Category Archives: mudhalAyiram

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – మూన్ఱాం తిరుమొళి – కోళి అళైప్పదన్

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

నాచ్చియార్ తిరుమొళి

<< ఇరండామ్ తిరుమొళి – నామమాయిరం

మునుపటి పదిగములో, ఆండాళ్ మరియు ఇతర గొల్ల పిల్లలు కలిసి సంతోషంగా ఉన్నారు. ఇది గమనించిన వారి తల్లిదండ్రులు “వీళ్లని ఇలానే వదిలితే, కలయిక కారణంగా వాళ్ళు సంతోషాన్ని భరించలేక తమ ప్రాణాలు కూడా కోల్పోవచ్చు” అని అనుకున్నారు. అందుకని కృష్ణుడి నుండి వాళ్ళని వేరు చేసి గదిలో పెట్టి తాళం వేశారు. ఈ పరిస్థితిలో, కృష్ణుడుతో పాటు ఆ గొల్ల భామలు విరహములో తపించడం ప్రారంభించారు [ఒకరినొకరు చూడలేక]. ఇది గమనించి, వారి బంధువులు, తల్లిదండ్రులు “వీళ్లని ఇలాగే విడదీసి వదిలేస్తే, వీళ్ళ ప్రాణానికే ప్రమాదము” అని భావించారు.  అలాగని ఈ గొల్లపిల్లలని కృష్ణుడుతో కూడా ఉంచలేము, అది కూడా ప్రమాదమే. అందువల్ల వారికి మంచి భర్తలు లభించేలా పణి నీరాట్టం (వేకువ జామున నదిలో స్నానం చేయడం) అనే నోముని వాళ్ళని చేయనిద్దాము.  ఆ సమయంలో వాళ్ళు కొద్దిసేపు కృష్ణుడుతో ఉండటానికి అవకాశము దొరుకుతుంది, ఇక ఆ బాధను పట్టించుకోరు” అని తలచారు. తెల్లవారకముందే నదిలో స్నానం చేయాలని వాళ్ళందరూ ఆ బాలికలకు చెప్పారు. జరుగుతున్న ఈ ఘట్టంపై కృష్ణుడు  నిఘా వేసి ఉంచాడు, ఈ విషయం తెలుసుకొని, ఉదయాన్నే నది స్నానానికి వెళుతున్న గోపబాలికల వెనకాల తాను వెళ్ళాడు. అమ్మాయిలు ఎంత జాగ్రత్త పడినా, వాళ్ళు స్నానానికి వెళుతున్న అదే నదికి వాళ్ళ వెనక తానూ వెళ్ళాడు. పశు కాపరుల అమ్మాయిలు కావడంతో, వారు నది ఒడ్డున వాళ్ళ వస్త్రాలు తీసి ఉంచి, స్నానం కోసం నదిలోకి ప్రవేశించారు. అక్కడికి వచ్చిన కృష్ణుడు, అన్ని వస్త్రాలను తీసుకొని, అక్కడే ఉన్న కురుంద వృక్షముపైకి ఎక్కాడు. అమ్మాయిలు స్నానం చేసి నదిలో నుండి బయటకు వచ్చిన తర్వాత, తాము ఉంచిన చోట వస్త్రాలు కనిపించక పోయే సరికి, కలవరపడి, “ఆకాశం ఎత్తుకెళ్లిందా? దిక్కులు ఎత్తుకెళ్ళాయా? నది తీసుకుందా లేదా కృష్ణుడు వాటిని తీసుకున్నాడా?” అని ఆలోచిస్తుండగా  కురుంద చెట్టుపైన కృష్ణుడిని చూసి ఏమి జరిగిందో వాళ్ళు ఊహిస్తారు. వారి వెనక వచ్చి వారికి తెలియకుండా తమ వస్త్రాలను దొంగిలించినట్లే, అతడిని ఏదో ఒకవిధంగా ఏమార్చి అతడి నుండి తిరిగి తమ వస్త్రాలను పొందాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారు అతడిని  రకరకాలుగా అభ్యర్ధించారు, చివరికి వారి బాధలను చెప్పి మొరపెట్టుకుంటారు. అతడు వాళ్ళ వస్త్రాలను తిరిగి ఇచ్చి వారితో సంతోషంగా ఉంటాడు.

మొదటి పాశురము: వారు అనుభవిస్తున్న బాధని తెలుపుతూ, చేతులు జోడించి ప్రార్థిస్తూ ఆ కన్యలు వాళ్ళ వస్త్రాలను కోరుతున్నారు. 

కోళి అళైప్పదన్ మున్నం కుడైందు నీరాడువాన్ పోందోం
ఆళియం శెల్వన్ ఎళుందాన్ అరవణై మేల్ పళ్ళి కొండయ్!
ఏళైమై ఆఱ్ఱవుం పట్టోం ఇని ఎన్ఱుం పొయ్గైక్కు వారోం
తోళియుం నానుం తొళుదోం తుగిలై ప్పణిత్తరులాయే

ఆదిశేషుని శయ్యపైన పవ్వళించే ఓ దేవాది దేవా!  నదిలో నిండా మునిగి స్నానం చేయాలనే ఉద్దేశ్యముతో కోడి కూయక ముందే ఇక్కడకు వచ్చాము. ఇప్పుడు, సూర్యుడు కూడా ఉదయించాడు. ఇక్కడ మేము చాలా బాధను అనుభవిస్తున్నాము. ఇకపై, ఈ నదికి మేము రాము. మా స్నేహితులు నేను నిన్ను చేతులు జోడించి ప్రార్థిస్తున్నాము. దయచేసి మాపై దయచూపి మా వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వుము.

రెండవ పాశురము: తనతో కలవాలని కోరకుండా వాళ్ళు తమ వస్త్రాలను కోరుతున్నారని  కృష్ణుడు భావిస్తున్నాడు. అందుకని, నది ఒడ్డున ఉన్న ఇంకొన్ని వస్త్రాలను తీసుకొని కృష్ణుడు చెట్టుపైకి ఎక్కాడు. అది చూసిన గోప బాలికలు తమ వస్త్రాలను తిరిగి ఇవ్వమని బాధతో అభ్యర్థిస్తున్నారు. 

ఇదువెన్ పుగుందదింగందో! ఇప్పొయ్గైక్కు ఎవ్వాఱు వందాయ్?
మదువిన్ తుళాయ్ మడి మాలే! మాయనే! ఎంగళ్ అముదే!
విదియిన్మైయాల్ అదు మాట్టోమ్ విత్తగ ప్పిళ్ళాయ్! విరైయేల్
కుది కొడరవిల్ నడిత్తాయ్! కురుందిడై కూఱై పణియాయ్

ఏమి జరుగుతుంది ఇక్కడ! అయ్యో! నీవు ఏ దారినుండి వచ్చి ఈ చెరువుకి చేరుకున్నావు? తేనెలు కారుతున్న తులసి మాలతో కట్టిన కిరీటాన్ని ధరించిన ఈ మహానుభావా! అద్భుతమైన లీలలాడే వాడా! మాకు అమృతమైన మధువులాంటి వాడా! నీతో ఉండలేక పోవడం మా దురదృష్టము. ఓ లీలాధారి! తొందరపడవద్దు. విషపూరితమైన కాలియ సర్పముపైకి దూకి నాట్యమాడినవాడా! నీవు మాపై దయ చూపి ఆ కురుంద చెట్టుపైన ఉంచిన మా వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వుము.

మూడవ పాశురము: వస్త్రాలు తిరిగి ఇస్తానని కృష్ణుడు చెప్పినప్పుడు అతడిని నమ్మి కొంతమంది గోపబాలికలు నదిలో నుండి బయటకు వచ్చారు. వారితో అతడు తీరికగా ప్రేమతో మాటలు మాట్లాడటం మొదలుపెట్టినప్పుడు, తమ వస్త్రాలు తిరిగి ఇస్తే ఆ ప్రదేశాన్ని విడిచివెళ్ళి పోతామని విన్నపించుకున్నారు. 

ఎల్లే! ఈదెన్న ఇళమై? ఎమ్మనిమార్ కాణిల్ ఒట్టార్
పొల్లాంగు ఈదెన్ఱు కరుదాయ్ పూంగురుందు ఏఱి ఇరుత్తి
విల్లాల్ ఇలంగై అళిత్తాయ్! నీ వేండియ దెల్లాం తరువోం
పల్లారుం కాణామే పోవోం పట్టై ప్పణిత్తరుళాయే

విల్లుతో లంకను నాశనం చేసినవాడా! అయ్యో! ఎలాంటి ఆట ఇది! ఇక్కడ ఏమి జరిగిందో మా తల్లులకు తెలిస్తే, వారు మమ్మల్ని ఇంట్లోకి కూడా రానివ్వరు. మేము ఇలా వస్త్రాలు లేకుండా  ఉండటం మాకు సరికాదని నీవు ఆలోచించడం లేదు. నీవు పువ్వులు వికసించిన కురుంద వృక్షముపైన ఉన్నావు. నీకు ఏదికావాలో అది మేము ఇస్తాము. ఎవరూ చూడని విధంగా మేము మీ ఇంటికి వస్తాము. దయచేసి మా పట్టు వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వుము.

నాలుగవ పాశురము: వాళ్ళు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, వాళ్ళని భయపెట్టేలా కృష్ణుడు ప్రవర్తించగానే, అది చూసి, వాళ్ళు తమ బాధని వ్యకతము చేస్తూ తమపై దయ చూపమని ప్రార్థిస్తారు.

పరక్క విళిత్తు ఎంగుం నోక్కి ప్పలర్ కుడైందాడుం సునైయిల్
అరక్క నిల్లా కణ్ణ నీర్గళ్ అలమురుగిన్ఱన వా పారాయ్
ఇరక్కమేల్ ఒన్ఱుం ఇలాదాయ్! ఇలంగై అళిత్త పిరానే!
కురక్కరశు ఆవఱిందోం కురుందిడై క్కూఱై పణియాయ్ 

విల్లుతో లంకాను నాశనం చేసినవాడా! ఈ సరస్సులో ఎంతో మంది స్నానం చేస్తున్నారు. ఈ ప్రదేశం ఒడ్డు చుట్టూ ఉన్న అన్ని దిక్కులలోకి చూడు, మేము ఆపడానికి ఎంత ప్రయత్నిచినా మా కళ్ళనుండి కన్నీళ్లు కారడం ఆగట్లేదు. ఓ సానుభూతి లేని వాడా! చెట్లు ఎక్కే కోతులకు నాయకుడవని మేము గ్రహించాము. దయచేసి కురుంద చెట్టుపైన ఉన్న వస్త్రాలను మాకివ్వు.

ఐదవ పాశురము: ఆండాళ్ ముముక్షువుల వంశంలో జన్మించినందున (ముక్తి పొందాలని కోరుకునే ఆళ్వార్ల వంశం), ఎంపెరుమానుని దివ్య సంకల్పము ఏమిటో ఆమెకు తెలుసు. గజేంద్రుడు ఆర్తితో పిలిచినప్పుడు, తన మహాత్మ్యం చూడకుండా వెంటనే వచ్చి రక్షించాడు. దీన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, గజేంద్రుడు అనుభవించిన దాని కంటే ఎక్కువగా బాధను తాము అనుభవిస్తున్నారని ప్రార్థిస్తున్నారు. కావున తమ వస్త్రాలను తిరిగి ఇవ్వాలని ఆమె కోరుతుంది. 

కాలై క్కదువిదుగిన్ఱ కయలొడు వాళై విరవి
వేలై ప్పిడిత్తు ఎన్నైమార్గళోట్టిల్ ఎన్న విళైయాట్టొ?
కోల చ్చిఱ్ఱాడై పలవుం కొండు నీ ఏఱి ఇరాదే
కోలం కరియ పిరానే! కురుందిడై క్కూఱై పణియార్ 

నల్లని దివ్య రూపాము ఉన్న ఓ భగవానుడా! పీతలు చేపలు కలిసి మా కాళ్లను కొరుకుతున్నాయి. నీవు మమ్మల్ని ఇలా ఇబ్బంది పెడుతున్నావని మా సోదరులకు తెలిస్తే, వాళ్ళు తమ బల్లాలతో పరిగెత్తుకు వచ్చి నిన్ను తరుముతారు; అది కూడా ఒక లీలగా మారుతుందేమో? అందమైన చిన్ని చిన్ని పీతాంబరములు ధరించి ఆ కురుంద చెట్టుపైన కూర్చొని ఉండకుండా, దయచేసి మా వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వ వచ్చుకదా.

ఆరవ పాశురము: ఇక్కడ ఈ పాశురములో, తామర కాడలు వాళ్ళకి గుచ్చుకొని ఎలా బాధపడుతున్నారో వివరిస్తూ అతడిని ప్రార్థిస్తున్నారు.

తడత్తవిళ్ తామరై ప్పొయ్గై త్తాళ్గళ్ ఎం కాలైక్కదువ
విడత్తేళ్ ఎఱిందాలే పోల వేదనై ఆఱ్ఱవుం పట్టోం
కుడత్తై ఎడుత్తు ఏఱవిట్టు క్కూత్తాడ వల్ల ఎం కోవే!
పడిఱ్ఱై ఎల్లాం తవిర్ందు ఎంగళ్ పట్టై ప్పణిందరుళాయే

విశాలమైన తామర పుష్పాలతో నిండి ఉన్న ఈ చెరువులో, ఆ కాడలు మా కాళ్ళను కొరికేస్తున్నాయి. విషపూరితమైన తేళ్లు మమ్మల్ని కరిసి నంత బాధను అనుభవిస్తున్నాము. ఉట్టి కుండలను పగులగొట్టి నాట్యము చేయగల ఓ మా నాయకుడా! నీవు చేస్తున్న ఈ అల్లరిని ఆపి, మాపై దయ చూపి మా పట్టు వస్త్రాలను మాకివ్వుము. 

ఏడవ పాశురము: తమలాంటి అమ్మాయిలను ఇబ్బంది పెట్టవద్దని, అనుచితమైన పనులు చేయవద్దని వాళ్ళు అతడిని ప్రార్థిస్తున్నారు.

నీరిలే నిన్ఱు అయర్ క్కిన్ఱోం నీది అల్లాదన శెయ్దాయ్
ఊరగం శాలవుం శేయ్ త్తాల్ ఊళి ఎల్లాం ఉణర్వానే
ఆర్వం ఉనక్కే ఉడైయోం అమ్మనైమార్ కాణిల్ ఒట్టార్
పోర విడాయ్ ఎంగళ్ పట్టై పూన్గురున్దు ఏఱి ఇరాదే 

ఎవ్వరూ లేని ప్రళయ కాలములో కూడా అందరినీ రక్షించాలని భావించేవాడా! మేము ఈ నీటిలో నిలబడి అవస్థ పడుతున్నాము. నీకిది న్యాయమేనా?  మేము నీ నుండి తప్పించుకోవాలనుకున్నా, మా ఊరు ఇళ్లు ఇక్కడికి ఎంతో దూరంగా ఉన్నాయి. అయ్యో! నీవు మమ్మల్ని ఇంత ఇబ్బంది పెడుతున్నా మాకు నీపై ప్రేమ ఆగట్లేదు. మా తల్లులు మమ్మల్ని నీతో ఇలా కలిసి చూస్తే, వాళ్ళు మళ్లీ మమ్మల్ని ఇక్కడికి రానివ్వరు. విచ్చుకున్న పువ్వులతో ఉన్న ఆ కురుంద చెట్టుపైన అలా కూర్చోకుండా మాపై దయ చూపి మా పట్టు వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వుము.

ఎనిమిదవ పాశురము: ఎవరి సమక్షంలో మేము సిగ్గుపడతామో ఆ బంధువులు ఇక్కడికి వచ్చి ఉన్నారు. వారి ఎదుట అల్లరి చేయవద్దు, మేము సిగ్గుపడెలా చేయవద్దు.

మామిమార్ మక్కళే అల్లోం మఱ్ఱు ఇంగు ఎల్లారుం పోందార్
తూమలర్ క్కణ్గళ్ వళర త్తొల్లై ఇరా త్తుయిల్వానే
శేమమేల్ అన్ఱిదు శాల చ్చిక్కెన నాం ఇదు శొన్నోం
కోమళ ఆయర్ కొళుందే! కురుందిడై క్కూఱై పణియాయ్ 

పగలంతా అల్లరి చేష్టలు చేసి అలసి సొలసి లేత పుష్పాల వంటి ఆ నేత్రాలను మూసుకొని పడుకున్న వాడా! ఇక్కడ ఉన్నవారిలో నీ అత్త కూతుర్లు మాత్రమే కాకుండా, నీ అత్తలు వారి తల్లులు ఇతర బంధువులు కూడా ఉన్నారు. నీ ఈ చిలిపి చేష్ఠలు నీకు తగినవి కావు. మేము నీకు నిజం చెబుతున్నాము.  ఓ పశువుల కాపరుల వంశానికి అంకురము లాంటివాడా! మాపై దయ చూపి మా వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వుము.

