Category Archives: Other

ఆర్తి ప్రబంధం – 40

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 39

పాశురము 40:

అవత్తే పొళుదై అడియేన్ కళిత్తు
ఇప్పవత్తే ఇరుక్కుం అదు పణ్బో?
తివత్తే యాన్ శేరుం వగై అరుళాయ్ శీరార్ ఎతిరాశా
పోరుం ఇని ఇవ్వుడంబై ప్పోక్కు

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

అడియేన్ – నేను, నిత్య దాసుడను (శ్రీ రామానుజులకు)
అవత్తే కళిత్తు– అలా వృధా చేశాను
పొళుదై – పాద పద్మాల యందు దాసుడిగా గడపాల్సిన ఆ విలువైన కాలము (శ్రీ రామానుజుల).
పణ్బో? – (ఓ శ్రీ రామానుజ!!) మీ హోదాకి గుణాలకి సరి తూగుతుందా?
ఇరుక్కుం అదు – నేను ఉండాలంటే
ఇప్పవత్తే – ఈ సంసారం ఒక శత్రువు (నాకు మీ నిత్య సేవ చేయనీయకుండుట వల్ల).
శీరార్ ఎతిరాశా – ఓ యతిరాజా! శుభ గుణాలతో నిండి ఉన్న
ప్పోక్కు– నాశనము
ఇని ఇవ్వుడంబై – ఈ దేహము మరియు
అరుళాయ్ – దయచేసి ఆశీర్వదించండి
యాన్– నేను
శేరుం వగై – చేరుకోవడానికి  సాధనముగా
అవత్తే – పరమపదము
పోరుం – “సంసారం” అనే ఈ చరసాల నాకు సరిపోతుంది.

సరళ అనువాదము:

మాముణులు చాలా కాల వృధా చేసారని బాధపడుతూ, ఆ సమయము తమ స్వామి అయిన శ్రీ రామానుజులను సేవించగలిగి ఉండేవారని భావిస్తున్నారు. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో శాశ్వతంగా ఉండాలని అనుకుంటున్న ఈ శరీరాన్ని తాను ఎందుకు ముక్కలుగా నరకలేదో వారు రామానుజులను ప్రశ్నిస్తున్నారు. అలా చేయగలిగితే, తాను ఎప్పటినుంచో ఆరాటపడుతున్న పరమపదానికి వెళ్లగలిగితే, అక్కడ శ్రీ రామానుజులకు నిత్య సేవ చేయగలడు అని తెలుపుతున్నారు.

వివరణ: 

మాముణుల ఇలా అభ్యర్థిస్తున్నారు – “హే శ్రీ రామానుజా! మీకు సేవ చేయడానికే నేను పుట్టాను. అయితే ఇన్ని సంవత్సరాలు, నేను మీకు నిరంతరాయంగా సేవ చేయగలిగిన సువర్ణ సమయాన్ని వృధా చేశాను. నేను ఈ సంసారంలో కూరుకుపోయి ఉన్నాను. ఈ ప్రాపంచిక లోకములో నేను ఎప్పటికీ ఇక్కడే ఉండాలనేది మీ కృపకి సరితూగదు. అందువల్ల, మిమ్ములకు నిరంతరం సేవచేసుకునే అవకాశ భాగ్యము నిత్యము రెట్టింపు అయ్యే ప్రదేశమైన పరమపద మార్గాన్ని నాకు అనుగ్రహించమని మిమ్మల్ని అభ్యర్థిస్తున్నాను. “పరమపదం ఎన్నుం తివం” అని వర్ణించబడుతున్న ఆ ప్రదేశానికి వెళ్ళాలని పరితపించి ఉన్నాను. కానీ అలా జరగాలంటే, హే ఎంబెరుమానారే! యతుల నాయకుడా! మంగళ గుణాల సంపూర్ణుడా! ఇక ఈ సంసారంలో నా బసను ముగించమని అభ్యర్థిస్తున్నాను. అజ్ఞానానికి మూలమైన ఈ దేహము, మీకు శాశ్వతమైన సేవకి అవరోధమైన ఈ దేహము, ఈ ప్రపంచంలో ఆత్మతో కలిసి జీవిస్తున్న ఈ నా దేహాన్ని నాశనం చేయమని మిమ్మల్ని అభ్యర్థిస్తున్నాను. మీ సేవ చేయడమే అత్యున్నత లక్ష్యము, దయతో అనుగ్రహించమని మిమ్మల్ని అభ్యర్థిస్తున్నాను ”. ఈ పాశురాన్ని మరో రకంగా కూడా పఠిస్తారు, అనగా, “అడియేన్ ఇప్పవత్తే ఇరుకుమదు పణ్బో?” – ఈ ప్రపంచంలో ఉండడం నా గుణ చిహ్నమా అని మాముణులు శ్రీ రామానుజులను ప్రశ్నిస్తున్నారని దీనికి మనము అర్థం చెప్పుకోవచ్చు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-40/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 39

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 38

పరిచయము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు తమ దగ్గరలో ఉన్న ఒక సమూహానికి కలిగిన ప్రశ్నకి సమాధానమిస్తున్నారు.  మాముణుల దగ్గర ఉన్న వాళ్ళు వారిని “హే మాముని!!! మీ మునుపటి పాశురములో శ్రీ రామానుజుల (“ఉన తాళ్ ఒళిదవఱ్ఱయే ఉగక్కుం”) దివ్య పాద పద్మాలు తప్పా మిగతా వాటిపై మీ మనస్సు మరలుతుందని మీరు అన్నారు. ఇలా ఉన్న మీరు ఆ అల్ప ప్రాపంచిక విషయాలన్నిటితో జతబడి ఉన్నారు కాబట్టి,  ఏ సారము లేని  మిమ్మల్ని శ్రీ రామానుజులు ఎలా స్వీకరించారు? లౌకిక సంబంధము కారణంగా ప్రతికూల నడవడితో నిండి ఉన్న మిమ్మల్ని శ్రీ రామానుజులు ఎలా ఆమోదించారు”? మాముణులు సమాధానమిస్తూ, “నేను వారి పాద పద్మాల యందు శరణాగతులైన సమయంలో, ఎన్నో విరుధ అంశాలతో నిండి ఉన్న నన్ను చూసి వారు తమ భోగ్య వస్తువులుగా స్వీకరించారు. వాటిని వారు అనుకూలముగా భావించి నన్ను స్వీకరించారు”. మాముణులు ఒక ఉదాహరణ ఇస్తూ ఈ విషయాన్ని నిరూపింస్తున్నారు.

పాశురము 39:

వేంబు కఱియాగ విరుంబినార్ కైత్తెన్ఱు
తాం పుగడాదే పుశిక్కుం తన్మైపోల్
తీంబన్ ఇవన్ ఎన్ఱు నినైత్తు ఎన్నై ఇగళార్ ఎతిరాశర్
అన్ఱు అఱిందు అంగీకరిక్కైయాల్

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

విరుంబినార్ తాం – ఆనందించే వారు
వేంబు – వేప ఆకులు
కఱియాగ – పక్కన కూరతో నంచుకొనేటట్టుగా
పుగడాదే – వాటిని పారి వేయరు
కైత్తెన్ఱు–  “చేదుగా ఉంటుందని” అనుకొని.
పుశిక్కుం – ఎంతో ఆనందంగా తింటారు
తన్మైపోల్– ఇది ఆ వ్యక్తుల స్వభావము

(అదేవిధంగా)
ఎతిరాశర్– ఎంబెరుమానారే!!!
ఇగళార్ – నన్ను త్యజించరు
నినైత్తు – అని అనుకొని
ఎన్నై – నేను (మాముణులు)
తీంబన్ ఇవన్ ఎన్ఱు  – పాపాత్ముడను
అన్ఱు – వారికి శరణాగతి చేసిన ఆ రోజు
అఱిందు – నేను పాపాత్ముడిని అని తెలిసి కూడా
అంగీకరిక్కైయాల్– వారు నా పాపాలను తన ఆనందముగా భావించారు, నన్ను సంతోషంగా స్వీకరించారు.

సరళ అనువాదము:

మాముణులు ఈ పాశురములో శ్రీ రామానుజుల వాత్సల్య గుణాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. వారు తన పాపాలను తన భోగ్య వస్తువుగా భావించారని వివరిస్తున్నారు. కొంతమంది తమ భోజనములో వేప ఆకులు ఉంటే, అవి చేదని తీసి పారేయకుండా యిష్టంగా భుజిస్తారు, అన్న ఉదాహరణను వారు ఉల్లేఖిస్తున్నారు.

వివరణ: 

తిరుమళిశై ఆళ్వార్ల నాన్ముగన్ తిరువందాది పాశురము 94 – “వేంబుం కఱియాగుమెన్ఱు” ప్రకారం, కొంతమంది వేపను, వేప ఆకులను కాయ కూరలాగా తమ భోజనములో భాగముగా భుజిస్తారు. మాముణులు ఈ పాశురాన్ని ఉల్లేఖిస్తూ తమ విషయాన్ని నిరూపిస్తున్నారు.  “కొంతమంది  తీపి కాని చేదు ఆహార పదార్థాలను ఇష్థపడుతుంటారు. అలాంటి వాళ్ళు చేదు వస్తువులైన వేపను తమ ఆహారములో కలిపి తింటుంటారు. వారు స్వయంగా వాటిని సేకరించి వాటిని యిష్టపడి తింటుంటారు. చాలా చేదుగా ఉంది అని తలచుకుంటూ మరి తింటుంటారు. అదేవిధంగా, నేను నా స్వామి అయిన శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలకు శరణాగతి చేసినప్పుడు, నేను పాపాలతో నిండిన వాడనని వారికి తెలుసు. అయినా కానీ వారు నేను పాపినని నిర్లక్ష్యము చేయలేదు. బదులుగా వారు నాలోని ఆ అపరాధాలను మరియు పాపాలను తమ భోగ్య వస్తువుగా భావించారు”, అని మాముణులు వివరిస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-39/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 38

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 37

పరిచయము

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు “ఇన్ఱళవుం ఇల్లాద అధికారం” అనే వాఖ్యాన్ని ఉపయోగించారు. ఈ పాశురములో, వారు శాస్త్రము ద్వారా కారణములు మరియు అన్వయములు ఉపయోగించి శోదిస్తున్నారు.

