Author Archives: vaishnavi shridhar

ఆర్తి ప్రబంధం – 25

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 24

EmperumAnar_thirukoshtiyur

ప్రస్తావన

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు,   శ్రీరామానుజుల మదిలో ఒక  ప్రశ్న  ఉదయించెనని భావించి, దానికి సమాధానము ఇచ్చెను.   శ్రీ రామానుజులు ” ఓ! మణవాళమామునీ! మీరు చేసిన పాపములను లెక్కించక, కైంకర్యము చేయుటకు ఆకాంక్షిస్తున్నారు. మేము ఇప్పుడు ఈ విషయమున ఏమి చేయవలెను.” అని ప్రశ్నించెనని మణవాళమామునులు భావించెను. దీనికి మామునులు ” ఓ! శ్రీ రామానుజా! మమ్ము మీరు మీ చెంత చేర్చుకున్న రోజునుండి నేటి వరకు మీరు మా పాపకర్మములను సహనముతో క్షమించిరి. మాకు అర్హతలేనప్పటికి మీరు మేము పరమపదమును చేరుటను ధృవీకరించిరి. ఇంకను మీరు ఆలస్యము చేయక మాకు త్వరగా మోక్షము ప్రసాదించండి” అని సమాధానముగా  ప్రార్ధించెను.

పాశురం 25

ఎన్ఱు నిర్హేతుకమాగ ఎన్నై అభిమానిత్తు
యానుమ్ అదఱిన్దు ఉనక్కేయాయిరుక్కుమ్ వగై సెయ్దాఇ
అన్ఱు ముదల్ ఇన్ఱళవుమ్ అనవరతమ్ పిళైయే
అడుత్తడుత్తుచ్ చెయ్వదు అనుతవిప్పదు ఇనిచ్చెయ్యేన్
ఎన్ఱు ఉన్నై వందు ఇరప్పదాం ఎన్ కొడుమై కణ్డుమ్
ఇగళాదే ఇరవుపగల్ అడిమై కొణ్డు పోన్దాయ్
ఇన్ఱు తిరునాడుమ్ ఎనక్కు అరుళ ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్
ఇనిక్ కడుగచ్ చైదరుళవేణ్డుం ఎతిరాసా!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజా! మా ఆచార్యా!
ఎన్ఱు – ఆ రోజు నుండి
నిర్హేతుకమాగ – (ఎప్పుడైతే మీరు) ఏ కారణము లేక
ఎన్నై – మా యందు మీ దృష్టి ప్రసరించెనో
అభిమానిత్తు – ” మేము (మణవాళ మామునిగళ్) మీ వారమని”
యానుమ్ – మేము కూడ
అదఱిన్దు – అది తెలుసుకున్నాము
ఉనక్కే – మీకు మాత్రమే (కైంకర్యము చేయుటకు)
ఆయిరుక్కుమ్ – (మమ్ము తయారు పరుచుకొనెను) మీకు మాత్రమే చెందిన వస్తువు అని
సెయ్దాయ్ – మేరే ఇది చేసారు కదా?
వగై – మాకు మీ పట్ల ఉన్న ఇట్టి విధమగు విషయమును
అన్ఱు ముదల్ – ఆనాటి నుండి
ఇన్ఱళవుమ్ – నేటి వరకు
అనవరతమ్ – (మేము) ఎల్లప్పుడు
అడుత్తడుత్తు – నిరంతరము
చైవదు – చేయుచున్నాము
పిళైయే – పాపకర్మములు మాత్రమే
అనుతవిప్పదు – మరియు ఆ పాపములను తలచి వెంటనే పశ్చాత్తాపమునొందును
ఇని – ఇంకను
చెయ్యేన్ ఎన్ఱు – మేము చేయవలదని (అట్టి పాపములను)
ఉన్నై వన్దు ఇరప్పదామ్ – మేము మీ వద్ద వచ్చి మీ సహాయము కోరెదము
ఎన్ కొడుమై కణ్డుమ్ – మీరు, అట్టి భయంకరమైన మా పాపములను చూచి కూడా
ఇగళాదే – మమ్ము నిరాకరించలేదు
అడిమై కొణ్డు పోన్దాయ్ – మీరు మమ్ము మీ పాదపద్మములందు కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించిరి
ఇరవుపగల్ – రేయింబగలు
ఇన్ఱు – (నిలుపక) నేడు
ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్ – మీరు విచారించెదరు
అరుళ – అనుగ్రహించి
ఎనక్కు – మాకు
తిరునాడుమ్ – పరమపదమును
ఇనిక్ కడుగ – కావున త్వరగా
చైదు అరుళవేణ్డుమ్ – దానిని అనుగ్రహించుము

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు, శ్రీ రామానుజులను తమకు త్వరగా పరమపదము చేరుటకు చీటి ఇవ్వవలెనని అడిగెను. “మణవాళమామునులు తన వారని” తలచి శ్రీ రామానుజులు తమ పాదపద్మములందు తనను చేర్చుకున్న నాటి నుండి నేటి వరకు, తాము నిరంతరము ఎనలేని పాపములను చేయుచుండెనని మణవాళమామునులు చెప్పెను. ఆ పాపకర్మములను చేసిన వెంటనే అది తలచి పశ్చాత్తాపము చెందెదను, కాని ఆ పాపములను చేయుటకొనసాగుచుండెనని మణవాళమామునులు చెప్పెను. ఇదియే చాల కాలముగా కొనసాగుచుండెను. మరియు ఇన్నిరోజులు, శ్రీ రామానుజులు తమ ఈ పాపములను లెక్కించనూలేదు, ఇంకను ద్వేషించనూలేదు. మారుగా వారి చరణకమలమున ప్రతినిత్యము కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించెనని మణవాళమామునులు పలికెను. ఈనాడు కూడ శ్రీ రామానుజులు, మణవాళమామునులకు పరమపదమును అనుగ్రహించుటకు ఆలోచించుచుండెను. మణవాళమామునులు శ్రీ రామానుజులను, ఒకవేళ ఇదియే ఇప్పటికీ స్థితియనగా, ఎందులకు ఈ ఆలస్యము, త్వరగా తనను అనుగ్రహించమని కోరెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు , ” ఓ!! యతిరాజా! ‘ఈ ఆత్మ మీకు చెందినది’ అని తలచుటచే మీరు ఈ ఆత్మను అనుగ్రహించినారు. ఏ కారణము లేకనే మీరు ఈ కార్యమును చేసారు. మాకు అది తెలియును, మీ కృపకు ధన్యవాదములు. మేము మీకు మాత్రమే చెందిన ఒక వస్తువేయైననూ, మీ చరణకమలములను ఆశ్రయించిన నాటి నుండి నేటి వరకు మేము నిరంతరము పాపకర్మములను మాత్రమే చేయుచున్నాము. వాటిని చేసిన వెంటనే పశ్చాత్తాపము చెంది మీ సాయమును కోరెదము. మీరు మేము చేసిన పాపములను చూచి మమ్ము తోసివేయనూలేదు, ద్వేషించనూలేదు. కాని వాటికి విరుద్ధముగా, మీరు మాకు మీ పాదపద్మములయందు ఎల్లప్పుడు కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించిరి. అంతయేగాక, మీరు నేడు గొప్ప వారికే యోగ్యమగు పరమపదమును, మాకు అనుగ్రహించవలెనని తలచుచున్నరు. మాకు ఏవిధమునను పొందుటకు అర్హతలేని పరమపదమునకు చీటి ఇచ్చుటకు మీరు ఆలోచించుచున్నారు. అట్టి ఆలోచన మీకు ఉన్నప్పుడు, ఇంకను ఎందులకు ఆలస్యము? దయచేసి మమ్ము త్వరగా అనుగ్రహించండి” అని శ్రీ రామానుజులను ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-25/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 24

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 23

paramapadham

ప్రస్తావన

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు ఈ భౌతికశరీరమును విడిచిన సమయము నుండి ప్రఖ్యాతిగల ఆచార్యుల నడుమ చేరు వరకు జరుగు సంఘటనలను వివరించుచుండిరి

