Category Archives: Other

आर्ति प्रबंधं – ४३

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर ४१

उपक्षेप

पिछले पासुरम में मामुनि कहतें हैं : “इरंगाय एतिरासा” . इससे ये माना जा सकता है कि मामुनि अपनि निराशा प्रकट कर रहें हैं।  परमपद पहुँचने कि इच्छा करने वाले को दो विषयाँ आवश्यक हैं १) वहाँ जाने कि इच्छा २) (इस भूमि पर) यहाँ रहने से द्वेष। इसी का सारांश है (श्री वचनभूषणम ४५८) “प्राप्य भूमियिल प्रावण्यमुम त्याज्य भूमियिल जिहासयुम” सूत्र। मामुनि को निराशा  हैं कि यह दोनों उनमें नहीं है। अत्यंत उदास होकर मामुनि सोच में पड़ते हैं कि इन दोनों गुण न होते हुए श्री रामानुज उन्को (मामुनि को) परमपद प्राप्ति कैसे दिलाएँगे।

पासुरम ४३

इन्द उलगिल पोरूंदामै  ऐदुमिल्लै

अंद उलगिल पोग आसैयिल्लै

इंद नमक्कु एप्पडियो  तान तरुवार एँदै  एतिरासर

ओप्पिल तिरुनाडु उगंदु

 

शब्दार्थ

ऐदुमिल्लै  – (मुझे) एक अणु  भी नहीं है

पोरूंदामै – दिलचस्पी कि अनुपस्तिथि  जो मुझे निकाल सकती है

इन्द उलगिल – इस क्रूर लोक (से) जिसको फेंकना है

आसैयिल्लै  – (और मुझे ) कोई दिलचस्पि नहीं

पोग – जाने में

अंद उलगिल – परमपद को , जो परम लक्ष्य है

इंद नमक्कु – ऐसे व्यक्ति (मैं ) के प्रति, जिसके पास यह दो आवश्यक गुण नहीं हैं।  

एप्पडियो तान  – किस उपाय से 

एँदै – मेरे पिताश्री

एतिरासर – एम्पेरुमानार (को)

तरुवार  – देंगे

उगंदु – संतोष से

तिरुनाडु – परमपदम

ओप्पिल – जो अद्वितीय है

सरल अनुवाद

इस पासुरम में, मामुनि कहतें हैं कि, परमपदम पहुँचने कि आवश्यक दो गुण उन्के पास नहीं हैं। वें कहतें हैं कि उनमें इस साँसारिक लोक के प्रति एक अणुमात्र द्वेष नहीं है और न ही परमपदम पहुँचने के लिए विशेश दिलचस्पी। वे सोचतें हैं कि ऐसे स्तिथि में उन्के पिता श्री रामानुज कैसे ख़ुशी से परमपदम कि प्राप्ति देँगे।  

स्पष्टीकरण

मामुनि कहतें हैं, “(तिरुवाय्मोळि ४.९.७)”कोडुवुलगम काट्टेल” के अनुसार कठोर और हटाने लायक इस सँसार में मेरी दिलचस्पी की कोई कमी नहीं हैं।  उसी समय (पेरिय तिरुमोळि ६.३.८)”वान उलगम तेळिंदे एन्ड्रैदुवदु” के अनुसार पहुँचने केलिए तरसने लायक जगह जो परमपदम हैं, वहाँ पहुँचने केलिए दिलचस्पी भी नहीं हैं। ऐसे स्तिथि में इस अद्वितीय परमपदम तक मेरे पिताश्री एम्पेरुमानार आनन्द से कैसे ले जाएँगे?

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-43/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

आर्ति प्रबंधं – ४२

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर ४१

उपक्षेप

श्री रामानुज सोचने लगे, “हमारी  कितनि सौभाग्य है जो मामुनि जैसे “आकिंचन्यम” (उपहार के रूप में देने केलिए कुछ न हो) और “अनन्यगतित्वं” (कोई भी किस्म कि आश्रय न होना ) में अटल व्यक्ति को हम पाये। अति प्रसन्नता के सात मामुनि को आशीर्वाद के रूप में दिए जाने वाले वस्तुओँ कि सूची बनातें हैं।  मधुर और प्यारे गुणों से भरें मामुनि को श्री रामानुज आशीर्वाद कर रहें थे। उस समय, मामुनि “उंणिलाविय” (तिरुवाय्मोळी ७.१) पदिगम (दशक- दस पासूरम की समूह) कि अर्थ कि विवरण करके अपने “अनन्यगतित्वं” को और प्रकट किये। इस पदिगम में इन्द्रियों की विनाशकार शक्ति की अत्यंत विवरण की गयी है। मामुनि से यह सुनने के पश्चात श्री रामानुज उस स्तिथि पर पहुँच गए जहाँ उनको लगा कि मामुनि कि तुरंत रक्षा किये बिना वें जी नहीं सकतें।  

पासुरम ४२

आईंपुलंगळ मेलिटु अड़रूमपोलुदु अडियेन

उन पदंगळ तम्मै निनैत्तु ओलमिट्टाल

पिन्बु अवैताम एन्नै अड़रामल इरंगाय ऐतिरासा

उन्नै अल्लाल एनक्कु उंडो ?

शब्दार्थ

आईंपुलंगळ – (मेरे) पाँच इन्द्रियाँ

मेलिटु – मेरे ऊपर इतना दबाव डाल रहें है कि

अड़रूमपोलुदु – हर एक , मेरे ऊपर आक्रमण करके अपने भूख बुझाने को आदेश देता है

अडियेन – (उस समय) मैं , जो आपका निरंतर सेवक हूँ , मेरे स्वामि श्री रामानुज

निनैत्तु – के ऊपर ध्यान करूँगा ( जैसे गजेंद्र ने एम्पेरुमान के बारे में सोचा।  मगरमच्छ ने हाथी को पैर पकड़ कर नदी में खींचा , हाथी खुद को किनारे के ओर खींचा। ये १००० देव सालों तक चला ( एक मनुष्य साल , एक देव दिन के समान है ) इतने लम्बे समय के पश्चात , मगरमच्छ की शक्ति बड़ा और हाथी किनारे पर पकड़ खोने लगा।  हाथी को पानी से धरती पर शक्ति अधिक होने पर भी, इस जंग में ऊँचा हाथ होने के कारण मगरमच्छ हाथी को और पानी में खींचता गया। केवल हाथी की सूंड ही पानी के बाहर था। इस समय पर ही हाथी गजेंद्र को एहसास हुआ कि विरोधियों का विनाश करके जनरक्षन करने वाले श्रीमन नारायण ही उसकी रक्षा कर सकेंगें। गजेंद्र ने  “नारायणावो” करके सहाय कि पुकार किया और श्रीमन नारायण को तुरंत रक्षा करने कि प्रार्थना किया। इसी प्रकार मामुनि भी अपनी बेबसी की एहसास होते हुए, एकमात्र सहारा ,श्री रामानुज को पुकारतेँ हैं। )

उन – आपके

पदंगळ तम्मै  – चरण कमलों को

ओलमिट्टाल – (आपके चरण कमलों पर ध्यान करते हुए) अगर मैं आपको पुकारूँ, “रामानुजा”

एतिरासा – हे ! यतियों के नेता

पिन्बु – इसके पश्चात (आपके चरण कमलों पर ध्यान करते हुये आपके दिव्य नाम को पुकारने के पश्चात )

इरंगाय – कृपया आशीर्वाद करें

एन्नै – मुझें

अवैतम – कि, वे इन्द्रियाँ जो अधिक्तर हानिकारक हैं

अड़रामल – मेरे ऊपर न आक्रमण करें

उंडो ? – है कोई अन्य रक्षक? (आप ही एकमात्र सहारा हैं )

एनक्कु – मेरे लिए

उन्नै अल्लाल ? – आपसे अन्य कोई ?