పాశురము 38

అంజిల్ అఱియాదార్ ఐంపతిలుం తాం అఱియార్
ఎన్శొల్ ఎనక్కో ఎతిరాశా! – నెంజం
ఉన తాళ్ ఒళిందవఱ్ఱైయే ఉగక్క ఇన్ఱుం
అనుతాపం అఱ్ఱు ఇరుక్కైయాల్

ప్రతి పద్ధార్ధములు

ఎతిరాశా! – ఎంబెరుమానారే!!!
నెంజం–  మనస్సు,  అల్పమైన విషయాలలో నీండా మునిగిన
ఉగక్క – ఆరాటపడుతూ
ఒళిందవఱ్ఱైయే – సరిహద్దు బయట ఉన్న విషయములు
ఉన– నీవు,  మనకు అంతిమ గమ్యమైన మన స్వామి
తాళ్– మీ పాద పద్మములు, నిత్యానందానికి మూల బిందువు.
ఇన్ఱుం– ఇప్పటికీ కూడా (ఈవేళ)
ఇరుక్కైయాల్– నేను ఉన్నాను
అఱ్ఱు – ఏదీ లేకుండా
అనుతాపం – ఈ ప్రపంచంలోని అత్యంత అల్ప విషయాల ఆసక్తిపై ఎందుకు నా మనస్సు దిగజారిందనే ఒక భావన.
ఎన్శొల్ – ఒక ప్రసిద్ద సామెత ఉంది
అఱియాదార్ – ఏమీ జ్ఞానము/అర్థము చేసుకోనివారు
అంజిల్– ఐదు సంవత్సరాల వయస్సు, మనిషికి బుద్ధి వికసించే వయస్సు
ఐంపతిలుం – యాభై సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నవారు కూడా
తాం అఱియార్ – అర్థము చేసుకోలేరు
ఎనక్కో– ఈ సామెత నా కోసమే సృష్థించారా?

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు ఒక ప్రసిద్ధ సామెతను ఇలా ఉల్లేఖిస్తున్నారు, “ఐదు సంవత్సరాల వయస్సులో విషయాలను నేర్చుకోలేని వ్యక్తి యాభై ఏళ్ళ వయస్సులో కూడా నేర్చుకోలేడు”. ఈ ప్రపంచంలోని అన్ని అణగారిన విషయాలను పొందాలని తన మనస్సు పరితపిస్తుందని, అలా ఉంటున్నందుకు పశ్చాత్తాపము కూడా పడట్లేదని వారు వివరిస్తున్నారు. ఈ లౌకిక అజ్ఞానం మరియు అంధకారంలో మునిగి ఉన్న తనని రక్షించమని శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాల యందు శరణాగతి చేస్తున్నారు.

వివరణ: 

మాముణులు ఇలా వివరిస్తున్నారు – “హే యతులకు నాయకుడా !!! “తీమణం (తిరువాయ్మొళి 2.7.8)” ప్రబంధములో చెప్పినట్లుగా నా మనస్సు ఈ లౌకిక అల్ప విషయాలలో మునిగి ఉంది. నమ్మాళ్వార్లు “యాదానుం పఱ్ఱి నీంగుం (తిరువిరుత్తం 95)” లో చెప్పినట్లుగా, నా మనస్సు నిరంతరం ఈ ప్రపంచంలోని అల్ప విషయాలను వెదుకుతూ వాటి పట్ల సంబంధాన్ని పెంచుకుంటుంది. నిరంతరం మనస్సు మీ పాద పద్మాల యందు దృష్టి పెట్టాలి, కానీ దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తుంది. ఈ ప్రపంచంలోని అన్ని అణగారిన విషయాలను ఆరగించి, అవే తన తుది గమ్యస్థానంగా భావించి వాటి ఆకర్షణకి లొంగిపోతుంది. అలా ప్రవర్తించి, మనస్సు తన హీన ప్రవర్తనకు బాధ కూడా పడటం లేదు. ఎన్నడూ పశ్చాతాప పడి దాన్ని సరిదిద్దుకోవాలని ప్రయత్నమూ చేయుటలేదు. బదులుగా అది ప్రపంచంలోని భోగ్య విషయాలకై ఆరాటపడుతుంది. “తస్మాత్ బాల్యే వివేకాత్మా” అనే వాఖ్యము ప్రకారం, విషయాల మధ్య వ్యత్యాసము గుర్తించడానికి మనిషిలో బుద్ధి వికసించేది ఐదేళ్ల వయస్సులో అని పరిగణించారు మన పెద్దలు. ఆ ఐదేళ్ల వయసులో, ప్రపంచంలోని తేడాలను నేర్చుకొని అర్థం చేసుకోలేకపోతే, యాభై ఏళ్లు నిండినప్పటికీ అతను అర్థం చేసుకోలేడు. ఇది పాత కాలంగా వాడుకలో ఉన్న ఒక ప్రసిద్ధ సామెత. ఇది నా కోసం ప్రత్యేకంగా సృష్టించబడిందా అని నేను ఆశ్చర్యపోతున్నాను, ఎందుకంటే ఇది నాకు ఖచ్చితంగా వర్తిస్తుంది అని వారు వివరిస్తున్నారు. నాకు ఏది మంచిదో నాకు తెలియదు. అందువల్ల, సర్వశక్తి సంపన్నుడు అయిన నా స్వామి శ్రీ రామానుజులను నాకు ఒక మార్గము చూపించమని నేను అభ్యర్థిస్తున్నాను. “నెంజముం తానొళిందవఱ్ఱైయే ఉగక్కుం”. “ఒక వ్యక్తి ఐదేళ్ల వయసులో నేర్చుకొనక / అర్థం చేసుకోకపోతే, అతడు యాభై ఏళ్ళ వయసులో కూడా అర్థం చేసుకోడు” అని మాముణులు చెప్పినట్లు కూడా దీనిని మనము భావించవచ్చు. అయ్యో! ఈ ప్రపంచంలోని అన్ని భౌతిక విషయాసక్తులకై నా మనస్సు ఆరాటపడుతుంది, పైగా పశ్చాతాప భావన కూడా లేదు. ఈ పశ్చాతాప భావన లేకపోవడం వల్లనే, నా మనస్సు అత్యున్నత గమ్యమైన మీ పాద పద్మాలు తప్పా ఈ విశ్వంలోని ఇతర అన్ని విషయాలకై నా మనస్సు ఆరాటపడుతూ ఉంది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-38/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

स्तोत्र रत्नम – श्लोक 11 – 20 – सरल व्याख्या

Published by:

श्री: श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः

पूरी श्रृंखला

<< 1 – 10

श्लोक 11 –

इस पासूर में परत्व लक्षण (सर्वोच्चता की पहचान) की व्याख्या की गई है।

स्वाभाविकानवधिकातिषयेशितृत्वम
नारायण त्वयि न मृष्यति वैदिक: क: |

ब्रह्मा शिवश्शतमख परम: स्वराडिति
एते’पि यस्य महिमार्णवविप्रुशस्थे ||

हे नारायण! ब्रह्मा, शिव, इंद्र और मुक्तात्मा, जो कर्म से बंधे नहीं हैं और उन सभी दूसरे देवताओं से बड़े हैं – ये सभी व्यक्ति आपकी महानता के सागर में एक बूंद के समान हैं; कौन सा वैदिक (वेद का अभ्यास करने वाला) आपके ऐश्वर्य (नियंत्रण करने की क्षमता) को वहन नहीं करेगा जो स्वाभाविक है और जिसमें असीम महानता है?

श्लोक 12 –

इस पासूर में, भगवान की पहचान के बारे में संदेह उत्पन्न करने वाले (सामान्य और विशिष्ट) नामों के अपेक्षा, श्रीआळवन्दार स्वामीजी दयापूर्वक उन नामों की व्याख्या कर रहे हैं जो व्यक्तिगत रूप से पूर्ण हैं और स्पष्ट रूप से भगवान की सर्वोच्चता की पहचान कराने में सक्षम हैं।

कश्श्री : श्रिय: परमसत्वसमाश्रय: क:
क: पुंडरिकनयन: पुरुषोत्तम: क: |

कस्यायुतायुतशतैककलांशकांशै विश्वं
विचित्रचिदचित्प्रविभागवृत्तम ||

श्रीजी (श्री महालक्ष्मी) का धन कौन है? शुद्ध सत्वता किसके पास है? कमल नयन कौन हैं? पुरुषोत्तम के नाम से किन्हें जाना जाता है? किसके संकल्प/ व्रत का एक छोटा सा अंश (कई करोड़ आकार के हजारवें हिस्से का) इस संसार जिसमें चेतन और अचेतन की विविध श्रेणियां हैं, को संभालता और बनाए रखता है?

श्लोक 13 –

श्रीआळवन्दार स्वामीजी इतिहास और पुराणों की घटनाओं के माध्यम से ब्रह्मा, रुद्र, आदि के क्षेत्रज्ञत्व (जीवात्मा होने) और भगवान के परत्व (सर्वोच्चता) होने की व्याख्या करते हैं।

वेदापहार गुरुपातक दैत्यपीडादि
आपात विमोचनमहिष्टफलप्रदानै: |

कोन्य: प्रजापशुपती परिपाति कस्य:
पादोदकेन स शिवस्स्वशिरोधृतेन ||

(भगवान के अलावा) और किसने, ब्रह्मा जो प्रजापति हैं और शिव जो पशुपति हैं, उनके अनेकों संकटों को दूर करके उनकी रक्षा की है, जैसे वेदों की चोरी [ब्रह्मा द्वारा वेदों को खोना], अपने पिता के सिर को तोड़ने के कारण प्राप्त पाप [रुद्र द्वारा ब्रह्मा का सिर तोड़ना] और असुरों द्वारा दिया गया दुःख [इंद्र और अन्य देवताओं के लिए] आदि? किसके श्रीपाद तीर्थ (गंगाजी का पवित्र जल, जो भगवान के चरण कमल से निकली है) को अपने शीश पर धारण करने से शिव शुद्ध हो गए थे?

श्लोक 14 –

श्री आळवन्दार स्वामीजी यहाँ (इन पांच पासूरों की श्रृंखला के निष्कर्ष स्वरूप) भगवान की सर्वोच्चता की व्याख्या करते है, जो ऐसे न्याय-संगत तर्क और बुद्धि विवेक पर आधारित है, जो प्रमाणों (अर्थात शास्त्र, प्रामाणिक शास्त्र) के अनुकूल हैं।

कस्योदरे हरविरिञ्चमुख: प्रपंच:
को रक्षतीममजनिष्ट च कस्य नाभे: |

क्रान्त्वा निगीर्य पुनरद्गिरति त्वदन्य:
क: केन वैष परवानिति शक्यशङ्क: ||

किसके उदर में शिव, ब्रह्मा आदि और संसार वशीभूत थे? इस दुनिया की रक्षा कौन कर रहा है? किसकी नाभिकमल से (यह संसार) उत्पन्न हुआ? आपके अलावा और किस ने इस दुनिया को नाप कर, निगल कर, फिर से उगल दिया? क्या इस संसार की प्रभुता पर तनिक भी संदेह हो सकता है?