పాశురం 24

ఇన్ద ఉడల్ విట్టు ఇరవిమణ్డలత్తూడు యేగి
ఇవ్వణ్డమ్ కళిత్తు ఇడైయిల్ ఆవరణమేzహ్ పోయ్
అన్తమిల్ పాళ్ కడన్దు అళగార్ విరసైతనిల్ కుళిత్తు అన్గు
అమానవనాల్ ఒళి కొణ్డ సోదియుమ్ పెఱ్ఱు అమరర్
వన్దు ఎదిర్కొణ్డు అలన్కరిత్తు వాళ్త్తి వళినడత్త
వైకున్తమ్ పుక్కు మణిమణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు
నమ్ తిరుమాలడియార్గళ్ కుళాన్గళుడన్ కూడుమ్
నాళ్ ఎనక్కుక్ కురుగుమ్ వగై నల్గు ఎన్ ఎతిరాసా

ప్రతి పదార్ధం

ఎన్ ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజా! జగదాచార్యా!
నల్గు – అనుగ్రహించుము
ఎనక్కు – నాకు
కురుగుం వగై – నేటికి మరియు ఆ మంచి రోజునకు ఉన్న సమయము త్వరగా తగ్గువిధముగా
కూడుం నాళ్ – ఆ గొప్ప రోజు ఎప్పుడనగా నేను చేరునప్పుడు
నమ్ తిరుమాలడియార్గళ్ – నిత్యసూరులగు మన ఆచార్యులను (శ్రియఃపతి యగు శ్రీమన్నారాయణుని దాసులు)
కుళాన్గళుడన్ – వారి వర్గములో ఒకరి ఉండును
ఇన్ద ఉడల్ – కల్మషములతో పూర్తిగ మలినమైన ఈ భౌతిక శరీరము
విట్టు – విడిచి
ఇరవిమణ్డలత్తూడు యేగి – ఈ సూర్య మండలమునుండి
కళిత్తు – అతిక్రమించి
ఇవ్వణ్డమ్ – ఈ విశ్వము
ఇడైయిల్ – వీటి నడుమ ఉన్న
ఆవరణమేళ్ పోయ్ – (తరువాత) ఏడు సాగరములను దాటి
పాళ్ కడన్దు – “మూల ప్రకృతి”ని మించి పోవు
అన్తమిల్ – అంతులేని  అగాధమైన
అళగార్ – తుదిగా, మిక్కిలి అందమైన ప్రదేశము చేరును
విరసైతనిల్ – “విరజ” అను నదిలో
కుళిత్తు – పుణ్య తీర్థమున స్నానము చేసి
అన్గు – అక్కడ
అమానవనాల్ – “అమానవన్” అను వారిచే స్పృశించబడి
ఒళి కొణ్డ సోదియుమ్ పెఱ్ఱు – అందువలన ప్రకాశమును వెదజెల్లు దివ్యమైన శరీరమును పొందును
అమరర్ వన్దు ఎదిర్కొణ్డు – నిత్యసూరులు ఎదురొచ్చి స్వాగతము పలికి
అలన్కరిత్తు – అలంకరించును
వాళ్తి – కీర్తించి
వళినడత్త – (ఆ కొత్త శరీరమున) ముందు నడిపించును
వైకున్తమ్ పుక్కు – శ్రీవైకుంఠము చేరు మార్గమున
మణిమణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు – “తిరుమామణిమండపం” అను దైవ సాన్నిధ్యమును చేరును

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను, నేటికి మరియు తాము నిత్యసూరులలో ఒక్కరగు దినమునకు ఉన్న దూరమును త్వరగా తగ్గించి అనుగ్రహించమని ప్రార్ధించెను. మణవాళమామునులు ఈ భౌతిక శరీరమును విడిచిన తరువాతి పయణమును వర్ణించసాగెను. ఈ ఆత్మ సౌరకక్ష్యము (మండలము), విశ్వము, ఏడు సాగరములు మొదలగు వాటిని అతిక్రమించి చివరగా విరజ అను నదిని చేరును. ఆ పవిత్ర తీర్థమున స్నానమాచరించుటచే అమానవన్ అను వారు మనను ఉద్ధరించును. అందువలన ఆ ఆత్మ మిక్కిలి ప్రకాశమును వెదజెల్లు దేహమును పొందును. నిత్యసూరులు  ఎదురు వచ్చి, స్వాగతము పలికి, అలంకరించి, వారిని శ్రియఃపతియగు శ్రీమన్నారాయణులు ఆశీనులై ఉన్న తిరుమామణి మండపమునకు చేర్చును. మణవాళమామునులు ఇప్పటికి, నిత్యసూరులు ఉండు నిత్య విభుతిని చేరు సమయమునకు మధ్య ఉన్న సమయమును క్షీణింపచేయ కోరెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు “ఓ! జగదాచార్య! యతిరాజా! “ఇమ్మాయవాక్కై (తిరువాయ్ మొళి 10.7.3)” లో చెప్పినట్లు, మా ఈ భౌతిక శరీరము కల్మషములతో పూర్తిగా మలినమై ఉన్నది. ఈ శరీరము వాంఛనీయమైనది కాదు, కావున “మన్గ ఒట్టు (తిరువాయ్ మొళి 10.7.9)” అను ప్రబంధవాక్యమున తెలిపినయట్లు దానిని పూర్తిగా నశింప చేయవలెను. తదుపరి ఆత్మ “మన్నుమ్ కడుమ్ కదిరోన్ మణ్డలత్తిన్ నన్నడువుళ్ (పెరియ తిరుమడల్ 16)” అను వాక్యానుసారం సౌర మండలము మొదలుకొని పలు జగములను మరియు విశ్వమును అతిక్రమించును. తరువాత ఆ ఆత్మ “ఆతివాహికస్” అను వారి లోకమును దాటును. అనంతరం అది 1 కోటి యోజనములు గల దేవతలు నివసించు లోకమును “ఇమయోర్వాళ్ తనిముట్టై కోట్టై (తిరువాయ్ మొళి 4.9.8)” అను ప్రబంధ వాక్యమున పేర్కొన్న విధముగా అతిక్రమించును. అటుతరువాత ఏడు సాగరములను దాటి “ముడివిల్ పెరుమ్పాళ్ (తిరువాయ్ మొళి 10.10.10)” అని వివరించబడిన అనంతమగు “మూల ప్రకృతి”ని చేరును. ఆ పిమ్మట ఆ ఆత్మ మిక్కిలి అందమైన నదియగు విరజానదిని చేరును. ఆ నదియందున స్నానమాచరిచిన తరువాత “అమానవన్” అను పేరుగల వారు వచ్చి, వారి హస్తములచే విరజానది నుండి వెలువచ్చుటకు సాయముచేయును. వారి స్పర్శముచే ఆ ఆత్మ “ఒళిక్కొణ్డ సోదియుమాఇ (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10))” యందు చెప్పినట్లు మిక్కిలి ప్రకాశముతో వెలుగొందు, “పన్చోపనిశత్ మయం” (ఐదు ఆధ్యాత్మిక అంశములచే చేయబడిన) అని వివరించబడు కొత్త శరీరమును పొందును. తరువాత నిత్యసూరులు ఎదురొచ్చి, “ముడియుడై వానవర్ ముఱైముఱై ఎదిర్కొళ్ళ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.8) లో వర్ణించినట్లు (కొత్త శరీరముతో ఉన్న) ఆ ఆత్మను స్వాగతించును. తదుపరి వారిని అలంకరించి, కీర్తించి, పరమపావనమగు శ్రీవైకుంఠము యందు చేర్చెదరు. అక్కడ పలు భక్తులు ఉండు “తిరుమామణి మండపం” అని ప్రసిద్ధిచెందిన పూజా స్థానము వరకు తీసుకెళ్ళెదరు” అని చెప్పెను. మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను ” “అడియార్గళ్ కుళాన్గళుడన్ కూడువదు యెణ్రుకొలో (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10)” మరియు “మత్దేవతైః పరిజనైస్తవ సన్కిశూయః” అను వాక్యములలో చెప్పినట్లు, ఇట్టి గొప్ప భక్తుల నడుమ ఉండుటకు మాకు ఎప్పుడు అవకాశము దొరకును?” అని ప్రశ్నించెను. అట్టి వారందరు మా ఆచార్యులు. వారందరు శ్రియఃపతియగు శ్రీమన్నారాయణుని దాసులు మరియు వారు అతనికి చేయు కైంకర్యముచే వారి ఉపస్థితిని నిదర్శించును. ఓ! యతిరాజా! నేటికి మరియు పైచెప్పబడిన విషయములు సంభవించు రోజునకు నడుమ ఉన్న సమయము క్షీణించునట్లు అనుగ్రహించుము.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-24/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 23

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 22

paramapadhanathan

ప్రస్తావన

క్రిందటి రెండు పాశురములలో మణవాళమామునులు తమ ఆచార్యులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల మరియు పరమాచార్యులైన ఎమ్పెరుమాన్ల అనుగ్రహము గూర్చి వర్ణించెను. వారి ఇరువురి కరుణ తమపై ఉన్నందువలన, మణవాళ మామునులు వారి అనుగ్రహం విఫలమవనందువలన తాను తప్పక పరమపదము చేరి పరమాత్మ యొక్క సాన్నిధ్యమును అనుభవించెదను అని చెప్పెను. మణవాళమామునులు అతిశీఘ్రముగా “దివ్యస్థాన మండప” మున “దివ్య సింహాసన” మును అధిరోహించి ఉన్న ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవించవలెనని ఆశించెను. 