सरल अनुवाद

इस पासुरम में मणवाळ मामुनि कहतें हैं कि श्री रामानुज ही उन्के एकमात्र सहारा और रक्षक हैं।  अनेकों कठिनाईयों से पीड़ित सारे जनों के वे ही रक्षक हैं। अपने बेबसी कि एहसास होने पर श्रीमन नारायण को ही अपने रक्षक मानने वाले हाथी गजेंद्र से अपनी तुलना कर, मामुनि अपनी “अनन्यगतित्वं” कि स्थापना करतें हैं। इसी प्रकार मामुनि, श्री रामानुज के दिव्य चरण कमलों पर ध्यान करते हुए उनके दिव्य नाम को पुकारे , जो “आत्म-रक्षा” कि पुकार है।   

स्पष्टीकरण

मामुनि कहतें हैं कि उन्के पाँचों इन्द्रियाँ उन्पर आक्रमण करके सारें दिशाओँ के ओर खींचते हैं। (पेरिय तिरुमोळि ७.७.९) “कोवै आइवर एन मेय कुड़ियेरि” पासुरम के अनुसार, हर एक इन्द्रिय मुझे सेवक बनाकर अपनी इच्छा पूर्ति केलिए उपयोग करती है।  हे मेरे स्वामि श्रीरामनुज! उस समय मैं,आपका नित्यदास, सहारे के लिए आपका दिव्य नाम पुकारा। यह, मगरमच्छ के पकड़ में फसे, पानी में खीचें गए बेसहारे हाथी, गजेन्द्राळवान के श्रीमन नारायण के दिव्य नाम के चिल्लाहट के जैसे है। पानी मगरमच्छ कि स्थान होने कि कारण, वहाँ मगरमच्छ कि शक्ति बढ़ती है।  यह “ग्राहम आकर्षते जले” वचन से स्पष्ट है। पानी में खींचे जाने पर, गजेंद्र ने ,(विष्णु धर्मं) “मनसा चिन्तयन हरिम” वचनानुसार श्रीमन नारायण पर ध्यान किया। हाथी ने “नारायणावो” पुकारा और मैंने सभी को सारे हानियों से रक्षा करने वाले आपको पुकारा।

मैं आपसे प्रार्थना करता हूँ कि आत्मा केलिए अत्यंत हानिकारक, मेरे पाँच इन्द्रियों के निमंत्रण से मुझे रक्षा करें।  हे साधुओँ के नेता ! आपसे अन्य कोई मेरी रक्षा कर सकता है क्या ? अत: आपको ही मेरि रक्षा करना है। “उन पदंगळ तम्मै निनैत्तु ओलमिट्ठाल” वचन का अर्थ ऐसे समझना चाहिए: श्री रामानुज को चरण कमलों को एकमात्र सहारा मानकर, उन पर ध्यान करते हुए , मामुनि श्री रामानुज के दिव्य तिरुनामम को जोर से पुकारे।  

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/02/arththi-prabandham-42/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

nAnmugan thiruvandhAdhi – 25 – vagaiyAl madhiyAdhu

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

AzhwAr says that all his [emperumAn‘s] activities will be only for the sake of his followers and none for himself. Let us go through the pAsuram and its meanings:

vagaiyAl madhiyAdhu maNkoNdAy maRRum
vagaiyAL varuvadhu onRuNdE vagaiyAl
vayiram kuzhaiththuNNum mAvali thAnennum
vayira vazhakkozhiththAy maRRu

Word for Word Meanings

madhiyAdhu – not considering this as a huge task
vagaiyAl – in the path of begging for alms
maN koNdAy – you took the worlds from mahAbali (a king who had  seized all the worlds from indhra)
maRRum – moreover
vayiram – gem like diamond
vagaiyAl – with the help of medicines
kuzhaiththu – softening it
uNNum – one who eats it
(adhanAl) thAn ennum – one who has ego due to that and thinks of himself as bhagavAn
mAvali – mahAbali’s
vayiram vazhakku – the inimical relationship
ozhiththAy – you removed
vagaiyAl – due to such activities of yours
varuvadhu onRu uNdE – is there any resultant benefit for you? (you are doing all these for the sake of your followers)

vyAkyAnam

vagaiyAl maN koNdAy – since mahAbali had the quality of magnanimity, he should not be destroyed; at the same time, indhra (head of celestial entities) has to get back his lost kingdoms. After analysing the situation, you transformed yourself to the form of a mendicant, measured the worlds through a good means and returned the redeemed worlds to indhra, so that he could reside in his dwelling place.

vagailyAl – this refers to the form of the dwarf, vAmana, his sweet talk etc which softened the heart of the asura mahAbali so that he would give the three steps of land asked for by the dwarf.

madhiyAdhu maN koNdAy – instead of considering it as a huge task, you performed the activity of measuring of the worlds in an effortless manner. There are some who construe this as emperumAn not thinking about his greatness and transforming himself into a dwarf. appiLLai, one of the vyAkyAthAs (commentators) of this prabandham considered that emperumAn did not think about the demonic nature of mahAbali as something to be considered at all.

maRRu – was it only to do something good for indhra that emperumAn transformed himself into a dwarf? Was it not for doing a benefit for mahAbali? Did he not do good for mahAbali considering the demon as his follower?

vagaiyAl vayiram kuzhaiththuNNum mAvaliAzhwAr refers to the decorations that mahAbali carried out to boost his ego. If someone were to take diamond directly, it would lead to death. Hence, mahAbali mixed diamond in small portion with several medicinal materials and consumed it to nurture his physical body.

mAvali thAn ennum vayira vazhakku ozhiththAy – you removed the ego of such mahAbali, making him to bow down his head to you, kept your divine foot on his head and stabilised him. vayiram – diamond. vayira vazhakku – the way by which one becomes an enemy.

thAn ennum vayira vazhakku – it is implied here that while outwardly mahAbali appeared to be a devotee [of emperumAn], since he had lot of ego, he behaved like an enemy of emperumAn. Hasn’t emperumAn himself mercifully mentioned “AgyAchchEdhI mama dhrOhi madhbhakthOpi na vaishNava:” (one who goes against my order is one who commits treachery against me even if he is my devotee, he is not a vaishNava)!

maRRum vagaiyAl varuvadhu onRu uNdE – apart from granting benefits to your followers, is there any benefit for you [emperumAn] by carrying out all these deeds? It is implied by this that the activities of emperumAn are only for the sake of his followers and there is nothing in them for him.