श्लोक 15 –

इस श्लोक में जो बताया गया है, जबकि वह स्पष्ट रूप से प्रामाणिक ग्रंथों के माध्यम से भी स्थापित किया गया है, जैसा कि श्री भगवत गीता 16.20 में कहा गया है “आसुरीं योनिमापन्ना” (असुर के रूप में जन्म लेना), यह सोचते हुए कि “हाय! ये आसुरी लोग आपको जानने का सुअवसर खो रहे हैं!” श्रीआळवन्दार स्वामीजी को ऐसे लोगों कि क्षति का दुख होता है। वैकल्पिक व्याख्या – इन विशिष्ट भगवान को आसुरी लोगों द्वारा नहीं देखा जाना चाहिए जैसा कि तिरुवाइमोळि 1.3.4 में कहा गया है “यारुमोर निलैमैयन् एन अरिवरीय एम्पेरुमान”, अर्थात भगवान ऐसे है कि उन्हें [ईर्ष्यालु] लोग नहीं समझ सकते क्योन्की उनके “ऐसे गुण है”)।

त्वां शीलरूपचरितै: परमप्रकृष्ट:
सत्वेन सात्विकतया प्रबलैश शास्त्रै: |

प्रख्यातदैवपरमार्थविदां  मतैश्च
नैवासुरप्रकृतय: प्रभवन्ति बोध्दुम् ||

[शोक!] आसुरी लोग, आपको जानने में असमर्थ हैं (अर्थात भगवान को, जो सर्वश्रेष्ठ है), जिनके विषय में हम इस प्रकार से जानते है-

• आपका शील गुण (सरलता का गुण), रूप (जिसे वेद द्वारा महिमामंडित किया जाता है) और (दिव्य) गतिविधियाँ,

• आपका निवास/ संपत्ति जो शुद्ध सत्व से परिपूर्ण है,

• शास्त्र जो अपनी अच्छाई की प्रकृति के कारण दृढ़ हैं और

• उन लोगों की सम्मति के माध्यम से जो आपके विषय में सच्चाई जानते हैं।

श्लोक 16 

श्रीआळवन्दार स्वामीजी महान आत्माओं द्वारा भगवान तक पहुँचने के बारे में विचार करते हैं जो कि भगवान की सादगी के कारण ही संभव है और इसे [उनके द्वारा भगवान को जानने/प्राप्त करने] वह (श्रीआळवन्दार स्वामीजी) अपना लाभ मानते हैं।

उल्लङ्घित  त्रिविध सीमसमातिशायी
संभावनं तव परिब्रढिमस्वभावं |

मायाबलेन भवता’पी निगुह्यमानं
पश्यन्ती केचिदनिशं  त्वदनन्यभावा: ||

वे (कुछ) महान आत्माएं, जो विशेष रूप से सिर्फ आपके विषय में ही विचार करते हुए आपके प्रभुत्व को देखते हैं, जो तीन प्रकार की सीमाओं (काल (समय), देश (स्थान) और वस्तु (इकाई)) से परे है और “क्या कोई आपके बराबर या उच्चतर है?” इस प्रकार के संदेह से भी परे है। वह भी तब जब आपके ऐसे स्वामित्व/ आधिपत्य को आपने अपनी अद्भुत क्षमता से छुपाया हुआ है।

श्लोक 17 –

यहाँ श्रीआळवन्दार स्वामीजी विभिन्न प्रकार की संस्थाओं की व्याख्या करते हैं, जो भगवान द्वारा नियंत्रित होती हैं और जो उनके सर्वेश्वरत्व (सभी पर प्रभुत्व) को सिद्ध करता है, जिसे पहले समझाया गया है।

यदण्डं अण्डान्तर गोचरं च यत्
दशोत्तराण्यावरणानि यानि च |

गुणाः प्रधानं पुरुशः परं पदं
परात्परं ब्रह्म च ते विभूतयः||

(1) ब्रह्माण्ड [ब्रह्मा के नियंत्रण में 14 परतों वाला अंडाकार आकार का ब्रह्मांड], (2) जो कुछ भी अंड के अंदर है, (3) वे [सात] आवरण (बाढ़ा) [जो अंड को आच्छादित करते हैं] जिनमें से प्रत्येक अपने पिछले के 10 गुना है और उन सभी की तुलना में आकार में बड़ा, (4) गुण जैसे सत्व (अच्छाई), रजस (राग) और तमस (अज्ञान), (5) मूल प्रकृति (प्राथमिक पदार्थ), (6) जीवात्माओं का संग्रह (चेतन संस्थाएं), (7) श्रीवैकुंठम (आध्यात्मिक क्षेत्र), (8) नित्यसूरियों का समूह जो मुक्तात्माओं से श्रेष्ठ हैं (जो ब्रह्मा और अन्य से शुरू होने वाले देवताओं से श्रेष्ठ हैं), और (9) दिव्य शुभ रूप हैं, ये सभी आपके शरीर/रूप है।

श्लोक 18 –

श्रीआळवन्दार स्वामीजी ने पहले “शरण्य” (शरण – भगवान) की महानता के बारे में बात की थी और इस श्लोक में, हममें जो झिझक है कि “मैं ऐसे उभय विभूति नाथ (दोनों दुनिया के स्वामी) तक कैसे पहुँच सकता हूं?”, उसको समाप्त करने के लिए भगवान के ऐसे बारह गुणों की व्याख्या करते है जो भक्तों को भगवान में लगाती हैं। वैकल्पिक रूप से – पहले भगवान के सर्वेश्वरत्वम (सर्वोच्चता) की व्याख्या की गई है और अब वे भगवान के उन गुणों के बारे में बोलते हैं जिनके बारे में बात करना उपयुक्त है।

वशी वदान्यो गुणवान् रुजुश्शुचिर्
मृदुर्दयालुर् मधुरस्थिरस् सम: |

कृती कृतज्ञस्त्वमसी स्वभावत:
समस्तकल्याणगुणामृतोदधि: ||

आप स्वाभाविक रूप से शुभ गुणों के अमृत सागर हैं जैसे (1) नियंत्रित होना (अपने भक्तों द्वारा), (2) उदार होना (अपने आप को अपने भक्तों के सामने प्रस्तुत करना), (3) सौशील्य (स्वभाव में उत्कृष्टता), (4) स्वयं को बिना किसी भेदभाव के सभी के लिए प्रस्तुत करना, (5) ईमानदार होना (मन, वचन और कर्म में), (6) पवित्रता (निर्हेतुक अपनी दया प्रदान करना), (7) अपने भक्तों से वियोग को सहन करने में असमर्थ होना, (8) दयालु होना (अपने भक्तों का दुःख सहन नहीं कर सकना), (9) मधुर होना, रक्षा में दृढ़ होना (अपने भक्त की), (10) एक समान होना (उन सभी के लिए जो आपके प्रति समर्पण करते हैं), (11) कर्मों में संलग्न होना (अपने भक्तों के लिए, उन्हें अपना समझकर) और (12) अपने भक्तों के प्रति उनके छोटे से छोटे कृत्य के लिए भी आभारी होना।

श्लोक 19 –

श्रीआळवन्दार स्वामीजी कहते हैं कि जिस प्रकार भगवान के शुभ गुण असंख्य हैं, उसी प्रकार प्रत्येक गुण भी अपने आप में असीम है।

उपर्युपर्युब्जभुवो’पी पूरुषान्
प्रकलप्य ते ये शतमित्यनुक्रमात् |

गिरस् त्वदेकैकगुणावधीप्सया
सदा स्थिता नोद्यमतो’तिशेरते ||

अधिक से अधिक ब्रह्मा के लिए “ते ये शतं” (ऐसे सौ) का बार-बार पाठ करके, वेद वाक्य (पवित्र ध्वनियाँ / भजन) हमेशा नए ब्रह्मा की कल्पना करने पर केंद्रित होते हैं, जो आपके प्रत्येक गुण की सीमा को देखने की इच्छा रखते हैं, और जो अभी तक प्रारंभिक चरण से आगे नहीं बढ़े सके हैं।

श्लोक 20 –

श्रीआळवन्दार स्वामीजी अब उन भक्तों की महानता की व्याख्या करते हैं जो पहले बताए गए भगवान के गुणों के भोक्ता हैं। वैकल्पिक व्याख्या – यदि उन भक्तों के लिए इतनी महानता है जिन्होंने भगवान से इतनी महानता प्राप्त की है जैसा कि ब्रह्म सूत्र 1.1.20 में कहा गया है “अस्मिन्नस्य च तद्योगं शास्ति ” (श्रुति ब्रह्म के साथ जीवात्मा की आनंदमय एकता की व्याख्या करती है, जो आनंदमय है), यह स्पष्ट है कि भगवान की महानता को मापा नहीं जा सकता।

त्वदाश्रितानां जगदुद्भवस्थिति
प्रणाशसंसारविमोचनादया: |

भवन्ति लीला विदयश्च वैदिका:
त्वदीय गंभीर मनोनुसारिण: ||

आपके भक्तों के लिए (जैसे ब्रह्मा आदि) संसार की रचना करना, रक्षा करना, संहार करना, संसार (भौतिक क्षेत्र) को पार करने में सहायता करना आदि, सभी आपके लिए क्रीड़ा के समान हैं; वेद के नियम भी आपके भक्तों के गहन दिव्य हृदयों का पालन करते हैं।

– अडियेन भगवती रामानुजदासी

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-11-to-20-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 36

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 35

పరిచయము

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు  “మరుళాలే పులన్ పోగ వాంజై సెయ్యుం ఎందన్” అని అంటూ, తాము (మాముణులు) చేసిన ఘోర పాపాల వలన బలపడి ఉన్న తమ ఇంద్రియాలు, వాటి నియంత్రణలో ఉన్న తమ మనస్సుని తిరిగి సన్మార్గములోకి తీసుకురమ్మని శ్రీ రామానుజులను అభ్యర్థిస్తున్నారు. కానీ ఆ తరువాత కూడా, తమ పాప ప్రభావం కొనసాగుతూనే ఉంది. మాముణులు  తన మనస్సు ఈ లౌకిక భూసంబంధమైన, అల్పమైన, అసహ్యకరమైన మరియు “భోగ్యకరమైన” విషయాలపైనే ఆసక్తి చూపుతుంది అని వివరిస్తున్నారు. ఈ విషయాలు తన మనస్సు బుద్దిని గతి తప్పి నడిపిస్తున్నాయని, వాటికి మూల కారణమేమిటోనని ఆశ్చర్యపోయి, ఆ పాపాలు, వాటి ప్రభావాల మూలమేమిటో అంతు చిక్కక మాముణులు చివరకు ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం తన వద్ద లేదని తెలుపుతున్నారు.