పాశురం 23

అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ అళగోలక్కమ్ ఇరుక్క
ఆనంతమయమాన మామణి మండపత్తు
పడియాదుమిల్ పడుక్కైయాయ్ ఇరుక్కుమ్ అనంతన్
పణమామణిగళ్ తమ్మిన్ ఒళి మణ్డలత్తిల్ ఇడైయిల్
వడివారుమ్ మామలరాళ్ వలవరుగు మఱ్ఱై
మణ్మగళుమ్ ఆయ్మగళుమ్ ఇడవరుగుమ్ ఇరుక్క
నడువాగ వీఱ్ఱిరుక్కుమ్ నారణనైక్ కడుగ
నాన్ అనుభవిక్కుమ్ వగై నల్గు ఎన్ ఎతిరాసా!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎన్ ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజ!
కడుగ – (మీరు) శీఘ్రముగా
నల్గు – అనుగ్రహము
నాన్ – మాపై
అనుభవిక్కుమ్ వగై – అనుభవించుటకు
నారణనై – శ్రీవైకుంఠనాధుని
నడువాగ వీఱ్ఱిరుక్కుమ్ –  తామరపువ్వు వలే, మెరుపుల నడుమ ఉన్న దట్టమైన నీలిమేఘముల వలే, శ్రీభూనీళాదేవేరుల నడుమ ఆసీనులైన అన్ని జగములను ఏలువారగు
వడివారుమ్ మామలరాళ్ – “వైడ్వాయ్ నిన్ వలమార్బినిల్ వాళ్గిన్ఱ మన్గై (తిరుపల్లాన్డు 2)” లో వర్ణించ్చినట్లు అసమానమైన సౌందర్యమునకు మరియు మృదువైన స్వభావము గల పెరియ పిరాట్టి (శ్రీ దేవి అమ్మవారు)
వలవరుగు – కుడి వైపు
మఱ్ఱై మన్మగళుమ్ ఆయ్మగళుమ్ – భూమిదేవి మరియు నీళాదేవి
ఇడవరుగుమ్ ఇరుక్క – ఎడమ వైపు.
అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ – వీరేగాక నిత్యసూరుల మరియు ముక్తుల యొక్క అందమైన సమాహారము
( అనంతులు, గరుడాళ్వార్లు, విష్వక్సేనులు మొదలగు నిత్యసూరులు; పరాంకుశులు మరియు పరకాలులు వంటి ముక్తులు). ఇది చూచుటకు ముత్యము మరియు రత్నములతో కూడిన హారమువలే ఉండెను
అళగోలక్కమ్ ఇరుక్క – అందముగా గూర్చినట్టి
ఆనందమయమాన మామణి మన్డపత్తు – “తిరుమామణి మండపం” అను అనంత ఆనందముతో ప్రకాశించు దైవీక పీఠము
పణమామణిగళ్ తమ్మిన్ ఒళి మణ్డలత్తిల్ ఇడైయిల్ – వారి శిరస్సు నుండి వెదజల్లు దివ్యకాంతి
పడియాదుమిల్ – అసమానమైన
పడుక్కైయాఇ ఇరుక్కుమ్ – (శ్రీమన్నారాయణునికి) శయ్యగా ఉండు
అనంతన్ – “అనంతాళ్వాన్” అను వారు

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులను, తాము పరమపదము చేరి శ్రీ వైకుంఠనాధుని అనుభవించుటకు, వారిని శీఘ్రముగా అనుగ్రహించకోరెను. మణవాళమామునులు శ్రీ వైకుంఠనాధులను శ్రీ, భూ, నీళా దేవేరుల మధ్య తిరుమామణి మండటపమున విశిష్టులైన అనంత, గరుడ, విష్వక్సేనాదులగు నిత్యసూరులు మరియు ఆళ్వార్లు, ఆచార్యుల వంటి ముక్తులు చుట్టి ఉండగ ఆసీనులై ఉండెనని వర్ణించెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు ” ఓ! యతిరాజ! “అడియార్గళ్ కుళాన్గళ్ (తిరువాయ్ మొళి 2.3.10)” మరియు “మామణి మంటపతు అన్తమిల్ పేరిన్బత్తడియార్ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.11)” అను ప్రబంధ వాక్యములో పేర్కొనట్లు నిత్యసూరులు మరియు ముక్తులు అందముగా అనుక్రమించెను. అనంత, గరుడ, విష్వక్సేన మొదలగు నిత్యసూరులతోను, పరాంకుశ, పరకాల మరియు యతివరాది ముక్తులతోను. అందమైన ముత్యములు మరియు రత్నములతో కూర్చిన హారము వలే నిత్యసూరులు మరియు ముక్తులు “ఆనందమయాయమండపరత్నాయ నమః” అని వర్ణించబడు, అనంతమైన ఆనందము వెదజల్లు, మిక్కిలి ప్రకాశముతో వెలుగొందు “తిరుమామణి మండపం” మున కూడి ఉండిరి. ఆ మండపములో ” శ్రీమన్నారాయణునికి నిత్యమైన సేవకు మారుపేరైన వారు,  మృదుత్వము మరియు శీతలమునకు అసమానమైన విశిష్టమైన పన్నగపు శెయ్యయగు అనంతులు ఉండును. “ఆయిరమ్ పైన్తలై అనన్తన్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.3.10)”, “సిఱప్పుడైయ పణన్గళ్ మిసైచ్చెళుమణిగళ్ విట్టెరిక్కుమ్ (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 4.9.7)”, అన్డ్ “దెయ్వచ్చుడర్ నడువుళ్ (పెరియ తిరుమడల్ 1)” మొదలగు   అనేక ప్రబంద వాక్యములలో అనంతుని గూర్చి చెప్పబడి ఉన్నది. “వడివాయ్ నిన్ వల మార్బినిల్ వాళ్గిన్ఱ మన్గై (తిరుప్పల్లాణ్డు 2) మరియు “వడిక్కోల వాళ్ నెడున్కణ్ (ఇరణ్డామ్ తిరువన్దాది 82)” అని ప్రబంధములలో కీర్తించబడిన పెరియపిరాట్టి (అమ్మవారు), వారి సౌందర్యము మరియు కోమల స్వభావముచే గుర్తించబడెను. వారు శ్రీమన్నారాయణునికి కుడి వైపున అమరిఉండును. ఎడమ వైపు శ్రీదేవి యొక్క నీడయగు భూ, నీళ దేవేరులు ఉండును. శ్రీమన్నారాయణులు ఈ దేవేరుల నడుమ తామర వలే, మూడు మెరుపుతీగెల మధ్య ఉన్న దట్టమైన నీలిమేఘమువలే ఆసీనులై ఉండెను. వారు “వాళ్పుగళ్ నారణన్ (తిరువాయ్ మొళి 10.9.1)” అను వాక్యమున పేర్కొనట్లు ఈ జగములను ఏలుటకు అక్కడ ఆసీనులైన (“వీఱ్ఱిన్దు యేళులగమ్ తనిక్కోల్ సెల్ల (తిరువాయ్ మొళి 4.5.1) శ్రీవైకుంఠనాధుడు. ఓ యతిరాజ! జగదాచార్యా! మా మీద మీ అనుగ్రహమును కురిపీంచి ఆ శ్రీవైకుంఠనాధుని అనుభవించుటకు శీఘ్రముగా కరుణించుము” అని ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-23/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

ఆర్తి ప్రబంధం – 22

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 21

thirukkudanthai_aravamudhazhvar_divine_feet

ప్రస్తావన

ఇంతకు ముందటి పాశురమున మణవాళ మామునులు “ఎన్న భయమ్ నమక్కే” అను వాక్యముచే, తమకి ఇంకే భయము లేదని చెప్పెను. ఈ పాశురమున వారు అదే విధముగా, తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై తమపై నిష్కారణమైన కరుణ చూపు కారణముచే, శ్రీ రామానుజులు తమను అభిమానించెదరు. ఈ అభిమానము తమకు సంసారమను విస్తారమైన సాగరమును అతిక్రమించుటకు సహాయపడును మరియు శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములయందు తమ స్థానమును ధృవీకరించును అని మామునులు చెప్పెను.

