வரும்.

trivikrama

பலம் கொண்டு மீளாத பாவம் உளதாகில்
குலம் கொண்டு காரியம் என்? கூறீர் தளம் கொண்ட
தாளிணையான் அன்றே தனையொழிந்த யாவரையும்
ஆளுடையான் அன்றே அவன்

பதவுரை:-

பலம் கொண்டு               – இறைவனிடத்தில் செல்வம் முதலிய வேறு வேறு பயன்களைப் பெற்றுக் கொண்டு
மீளாத                           – ஆன்மீக அறிவால் திருந்தாத
பாவம்                          – தீவினை
உளதாகில்                     – இருக்குமானால்
குலம் கொண்டு             – அடிமை என்னும் உறவு கொண்டு
காரியம் என் கூறீர்          – என்ன பயன் சொல்லுவீராக!
தலம் கொண்ட              – உலகமெல்லாம் அளந்து கொண்ட
தாளிணையான்              – திருவடிகளை உடையவனான
அவன்                          – அவ்வுலகளந்தான்
அன்றே                        – அளந்துகொண்ட   அக்காலத்திலேயே
யாவரையும்                  – எல்லா உயிர்களையும்
ஆளுடையவன்             – தனக்கு அடிமையாகக் கொண்டான்
அன்றே                        – அல்லவா?

விளக்கவுரை:-
———————-
பலம் கொண்டு மீளாத பாவம் உளதாகில்:- செல்வம் முதலிய கவர்ச்சி மிக்க பொருள்களில் ஏதேனும் ஒன்றைத் தனக்கு விருப்பமாக அடைந்து, ஞானிகள் அதன் குற்றங்களை எடுத்துக் கூறி அதை வேண்டாம் என்றாலும் அப்பொருள் பற்றில் நின்றும் திருந்தி வராமல் அதிலேயே பற்றி நிற்கும் தீவினை என்று பொருள். அல்லது இருக்குமானால் பாபம் என்பதற்கு நினைவு என்னும் பொருள் கொண்டு வேறு பயன்களை ஆசைப்படுவதிலிருந்து மீள முடியாத நினவு இருக்குமானால் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஆகவே பாபம் என்பதற்கு தீவினை என்னும் நினவு என்றும் இரு பொருளில் கருத்துக் கொள்ளப்படுகிறது.

ஆன்மீகம் பற்றி ஆசார்யார்களிடம் உபதேசங்கள் கேட்டாலும் கீதை முதலிய தத்துவ நூல்களைக் கற்றாலும் , அவற்றில் தவிர்க்கப்படவேண்டும் என்று சொன்னவற்றைத் தவிர்க்காமல் மீண்டும் மீண்டும் அவற்றையே செய்து வரும் கொடிய பாபம்  உடைய மனிதகளுக்கு.

குலம் கொண்டு காரியம் என்? கூறீர்?;-  பகவானைத் தவிர வேறு வேறு பயன்களில் ஆசை இருந்தால் பகவான் இவ்வான்மாவை பிறவித் துன்பத்திலிருந்து மீட்க மாட்டான். பிற தொடர்புகளை அறவே நீக்க மாட்டன். தன திருவடிகளில் சேர்த்துக் கொள்ளவும் மாட்டான். அதனால் அடிமையாகிற அவ்வுரவினால் என்ன பயன் உண்டு? சொல்வீர்களாக என்று உலகோர்களைப் பார்த்துக் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது இப்பாடல்.

ஒரு ஆன்மாவுக்கு ‘இறைவனுக்கு நாம் அடிமை என்னும் மெய்யறிவு உண்டானால் அதுவே போதாதா? இவ்வறிவு உடையவனை இறைவன், ‘ இவன் நம்முடையவன் ‘ என்று தழுவிக் கொள்ளவும் இவன் காரியங்களிச் செய்வதற்கு போதுமானதாக ஆகாதா? என்னும் வினாக்களுக்கு மேற் தொடரால் பதில் கூறப்படுகிறது.

தலம் கொண்ட தாளினையான்: என்று இத்தொடரில் ஓங்கி உலகளந்த வரலாறு குறிக்கப்படுகிறது. மகாபலி சக்கரவர்த்தி பூலோகம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம் என்ற மூவுலகங்களையும் ஆட்சி செய்ய அவாவுற்று வேள்வி இயற்றினான். இம்மூவுலகமும் இந்திரன் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருப்பதால் இந்திரன் திருமாலிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான். தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த இந்திரனுக்காக மாவலி வேள்வி செய்யும்  வேள்விச் சாலையில் குறளுருவாய்ச் சென்று மாவலியிடம்” மூவடி மண் தா” என்று இரந்தான்.   மாவலியும் கேட்டபடி மூவடி மண்ணைத் தானமாக வழங்கினான். மூவடி மண்ணையும் அளந்து கொள்வதற்காக திருமால் திடீரென்று வளர்ந்தான். அவனது ஒரு பாதம் ப்போமி முழவதையும் பரப்பி நின்றது. இரண்டே அடியாள் பதினான்கு உலகங்களையும் அளந்தான். மூன்றாம் அடிக்கு இடமில்லாததால் மாவலி தலையில் கால் வைத்து அழுத்தி அவனைப் பாதாளத்தில் தள்ளினான். இந்திரனுக்கு அவனாட்ச்சிக்குரிய மூன்று உலகங்களையும் அவன் அழும்படி கொடுத்தான் என்பது வரலாறு. தலங்கொண்ட தாளினையான் என்பதற்கு ‘மண்ணும் விண்ணும் அளந்து கொண்ட த்ரிவடிகளையுடயவன்’ என்று பொருள்.

அன்றே:- அவ்வாறு அளந்து கொண்ட அந்நாளில் தனை ஒழிந்த யாவரையும் ஆளுடையான் அன்றே அவன். தன்னை தவிர அனைத்து உயிர்களையும் தனக்கு அடிமையாகக் கொண்டவன் அன்றோ அவன் என்று பொருள். இதனால் உலகளந்த காலத்தில் எல்லோர்களுடைய தலைகளிலும் தன திருவடிகளை வைத்து அப்பொழுதே எல்லா உயிர்களையும் தனக்கு அடிமையாக்கிக்கொண்டு அதனால் மகிழ்ந்து நின்றவன் அவன் இதை உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகமழந்து என்றார் திருப்பாணாழ்வார். தனக்கு அடிமைகளான ஆன்மாக்கள் அனைவரையும் தன பாதத்தால் தீண்டி மகிழ்ந்தவன். மேலும் உறங்குகின்ற குழந்தையை தழுவி மகிழும் தாயைப் போல களித்தவன். இப்படி உயிர்களிடத்தில் அன்பு வைத்தவன். “ஏன் இவ்வுயிர்களைப் பிறவிக்கடல் துன்பங்களிலிருந்து எடாமலிருக்கின்றான்என்று எண்ணிப் பார்த்தால் அதற்குக் காரணம் ‘இதுதான்’ என்று புலனாகிறது. அதாவது இவ்வுயிர்கள் அவனையும் அவன் செய்த உதவிகளையும் மறந்து இவ்வுலகையும் இவ்வுலகில் வாழ்வதையும் அவ்வாழ்விற்கு வேண்டிய பொருள்களை ஆசைப்பட்டு அவனைக் காட்டிலும் அப்பொருள்களில் பற்றி நிற்பதையும் பார்த்து அப்பற்றுதல்கள்   அறவே   நீங்கும் அன் நன்நாளை எதிர்பார்திருத்தாலன்றோ இன்னமும் காலம் கடந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது. ஆகையால் இவ்வுயிர்கள் இறைவனுக்கு அடிமையாய் இருந்தாலும் ‘தன்னைத் தவிர வெரி பயன்களில் ஆசை அறாத பொழுது இவ்வுயிர்களைப் பிறவிப் பெருங்கடலிலிருந்து இறைவன் எடுக்க மாட்டன் என்று உணர்த்தப் பட்டதாயிற்று. இதரப் பொருள்களில் ஆசையை நிரம்ப வைத்துக் கொண்டு ‘அடியேன்’ என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொள்வதால் ஒரு பயனும் இல்லை என்பதாம்.

