Category Archives: Other

आर्ति प्रबंधं – ३०

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर २९

 

उपक्षेप

इस पासुरम में श्री रामानुज के चरण कमलों से प्रारंभित, उनके सिर तक उन्के श्रेय की मंगळम गाते हैं मणवाळ मामुनि ।  . मणवाळ मामुनि को लगता है कि अन्य धर्मों के जनों के सात बहुत वाद करने से श्री रामानुज थक चुके होंगें। श्री रामानुज को मामुनि ,हाथों में श्री भाष्य और तिरुवाय्मोळि के संग विराजमान चित्रित करतें हैं। यह अति विशेष मुद्रा मणवाळ मामुनि के कल्पना की उत्साह बढ़ाती है, अतः वें श्री रामानुज के हर अंग के श्रेय की मंगळम गाते हैं और चाहतें हैं कि वें सारे नित्य रहें।     

पासुरम ३०

सीरारुम एतिरासर तिरुवडिगळ वाळी
तिरूवरैयिल साट्रीय सेंतुवराडै वाळी
ऐरारुम सेय्यवडिवु एप्पोळूदुम वाळी
इलंगीय मुन्नूल वाळी इणयतोळगळ वाळी
सोराद तुयय सेय्य मुगच्चोदि वाळी
तूमुरुवल वाळी तुणयमलरकणगळ वाळी
इरारु तिरुनामम अणिन्द एळील वाळी
इनितिरुपोडु येळील ज्ञान मुत्तिरै वाळिये!!

शब्दार्थ

वाळी – नित्य जिए !!
ऐतिरासर – श्री रामानुज के
तिरुवडिगळ – चरण कमल जो हमारे सिर की भूषण और भोग की वस्तु
सीर आरुम – शुभ लक्षणों से भरपूर है
वाळी – नित्य जिए !!!
सेंतुवराडै – काषाय वस्त्र( जो सन्यासियाँ पहनतें हैं), जो प्रज्वलित सूर्य के रंग का है
साट्रीय – जो श्री रामानुज पहनतें हैं
तिरूवरैयिल – उन्के कटि/ कमर
वाळी – नित्य जिए !!!
एप्पोळूदुम – हर समय
सेय्यवडिवु – दिव्य शरीर (दिव्य मंगळ विग्रहं) जो तेजोमय है
येरारुम – सौन्दर्यता से भरपूर
वाळी – नित्य जिए !!!
इलंगीय मुन्नूल – पवित्र धागा/सूत्र जो स्थापित करता है कि वें वेदों के सर्व श्रेष्ट विद्यार्थी थे
वाळी – नित्य जिए !!!
इणयतोळगळ – कँधे जो १) सुनहरे करपग वृक्ष के जैसे २) मोक्ष दायी ३) बंधनों से विमुक्त करने वाले ४) बेसहारे को सहारा देनेवाला तथा मोक्ष देने वाला और इस कारण स्वस्थ दिखने वाले ५ ) सुगन्धित “तुळसी” माला को अलंकृत करते हैं।
वाळी – नित्य जिए !!!
सोराद तुयय सेय्य मुगच्चोदि – श्री रामानुज की तेजस असीमित हैं, पवित्र और तेजोमय है।  इसके कारण है १) श्रीमन नारायण और उन्के भक्तों को देखने पर ख़ुशी २) अभक्तों के वादों को नाश करना
वाळी – नित्य जिए !!!
तूमुरुवल – खिलते फूल के तरह मंद स्मित, हल्की मुस्कराहट। इस मुस्कराहट का कारण है १) आश्रित रक्षण २) एम्पेरुमान के संगत का भोग
वाळी – नित्य जिए !!!
तुणयमलरकणगळ – सुन्दर नेत्र जिन्को दृश्य है १) श्रीरंगश्री (पेरिय पेरुमाळ) २) श्री रामानुज से सुधारे गए श्री वैष्णवश्री (श्री रामानुज के चरण कमलों में शरणागत किये सँसार के सर्वत्र ). अपने आश्रितों के प्रति अत्यंत कृपा से देखने वाले नेत्र, जिसके झलक से शरणागत पवित्र हो जाते हैं।
वाळी – नित्य जिए !!!
इरारु तिरुनामम अणिन्द एळील – तेजस्वी गुलाबी शरीर में ,बारह दिव्य “तिरुमण काप्पु” या “ऊर्ध्व पुण्ड्र” . यह सोने पर्वत (श्री रामानुज के शरीर) में सफ़ेद कमल (तिरुमण काप्पु ) के जैसे है। ये तिरुमण काप्पु श्री रामानुज के उल्लेखित गुणों की आविर्भाव है और निश्चित करता है कि “श्रीवैष्णवश्री” फैले।
वाळी – नित्य जिए !!!
ज्ञान मुत्तिरै – “पर तत्व” के विषय में उपदेश देते हुए श्री रामानुज की मुद्र
इनितिरुप्पोडु – सौम्य रूप में विराजमान (संसारियों को ज्ञान अनुग्रह करने से तृप्त और संतुष्ट हैं )
एळील – अति सुन्दर ( यह मुद्र संस्कृत और तमिळ वेदों के साराँश है)

सरल अनुवाद

इस पासुरम में, मणवाळ मामुनि श्री रामानुज की मंगळासासनम करते हैं। उन्के दिव्य चरण कलमों से प्रारंभित काषाय वस्त्र, उन्की शरीर, उन्की ब्रह्म सूत्र, शक्तिमान कंधे, सौंदर्य मुस्कान, कारुण्य नेत्र, उन्की “तिरुमण काप्पु” और अंत में ज्ञान मुद्र जिसमें वें अपने भक्तों के मध्य विराजमान हैं।

स्पष्टीकरण

इस पासुरम में मणवाळ मामुनि श्री रामानुज के श्रेय( मंगळासासनम) गाते हैं।  श्री रामानुज के दिव्य चरण कमलों की श्रेय से शुरू करतें हैं और चाहते हैं कि वें नित्य रहें। स्वरूप, रूप और उन्के भक्तों को उद्देश्य और अत्यंत प्रीय गुणों से भरपूर श्री रामानुज यतियों के नेता हैं।  (तिरुक्कुरुंधानडगम ६) के “अमरर सेंनिप्पू” और (रामानुस नूट्रन्दादि१ ) के “ईरामानुसन अडि पू” के अनुसार श्री रामानुज के चरण कमल हमारें सिर के भूषण के रूप में भोग्य हैं। ऐसे चरण कमल नित्य रहें। अब श्री रामानुज के दिव्य मंगळ शरीर को अलंकृत करने वाले काषाय वस्त्र के श्रेय गाते हैं। इस विशेष वस्त्र की भी नित्य रहन चाहतें हैं। काषाय वस्त्र की २ विवरण यहाँ दी गयी है। (१) श्री वचन भूषणम के २४० चूर्णिकै “आरु प्रकारत्ताले परिसुद्धात्मा स्वरूपत्तुक्कु तत्साम्यं उनडायिरुक्कुम” के अनुसार सारे जीवात्मा अपने सच्चे स्वरूप की ज्ञान होने पर पेरिय पिराट्टी के समान हैं।  जीवात्मा के ६  गुण विशेषण हैं  १) अननयार्ह शेषत्व: श्रीमन नारायण से अन्य किसी का दास न रहना।  (२) “अनन्य शरणत्वं”: श्रीमन नारायण  से अन्य किसी के आश्रय न लेना (३) “अनन्य भोगत्वं” : श्रीमन नारायण से अन्य किसी की भोग्य -पात्र न बनना।  (४) संस्लेषत्तिल दरिक्कै: श्रीमन नारायण के मिलन में ही जीवित रहना (५) विस्लेशत्तील दरियामै: श्रीमन नारायण से अलग जीवन को न सहना (६) तदेक निर्वाह्यत्वं: श्रीमन नारायण से ही नियंत्रण किए जाना। उल्लेखित ६ गुण विशेषणों की परिचय होनें पर, जीवात्मा  श्रीमन नारायण के कृपा से, नायकी लक्षण के प्रतीक पेरिय पिराट्टी के समान है। काषाय वस्त्र का दूसरा विवरण “सीताकाषायवासिनी” वचन से है। इन दो सूचनाओँ से तुल्य है कि काषाय “पारतंत्र्य” (आचार्य पर निर्भर रहना और प्रश्न किये बिना आज्ञा  मानना) और “अनन्यारहत्वं” (जीवात्मा केवल श्रीमन नारायण का होना )  को प्रकट करता है। रँग में सूर्य के समान, श्री रामानुज के देह को अलंकृत करने वाले इस सुँदर काषाय वस्त्र को मामुनि यहाँ विवरित करतें हैं।  इसके बाद, श्री रामानुज के दिव्य मंगळ विग्रह (दिव्य शरीर) के श्रेय गाते हैं। मामुनि कहतें हैं कि श्री रामानुज की दिव्य शरीर आश्रुतों को प्रीय है। उन्के हर अंग अत्यंत सौंदर्य प्रकट करती हैं। उन्के मुखाकृति निर्मल फूल के जैसे कोमल और मृदुल है।  “रूपमेवास्यै तन महिमान मासशटे” के अनुसार श्री रामानुज के दिव्य शरीर प्रकाशमान हैं, परमात्मा श्रीमन नारायण, अंदर अन्तर्यामी के रूप में तेजोमय होने के कारण। “नित्यं नित्या कृतितरम” शास्त्र वचन के अनुसार यह दिव्य मंगळ रूप सदा रहें, ऐसे मंगळासासनं करते हैं मामुनि। अब मामुनि श्री रामानुज के पवित्र धागें/ जनेयू (तीन धागे) की श्रेय गाते हैं ,जो स्थापित करती है कि वें वेदिक ग्रंथों की अनुयायी हैं और उस्की सतर्क पालन करतें हैं।  श्री रामानुज की पवित्र धागा शाम के आसमान में चाँदी म्यान के जैसे है।  नित्य काल तक जिए ऐसे पवित्र धागें। आगे , श्री रामानुज के सुँदर कंधों की मंगळासासन करतें हैं। “भाहुच्छायमव अष्टबधोस्यपलको माहातमन:” वचनानुसार श्री रामानुज के कंधे सुनहरें करपग वृक्ष के शाखाओँ के तरह अपने नीचे उपस्थित लोगों को छाँव, आश्रय और आश्वासन देता है।  ये कंधे किसी को भी मोक्ष दिला सकतें हैं। ये  सँसार के नीच को भी मुक्ति दिला सकते हैं।  जनों की रक्षा करने वालें यह कंधे इस कारण चौड़े हैं। ज्ञान सारम के पासुरम ७ के “तोळार चुडरत्तिगिरी संगुडय सुंदरनुक्खु” के अनुसार, श्री रामानुज के कंधे शक्तिमान हैं।  तुळसी, वगळा और नळीनाक्ष पुष्पों के हार से ये कंधे अलंकृत हैं।ऐसे अद्वितीय कंधे नित्य जिए, यह मामुनि की मंगळासासन हैं। अब श्री रामानुज के दिव्य मुख-मंडल की मंगळासासनम करने लगते हैं।  “ब्रह्मविद इव सौम्यते मुखम पादि” और (तिरुवाय्मोळी ३.१.१) “मुगच्चोदि मलर्नददुवो” के अनुसार श्री रामानुज की तेजस असीमित, पवित्र और दीप्तिमान  है। श्रीमन नारायण और उन्के भक्तों को देखने से आने वाली सुख और अभक्तों के वाद को नाश करना ही तेजस की कारण है।   

