Category Archives: kaNNinuN chiRuth thAmbu

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 8 – అరుళ్ కొణ్డాడుం

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 7

githacharya-nammazhwarగీతాచార్య – నమ్మాళ్wఆర్

అవతారిక:

నంజీయర్   అభిప్రాయము :

వేదమును అనుగ్రహించి  చేతనులకు  చేసిన  భగవంతుని కృప  కంటే  తిరువాయ్ మొళిని అనుగ్రహించిన నమ్మాళ్వార్లు కృప  గొప్పదని  మధురకవులు  ఈ  పాశురములో  పాడుతున్నారని నంజీయర్ల అభిప్రాయము.

నంపిళ్ళై

మధురకవులు ఈ పాశురములో   “నమ్మాళ్వార్ల కీర్తిని పాడుతాను”   అని అంటున్నారని  నంపిళ్ళై మరియు పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఎత్తి చూపుతున్నారు, ఎందుకనగా నమ్మాళ్వార్ల  కృప  తత్వ త్రయము  కంటే  గొప్పది (చిత్, అచిత్ , ఈశ్వర )

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ల అవతారిక:

మధురకవులు  నమ్మాళ్వార్ల కృపను పాడుతున్నారు. “అందరూ భగవంతుడి కృపను   గొప్పచేసి చెప్పుతుండగా  మీరు మాత్రము  నమ్మాళ్వార్ల  కృపను  గొప్ప చేసి  పాడుతున్నారు ఎందుకు? ” అని అడగగా, దానికి మధురకవులు  భగవంతుడి కృప మోక్షము పొందటానికి ఉపకరిస్తుంది. కాని మోక్షమును   పొందటానికి ముందుగా  కావలసిన  ఙ్ఞానము  పొందాలి.  అది  నమ్మాళ్వార్లు  ఇస్తారు.  అందువలన నమ్మాళ్వార్ల  కృప అన్నింటికంటే గొప్పదని  జవాబిచ్చారు. మోక్షప్రాప్తి  ఙ్ఞానము మీద అధారపడింది.  ఙ్ఞానము మాత్రము లక్ష్యము మీద ఆధార పడదు. .  మోక్షమును  పొందటానికి  ముందే  ఙ్ఞానమును  పొందాలి.

4వ  పాశురములో  మధురకవులు తన  దోషాలను  చెప్పుకున్నారు.  5వ పాశురములో తన దోషాలను రెండు  విధాలుగా ( ఆత్మ స్వాతంత్ర్యము కలిగినదనియు మరియు ప్రాపంచిక భోగములను అనుభవించటుకును ) చెప్పుకున్నారు. 7వ పాశురములో నమ్మాళ్వార్లు తన దోషాలను, అవరోధాలను  తొలగించారని చెప్పారు. ఈ పాశురములో నమ్మాళ్వార్లు తన దోషాలను, అవరోధాలను ఎట్లు తన దోషాలను నిశ్శేషముగా పోగొట్టారని చెప్పుతున్నారు.

*దేహమే ఆత్మ అనియు మరియు ప్రాపంచిక భోగములను అనుభవించట(ఆత్మ స్వరూపం కానివి) అను అడ్డంకులు నిజమైన ఆత్మ ఙ్ఞానము వలన మరియు భగవంతుడికి , ఆత్మ కు ఉన్న సంబంధము ఙ్ఞానము  (అధ్యాత్మ ఙ్ఞానము/విద్య) వలన తొలిగిపోతాయి. ఙ్ఞానము  వలన  కర్మ పెరగకుండా వుంటుంది .అప్పటికే చేకూర్చబడిన కర్మ తొలగిపోతుంది. మరిన్ని కర్మములు చేయు వాంఛను ఆచార్యులు తొలగిస్తారు , ఉన్న కర్మను భగవంతుడు పోగొడ్తారు, ఆచార్యులు నిజమైన  ఆత్మ ఙ్ఞానము  ఇవ్వడము వలన భగవంతుడు కర్మను తొలగిస్తాడు.

పాశురము

అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ ఇంబుఱ

అరుళినాన్ అవ్వరుమఱైయిన్ పొరుళ్

అరుళ్ కొణ్డు ఆయిరం ఇన్ తమిళ్పాడినాన్

అరుళ్ కణ్డీర్ ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే

ప్రతి పదార్థము:

అరుళ్ కొణ్డాడుం = పరమాత్మ కృపను పొగుడుతున్నారు

అడియవర్ =  భక్తులు

ఇంబుఱ = ఆహ్లాదము  కలిగించు

అ అరుమఱైయిన్ పొరుళ్ = ఆ అసాధారణమైన (గ్రహించుటకు కష్టమైన) వేద సారము

అరుళినాన్ = కృపచేస్తాడు

అరుళ్ కొణ్డు = అపారమైన దయతో

ఇన్ తమిళ్  = సుందరమైన తమిళము లో

ఆయిరం = – తిరువాయ్ మొళి వేయి పాశురములు

పాడినాన్ = పాడారు

అరుళ్ కణ్డీర్ = కేవలము వారి దయ మాత్రమే

ఇవ్వులగినిల్ = ఈ లోకములో

మిక్కతే = ఔన్నత్యము

భావము:

ఈ లోకములో  అపారమైన దయతో నమ్మాళ్వార్లు వేయి  పాశురముల  తిరువాయ్ మొళిలో  వేదములోని సారమును కృపచేసారు. ఇది వారి ఔన్నత్యమునకు గొప్ప ఉదాహరణ.

నంజీయరు వ్యాఖ్యానము:

*  మహాభారత శాంతి పర్వము 358.73 లో   “హ్రుష్టా:” ( శ్వేత ద్వీపములో ముక్తాత్మలు ఆనందముగా భగవంతుని గురించి పాడుతూ వుంటారు. ) అని చెప్పినట్లు, భక్తులు ఆనందముగా నిశ్చిత బుద్దితో భగవంతుని గురుంచి చింతన చేస్తూ వుంటారు.

* గీతాచార్యులైన   భగవంతుడు, కొద్దిగా తన వైపు వంగిన వారికి వేదసారమును బోధించాడు.  వేదములో రహస్యముగా   చెప్ప బడిన అర్థములను గీతలో సులభముగా  బోధించాడు. నంజీయర్  మాత్రమే  భగవత్సబంధముగా వ్యాఖ్యానము   చేసారు. తక్కిన వ్యాఖ్యాతలు   నమ్మాళ్వార్ల  పరముగానే  వ్యాఖ్యానము  చేసారు.

*భగవంతుడు అర్హులకు మాత్రమే గీతను బోధించాడు. కానినమ్మాళ్వార్లు  అనర్హులకు  కూడా వేదసారమును బోధించారు.

*భగవంతుడు రణరంగములో ఉన్న వారికి మాత్రమే  గీతను బోధించాడు.  తిరువాయ్ మొళి  1.5.11 లో  “పాలేయ్ తమిళర్  ఇశైకారర్  పత్తర్ పరవుముం  ఆయిరం” అన్నట్లు ( తమిళము మాట్లాడగల వారు, కవులు, గాయకులు, భక్తులు తిరువాయ్ మొళి  వేయి పాశురములను ఆశ్రయించి  పాడి, మాట్లాడి, ఆడి సంతోషిస్తారు )అందరికి అందుబాటులో * తిరువాయ్ మొళి 9.4.9 లో “తొణ్డర్కముదుణ్ణ చ్చొల్ మాలైగళ్” ( భక్తులకు అమృత సమమైన పాశురములు) అన్నది అక్షర సత్యము.

* నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*అరుళ్ కొణ్డాడుం   అడియవర్  –  భగవంతుడి  కృపను నమ్మాళ్వార్లు   కృపతో  పొలుస్తారు.  కాని  నమ్మాళ్వార్లు  తిరువాయ్  మొళి 8.8.3  “అతువుం అవనతు ఇన్నరుళ్”(అది కూడా వాడి కరుణయే)  అని తిరువాయ్ మొళి 10.6.1 “అరుళ్ పెఱువార్ అడియార్”( భగవంతుడి కృపను పొందిన వారు భాగవతులు) అని పాడారు.

*అరుళ్ కొణ్దు –  తిరువాయ్ మొళి 1.1.1 “మయర్వఱ మదినలం అరుళినన్”  అన్నట్లుగా వారుగా ఏదీ పాడలేదు . భగవంతుడు కృప చేసిన మేరకే  వారు తిరువాయ్ మొళి 7.9.4 “ఎన్నాగియే తప్పుతలిన్ఱిత్ తనైక్కవి  తాన్ శొల్లి”( దాసుడిద్వారా భగవంతుడు తన ఔన్నత్యములను పాడారు). నమ్మాళ్వార్లు  ఈ పాశురములను  పాడిన  తరవాత  అపార ఆనందమును అనుభవించారు.

*ఇంతమిళ్ పాడినాన్  – ఎంతో క్లిష్ట విషయములను తమిళములో పాడారు.

*ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే  –  చిత్,  అచిత్, ఈశ్వరుడు అను తత్వత్రయముల కంటే  గొప్పది.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

*అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ – భగవంతుడి  కృపను నమ్మళ్వార్లు తిరువాయ్ మొళి  8.8.3  “అదువుం  అవనతు ఇన్నరుళ్”( అది కూడా ఆయన కృప) అన్నారు. తొణ్డరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు  తిరుమాలై-46 లో  “ఆనైక్కన్ఱు అరుళై ఈంద”(ఆ రోజు గజేంద్రుడికి కృపను చూపిన) అని, పూదత్తాళ్వార్లు  ఇరణ్డాం తిరువందాది-56  “అరుళ్ పురింద సిందై” (భగవంతుడి దయాపూరితమైన చింతన) అని,  పెరియాళ్వార్లు  పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి  5.4.1 లో “నిన్నరుళే పురింతిరుంతేన్” (నీ దయను మాత్రమే కోరుతున్నాను) అని, పేయాళ్వార్లు మూన్ఱాం తిరువంతాది-16 లో “అరుళా తొళియుమే”(ఎల్లప్పుడు  దయామయుడు) అని, తిరుమంగై ఆళ్వార్లు  “ఆళియానరుళే”(చక్రపాణి కృప) అని, భగవంతుడి ప్రసాద గుణమును కొనియాడారు.

*అరుమఱై –  వేదములోని అర్థములను తెలుసుకోవటము కష్ఠ సాధ్యము. దానిలోని సారము (రహస్య భాగము) ఉపనిషత్తులు.  సత్త్వగుణము గల వారు మాత్రమే ఉపనిషత్సారమును తెలుసు కోగలరు. వారి ధనము ఉపనిషత్ ఙ్ఞానము.  అది భగవంతుడి కృప వలన లభిస్తుంది. అటువంటి ఙ్ఞానము  (ఇంబుఱ)  బ్రహ్మ సూత్రం 1.1.15లో “తత్తేతు వ్యపదేసాచ్చ”( జీవాత్మ  వైయుక్తికము )అని చెప్పినట్ల్లుగా,  ఆ  ఆనందము వ్యక్తి  అనుభవమును  బట్టి  మారుతూ వుంటుంది.

*ఆయిరం  ఇన్  తమిళ్ పాడినాన్  – తిరువాయ్ మొళిలోని  ఒక్క పాశురము చాలు.  కాని నమ్మళ్వార్లు ఆత్మ ఉజ్జీవనము కోసము  వేయి  పాశురములు పాడారు.  దానిలో ఎన్నో క్లిష్ఠమైన అర్థాలు, సూత్రాలు, ఇమిడ్చి సామాన్యులు అర్థము చేసుకునే  రీతిలో  కూర్చారు.

*పాడినాన్ అరుళ్ కణ్డీర్ – నమ్మాళ్వార్ల  కృప,   భగవంతు డి కృప కన్నా గొప్పది.  భగవంతుడు   వదిలి  వేసిన జీవాత్మలను  కూడా  ఈయన  ఉజ్జీవింప చేశారు.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

* అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ ఇంబుఱ  –   నమ్మళ్వార్లు   తిరువాయ్ మొళి  సాత్వికుల  కోసము పాడారు.  భగవంతుడి తృప్తి కోసము కాదు.

*అడియవర్ –  దాసులు- శేషత్వ ఙ్ఞానము కల వారు. శేషత్వ ఙ్ఞానము కైంకర్య ప్రాప్తినిస్తుంది.

*అరుళ్ కొణ్డాడుం అడియవర్ –  -కైంకర్యమునకు భగవంతుడి కృప సాధనమని  కొందరు  అనుకుంటారు.  కృప ఉపాయము,  కైంకర్యము  పురుషార్థము.  ఎవరైతే భగవంతుడి కృప  గొప్పదను కుంటారో వారు  ఆ కృపనే  గొప్పచేసి పాడతారు.  భగవంతుడికి అనేక గొప్ప గుణములున్నా కృప ప్రధానమైనది.  దేవతాంతరములకన్నా భగవంతుడు ఎలా గొప్పవాడో, కృప కూడా ఇతర  గుణముల కన్నా గొప్పది.  ఇది లేనిదే  మిగిలిన  గుణములు  ప్రకాశించవు.

*భగవంతుడి కృప శక్తుడికి (కర్మ,ఙ్ఞాన, భక్తి యోగములు చేయగల వాడు) , అశక్తుడికి (శరణాగతి చేసిన వాదు) కూడా కావాలి.  కర్మ,ఙ్ఞాన, భక్తి  యోగములు చేయగల వాడి కృషిని  భగవంతుడు చూస్తాడు. వారిపై  కృపను చూపి , కోరికలను తీరుస్తాడు.  ప్రపన్నులకు  ఆకించన్యమును  చూసి  కృపను చూపుతాడు.

*భగవంతుడు కృపను చూపడానికి  రెండు   ప్రమాణములను సూచించారు. పెరియ తిరువంతాది  26 లో నమ్మళ్వార్లు “అరుళెన్నుం తణ్దు” (కృప అనే కర్ర) అని,  తిరుమంగై ఆళ్వార్లు,  పెరియ తిరుమొళి  6.2.4లో  “అరుళెన్నుం ఒళ్ వాళ్” ( కృప  అనే  కత్తి )  అని పాడారు.   నమ్మళ్వార్లు  బ్రాహ్మణ్యము  కలవారు  కావటము  చేత  కర్ర  అన్నారు.  కాని  తిరుమంగై  ఆళ్వార్లు   క్షాత్రము  కల వారు  కావటము  చేత కత్తి  అన్నారు.  అరుంపదములో,  నమ్మళ్వార్ల  ప్రశాంత  ప్రకృతి  వలన వారిని  బ్రాహ్మణ అని చెప్పినట్లు వివరించటము జరిగింది.

*ఇంబుఱ – భగవంతుడి  కృపకు  ఆయన  అనుగ్రహము  కావాలని  సాత్త్వికులకు  తెలుసు.  వారు  నమ్మళ్వార్ల అనుగ్రహము కూడా పొందుటకు  ఆనందపడతారు.