இங்குக் கூறிய கருத்துக்கள் அனைத்தையும் திரட்டி திருவள்ளுவர் ‘பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர், நீந்தார் இறைவனடி சேராதார்’ என்றும் , ‘பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றை பற்றுக பற்று விடற்கு ‘ என்று இவ்விரண்டு திருக்குரல்களாலும் உரைத்தார். இடஹி நம்மாழ்வார் ‘அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடு உயிர்’ என்று கூறினார்.

ஆக, கீழ்ச் சொன்ன ‘அவ்வானவர்’ ‘குலம் ஒன்று ” பலம் கொண்டு’ என்னும் இம்மொன்று பாடல்களாலும் ‘ஓம்’ என்னும் ப்ரணவத்தின் கருத்துச் சொல்லப்பட்டது. இனிமேல் நாலு பாடல்களால் ‘நாம’ என்னும் சொல்லின் கருத்தை உரைக்கிறார். ‘நாம’ என்னும் சொல்லுக்குப் பொருள் கூறப்படுகிறது. அதற்கு இறைவனைத்தவிர வேறு (வழி) கதியில்லை என்று பொருள். இக்கருத்தை விளக்குவதற்குத் துணையாகும் கருத்துக்கள் இங்கு எடுத்துக் கூறப்படுகிறது.

சேர்தல் – இடைவிடாது நினைத்தால்.உலகியலை நினையாது இறைவனடியையே நினைப்போர்க்கு பிறவியருதலும் அவ்வாறன்றி மாறி நினைப்பார்க்கு அஹ்தறாமையுமாகிற   இரண்டும் இதனால் நியமிக்கப்பட்டன என்றும் பரிமேலழகர் உரையில் உணரலாகும். ‘வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான் அடி சேர்ந்தார்க்கு யாண்டும் இடும்பை இல’ என்னும் குரலில் காணலாம். (சேர்தல்-இடையறாது நினைத்தல்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – 2 – குலமொன்று

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

<< முதற் பாட்டு

இரண்டாம் பாட்டு

emperumanar_with_sishyas

முகவுரை:- கீழ்ப் பாட்டில் சொன்ன ‘மவ்வானவர்’ என்றதில் மூன்று வகையான உயிர்கள் சொல்லப்பட்டதைப் பார்த்தோம். அவர்களுள் வினை வயத்தால் ஏதோ ஒரு உடலில் கட்டுப்பட்டிருக்கும் உயிர்களுக்கு பிறப்பிறப்புக்கள் மாறி மாறி ஆற்று வெள்ளம் போல் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருப்பதற்கு என்ன காரணம்? இப்பிறப்பாகிற துன்பம் தீர்வதற்கு வழி என்ன? என்னும் வினாக்களுக்கு இப்பாடல் விடையிறுக்கிறது.

குலமொன்று உயிர்பல தன்குற்றத்தால் இட்ட
கலமொன்று காரியமும் வேறாம் -பலம் ஒன்று
காணாமை காணும் கருத்தார் திருத்தாள்கள்
பேணாமை காணும் பிழை

பதவுரை:-

குலம்                     – தொண்டர் குலம்

ஒன்று                     – ஒன்றே உளது

உயிர்                      – தொண்டுத் தன்மையைக் கொண்ட உயிர்கள்

பல                            – எண்ணில் அடங்காதன

தம் குற்றத்தால்        – அவ்வுயிர்கள் செய்யும் நல்வினை தீவினைகளால்

இட்ட                         – இறைவனால் இட்டு வைக்கப்பட்ட

கலம்                          – உடலாகிற பாண்டம்

ஒன்று                         – ஒரே மூலப் பொருளால் ஆன ஒன்றேயாகும்

காரியமும்                – உயிர்களின் செயல்களும்

வேறாம்                   – வினை வேறுபாட்டால் வெவ்வேறு வகையாக இருக்கும்

பலம் ஒன்று             – ஒரு பயனையும்

காணாமை               – கருதாமல்

காணும்                      – உயிர்களைக் கடாக்ஷிக்கும்

கருத்தார்                     – ஆசார்யனுடய

திருத்தாள்கள்               – திருவடிகளை

பேணாமை காணும்      – பற்றாமை அன்றோ

பிழை   – பிறப்புத் தொடர்வதற்கான குற்றம்

விளக்கம்:-

குலம் ஒன்று: எல்லா உயிர்களுக்கும் ஒன்றே குலம். அது இறைவனுக்கு அடிமையாய் இருத்தல் ஆகும். அதாவது தன் விருப்பத்திற்குச் செயல்பட இயலாமல் இறைவனுக்கு வயப்பட்டே இயங்குதல். இது உயிர்களின் இயல்பு என்றைக்கும் மாறாதது. நிலையாய் இருப்பது. இதைத் தொண்டர் குலம் என்பர் ஞானியர்

“தொண்டக்குலத்துள்ளீர்”(திருப்பல்லாண்டு).

உயிர் பல:- ஆன்மாக்கள் அளவற்றன. அவை இறைவனுக்கு வயப்பட்டனவாய் பலவாக இருக்கின்றன.

தம் குற்றத்தாலிட்ட கலம் ஒன்று:- அவ்வுயிர்கள் தாங்கள் பண்ணின நல்வினைகள் தீவினகலாகிற குற்றம் காரணமாக அவற்றை இறைவன் இட்டுவைத்த பாண்டன்கலே உடல்களாகும்அவ்வுடல்கள் ஒரே வகையாய் ஆனது. அதாவது ப்ரக்ருதி என்னும் ஒரே பொருளால் உண்டானது. ஆகையினால் அதுவும் ஒன்றேயாகும். மண்ணால் ஆன் பொருள் எதுவானாலும் மண் தான். பொன்னால் ஆனது எதுவானாலும் பொன் தான். அதுபோல ப்ரக்ருதியால் ஆன உடம்புகள் எதுவானாலும் ப்ரக்ருதி தான். ‘தம் குற்றத்தால் இட்ட கலம் ஒன்று’ என்பதை இவ்வாறு விரித்து உணர வேண்டும். இறைவன் இவ்வுயிர்களை உடலில் இணைப்பது அவ்வவ்வுயிர்களின் வினைகளைத் தம் அறிவில் கொண்டு அவற்றிற்குத் தக்கபடி பிறப்பித்ததாகும். கலம் ஒன்று என்று கூறியது எல்லா உயிர்களின் உடல்களும் ப்ரக்ருதி என்று சொல்லப்படும் ஒரே பொருளால் ஆனது பற்றி அது.