इस्के पश्चात श्री रामानुज के सुंदर मुस्कान की श्रेय गाते हैं।  “सा विलासस स्मिताधारम भिप्राणम मुख पंकजम” के अनुसार श्री रामानुज के मुख एक सुंदर कमल से तुल्ना की जाती है। इस कमल मुख में एक सुन्दर मंदस्मित आती है, आळ्वार के “निन  पाल निला मुत्तम तवळ कदिर मुरुवल सैदु” (तिरुवाय्मोळि ९.२.५ ) के अनुसार। चंद्र के शीतल हॅसी के समान खिलते पुष्प जैसे यह सुँदर मुस्कान और उल्लेखित ख़ुशी सदा रहें।  श्री रामानुज के दिव्य नेत्र, श्री रंगनाथ और श्री वैष्णवश्री से मिलकर सुधरकर अपनाए गए सर्वों  को सदा दर्शन करतें हैं।  ये नेत्र सदा संगी जनों के प्रति कृपा प्रकट करती हैं। “अमलंगळाग विळीक्कुम” (तिरुवाईमोळी १. ९. ९ ) के अनुसार इन नेत्रों के अनुग्रह से  अश्रुतो के अज्ञान नाश होती है। ये अध्बुध नेत्र सदा रहें, यह मामुनि की चाहत है और उन्के  मंगळासासनं करतें हैं। अब मामुनि, श्री रामानुज के  “तिरुमण काप्पु” (द्वादश ऊर्ध्व पूर्णं) धारण के सौंदर्यता की श्रेय गाते हैं। पासुरम के पूर्व वाक्यों में उल्लेखित गुणों के प्रतिबिम्ब ये “तिरुमण काप्पु”,सुनहरें पहाड़ पर खिले सफ़ेद कमल के समान है। श्री रामानुज की देह लाल-पीली तेजस के संग दृश्य होती हैं, और उस पर “तिरुमण काप्पु” प्रकाशित है। मामुनि चाहते हैं कि यह सौंदर्यता सदा रहें। अंत मे, श्री रामानुज के उंगलियों के मुद्र की श्रेय गातें हैं और मंगळासासन करते है कि ये सदा जिए। श्रीमन नारायण के इच्छा पूर्ती के हेतु श्री रामानुज इस सँसार में आये और भक्तों और प्रतिद्वंदियों को एक समान श्रीमन नारायण के निर्हेतुक कृपा के कारण अपनाएँ।  ये सर्वत्र करने के पश्चात (तिरुवाय्मोळि ४. ३. ११) के “वैयम मन्नी वीट्रीरुंदु” के अनुसार वें राज हँस के जैसे घंभीरता से विराजें हैं। आचार्य सामान्य रूप में, विषयों में अंतर कर पाने से हँस से समानित किए जातें हैं। (पेरिय तिरुमोळि ११. ४.८ ) “अन्नमदाय इरुन्दगु अर नूल उरैत्त” से तिरुमँगै आळ्वार यही विषय प्रकट करतें हैं। (परांकुशाषट्कम) “पद्मासनोपविष्टं पादद्वोपोदमुद्रम” वर्णनानुसार, आचार्यों के नेता श्री रामानुज ज्ञान मुद्र में, पद्मासन में विराजमान, अपने भक्तों के मध्य, गंभीर दृश्य हैं। “श्रीमत तदंगरीयुगळं” में “श्री” के उपयोग के समान, इस पासुरम में “सीरारुम”, चरण कमलो (तिरुवडिगळ) की विशेषण के रूप में है।

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/11/arththi-prabandham-30/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 1

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

పరిచయం

   మొదటి పాటకు అవతారిక

                    ఆత్మకు అపారమైన ఆనందమును ఇవ్వగలిగినది కుటుంబపు పేరు. దానిని పొందుటకు 1. తిరు మంత్రము 2. ద్వయ మంత్రము   3. చరమశ్లోకము అను మూడు మంత్రముల సారమును ఆచార్య ముఖముగా తెలుసుకోవలసి వుంది. ఈ మూడింటిని  రహస్య త్రయములని అంటారు. దీనిని తెలుసుకోవాలన్న కోరిక వున్న వారికి తప్ప అన్యులకు చెప్పరాదను నియమము కలదు. అందు వలననే వీటిని రహస్య మంత్రములని పేరు. ఈ మూడు మంత్రములు సమస్త వేద సారములుగా విరాజిల్లుతున్నవి. పైగా ఇవి పరమాత్మ స్వరూపమును, ఆయనను పొందు ఉపాయమును, ఆయనను అనుభవించటము వలన కలుగు అపార ఆనందమును తెలియ జేస్తాయి. ఇవి జనన మరణ చక్రములో పడి కొట్టుకొను చేతనులకు ముక్తి మార్గమును తెలుపునవి , మోక్షమును ఇచ్చునవి,  భగవతుడి చేత చెప్పబడినవి.”తిరుమంత్రము ” బదరికాశ్రమములో భగవంతుడు తానే  నరుడిగా  శిష్యుడై అవతరించి ,  నారాయణుడిగా ఆచార్యుడై  అవతరించి ఉపదేశించారు.  ” ద్వయ మంత్రమును ” శ్రీ వైకుంఠములో శ్రీమహాలక్ష్మి కి ఉపదేశించారు.  ” చరమ శ్లోకమును ” మహాభారత యుధ్ధ సమయములో అర్జునుడికి రథము మీద ఉండి చెప్పిన శ్రీమద్భగవద్గీత చివరలో   ఉపదేశించారు. ఈ మూడు మంత్రములు  అనాదిగా గురుపరంపర ద్వారా తరతరాలుగా ఉపదేశింబడుతున్నవి. వీటి ఔన్నత్యము తెలిసిన మన పూర్వాచార్యులకు ఇది పెన్నిధిగా విరాజిల్లినది. అంతే కాక నిత్య అనుసంధానముగా అమరినవి. ((ఈ మూడు రహస్యములు బీరువాలో దాచి పెట్టిన లౌకికమైన సొత్తు వలెకాకుండా , ఎంత ఉపయోగ పరచ గలిగితే అంత ఉపయోగపడేవి. మన పూర్వాచార్యులు వీటిని తమ దినచర్యలో భాగముగా పొందుపరిచారు. అటువంటి గొప్ప ఔనత్యము కలిగినవి ఇవి.

తిరుమంత్రము ” ను  మొదటి రహస్యమని అంటారు. ఇది మూడు పదములతో కూడిన మంత్రము. అవి “ఓం “, “నమః” , “నారాయణాయ ” అనునవి.  “ఓం “,అనే పదము ప్రణవము యొక్క అర్థమును సూక్ష్మముగా తెలియజేస్తున్నది.  “నమః”,”నారాయణాయ ” అనే  పదములు ఓంకారములో చెప్పిన అర్థములను వివరిస్తున్నట్లుగా అమరినవి.( జీవాత్మ, పరమాత్మా స్వరూపం , శేష శేషి సంబంధం, ఈ సంబంధం యొక్క మొదలు, ఎప్పటివరకు ఉంటుందో మరియు ఈ జీవుడు మరి ఇంక ఎవరికైనను శేషిగా ఉండే విషయముల గురించి చెప్పబడినది.)

తిరుమంత్రములోని మధ్యమ పదమైన “నమః” ,చివరి పదమైన “నారాయణాయ ” లోని అర్థాలు క్రమముగా ద్వయ మంత్రములో మొదటి భాగములోను  చివరి భాగములోను చెప్పబడినది. ఈ విధముగా రెండు భాగములతో వున్న ద్వయ మంత్రము , మంత్రములన్నింటిలోను ఉన్నతమైనది .అందువలన ఇది మంత్ర రత్నమని పొగడబదింది. ఇందులోని మొదటి భాగములో భగవంతుడిని శరణాగతి చేయు  మార్గములు చెప్పబడింది. భగవంతుడిని శరణాగతి చేయు నప్పుడు ఇతర సంబంధములన్నింటినీ పూర్తిగా వదిలివేయాలి, అలా చెసే శరణాగతి కూడ ఇతర ప్రయోజనములను పొందడానికి కాక భగవంతుడిని పొందడమే ప్రయోజనముగా వుండాలి. ఇంకను , ఈ శరణాగతి కూడా ఉపాయముగా భావించవలదు.( ఎందుకనగా, అలా భావించిన భగవానుని శ్రీ చరణములు కాకుండా మరి వేరే యొక్క అనగా మనము చేసే శరణాగతి కూడా మోక్షము ను ఇవ్వగలుగుతుంది అన్నట్టుగా ఉంది. మనము చేసేశరణాగతి ఎట్టి పరిస్థితులో మోక్షం ఇవ్వజాలదు).  భగవంతుడి  శ్రీపాదములే శరణమన్న భావనతో శరణాగతి చేయాలి. ద్వయ మంత్రములోని చివరి భాగములో ధృడ అధ్యవసాయము కలవారికి పురుషార్థమైన మహాలక్ష్మితో కూడిన స్వామికి , అర్థాత్ ఆ దివ్య దంపతుల మిథునమునకు కైంకర్యము చేయుట గురించి చెప్పబడింది. 

ఇది శ్రీరామాయణములో సీతారాములకు లక్ష్మణుడు చేసిన కైంకర్యము వంటిది. ఈ  కైంకర్య భాగ్యము విరోధి స్వరూపమిలన్ని తొలగిపోయిన తరువాతనే లభిస్తుంది. రెండు భాగములతో కూడిన ఈ ద్వయ మంత్ర సారమును చరమశ్లోకమనే మూడవ మంత్రములో  వివరించబడము జరిగింది.  ఈ మూడు మంత్రములలోను ద్వయ మంత్రమే ముఖ్యమైనదిగా మన పూర్వాచార్యులు భావించారు.

ద్వయ మంత్రం  తిరుమంత్రము మరియు చరమ శ్లోకం నడుమ అమరినది. ఇది తిరుమంత్రములోని  నమః మరియు నారాయణ పదముల  అర్థమును వివరిస్తుంది అదే సమయము ద్వయములో ని కొన్ని నిగూఢ అర్థంలు వివరించు  చరమ శ్లోకం నుకు ఒక పునాది వేస్తుంది. తిరుమంత్రమునకు మరియు చరమ శ్లోకం లో శ్రీ సంబంధము ఉన్నప్పటికిని  కేవలము ద్వయములోనే ప్రస్ఫుంటగా శ్రీ శబ్దం చెప్పబడినది. ఇంత గొప్పదైన ద్వయ మంత్రములోని మొదటి భాగములో ఏమి చెప్పబడింది. భగవంతుడి శ్రీపాదములకు శరణాగతి చేయటము. అవి రెండు విధములు. ఇప్పుడే పరమపదము పొందాలని కోరటము ఒకటి,అలా కాక నీ శ్రీపాదములకు శరణాగతి చేస్తాను. నువ్వు ఎప్పుడు పరమపదము ఇస్తావో అప్పుడే ఇవ్వు అనటము రెండవది. ఇందులో మొదటిది కోరతగనదిగాను, రెండవది కోరతగనిదిగాను పెద్దలు చెపుతారు. ఇప్పుడే పరమపదము పొందలని చేయు శరణాగతిని గురించి  ఈ జ్ఞానసారములోని మొదటి పాశురమైన  ”  ఊన ఒడల్ శిరై ” లో  చెప్పారు.

pattabhishekam

పాశురము-1

ఊన ఒడల్ శిరై నీత్తు ఒణ్ కమల కేళ్వనడి

త్తేన్ నుగరుం ఆశైమిగు సిందై యారాయ్దానే

పళుంత్తాళ్ విళుం కని పోల్ పత్తత్తు విళుం

విళుక్కాటే తాన్ అరుళుం వీడు

ప్రతి పదార్థము;

ఊన = చీము,నెత్తురుతో కూడిన

ఒడల్ = శరీరము

శిరై = చెరసాల నుండి

నీత్తు = బయటపడి

ఒణ్ కమల కేళ్వన్ = అందమైన తామరయే నెలవైన లక్ష్మీ దేవికి నాథుడైన శ్రీమన్నారాయణుని

అడిత్తేన్ = శ్రీపాదములనె తేనెలను

నుగరుం = అనుభవించు

ఆశైమిగు సిందై యారాయ్ =కోరిక గలవారై

పళువీడుత్తాళ్ = ముదర పండితే

దానే విళుం = తానుగా పడిపోయే

కని పోల్ = పండులాగా

పత్తత్తు = వైరాగ్యముతో (భవ బంధములను చేధించుకొని)

వీళుం = శరణాగతి చేయు

విళుక్కాడు తానే = వైరాగ్యమే

వీడు  అరుళుం = ఉన్నత స్థానమును కల్పించగలదు

వివరణ:

శరీరము, చీము నెత్తురు, మాంసములతోను, నరములు, ఎముకలు, మజ్జ, మలమూత్రములతో కూడినది. దీనిని ” పుండారము” అంటారు. శరీరము మీద ఈగ రెక్కంత తోలు లేచి పోతే , ఈగ,చీమ, కాకి వంటివి వచ్చి వాలుతాయి ( “నాలడియార్ తురవరవియల్”-తూయ్ తన్మై లో -1) . శరీరము లోపలి భాగము బయటి భాగము చేస్తే కాకులను తోలటమే జీవితమవుతుంది.

ఇటువంటి హీనమైన శరీరములోని దోషాలను తెలుసుకొన్న వారికి , ” నేను” అని చెప్పబడే ఆత్మ దీనిలో బందీ అయిన ఖైదీలా (తినుట, వస్త్రము కట్టుకొనుట, జీవించుట) తోస్తుంది. కుండలో పెట్టిన మాణిక్యము యొక్క ప్రకాశము కుండలోనే ఉండి పోయినట్లు, దేహములో ఉన్న ఆత్మ గుణములు దేహములోనే బందీ అయి ఉన్నవి. ఆత్మ ,శరీరములో దాగి ఉన్నది.  ఇది ఆత్మకు భగవంతుడు ఇచ్చిన చెఱశాల దండన అని తెలుసుకోవాలి. దీనిని చెఱశాల శిక్షగా భావించక , భోగముగా భావించుట  మూఢత్వమే అవుతుంది. కావున శరీరము యొక్క వాస్తమైన స్థితిని తెలుసుకున్న వారు జ్ఞానులవుతారు. వారు లౌకిక జీవనము నుండి బయట పడుటకు ప్రయత్నము చేస్తారు. అలా ప్రవర్తించే జ్ఞానులు భగవంతుని దగ్గర శరణాగతి చేయటము తప్ప మరే ఇతర మార్గమును చూడ లేరు. ఈ చెఱ నుండి విడిపించు వాడు భగవంతుడే అని భగద్గీతలో  ఆయనే చెప్పారు.  ఆత్మకు శరీరము ఏర్పడుట పురాకృత కర్మ వలన. అటువంటి కర్మను పోగొట్టుకొనుటకు శరణాగతి ఒక్కటే తప్ప మరేదీ ఉపాయము కాదు. నా పాదములను పట్టి శరణాగతి చేస్తే ఆ చెర నుండి నేను తప్పిస్తాను అన్నాడు భగవంతుడు.