పాశురం 22

తీదఱ్ఱ జ్ఞాణమ్ తిరువాయ్ మొళిప్పిళ్ళై సీరరుళాల్
యేదత్తై మాఱ్ఱుమ్ ఎతిరాసర్ తన్ అభిమానమెన్నుమ్
పోదత్తై యేఱిప్ పవమామ్ పుణరిదనైక్ కడందు
కోదఱ్ఱ మాదవన్ పాదక్కరైయై కుఱుగువనే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

తీదఱ్ఱ – ఏ విధమైన దోషము లేని వారు
గ్యాన – ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపము గురించి పూర్తి జ్ఞానము పొందిన వారు
తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై – తిరువాయ్ మొళితో వారికి ఉన్న సంబంధముచే “తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై” అని ప్రసిద్ధి పొందెను. తిరువాయ్ మొళి, శ్రీమన్నారాయణుల కవి యగు నమ్మాళ్వార్లచే రచించబడిన దివ్యమైన రచన
సీరరుళాల్ – వారు మమ్ము నిష్కారణముగా కరుణించును
యేదతై మాఱ్ఱుమ్ – అందువలన మాలో ఉన్న విషయేచ్ఛ మరియు ఆశ అను దోషములు నశించిపోవును
ఎతిరాసర్ తమ్ – వారి (తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై) అనుగ్రహము, అధిరోహించుటను ధృవీకరించు శ్రీ రామానుజుల కృపా కటాక్షము పొందుటకు సహాయపడును.
పోదత్తై యేఱిప్ – తడబడని నౌక యగు “విష్ణు పోతమ్”
పవమామ్ పుణరిదనైక్ కడన్దు – సంసారమను అగాధమైన సాగరమును దాటుటలో సహాయపడు
కుఱుగువనే! – కచ్చితముగా చేరు
కోదఱ్ఱ మాదవన్ పాదక్కరయై – శ్రియ: పతి శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మములు. “విణ్ణోర్ పిరానార్ మాసిల్ మలరడిక్కీళ్”, “తుయరఱు సుడరడి”, “నిర్దోషమగునది మరియు ఎల్లప్పుడు ప్రకాశముగా మెరుగునది” అని వర్ణించబడు చరణకమలములు.
కుఱుగువనే!!!- చేరును

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు తాము శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములను చేరుట నిశ్చయము ఎందుకనగా మేము “విష్ణు పోతం” ము వలే ఉన్న నౌక యొక్క సహాయముచే సంసారమను సాగరము నుండి విముక్తి పొందెదను అని చెప్పెను. శ్రీ రామానుజులు విముక్తి పొందుటకు నిశ్చయముగ ఆ నౌకను అధిరోహించుటకు ఉపకరించెదరు. వారి ఆచార్యులగు, నిష్కళంకులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల అనుగ్రహముచే, శ్రీ రామానుజులు సాయము చేయుట నిశ్చయమగును.

వివరణ

వ్యాఖ్యాత తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల గొప్పతనమును వర్ణించుట కొనసాగెను. వారు (తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై) “తత్ జ్ఞానం అజ్ఞానమతోన్యదుక్తమ్”, “విద్యాన్యాత్శ్శిల్పనైపుణ్యమ్” అను వాక్యములు తెలియపరుచినట్లు శ్రీమన్ నారాయణునికి సంబంధించని ఏ కార్యముతోనూ అనుబంధించుకోని నిష్కళంకులు. ఆతను ఈ భౌతిక విషయములచే కొంచము కూడా ప్రభావింపబడక, శ్రీ మహాలక్ష్మి యొక్క నాధులైన శ్రీమన్నారాయణునిపై  (“తామరైయాళ్ కేళ్వనయే నోక్కుమ్ ఉణర్వు”, ముదల్ తిరువందాది 67)  మాత్రమే తమ శక్తి మరియు చిత్తమును నిలుపు వారు. శ్రీమన్నారాయణుని యెడల భక్తి వారిలో ఎంత వ్యాపించియుండెననగా శ్రీమన్నారాయణుని భక్తులను వారికి ప్రభువుగా తలెచెదరు. శ్రీమన్ నారాయణునికి సంబంధించని గ్రంధములను గూర్చి వారు చింతింపరు. ముఖ్యముగా దివ్యమైన తిరువాయ్ మొళి యందు మరియు అందున ఉన్న విశేషమైన తాత్పర్యమునందు వారు మిక్కిలి నిమగ్నులైయుండిరి, కావున వారు ఈ ప్రపంచమున “తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై” అని కీర్తించబడెను. తిరువాయ్ మొళి యందు వారికున్న అగాధ ప్రియముచే, అందరు వారిని “తిరువాయ్ మొళి” తో  గుర్తించ సాగెను. మణవాళ మామునులు అట్టి గొప్ప ఆచార్యులైన తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళైల శిష్యులు. మణవాళ మామునులు తమ ఆచార్యుల అనుగ్రహమే వారిని అభిమానించు శ్రీ రామానుజుల ఆశ్రయమున తమను చేర్చునని చెప్పెను. శ్రీ రామానుజులు  “కామాదిదోశహరమ్ (యతిరాజ వింశతి 1)” గా వర్ణించబడెను. మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజుల సంబంధముచే తాము ఈ సంసారిక బంధమునుండి విముక్తి, “ఇదమిః వైష్ణవమ్ పోతమ్ సమ్యకాస్తే భవార్ణవే” అనగా “శ్రీమన్ నారాయణుని చరణకమలమునందు ఏ సంకటము లేక నిశ్చయముగ చేర్చునది” అని వర్ణించబడిన, “విష్ణు పోతమ్” వలే ఉన్న శ్రీవైష్ణవ నౌక యొక్క సాయముతో పొందెదనని కొనసాగించెను. “సంసార సాగరమ్ ఘోరమ్ అనన్త క్లేశ భాజనమ్” (జితన్తే స్తోత్రమ్ 4) అను వాక్యనుసారం మన శాస్త్రములలో ఈ సంసారము ఆపదలతో నిండి ఉన్న ఒక భయంకరమైన సముద్రముగా చెప్పబడి ఉండెను. మణవాళమామునులు ఆ నౌక ఈ సంసార సాగరమును అతిక్రమించి శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మములయందు చేర్చునని చెప్పెను. “విణ్ణోర్పిరానార్ మలరడికీళ్ (తిరువిరుత్తమ్ 54)” మరియు “తుయర్ అఱు సుడరడి” (తిరువాయ్ మొళి 1.1.1) అను ప్రబంధ వాక్యమున చెప్పబడినట్లు శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములు, నిత్యసూరులచే పూజింపబడునవి మరియు ప్రతియొక్కరి అజ్ఞానము, దుఃఖమును తొలగించునవి అని వర్ణించబడి ఉన్నది. ఆ పాదపద్మములు, “హేయ ప్రత్యనీకం” అను వాక్యమున చెప్పినట్లు ఏ విధమైన దోషములు లేనివి మరియు  నిష్కళంకమైనవి. అదియేగాక ఆ పాదపద్మములు మిక్కిలి ప్రకాశముతో మెరయుచున్నవి మరియు ఒకరిని రక్షించుటకు వేరొకరి సాయము అవసరము లేనటువంటివి. అట్టి శుద్ధతత్వమైన శ్రీమన్నారాయణుని చరణకమలములే తమ లక్ష్యము మరియు అక్కడ చేరుట నిశ్చయమని మణవాళ మామునులు చెప్పెను.