“ஊர்வ பதினொன்றாம் ஒன்பது மானுடம் நீர்பறவை நாற்கால் ஓர் பப்பத்துச் சீரிய

பந்தமாந்தேவர் பதினாலு அயன் படைத்த அந்தமில்சீர் தாவரம் நாலைந்து”

என்ற பாடலில் உயிர்கள் எடுக்கும் உடல் வேறுபாடுகள் கூறப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். இவ்வேறுபாடு ஒவ்வொன்றின் உட்பிரிவுகளால் ஆயிரம் ஆயிரமாகக் கணக்கில்லாதபடி பரந்திருக்கும் என்பதையும் காண வேண்டும் எத்தனை அளவற்றிருந்தாலும் எல்லாம் ஒரே பிரக்ருதியின் வடிவமேயாகும் அதனால் உயிர்கள் கொண்டுள்ள உடலாகிற பாண்டம் ஒன்றே தான் என்று ‘கலம் ஒன்று’ என்பதால் சொல்லப்பட்டது.

‘பிணக்கி யாவையும் யாவரும் பிழையாமல் பேதித்தும் பேதியாதது ஓர்

கணக்கில் கீர்த்தி வெள்ளக் கதிர்ஞான மூர்தியினாய்’ என்ற

திருவாய்மொழியில் அந்தந்த உயிர்கள்   செய்த வினைப்பயனை எத்தனை படைப்பு எத்தனை அழிவு நடந்தாலும் தவறிப் போகாமல் அந்தந்த உயிர்களே துய்க்கும்படி படைக்கிறதாக பேசப்படுகிறது. இது இங்கு ஒப்பு நோக்கற்குரியது.

காரியமும் வேறாம்:- உயிர்கள் வினைப்பயனால் எடுக்கும் உடல்களினால் செய்யும் செயல்களும் வேறுவேறாக இருக்கும் அது வேறாகையாவது நல்வினையின் பயனாக சுவர்க்கத்தில் இன்பம் துய்த்தலும் தீவினையின் பயனாக நரகத்தில் துன்பம் துய்த்தலும் இரண்டும் கலந்த நிலையில் துன்ப இன்பங்களைக் கலந்து துய்ப்பதுமாயிருக்கு ‘வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லால் கோடி தொகுத்தார்க்கும் துய்த்தலரிது’

என்னும் குறளின் உரையில் ‘ஓர் உயிர் செய்த வினையின் பயன் பிரிதோருயிரின் கண் செல்லாமல் அவ்வுயிர்க்கே வகுத்தலின் ‘வகுத்தான்’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் வெறும் முயற்சிகளால் பொருட்களைப் படைத்தல் அல்லது நுகர்தலாகாது. அதற்கு ஊழ் வேண்டும் என்பதாம். என்று கூறியது காண்க.

காரியமும்:- என்ற உம்மையால் ஒரு குறிப்பு உணர்த்தப்படுகிறது. உயிர்பல என்றும் குலம் ஒன்று என்றும் சொன்னது போல, வினைப்பயனால் எடுத்த உடல் (பிரக்ருதியாகிற) ஒன்றாயிருக்க உயிர்களின் செயல்களும் அவற்றால் நுகரப்படும் பயன்களும் பலவகையாயிருக்கும் என்று உணரவேண்டும். உயிர்களுக்கு இயல்பான தன்மை இறைவனுக்கு அடிமையேயாகும். இத்தகைய உயிர்களுக்கு நல்வினை தீவினையாகிற வினைத் தொடர்பும் அது காரணமாக பல்வகைப் பிறப்புக்களும், அப்பிறப்புக்களில் நுகரும் இன்ப துன்பங்களும் இவ்வாறு ஆற்று ஒழுக்குப் போல் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருப்பது எதனால் என்னும் எண்ணம் உண்டானால் அதற்குத் தக்க விளக்கம் தரப்படுகிறது மேல் தொடரால்.

பலம் ஒன்று காணாமை காணும் கருத்தார் திருத்தார்கள் பேணாமை காணும்

பிழை: இதில் ‘கருத்தார் திருத்தார்கள்’ பேணாமை காணும் பிழை என்று அதாவது ஆசார்யனுடைய திருவடிகளை அணுகாததே குறையாகும்.  என்று பதில் கூறப்படுகிறது. ஆசார்யனுடய சிறப்பு இவ்வாறு கூறப்படுகிறது. ‘பலம் ஒன்று காணாமை காணும் கருத்தார்’ என்று. அதாவது ஓர் உயிரை குரு, தான் ஏற்கும் பொழுது தனக்குப் புகழையோ ஒரு பயனையோ பணிவிடை முதலிய சிறப்புகளில் ஏதேனும் ஒன்றிலும் மனம் வைக்காமல் இவ்வுயிரினுடைய சேமமே சேமம். (வீடு பேருஅடைதல்) தனக்குப் பயன் என்று கருதி தன்னுடைய அருள் நோக்கத்தைச் செய்யும் நன்மனம் கொண்ட ஆசார்யனுடய திருவடிகளைப் பற்றாமையே மாறி மாறிப் பிறப்புக்கள் தொடர்ந்து வருவதற்கு காரணமான குற்றமாம்.

இதனால் குரு கடாக்ஷம் உயிர்க்கு சேமம் தரும். அதற்கு சற்குருவை நாடி அவன் திருவடிகளைப் பற்ற வேண்டும். அதனால் வினைப் பாசங்கள் அகன்று சேமத்தையும் நல்வீடையும் அடைவான் என்று பொருள். இப்பாடலால் ஆசார்யனுடய சிறப்புக் கூறப்பட்டது. “திருத்தாள்கள் பேணுதலாவது விரும்புகை. பேணாமை -விரும்பாமை. பிழை- குற்றம். ஆசார்ய வைபவத்தை ஸ்ரீ வசனபூஷணத்தில் காணலாம். “பகவல்லாபம் ஆசார்யனாலே. ஆசார்ய லாபம் பகவானாலே ஆசார்ய சம்பந்தம் குலையாதே கிடந்தால் ஞான பக்தி வைராக்யங்கள் உண்டாக்கிக் கொள்ளலாம். ஆசார்ய சம்பந்தம் குலைந்தால் அவை (ஞான பக்தி) உண்டானாலும் ப்ரயோஜனமில்லை.  தாலி கிடந்தால் பூஷணங்கள் பண்ணிப் பூணலாம். தாலி போனால் பூஷணங்கள் எல்லாம் அவத்யத்தை (பழிப்புக்கு இடமாகும்) விளைக்கும். ஸ்வாபிமாநத்தாலே ஈச்வராபிமானத்தைக் குலைத்துக் கொண்ட இவனுக்கு ஆசார்யாபிமானமொழிய கதியில்லை என்று பிள்ளை (நம்பிள்ளை) பலகாலும் அருளிச் செய்யக் கேட்டிருக்கையாயிருக்கும்.

