Category Archives: Other

తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – 31 – 40

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<< తిరువాయ్మొళి నూఱ్ఱందాది – 21 – 30

paramapadham

 పాశురము 31

 అవతారిక:  తిరువాయ్మొళి నాలుగవ పత్తు మొదటి దశకము అయిన ‘వరునాయగమాయ్ ‘ అనే పాశురాలలో, అల్పము అస్థిరము అయిన కైవల్యము మీద ఆశపడకుండా ప్రల ప్రదుడు, ప్రాప్యుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణుని ఆశ్రయించి, తరించండి అని ఉపదేశించారు. 

ఒరునాయగమాయ్ * ఉలగుక్కు * వానోర్
ఇరునాట్టి * లేఱియుయ్క్కుం * ఇన్బం తిరమాగా *
మన్నుయిర్ ప్పోగం తీదు * మాలడియైయే ఇనిదామ్ * 
పన్నియివై * మాఱనురైప్పాల్ (31)

ప్రతిపదార్థము:
ఉలగుక్కు = ఈ ప్రపంచానికమతటికీ
ఒరునాయగమాయ్ = ఏకఛత్రాధిపతిగా
ఉయుయ్క్కుం ఇన్బం = అనుభవించే ఆనందం కంటే
వానోర్ = దేవతలచే
ఇరు నాట్టిల్ = ఉన్నతమని భావించే స్వర్గానికి
ఏఱి = వెళ్ళి
ఉయుయ్క్కుం  = అనుభవించే
తిరమాగా = అస్థిరమైన  భోగాలు
మన్నుయిర్ ప్పోగం = ఈ లోకంలోని భోగాలు
తీదు = అల్పమే
మాలడియైయే = శ్రీయః పతి శ్రీపాదాలను
ఇనిదామ్ = అనుభవించడమే స్థిరమైన ఆనందము
యివై = ఇవి
మాఱన్ పన్ని ఉరైప్పాల్ = మాఱన్ అనే నమ్మాళ్వార్లు పరిశీలించి బోధించిన విషయము

భావము: ఈ లోకంలో ఏకఛత్రాధిపత్యం వహించే అనుభవించే ఆనందంగాని, దేవతలు స్వర్గంలో అనుభవించే ఆనందం గాని శాశ్వతము, స్థిరము కావు. శ్రీయః పతి శ్రీపాదాలను చేరి వాటికి కైంకర్యం చేయడమే నిజమైన స్థిరమైన ఆనందం అని నమ్మాళ్వార్లు మనకు బోధించిన విషయాన్ని మామునులు ఈ పాశురంలో చక్కగా అనుగ్రహించారు.

పాశురము 32

అవతారిక: తిరువాయ్మొళి నాలుగవ పత్తు రెండవ దశకములో నమ్మాళ్వార్లు శ్రీమన్నారాయణుని వివిధ అవతారాలను ఆయాకాలాలలో ఆయా క్షేత్రాలలో అనుభవించాలని ఆశపడ్డారు. ప్రళయ కాలంలో వటపత్రశాయి నుండి ద్వాపరంలోని కృష్ణావతారం వరకు అనుభవించాలని కోరుకున్నారు. ఆ దశక సారాన్నే మామునులు ఈ పాశురంలో అనుగ్రహించారు..

పాలరైప్పోల్ శీళ్గి * ప్పరనళవిల్ వేట్కైయాల్ *
కాలత్తాల్ దేశత్తాల్ * కైకళిన్డ * శాల
అరిదాన బోగత్తిల్ * ఆశైయుఱ్ఱు నైందాన్*
కురుగూరిల్ వన్డు ఉదిత్త కో * (32)

ప్రతిపదార్థము:
కురుగూరిల్ = ఆళ్వార్ తిరునగరిలో
వన్డు ఉదిత్త = అవతరించిన
కో  =  ఆళ్వార్లు
పాలరైప్పోల్ = పసి బిడ్డలాగా
శీళ్గి =  అలిగి
ప్పరనళవిల్ వేట్కైయాల్ = పరమాత్మ పై ప్రేమతో
కాలత్తాల్ దేశత్తాల్ * కైకళిన్డ = కాలాంతర దేశాంతరములైన
శాల అరిదాన = చాలా అరుదైన
బోగత్తిల్ = భోగములో
నైందాన్ = కోపించాడు

భావము: పరమాత్మ మీద గల అపారమైమ ప్రేమ చేత  కాలాంతర దేశాంతరాలలో చేసిన అవతారాలను ఇప్పుడు అనుభవించాలని, కైంకర్యము చేయాలని  నమ్మాళ్వార్లు కోరుకున్నారు. అది లభించకపోవడముతో చిన్న పిల్లవాడిలాగా ఏడ్చారు, కోపగించుకున్నారు, అలిగారు అన్న విషయాన్నే మామునులు ఇక్కడ తెలియజేశారు..

 పాశురము 33 

 అవతారిక: ఈ పాశురము 4 వ పత్తు 3 వ దశకములోని ‘కోవై వాయాళ ‘ కి సంక్షిప్తమై  ఉంది. కాల ప్రభావము వలన వచ్చిన అవరోధాలను తొలగదోసి, మహిమాన్వితుడైన పరమాత్మ తన కళ్యాణ గుణములతో  ఆళ్వార్లకు గుణానుభవాన్ని కలిగించిన వైభవాన్ని ఈ దశకంలో నమ్మాళ్వార్లు పొందారు.  దీనినే సంక్షిప్తంగా మామునులు ఈ పాశురంలో అనుభవింపజేశారు.

కోవాన ఈశన్ * కుఱైయెల్లాం తీరవే
ఓవాద కాలత్తు * ఉవాదిదనై * మేవి
కళిత్తడైయ క్కాట్టి * క్కలన్డ  గుణ మాఱన్ *
వళుత్తుదలాల్ * వాన్డదు ఇంద మణ్ * (33)

ప్రతిపదార్థము:
కోవాన వీశన్ = సర్వ శేషి అయిన పరమాత్మ
కుఱైయెల్లాం తీరవే = (నమ్మాళ్వార్ల )దుఃఖాలన్నీ తొలగించి
ఓవాద కాలత్తు = ఆగని కాల గమనాన్ని
ఉవాదిదనై = గొప్పగా  నిర్భందించి
మేవి కళిత్తు = ఆయనతో కూడి ఆనందించి
అడైయ క్కాట్టి = ఏవైతే ఆళ్వార్లు కోరుకున్నారో ఆ గుణాలను బాహ్యంగా కనపరచి
క్కలన్డ  గుణమ్ = ఆళ్వార్లతో కూడు కృపా గుణమును
మాఱన్ వళుత్తుదలాల్ = మారన్ అనబడే నమ్మాళ్వార్లు కీర్తించారు
ఇందమణ్ = (యందు వలన )ఈ భువి
వాన్డదు = ఉజ్జీవించింది

భావము:  సర్వ శేషి అయిన పరమాత్మ (నమ్మాళ్వార్ల) దుఃఖాలన్నీ తొలగించి గొప్పగా నిర్భందించి ఆయనతో కూడి ఆనందించారు. ఏవైతే ఆళ్వార్లు కోరుకున్నారో ఆ గుణాలను బాహ్యంగా కనపరచి ఆళ్వార్లతో కూడు కృపా గుణమును మారన్ అనబడే నమ్మాళ్వార్లు కీర్తించారు. అందువలన ఈ భువి ఉజ్జీవించింది.

పాశురము 34

 అవతారిక:  4 వ పత్తులోని ‘మణ్ణ్నై ఇరుందు‘ 4 వ దశకసారాన్నే మామునులు ఈ పాశురంలో చెప్పారు.  నాయకుడిని ఎడబాసి నాయకి అనుభవించే విరహవేదనను చూడలేక తల్లి చెపుతున్న పాశురాలు ఇవి. పరమాత్మతో సంబంధం ఉన్న వస్తువులను, ఆయన లాగ ఉండే వస్తువులను చూసి వాటినే పరమాత్మగా భ్రమించింది ఆళ్వార్ నాయిక. ఆ భ్రమలో పాడిన పశురాల సంక్షిప్తంగా ఈ పాశురం అమరింది.

మణ్ణులగిల్ మున్ కలందు * మాల్ పిరిగైయాల్ * మాఱన్
పెణ్ణిలైమైయాయ్ * క్కాదల్ పిత్తేఱి * ఎణ్ణిడిల్ మున్
పోలిముదలాన * పొరుళై అవనాయ్ నినైందు *
మేల్విళుందాన్ * మైయల్దనిన్ వీఱు * (34)

ప్రతిపదార్థము:
మణ్ణులగిల్ = ఈ లోకంలో
మాల్ = భక్తులపట్ల ప్రేమతో పిచ్చివాడైన పరమాత్మ
మున్ కలందు = మునుపు ఆళ్వార్లతో కూడి
పిరిగైయాల్ = విడిపోయినందున
మాఱన్ = ఆళ్వార్లు
పెణ్ణిలైమైయాయ్ = ప్రియ సఖిలాగా
క్కాదల్ పిత్తేఱి = ప్రేమతో పిచ్చెక్కి
ఎణ్ణిడిల్ = ఆయన విడిపోయిన విరహావేదనలో చింతిస్తుండగా
మున్ పోలిముదలాన పొరుళై = పరమాత్మను పోలిఉన్న వస్తువులను చూసి
అవనాయ్ నినైందు = ఆయనే అని భ్రమపడి
మైయల్దనిన్ వీఱు = అపారమైన ప్రేమలో
మేల్విళుందాన్ =  మునిగిపోయారు

భావము: ఈ లోకంలోనే  ఆళ్వారు నాయకితో శ్రీయఃపతి కలిసి విడిపోయారు. అందువలన ఆళ్వార్లు నాయికా భావనలో భక్తి పారవశ్యత చేత ప్రేమతో పిచ్చివాడైపోయారు.  ఆళ్వార్లు ప్రియ సఖిలాగా విరహా వేదనలో చింతిస్తూ పరమాత్మను పోలి ఉన్న వస్తువులను చూసి ఆయనే అని భ్రమపడి అపారమైన ప్రేమలో పాడిన పశురాల సారాన్ని మామునులు మనకు అనుగ్రహించారు .

పాశురము 35

 అవతారిక: పరమపదములో శ్రీమన్నారాయణుని సంపత్తయిన లక్ష్మీ పతిత్వము, అఖిలలోక నిర్వాహత్వము చూసి  అపారమైన ఆనందాన్ని పొందారు. ఆ ఆనందంలో పాడిన పాశురాలైన ‘వీత్తిరుంద ‘ అనే 4.5 తిరువాయ్మొళి యొక్క సారముగా ఈ పాశురము అమరింది.