తొమ్మిదవ పాశురము: ఎంబెరుమానుడు రెండు స్థితులలో ఉంటారు – అతన్ని కీర్తించే వారి కార్యాలు సంపన్నము చేస్తాడు; అతడిని కీర్తించ కుండా దూషించే వారి కార్యాలు కూడా సంపన్నము చేస్తాడు. అతడిని స్తుతించడం వల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనం వాళ్ళు పొందలేదు కాబట్టి, వాళ్ళు ఇప్పుడు అతడిని దూషించి వారికి ఫలము దొరుకుతుందో లేదో చూద్దామని నిర్ణయించుకుంటారు.

కంజన్ వలై వైత్త అన్ఱు కారిరుళ్ ఎల్లిల్ పిళైత్తు
నెంజు తుక్కం శెయ్య ప్పోందాయ్ నిన్ఱ ఇక్కన్నియరోమై
అంజ ఉరప్పాళ్ అశోదై ఆణాడ విట్టిట్టిరుక్కుం
వంజగ ప్పేయ్ చ్చి పాలుండ మశిమైయిలీ! కూఱై తారాయ్ 

కంసుడు నిన్ను చంపాలనుకున్నప్పుడు చిమ్మ చీకటి రాత్రిలో నీవు తప్పించుకుని, ఈ సరస్సులో నిలబడి ఉన్న కన్యలను బద్ధపెట్టడానికి ఇక్కడికి వచ్చావు.  యశోదా పిరాట్టి నిన్ను భయపెట్టాలని తిట్టదు కూడా. నీ అల్లర్లు మితిమీరేవరకు నిన్ను ఏమీ అనదు. పూతన పాలతో పాటు తన ప్రాణాన్ని కూడా త్రాగిన ఓ నిర్లజ్జుడా! మా వస్త్రాలను మాకు ఇవ్వుము.

పదవ పాశురము: ఈ పదిగము నేర్చుకున్న వారికి ప్రయోజనాన్ని వివరిస్తూ ఆండాళ్ ఈ పదిగాన్ని పూర్తి చేస్తుంది.

కన్నియరోడు ఎంగళ్ నంబి కరియ పిరాన్ విళైయాట్టై
పొన్నియల్ మాడంగళ్ శూళ్ంద పుదువైయర్కోన్ బట్టన్ కోదై
ఇన్నిశైయాల్ శొన్న మాలై ఈరైందుం వల్లవర్ తాం పోయ్
మన్నియ మాదవనోడు వైగుందం పుక్కు ఇరుప్పారే 

నల్లని కణ్ణపిరాన్ (కృష్ణుడు) గొల్ల పిల్లలతో ఎన్నో అద్భుతమైన లీలలు చేశాడు. అందమైన బంగారు భవనాలతో చుట్టుముట్టిన శ్రీవిల్లిపుత్తూర్కి నాయకుడైన పెరియాళ్వార్ల కుమార్తె ఆండాళ్ దయతో మధురమైన సంగీతంతో ఆ దివ్య లీలలను పాశురాలలో కూర్చింది. ఈ పది పాశురాలను నేర్చుకోగలిగిన వారు అర్చరాది మార్గాన వెళ్లి  శ్రీవైకుంఠం చేరుకుంటారు. అక్కడి నిత్య నివాసి అయిన శ్రీమాన్నారాయణతో కలిసి పరమానందంతో జీవిస్తారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-3-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – ఇరండామ్ తిరుమొళి – నామమాయిరం

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

నాచ్చియార్ తిరుమొళి

<<మొదటి తిరుమొళి – తైయొరు తింగ

గొల్ల భామలను నిరాశ పరచినందుకు వాళ్ళు అన్య దేవత అయిన మన్మధుడి పాదాల యందు చేరాల్సి వచ్చినదని ఎంబెరుమానుడు బాధపడుతున్నాడు. వ్రేపల్లెలో శ్రీకృష్ణుడిగా ఉండే రోజుల్లో, గోకులవాసులు ఇంద్రుడికి ప్రసాదాన్ని సమర్పించారు. తాను అక్కడ ఉండగా వాళ్ళు అన్య దేవుడికి భోగము సమర్పించడం చూసి, ఆతడు వాటిని గోవర్ధన గిరికి అర్పించేలా చేసి, తనే ఆ ప్రసాదాన్ని తిన్నాడు. అదే విధంగా, ఆండాళ్ మరియు ఆమె స్నేహితురాళ్ళు తనని మాత్రమే విశ్వసించారు, కానీ మరొక దేవుడి వద్దకు వెళ్లారు. వాళ్ళు మరొక దేవుడి వద్దకు వెళ్లడం అనేది తన వల్లనే జరిగిందని గ్రహించి, ఇక ఎక్కువ సేపు వారిని వేచి ఉండకూడదని నిర్ణయించుకొని వాళ్ళ దగ్గరకి వెళ్లాడు. కానీ వారు అతనిపై కోపంతో, ఆతడిని పట్టించుకోకుండ ఇసుక గూళ్ళను కట్టుకుంటున్నారు. ఇది చూసి, వారి ఇసుక గూళ్ళను పడగొడదామని ప్రయత్నించగా వాళ్ళు అతన్ని అడ్దుకుంటారు. ఇది ప్రేమ తగాదాగా మరి ఆపై ఐక్య్మైయారు మళ్లీ విడిపోయారు.

మొదటి పాశురము:  ఇది పంగుని మాసం కనుక, మన్మధుడు వచ్చే సమయమిది, మేము ఇసుక గూళ్ళు కడుతున్నాము. వాటిని నీవు కూలగొట్టడం సరికాదు.

నామమ్ ఆయిరమ్ ఏత్త నిన్ఱ నారాయణా! నరనే! ఉన్నై
మామి తన్ మగనాగ ప్పెఱ్ఱాల్ ఎమక్కు వాదై తవిరుమే
కామన్ పోదరు కాలం ఎన్ఱు పంగుని నాళ్ కడై పారిత్తోం
తీమై శెయ్యుం శిరీదరా! ఎంగళ్ శిఱ్ఱిల్ వందు శిదైయేరే

ఈ పాశురములోని మొదటి వరుసకి రెండు వివరణలు ఉన్నాయి – 1) నర (మానవుడు) మరియు నారాయణ (భగవానుడు) రూపములో అవతరించిన శ్రీమన్నారాయణుని దేవలోక వాసులు సహస్ర నామాలతో కీర్తించారు.  2) శ్రీవైకుంఠంలో ఉన్న నారాయణుడు శ్రీ రాముడిగా నర అవతారము దాల్చినందుకు నిత్యసూరులు సహస్ర నామాలతో అతడిని కీర్తించారు. అలాంటి ఓ భగవానుడా! యశోద పిరాట్టి నిన్ను తన కుమారుడిగా భావించింది, కానీ మా బాధల నుండి మాకు విముక్తి లభిస్తుందా? ఇది పన్గుని మాసం కనుక, మన్మధుడు వచ్చే ఈ దారిని మేము అలంకరించాము. కొంటె చేతలతో అల్లరిపెట్టే ఓ శ్రీ మహాలక్ష్మీపతీ! మా ఈ చిన్ని చిన్ని ఇసుక ఇళ్లను కూలగొట్టడానికి ఇటువైపు రావద్దు.

రెండవ పాశురము:  “మేము ఎంతో శ్రమించి కట్టిన ఈ ఇసుక గూళ్ళని కొల్లగొట్టవద్దు” అని గొల్లపిల్లలు ఎంబెరుమానుడి వద్ద మొర పెట్టుకుంటున్నారు.

ఇన్ఱు ముఱ్ఱుం ముదుగు నోవ ఇరుందిళైత్త ఇచ్చిఱ్ఱిలై
నన్ఱుం కణ్ణుఱ నోక్కి నాంగొళుమ్ ఆర్వం తన్నై త్తణిగిడాయ్
అన్ఱు పాలగనాగి ఆలిలై మేల్ తుయిన్ఱ ఎం ఆదియాయ్!
ఎన్ఱుం ఉన్ తనక్కు ఎంగళ్ మేల్ ఇరక్కం ఎళాదదు ఎం పావమే

మేము మా నడుములు నెప్పెట్టేలా శ్రమించి నిర్మించుకున్న ఈ గూళ్ళని కదిలించకుండా, ఒకే చోటనే ఉండి ఆస్వాదించి మా కోరికను నెరవేర్చుము. ప్రళయ సమయంలో పసికందు రూపము దాల్చి లేత మర్రి ఆకుపై పడున్డె ఓ భగవానుడా! మా కారణభూతుడవు అయిన ఓ భగవానుడా! సర్వ వేళలా నీ పట్ల మాకు భక్తి ఉండక పోవడానికి కారణం మా పాపములు.

మూడవ పాశురము:  అతడి చూపులతో వారిని, వాళ్ళ చిన్ని చిన్ని ఇళ్లను కొల్లగొట్టి హింసించడం ఆపమని వాళ్ళు చెబుతున్నారు.

గుణ్డునీర్ ఉఱై కోళరీ! మద యానై కోళ్ విడుత్తాయ్ ఉన్నై
క్కండు మాల్ ఉఱువోంగళై క్కడై క్కణ్గళిట్టు వాదియేల్!
వండల్ నుణ్మణల్ తెళ్ళి యామ్ వళై క్కైగళాల్ శిరమప్పట్టోం
తెణ్దిరై క్కడల్ పళ్ళియాయ్! ఎంగళ్ శిఱ్ఱిల్ వందు శిదైయేలే

మహా శక్తివంతమైన సింహం వలె లోతైన మహా ప్రళయ సాగరములో శయనించి ఉన్నవాడా! గజేంద్రుడి (ఏనుగు) దుఃఖ నివారణ చేసిన వాడా! నిన్ను చూసిన తర్వాత నిన్ను కోరుతున్న మమ్మల్ని బాధించవద్దు. మేము ఈ చిన్ని ఇళ్లను గాజులు ధరించిన చేతులతో ఎంతో శ్రమించి ఒండ్రు మట్టితో నిర్మించాము. క్షీరసాగర తరంగాలు నీ దివ్య శయ్యగా ఉన్న ఓ భగవానుడా! ఇటువైపు వచ్చి మా ఈ చిన్న ఇసుక ఇళ్లను నాశనం చేయవద్దు.

నాలుగవ పాశురము: మంత్ర జాలము వలె మంత్ర ముగ్దులను చేసే అతడి ముఖంతో వాళ్ళను యేమార్చి వారి ఇసుక ఇళ్లను నాశనం చేయవద్దని వారు అతడిని వేడుకుంటున్నారు.

పెయ్యుమా ముగిల్ పోల్ వణ్ణా! ఉందన్ పేచ్చుం శెయ్గైయుం ఎంగళై
మైయల్ ఏఱ్ఱి మయక్క ఉన్ ముగం మాయ మందిరం తాన్ కొలో?
నొయ్యర్ పిళ్ళైగళ్ ఎన్బదఱ్కు ఉన్నై నోవ నాంగళ్ ఉరైక్కిలోం
శెయ్య తామరై క్కణ్ణినాయ్! ఎంగళ్ శిఱ్ఱిల్ వందు శిదైయేలే

వర్షాన్ని కురిపించే మేఘ వర్ణముతో ఉన్న ఓ భగవానుడా! నీ లీలలతో మమ్ములను మైమరపించి ముగ్దులను చేసే నీ దివ్య ముఖము ఎదైనా మాయ మందు లాంటిదా? ఎర్రటి తామర కలువలలాంటి దివ్య నేత్రములు కలవాడా! “వీళ్ళు తక్కువైన వాళ్ళు” అని నీవు అంటావేమోనని భయంతో నిన్ను బాధ పెట్టకూడదని మేము నిన్ను ఏమీ అనడం లేదు. మా ఈ చిన్ని గూళ్ళను పడగొట్టి చెల్లాచెదరు చేయవద్దు.

ఐదవ పాశురము: అతడు చేసే కొంటె వేశాలను చూసి తమకి కోపం వస్తుందని గమనించడం లేదా, అని వారు అతడిని ప్రశ్నిస్తున్నారు.

వెళ్ళై నుణ్మణల్ కొండు శిఱ్ఱిల్ విచిత్తిరప్పడ వీది వాయ్
తెళ్ళి నాంగళ్ ఇళైత్త కోలం అళిత్తియాగిలుం ఉందన్ మేల్
ఉల్లాం ఓడి ఉరుగల్ అల్లాల్ ఉరోడం ఒన్ఱుమిలోం కండాయ్
కళ్ళ మాదవా! కేశవా! ఉన్ ముగత్తన కణ్గళ్ అల్లవే

మాయ లీలలు చేసే ఓ మాధవా! ఓ కేశవా! వీధిలో అందరూ ఆశ్చర్యపోయేలా జల్లించిన చక్కటి తెల్ల ఇసుకతో అందమైన ఈ చిన్ని గూళ్ళని కట్టాము. నీవు వీటిని కూల్చేసినా మా మనసులు మాత్రమే విరిగి కరిగిపోతాయి, కానీ మీపై మాకు కొంచెం కూడా కోపం రాదు. నీ ఆ దివ్య ముఖంలో కళ్ళు లేవా? ఆ కళ్ళతో నీవే చూడు.

ఆరవ పాశురము: నీవు ఈ ఇసుక ఇళ్లను కొల్లగొడతానని చెప్పినప్పుడు దీనిలో నీ అంతరార్థము ఇంకేదో వేరే ఉంది, మాకు  అర్థం కాని విషయమది అని వారు అంటున్నారు.

ముఱ్ఱిలాద పిళ్ళైగళోం ములై పోందిలాదోమై నాళ్ తొఱుం
శిఱ్ఱిల్ మేలిట్టుక్కొండు నీ శిఱిదు ఉండు తిణ్ణెన నాం అదు
కఱ్ఱిలోం కడలై అడైత్తు అరక్కర్ కులంగళై ముఱ్ఱవుం
శెఱ్ఱు ఇలంగైయై ప్పూశల్ ఆక్కియ శేవగా! ఏమ్మై వాదియే!

మహా సముద్రంపై ఆనకట్ట కట్టిన ఓ ధీరుడా! లంకా నగరాన్ని యుద్దరంగంగా మార్చి రాక్షస వంశాన్ని మొత్తం నాశనం చేసిన ఓ యోధుడా! ఇంకా స్థనాలు ఎదగని చిన్నారులము మేము. మేము కట్టిన ఈ చిన్ని గూళ్ళని నీవు కూల్చివేయడంలో అంతరార్థము ఏదో ఉంది. మేము ఆ అర్థాన్ని ఇంకా అర్థము చేసుకోలేదు. మమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టొద్దు.

ఏడవ పాశురము: నీ దివ్య పత్నుల పేరిట మేము నిన్ను ఆదేశిస్తున్నాము. మా ఈ ఇసుక ఇళ్లను నాశనం చేయవద్దు.

పేదం నన్గు అఱివాగళోడు ఇవై పేశినాల్ పెరిదిన్ శువై
యాదుం ఒన్ఱు అఱియాద పిళ్ళగైళోమై నీ నలిందు ఎన్ పయన్?
ఓదమా కడల్ వణ్ణా! ఉన్ మణవాట్టిమారొడు శూళఱుం
శేదు బందం తిరుత్తినాయ్! ఎంగళ్ శిఱ్ఱిల్ వందు శిదైయేలే

నీవు మాట్లాడే రక రకాల మాటలను అర్థము చేసుకోగలిగే వారితో ఈ మాటలు మాట్లాడితే, అది నీకు బాగుంటుంది. మా లాంటి అమాయకులైన అమ్మాయిలను ఇబ్బంది పెడితే నీకు వచ్చే లాభమేమిటి?  సాగర వర్ణం కలిగి ఉన్నవాడా! మహాసముద్రంపై ఆనకట్ట నిర్మించిన ఓ ధీరుడా! మీ దివ్య పత్నులపై ఆన చేస్తున్నాము, ఇక్కడికి వచ్చి మా ఈ చిన్ని గూళ్లను కూల్చవద్దు.

ఎనిమిదవ పాశురము: విషయము ఎంత తీపిగా ఉన్నా తమ హృదయంలో చేదు నిండి ఉంటే, ఆ రుచి సహించదని అర్థం చేసుకోవాలని వాళ్ళు అతడికి వివరిస్తున్నారు.