*అరుమఱైయిన్  పొరుళ్  –  మఱైయిన్  అరుం  పొరుళ్ (వేదము  యొక్క  రహస్యార్థములు ). -కృప ఉపాయము  కైంకర్యము  పురుషార్థము.

*పొరుళై అరుళినాన్ –నమ్మళ్వార్లు  వేదమును  అనుగ్రహించక  పోతే (వారి వర్ణం వలన) చతుర్థవర్ణము వారు (శూద్రులు ),  వేదమును పాడుకోలేక  పోయేవారు. వారు   అనుగ్రహించటము  వలన అందరూ పాడుకోగలుగు తున్నారు.

*ఆయిరం ఇంతమిళ్  పాడినాన్  –   ప్రణవము  అతి  సంక్షిప్తమైనది.  మహాభారతము   అతి విస్తారమైనది. తిరువాయ్ మొళి  అతి  సంక్షిప్తము  కాక  అతి  విస్తారము  కాక  సులభమైన  తమిళములో  వేయి  పాశురములు కలది.

* పాడినాన్   – వేదము  అపౌరుషేయము.  దానిని  సప్రమాణముగా  నమ్మళ్వార్లు పాడారు.  ఏ ఒక్కరో  నిగ్రహము లేకుండా  పాడితే  సప్రమాణముగా   ఉండేదో  లేదో?  నమ్మళ్వార్లు తిరువాయ్ మొళి  7.9.3 లో  “ఆం ముదల్వన్ ఇవనెన్ఱు తఱ్ఱేఱ్ఱి  ఎన్  నా   ముతల్  వందు పుగుందు  నల్లి  కవి  తూముతల్  పత్తర్కు త్తాన్  తన్నైచ్చొన్న ఎన్ వాయ్ ముతల్ అప్పనై” (ఆ పరమాత్మ  దాసునికి  ఙ్ఞానము నిచ్చి,  నాలుకపై  కూర్చుండి,  ముముక్షువులు   ఆనందించే అమృతోపమానమైన   పాశురములను  పాడారు ) అందు వలన  ఇది సప్రమాణమైనది.

*అరుళ్ కణ్డీర్ ఇవ్వులగినిల్ మిక్కతే  – నమ్మళ్వార్ల  కృప  గొప్పదని,  ఈ  లోకములో  అందరికీ  తెలిసిన విషయము. పాశురము  కాదు, ఎవరు రాశారని  కాదు,  ఎవరు  కృపతో  తిరువాయ్ మొళి  రాయటానికి  నమ్మళ్వార్లను అనుగ్రహించారని  కాదు,  అన్నిటి కంటే నమ్మళ్వార్ల  దయ చాలా గొప్పది.

* ఇంతమిళ్ పాడినాన్… –. గీతను ఇచ్చిన  భగవంతుడిది  దయ  కాదు.  కృపతో   తిరువాయ్ మొళి   ఇచ్చిన  నమ్మళ్వార్లదే  దయ.

*ఇంతమిళ్ పాడినాన్   అరుళ్ కణ్డీర్   ఇవ్వులగినిల్  మిక్కతే  – తిరువాయ్ మొళి  10.6.11  “కేట్టారార్ వానవర్గళ్ శెవిక్కినియ సెంచొల్” ( పరమపద వాసులు కూడా తిరువాయ్ మొళిని మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలని కోరుకుంటారు.) అని నమ్మళ్వార్లే  పాడారు. ఈ సంసారము  నమ్మళ్వార్ల కృపతో  నిండి   వున్నది.

*ఆయిరం… –  గీతను చెప్పిన  కృష్ణుడి పేరు వినగానే  ఎవరూ  అంజలి ఘటించడము లేదు.  కాని తిరుక్కురుకూర్ అని వినగానే   అంజలి ఘటిస్తారు (తిరువాయ్ మొళి సేవాకాలంలో ప్రతి దశకము చివర తిరుక్కురుకూర్ అని అనగానే అందరూ   తప్పక  అంజలి  ఘటిస్తారు).

*కణ్డీర్  – శాస్త్రము సహాయముతో భగవంతుడి కృపను తెలుసుకో గలము.  కాని నమ్మళ్వార్ల  దయను పరమపదమునకు  పోకుండానే ఇక్కడే  ఈ లోకములోనే   ప్రత్యక్షముగా  చూడగలము.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiru-thambu-8-arul-kondadum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 7 – కణ్దు కొణ్దు

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

Nammazhwar-krishna

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 6

అవతారిక:

నంజీయర్  అభిప్రాయము :

మధురకవి ఆళ్వార్లు, నమ్మాళ్వార్ల  నిర్హేతుక కృప వలన తనకున్న అవరోధాలన్నింటిని  తొలగించి అనుగ్రహించారని  ఈ పాశురములో  పాడుతున్నారని  నంజీయర్  అభిప్రాయ  పడుతున్నారు.

నంపిళ్ళై అభిప్రాయము:

నమ్మాళ్వార్ల  నిర్హేతుక కృపను  చేతనులందరూ  పాడుతూ  తమ కష్టాలను పోగొట్టుకోవలని  మధురకవి  ఆళ్వార్లు ఈ  పాశురములో పాడుతున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్  పిళ్ళై అభిప్రాయము :

మధురకవి ఆళ్వార్లను నమ్మాళ్వార్ల నిర్హేతుక కృప వలన  తనకున్న అవరోధాలన్నింటిని  తొలగించి  అనుగ్రహించారు కదా!  చేతనులందరూ తమ కష్ఠాలను పోగొట్టుకోవటానికి, నమ్మాళ్వార్ల నిర్హేతుక కృపను పొందడానికి అర్హులే.  కాని, నమ్మాళ్వార్ల ఔన్నత్యము  అందరికీ  తెలియక పోవటము చేత మధురకవి ఆళ్వార్లు ఈ పాశురములో  నమ్మాళ్వార్ల  ఔన్నత్యమును పాడుతున్నారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ల  అభిప్రాయము:

*4వ పాశురములో  మధురకవి ఆళ్వార్లను  , మహా ఙ్ఞానులు కూడా తనను నిరాకరించగామ్మాళ్వార్లు మాత్రము తల్లిగా తండ్రిగా ఆదరించారు అని చెప్పారు.  5వ పాశురములో  తనలోని  లోపాలను  చెప్పుకున్నారు.  కిందటి  పాశురములో నమ్మాళ్వార్లు తనను ఎప్పటికీ  వదలరని  చెప్పి ఈ పాశురములో  వారి  కీర్తిని  గానము  చేస్తున్నారు.

*ఈ  పాశురములో  నమ్మాళ్వార్ల  నిర్హేతుక  కృప  వలన  అనాదిగా  తనకున్న అవరోధాలన్నింటిని   తొలగదోసి అనుగ్రహించారని,  అందువలన వారి కీర్తిని లోకమంతా తిరిగి గానము చేస్తున్నారు.  “గురుం  ప్రకాశయేన్నిత్యం” అని శాస్త్రములో  చెప్పినట్లుగా  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  తమ  ఆచార్యులైన  నమ్మాళ్వార్ల   కీర్తిని  గానము  చేస్తున్నారు.

*నమ్మాళ్వార్లకు  భగవంతుడి స్వాతంత్ర్యము మీద  పూర్తి  విశ్వాసము వుంది.  దేవతాంతరములకు ఈ స్వాతంత్ర్యము లేదు. భాగవత  శేషత్వము వలన లౌకిక  కోరికలు తొలగిపోయాయి.  సంసారుల  మీది  దయతో తిరువాయ్ మొళిలోని-1.2 “వీడు మిన్ ముఱ్ఱవుం” నుండి  -10.5 “కణ్ణన్ కళలిణై” దశకము వరకు పాడారు. భగవంతుని  స్వాతంత్ర్యము గొప్పది. చేతనుడు ఆయనను ఆశ్రయించినప్పుడు  ఆయన  శిక్షించవచ్చు.  కాని  నమ్మాళ్వార్లు  అలా  శిక్షించరు.  ఈ విషయమునే  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  ఈ  పాశురములో  చెప్పారు.

పాశురము –

కణ్దు కొణ్దు ఎన్నై కారిమాఱప్పిరాన్

పణ్దై వల్వినై పాఱ్ఱి అరుళినాన్

ఎణ్దిసైయుం అఱియ ఇయంబుగేన్

ఒణ్దమిళ్ శటకోపన్ అరుళైయే

 ప్రతి పదార్థము:

పిరాన్ =  పరమ ఉపకారకులు

కారిమాఱన్ = పొఱ్కారి సుపుత్రులు

ఎన్నై = నన్ను

కణ్దు = అనుగ్రహించిన

కొణ్దు = వారి కైంకర్యములో నియమించి

పణ్దై వల్వినై = అనాది పాపములను

పాఱ్ఱి అరుళినాన్ = కృపతో తొలగదోసారు

ఒణ్దమిళ్  శఠకోపన్ అరుళైయే = మధురమైన తమిళ పాశురములకు మూలమైన శఠకోపుల కృప ( అత్తనాయ్)

ఎణ్దిసైయుం = అష్ట దిక్కులు

అఱియ = తెలుసుకునే విధముగా

ఇయంబుగేన్ = పాడుతాను

భావము:

పొఱ్కారి సుపుత్రులైన నమ్మళ్వార్లు దాసుడికి  పరమ  ఉపకారములు  చేశారు. వారి  కృపతో  అనాది  పాపములను  తొలగదోసి, వారి కైంకర్యములను  చేయటానికి  అనుగ్రహించారు.  మధురమైన  తమిళ  పాశురములకు  మూలమైన శఠకోపుల  కృపను  అష్ట క్కుల  తెలుసుకునేలా  పాడుతాను.

 నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* తిరువాయిమొళి 8.7.2 ళోఏ నమ్మళ్వార్లు “ఇరుందాన్ కణ్దు కొణ్దు”(నా హృద యములో  చేరి నన్ను ప్రేమతో చూస్తున్నాడు  ) అని  చెప్పినట్లుగానే  మధురకవులు  ఇక్కడ   అన్నారు.

*పణ్డై వల్వినై – అనాది పాపములు -ఆత్మకు ఈ  సంసారములో  అంతమును (పరమపదమునకు  చేరితే తప్ప) ఊహించను కూడా లేము.  ఈ పాపములు తీరేవి కావు  తొలగేవి కావు  అనుభవించి  తీరవలసినవే. నమ్మళ్వార్లు వీటిని తొలగించారు. వీరు భగవతుణ్ణి కూడా  భాగవత కైంకర్యమునకు  అడ్డుగా  భావించి  వదులుకున్నారు.

*ఎణ్డిసైయుం  అఱియ  ఇయంబుకేన్ –  ఈ విషయాన్ని ఙ్ఞానులకు, అఙ్ఞానులకు చెపుతాను.

*ఒణ్దమిళ్ –  సంస్కృత వేదము  “యతో వాచో నివర్తంతే” అన్నట్లు వాక్కులు/మనసు అర్థము కావు.  ద్రావిడ వేదము అలాకాక  సులభ  గ్రాహ్యము.

* “శఠకోపన్ అరుళైయే” – నమ్మాళ్వార్ల  కృప , భగవంతుని  కృప  అందని  వారికి  కూడా  అందుతుంది.

 నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*కారిమాఱప్పిరాన్ – మధురకవి  ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్లను  “పిరాన్” (కృప చేసిన వారు)  అని  కృతఙ్ఞతా భావముతో పిలిచారు. సంప్రదాయములో  భగవంతుడిని  “పిరాన్” అంటారు. అందు వలన  నమ్మాళ్వార్లను  “కారిమాఱ పిరాన్” అని  సంభోధించడం  జరిగింది.

*పణ్దై వల్వినై –  భగవంతుడి కి కైంకర్యము చెసే సమయములో అనేక రకముల  అనాది పాపములు  అవరోధములుగా నిలుస్తాయి. (రామాయణములో శూర్పణఖ  లాగా). అయినా  భగవత్కైంకర్యమే  లక్ష్యముగా  వుండాలి.

*పాఱ్ఱి అరుళినాన్ –   “ద్విషంత: పాపకృత్యాం”(పాప ఫలమును పరమపదమునకు పోవునప్పుడు శత్రువులకు ఇచ్చి వెళతారు) అని  శాత్యాయన  శాఖలో  స్పష్టముగా  తెలిపినట్లుగా  ఇక్కడ  నమ్మాళ్వార్లు,  మధుర కవుల  అనాది పాపములను  తొలగించారు.

*ఎణ్డిసైయుం  అఱియ ఇయంబుకేన్ –  తిరువాయ్ మొళి  5.2.2  “తొణ్డీర్ ఎల్లారుం వారీర్”అని నమ్మాళ్వార్లు చెప్పినట్ళుగా కోరిక గాలవారందరికి  తెలియజేస్తాను అని మధురకవులు అంటున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానం:

*కణ్దు కొణ్దు – నమ్మాళ్వార్లు  దాసుడిని  చూడగానే గొప్ప సంపదను చూసినట్లు ఆనందపడ్డారు.

*ఎన్నై –నమ్మాళ్వార్లకు  ఇతర  సంసారులకు  బేధము కూడా తెలియని , వారి నిర్హేతుకమైన  కృపను తెలుసుకోలేని దాసుడిని అనుగ్రహించారు.

*కారిమాఱప్పిరాన్ –  “సుహృదం సర్వ భూతానాం” అని  గీతలో  కృష్ణుడు  తనే  చెప్పగా,  నమ్మాళ్వార్లు  అంతకంటే కృపను చూపారు.

*ఒణ్దమిళ్ శఠకోపన్ అరుళైయే –  అందమైన తమిళములో  నమ్మాళ్వార్ల  కృపను గానము  చేస్తాను.  అదియే  దాసుడికి శరణ్యము.

  అళిగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్  వ్యాఖ్యానం:

* నమ్మాళ్వార్ల   చిత్, అచిత్, ఈశ్వరుడు  అనే  తత్వత్రయ  ఙ్ఞానము,  ఈశ్వర భక్తి,  చిత్-అచిత్తుల  పట్ల వైరాగ్యము, చేతనులపై కృప అనే గొప్ప  గుణములు  ఈ  పాశురము  ప్రారంభములోనే  చెప్పబడింది.  నమ్మాళ్వార్ల  కృప భగవంతుడి కృప కంటే ఎక్కువైనది  అని  ఈ  పాశురములో  చెప్పబడింది.

*కణ్దు –  మహాభారతము శాంతి పర్వం  358.73  “జాయమానం  హి  పురుషం  యం  పశ్చేత్ మధుసూదన: …” (మధుసూదనుడి  చూపు  వలన  గర్భములోని  ఆత్మ  రక్షింప  బడినది). అలాగే  నమ్మాళ్వార్లు  దాసుడిని చూశారు.