వీఱ్ఱిరుక్కుం మాల్ విణ్ణిల్ * మిక్కమయల్ దన్నై *
ఆఱ్ఱుదఱ్కా * త్తన్ పెరుమై ఆనదెల్లాం * తోఱ్ఱవందు
నన్ఱు కలక్కపోత్తి * నంగు ఉగందు వీఱు ఉరైత్తాన్
శెన్ఱ తుయర్ మాఱన్ తీర్ందు * (35)

ప్రతిపాదార్థము:
విణ్ణిల్ = పరమపదములో
వీఱ్ఱిరుక్కుం = ఆనంద స్వరూపుడై వున్న
మాల్ = ప్రేమస్వరూపుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు
మిక్కమయల్ దన్నై = ఆళ్వార్లు గొప్ప గందరగోళపడి
ఆఱ్ఱుదఱ్కా = తొలగించడానికా
త్తన్ పెరుమై ఆనదెల్లాం * తోఱ్ఱవందు = ఆయన సంపద , గొప్పదనం చూసి
నన్ఱు కలక్క = ఆయనతో చేరడానికి (పరమాత్మ)
పోత్తి * నంగు ఉగందు = ఆనందంతో ఆయనను మనసారా కీర్తించి
మాఱన్ = ఆళ్వార్లు
శెన్ఱ తుయర్ తీర్ందు = గతంలో అనుభవించిన దుఃఖం తీరి
వీఱు ఉరైత్తాన్ = తన భాగ్యాన్ని ప్రకటించారు

భావము:  శ్రీయఃపతి పరమ కారుణ్యంతో పరమపదము నుండి ఇక్కడకు వచ్చి ఆళ్వార్లకు తమ సర్వేశ్వరత్వం, శ్రీయః పతిత్వం చూపించారు. ఆళ్వార్ల దుఃఖము, గందరగోళము పోగొట్టారు. ఆళ్వార్లు స్వామిని చూసి ఆనందంతో కీర్తించారు, తన  దుఃఖమును మరచిపోయారు. ఉభయ విభూతులలో తన వంటి అదృష్టవంతులు ఎవరున్నారు? అని పొంగిపోయారు..

పాశురము 36

 అవతారిక: తిరువాయ్మొళిలో ‘తీర్పారై యామిని’ అనే 4 వ పత్తు 6 వ దశకంలో ఆళ్వార్ల పట్ల అపారమైన ప్రేమను  కలిగియున్న శ్రీయః పతిని ప్రత్యక్షంగా చూసి అనుభవించలేక పోయానని ఆళ్వార్లు మోహ పరవశులయ్యారు. ఆళ్వార్ల మీద అభిమానంగల చెలికత్తెలు మొదలైన వారు దీనికొక పరిష్కారం కనుక్కోవడానికి  ప్రయత్నించారు. సుజ్ణానముగల ఆళ్వార్ల  శ్రేయోభిలాషులు. ఆళ్వార్లు పొందని విషయాలు, ఆళ్వార్ల ఇప్పటి పరిస్థితి, పరిష్కారాన్ని గురించి పాడిన పాశురాలు. ఆ పాశురాల సారాన్ని ఇక్కడ  మామునులు మనకు అనుగ్రహించారు.

తీర్ ప్పారిలాద * మయల్ తీరక్క కలన్ద మాల్ *
ఓర్ ప్పాదుమ్ ఇన్రి  * ఉడన్ పిరియ * నేర్ క్క
అఱివళిందు ఉఱ్ఱారుం * అఱక్కలంగ * పేర్ కేట్టు
అఱివు పెఱ్ఱాన్ * మాఱన్ శీలమ్ * (36)

ప్రతిపాదార్థము:
తీర్ ప్పారిలాద = తీర్చేవారు లేక
మయల్ తీర = ఉత్తుంగంగా ఎగసిపడే ప్రేమను మనసారా తీర్చుకోవటానికి
క్కలంద మాల్ = తనతో కూడిన ఆ శ్రీయఃపతి
ఓర్ ప్పాదుమ్ ఇన్రి  * ఉడన్ పిరియ = ఏ కారణము లేకుండా వెంటనే విడిపోగా
ఉఱ్ఱారుం * అఱక్కలంగ నేర్ క్క = చుట్టూ ఉన్న తల్లి ,చెలికత్తెలు అందరూ బాధపడి
అఱివు అళిందు = తెలివి తప్పగా (నమ్మాళ్వార్లు)
పేర్ కేట్టు = పరమాత్మ తిరునామాలను విని
మాఱన్ = నమ్మాళ్వార్లు
అఱివు పెఱ్ఱాన్ = తెప్పరిల్లారు
శీలమ్ = అదియే ఆయన శీలగుణము

భావము: భగవంతుడి మీద అపారమైయాన ప్రేమను కలిగి వున్న నమ్మాళ్వార్లను కలిసిన భగవంతుడు అంతలోనే ఆయనను విడిచి వెళ్ళిపోయాడు. అలా చేయటం వలన తరువాత ఏమి జరుగుతుందని కూడా ఆయన ఆలోచించలేదు. నమ్మాళ్వార్ల మోహమో మునపటి కన్నా తీవ్రమయింది. పక్కనే వున్న తల్లి, చెలికత్తెలు, ఇతర బంధువులు భగవంతుని నామ సంకీర్తన చేయగా అది విని నమ్మాళ్వార్లు తెప్పరిల్లారు. అలా తెప్పరిల్లటమే  ఆయన శీల గుణమును తెలియజేస్తుంది.

పాశురము 37

 అవతారిక: తిరువాయ్మొళిలో ‘శీలమిల్లాఈశన ‘ అనే 4 వ పత్తు 7 వ దశకంలో ఆళ్వార్లు పరమాత్మ తిరునామాలను వినగానే మళ్ళీ స్పృహలోకి వచ్చారు. కాని ఆ తిరునామాలకు యజమాని అయిన శ్రీమన్నారాయణుని అనుభవించలేక పోయానని వాడిపోయిన మనసుతో పాడిన పాశురాల సంక్షిప్త రూపంగా మామునులు ఈ పాశురాన్నిఅనుగ్రహించారు.

శీలమిగు కణ్ణన్ * తిరునామత్తాల్ ఉణర్దు *
మేలవన్ దన్ మేనికండు మేవుదఱ్కు * శాల
వరుంది ఇరువుమ్  పగలుమ్  * మాఱామల్ కూప్పిట్టు *
ఇరున్ దననే * తెన్ కురుగూర్ ఏఱు * (37) 

ప్రతిపదార్థము:
తెన్ కురుగూరేఱు = ఆళ్వా ర్తిరునాగరికి నాయకులైన ఆళ్వార్లు
శీలమిగు కణ్ణన్ = అసంఖ్యాకమైన కళ్యాణగుణములను కలిగి వున్న శ్రీకృష్ణుడి
తిరునామత్తాల్ = తిరునామముల వలన
ఉణర్ందు = మోహపారవశ్యము మునుండి బయటపడి
మేల్  = తరువాత స్వస్థతను పొంది
అవన్ దన్ మేని కండు మేవుదఱ్కు = ఆయన శుద్దతత్వస్వరూపాన్ని చూసి ఆనందించాలని
శాల వరుంది = పాల్ఉ విధాలుగా చింతించి
ఇరువుం పగలుం = రాత్రింపగళ్ళు
మాఱామల్ కూప్పిట్టు * ఇరుందననే = నిర్విరామంగా పిలుస్తూనే ఉన్నారు.

భావము : ఆళ్వార్తిరునాగరికి నాయకులైన ఆళ్వార్లు అసంఖ్యాకమైన కళ్యాణ గుణములను కలిగి వున్న శ్రీకృష్ణుడి  తిరునామముల వలన మోహ పారవశ్యము నుండి బయట పడ్డారు. తరువాత స్వస్థతను పొంది ఆయన శుద్ద తత్వ స్వరూపాన్ని చూసి ఆనందించాలని పలు విధాలుగా చింతించి రాత్రింపగళ్ళు నిర్విరామంగా మొరపెడుతూనే ఉన్నారు.

పాశురము 38

అవతారిక: ఆశ్రయించదగినవాడు, సమస్త దుఃఖాలను పోగొట్టగలిగినవాడు అయిన సర్వేశ్వరుడు రాలేదు, ముఖం చూపలేదు. ఆయన తనను చూడాలని కష్టపడటం లేదు. ఆయనకుపకరించని ఆత్మను, ఆత్మ సహకారులను (కరచారణాలు) విరోదిస్తూ 4 వ పత్తు 8 వ దశకంలో ఆళ్వార్లు పాడిన పాశురాలకు మామునులు సంక్షిప్తంగా అనుగ్రహించిన పాశురము.

ఏఱు తిరువుడైయ * ఈశన్ ఉగప్పుక్కు
వేరుపడిల్ * ఎన్నుడైమై మిక్కఉయిర్  * తేరుంగాల్
ఎన్ దనక్కుంమ్ వేణ్డాఎనుమ్  * మాఱన్ తాళై నెన్ జే! *
నన్ తమక్కు ప్పేఱాగ నణ్ణు * (38)

ప్రతిపదార్థము;
ఏఱు తిరువుడైయ = ఎవరి  హృదయసీమలో శ్రీమహాలక్ష్మి వేంచేసి ఉందో
ఈశన్ = ఆ సర్వేశ్వరుడి
ఉగప్పుక్కు వేరుపడిల్ = హృదములో చోటు లేనప్పుడు
ఎన్నుడైమై = నా ఆభరణాలు
మిక్కఉయిర్  = వాటి కంటే విలువైన, ఉత్తమమైన హృదయము
తేరుంగాల్ = ఎప్పుడైతే తృణీకరించబడుతుందో
ఎన్ దనక్కుమ్ వేణ్డాఎనుమ్  = అవి నాకు కూడా అవసరములేదు  అనే
మాఱన్ = నమ్మాళ్వార్లు
తాళై = శ్రీపాదములే
నెన్ జే = ఓ మనసా
నన్ తమక్కు = మనకు
ప్పేఱాగ నణ్ణు = పరమ ప్రయోజనము భావించు

భావము: ఎవరి హృదయ సీమలో శ్రీమహాలక్ష్మి వేంచేసి ఉందో, ఆ సర్వేశ్వరుడి హృదములో చోటు లేనప్పుడు, నా ఆభరణాలు వాటి కంటే విలువైన, ఉత్తమమైన హృదయము ఎప్పుడైతే తృణీకరించబడుతుందో అవి నాకు కూడా అవసరములేదు అని నమ్మాళ్వార్లు చెప్పారు. ఓ మనసా! అటువంటి భక్తాగ్రేశరుల శ్రీపాదములే మనకు పరమ ప్రయోజనము, మోక్షసాధనము అవుతుంది అనే ఆళ్వార్ల భావాన్ని మామునులు ఈ పాశురములో తెలియజేశారు..

పాశురము 39 

 అవతారిక: నాలుగవ పత్తు ‘నణ్ణాదార్ మురువలిప్ప‘ అనే దశకంలో సంసారుల అనర్థాన్ని చూసి విరక్తితో ఆళ్వార్లు పాడారు. సకల కళ్యాణ గుణాత్మకమైన శ్రీమన్నారాయణుడు నమ్మాళ్వార్లకు తన వైభవాన్ని చూపించాడు. మానసికంగా ఆ వైభవాన్ని అనుభవించిన నమ్మాళ్వార్లు ఐశ్వర్య కైవల్యాలు పరమ హేయమని శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపదాలు మాత్రమే పరమ ప్రాప్యమని ఈ దశకంలో చేతనులకు ఉదేశించారు. ఆ దశక సంక్షిప్తంగా ప్రస్తుత పాశురాన్ని మామునులు మనకు అనుగ్రహించారు.