వట్టవాయ్ చ్చిఱు తూదైయోడు శిఱు శుళగుం మణలుం కొండు
ఇట్టమా విళైయాడువోంగళై చ్చిఱ్ఱిల్ ఈడళిత్తు ఎన్ పయన్?
తొట్టు ఉదైత్తు నలియేల్ కండాయ్ శుడర్ చక్కరం కైయిల్ ఏందినాయ్!
కట్టియుం కైత్తాల్ ఇన్నామై అఱిదియే కడల్ వణ్ణనే!

నీ దివ్య హస్తములో దివ్య తేజోమయమైన చక్రాన్ని ధరించిన ఓ భగవానుడా! మహా సాగర స్వరూపుడా! గుండ్రపు మట్టి కుండలు, వరి పొట్టు, ఇసుకతో కట్టిన ఈ చిన్ని చిన్ని ఇళ్లను పదేపదే నాశనం చేయడం వల్ల నీకు ఏమిటి లాభం? నీ చేతితో తాకి, నీ పాదాలతో తన్ని ఇబ్బంది పెట్టకు. మనస్సు చేదుగా ఉన్నప్పుడు, చక్కెర కూడా చేదుగా అనిపిస్తుందని నీకు తెలియదా?

తొమ్మిదవ పాశురము:  వాళ్ళు కృష్ణుడితో ఎలా ఏకమై ఆనందించి ఆస్వాదించారో ఆ అనుభవాన్ని వాళ్ళు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటారు.

ముఱ్ఱత్తూడు పుగుందు నిన్ ముగం కాట్టి ప్పున్ముఱువల్ శెయ్దు
శిఱ్ఱిలోడు ఎంగళ్ శిందైయుం శిదైక్క క్కడవైయో? గోవిందా!
ముఱ్ఱ మణ్ణిడం తావి విణ్ణుఱ నీండళందు కొండాయ్! ఎమ్మై
ప్పఱ్ఱి మెయ్ ప్పిణక్కిట్టక్కాల్ ఇంద పక్కం నిన్ఱవర్ ఎన్ శొల్లార్?

ఓ గోవిందా! నీ ఒక్క పాదముతో మొత్తం భూమిని కొలిచి, రెండవ పాదాన్ని ఆకాశాన్ని, ఆ పై లోకాలన్నింటినీ కొలిచినవాడా! నీవు  మా పెరట్లోకి వచ్చి, చిరునవ్వుతో ఉన్న  నీ దివ్య ముఖారవిందాన్ని మాకు చూపించి, మా హృదయాలను కొల్లకొట్టి దానితో పాటు మా ఈ చిన్ని చిన్ని ఇళ్లను పడవేస్తావా? ఆపై దగ్గరకు వచ్చి మమ్మల్ని ఆలింగనం చేసుకుంటే, జనాలు ఏమి అంటారు?

పదవ పాశురము: ఆమె ఈ పది పాశురాలను వాటి అర్థాలను తెలుసుకొని అనుసందానము చేసిన వారికి కలిగే ఫలితాన్ని వివరిస్తూ ఈ పదిగాన్ని పూర్తి చేస్తుంది.

శీతై వాయ్ అముదం ఉండాయ్! ఎంగళ్ శిఱ్ఱిల్ నీ శిదైయేళ్ ఎన్ఱు
వీది వాయ్ విళైయాడుం ఆయర్ శిఱుమియర్ మళలై చ్చొల్లై
వేద వాయ్ త్తొళిలార్గళ్ వాళ్ విల్లిపుత్తూర్ మన్ విట్టుచ్చిత్తన్ తన్
కోదై వాయ్ త్తమిళ్ వల్లవర్ కుఱైవిన్ఱి వైగుందం శేరువరే

వీధిలో ఆడుకుంటున్న ఆ చిన్న గోపికలు ఎంపెరుమానుడితో “సీతా పిరాట్టి అధరామృతాన్ని తాగినవాడా! మా ఈ చిన్న ఇళ్లను పడగొట్టవద్దు” అని ప్రార్థించారు. వేదాలకు అనుగుణంగా నడుచుకునే శ్రీ విల్లిపుత్తూర్కి నాయాకుడైన పెరియాళ్వార్ల కుమార్తె ఆండాళ్ రచించిన ఈ పది పాశురాలను పఠించి ఆ పదాలను గ్రహించినవారు ఎటువంటి లోటు లేకుండా శ్రీవైకుంఠం చేరుకుంటారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-2-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – మొదటి తిరుమొళి – తైయొరు తింగ

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

నాచ్చియార్ తిరుమొళి

<< తనియన్లు

తిరుప్పావైలో ఆండాళ్ ఎంబెరుమానుని ఉపాయముగా భావించింది. ఎలాంటి స్వార్థం లేకుండా [మన ఆనందం కోసం కాకుండా అతడి ప్రీతి కోసము చేసే సేవ] ఆ భగవానుడికి కైంకర్యం చేయడం వలన, అతడిని పొందుటయే ఫలము, మనకి ఈ ఆలోచన ఉంటే ఎంబెరుమానుడు తప్పక ఫలాన్ని ఇస్తాడు. అని ఆమె వెల్లడించింది.  అయితే, ఆండాళ్ విషయంలో, ఎంబెరుమానుడు ఆమె కోరికను మన్నించి ఆమెను చేపట్టడానికి రాలేదు. భగవానుడిపై ఆమెకున్న అంతులేని ప్రేమ కారణంగా అతడు ఆమెను స్వీకరించేందుకు ఇంకా రాకపోయేసరికి, ఆమె కలతచేందింది. సీతా పిరాట్టి మరియు అందరు అయోధ్యవాసులు, శ్రీరాముడు తప్పా మరే ఇతర దేవతలను ఉపాసించక పోయినా, శ్రీరామ క్షేమం కోసం సమస్థ దేవతలను ప్రార్థించారు.  శ్రీరాముడిని తాను ఏ ఇతర రూపంలోనూ పూజించను అన్న హనుమంతుడు కూడా వాచస్పతి దేవుడికి శ్రీరామ క్షేమం కోసం ప్రార్థించాడు. అదే విధంగా, తనని ఎంబెరుమానుని వద్దకు చేర్చమని ఇక్కడ ఆండాళ్ కామదేవుడిని (మన్మథుడు) ప్రార్థిస్తుంది. భగవత్ భక్తి నుండి వెలువడే అజ్ఞానం చాలా గొప్పదని మన పూర్వాచార్యులు తెలిపారు. ఎమ్పెరుమానుడికి పెరియాళ్వార్లు పుష్పమాలలు సమర్పించినట్లే, ఆండాళ్ ఆమెను ఎంపెరుమానుడితో కలపమని వన (అడవి) పుష్పాలను కామదేవుడిని సమర్పించింది. ఆండాళ్ ఇలా చేసినప్పటికీ, ఎమ్పెరుమానుడి నుండి ఆమె పడుతున్న విరహ వేదనకి అది సరే అవుటున్డి. కానీ మనం ఇతర దేవతలను ఆరాధిస్తే, అది మన స్వరూపానికి సరిపోదు.

మొదటి పాశురము: ఇందులో కాముడు, అతని సోదరుడు సాముడిని పూజించే విధిని ఆమె వివరిస్తుంది.

తైయొరు తింగళుం తరై విళక్కి త్తణ్ మండలమిట్టు మాశి మున్నాళ్
ఐయ నుణ్మణల్ కొండు తెరు అణిందు అళగినుక్కు అలంగరిత్తు అనంగ దేవా!
ఉయ్యవుమాంగొలో ఎన్ఱు శొల్లి ఉన్నైయుం ఉమ్బియైయుం తొళుదేన్
వెయ్యదోర్ తళల్ ఉమిళ్ చక్కరక్కై వేంగడవఱ్కు ఎన్నై విదిక్కిఱ్ఱియే

పుష్యమి మాసము (తమిళంలో తై మాసము) అంతా, ఆతడు వచ్చే ప్రాంతాన్ని నేను తుడిచి శుభ్రం చేశాను. మండపాన్ని తయారు చేసాను (మండల పూజను నిర్వహించడం కోసం). మాఘమాసములో (తమిళంలో మాసి మాసము)  మొదటి పదిహేను రోజులు, వీధి గుండా ఆతడు నడుస్తాడని చక్కటి సన్నని ఇసుకతో (ఇది అతని మృదువైన పాదాలను గాయపరచ కూడదని) ఆ వీధిని నేను అలంకరించాను. అతనిని చూసి నేను “ఓ మన్మధా! నీవు నా కోరికను నెరవేరుస్తావా?” నేను నిన్ను మరియు నీ సోదరుడు అయిన సాముడిని ఆరాధించాను. తన దివ్య హస్తములో దివ్య చక్రాన్ని ధరించిన తిరువేంకటనాథుడికి నీవు నన్ను దాసిగా చేయాలి.

రెండవ పాశురము: ఆమె తన నోము యొక్క విది గురించి మరింత వివరిస్తూ తనను ఎంపెరుమానుడి వద్దకి చేర్చమని కోరుతుంది.

వెళ్ళై నుమ్మణల్ కొండు తెరువణిందు వెళ్వరైప్పదన్ మున్నం తుఱై పడిందు
ముళ్ళుమిల్లా చ్చుళ్ళి ఎరి మడుత్తు ముయన్ఱు ఉన్నై నోఱ్కిన్ఱేన్ కామదేవా!
కళ్ళవిళ్ పూంగణై తొడుత్తుక్కొండు కడల్వణ్ణన్ ఎన్బదోర్ పేర్ ఎళుది
పుళ్ళినై వాయ్ పిళందాన్ ఎన్బదోర్ ఇలక్కినిల్ పుగ ఎన్నై ఎయ్గిఱ్ఱియే

ఓ మన్మధా! నీవు వచ్చే వీధులని అందమైన రంగవల్లులతో అలంకరించెదను. వేకువనే నిద్ర లేచి నది స్నానము చేసి, ముళ్ళు లేని ఇందనముతో యాజ్ఞ్నము చేసి నీ కొరకు నొముని ఆచరించెదను. నీవు నీల వర్ణుడైన ఆ ఎంపెరుమానుడి వైపు తేనెలు కారే పుష్పపు ప్రేమ బాణాలను గురిపెట్టి ఆతడు నన్ను కౌగిలించుకునేలా చేయాలి.

మూడవ పాశురము: అతడిని [మన్మధుడు] ​​నేను ఇలా వెదించకూడదనుకుంటే, తనని ఆ తిరువేంకటనాథుని వద్దకి చేర్చమని ఆమె ప్రార్థిస్తుంది.

మత్త నన్నఱుమలర్ మురుక్క మలర్ కొండు ముప్పోదుం ఉన్నడి వణంగి
తత్తువమిలి ఎన్ఱు నెంజెరిందు వాశగత్తళిత్తు ఉన్నై వైదిడామే
కొత్తలర్ పూంగణై తొడుత్తుక్కొండు గోవిందన్ ఎన్బదోర్ పేర్ ఎళుది
విత్తగన్ వేంగడవాణన్ ఎన్నుం విళక్కినిల్ పుగ ఎన్నై విదిక్కిఱ్ఱియే

పలాశ పుష్పాలను తీసుకొని రోజుకి మూడు సార్లు నీ పాదాల యందు సమర్పించెదను (నా కోరిక తీరుస్తావని). దీని తర్వాత కూడా, నీవు నా కోరికను నెరవేర్చకపోతే, నా మనస్సు రగిలి ఊరంతా చుట్టి నీ యొక్క ప్రతిష్థ భంగమైయ్యేలా “మన్మధుడు మన కోరికలు నెరవేర్చే దేవుడుకాడు” అని నీ గురించి దుష్ప్రచారము చేసెదను. అలా నేను చేయకుండా ఉండాలంటే, అప్పుడే వికసించిన పుష్పపు బాణాలను గురిపెట్టి, నా హృదయంలో ‘గోవింద’ అని పేరుని వ్రాసి, దివ్య తేజోమయుడైన ఆ తిరువేంకటనాథుడిని నేను చేరుకోగలిగేలా నీవు చేయాలి.

నాలుగవ పాశురము: ఈ పాశురములో, ఆమె తన విరహవేదనని వెల్లడి చేస్తుంది.

శువరిల్ పురాణ! నిన్ పేర్ ఎళుది చ్చుఱవ నఱ్కొడిక్కళుం తురంగంగళుం
కవరి ప్పిణాక్కళుం కరుప్పు విల్లుం కాట్టిత్తందేన్ కండాయ్ కామదేవా!
అవరై ప్పిరాయం తొడంగి ఎన్ఱుం ఆదరైత్తు ఎళుంద ఎన్ తడములైగళ్
తువరై ప్పిరానుక్కే శంగఱ్పిత్తు త్తొళుదు వైత్తేన్ ఒల్లై విదిక్కిఱ్ఱియే

ఎంతో కాలంగా ఉన్న ఓ మన్మధా! నేను నీ పేర్లను గోడలపై వ్రాసాను,  మీకు సొర్రమీనములు చిత్రించిన ధ్వజాలను సమర్పించాను (మన్మధుని ధ్వజముపైన చేప ఉంటుంది), అశ్వాలు,  చెరకుతో చేసిన విల్లుని [ఇది కూడా మన్మధునికి గుర్తింపు] సమర్పించాను. ద్వారకకి అధిపతి అయిన శ్రీ కృష్ణుడిని నా స్థనములు ఎదుగుతున్న తొలిరోజుల నుండి ఆరాధిస్తున్నాను. నీవు నన్ను త్వరగా అతడిని చేరుకునేలా చేయాలి.

ఐదవ పాశురము: ఎంబెరుమానునితో కాకుండా మరెవరితోనైనా సమైక్యమైయ్యే పరిస్థితి వస్తే తాను జీవించనని ఆమె తెలుపుతుంది.

వానిడై వాళుం అవ్వావనర్ క్కు మఱైయవర్ వేళ్వియిల్ వగుత్త అవి
కానిడై త్తిరివదోర్ నరి పుగుందు కడప్పదుం మోప్పదుం శెయ్వదొప్ప
ఊనిడై ఆళి శంగు ఉత్తమర్ క్కెన్ఱు ఉన్నిత్తు ఎళుంద ఎన్ తడ ములైగళ్
మానిడవర్ క్కు ఎన్ఱు పేచ్చుప్పడిల్ వాళగిల్లేన్ కండాయ్ మన్మదనే

ఓ మన్మధా! యజ్ఞ యాగముల సమయంలో ఆయా దేవతలకు హవిస్సు (నెయ్యి, పాలు, పెరుగు మొదలైన వాటిని సమర్పించడం) అర్పించేందుకు తయారుచేస్తారు. కానీ అటునుంచి అడవిలో విహరిస్తున్న ఒక నక్క వాసన చూసినా ఆ నైవేద్యం వృధా అవుతుంది. అదేవిధంగా, శంఖ చక్రములను తన దివ్య హస్థాలలో ధరించిన ఆ మహా పురుషుడు ఎంపెరుమానుడి కోసమే ఎదిగిన నా స్థనములు ఉన్నది. మరో మనిషి కోసమన్న మాటే తలెత్తదు, నేను జీవించలేను.

ఆరవ పాశురము:  భగవానుడిని ఆస్వాదించి అనుభవించాలనే దారిలో ముందుకు సాగుతూ సత్వ గుణం ఉన్న వారితో మనము చేరినట్లే, ఆండాళ్ భగవానుడిని పొందాలనే మహాకోరికతో,  కామశాస్త్రములో  నిపుణులైన వారితో చేర్చమని మన్మధుడిని ప్రార్థిస్తుంది.

ఉరువిడైయార్ ఇళైయార్గల్ నల్లార్ ఓత్తు వల్లార్గళై క్కొండు వైగల్
తెరువిడై ఎదిర్కొండు పంగుని నాల్ తిరుణ్దవే నోఱ్కిన్ఱేన్ కామదేవా!
కరువుడై ముగిల్వణ్ణన్ కాయావణ్ణన్ కరువిలై పోల్ వణ్ణన్ కమల వణ్ణ
త్తిరువుడై ముగత్తినిల్ తిరుక్కంగళాల్ తిరుందవే నోక్కెనక్కు అరుళ్ కండాయ్

ఓ మన్మధా! కామ శాస్త్రములో నిపుణులై  అందమైన స్వరూపము, యవ్వనము, మంచి నడవడి ఉన్న వారిని వేడుకుంటూ, నీవు ఉన్న వీధిలోకి ప్రవేశించి, స్వచ్ఛమైన మనస్సుతో నీ పంగుని ఉత్సవములో నిన్ను ఆరాధించాను. నీల మేఘ వర్ణుడు, కాయా పుష్పపు నీల వర్ణము కలిగిన భగవానుడి దివ్య శ్రీముఖాన ఉన్న కమల నేత్రములను నాకు ప్రసాదించాలని నీవు నన్ను ఆశీర్వదించుము.