*కొణ్డు –  దాసుని దోషములను చూసి కూడా అనుగ్రహించారు.

*ఎన్నై క్కణ్డు, ఎన్నైక్కొణ్డు –  దాసుడుపై దృష్టి  సారించారు, అంగీకరించారు. వారి  అంగీకారము వలన భగవంతుడు కూడా అంగీకరించాడు.

*కారిమాఱప్పిరాన్ – వారు భగవంతుడి లా స్వయంభువు (పిరాన్)  కాదు.  కారిమాఱన్    సుపుత్రులు (కారి మాఱప్పిరాన్).

*పాఱ్ఱి –   భగవంతుడు   గీత 18.66 లో   “మామేకం శరణం వ్రజ … మోక్షయిష్యామి” అని చెప్పారు. వీరు   శరణం  అనక  ముందే    అనుగ్రహించారు.

* ఎండిసైయుం… –  స్వతంత్రులుగా  భావించే వారికి,  దేవతాంతరము  పాటించే వారికి  ఉపదేశించి   కాపాడుతాను.

*అఱియ  ఇయంబుకేన్ – పెరియాల్వార్లు తమ తిరుప్పల్లాణ్డు-4లో “నాడు నగరముం నంగఱియ” అని పాడినట్లుగా దాసుడు నమ్మాళ్వార్ల పాటలను పాడుతూ,  కీర్తిస్తాడు.

*శ్రీ జాంబవంతుడు,  త్రివిక్రమ అవతారము తరవాత   “దేవా: స్వస్తానమాయాంధి ధైత్యా: సర్వే హతా గతా: | న భయం విద్యతే కించిత్ జితం భగవతా జగత్ ||” అని కీర్తించినట్లుగా  మధురకవి  ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్లను  కీర్తిస్తున్నారు. అక్కడ భగవంతుడి శక్తియుక్తులను కీర్తించినట్లుగా,  ఇక్కడ నమ్మాళ్వార్ల  ప్రేమను కీర్తించారు. అక్కడ ప్రయోజనాంతర పరులు  లభ్దిని పొందగా  ,ఇక్కడ  అనన్యప్రయోజన పరులు  (ప్రపన్నులు) లభ్దిని పొందారు. అక్కడ భగవంతుడి లీలలను ప్రస్తావించగా  ఇక్కడ నమ్మాళ్వార్ల  స్వచ్ఛత  ప్రస్తావించబడింది.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiru-thambu-7-kandu-kondu/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 6 – ఇన్ఱు తొట్టుం

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 5

Nammazhwar-kanchi-2 అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్లను నమ్మాళ్వార్ల కృపను  మీరు ఎలా సాధించ గలిగారని అడగగా, నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి 4.5.3 “వీవిల్ కాలం ఇసై మాలైగళ్ ఏత్తి మేవప్ పెఱ్ఱేన్”(ఇప్పటి నుండి ఎల్లప్పుడు భగవంతుని కీర్తించు భాగ్యమును పొందాను)  అని నమ్మాళ్వార్లు  చెప్పినట్లుగా, దాసుడు  పొందగలిగాడని    మధురకవి ఆళ్వార్  అంటున్నారని నంజీయర్ భావన.

మధురకవి ఆళ్వార్లను ‘ అనాది కాలముగా లౌకిక సుఖములకు అలవాటు పడ్డారు కదా!మళ్ళీ వెనకకు వెళతారా?” అని ప్రశ్నిస్తే, “నమ్మాళ్వార్ల కృప నన్ను మళ్ళీ వెనకకు వెళ్ళనిస్తుందా?”అని బదులిస్తున్నారని  నంపిళ్ళై అభిప్రాయము.

పెరియవాచ్చాన్   పిళ్ళై,  నంపిళ్ళై చెప్పినట్లే  చెప్పి,  ఇంకా  “నమ్మాళ్వార్ల కృప భగవంతుడి కృప కన్నా భిన్నమైనది. భ క్తి  నిష్ట  గురించి గీతలో  6.41లో  భగవంతుడే  “సుచీనాం శ్రీమతాం గేహే  యోగబ్రష్టో బిజాయతే” అని చెప్పిట్లునగా,  విష్ణు పురాణములో  2.13.29 “సమాధి బంగస్థస్యాసీత్“,(భరత మహారాజు  రాజ్యము, భోగము, లౌకిక సుఖముల పట్ల విముఖుడై కూడ ఒక జింక మీద పెంపొందించుకున్న బాందవ్యము వలన భగవతుడి మీది నుండి దృష్టి మరలి పోయినట్లు కాక నమ్మాళ్వార్ల కృప ఎప్పటీకీ నిలచి వుంటుంది  అంటున్నారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లు తన నీచత్వమును చెప్పి అందువలననే నమ్మాళ్వార్లు అనుగ్రహించారనీ, అందువలన వారి  శ్రీపాదములను వదలక పట్టుకున్నానని   క్రిందటి   పాశురములో   చెప్పారు.  కొందరు వీరిని అనాది కాలముగా లౌకిక సుఖములకు అలవాటు పడ్డారు కదా!  మళ్ళీ   వెనకకు వెళ్ళకుండా వుండగలరా?” అని ప్రశ్నించారు. దానికి వారు, దాసుడు   పాపములను   తొలగించుకోవటానికి   చేసిన   తపము   ఏదీ   లేదు.  కేవము   నమ్మాళ్వార్లు   కృప వలన  ఈ స్థితిని   పొందాను.  అందువలన   వారి కృప నా పాపములను   వంకకు   రానివ్వవు   అన్నారు. కిందటి, ప్రస్తుత పాశురములలో మధురకవి  ఆళ్వార్లు  నమ్మాళ్వార్ల  పట్ల  తన  ఙ్ఞాన, భక్తులను ప్రకటించారు అని  అళగియ  మణవాళ  పెరుమళ్ నాయనార్ల అభిప్రాయము.

పాశురము -6

ఇన్ఱు తొట్టుం ఎళుమైయుం ఎంపిరాన్

నిన్ఱు తన్ పుగళ్ ఏత్త అరుళినాన్

కున్ఱమాడ త్తిరుక్కురుకూర్ నంబి

ఎన్ఱుం ఎన్నై ఇగళ్విలన్ కాణ్మినే

ప్రతి పదార్థము:

ఇన్ఱు తొట్టుం = ఈ రోజు నుండి

ఎళుమైయుం = భవిష్యత్తులో ఎప్పటికీ

నిన్ఱు = పరిపూర్ణ విశ్వాసముతో

తన్ పుగళ్ = నమ్మళ్వార్ల   కీర్తిని

ఏత్త = గొప్పగా పాడుతూ   ఉండేట్లుగా

ఎం పిరాన్   అరుళినాన్ = నా   స్వామి(నమ్మళ్వార్లు ) కృప  చేసారు

కున్ఱమాడం = ఆకాశము నంటే   భవనాలున్న

త్తిరుక్కురుగూర్  నంబి = త్తిరుక్కురుగూర్ నాయకుడు

ఎన్ఱుం = ఎప్పటికీ

ఎన్నై = నన్ను

ఇగళ్విలన్ = వదలి వేయడు

కాణ్మిన్ = నువ్వు చూస్తావు

 భావము:

నా స్వామి  ( నమ్మాళ్వార్లు  )   ఆకాశమునంటే  భవనాలున్న  త్తిరుక్కురుకూర్  నాయకుడు  కృప చేసారు. ఈ రోజు నుండి   భవిష్యత్తులో ఎప్పటికీ పరిపూర్ణ విశ్వాసముతో   నమ్మళ్వార్ల  కీర్తిని  గొప్పగా పాడుతూ ఉండేట్లుగా కృప చేసారు. నా స్వామి  ( నమ్మాళ్వార్లు  )   నన్ను ఎప్పటికీ  వదలి వేయడు. అది    నువ్వు  చూస్తావు.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*ఇన్ఱు:  ఈ రోజు నుండి అనగా ఎప్పుడైతే నేను భగవంతుని కంటే నమ్మాళ్వర్ల మీద  రుచిని (విశ్వాసము)  పెంచుకున్నానో ఆరోజు నుండి

*నిన్ఱు:  “మానిడం పాడ వంద కవియేనల్లేన్” ( మనుషుల కోసము పాడే సామాన్యమైన కవిని గాను ) (తిరువాయిమొళి 3.9.9. )అని   నమ్మాళ్వర్లు   అన్నారు.  అలాగే మధురకవులు  భగవంతుని   పాడే   కవిని  గాను నేను, నమ్మాళ్వర్లనే  పాడతాను  అంటున్నారు.

*కున్ఱమాడం  త్తిరుక్కురుకూర్  నంబి:    నమ్మాళ్వర్ల  పరిపూర్ణత్వమును  మనము  తెలుసు కోలేము. త్తిరుక్కురుగూర్లోని  ఆకాశము నంటే  భవనాల  పై భాగములను  చూడలేము.

 నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*ఇన్ఱు తొట్టుం:    -ఈ రోజు నుండే.  భవిష్యత్తులో ఏమి  జరుగుతుందో  ఎవరికి తెలుసు.  నమ్మాళ్వర్లు  మధురకవులను తమ శిష్యులుగా స్వీకరించిన నాటి నుండే.

*ఎళుమైయుం :   -ఏడు జన్మలు- ( ఉపలక్షణము ) భవిష్యత్తులో ఎప్పటికీ సూచిస్తుంది.

ఎం పిరాన్-:     ఉపకారకులు-  నమ్మాళ్వర్లు  “పిరాన్ పెరునిలం కీణ్దవన్” (భూదేవిని కాపాడి గొప్ప ఉపకారము చేసిన వాడు) (తిరువాయిమొళి 1.7.6.)అని భగవంతుడిని ఉపకారకులని కీర్తించగా,  మధురకవి  ఆళ్వార్లు   తనను సంసారము నుండి కాపాడి గొప్ప ఉపకారము  చేసిన వారుగా నమ్మాళ్వర్లను కీర్తించారు.

*కున్ఱమాడ త్తిరుక్కురుకూర్-:   తిరువాయిమొళి  4.10.1లో  నమ్మాళ్వర్లు  “కున్ఱం పోల్ మణి మాడ నీడు తిరుక్కురుగూర్” అన్న మాట  మధురకవి  ఆళ్వార్ల  హృదయములో  నిలిచి పోయింది.  అవే  మాటలను  వీరు  కూడా ఉపయోగించారు.

*ఎన్ఱుం ఎన్నై ఇగళ్విలన్ కాణ్మినే:  – నమ్మాళ్వర్లు  నా  దోషములతో  నన్ను స్వీకరిస్తారా?  లేక  మళ్ళీ  వెనకటి జీవితములోనికి  వెళ్ళాలా?

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై  వ్యాఖ్యానము:

*అరుళినాన్:  – నమ్మాళ్వర్లు తిరువాయిమొళి  1.1.1లో “మయర్వఱ మధినలం అరుళినన్” (భగవంతుడు నా దోషములతో నన్ను స్వీకరించాడు) అన్నారు.  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  తనను  నమ్మాళ్వర్లు  దోషములతో  స్వీకరించాడని అంటున్నారు.

*కాణిమినే :– నిన్ను నువ్వు చూడు అనటము  ప్రత్యక్షము  కావున  సులభముగా  గ్రహించ వచ్చు. ఇంకా స్పష్టముగా చెప్పాలా?

 అలగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యనము:

*ఎళుమైయుం- ఎప్పటీకీ, మధురకవి  ఆళ్వార్లు  పరంపదమునకు  వేంచేసినా,  శతృఘ్నులకు  భరతుడిలాగా నమ్మాళ్వర్లే  ఆయనకు స్వామి.  మధురకవి  ఆళ్వార్లు  కూడా నిత్య  శతృఘ్నులే  (శతృవులను జయించు వాడు.) భగవత్ కైంకర్యము,  భాగవత కైంకర్యమునకు అడ్డుగా భావించిన వాడు.

*ఎంపిరాన్ :– నన్ను భగవంతుడికి దాసునిగా చేయ కుండా తన దాసునిగా స్వీకరించి గొప్ప సహాయము చేసిన వాడు. అందుకని   ప్రబంధములోని  ప్రతి  పాశురములోను  ఆయనను  కీర్తిస్తాను  అన్నారు.

*ఏత్త: – నమ్మాళ్వర్లు   పెరియ తిరువంతాదిలో ప్రతి పాశురములో భగవంతుని కీర్తించాలని మొదలు పెట్టి చివరి పాశురములో  కూడా “మొయ్కళలే  ఏత్త ముయల్”ఇంకా ప్రయత్నము చేస్తున్నానని  చెప్పారు.   మధురకవి  ఆళ్వార్లు ప్రతి పాశురములోను  నమ్మాళ్వర్లను  కీర్తిస్తాను  అన్నారు.

*తన్ పుగళ్ ఏత్త అరుళినాన్:  –నమ్మాళ్వర్ల  కృప  ఉపాయము. వారిని  కీర్తిస్తూ పాడటము పురుషార్థము.

*నిన్ఱు తన్ పుగళ్ ఏత్త-:  శ్రీ రామాయణము- బాల కాణ్డము 1.7లో,  నారద ఋషి  “మునే! వక్ష్యామ్యహం బుధ్ధ్వా” (ఓ ఋషి  వాల్మీకీ  శ్రీ రాముడి ఉన్నత గుణాలగురించి నన్ను చెప్పనీ!) అని తమకముతో  అన్నారు. అదే అంతకు మునుపు చెప్పినప్పుడు  ఆ తమకము లేదు.  ఇక్కడ మధురకవి  ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వర్లను గురించి  తమకము  లేకుండానే చెపుతున్నారు.

*కాణ్మినే: –  ప్రత్యక్షము మాత్రమే కాదు, శాస్త్రము కూడా,  నీతి శతకము- 72  “ప్రాప్తం  ఉత్తమ  గుణా  న  పరిత్యజంతి” (చేపట్టిన  పనిని  ఎన్ని అవరోధాలు వచ్చినా వదలని వాడు)  పెరియ తిరుమొళి 8.2.2 “పాణనార్ తిణ్ణం” భగవంతుడి రాయబారి ఆయన కోరికలను ప్రకటిస్తాడు.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/kanninun-chiru-thambu-6-inru-thottum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 5 – నంబినేన్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 4

Nammalwar-alwai-thirthavari

అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్లు కిందటి పాశురములో చెప్పుకున్న లోపాలను ఈ పాశురములో వివరిస్తున్నారని నంజీయరు అభిప్రాయ పడుతున్నారు. అవి ఏమిటంటే  ఇతరుల భార్యలను, సంపదను కోరుతున్నాను, కాని నమ్మాళ్వార్ల నిర్హేతుకమైన కృప వలన నేను సంస్కరింపబడ్డాను. వారి అపారమైన కరుణకు సదా కృతఙుడనై ఉంటాను అని మధురకవి ఆళ్వార్లు చెప్పుకున్నారు.