పాశురము 36

వాశనైయిల్ ఊఱ్ఱమో మాళాద వల్వినైయో
యేదెన్ఱఱియేన్ ఎదిరాశా!!! తీదాగుం
ఐమ్బులనిలాశై అడియేన్ మనమ్ తన్నై
వన్బుడనే తాన్ అడరుం వందు

ప్రతి పద్ధార్ధములు

ఎదిరాశా – ఓ ఎంబెరుమానారే!!!
తీదాగుం –  ఆత్మకు “హానికరం” గా భావించబడేవి
ఐమ్బులనిల్ – మనల్ని నిరంతరము ప్రభావితము చేసే ఇంద్రియములు
అడియేన్ – నేను
మనమ్ తన్నై– మనస్సు యొక్క
ఆశై – ఆశిస్తుంది (లౌకిన సుఖము).
వన్బుడనే – (ఈ ఇంద్రియములు) బలవంతముగా
తాన్ వందు– స్వేచ్ఛతో తన ఇష్టానుసారంగా, ఎటువంటి బలవంతం లేకుండా
అడరుం – శాశ్వతముగా నాలో ఉండిపోవాలని నిర్ణయించుకొని

(ఈ రుచికి / కోరికకు కారణం ఏమిటో మాముణులు అడుగుతున్నారు)
ఊఱ్ఱమో – అది పాతుకొని ఉన్న అనుబంధమా
వాశనైయిల్ – అనాది నుండి ఉన్న అసంఖ్యాక పాపకర్మలా?
అల్వినైయో – నా ప్రసిద్ధ పాప కర్మలా?
మాళాద – అవి సమాధానానికి మించినవి (ఎన్నొ తపస్సులతో కూడా తొలగించబడని)
యేదెన్ఱు – ఏమిటది?
అఱియేన్ – దాని గురించి నాకు తెలియదు. (శ్రీ రామానుజులను దీనికి కారణాన్ని కనిపెట్టి, వాటి జాడ లేకుండా తొలగించాలని మాముణులు కోరుకుంటున్నారని అర్థము).

సరళ అనువాదము:

ప్రాపంచిన సుఖాసక్తి తన ఆత్మకి “హానికారకము” అని శాస్త్రము తెలుపుతున్నా తన మనస్సు మరియు బుద్ది పాపాల నియంత్రణలో ఉన్న ఆ లౌకిక సుఖాసక్తి పట్ల ఆకర్షణకి కారణమేమిటి అని రామనుజులను మాముణులు ప్రశ్నిస్తున్నారు. ఈ ఇంద్రియాలు మరియు పాపాలు అతన్ని నిరంతరము హింసించే కారణాన్ని తెలుసుకోలేక, వారు శ్రీ రామానుజులను అభ్యర్థిస్తూ కారణము అడుగుతున్నారు. అనంతరం, వాటిని నిర్మూలించి తమ శరణులోకి తీసుకోమని మాముణులు కోరుతున్నారు.

వివరణ:  

ఆత్మకి హితముకానివి కొన్ని విషయాలు ఉంటాయి. వారు “ఐంకరువి కణ్డవిన్బం (తిరువాయ్మొళి 4.9.10)” అని చెప్పినట్లుగా, ఇంద్రియాలచే ప్రేరేపితమైన ఆత్మ ఈ భౌతిక సుఖాలను వెదుకుతూ వెళుతుంది. అంతటితో ఆగకుండా, ఆత్మ ఆ సుఖానుభవము ఇంకా ఇంకా కవాలని కోరుకుంటుంది. ఈ సుఖాలు  ఆత్మకు “హానికరం” అని మన గ్రంథాలలో చెప్పబడ్డాయి. “హరందిప్రసపం మనః” అన్న వాఖ్యములో చెప్పినట్లుగా, “ఈ ఇంద్రియాలు నన్ను అణగద్రొక్కి వాటి ఇష్టానుసారంగా అన్ని వైపుల నుండి నన్ను లాగేస్తున్నాయి. మీ పాద పద్మాల యందు నేను శరణాగతి చేసి మిమ్ములనే శరణుగా స్వీకరిస్తున్నాను”.  మాముణులు దీనికి కారణం ఏమిటో ఊహించి శ్రీ రామానుజులను అడుగుతున్నారు. కూరతాళ్వాన్లు చెప్పినట్లుగా, “దుర్వాసనాత్రది మత స్సుఖమిందిర్యోత్తం హతుం నమే మదిరలం వరదాదిరాజః”, అనాదిగా అనేక జన్మలలో ఆర్జించిన పాపాల వలలో నేను చిక్కుకున్నానా? లేదా,  “మదియిలేన్ వల్వినైయే మాళాదో (తిరువాయ్మొళి 1.4.3)” నమ్మాళ్వార్లు పలికినట్లుగా, తపస్సుతో కానీ లేదా దుఃఖాలు అనుభవించినా కానీ కరగని నా కర్మ ప్రభావాలు అంత బలమైనవా? కారణం ఏమిటో నాకు తెలియదు. దీనికి కారణం ఏమిటో తెలుకుకొని వాటిని తొలగించమని శ్రీ రామానుజులను నేను కోరుతున్నాను”. ఈ పాశురము మరియు మునుపటి పాశురములో, “ఐంపులన్ల” అనగా ఇంద్రియాల ద్వారా పొందిన ప్రాపంచిక సుఖము అని మనము అర్థము చెప్పుకోవచ్చు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-36/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 37

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 36

పరిచయము

శ్రీ రామానుజులు తమతో ఏదో చెబుతున్నారని మాముణులు ఊహిస్తున్నారు. శ్రీ రామానుజులు తమ మనస్సులో ఏమి ఆలోచించి ఉండవచ్చో దానికి సమాధానమే ఈ పాశురము. శ్రీ రమానుజులు ఇలా వివరిస్తున్నారు – “హే! మామునీ! ఇంద్రియాల చెడు ప్రభావాల గురించి తలచుకొని భయపడుతున్నావు. చింతించకుము. ఇంద్రియాలు, పాపాల ఆగ్రహానికి నిన్ను నేను బలి కాకుండా చూస్తాను. అయినప్పటికీ, భయపడుతున్న నిన్ను నేను ఇంకా ఈ భౌతిక ప్రపంచములో  ఉంచడానికి కారణం ఉంది. “ఆర్థి అధికారా పూర్తిక్కెనుమదు ముఖ్యం” అనే ఒక సూక్తి ఉంది, ఈ వాఖ్యము ప్రకారం మనము ఆర్తి (ఆసక్తి) మరియు అధికారము (విముక్తి పొంది పరమపదానికి వెళ్ళే అర్హత) సంపాదించాలి. ఆ రెండూ పొందే వరకు, ఇక్కడే ఈ భూమిపైనే ఉండాలి. కావున, ఒకసారి నీవు పరమపదానికి వెళ్ళడానికి అవసమైన ఉన్నత ఆసక్తి నీలో ఉండి, నీవు యోగ్యత పరంగా నిజంగా అర్హుడివైతే, నీవు పరమమపదానికి చేరుకునేలా నేను చూస్తాను. ఆ సమయం వరకు, నీవు ఇక్కడే ఉండాలి”.  “హే! శ్రీ రామానుజ! ఈ జీవితంలో నాకు ఇంతవరకు ఎటువంటి అర్హత లేదు. నేను భవిష్యత్తులో ఇక ఎలాంటి అర్హతను పొందుతాను? నాకు కావలసిన అర్హతలను నాలో కలుగజేయక పోవడానికి కారణం ఏమిటి? పరమపదానికి వెళ్ళడానికి అర్హత పొందే మార్గంలో ఉన్న అన్ని అడ్డంకులను మీరు ఎందుకు తొలగించడం లేదు? మీరు ఆ అవరోధాలను ఎందుకు తొలగించడం లేదు? నన్ను పరమపదానికి ఇంకా ఎందుకు  తీసుకెళ్లడం లేదు? అని మాముణులు ప్రశ్నిస్తున్నారు.

పాశురము 37

ఇన్ఱళవుం ఇల్లాద అదిగారుం మేలుం ఎనక్కు
ఎన్ఱు ఉళదాం శొల్లాయ్ ఎదిరాశా! కున్ఱా
వినై త్తొడరై వెట్టి విట్టు మేలై వైగుందత్తు
ఎనై క్కడుగ ఏఱ్ఱాదదెన్?

ప్రతి పద్ధార్ధములు

శొల్లాయ్ – (ఎంబెరుమానారే!) దయచేసి నాకు చెప్పండి.
ఇన్ఱళవుం– ఇంత వరకు
ఇల్లాద అదిగారుం – (నాకు) అర్హత లేదు (పరమపదాన్ని చేరుకునే)
మేలుం – (ఈ కారణంగా) ఇప్పటి నుండి
ఎనక్కు– నాకు
ఎన్ఱుళదాం – ఎప్పుడు అవుతుంది? లేదా అసలు అవుతుందా? పరమపదాన్ని చేరుకునే అర్హత నేను ఎప్పుడు పొందుతాను? (ఇప్పుడు అవుతుందా?)
ఎదిరాశా– ఓ ఎంబెరుమానారే!!!
యేన్? – నీవు ఎందుకు?
క్కడుగ ఎన్నై ఏఱ్ఱాదదు – నన్ను త్వరగా తోసుకెళ్ళకుండా
మేలై – అతి గొప్పదైన
వైగుందత్తు – పరమపదము
వెట్టి విట్టు –  తొలగించడంతో
కున్ఱా –  క్షీణించని
వినై త్తొడరై – పాప కర్మ సంబంధము

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు తన పాపాల మూటని తొలగించకపోవటానికి కారణమేమిటని శ్రీ రామానుజులను అడుగుతున్నారు. మాముణులను పరమపదానికి తీసుకెళ్లడానికి శ్రీ రామానుజులు ఆలస్యముగా వ్యవహరించడంలో కారణం ఏమిటి. అర్హత కారణం అయితే, తాను పరమపదానికి వెళ్ళడానికి ఎప్పటికీ అర్హత పొందలేనని మాముణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. వారిలో అణువు మాత్రము కూడా ఆ యోగ్యత లేనిదని, తాను పరమపదానికి వెళ్ళడానికి అర్హుడు కారని మాముణులు భావిస్తున్నారు. భవిష్యత్తులో వారు ఈ అర్హతలను ఎలా పొందగలరని శ్రీ రామానుజులను ప్రశ్నిస్తున్నారు.