నణ్ణాదు మాల్ అడియై * నానిలత్తే వల్వినైయాల్ *
ఎణ్ణారా త్తున్బముఱుమ్ * ఇవ్వుయిర్గళ్ * తణ్ణిమైయై
కణ్ణిరుక్క మాట్టామల్ * కణ్ కలంగుం మాఱనరుళ్ *
ఉండు నమక్కు * ఉత్తతుణై ఒన్ఱు (39)

ప్రతిపదార్థము
మాల్ అడియై = పరమాత్మ శ్రీపాదాలను
నణ్ణాదు = శరణాగతి చేయనిదే
నానిలత్తే = ఈ భూమి మీదy
వల్వినైయాల్ = ఘోరమైన పాపాల వలన
ఎణ్ణారా త్తున్బముఱుమ్ = అంతులేని కష్టాలను అనుభవించాలి
ఇవ్వుయిర్గళ్ = ఈ జీవాత్మల
తణ్ణిమైయై = ఏకాంతము (తమకు మాత్రమే పరమాత్మ కృప లభించడం)
కణ్ణిరుక్క మాట్టామల్ = చూస్తూ ఉండలేక
కణ్ కలంగుం = ఆళ్వార్ల కళ్ళు అశ్రు పూరితాలయ్యాయి
మాఱన్ = అలాంటి దయార్థహృదయులైన శఠకోపుల
అరుళ్= కృప
నమక్కు * ఉత్తతుణై ఒన్ఱు ఉండు = మనకు తోడుగా వుందంటుంది

భావము:  పరమాత్మ శ్రీపాదాలను శరణాగతి చేయని చేతనులు ఈ భూమి మీద ఘోరమైన పాపాలను చేస్తూ అంతులేని కష్టాలను అనుభవించడాన్ని నమ్మాళ్వార్లు చూశారు. అది చూసినవారు సహించలేక పోయారు. తమకు మాత్రమే భగవదనుగ్రహము లభించడాన్ని ఈ జీవాత్మలకు లభించక పోవడాన్ని తలచుకుంటే వారి కళ్ళు అశ్రుపూరితాలయివావి. అలాంటి దయార్థ  హృదయులైన శఠకోపుల కృప మనకు తోడుగా వుందంటుంది అని ఈ పాశుర భావము.

పాశురము 40  

 అవతారిక: నాలుగవ పత్తు పదవ దశకం అయిన ‘ఒండ్రుమ్ దేవుమ్’ అనే పాశురాలలో సంసారులకు శరణాగతి చేయడానికి అనుకూలంగా ఉండే పరత్వంతో కూడిన అర్చావతారాన్ని, భోగ్యత్వాన్ని ఆళ్వార్లు పాడారు.

ఒన్ఱుమ్ ఇలైత్తేవు * ఇవ్వులగం పడైత్త మాల్ *
అన్ఱి యెన * ఆరుమ్ అఱియవే * నన్ఱాగ
మూదలిత్తు ప్పేశి అరుళ్ * మొయ్ మ్మగిళోన్ తాళ్ తొళవే *
కాదలిక్కుం ఎన్నుడైయకై * (40)

ప్రతి పదార్థము:
ఇవ్వులగం పడైత్త = ఈ లోకాలన్నింటినీ సృష్టించిన
మాల్ అన్ఱి =సర్వేశ్వరుడు కాక
త్తేవు ఒన్ఱుమ్ ఇలై యెన = మరొక దైవము లేడు అని
ఆరుమ్ అఱియ = అందరు అర్థం చేసుకోవటానికి
నన్ఱాగ మూదలిత్తు = స్పష్టంగా  చెప్పి
ప్పేశి అరుళ్ = కృపతో మాట్లాడి
మొయ్ మ్మగిళోన్ = ప్రబందాలను అనుగ్రహించిన నమ్మాళ్వార్లు
తాళ్ తొళవే =  శ్రీపాదాలను నమస్కరించడానికి
ఎన్నుడైయ కై = నా చేతులు
కాదలిక్కుం = ప్రేమతో ఆతృత పడుతున్నాయి

భావము:  ఈ లోకాలన్నింటినీ సృష్టించిన సర్వేశ్వరుడు కాక మరొక దైవము లేడు అని అందరు అర్థం చేసుకునే విధంగా స్పష్టంగా తన ప్రబంధాలలో నిరూపించిన నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదాలకు నమస్కరించడానికి నా చేతులు ప్రేమతో ఆతృత పడుతున్నాయి.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/thiruvaimozhi-nurrandhadhi-31-40-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 48

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 47

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, భక్తులకు అన్ని రకాల కైంకర్యాలు చేయడం గురించి మాముణులు ప్రస్తావించారు. “ఇరామానుజాయ నమః” అనే మంత్రాన్ని ధ్యానించేటప్పుడు, కైంకర్యం చేయాలనే కోరికను, సంకల్పాన్ని ఎవరు ఇచ్చారో వారిని గుర్తు చేసుకుంటున్నారు. ఈ పాశురములో శ్రీ రామానుజులకు, వారి దాసులకు కైంకార్యం చేయమని, తనకు ఇంద్రియాలను, అవయవాలను అనుగ్రహించినది పెరియ పెరుమాళ్ళేనని వివరిస్తున్నారు. ఈ విషయాన్ని వారు మిక్కిలి సంతోషముతో తెలియజేస్తున్నారు.

పాశురము 48:

ఎణ్ణదు ఎన్నెంజం ఇశైయాదు ఎన్ నావు ఇరైంజాదు శెన్ని
కణ్ణానవై ఒన్ఱుం కాణలుఱా కలియార్ నలియ
ఒణ్ణాద వణ్ణం ఉలగు అళిత్తోన్ ఎతిరాశన్ అడి
నణ్ణాదవరై అరంగేశర్ శెయ్ద నలం నమక్కే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నణ్ణాదవరై – శరణు వేడుకోని వ్యక్తులు ఉన్నారు
ఎతిరాశన్ అడి –  శ్రీ ఎంబెరుమానార్ల దివ్య తిరువడి
అళిత్తోన్ – రక్షించారు
ఉలగు – ఈ లౌకిక
కలియార్ – కలియుగ వాసులు, మనస్సాక్షి ఉన్నవారు
నలియ ఒణ్ణాద వణ్ణం –  కలి క్రూరత్వంలో చిక్కుకోకుండా
ఎన్నెంజం – (అటువంటి వాళ్ళ పట్ల) నా మనస్సు  ఉండదు
ఎణ్ణదు – వాటి గురించి ఆలోచించు
ఎన్ నావు – నా వాక్కు
ఇశైయాదు – వారి గురించి ఉండదు, అది మాట కానీ / ప్రశంస కానీ.
శెన్ని– నా శిరస్సు
ఇరైంజాదు – తల వంచను (వాళ్ళ యందు).
కణ్ణానవై – నా కళ్ళు
ఒన్ఱుం కాణలుఱా – ఏదీ చూడను (వాటికి సంబంధించినవి).
అరంగేశర్ –  దానితో సంబంధించిన చింతన, ఇంద్రియాలను నాకు పెరియ పెరుమాళ్ళు అనుగ్రహించారు.
శెయ్ద నలం నమక్కే – ఈ ఇంద్రియాలు వేరొకరికి లోబడి ఉండవు.  శ్రీ రామానుజులు మాత్రమే వాటికి అర్హులు. ఈ గొప్ప సహాయం కేవలం నంపెరుమాళ్ళ  ఆశీర్వాదము ద్వారానే సాధ్యమైంది.

(కలియార్ నలియ ఒణ్ణాద వణ్ణం ఉలగు అళిత్తోన్ ఎతిరాశన్ – ఈ వాఖ్యానికి “క్రూరమైన కలి తీవ్రత నుండి ప్రపంచాన్ని రక్షించిన శ్రీ రామానుజ” అని కూడా అర్ధము చెప్పుకోవచ్చు.

సరళ అనువాదము:

శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలకు శరణాగతి చేయని వాళ్లని ఎదుర్కోవలసి వచ్చినప్పుడు, అతని మనస్సు, కళ్ళు, నోరు మరియు శిరస్సు అవి చేయవలసిన పనులను చేయవని మాముణులు తెలుపుతున్నారు. తన కళ్ళు వారిని చూడవు, తల వంచదు, మనస్సు ఆలోచించదు, నోరు వాళ్ళ గురించి మాట్లాడదని వివరిస్తున్నారు. పెరియ పెరుమాళ్ళు శ్రీరంగరాజుల అనంత కృపతో ఈ అనుగ్రహ అవకాశం తనకు లభించిందని కీర్తిస్తున్నారు.

వివరణ: 

“తాళ్వొన్ఱిల్లా మఱై తాళ్ందు తల ముళుదుం కలియే ఆళ్గిన్ఱ మాళ్వందాలిత్తవన్” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 16వ పాశురములో వివరించినట్లుగా,” క్రూరమైన కలి క్రోధము నుండి ఈ ప్రపంచాన్ని ఎంబెరుమానార్లు రక్షించారు”, అని మాముణులు వివరిస్తున్నారు. మన అంతిమ గమ్యం సాధనము రెండూ ఎంబెరుమానార్ల దివ్య తిరువడియే అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 16వ పాశురములో “పేర్ ఒన్ఱు మఱ్ఱిల్లై” అని చెప్పబడింది. దీనిని గ్రహించక ఎంబెరుమానార్ల తిరువడి యందు శరణాగతి చేయని వారి పట్ల నా ఇంద్రియాలు మరియు అవయవాలు వేరే విధంగా ప్రవర్తిస్తాయి. “నైయుం మనం అన్ గునంగళై ఎణ్ణి”, “నిత్యం యతీంద్ర (యతిరాజ వింశతి 4)” లో వర్ణించినట్లు నా మనస్సు ఉప్పొంగి ఎంబెరుమానార్ల అద్భుత గుణానుభవంలో మునిగిపోతుంది. కానీ ఎంబెరుమానార్ల తిరువడి యందు శరణాగతి చేయని వాళ్ళ విషయానికి వస్తే, ఇంద్రియాలతో పాట్లు నా మనస్సు కూడా ఆలోచించడం, ప్రశంసించడం, మాట్లాడటం, చూడటం మానేస్తాయి. పెరియ పెరుమాళ్ళు శ్రీ రంగరాజుల దివ్య కృపయే నా ఈ ప్రవర్తనకు కారణం. “నణ్ణాదవరై అరంగేశర్ శెయ్ద నలం” తో కలిపి ఉపయోగించిన “నలం” అనగా ఇక్కడ “సంపద” అని అర్ధం. “మనః పూర్వో వాగుత్తరః” అనే వాఖ్యము ప్రకారం, మన నోటితో మన మనస్సు దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంటుంది, మన మనస్సు బుద్ది తమ ఆలోచనలను మాటల ద్వారా తెలియపరచుతాయి.  అయినప్పటికీ, “నావియల్ ఇశై మాలైగళ్ యేత్తి” అని తిరువాయ్మొళి  4.5.4 వ పాశురములో చెప్పినట్లు నా నోరు వారి గురించి మాట్లాడదు, కీర్తించదు. “ప్రణమామి మూర్ధ్నా (తనియన్ కూరత్తాళ్వాన్లు అనుగ్రహించిన)” లో చెప్పిన్నట్లుగా శ్రీ రామానుజులకు  నమస్కరిస్తున్న నా శిరస్సు ఎప్పటికీ వాళ్ళని నమస్కరించదు. “కాణ్ కరుదిడుం కాణ” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱదాది 102 వ పాశురములో మరియు “శ్రీ మాధవాంగ్రి” అని యతిరాజ వింశతి 1వ పాశురములో వివరించినట్లుగా, నా కళ్ళు వాళ్ళని ఎప్పటికీ చూడవు. “కాలియార్” అనే పదము కలి యుగానికి స్వరూపము. “ఏవినార్ కలియార్” అని పెరియ తిరుమొళి 1.6.8వ పాశురములో వివరించినట్లుగా, కలి ప్రభావాలు చాలా శక్తివంతమైనవి, అవి తమ హృదయాలలో భయాన్ని కలిగించి వారిని భయంతో వంచుకునేలా చేస్తాయి. 