నంపిళ్ళై మరియు  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు కిందటి పాశురములో చెప్పుకున్న లోపాలను నమ్మాళ్వార్లు ఎలా తొలగించి సంస్కరించారో వివరిస్తున్నారని అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

అలగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనారు కిందటి పాశురములో చెప్పుకున్న లోపాలను తెలుసుకొని ఎవరు వాటి నుండి బయట పడటానికి సహకరించారో  తెలుపుతున్నారని చెపుతున్నారు. అన్నాదిగా నేను సంపదలమీద,భోగముల మీద కోరిక కలిగి వున్నాను. అది కూడా స్త్రీ వ్యామోహము అపారముగా గల వాడను.దానికోసం అపారమైన సంపదను కోరుకున్నాను.  దానిద్వారా స్త్రీలను ఆకర్షించవచ్చని భావించాను. అలా ఎన్నో ప్రాంతాలు తిరుగుతూ బగారు గోడలు గల  ఆళ్వార్తిరునగరి చేరాను.  అప్పుడు నమ్మాళ్వార్లు నన్ను చూసి అనుగ్రహించారు.  వారిచే ఆకర్షింపబడి, సంస్కరింపబడి, అక్కడే కైంకర్యము చేస్తూ ఉండి పోయాను.  ఇదే నా ప్రస్తుత  స్తితి అని  అంటున్నారు మధురకవి ఆళ్వార్లు.

పాశురము-5

నంబినేన్ పిఱర్ నంపొరుళ్ తన్నైయుం
నంబినేన్ మడవారైయుం మున్నెలామ్
శెమ్బొన్మాడ,తిరుక్కురుగూర్ నమ్బిక్కు
అన్బనాయ్,అడియేన్ శదిర్తేనిన్ఱే

 ప్రతిపదార్థము:

అడియేన్ = దాసుడు

మున్ బెల్లాం = గతములో

పిఱర్ = ఇతరుల

నంపొరుళ్ తన్నైయుం = సుగుణాలన్నీ

నంబినేన్ = కోరుకున్నాను (వాటిని)

మడవారైయుం = ఇతర స్త్రీలను

నంబినేన్ = కోరుకున్నాను (వారిని)

ఇన్ఱే = నేడు

సెంపొన్ మాడ = బంగారముతో నిర్మిపబడిన నగరాలు

తిరు కురుగూర్ నంబిక్కు =  తిరు కురుగూర్  నాయకుడైన నమ్మళ్వార్ల

అన్ బనాయ్ =  అభిమానినై

సతిర్ త్తేన్  = (వారి శ్రీ పాదములను) చేరుకున్నాను

ప్రతిపదార్థము:

దాసుడు గతంలో సంపదల కోసము, లౌకిక సుఖముల కోసము, ఇతర స్ర్తీల కోసము పాకులాడాను. కాని ఇప్పుడు కురుగూర్ లోని బంగారు మేడలను చూసిన తరువాత  నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన వాటన్నిటినీ త్యజించి కురుగూర్ నాయకుడైన నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదములను  ఆశ్రయించాను.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*పిఱర్ నన్ పొరుళ్ –  “చోరేణ ఆత్మ బహాఱిణా” అన్నట్లు ఆత్మను దొగిలించాను అంటున్నారు.  ఆత్మ,  పరమాత్మకు చెంది నది.  కాని చేతనులు ఆత్మను తమదిగా భావిస్తారు.

*“మడవార్” దేహ సౌఖ్యముల కోసము జార స్ర్రీల పట్ల ఆకర్షితుడినై తిరిగాను.

* ఇప్పుడు వాటన్నిటినీ వదిలి నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదములను ఆశ్రయించాను.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*సామాన్యముగా పొరుళ్ అనగా ధనము.  కాని ఇక్కడ ఆత్మ అని అర్థము.  “కళ్వనేనానేన్” (దొంగనైతిని)  అని తిరుమొళి 1.1.5  తిరుమంగై ఆళ్వార్ అన్నారు.  తిరువాయిమొళిలో 5.1.4 “వంకళ్వన్”(గొప్ప దొంగ) అని  నమ్మాళ్వార్లు అన్నారు. మధురకవులు కూడా అదే చెపుతున్నారు. జీవాత్మ, మొదట భగవంతుడికి, తరవాత నమ్మాళ్వార్లకు (ఆచార్యునికి)దాసుడు.  మధురకవులు నమ్మాళ్వార్లకు (ఆచార్యునికి) దాసులు కానంత వరకు జీవాత్మను దొంగిలించినట్లు భావించారు. అందుకే తనను దొంగగా చెప్పుకున్నారు.

*పిఱర్-భగవంతుడి హృదయ పీఠము మీద సదా ఉండే కౌస్తుభ మణి జీవాత్మకు ప్రతీక. దానికి యజమాని భగవంతుడు. అటువంటీ గొప్ప వస్తువును దొంగిలించిన వాడికి కఠినమైన శిక్ష తప్పదు.

*భగవంతుడి సొమ్మునే అపహరించిన దొంగ ఎంతటి తెంపరి? వాడు పర స్త్రీలను కూడ అపహరించాడు.

*నంబి(గుణ పరి పూర్ణుడు)-ఇంతటి దుర్మార్గుడిని కూడా క్షమించి అనుగ్రహించిన  నమ్మళ్వార్లు గుణ  పరిపూర్ణుడు.

*నమ్మళ్వార్ల శిష్యుడిని కానప్పుడు దాసుడు చాలా నీచుడు. వారి కృప వలన ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాడు.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

వీరి వ్యాఖ్యానము నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానమును పోలి వుంటూంది.

*నంపొరుళ్ అనగా ఆత్మ. పిఱర్ అనగా భగవంతుడు. నిత్యసూరులు, ముక్తాత్మలు, బధ్ధాత్మలు అన్ని మధురకవులకు ఇతరులే. గీతా శ్లోకములు 15.16, 15.17, మరియు 15.18 “ఉత్తమ  పురుషుడు”గురించి చేప్పినట్లుగా ఇతర జీవాత్మలకంటే భిన్నమైనవాడు.

*మున్నెలాం  అనగా ఎప్పటి నుండో ఇప్పటిదాకా అని అర్థము. ఈశ్వరుడు, ఆత్మ కూడా  శాశ్వతమైనవి.  కాలమునకు కూడా అచిత్ సంబంధం ఎక్కువగా లేదు.  ఈ సంసారములోనికి  మనము హఠాత్తుగా వచ్చి పడలేదు. అనాదిగా మనకు దీనితో సంబంధము ఉంది.

*నేను లౌకిక సుఖముల కోసము సంపన్నవంతమైన ఆళ్వార్ తిరునగరి చేరుకున్నారు. కాని నాకు అక్కడ “మానిధి” మహానిధి దొరికింది. తిరుక్కోళూర్ పెరుమాళ్ళు వైత్తమానిధి (పాతర పెట్టిన సంపద).  ఆళ్వార్ తిరునగరిలో మధురకవి ఆళ్వా ర్ల, నమ్మాల్వార్ల   శ్రీపాదములే “ వైత్తమానిధి.”

* ఇళైయ పెరుమాళ్ (లక్ష్మణులు)  శ్రీ రామాయణం  కిష్కింద కాణ్ద 4.12 లో “గుణైర్ దాస్యం ఉపాగత:”అన్నాడు (శ్రీరాముడి గుణములకు దాసుడనయ్యాను).   మధురకవి ఆళ్వార్ ఇక్కడ “అడియేన్” అని నమ్మాళ్వార్ల గుణములకు దాసులయ్యారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యనము:

*“పరద్రవ్యాపహారం”, “పరధారాపహారం” ఘోరమైనవి. “ఆత్మాపహారం “ఘోరాతి ఘోరమనది. (భగవంతుడి సొత్తైన ఆత్మను తనది అనుకోవటము, స్వతంత్రుడిని అనుకోవటము)

*నంపొరుళ్ – విలక్షణ ద్రవ్యము – అచిత్ అనిత్యము,  అనవరత వికారాస్పధము ,  అత్యంత  హేయము, అఙ్ఞానము,  అసుఖము, అభోగ్యము .  చిత్ (జీవాత్మ ) నిత్యము , నిర్వికారము , అత్యంత విలక్షణము, స్వయం ప్రకాశమయము , సుఖమయము ,స్వభావతో భోగ్యము.

*పిఱర్ – అన్య –ఇతరులలో వున్నా వారితో కలసిపోని తత్వము. భగవంతుడు చిత్, అచిత్  లో వున్నా వాటి లోని లోపాలు, పాపాలు  అంటని వాడు.   అంర్యామిగా  అన్నింటా వున్నా ఆయనను “అపహతపాప్మా” అంటారు.ఈ గుణములన్ని మధురకవి ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్ల పాశురములలో విన్నారు.

*ఆత్మాపహారము అంటే స్వాతంత్రియము ప్రకటించుట. దేహాత్మాబిమానము అనగా దేహమునే ఆత్మగా భావించుట ఆనందించుట.

* ఆళ్వార్ తిరునగరికి వెళ్ళి, అష్టాక్షర సంసిధ్ధతను పొంది, తిరుమంత్రమును పొదుట వలన, నమ్మాళ్వార్ల సమక్షములో ఉండుట వలన , క్షత్రబంధు ఒక భాగవతుని సమీపములో ఉండటము వలన ఉన్నత గతిని పొందినట్లుగా నేను మా ఆచార్యుల సమీపములో ఉండటము వలన ఉన్నత గతిని పొంద  గలను.

*తిరువాయిమొళి 6.5.1 “తువళిల్ మణి మాడం ఓంగు తులైవిల్లిమంగలం“ అని నమ్మాళ్వార్లు అన్నట్లుగా, మధురకవి ఆళ్వార్లు,   ఆళ్వార్తిరునగరి “సెంపొన్ మాడం” నకు ఆకర్షితులయ్యారు.

*కిందటి  పాశురములో “అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్” అని“మాతా పితా” అనే అర్థములో చెప్పారు.  ఈ పాశురములో “మడవార్ … సెంపొన్ మాడం”, “యువతయ:”, “విభూతి:”  అనే ప్రయోగాలు   నమ్మాళ్వార్ల  విషయములొ ఆళవందార్ చెప్పిన “మాతా పితా” తనియను పోలి ఉన్నది.

*ఇన్ఱే – నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన ఈ క్షణము నుండి మిగిలిన కర్మ వదిలి విరజను చేరి స్నానమాడీ పునీతుడనవుతాను. భగవంతుడు అంతర్యామిగా వున్నా ఈ సంసారము వదలటము లేదు. నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన ఈ సంసారము నుండి విడివడ్డాను.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-5-nambinen/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 4 – నన్మైయాల్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 3

nammalwar-art

అవతారిక:

ప్రతి పాశురము కిందటి పాశురమునకు కొనసాగింపుగా అమరింది.
నంజీయర్ 

* నంజీయర్ ,  నమ్మాళ్వార్లు, పరమాత్మ, ఎందరో మహాత్ములు కూడా వదిలి వేసిన మధురకవి ఆళ్వార్లను స్వీకరించటానికి చేసిన ఉపకారమును వివరిస్తున్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు దీనికి తమ గుణలోపములే కారణముగా అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

నంపిళ్ళై:

* నమ్మాళ్వార్లు మధురకవి ఆళ్వార్లను అనుగ్రహించక ముందు స్థితిని చెపుతున్నారని నంపిళ్ళై అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై

* మధురకవి ఆళ్వార్లు మొదట భగవంతుడితో సంబంధము (పాశురము-1) వద్దనుకున్నారు. తరువాత (పాశురము-3) భగవంతుడితో సంబంధమును కోరుకున్నారు అని పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అభిప్రాయ పడుతున్నారు. నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహమును పొందాలంటే ఆయనకు ప్రియమైన భగవంతుడుని కూడా ఇష్టపడాలి కదా అని మధురకవి ఆళ్వార్లు భావించారని వీరు చెపుతున్నారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్:

*మధురకవి ఆళ్వార్లకు కిందటి పాశురములో తన హృదయమును ఆవిష్కరించి తమకు నమ్మాళ్వార్లకు ఉన్న సంబంధమును తెలియజేసారు. ఋషులు, ఆళ్వార్లు ఈ చరాచర జగత్ కు   మాతాపితలు శ్రీమన్నారాయణుడే అని ఘోషిస్తుండగా మీరు మాత్రము నమ్మాళ్వార్లను ఎందుకు ఆశ్రయించారని అడిగారు. నా నీచత్వము వలన ఋషులు, ఆళ్వార్లు నన్ను వదిలివేశారు. కాని నమ్మాళ్వార్లు మాత్రము నా నీచత్వమునే గుణముగా భావించి అనుగ్రహించారన్నారు అని  అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్  అనుగ్రహించారు.

పాశురము:

నన్మైయాల్ మిక్క నాన్మఱైయాళర్గళ్

పున్మైయాగక్ కరుతువర్ ఆతలిల్

అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్ ఎన్నై ఆణ్దిదుం తన్మైయాన్

శటకోపన్ ఎన్ నంబియే
ప్రతి పదార్థము:

నన్మైయాల్ మిక్క = సుగుణములతో నిండిన

నాన్మఱైయాళర్గళ్ = ద్రావిడ వేద(నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము) పారంగతులు

ఎన్నై = నన్ను

పున్మైయాగక్ కరుతువర్ ఆతలిల్ = అన్నీ చెడు లక్షణములను కలిగి వున్న నన్ను)పాలించే

అన్నై ఆయ్ = తల్లిలా

అత్తన్ ఆయ్ = తండ్రిలా

ఎన్నై ఆణ్డిడుం తన్మైయాన్ = నన్ను పాలించే గుణమున్న

శటకోపన్ = నమ్మాళ్వార్

ఎన్ నంబి = నా స్వామి
భావము:

సుగుణములతో నిండిన ద్రావిడ వేద(నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము) పారంగతులు, (దాసుని)అన్నీ చెడు లక్షణములను కలిగి ఉన్న నన్ను, తల్లిలా తండ్రిలా పాలించే గుణమున్న నమ్మాళ్వారే నా స్వామి.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

“నన్మైయాల్ మిక్క నాన్మఱైయాళర్గళ్” అంటే “పరదుఃఖ అసహిష్ణు పరసమృధ్ధి ఏక ప్రయోజనం”. మనసు, హృదయము పరిశుద్ధముగా ఉన్నవారు ఆచరించే విధానము ఇది. కూరత్తాళ్వాన్, ఆణ్దాళ్(కూరత్తాళ్వాన్ల ధర్మపత్ని),శ్రీమహాలక్ష్మి వంటివారు.

*“అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్” – మాతా, పితా, ఆచార్య సంబంధమును తెలియ జేస్తున్నారు. మాతా-ప్రియమును, పితా-హితమును, ఆచార్యులు-పురుషార్థమును కోరుకుంటారు.