“కోదఱ్ఱ” అను పదము దోషము లేని గొప్పదైన మరియు చరణకమలములందు చేరుటకు యోగ్యత కలుగజేయును అను అర్థమును చెప్పవచ్చు. మరొక్క విధమున ఆ వాక్య భాగము “కోదఱ్ఱ మాదవన్” అనునది “దోషములు లేని మాధవుడు”  అని కూడా సూచించును. ఇక్కడ సూచించబడిన దోషము శ్రీమన్నారాయణులు “పిరాట్టి (అమ్మవారి) ” తో లేకుండ ఏకాంతముగా ఉన్నప్పుడు కలిగినది. ఇదే విషయమును తిరువడి యగు హనుమంతులు “రామస్యలోకత్రయ నాయకస్య శ్రీపాదకూలం మనసాజకామ” అను వాక్యములో అనునాదించెను. దీనినే నమ్మళ్వార్లు “మానెయ్ నోక్కి మడవాళై మార్బిల్ కొణ్డాయ్ మాధవా” లోను మరియు తమ వ్యధయొక్క ఉచ్చస్థానమున “ఉన్ తేనే మలరుమ్ తిరుపాదమ్ వినయేన్ సేరుమారు నీ అరుళాయ్ (తిరువాయ్ మొళి 1.5.5)” అని వ్యక్తపరిచెను. కావున పిరాట్టి (అమ్మవారు) (తిరువిల్లాద కోదు అఱ్ఱవన్) శ్రీమన్నారాయణునితో లేనపుడే వారికి దోషములు కానవచ్చును. అందువలన ఏ దోషములు లేని, పిరాట్టి (అమ్మవారి) తో కూడి ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుని చేరుటయే మన లక్ష్యమగునని నిదర్శనమైయ్యెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-22/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 21

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 20

ramanujar-srisailesa-mamunigal

ప్రస్తావన

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు తమ హృదయమునకు ఉపదేశము చేయుచుండెను. మణవాళ మామునుల హృదయము వారిని ప్రశ్నించెనని భావించవలెను. ” ఓ మణవాళమాముని, మునుపటి పాశురములో మీరు పరమపదమును చేరు దారిని కనులకు కట్టినట్లుగా వర్ణించిరి. అంతయేగాక జీవాత్మ మరియు శ్రీమాన్నారయణుని ఐక్యమును అద్భుతముగా వర్ణించెరి. ఇట్టి తరుణము నేర్పుగా చదివిన మరియు జ్ఞానము గల పండితులకు కూడా అరుదైనది. కాని మీరు ఈ అనుభవమును స్వయముగా అనుభవించునట్లు మాట్లాడుచుండిరి. అకస్మాత్తుగా మీకు ఇట్టి విశ్వాసము మరియు ధైర్యము ఎట్లు వచ్చెను? ఏ విధమైన భయము లేదా? ” అని మణవాళ మామునుల హృదయం వారిని ప్రశ్నించెను. మణవాళమామునులు తమ హృదయము అడిగిన ఈ ప్రశ్నకు వారు సమాధానము ఇచ్చెను. ” ఓ నా ప్రియమైన హృదయమా! భయపడకుము! మాకు కలిగిన ఈ జ్ఞానము మా ఆచార్యులగు తిరువాయ్మొళి పిళ్ళైల నిష్కారణమైన కరుణచే పొందబడినది. ఆ జ్ఞానముతో వారి (తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై) అనుగ్రహముచే ముక్తిని తప్పకుండ పొందెదనని విశ్వసించుచున్నాము. మా ఈ స్థితిని చూచి శ్రీ రామానుజులు మిక్కిలి సంతుష్టులై  వారు చేయవలసిన వాటిని వారే చేసెదరు. అందువలన మేము ఇంక భయపడము. నువ్వు కూడా దేనికిని భయపడరాదు.” అని మణవాళమామునులు సమాధానము చెప్పెను.

పాశురం 21

తిరుమలై ఆళ్వార్ తిరువాఇమొళిప్ పిళ్ళై సీరరుళాల్
తరుమ్ మది కొణ్డవర్ తమ్మై ఉత్తారకరాగ ఎణ్ణి
ఇరు మనమే! అవర్క్కాఇ ఎతిరాసర్ ఎమైక్ కడుగప్
పరమపదమ్ తనిల్ యేఱ్ఱువార్ ఎన్న బయమ్ నమక్కే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

తిరుమలై ఆళ్వార్ – “శ్రీశైలేశర్” అను నామము గల
తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై – తిరువాయ్ మొళిప్ పిళ్ళై
సీరరుళాల్ – నిష్కారణమైన కరుణచే వారు
తరుమ్ – నన్ను అనుగ్రహించి
మది – వారి దివ్యజ్ఞానమును
మనమే! – ఓ! నా మనసా
కొణ్డు – ఆ జ్ఞానము యొక్క ఆధారముగా,
ఇరు – దయచేసి ఉండు
ఎణ్ణి – దృఢమైన నమ్మకములో
అవర్ తమ్మై – ఇంతటి సహాయము చేసిన గొప్ప వారైన, తిరువాయ్ మొళిప్పిళ్ళై
ఉత్తారకరాగ – ఈ సంసారికబంధమునుండి ముక్తి ప్రసాదించిన.
ఎతిరాసర్ – ఎమ్పెరుమానార్,
అవర్క్కాఇ – మా ఆచార్యులగు తిరువాయ్ మొళిప్పిళ్ళైల కొరకు
యేఱ్ఱువార్ – పంపు
ఎమై – “స్వాచార్య అభిమానమే ఉత్తారకమ్” (శిష్యుని పై ఆచార్యుల అనుగ్రహం మాత్రమే శిష్యులను రక్షించును )అను విధిని పాటించు నన్ను,
కడుగ – తొందరగా
పరమపదమ్ తనిల్ – పరమపదమునందు
ఎన్న బయమ్ నమక్కే!!! – ఓ! నా మనసా! కావున మనము ఎందుకు భయపడవలెను!!! భయపడుటకు అవసరము లేదు ( ఆనందముగా నిద్రించ వచ్చు)

సామాన్య అర్ధం

ఎమ్పెరుమానార్లు మనను రక్షించెదరు, కావున మణవాళ మామునులు తమ మనసును భయపడవద్దని చెప్పెను. మణవాళ మామునుల ఆచార్యులగు తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై ల అనుగ్రహము వారితో ఉన్నందు వలన వారు శ్రీ రామానుజులు తమను రక్షించి పరమపదమునకు తీసుకెళ్ళునని దృఢముగా నమ్మెను. గురువు తమ శిష్యునిపై చూపు అనుగ్రహము మరియు తదుపరి వారు చూపు కరుణ మాత్రమే ఎమ్పెరుమానార్లను తమకు శీఘ్రముగా ముక్తి ప్రసాదించుటకు సహాయము చేయునని మణవాళ మామునులు తెలుసుకొనెను.

వివరణ

తిరుమలై ఆళ్వార్ అనునది వారి అసలు పేరు. తరువాత కాలములో వారికి తిరువాయ్ మొళి నందు ఉన్న గాఢమైన ఆసక్తి మరియు జ్ఞానముచే తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై అని ప్రసిద్ధి చెందెను. వారికి తిరువాయ్ మొళి తో ఉన్న సంబంధము మిక్కిలి  ప్రసిద్ధము. ఆ పేరు వారితో నిలిచిపోయెను మరియు వారిని గుర్తించుటకు ప్రత్యేక చిహ్నమైయెను. ఇట్టి తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై వంటి, గొప్ప ఆచార్యులు, వారి నిష్కారణమైన కరుణచే మమ్ము అనుగ్రహించి అత్యుత్తమ జ్ఞానమును ప్రసాదించెను అని మణవాళ మామునులు చెప్పెను. మణవాళ మామునులు అట్టి ఉత్తమ జ్ఞానము గ్రహించువారైయ్యెను. ఆ జ్ఞానమను ఉపాయముచే, మణవాళ మామునులు వారి హృదయముతో ” ఓ మా హృదయమా! గొప్ప ఆచార్యులగు తిరువాయ్ మొళి పిళ్ళై మనకు జ్ఞానమును ప్రసాదించెనని గుర్తుంచుకొనుము. వారే ఆ జ్ఞానముచే ఈ భౌతిక భాందవ్యములనుండి  ముక్తి ప్రసాదించెదరని తెలుసుకొనవలెను. కావున, ఓ మా మనసా! ఈ విషయమును దృఢముగా విశ్వసించవలయును.  అట్లు మనం ఈ విషయమును దృఢముగా నమ్మియుండిన యెడల, శ్రీ రామానుజులు మనపై దయ చూపి, మన ఈ స్థితిని చూచి మెచ్చెదరు. తరువాత వారు మన ఆచార్యుల గూర్చి తలచి, మనము శీఘ్రముగ పరమపదము చేరుటకు “ఏఱ్ఱరుమ్ వైకున్తమ్ (తిరువాయ్ మొళి 7.6.10)” అను ప్రబంధ వాక్యానుసారం అనుగ్రహించెదరు అని చెప్పెను. ఇంకనూ “మనమే నైయల్ మేవుదర్క్కే (ఇరామానుస నూఱ్ఱన్దాది 98)” లో చెప్పినట్లు ఏ విషయమునకును భయపడరాదు. శ్రీ రామానుజులు మనను కచ్చితముగా పరమపదమునకు చేర్చును, కావున మనము నిశ్చింతగా నిద్రించవచ్చును, అని తమ హృదయముతో పలికెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/08/arththi-prabandham-21/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 20