ஸ்வஸ்வாதந்தர்ய பயத்தாலே பக்தி நழுவிற்று. பகவத் ஸ்வாதந்தர்ய பயத்தாலே ப்ரபக்தி நழுவிற்று. ஆசார்யனையும் தான் பற்றும் பற்று அஹங்கார கர்ப்பமாகையாலே காலங்கொண்டு மோதிரமிடுமோபாதி.  ஆசார்யபிமானமே உத்தாரகம். (ஸ்ரீ வசனபூஷனம் சூத்திரம் எண் -434).

ஒருவன் வீடு பேறாகிற சேமத்தைப் பெறுவதற்கு சாஸ்திரங்களில் சொல்லப்பட்ட பக்தியாலேயோ,கருணைவடிவமான இறைவன் திருவடிகளில் செய்யும் அடைக்கலம் புகுதலாலேயோ முடியாது. என்பது பல காரணங்களால் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்நிலையில் ஓர் உயிர் பிறவி நோயிலிருந்து நீங்கி சேமநல்வீடு எனப்படும் இறை இன்பத்தைப் பெறுவதற்கு ஒரே வழி நல்லறிவும் ஆன்ற ஒழுக்கமும் நிறைந்த நல ஆசான் ஒருவன் ‘இவன் நம்முடையவன்’ என்று பரிந்து நோக்குதலாகும். இதனால் ஆசார்யனுடய பார்வைக்கு இலக்காவான் சேமம் பெறுவான். அது இல்லை எனில் எவ்வுயிரும் சேமம் பெறாது என்ற கருத்து இப்பாடலால் உணரலாகும்.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – 1 – அவ்வானவர்க்கு

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

<< நூன் முகவுரை

முதற் பாட்டு

acharya-sishya-instruction

முகவுரை

திருமந்திரத்தின் சுருக்கம் “ஓம்” என்பது. அதற்குப் பிரணவம் என்று பெயர். அதில் சொல்லப்படும் கருத்து திரட்டிக் கூறப்படுகிறது.

அவ்வானவர்க்கு மவ்வானவரெல்லம்
உவ்வானவரடிமை யென்றுரைத்தார்- இவ்வாறு
கேட்டிருப்பார்க்கு ஆள் என்று கண்டிருப்பார் மீட்சியில்லா
நாட்டிருப்பார் என்றிருப்பன் நான்

பதவுரை:

அவ்வானவர்க்கு     : “அ” என்ற எழுத்துக்குப் பொருளான இறைவனுக்கு

மவ்வானவரெல்லாம்  : ‘ம” என்னும் எழுத்துக்குப் பொருளான உயிர்கள் எல்லாம்

அடிமை                     : அடிமைப் பட்டவர் என்று

உவ்வானவர்           :ஆசார்யர்கள்

உரைத்தர்                    : கூறினார்கள்

இவ்வாறு                   : அவர்கள் கூறிய இம்முறைகளை

கேட்டு                       : தெரிந்து கொண்டு

இருப்பார்க்கு          : தெரிந்தபடி நிலை நிற்பார்க்கு

ஆள் என்று                 : அடிமை என்று

கண்டிருப்பர்           : தங்களை அறிந்துகொண்டவர்

மீட்சியில்லா           : மீண்டும் பிறவாத

நாடு                           : திருநாட்டில் போய்

இருப்பார் என்று      : நித்யர், முக்தர் முதலிய அடியார்களுடன் சேர்ந்திருப்பாரென்று

நான்                           : எம்பெருமானாருடய அடியனான நான்

இருப்பன்                    : நம்பி இருப்பவன்

விளக்கவுரை

அவ்வானவர்க்கு :- ”அ’ காரம் என்ற சொல்லுக்குப் பொருளாய் விளங்குபவன் இறைவன் .அவனுக்கு வேதத்தில் ‘அ’என்று பெர்யர் சொல்லியிருக்கிறது. இங்கு ‘அ’ என்னும் எழுத்தையே கடவுளாகப் பேசியிருப்பது சொல்லுக்கும் பொருளுக்கும் உண்டான இணைப்பு பற்றி சொல்லும் பொருளும் பிரித்து நில்லாது இயைந்தே இருப்பதால் அவ்வாறு கூறப்பட்டது. மகாகவி காளிதாசன் இறைவனும் இறைவியும் இணைந்திருக்கும் நிலையைச் “சொல்லும் பொருளும் போல” என்று ரகுவம்ச காவியக் கடவுள் வாழ்த்தில் கூறினான்.உப்பு’ என்னும் குணத்தை வைத்து உப்பு என்னும் பொருளைச் சொல்வது போன்றது இது. ஆகவே எழுத்துக்களுல் நான் ‘அ’ கரமாயிருககிறேன் என்று பகவான் கண்ணன் கீதையில் கூறினான். இது பற்றியே திருவள்ளுவரும் ‘அகர முத்த எழுத்தெல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு’ என்றார்.

இறைவன் இயங்குதினைக் கண்ணும், நிலத்தினைக் கண்ணும், பிறவற்றின் கண்ணும் அவற்றின் தன்மையாய் நிற்குமாறு எல்லார்க்கும் ஒப்ப முடிந்தார்போல் அகரமும், உயிர்க்கன்னும் தனி மெய்க் கண்ணும் கலந்து அவற்றின் தன்மையாயே நிற்கும் என்பது சான்றோர்க்கெல்லாம் ஒப்ப முடிந்தது. ‘அகர முதல’ என்றால் அகரமாகிய எச்ஹுத்தைக் காரணமாக உடைய மற்றைய எழுத்துக்கள் எல்லாம் என்று பொருள். அதுபோல இறைவனாகிய காரணத்தை உடைய உலகமென வள்ளுவனார் உவமை கூறியவாற்றானும், எழுத்துக்களில் நான் ‘அ’ கரமகின்றேன்’ என்று கீதையில் கண்ணன் கூறியவாற்றானும் பிற நூல்களாலும் உணர்க. இதனால் உண்மைத் தன்மையுஞ் சிறிது கூரினாராயிற்று. என்று தொல்காப்பிய வ்ழுத்ததிகார ‘மெய்யின்இயக்கம்’ என்ற சூத்திர உரையில் நச்சினார்க்கினியர் கூறியவாற்றால் அகரத்தைப் பற்றிய விளக்கங்களைக் காணலாம். ‘பூ மகள் பொருளும்’ எனக் கம்பர் பால காண்டக் கடிமணப் படலத்துள் கூறினான். தனால் ஒன்றர்கொன்று இயைந்த பொருள்களில் ஒன்றைச் சொன்னால் அதனோடு இயைந்த மற்றொன்று தன்னடையே கூறினதாக ஆகும். இதனால் அ என்ற எழுத்தைச் சொன்னபோதே அதன் பொருளான கடவுள் சொல்லாமலேயே உணரப்படும். ஆக அவ்வானவர்க்கு என்றால் இறைவனுக்கு என்று பொருள்.