*“ఎన్ నంబి”- నమ్మాళ్వార్లు తనను పరిశుధ్ధము చేసుకోవటమే కాక నన్ను కూడా పరిశుధ్ధ పరచగలిగిన సమర్ధులు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*సకల నీచగుణ సమాహారమైన నన్ను నమ్మాళ్వార్లు తప్ప అనుగ్రహించగలవారు వేరెవరు ఉన్నారు.

* కాకాసురుడు సీతాపిరాట్టి పట్ల అపచారము చేసినప్పుడు శ్రీరాముడు ఒక గడ్డిపోచను బ్రహ్మాస్త్రముగా మంత్రించి ప్రయోగించినప్పుడు, కాకాసురుని ముల్లోకములలో ఎవరూ కాపాడలేక పోయారు. ఆఖరికి శ్రీరాముడే క్షమించి రక్షించాడు. అలాగే నమ్మాళ్వార్లు మాత్రమే దాసుడిని అనుగ్రహించగల వారు.

*నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయ్ మొళి 2.3.2 లో “తాయాయ్ త్తందైయాయ్ అఱియాదన అఱివిత్త అత్తా” అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వార్లను అలా భావించారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

*వీరి వ్యాఖ్యానము నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానమును పోలి వుంటుంది.

* వేదము నుండి ఉట్టంకించటమంటే వేదమును అర్థము చేసుకొని అనుభవించిన వారని కదా అర్థము. వారిని “ఆనృసంశ్య ప్రధానర్” అంటారు. అనగా ఈ సంసారము నుండి ఉధ్ధరించు వారు.

*“శఠకోపులు” అంటే జననకాలములో “శఠము” అనే వాయువుపై కోపించిన వారు. ఆ “శఠము” అనే వాయువు జీవాత్మలోని ఙ్ఞానమును పోగొట్టి అఙ్ఞాన కూపములో పడవేస్తింది. అటువంటి “శఠము” అనే వాయువుపై కోపించిన “శఠకోపులు” తనలోని అఙ్ఞానమును కూడ తొలగించగల వారని గ్రహించిన మధుర కవులు పై మూడు పాశురములలో నమ్మాళ్వార్లను “కురుకూర్ నంబి” అని పాడినవారు ఈ పాశురములో “శఠకోపులు” అని పేర్కొనటము విశేషము.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యనము:

* నమ్మాళ్వార్లు “నలత్తాల్ మిక్కార్” తిరువాయ్ మొళి 5.8.3 (మంచి గుణముతో నిండిన) అన్నారు. ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్లు “నన్మైయాల్ మిక్క” (మంచి గుణముతో పాటు దయాగుణము కూడా నిండిన వారు) అన్నారు. సీతా పిరాట్టి రాక్షస స్త్రీల పై కరుణను చూపమని హనుమతో చెప్పింది. కూరత్తాళ్వాన్ పెరుమాళ్ళను నాకు అనుగ్రహించినదే నాలూరాన్ ను (తన శిష్యుడు తన కండ్లు పోవటానికి కారణమైన వాడు) కూడా అనుగ్రహించాలని కోరారు. ప్రహ్లాదుడు కూడ తనను హింసించిన రాక్షసులపై దయను చూపాడు.

*“నన్మైయాల్ మిక్క నాన్మఱైయాళర్గళ్” –వేదమును అధ్యయనము చేయటము వలన పొందిన కారుణ్యము. “మాతా పితా సహస్రేభ్యో వత్సలతరం శాస్త్రం” (శాస్త్రం మాతా పితల కంటే వేయి రెట్లు రక్షణను ఇస్తుంది.)

*మధురకవులు తనలో అపారమైన కళంకము నిండి ఉన్నదని భావించటము చేత మహాఙ్ఞానులు కూడా వదిలివేశారని బాధపడు తున్నారు.

*శ్రీవైకుంఠ స్తవము 2వ శ్లోకములో “యద్వా శరణ్యం అశరణ్య జనస్య పుణ్యం” (మరెవరు లేని వారికి ఆ  యాదవుడే శరణ్యము) అన్నట్లుగా నమ్మళ్వార్లు, మధురకవులును అందరూ వదిలివేసినా  స్వీకరించారు.

*“ఎన్నై ఆణ్డిడుం తన్మైయాన్” –నమ్మళ్వార్లు చెపుతుండగా తిరువాయ్ మొళిని గ్రంథస్థము చేసే ఈ కైంకర్యము నాకు ఎంతో ఉన్నతమైనది.

*“ఎన్నై ఆణ్డిడుం” – వడక్కు త్తిరువీధి ప్పిళ్ళై (నాయనార్ల తండ్రిగారు) పొలిందు నిన్ఱ పిరాన్ –ఆళ్వార్ తిరునగరి ఉత్సవర్లను సేవించటము మరచినా నమ్మాళ్వార్లన్ సేవిస్తే సరిపోతుంది, ఎందు కంటే నమ్మాళ్వార్లే జీవాత్మలను స్వామి దగ్గరకు చేరవేస్తారు అన్నారు.

మధురకవి ఆళ్వార్ తిరువడిగలే శరణ్యం

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-4-nanmaiyal/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 3 – తిరితంతాగిలుం

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 2

paramapadhanathan

 నంజీయర్  అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్ భగవంతుడి చేష్ఠితాలను అనుభవించింది  నమ్మాళ్వార్లకు  భగవంతుడు ప్రీతికరమైన వాడు కావున.

నంపిళ్ళైఅవతారిక:

  • మధురకవి ఆళ్వార్ నమ్మాళ్వార్లకు శరణాగతుడు.  అందువలన ఆయన కిష్ఠమైన భగవంతుడిని తను కూడా సేవించాడు.
  • ఎంపెరుమాన్  జీవప్రకృతికి వ్యతిరేకమైన శూర్ఫణకను  ఒంటరిగా వస్తే పట్టుకున్నాడు. అదే ఎంపెరుమాన్  ఆణ్డాళ్ వంటి ఆచార్య నిష్ట కల వారికి తాను సులభుడు. ఇదే విషయాన్ని ఆండాల్ నాచ్చియార్ తిరుమొళి 13.10 లో “తంగళ్ తేవరై వల్ల పరిసు వరువిప్పరేల్” (పెరియాళ్వార్ల  దేవుడు వస్తే ఆయనను నేను ఆశ్రయిస్తాను.) అన్నది.
  • త్రిపురా దేవి ఎంపెరుమానార్ కాని, రుధ్రుడిని దేవుళ్ళలో ఉన్నతునిగా గుర్తిస్తే  ఆయననే  సంపూర్ణముగా  ఆశ్రయిస్తాను అన్నది. అమేకున్న ఆచార్య నిష్ట అలాంటిది.
  • నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానానికి అదనముగా పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ సంఘటనను ఎత్తి చూపుతున్నారు. ఎంపెరుమానార్  తిరునారాయణ పురములో ఉండగా ఒక సారి కూరత్తాళ్వాన్, శ్రీరంగములో కోవెలకు వెళ్ళారు. ఆ రోజులలో ఎంపెరుమానార్  సంబంధీకులెవరిని కోవెలలోనికి రానీయరాదని  రాజు ఆఙ.   అందువలన ఆయనను లోనికి వెళ్ళకుండా ఆపేసారు. భటులలో ఒకడు “కూరత్తాళ్వాన్  ఆత్మగుణ సంపన్నుడని ఆయనను లోనికి వెళ్ళనివ్వ వచ్చ”ని చెప్పాడు. కాని కూరత్తాళ్వాన్ “రామానుజ సంబంధమును వదిలి ఆత్మ గుణములను  చూసేట్టైతే అవి నిరుపయోగములు.” అని చెప్పి వెనకకు మరలి పోయారు. ఇది ఆచార్య నిష్టకు పరాకాష్ట.

* అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అభిప్రాయము:

మధురకవి ఆళ్వార్  ఇంతకు ముందు పాసురములో  “దేవు మఱ్ఱఱియేన్” అన్నటము వలన, తన దేవుడెవరో చెప్పుకున్నారు.

  • ఎవరైతే తమ ఆచార్య నిష్ట కలిగి వుంటారో వారంటే భగవంతునకు అమిత ప్రీతి.ఈ విషయమును గీతలోని 7.17 లో ఇలా చెప్పారు, “ప్రియో హి  ఙ్ఞానిన: అత్యర్త్తం  అహం స చ మ ప్రియ:” (ఎవరైతే నా మీద ప్రీతి కలిగి వుంటారో వారంటే నాకు  అమిత ప్రీతి.)
  • భగవంతుడు మధురకవి ఆళ్వార్లకు తన అప్రాకృత స్వరూపమును చూపించారు. మధురకవి ఆళ్వార్లకు, నమ్మాళ్వార్ల పట్ల వున్న ఆచార్య నిష్ట దానికి కారణము. ఈవిషయమును మధురకవి ఆళ్వార్లు గుర్తెరిగి నమ్మాళ్వార్లను శరణాగతి చేయటము తప్ప తన ఙ్ఞానమో అనుష్టానమో దానికి కారణము కాదని చెప్పుకున్నారు.

తిరితంతాగిలుం
దేవపిరానుడై కరియకోల త్తిరువురు కాణ్బన్ నాన్
పెరియ వణ్ కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు ఆళురియనాయ్
అడియేన్ పెఱ్ఱ నన్మైయే

తిరితంతాగిలుం = నేను ఒక వేళ జారి పోయినా(నమ్మాళ్వార్ల భక్తి నుండి)
దేవపిరానుడై = నిత్య సూరులకు నాయకుడైన భగవంతుడు
క్కరియ =నల్లని(మఘముల వలె)
కోలం = అందమైన
త్తిరువురు = తిరుమేని
నాన్ క్కాణ్బన్  = నేను చూస్తాను
పెరియ వణ్ కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు = ఆళ్వార్తిరునగరి నయకుడైన
ఆళురియనాయ్ = నిజమైన సేవకుడిగా
అడియేన్ పెఱ్ఱ నన్మైయే = నేను పొందిన అదృష్ఠము

భావము:   ఒక వేళ దాసుడు ఆచార్య నిష్ట నుండి జారినా, నీలమేఘశ్యాముడు, నిత్యసూరుల నాయకుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణని ఆళ్వార్తిరునగరిలో అవతరించిన నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన చూడగలుగుతాడు.

 నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

  • భగవత్ విషయములో, చాందోగ్య ఉపనిషద్ లో “న చ పునర్ ఆవర్తతే” (ఒక సారి  పరమపదము చేరిన వారు మరల తిరిగిరారు.) మోక్ష సాధనలో ఇది మొదటి మెట్టు. భాగవతుల పట్ల, ఆచార్యుల పట్ల చేసే సంపూర్ణ శరణాగతి ఆఖరి మెట్టు.  ఆఖరి మెట్టు నుండి జారిన వాడు (ఆచార్య కైంకర్యము నుండి జారిన వాడు) మొదటి మెట్టు (భాగవత్కైంకర్యము)మీద పడతాడు.
  • భాగవతుల స్వస్వరూపము చాలా అందముగా వుంటుంది. లక్ష్మణుడి చేత శిక్షింపబడిన శూ ర్పణక, ఖరుడితో  రామ లక్ష్మణుల గురించి చెప్పే సందర్భములో వారి అందమును  గొప్పగా చెపుతుంది. (శ్రీ రామాయణం-ఆరణ్య 19.14) “తరుణౌ రూపసంపన్నౌ”.( చాలా రూప వంతులు, యవ్వన వంతులు)
  • పెరియ వణ్ కురుకూర్ –భగవంతుడి అనుగ్రహము సంపూర్ణముగా గల నమ్మాళ్వార్లను అనుగ్రహించిన, సుఙ్ఞానులతో నిండిన ఆళ్వార్తిరునగరి ఎంతో గొప్ప ఊరు. ఈ విషయము స్వయముగా నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయిమొళి 8.1.11 “పెరియ వణ్కురుకూర్ వణ్ శటకోపన్“ అని చెప్పుకున్నారు.

  నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

  • ఆచార్య నిష్ట నుండి జారగానే, భగవంతుడి గురించి పాడటము మొదలు పెట్టారు. యోగ భ్రష్టులైన వారు  ఊర్వశి అందమును  గురించి పాడటము మొదలు పెట్టినట్లు, మధురకవి ఆళ్వార్ భగవత్ గుణములను గురించి పాడారు.
  • ఇక్కడ కూరత్తాళ్వాన్కు  శ్రీరంగములో జరిగిన విషయమును గుర్తు చేయటము జరిగింది.
  • మధురకవి  ఆళ్వార్ “అడియేన్” అన్నారు. అది నమ్మళ్వార్ల పట్ల వీరికున్న వినయమును తెలియ జేస్తుంది.
  • భగవంతుడి విషయములో నమ్మళ్వార్లకు, మధురకవి ఆళ్వార్లకు ఉన్న అభిమానము  “నన్మైయే” (మంచి) అనే ప్రయోగము వలన తెలుస్తున్నది.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

  • “తిరితంతాగిలుం” (వదలి వేయుట) మార్గ నిర్దేశము చేస్తున్నది.  తిరువాయిమొళి పాసురము (2వ పాసురం )లోను ఇదే విషయము చెప్పబడింది.  అంతిమముగా  మధురకవి ఆళ్వార్ అన్నింటిని వదలి ఎంపెరుమాన్ శ్రీపాదములను చేరుకున్నారు.
  • దేవపిరాన్ – ఒక వేళ మధురకవి ఆళ్వార్ ఆచార్య నిష్ట నుండి జారినా,  నిత్యసూరుల నాయకుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణుని  శ్రీపాదములపై  పడి నిత్యసూరి అవుతారు.
  • నమ్మళ్వార్  చీకటి  కాలమైన  కలియుగములో అవతరించారు. శ్రీమన్నారాయణుని దయను ఇక్కడ చూడలేము. నమ్మాళ్వార్లు అవతరించిన ఆళ్వార్తిరునగరిని “కురుకూర్ నగర్” అని ప్రత్యేకముగా పేర్కొనటము వలన ఆ వూరిని  శ్రీవైకుంఠముగా  భావించారని తెలుస్తున్నది.  పరమపధం మీద  నమ్మళ్వార్లకు ఎటువంటి  అభిప్రాయము వుందో “అయర్వఱుం అమరర్గళ్ అధిపతి” (తిరువాయిమొళి 1.1.1 ) అనే పాసురము ద్వారా తెలుస్తున్నది. “తిరునగరి” అన్నప్పుడు అదే అభిప్రాయము మధురకవి ఆళ్వార్లకు వుంది.
  • ఆళురియనాయ్ –  నమ్మళ్వార్లకు పరతంత్రుడు. వారి ఇష్టయిష్టాలు వీరికి ఇష్టయిష్టాలు అవుతాయి.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