ఒక (బంగారు) పిచ్చుక కట్టిన గూటిని మనము విడదీయ లేము, అలాంటిది భగవంతుడు కట్టిన ఈ శరీరమనే గూటిని మనము విడదీయగలమా? చెఱలో చిక్కిన శ్రీమంతుడికి దానినుండి బయట పడి సుఖభోగములననుభవించిటము కంటే చెఱ నుండి బయటకు రావడమే ముఖ్యముగా తోస్తుంది. అలాగే ఆత్మ ఈశరీరము నుండి బయట పడుటే పెద్ద  విషయముగా తోస్తుంది. కానీ అది అంత సులభము కాదు. దానికి శరణాగతి చేయటము ఒకటే మార్గము. ఆ శ్రియః పతి శ్రీచరణాలలో శరణాగతి చేయటము తేనె లాగా ఎంతో తియ్యనిధి. ఆ  తియ్యదనమును అనుభవించిన వారికి,  మిక్కిలి ప్రీతితో దానిలోనే మునిగి వుండాలని అనిపిస్తుంది. బిడ్డ తల్లి పాలకోసము ఎలా ఆశతో చూస్తుందో ,అలాగే శరణాగతి చేయు వారు, భగవంతుడి శ్రీపాదముల తేనేను ఆస్వాదించుటకు ఆత్రుతతో వుంటారు.  ఆ ఆత్రుతలో తాను గతములో పట్టుకున్న లౌకిక విషయములను వదిలి వేస్తాడు. అవి కూడ వీరిని వదిలి వేస్తాయి అని ఈ పాటలో భావము. చెట్ట మీద పండిన పండు తానే ఎలా పడి పోతుందే, అలాగే భగవంతుని శ్రీపాదములకు చేసే శరణాగతి లౌకిక బంధనాలు తామే వదిలివేసే విధముగా కృప చేస్తుంది.

కావున , శరీరముతో జీవించుటను చెఱగా  గ్రహించి ,దాని నుండి విడివడుటకు భగవంతుని శ్రీపాదములను అనుభవించు కోరిక గలవారు అమ్మవారి కృపతో లౌకిక జీవనముపై గల  కోరికలను పూర్తిగా వదిలి వేసి పురుషకారముతో, భగవంతుని శ్రీపాదములను శారణాగతి చేస్తే  ఆయన వేంటనె  మోక్షమును ప్రసాదిస్తాడు అని ఈ పాటలో చెపుతున్నారు.

ఇంటి పేరు అనగా జనన మరణ చక్రమును వీడి భగవంతుని వద్దకు చేరడము. అటు వైపున ఉండే లౌకిక విషయముల కడు కష్టములు అనే సముద్రమును దాటి ఇటు వైపున ఉండే  శ్రీ  చరణములు చేరుట ” అక్కరై ఎన్నుం అనర్త కడలుళ్ అళుంది ఇక్కరై యేరి ఇళైత్తిరుందేన్ ” (అద్దరి అనే అనర్దమైన సముద్రములో మునిగి ఇద్దరి చేరి చిక్కిపోఅయాను) (  పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి-5-3-7) అన్నారు  పెరియాళ్వార్లు.

ఇక్కడ ఒక వేదాంత చర్చ చేయబడింది. శరణాగతియే మోక్షమునిస్తుందని అంటే, భగవంతుడు మోక్షమునిస్తాడని చెప్పటానిని ఖండిస్తుంది కదా? పైగా  శరణాగతి అనే విషయమే తెలియకుండా చేసే చర్యలకు మోక్షమునిచ్చే శక్తి వుందని చెప్పటము వాస్తవానికి వ్యతిరేకము కాదా? అనే ప్రశ్నలు ఉదయిస్తాయి.

వీటికి సమాదానాలేమిటో చూద్దము:

భక్తుడు చేసే శరణాగతియో, భక్తియో, తపస్సో, నోములో, ఏవైనా సరే భక్తుడిని మోక్షము పొందుటకు అర్హుడిని  చేస్తుంది ,అంతే కాని  మోక్షముని వ్వదు.   శరణాగతికి కరిగి భగవంతుడే  మోక్షమునిస్తాడు. దీనిని,  ” అధికారి విశేషణము”అని శాస్త్రము చెపుతుంది. దీనికి ఉదాహరణ – మెరక ప్రాంతమును తవ్వి లోతు చేసి కట్ట వేస్తారు. వాన పడినప్పుడు నీళ్ళు నిండుతాయి. ఏరు ఏర్పడుతుంది. ఏరు కట్టటము  వాన పడుటకు కారణము కాదు. కాని, వాన పడేటప్పుడు ఏరు వుంటేనే నీరు నిండుతుంది.  అలాగే ఆత్మలు చేసే శరణాగతి మొదలైన వేవీ భగవంతుడు కృప చేయుటకు కారణము కాదు. భగవంతుడి కృప ఏ కారణము వలన ఏర్పడదు. సహజ సిద్దమైనది. అలాంటి సహజ సిద్దమైన కరుణ ఏర్పడునప్పుడు దానిని పొందుటకు ఆత్మలు అర్హత కలిగి వుండాలి. ఆ అర్హత ” శరణాగతి ” అనీ ” భక్తి” అనీ నోము అనీ పుణ్యములనీ చెప్పబడుతున్నాయి. ఇలా అర్హతలుండడమే కారణములుగా చెప్పలేము.” వనత్తిడరై ఏరియాం వణ్ణం ఇయఱ్ఱుం ఇతువల్లాల్ మారి యార్ పొయిగిర్పార్?మఱ్ఱు ఎన్ఱు ” ( అడవిలో ఏరు ఏర్పడడానికి కారణము ఎవరు?)అని భూదత్తళ్వార్లు చెప్పారు. ” ఇవి శరణాగతి చేయుటకు అర్హతను కల్పిస్తాయి. భగవంతుడు స్వయముగా మోక్షమునిస్తాడు. అన్న యదార్దములు ఇక్కడ తెలుస్తున్నాయి.  మాంసమయమైన శరీరములో జీవించుట చెఱ వాసము లాగా భావించి  విడుదల పొందుటకు మనసు పరితపించాలి. లక్ష్మీనారాయణుని శ్రీపాదములను చేరుటే శరణాగతి అవుతుంది. అది పండిన పండు కాడ నుండి విడివడినట్లు సకల బంధములను వదిలి వేయుట అవుతుంది.

మోక్షమును పొందుటకు శరీరము విరోధి అవుతుంది. ఆ  విరోధిని వదిలించుకోవటానికి భగవంతుడి శ్రీపాదముల వద్ద చేసే శరణాగతియే సాధనము అవుతుంది. దీకి వివరణగా రామాయణములో భరతుడు,విభీషణుడు శ్రీరాముడి శ్రీపాదములకు  శరణాగతి చేసిన విధమును చూడవచ్చు.  భరతుడు, తన తల్లి వలన కష్టముల పాలయ్యాడు. విభీషణుడు తన అన్న వలన కష్టముల పాలయ్యాడు. ఇద్దరూ తమ కష్టటములను తాళలేని వారే.

” తొళుదు ఉయర్ కైయినన్, తువండ మేనియన్,

అళుదు అళి కణ్ణినన్, ‘అవలం ఈదూ ఎన

ఎళుదియ పడివం ఒత్తు ఎయిదువాన్

‘భరతనుం తొళుతు తోన్నినాణ్ మలరడి వందు వీళ్దనన్”

( కంబ రామాయణం- అయో-49 తిరువడి సూట్టు పడలం) ( జోడించిన చేతులు, వేలాడిపోయిన శరీరము, దుఃఖము వలన ఎర్రబారిన కన్నులు, అశక్తుడినని వాపోతూ పాదముల మీద వచ్చి వాలాడు భరతుడు)

ఇది భరతుడి శరణాగతి. ” అధికారి విశేషణము” .ఇదే భగవంతుడు కృప చేయుటకు  అర్హత అవితుంది.

” కరంగళ్ మీచ్చుమందు సెల్లుం కదిర్ మణి ముడియన్, కల్లుం

మరంగళుం ఉరుగ నోక్కుం కాదలన్,కరుణై వళ్ళల్

ఇరంగినన్ నోక్కుం తోలుం ,ఇరునిలంత్తు ఇరైంజుగిన్రన్

వరంగళిన్ వారి అన్నతాళ్ ఇణై వందు వీళ్దాన్ ”

( కంబ రామాయణం-యుధ్ధ-విభీషణుడి  శరణాగతి-137)

పై రెంటిలోను ఆత్మ శరీరమనే చెఱ నుండి విడివడుట వలన భగవంతుడి శ్రీపాదములందు శరణాగతి చేయుటకు అర్హమైనవి. భరతుడికి కైక వలన వచ్చిన కష్టము, విభీషణుడికి అన్న వలన వచ్చిన కష్టము , ఆత్మకు శరీరము వలన వచ్చిన కష్టము , ఎటువంటి కష్టమైనా అది తీరుటకు భగవంతుడి శ్రీపాదములందు శరణాగతి చేయుటే ఉపాయము కాగలదు. అలాగే ఈ ఆత్మ శరీరమనే చెఱ నుండి విడివడుటానికి ఆర్తితో  భగవంతుడి శ్రీపాదములందు శరణాగతి చేసాడు.

” ఈ ప్రాణములను స్వీకరించవా? ” అని కరిగి పోయాడు,ఆగాడు- కృష్ణుని కన్నులనే పుండరీకములు కృపను వర్షించగా – వాడు ప్రంపంచమంతా నిండి పొంగి పోయాడు.

” అయావుయిర్త్తు, అళుకణీర్ అరువి మార్పిది

ఉయర్వుర ,తిరువుళ్ళం ఉరుగ, పుల్లినాన్

నియాయం అత్తనైక్కుం ఓర్ నిలై ఆయినన్

తయా ముదల్ అఱ్త్తినై త్తళి ఇయతు ఎన్నవే ”

( కంబ రామాయణం- అయో-55 తిరువడి సూట్టు పడలం)

ఇది భరతుడి యందు రాముడు  చూపిన దయ

”  గునోడు ఐవర్ ఆనోం మున్బుపిన్ కున్రు సూళ్వాన్

మగనోడు అరువర్ ఆనోం, ఎం ముళై అంబు వంద

అగన్ అమర్ కాదల్ ఐయ! నిన్నోడుం ఎళువర్ ఆనోం

పుగల్ అరుంగానం తంతు పుదల్వరాల్ పొలిందాన్-నుందై”

( కంబ రామాయణం- యుధ్ధ-143విభీషణ  పడలం)

తిరువడి ముడియిన్ సూడి ,సెంకతిర్ ఉచ్చి సేర్ న్ద

అరువరై ఎన్న, నిన్ర అరక్కర్ తం అరసై నోక్కి

ఇరువరుం ఉవకై కూరందార్, యావరుం ఇంబం ఉత్తార్,

పొరు అరుం అమరర్ వాళ్తి, పూమళై పొళివదానార్”

( కంబ రామాయణం- యుధ్ధ-145విభీషణ  శరణాగతి)

తేడువోర్ తేడ నిన్రసేవడి , తానుం తేడి

నాడువాన్ అన్రు కండ నాన్ముగన్ కళీ ఇయ నల్ నీర్

ఆడువార్ పావం ఐందుం   నీంగి, మేల్ అమరర్ ఆవార్,

సూడువార్ ఎయితుం తన్మై సొల్వార్ యావర్? సొల్లీర్”

( కంబ రామాయణం- యుధ్ధ-150 విభీషణ  శరణాగతి)

ఇలా ఆర్తితో శరణాగతి చేయు ఆత్మలకు భగవంతుడు తాను దిగివచ్చి కృప చేస్తాడు, అని సారము. దీనిని ” కరుణ ,ఉపాయము, తీయని ఉపేయము ” అని ఆచార్యులు చెప్పారు.