ఏడవ పాశురము: ఈ పాశురములో, త్రివిక్రమ భగవానుడిని తన దివ్య హస్తములతో  ఆమెను తాకమని అభ్యర్థిస్తుంది. ఆమె భక్తి కేవలం ఎంపెరుమానుడి కోసం మాత్రమే అని ఆమె నొక్కి వివరిస్తుంది.

కాయుడై నెల్లొడు కరుంబమైత్తు క్కట్టి అరిశి అవల్ అమైత్తు
వాయుడై మఱైయవర్ మందిరత్తాల్ మన్మదనే ఉన్నై వణంగుగిన్ఱేన్
తేశ మున్నళందవన్ తిరివిక్కిరమన్ తిరుక్కైగళాల్ ఎన్నై త్తీణ్డుం వణ్ణం
శాయుడై వయిఱుం ఎన్ తడములైయుం తరణియిల్ తలైప్పుగళ్ తరక్కిఱ్ఱియే

ఓ మన్మధా! కామశాస్త్ర నైపుణ్యం ఉన్నవారితో, మంచి గాన ప్రావిణ్యం కలిగిన వారి మంత్రాలతో, చెరకు, బెల్లముతో పాటు అటుకులను నీకు నైవేధ్యముగా చేసి ఆరాధిస్తాను. ముల్లోకాలను తన దివ్య పాదములతో కొలిచిన ఎంపెరుమానుడు  నా అందమైన ఉదరముని మరియు నా మృదువైన స్థనములను తాకి నేను ఈ ప్రపంచంలో ప్రసిద్ది పొందేలా నీవు చేయాలి.

ఎనిమిదవ పాశురము: ఈ పాశురములో, ఆమె తన స్వరూపానికి సరితూగే ఎంపెరుమానుడి దివ్య పాదసేవని తనకి అనుగ్రహించమని మన్మదుడిని కోరుతోంది.

మాశుడై ఉడంబొడు తలై ఉలఱి వాయ్ ప్పురం వెళుత్తొరు పోదుముండు
తేశుడై త్తిఱలుడై క్కామదేవా! నోఱ్కిన్ఱ  నోన్బినై క్కుఱిక్కొళ్ కండాయ్
పేశువదు ఉండు ఒన్ఱు ఇంగు ఎంపెరుమాన్! పెణ్మైయై త్తలైయుడైత్తు ఆక్కుం వణ్ణం
కేశవ నంబియై క్కాల్ పిడిప్పాల్ ఎన్నుం ఇప్పేఱు ఎనక్కరుళ్ కండాయ్

ఓ మన్మధా! తేజస్సు మరియు బలము కలిగి ఉన్న నా స్వామీ! నేను ఈ నోముని స్నానం చేయని ఈ శరీరంతో (దుఃఖము కారణంగా), చెదిరి వియబోసిన జుట్టుతో, పాలిపోయిన పెదాలతో చేస్తున్నానని, రోజుకి ఒక్కసారి మాత్రమే తింటున్నానని నీవు గుర్తుంచుకోవాలి. నేను ఇప్పుడు మీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. కేశి అనే రాక్షసుడిని వధించిన దివ్య మంగళ గుణ పూరితుడైన ఎంపెరుమానుడి దివ్య పాదాలను సేవించిన ఫలము నాకు దక్కేలా నీవు చూడుము.

తొమ్మిదవ పాశురము: ఈ పాశురములో, ఆండాళ్ తనకి సహాయపడకపోతే అతడికి కలిగే అనర్థాలను వివరిస్తుంది.

తొళుదు ముప్పోదుం ఉన్నడి వణంగి త్తూమలర్ తూయ్ త్తొళుదు ఏత్తుగిన్ఱేన్
పళుందు ఇన్ఱి పార్ క్కడల్ వణ్ణనుక్కే పణి శెయ్దు వాళ ప్పెఱావిడిల్ నాన్
అళుదళుదు అలమందు అమ్మా వళంగ ఆఱ్ఱవుం అదు ఉనక్కు ఉఱైక్కుం కండాయ్
ఉళువదోర్ ఎరుత్తినై నుగంగొడు పాయ్ందు ఊట్టమిన్ఱి త్తురందాల్ ఒక్కుమే

నీ ఎదుట రోజుకు మూడు సార్లు నా శిరస్సు వంచి, స్వచ్ఛమైన పూలను నీ పాదాలకు సమర్పిస్తూ మంత్రాలతో నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను. ప్రపంచాన్ని చుట్టుముట్టిన సముద్ర రూపాన్ని కలిగి ఉన్నవాడిని నేను సేవించకపోతే, నేను  పదేపదే ఏడుస్తూ, మతి భ్రమించి అస్థిరంగా తిరుగుతూ,  “అమ్మా!” అని గోలపెట్టేస్తాను. ఈ దుస్థితి ఫలము నీకు చేరుతుంది.  రైతు తన ఎద్దుతో పొలాన్ని దున్నించుకొని దానికి తిండి పెట్టకుండా కొట్టి తరిమిన దానికి ఇది సమానమైనదౌతుంది.

పదవ పాశురము: ఈ పాశుర అనుసందానముతో కలిగే ఫలితముని వివరించి ఈ పదిగాన్ని ముగించుచున్నది.

కరుప్పు విల్ మలర్ క్కణై క్కామవేళై క్కళలిణై పణిందు అంగోర్ కరి అలఱ
మరుప్పినై ఒశిత్తు ప్పుళ్వాయ్ పిళంద మణివణ్ణఱ్కు ఎన్నై వగుత్తిడెన్ఱు
పొరుప్పన్న మాడం పొలిందు తోన్ఱుం పుదువైయర్ కోన్ విట్టుచిత్తన్ కోదై
విరుప్పుడై ఇంతమిళ్ మాలై వల్లార్ విణ్ణవర్ కోన్ అడి నణ్ణువరే

చెరకుతో చేసిన విల్లు మరియు పూల బాణాలు కలిగిన మన్మధుని పాదాలను నేను ఆరాధించాను. మధురలో బాణాల ఉత్సవ రంగ ద్వారము యందు  కువలయాపీడం అనే ఏనుగు దంతాలను విరిచి వధించిన వాడు, విశాలమైన సారసపక్షి (కొంగ) రూపములో వచ్చిన బకాసురుడిని చంపినవాడు, నీల మణి వంటి వర్ణము ఉన్న శ్రీ కృష్ణుడిని చేరేలా చేయమని అతడిని కోరాను. నేను పర్వతాలలా కనిపించే భవనాలతో నిండిన శ్రీవిల్లిపుత్తుర్కి నాయకుడైన పెరియాళ్వార్ల కుమార్తె కోదైని. ఈ పది మధురమైన తమిళ పాశురాలను కోరికతో పాడేవారు, నిత్యసూరుల నాయకుడైన శ్రీమాన్నారాయణ యొక్క దివ్య పాదాలను పొందుతారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-1-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము – తనియన్లు

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

నాచ్చియార్ తిరుమొళి

అల్లి నాళ్ తామరై మేల్ ఆరణంగిన్ ఇన్తుణైవి
మల్లి నాడాణ్డ మడ మయిల్ – మెల్లియలాళ్
ఆయర్ కుల వేందన్ ఆగత్తాళ్ తెన్ పుదువై
వేయర్ పయణ్ద విళక్కు

ఆండాళ్ నాచ్చియార్ అతి మృదు స్వభావి; అప్పుడే వికసిన్చిన తామర పుష్పములో నిత్య నివాసి అయిన పెరియ పిరాట్టి యొక్క ప్రియ సఖి,  తిరుమల్లి దేశాన్ని ఏలే అందమైన మయూరి ఆమె. యదుకుల నాయకుడైన శ్రీ కృష్ణుడి దివ్య స్వరూపానికి పరిపూర్ణత చేకూరుస్తుంది ఆమె.  అలాగే అందమైన శ్రీవిల్లిపుత్తూర్లోని బ్రాహ్మణ కులోత్తముడైన పెరియాళ్వార్ల దివ్య కుల దీపము.

కోల చ్చురిశంగై మాయన్ శెవ్వాయిన్ గుణం వినవుం
శీలత్తనళ్ తెన్ తిరుమల్లి నాడి శెళుంగుళల్ మేల్
మాలై త్తొడై తెన్నరంగరుక్కు ఈయుమ్ మదిప్పుడైయ
శోలైక్కిళి అవళ్ తూయ నఱ్పాదం తుణై నమక్కే

అందంగా మెలిక తిరిగి ఉన్న శ్రీ పాన్చజన్యాని (దివ్య శంఖం) చూసి ఆ పై, అద్భుత దివ్య లీలలాడిన ఎంబెరుమానుడి దివ్య అధరముల రుచి గురించి విచారిన్చగల గొప్పతనము ఆండాళ్ కి గలదు. ఆమె తిరుమల్లి దేశానికి నాయకురాలు. ఆమె తాను తనపై అలంకరించుకొని తీసిన దందలను తిరువరంగనాథుడికి సమర్పించగల గొప్పతనము ఆండాళ్ కి గలదు. ఆమె తోటలోని చిలుక లాంటిది. అలాంటి మాధుర్యము మరియు స్వచ్ఛతతో అలంకరించి ఉన్న ఆండాళ్ దివ్య పాదాలే మనకు శరణు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-thaniyans-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

నాచ్చియార్ తిరుమొళి – సరళ వ్యాఖ్యానము

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ముదలాయిరమ్

మణవాళ మాముణులు ఆండాళ్ మహిమని తమ ఉపదేశ రత్నమాల ఇరవై నాలుగవ పాశురంలో అద్భుతముగా వర్ణించారు.

అంజుకుడిక్కు ఒరు సన్దదియాయ్ ఆళ్వార్గళ్
తమ్ శెయలై వింజి నిఱ్కుం తన్మైయళాయ్ – పింజాయ్
ప్పళుత్తాళై ఆణ్డాళై ప్పత్తియుడన్ నాళుం।
వళుత్తాయ్ మనమే మగిళ్ందు॥

ఆళ్వార్ల వంశంలో ఏకైక వారసురాలిగా ఆండాళ్ అవతరించింది.  ద్రావిడ భాషలో ‘అంజు’ అనే పదానికి ‘ఐదు’  అని అర్థం,  అలాగే ‘భయాన్ని’ కూడా సూచిస్తుంది. మొదటి తాత్పర్యము – ఐదు పాండవుల వంశానికి పరీక్షితుడు ఒక్కడే వారసుడు  ఉన్నట్లుగా, ఆళ్వార్ల వంశానికి ఆండాళ్ మాత్రమే వారసురాలు అని ఒక అర్థాన్ని సూచిస్తుంది. రెండవ తాత్పర్యములో – ఎంబెరుమానుడికి ఏమి హాని జరుగుతుందో అనే భయంతో ఉండే ఆళ్వార్ల వంశానికి ఆండాళ్ మాత్రమే వారసురాలు అని ఇంకొక అర్ధము. భగవానుడు చిరకాలము చల్లగా వర్ధిల్లాలని పెరియాళ్వార్లు ఎల్లప్పుడూ భగవానుడికి మంగళాశాసనం పాడుతూ ఉండేవారు. మిగతా ఆళ్వార్లందరూ పరమభక్తి స్థితిలో (భగవానుడు లేకుండా ఉండలేని స్థితి) మునిగి ఉండేవారు. పెరియాళ్వార్ల మాదిరిగానే ఆండాళ్ కూడా భగవానుడికి మంగళాశాసనం పాడుతూ ఉండి ఇతర ఆళ్వార్ల లాగా భక్తిలో అసాధారణమైన ఎత్తుకి ఎదిగింది. ‘పింజాయ్ ప్పళుత్తాళై’ అనే పదం చిన్న వయసులోనే ఒక వ్యక్తి పొందిన పరిపక్వత స్థితి అన్న అర్థాన్ని సూచిస్తుంది. సాధారణ మొక్కలలో మొదట పువ్వు వికసిస్తుంది, అది కాయగా మారి తరువాత పండుగా మారుతుంది.  కానీ తుళసి మొక్క, భూమిలో నుండి మొలకెత్తు తుండగానే సువాసనను వెదజల్లుతుంది. ఆండాళ్ రెండవ కోవకు చెందినది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అతి చిన్న వయసులోనే ఆమె భక్తి సాగరములో మునిగి ఉండేది. ఆమె కేవలం ఐదు సంవత్సరాల వయస్సులోనే తిరుప్పావై ముప్పై పాశురములను రచించింది. నాచ్చియార్ తిరుమొళిలో  ఎంబెరుమానుని పొందాలనే వేదనలో ఆమె కరుగుతుంది. ఓ నా మనసా! అటువంటి ఆండాళ్ అమ్మని అన్ని వేళలా  కీర్తించి స్తుతించుము.

ఆమె వ్రాసిన తిరుప్పావైలో, ఆమె భగవానుడే ఉపాయం (అతన్ని పొందే సాధనం) మరియు ఉపేయం (అతడిని పొందిన తర్వాత దొరికే ఆనందం) అని నిశ్చయించింది. ఎంబెరుమానుడు వచ్చి ఆమెను చేపట్ట లేదని, తీవ్ర విరహవేదనతో,  ఎంబెరుమానుని పొందాలనే తీవ్ర ఆశతో, నాచ్చియార్ తిరుమొళి అనే ఈ అద్భుతమైన  ప్రబంధాన్ని ఆండాళ్ రచించింది.

ప్రతి పదిగం (దశాబ్దం) చివరిలో ఆమె తనను తాను విట్టుచిత్తన్ కోదై  మరియు బట్టర్‌పిరాన్ కోదై (పెరియాళ్వార్ల కుమార్తె) గా గుర్తిస్తూ, పెరియాళ్వార్లకి దాసియని చాటుతుంది. ఎంపెరుమానుడు పెరియాళ్వార్ల కోసము తనని స్వీకరిస్తే నేను స్వాగతిస్తాను అని ఆమె తన ఆచార్య నిష్ఠలో (ఆచార్యుల అధీనులై ఉండే స్థితి) ఉన్న స్థితిని వెల్లడించింది. భగవానుడితో సన్నిహిత సంబంధాన్ని వ్యక్తం చేస్తూ భూమి పిరాట్టి (భూదేవి) యొక్క పునః అవతారముగా, ఆమె మనల్ని భక్తి పారవశ్యంలో మునిగిపోయేలా చేస్తుంది.

ఈ సరళ వివరణ పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై యొక్క వ్యాఖ్యానానికి పుత్తూర్ స్వామివారు అనుగ్రహించిన వివరణ సహాయంతో వ్రాయబడింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/nachchiyar-thirumozhi-simple/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्याख्या – पाशुर २१-३०

Published by:

।।श्रीः श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः।।

तिरुप्पावै

<< पाशुर १६ – २०

इस पाशुर से देवी यह अनुभव करवा रही है कि , भगवान् कृष्ण के प्रेम में मग्नता के, आनंद का अनुभव प्राप्त करने, नप्पिन्नै  पिराट्टी भी देवी के व्रतनुष्ठान में सम्मिलित हो जाती है ।

इक्कीसवाँ पाशुर :

इस पाशुर में देवी नन्द गोप के यहाँ, गोप कुल में भगवान् कृष्ण के जन्म का उत्सव मना रही है ।

वेदों के माध्यम से उनकी सर्वोच्चता और उनकी गुणवत्ता को महसूस कर रही है ।

एऱ्ऱ कलन्गळ् एदिर् पोन्गि मीदळिप्प
  माऱ्ऱादे पाल् सोरियुम् वळ्ळल् पेरुम् पसुक्कळ्
आऱ्ऱप् पडैत्तान् मगने अऱिवुऱाय्
  ऊऱ्ऱम् उडैयाय् पेरियाय् उलगिनिल्
तोऱ्ऱमाय् निन्ऱ सुडरे तुयिल् एळाय्
  माऱ्ऱार् उनक्कु वलि तोलैन्दु उन् वासल् कण्
आऱ्ऱादु वन्दु उन् अडि पणियुमा पोले
  पोऱ्ऱि याम् वन्दोम् पुगळ्न्दु एलोर् एम्बावाय्

उदार प्रवर्ति वाली, सदा लगातार दूध देने में सक्षम, जिससे दुग्ध के भंडारण के लिये रखे , सभी बर्तन दूध से भर भर कर बह जाता है, ऐसी गायें के अपार समूह के धनि, नन्द गोप के सूत अपनी गहरी दिव्य निद्रा से जागो ।

हे ! सर्वोच्च प्रामाणिक वेदों में वर्णित अपार शक्तियों के धनि । 

हे! ,वह जो महान है !  