వివరణ:  

మాముణులు ఇలా వివరిస్తున్నారు – “ఇన్ఱు తిరునాడుమెనక్కరుళ ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్” అన్న సూక్తిలో చెప్పినట్లుగా, గతంలో కొంచము కూడా ఆ ఆసక్తి లేని నాకు, ఇప్పుడు లేదా భవిష్యత్తులో ఆ అర్హతను (పరమపదము వెళ్ళడానికి) ఎలా పొందుతాను? ఇంతవరకు ఎన్నడూ లేని యోగ్యత ఇప్పుడు ఎలా పుట్టుకు వస్తుంది. శ్రీ రామానుజా!!!! దీని గురించి మీరు నాకు వివరించాలి. “తొన్మావల్వినై తొడర్” అని చెప్పినట్లుగా, ఎప్పటికీ తరగని నా పాప సంబంధము నా పరమపద యాత్రలో ఖచ్చితంగా అడ్డంకి అవుతుంది. మీరు నా ఈ పాపాలను ఎందుకు తొలగించి, “మేలై వైకుంటతితుత్తుమ్” (తిరువాయ్మొళి 8.6.11)” లో వర్ణించిన గొప్ప పరమపదానికి నన్ను ఎందుకు తీసుకెళ్లడం లేదు. నాకు పరమపదాన్ని ఎందుకు ప్రసాదించడం లేదు? పరమపదానికి వెళ్ళాలనే కోరిక నాలో ఉన్న తరువాత కూడా అజ్ఞానంతో పీడింపబడుతున్న ఈ భూమిపై ఇంకా ఎందుకు ఉంచావు? ఎందుకు నన్ను వెంటనే తీసుకెళ్లడం లేదు? నేను శక్తి లేని వాడిని, ఈ విషయంలో ఏదైనా చేయగల శక్తి మీకు మాత్రమే ఉంది. నేను పరమపదము చేరుకోడానికి అవసరమైన చర్యలు మీరు తీసుకోకపోవడానికి కారణం ఏమిటి? దయచేసి చెప్పండి.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-37/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

स्तोत्र रत्नम – श्लोक 1 – 10 – सरल व्याख्या

Published by:

श्री: श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमद्वरवरमुनये नमः

पूरी श्रृंखला

<<तनियन्

श्लोक 1

इस प्रथम श्लोक में श्री आळवन्दार् स्वामीजी, श्रीनाथमुनी स्वामीजी के ज्ञान और वैराग्य रूपी यथार्थ संपत्ति का वंदन करते है।  

नमो’चिंत्याद्भुधाक्लिष्ट ज्ञान वैराग्यराश्ये |
नाथाय मुनये’गाधभगवद् भक्तिसिंधवे ||

मैं श्रीनाथमुनि स्वामीजी को नमस्कार करता हूं, जो बुद्धि से परे अद्भुत ज्ञान और वैराग्य का संग्रह हैं, वह ज्ञान आर वैराग्य उन्हें (भगवान की कृपा से) सरलता से प्राप्त है, वह जो भगवान का ध्यान करते हैं और भगवान के प्रति असीम भक्ति के सागर हैं।

श्लोक 2 –

तस्मै नमो मधुजिधंग्री सरोज तत्व:
ज्ञानानुराग महिमातीशयांतसीम्ने |

नाथाय नाथमुनये’त्र परत्र चापि
नित्यं यदीय  चरणौ शरणं मदीयम् ||

इस श्लोक में, भगवान के अवतारों से संबंधित श्रीनाथमुनि स्वामीजी के ज्ञान आदि की परम महानता का वर्णन किया गया है। वैकल्पिक रूप से, यह समझातें हैं कि “उनका ज्ञान आदि (जो पिछले श्लोक में समझाया गया है) उसमें सीमित रहने के बजाय, मुझ (आळवन्दार्) तक बह रहा है”।

श्रीमान् श्रीनाथमुनि स्वामीजी को मेरा नमस्कार, जिनके दिव्य चरण हमेशा इस दुनिया में और दूसरी दुनिया में भी मेरी शरण हैं, जो सच्चे ज्ञान और मधु नामक राक्षस का वध करने वाले, श्रीभगवान के दिव्य चरणकमलों में भक्ति के शिखर हैं, और जो [मेरे] नाथ/ स्वामी है।

श्लोक 3 – 

जैसे प्यासे की प्यास अधिक से अधिक पानी पीने से नहीं बुझती, वैसे ही श्रीआळवन्दार् कह रहे है कि “मैं उनका दास हूं, बारंबार”।

भूयो  नमो’परिमिथाच्युत भक्ति तत्त्व
नामृताबद्धि परिवाह शुभैर्वचोभि: |

लोके’वतीर्ण परमार्थ समग्र भक्ति-
योगाया नाथमुनये यमिनाम् वराय ||

श्रीनाथमुनि स्वामीजी को फिर से मेरा नमस्कार, जिन्होने सच्चे ज्ञान और भगवान के प्रति असीमित भक्ति के सागर से बहते हुए शुभ शब्दों के रूप में इस संसार में अवतार लिया है, जिनका अवतार हमारे लिए परम कृपा/उपकार है, जो पूर्ण है, जिनमें भक्ति योग है और जो योगियों में सबसे श्रेष्ठ है।

श्लोक 4

इस श्लोक में, श्रीआळवन्दार्, श्री पराशर भगवान को श्रीविष्णु पुराण के रूप में उनके योगदान के कारण प्रणाम करते हैं।

तत्वेन यश्चिदचिदीश्वर तत्स्वभाव:
भोगापवर्ग तधुपायगतीरुधार: |

संदर्शयन् निरमिमीत पुराणरत्नम
तस्मै नमो मुनिवराय पराशराय
||

उन उदार श्रीपराशर ऋषि को मेरा नमस्कार, जो ऋषियों में सर्वश्रेष्ठ हैं, जिन्होंने दयापूर्वक श्रीविष्णु पुराण, जो पुराणों में मणि (सर्वोत्तम) समान है, हमें प्रदान किया , जो स्पष्ट रूप से तीन तत्वों, अर्थात्, चित, अचित और ईश्वर (तत्व त्रय) की व्याख्या करता है, जैसे वे हैं ,उन तत्वो के गुण, सुख (इस भौतिक क्षेत्र के), मोक्ष (मुक्ति), इस भौतिक जगत में सुख के साधन और इस क्षेत्र से मुक्ति, और जो लक्ष्य जीवात्माओं द्वारा प्राप्त किया गया है।

श्लोक 5

श्रीआळवन्दार्, श्रीशठकोप स्वामीजी के दिव्य चरणों में प्रणाम करते है और शरणागति करते है।

माता पिता  युवतयस्तनया  विभूति:
सर्वं यदेव नियमेन मदन्वयानाम् |

आध्यस्य न: कुलपतेर्वकुलाभिरामं 
श्रीमत् तदंघ्रियुगलम् प्रणमामि मुर्धना ||

श्रीशठकोप स्वामीजी के दिव्य चरण हमेशा [मेरे और] मेरे वंशजों के लिए माता, पिता, स्त्री [पति/पत्नी], बच्चे, महान-धन और बाकी वह सब कुछ हैं, जो यहां वर्णित नहीं है। मैं ऐसे आळ्वार के दिव्य चरणों में शीष झुकाकर नमन करता हूं, जो हमारे [वैष्णव] वंश के अग्रणी और मुखिया हैं, जो मजीझा के फूलों से सुशोभित हैं और जिनके पास श्रीवैष्णवश्री (कैंकर्य का धन) है।

श्लोक 6 – 

जैसा कि तिरुवाइयमौळी 7.9.7 में कहा गया है “वैगुन्तनागप् पुगळ” (आळ्वार  भगवान की कृपा से  उनकी स्तुति श्रीवैकुण्ठ के स्वामी के रूप में करते है)। क्योंकि भागवतों द्वारा की गयी स्तुति भगवान को प्रिय है, और भगवान का गुणगान करना आचार्यों को भी प्रिय है, तो भगवान की प्रशंसा करने के आशय से, संक्षेप में उपाय (साधन) और उपेय (लक्ष्य) की व्याख्या करते हुए, भगवान की स्तुति करने लगते हैं।

यन्मूर्ध्नि मे श्रुतिशिरस्सु च भाति यस्मिन्
अस्मन् मनोरथपथस् सकलस्समेति ।

स्तोश्यामि नः कुलधनम् कुलदैवतम् तत्
पादारविन्दम् अरविन्दविलोचनस्य ॥

मैं ,श्रीपुण्डरीकाक्ष  के दिव्य चरणकमलों की स्तुति करने जा रहा हूँ, जो हमारे कुल के धन हैं और हमारे कुल के (भरोसेमंद) आराध्य हैं, जिनके दिव्य चरणों में हमारा सारा प्रेम पहुँचता है, जिनके दिव्य चरण मेरे शीष पर है और वेदांत में भी है।

श्लोक 7

श्री भगवत गीता 1.47 में कहा गया है कि “विसृज्य सशरं चापं ” (बाणों के साथ धनुष को गिरा दिया) अर्थात अर्जुन ने युद्ध के लिए निकलने के बाद युद्ध का त्याग कर दिया, उसी प्रकार श्रीआळवन्दार् भी प्रयास से पीछे हट गए।

तत्वेन यस्य महिमार्णवशीकराणुः
शक्यो न मातुमपि शर्वपितामहाद्यैः ।

कर्तुम् तदीयमहिमस्तुतिमुद्यताय
मह्यम् नमो’स्तु कवये निरपत्रपाय ॥

भगवान की महानता के सागर की एक बूंद में व्याप्त एक छोटे से परमाणु को भी सही मायने में मापना शिव, ब्रह्मा आदि के लिए भी असंभव है। मैं, निर्लज्जतापूर्ण कवि होने का दावा करते हुए जो ऐसे भगवान की महानता का गुणगान करने [गाने] के लिए निकला हूँ, इसके लिए मुझे [इस हँसने योग्य प्रयास के लिए] स्वयं का अभिवादन करना चाहिए।

श्लोक 8

जैसे भगवान ने युद्ध से पीछे हट गये अर्जुन को प्रेरित किया, जिस पर अर्जुन ने श्रीभगवत गीता 18.73 में कहा “करिष्ये वचनं तव ” (जैसा आपने कहा था, मैं लड़ूंगा), उसी प्रकार यहाँ, भगवान श्रीआळवन्दार् को प्रेरित करते है और कहते है कि “मुख केवल भगवान की स्तुति करने के लिए उपस्थित है; जैसा कि श्रीविष्णु सहस्रनाम में कहा गया है ‘स्तव्य: स्तवप्रिय:’ (भगवान प्रशंसनीय है और उन्हें प्रशंसा पसंद है), प्रशंसा के लिए मुझे प्रिय है”। यह सुनकर, श्रीआळवन्दार् आश्वस्त हो जाते हैं [भगवान की स्तुति करने के लिए]।

यद्वा श्रमावधि यथामथि वाप्यशक्तः
स्तौम्येवमेव खलु ते’पि सदा स्तुवन्तः ।

वेदाश्चतुर्मुख मुखाश्च महार्णवान्तः
को मज्जतोरणुकुलाचलयोर्विशेषः ॥

या, मैं जो असमर्थ हूं, भगवान की  प्रशंसा तब तक करूंगा जब तक मैं  थक न जाऊँ अथवा जितना मैं जानता हूं; इस प्रकार सदा स्तुति करने वाले वेद, और चतुर्मुख ब्रह्मा आदि, जो स्तुति कर रहे हैं; तब एक (छोटे) परमाणु और एक (बड़े) पर्वत में क्या अंतर है, जो एक विशाल महासागर के अंदर डूबा हुआ है?