పైన చెప్పిన భరత, విభీషణ శరణాగతులలో , విభీషణ శరణాగతి ఫలించినదిగాను, భరత  శరణాగతి ఫలించనదిగాను తెలుస్తున్నది. “భరతుడికి మంచే చెడుగా పరిణమించినది.” అన్న మాట చూడవచ్చు.(ఈ విషయం ఇంకొక చర్చగా ఉంది. ఎందులకు భరతుని శరణాగతి ఫలించలేదు కాని విభీషణ శరణాగతి ఫలించినది అని. శ్రీ రాముడు భరతుని శరణాగతి కు అనుగ్రహము చేయుట ఆ సమయము తగదని భావించారు. శ్రీ రామునుకి ఒక విస్తారమైన ప్రణాళిక ఉండింది..14  వనవాసము చేయుట, ఋషులను రాక్షసుల బారినుండి కాపాడుట, విభిషనుని తన గోష్ఠి లో చేర్చుకొనుట, రావణ సంహారం మొదలగునవి.  మన శరణాగతిని  అనుగ్రహించు సమయమును కేవలం భగవంతుడే స్వాతంత్రడై నిరణయము చేస్తారు. భరతుని విషయములో ఏరి త్రోవ్వి పెట్టినను, వాన కురువటకు అది తగు సమయం కాదు.  ) అందు వలన శరణాగతి మొదలైన వన్ని అధికారి విశేషణములుగా చెప్పబడీనవే కాని ఉపాయములుగా చెప్పబడ లేదు.  శరణాగతి మొక్షమునిస్తుందనటము కాల విలంబనము లేక మొక్షమునిస్తుందన్న అర్థములోనే తప్ప దానికి మొక్షమునిచ్చే శక్తి వుందని కాదు అర్థము. ఈ విధముగా  శరణాగతి శాస్త్రమును ఈ పాటలో మామునులు వివరించారు.

అడియేన్  చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2014/11/gyana-saram-1-una-udal/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

आर्ति प्रबंधं – २९

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर २८

bhagavad_ramanuja_2011_may-624x907

उपक्षेप

परमपद के पथ में आनेवाली बाधाओँ से रक्षण जिन्की आशीर्वाद से साध्य है उन श्री रामानुज के जयों के श्रेय, मणवाळ मामुनि इस पासुरम में गाते हैं। वेदों को तिरस्कार करने वाले तथा वेदों की अर्थों को अनर्थ प्रकट करने वालों की पराजय श्री रामानुज अपने श्रीभाष्य जैसे ग्रंथों से करते हैं। श्री रामानुज के जयों की प्रशंसा कर उन्की मँगळं भी गाते हैं।   

पासुरम २९

चारुवाग मदनीरु सैदु समण छेडीक्कनल कोळूतिये
साक्कियकडलै वट्रवित्तु मिगुसांकिय किरि मुरित्तिड
मारु सेयदिडु कणाद वादियगळ वाय तगर्थु अरमिगुत्तु मेल
वंद पासुपदर सिंदियोडुम वगै वादु सैद ऐतिरासनार
कूरुम माकुरु मदत्तोडु कुमारिलन मदम अवट्रिन मेल
कोडिय तर्क चरम विट्टपिन कुरुगिय मायावादियरै वेन्रीड
मीरि वादिल वरु पार्करन मदविलक्कडि कोडियेरिंदु पोय
मिक्क यादव मदतै मायत्त पेरुवीरर नाळूम मिग वाळिये !!!

शब्दार्थ

चारुवाग मदनीरु सैदु – “प्रत्यक्षमेकं चार्वाक:” अर्थात चार्वाक सिध्दांत को मानने वाले दृश्य विषयों को ही मानेँगे। इस “चारुवाग” धर्म को श्री रामानुज ने भस्म किया।
समण छेडीक्कनल कोळूतिये – “समण” याने जैन धर्म नामक अपतृण को जलाया
साक्कियकडलै वट्रवित्तु – “साक्कियम” (बौद्ध) धर्म नामक सागर को अपने ग्रंथों के प्रभाव से सुखाया
मिगुसांकिय किरि मुरित्तिड – श्री रामानुज “सांख्य” धर्म को नाश किये ( अधिकतर उपस्थिति के कारण यह पहाड़ कहलाया गया है )
तगर्थु – अपने वाद से नाश किये
वाय- प्रस्तुत ,वाद
मारु सेयदिडु कणाद वादियगळ – “काणाद वादिगळ” नामक गण के तरफ से प्रति वाद के रूप में
अरमिगुत्तु मेल वंद – धर्म सुसंथापित किए , और लगातार आने वाले (हमलों )
पासुपदर सिंदियोडुम वगै – अपने जीवन रक्षण की हेतु अपने कुटुंब के संग दौड़ने वाले रूद्र के जैसे उन्के भक्त “शिवसमयिगळ” भी भगाये गए
वादु सैद ऐतिरासनार – ऐतिरासन के वाद से
कोडिय तर्क चरम विट्टपिन अवट्रिन मेल – (श्री रामानुज)  “तर्क”( सामान्य ज्ञान जैसे तरीखों से वाद करना) के तीरों से हमला कर और  नाश किए
कूरुम – अज्ञानी वाद
मा – अनेकों
कुरु मदत्तोडु – “प्रभाकर मथ” नामक सिद्धांत
कुमारिलन मदम – और “भट्ट मथ” नामक सिद्धांत
कुरुगिय मायावादियरै वेन्रीड – “मायावाद” सिद्धांत के लोगों के स्थान में जा उन्के वादों को जय किये।
पार्करन मदविलक्कडि कोडियेरिंदु पोय  – “भास्कर” सिद्धांत के लोगो के वादों को हिलाकर उखड़े, और उन्को फ़ेंक कर आगे बड़े।
मीरी वादिल वरुम – यही “भास्कर” सिद्धांत के जन अत्यंत घमंड के सात श्री रामानुज से वाद करने आए।
मिक्क यादव मदतै मायत्त – (भास्कर सिद्धांत को पराजित कर, श्री रामानुज) “यादवप्रकाश”सिद्धांत, जिसके अधिक अनुयायी थे ,उसको नाश किए।
नाळूम मिग वाळिये  – जय हो !
पेरुवीरर – अद्वितीय साहसनीय और विरोधियों को पराजित करने वाले एम्पेरुमानार

सरल अनुवाद

इस पासुरम में मणवाळ मामुनि , श्री रामानुज के विजयों की उत्सव मनाते हैं।  उस समय प्रचलित और प्रसिद्द सिद्धांतों की मामुनि सूची देते हैं। “चारुवाक”, “समणम” , “साख्यं”, “सांख्यं”, “काणावादि”, “पाशुपत”, “प्रभाकर”, “भाट्ट”, “मायावाद” और “यादव” आदि धर्मों को पराजित करने वाले श्री रामानुज को मणवाळ मामुनि प्रशंसा करते हैं। और प्रतिदिन, श्री रामानुज को अनेकों विजयों प्राप्त होने  केलिए मणवाळ मामुनि मंगळम गाते हैं।     

स्पष्टीकरण

चारुवाक धर्म की आधारिक तत्व है “प्रत्यक्षमेव चार्वाक:” अर्थात आँखों से दिखने वाले विषयों को ही माननेवाले। यह वाद श्री रामानुज के वाक् चातुर्य के किरणों से भस्म हो गया। “समणम” (जैन) नामक धर्म पर आग लगाए।  “साख्य” धर्म के सागर को अपने वादों से सुखायें। “सांख्य” नामक धर्म अधिकतर फैला हुआ था।  इसी कारण वह पहाड़ समानित की जाता था।  किंतु श्री रामानुज अपने वज्रायुद के समान वादों से नाश किये। “काणाद वादिगळ” नामक धर्म के लोग प्रतिवाद के लिए प्रसिद्द थे। इन्को अपने प्रतिवाद से हराये।  

“पाशुपतर” नामक एक गण था। इस गण के जन श्री रामानुज से वाद कर उन्हें पराजित करना चाहे।  किंतु श्री रामानुज के वाद के कारण ये भागे।  बाणासुर से श्री कृष्ण के युद्ध के समय ऐसे ही रूद्र और उन्के परिवार भागे।”प्रभाकर “ और “ भाट्ट” धर्मों के वादों के सामने श्री रामानुज अपने शक्तिमान वादों को बाणों की तरह प्रयोग किये।   इसके पश्चात श्री रामानुज “ मायावाद” धर्म के लोगों के स्थल तक गए। “वादिल वेनरान नममिरामानुसन” (ईरामानुस नूट्रन्दादि ५८) के अनुसार इन मायावादियों को श्री रामानुज अपने वादों से पराजित किये। “भास्कर” धर्म के लोग श्री रामानुज से वाद करने आये। श्री रामानुज पराजित ही नहीं किये ,बल्के यह निश्चित किये कि उस पथ में कभी कोई न जाए। “यादव” धर्म के अनेकों अनुयायी थे जो श्री रामानुज के  पराजय को ही एकमात्र लक्ष्य समझकर आये। पर उस धर्म कि भी, कोई भी  निशानी के बिना श्री रामानुज नाश किये।   

मणवाळ मामुनि चाहते हैं कि श्री रामानुज के ये वीर साहस( अन्य धर्मों की नाश ) प्रतिदिन प्रचलित रहें।  

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/10/arththi-prabandham-29/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

 

ఆర్తి ప్రబంధం – 24

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 23

paramapadham

ప్రస్తావన

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు ఈ భౌతికశరీరమును విడిచిన సమయము నుండి ప్రఖ్యాతిగల ఆచార్యుల నడుమ చేరు వరకు జరుగు సంఘటనలను వివరించుచుండిరి

పాశురం 24

ఇన్ద ఉడల్ విట్టు ఇరవిమణ్డలత్తూడు యేగి
ఇవ్వణ్డమ్ కళిత్తు ఇడైయిల్ ఆవరణమేzహ్ పోయ్
అన్తమిల్ పాళ్ కడన్దు అళగార్ విరసైతనిల్ కుళిత్తు అన్గు
అమానవనాల్ ఒళి కొణ్డ సోదియుమ్ పెఱ్ఱు అమరర్
వన్దు ఎదిర్కొణ్డు అలన్కరిత్తు వాళ్త్తి వళినడత్త
వైకున్తమ్ పుక్కు మణిమణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు
నమ్ తిరుమాలడియార్గళ్ కుళాన్గళుడన్ కూడుమ్
నాళ్ ఎనక్కుక్ కురుగుమ్ వగై నల్గు ఎన్ ఎతిరాసా

ప్రతి పదార్ధం

ఎన్ ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజా! జగదాచార్యా!
నల్గు – అనుగ్రహించుము
ఎనక్కు – నాకు
కురుగుం వగై – నేటికి మరియు ఆ మంచి రోజునకు ఉన్న సమయము త్వరగా తగ్గువిధముగా
కూడుం నాళ్ – ఆ గొప్ప రోజు ఎప్పుడనగా నేను చేరునప్పుడు
నమ్ తిరుమాలడియార్గళ్ – నిత్యసూరులగు మన ఆచార్యులను (శ్రియఃపతి యగు శ్రీమన్నారాయణుని దాసులు)
కుళాన్గళుడన్ – వారి వర్గములో ఒకరి ఉండును
ఇన్ద ఉడల్ – కల్మషములతో పూర్తిగ మలినమైన ఈ భౌతిక శరీరము
విట్టు – విడిచి
ఇరవిమణ్డలత్తూడు యేగి – ఈ సూర్య మండలమునుండి
కళిత్తు – అతిక్రమించి
ఇవ్వణ్డమ్ – ఈ విశ్వము
ఇడైయిల్ – వీటి నడుమ ఉన్న
ఆవరణమేళ్ పోయ్ – (తరువాత) ఏడు సాగరములను దాటి
పాళ్ కడన్దు – “మూల ప్రకృతి”ని మించి పోవు
అన్తమిల్ – అంతులేని  అగాధమైన
అళగార్ – తుదిగా, మిక్కిలి అందమైన ప్రదేశము చేరును
విరసైతనిల్ – “విరజ” అను నదిలో
కుళిత్తు – పుణ్య తీర్థమున స్నానము చేసి
అన్గు – అక్కడ
అమానవనాల్ – “అమానవన్” అను వారిచే స్పృశించబడి
ఒళి కొణ్డ సోదియుమ్ పెఱ్ఱు – అందువలన ప్రకాశమును వెదజెల్లు దివ్యమైన శరీరమును పొందును
అమరర్ వన్దు ఎదిర్కొణ్డు – నిత్యసూరులు ఎదురొచ్చి స్వాగతము పలికి
అలన్కరిత్తు – అలంకరించును
వాళ్తి – కీర్తించి
వళినడత్త – (ఆ కొత్త శరీరమున) ముందు నడిపించును
వైకున్తమ్ పుక్కు – శ్రీవైకుంఠము చేరు మార్గమున
మణిమణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు – “తిరుమామణిమండపం” అను దైవ సాన్నిధ్యమును చేరును