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-48/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 47

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 46

పరిచయము:

మాముణులు సంతోషంగా “ఎతిరాశర్ క్కాళానోం యాం” అని పలికి, “రామానుజ” అనే దివ్య నామము యొక్క గొప్పతనాన్ని వెల్లడి చేయాలని ఆశిస్తున్నారు. గతంలో “మాకాంత నారణనార్”,  “నారాయణన్ తిరుమాల్” అని చెప్పినట్లుగా ఇది “నారాయణ” అనే దివ్య నామము కంటే చమత్కారమైనది, భిన్నమైనదని మాముణులు వివరిస్తున్నారు.

పాశురము 47:

ఇరామానుశాయ నమవెన్ఱు ఇరవుం పగలుం శిందిత్తిరా
మానుశర్గళ్ ఇరుప్పిడం తన్నిల్ ఇఱైప్పొళుదుమిరా
మానుశర్ అవర్ క్కు ఎల్లా అడిమైయుం శెయ్యవెణ్ణి
ఇరా మానుశర్ తమ్మై మానుశరాగ ఎంకొల్ ఎణ్ణువదే

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

మానుశర్గళ్ – కొంత మంది ఉన్నారు
ఇరా – చేయనివారు
ఇరవుం పగలుం – రాత్రింబగళ్ళు
శిందిత్తు  – ధ్యానిస్తూ
ఇరామానుశాయ – శ్రీ రామానుజ
నమవెన్ఱు –  “ఇరామానుశాయ నమః” అని జపిస్తూ  (“నేను నా కోసము కాదు రామానుజుల కోసము అని”)
మానుశర్ అవర్ క్కు – కొంత మంది (కూరత్తాళ్వాన్ల వంటి వారు)
ఇరా – జీవించని వారు
ఇఱైప్పొళుదుం – ఒక్క అణు క్షణము కూడా
ఇరుప్పిడం తన్నిల్ – పైన పేర్కొన్న వాళ్ళు ఉన్న దేశము (రాత్రింబగళ్ళు “ఇరామానుశాయ నమః” అని జపిస్తూ ఉండని)
మానుశర్ తమ్మై – మనుషులు
ఇరా – చేయనివారు
శెయ్యవెణ్ణి– ఆచరించు
ఎల్లా అడిమైయుం – అన్ని రకాల కైంకర్యములు (కూరత్తాళ్వాన్ల వంటి వారికి),
మానుశరాగ ఎంకొల్ ఎణ్ణువదే – వారిని మనుషులుగా ఎలా పరిగణించవచ్చు, అవి కేవలం ఆవులతో సమానమైనవి.

సరళ అనువాదము:

మూడు వర్గాల మనుషులు ఉంటారు. మనకి సరళంగా ఉండడం కోసం వారిని A వర్గము, B వర్గము, C వర్గము అని పిలుద్దాం. A వర్గము వాళ్ళూ “ఇరామానుశాయ నమః” అని రాత్రింబగళ్ళు జపించని వాళ్ళు. B వర్గము వాళ్ళు A వర్గము వాళ్ళతో సహవాసము చేయరు. B వర్గము వాళ్ళ ఉదాహరణ మనము కూరత్తాళ్వాన్లను తీసుకోవచ్చు. చివరి వర్గము C వాళ్ళు  B వర్గము వాళ్ళ గొప్పతనాన్ని గుర్తించడంలో విఫలమై వారికి కైంకార్యం చేయటానికి ఇష్టపడరు. వర్గము C వాళ్ళని మనుషులుగా ఎలా పరిగణించగలమని మాముణులు ప్రశ్నిస్తున్నారు, వాస్తవానికి వాళ్ళు కేవలం పశువుల వంటి వాళ్ళు, వారి పనుల బట్టి వాళ్ళు ఆవు వంటి వారని వివరిస్తున్నారు.

వివరణ: 

“ప్రతి ఒక్కరూ ‘ఇరామానుజాయ నమః’ అన్న పవిత్ర మంత్రాన్ని ఏక ధాటిగా ప్రతి నిత్యము జపించాలి” అని మాముణులు వివరిస్తున్నారు. పెరియ తిరుమోళి 1.1.15 – “నళ్ళిరుళ్ అళవుం పగలుం నాన్ అళైప్పన్” లో తిరుమంగై ఆళ్వార్లు  వివరించిన విధంగా దీనిని అందరూ పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా ఆచరించాలి.  అయినప్పటికీ, ఇది పఠించని వాళ్ళు ఎంతో మంది ఉన్నారు.”ఇరామానుజాయ నమః” అన్న పవిత్ర మంత్రాన్ని ధ్యానించని అటువంటి వాళ్ళ మధ్య ఉండకూడదని మనము గ్రహించాలి. ఆవుతో పోల్చదగిన ఈ వర్గపు వారితో ఎటువంటి అనురాగము లేదా ఆప్యాయత ఉంచుకో కూడదు. శాస్త్రం  నియమాలను అనుసరించేవారు (కూరత్తాళ్వాన్ వంటివారు), ఈ రకమైన వాళ్ళతో ఎన్నడూ సహవాసము చేయకూడదు. రెండవది, “ఇరామానుజాయ నమః” అన్న ఈ పవిత్ర మంత్రాన్ని ధ్యానించని మునుపటి వర్గము వారితో సంబంధం లేని ఈ వ్యక్తుల గొప్పతనాన్ని తెలుసుకోవడం, అర్థం చేసుకోవడం మరియు అభినందించడం చాలా ముఖ్యం. తిరువరంగత్తముదనార్లు “ఎత్తొళుంబుం సొల్లాల్ మనత్తాల్ కరుమతినాల్ సెయ్వన్ సోర్విన్ఱియే” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 80వ పాశురములో వెల్లడిజేసినట్లు, అటువంటి ఉన్నత ఆత్మలకు నిత్యము కైంకర్యము చేయడానికి ప్రయత్నించాలి, పరితపించాలి.  “మానిడవరల్లర్ ఎన్ఱే ఎన్ మనత్తే వైతేన్” అని వివరించినట్లుగా అటువంటి ఉన్నత వ్యక్తులకు కైంకార్యం చేయని వ్యక్తులను, ఆవులతో పోల్చదగినవారని సెలవిస్తున్నారు. మాముణులు చివరకు తనను తాను ఒక ప్రశ్న అడిగి ముగిస్తున్నారు. “ఇరామానుజాయ నమః” అన్న ఈ పవిత్ర మంత్రాన్ని ధ్యానించని వారితో సాంగత్యము చేయని వారికి కైంకర్యము చేయని ఇటువంటి వాళ్ళని మనుషులుగా నేను ఎలా పరిగణించాలి?  నేను వారిని ఎప్పుడూ మనుషులుగా ఊహించలేను”, అని మాముణులు ముగిస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-47/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 46

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 45

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు తమ ఆచార్యుల గొప్పతనాన్ని కీర్తించారు, వారి దయ వల్లనే తాను ఉద్దరింపబడ్డారని వివరించారు. ఈ పాశురములో, వారు దానిని మరింత లోతుగా వివరిస్తున్నారు.

పాశురము 46:

తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై తీవినైయోందమ్మై
గురువాగి వందు ఉయ్యక్కొండు – పొరువిల్
మది తాన్ అళిత్తరుళుం వాళ్వన్ఱో నెంజే
ఎతిరాశర్కు ఆళానోం యాం

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నెంజే– ఓ నా మనసా!!!
యాం– మనము
ఆళానోం – వారి సేవకులుగా మారాలి
ఎతిరాశర్కు – ఎంబెరుమానార్ల

(దానికి కారణం)
తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై – తిరువాయ్మొళి ప్పిళ్ళై (మాముణుల ఆచార్యులు)
గురువాగి – ఆచర్యులుగా అవతరించారు
వందు – మనము ఉన్న ప్రదేశానికి వచ్చారు
తీవినైయోందమ్మై – వాస్థవానికి మనము క్రూరమైన పాపపు మేఘము వంటి వాళ్ళము
ఉయ్యక్కొండు – వారి కృప ద్వారా స్వీకరింపబడ్డాము మరియు “ఉద్ధరింప తగినది” గా భావించబడ్డాము
అళిత్తరుళుం – వారు మనల్ని ఆశీర్వదించారు
మది తాన్ – తిరుమంత్ర జ్ఞానంతో వికసించే జ్ఞానం
పొరువిల్– ఇది సాటిలేనిది
వాళ్వన్ఱో – (ఓ నా మనసా!!!) ఈ గొప్ప అవకాశం వల్ల కాదా? (ఖచ్చితముగా వారి వల్లనే మనం ఎంబెరుమానార్ల దాసులుగా మారాము.

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు తమ ఆచార్యుల గొప్పతనాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. వారు తాను ఉన్న చోటికి వచ్చి తిరుమంత్రాన్ని ప్రసాదించినందువల్ల, తాను ఆ శ్రీమన్నారాయణ దాసులకు దాసునిగా నిలవగలిగారని వివరిసున్నారు.

వివరణ: 

ఇక్కడ మొదట తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై గొప్పతనం వివరించబడింది. శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క భక్తులకు (‘భూసురులు’ (ఈ ప్రపంచంలోని  దివ్య జీవులు) అని కూడా పిలువబడే శ్రీవైష్ణవులకు) తిరువాయ్మొళి అనెడి దివ్య ప్రబంధము మధువు వంటిదని, దాని గురించి నమ్మళ్వార్లు స్వయంగా “తొణ్డర్ క్కముదుణ్ణచ్చొల్ మాలైగళ్ సొన్నేన్ (తిరువాయ్మొళి 9.4.9)”లో వివరించారు. తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై అనే ఒక ఆచార్య పురుషులు తిరువాయ్మొళిని ఊపిరిగా  పీల్చుకుని, అందులోనే జీవిస్తుండేవారు. వారు దానిలోని వివిధ రకాలైన మాధుర్యాలను ఆస్వాదించగలిగారు. 1) ఆ ప్రబంధ పదాల అమరిక నుండి వచ్చే మాధుర్యము, 2) వాటి అర్థాల నుండి వచ్చే మాధుర్యము, 3) పాశురాలలో నుండి ఉట్టి పడే రస అనుభవ మాధుర్యము వంటివి అనేకము వారు అతిమధురముగా అనుభవించినారు. వారు తిరువాయ్మొళి యొక్క ఉద్దేశ్యంతో జీవించారు, మిగతా అన్ని శాస్త్రాలను గడ్డిపోచతో సమానముగా భావించేవారు. వారు నమ్మాళ్వార్ల దివ్య పాద పద్మాలకు శరణాగతులై అన్ని వేళలా వారికి అనేక కైంకర్యాలు చేసేవారు. తిరువాయ్మొళితో ఉన్న అనుబంధం ద్వారా వారు ప్రపంచానికి సుపరిచితులు కాబట్టి, వారు “తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై” గా ప్రసిద్దికెక్కారు. మాముణులు తమ హృదయంతో ” ఓ నా ప్రియమైన హృదయమా! మనల్నిద్దరినీ చూడు. “ఒప్పిల్లాత్ తీవినైయేనై ఉయ్యక్కొండు (తిరువాయ్మొళి 7.9.4)” లో వివరించిన విధంగా మనము క్రూరమైన పాపాల పుట్టకి సూచకముగా ఉన్నాము. తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై అచార్యునిగా అవతరించి మమ్మల్ని విముక్తి చేశారు”, “తేనార్ కమల త్తిరుమామగళ్ కొళునన్ తానే గురువాగి” అని మాముణులు  స్వయంగా దీనిని తమ ఉపదేశ రత్న మాల 61 పాశురములో ఉల్లేఖించారు. “వారు మనమున్న చోటికి వేంచేసి, తిరుమంత్రం మూల ప్రవాహముగా వచ్చిన జ్ఞానాన్ని మనకిచ్చారు. ఇది ఇతర శాస్త్రముల నుండి వచ్చిన జ్ఞానానికి భిన్నంగా ఉంటుంది. హే నా మనసా! ఈ గొప్ప అవకాశం వల్ల మనం ఉద్ధరించబడి, మన ఆచార్యులైన ఎంబెరుమానర్లను సేవించే సువర్ణావకాశం మనకు  లభించించి కదా? కచ్ఛితముగా మనకు ఈ అవకాశం లభించడానికి ఏకైక కారణం వారే. శ్రీమన్నారాయణుని దాసులకు దాసులుగా ఉండుటయే తిరుమంత్రంలో తెలియజేయబడిన పరార్థము. ఈ వాస్తవాన్ని గ్రహించినందువల్ల, మనము ఎంబెరుమానర్ల నిత్య దాసులముగా మారాము”.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-46/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 45