We will take up the 26th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

nAnmugan thiruvandhAdhi – 5 – thoguththa varaththanAy

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

Even after AzhwAr explained clearly the supremacy of emperumAn, the worldly people were muddled in their thinking. AzhwAr then tells emperumAn “Oh benefactor! It is very rare to find in this world those who are able to accept your supremacy. Thus, as I recite, you should mercifully listen”.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

thoguththa varaththanaAyth thOlAdhAn mArvam
vagirththa vaLaiyugirththOL mAlE ugaththil
oru nAnRu nIyuyarththi uLvAngi nIyE
arunAngum AnAy aRi

Word for Word Meanings

thoguththa varaththanAy – earning the boons (through penance)
thOlAdhAn – hiraNya kashyap who did not lose to anyone
mArvam – chest
vagirththa – splitting into two
vaLai ugir – curled up nails
thOL – and having shoulders
mAlE – Oh benefactor!
nI – you
ugaththil – during deluge
uL vAngi – keeping (the worlds) inside, after annihilating
oru nAnRu – during the time (of creation)
uyarththi – bringing (those worlds) outside
nIyE – you, with such qualities
aru nAngum AnAy – became the indwelling soul for the four types of entities (celestial, human, animal and botanical)
aRi – know this

vyAkyAnam

varaththanAy – collecting all the boons. hiraNya kashyap collected all the boons which were available in the world. AzhwAr reminisces the many boons which hiraNya kashyap earned through which he would not be killed by those who were created by brahmA (celestial, human, animal and botanical entities), during night or day, in the sky or on the earth, inside or outside the house, through weapons, those which have life and those which do not have life etc.

thOlAdhAn – due to the strength of such boons, he was such that he could not be defeated even by those who granted him the boons.

mArvam vagirththa – splitting the chest into two

vaLaiyugirth thOL – having curved nails and shoulders. Since emperumAn punctured the chest of hiraNya in deep anger, his shoulders and nails became curved. There are people who construe the word thOL as referring to divine hands; thus the meaning would change to: having divine hands with curved nails.

mAlE – one who was very affectionate towards prahlAdha even when he was in deep anger like this! nammAzhwAr too mercifully said “sIRRaththOdu aruL peRRavan” (one who is merciful even when he is angry). When asked by a follower as to whether it is possible to have affection and anger at the same time, udayavar (SrI rAmAnujar) mercifully explained “even when the lioness is fighting with elephant, she will nurse her cubs affectionately and hence this is apt”

mAlE – we can also construe this to mean supreme entity. Through this activity, while it is very clear that you are the lord for brahmA, rudhra et al, why is it that many people are befuddled!

mAlE – Is it not correct to analyse whether those who granted the boons are supreme or one who removed their difficulties?

Next AzhwAr says that it is emperumAn who, as indwelling souls of brahmA, rudhra et al, carries out the tasks of creation and annihilation. When he was asked “but there are some who say that brahmA and rudhra carry out the tasks of creation and annihilation”…….

uL vAngi nIyE ugaththil oru nAnRu nIyuyarththi – as one who keeps all the entities inside during the time of deluge and brings them out during the time of creation. This is similar to Athapadhakam by which water which is subdued by the rays of sun comes out during rainy season. In this simile, emperumAn is like the sun, brahmA, rudhra et al are like the rays of the sun and the worlds are like water. AzhwAr says that emperumAn, utilising brahmA, rudhra et al as implements, keeps the worlds inside and lets them out, at appropriate times.

Next AzhwAr says that one can know emperumAn is carrying out the three functions of creation, protection and annihilation through his sarvAthmabhAvam (pervading all souls)…

aru nAngum AnAy – did you not become the unseen jIvan (life) for the four entities of dhEva (celestial), manushya (human), thiryak (animal) and sthAvara (botanical)! By the usage of the sound um in nAngum it is inferred that he dwells inside achith (insentient) entity too. Just as it is said “kshEthragyam chApi mAm vidhdhi” (know that I am (both body and) soul) the words can be transposed to nAngum aru AnAy meaning that emperumAn is the indwelling soul of celestial, human, animal and botanical entities. This conveys that just as he carries out creation and annihilation, he also protects by being the indwelling soul.

aru nAngum AnAy – it is apt to reminisce on the sayings of upanishaths “viSvAthmAnam parAyaNam”, “anthar bahiScha thath sarvam vyApya nArAyaNa: sthitha:” (nArAyaNa pervades both inside and outside of all) “sarvabhUthAntharAthmA nArAyaNa:

nIyE aRi – there is none in this samsAram (materialistic realm) who would understand even if these meanings are instructed. AzhwAr thus says that you [emperumAn] should know and shower your grace. One can construe these verses as either nIyE aru nAngum AnAy or nIyE aRi. appiLLai (one of the commentators for this prabandham) says “those who are unable to bear your greatness will suffer the fate of hiraNya kashyap and AzhwAr is hence bringing in the reference to hiraNya”

puththUr swAmy, who has expanded on the vyAkyAnam of both periyavAchchAn piLLai and appiLLai has given another meaning for the second part of the pAsuram. This is based on another meaning for uyarththi which means incarnation. The first paragraph below is the avathArikai for the pAsuram and the words following this paragraph, are the verses from the pAsuram with new meaning:

In the previous pAsuram, after AzhwAr has spoken of emperumAn’s supremacy, some people objected saying “How can nArAyaNa be considered as supreme since he has suffered a lot during his incarnations?”, AzhwAr responds in this pAsuram saying that the incarnations that he had taken due to his partiality towards devotees will only bring greatness to him and not lowliness.

ugaththil – in every yuga (age). Hasn’t emperumAn himself mentioned mercifully in SrI bhagavath gIthA 4.8sambhavAmi yugE yugE” (I incarnate in every age)?

oru nAnRu – on various occasions. As mentioned in SrI bhagavath gIthA 4.9yadhA yadhA hi dharmasya glAnil bhavathy bhAratha abyuththAnam adharmasya thadhAthmAnam srujAmyaham ” (whenever righteousness is threatened and evil is nurtured (I incarnate myself)), on such occasions.

nI uyarththi – you incarnate. For his nature etc, incarnation becomes a greatness. It is said “sa u SrEyAn bhavathi jAyamAna:” (he attains greatness only after being born); “pala piRappAy oLivaru muzhu nalam” (he attains completeness on being born radiantly in many births)

uyarththi arunAngum AnAy – when incarnating, you are born in all types of creations such as celestial, human, animal and botanical.

uL vAngi – once the purpose of incarnation has been achieved, he returns to his paramapadham.

nIyE aRi – as mentioned in authentic texts “nA vEdhavinmanuthE” (one who does not know vEdhas will not know the greatness of his births) “avajAnanthi mAm mUdA:” (the foolish persons denigrate emperumAn who is in human form), those who speak such lowly words do not know this meaning. Those who are said as in “thasyA dhIrA: parijAnanthi yOnim” (only the brave understand his incarnations) are indeed rare. Hence AzhwAr tells emperumAn that only he should understand the meaning of this.  The first interpretation explains his supremacy and this interpretation explains his simplicity.