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను, నేటికి మరియు తాము నిత్యసూరులలో ఒక్కరగు దినమునకు ఉన్న దూరమును త్వరగా తగ్గించి అనుగ్రహించమని ప్రార్ధించెను. మణవాళమామునులు ఈ భౌతిక శరీరమును విడిచిన తరువాతి పయణమును వర్ణించసాగెను. ఈ ఆత్మ సౌరకక్ష్యము (మండలము), విశ్వము, ఏడు సాగరములు మొదలగు వాటిని అతిక్రమించి చివరగా విరజ అను నదిని చేరును. ఆ పవిత్ర తీర్థమున స్నానమాచరించుటచే అమానవన్ అను వారు మనను ఉద్ధరించును. అందువలన ఆ ఆత్మ మిక్కిలి ప్రకాశమును వెదజెల్లు దేహమును పొందును. నిత్యసూరులు  ఎదురు వచ్చి, స్వాగతము పలికి, అలంకరించి, వారిని శ్రియఃపతియగు శ్రీమన్నారాయణులు ఆశీనులై ఉన్న తిరుమామణి మండపమునకు చేర్చును. మణవాళమామునులు ఇప్పటికి, నిత్యసూరులు ఉండు నిత్య విభుతిని చేరు సమయమునకు మధ్య ఉన్న సమయమును క్షీణింపచేయ కోరెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు “ఓ! జగదాచార్య! యతిరాజా! “ఇమ్మాయవాక్కై (తిరువాయ్ మొళి 10.7.3)” లో చెప్పినట్లు, మా ఈ భౌతిక శరీరము కల్మషములతో పూర్తిగా మలినమై ఉన్నది. ఈ శరీరము వాంఛనీయమైనది కాదు, కావున “మన్గ ఒట్టు (తిరువాయ్ మొళి 10.7.9)” అను ప్రబంధవాక్యమున తెలిపినయట్లు దానిని పూర్తిగా నశింప చేయవలెను. తదుపరి ఆత్మ “మన్నుమ్ కడుమ్ కదిరోన్ మణ్డలత్తిన్ నన్నడువుళ్ (పెరియ తిరుమడల్ 16)” అను వాక్యానుసారం సౌర మండలము మొదలుకొని పలు జగములను మరియు విశ్వమును అతిక్రమించును. తరువాత ఆ ఆత్మ “ఆతివాహికస్” అను వారి లోకమును దాటును. అనంతరం అది 1 కోటి యోజనములు గల దేవతలు నివసించు లోకమును “ఇమయోర్వాళ్ తనిముట్టై కోట్టై (తిరువాయ్ మొళి 4.9.8)” అను ప్రబంధ వాక్యమున పేర్కొన్న విధముగా అతిక్రమించును. అటుతరువాత ఏడు సాగరములను దాటి “ముడివిల్ పెరుమ్పాళ్ (తిరువాయ్ మొళి 10.10.10)” అని వివరించబడిన అనంతమగు “మూల ప్రకృతి”ని చేరును. ఆ పిమ్మట ఆ ఆత్మ మిక్కిలి అందమైన నదియగు విరజానదిని చేరును. ఆ నదియందున స్నానమాచరిచిన తరువాత “అమానవన్” అను పేరుగల వారు వచ్చి, వారి హస్తములచే విరజానది నుండి వెలువచ్చుటకు సాయముచేయును. వారి స్పర్శముచే ఆ ఆత్మ “ఒళిక్కొణ్డ సోదియుమాఇ (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10))” యందు చెప్పినట్లు మిక్కిలి ప్రకాశముతో వెలుగొందు, “పన్చోపనిశత్ మయం” (ఐదు ఆధ్యాత్మిక అంశములచే చేయబడిన) అని వివరించబడు కొత్త శరీరమును పొందును. తరువాత నిత్యసూరులు ఎదురొచ్చి, “ముడియుడై వానవర్ ముఱైముఱై ఎదిర్కొళ్ళ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.8) లో వర్ణించినట్లు (కొత్త శరీరముతో ఉన్న) ఆ ఆత్మను స్వాగతించును. తదుపరి వారిని అలంకరించి, కీర్తించి, పరమపావనమగు శ్రీవైకుంఠము యందు చేర్చెదరు. అక్కడ పలు భక్తులు ఉండు “తిరుమామణి మండపం” అని ప్రసిద్ధిచెందిన పూజా స్థానము వరకు తీసుకెళ్ళెదరు” అని చెప్పెను. మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను ” “అడియార్గళ్ కుళాన్గళుడన్ కూడువదు యెణ్రుకొలో (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10)” మరియు “మత్దేవతైః పరిజనైస్తవ సన్కిశూయః” అను వాక్యములలో చెప్పినట్లు, ఇట్టి గొప్ప భక్తుల నడుమ ఉండుటకు మాకు ఎప్పుడు అవకాశము దొరకును?” అని ప్రశ్నించెను. అట్టి వారందరు మా ఆచార్యులు. వారందరు శ్రియఃపతియగు శ్రీమన్నారాయణుని దాసులు మరియు వారు అతనికి చేయు కైంకర్యముచే వారి ఉపస్థితిని నిదర్శించును. ఓ! యతిరాజా! నేటికి మరియు పైచెప్పబడిన విషయములు సంభవించు రోజునకు నడుమ ఉన్న సమయము క్షీణించునట్లు అనుగ్రహించుము.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-24/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

आर्ति प्रबंधं – २८

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर २७

srivaishna-guruparamparai

उपक्षेप

नेक और ज्ञान संबन्धित कार्यो में व्यस्त रहने पर भी परमपद की रुचि या इच्छा मणवाळ मामुनि के मन में श्री रामानुज के अनुग्रह से ही उत्पन्न हुई।  श्री रामानुज के इस अत्यंत कृपा को मणवाळ मामुनि इस पासुरम में प्रशंसा करते हैं।  

पासुरम

पण्डु पलवायिरम पारुलगोरुय्य
परिवुडने सेय्दरुळुम पल्कलैगळ तम्मै
कण्डदेल्लाम एळुदि अवै कट्रिरुंदुम पिरर्क्कु
कादलुडन करपित्तुम कालत्तै कळित्तेन
पुणडरीगै केळ्वनुरै पोन्नुलगु तन्निल
पोग निनैवु ओन्रुमिन्रि पोरुन्दि इंगे इरुन्देन
एण्डिसैयुम एत्तुम एतिरासन अरुळाले
एळिल विसुम्बेयन्रि इप्पोदेन मनम एण्णादे

शब्दार्थ

पण्डु –  पिछले काल में
कालत्तै कळित्तेन – मैंने जीवन बिताई
कादलुडन – प्रेम से
कर्पित्तुम – प्रचार कर/ सिखा कर
पिरर्क्कु  – दूसरों को
अवै कट्रिरुंदुम – अपने आचार्य से जो मैंने सीखा
कणडदेल्लाम – मेरे दृश्य में आने वाले ग्रंथों में उपस्थित सारा ज्ञान
एळुदि – जो सीखा उस्के विषय में लिखा
पल्कलैगळ तम्मै – अनेकों ग्रंथों
सेय्दरुळुम – अनुग्रह किये गए है
पलवायिरम – “आत्मा की प्रगति एवं उन्नति” की विषय में हमेशा ध्यान देने वाले आचार्यो से
परिवुडने – कृपा से चेतनों को दिए, इसलिए
पारुलगोरुय्य – कि चेतनों को साँसारिक बंधनों से मुक्ति मिले
पोरुन्दि इंगे इरुन्देन – मैं इस विभूति में संतुष्ट था
पोग निनैवु ओन्रुमिन्रि – यहाँ से निकलने का सोच के बिना
पोन्नुलगु तन्निल – “नित्य विभूति” जो परमपद हैं, वहाँ
उरै – जो निवास हैं
पुण्डरीगै केळ्वन – कमल पर विराजमान पेरिय पिराट्टि के दिव्य पति
इप्पोदेन मनम एण्णादे – (किंतु अब) मेरा ह्रदय अन्य कोई विषय पर ध्यान न देगा
एळिल विसुम्बेयन्रि – तेजोमय परमपद से अन्य कोई
एतिरासन अरुळाले – (इसका कारण हैं)  एम्पेरुमानार के आशीर्वाद
एण्डिसैयुम एत्तुम – अष्ट दिशाओं में लोग इन्हीं के श्रेय की प्रशंसा करतें हैं

सरल अनुवाद

पूर्व काल में अपने जीवन बिताने के तरीखे की मामुनि प्रस्ताव करते हैं।  आचार्यो के कृपा से लोक में प्राप्त हुयी ग्रंथों को वे पढ़ते थे। खुद पढ़े तथा उन्के विशेष अर्थों से अपरिचित जनों को सिखायें। पूर्वतः मामुनि को परमपद में कोई इच्छा न थी। एम्पेरुमानार जिन्के आशीर्वाद से ही, अनेकों भगवतो और  पिराट्टियों समेत श्रीमन नारायण के निवास स्थान परमपद  में रूचि, मणवाळ मामुनि में उत्पन्न हुई।  इसलिए वें एम्पेरुमानार के आशीर्वाद की उत्सव मनाते हैं।

स्पष्टीकरण

मामुनि कहते हैं , “अपने पूर्व काल में, चेतनों के उन्नति के हेतु , महान पूर्वाचार्यो से लिखे गए अनेकों ग्रंथों की मैंने पाठ किये। अनेकों आचार्यो से लिखित यें एक कंठी जैसे एक सोच ही प्रकट करते हैं। चेतनों के प्रति अत्यंत कृपा से आचार्यो से प्राप्त इन ग्रंथों को हम पढ़े । (नान्मुगन तिरुवन्दादि ६३),”तेरित्तु एळुदि” के अनुसार, अपने आचार्यो से भी ढंग से सीखें । इन विषयों से अज्ञानियों के आत्मा की उन्नति केलिए इन ग्रंथों के गहरे अर्थों को पढ़ाये और यही हमारी व्यवहार भी थी। साँसारिक भोग्य में मग्न हमें , (मुदल तिरुवन्दादि ६७) “तामरैयाळ केळ्वन” से वर्णित पिराट्टि समेत श्रीमन नारायण के निवास स्थान परमपद में रुचि न थीं। अष्ट दिशाओं में भी माने जाने वाले श्री रामानुज के आशीर्वाद के कारण हमें परमपद में रुचि उत्पन्न हुई और उन्के आशीर्वाद के विशेष से ही अब मेरा ह्रदय अन्य कोई विषय को सोचे बिना, परमपद पर ही विचार कर रहा हैं। “अरुळाले” शब्दान्त के  “ले” से उनके आशीर्वाद के प्रभाव पर विशेष ध्यान दिया गया हैं।  यह व्याकरण में  “तेट्रत्तु ऐकारम” कहा जाता हैं।

पादटीका

“अरुळाले” शब्द में पिळ्ळैलोकम जीयर “तेट्रत्तु ऐकारम” की प्रस्ताव करतें हैं। तमिळ व्याकरण में दो “ऐकारम” हैं। “तेट्रत्तु ऐकारम”, “उरुदी” याने “निश्चय” तथा “सर्वसम्मत” को प्रकट करता है। तिरुप्पावै में आण्डाळ, “नारायणने” के ऐकारम से यह प्रकट करतीं हैं कि नारायण से अन्य कोई “परै” (लाभ, परमपद) न दे सकते। इस्से निश्चित रूप में मोक्ष दायक की पहचान स्थापित की गयी हैं। दूसरा है “पिरिनिलै ऐकारम” जिसका उधाहरण देखते हैं। तिरुप्पावै के उसी पासुरम में आण्डाळ, “नमक्के” में  ऐकारम की प्रयोग करती हैं।  अर्थात, नारायण हम जैसे नीच, पापी, अज्ञानियों को भी परै अनुग्रह करेंगें। इस पासुरम में “एण्णादे” में “तेट्रत्तु ऐकारम” की प्रयोग की गयी हैं।

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/10/arththi-prabandham-28/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 23

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 22

paramapadhanathan

ప్రస్తావన

క్రిందటి రెండు పాశురములలో మణవాళమామునులు తమ ఆచార్యులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల మరియు పరమాచార్యులైన ఎమ్పెరుమాన్ల అనుగ్రహము గూర్చి వర్ణించెను. వారి ఇరువురి కరుణ తమపై ఉన్నందువలన, మణవాళ మామునులు వారి అనుగ్రహం విఫలమవనందువలన తాను తప్పక పరమపదము చేరి పరమాత్మ యొక్క సాన్నిధ్యమును అనుభవించెదను అని చెప్పెను. మణవాళమామునులు అతిశీఘ్రముగా “దివ్యస్థాన మండప” మున “దివ్య సింహాసన” మును అధిరోహించి ఉన్న ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవించవలెనని ఆశించెను. 