  • తిరితంతాగిలుం –అన్న ప్రయోగానికి నాయనార్ కొత్త అర్థమును చెప్పారు. భగవంతుడి గురించి కాకుండా  నమ్మళ్వార్ల పాసురములను పాడుతూ  తిరుగుతుండగా  భగవంతుడు తన కృపా దృష్టిని మధురకవి  ఆళ్వార్ల మీద కురిపించారు.
  • జితంతే స్తోత్రము 1.5 లో చెప్పినట్లుగా “భక్తానాం త్వం ప్రకాశసే” ( నీ భక్తులకు నీ స్వరూపమును విశద పరచు)  నమ్మళ్వార్లకు  భగవంతుడి మీద వున్న ప్రేమ, మధురకవి ఆళ్వార్లకు నమ్మళ్వార్ల మీద వుంది. అందు వలన భగవంతుడు  మధురకవి ఆళ్వార్లకు తన స్వరూపమును విశద పరచారు.
  • కరియ – నీల  నిత్యసూరులు అనుభవించిన రూపము నీలి మేఘ వర్ణము కాదు. నమ్మళ్వార్లు అనుభవించిన రూపము కూద నీలి మేఘ వర్ణ రూపము కాదు. బంగారు వర్ణము 2.5.1 “ఎన్నావి సేర్  అమ్మానుక్కు సెంపొన్ తిరువుడంబు” (నేనుసేవించు  స్వామి బంగారు వర్ణుడు.)  మధురకవి ఆళ్వార్లకు మాత్రమే  నీలి మేఘ రూపమును చూపి తన  ఔధార్యమును ప్రకటించారు.
  • తిరువురు – నాయనార్ ఈ ప్రయోగానికి శ్రీ మహాలక్ష్మి అని అర్థము చెప్పారు.
  • వకుళ మాల పరిమళమునకు బదులుగా తుళసి పరిమళము వ్యాపించినది. నమ్మళ్వార్లు అనుభవించిన రూపమునకు  భిన్నముగా  దాసుడికి  అనుగ్రహించాడు. మనసులో కొంచెము భీతితో  స్వామి రూపాన్ని చూడగలిగాను.
  • పెరియ వణ్ కురుకూర్  – మధురకవి ఆళ్వార్లకు ఆళ్వార్తిరునగరి  కంటే  పరమపదము చిన్నదిగా తోచింది. నమ్మాళ్వార్  పెరియ తిరువంతాది 75 లో  “పువియుం ఇరువిసుంబుం నిన్నగత్త నీ ఎన్ సెవియిన్ వళి పుగుంతు ఎన్నుళ్ళాయ్” (ఈరేడు భువనములు నీలో నిలిచి వుండగా నువూ నాచెవి గుండా నాలో ప్రవేశించావు.అనగా శాస్త్రము రూపములో నాలో నిలిచి వున్నావు అని అర్థము.) విభూతిమాంతుడు, విభుతి  (ఐశ్వర్యము)  నమ్మళ్వార్లలో వుండగా, ఆయన ఆళ్వార్తిరునగరిలో వున్నారు. అందువలన అది ఉన్నతమైనది
  • నమ్మళ్వార్ పరమపదనాధుడి మీద అపారమైన భక్తి గలవారు.  నమ్మళ్వార్లకు  దాసుడవటము వలన  పరమపదనాధుడే  అనుగ్రహించాడు.   నాన్ముగన్ తిరువంతాది 15 లో “ఏత్తియిరుప్పారై వెల్లుమే మఱ్ఱవరైచ్ చాత్తియిరుప్పార్ తవం” (భగవంతుడి దాసులకన్నా భాగవత దాసులది ఉన్నత స్థానము.)  మధురకవి ఆళ్వార్లు ఈ విషయమును బాగా  తెలిసిన వారు.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-3-thirithanthagilum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 2 – నావినాల్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

<< పాశురం 1

azhwar-emperumanar-2

నమ్మాళ్వార్, ఎంపెరుమానార్(నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములని వ్యవహారము)ఆళ్వార్ తిరునగరి

పాశురము -2

నంజీయర్ అవతారిక:

నమ్మాళ్వార్ల వైభవమును ఈ శరీరముతోనే అనుభవించ వచ్చు అని మధురకవి ఆళ్వార్ చెప్పినట్లుగా నంజీయర్ అభిప్రాయ పడుతున్నారు.
నంపిళ్ళై అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్,  నమ్మాళ్వార్ల పాశురములను పాడుతూ ఉజ్జీవించారని నంపిళ్ళై అభిప్రాయము.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక:

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అభిప్రాయము ప్రకారము నమ్మాళ్వార్ల పాశురములు మధురకవి ఆళ్వార్లకు చాలా రుచికరములని మొదటి పాశురములోనే చెప్పుకున్నారు. వాటి ఆధారముగానే ఉజ్జీవిస్తున్నారని ఇక్కడ ధ్రువపరచుచున్నారు..

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక:

నమ్మాళ్వార్లు తమ ఆచార్యులనే భగవంతుడిగా భావించారు. మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్లను భగవంతుడిగా భావించారు అని అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

తల్లి యశోద కృష్ణుడి అల్లరి చేష్ఠితములను తాళలేక కన్నయ్యను శిక్షించటము నిత్యకృత్యముగా మారిపోయింది ( సంధ్యా వందనము, అధ్యయన ఉత్సవము లాగా). నమ్మాళ్వార్లు కృష్ణానుభవమును స్మరిస్తూ పూర్తిగా ఆయనకే దాసుడైనట్లు కృష్ణుడు తల్లి కట్టి వేసినపుదు వేరెవరైనాడిపించాలని కూడా చూడదు. మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యుల కిష్టమైన కృష్ణానుభవ రుచి తెలిసినా దానినుండి విడివడి తమ ఆచార్యుల మీదే దృష్టిని నిలిపారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లను “ఎందుకని మీరు కృష్ణానుభవమును స్మరిస్తూ పూర్తిగా ఆయనకే దాసులైపోలేదు” అని ప్రశ్నిస్తే, దానికి వారు “ఈ లోకములోనూ ,పైలోకములోనూ ఆనందదాయకమైన విషయములు దొరికితే వాటితో కాలము గడుపుతారు.కాని మాకు ఈ లోకములోనూ ,పైలోకములోనూ నమ్మాళ్వార్లు ఒక్కరే నాధుడు, లక్ష్యము. అందుకని మాకు భగవత్ విషయము తో పని లేదు.” అని చెప్పారు.
పాశురము -2

నావినాల్ నవిఱ్ఱు ఇన్ బం ఎయ్ తినేన్

మేవినేన్ అవన్ పొన్నడి మెయ్ మ్మైయే

దేవు మఱ్ఱరియేన్

కురుకూర్ నంబి పావిన్ ఇన్నిసై పాడిత్ తిరివనే
ప్రతి పదార్థము:

నావినాల్ = జిహ్వతో

నవిఱ్ఱు = ఆలపిస్తూ

ఇన్ బం = ఆనందము

ఎయ్ తినేన్ = పొందాను

అవన్ = వాడి

పొన్నడి = శ్రీపాదములను

మేవినేన్ = ఆశ్రయించాను

మెయ్ మ్మైయే = నిజముగా

మఱ్ఱధేవు = మరొక దేవుడిని

అరియేన్ = ఎరుగను

కురుకూర్ నంబి = కురుకూర్ నాయకుడి

పావిన్ = పాశురములు

ఇన్నిసై = తీయని స్వరములతో

పాడి = పాడుతూ

త్తిరివనే = సంచరిస్తూ వుంటాను
భావము:

జిహ్వతో నమ్మాళ్వార్ పాశురములను ఆలపిస్తూ ఆనందము పొందాను. వాడి శ్రీపాదములను ఆశ్రయించాను. నిజముగా మరొక దేవుడిని ఎరుగను. కురుకూర్ నాయకుడి పాశురములు తీయని స్వరములతో పాడుతూ సంచరిస్తూ వుంటాను.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*“మన: పూర్వో వాగుత్తర:” అంటారు. అది కూడా అవసరము లేదు. నమ్మాళ్వార్ల గొప్పతనమును అసంకల్పితముగా అన్న మాటలు చాలును.

* “ప్రత్యక్షే గురవ: స్థుత్యా:” జిహ్వ ఉన్నందుకు ఆచార్యులను కీర్తించుటే ప్రయోజనము.

* “భావో నాన్యత్ర గచ్చతి” అని హనుమాన్ అన్నట్లుగా మధురకవి ఆళ్వార్ “మత్తఱియేన్“ అంటున్నారు.

* తిరువిరుత్తం-53 లో నమ్మాళ్వార్ “దైవత్తణ్ణన్ తుంజాయ్ త్తారాయినుం తళైయాయినుం తణ్ కొంబతాయినుం కీళ్ వేరాయినుం నిన్ఱ మణ్ణాయినుం కొణ్దు వీసుమినే”. భగవంతుడి తుళసి మాల అయినా, దాని నార అయినా, ఆకులైనా, కట్టె అయినా, వేరు అయినా, ఆమట్టి అయినా సరే నా ప్రాణాలు నిలపటాని చాలు అన్నారు. అలాగే ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్ నమ్మాళ్వార్ల పాశురము ఒక్కటే చాలు అంటున్నారు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

* మధురకవి ఆళ్వార్లకు నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములు ఉపాయము మాత్రమే కాదు, పురుషార్థము కూడా.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు ఐశ్వర్యము, కైవల్యము, భగవల్లాభమును కూడా వదిలి వేశారు. నమ్మాళ్వార్లు ఒక్కరే చాలనుకున్నారు.

* నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి లో “కురుకూర్ చ్చడకోపన్” అని తనను చెప్పుకున్నారు. ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్లు “కురుకూర్ నంబి“అన్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

* నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి 4.5.3 లో “వీవిలింబం మిగ ఎల్లై నిగన్ళంతనన్ మేవి” (భగవంతుడిని శరణాగతి చేయటము వలన అంతు లేని ఆనందమును పొందాను.)అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు “ఇన్బమెయ్ తినేన్” (ఆనందమును పొందాను.)అన్నారు. నమ్మాళ్వార్ భగవంతుడి విషయములో ఏ అనుభూతిని పొందారో అదే అనుభూతిని మధురకవి ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వార్ల విషయములో

పొందారు.

* నమ్మాళ్వార్ (చింతైయాలుం చొల్లాలుం చెయ్కైయినాలుం – తిరువాయిమొళి 6.5.11) మనో వాక్కాయ కర్మణా ఏ అనుభవమును పొందారో అదే అనుభవమును (నావినాల్ నవిఱ్ఱు) మధురకవి ఆళ్వార్లు పొందారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు “మెయ్మైయే మేవినేన్” (పర లోకములో శరణాగతి చేశాను.) అన్నారు. ఆళవంధార్ స్తోత్ర రత్నము-2లో “అత్ర పరత్ర చాపి” (ఈ లోకములోను, పర లోకములోను) అన్నారు.

* “ఉణ్దు తిరివన్” (తిని తిరుగుతాను) అన్నట్లు “పాడిత్తిరివన్”(పాడుతూ తిరుగుతాను)అన్నారు మధురకవి..

అజ్హగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

* మనసు సహకరించకున్నా నోరు మాత్రము ఎప్పుడూ పాడుతూ వుంటుంది.అన్న అర్థములో మధురకవి ఆళ్వార్లు “నావినాల్ నవిఱ్ఱు” అని అన్నారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు “మెయ్ తినేన్” అని అన్నారు.ఈ ప్రయోగము భూతకాలములో వున్నది. భగవతుడి విషయములో ఫలితము భవిష్యత్తులో, పరమపదములో లభిస్తుంది.కాని ఆచార్యుల విషయములో ఫలితము వెంటనే లభిస్తుంది.

* “పొన్నడి”(బంగారు పాదములు) అన్నారు మధురకవి ఆళ్వార్లు. “ఉలగమళంద పొన్నడి”(పెరియ తిరుమొళి) – ముల్లోకాలను కొలిచిన బంగారు పాదముల గురించి కాదు. “త్రైవిద్య వృత్త జన మూర్థ విభూషణ” (పరాంకుశాష్టకం)-ఆ బంగారు పాదలు ఙ్ఞానుల శిరస్సులను అలంకరిస్తుంది. నేను సృశించడము వలన వాటి పవిత్రత తరిగి పోదు.

* – మధురకవి ఆళ్వార్ శాస్త్రమును పూర్తిగా పాటిస్తున్నారు. “ఆచార్య దేవో భవ”అని తైత్తరీయ ఉపనిషద్ లొ  చెప్పినట్లుగా దేవు మఱ్ఱఱియేన్ అన్నారు. అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. భగవతుడి విషయములో

“ఎన్నప్పన్ (నా స్వామి)” అని ఎందుకు అన్నారు? దానికి జవాబు ఏమిటంటే నమ్మాళ్వార్లకు భగవతుడి విషయములో ప్రీతి వున్నది కదా! అందుకని. సీతా పిరాట్టి శ్రీరంగనాధునికి , శ్రీరాముడు తిరువారాధనము చేయు సమయములో సహాయము చేసినట్లుగా అని అర్థము. ఆమెకు ప్రత్యేకముగా తిరువారాధనము నందు ఆసక్తి ఉండి కాదు, శ్రీరాముడికి సహాయము చేయటమే ఆమె కోరిక.

* “మెయ్మైయే”- సత్యం. “అవన్ పొన్నడి మెయ్మైయే” శ్రీ శడకోపం (శ్రీ శటారి – నమ్మాళ్వార్) శిరస్సు మీద ఉండగా ఎవరైనా అసత్యము చెప్పగలరా?

* కురుకూర్ నంబి – కురుకూర్ నాయకుడు -సుగుణాల రాశి. తిరువాయిమొళి 3.9.11 “ఏఱ్కుం పెరుంపుగళ్ వానవర్ ఈశన్ కణ్ణన్ తనక్కు ఏఱ్కుం పెరుం పుగళ్ వణ్కురుకూర్ శటకోపన్” (కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్, నిత్యసూరుల, ముక్తాత్మల నాయకుడు,గుణ పరిపూర్ణుడు పొగడ్తలకు అర్హుడు. నమ్మాళ్వార్ కురుకూర్ నాయకుడు కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్  పొగడుటకు అర్హత గల వాడు. భగవంతుడు పరత్వ, సౌలభ్య పూర్ణుడు. నమ్మాళ్వార్ ఙ్ఞాన, భక్తి పరిపూర్ణుడు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-2-navinal/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 1 – కణ్ణినుణ్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

అవతారిక

krishna-butter-thief

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక

మధురకవి ఆళ్వార్  తమ ఆచార్యులైన  నమ్మాళ్వార్ల  కిష్ఠమైన కృష్ణావతార చేష్ఠితాలను ఈ పాశురములో కొనియాడుతున్నారు.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక

నమ్మాళ్వార్ల  మధుర స్వరూపాన్ని ఈ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు  ఆవిష్కరించారు. పరత్వమును పాలకడలి తోను,  విభవావతారములను  అమృత కలశముతోను  పోల్చారు. అవతారములన్నింటిలోను కృష్ణావతారము, చేష్ఠితములన్నింటిలోను  వెన్న దొంగిలించుట మధురాతి మధురం.