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 19

going-to-paramapadham

ప్రస్తావన

పూర్వపు పాశురములో మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజులతో ఒక వేళ ఙ్ఞానులు వారి తనయుడు దారితప్పి పోయినచో సహించెదరా?  “నల్లార్ పరవుమ్ ఇరామానుసన్” (ఇరామానుస నూత్తంన్దాది 44) అను వాక్యానుసారం మంచివారిచే అనుగమించబడువారని వర్ణించబడు వారగు శ్రీ రామానుజులు , మణవాళమామునుల ప్రలాపమును వినెను. మణవాళమామునుల దీనస్థితిని శ్రీరామానుజులు చూచెను, మరియు వారి విరక్తిభావముల ఉద్ద్రేకమును వినెను. అవి విని సహించక వారు, మామునులు ఙ్ఞానులు వెళ్ళు పరమపదమునకు వెళ్ళి, నిత్యసూరులతో వారిలో ఒకరుగా ఉండవలెనని తలెచెను. అంతయేగాక, వారికి కైంకర్యము చేయు నిత్యానందమును వారికి ప్రసాదించవలెనని అలోచించెను. శ్రీ రామానుజుల కోరికను గ్రహించి మణవాళమామునులు, వారు తమ తండ్రియగు శ్రీరామానుజులు తన పట్ల చూపు అభిలాషవలన తాను నిజముగా పరమపదము చేరి ఆనందభరితుడయెనని తలచెను. “పేఱు తప్పాదు ఎన్ఱు తుణిన్దు ఇరుకైయుమ్ (ముముక్షుప్పడి, ద్వయ ప్రకరణం #1)” లో పేర్కొన్న ప్రకారం ఇప్పుడు మణవాళమామునులు వారి లక్ష్యమగు మొక్షమును చేరుటలో మిక్కిలి నమ్మకముతో ఉండెను మరియు ఈ జీవాత్మ ఈ జగత్తును విడచి పరమపదము పోవు పయనమును వర్ణించ ప్రారంభించెను.

పాశురం 20

పోం వళియైత్ తరుం ఎన్నుం ఇన్బం ఎల్లాం
పుసిత్తు వళిపోయ్ అముద విరసైయాఱ్ఱిల్
నామ్ మూళ్గి మలమఱ్ఱుత్ తెళివిసుమ్బై
నణ్ణి నలం తిగళ్మేని తన్నైప్ పెఱ్ఱు
తామ్ అమరర్ వన్దు ఎదిర్ కొణ్డు అలన్కరితు
సఱ్కరిప్ప మామణి మణ్డపత్తుచ్ చెన్ఱు
మామలరాళ్ కోన్ మడియిల్ వైత్తు ఉగక్కుమ్
వాళ్వు నమక్కు ఎతిరాసన్ అరుళుం వాళ్వే !!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

వాళ్వు – భాగ్యము
అరుళుమ్ వాళ్వే – అనుగ్రహించిన
ఎతిరాసన్ – ఎమ్పెరుమానార్
నమక్కు – మనకు (క్రింది చెప్పునట్లు)
పోం వళియై – (జీవాత్మ ఈ దేహమును వదలినపుడు), అను నిర్విఘ్నముగ పరమపదమున అంతులేని ఆనందమును అనుభవించుటకు మార్గమగు, “అర్చిరాది మార్గము” న పయనించసాగును
తరుమ్ – జీవాత్మ ఈ దారిని చేరును
ఎన్నుమ్ – మరియు తదనుగుణముగా
పుసిత్తు – అనుభవించు
ఇన్బమ్ ఎల్లామ్ – అన్ని సుఖములను
వళిపోయ్ – “అర్చిరాది మార్గం” మను దారిలో పయనించుచుడగా.
నామ్ మూళ్గి – (తదుపరి), జీవాత్మా పవిత్రమగుటకు మునుగును
అముద విరసైయాఱ్ఱిల్ – “విరజా” అను పుణ్య నదిలో
మలమఱ్ఱుత్ – ఈ ప్రకృతిచే కలిగిన అన్ని కల్మషములనుంది విముక్తి పొందును
నణ్ణి – (తరువాత) అది చేరును
తెళివిసుమ్బై – నిష్కళంకము మరియు పరిశుద్ధమైన పరమపదం
నలం తిగళ్మేని తన్నైప్ పెఱ్ఱు – పవిత్రమైన మరియు ముఖ్యముగా ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపముతో ప్రకాశించు , భౌతికగుణములు లేని శరీరమును పొంది
తామ్ అమరర్ – నిత్యసూరులు
వన్దు – వచ్చి,
ఎదిర్ కొణ్డు – ఎదురొచ్చి అభివాదించి,
అలన్కరిత్తు – అలంకరించి
సఱ్కరిప్ప – మరియు ఇప్పుడు కొత్తగా అభౌతిక శరీరములో ఉన్న ఆత్మకు మర్యాదలు చేసి
మామణి మణ్టపతు చెన్ఱు – “తిరుమామణి మన్డపం” అను మన్డపమునకు వెళ్ళి, చూచును
మామలరాళ్ కోన్ – “శ్రియపతి”, “వైకుంఠనాధన్” అని కొనియాడువారు, మరియు పెరియపిరాట్టి యొక్క సహవర్తి యగి శ్రీమాన్నారాయణుని
మడియిల్ వైత్తు ఉగక్కుమ్ – శ్రీమన్నారాయణులు తన ఒడిలో మనను అమర్చెదరు , మనను సంతోషముగా స్పర్శించి మరియు ఘ్రాణించి ఆనందించును (ఈ భాగ్యము శ్రీ రామానుజుల అనుగ్రహమువలన మాత్రమే సాధ్యమగును మరి ఎందువలనను కుదరదు).

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు జీవాత్మల భాంధవ్యమునుండి విముక్తులు చేసి అవి చేరవలసిన స్థానమునకు అనగా పరమపదమునకు చేర్చు  శ్రీరామానుజుల కృపాకటాక్షములను కొనియాడుచుండెను. మణవాళమామునులు జీవాత్మ ఈ భువిని విడిచి తన ఉత్తమమైన లక్ష్యమగు పరమపదము చేరుటకు చేయు అద్భుత మరియు ఆనందమైన ప్రయాణమును వర్ణించెను. అక్కడ ఈ ముక్త ఆత్మను నిత్యసూరులు ఎట్లు స్వాగతించి గౌరవించెదరు మరియు  శ్రీమాన్నారాయణులు స్వాగతించి, చూచి వెంటనే ఆనందించెదరు అని మణవాళ మామునులు వివరించెను.