हे , वह जो वैभवशाली है,

हे! वह जो इस दुनिया में सबके सामने खड़े है ।  

उठो ,  हम सब आपका गुणानुवाद करते, आपके द्वार पहुँच गये हैं  ।

वैसे ही जैसे आपके शत्रु परास्त होने के बाद, और कोई सहारा न देख , आपके दिव्य चरणों की शरण में आ जाते है ।

बावीसवाँ पाशुर:

इस पाशुर में आण्डाळ्  भगवान् से कहती है की, मझे और मेरी सखियों को आपके सिवाय और कोई सहारा नहीं है ।

हम आपके सामने विभीषण की तरह ही आयी हैं, जो शरणागत होकर रामजी के पास आया था ।

वह यह भी कहती है की, वह सब सारी इच्छायें का त्याग कर सिर्फ तुमको (कृष्ण) को पाने की ही इच्छा  रखते हैं ।

अन्गण् मा ग्यालत्तु अरसर् अभिमान
  बन्घमाय् वन्दु निन् पळ्ळिक् कट्टिल् कीळे
सन्गम् इरुप्पार् पोल् वन्दु तलैप्पेय्दोम्
  किण्किणि वाय्च् चेय्द तामरैप् पूप् पोले
सेम् कण् सिऱुच् चिऱिदे एम् मेल् विळियावो
  तिन्गळुम् आदित्तियनुम् एळुन्दाऱ् पोल्
अम् कण् इरण्डुम् कोण्डु एन्गळ् मेल् नोक्कुदियेल्
  एन्गळ् मेल् साबम् इळिन्दु एलोर् एम्बावाय्

हम सुन्दर और विशाल वसुधा के भूभाग पर शासन करने वाले राजाओं की तरह अपना अभिमान त्याग कर आपके छत्र के निचे एकत्र हुये है ।

क्या आप हम पर कृपा कटाक्ष नहीं डालोगे ?  आपके मुख कमल की चमक. झिलमिलाते आभूषणों की तरह है, अर्ध- खिले कमल के फूल के समान  हैं |

हे ! कमलनयन अपने सूर्य और चंद्र जैसे नेत्रों से हमें देखभर लोगे, तो हमारे सारे दुःख दूर हो जायेंगे ।

तेवीसवाँ पाशुर:`

इस पाशुर में भगवान् कृष्ण, देवी आण्डाळ्  के इतने दिनों के व्रत को देख, उन्हें इतने दिनों तक इंतज़ार करवाने के बाद पूछ रहे है, क्या इच्छायें है?

आण्डाळ कहती है आप अपनी शैया से उठिये, राजदरबार में, राजसी शान से सिंहासन पर विराजमान हो सभी दरबारियों के सम्मुख मेरी इच्छा पूछिये ।

मारि मलै मुळैन्जिल् मन्निक् किडन्दु उऱन्गुम्
  सीरिय सिन्गम् अऱिवुऱ्ऱुत् ती विळित्तु
वेरि मयिर् पोन्ग एप्पाडुम् पेर्न्दु उदऱि
  मूरि निमिर्न्दु मुळन्गिप् पुऱप्पट्टु
प्Oदरुमा पोले नी पूवैप् पूवण्णा
  उन् कोयिल् निन्ऱु इन्गने पोन्दु अरुळिक् कोप्पु उडैय
सीरिय सिन्गासनत्तु इरुन्दु याम् वन्द
  कारियम् आराय्न्दु अरुळ् एलोर् एम्बावाय्

वह, जिनका रंगरूप नील लोहित रंग सा है, वह, जो वर्षा काल में अपनी गुफा में सो रहे सिंह की मानिंद,  जागने पर, अपनी पैनी आँखों से चहुँ  ओर देखते हुये, अपने शरीर को ऐसे फैलाता है की, उसकी सुगन्धित अयाल चहुँ  ओर फ़ैल जाती है , जो 

दहाड़ते हुये, अपनी शाही चाल से बहार आता है, आप उसी तरह अपनी निद्रा त्याग, बाहर  आपके महल के इस स्थान तक आइये , अपने प्रतिष्ठित सिंहासन पर बिराज, हम पर कृपा बरसाते हुये हमें हमारे यहाँ आने का उद्देश्य पूछिये ।

चौबीसवाँ पाशुर:

पेरिया आळ्वार की पालित पुत्री है, इस परिवार का ध्येय ही सदा भगवान का मंगलाशासन रहा है ।

भगवान को सिंह सी चाल से चलते हुये अपने सिंहासन पीठ पर विराजमान देख, देवी और उनकी सखियों ने भगवान का  मंगलाशासन किया ।

यहाँ देवी, सीता पिराट्टी, दंडकारण्य के ऋषि मुनि, पेरिया आळ्वार की तरह आत्मग्लानि  भी महसूस करती है कि  , भगवान् के इतने सुकोमल पाँव है, हमारे कारण उन्हें चलकर आना पड़ा ।

अन्ऱु इव्वुलगम् अळन्दाय् अडि पोऱ्ऱि
  सेन्ऱु अन्गुत् तेन्निलन्गै सेऱ्ऱाय् तिऱल् पोऱ्ऱि
पोन्ऱच् चगडम् उदैत्ताय् पुगळ् पोऱ्ऱि
  कन्ऱु कुणिला एऱिन्दाय् कळल् पोऱ्ऱि
कुन्ऱु कुडैया एडुत्ताय् गुणम् पोऱ्ऱि
  वेन्ऱु पगै केडुक्कुम् निन् कैयिल् वेल् पोऱ्ऱि
एन्ऱु एन्ऱु उन् सेवगमे एत्तिप् पऱै कोळ्वान्
  इन्ऱु याम् वन्दोम् इरन्गु एलोर् एम्बावाय्

इस पाशुर के द्रविड़ शब्द पोऱ्ऱि (पोररी) का अर्थ “चिरायु हो” होता है, जो मंगलाशासन में कहते है ।

हे! बहुत पहले देवों के लिये अपने चरणों से तीनों लोकों  को नापने वाले, आप चिरायु हो ।

हे! रावण की स्वर्ण लंका में जाकर उसे नष्ट करने वाले, आपका बल सदा बना रहे ।

हे! शकटासुर को लात मारकर मारने वाले .आपका यश सदा बना रहे । 

हे!  धेनुकासुर को उठाकर जंगली बासों में फेंक उसे और जंगल में रहने वाले राक्षस का संहार करने वाले , आपके  चरण सदा  चिरायु  हो । 

हे ! गिरी गोवेर्धन को छत्र की तरह धारण करने वाले, आपमें  शुभ गुण सदा विराजमान रहे ।

हे !  उस चक्रराज का भी मंगल हो, जो आपके हाथ में शोभित है, जो आपके दुश्मनो का नाश करता है ।

देवी  ने कहा हम यहाँ आपके वीरत्व सौम्यत्व करुणा का गुणानुवाद और मंगलाशासन करने आयी हैं , हम पर कृपा करते हुये, आपके कैंकर्य में रत रहने की शक्ति हमें प्रदान करिये ।

पच्चीसवां पाशुर:

इस पाशुर में भगवान् पूछते हैं  क्या उन्हें व्रत के लिये कोई वस्तु चाहिये?  वह कहती है आपके मंगलाशासन करने से उनके सारे दुःख कष्ट दूर हो गये, बस सिर्फ कैंकर्य की इच्छा बाकि है ।

ओरुत्ति मगनाय्प् पिऱन्दु ओर् इरविल्
  ओरुत्ति मगनाय् ओळित्तु वळरत्
तरिक्किलानागित् तान् तीन्गु निनैन्द
  करुत्तैप् पिळैप्पित्तुक् कन्जन् वयिऱ्ऱिल्
नेरुप्पेन्न निन्ऱ नेडुमाले उन्नै
  अरुत्तित्तु वन्दोम् पऱै तरुदि आगिल्
तिरुत्तक्क सेल्वमुम् सेवगमुम् याम् पाडि
  वरुत्तमुम् तीर्न्दु मगिळ्न्दु एलोर् एम्बावाय्

घनघोर अँधेरी रात में देवकी के यहाँ अवतार लेकर, यशोदा के पुत्र बन पलते रहे, पर कंस यह बर्दाश्त न कर ,अपनी दुर्बुद्धि लगाकर आपको मारने के कई यत्न किये । आप उसकी पेट की अग्नि बन, उसके विचार और उसको ही नष्ट कर दिये । हम यहाँ आपके पास अपनी इच्छित वस्तु प्राप्त करने आयी हैं  ।

आप हमारी  प्रार्थना सुन उसे पूर्ण करोगे तब हम आपके लिये, ऐसा मंगलाशासन करेंगी कि , पिराट्टी भी उसे पसंद करेंगी, हम भी आपसे बिछडाव के दुःख से दूर हो जायेंगी ।

छब्बीसवाँ पाशुर :

पहले पाशुर में भगवान् के पूछने पर कुछ नहीं होना कहती है, पर इस पाशुर में देवी उन सभी वस्तुओं की मांग करती है, जो उन्हें उनके व्रत में चाहिये थी ।

जैसे भगवान की सेवा में रत पाञ्चजन्य जैसा शंख, जिससे मंगलाशासन का नाद कर सके ।

एक दीपक जिससे भगवान का मुख निहार सके ।

एक ध्वजा जो भगवान की उपस्तिथिति निश्चित करता है ।

एक छत्र जिससे भगवान को धुप, हवा पानी में, इसकी ओट में रह सके ।

हमारे पूर्वाचार्यों ने इन पाशुरों का अनुभव करते कहते है की, देवी ने कृष्णानुभव करने इन सब चीजों की मांग रखी थी ।

माले मणिवण्णा मार्गळि नीर् आडुवान्
  मेलैयार् सेय्वनगळ् वेण्डुवन केट्टियेल्
ग्यालत्तै एल्लाम् नडुन्ग मुरल्वन
  पाल् अन्न वण्णत्तु उन् पान्चसन्नियमे
पोल्वन सन्गन्गळ् पोय्प्पाडु उडैयनवे
  सालप् पेरुम् पऱैये पल्लाण्डु इसैप्पारे
कोल विळक्के कोडिये विदानमे
  आलिन् इलैयाय् अरुळ् एलोर् एम्बावाय्

हे ! भक्तों के प्रति स्नेह रखने वाले ।

हे ! नील रत्न के समान रंगवाले ।

हे ! प्रलयकाल में वटपत्र पर वटपत्रशायि बन शयन करने वाले ।

अगर आप पूछ रहे है, हमें मार्गशीर्ष माह में व्रत के लिये क्या क्या चाहिये , तो हमें पूर्वजो ने जैसे किये वैसे ही हम करना चाहती है ।

हमें वैसे ही दूधिया श्वेत पाञ्चजन्य जैसे, नाद करनेवाले शंख चाहिये, जिसके नाद से संसार कम्पित हो जाये ।  हमें ऐसे बजाने वाले यन्त्र चाहिये जो बड़े और विशाल हो ।

हमें ऐसे परिकर चाहिये जो तिरुप्पल्लाण्डु गाये ।

हमें दीपक, ध्वजा और छत्र चाहिये ।

सत्ताइसवें और अट्ठाईसवें पाशुर में देवी यह प्रमाणित करती है की, स्वयं एम्पेरुमान (भगवान) ही एक मात्र उपेय और उपाय है । भगवद कैंकर्य कर उन्हें प्राप्त करना ही एक मात्र लक्ष्य है ।

सत्ताईसवाँ पाशुर :

आण्डाळ्  इस पाशुर में  एम्पेरुमान (भगवान) के, अनुकूल और प्रतिकूल दोनों ही प्रकार के जीवों को अपनी ओर आकर्षित करने के विशिष्ट गुण बतलाती है ।

कहती है की परम पुरुषार्थ सायुज्य मोक्ष (बिना बिछुड़े सदा भगवान की नित्य सनिद्धि में, उनके कैंकर्य में रहना) की प्राप्ति है ।

कूडारै वेल्लुम् सीर्क् गोविन्दा उन्दन्नैप्
  पाडिप् पऱै कोण्डु याम् पेऱु सम्मानम्
नाडु पुगळुम् परिसिनाल् नन्ऱाग
  सूडगमे तोळ् वळैये तोडे सेविप्पूवे
पाडगमे एन्ऱु अनैय पल् कलनुम् याम् अणिवोम्
  आडै उडुप्पोम् अदन् पिन्ने पाल् सोऱु
मूड नेय् पेउदु मुळन्गै वळिवार
  कूडि इरुन्दु कुळिर्न्दु एलोर् एम्बावाय्

हे गोविन्द ! न मानने वालों के भी मन को जीत  लेने का आपका यह गुण, आपके ऐसे गुणों के गुणानुवाद से हमें सम्मान मिलता है ।

आपके कैंकर्य से हमें भांति भांति के आभूषण धारण को मिलते है, जैसे कंगन, बाजूबन्द, कुण्डल, कान में ऊपर की तरफ पहना जाने वाला आभूषण , पायल और भी अन्य, जो नप्पिन्नै  पिराट्टी और आप हमें प्रसादित करते है ।

हम सब आप द्वारा प्रसादित वस्त्र धारण कर, हम सभी घी से तर अक्कारवड़ीसल (एक मीठा अन्न जो चांवल, दूध, गुड़ और घी के मिश्रण से बनता है) पायेंगे, जिसे पाते समय घी, हथेलियों से निकल कोहनियों से बहा रहा होता है ।

अट्ठाईसवाँ पाशुर:

इस पाशुर में देवी आण्डाळ् अकारणकरुणावरुणालय का जीवात्मा से सम्बन्ध समझा रही है ।

देवी का अन्य उपाय से परे होकर, भगवान् की वृन्दावन की गायों की तरह बिना किसी द्वेष के, सब के उत्त्थान के गुण बतला रही है ।

कऱवैगळ् पिन् सेन्ऱु कानम् सेर्न्दु उण्बोम्
  अऱिवु ओन्ऱुम् इल्लाद आय्क्कुलत्तु उन्दन्नैप्
पिऱवि पेऱुन्दनैप् पुण्णियम् याम् उडैयोम्
  कुऱै ओन्ऱुम् इल्लाद गोविन्दा उन् तन्नोडु
उऱव्Eल् नमक्कु इन्गु ओळिक्क ओळियादु
  अऱियाद पिळ्ळगळोम् अन्बिनाल् उन्दन्नैच्
चिऱु पेर् अळैत्तनवुम् सीऱि अरुळादे
  इऱैवा नी ताराय् पऱै एलोर् एम्बावाय्

हे सर्व मंगलकारी गोविन्द ! हम गायों के पीछे पीछे वन में जायेंगे,वहाँ उन्हें चराकर, संग संग भोजन पायेंगे ।

हे! भगवान, इस ज्ञान  हीन् गो-कुल में आपका जन्म हमारा सौभाग्य है ।

हमारा आपसे जो रिश्ता है, उसे न तो तुम तोड़ सकते है और न हम।

हमसे नाराज़ मत होना क्योंकि, हमने अपने स्नेह के वश आपको तुच्छ नामों से पुकारा है।

जो हम चाहते हैं हमें प्रसादित कर, हमें अनुग्रहित करें।  

उन्तीसवाँ पाशुर:

इस पाशुर में देवी यह कहती है की कैंकर्य वह अपनी ख़ुशी के लिये नहीं बल्कि एम्पेरुमान की ख़ुशी के लिये करना चाहती है।

बतलाती है, कृष्णानुभव की तीव्र इच्छा के चलते ही, बहाने से  इस व्रत को धारण किया है।

सिऱ्ऱम् सिऱु काले वन्दु उन्नैच् चेवित्तु उन्
  पोऱ्ऱामरै अडिये पोऱ्ऱुम् पोरुळ् केळाय्
पेऱ्ऱम् मेय्त्तु उण्णुम् कुलत्तिल् पिऱन्दु नी
  कुऱ्ऱेवल् एन्गळैक् कोळ्ळामल् पोगादु
इऱ्ऱैप् पऱै कोळ्वान् अन्ऱु काण् गोविन्दा
  एऱ्ऱैक्कुम् एळेळ् पिऱविक्कुम् उन्दन्नोडु
उऱ्ऱोमे आवोम् उनक्के नाम् आट् सेय्वोम्
  मऱ्ऱै नम् कामन्गळ् माऱ्ऱु एलोर् एम्बावाय्

हे गोविन्द ! आप सुनिये, हम सब प्रातः ही, यहाँ आकर आपके वांछनीय स्वर्ण कमल जैसे दिव्य चरणों को नमन कर मंगलाशासन करती हैं । 

गो-कुल में जन्म लेने वाले हे गोविन्द, हमारी गायों को चराकर प्रसाद पाते हो आपको हमारी सेवायें प्राप्त करनी चाहिये।