மவ்வானவரெல்லாம்:- மவ்வானவர் என்று ‘ம’ காரத்தின் பொருளான உயிர்களைச் சொல்லுகிறது. ‘ம’காரம் உயிரைச் கொள்ளும் சொல்லாகும் என்பது சாஸ்திரம். இது ஒருமையாக இருந்தாலும் ‘இது ஒரு நெல்’ என்பது போல. சாதி ஒருமையாய் உயிர் சமுதாயமான எல்லாவித உயிரையும் குறிக்கும். எல்லாவிதமான உயிர் என்றது மூன்று வகைப்பட்டிருக்கும் உயிர்களை. வினை வயத்தால் மாறி மாறிப் பிறந்து வரும் உயிர்களும் இறைவன் அருளாலேயே தான் செய்யும் தவம் முதலிய முயற்சியாலேயோ,வினையிலிருந்து விடுபட்ட உயிர்களும், என்றைக்கும் வினைவயப்படாமல் இறைவனுக்கு ஒப்பாக இறைவனோடு கூடவே வீட்டுலுகத்தில் உறையும் உயிர்களும் ஆகிய மூவகைப் பட்ட உயிர்களையும் குறிக்கும். இதனை, பக்தர், முக்தர் நித்யர் என்று சாஸ்திரம் கூறும். ஆக இம்மூவகையான ஆன்மாக்களையும் ஒருமைப்படுத்தி ‘மவ்வானவர் எல்லாம்’ என்று கூறப்பட்டது.

உவ்வானவர்:- ‘உ’ காரத்திற்குப் போருலாயிருப்பவர் என்று பெயர். உகாரம் ஆச்சர்யனை உணர்த்தும் சொல்லாகும். எவாறு என்றால் உகாரத்திற்கு நேர் பொருளாக இருப்பவர் பெரிய பிராட்டியாரான லட்சுமி தேவியாவாள். இது சாஸ்திர முடிவு. பிராட்டி இறைவனுக்கும் உயிர்களுக்கும் நடுவிலிருந்து உயிர்கலைஇரைவனிடம் சேர்த்து வைக்கும் தன்மையுடையவள். அதுபோல ஆசார்யனும் இறைவனுக்கும் உயிர்களுக்கும் நடுவிலிருந்து உயிர்களை இறைவனிடம் சேர்த்து வைக்கும் தன்மையுடையவர். லட்சுமி தேவிக்கும் அசார்யனுக்கும் தொழில் ஒப்புமையிருப்பதால் உகாரம் அசார்யனைச் சொல்லுகிறது. மேலும் ஆசார்யன் பிரட்டி திருவடிகளில் பக்தி செய்து அவளது அன்பைப் பெற்று அவ்வன்பு காரணமாகத் தன்னை நாடி வரும் சீடர்களைப் பிராட்டியிடம் ஈடுபடுத்தி அவர்களுக்கு அருள் கிடைக்கச் செய்பவர். இவ்வாறு ஆசார்யனைப் பற்றி வரும் உயிர்களுக்கு இறைவன் கருணை காட்டும்படி சிபாரிசு செய்வதால் இருவருடைய செயல்களும் ஒற்றுமைப்படுகிறது. ஆகையால் இறைவனிடம் சிபாரிசு செய்யும் செயல் ஒற்றுமையாலும் அவளிடம் அன்பு பூண்டொழுகும் உறவினாலும் ஆசார்யனை உகாரத்திற்குப் பொருளாகச் சொல்லுகிறது.

இதைப்பற்றி முன்பு நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்று இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக இங்கு கூறப்படுகிறது. எம்பெருமானார் ஒருநாள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்பொழுது அருகிலேயே இருக்கும் சீடரான முதளியாண்டானுக்கு உகாரத்தின் பொருளைக் கூறியுள்ளார். அதனை அவருடைய குமாரரான கந்தாடை ஆண்டானுக்கு கூற அவரும் பட்டருக்குச் சொல்லியுள்ளார். அக்கருத்துக்களை எல்லாம் தொகுத்து பிரணவ ஸங்க்ரகம் என்ற நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதில், ஆசார்யனை உகாரத்தின் பொருளாகச் சொல்லியிருப்பதை இங்கு மேற்கோளாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. அருளாளப்பெருமாள் எம்பெருமானாரும் எம்பருமானார் (உடையவர்) திருவடிகளில் நீண்ட காலம் சேவை செய்து அவருடைய அருளுக்கு இலக்கானவர் .ஆதலால் இவருக்கும் அப்பொருளை உணர்த்தி இருக்கலாம் அன்றோ!. ஆகவே ஐவரும் எம்பெருமானார் சொல்லக் கேட்டு உகாரத்தின் பொருள் ஆசார்யன் என்று அறிந்து அப்பொருளை இந்நூலில் கூறுவாராயிற்று .அகவே உகாரம் அசார்யனைக் குறிக்கும் என்றவாறு.

அடிமை என்றுரைத்தார்:- உயிர்கள் ஆகாரத்திற்கு அடிமைப் பட்டவை என்று சொன்னார்கள். இறைவனுக்கும் உரிகளுக்கும் உண்டான உறவு முறையைக் காட்டிக் கொடுப்பவ நடுவரான ஆசார்யராவார். இறைவன் உயிர்களுக்குத் தலைவனாகவும் உயிர்கள் இறைவனுக்கு அடிமையாகவும் இருவருக்கும் ஆண்டான் அடிமை என்னும் உறவென்றும் உபதேசத்தாலே சீடனுக்கு ஆசார்யன் உனர்த்தினபோது சீடனுக்கு அவ்வுறவு தெரிவதாகும். ஆகையால் ‘அ’ காரத்தின் பொருளான இறைவனுக்கு ‘ம’ காரத்தின் பொருளான உயிர்கள் அடிமையானவர் என்று உகாரத்தின் பொருளான ஆச்சார்யர்கள் சொல்லி வைத்தார்கள். இக்கருத்து ‘அவ்வானவர்க்கு மவ்வானவரெல்லாம் அடிமை என்று உவ்வானவர் உரைத்தார் ‘ என்று கூறப்பட்டது. இறைவனுக்கும் உயிர்களுக்கும் உண்டான உறவு முறையை உணர்த்துவதற்கு ஒரு சிறு கதை திருவாய்மொழி ஈட்டுரையில் சொல்லப்படுவதுண்டு.

வாணியன் ஒருவன் கடல் தாண்டி வாணிபத்திற்கு செல்லும்பொழுது அவன் மனைவி கருவுற்றிருந்தாள். மனைவியிடம் தான் மீண்டு வரும் வரை பிறக்கும் குழந்தையை வாணிபத் துறையிலேயே வளர்க்க வேண்டும் என்று சொல்லி விட்டுச் சென்றான். அவ்வாரே ஆண் குழந்தையும் பிறந்து தக்க பருவத்தை அடைந்து தந்தையைப் போல கடல் தாண்டி வாணிபம் செய்யச் சென்றான். சென்ற இடம் தந்தை சென்ற இடமாகவே இருந்தது. ஒருநாள் சரக்குகள் வைப்பது காரணமாக தந்தைக்கும் மகனுக்கும் பெரும் கலாய் (சண்டை) விளைந்தது. கூட்டமும் திரண்டு விட்டது. அக்கூட்டத்திலிருந்த ஒருவர் அவ்விருவரையும் நன்கு அறிந்தவராயிருந்தார்.அவ்விருவரையும் பார்த்து “நீர் தந்தை, இவன் மகன்” தந்தையும் மகனுமான நீங்கள் இப்படி சண்டை செய்து கொள்கிறீர்களே! என்று இருவருக்குமுள்ள உறவு முறையை உணர்த்தி இருவரையும் ஒன்று சேர்த்து வைத்தார். இவ்வாறு நடுவர் ஒருவரால் ஒன்று சேர்ந்த தகப்பனும் மகனும் பெரு மகிழ்ச்சி எய்தினர்.புதல்வனை அடைந்ததால் தந்தைக்கு மகிழ்வும், தந்தையை அடைந்ததால் மகனுக்கு மகிழ்வும் சொல்லும் அளவையில்லாமல் அளவு கடந்ததாயிற்று.