We will take up the 6th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 26

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 25

ramanuja_vaibhavam_8_per

 

ప్రస్తావన

ఈ పాశురములో మణవాళ మామునులు, శ్రీ రామానుజుల హృదయమును తెలిసిన వారై, వారి తరపున మాట్లాడుచుండెను. మణవాళ మామునులకు శ్రీ రామానుజులు ఏ విధముగా అలోచిస్తునారని ఎరిగి, ఈ పాశురము వాటి తో నింపెను. తమను త్వరగా పరమపద ఆరోహణమును ప్రసాదించమని కొరెను. ” మణవాళ మామునులు అను ఇతను మా చెంత చేరిన రోజు నుండి ఎన్నో పాపములను చెసెను. నేను కాకపోతె, ఇంకెవరైన తనయొక్క, ఇంతటి పాపపు మూటనుండి రక్షించెదరు? ఎవ్వరు లేరు కావున మనమే ఏదైనను చేయ వలెను.” అని శ్రీ రామానుజులు తలెచెను. శ్రీ రామనుజుల ఈ విచారమునే మణవాళ మామునులు తన హృదయమునుంది వచ్చినట్లుగా ఈ పాశురమున పునర్ఘటించెను. మణవాళ మామునులు దీనిని కొనసాగిస్తు, శ్రీ రామానుజులు తప్ప ఇంకెవ్వరి వలన తన వంటి ఏవిధమైన ఆశ్రయము లేని వారికి ఒకే శరణ్యము శ్రీ రామానుజులే అని చెప్పెను. కరుణే స్వరూపమైన పెరియ పెరుమాళు మొదలగు వారికైనను మమ్ము రక్షించుట సాద్యమా? శ్రీ రామానుజులే తమకు అత్యంత గమ్యమైన పరమపదమును చేరవలెనని వాంఛను కలుగ జేసినవారని మణవాళ మామునులు పేర్కొనెను. కావున తనకు పరమపదము యందు స్తానమును శ్రీ రామానుజులే నిశ్చయ పరచ వలెనని మణవాళ మామునులు ప్రార్ధించెను. మరియు తను ప్రతిదినము చేసె ఎన్నడగలేని ఆపరాధములను యేమైనను క్షమించెదనని శ్రీ రామానుజులు తలచునని మణవాళ మామునులు చెప్పెను. తనను పెరియ పెరుమాళ్ మొదలగు వారేవ్వరు రక్షించుటలేదు, శ్రీ రామానుజులే అన్ని పాప కర్మములనుండి తన రక్షణ కొరకు కృంశించుచుండెనని మణవాళ దృఢముగా నమ్ముచున్నారు.

పాశురం 26

తెన్నరంగర్క్కామో? దేవియర్గట్కామో?
సేనైయర్కోన్ ముదలాన సూరియర్గట్కామో?
మన్నియసీర్ మాఱన్ అరుళ్మారి తమక్కామో?
మఱ్ఱూం ఉళ్ళ దేశిగర్గళ్ తన్గళుక్కుమామో?
ఎన్నుడైయ పిళై పొఱుక్క యావరుక్కు ముడియుం?
ఎతిరాసా ఉనక్కు అన్ఱి యాన్ ఒరువరుక్కు ఆగేన్
ఉన్ అరుళాల్ ఎనక్కు రుచి తన్నైయుం ఉణ్డాక్కి
ఒళివిసుమ్బిల్ అడియేనై ఒరుప్పడుత్తు విరైన్దే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎతిరాసా – ఓ ఎమ్పెరుమానారే!!!
తెన్నరన్గర్క్కామో?- (మా దోషములను క్షమించుటకు ) పెరియ పెరుమాళ్ సమర్ధులా? లేదా
దేవియర్గట్కామో? – వారి దివ్య దేవేరులగు పెరియ పిరాట్టి మొదలుగొను వారికి సాద్యమగునా? లేదా
సేనైయర్కోన్ ముదలాన సూరియర్గట్కామో? – సేనాపతియాళ్వాన్ మొదలగు నిత్యసూరులు సమర్దులా? లేదా
మన్నియ సీర్ – భాగవతుల యందు ఎల్లప్పుడు వాత్సల్యమను కలిగి ఉండు
మాఱన్ – నమ్మాళ్వార్లకు అది చేయుట సాద్యమా? లేదా

అరుళ్మారి తమక్కామో? – చేతనులందరి యందు కరుణను కురిపించు తిరుమన్గై ఆళ్వార్లకు అది సాద్యమా?
మఱ్ఱూమ్ ఉళ్ళ – ఇంకెవరికైనను
దేసిగర్గళ్ – నాధమునిమొదలగు ఆచార్యులు
తన్గళుక్కుమామో? – ఇది చేయగలరా?
యావరుక్కు ముడియుమ్? – ఎవరికి సాద్యమగును?
పిళై పొఱుక్క – అపరాధములను క్షమించుటకు
ఎన్నుడైయ – నా యొక్క
యాన్ – నేను
ఒరువరుక్కు ఆగేన్ – ఇంకెవ్వరికి దాసుడనుకాను
ఉనక్కు అన్ఱి – మీకు తప్ప
ఉన్ అరుళాల్ – మీ కృపా కటాక్షముతో
రుచి తన్నైయుమ్ ఉణ్డాక్కి – ప్రాప్యమందు (పరమపదం) రుచిని పెంపొందించి
ఎనక్కు – నాలో
ఒరుప్పడుత్తు అడియేనై – (మీరు) చేర్చ వలెను
ఒళివిసుమ్బిల్ – అత్యంత దేదీప్యమైన పరమపదం.
విరైందే– మిక్కిలి వేగముగా

సామాన్య అర్ధం

మణవాళ మామునులు శ్రేష్ఠులలో శ్రేష్ఠులైన పెరియ పెరుమాళ్, వారి దివ్య దేవేరులు, నిత్యసూరులు, ఆళ్వారులు మరియు శ్రీ రామానుజులను తప్ప ఇతర ఆచార్యులు మొదలగు వారి గూర్చి ఈ పాశురమున మాట్లాడుచుండెను. వారెవ్వరికి తన అపరాధములను క్షమించి తనను రాక్షించు సాధనము లేదు. శ్రీ రామానుజులకు మాత్రమే ఆ దక్షత మరియు కారుణ్యము ఉన్నది. శ్రీ రామానుజుల ఈ ఆలోచనను మణవాళ మామునులు వివరించుచు తనను పరమపదమునకు చేర్చి అక్కడ వారిలో ఒకరిని చెయ్యవలెనని ప్రార్ధిస్తూ పాశురమును ముగించెను.