हम यहाँ वाद्य यंत्र, और ढोल लेने नहीं आयी हैं । 

चाहे कोई भी  जन्म रहा हो, आपका हमारा अनादिकाल से सम्बन्ध है।

हम सिर्फ आपका ही कैंकर्य चाहती  हैं ।

आप यह कदापि न सोंचे, यह सब कुछ हमारी ख़ुशी के लिये कर रही  हैं । 

आप हम पर ऐसी कृपा करें, यह  कैंकर्य केवल आपको प्रसन्न करने के लिये ही है।

तीसवाँ पाशुर:

भगवान के इच्छापूर्ति का वचन देने के बाद, देवी गोदा गोकुल की गोपिका का भाव छोड़  स्वयं के लिये यह पाशुर गाती है।

यहाँ देवी आण्डाळ्  कहती है कि जो कोई भी इन पाशुरों का गायन, भाव या अ-भाव में भी करेगा वह, गोदा की तरह भगवान का कैंकर्य प्राप्त करेगा, बिलकुल उसी तरह जैसे गोप बालिकाएं वृन्दावन में कृष्ण के साथ रहती थी।

देवी आण्डाळ् ने श्रीविल्लिपुत्तूर को ही गोकुल/वृन्दावन मान गोपिका भाव से रह रही थी।

पराशर भट्टर (कुरेश स्वामीजी, भगवत रामानुज स्वामीजी के प्रमुख शिष्य के पुत्र)  ने कहा जैसे गाय भूसा भरे अपने मृत बछड़े को देख कर भी दूध दे देती है, वैसे ही यह तीस पाशुर भगवान् को अति प्रिय है इस कारण इन्हे गाने वाले को वही फल प्राप्त होगा जो फल भगवान के प्रिय जनों   को मिलता है। 

देवी आण्डाळ् प्रबंध को समुद्र मंथन की एक घटना का जिक्र करते हुये संपन्न करती है।

ग्वाल बालिकाओं ने भगवान को प्राप्त करना चाहा, भगवत प्राप्ति के लिये पिराट्टी का पुरुषकार अनिवार्य है। भगवान ने समुद्र मंथन, माता महालक्ष्मीजी को समुद्र से बाहर लाकर उन्हें वरने के लिये किये थे।

इस तरह इस घटना को कहते हुये देवी आण्डाळ् अपना प्रबंध सम्पूर्ण करती है।

देवी आण्डाळ् आचार्याभिमान को जतलाते स्वयं को भट्टरपिरान् की पुत्री कह बतलाती है।

वन्गक् कडल् कडैन्द मादवनै केसवनै
  तिन्गळ् तिरु मुगत्तुच् चेळियार् सेन्ऱिऱैन्जि
अन्गप् पऱै कोण्ड आऱ्ऱै अणि पुदुवैप्
  पैन्गमलत् तण् तेरियल् भट्टर्पिरान् कोदै सोन्न
सन्गत् तमिळ्मालै मुप्पदुम् तप्पामे 
  इन्गु इप्परिसु उरैप्पार् ईरिरण्डु माल् वरैत् तोळ्
सेन्गण् तिरुमुगत्तुच् चेल्वत् तिरुमालाल्
  एन्गुम् तिरुवरुळ् पेऱ्ऱु इन्बुऱुवर् एम्बावाय्

सागर मंथन करवाने वाले भगवान् केशवन (एम्पेरुमान) जो इस ब्रह्माण्ड की सर्वोच्च शक्ति है।

चंद्रमुखी सी ग्वालबालायें, विशिष्ट आभूषण धारण कर उन भगवान की पूजा कर , उसका फल  गोकुल में पाती है।

देवी आण्डाळ्,  पेरियाळ्वार की पुत्री, जिनके पास कमल पुष्पों की माला है। श्रीविल्लिपुत्तूर में अवतरित हो, कृपा करते हुये भगवान कृष्ण का अनुभव प्राप्त करती गोपबालिकाओं की कथा कही है।

इन पाशुरों को संगोष्ठियों में, इस तरह गायन से उन भगवान् जिनके विशाल पर्वतों की तरह दिव्य कंधे हैं, लालिमा लिये दिव्य नेत्रों वाला एक दिव्य चेहरा है (आँखों की लालिमा भक्तों के प्रति स्नेह को दर्शाती हैं)  ऐसे लोग हर जगह आनंदित रहेंगे।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-21-30-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्याख्या – पाशुर १६ से २०

Published by:

।।श्रीः श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः।।

तिरुप्पावै

<< पाशुर ६ – १५

इस सोलहवे पाशुर  में देवी आन्डाळ् नित्यसुरियों के लौकिक प्रतिनिधियों, जैसे क्षेत्रपाल द्वारपाल, आदिशेष आदि… को जगा रही है।

सोलहवाँ पाशुर:

इस सोलहवे पाशुर में देवी नन्दगोप के महल और नन्दगोप के कमरे के द्वारपाल को जगा रही है।

नायगनाय् निन्ऱ नन्दगोपनुडैय
  कोयिल् काप्पाने कोडित्तोन्ऱुम् तोरण
वायिल् काप्पाने मणिक्कदवम् ताळ् तिऱवाय्
  आयर् सिऱुमियरोमुक्कु अऱै पऱै
मायन् मणिवण्णन् नेन्नले वाय् नेर्न्दान्
  तूयोमाय् वन्दोम् तुयिल् एळप् पाडुवान्
वायाल् मुन्नमुन्नम् माऱ्ऱादे अम्मा नी
  नेय निलैक्कदवम् नीक्कु एलोर् एम्बावाय्

हे ! हमारे नायक नन्दगोप के  दिव्य महल की रक्षा करने वाले द्वारपालकों।

हे ! हमारे ध्वज लगे मेहराबों की रक्षा करने वालों, तुम्हे रत्नजड़ित द्वार की कुण्डी खोल देनी चाहिये।

कृष्ण जिनकी दिव्य अद्भुत गतिविधियां है, जिनका रंग नीलमणि जैसा है, उन्होंने कल हमें वचन दिया था की वह नाद करने वाले ढोल हमें देंगे।

हम सभी शुद्ध पवित्र मन से उन्हें जगाने आयी हैं ।

हे मेरे स्वामी! आप जिन्हे कृष्ण से मोह, प्रेम है आपको द्वार खोल देने चाहिये।

सत्रहवाँ पाशुर:

सत्रहवें पाशुर में देवी आण्डाळ्  नन्दगोपन्, माँ यशोदा और बलरामजी को जगा रही है।

अम्बरमे तण्णीरे सोऱे अऱन्जेय्युम्
  एम्पेरुमान् नन्दगोपाला एळुन्दिराय्
कोम्बनार्क्केल्लाम् कोळुन्दे कुलविळक्के
  एम्पेरुमाट्टि यसोदाय् अऱिवुऱाय्
अम्बरम् ऊडु अऱुत्तु ओन्गि उलगु अळन्द
  उम्बर् कोमाने उऱन्गादु एळुन्दिराय्
सेम्बोन् कळल् अडिच् चेल्वा बलदेवा
  उम्बियुम् नीयुम् उऱन्गु एलोर् एम्बावाय्`

ओह ! वस्त्र अन्न जल दान करने वाले, हे नाथ नन्दगोप उठो, हे ! छरहरे बदन वाली ग्वालकुल की नायिका, हे! ग्वालकुल की दीपस्तम्भ, ओ ! यशोदा पिराट्टी अवगत हो जाइये! हे !आकाशीय गृह तारों के राजा! जिन्होंने  आकाश को चीरते  हुए सारे संसार को मापते हुए  ऊपर उठे ,आपको अब नींद से  जागना चाहिए | हे लाली लिये स्वर्णिम पायल धारण करने वाले बलराम ! आप दोनों भाइयों को अब उठ जाना चाहिये।

अट्ठारवें , उनीसवें और बीसवें पाशुर में देवी गोदाम्बाजी को यह आभास होता है की, भगवान कृष्ण को जगाने में कहीं कोई कमी रह गयी, उन्हें लगता है की भगवान् कृष्ण को जगाने में उन्हें देवी नप्पिन्नै पिराट्टी का पुरुषकार  लेना चाहिये।

इसलिये इन तीन पाशुरों में देवी आण्डाळ् , नप्पिन्नै पिराट्टी की महानता का उल्लेख करती है।

जैसे नप्पिन्नै पिराट्टी की भगवान् कृष्ण के साथ अंतरंगता, उनके दिव्य चिर यौवन की बात कहती है, कैसे भगवान् के साथ रह आनंद लेती है और उनके गुण जिससे वह भगवान की इतनी प्रिय हो गयी, का बखान करती है।

भगवान को चेतन जीवों पर कृपा करने के लिये बाध्य करने के गुण की भी प्रशंसा करती है।

हमारे पूर्वाचार्य कहते है की पिराट्टी को भूल, सिर्फ भगवान् को प्राप्त करने की इच्छा, शूर्पणखा की इच्छा की तरह है, जो सीताजी को छोड़ उनके सम्मुख ही रामजी को पाने की इच्छा रखती थी।

भगवान् को छोड़, पिराट्टी को पाने की ही इच्छा रखे तो उसकी इच्छा रावण की इच्छा की तरह है, जो भगवान रामजी को छोड़ सीताजी की ही कामना करता था।

अट्ठारवाँ पाशुर :

अट्ठारवें पाशुर में , देवी के बहुत जगाने पर भी भगवान निद्रा से नहीं उठे, देवी सोंचती है उसे नप्पिन्नै पिराट्टी की अनुशंसा (पुरुषकार) लेकर सतत प्रयास करते रहना चाहिये ।

 यह पाशुर भगवद रामानुज स्वामीजी को अति प्रिय था।

उन्दु मद कळिऱ्ऱन् ओडाद तोळ् वलियन्
  नन्द गोपालन् मरुमगळे नप्पिन्नाय्
गन्दम् कमळुम् कुळली कडै तिऱवाय्
  वन्दु एन्गुम् कोळि अळैत्तन काण् मादविप्
पन्दल् मेल् पल्गाल् कुयिल् इनन्गळ् कूविन काण्
  पन्दार् विरलि उन् मैत्तुनन् पेर् पाड
सेन्दामरैक् कैयाल् सीर् आर् वळै ओलिप्प
  वन्दु तिऱवाय् मगिळ्न्दु एलोर् एम्बावाय् !

ओ ! हाथी से बलवान, चौड़े कांधो वाले,  जो युद्ध में कभी पीछे नहीं हटते, ऐसे नन्दगोप की पुत्रवधु।

ओ ! नप्पिन्नै  पिराट्टी, ओ ! सुगन्धित केशों वाली, द्वार खोलो, देखो चहुँ और चिड़ियाँ चहक रही है, कोयल लताओं से घिरे मचान से कुक रही है।

अपने उँगलियों से  पुष्प गेंद से खेलने वाली, अपने लाली लिये कमल के समान, दिव्य सुन्दर हाथों में पहनी चूड़ियों को खनकाते प्रसन्नता से द्वार खोलो । 

उनीसवाँ पाशुर :

इस पाशुर में देवी ,कृष्णजी और नप्पिन्नै  पिराट्टी को बारी बारी से जगाने का प्रयत्न कर रही है ।

कुत्तु विळक्कु एरियक् कोट्टुक्काल् कट्टिल् मेल्
  मेत्तेन्ऱ पन्जसयनत्तिन् मेल् एऱि
कोत्तु अलर् पून्गुळल् नप्पिन्नै कोन्गैमेल्
  वैत्तुक् किडन्द मलर् मार्बा वाय् तिऱवाय्
मैत्तडम् कण्णिनाय् नी उन् मणाळनै
  एत्तनै पोदुम् तुयिल् एळ ओट्टाय् काण्
एत्तनैयेलुम् पिरिवु आऱ्ऱगिल्लायाल्
  तत्तुवम् अन्ऱु तगवु एलोर् एम्बावाय्

ओ ! चिराग से प्रकाशमान अपने कमरे में , हाथी दन्त से बने सुसज्जित पलंग पर,नप्पिन्नै पिराट्टि के संग, जिसके केशपाश सलीके से सुन्दर फूलों से सजे हुये है, के विकसित वक्षस्थल पर सोने वाले ।

हे नाथ ! अपने दिव्य मुख से कुछ तो हम को कहो ।

ओह ! अपनी आँखों को काजल से सजाने वाली, क्या तुम अपने पति को एक पल के लिये भी उठने नहीं दे रही ? क्या तुम उनसे एक पल भी दूर नहीं रह सकती, हमारे नज़दीक आने से उन्हें रोकना आपके स्वभाव और स्वरुप के अनुकूल नहीं लगता है ।

बीसवाँ पाशुर :

इस पाशुर में देवी आन्डाळ् नप्पिन्नै पिराट्टि और भगवान् कृष्ण दोनों को जगा रही है ।

नप्पिन्नै पिराट्टि से कहती है कि , तुम्हे हम सबको कृष्ण से मिलाना चाहिये, हमें उनके मिलन के आनंद का अनुभव लेने में सहायक होना चाहिये ।

मुप्पत्तु मूवर् अमरर्क्कु मुन् सेन्ऱु
  कप्पम् तविर्क्कुम् कलिये तुयिल् एळाय्
सेप्पम् उडैयाय् तिऱल् उडैयाय् सेऱ्ऱार्क्कु
  वेप्पम् कोडुक्कुम् विमला तुयिल् एळाय्
सेप्पन्न मेन् मुलै सेव्वाय्च् चिऱु मरुन्गुल्
  नप्पिन्नै नन्गाय् तिरुवे तुयिल् एळाय्
उक्कमुम् तट्टु ओळियुम् तन्दु उन् मणाळनै
  इप्पोदे एम्मै नीराट्टु एलोर् एम्बावाय्

३३ कोटि देवताओं के कष्ट निवारण का सामर्थ्य रखने वाले हे कृष्ण , उठों !भक्तों की रक्षा करने वाले , शत्रुओं का संहार करने वाले उठो! मुख पर लालिमा लिये, स्वर्ण कान्ति लिये विकसित उरोजों वाली, पतली कमर वाली हे नप्पिन्नै पिराट्टी ! आप तो माता महालक्ष्मी सी लग रही हो, उठिये. आप हमें हमारे व्रत अनुष्ठान के लिये, ताड़पत्र से बने पंखे, दर्पण और आपके स्वामी  कण्णन् आदि प्रदान कर , हमें स्नान करवाइये ।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-16-20-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या – पाशुर ६ – १५

Published by:

।।श्रीः श्रीमते शठकोपाय नमः श्रीमते रामानुजाय नमः श्रीमत् वरवरमुनये नमः।।

तिरुप्पावै

<< पाशुर १ से ५

अब पाशुर छः – से पन्द्रह तक, आण्डाळ् नाच्चियार् उन १० ग्वालिनों को जगाती है, जो गोकुल की सारी ५००००० ग्वालिनों का प्रतिनिधित्व करती हुयी बतलाया है।

इन पाशुरों को कुछ इस व्यवस्थित ढंग व  ऐसे भावों से युक्त किया है कि, ऐसे प्रतीत होता है, देवी उन दस भागवतों को जगा रही है, जो वेद में विशेषज्ञ हैं।

छठवां पाशुर:

इस पाशुर में देवी आण्डाळ् कृष्णानुभव में रत नव गोपिका को जगाती है। यह गोपिका स्व-कृष्णानुभव से संतुष्ट है। यह भगवद अनुभव में निष्ठा का प्रथम पड़ाव है। ऐसे ही कोई अन्य भागवतों (भक्तो) के संग भगवद अनुभव करना चाहे तो वह चरमपर्व निष्ठा होती है।

पुळ्ळुम् सिलम्बिन काण् पुळ् अरैयन् कोयिल्
  वेळ्ळै विळिसन्गिन् पेररवम् केट्टिलैयो
पिळ्ळाय् एळुन्दिराय् पेय् मुलै नन्जु उण्डु
  कळ्ळच् चगडम् कलक्कु अळियक् काल् ओच्चि
वेळ्ळत्तु अरविल् तुयिल् अमर्न्द वित्तिनै
  उळ्ळ्ळत्तुक् कोण्डु मुनिवर्गळुम् योगिगळुम्
मेळ्ळ एळुन्दु अरि एन्ऱ पेर् अरवम्
  उळ्ळम् पुगुन्दु कुळिर्न्दु एलोर् एम्बावाय्

इस पाशुर में आण्डाळ् सखी से कह रही है, क्या तुझे पक्षियों की चहचहाहट सुनाई नहीं दे रही है? पक्षीराज गरुड़ के नाथ ,भगवान् (कण्णन्)  के मदिर से आ रही सफ़ेद शंखों के शंखनाद की ध्वनि नहीं सुनायी दे रही है?