పాశురం 23

అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ అళగోలక్కమ్ ఇరుక్క
ఆనంతమయమాన మామణి మండపత్తు
పడియాదుమిల్ పడుక్కైయాయ్ ఇరుక్కుమ్ అనంతన్
పణమామణిగళ్ తమ్మిన్ ఒళి మణ్డలత్తిల్ ఇడైయిల్
వడివారుమ్ మామలరాళ్ వలవరుగు మఱ్ఱై
మణ్మగళుమ్ ఆయ్మగళుమ్ ఇడవరుగుమ్ ఇరుక్క
నడువాగ వీఱ్ఱిరుక్కుమ్ నారణనైక్ కడుగ
నాన్ అనుభవిక్కుమ్ వగై నల్గు ఎన్ ఎతిరాసా!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎన్ ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజ!
కడుగ – (మీరు) శీఘ్రముగా
నల్గు – అనుగ్రహము
నాన్ – మాపై
అనుభవిక్కుమ్ వగై – అనుభవించుటకు
నారణనై – శ్రీవైకుంఠనాధుని
నడువాగ వీఱ్ఱిరుక్కుమ్ –  తామరపువ్వు వలే, మెరుపుల నడుమ ఉన్న దట్టమైన నీలిమేఘముల వలే, శ్రీభూనీళాదేవేరుల నడుమ ఆసీనులైన అన్ని జగములను ఏలువారగు
వడివారుమ్ మామలరాళ్ – “వైడ్వాయ్ నిన్ వలమార్బినిల్ వాళ్గిన్ఱ మన్గై (తిరుపల్లాన్డు 2)” లో వర్ణించ్చినట్లు అసమానమైన సౌందర్యమునకు మరియు మృదువైన స్వభావము గల పెరియ పిరాట్టి (శ్రీ దేవి అమ్మవారు)
వలవరుగు – కుడి వైపు
మఱ్ఱై మన్మగళుమ్ ఆయ్మగళుమ్ – భూమిదేవి మరియు నీళాదేవి
ఇడవరుగుమ్ ఇరుక్క – ఎడమ వైపు.
అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ – వీరేగాక నిత్యసూరుల మరియు ముక్తుల యొక్క అందమైన సమాహారము
( అనంతులు, గరుడాళ్వార్లు, విష్వక్సేనులు మొదలగు నిత్యసూరులు; పరాంకుశులు మరియు పరకాలులు వంటి ముక్తులు). ఇది చూచుటకు ముత్యము మరియు రత్నములతో కూడిన హారమువలే ఉండెను
అళగోలక్కమ్ ఇరుక్క – అందముగా గూర్చినట్టి
ఆనందమయమాన మామణి మన్డపత్తు – “తిరుమామణి మండపం” అను అనంత ఆనందముతో ప్రకాశించు దైవీక పీఠము
పణమామణిగళ్ తమ్మిన్ ఒళి మణ్డలత్తిల్ ఇడైయిల్ – వారి శిరస్సు నుండి వెదజల్లు దివ్యకాంతి
పడియాదుమిల్ – అసమానమైన
పడుక్కైయాఇ ఇరుక్కుమ్ – (శ్రీమన్నారాయణునికి) శయ్యగా ఉండు
అనంతన్ – “అనంతాళ్వాన్” అను వారు

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను, తాము పరమపదము చేరి శ్రీ వైకుంఠనాధుని అనుభవించుటకు, వారిని శీఘ్రముగా అనుగ్రహించకోరెను. మణవాళమామునులు శ్రీ వైకుంఠనాధులను శ్రీ, భూ, నీళా దేవేరుల మధ్య తిరుమామణి మండటపమున విశిష్టులైన అనంత, గరుడ, విష్వక్సేనాదులగు నిత్యసూరులు మరియు ఆళ్వార్లు, ఆచార్యుల వంటి ముక్తులు చుట్టి ఉండగ ఆసీనులై ఉండెనని వర్ణించెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు ” ఓ! యతిరాజ! “అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10)” మరియు “మామణి మంటపతు అన్తమిల్ పేరిన్బత్తడియార్ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.11)” అను ప్రబంధ వాక్యములో పేర్కొనట్లు నిత్యసూరులు మరియు ముక్తులు అందముగా అనుక్రమించెను. అనంత, గరుడ, విష్వక్సేన మొదలగు నిత్యసూరులతోను, పరాంకుశ, పరకాల మరియు యతివరాది ముక్తులతోను. అందమైన ముత్యములు మరియు రత్నములతో కూర్చిన హారము వలే నిత్యసూరులు మరియు ముక్తులు “ఆనందమయాయమండపరత్నాయ నమః” అని వర్ణించబడు, అనంతమైన ఆనందము వెదజల్లు, మిక్కిలి ప్రకాశముతో వెలుగొందు “తిరుమామణి మండపం” మున కూడి ఉండిరి. ఆ మండపములో ” శ్రీమన్నారాయణునికి నిత్యమైన సేవకు మారుపేరైన వారు,  మృదుత్వము మరియు శీతలమునకు అసమానమైన విశిష్టమైన పన్నగపు శెయ్యయగు అనంతులు ఉండును. “ఆయిరమ్ పైన్తలై అనన్తన్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.3.10)”, “సిఱప్పుడైయ పణన్గళ్ మిసైచ్చెళుమణిగళ్ విట్టెరిక్కుమ్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.9.7)”, అన్డ్ “దెయ్వచ్చుడర్ నడువుళ్ (పెరియ తిరుమడల్ 1)” మొదలగు   అనేక ప్రబంద వాక్యములలో అనంతుని గూర్చి చెప్పబడి ఉన్నది. “వడివాయ్ నిన్ వల మార్బినిల్ వాళ్గిన్ఱ మన్గై (తిరుప్పల్లాణ్డు 2) మరియు “వడిక్కోల వాళ్ నెడున్కణ్ (ఇరణ్డామ్ తిరువన్దాది 82)” అని ప్రబంధములలో కీర్తించబడిన పెరియపిరాట్టి (అమ్మవారు), వారి సౌందర్యము మరియు కోమల స్వభావముచే గుర్తించబడెను. వారు శ్రీమన్నారాయణునికి కుడి వైపున అమరిఉండును. ఎడమ వైపు శ్రీదేవి యొక్క నీడయగు భూ, నీళ దేవేరులు ఉండును. శ్రీమన్నారాయణులు ఈ దేవేరుల నడుమ తామర వలే, మూడు మెరుపుతీగెల మధ్య ఉన్న దట్టమైన నీలిమేఘమువలే ఆసీనులై ఉండెను. వారు “వాళ్పుగళ్ నారణన్ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.1)” అను వాక్యమున పేర్కొనట్లు ఈ జగములను ఏలుటకు అక్కడ ఆసీనులైన (“వీఱ్ఱిన్దు యేళులగమ్ తనిక్కోల్ సెల్ల (తిరువాయ్ మొళి 4.5.1) శ్రీవైకుంఠనాధుడు. ఓ యతిరాజ! జగదాచార్యా! మా మీద మీ అనుగ్రహమును కురిపీంచి ఆ శ్రీవైకుంఠనాధుని అనుభవించుటకు శీఘ్రముగా కరుణించుము” అని ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-23/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

Arththi prabandham – 60

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Introduction

mAmunigaL thinks to himself, “Why do we have to yearn for our goal/objective anymore? Everything that periya perumAL had bestowed emperumAnAr with, will automatically be applicable to us as well, as we are at the lotus feet of emperumAnAr. It automatically applies to us because we are the children of emperumAnAr”. Thus, in this final pAsuram, mAmunigAL is extremely gleeful as he is bestowed with all the things that emperumAnAr was given by periya perumAL.

maNavALa mAmunigAL thiruvadigaLE SaraNam!!!

pAsuram 60

indha arangaththu inidhu iru nIyenRu arangar
endhai ethirAsarkkIndha varam sindhai seyyil
nammadhanRO nenjame naRRAdhai sompudhalvar
thammadhanRO thAyamuRai thAn

Word-by-Word meanings

arangar – periya perumAL
indha arangaththu – in this kOyil (SrIrangam)
inidhu iru nIyenRu – told “SrIrangE sukhamAsva” (be happily settled in SrIrangam)
endhai ethirAsarkku – to my father emperumAnAr.
nenjamE – Hey my heart!!!
sindhai seyyil – If we were to thinking about this
indha varam – precious boon that was bestowed by periya perumAL to emperumAnAr
nammadhanRO – isn’t it true that the boon is actually ours too?
naRRAdhai – emperumAnAr is our causeless father.
thAyamuRai thAn – Because one’s parents’
sompudhalvar thammadhanRO – properties are automatically transferred to the sons.

(mAmunigaL says to his heart, “Hey! my dear heart. Hence, we do not have to do anything on our part. Everything is readily available by default. Our burden is not a burden anymore for us (implying that emperumAnAr will take care of the burden and that he in fact has taken care of mAmunigaL by granting him his wish).

Concluding Note

periya perumAL bestowed emperumAnAr with both HIS wealth namely nithya vibhUthi (paramapadham) and leelA vibhUthi (all the remaining places that are not paramapadham). Hence, emperumAnAr is celebrated as “SrI vishNu lOka maNi maNdapa mArgadhAyi” (dhAti panchakam 5). emperumAnAr is the leader of all prapannas. It is such emperumAnAr, that jIyar who is also known as “maNavALa mAmunigaL”, “yathIndra pravaNar”, surrendered himself totally. He performed prapaththi to emperumAnAr. He got the ultimate goal of going to paramapadham and doing eternal kainkaryam to bhagavAn (and bhAgavathAs). This would mean, this same result would be bestowed to everyone who has the abhimAnam of emperumAnAr. This effectively means that everyone who has surrendered unto the lotus feet of emperumAnAr would beget his love in the first place upon which they will be transcended to infinite bliss in paramapadham once and for all.

Simple Translation

In this final pAsuram, mAmunigaL is very happy because he knows that everything that he had asked for is readily available to him, thanks to his association with emperumAnAr. This was possible in the first place because periya perumAL had literally granted everything to emperumAnAr earlier as revealed by the verses in gadhya thrayam. As a child of emperumAnAr, mAmunigaL is very happy that all the boons (kainkaryam starting from the remainder of this life to doing kainkaryam at paramapdham) that periya perumAL bestowed emperumAnAr will be enjoyed by him (mAmunigaL) as well.

Explanation

mAmunigal tells his heart, “hey! My dear heart! Remember what periya perumAL told our father emperumAnAr! Remember HIS words from SaraNAgathi gadhyam. Firstly HE told, “dhvayam arthAnusandhAnEna sahasadhaivam vakthA yAvachcharIra pAdham aththraiva SrIrangE sukhamAsva”. After this, HE said something that starts from “SarIra pAdha samayEthu” and ending with “nithyakinkarO bhavishyasi mAthE bhUthathra samsaya: ithi mayayvahyuktham athasthvam thava thathvathO mathgyAna dharShanaprApthishU nissamsaya: sukhamAsva”. periya perumAL clearly bestowed our father emperumAnAr with everything needed to continue the reminder of his journey of life in this world as well as what he would get once he leaves this earth (which is nothing but kainkaryam in paramapadham). periya perumAL HIMSELF gave all these boon to emperumAnAr. If we were to closely examine this boon, we, the children of emperumAnAr, will automatically be entitled to these boons. This is because, all the properties of parents is automatically inherited by their children. Hence, my dear heart! We do not have to strive for anything on our own any longer. Everything is available readily to us, thanks to emperumAnAr. periya perumAL bestowed emperumAnAr with both HIS wealth namely nithya vibhUthi (paramapadham) and leelA vibhUthi (all the remaining places that are not paramapadham). Hence, emperumAnAr is celebrated as “SrI vishNu lOka maNi maNdapa mArgadhAyi” (dhAti panchakam 5). emperumAnAr is the leader of all prapannas. Towards such emperumAnAr, jIyar who is also known as “maNavALa mAmunigaL”, “yathIndra pravaNar”, surrendered himself totally. He performed prapaththi to emperumAnAr. He got the ultimate thing of going to paramapadham and doing eternal kainkaryam to bhagavAn (and bhAgavathas). This would mean, this same result would be bestowed to everyone who has the abhimAnam of emperumAnAr. This effectively means that everyone who has surrendered unto the lotus feet of emperumAnAr would beget his love as a starting point, upon which they will be transcended to infinite bliss in paramapadham once and for all.