వివరణ

“పోమ్ వళియైత్ తరుమ్ నన్గళ్ (తిరువాయ్ మొళి 3.9.3)” అను ప్రబంధవాక్యములో నమ్మాళ్వార్లు చెప్పినట్లు, విముక్తి పొందిన జీవాత్మ ” అర్చిరాదిమార్గం ” అను పరమపదమునకు చేర్చు మార్గమున ప్రయాణించును. తన ప్రయాణమున అది అన్ని సుఖములను అనుభవించును. చేరు గమ్యము ఆనందభరితము మరియు భ్రమింపజేయునది అగుటచే, దానిని చేరు మార్గము కూడ దానికి సమవర్తముగా ఉండవలెను. కావున ఈ మార్గమున పయణించు ఆత్మను అత్యుత్తమ స్థానముగా కొనియాడబడుచున్నది. ఆ ఆత్మను “కళ్వన్ కొల్ పిరాట్టి” (పరకాల నాయకి (తిరుమంగై ఆళ్వార్ల నాయికా భవము) యొక్క పేరు , పెరియ తిరుమొళి 3.7 లో) అనుగమించు భగవంతుడే తీసుకెళ్ళును. “విరజామాం అమ్రుతకారాం మామ్ ప్రాప్యమహానదీం” అను వాఖ్యలో చెప్పినట్లు జీవాత్మా “విరజా” అను నదిలో పవిత్రమగుటగు మునుగు. ఈ విరజా అను నదిన మునుగు జీవాత్మలో ఉన్న కల్మషములను మరియు అనాదిజన్మములచే పొందిన పాపము తొలగి పరిశుద్ధి అగును. తదుపరి ఆ ఆత్మ ఏ భౌతికగుణములు లేని సూక్ష్మశరీరమును పొందును. ఈ సూక్ష్మశరీరమే ఆత్మయొక్క నిజస్వరూపమును ప్రకాశించి, అనంతమునకు యజమానులగు శ్రీమన్నారాయణునికి కైంకర్యము చేయునది. ఈతనిని ఇప్పుడు నిత్యసూరులు స్వాగతించి, అభినందించి, అలంకరించి కొనియాడెదరు. తరువాత వారు అతనిని “తిరుమామని మండపం” అను మండపమునకు తీసుకొని వెళ్ళెదరు. అక్కడ తను శ్రీవైకుంఠనాధుడని కీర్తించబడు శ్రియఃపతిని కలిసెదరు. వారు ఈ విముక్తుడైన వీరిని స్వీకరించి సంతోషముగా ఆలింగనము చేసి, ఒడిలో చేర్చుకొని, శిరస్సును ఆఘ్రాణించి (ఒక తండ్రి తన తనయుని శిరస్సును ఆఘ్రాణించునట్లు) ఆనందించును. పరమపదము చేరవలనని ఆసక్తి ఉన్న మనకు ఇట్టి అపూర్వ భాగ్యము దొరుకుటయే శ్రీ రామానుజుల దయాళుత్వమునకు ఒక గొప్ప ఉదాహరణ. అందువలనే వారు మనకి ఇంతటి ఉత్తమమైన సంపదను ప్రసాదించెను.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/08/arththi-prabandham-20/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 19

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 18

emperumanar-vanamamalai

ప్రస్తావన

మునుపటి పాశురములో మణవాళమామునులు శ్రీరామానుజులతో ఈ భౌతిక  ప్రపంచముచే కలిగిన అగాధచీకటి మరియు అజ్ఞానములో మునిగి ఆర్తి చెందు తనమీద ప్రకాశమును ప్రసరించమని కోరెను. ఈ పాశురమున మామునులు, తాను తన దేహముచే నియంత్రించబడినందు వలన, తన దేహము పోవు దిక్కున తాను పయనించుచుండెనని చెప్పెను. తన ఈ చేష్టముచే తన తండ్రి యగు శ్రీ రామానుజులకు చెడు పేరు తెచ్చునని మణవాళమామునులు చెప్పెను.

పాశురం 19

అల్లుం పగలంమ్ యాన్ ఆక్కై వళి ఉళన్ఱు
సెల్లుమదు ఉన్ తేసుక్కు తీన్గు అన్ఱో?
నల్లార్గళ్ తన్ తనయర్ నీసర్క్కు ఆట్చెయ్య సగిప్పరో
ఎన్దై ఎతిరాసా ఇసై

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎన్దై ఎతిరాసా – ఓ మా తండ్రీ! యత్రిరాశ!
ఇసై – మీరు మాత్రమే ఈ విషయమున తగు చర్య తీసుకోగలరు.
యాన్ – నేను,
అల్లుం పగలుం – రేయింపగళ్ళు
ఆక్కై వళి ఉళన్ఱు – మా దేహము పోవు దిక్కున మేము పోవుచున్నాము, అనగా దేహమునకు బానిసగాయున్నాము
సెల్లుమదు – పై చెప్పబడిన మేము పయనించు మార్గముచే
తీన్గు అన్ఱో? – మీమీద చెడు అభిప్రాయము కలుగదా?
ఉన్ తేసుక్కు – మరియు మీ కీర్తికీ?
నల్లార్గళ్ – బ్రహ్మము గూర్చి తెలుసుకొనుటలో ముందున్న, గొప్ప వారు
తన్ తనయర్ – వారి తనయుని విషయమున
నీసర్క్కు ఆట్చెయ్య సగిప్పరో – ఇట్టి నీచులకు నీచ చేష్టము చేయు వారి (తనయు) ని సహించగలరా ?

సామాన్య అర్ధం

మణవాళమామునులు  తన జీవనవిధానము గూర్చి శ్రీ రామానుజులతో చెప్పెను. తాను తన శరీరమునకు ఆధీనుడై , అది ఈడ్చు దారిలో వెళ్ళుచున్నాను అని మామునులు చెప్పెను. మణవాళమామునులు శ్రీ రామానుజులతో ” ఓ మా తండ్రి ! నేను చేయునది మిక్కిలి నీచమైన కార్యము. మీరు ఇప్పుడు దీనిని నిలుపనిచో, అది మా తండ్రి అగు మీకు అపకీర్తిని తెచ్చును, మరియు మీ తనయుడు శాస్త్రములచే చూపబడని మార్గమున పోవుచుండెను కదా? బ్రహ్మము (పరమాత్మ యగు శ్రీమన్ నారాయణుని) గూర్చి తెలుసుకొను మహాత్ములు, ఒకవేళ వారి తనయుడు దారి తప్పి పోయినచో వారు సహించగలరా. వారు వెంటనే తమ తనయుడిని గమనించి, వారిని మరల సరియగు దారిన పెట్టెదరు.” అని పలికెను

వివరణ

ఈ పాశురం యొక్క మొదటి భాగములో మణవాళ మామునులు తన జీవన విధానమును వర్ణించెను. మణవాళ మామునులు, “ఉన్ నామమెల్లాం ఎన్ఱన్నావినుళ్ళే అల్లుం పగలుం అమరుం పడి నల్గ (ఇరామానుస నూత్తంన్దాది తనియన్) అను వాక్యములో సూచించునట్లు, వారు ఎల్లప్పుడు శ్రీ రామానుజుల నామమును జపిస్తు తన జీవనమును కొనసాగించియుండవలెను. మణవాళ మామునులు తనకు శ్రీ రామానుజుల కీర్తనీయ నామములను రేయింపగలు పాడు సువర్ణసమయము చాల ఉండెనని చెప్పెను. కాని మణవాళ మామునులు “అన్నాళ్ నీ తన్ద ఆక్కై వళి ఉళల్వేన్ (తిరువాయ్ మొళి 3.2.1) అను ప్రబంధ వాక్యమున తెలిపినయట్లు ఆ అపూర్వ సమయమును గడిపెనని చెప్పెను. శ్రీమన్నారాయణునిచే ధర్మపరముగా, దైవభక్తితో జీవించుటకు ఇచ్చిన ఈ జీవితమును, తన శరీరము యొక్క అఙ్ఞానుసారం గడిపెను అనునది ఆ ప్రబంధ వాక్యము యొక్క భావము. ఈ శరీరము మనకు శ్రీమన్నారాయణునికి శాస్త్రములలో సూచించినయట్లు కైంకర్యములు చేయుటకే ప్రసాదించబడినది. ఈ సాంసారిక భోగములను అనుభవించుటకు ఈ శరీరమును ఉపయోగించరాదు. అట్లు ఉపయోగించినచో, మనకు ఈ దేహమును ప్రసాదించిన వారికి అనగా శ్రీమన్నారాయణునికే మొదట అపకీర్తి కలుగును. “ఉనక్కుప్ పని సెయ్దిరుక్కుమ్ తవం ఉడయేన్ ఇనిప్పోఇ ఒరువన్ తనక్కుప్ పణిన్దు కడైతలై నిఱ్క నిన్ సాయై అళివు కణ్డాఇ” (పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 5.3.3) అను ప్రబంధములో అదే విషయము పేర్కొనెను. మణవాళమామునులు పెరియాళ్వార్లు అడిగిన అదే ప్రశ్నను అడిగెను. కాని పెరియాళ్వార్లు శ్రీమన్నారాయణుని అడిగెను, మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజులను మీరు మా తండ్రి అగుటచే అది మీకు అవమాన చిహ్నమగును కదా అని అడిగెను. మణవాళమామునులు తన ఈ వివరణకు సాదృశ్యము చూపెను. మిక్కిలి ఙ్ఞానవైరాగ్యముతో ఎప్పుడు వైకుంఠమును చేరు మార్గమునే ఆలోచిస్తు, శ్రీమన్నారాయణునినే తలచి అతనినే చేర ప్రయత్నించు వారు ఉన్నారు.ఒకవేళ అట్టి వారి తనయుడు జీవితమున దారితప్పి ఘాతుకమైన జీవనమును జీవించుచున్న, అట్టి నీచమైన జీవితమును వారు ఆమోదించెదరా? ఎప్పటికి లేదు కదా. మణవాళమామునులు శ్రీ రామానుజులను “ఓ యతిరాజా! మా తండ్రి! మీరే ఈ విషయమును ముందు చెప్పిరి. కావునా మీరే మమ్ము మీ చెంతకు చేర్చుకొని, కైంకర్యము చేయించుకొని ఈ జీవాత్మను రక్షించుము. అది మీ ఒక్కరికే సాధ్యమగును ” అని చెప్పెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/08/arththi-prabandham-19/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 18