వివరణ

మణవాళ మామునులు ” ఓ యతిరాజా! సర్వ శక్తుడైన, ఎవ్వరి లేద దేని యొక్క సాయము లేకుండ అన్నియూ తెలుసుకో గలిగిన ఎమ్పెరుమాన్లు కూడ మా యొక్క పాపముల కొలత వెయ్యలేరు. మా ఈ పాపములను మన్నించు వారు ఎవ్వరు ఉన్నరు? “దోషాయద్యభితస్యస్యాత్” మరియు “ఎన్ అడియార్ అదు సెయ్యార్ సెయ్దారేల్ నన్ఱు సెయ్దార్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.9.2)” అను వాక్యములచే వర్ణించబడు పెరియ పెరుమాళ్ మా ఈ పాపములను మన్నించెదరా? మా యొక్క ఈ పాపములచే వారు వారి శాంతమును కోల్పోయెదరు. “నకస్చిన్ నపరాద్యతి (శ్రీరామాయణం)” మరియు “కిమేతన్ నిర్దోశః ఇహజగతి (శ్రీ గుణ రత్న కోసం)” అను పదములతొ వివరించ బడిన గుణములు గల పెరియ పిరాట్టితొ మొదలుకొని పిరాట్టి యులందరైనను మా పాపములను సహనముతొ క్షమించగలరా? మిక్కిలి కాంక్షతో పెరియ పెరుమాళ్, పిరాట్టియుల కైంకర్యములను పొందిన విశ్వక్శేనులు మొదలగు నిత్యసూరులైనను మా ఈ పాపములను మన్నించు సమర్ధత గలరా? “అస్మాభిస్ తుల్యోభవతు” చే చెప్పబడిన యట్లు పేరుమాళ్ పిరాట్టులకు కైంకర్యము చేయు విషయములో నిత్యసూరులందరు సమానులే. “విశ్వక్సేన సంహిత” మరియు “విహకేంద్ర సంహిత” లో ప్రపత్తి గూర్చి తెలియ పరచినది ఈ నిత్యసూరులే. ఏ ఒక్క నిత్యసూరులైన నన్ను క్షమించరా? ఎల్లప్పుడు వాత్సల్యమును కళ్యణ గుణముతో సంపూర్ణమై, “పయనన్ఱాగిలుం పాంగల్లరాగిలుం సెయల్ నన్ఱాగత్తిరుతి పణికొళ్వాన్ (కణ్ణినున్ చిరుత్ తామ్బు 10)” అను వాక్యమునకు రూపముగా ఉన్న నమ్మాళ్వార్లైనను మా పాపములనుండి మమ్ము విముక్తులను చేయగలరా? చేతనులందరి మీద తన కృపను కురుపించు తిరుమంగై ఆళ్వార్లైనను మా పాపములను మన్నించగల సమర్ధుల? ఆళ్వార్ల అనుగ్రహమునకు పాత్రులైన, క్రుపా మాత్ర ప్రసన్నాచార్యులగు నాథముని, యామునముని మొదలగు వారికైనను సాధ్యమా మా ఈ పాపములను క్షమించుటకు? ఏవిధమైన పాపములైనను భరించి, సహనముతొ క్షమించు గుణముగల శ్రీ రామానుజులైన మిమ్ము తప్ప పై చెప్పబడిన శ్రేష్ఠులలో ఎవ్వరైనను మా పాపములను మన్నించుట సాధ్యమా? వారెవ్వరికిని మా పాపములను క్షమించుట సాధ్యము కాదు. “నిగరిన్ఱి నిన్ఱవెన్నీసదైక్కు నిన్ అరుళిన్గణన్ఱిప్ పుగలొన్ఱుమిల్లై (రామానుస నూఱ్ఱందాది 48)” పాశురమున మిమ్ము వర్ణించినట్లు మీరు కరుణా సముద్రులు మరియు ఎంతటి పాపముల మూట్ట ఉన్నవారినైనను క్షమించి రక్షించెదరు. కావున మేము మీకు చెందిన వాడను, ఇంకెవ్వరివాడనుకాను” అని చెప్పను.
” మీ యొక్క అనుగ్రహముచే మేము మీ పాదపద్మములను ఆశ్రయించుట సాధ్యమైఎను. అదే విధముగా మేము శరణాగతి చెసిన తరువాత, మాలో ప్రాప్యమును చేరు చింతన మీ కృప చేతనే అంకురించెను. “సుడరొళియాయ్ నిన్ఱ తన్నుడైచోది (తిరువాయ్ మొళి 3.10.5)” మరియు “తెళివిసుమ్బు (తిరువాయ్ మొళి 9.7.5)” అను ప్రబంద వాక్యములలో చెప్పినట్లు మమ్ము మీరు పరమపదమున చేర్చి అక్కడి వారిలో ఒక్కరిగా చేయవలెనని మిమ్ము ప్రార్ధిస్తున్నాను. “అన్గుఱ్ఱేన్ అల్లేన్ (తిరువాయ్ మొళి 5.7.2)” లో పేర్కొన్న విధముగా, పరమపదములో ని వారినుండి బహిష్కృతుడగునులోపు, మమ్ము త్వరగా అక్కడకి చేర్చుము. “ఉనక్కన్ఱి” (మిమ్ము తప్ప) అను పదము, “తెన్నరన్గర్…..ఎతిరాస” మరియు “యాన్ ఒరువరుక్కు ఆగేన్” అను రెండిన్టికీ సంబంధము చూపును. (అనగా ఇది ” శ్రీ రామానుజులు తప్ప ఇంకెవ్వరు మణవాళమామునుల పాపములను క్షమించలేరు” మరియు ” మణవాళమామునులు శ్రీ రామనుజుల వారు తప్ప ఇంకెవ్వరి వారు కారు” అను రెండింటి అర్థమును చెప్పును) ” అని మామునులు కొనసాగించెను.
పై చెప్పబడి శ్రేష్ఠులందరూ ఎందులకు మణవాళ మామునుల పాపములను ఓర్చి, మన్నించి మరియు రక్షించలేరని క్రింద వివరిస్తున్నారు. శ్రీమన్ నారాయణులు నిరంకుస స్వాతంత్రియం ( ఏ కారణమునకు కట్టు బడక, సర్వస్వాతంత్రియము) అను గుణముతో ఉన్నవారు. కావున వారు ఎవరినైనను ఎప్పుడైనను, “క్షిపామి” మరియు “నక్షమామి” అని తెలియపరిచినట్లు వారు చెసిన పాపములకు దండించ వచ్చును. ఇంక పిరాట్టులు “క్షామా లక్ష్మీ భృంగీసకల కరణోన్మాతనమదు” మరియు “తిమిర్ కొణ్డాళ్ ఒత్తు నిఱ్క్కుమ్ (తిరువాయ్ మొళి 6.5.2)” లో చెప్పినట్లు వారి నాధునకు పూర్తిగా కట్టుబడి ఒక శిలను పోల్చి ఉండును. అనగా వారు మన పాపములను మన్నించు స్థితిలో లేకుండెను. తరువాత ఎల్లప్పుడు ఎమ్పెరుమాన్లు మరియు పిరాట్టి యులకు కైంకర్యము చేయు నిత్యసూరులు, కాల నిమ్మిత్తము లేని పరమపదమున కూడ దివ్య దంపతులకు ఏ హాని కలుగునో అన్న చింతనలోనే ఉండును. వారు “ఆంగరవారం అదు కేట్టు అళలుమిళుం (నాన్ముగన్ తిరువందాది 10)” లొ తెలిపినట్లు నిత్యసూరులు శ్రీమన్ నారాయణునకు మరియు దివ్య దెవేరులకు ఏ విధమైన ఆపద పొంచి ఉన్నదెమో అని నిరంతరము వ్యాకులత చెందెదరు. కావున వారు మాణవాళ మామునుల పాపములను క్షమించి రక్షించలేరు. తరువాత వారు నిత్యము ఎమెరుమాన్ మరియు పిరాట్టుల చరణ కమలము యందు కైంకర్యమున కోసం కాంక్షించు ఆళ్వార్లు. వారు “సిన్దై కలన్గి తిరుమాళ్ ఎన్ఱళైప్పన్ (తిరువాయ్ మొళి 9.8.10)”, “ఉన్నైకాణుమ్ అవావిల్ వీళ్న్దు (తిరువాయ్ మొళి 5.7.2)”, “ఉన్నైక్కాణుమ్ ఆసై ఎన్నుమ్ కడలిల్ వీళ్న్దు (పెరియ తిరుమొళి 4.9.3)” అన్డ్ “భక్తి పారవశ్యత్తాలె ప్రపన్నర్గళ్ ఆళ్వార్గళ్ (శ్రీ వచన భూషణం 43)” అను వాక్యములలో వర్ణించినట్లు భక్తికి మారు రూపు. కావున వారికి మమ్ము మా పాపములను క్షమించలేరు. తుదిగా ఈ దేహమునందుడువరకు ఆచారనియమములను తప్పక పాటించు ముమ్ముక్షులు ( పరమ పదమును / మొక్షమును పొందుటకు ఆకంక్షించు వారు). వారు ఈ దేహాంతమువరకు మొక్షము కొఱకు అపేక్షిస్తూ, వారి కర్మములను చెస్తూ ఉండును. అందున ఇతరులకు సదుపదేశములు చేయుట, వారి పాపములను తొలగించుట వంటి కర్మములు వారికి సంబందించినవి కావు. కాని శ్రీ రామానుజులు , ఎవ్వరినైను పాప కర్మములను క్షమించి రక్షించు విషయమున ఎట్టి నియంత్రణ లేని వారు. వారు తమకొచ్చు దొషము గూర్చి తలవక, సంసారుల యొక్క దౌర్భాగ్యామును చూచి, వారిని రక్షించెదరు. వారు సంసారుల ఙ్ఞానాఙ్ఞానముల గూర్చి చింతించరు. ఏ ఒక్కరినైనను రక్షించి వారి యొక్క అన్ని పాపములను క్షమించును. వీటితొపాటు ఆ సంసారికి “ఆళుమాళర్ ఎంగిఱవనుడైయ తనిమై తీరుంపడి (తిరువాయ్ మొళి 8.3.3)” లొ పెర్కొనట్లు ఎమ్పెరుమాన్లను మంగలాశాసనము పాడు గుణము వచ్చునట్లు వారు కరుణించును. కావున వారొక్కరే “అదు తిరుతలావదే (పెరియ తిరువన్దాది 25)” లో చెప్పినట్లు ” సంస్కరించలేము” అను వారిని కూడ సంస్కరించ గలవారు. మరియు వారు “తిరుమగళ్ కేల్వన్” అని కీర్తించబడు శ్రీమన్ నారయణులకు కైంకర్యము చేయునట్లు ఆ సంసారిని మర్చును. తిరువరంగత్తు అముదనార్ కూడ “మరుళ్ కొణ్డిళైక్కుమ్ నమక్కు నెన్జే ఇరామానుసన్ సెయ్యుమ్ సేమన్గళ్ మఱ్ఱుళార్ తరమో (ఇరామానుస నూఱ్ఱందాది 39)” అని ఇదే విషయము గూర్చి చెప్పెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-26/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