श्लोक 9

अब, श्रीआळवन्दार् कहते हैं कि वे ब्रह्मा आदि की तुलना में भगवान की स्तुति के लिए अधिक योग्य हैं।

किञ्चैष शक्त्यतिशयोन न ते’नुकम्प्यः
स्तोतापि तु स्तुति कृतेन परिश्रमेण ।

तत्र श्रमस्तु सुलभो मम मन्दबुद्देः
इत्युद्यमो’यमुचितो मम चाप्जनेत्र ॥

इसके अलावा, मैं आपकी प्रशंसा करने की अपनी क्षमताओं के कारण आप के द्वारा कृपा करने के योग्य नहीं हूं; परन्तु मैं इस विधि आपकी कृपा के योग्य हूँ क्योंकि आपकी स्तुति करते हुए मैं थक गया हूँ; थकान अर्थात अत्यंत कम बुद्धि होने के कारण मैं आसानी से थक जाऊँगा; इस प्रकार, यह प्रयास [आपकी स्तुति करने का] केवल मेरे लिए [ब्रह्मा वगैरह की तुलना में] उपयुक्त है।

श्लोक 10

भगवान के गुणगान से पीछे हटने और पुनः उनके गुणगान करने के लिए आश्वस्त होने के बाद, श्रीआळवन्दार् भगवान के परत्वम (सर्वोच्चता) की व्याख्या करते है, और बाद के पांच श्लोकों में शरणागति को दर्शाते है। इस पहले श्लोक (पांचों में से) में, श्रीआळवन्दार् दयापूर्वक “कारण वाक्य” (शास्त्र के वे अंश, जो भगवान ही आधारभूत है, इस बात की चर्चा करते हैं) के माध्यम से भगवान की सर्वोच्चता की व्याख्या करते हैं।

नावेक्षसे यदि ततो भुवनान्यमूनि
नालं प्रभो ! भवितुमेव कुतः प्रव्रुत्तिः

एवं निसर्ग सुह्रुदि त्वयि सर्वजन्तोः
स्वामिन् न चित्रम् इदं  आश्रित वत्सलत्वम् ॥

हे भगवान! यदि (आप) ने सम्पूर्ण जलप्रलय के बाद अपनी दया दृष्टि नहीं की होती, तो ये संसार नहीं बनते; यह स्पष्ट है कि कोई भी कार्य नहीं हुआ होता [यदि दुनिया को शुरू करने के लिए नहीं बनाया गया होता]। हे प्रभो! इस प्रकार, जब आप सभी प्राणियों के स्वाभाविक मित्र हैं, तो अपने भक्तों के प्रति मातृ स्नेह प्रकट करने के इस गुण को देखना असामान्य नहीं है।

– अडियेन भगवती रामानुजदासी

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-1-10-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ಸ್ತೋತ್ರ ರತ್ನ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಶ್ಲೋಕ 61 – 65

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:

ಸ್ತೋತ್ರ ರತ್ನ

<< ಶ್ಲೋಕ 51-60

ಶ್ಲೋಕ-61 – ” ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಟ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನನದ ಆಭಿಜಾತ್ಯವನ್ನು ಹೋಂದಿದವವರಲ್ಲವೇ ಕೃಪಣನಾಗೆ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುತಿದ್ದೀರಿ ?”, ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಕೇಳಲು, ” ಶ್ರೇಷ್ಟ ಕುಲದಲ್ಲಿಜನಿಸಿದರು ನನ್ನ ನಿರತಿಶಯ ಪಾಪದಿಂದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಉದ್ಧರಿಸು. “, ಎಂದು ಆಳವಂದಾರ್ ಹೆಳುತಿದ್ದಾರೆ.

ಜನಿತ್ವಾSಹಮ್ ವಮ್ಶೇ ಮಹತಿ ಜಗತಿ ಖ್ಯಾತಯಶಸಾಮ್ಶುಚೀನಾಮ್
ಯುಕ್ತಾನಾಮ್ ಗುಣ ಪುರುಷ ತತ್ವಸ್ತಿ ತಿವಿದಾಮ್ |
ನಿಸರ್ಗಾದೇವ ತ್ವಚ್ಚರಣ ಕಮಲೈಕಾನ್ತ ಮನಸಾಂ

ಅದೋ£ದ:ಃಪಾಪಾತ್ಮಾ ಶರಣದ! ನಿಮಜ್ಜಾಮಿ ತಮಸಿ ||

ಶರಣವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುವ ಭಗವಂತನೇ! ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾದವರು, ಶುದ್ಧರೂ, ನಿಮ್ಮೋಂದಿಗೆ ಇರಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರೂ, ಚಿತ್-ಅಚಿತ್ಗಳನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಅರಿತವರೂ, ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯಪಾದಗಳಲ್ಲೆ ಮನಸ್ಕರಾದರಾದ ಮಹನೀಯರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು ಪಾಪಗಳ ರೂಪವೇಯಾಗಿರುವ ನಾನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲೆ ಕೆಳಕೆಳಗೆ ಮುಳುಗುತಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ಲೋಕ-62 – “ಇಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವಂತಹ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಾವು?”, ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಕೇಳಲು, ಆಳವಂದರ್ (ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ) ಹೇಳಿದ “ಪಾಪಾತ್ಮಾ”ವನ್ನೇ ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ಅಮರ್ಯಾದಃ ಕ್ಷುದ್ರಶ್ ಚಲಮತಿರಸೂಯಾಪ್ರಸವಭೂಃ
ಕ್ರುತGನೋ ದುರ್ಮಾನೀ ಸ್ಮರಪರವಶೋ ವನ್ಚನಪರಃ |
ನೃಶಮ್ಸಃ ಪಾಪಿಶ್ಟಃ ಕಥಮಹಮಿತೋ ಧುಃಖಜಲದೇಃ
ಅಪಾರಾದುತ್ತೀರ್ಣಸ್ ತವ ಪರಿಚರೇಯಮ್ ಚರಣಯೋಃ ||

ವೇದದಮಿತಿಅಯನ್ನು ದಾಟಿದವನು, ಕ್ಷುದ್ರವಿಷಯಗಆಳನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು, ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಕನು, ಅಸೂಯೆಯ ಮೂಲವಾದವನು (ಅದಕ್ಕೇ ಸಶ್ರಯನಾದವನು), ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಕೆಟ್ಟದನ್ನೇ ಮಾಡುವವನು, ತ್ಯಾಜ್ಯವಾದ ದುರಭಿಮಾನವುಳ್ಳವನು, ಕಾಮಾಸಕ್ತನು, ವಂಚಕನು, ಕ್ರೂರಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದವನಾದ ನಾನು ಈ ಅಪಾರವಾದ ಧುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವೆ.

ಶ್ಲೋಕ-63 – “ತಿಳಿದೇ ಮಾಡಿದ ಆಪರಾದಗಳಾನ್ನು ಹೇಗೆ ದೂರಮಾಡಲಿ” ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಕೇಳಲು ಆಳವಂದಾರ್, “ಕಾಕಾಸುರನು (ಕಾಗೆಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಇಂದ್ರನಮಗ ಜಯಂತನು) ಹಾಗು ಶಿಶುಪಾಲನು ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ ನೀನು ನನ್ನ ಅಪರಾದಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ”.
ರಘುವರ! ಯದಭೂಸ್ತ್ವಮ್ ತಾದ್ರುಶೋ ವಾಯಸಸ್ಯ
ಪ್ರಣತ ಇತಿ ದಯಾಳೂರ್ ಯಚ್ಚ ಚೈದ್ಯಸ್ಯ ಕ್ರಿಶ್ಣ! |
ಪ್ರತಿಭವಮ್ ಅಪರಾದ್ದುರ್ ಮುಗ್ದ! ಸಾಯುಜ್ಯದೋ$ಭೂಃ
ವದ ಕಿಮಪದಮಾಗಸ್ತಸ್ಯ ತೇ$ಸ್ತಿ ಕ್ಶಮಾಯಾಃ ||

ರಘುಕುಲೋತಮ್ಮನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಮನೇ! ಶರಣಾಗತನೆಂದು ಮಹತ್ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕಾಕಾಸುರನಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೊರವಿಲ್ಲವೆ? ದೋಶಗಳನ್ನೆ ಅರಿಯದ ಕೃಷ್ಣನೆ! ಜನ್ಮಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಅಪರಾದಗಳನ್ನೆ ಮಾಡುತಿದ್ದ ಚೇದಿಕುಲದ ಶಿಶುಪಾಲನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುದಿಲ್ಲವೇ? ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷಮೆಗೆ ಪಾತ್ರವಲ್ಲದ ಪಾಪವು ಯಾವುದೆಂದು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.