There are lots of times when mAmunigaL exclaims “ethirAsA! ethirAsA!”. mAmunigaL sends the message that emperumAnAr is the leader of yathis. All his Sishyas heap praises on their leader “yathirAja” by chanting his names constantly. mAmunigaL feels that he is also one among the Sishyas and hence he is also entitled to chant his names constantly as per “yadhyassudhasathvA:”. Hence, mAmunigal always advocates to tell his name “ethirAsa! ethirAsA”.

jIyar thiruvadigaLE SaraNam

adiyEn santhAnam ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

आर्ति प्रबंधं – २७

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर २६

paramapadham

उपक्षेप

पिछले पासुरम में मणवाळ मामुनि, श्री रामानुज से प्रार्थना करते हैं , “ ओळि विसुम्बिल अड़ियेनै ओरुप्पडुत्तु विरैन्दे” अर्थात, परमपद पहुँचने की व्यवहार को शीघ्र ही पूर्ण करें। “वाने तरुवान एनक्काइ”(तिरुवाय्मोळि १०. ८. ५ ) के अनुसार श्री रामानुज मणवाळ मामुनि के परमपद प्राप्ति की तरस देख कर, अनुग्रह करने केलिए तैयार भी हैं। परमपद प्राप्ति की आश्वासन मिलने पर मणवाळ मामुनि अब अपने ह्रदय को आगे की आचरण/ढंग की उपदेश देते हैं। साँसारिक बाधाओं पर  ध्यान न देने की सलाह देते हैं। अपने परमपद पहुँचने की आश्वासन मिलने पर वें अपने ह्रदय को यह उपदेश देते हैं।

पासुरम २७

इव्वुलगिनिल इनि ओन्रुम एण्णादे नेञ्जे
इरवुपगल एतिरासर एमक्कु इनिमेल अरुळुम
अव्वुलगै अलर्मगळकोन अंगिरुक्कुम इरुप्पै
अडियार्गळ कुळाङ्गळ तमै अवर्गळ अनुभवत्तै
इव्वुयिरुम अदुक्कु इटटूपिरन्दु इळन्दु किडनददु
एन्नुम अत्तै एन्रुम अदुक्कु इडैछुवराय किडक्कुम
वेव्विनैयाल वंद उड़ल विडुम पोळुदै विटटाइ
विळैयुम इन्बम तन्नै मुटरुम विडामल इरुन्दु एण्णे !

शब्दार्थ

नेञ्जे – हे! मेरे ह्रदय !
एण्णादे – विचार न करो
ओन्रुम – कुछ भी
इव्वुलगिनिल – इस सँसार में
इनि – अब से
एण्णे – (इसके बदले में ) सोचो
विडामल इरुन्दु – लगातार
इरवुपगल – दिन और रात
अव्वुलगै – परमपद के बारे में
एतिरासर – श्री रामानुज
इनिमेल अरुळुम – भविष्य में अनुग्रह करेंगें
एमक्कु – हमें
अलर्मगळकोन – (सोचो) सर्व शक्त, सर्वज्ञ श्रीमन नारायण जो कमल में विराजित पेरिय पिराट्टि के दिव्य पति हैं।
इरूक्कुम  इरुप्पै – (सोचो )दिव्य, गंबीर सिंहासन पर विराजमान उन्को
अंगु – परमपद में
अवर्गळ अनुभवत्तै – (सोचो ) भोग्य के वस्तु होने के बारे में
कुळाङ्गळ तमै – समूहों को
अडियार्गळ – नित्यसूरियाँ
एन्रुम – (सोचो ) हर वक्त
एन्नुम अत्तै – वह
इटटूपिरन्दु – उचित, किंतु
इळन्दु किडनददु – (नित्यसूरियों के भोग्य वस्तु बनने का) खोया अवसर
इव्वुयिरुम – यह आत्मा भी
अदुक्कु इडैछुवराय किडक्कुम – (सोचो) जो बाधा के रूप में हैं
वंद – के कारण
वेव्विनैयाल – क्रूर पाप ( जो शरीर के संगठन से होता है )
उड़ल विडुम पोळुदै – (सोचो) शरीर के घिरने की समय
अदुक्कु – (सोचो) उससे जो आनंद आता हैं
विट्ठाल – जब शरीर घिरता है
विळैयुम – जिसके कारण आता है
इन्बम तन्नै – नित्यानंद
मुटरुम – (सोचो) यहाँ उल्लेखित सभी

सरल अनुवाद

परमपद में मिलने वाले आनंदमय समय पर विचार करने को मणवाळ मामुनि अपने ह्रुदय को कहतें हैं। कहतें हैं कि, परमपद में रुचि श्री रामानुज की ही अनुग्रह से उत्पन्न हुई। मणवाळ मामुनि अपने ह्रदय को, परमपद, दिव्य दंपत्ति श्रीमन नारायण और पेरिय पिराट्टि, उन्के भक्तों, और उन भक्तों के भोग्य वस्तु बन्ने की अवसर, यह अवसर तुरंत न पाने कि दुर्भाग्य, भक्तों के भोग्य वस्तु बन्ने में बाधा, पाप जो बाधा के रूप में हैं , शरीर जो पापो का कारण हैं, शरीर की अंत में घिरना, उस्के पश्चात उसके परमपद यात्रा का समय, इत्यादियों पर विचार करने को कहतें हैं।

स्पष्टीकरण 

मणवाळ मामुनि अपने ह्रदय से कहतें हैं कि, “हे! मेरे ह्रदय! मोक्ष के पथ और साँसारिक बंधन के पथ, दोनों ही तुम्हारे उत्तरदायित्व हैं। “अत देहावसानेच त्यक्त सर्वेदास्ब्रुह” वचन समझाता है कि यह सँसार घृणा से देखे जाने वाली वस्तुओं से भरी है। ये “प्रकृति प्राकृत” को संपूर्ण रूप में हटाना चाहिए। ऐसी वस्तुओं को कभी भी अपनानी नहीं चाहिए। मामुनि, आगे कहतें हैं,”हे! मेरे ह्रदय! परमपद की इच्छा/रूचि  एम्पेरुमानार ने ही मुझ में उत्पन्न किए। अतः निम्नलिखित वस्तुओँ को हमेशा अपने सोच में रखना। पहले, एम्बेरुमानार के उपहार से प्राप्त होने वाली, उस दिव्य लोक, परमपद के बारे में सोचो। पेरिय पिराट्टि के दिव्य पति, सिंहासन में गंभीरता से विराजमान श्रीमन नारायण पर विचार करो। इसके पश्चात, पेरिय पिराट्टि, जिन्की आसन कमल हैं और जो स्वयं साक्षात सुगंध ही हैं, उन पर अपना ध्यान बढ़ाओ। “एळिल मलर मादरुम तानुम इव्वेळुलगै इन्बम पयक्क इनिदुडन वीट्रिरुंदु( तिरुवाइमोळी ७. १०. १)” वचन से वर्णित पिराट्टि श्रीमन नारायण के संग दिव्य सिंहासन को अलंकृत करती हैं। अब सोचो उन श्रेयसी भक्तों को, जिन्के भोग्य की वस्तु बन्ने से तुम आनंदित होंगे। दिव्य दंपत्ति (श्रीमन नारायण और पेरिय पिराट्टि) के कैंकर्य में मग्न इन्हीं को तिरुवाय्मोळि के २. ३. १० पासुरम में “अडियार कुळाङ्गळै” वर्णित किया गया हैं। तुम्हें (आत्मा को) इन भक्तों के भोग्य वस्तु बन्ने की सर्व लक्षण आने पर भी, दुर्भाग्य हैं अब वह स्थिति नहीं प्राप्त हुआ। इस दुर्भाग्य पर ध्यान दो। इसके कारण जो बाधाएं/ आपत्तियाँ,  है उन्पर विचार करो। इस शरीर के जन्म के कारण जो अनेकों पाप है, जिन्हें “पोल्ला ओळुक्कुम अळुक्कुडमबुम (तिरुविरुत्तम १)” में प्रकट किया गया है, उन्पर विचार करो। अंत काल में शरीर के घिरने के बारे में सोचो और साँसारिक बंधनों के घिरने के पश्चात, तुरंत मिलने वाली अत्यंत आनंद पर भी विचार करो। आत्मन के “अवश्य विचार” सूची में यहाँ  उल्लेखित सारे विषय हैं।  इन पर दिन और रात अविछिन्न विचार करो। इस पासुरम के “ इव्वुलगिनिल इनि ओन्रुम एण्णादे” और तिरुवाय्मोळि १०. ६. १ के “मरुळ ओळी नी” दोनों एक समान है।  दोनों ही अर्चावतार के महत्त्व को प्रकट करते हैं।

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/10/arththi-prabandham-27/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

आर्ति प्रबंधं – २६

श्री:  श्रीमते शठकोपाय नम:  श्रीमते रामानुजाय नम:  श्रीमद्वरवरमुनये नम:

आर्ति प्रबंधं

<< पासुर २५

उपक्षेप

इस पासुरम में श्री रामानुज के ह्रदय की ज्ञान होने के कारण मणवाळ मामुनि श्री रामानुज के पक्ष में बात करतें  हैं। श्री रामानुज के विचार की ज्ञान मामुनि को हैं और उस भाव को , वे इस पासुरम में प्रकट करतें हैं। और पासुरम की समाप्ति परमपद की प्रार्थना के सात करते हैं। श्री रामानुज के विचार हैं कि , “यह मणवाळ मामुनि ने मेरी रक्षण में आये दिन से अनेक पाप किये हैं।  मेरे सिवाय, इन्के पापो के भंडार को क्षमा कर, इन्की रक्षा कौन कर सकता हैं ? इसीलिए हमें ही यह कार्य करना होगा।” श्री रामानुज के इस भाव को ही मामुनि अपने ह्रदय से यहाँ प्रकट कर रहें हैं। आगे कहते हैं कि, निराधार जनों के एकमात्र आश्रय होने के कारण, श्री रामानुज के अलावा और कौन उनकी (मामुनि की ) रक्षा कर सकतें हैं। क्या पेरिय पेरुमाळ के जैसे अत्यंत कृपाळू कर सकते हैं ? उत्तर देते हुए मामुनि कहते हैं कि, श्री रामानुज ही सर्व श्रेष्ट लक्ष्य परमपद की इच्छा दिलाये, इस कारण श्री रामानुज को ही लक्ष्य प्राप्ति भी निश्चित करना हैं। इससे अधिक मामुनि के प्रतिदिन के पापो से भी, श्री रामानुज उन्की रक्षण करना चाह रहें हैं।  मणवाळ मामुनि की दृढ़ विश्वास हैं कि, उन्की पापो से रक्षण में , पेरिय पेरुमाळ इत्यादियों को नहीं , श्री रामानुज की ही आर्ति  हैं।

पासुरम २६

तेन्नरनगर्क्कामो ? देवियर्गटकामो ?
सेनैयर्कोन मुदलान सूरियरगटकामो?
मन्नियसीर मारन अरुळमारी तमक्कामो ?
मट्रूम उळ्ळ देसिगर्गळ तंगलुक्कूमामो ?
एन्नुडैय पिळै पोरुक्क यावरुक्कु मुडियुम ?
एतिरासा उनक्कु अन्रि यान ओरुवरुक्कु आगेन
उन अरुळै एनक्कु रुचि तन्नैयुम उणडाक्की
ओळिविसुम्बिल अडियेनै ओरुप्पडुत्तु विरैन्दे

शब्ढार्थ

एतिरासा – हे एम्पेरुमानारे !
तेन्नरनगर्क्कामो? – (मेरे पापो को क्षमा करना  ) क्या पेरिय पेरुमाळ को साध्य हैं ? या
देवियर्गटकामो? – पेरिय पिराट्टि के संग भू देवी, नीळा देवियों से क्या यह साध्य हैं ? या
सेनैयर्कोन मुदलान सूरियरगटकामो? –  सेनापतियाळ्वान इत्यादि नित्यसूरियाँ क्या यह कर पायेंगें ? या
मन्नियसीर – वें, जो नित्य, भगवान के भक्तों के प्रति वात्सल्यादि गुणों के संग हैं
मारन – और नम्माळ्वार के नाम पहचाने जाने वाले, क्या उनसे साध्य हैं ?
अरुळमारी तमक्कामो ?-  क्या सारे चेतनों पर कृपा बरसाने वाले कलियन को यह साध्य हैं ?
मट्रुम उळ्ळ – और कोई
देसिगर्गळ – नाथमुनि से प्रारंभ आचार्य
तंगळुक्कुमामो ? – क्या यह उन्को साध्य हैं ?
यावरुक्कु मुडियुम ? – किन्कों साध्य हैं
पिळै पोरुक्क – पापो को क्षमा करना
एन्नुडैय – मुझसे किये गए ?
यान –  मैं
ओरुवरुक्कु आगेन – अन्य किसी का दास नहीं बनूँगा
उनक्कु अन्रि – आपके अलावा
उन अरुळै – आपके कृपा से , आपने
रुचि तन्नैयुम उणडाक्कि – प्राप्य में इच्छा उत्पन्न किये
एनक्कु – मुझमें
ओरुप्पडुत्तु अडियेनै
ओळिविसुम्बिल – प्रकाशमान और तेजोमय परमपद
ऐ – (“विरैन्दु” शब्द के अंत में )- पूर्ती चित्रित करने के हेतु, यह अन्तसर्ग है

सरल अनुवाद

श्री रामानुज को छोड़, मणवाळ मामुनि, पेरिय पेरुमाल, उन्के दिव्य महिषियाँ, नित्यसूरियाँ, आळ्वार, आचार्यो जैसे सर्वश्रेष्ठ आत्माओँ के ऊपर विचार करते हैं। उनकी मानना हैं कि, उन्के पापो की क्षमा कर उन्की रक्षा करना इनमें से कोई नहीं कर सकते। केवल श्री रामानुज को ही दया और सामर्थ्य हैं। श्री रामानुज के इस सोच पर विचार करके, समाप्ति में मणवाळ मामुनि उन्से परमपद की प्रार्थना करते हैं।