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 44

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు “మాకాంత నారణణార్ వైగుం వగై” వాఖ్యములో సర్వవ్యాపి శ్రీమన్నారాయణ గురించి వివరిస్తున్నారు. ఈ పాశురములో, తాను మునుపటి పాశురములో వివరించిన విధంగా అత్యల్పులైన “మోహాంతకులు”లో తాను ఒకరని భావిస్తున్నారు, అనగా, శ్రీమన్నారాయణ అవగాహన లేని, అంధకార ఒంటరి తనాలను మాత్రమే చూసే వారి సమూహంలో తానూ ఒకరని, అత్యల్పమైన వ్యక్తిగా తనను తాను భావిస్తున్నారు. సర్వవ్యాపి శ్రీమన్నారాయణను, అతడితో తన నిత్య సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో విఫలమయ్యాడని వారు భావిస్తున్నారు. ఈ విషయాన్ని గ్రహించడంలో విఫలమయ్యాడని, అందుకని మోహాంతకులలో ఒకడు అయ్యాడని భావిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, ఇది కేవలము ఆచార్య సంబంధము వల్లనే తాను ఉద్ధరించబడ్డారని మాముణులు తన మనస్సుకి గుర్తుచేస్తున్నారు. ఇది ఈ పాశురములోని ముఖ్య అంశము.

పాశురము 45:

నారాయణన్ తిరుమాల్ నారం నాం ఎన్నుం ముఱై
ఆఱాయిల్ నెంజే అనాది అన్ఱో – శీరారుం
ఆచారియనాలే అన్ఱో నాం ఉయ్ందదు ఎన్ఱు
కూశామల్ ఎప్పొళుదుం కూఱు

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నెంజే – ఓ నా మనసా!!!
నారాయణన్ తిరుమాల్ – “తిరుమాలే నానుం ఉనక్కు పళవడియేన్”, అన్న వాఖ్యములో చెప్పబడినట్లుగా శ్రియః పతి శ్రీమన్నారాయణుడే సమస్థ ఆత్మలకు అధిపతి. “నారం” అని సమిష్టిగా పరిగణిస్తారు.
నారం నాం – మనము నిత్య ఆత్మలము.
ఆఱాయిల్ – ఒకవేళ అది నిరూపించబడాలంటే
ఎన్నుం ముఱై – ఆ నిత్య సంబంధము (శ్రీమన్నారాయణ ఆత్మల మధ్య)
అనాది అన్ఱో – ఇది నిన్నటి మొన్నటి నుండి మొదలైనదా? కాదు. అది శాశ్వతమైనదనుట నిజము కాదా?  (అవును ఇది నిజమే)
(ఓ నా మనసా!!!)
శీరారుం –  ఆ సంబంధాన్ని (మనకు) చూపించి బలపరచిన ఒక వ్యక్తి, అదే వ్యక్తి జ్ఞానము ఇత్యాది ఎన్నో శుభ లక్షణాలతో సంపూర్ణుడు.
ఆచారియనాలే అన్ఱో – వారు ఆచార్యులు. అది వారి వల్ల కాదా?
నాం ఉయ్ందదు ఎన్ఱు – మనము విముక్తి పొందటానికి కారణం ఖచ్చితంగా వారే.
(ఓ నా మనసా!!!)
కూఱు – దయచేసి వాటి గురించి చెప్పుతూ ఉండుము
ఎప్పొళుదుం – అన్ని సమయాల్లో
కూశామల్ – ఏ బిడియము లేకుండా

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు శ్రీమన్నారయణకు ఆత్మకు  మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని పునః స్థాపించి, బలపరచే వ్యక్తి అయిన ఆచార్యుల గొప్పతనాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. ఈ ఉద్దరణకి ముందు, ఏ అవగాహనలేని ఒక నిర్జీవునిగా ఉండేవాడని తెలుయజేస్తున్నారు. అందువల్ల, కేవలము ఆచార్య కృప వల్లనే ఉద్ధరించబడ్డారని తలచమని మాముణులు తన హృదయానికి విజ్ఞప్తి చేస్తున్నారు.

వివరణ: 

“హే!  ప్రియమైన నా హృదయమా !!! “తిరుమాలే నానుం ఉనక్కు పళవడియేన్ (తిరుప్పల్లాండు 11)” గురించి పెరియాళ్వార్లు ప్రస్తావించారు అని మాముణులు చెబుతున్నారు. ఆతడు శ్రియః పతి, శ్రీకి దివ్య పతి శ్రీమన్నారాయణుడు. మనల్ని (ఆత్మలు) “నారం” అంటారు. శ్రీమన్నారాయణ ఆత్మల మధ్య సంబంధం శాశ్వతమైనది, అనాది నుంచి ఉంది, ఎప్పటికీ ఉంటుంది . ఈ సంబంధ మూలము గురించి పరిశోధిస్తే, ఈ సంబంధం నిన్న లేదా కొంతకాలం క్రితం సృష్టించబడినది కాదని మనకి తెలుస్తుంది. ఇది అనాది కాలం నుండి ఉంది, కనుక ఇది సృష్టించినది కాదు పరమ నిత్యమైనది.  అయినప్పటికీ, మనము (మాముణులు, వారి మనస్సు) దీనిని గ్రహించలేదు, ఈ సంబంధం గురించి పట్టించుకోక, దాని గురించి ఎటువంటి జ్ఞాన విచారణ చేయలేకపోయాము. ఈ సంబంధాన్ని గ్రహించగల సామర్థ్యం లేని అచేతనులు లాగా ఉండేవాళ్ళము. మన ఆచార్యులు ఈ సంబంధాన్ని మనకు అర్థం చేయించి మనలో దాని ప్రాముఖ్యతను బలపరచాక అంతా మారిపోయింది. జ్ఞానం, శుభ గుణాలతో నిండిన ఉన్న మహా పురుషులు అచార్యులు. కేవలం మన ఆచార్యుల చేత మాత్రమే మనము ఉద్ధరింప బడ్డాము. “పెరుమైయుం నాణుం తవిర్ందు పిదఱ్ఱుమిన్ (తిరువాయ్మొళి 3.5.10)”లో చెప్పినట్లుగా, దయచేసి ఈ వాస్తవం గురించి మాట్లాడండి. ప్రతి ఒక్కరూ ఈ విషయాన్ని తెలుసుకునేలా బహిరంగంగా మాట్లాడండి” అని చెబుతున్నారు. ఈ విషయాన్ని ప్రమేయ సారము “ఇఱైయుం ఉయిరుం” 10 వ పాశురములో వివరించబడింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-45/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 44

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 43

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, “ఇంద ఉలగయిల్ పొరుందామై ఏదుమిల్లై అంద పోగ ఆశైయిల్లై” అని మాముణులు అన్నారు. అంటే తనకు ఈ లౌకిక జీవితముపై  నిరాసక్తి లేదు, పైగా పరమపదానికి వెళ్ళాలనే కోరిక కూడా లేదని మాముణులు తెలుపుతున్నారు. ఈ మాట చెప్పిన తరువాత, ఈ లోకములో ఇతర మనుషులను చూసి, వారు చేసే మనులను గమనించారు. వాళ్ళు నిరంతరం అపరాధాలు చేసి పాపాలను మూటకట్టుకోడానికి కారణమేమిటో వారు గ్రహించారు. ఈ పాశురములో ఇదే వివరించబడింది.

పాశురము 43:

మాకాంత నారణనార్ వైగుం వగై అఱిందోర్ క్కు
ఏకాంతం ఇల్లై ఇరుళ్ ఇల్లై
మోకాంతర్ ఇవ్విడం ఏకాంతం ఇరుళ్ ఎన్ఱు భయం అఱ్ఱు ఇరుందు
సెయ్వర్గళ్ తాం పావత్తిఱం

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నారణనార్ – సర్వజ్ఞుడు మరియు సర్వశక్తిమంతుడైన శ్రీమన్నారాయణుడు
మాకాంత – లక్ష్మికి పతి
వైగుం వగై – ఈ విశ్వంలోని ప్రతి చేతనాచేతనములలోపల మరియు బయట వ్యాపించిన (ఈ అర్ధం నారాయణ నామములో ఇమిడి ఉంది)
అఱిందోర్ క్కు–  ఎవరైతే తెలుకొని అర్థము చేసుకుంటారో
ఏకాంతం ఇల్లై – ఏకాంతం లేదు
ఇరుళ్ ఇల్లై – అంధకారము కూడా లేదు.
మోకాంతర్ – “మోహాంత తమసాస్వృత్తః” అన్న వాఖ్యములో చెప్పినట్లుగా,  ప్రాపంచిక విషయాలతో అంధులైన వారు. వారు ఏమీ చూడరు మరియు ఆలోచించరు
ఇవ్విడం ఏకాంతం ఇరుళ్ ఎన్ఱు – ఎవరూ లేని వారికి ఈ ప్రదేశము ఏకాంతమయము.
భయం అఱ్ఱు ఇరుందు – వారు నిర్భయముగా ఉంటారు
సెయ్వర్గళ్ తాం – వారి అజ్ఞానము కారణంగా, మరలా చేస్తూనే
పావత్తిఱం  – ఎన్నో ఎన్నో పాపాలు

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు రెండు రకాల మనుషుల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని వివరిస్తున్నారు. మొదటి రకము వాళ్ళు నిత్య తేజోమయుడైన శ్రీమన్నారాయణని ప్రతిచోటా చూస్తారు. అందువల్ల వారు ప్రతిచోటా అతడి సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తారు కాబట్టి  వాళ్ళు ఒంటరిగా ఉన్నారని భావించే అవకాశము వారికి ఉండదు. అతడు కాంతితో నిండిన వాడు కాబట్టి వారు చీకటిని ఎరుగరు. మరొక పక్క చూస్తే, ఎంతో మంది దీనిని గమనించక వారు చీకటిలో ఒంటరిగా ఉన్నారని భావిస్తారు.  ఇది వారి పతనానికి కారణమై వాళ్ళు అనేక పాపాలలో పాల్పడేలా చేస్తుంది.