இவ்வாறே   நடுவர் நிலையில் நின்று ஆசார்யன் உயிர்களுக்கும் இறைவனுக்கும் உரிய ஆண்டான் அடிமை என்னும் உறவை உணர்த்துகிறான். தாயாய்த், தந்தையாய், மக்களாய், மற்றுமாய் எல்லா உறவாயும் இருப்பவன் என்பதையும் உணர்த்தி, அதே சமயம் இறைவனிடம் இறைவனிடம் ‘உன்னை விட்டுப் பிரிக்க முடியாத உறவாய் இருக்கும் இவ்வுயிர்களை, குற்றங்களைப் பொறுத்து ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமென்றும் இறைவனுக்கும் உணர்த்தி இறைவனுடைய அருள் உயிர்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்தும் உயிர்களை அவிரையருளால் உயாவும் செய்கிறான். இது ஆசார்யனது செயல் என்று இங்கு சிறப்பாகக் குறிக்கப்பட்டது.

ஆள் என்று கண்டிருப்பார்:- மேற்கூறியவாறு குரு உபதேசத்தால் இறைவனுக்கு அடியார்களாகி அச்சீரியஒழுக்கத்தில் நிலை நிற்பவருக்குச் சிலர் அடியார்களாகி அடியார்க்கு அடியாராகும் தன்மையைப் பெறுகிறார்கள். இறைவனுக்கு அடிமையாயிருப்பது முதல் நிலை என்றும், அவ்வடியார்க்கு அடியராயிருக்கும் தன்மை கடைசி நிலை என்றும் சொல்லப்படுவதால் ‘கேட்டிருப்பார்க்கு ஆள் என்று கண்டிருப்பார் ‘ என்று அடியார்க்கு அடியாராம் தன்மை இங்குச் சொல்லப்பட்டது.

திருமந்திரத்தில் உயிரக்ளுக்குரிய மூன்று இலக்கணங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன. அவை, ‘இவ்வுயிர்கள் இறைவனைத் தவிர வேறு யார்க்கும் அடிமை இல்லை. உயிர்களுக்கு இறைவனைத் தவிர வேறு வழியில்லை. உயிர்களுக்கு இறைவனைத் தவிர இன்பமில்லை’ என்பன. இம்மூன்றையும்   அடியார் வரையிலும் பெருக்கிப் பார்க்கையில் அடியார் தவிர வேறு யார்க்கும் அடிமை இல்லை’என்றும், அடியார் தவிர வேறு வழி இல்லை என்றும், அடியார் தவிர வேறு இன்பம் இல்லையென்றும் என்றும் பெருக்கிக் கொண்டு அடியார்கள் வரை பொருள் கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. அம்மூன்றை இங்குக் கூறிக் கொள்ளவேணும். இதனால் இறைவனுக்கு அடியராய் இருப்பார்க்கு அடியராய் இருக்கும் எல்லை நிலை கூறப்பட்டது. ஆக, இங்கு கூறியவற்றால் ‘தங்களை அடியார்க்கு அடியராய் அறிந்து அந்நிலையில் இருப்பவர்கள் ‘ என்று பொருள்.

மீட்சியில்லா நாட்டிருபார் என்று இருப்பன் நான்:- மேற் கூறிய ‘அடியார்க்கு அடியராய்’ இருப்பார் மீண்டு பிறப்பில்லாத திருநாட்டிலே போய் அங்கு நித்ய முக்தர்களான அடியார் குழாங்களுடன் கூடி இருப்பார்கள். என்று நம்பி இருப்பவன் நான் என்பதாம். ‘நான்’ என்று கூறுவதால் தம்முடைய நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த்துகிறார் ஆசிரியர்.

மேலும் எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே பணிந்து அனைத்துசாஸ்திரங்களின் உட்பொருட்களைஎல்லாம் தெரிந்து கொண்டு அதனால் மதிப்பு மிக்கவராய் மிக்க நம்பிக்கை உடையவராயிருப்பவர் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார். வேத தாத்பர்யங்களில் தம்முடைய முடிவே இறுதி முடிவு என்பதை உலகம் ஏற்கும்படியான மதிப்பு மிக்கவராதலால் அன்றோ’ என்றிருப்பவன் நான் என்று துணிந்து கூறுவாராயிற்று.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – நூன் முகவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

தனியன்

Ramanuja_Sriperumbudurஎம்பெருமானார்

arulalaperumalemperumanar-thirupadagamஅருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார்

நூல் தோற்றுவாய்

அனைத்து வேதம் முதலிய நூல்களிலும் நுண்ணறிவு உடையராய் மெய்ப்பொருள் பற்றியும் மெய்ப்பொருளை அடைவதற்கான செந்நெறி பற்றியும் அடைய வேண்டிய பயன் பற்றியும் உண்மையை உள்ளது உள்ளபடி அரிந்தவர்களில் முதல்வராய் இருப்பவரும் , பிறப்பிறப்புகளில் சுழன்று வரும் அறிவுடைய ஆன்மாக்கள் எல்லோரும் வீடுபேறு அடையவேணும் என்னும் அவாவுடையராயிருப்பவரும் தம்மை ஆதியில் சீடராய் ஏற்றுக்கொண்ட எம்பெருமானார் திருவடிகளிலேயே நீண்ட நாள் (சுமார் 80 ஆண்டுகள்) பணிவிடை செய்து (தத்துவம், ஹிதம், புருஷார்த்தம் ) மெய்ப்பொருள், நெறி,பயன் இவற்றின் சிறப்புக்களை எல்லாம் அவர் அருளிச் செய்யக் கேட்டு அறின்து அவ்வொழுக்கத்தின் எல்லை நிலத்தில் நிலை நிற்பவரும் , அதாவது தத்துவம்-இறைநிலை,ஹிதம்-இறைவனை அடைவற்கான தக்க வழி , புருஷார்த்தம்- வாழ்வு இவற்றின் உண்மை . இதனைத் “தலஸ்பர்ஸ ஞானம்” என்பர். தலம் என்றால் பூமி. ஸ்பர்ஸம் என்றால் தொடுதல். நீர் நிலைகளில் இறங்குபவன் அதன் அடித்தலத்தில் சென்று மண்ணை எடுத்து வருவான். அதுபோல் அறிவுக்கடலில் முழுகித் திலைக்கும் இவர் அறிவின் எல்லையைக் கண்டவரென்று இவருடைய அறிவின் கூர்மை சொல்லப்படுகிறது. இறைவனைப் பற்றி அறிவது அதனுடைய முதல் நிலை.அடியார்களைப் பற்றி அறிவது அதனுடைய எல்லை நிலை. அடியார்கள் வரையிலும் அடியவராய் இருத்தல் என்பது கருத்து. வாழ்வாங்கு உணர்ந்தவர் என்பதாம். இவாறு அறிய வேடியவற்றை முழுமையாக அறிந்தவருமான அருளாளப்பெருமாள் எம்பெருமானார் தம்முடைய மிக்க கருணையாலே பிறவிப் பெருங்கடலில் உழலுல் உயிர்கள் வீடு பேறு அடைவதற்காக வேதம் முதலிய அனைத்து நூல்களில் இருந்தும் ஓரோர் இடத்திலுள்ள கருத்துக்களை அதாவது எல்லோருக்கும் அறிவதற்கு முடியாதபடி இருக்கிற அவ்வரும் பொருள்களைச் சுருக்கி “ஞான சாரம்” என்கிற நூல் மூலமாக இயற்றி முடித்த பிறகு “பிரமேய சாரம்” என்னும் இந்நூலை இயற்றுகிறார்.