हे छोटी सखी (नयी सखी) उठ, भगवान कृष्ण ने माँ बनकर आयी राक्षसी पूतना के स्तनों से लगे विष के साथ साथ उसके प्राण भी पी लिये।

अपने चरण उठाकर धोके से आये दैत्य शकटासुर को भी खंडित कर दिये, वही क्षीरसागर में शेष शैया पर शयन कर रहे है।

वह इस जगत के कारक है।

मुनि जो सदा इनके ध्यान में रहते है, योगी लोग जो प्रातः इनकी सेवा कर इनके ध्यान में रहते है।

वह अपने मन में बसे भगवान को कोई तकलीफ दिये बगैर, प्रातः उठकर हरी हरी नाम का उच्चारण कर रहे, उनके यह शब्द हमारे मन में उतर, हमें सुख प्रदान कर रहे है ।

सातवां पाशुर :

इस पाशुर में आण्डाळ् दूसरी ग्वाल सखी को उठा रही  है।

यह सखी कृष्णानुभव में प्रवीण है, पर आण्डाळ् और उसकी सखियों की आवाज़ सुनने घर के अंदर बैठी है।

कीसु कीसु एन्ऱु एन्गुम् आनैच्चात्तन् कलन्दु
  पेसिन पेच्चरवम् केट्टिलैयो पेय्प्पेण्णे
कासुम् पिरप्पुम् कलकलप्पक् कै पेर्त्तु
  वास नऱुम् कुळल् आय्च्चियर् मत्तिनाल्
ओसै पडुत्त तयिर् अरवम् केट्टिलैयो
  नायगप् पेण्पिळ्ळाय् नारायणन् मूर्ति 
केसवनैप् पाडवुम् नी केट्टे किडत्तियो
  तेसम् उडैयाय् तिऱ एलोर् एम्बावाय्

हे अबोध सखी (कृष्ण भक्ति से सरोवर होते हुये भी उसका भान न करने वाली), क्या तुझे पक्षियों की  चहचहाहट “किसु किसु”  चारों ओर  सुनायी नहीं दे रही?

क्या तुम ग्वालिनों द्वारा दही मंथने की आवाज़ नहीं सुन रही? ग्वालिनों जिनके सुन्दर केशों से भीनी भीनी महक आ रही है, जिनके दही मंथते समय हिल रहे, उनके स्वर्ण और चाँदी के आभूषणों के बजने की मधुर आवाज आ रही है|

हे! ग्वालिनों की नायिका, हम नारायण के अवतार कृष्ण के गीत गा रहे है, क्या तुम ऐसे ही सोये रहेगी?

उठ दरवाजा खोल।

आठवाँ पाशुर :

इस पाशुर में देवी ऐसी सखी को जगा रही है, जिसे कण्णन् (भगवान कृष्ण) बहुत पसंद करते है, और सखी, इसी बात से बहुत गुमान में रहती है।

कीळ् वानम् वेळ्ळेन्ऱु एरुमै सिऱु वीडु
  मेय्वान् परन्दन काण् मिक्कुळ्ळ पिळ्ळैगळुम्
पोवान् पोगिन्ऱारैप् पोगामल् कात्तु उन्नैक्
कूवुवान् वन्दु निन्ऱोम् कोदुकलम् उडैय
पावाय् एळुन्दिराय् पाडिप् पऱै कोण्डु
  मावाय् पिळन्दानै मल्लरै माट्टिय
देवादि देवनैच् चेन्ऱु नाम् सेवित्ताल्
  आवा एन्ऱु आराइन्दु अरुळ् एलोर् एम्बावाय्

हे! कृष्ण की प्यारी सखी, पूर्व दिशा में आकाश में अँधेरा हल्का हो रहा है, बैल जिन्हे थोड़े समय के लिये बाहर चरने के लिये छोड़ें है, वे  इधर उधर घूम रहे हैं । 

स्नान करने के लिये जाती सखियों को रोक कर, हम तेरे द्वार , तुझे साथ ले जाने के लिये,आये हैं , जिससे सभी पर कृपा हो। 

उठ ! हम केसी का मुख फाड़ने वाले, कंस के धनुरोत्सव में मल्लों को मारने वाले, और  जो नित्यसूरियों  के नायक है, उसकी उपासना करेंगे तो ,वह हमारी गल्तियों का ध्यान न कर, हम पर कृपा करेंगे।

नवां  पाशुर:

इस पाशुर में देवि आन्डाल्,  ऐसी ग्वाल सखी को जगाती है, जो यह विश्वास रखती है की, एम्पेरुमान को पाने के लिये एम्पेरुमान ही उपाय है।

वह एम्पेरुमान के साथ सुहावने अनुभव का आनंद लेती है।

यह सखी का विश्वास सीता पिराट्टी जैसा है, जिन्होंने  ने हनुमानजी से कहा था, कि मुझे स्वयं राम ही आकर ले जायेंगे।

तूमणि माडत्तुच् चुऱ्ऱुम् विळक्केरिय
  दूपम् कमळत् तुयिल् अणै मेल् कण् वळरुम्
मामान् मगळे मणिक्कदवम् ताळ् तिऱवाय्
   मामीर् अवळै एळुप्पीरो? उन् मगळ्दान्
ऊमैयो अन्ऱिच् चेविडो अनन्दलो?
  एमप् पेरुन्दुयिल् मन्दिरप्पट्टाळो?
मामायन् मादवन् वैगुन्दन् एन्ऱु एन्ऱु
  नामम् पलवुम् नविन्ऱु एलोर् एम्बावाय्

हे मामा की बेटी, जो इस रत्नों से सुसज्जित, दिव्य दीपकों से जगमगाते, मंद भीनी सुगंध से महकते महल में  आराम से सो रही हो, उठो, इन बड़े रत्नों से सज़े  दरवाजो की कुण्डी खोलो।

हे मामी! अपनी पुत्री को जगाओ ! क्या तुम्हरी पुत्री गूंगी बहरी है, या वह थक गयी है, क्या वह किसी के संरक्षण में है, या देर से सोने के लिये कोई वचन से बंधी है ?

हमने भगवान् नारायण के कई नाम को उच्चारा है , जैसे  मामायन्  (जिनके कृत्य आश्चर्यजनक होते है) , माधवन् (महालक्ष्मी के भर्ता),  वैकुण्ठन् ( श्री वैकुण्ठनाथ)  और कई,. पर वह अब तक उठी नहीं! ।

दसवां पाशुर:

इस पाशुर में देवि आन्डाल् एक ऐसी ग्वाल सखी को जगा रही है, जो कान्हा को प्रिय है, इस सखी को दृढ़ विश्वास है की, भगवान को प्राप्त करने का साधन भगवान् स्वयं ही है ।

इसलिये वह उसीमे दृढ़ता से लगी हुयी है, और उसकी इसी लगन के कारण कान्हा उसे चाहते है ।

नोऱ्ऱुच् चुवर्क्कम् पुगुगिन्ऱ अम्मनाय्
  माऱ्ऱमुम् तारारो वासल् तिऱवादार्
नाऱ्ऱत् तुळाय् मुडि नारायणन् नम्माल्
  पोऱ्ऱप् पऱै तरुम् पुण्णियनाल् पण्डु ओरु नाळ्
कूऱ्ऱत्तिन् वाय् वीळ्न्द कुम्बकरुणनुम्
 तोऱ्ऱुम् उनक्के पेरुम् तुयिल् तान् तन्दानो?
आऱ्ऱ अनन्दल् उडैयाय् अरुम् कलमे
  तेऱ्ऱमाय् वन्दु तिऱ एलोर् एम्बावाय्

हे सखी!  तुमने तो स्वर्ग की अनुभूति प्राप्त करने के लिये तपस्या भी की है ।

द्वार खुला नहीं है, पर फिर भी जो अंदर है वह आवाज़ तो दे सकते है ।

क्या  पहले के समय में   कुम्भकरण ,जो भगवान् के हाथो यमपुरी पहुँच गया ,जिस भगवान् नारायण का हम सदा गुणगान करते है,जो सदा साथ रहकर हमें कैंकर्य प्रदान करते है , वह  तुमसे हारकर अपनी निंदिया तुम्हे दे दी?

हे आराम से निद्रा लेने वाली अनमोलरत्न ,उठो निद्रा त्याग कर किवाड़ खोलो।

ग्यारवां पाशुर:

इस पाशुर में देवि आन्डाल् ऐसी ग्वाल सखी को उठा रही है जिसे, कान्हा की तरह  सारा वृन्दावन चाहता है।

इस पाशुर में वर्णाश्रम धर्म का पालन बतलाया है।

कऱ्ऱुक् कऱवैक् कणन्गळ् पल कऱन्दु
  सेऱ्ऱार् तिऱल् अलियच् चेन्ऱु सेरुच् चेय्युम्
कुऱ्ऱम् ओन्ऱु इल्लाद कोवलर् तम् पोऱ्कोडिये
  पुऱ्ऱरवु अल्गुल् पुनमयिले पोदराय्
सुऱ्ऱत्तुत् तोळिमार् एल्लारुम् वन्दु निन्
  मुऱ्ऱम् पुगुन्दु मुगिल् वण्णन् पेर् पाड
सिऱ्ऱादे पेसादे सेल्वप् पेण्डाट्टि नी
  एऱ्ऱुक्कु उऱन्गुम् पोरुळ् एलोर् एम्बावाय्

हे! स्वर्णलता सी सखी, तुम जनम लेने वाली कुल के  ग्वालें   गायें दुहते हैं , शत्रुओं के गढ़ में जाकर उनका नाश करते हैं| तुम जिसकी कमर बिल में रह रहे सर्प के फन की तरह है और  अपने निवास में मोर की तरह है,अब तो बाहर  आओ|

हम सब तुम्हारी सखियाँ, जो तुम्हारी  रिश्तेदारों की तरह है , सभी तुम्हारे आँगन में खड़े, मन मोहन मेघश्याम वर्ण वाले भगवान् कृष्ण के दिव्य नामों का गुणगान कर  रहें हैं । तुम क्यों अब तक  बिना  हिले डुले, बिना कुछ बोले निद्रा ले रही हो?

द्वादश पाशुर :

इस पाशुर में आण्डाल एक ऐसी सखी को जगा रही है, जिसका भाई कण्णन् (भगवान् कृष्ण) का ख़ास सखा है, जो वर्णाश्रम धर्म का पालन नहीं करता।

जब पूर्ण निष्ठा और श्रद्धा से भगवान का कैंकर्य करते है, तब वर्णाश्रम धर्म के पालन का महत्व नहीं रहता।

पर जब कैंकर्य समाप्त कर लौकिक कार्य में लग जाता है, तब वर्णाश्रम धर्म का पालन महत्वपूर्ण हो जाता है।

कनैत्तु इळन्गऱ्ऱु एरुमै कन्ऱुक्कु इरन्गि
  निनैत्तु मुलै वळिये निन्ऱु पाल् सोर
ननैत्तु इल्लम् सेऱाक्कुम् नऱ्चेल्वन् तन्गाय्
  पनित्तलै वीळ निन् वासल् कडै पऱ्ऱि
सिनत्तिनाल् तेन् इलन्गैक् कोमानैच् चेऱ्ऱ
  मनत्तुक्कु इनियानैप् पाडवुम् नी वाय् तिऱवाय्
इनित्तान् एळुन्दिराय् ईदु एन्न पेर् उऱक्कम्
  अनैत्तु इल्लत्तारुम् अऱिन्दु एलोर् एम्बावाय्

भैंसे जिनके छोटे छोटे बछड़े है, अपने बछड़ों के लिये, उनके बारे में सोंचते हुये अपने थनो में दूध अधिक मात्रा में छोड़ रही है, उनके थनो से बहते दूध से सारा घर आँगन में कीचड़ सा हो गया।

हे ! ऐसे घर में रहने वाली, भगवान् कृष्ण के कैंकर्य धन से धनि ग्वाल की बहन, हम तेरे घर के प्रवेश द्वार पर खड़ी है, ओस की बुँदे हमारे सर पर गिर रही है।

हम भगवान राम,  जिन्होंने  सुन्दर लंका के अधिपति रावण पर क्रोध कर उसे मार दिया, जिनका नाम आनन्ददायक है,उनका  गुण गा रहे हैं ।

हे! सखी ! कुछ बोल नहीं रही हो, कितनी लम्बी निद्रा है तुम्हारी, अब तो उठो,  तिरुवाय्प्पाडि  (गोकुल} के सभी वासी तुम्हारी निद्रा के बारे में जान गये है।

तेरहवां पाशुर:

इस पाशुर में आण्डाल उस सखी को जगा रही है, जो स्वयं एकांत में अपने नेत्रों की सुंदरता का बखान करती है।

नेत्र ज्ञान के परिचायक है, इसलिये ऐसे भी कह सकते है की यह सखी एम्पेरुमान (भगवान्) के बारे पूर्ण ज्ञान रखती है।

भगवान् कृष्ण को अरविन्दलोचनन् (कमल सी अँखियों   वाले) नाम से भी सम्बोधित करते है।

सखी स्वयं की अँखियों  की तुलना भगवान कृष्ण के नेत्र से करती हुयी, विश्वास करती है कि  स्वयं कृष्ण उसे ढूंढते हुए यहाँ आयेंगे।        

पुळ्ळिन् वाय् कीण्डानैप् पोल्ला अरक्कनै
  किळ्ळिक् कळैन्दानैक् कीर्त्तिमै पाडिप्पोय्
पिळ्ळैगळ् एल्लारुम् पावैक्कळम् पुक्कार्
  वेळ्ळि एळुन्दु वियाळम् उऱन्गिऱ्ऱु
पुळ्ळुम् सिलम्बिन काण् पोदरिक्कण्णिनाय्
  कुळ्ळक् कुळिरक् कुडैन्दु नीरडादे
पळ्ळिक् किडत्तियो? पावाय् नी नन्नाळाल्
  कळ्ळम् तविर्न्दु कलन्दु एलोर् एम्बावाय्

व्रत धारिणी सभी सखियाँ, व्रत के लिये निश्चित स्थान पर पहुँच गयी है।

सभी सखियाँ सारस के स्वरुप में आये बकासुर का वध करने वाले भगवान कृष्ण और सभी को कष्ट देने वाले रावण का नाश करने वाले भगवान् श्रीरामजी का गुणानुवाद कर रही है।

आकाश मंडल में शुक्र ग्रह उदित हुये है, और बृहस्पति अस्त हो गये है। पंछी सब विभिन्न दिशाओं में दाना चुगने निकल गये।

हे! बिल्ली और हरिणी जैसे आँखों वाली, प्राकृतिक स्त्रीत्व की धनी!  क्या आज के इस शुभ  दिवस पर भी, हमारे साथ शीतल जल में स्नान न कर, हमारे साथ भगवद गुणानुवाद न कर, अकेली  अपनी शैया पर भ्रम में भगवान् सुख भोगती रहोगी ?

चौदहवाँ पाशुर

इस पाशुर में देवी उस सखी को जगा रही है, जिसने सभी सखियों को इस व्रत अनुष्ठान के लिये जगाने की जिम्मेदारी ली थी, पर स्वयं अभी अपने घर में निद्रा ले रही है।

उन्गळ् पुळैक्कडैत् तोट्टत्तु वावियुळ्
  सेन्गळुनीर् वाय् नेगिळ्न्दु आम्बल् वाय् कूम्बिन काण्
सेन्गल् पोडिक्कूऱै वेण् पल् तवत्तवर्
  तन्गळ् तिरुक्कोयिल् सन्गिडुवान् पोदन्दार्
एन्गळै मुन्नम् एळुप्पुवान् वाय् पेसुम्
  नन्गाय् एळुन्दिराय् नाणादाय् नावुडैयाय्
सन्गोडु चक्करम् एन्दुम् तडक्कैयन्
  पन्गयक् कण्णानैप् पाडु एलोर् एम्बावाय्

ओह ! वह जो सभी प्रकार से पूर्ण है, वह जिसने प्रातः सभी को निद्रा से जगाने की जिम्मेदारी ली है,वह जो निसंकोच है, वह जो सुन्दर बातें बतियाती है।

अपने घर के पिछवाड़े के तालाब में प्रातः की सुचना देते नीलकमल मुरझा गये है, लाल कमल दल खिल रहे है, सन्यासी काषाय वस्त्र धारण किये, जिनके मुख की धवल दन्त पंक्ति दृष्टिगोचर हो रही है, मंदिर की तरफ प्रस्थान कर रहे है, मंदिर के किवाड़ खुलने के प्रतिक में शंखनाद कर रहे है।

उठो ! कमलनयन सा नेत्रों में मंद लालिमा लिये, अपने दोनों दिव्य हस्तों में दिव्य शंख  चक्र धारण किये भगवान् के गुणानुवाद करो ।

पन्द्रहवाँ पाशुर

इस पाशुर में देवी आण्डाल ऐसी सखी को जगा रही है, जो आण्डाल और उनकी सखियों को आते हुये निहारने के लिये उत्सुक है।

एल्ले इळम् किळिये इन्नम् उऱन्गुदियो
  चिल्लेन्ऱु अळियेन्मिन् नन्गैमीर् पोदर्गिन्ऱेन्
वल्लै उन् कट्टुरैगळ् पण्डे उन् वाय् अऱिदुम्
  वल्लीर्गळ् नीन्गळे नानेदान् आयिडुग
ओल्लै नी पोदाय् उनक्कु एन्न वेऱु उडैयै
  एल्लारुम् पोन्दारो पोन्दार् पोन्दु एण्णिक्कोळ्
वल् आनै कोन्ऱानै माऱ्ऱारै माऱ्ऱु अळिक्क
  वल्लानै मायनैप् पाडु एलोर् एम्बावाय्

(इस पाशुर का अर्थ, देवी अपनी सखियों के संग जगाने आयी एक सखी के द्वार पर खड़ी,  बाहर खड़ी सखियों और भीतर की सखी के मध्य वार्तालाप के अनुरूप दिया है।)

 बाहर खड़ी सखी : हे ! युवा तोते जैसी नवयौवना, मधुर वार्तालाप वाली, हम सब तेरे द्वार पर खड़ी हैं, और तुम निद्रा ले रही हो ?