mUnRAm thiruvandhAdhi – 95 – pugundhu ilangum

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

Thinking of the simplicity that emperumAn displayed towards him, AzhwAr mercifully mentions in this pAsuram as to how emperumAn displayed that quality towards prahlAdha. He tells his heart to praise and worship at the divine feet of such emperumAn who carries out favours like this.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

pugundhu ilangum andhip pozhudhaththu ariyAy
igazhndha iraNiayadhAgam sugirndhengum
sindhappiLandha thirumAL thiruvadiyE
vandhiththu en nenjamE vAzhththu

Word by Word Meanings

andhi pugundhu – with dusk setting
ilangum pozhudhaththu – at the time when it manifests
ari Ay – incarnating in the form of narasimha (lion head and human body)
igazhndha iraNiyadhu Agam – the body of demon iraNiyan (hiraNya kashyap) who was constantly abusing emperumAn
sugirndhu –cutting it into many pieces
engum sindha – dropping it all over the place
piLandha – one who tore
thirumAl – emperumAn’s
thiruvadiyE – only divine feet
en nenjamE – Oh my heart!
vandhiththu vAyAra vAzhththu – bow the head and praise him fully.

vyAkyanam

pugundhu ilangum andhip pozhudhaththuAzhwAr mentions about the setting in of dusk. Since sun sets at that time, it will be reddish in colour.

andhip pozhudhaththu – during evening time, the strength of demons will increase many fold. iraNiyan had taken a boon that he should not be killed during day time or night time. He did not take a boon for not being killed at dusk. Hence emperumAn chose that time to kill him.

ariyAy – iraNiyan had taken a boon that he should not be killed by dhEvas (celestial entities) or manushyas (humans) . Hence emperumAn took the form of narasimha, a form that iraNiyan did not think had the capability to kill him and hence did not ask a boon for. If we rearrange the words of the verse to get andhippozhudhaththu pugundhu ilangum ariyAy the meaning would change to – entering during dusk in the form of a radiant narasimha.