வேதம் என்பது “எழுதாமறை” என்று கூறப்படும். மிகப் பழமையான சாஸ்திரம். இறைவனைப் போல அதுவும் அநாதியாக வந்து கொண்டிருப்பது. அதற்குப் பிரமாணம் என்று பெயர். அதனுடைய அனைத்துக் கருதுக்களையும் சுருக்கமாக எடுத்துரைப்பது “திருமந்திரம்” அதாவது எட்டெழுத்து மந்திரம். (ஓம் நமோ நாராயணாய) என்பது. அதில் சொல்லப்படும் கருத்துக்களின் திரண்ட பொருளைச் சுருக்கி இந்நூலில் கூறப்படுகிறது.ஆகையினால் இந்நூலுக்கு பிரமேயசாரம் என்னும் பெயர் கொடுக்கப்பட்டது.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம் – தனியன்

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ப்ரமேய ஸாரம்

arulalaperumalemperumanar-svptrஅருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார்ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்

mamunigal-vanamamalai-closeupமணவாள மாமுனிகள்வானமாமலை

நீங்காமல் என்றும் நினைத்துத் தொழுமின்கள் நீள்நிலத்தில்
பாங்காக நல்ல பிரமேயசாரம் பரிந்தளிக்கும்
பூங்காவனம் பொழில் சூழ் புடை வாழும் புதுபுளிமண்
ஆங்காரம் அற்ற அருளாள மாமுனி யம்பதமே

பதவுரை

நீள்நிலத்தீர் – மிகப் பெரிய உலகத்தில் வாழ்கின்ற மக்களே
பாங்காக – பயனுடயதாக
நல்ல – ஆன்ம நலத்தைத் தரவல்ல
பிரமேசாரம் – திருமந்திரத்தின் சுருக்கத்தை
பரிந்து – அருள் கூர்ந்து
அளிக்கும் – அருளிச்செய்யும்
பூங்கா – அழகான பூஞ்சோலைகளும்
வளம் பொழில் – செழிப்பான தோப்புக்களும்
சூழ் புடை – நாற்புறமும் சூழ்ந்துள்ள
புதுப் புளி – புதுப் புளி என்னும் இடத்தில்
மன் – புலவர் (தலைவராக)
வாழும் – வாழ்ந்தவரும்
ஆங்காரமற்ற – செருக்குச் சிறிதும் இல்லாதவருமான
அருளாளமாமுனி – அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் என்னும் திருநாமமுடைய  ஆசார்யரின்
அம்பதமே – அழகிய திருவடிகளையே
என்றும் – எப்பொழுதும்
நீங்காமல் – பிரியாமல்
நினைத்து – எண்ணிக்கொண்டு
தொழுமின்கள் – வணங்குவீராக

விளக்கம்

நீள்நிலத்தீர்! அருளாளமாமுனி அம்பதமே என்றும் தொழுமின்கள்! என்று கொண்டு கூட்டுக. “என்றும்” என்ற சொல்லை “நீங்காமல்” என்றும் “நினைத்து” என்றும் இரண்டு இடங்களிலும் கொண்டு கூட்டிப் பொருள் கொள்க. அதாவது “என்றும் நீங்காமல்” என்றும் என்றும் நினைத்து” என்றும் கூட்டுக. பொருளை அறிவதற்கு அளவு கோலாயிருப்பது பிரமாணம் அதனால் அறியப்படும் பொருளுக்குப் பிரமேயம் என்று பெயர். அதனுடைய சுருக்கு சாரம். அது பிரமேய சாரம் எனப்படும்.

பிரமாணம்           – அளக்கும் கருவி
பிரமேயம்            – அளக்கப்பட்ட பொருள்
ஸாரம்                 – சுருக்கம்
மானம், மேயம்    – சாரம் என்பர்

அதாவது பிரமாணம் திரும்ந்திரம்.  அதனுடைய பொருள் பிரமேயம். அப்பொருளின் சுருக்கம் பிரமேயசாரம் என்பதாம். நல்லமறை என்பது போல நல்ல பிரமேயசாரம் அதாவது குறை சொல்ல முடியாத நூல் என்பதாம்.

பாங்காக: கற்போர் மனம் கொள்ளும்படியாக அதாவது எளிமையாக என்று பொருள். ஆகவே இந்நூலில் பத்துப் பாடல்களால் திருமந்திரப் பொருளைச் சுருக்கமாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதனால் இதற்கு பிரமேயசாரம் என்று பெயர்.

பரிந்தளிக்கும்: அனைத்து உயிர்களும் சேமத்தை அடைய வேண்டும் என்ற கருணையினால் அதனை நூலாக்கிக் கொடுக்கும் ஓராண் வழியாக உபதேசித்து வந்ததை பாருலகில் ஆசையுடயோர்கெல்லாம் தெரியும் வண்ணம் நூலாக்கிக் கொடுக்கும் என்பதாம்.

அருளாள மாமுனி: என்பதால் அனைத்து உயிகளிடத்தைலும் அருளே கொண்டவர் என்றும், அது முனிவர்களுக்கு அல்லாது ஏனையோர்க்கு அமையாது.ஆதலால் “மாமுனி” என்றும் அம்முனிவருக்குரிய உயரிய பண்பு. யான் எனது என்னும் செருக்கு அறுதலே என்பது “ஆங்காரம் அற்ற” என்ற அடைமொழியுடன் சிறப்பிக்கப்பட்டது. அத்தகைய ஆசார்யருடைய திருவடிகளையே தொழுமின்கள்.வணங்குவீராக.வணங்கும்பொழுது அத்திருவடியை மனதில் நினைத்துக் கொன்டே தொழுவீர்களாக. அத்துடன் நிழலும் உருவும் போல் பிரியாமல் பணிவீர். (அம்பதம்) என்ற இடத்தில் இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு தொக்கு நின்றது. ஐயும் கண்ணும் அல்லா பொருள் வையின் மெய் உருபு தொகா -இறுதியான என்ற தொல்காப்பிய சொல் இலக்கணம் காண்க.