ಶ್ಲೋಕ-64 – “ಸ್ವತಂತ್ರನಾದ ನಾನು ವಿಶೇಷವಾದ ಸಂದರ್ಬದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವೆ, ಅದುವೆ ನನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದೇ ”, ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಕೇಳಲು, ಸಮುದ್ರತರದಲ್ಲಿ ನೀನು (ಶರಣಾಗತರೆಲ್ಲರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವೆನೆಂಬ) ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾದಾಗೆ, ಆ ವ್ರತವು ನನ್ನನ್ನು ವರ್ಜಿಸಿತೋ ?”, ಎಂದು ಆಳವಂದಾರ್ ಹೇಳಿದರು.
ನನು ಪ್ರಪನ್ನಸ್ ಸಕ್ರುದೇವ ನಾತ!
ತವಾಹಸ್ಮೀತಿ ಚ ಯಾಚಮಾನಃ |
ತವಾನುಕಂಪ್ಯ: ಸ್ಮರತಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಮ್
ಮದೇಕವರ್ಜಮ್ ಕಿಮಿದಮ್ ವ್ರತಮ್ ತೇ ||

ಹೇ ಭಗವಂತನೇ! “ನಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಹಾಗು “ನಿನ್ನನ್ನೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ನಾನು, ([ರಾಮ-ರಾವಣ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವ] ವಿಭೀಶಣನಿಗೇ ಮಾಡಿದ) ಪ್ರತಿಜ್ಞೇಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ದಯೆಗೆ ಪಾತ್ರನು; ನಿಮ್ಮ (ಈ) ವ್ರತವನ್ನು ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ವರ್ಜಿಸಿ ಮಾಡಿದೆಯೋ.

ಶ್ಲೋಕ-65 – “ ರಾಮೋ ದ್ವಿರ್ ನಾಭಿಭಾಶತೇ”( ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣಮ್
ಅಯೋದ್ಯಾ ಕಾಣ್ಡಮ್ 18.30 ರಾಮನು ಎರಡು ವಿದದಲ್ಲಿ ನುಡಿಯನು) ಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಜ್ಞೇಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು, ನನ್ನ ಗುಣ ದೋಹಗಳೆರಡನ್ನು ಉಪೇಕ್ಶಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಗ್ರಹಣಾದರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಾಗು (ಪೌತ್ರರಾದ ರೂಪವಾದ) ಜನ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಪೆರಿಯ ಮುದಲಿಯಾರೋಂದಿಗೆ (ಶ್ರೀಮಾನ್ ನಾಥಮುನಿಗಳು) ಇರುವ ಸಂಬಂದವನೇ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕು.” ಎಂದು ಆಳವಂದಾರ್ ಹೇಳಲು, “ಈ ಆಶ್ರಯಣದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕೊರೆಯು ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವೆ.” ಎಂದು ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿ ವರವನ್ನು ಆಳವಂದಾರಿಗೆ ನೀಡಿದನು, ಸಂತ್ರುಪ್ತರಾಗಿ ಆಲವಂದಾರ್ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು [ಪ್ರಬಂದವನ್ನು] ಪೂರ್ಣಗೋಳಿಸಿದರು.
ಅಕೃತ್ರಿಮ ತ್ವಚ್ಚರಣಾರವಿಂದ
ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರ್ಷಾವದಿಮ್ ಆತ್ಮವನ್ತಮ್ |
ಪಿತಾಮಹಮ್ ನಾತಮುನಿಮ್ ವಿಲೋಕ್ಯ
ಪ್ರಸೀದ ಮತ್ವೃತ್ತಮ್ ಅಚಿಂತಯಿತ್ವಾ ||

[ಹೇ ಭಗವಾನೇ!] ನನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಪಾದ ಪಂಕಜಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಜಭಕ್ತಿಯ ಕಾಷ್ಠೆಯಾದವರು, ಆತ್ಮಜ್ಞ್ನರಾದರು ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹರರಾದ ನಾಥಮುನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸಿ.

ಅಡಿಯೇನ್ ಆಳವಂದಾರ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-61-to-65-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ಸ್ತೋತ್ರ ರತ್ನ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ಶ್ಲೋಕ 51 – 60

Published by:

ಶ್ರೀ: ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮ: ಶ್ರೀಮದ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮ:

ಸ್ತೋತ್ರ ರತ್ನ

<< ಶ್ಲೋಕ 41-50

ಶ್ಲೋಕ-51 – “ಕರುಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವವನು ಹಾಗು ಕರುಣಾವಾನಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದಯೆಯಿಂದ ಏರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲು, ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು”, ಎಂದು ಆಳವಂದಾರ್ ಹೇಳುತಿದ್ದಾರೆ.

ತದಹಮ್ ತ್ವದೃತೇ ನ ನಾತವಾನ್
ಮದೃತೇ ತ್ವಮ್ ದಯನೀಯವಾನ್ ನ ಚ |
ವಿದಿನಿರ್ಮಿತಮೇತದನ್ವಯಮ್
ಭಗವನ್! ಪಾಲಯ ಮಾ ಸ್ಮ ಜೀಹಪಃ ||

ಜ್ಞಾನವಾನಾದ ಭಗವಂತನೇ! ನೀವಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಾಥನಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೆ ನಿಮಗೂ ನಾನಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ದಯೆಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪಾತ್ರರಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ದಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಇದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ರಕ್ಷಿಸು.

ಶ್ಲೋಕ-52 –”ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ಆತ್ಮವಿನ ಸ್ವರೂಪಾನುಗುಣವಾಗಿರುವುದು; ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ನಿಮನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿ. ” ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಹೆಳುತಿದ್ದಾನೆ. “ಸಿಱಪ್ಪಿಲ್ ವೀಡು (ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ 2.9.5)ಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ “ಹಾವ ನಿರ್ಬಂದನೆಯಾಗಲಿ ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮವೆಂದು ಅರಿಯಲ್ಪಡುವ ಈ ವಸ್ತುವನ್ನು (ನನನ್ನು) ನಿಮ್ಮ ಪಾದರಕ್ಷ್ರ್ಗಳಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ.”

ವಪುರಾದಿಷು ಯೋ£ಪಿ ಕೋ£ಪಿ ವಾ
ಗುಣತೋSಸಾನಿ ಯತಾತತಾವಿದಃ |
ತದಯಮ್ ತವ ಪಾದಪದ್ಮಯೋಃ
ಅಹಮದ್ಯೈವ ಮಯಾ ಸಮರ್ಪಿತಃ ||

ಶರೀರಾದಿಗಳಲ್ಲಿ (ನಾನು ಯಾರೆ ಆಗಿರಲಿ) ಯಾವುದೆ (ಸ್ವರೂಪ ಗುಣಗಳಿಂದ) ಲಕ್ಷಿತನಾಗಲಿ (ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ನಿರ್ಬಂದವಿಲ್ಲದೆ) ಆತ್ಮವೆಂದು ಅರಿಯಲ್ಪಡುವ ಈ ವಸ್ತುವು ಇದ್ರ್ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಪಂಕಾಜಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಶ್ಲೋಕ-53 – “ಆಳವಂದಾರನ್ನು ಭ್ರಮಿತರಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಿಡಲಿ” ಎಂದು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಚಿಂತಿಸಿ, “ನೀವು ಯಾರು? ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದಿರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.”ಎನದಾವಿ ಆವಿಯುಮ್ ನೀ … ಎನದಾವಿ ಯಾರ್? ಯಾನಾರ್?“ (ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ 2.3.4)ಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, “ನಿಮ್ಮ ಸೊತ್ತನ್ನು ನೀವೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೀರ, ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣವು ಆತ್ಮಾಪಹಾರದಂತಿದೆ( ಆತ್ಮವಿನ ಚೌರ್ಯ)” ಆಳವಂದಾರ್ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣವನ್ನು (ಕಂಡು) ದುಃಖಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.

ಮಮ ನಾತ ! ಯದಸ್ತಿ ಯೋ£ಸ್ಮ್ಯಹಮ್
ಸಕಲಮ್ ತದ್ಧಿ ತವೈವ ಮಾದವ |
ನಿಯತಸ್ವಮಿತಿ ಪ್ರಬುದ್ಧಧೀಃ
ಅಥವಾ ಕಿನ್ನು ಸಮರ್ಪಯಾಮಿ ತೇ ||

ಸರ್ವಸ್ವಾಮಿ ಹಾಗು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥನಾದ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನೇ! ನನ್ನ ಸ್ವತ್ತು ಎಂದು ಇರುವವು ಹಾಗು ನಾನು ಇಬ್ಬರು ಎಂದೂ ನಿನಗೆ ಸೇರಿದವರು (ನಿನ್ನ ಸ್ವತ್ತು) ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಏನನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ ?

ಶ್ಲೋಕ-54 – “ನಾನು ಆತ್ಮಚೌರ್ಯದಂದ ಕಾಣುವ ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದಿದಡನ್ನು ಕಂಡು, ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಹೆತುಕ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಶೇಷತ್ವನ್ನು ತೋರಿದಹಾಗೆ, ಪರ ಭಕ್ತಿಯ ಮೂರು ಸ್ತರಗಳನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ”, ಎಂದು ಆಳವಂದಾರ್ ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಹೇಲುತಿದ್ದಾರೆ.
ಅವಬೋದಿತವಾನಿಮಾಮ್ ಯತಾ
ಮಯಿ ನಿತ್ಯಾಮ್ ಭವದೀಯತಾಮ್ ಸ್ವಯಮ್ |
ಕೃಪಯೈತದನನ್ಯಭೋಗ್ಯತಾಮ್
ಭಗವನ್! ಭಕ್ತಿಮಪಿ ಪ್ರಯಚ್ಚ ಮೇ ||

ಹೇ ಭಗವಾನ್! ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಹೇತುಕ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೆ, ಬೇರಲ್ಲೂ ಕಾಣದ ಮಾಧುರ್ಯವನ್ನು ಹೋಂದಿರುವ (ನಿಮ್ಮ) ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅನುಗ್ರ್ಹಿಸಿ.

ಶ್ಲೋಕ-55 – ಆಳವಂದಾರ್ ಭಗವದನುಗ್ರಹದಿಂದ ಲಭಿಸಿದ ಭಗವದ್ ಶೇಷತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ, ತದೀಯ (ಭಗವದ್ ಭಕ್ತರಿಗೆ) ಶೇಷತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ತವ ದಾಸ್ಯಸುಖೈಕಸಂಗಿನಾಮ್
ಭವನೇಷ್ವಸ್ತ್ವಪಿ ಕೀಟಜನ್ಮ ಮೇ |
ಇತರಾವಸತೇಶು ಮಾ ಸ್ಮ ಭೂತ್
ಅಪಿ ಮೇ ಜನ್ಮ ಚತುರ್ಮುಖಾತ್ಮನಾ ||

ಕೈಂಕರ್ಯಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರ ದಿವ್ಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ಕೀಟನಾಗಿ ಜನಿಸುವೆ (ಜನಿಸುವುದೂ ಮೇಲು). ಬೇರೆಯಾರೋ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿಯೂ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶ್ಲೋಕ- 56 – ಆಳವಂದಾರ್ “ವೈಷ್ಣವರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸದ ಕೀರ್ತಿಬೇಕೆ? ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಟಾಕ್ಷಿಸಿ ಹಾಗು, ಇವನು ನಮ್ಮವನೆಂದು ಹೇಳುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಮಾಡಿ”, ಎಂದು ಹೇಳುತಿದ್ದಾರೆ.
ಸಕೃತ್ ತ್ವದಾಕಾರವಿಲೋಕನಾಶಯಾ
ತೃಣೀಕೃತಾನುತ್ತಮಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಭಿಃ |
ಮಹಾತ್ಮಭಿರ್ ಮಾಮವಲೋಕ್ಯತಾಮ್ ನಯ
ಕ್ಷಣೇಪಿ ತೇ ಯದ್ವಿರಹೋ$ತಿದುಸ್ಸಹಃ ||

ಒಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಮಹಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡುವವರು ಹಾಗು ಯಾರ ವಿರಹವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಅತಿ ದುಸ್ಸಹವಾಗಿರುವ ಉತ್ಕೃಷ್ಠ ವೈಷ್ಣವರ ಕಟಾಕ್ಷಕ್ಕ ಪಾತ್ರನಾಗಿ ಮಾಡಿ.