వివరణ: 

నమ్మాళ్వార్లు తమ తిరువాయ్మొళి (1.10.8) లో “సెల్వ నారణన్” అనే నామాన్ని ఉపయోగించారు. ఆతడు దివ్య పెరియ పిరాట్టి అయిన శ్రీమహాలక్ష్మికి పతి. ప్రతి చేతనాచేతనుల లోపల వెలుపల ఆతడు వ్యాపించి ఉన్నాడు.  ఇదే “నారాయణ” నామమునకు సారమని చెప్పబడింది. శ్రీమన్నారాయణ యొక్క ఈ సర్వవ్యాపి గుణాన్ని గ్రహించిన కొంతరు ఉన్నారు. “నారాయణ పరంజోతిః (నారాయణ సూక్తం 4)”, “పగల్ కణ్డేన్ నారాణనైక్కణ్డేన్ (ఇరండాం తిరువందాది 81”), “అవన్ ఎన్నుళ్ ఇరుళ్ తాన్ అఱ వీఱ్ఱిరుందాన్ (తిరువాయ్మొళి 8.7.3) అని ప్రబంధ వాఖ్యాలలో వర్ణించినట్లుగా వాళ్ళు ఆతడిని అన్ని చోట్లా ప్రకాశవంతుడైన పెరుమాళ్లని చూస్తారు. వారు అంధకారం, ఒంటరితనములను ఎన్నడూ ఎరుగరు. వాళ్ళు ఎప్పుడూ ఒంటరి వారు కారు, నిత్యము వారి తోటి వారితో ఉంటారు. ఒంటరిగా ఉన్నట్టు భావించరు కనుక, వారికి ఎటువంటి భయం ఉండదు. “హృతి నారాయణం పశ్యనాప్య కచ్చత్రహస్తా యస్వతారధౌచాపి గోవిందం తం ఉపాస్మహే (విష్ణు పురాణము)” లో చెప్పినట్లు వాళ్ళు ఎక్కడా చీకటిని చూడరు.

దీనికి విరుద్ధంగా, “మోహాంతకులు” గా ముద్రవేయబడిన మరో రకమైన మనుషులు కూడా ఉన్నారు. “మోహాంత తమసా వృత్తః” అనే వాఖ్యముతో వర్గీకరించబడినట్లుగా, వీళ్ళు అంధకారము కారణంగా ముందు ఏమి ఉందో చూడగల సామర్థ్యం లేని వాళ్ళు. “అంతర్భహిస్సకల వస్తుశు సంతమీశం ఆంధః పురస్తితం ఈవహం అవీక్షమాణః” (యతిరాజ వింశతి 12)” లో వివరించినట్లుగా, శ్రీమన్నారాయణుడు ప్రతి చేతనాచేతనుల లోపల వెలుపల నిత్యము సమానముగా ప్రకాశిస్తాడు. తమ ఆంతరంగిక కళ్ళతో అతడిని చూడలేని వాళ్ళు, ఏదో విరుద్ధంగా చూసి అతడిని గ్రహిస్తారు. ఎవరూ లేని ఒక ప్రదేశాన్ని వారు అక్కడ ఎవరూ లేరని, చీకటి మాత్రమే ఉందని వాళ్ళు భావిస్తారు. “తస్యాంతి కేత్వం వ్రజినం కరోషి” అనే వాఖ్యములో వివరించబడిన విధంగా అది వారిలో నిర్భయాన్ని ప్రేరేపించి, ఎవరు లేరు కదా అని అనేక పాపాలను చేయిస్తుంది. శ్రీమన్నారాయణను గ్రహించని ఈ రకమైన మనుషుల స్థితి ఇదేనని మాముణులు భావిస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-44/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 43

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 42

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, “ఇరంగాయ్ ఎతిరాశా” అనే వాక్యాన్ని మాముణులు ఉపయోగించారు. అనగా మాముణులు విసుగు చెందారని సూచిస్తుంది. పరమపదానికి వెళ్లాలనుకునే వ్యక్తికి రెండు విషయాలు అవసరం (1) అక్కడికి వెళ్ళాలనే ఆసక్తి ఉండటం,  (2) ఇక్కడ ఈ భూమిపై ఉండాలని ఆసక్తి లేకపోవడం. ఈ రెండు అవసరాలు “ప్రాప్య భూమియిల్ ప్రావణ్యముం త్యాజ్య భూమియిల్ జిహాసయుం (శ్రీ వచన భూషణం 458)” నుండి సంగ్రహించబడింది. పరమపదానికి వెళ్లాలనుకునే వ్యక్తిలో అవసరమైన ఈ రెండు తనలో లేవని భావించి మాముణులు విసుగు చెందుతున్నారు. వారు ఈ విషయాన్ని గురించి బాధపడి, ఈ రెండు అర్హతలు లేకపోతే శ్రీ రామానుజులు తనకి పరమపదాన్ని ఎలా అనుగ్రహిస్తారని ఆశ్చర్యపోతున్నారు.

పాశురము 43:

ఇంద ఉలగిల్ పొరున్దామై ఏదుమిల్లై
అంద ఉలగిల్ పోగ ఆశైయిల్లై
ఇంద నమక్కు ఎప్పడియే తాన్ తరువర్ ఎందై ఎతిరాశ
ఒప్పిల్ తిరునాడు ఉగందు

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఏదుమిల్లై– (నాలో) అణువు మాత్రము కూడా
పొరున్దామై – ఆసక్తి లేకుండుట నాను దిగజార్చ వచ్చు
ఇంద ఉలగిల్ – ఈ క్రూరమైన లోకాన్ని త్యజించాలి
ఆశైయిల్లై  – (నాలో కూడా) ఆసక్తి లేదు
పోగ – వెళ్ళే
అంద ఉలగిల్ – అందరికీ అత్యున్నత గమ్యమైన పరమపదానికి.
ఇంద నమక్కు – అటువంటి వ్యక్తి పట్ల (నేను), ఈ రెండు ముఖ్య అర్థతలు లేని
ఎప్పడియే తాన్ – ఎలా
ఎందై– నా తండ్రి
ఎతిరాశ– ఎంబెరుమానార్
తరువర్ – యిచ్చు వారు
ఉగందు– సంతోషంగా
తిరునాడు – పరమపదము
ఒప్పిల్ – సాటిలేని

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు పరమపదానికి వెళ్లాలనుకునే వ్యక్తికి అవసరమైన రెండు అర్హతలు తనలో లేవని వివరిస్తున్నారు. ఈ భౌతిక జగత్తుపై తనకు ఎలాంటి ద్వేషం కూడా లేదని వారు చెబుతున్నారు. మరో వైపు,  పరమపదాన్ని అధీష్థించాలనే తాపత్రేయం కూడా లేదు. ఇలాంటి దుస్థితితో, తన తండ్రి అయిన ఎంబెరుమానార్లు  ఎలా సంతోషంగా పరమపదాన్ని అనుగ్రహిస్తారోనని ఆశ్చర్యపోతున్నారు.

వివరణ: 

“కొడువులగం కాట్టెల్ (తిరువాయ్మొళి 4.9.7)”లో క్రూరమైనది వివరించబడిన ఈ ప్రపంచముపై నాకు ఎటువంటి నిరాసక్తి లేదు అని మాముణులు తెలియజేస్తున్నారు. “వాన్ ఉలగం తెళిందే ఎన్ఱెయ్దువదు (పెరియ తిరుమొళి 6.3.8) లో ప్రతి ఒక్కరూ వెళ్ళాలని ఆరాటపడే ప్రదేశంగా వర్ణించబడిన పరమదానికి వెళ్ళాలని నాకు ఆసక్తి లేదు. ఇటువంటి పరిస్థితిలో, నా తండ్రి అయిన ఎంబెరుమానార్లు సంతోషంగా నన్ను సాటిలేని ఆ  పరమపదానికి ఎలా తీసుకెళ్లగలరు?

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-43/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

स्तोत्र रत्नम – श्लोक 21 से 30- सरल व्याख्या

Published by:

श्री: श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः

पूरी श्रृंखला

<< 11 -20

श्लोक 21

श्री आळवन्दार् स्वामीजी, भगवान, जो कि हमारे शरण हैं, उनकी महानता का ध्यान करते हैं। जैसा की समझाया गया है – पहले लक्ष्य की प्रकृति की व्याख्या करने के बाद, यहां उस लक्ष्य का प्राप्त करने वाले व्यक्ति की प्रकृति को समझाया गया है। एक अन्य व्याख्या – पहले भगवान, जो हमारे शरण है, उनकी व्याख्या करने के बाद, यहां उन्होंने शरणागति (समर्पण की प्रक्रिया) की प्रकृति पर प्रकाश डाला, जिसे बाद में समझाया जाएगा।

नमो नमो वाङ्गमनसातिभूमये
नमो नमो वाङ्गमनसैकभूमये |

नमो नमो’नन्तमहाविभूतये
नमो नमो’नन्तदयैकसिंधवे ||

मेरा नमस्कार! नमस्कार!, हे भगवान आपको,जो वाणी और मन की पहुंच से परे हैं (उन लोगों के लिए जो आपको अपने प्रयासों से जानने की कोशिश करते हैं); मैं आपको नमस्कार करता हूं जो वाणी और मन की पहुंच के भीतर हैं (उनके लिए जो आपकी कृपा से आपको जानते हैं,); मेरा नमस्कार आपको, जिनके पास अपार धन है; आपको मेरा नमस्कार, जो दया के सागर हैं।

श्लोक 22

श्रीआळवन्दार् स्वामीजी अपनी योग्यता की घोषणा करते हुए, प्रपत्ति (समर्पण) में संलग्न होते हैं जो पहले [पिछले पासुर में] आया था। इस श्लोक में उस साधन के अभ्यास के विषय में समझाया गया है जो लक्ष्य प्राप्ति के लिए उपयुक्त है।

न धर्मनिष्ठोस्मि न चात्मवेदि
न भक्तिमांस्त्वच्चरणारविंदे |

अकिञ्चनो’नन्यगतिश्शरण्य!
तवत्पादमूलं शरणं प्रपध्ये ||

हे भगवान, आपके ही श्रीचरण आत्मसमर्पण करने के लिए उपयुक्त है! मैं कर्म योग पर दृढ़ नहीं हूं; मुझे स्वयं के बारे में ज्ञान नहीं है; आपके श्रीचरणकमलों में मेरी भक्ति नहीं है; मैं जिसके पास और कोई साधन नहीं है, और कोई अन्य शरण नहीं है, मैं दृढ़ता से आपके दिव्य श्रीचरणकमलों को साधन के रूप में स्वीकार करता हूं।

श्लोक 23

जब भगवान कहते हैं, “चिंता मत करो कि तुम्हारे पास मेरे लिए कुछ भी अनुकूल नहीं है; जब तक तुम में निषिद्ध आचरण नहीं हैं जो तुम्हारे द्वारा अर्जित योग्यताओं को नष्ट कर देंगे, मैं तुम में सद्गुण उत्पन्न करूंगा और लक्ष्य भी प्रदान करूंगा”, इस पर श्रीआळवन्दार् स्वामीजी कहते हैं, “मैं सभी प्रतिकूल गुणों से पूर्ण हूं”।

न निन्दितं कर्म तदस्ति लोके
सहस्रशो यन्न मया व्यधायि |

सो’हम विपाकावसरे मुकुन्द!
क्रन्दामि सम्प्रत्यगतिस्तवाग्रे ||

हे प्रभु, आप मुक्ति प्रदायक हैं! वे निषिद्ध कर्म, जो शास्त्र में भी वर्णित नहीं हैं [दुनिया को संचालित करने वाले शास्त्र] वह मेरे द्वारा हजारों बार किए गए, अभी, जब [ऐसे कर्म] परिणाम में परिणत होते हैं, तो मैं कोई अन्य शरण न होने के कारण आप महामहिम के समक्ष रहा रुदन कर रहा हूँ।

श्लोक 24

श्रीआळवन्दार् स्वामीजी भगवान को पुकारते हुए कहते है, “आपकी कृपा ही मेरे लिए एकमात्र आश्रय है”; श्रीआळवन्दार् स्वामीजी कहते हैं, “जिस प्रकार आपको प्राप्त करना मेरे लिए सौभाग्य की बात है, उसी प्रकार आपकी कृपा के लिए भी मैं एक उपयुक्त पात्र हूँ”।