அம்பதத்தை: “அம்” என்றால் அழகு. பதத்திற்கு அழகாவது தன்னடியில் பணியும் சீடர்களைக் கைவிடாதது. “ஏ” பிரிநிலை”ஏ”காரம் அவரது திருவடியையே தொழுமின் என்றதால் அதுவே போதும். மற்ற இறைவன் திருவடி தொழ வேண்டா என்பதாம். இறைவனும் முனியும் ஒன்றானதால்.

புதுப்புளி: என்பது அவர் வாழ்ந்த தலம் இடம்.

மன்:  வேத சாஸ்திர விற்பன்னர்கள் பலருக்குத் தலைமையாய் இருந்தவர் என்பது பொருள். புதுப் புளி என்ற அத்தலம் பூஞ்சோலைகளாலும் பல மரங்களும் அடர்ந்த தோப்புக்களாலும் சூழப்பட்ட செழிப்பான இடம் என்றவாறு.இதனால் அறிவு வளர்ச்சி ஒழுக்கநெறி முதலியவற்றிற்கு ஏற்புடயதான இடம் என்பது புலனாகிறது.

புடை: பக்கம். நாற்புறமும் என்று பொருள்.

பெரிய இவ்வுலகத்தில் வாழும் மக்களே! உயர் வீடு பேறு அடையத்தக்க திருமந்திரப் பொருளை மிக்க கருணையோடு எளிய தமிழில் “பிரமேய சாரம்” என்னும் இந்நூலில் சுருங்ககூறியவரும் பூஞ்சோலைகளும் தோப்புக்களும் நாற்புறமும் சூழ்ந்து அழகாயுள்ள புதுப் புளி என்னும் இடத்தில் வாழும் அறிஞர்களுக்குத் தலைவரும் செருக்குமில்லாதவருமான அருளாளப்பெருமாள் எம்பெருமானார் திருவடியையே எப்பொழுதும் நெஞ்சில் நினைந்து வணங்குவீராக. என்ற கருத்து.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

प्रमेय सारं

Published by:

श्रीः
श्रीमते शटकोपाय नमः
श्रीमते रामानुजाय नमः
श्रीमद्वरवरमुनय् नमः

मूल व्याख्यान: श्री वरवरमुनी स्वामीजी, तमिल अनुवाद: श्री . वे. वी. के. श्रीनिवासाचारी स्वामीजी.

e-book: https://1drv.ms/b/s!AiNzc-LF3uwygwzixn4PT17uANyK

 arulalaperumalemperumanar-svptrश्री देवराज मुनि स्वामिजिश्रीविल्लिपुत्तूर्

mamunigal-vanamamalai-closeupश्री वरवरमुनि स्वामिजितोताद्रि

यह श्री देवराजमुनी स्वामीजी के ज्ञानसारम्-प्रमेयसारम् पर आधारित श्री वरवरमुनी स्वामीजी के व्याख्यान का हिन्दी भाषांतर है जो तमिल में श्री उभय वेदान्त विद्वान व्ही. के. श्रीनिवासाचारी ने लिखा है जो श्री देवराजमुनी स्वामीजी के वंशज हैं और श्रीविल्लीपुत्तुर में बिराजते हैं।

कीर्ती मूर्ति श्री श्रीनिवासाचारी स्वामीजी ३१ वे पट्टम् श्री उभय वेदान्त विद्वान श्री तिरुमलै विंजीमूर कुप्पन ऐयंगार (श्री कुप्पुस्वामी ताताचार) स्वामीजी के कुमार हैं।

श्री श्रीनिवासाचारी स्वामीजी निर्मित तमिल ग्रंथ २००३ पांगुनी-उत्तीरादी में श्री उ. वे. कुप्पुस्वामी ताताचार स्वामीजी के १०० वे नक्षत्र उत्सव पर प्रकाशित हुआ था।

मूल तमिल ग्रंथ और उसके अङ्ग्रेज़ी तथा इतर भाषाओंके रूपांतरित ग्रंथोंका प्रचार श्री . वे. श्रीनिवासाचारी स्वामीजी के कुमार विद्वान श्री . वे. वेंकटाचारी स्वामीजी (जो ३३ वे पट्टम् को सुशोभित कर रहे हैं) के अनुमति से हो रहा है। श्री . वे. वेंकटाचारी स्वामीजी श्रीविल्लीपुत्तूर मठ में बिराजते हैं और श्री कुप्पन एयङ्गार मंडप श्री विल्लीपुत्तुर में श्री श्रीनिवास सन्निधि तथा श्री देवराजमुनी सन्निधि में नित्य कैंकर्य करते हैं।

हिंदी अनुवाद – केशव रान्दाद रामानुजदास

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ப்ரமேய ஸாரம்

Published by:

ஸ்ரீ:
ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

arulalaperumalemperumanar-svptrஅருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார்ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்

mamunigal-vanamamalai-closeupமணவாள மாமுனிகள்வானமாமலை

புத்தகம் (e-book): http://1drv.ms/208fNcj

வ்யாக்யான மூலம் ஸ்ரீமத் மணவாள மாமுநிகளாலும், தமிழில் ஸ்ரீ உ.வே. V.K. ஸ்ரீநிவாஸாசாரியார் அவர்களாலும் எழுதப்பட்டது. இந்த க்ரந்தம் ஸ்ரீ அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் திருவம்சத்தில் அவதரித்த ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் ஸ்ரீ உ.வே. V.K. ஸ்ரீநிவாஸாசாரியார் ஸ்வாமியால் தமிழில் விரிவுரை இயற்றப்பட்டது.

vk-srinivasacharyar

கீர்த்தி மூர்த்தி ஸ்வாமி ஸ்ரீநிவாஸாசாரியார் 31ஆம் பட்டம் ஸ்ரீமத் உபயவேதாந்த வித்வான் திருமலை விஞ்சிமூர் குப்பன் ஐயங்கார் (குப்புஸ்வாமி தாத்தாசார்) ஸ்வாமியின் திருக்குமாரர் ஆவார்.

இந்த தமிழ் வ்யாக்யானம் ஸ்ரீ உ.வே. குப்புஸ்வாமி தாத்தாசாரின் 100ஆவது திருநக்ஷத்திரமான 2003 பங்குனி உத்திரட்டாதி அன்று அச்சிடப்பட்டது.

ஸ்ரீ உ.வே. ஸ்ரீநிவாஸாசாரியாரின் திருக்குமாரரும், இப்பொழுது ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் திருமாளிகையில் 33ஆம் பட்டம் அலங்கரிப்பவரும், ஸ்ரீ குப்பன் அய்யங்கார் மண்டபம் என்று ப்ரசித்தி பெற்ற திருவேங்கடமுடையான் ஸ்ரீ அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் சன்னதியில் தொடர்ந்து பல கைங்கர்யங்களைச் செய்து கொண்டிருப்பவருமான, வித்வான் ஸ்ரீ உ.வே. V.S. வேங்கடாசாரியார் ஸ்வாமி அவர்களின் மங்களாசாசனத்துடன் இத்தை தமிழிலும் மற்ற மொழிகளிலும் வெளியிடுகின்றோம்.

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org