igazhndha iraNiyadhu Agam – the body of iraNiyan, who constantly was abusing emperumAn as well as prahlAdha,  which had grown out of the strength from boons granted by celestial entities.

sugirndhu engum sindhap piLandha – apart from killing iraNiyan who is the enemy of follower prahlAdha, AzhwAr also mentions the fury that emperumAn had when he killed iraNiyan.

sugirndhu – cutting into many pieces

engum sindhap piLandhaemperumAn tore iraNiyan’s body and strew them all over the place.

thirumAlemperumAn is together with pirAtti who is the reason for his carrying out beneficial activities for his followers. The reason for his having partiality towards his followers is pirAtti. AzhwAr says this so that we praise her along with praising emperumAn.

thiruvadiyE – the divine feet of emperumAn who is the consort of pirAtti.

vandhiththu – bowing down to him

en nenjamE – Oh my heart which feels happy when thinking of him!

vAzhththu – praise him. Bowing down to and praising are to be carried out to him who is together with thirumagaL (pirAtti). AzhwAr says that the enemies of emperumAn’s followers who desire the union of the divine couple, will suffer the fate of irAniyan.

We will take up the 96th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

mUnRAm thiruvandhAdhi – 92 – magan oruvarkku

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

AzhwAr tells his heart to think fully of emperumAn who is capable of destroying enemies of followers. Instead of thinking of him as one who has been imprisoned, think of him as one who is capable of severing our imprisonment.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

magan oruvarkkallAdha mAmEni mAyan
maganAm avan magan than kAdhal maganai
siRai seydha vANan thOL seRRAn kazhalE
niRai seydhu en nenjE ninai

Word by Word Meanings

en nenjE – Oh my mind!
oruvarkku magan allAdha – not having to be born as a son to anyone (on the basis of his karma, deeds)
mAmEni – having a great divine form
mAyan – kaNNan (krishNa) with amazing activities
magan Am – he was born as a son (to vasudhEvar and dhEvaki)
avan magan than – his son pradhyumna’s
kAdhal maganai – favourite son anirudhdhAzhwAn (anirudhdha)
siRai seydha – one who imprisoned [anirudhdha]
vANan – bANAsura’s
thOL – thousand shoulders
seRRAn – one who severed
kazhalE – the divine feet alone
niRai seydhu – being complete
ninai – think of

vyAkyanam

magan oruvarkku allAdha mA mEni mAyan – one who manifests in his own divine form that he is not born as a son to anyone and one who has amazing power.

magan oruvarkku allAdha – one who is totally independent. He is “avyaya: pithA” (indestructible father). He is a father who will never die.

mA mEni – he has a divine form fit to be worshipped.

mAyan – he has amazing qualities such as knowledge, strength etc.

maganAm – How amazing! One, who is a father to everyone, incarnates as a son. Has it not been mentioned in thaiththirIya upanishath yajur 3-12-9 “pithA puthrENa pithrumAn yOni yOnau” (he is a father to all the world. He selects one as his father and incarnates in each birth, as that person’s son)! Since he does not have the necessity for being a son, this is something which he gets that he would otherwise not have got. For anyone, desire is created in something which he does not have. In the same way, for emperumAn, desire is created in being a son. He, who is father to everyone, in order to save what he has created, assumes the role of a son, and begets a son. There too, in whichever birth they become his sons, he also becomes a son in those births. If emperumAn, who does not have a birth, voluntarily takes up a birth, will he not carry out deeds till the limits of the birth! bANAsura (a demon) imprisoned anirudhdha, who is the son of pradhyuna, who in turn is krishNa’s son. Wouldn’t affection be more towards grandson than son! Such bANAsura, who imprisoned the grandson anirudhdha . . . . .

vANan thOL seRRAn – he destroyed the forest of bANAsura’s shoulders [the demon had a thousand shoulders and hence they looked like a forest of shoulders].

seRRAn kazhalE – the divine feet of one who severed the shoulders of bANAsura so that he could never imprison anyone.

niRai seydhu in nenjE ninai – Oh my heart! Try to think of him fully. Even as he removes your enemies, you enjoy.

We will take up the 93rd pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

mUnRAm thiruvandhAdhi – 57 – polindhirundha kAr vAnil

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

AzhwAr says that it will be great to meditate on emperumAn who has such greatness. He tells his heart to attain emperumAn, who has garuda as his flag and, who is the consort of SrI mahAlakshmi. He says that instead of being aloof saying that it is not possible, if we attain him, that itself will give eminence to everyone.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

polindhiruNda kArvAnil minnE pOl thOnRi
malindhu thiruvirundha mArvan polindha
garudan mEl kaNda kariyAn kazhalE
theruL thanmEl kaNdAy theLi

Word by Word Meanings

thiru – pirAtti
polindhu iruNda kAr – being very dark during rainy season
vAnil – among the cloud
minnE pOl thOnRi – dazzling like lightning
malindhu irundha mArvan – one who has the divine chest in which she resides with pride
polindha garudan mEl koNda – conducting garuda
kariyAn – emperumAn who is of dark complexion
kazhalE – only the divine feet
theruL than mEl – is the matter for devotion, which is superior to knowledge
theLi kaNdAy – (Oh heart!) be clear on this.

vyAkyanam

polindhu iruNda kAr vAnil minnE pOl thOnRi –  golden hued periya pirAtti (SrI mahAlakshmi) has taken residence in the dark complexioned divine form of emperumAn just like a flash of lightning dazzles across the dark clouds during monsoon when the sky is dark.

malindhu thiru irundha mArvan – emperumAn has his divine chest on which periya pirAtti has taken residence with her greatness showing clearly. Alternatively, malindhu thiru irundha can be construed as periya pirAtti greatly desiring the divine chest of emperumAn and taking residence in it.

polindha garudan mEl koNda kariyAn kazhalE – it appears that for emperumAn being atop garudan gives him supremacy over being the consort of periya pirAtti. It appears that the beauty when he is atop garuda is more than that when he is with periya pirAtti. The dark coloured divine feet of emperumAn who is riding garuda…

polindha garudan – we can consider this as garuda who is fully complete. emperumAn sitting on garuda is like a dark coloured peak sitting over the golden colured great mEru mountain.

kariyAn – it is implied by this that the two of them (emperumAn and garuda) ae having contrasting hues.

theruL thantherul means knowledge; being meditated upon. We can consider this as referring to bhakthi (devotion) which is the matured state of gyAna (knowledge).

mEl kaNdAy – think higher than these. In other words, think that all the rest are on a lower level and bhakthi is at a higher level. Isn’t this the greatness which is apt for the servitor’s nature!

theLi – think of this as being truly stated, inside the heart, instead of stating something superficially.

garudan Mel koNda kariyAn thiruvirundha mArvanpirAtti is like lightning which manifests both emperumAn and garuda.