निमज्जतो’नन्तभवार्णवान्त:
चिराय मे कूलमिवासी लब्ध: |

त्वया’पि लब्धं भगवन्निधानीम्
अनुत्तमं पात्रमिदं दयाया: ||

हे प्रभु, जो (स्थान, समय और तत्वों से) सीमित नहीं है! अनंत समय से इस संसार सागर में डूबे हुये मेरे लिए आप किनारे के समान आए है। हे भगवान! अब, आप ही की कृपा से, मैं भी आपकी कृपा का एक उपयुक्त पात्र हुआ हूँ।

श्लोक 25

भगवान पूछते हैं, “जब आपने अपनी सभी प्रकार से मेरा शरण ग्रहण किया है, तो आपका स्वभाव श्रीरामायण के सुंदर-कांड 39.30 में जैसा कहा गया है उस प्रकार का होना चाहिए… “तत्तस्य सदॄषं भवेत् “(श्रीराम स्वयं लंका को नष्ट कर और मेरी रक्षा करें, यह उनकी प्रकृति के अनुरूप है- इसलिए मैं उसके आने का इंतज़ार करूँगी); इस प्रकार से इस स्थिति में आप मुझसे अभी मदद करने के लिए क्यों आग्रह कर रहे हो?” श्रीआळवन्दार् स्वामीजी उत्तर देते हैं, “मैं आपसे अपने दुखों को दूर करने के लिए प्रार्थना नहीं कह रहा हूँ; परंतु जब आपके शरणागत दास इस संसार में पीड़ित होते हैं, तो श्रीमान यह आपकी महिमा के लिए एक कलंक है; इसलिए, मैं आपसे इसे दूर करने का अनुरोध करता हूं।”

अभूतपूर्वं मम भावि किं वा
सर्वं सहे मे सहजं हि दु:खम् |

किंतु त्वदग्रे शरणागतानां
पराभवो नाथ! न ते’नुरुप: ||

हे भगवान! मुझे ऐसा कौन सा नवीन दुःख होने वाला है जो पहले नहीं हुआ? मैं इन सब दुखों को सह रहा हूँ; दुख मेरे साथ जन्में हैं; परन्तु आपके शरणागतों को होने वाला दुख, आप महामहिम के समक्ष अपमान स्वरूप है, आपके अनुरूप नहीं है।

श्लोक 26

श्रीआळवन्दार् स्वामीजी कहते हैं, “यहां तक ​​​​कि जब आप अपनी महानता पर प्रतिकूल प्रभाव की परवाह किए बिना मुझे छोड़ भी देते हैं, तब भी मैं आपको नहीं छोड़ूंगा” और इस प्रकार भगवान पर अपने महाविश्वास (अटूट विश्वास) को प्रकट करते है जो उनके अगतित्व (और कोई गति/ शरण न होना) का परिणाम है।

निरासकस्यापि न तावदुत्सहे
महेश! हातुं तव पादपङ्कजम् |

रुषा निरस्तो’पी शिशु: स्तनन्धय:
न जातु मातुश्चरणौ जिहासति ||

हे सर्वेश्वर (सबके स्वामी) ! यद्यपि (आप) मुझे दूर धकेल दे, तब भी मैं आपके दिव्य चरण कमलों से प्रथक होने की हिम्मत नहीं करूंगा; [ठीक वैसे ही] जैसे एक दूधमुहाँ शिशु, जिसे (माँ द्वारा) गुस्से से दूर धकेल दिया भी जाए है, परंतु वह [बच्चा] कभी भी माँ के चरणों को नहीं छोड़ेगा।

श्लोक 27

श्रीआळवन्दार् स्वामीजी कहते हैं, “क्या यह केवल मेरी अनन्य गतित्व (और कोई गति/ शरण न होना) है जो मुझे आपको कभी छोड़ने नही देती है? मेरा मन जो आपके आनंदमय स्वभाव में डूबा हुआ है, वह और कुछ नहीं खोजेगा।

तवामृतस्यन्दिनी पादपङ्कजे
निवेशितात्मा गतमन्यदिच्छति |

स्थिते’रविन्दे मकरन्दनिर्भरे
मधुव्रतो नेक्षुरकं हि वीक्षते ||

क्या मेरा मन, जो (आपकी कृपा से) आपके दिव्य चरणकमलों पर स्थित है, ऐसे दिव्य चरण जिन से अनंत अमृत धारा बहती है, वह मन और किसी वस्तु की चाहना करेगा? जब शहद से भरा लाल कमल का फूल उपस्थित हो, तब क्या मधुमक्खी घास के फूल को देखेगी?

श्लोक 28

श्रीआळवन्दार् स्वामीजी पूछते हैं, “क्या एक अंजलि (हथेलियाँ जोड़कर प्रार्थना करने की मुद्रा) आपके लिए मुझ पर कृपा करने के लिए पर्याप्त नहीं है?”।

त्वदङ्घ्रिमुद्दिश्य कदा’पि केनचित्
यथा तथा वा’पि सकृत्कृतो’ञ्जलि: |

तदैव मुष्णात्यशुभान्यशेषत:
शुभानि पुष्णाति न जातु हीयते ||

यदि किसी के द्वारा अंजलि मुद्रा (हथेलियों को जोड़कर प्रणाम करने की मुद्रा [शारीरिक समर्पण का संकेत]) किसी भी समय किसी भी रूप में की जाती है, तो उससे उसके सभी पाप तुरंत बिना किसी निशान के समाप्त हो जाते है; सभी शुभ पक्षों का पोषण होता है; और ऐसी शुभता कभी कम नहीं होती।

श्लोक 29

यह श्लोक मानसिक प्रपत्ति (मानसिक समर्पण) को प्रकाशित करता है। वैकल्पिक रूप से – यह भी कहा जा सकता है कि परभक्ति, जो समर्पण का परिणाम है, उसकी श्लोक 28 ” त्वधंघ्रिमुद्धिश्य……..” और श्लोक 29 “उदीर्ण….” में व्याख्या की गई है।

उदीर्णसंसारदवाशुशुक्षणिं
क्षणेन निर्वाप्य परां च निर्वृतिम् |

प्रयच्छति त्वच्चरणारुणाम्बुज –
द्वयानुरागामृतसिन्धुशीकर: ||

आपके दो लाल रंग के दिव्य चरणकमालों के प्रेम सागर की एक बूंद भी इस संसार समान जंगल की भयंकर जलती हुई आग को पल भर में बुझा देती है और श्रेष्ठ आनंद भी देती है।

 श्लोक 30 

 जैसा कि श्रीआळवन्दार् स्वामीजी ने “सिद्धोपाय” (स्थापित साधन, अर्थात, भगवान) को स्वीकार कर लिया है, जो बिना किसी देरी के परिणाम देता है, परंतु परिणाम की प्राप्ति की प्रतीक्षा करने में असमर्थ, त्वरा (आग्रह) से उत्तेजित होकर, श्रीआळवन्दार् स्वामीजी तिरुवाइमोळि 6.9.9 में कहते हैं “कूविक् कोळ्ळुम् कालम् इन्नम् कुऱुगादो” (क्या आप तक पहुँचने का दिन जल्द नहीं आएगा?)

इसे इस प्रकार से भी समझाया गया है – पराभक्ति, जो प्रपत्ति (समर्पण) का परिणाम है, उसके कारण श्रीआळवन्दार् स्वामीजी पूछ रहे हैं कि वह [भगवान के दिव्य चरण] को कब देखेंगे, जैसा कि तिरुवाइमोळि 3.6.10 में कहा गया है “कनैकळल् काण्बदेन्ऱुकोल् कण्गळ्” (मेरी आँखें कब भगवान के दिव्य चरण देखेंगी?) और तिरुवाइमोळि 9.4.1 ″काणक् करुदुम् एन् कण्णे” (मेरी आंख देखना चाहती है)।

विलासविक्रांतपरावरालयं
नमस्यदार्तिक्षपणे कृतक्षणम् |

धनं मदीयं तव पादपङ्कजं
कदा नु साक्षात्करवाणि चक्षुषा ||

मैं कब आपका दिव्य चरणकमल अपनी आंखों से देखूंगा, जो मेरा धन है और जो आकाशीय/ श्रेष्ठ देवताओं और मनुष्यों के लोकों पर अपना समय व्यतीत करते है, ऐसे लोक जिन्हें आपने  खेल में माप लिया था और – उन लोगों के दुखों को दूर करने के विषय में जिन्होने उन चरण कमलों की पूजा की?

– अडियेन भगवती रामानुजदासी

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/10/sthothra-rathnam-slokams-21-to-30-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 42

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 41

పరిచయము:

శ్రీ రామానుజులు తమ మనస్సులో, “అకించన్యము” (తన కంటు ఏమీ లేకపోవడం)” మరియు “అనన్యగతిత్వం (వేరే ఆశ్రయం లేకపోవడం)” తో ఉన్న మాముణులను తాను పొందడం ఎంత అదృష్థము అని భావిస్తున్నారు. శ్రీ రామానుజులు సంతోషించి, వారి ఇవ్వవలసిన వాటి గురించి ఆలోచిస్తున్నారు. ప్రేమ, భక్తి  కలిగి ఉన్న మాముణులను ఆశీర్వదించడం ప్రారంభించారు. మన ఇంద్రియాల వినాశకర ప్రభావాలను చిత్రీకరించిన “ఉణ్ణిలావియ (తిరువాయ్మొళి 7.1)” ను ఈ సమయంలో మాముణులు వివరించడతో తమ “అనన్యగతిత్వ” గుణాన్ని మరింత వ్యక్తపరచారు. మాముణుల నుండి ఇది వింటూ, వారిని వెంటనే రక్షించకపోతే తాను ఇక జీవించలేనన్న స్థితికి శ్రీ రామానుజులు చేరుకుంటారు.

పాశురము 42:

ఐంపులంగళ్ మేలిట్టు అడరుంపొళుదు అడియేన్
ఉన్ పదంగళ్ తమ్మై నినైత్తు ఓలమిట్టాల్
పిన్బు అవైతాం ఎన్నై అడరామల్ ఇరంగాయ్ ఎతిరాశ
ఉన్నై అల్లాల్ ఎనక్కు ఎణ్డొ?