రామావతారములో ఆయన గుణశీలములను, కృష్ణావతారములో  చేష్ఠితములను భక్తులు ఇష్ఠపడతారు. సకల లోకనాయకుడై వుండి, సర్వస్వామి అయినవాడు లౌకికమైన కోరికలు కలిగివుండటము,  అదికూడా అతి సామాన్యమైన వెన్న,  ఆ వెన్నను దొంగిలించటము, ఙ్ఞానస్వరూపుడైన వాడు ఎక్కడ  ఎలా దాక్కోవాలో తెలియక  పట్టుబడటము,  శక్తి సంపన్నుడైనవాడు ఒక సామాన్య గొల్లెత అయిన  తల్లిచే కొట్టబడటము, కట్టబడటము, దాన్నుంచి తప్పించుకోవడము కూడా తెలియక పోవటము ….ఇత్యాదులన్నీ ఆళ్వార్లకు, అందునా నమ్మాళ్వార్లకు మరియు మధురకవిఆళ్వార్లకు ఎంతో ఆనందాద్భుతమైన సన్నివేశాలు.

కణ్ణినుణ్ చిఱుత్ తాంబినాల్

కట్టుణ్ణప్ పణ్ణియ పెరుమాయన్ ఎన్నపనిల్

నణ్ణిత్ తెంకురుకూర్ నంబి ఎన్ఱక్కాల్

అణ్ణిక్కుం అముతూఱుం ఎన్నావుక్కే

ప్రతి పదార్థము:

కణ్ణి = గరుకైన

నుణ్ = సూక్ష్మ

చిఱు = చిన్న

త్తాంబినాల్ = త్రాడు

కట్టుణ్ణప్పణ్ణియ = కట్టుబడిన

పెరుమాయన్ = పెద్ద మాయావి

ఎన్నపనిల్ = నా స్వామి, సర్వేశ్వరుని   నందు

నణ్ణి = దాగి

త్తెన్ కురుకూర్ నంబి ఎన్ఱక్కాల్ =  కురుకూర్ (ఆళ్వార్ తిరునగరి) నాయకుడైన

అణ్ణిక్కుం = మధురము

ఎన్నావుక్కే = నాజిహ్వకు

అముతూఱుం = అమృతము

భావము:

నా స్వామి, సర్వేశ్వరుడు  అయిన  కృష్ణుడు, తల్లి  చేతిలో చిన్న త్రాడుతో కట్టబడిన  పెద్దమాయావి. కురుకూర్ (ఆళ్వార్ తిరునగరి) నాయకుడైన  నమ్మాళ్వార్ నామము నా జిహ్వకు  మధురమైన అమృతము.

 నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* మధురకవి ఆళ్వార్లు  కృష్ణుడు, తల్లి యశోద చేతిలో చిన్న త్రాడుతో కట్టుబడిన సంఘటనను తలచుకొని బాధ పడుతున్నారు.

* ఈ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు  “ఎత్తిఱం“(ఎలాగ?)అని ఆశ్చర్య పడుతున్నారు. నమ్మాళ్వార్లు తమ  తిరువాయ్ మొళి 1.3.1లో ఇలాగే కృష్ణ చేష్ఠితములను తలచుకొని సర్వేశ్వరుడైన వాడు పసిబిడ్డలా మారడమేమిటి, దొంగిలించటమేమిటి, ఒక గొల్లెత చేత కొట్టబడి,  కట్టబడట మేమిటని  “ఎత్తిఱం“(ఎలాగ?)అని ఆశ్చర్యపడి మూర్చపోయారు.

* రాజులు శతృవులను జయించడములోను,  రాణులకు లొంగటములో వీరత్వమును, అధికారమును, దర్పమును చాటుకుంటారు.  అలాగే పరమాత్మ శతృవులను జయించటములోను, భక్తులకు లొంగటములోను తన వీరత్వమును మరియు  అధికారమును చాటుకున్నారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు మొదట తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల కు ఇష్ఠమైన  కృష్ణ చేష్ఠితములకు ఆశ్చర్యపడ్డారు. తరవాత తనకిష్ఠమైన నమ్మాళ్వార్ల గురించి పాడారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లు, నమ్మాళ్వార్ నామము నాజిహ్వకు  మధురమైన అమృతము అని చెప్పారు. ఇది వారికే గాని సామాన్యులకు  కాదు.  భగవద్భాగవత విషయములలో అభిరుచి  ఏర్పడిన  వారికే నమ్మాళ్వార్ల  నామమృతము  అవగతమవుతుంది  అనేది మధురకవుల మనోభావము.

 నంపిళ్ళైడు వ్యాఖ్యానము:

* నమ్మాళ్వార్లు కృష్ణ చేష్ఠితములకు , అందునా వెన్న దొంగిలించు చేష్ఠితములకు వశపడిపోయారు.  వాటి ప్రాముఖ్యతను మ్మాళ్వార్ల గొప్పతనమును  మధురకవి ఆళ్వార్లు ఇక్కడ వర్ణిస్తున్నారు. అయితే  నమ్మాళ్వార్లు భగవద్విషయములో  ప్రణవులు,  మధురకవి  ఆళ్వార్లు ఆచార్య కైంకర్యములో  ప్రణవులు.

వెన్నను దొంగిలించిన తరవాత కృష్ణుడు తల్లి యశోద ముందు నిలబడి ఆమె శిక్షిస్తుందని భయపడటము, ఏడుస్తూ చేతులు జోడించటము, క్షమించమని ఆమెను ప్రార్థించటము….అంతా ఆమె ప్రేమ వలన …అంతటి వాడు కట్టుబడటము. మధుర కవులు కృష్ణుడిని ఇక్కడ “పెరుమాయన్” (గొప్ప మాయావి)అన్నారు.

* మధుర కవులు ఆచార్య నిష్టులైనప్పటికీ భగవంతుడిని “ఎన్నప్పన్”(నా స్వామి)అన్నారు. నమ్మాళ్వార్లు తనను పొగిడితే అంగీకరించరు కాని ఎంపెరుమాన్ ఘనతను ఎంత పొగిడినా ఆనందపడతారు. అందువలన మధురకవులు తమ ఆచార్య సంతృప్తి కోసము ఎంపెరుమాన్ ను కీర్తిస్తూ మొదలు పెట్టినా చరమపర్వనిష్ట పరాయణులైన వీరు కృష్ణుడిని వదిలి నమ్మాళ్వార్లను కీర్తించటము మొదలుపెట్టారు. ఇది ఎంతమాత్రము దోషము కాదు పైగా శాస్త్రసమ్మతమే.  ఎందుకనగా లౌకిక విషయాలను వదిలి ఎంపెరుమాన్ వైపు మనసు మళ్ళించటము ఎంత కష్టమో ఎంపెరుమాన్ ను   వదిలి ఆచార్యుల వైపు మనసు మళ్ళించటము  అంతకన్నా కష్టము. లౌకిక విషయాలు తాత్కాలికమైన సుఖాలకు హేతువు.  వాటి నుండి పరమాత్మ వైపు మరలటము సులభం. కాని పరమాత్మ విషయాలు శాశ్వతమైనవి మరియు ఉన్నతమైనవి.  వాటి నుండి ఆచార్యుల  వైపు మరియు  భాగవతుల  వైపు మనసును మరల్చడం అంత  తేలికైన విషయము కాదు.

* నమ్మాళ్వార్”  అన్నంతనే జిహ్వకు మాధుర్యము అబ్బుతున్నది. మునుపు లౌకిక విషయాలకు ఇలా మనసు, వాక్కు ,జిహ్వ తృప్తి పడేవి.  ఇప్పుడు నమ్మాళ్వార్ అన్నంతనే ఆతృప్తి కలుగుతున్నది.

 

  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము :

*ఒక మహా రాజు తన దేవేరి ప్రేమతో వేసిన పుష్ప మాలకు కట్టుబడతాడు.  కృష్ణుడు తల్లి యశోద చేతిలో ప్రేమకు  కట్టుబడ్డాడు.

* సకల జీవుల చేత పూజింపబడేవాడు  యశోద ముందు చేతులు కట్టుకొని నిలబడి తనను శిక్షించవద్దని ప్రార్థిస్తున్నాడు.  భగవంతుడిని శరణు కోరే వారు నమ్మాళ్వారు పర్యంతము శరణాగతి చేయవలసి ఉంటుంది. కాని,  నమ్మాళ్వార్లను శరణు కోరే వారు వేరెవరిని శరణు కోరేవలసిన అవసరము లేదు. ఈ సందర్భముగా  నంజీయర్ ఇలా అన్నారు. “ఆచార్యర్గళై నంబియెన్న క్కఱ్పిత్తార్ శ్రీ మధురకవిగళిఱే”. అర్థాత్ మధురకవులు, ఆళ్వార్లను  “నంబి”అని మొదటగా పిలిచారు.”నంబి” అంటే గుణ పరి పూర్ణులు అని అర్థము.

* భగవత్ విషయములో త్రికరణశుధ్ధిగా శరణాగతి చేయవలసి ఉంటుంది. కాని భాగవతుల విషయములోవాచా శరణాగతి చేసినా సరిపోతుంది.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానం:

* కృషుడిని,  కట్టేసిన కొయ్య విరిగిపోయినది, వాడుకలో లేనిది, ఆయనకు మాత్రమే ఉపయోగించ తగినది. ఈ విషయము పరమాత్మ యొక్క అనన్యార్హత్వమును తెలియజేస్తున్నది.

* కణ్ణి ( గరుకైన), నుణ్ (సన్నని), చిఱు (చిన్న) మొదలగు అంశములు, ఙ్ఞానము, భక్తి,  వైరాగ్యములను సూచిస్తున్నది.

* కృష్ణుడి వెన్న దొంగిలించు చేష్థితమును అపూర్వ అనుభవముగా చెప్ప  నారంభించిన మధుర కవులు, అంతలో తనకు ఆ అపూర్వ అనుభవము నమ్మళ్వార్లకు సంబంధించినదిగా వర్ణించారు.

* త్రాడు చిన్నది, పెరగదు. కొయ్య దూరాన ఉన్నది, దగ్గరకు రాదు. తనను కట్టడానికి  యశోద పడేతిప్పలు  చూడలేక కృష్ణుడే తన పొట్టను కుదించుకున్నాడు.  “నాయమాత్మా” అని శ్రుతి లో చెప్పబడినట్లుగా ఒకరికి భక్తి ఉన్నా పరమాత్మ అంగీకరిస్తేనే ఫలితానిస్తుంది. తిరుమంత్రము, ద్వయముల అర్థములు తెలిసినవారు ( వారికి పారతంత్య్రము, శరణాగతి తెలిసి వుంటాయి)పరమాత్మను కట్టివేయగలరు. మధురకవుల లౌకిక విషయ విరక్తి పరమాత్మను లొంగదీయగా, మధురకవులకు పరమాత్మపై ఉన్న భక్తి నమ్మళ్వార్లను లొంగదీసింది.

* నంబి  అనగా గుణపూర్ణుడు అని అర్థము.  భగవంతుని యందు ఙ్ఞానము మరియు  శక్తి పూర్ణములు.  నమ్మాళ్వార్లు పారతంత్య్ర ఙ్ఞానములోను మరియు  భక్తిలోను పరిపూర్ణలు. భగవంతుడు అందరినీ తన వైపుకు ఆకర్షించు శక్తి గలవాడు. నమ్మాళ్వార్లు భగవంతుడినే తన వైపుకు ఆకర్షించు శక్తి గలవారు.

క్కురుంగుడి నంబి (ఎంపెరుమాన్) కి,  కురుగూర్ నంబి (నమ్మాళ్వార్) కీ గల భేదమిది .

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-1-kanninun/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు – అవతారిక

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

తనియన్

Nammazhwar-kanchi-3నమ్మాళ్వార్లకుకాంచీపురము

madhurakavi-2మధురకవి ఆళ్వార్ – తిరుక్కోళూర్

నంజీయర్ల అవతారిక

జీవాత్మకు, పురుషార్థము (లక్ష్యము) మూడు స్థాయిలలో వుంటుంది. ఉత్తమం, మధ్యమం ,అథమం. ఈశ్వర కైంకర్యము ఉత్తమమైనది. ఆత్మానుభవము మధ్యమమైనది. లౌకిక విషయ వాంఛలు అథమమైన లక్ష్యము. లౌకిక వాంఛలు తాత్కాలికం అల్ప ప్రయొజనములను ఇచ్చేవి. ఆత్మానుభవములో ఆనందము లభించినా భగవంతుడి గుణానుభవముతో పోలిస్తే అది కూడా అల్పముగానే ఉంటుంది. అందువలన భగవత్ గుణానుభవము, కైంకర్యము అందునా కృష్ణావతారము, బాల్య చేష్ఠితములు వ్రజభూమిలో వెన్నను దొంగిలించుట, యశోదచే కట్టబడుట, కొట్టబడుట ….ఇత్యాది చేష్ఠితములనుభవించుట ఉన్నతమైన లక్ష్యములు.

మధురకవి ఆళ్వార్లు, శ్రీవైష్ణవులైన వారందరికీ కృష్ణావతార చేష్ఠితములలో మునగటమే ఉన్నత లక్ష్యమని, అభ్యున్నతని నిశ్చయముగా తలచినవారు. వీరు శ్రీరాముడిని కూడా మరచి భరతుడికే శేషిగా ఉండిన శత్రుఘ్నుల వంటి వారు. నమ్మాళ్వార్లకు ఎంపెరుమాన్ యందు, శ్రీవైష్ణవుల యందు ఎటువంటి భావాలు, కోరికలు ఉండినవో అటువంటి భావాలు, కోరికలు మధురకవి ఆళ్వార్లకు, నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదముల యందు వుండేవని ఈ ప్రబంధము వలన తెలుస్తున్నది.

నంపిళ్ళై అవతారిక

ఋషులు – ఐశ్వర్యము, కైవల్యము, భగవత్కైంకర్యము అనే పురుషార్థములన్నింటిపై దృష్ఠి సారించాలని శాస్త్రములు తెలుపుతున్నాయి. ఆళ్వార్లు భగవత్కైంకర్యము నందు మాత్రమే దృష్ఠిని సారించారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు చరమ పర్వనిష్ఠ అయిన భాగవత శేషత్వముపై దృష్ఠిని నిలిపారు. నమ్మాళ్వార్ల ప్రబంధములలో తిరువాయ్ మొళిలోని (2.7) “పయిలుం శుడరొళి” పదిగము, (8.10) “నెడుమాఱ్కడిమై” పదిగములలో భాగవతశేషత్వము యొక్క ఔన్నత్యాన్ని మధురకవులు స్వీకరించారు.