अन्दर की सखी : हे! भगवद प्रेम में परिपूर्ण सखियों, इतने क्रोध में न बोलो, मैं  अभी आ रही हूँ ।

 बाहर  खड़ी सखी : तुम वार्ता में बहुत चतुर हो, हम सब हम आपके अशिष्ट शब्दों के साथ-साथ आपके मुंह को भी  बहुत पहले से जानते हैं।

अन्दर की सखी: तुम सब भी बहुत होशियार हो,  मैं जो  भी करती  हूं वह गलत होने दो, अब मुझे क्या करना है कहो ?

 बाहर खड़ी सखी:  जल्दी उठो , क्या तुम्हे नहीं उठने में कुछ विशेष लाभ है.?

अन्दर की सखी: क्या वो सब आ गए हैं, जिन्हें आना चाहिए था या  कोई और आना बाकी  है ?

बाहर खड़ी सखी: सभी आ गये है , तुम  बाहर  आकर गिन सकती हो।

अन्दर की सखी: बाहर आकर क्या करूँ ?

बाहर  खड़ी सखी: कुवलयापीड़ हाथी को मारनेवाले, अपने शत्रुओं का बल हरने वाले, अद्भुत गतिविधियां करने वाले भगवान् कृष्ण के गुणानुवाद करेंगे।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-6-15-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या – पाशुर १ से ५

Published by:

श्रीः  श्रीमते शठकोपाय  नमः   श्रीमते रामानुजाय  नमः   श्रीमत् वरवरमुनये नमः

तिरुप्पावै

<< तनियन्

पहला पाशुर:

एम्पेरुमान और ग्वालिनों के गुणानुगान का समय :

एम्पेरुमान उपाय और उपेय दोनों ही है, आण्डाळ् ने निश्चय कर लिया कि कृष्णानुभव के लिये, वह मार्गळि नोन्बु (( जो तमिल माह मार्गळि में रखे जाने वाली धार्मिक व्रतानुष्ठान)  (उत्तर भारतीय माह मार्गशीर्ष ) रखेगी।

      मार्गळित् तिङ्गळ् मदि निऱैन्द नन्नाळाल्
       नीराडप् पोदुवीर् पोदुमिनो नेरिळैयीर्
      सीर् मल्गुम् आय्प्पाडिच् चेल्वच् चिऱुमीर्गाळ्
       कूर्वेल् कोडुम् तोळिलन् नन्दगोपन् कुमरन्
      एर् आर्न्द कण्णि यसोदै  इळम् सिन्गम्
      कार् मेनिच् चेन्गण् कदिर् मदियम् पोल् मुगत्तान्
     नारायणने नमक्के पऱै तरुवान्
     पारोर् पुगळप् पडिन्दु एलोर् एम्बावाय्

ओ ! तिरुवाय्प्पाडि (श्री गोकुल) की युवा लड़कियों तुम्हारे पास तो कृष्ण कैंकर्य की संपत्ति है।

ओ ! सुन्दर बड़े आभूषण धारण करने वाली, आज शुभ दिवस है, देखो आज मार्गळि माह की पूर्णिमा है।

श्री कृष्ण (कण्णन्) नन्दगोप के आज्ञाकारी पुत्र है।

नन्दगोप के पास एक भाला है, जिससे वह कन्नन को हानि पहुँचाने वाले को ख़त्म कर देते है।

कन्नन यशोदाप्पिराट्टि के शेर के शावक की तरह है जिनके नेत्र अति सुन्दर है।

कन्नन का वर्ण घने काले बादलों सा है उनकी आँखें थोड़ी लालिमा लिये है, उनका मुख सूर्य चंद्र की भांति है।

वह स्वयं नारायण एम्पेरुमान है, वह हमें अपना कैंकर्य प्रदान कर सेवा का अवसर देंगे।

दूसरा पाशुर:

इस पाशुर में देवी अपनी सखियों को कृष्णानुभव के लिये क्या करना चाहिये क्या नहीं करना चाहिये का  नियम पालन बतला रही है।

देवी यहाँ यह कहती है की एम्पेरुमान (भगवान) की शरणागत हुयी हम सबको हमारे पूर्वाचार्यों के उपदेश ही मार्गदर्शक है।

वैयत्तु वाळ्वीर्गाळ् नामुम् नम् पावैक्कुच्
  चेय्युम् किरिसैगळ् केळीरो पार्कडलुळ्
पैयत् तुयिन्ऱ परमन् अडिपाडि
  नेय्युण्णोम् पालुण्णोम् नाट्काले नीराडि
मै इट्टु एळुदोम् मलर् इट्टु नाम् मुडियोम्
  सेय्यादन सेय्योम् तीक्कुऱळै चेन्ऱु ओदोम्
ऐयमुम् पिच्चैयुम् आन्दनैयुम् कैकाट्टि
  उय्युमाऱेण्णि उगन्दु एलोर् एम्बावाय्

हे सखियों ! हमें इस संसार में रहकर जीने के लिये जीवन मिला है। हम अपने उद्धार के लिये, भगवत प्राप्ति के लिये किये जाने वाले व्रत में हमें क्या करना चाहिये, क्या न करना चाहिये इसे समझते है।

हम सब तिरुप्पाऱ्कडल्  (क्षीर सागर) में शेष शैया पर शयन कर रहे, भगवान के दिव्य श्रीचरणों में प्रार्थना करेंगी।

हम घृत (घी) और दूध का सेवन नहीं करेंगी।

हम सुबह जल्दी उठकर स्नान करेंगी। 

हम अपनी आंखों में काजल नहीं लगायेंगी और न ही हम अपने बालों में फूल लगायेंगी।

हम ऐसा कोई कार्य नहीं करेंगी जो हमारे बड़ों ने निषिद्ध किया है।

हम किसी की चुगली नहीं करेंगी, हम अपनी सक्षमतानुसार जरूरतमंद को दान करेंगी। 

आण्डाळ् प्रार्थना करती है की, कृष्णानुभव की अनुमति देने वाले सभी बृन्दावन वासियों को लाभ मिले, यहाँ इसका अर्थ सभी को लाभ मिले ऐसा लिया है।

ओन्गि उलगु अळन्द उत्तमन् पेर् पाडि
  नान्गळ् नम् पावैक्कुच् चाऱ्ऱि नीराडिनाल्
तीन्गिन्ऱि नाडु एल्लाम् तिन्गळ् मुम्मारि पेय्दु
  ओन्गु पेरुम् सेन्नेल् ऊडु कयल् उगळ
पून्गुवलैप् पोदिल् पोऱि वण्डु कण् पडुप्प
  तेन्गादे पुक्कु इरुन्दु सीर्त्त मुलै पऱ्ऱि
वान्गक् कुडम् निऱैक्कुम् वळ्ळल् पेरुम् पसुक्कळ्
  नीन्गाद सेल्वम् निऱैन्दु एलोर् एम्बावाय्

हम व्रतधारिणी है इसलिये स्नान कर, हम सब उन भगवान् जो विशाल त्रिविक्रम स्वरुप धारण कर सारे ब्रह्माण्ड को नाप लिये,उनके दिव्य नामो का गुणानुवाद करेंगे।

ऐसा करने से बिना कोई हानि पहुंचाये सारे देश में, माह में तीन बार वर्षा होगी, जिससे धान के खेत लहलहा उठेंगे, उन खेतों में, मछीलियाँ कूदती दिखेंगी, चित्तीदार भृंग नीलकमल पर मंडराएंगे , लोग बेहिचक अपनी गायें के पास जाकर उन्हें दुहेंगे, वह इतना दूध देंगे की, दूध पात्रों से बाहर  बहेगा, देश अमिट ऐश्वयों से भरपूर होगा।

ब्राह्मण , राजा और सतियों के लिये, आण्डाळ् पर्जन्यदेव को माह में तीन बार बरसने की आज्ञा देती है, जिससे बृन्दावन निवासी सम्पन्नता से रहते हुए, कृष्णानुभव करते रहे।

आळि मळैक् कण्णा ओन्ऱु नी कै करवेल्
  आळियुळ् पुक्कु मुगन्दु कोडु आर्त्तु एऱि
ऊळि मुदल्वन् उरुवम् पोल् मेय् कऱुत्तु
   पाळियम् तोळुडैप् पऱ्पनाभन् कैयिल्
आळि पोल् मिन्नि वलम्पुरि पोल् निन्ऱु अदिर्न्दु
  ताळादे सार्न्गम् उदैत्त सरमळैपोल्
वाळ उलगिनिल् पेय्दिडाय् नान्गळुम्
  मार्गळि नीर् आड मगिळ्न्दु एलोर् एम्बावाय्

ओ वरुण देव, आप में समुद्र सी गहराइयाँ है, आप समुद्र से पानी लेकर भारी गर्जना करते हुये,  भगवान, जो समय के स्वामी है, जिनकी नाभि,  कमल के समान है, उनके वर्ण की तरह नीलमेघ वाले बन, अपने में कुछ न छिपाते हुये, भगवान के एक दिव्य हाथ में धारण किये हुये, चक्र की भव्यता से, उनके दूसरे हाथ में धारण किये शंख की तरह, तेजीसे गूंजते हुये, उनके सार्ङ्ग  धनुष से होती बाणों की वर्षा की तरह बरसो।

जिससे इस संसार के लोग कृष्णानुभव करते प्रसन्नता से रहे, और हम व्रत धारिणी भी इस मार्गळि माह में स्नान करें।

इस पाशुर में आण्डाळ् कहती है की नित्य भगवान के नाम स्मरण से हमारे कर्मानुसार किये हुये पाप और पुण्य कर्म धूमिल हो जाते है।

पाप कर्म अग्नि में जलती हुयी रुई की तरह जल कर भस्म हो जाते है, भविष्य में अनजाने में किये दुष्कर्म, कमल के पत्तों पर पानी की तरह,  बिना किसी निशान के मिट जाते है।

विशेष बात यह है की भगवान आप के सारे गत कर्म मिटा देते है, और भविष्य में भी अनजाने में हुये गलत कर्मो को मिटा देते है, पर साथ ही जानकारी रख कर किये हुये दुष्कर्मों के दुष्फल भी देते है।

मायनै मन्नु वड मदुरै मैन्दनैत्
  तूय पेरुनीर् यमुनैत् तुऱैवनै
आयर् कुलत्तिनिल् तोन्ऱुम् अणिविळक्कै
  तायैक् कुडल् विळक्कम् सेय्द दामोदरनै
तूयोमाय् वन्दु नाम् तूमलर्त् तूवित् तोळुदु
  वायिनाल् पाडि मनत्तिनाल् सिन्दिक्क
पोय पिळैयुम् पुगु तरुवान् निन्ऱनवुम्
  तीयिनिल् तूसागुम् सेप्पु एलोर् एम्बावाय्

उत्तर में मथुरा के देदीप्यमान राजा है दामोदर, उनकी अद्भुत लीलायें है, वह गहरी बहती हुयी यमुना किनारे खेलते है,  ग्वालकुल में अवतीर्ण माँ यशोदा को धन्य करने वाले कुलदीपक है।

हम पवित्रता से उन्ही का ध्यान धरते हुये, मुख से उन्ही के नामो का उच्चारण करते हुये, पुष्पों से उनकी आराधना सेवा करेंगे, (याने हम मन बुद्धि कर्म से उनकी आराधना करेंगे) ।

भविष्य में हमसे अनजाने में हुये दुष्कर्मों को भगवान मिटा देते है, ऐसे ही जैसे अग्नि रुई को भस्म कर देती है, इसलिये सदा उन्ही के नामों का गुणगान करते रहो।   

ऐसे आण्डाळ् ने इन पांच पासुरों में भगवान के विभिन्न व्यूहों को सम्बोधित करते हुये प्रार्थना की।

भगवान का पर स्वरुप (श्रीवैकुंठम में भगवान श्रीमन्नारायण) ।

व्यूह स्वरुप (क्षीरसागर में शयन कर रहे भगवान) ।

विभव स्वरुप (भगवान त्रिविक्रम) ।

अंतर्यामी स्वरुप (वरुणदेव में वसित भगवान श्रीमन्नारायण) ।

और अर्चा स्वरुप (मथुरा  में विराजित भगवान)।

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-pasurams-1-5-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

तिरुप्पावै – सरल व्यख्या – तनियन्

Published by:

श्रीः  श्रीमते शठकोपाय  नमः   श्रीमते रामानुजाय  नमः   श्रीमत् वरवरमुनये नमः

तिरुप्पावै

नीळा तुङ्ग स्तनगिरि तटीसुप्तम् उद्बोद्य कृश्णम्

पारार्त्यम् स्वम् श्रुति शत शिरस् सिद्दम् अद्यापयन्ती

स्वोच्चिश्टायाम् स्रजि निगळितम् या बलात् क्रुत्य भुन्ग्ते

गोदा तस्यै नम इदम् इदम् भूय एवास्तु भूय:।

भगवान श्रीकृष्ण ,नैप्पीनै पिराट्टि (जो भगवान श्रीमन् नारायण् की एक सहचरी नीळा देवी की अवतार है) के वक्षस्थल, जो पहाड़ की ढलान की तरह है, उन पर सर रख सो रहे है।

आण्डाळ् उन्ही श्रीकृष्ण को, स्वयं पहनी हुयी माला पहनाकर अपने बंधन में बाँध लिया है। वह उन्हें जगाकर, जैसे वेदांत (वेदों के अंतिम भाग) में बतलाया गया, वैसे अपने पारतन्त्रियम् (पूर्ण रूप से एम्पेरुमान पर निर्भर), होने के बारे में बतलाती है।

आण्डाळ् जो हठपूर्वक एम्पेरुमान के पास जाकर, उन्हें अपना बनाकर आनंदित हो सदा उन्ही के पास रह गयी, ऐसी देवी को मेरा अभिवादन।

अन्नवयल् पुदुवै आण्डाळ् अरन्गर्कुप्

पन्नु तिरुप्पावैप् पल्पदियम् – इन्निसैयाल्

पाडिक् कोडुत्ताळ् नऱ्पामालै पूमालै

सूडिक् कोडुत्ताळैच् चोल्लु।

आण्डाळ् नाच्चियार्, हरे भरे खेतों से घिरे, जिनके चारों ओर  हंस घूम रहे है ऐसे श्रीविल्लिपुत्तूर में अवतरित हुयी है।

कृपा करते हुये अपने मधुर कंठ से इस तिरुप्पावै पाशुर रूपी माला को भगवान श्री रंगनाथजी को समर्पित की और पहले स्वयं धारण की हुयी पुष्प माला भी अर्पित की| उस् महान् आन्डाळ् के गुण् गायें 

सूडिक् कोडुत्त सुडर्क् कोडिये तोल्पावै

पाडि अरुळ वल्ल पल् वळैयाय् – नाडि नी

वेन्गडवर्कु  एन्नै विदि एन्र इम्माट्रम्

नाम् कडवा वण्णमे नल्गु

वह जो स्वयं धारण की हुयी माला अर्पितकरने वाली, जो एक अमरलता है!

वह जो कृपा कर, पावै नोन्बु (एक अनुष्ठान जो लड़कियां करती है) के बारे में गान किया, व्रत जो लम्बे समय तक रखा जाता है।

वह जो अपने दिव्य हाथों में चूड़ियां धारण करती है। वह जिसने मन्मथ (कामदेव) से तिरुवेंगड़म में एम्पेरुमान की सेविका बनाने की प्रार्थना की।

आप हम पर अनुग्रह कीजिये ताकि हमें उसे बताना न पड़े|

अडियेन श्याम सुन्दर रामानुज दास

आधार : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruppavai-thaniyans-simple/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org