ಶ್ಲೋಕ-57 – ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶೇಷತ್ವದ ಚರಮಪರ್ವವಾಗಿರುವ ತದೀಯ ಶೇಷತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದರು. ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶೇಷತ್ವಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾವುದಕ್ಕೆ ತಮಗಿರುವ ಅರುಚಿಯನ್ನು ತೋರಿ, “ದಯವಿಟ್ಟು ಅವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ” ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ತಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.
ನ ದೇಹಮ್ ನ ಪ್ರಾಣಾನ್ನ ಚ ಸುಖಮಶೇಷಭಿಲಷಿತಮ್
ನ ಚಾತ್ಮಾನಮ್ ನಾನ್ಯತ್ ಕಿಮಪಿ ತವ ಸೇಷತ್ವವಿಭವಾತ್ |
ಬಹಿರ್ಭೂತಮ್ ನಾಥಮ್! ಕ್ಷಣಮಪಿ ಸಹೇ ಯಾತು ಶತದಾ
ವಿನಾಶಮ್ ತತ್ಸತ್ಯಮ್ ಮಧುಮಥನ! ವಿಜ್ಞಾಪನಮಿದಮ್

ಹೇ ಭಗವಾನ್! ಪ್ರಪನ್ನನಾಗಿರುವ ನಿಧಿಗೆ ಹೊರಗಿರುವುದು ಯಾವುದೆಯಾಗಲಿ, ಶರೀರವಾಗಲಿ, ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಾಣವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಅರ್ಥಿಸಲ್ಪಡುವ ಭೊಗಗಳಾಗಲಿ, ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ಆಗಲಿ ಶೇಷತ್ವ ರಹಿತವಾಗಿದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವು ನಾನು (ಅವನ್ನು) ಸಹಿಸಲಾರೆ, ಅವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡು. ಇದು ಸತ್ಯವು, ಇದು ನನ್ನ ವಿಜ್ಞಾಪನೆ.

ಶ್ಲೋಕಮ್-58 – “ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೋಪಗೋಲಿಸುವ ಭಗವ್ದಪಚಾರಾದಿಗಳಂತಹ ಹಲವಾರು ಅಶುಭಗಳು ಕೈಂಕರ್ಯ ವಿರೋದಿಗಳಾಗಿ ನಿವರ್ತ್ಯಗಳಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅರುಚಿಯನ್ನು ಹೋಂದಿ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಕಠಿನವಾಗಿರುವ ಅವುಗಳ ನಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ತಿಸುತಿದ್ದೀರೆ!” ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಚಿಂತಿಸಲು, “ಅನವಾದಿಕ ಅಶುಭಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ನಿಮ್ಮ ಅನವದಿಕ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ನಾನು ಇಚ್ಚಿಸುತಿದ್ದೇನೆ.” ಎಂದು ಆಳವಾಂದಾರ್ ಹೇಳುತಿದ್ದಾರೆ.
ದುರನ್ತಸ್ಯಾನಾತೇರಪರಿಹರಣೀಯಸ್ಯ ಮಹತೋ
ನಿಹೀನಾಚಾರೋ$ಹಮ್ ನೃಪಶುರಶುಭಸ್ಯಾಪದಮಪಿ |
ದಯಾಸಿಂಧೋ! ಬಂಧೋ !  ನಿರವದಿಕವಾತ್ಸಲ್ಯಜಲದೇ
ತವ ಸ್ಮಾರಮ್ ಸ್ಮಾರಮ್ ಗುಣಗಣಮಿದೀಚ್ಚಾಮಿಗತಭೀಃ

ಹೇ ಕರುಣಾ ಸಾಗರನೇ! ಸನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲು ಬಂಧುವಾದವನೆ! ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಸಾಗರನೇ! ದುರ್ನಿವಾರ್ಯವಾದ ಆದಿ-ಅಂತಗಳಿಲ್ಲದ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಗೆ ನಿವಾಸನಾಗಿರುವ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳ ಅನುಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಯಾವುದೆ ಭೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೀಗೆ ಇಚ್ಛಿಸುತಿದ್ದೇನೆ.

ಶ್ಲೋಕ-59 – “(ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ) “ಇಚ್ಚಾಮಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಲೂ ಆಸೆ ಇದಯೇ ?” ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಕೇಳಿದಾಗ ಆಳವಂದಾರ್, “ಮಂದ-ಮತಿಯಾದ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಗೆ ತಕ್ಕ ಆಸೆಯು ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲರೆ. ಆಸೆಯನ್ನು ತೋರುವ ಮಾತನ್ನೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನನ್ನ ಮನಸನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ಆ ಆಸೆಯನು ನಿಜವಾಗಲು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟುಮಾಡಿ.”
ಅನಿಚ್ಛನ್ನಪ್ಯೇವಮ್ ಯದಿ ಪುನರಿದೀಚ್ಛನ್ನಿವ ರಜಸ್ತಮಶ್ಚನ್ನಶ್ಚದ್ಮಸ್ತುತಿವಚನಭನ್ಗೀಮರಚ್ಅಯಮ್ |
ತಥಾ$ಪೀತ್ಥಮ್ರೂಪಮ್ ವಚನವಲಮ್ಬ್ಯಾ$ಪಿ ಕೃಪಯಾ
ತ್ವಮೇವೈವಮ್ಭೂತಮ್ ದರಣಿದರ! ಮೇ ಶಿಕ್ಷಯಮನ: ||

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದ ಧರನಿದರನೇ! ನಿಜವಾಗಲೂ ಇಚ್ಛಿಸುವವನಂತೆ ಆಸೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ರಜೋಗುಣ ತಮೋಗುಣಗಳಿಂದ ಛಾದಿತನಾಗಿ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಪಟ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಇದನ್ನೆ ವ್ಯಾಜವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ನೀವೇ ನನ್ನ ಈ ರೀತಿಯ ಮನವನ್ನು ತಿದ್ದಬೇಕು.

ಸ್ಲೋಕ-60 – ” ನಿಮಗೆ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲಾ, ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತಿದ್ದೀರಿ- ಇದನ್ನು ನಾನು ಏಕೆ ಮಾಡಬೇಕು ?” ಎಂದು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನ್ ಕೇಳಿದಲ್ಲಿ, ಆಳವಂದಾರ್ (ತಮ್ಮ ಹಾಗು ಎಮ್ಪೆರುಮಾನಿನ ನಡುವೆ ಇರುವ) ಅವ್ಯಾಜ ಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿತಾ ತ್ವಮ್ ಮಾತಾ ತ್ವಮ್ ದಯಿತ ತನಯಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಿಯ ಸುಹೃತ್ತ್ವಮೇವ ತ್ವಮ್ ಮಿತ್ರಮ್ ಗುರುರಸಿ ಗತಿಶ್ಚಾಸಿ ಜಗತಾಮ್ |
ತ್ವದೀಯಸ್ ತ್ವದ್ಭೃತ್ಯಸ್ ತವ ಪರಿಜನಸ್ ತ್ವದ್ಗತಿರಹಂ

ಪ್ರಪನ್ನಶ್ಚೈವಮ್ ಸತ್ಯಹಮಪಿ ತವೈವಾಸ್ಮಿ ಹಿ ಭರಃ ||

ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀವು ತಂದೆ, ನೀನೇ ತಾಯಿ, ನೀನೇ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನು, ನೀನೇ ಹಿತೈಶಿಯಾದ ಸುಹೃದ್, ನೀನೇ (ರಹಸ್ಯ/ ಗುಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳತಕ್ಕ) ಆಲಮ್ಬಿಸಲ್ತಕ್ಕ ಮಿತ್ರನು, ನೀನೆ ಆಚಾರ್ಯನು, ನೀನೆ ಉಪಾಯವು, ನೀನೇ ಉಪೇಯವು, ಹಾಗು ನಾನು ನಿನ್ನವನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು, ನಿನ್ನ ಶೇಷಭೂತನು, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪರಮಪ್ರಾಪ್ಯಪ್ರಾಪಕವಾಗಿ ಇರುವವನು; ಹೀಗಿದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿನ್ನಂದಲೆ ರಕ್ಷಿತವ್ಯನಲ್ಲವೆ?

ಅಡಿಯೇನ್ ಆಳವಂದಾರ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್

ಮೂಲ – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-51-to-60-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

स्तोत्र रत्नम – सरल् व्याख्या – तनियन्

Published by:

श्री: श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमद्वरवरमुनये नमः

पूरी श्रृंखला

alavandhar

तनियन्
स्वादयन्निह सर्वेषां त्रययंतार्थं सुदुर्ग्रुहम ।
स्तोत्रयामास योगींद्र: तं वंदे यामुनाव्हयं ॥

मैं उन श्री आळवन्दार् स्वामीजी के चरणों में नमन करता हूँ, जो योगियों में उत्तम है, जिन्होने वेदान्त के अत्यन्त कठिन सिद्धांतों को जन सामान्य के समझने योग्य स्तोत्र प्रारूप में प्रस्तुत किया है।

नमो नमो यामुनाय यामुनाय नमो नमः ।
नमो नमो यामुनाय यामुनाय नमो नमः ।।

मैं श्री आळवन्दार् स्वामीजी के चरणों में बारंबार नमन करता हूँ। मैं उनके चरणों में नमस्कार करने से रुक नहीं सकता।

अगले भाग में हम अवतरिका देखेंगे .

– अडियेन भगवती रामानुजदासी

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/12/sthothra-rathnam-invocation/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org