स्पष्टीकरण

मणवाळ मामुनि कहतें हैं, “हे ! यतियों के नेता ! सर्वशक्तन (अत्यंत शक्तिशाली ), सर्वज्ञ (सर्वत्र , संपूर्ण रूप में जानने वाले), भगवान भी मेरे पापो की अनुमान न कर पाएँगे। हैं कोई, जिन्को मेरे पापो को क्षमा करना साध्य हैं ? क्या “दोषायद्यभितस्यस्यात” और “एन अडियार अदु सेय्यार सेय्दारेल नन्रु सेय्दार” (पेरियाळ्वार तिरुमोळि ४.९. २ ) वचनों से चित्रित पेरिय पेरुमाळ मेरे पापो को क्षमा कर पाएँगे? जगत प्रसिद्द, उन्की अत्यंत दया की भी मेरे पाप परीक्षण करेंगीं। क्या “नकश्चिन नपराद्यति (श्री रामायणम)” और “किमेतान निर्दोष: इहजगति (श्री गुण रत्नकोसम ) में चित्रित की गयीं पेरिय पिराट्टि आदि पिराट्टियाँ मेरे पापो को क्षमा करेंगीं ?क्या पिरट्टियों समेत पेरिय पेरुमाळ के नित्य कैंकर्य को तरस कर प्राप्त किये हुए, सेनपतियाळ्वान जैसे नित्यसूरियों को मेरे पापो को क्षमा करना साध्य हैं ? “असांभि: तुल्योभवतु” के अनुसार, पेरुमाळ और पिराट्टि के प्रति नित्य कैंकर्य में नित्यसूरियाँ समान हैं।  “विष्वक्सेन सँहिता” तथा “विहकेन्द्र सँहिता” में प्रपत्ति के विचार इन्ही नित्यसूरियों ने किया था, क्या वें मेरे पापो को क्षमा कर पाएँगे ? “पयनन्रागिलुम पाङ्गल्लरागिलुम सेयल नन्राग तिरुत्ति पणि कोळ्वान” (कण्णिनुन सिरुत्ताम्बु १० ) के अनुसार, भक्तों के प्रति नित्य रूप में अत्यंत वात्सल्य प्रकट करने वाले नम्माळ्वार मेरे पापो को क्षमा कर पाएँगे ? सारे चेतनों पर  आशीर्वाद बरसाने वाले तिरुमंगै आळ्वार क्षमा कर पायेंगें? क्या, आळ्वार के अनुग्रह से आशीर्वादित नाथमुनि, यामुनमुनि जैसे कृपामात्र प्रसन्नाचारयो से यह साध्य हैं ? सारे पापो को सहन कर क्षमा करने  वाले अआप्के सिवाय यहाँ उल्लेखित किसी से क्या यह साध्य हैं ? “ निगरिन्रि निन्रवेणनीसदैक्कु निन अरुळिङ्गणन्रि पुगलोन्रुमिल्लै (रामानुस नूट्रन्दादि ४८ )” के अनुसार घोर पापियों को भी क्षमा करने वाले आप कृपा समुद्र हैं।  अतः उचित यही हैं कि मैं केवल आपका हूँ, अन्य किसी का नहीं।  

मणवाळ मामुनि आगे प्रस्ताव करते हैं , “आपके चरण कमलों में शरणागति आपके अनुग्रह के कारण ही साध्य हुआ।  उसके पश्चात आपके आशीर्वाद के कारण ही प्राप्य में रुचि उपलभ्ध हुयी।  “सुडरोळियाइ निन्र तन्नुडै चोदि (तिरुवाय्मोळि ३.१०.५ )” और “तेळिविसुम्बु (तिरुवाय्मोळि ९.७.५ )” से वर्णित परमपद तक अडियेन को पहुँचाकर, उन वासियों में से एक बनाने की देवरीर से प्रार्थना हैं। “अंगुट्रेन अल्लेन” (तिरुवाय्मोळि ५.७. २ )” के जैसे परमपद वासियों से ब्रष्ट न होकर, शीघ्र परमपद प्राप्ति की प्रार्थना करता हूँ। “उनक्कन्रि” शब्द का अर्थ है “आपके अलावा”, यह शब्द, “तेन्नरनगर ……एतिरासा” से और “यान ओरुवर्क्कु आगेन” दोनों से इस तरह सम्बंधित किया जा सकता है : एम्बेरुमानार के अलावा अन्य कोई मामुनि के रक्षण न कर पाएँगे और एम्बेरुमानार से अन्य किसी के नहीं हैं मणवाळ मामुनि।  

आगे, विविरण हैं, यहाँ उल्लेखित श्रेष्ट समूह को मामुनि के पापो को क्षमा कर, उन्की रक्षा करने में ,असमर्थता की ।  

“निरंकुसस्वातंत्र्यम” अर्थात संपूर्ण स्वतंत्रता, श्रीमन नारायण की व्यक्तित्व हैं।”क्षिपामि” और “नक्षमामि” दोनों प्रकट करते हैं की श्रीमन नारायण सर्व स्वतंत्र होने के कारण किसी भी समय, किसी भी व्यक्ति को उन्के पापो के अनुसार दंड दे सकते हैं। और  पिराट्टियाँ चित्रित की जातीं हैं इन वचनों से : “क्षमा लक्षमी बृंगीसकल करणोनमातनमधु” और “तिमिर कोन्डाल ओत्तु निर्क्कुम (तिरुवाय्मोळि ६.५.२), अर्थात अपने स्वामी श्रीमन नारायण में वे इतनी मगन हैं कि शिल्प विग्रह के जैसी हैं। वें शायद मेरे पापो को क्षमा करने के स्थिति में नहीं हैं। नान्मुगन तिरुवन्दादि १० के, “अङ्गरवारम अदु केटु अळलुमिळुम” वचनानुसार नित्यसूरियाँ, सर्व काल सर्वावस्था में भी, सदा पिराट्टियाँ समेत श्रीमन नारायण के रक्षण में ही ध्यान रखतें हैं। अतः मामुनि के पापो को सहने तथा रक्षा करने में वें भी असमर्थ ही रहेंगें। “सिन्दै कलंगी तिरुमाल एन्रळैप्पन” (तिरुवाय्मोळि ९.८. १०)”, “उन्नै काणुम अवाविल वीळून्दु( तिरुवाय्मोळि ५.७.२)”, उन्नैकाणुम आसै एन्नुम कडलील वीळून्दु(पेरिय तिरुमोळि ४. ९. ३ )”, तथा “भक्ति पारवश्यत्ताले प्रपन्नरगळ आळ्वार्गळ (श्रीवचनभूषणं ४३) इत्यादि वचनों से भक्ति की सारांश के रूप पहचाने जाने वाले सारे आळ्वार, पिराट्टियों समेत श्रीमन नारायण के प्रति कैंकर्य को तरसते हैं और उसमें मग्न होकर खुद को भी बूल जाते हैं।  अतः मामुनि को या उन्की पापो को क्षमा न कर पाएँगे। अंत में हैं मुमुक्षुओं (मोक्षानंद में इच्छा रखने वाले, परमपद प्राप्ति में इच्छा रखने वाले जन ) की समूह। शरीर में प्राण रहते समय तक इन्की ध्यान मोक्ष पर ही रहना चाहिए और उसिकेलिये तरसना चाहिए।  इस कारण न ही ये  दूसरों को उपदेश दे सकते हैं , न उनके पापो को क्षमा कर पाएँगे। किंतु किसी को भी उन्के पापो से रक्षण करने की स्तिथि में, श्री रामानुज इन सभी सीमाओँ के पार हैं। अपने विनाश की भी चिंता न करते हुए, सँसारी के ज्ञान या अज्ञान पर ध्यान न देते हुए, सँसारियो के दुःखों से उनकों रक्षा करते हैं और किये गए सारे पापो से भी रक्षा करते हैं। इससे बढ़कर यह निश्चित करते हैं कि, “आळुमाळर एङ्गिरवनुडैय तनिमै तीरूमपड़ि(तिरुवाय्मोळि ८.३. ३)” के अनुसार इस्को भगवान के प्रति मंगळासासनम करने की गुण आए। “अदु तिरुत्तलावदे(पेरिय तिरुवन्दादि २५)” के अनुसार “दोषनिवृत्ति से पार” भावित किये जाने वालों को भी कृपा से सुधारने वाले श्री रामानुज ही हैं। और अंत में यह भी निश्चित करतें हैं कि “तिरुमगळ केळ्वन” श्रीमन नारायण के प्रति यह व्यक्ति, अवश्य ही, नित्य रूप में कैंकर्य करें। इसी विषय की प्रस्ताव “मरुळ कोणडिळैक्कुम नमक्कु नेञ्जे रामानुसन सेय्युम सेमंगळ मट्रूळर तरमो (रामानुस नूट्रन्दादि ३९)”, से तिरुवरंगत्तु अमुदनार करतें हैं।  

अडियेन प्रीती रामानुज दासी

आधार :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-26/

संगृहीत- http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

 

Arththi prabandham – 59

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Introduction

mAmunigaL says “I understood the relationship between me and your lotus feet (thanks to my AchAryan thiruvAimozhip piLLai). When will you destroy this mortal coil of mine, after which periya perumAL (who does things that is the best for the soul) comes on garudan and displays HIS face to me? emperumAnArE, please tell me when you will do that?”

pAsuram 59

endhai thiruvarangar ErAr garudan mEl
vandhu mugam kAtti vazhi nadaththach chindhai seydhu
ippollA udambuthanai pOkkuvadhu ennALkolo?
sollAy ethirAsA! sUzhndhu!!!

Word-by-Word Meanings:

endhai – (During the time when this soul leaves the body) my mother and father
thiruvarangar – i.e., periya perumAL, who is known through his dwelling place of kOyil (SrIrangam)
mugam kAtti –, will show my favorite aspects that include HIS kasthUri thilakam, smiling face etc.
vandhu – by coming unto me
ErAr garudan mEl – on top of HIS beautiful garudan.
vazhi nadaththa – and usher me into the glorious path known as “archirAdhi mArgam”
ethirAsA! – emperumAnArE
sollAy – please tell me
ippollA udambuthanai pOkkuvadhu ennALkolo? – When is the day that this despicable body of mine will get destroyed and the soul will be deemed for you?
chindhai seydhu – Please think about
sUzhndhu – and elucidate me on that so that I will be happy about the concreteness of it. Please think about it.

Simple Translation

mAmunigaL asks for the exact day when SrI rAmAnuja will take his body and liberate his soul, to be dedicated exclusively to him. He asks when has he decided for that to happen. He also describes what will happen during his final moments. He says that periya perumAL, who is at SrIrangam, will come on top of HIS beautiful garudan and usher him to HIS paramapadham via “archirAdhi mArgam”.

Explanation

mAmunigaL asks, “hey! SrI rAmAnuja! When is the day that you are going to destroy this body of mine that is the sole determinant to be liberated? During the time the soul leaves the body, I will see my mother and father periya perumAL whose sheer existence is revealed by his dwelling in “kOyil” or “SrIrangam”. HE will come on top of HIS extremely beautiful garudan that is described as “am chirai puL pAgan (thirunedunthANdagam 6)”. HE will show me my favorite aspects that include the likes of HIS kasthUri thilakam, HIS beautiful smile that is described as “nal kadhir muththa veNNagaich cheyavAy (periya thirumozhi 4.4.5) and HIS moon like face. HE, who is described as “the lovable companion at SrIrangam” or “arangathuRaiyum inthuNaivanAna thAm (periya thirumozhi 3.7.6)”, will usher me to paramapadham as in “nayAmi paramAm gatham (varAha charama SlOlam) via the path known as “archirAdhi mArgam”. As nammAzhvAr said “un charaNam thandhu en sanmam kaLaiyAyE (thiruvAimozhi 5.8.7)”, emperumAnArE!!! When are you going to offer your lotus feet to me and put a full stop to my cycle of birth and deaths forever? When are you going to take my body and make this soul exclusively for you? In SrI rAmAyaNam, SrI rAma was given a clear cut time of 14 years to come back to HIS kingdom of ayOdhya in the phrase “pUrNE chathurdhasE varshE”. bharatha was consoled by this as he had a definitive time frame as to when SrI rAma would be back. As per the phrase “ArurOharatham hrushta:” he was able to get some happiness because of the light at the end of a tunnel. However, I am not able to bear any more of these consolatory times. So, please tell an answer that will make me happy. The word “sUzhndhu” here has the same connotation when it was used in the phrase “avAvarach chUzh” (thiruvAimozhi 10.10.11) and “sollu nIyAm aRiyach chUzndhu (periya thiruvandhAdhi 16)”.

adiyEn santhAnam ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org