We will take up the 58th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

mUnRAm thiruvandhAdhi – 43 – sinamA madhakaLiRRin

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

AzhwAr wonders whether emperumAn protected only one prahlAdha. He says that when the danger crosses limits, doesn’t he protect everyone by keeping everyone inside him! Aren’t the worlds existing merely by his sankalpam (will)!

Let us go through the pAsuram and its meanings:

sinamA madhakaLiRRin thiN maruppaich chAyththu
punamEya bhUmi adhanai dhanamAgap
pEragalaththuLLodukkum pErAra mArvanAr
OragalathuL uLLadhu ulagu

Word by Word Meanings

sinam mA madha – being angry and having huge exultation
kaLiRRin – the elephant (kuvalayApIdam)
thiN maruppai – its strong tusks
sAyththu – one who broke it
punam mEya – being together with arable land
bhUmi adhanai – the earth
dhanam Aga – considering it as a gift
pEr agalaththuL odukkum – one who protected by keeping in his expansive stomach
pEr Aram mArvanAr – emperumAn, who has donned huge chains on his chest, his
Or agalaththu – in a part of his knowledge, which is in sankalparUpam (in the form of his will or solemn vow)
ulagu uLLadhu – all the worlds are existing

vyAkyanam

sina mA madha kaLiRRin thiN maruppaich chAyththu – breaking the tusks of the elephant kuvalayApIdam which was angry, huge, in exultation and not knowing what is going on around it; snatching it effortlessly.

punamEya bhUmi adhanai – the earth which has arable land, which could be enjoyed by the sentient entities [by cultivating]

dhanamAga – considering it as a wealth

bhUmiyadhanaith thanamAga – did he not protect earth which has forests and streams [implying ups and downs or in other words, rough terrain] as a great wealth!

pEragalaththu uL odukkum – one who has the ability to protect it inside his stomach which [stomach] is so huge that even after keeping these worlds inside his stomach, it could be said that there was still a lot of space.

pEr Ara mArvanAr – even when he swallows all the worlds, he does it so capably that his decorations do not get disturbed. His qualities are also equally beautiful. It is implied here that even as he protected the worlds which were his possessions, it appeared that he had decked himself up with ornaments out of that happiness.

Or agalaththuL uLLadhu ulagu – the worlds are in his incomparable, immeasurable sankalpa (will / thought). We can also construe that the worlds are in the memory of his knowledge which is in the form of his will. While he can protect the worlds through his mere thoughts, the fact that he physically carried out the act by keeping them in his stomach indicates the affection that he has for his followers.

We will take up the 44th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

mUnRAm thiruvandhAdhi – 14 – mARpAl manam

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

avathArikai

As mentioned in the 12th pAsuramaRivennum thAL koLuvi”, being victorious over sensory perceptions is a very difficult task indeed. Unless [emperumAn is] seen in person, it is not possible to defeat sensory perceptions. But this is not possible [seeing him]. Thus, for those who are asking “don’t we have a way to enjoy emperumAn?”, AzhwAr mentions about a way which can be followed even by people without strength. emperumAn has taken residence in thirumalai to overcome the shortcoming of being difficult to be seen. AzhwAr says that one can attain his divine feet and see him. Has it not been mercifully mentioned by thirumangai AzhwAr in thirukkuRundhANdagam 19 “kaNdiyUr arangam meyyam kachchi pEr mallai enRu maNdinAr uyyalallAl maRRaiyArkku uyyalAme” (one cannot sustain oneself without attaining archAvathAra emperumAn (emperumAn in deity form in various divine abodes)) and in thirukkuRundhANdagam 18 “vidhiyil kANbAr meymmaiyE kANgirpArE” (could those who try to see him on their own efforts really see him?)! AzhwAr says that divine abodes are there to control sensory perceptions and to sever us from various worldly pursuits.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

mARpAl manam suzhippa mangaiyar thOL kai vittu
nURpAl manam vaikka noyvidhAm nARpAla
vEdhaththAn vEngadaththAn viNNOr mudi thOyum
pAdhaththAn pAdham paNindhu

Word by Word Meanings

nARpAla vEdhaththAn – being mentioned by the four vEdhas (rig, yajur, sAma and atharvaNa)
vEngadaththAn – standing in thirumalai as simplicity personified
viNNOr mudi thOyum pAdhaththAn – emperumAn who has divine feet on which nithyasUrs’ crowns would unite
pAdham – divine feet
paNindhu – worshipping
mAl pAl – towards that emperumAn
manam suzhippa – for the heart to be engaged

(due to that)
mangaiyar thOL kaivittu – getting rid of the desire to embrace the shoulders of women
nUl pAl – in SAsthras (such as vEdham etc)
manam vaikka – to engage the mind
noyvidhu Am – is very easy

vyAkyanam

mARpAl manam suzhippa – the reason for getting involved with worldly pursuits is because they are seen. In the same way, since emperumAn manifests himself, being unable to forgo him, one should get involved with him and let go of the involvement in other matters. It is impossible to get involved with emperumAn after leaving desire in the shoulders of women. Hence, once desire develops towards emperumAn, it will be better to let go of the desire in the shoulders of women.

mARpAl manam suzhippa – if the word mAl is taken to mean one who is great, we can consider this as our heart getting engaged with emperumAn. Or, if mAl is taken to mean one who is affectionate, we can consider this as our heart engaging with one who is affectionate towards us.

mARpAl manam suzhippa – if mAl is taken to mean one who is totally infatuated, this will mean that we should be fully infatuated with one who is infatuated with us.

mangaiyar thOL kai vittu – getting rid of the connection with all other matters [worldly pursuits]. Getting rid of the desire with the shoulders of women, which can land one in naragam (hell).

nURpAl manam vaikka noyvidhAmAzhwAr says that keeping just a tiny bit of interest in emperumAn is sufficient to make it easy to attain emperumAn. It will be easy to keep the mind towards nURpAl (authentic texts). Or, it will be easy to keep the mind towards thirumanthram (reciting the name of nArAyaNa in a specific way) which is the essence of all vEdhas (sacred texts). It can also be considered that one can get engaged with emperumAn after ridding of the desire in worldly pursuits.

nARpAla vEdhaththAn – one who is described vividly by the four vEdhas.

If he is to be known only through vEdhas, will it not be difficult to see him for those who are seeing only worldly pursuits?

vEngadaththAn – he is standing in thiruvEngada malai (the divine hills of thirumalai) so that he can be enjoyed through eyes [for everyone]. In that case, is he also one among the worldly pursuits?

viNNOr mudi thOyum pAdhaththAn – one who is standing like this is desired by nithyasUris too. His divine feet are such that even nithyasUris, who have absolutely no connection with materialistic realm, will desire and attain him here. Even though emperumAn lowers himself for the sake of samsAris and takes residence in thirumalai, his divine feet retain their greatness such that nithyasUris will come here and bow down to him.

pAdham paNindhu – holding on to his divine feet.

We will take up the 15th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org