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఐంపులంగళ్ – (నా)  ఐదు ఇంద్రియాలు
మేలిట్టు – నాపై ఎంత అధిక ప్రభావము ఉండిందంటే
అడరుంపొళుదు – ప్రతి ఒక్కరు తమ తప్పులను
అడియేన్– (అప్పుడు) నేను, నా స్వామి శ్రీ రామానుజుల నిత్య దాసుడు
నినైత్తు –  ధానించు (గజేంద్రుడు భగవానుడిని ధ్యానించి నట్లే).  మొసలి గజేంద్రుని కాలు పట్టుకొని నదిలోకి లాగాలని ప్రయత్నించినపుడు, ఆ ఏనుగు ఎదిరించి పోరాడసాగింది. ఇలా 1,000 దేవ సంవత్సరాలు వారి మద్య యుద్దము జరిగింది. (మనిషి యొక్క ఒక సంవత్సరము దేవతలకు ఒక దినము). అలా అంత కాలం తరువాత, మొసలి బలము పెరిగి ఏనుగు నేలపై తన పట్టు కోల్పోవడం ప్రారంభించింది. మొసలి ఉండేది నీళ్ళల్లో కాబట్టి నీటిలో దాని శక్తి రెట్టింపు అవడం ప్రారంభించింది. అలాగే, ఏనుగు ఉండేది భూమిపైన కాబట్టి ఏనుగు తన శక్తిని నేలపైనే చూపించగలదు. కానీ ఇప్పుడు, యుద్ధంలో మొసలి పైచేయిగా ఉన్నందున, అది ఆ ఏనుగుని నీటిలోకి మరింతగా లాగి, ఏనుగు యొక్క తొండము తప్పా మిగతా శరీరమంతా నీటిలోకి లాగేసింది. ఈ సమయంలో, గజేంద్రుడు తన శత్రు నాశనము చేసి  తనను రక్షించ గలిగే వాడు శ్రీమన్నారాయణుడు తప్పా మరెవరూ కాదని గ్రహించారు. “నారాయణావో” అని ఆర్తితో పిలుస్తూ తనను రక్షించమని గజేంద్రుడు ప్రార్థించాడు. ఎలాగైతే గజేంద్రుడు ఆర్తితో పిలిచాడో, మాముణులు తన నిస్సహాయతని గ్రహించి శ్రీ రామానుజులను రక్షించమని ఆర్తితో పిలుస్తున్నారు).
ఉన్ – మీరు
పదంగళ్ తమ్మై – పాద పద్మాలు.
ఓలమిట్టాల్– (అదే సమయములో నీ దివ్య చరణాలను ధ్యానిస్తూ) ఒకవేళ మీ దివ్య “రామానుజ” నామముతో మిమ్మల్ని పిలిచితే
ఎతిరాశ – ఓ!!! యతుల నాయకుడా
పిన్బు – ఇకపై  (మీ తామర పాదాలను ద్యానిస్తూ నీ నామాన్ని ఆర్తితో జపించి)
ఇరంగాయ్ – దయచేసి ఆశీర్వదించండి
ఎన్నై – నేను
అవైతాం – అధిక హాని కలిగించే ఇంద్రియములు
అడరామల్ – నాపై దాడి చేయకుండా.
ఉణ్డొ? – మరొక రక్షకుడు ఉన్నాడా? (నీవే ఏకైక రక్షకుడవు, మరెవరూ లేరు కనుక)
ఎనక్కు – నాకు
ఉన్నై అల్లాల్ – నీవు తప్పా?

“ఉన్ పదంగళ్ తమ్మై నినైందోలమిట్టాల్ప” అనే వాఖ్యానికి అర్ధము – రామానుజులను తమ మనస్సులో ధ్యానిస్తూ “ఎంబెరుమానార్ తిరువడిగళే శరణం” అని గట్టిగా ఆర్తితో పిలవాలి.

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, శ్రీ రామానుజులే తనకు ఏకైక రక్షకుడు అని మాముణులు చెబుతున్నారు. అనేక ఇబ్బందులతో బాధపడుతున్న ప్రజలందరికీ వారే రక్షకులు. తన నిస్సహాయతను గ్రహించి, శ్రీమన్నారాయణను తన ఏకైక రక్షకుడిగా విశ్వసించిన గజేంద్రునితో మాముణులు తనను తాను పోల్చుతూ తన “అనన్యగతిత్వం” గుణాన్ని స్థాపిస్తున్నారు. అదేవిధంగా, మాముణులు, శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలను ధ్యానిస్తూ, తన ఆత్మ రక్షణ కొరకు వారి నామాన్ని ఆర్తితో గట్టిగా పలికారు.

వివరణ: 

మాముణులు తన పంచేంద్రియాలు తనపై దాడిచేస్తున్నాయని, తనని వేర్వేరు దిక్కుల్లోకి లాగుతున్నాయని వివరిస్తున్నారు. “కోవై ఐవర్ ఎన్ మెయ్ కుడియేఱి (పెరియ తిరుమోళి 7.7.9)” అనే ప్రబంధంలో చెప్పినట్లుగా, ప్రతి ఇంద్రియము నన్ను తన దాసునిగా చేసుకొని వాటి అవసరాలను తీర్చమని నన్ను వేధిస్తున్నాయి. ఆ సమయంలో, నా స్వామి శ్రీ రామానుజుల నిత్య దాసుడనైన నేను, సహాయం చేయమని మీ నామ స్మరణ చేస్తూ ఆర్తితో పిలిచాను. మొసలి పట్టులో చిక్కుకున్న గజేంద్రుడు సహాయం కోసం శ్రీమన్నారాయణని పిలిచిన ఘట్టానికి ఈ ఘట్టము పోలినది. “గ్రాహం ఆకర్షతే జలే” అనే వాఖములో చెప్పినట్లుగా, మొసలి తన స్వస్థానమైన నీరులో శక్తిని పొందుతుంది. గజేంద్రుని కాలుని నీళ్ళల్లోకి లాగినప్పుడు,  “మనసా చింతయన్ హరీం (విష్ణు ధర్మం)” అన్న వాఖ్యము ప్రకారం గజేంద్రుడు శ్రీమన్నారాయణున్ని తన మనస్సులో ధ్యానించాడు.  ఇది “నారాయణావో” అని సర్వరక్షకుడు అయిన నిన్ను నేను పిలిచాను”..

నా పంచేంద్రియాలు నన్ను జయించి నన్ను నియంత్రించే స్థితి ఆత్మకు పూర్తిగా హానికరము, అలా కానివ్వద్దని మిమ్మల్ని అభ్యర్థిస్తున్నాను. హే యతుల రాజా!!! మీరు తప్పా నన్ను రక్షించగల వారు ఎవరైనా ఉన్నారా? ఎవరూ లేరు. అందువల్ల, మీరు నన్ను కాపాడాలి”. “ఉన్ పదంగళ్ తన్నై నినైందోలమిట్టాల్” అనే వాఖ్యానికి, “శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాద పద్మాలే తనకు ఏకైక ఆశ్రయం” అని తన మనస్సులో మాముణులు భావించి, వారి గురించి వారి  దివ్య పాద పద్మాలను అమితంగా ధ్యానిస్తూ “శ్రీ రామానుజా” అని ఆర్తితో పిలిచారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-42/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 41

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 40

పరిచయము:

శ్రీ రామానుజుల మనస్సులో ప్రశ్న ఉందని ఊహించి మాముణులు ఇస్తున్న సమాధానము ఈ పాశురము. ప్రశ్న ఈ విధంగా ఉంది. “హే మాముని! నీవు నీ అపరాధాలను చూడకుండా  పెద్ద అనుకూలతను అనుగ్రహించమని కోరుతున్నావు. ఇది చేయ గలిగేదేనా”? అని శ్రీ రామానుజులు ప్రశ్నిస్తున్నారు. దానికి మాముణులు సమాధానమిస్తూ – “స్వామీ! దయచేసి నాపై కనికరం చూపండి. ఈ ప్రకృతి సంబంధము నాచే అనేక అపరాధములు చేయించింది. పాపాలు చేయడంలో నాకు సాటిలేరు ఎవరూ. ప్రతి జీవిని రక్షించి వారందరికీ ముక్తి కల్పించడానికి మీరు ఈ ప్రపంచంలో అవతరించారు. అందువల్ల, మీ ఆశీర్వాదాలను నాపై కురిపించాలని మిమ్మల్ని ప్రార్థిస్తున్నాను”.

పాశురము 41:

ఎన్నైప్పోల్ పిళై శెయ్వార్ ఇవ్వులగిల్ ఉణ్డో?
ఉనైప్పోల్ పొరుక్కవల్లార్ ఉణ్డో?
అనైత్తులగుం వాళప్పిఱంద ఎతిరాశా మామునివా
ఏళైక్కు ఇరంగాయ్ ఇని

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఇవ్వులగిల్ ఉణ్డో? – ఈ విశ్వం మొత్తాన్ని వేదికినా
శెయ్వార్ – చేసేవారు
పిళై– పాపాలు
ఎన్నైప్పోల్ – నా వంటి?
ఉనైప్పోల్ – మీలా ఇంకొకటి ఉందా?
పొరుక్కవల్లార్ ఉణ్డో?– ఓపికగా సహిస్తూ  (జనుల అపరాధాలను)?
ఎతిరాశా  – “ఎతిరాశా” అని పేరు ఉన్న
మా – గౌరవనీయులు
మామునివా– యోగులలో సమూహంలో అగ్రగామిగా గౌరవించబడు !!!
ప్పిఱంద– మీ అవతారానికి కారణము
అనైత్తులగుం – (అందరూ) అన్ని లోకాలు
వాళ  – జీవించి (ముక్తి మార్గములో)
ఇరంగాయ్ ఇని – దయచేసి మీ కృప చూపించండి!!!
ఏళైక్కు – చపలం అని పేర్కొనబడే నేను (తాను చూసిన ప్రతీదీ కావాలని కోరుకునే వ్యక్తి)

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు తన కంటే ఎక్కువ పాపాలు చేసిన వారెవరు లేరని చెబుతున్నారు. అలాగే, ఓపికగా క్షమించి స్వీకరించే గొప్ప వ్యక్తి శ్రీ రామానుజులు తప్ప మరెవరూ లేరని వారు తెలుపుతున్నారు. కాబట్టి, తాను చేసిన అసంఖ్యాక పాపాల కారణంగా తనను విశేషముగా ఆశీర్వదించమని శ్రీ రామానుజులను అభ్యర్థిస్తున్నారు. ఈ ప్రపంచంలో శ్రీ రామానుజుల అవతారానికి గల మొట్ట మొదటి కారణం అందరినీ ఉద్ధరించడమేనని వారు వివరిస్తున్నారు. అందుకని తనకు సహాయం చేయమని మాముణులు శ్రీ రామానుజులను వేడుకుంటున్నారు.

వివరణ: 

ఒక వ్యక్తి యొక్క అల్పత్వము  గురించి రామానుజ నూఱ్ఱందాది 48 “నిగరిన్ఱి నిన్ఱ ఎన్ నీశదైక్కు” నుండి ఒక ఉల్లేఖన ఇస్తున్నారు. “పాపాలకు సంబంధించి నాతో తరితూగే వ్యక్తిని వెదకడానికి వెళితే, ఆ వ్యక్తి ఖాళీ చేతులతో తిరిగి రావలసిందే”, “పాపాలు చేయుటలో తనకి మించిన వారు లేరు”, అని మాముణులు చెబుతున్నారు. రామానుజ నూఱ్ఱందాదిలోని అదే పాశురములో “అరుళుక్కుం అహ్ దే పుగల్” అని మరొక వాఖ్యము ఉంది. అనగా, పాపముల వ్యవహరణలో మరియు వాటిని శాంతముగా ఓర్చుకోవడంలో శ్రీ రామానుజులకు సాటి ఉన్న వారు ఈ విశ్వములోనే లేరు అని అర్థము. “హే ఎంబెరుమానారే!!! తమరు నిరంతరము సమస్త లోకాలలోని ప్రతి వస్తువుని మరియు ప్రతి వ్యక్తిని ఈ బంధాల సంకెళ్ళ నుండి ఎలా విముక్తులను చేయాలనే ధ్యానిస్తుంటారు”, అని మాముణులు కీర్తిస్తున్నారు. ఇదే మీ అవతార రహస్యము. వాళ్ళని మెరుగుపరచి ఎలా విముక్తులను చేయాలా నని నిత్యము వారు ఆలోచిస్తుంటారు. అందువల్ల, మీ కృపని నాపై కురిపించమని వేడుకుంటున్నాను. నేను నిరుపేద వర్గానికి చెందినవాడిని. (ఇక్కడ నిరుపేద అనగా  మనస్సు యొక్క బలహీన స్థితిని సూచిస్తుంది. చూసిన ప్రతిదాన్ని అనుభవించాలని మనస్సు కోరుకుంటుంది. ఈ స్థితిని “చపలం” అని పిలుస్తారు).

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-41/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org