శ్రీరామాయణములో కూడా ఈ విషయము స్పష్ఠముగా చెప్పబడింది. శ్రీరాముడు తల్లిదండ్రులు, గురువుల యందు సామాన్య ధర్మమును ఆచరించగా, లక్ష్మణస్వామి భగవత్కైంకర్యము మీద దృష్ఠి నిలపగా, భరతుడు భగవత్పారతంత్ర్యమును పాటించాడు. అది ఎలాగనగా, లక్ష్మణస్వామి, శ్రీరాముడి వెంట అడవికి వెళ్ళి కైంకర్యము చేయగా, భరతుడు శ్రీరాముడి ఆనతి  మేరకు రాజ్య భారమును వహించాడు. శతృఘ్నుడు భగవత్కైంకర్యము కంటే భాగవతకైంకర్యములోనే తరించినవాడు. భాగవతులు భగవంతునకు విత్తనం నుండి వచ్చిన మొదటి పంటలాగా ప్రీతి పాత్రులు. ప్రత్యక్షముగా భగవంతుడితో సంభాషించగలవారు. మధురకవులు, నమ్మాళ్వార్లనే ఈ విషయములలో ఆదర్శముగా తీసుకొని వారి అడుగుజాడలలోనే నడచిన వారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక

నంపిళ్ళై అవతారికలో చెప్పిన విషయాలకు పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై మరికొన్ని అంశాలను జోడించారు. అవి భీష్ముడి వద్ద ధర్మ శాస్త్రమునకు సంబంధించిన ముఖ్య మైన విషయాలన్ని తెలుసుకున్న తరువాత, యుధిష్టరుడు , “అన్నింటిని మించిన ఉత్తమ ధర్మమేది?” అని ఒక ప్రశ్న వేశాడు. దానికి భీష్ముడు చిరునవ్వుతో శ్రీకృష్ణుని చూసి ,”ఆయనకు ఏది ఇష్ఠమో అది” అని సమాధానము చెప్పాడు. యుధిష్టరుడు కూడా దానినే ఆనందముగా అంగీకరించాడు. అలాగే శ్రీరామానుజుల శిష్యులైన త్రిపురా దేవిని ఒకరు,”శాస్త్ర ప్రమాణముల ఆధారముగా శ్రీమన్నారాయణుడే రక్షకుడని అంగీకరిస్తారా?” అని అడగగా ఆమె, “లేదు. శ్రీరామానుజులు ఈశాన్యదేవతైన రుద్రుడిని అంగీకరిస్తే మేము కూడా ఆ దేవతను అంగీకరిస్తాము?” అని బదులిచ్చింది. ( శ్రీరామానుజులు శాస్త్ర ప్రమాణములలో అత్యున్నత అధికారము గలవారు). అలాగే మధురకవులు, నమ్మాళ్వార్ల ఎడల తదీయ శేషత్వమును పాటించారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక

నాయనార్ పై అవతారికలను ఇంకా విస్తృతంగా వివరించారు. నమ్మాళ్వార్, మధురకవి ఆళ్వార్ల మధ్య భేధమును చాలా చక్కగా చూపించారు. నమ్మాళ్వార్ ప్రథమ పర్వ నిష్ఠకు ప్రతీక కాగా ,మధురకవి ఆళ్వార్ చరమ పర్వనిష్ఠకు ప్రతీకగా నిలిచారు.

నమ్మాళ్వార్ ప్రణవములోని “ఉ” కారార్థమును జీవాత్మ పరమాత్మకు మాత్రమే శేషభూతమనే అంశముపై దృష్ఠి నిలపగా, మధురకవి ఆళ్వార్ “ఉ” అనగా “నమ:” అని, అర్థాత్ జీవాత్మ భాగవతులకు మాత్రమే శేషభూతమనే అంశముపై దృష్ఠి నిలిపారు.

నమ్మాళ్వార్లను నాయనార్, అనన్య భోగత్వములో శ్రీమహాలక్ష్మితో పోల్చారు. కైంకర్య త్వరలో లక్ష్మణ స్వామితోనూ, సంసారులు కష్ఠ సాగరమును దాటుటకు చేసిన ఉపదేశములో ప్రహ్లాదుడితో పోల్చారు.

అలాగే మధురకవి ఆళ్వార్లను తదీయ పారతంత్ర్యయములో ఆణ్దాళ్ తో  ( ఆణ్దాళ్ పెరియాళ్వార్లకు పారతంత్రురాలయినట్లుగా), నిత్యసూరులలో శత్రుఘ్నుడితోను ( భాగవత పారతంత్ర్యయము), ముముక్షువులలో ఆళవందార్లతోను ( నమ్మాళ్వార్లే మాతా పితా అనే విశ్వాసము) పోల్చారు.

నాయనార్ వేదమును దివ్య ప్రబంధమును చక్కగా పోల్చారు. నాయనార్ వేదమును దివ్య ప్రబంధమును చక్కగా పోల్చారు. భగవద్గీతలో “త్రైగుణ్య విషయా వేదా:“ అని చెప్పినట్లుగా మూడు గుణముల వారికి విడివిడిగా, విస్తారముగా ఉపదేశించగా, నమ్మళ్వార్ల తిరువాయిమొళిలో 1102 పాశురములలో సుళువుగా సులభముగా ఎంపెరుమాన్ గుణములను వివరించారు. తిరువాయ్ మొళి వేద సారము కాగా, కణ్ణినుణ్ శిఱుతాంబు తిరువాయ్ మొళి సారము అని నాయనార్ చెప్పారు.

నాయనార్ ఇంకా ముముక్షువులకు ఇష్టమైనవారు నలుగురిని గురించి ప్రస్తావించారు. వారు సర్వేశ్వరుడు, (శ్రీమన్నారాయణుడు), శ్రీమహాలక్ష్మి, ఆచార్యులు, శ్రీవైష్ణవులు. సర్వేశ్వరుడు, జీవాత్మను సంసార క్లేశముల నుండి నిరంతరము రక్షించు వాడు. సర్వేశ్వరుడు, శ్రీ మహాలక్ష్మి, ఆచార్యులు, శ్రీవైష్ణవులు జీవాత్మను సంసార క్లేశముల నుండి నిరంతరము రక్షించు వారు. శ్రీమహాలక్ష్మి జీవాత్మలకు తల్లి. సర్వేశ్వరుడిని చేతనోధ్ధరణ చేయమని పరమపదములో నిత్య కైంకర్యప్రాప్తిని ప్రసాదించమని పురుషకారము చేస్తుంది. ఆచార్యులు అమ్మవారి యొక్క స్వామి యొక్క ఔన్నత్యాన్ని శాస్త్రములోని విధివిధానాలను చేతనుడికి తెలియజేస్తారు. శ్రీవైష్ణవులు భగవంతుడి మీద ప్రీతిని, భగవత్ విషయములో ఙ్ఞానాన్ని కలిగిస్తారు. గోష్ఠిలో ఉండి ఆచార్య నిష్ఠను పెంచుకోవటానికి సహకరిస్తారు. అంతేకాక లౌకిక విషయాలలో కొట్టుకుపోతున్న వారికి భగవంతుడి విషయములో కలిగే అనేక సందేహాలను నివృత్తి చేస్తారు. అందుకనే ఈ నలుగురిని శ్రుతి లో (తైత్తరీయ ఉపనిషద్ –శిక్షావల్లి)  “మాతృ దేవో భవ, పితృ దేవో భవ, ఆచార్య దేవో భవ, అతిధి దేవో భవ“ అని చెప్పిబడినది. అతిధి అంటే సాధారణ అర్థము ఆగంతకుడు. అతిధిని ఎవరైనా సరే తప్పక ఆదరించాలి. అందునా శ్రీవైష్ణవులైన వారికి తప్పనిసరి. వచ్చిన వారి వివరములు అడగకుండానే భగవత్స్వరూపముగా భావించి ఆతిధ్యమివాలి. లేకుంటే పాపము మూటకట్టుకొవటమే కాక స్వరూప హాని కూడ జరుగుతుంది.

పైన చెప్పిన నలుగురిలోను ఆచార్యులది ప్రథమ స్థానము. అందువలననే మధురకవి ఆళ్వార్లు ఆచార్యుల ఔన్నత్యమును తెలిసినవారై తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములనే ప్రపత్తి చేసారు. నమ్మాళ్వార్లనే కీర్తించారు. నమ్మాళ్వార్ల ప్రబంధములనే పాడుకున్నారు. నమ్మాళ్వార్లను తప్ప వేరెవరిని ఆశ్రయించనని చెప్పారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-introduction-avatharikai/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – తనియన్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

nammazhwar-madhurakavi-nathamuni నమ్మాళ్వార్ మధురకవి ఆళ్వార్, మరియు నాథమునులు, కాంచీపురం

అవిదిత విషయాంతర: శఠారేః ఉపనిషదాం ఉపగానమాత్ర భోగ: |
అపి చ గుణవసాత్ తదేక శేషీ మధురకవి హృదయే మమావిరస్తు ||

ప్రతి పదార్థము:

అవిదిత విషయాంతర : నమ్మాళ్వార్ ను తప్ప మరేదీ తెలియని వారు

శఠారేర్ : నమ్మాళ్వారుల శ్రీసూక్తులు

ఉపనిషదాం : దివ్య ప్రబంధము

ఉపగానమాత్ర భోగ : నిరంతరము ఆనందముగా పాడుతూ

గుణవసాతపి చ : అలౌకిక అనుభూతిని పొందుతూ

తదేక శేషీ : నమ్మాళ్వార్ ఒకరే తమకు ఉజ్జీవకులని

మధురకవి : మధురకవి ఆళ్వార్

మమ హృదయే : నా హృదయములో(వారి హృదయములో)

ఆవిరస్తు : నిలచి వుండు గాక

భావము :

మధురకవి ఆళ్వార్లు వారి హృదయములో,  దివ్య ప్రబంధములోని నమ్మాళ్వార్ల శ్రీ సూక్తులను నిరంతరము ఆనందముగా పాడుతూ, అలౌకిక అనుభూతిని పొందుతూ, నమ్మాళ్వార్కరే తమకు ఉజ్జీవకులని విశ్వసిస్తారు. అలాంటి మధురకవి ఆళ్వార్లు నా హృదయములో సదా నిలిచివుండు గాక.

పిళ్ళై లోకం జీయరు వ్యాఖ్యానము :

అవిదిత విషయాంతర: – నమ్మాళ్వార్, తిరువాయ్  మొళి 7.10.10లో చెప్పినట్లుగా “చింతై మత్తొన్ఱిన్ తిఱత్తతల్లా” (నా చింతన పరమాత్మ మీద తప్ప వేరెవరి మీద నిలవవు) అన్నారు. అదే తిరుప్పాణాళ్వార్మట్ట్ఱొన్ఱినై క్కాణావే” (శ్రీరంగనాధుని తప్ప మరి వేటిని నా కన్నులు చూడవు) అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్ “విషయాంతరం శఠారేః” (నమ్మాళ్వార్లను మాత్రమే చూస్తారు). ఇతర ఆళ్వార్లందరికీ, “విషయాంతరం” అంటే లౌకిక విషయాలు. మధురకవి ఆళ్వార్లకు మాత్రం, “విషయాంతరం” అంటే “భగవత్ విషయం”. వీరికి భాగవత విషయం (నమ్మాళ్వార్) మాత్రమే ముఖ్యము .

నమ్మాళ్వార్, “ఇళం దైవం” (ఇతర దేవతలు లేక చిన్న దేవతలు)లను వదిలివేసారు .మధురకవి ఆళ్వార్ “పెరుం దైవం” (పరమాత్మ)ను కూడా వదిలి వేసారు.

శఠారేర్ ఉపనిషదాం ఉపగానమాత్ర భోగ : – మధురకవి ఆళ్వార్,  నమ్మాళ్వార్లను శరణాగతి చేయటమే కాదు వారి విషయములందు (తిరువాయిమొళి) మాత్రమే ప్రవీణులై వుంటారు.

అపిచ గుణవసాత్ తదేక శేషి – నమ్మాళ్వార్ల విషయములో, మధురకవి ఆళ్వార్ల స్వరూప ప్రయుక్త దాస్యము (గుణక్రుథ దాస్యం) ఈ పాదములో చూపబడింది.

నమ్మాళ్వార్ల ముందు నిలబడి, వారు చెప్పిన దివ్య ప్రబంధమును గ్రంథస్థము చేసిన ఆ రూపము నాలో నిలిచి వుండనీ అని కోరుకుంటున్నారు.

వేఱొన్ఱుం నాన్ అఱియేన్

వేదం తమిళ్ చెయిత మాఱన్ శటకోపన్

వణ్కురుకూర్ ఏఱెంగళ్ వాళ్వాం ఎన్ఱేథ్థుం మధురకవియార్

ఎమ్మై ఆళ్వార్ అవరే అరణ్

ప్రతి పదార్థము:

వేఱొన్ఱుం నాన్ అఱియేన్ : నమ్మాళ్వార్లు తప్ప మరేదీ నాకు తెలియదు

వేదం తమిళ్ శెయిత : వేదార్థములను తమిళములో అనుగ్రహించిన

మాఱన్ : మాఱన్ అను వారు

వణ్ క్కురుగూర్ : తిరుక్కురుగూర్ నాయకుడైన

శఠకోపన్ : శఠవాయువుపై కోపించినవారు,శఠకోపులు

ఎఱెంగళ్ వాళ్వాం ఎన్ఱు : మా జీవితాలను

ఏత్తుం : ఉజ్జీవింపచేయు

మధురకవియార్ : మధురకవులు

ఎమ్మై ఆళ్వార్ : మమ్ము పాలించు

అవరే : వారే

అరణ్ : ఆధారము

భావము:

“వేదార్థాములను తమిళములో అనుగ్రహించిన మాఱన్ అను తిరుకురుగూర్ నాయకుడైన శఠవాయువుపై కోపించినవారు, మాజీవితాలను ఉజ్జీవింపచేయగలవారు, మమ్ము పాలించు వారు, శఠకోపులు అనేబడే నమ్మాళ్వార్లు తప్ప మరేదీ నాకు తెలియదు” అంటున్నారు మధురకవులు.

పిళ్ళై లోకం జీయరు వ్యాఖ్యానము

నాథమునులు , మధురకవుల ప్రబంధములోని పదములనే ఈ తనియన్ లో ప్రయోగించారని పిళ్ళై లోకం జీయరు అభిప్రాయము.

మధురకవులకు సర్వస్వము మరియు నాథుడు నమ్మాళ్వారే .అలాగే మనకును  మధురకవుకు సర్వస్వము మరియు నాధుడును నమ్మాళ్వారే  .

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-thaniyans/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org