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<<ఆర్తి ప్రబంధం – 17

bhagavad_ramanuja_2011_may

ప్రస్తావన

శ్రీ రామానుజులు మణవాళమామునులకు పరమపదము చేరు వారి అభిలాషను పూర్తిచేసెదనని హామి ఇచ్చెను. కాని మణవాళమామునులు  “అవన్ అరుళ్ పెరుం అళవావినిల్లాదు (తిరువాయ్ మొళి 9.9.6)” అను ప్రబంధవాక్యములో చెప్పినట్లు, అనుగుణమైన సమయము కొఱకు వేచియుండుటకు ఇష్టపడలేదు. “ఊరెల్లాం తున్జి” (తిరువాయ్ మొళి (5.3)) లో నమ్మాళ్వార్లు పడిన వ్యధను మణవాళ మామునులు ఇప్పుడు అనుభవించుచుండెను. ఇంకను మణవాళ మామునులు ఈ సాంసారికలోకమున ఉండి అజ్ఞానము అను అగాధమైన అంధకారములో చిక్కుకొని శిక్షను అనుభవించుచుండెనని చెప్పెను. ఈ అంధకారమును పోగొట్టుటకు, మణవాళమామునులు శ్రీ రామానుజులు అను సూర్యుని తానున్న దిక్కున ఎప్పుడు ఉదయించెదరని ప్రార్ధించెను ?

పాశురం 18

ఎన్ఱు విడివదు ఎనక్కు ఎన్దాఇ ఎతిరాసా!
ఒన్ఱుమ్ అఱిగిన్ఱిలేన్ ఉరైయాయ్
కున్ఱామల్ ఇప్పడియే ఇన్ద ఉయిర్క్కు ఎన్ఱుమ్ ఇరులే విళైక్కుమ్
ఇప్పవమామ్ నీన్డ ఇరవు

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎన్దాఇ – ఓ! నా తండ్రి !!
ఎతిరాసా! – యతిరాజ
ఇన్ద ఉయిర్క్కు – ఈ జీవాత్మ ఇందున
ఇప్పవమామ్ – ఈ సాంసారిక ప్రపంచము
ఇరులే విళైక్కుమ్ – అజ్ఞానము అను అగాధమైన అంహకారమునకు కారణమగు
ఇప్పడియే – (ఈ జీవాత్మ) ఇటులనే
ఎన్ఱుమ్ – ఎల్లప్పుడు
కున్ఱామల్ – వెలుగు యొక్క ఏ విధమైన ఆనవాలు లేకుండ
నీన్డ ఇరవు – ఉదయము కొఱకు వేచియుండు సుదీర్ఘపు రేయి వలే
ఉరైయాఇ – ఓ!!! ఎమ్పెరుమానారే!!! దయ చేసి చెప్పుము
ఎన్ఱు – ఎప్పుడు
విడివదు ఎనక్కు – నా వంక ఉదయమగునా?
ఒన్ఱుమ్ అఱిగిన్ఱిలేన్ – ఇందు గూర్చి ఏమియూ నేను ఎరుగను

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మామునులు శ్రీ రామానుజులతో , ఈ అగాధ గుహ యొక్క మరో  చివరలోనైన వెలుగు కనిపించు సంకేతము తనకు ఏమాత్రము  కనిపించుట లేదని చెప్పెను. ఈ ఆత్మను ఎల్లప్పుడు చీకటి చుట్టుముట్టి ఉండెను. ఈ ఆత్మను చుట్టి ఉన్న  ఈ భౌతిక ప్రపంచము యొక్క అజ్ఞానమను చీకటిని తొలగించు తటస్థమైన ప్రకాశము లేదు. మణవాళ మామునులు తన తండ్రి అగు రామానుజులను తాను ఎప్పుడు ఈ అంధకారమునుండి ప్రకాశమును చూచెదనని నిరాశతో ప్రార్ధించెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు ” ఓ యతిరాజా!! మా ప్రియమైన తండ్రి!!  ఈ జీవాత్మలో అభివృద్ధి చెందుట యొక్క ఆనవాలు కనబడుటలేదు. అది అంతులేని చీకటిలో చిక్కుకొని ఉన్నది. ఈ భౌతిక ప్రపంచ విషయములచే కలిగిన అఙ్ఞానము వలన కొద్ది పాటి ప్రకాశము కూడా లేకుండ ఈ చీకటి ఉండెను. ఈ అగాధమైన చీకటిలో ఉన్నందువలన ఈ జీవాత్మ అనాదికాలముగా ఆర్తిని అనుభవించుచున్నది. ఈ సంసారమను సుదీర్గ రాత్రి “అవివేఖ ఘనానన్త దిన్ముఖే (స్తోత్రరత్నం 49) అని వర్ణించబడియున్నది. ఈ సంసారమను అంతులేని అగాధ రేయిలో మేము దారితప్పిపోయెను మరియు ఇప్పట్లొ ఎక్కడా ప్రకాశము కనబడుటలేదు. సరియగు దారి తెలిసుకొనుటకు ఏ జాడలేనండున “పదస్స్ఖలితం (స్తోత్రరత్నం 49)” అను వాక్యమున చెప్పినట్లు  మేము అల్లాడుచుండెను. మీ కరుణాకటాక్షము పొందు అదృష్టము మాకు ఎప్పుడు కలుగును. అజ్ఞానముచే నిండియున్న మా మీద, ఎప్పుడు మరియు ఎలా అరుణోదయము కలుగును? ఓ రామానుజా! “నిఖిల కుమతి మాయా సర్వరీ బాలసూర్య~: (యతిరాజ సప్తతి 28)” అను పదవాక్యమున చెప్పినయట్లు మీరు అన్నియూ తెలిసినవారు. మీరే సూర్యుడగుటచే, “సుప్రభాతత్య రజనీ (శ్రీవిష్ణు పురాణమ్)” అను వాక్యములో వర్ణించియునట్లు మేము చిక్కియున్న ఈ చీకటినుండి మమ్ము రక్షించుము” అని ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/08/arththi-prabandham-18/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 17

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 16

ramanuja showing paramapadham

ప్రస్తావన

పూర్వపు పాశురములో మణవాళమామునులు, శ్రీ రామానుజులవారిని చేరు సుదినము ఎప్పుడు వచ్చునని తెలుపమని ప్రార్ధించెను. ఈ ప్రార్ధనచే శ్రీ రామానుజుల మదిన ఒక ఆలోచన ఉదయించి ఉండవచ్చని మణవాళమామునులు తలచెను. శ్రీ రామానుజుల మదిన ఉదయించిన ఆలోచన ఏమనగా ” ఓ! మణవాళమాముని!, మీరు ఈ భౌతికశరీరమును విడిచినప్పుడు “మరణమానాల్ (తిరువాయ్ మొళి 9.10.5)” అను వాక్యానుసారము మీరు శ్రీమన్నారాయణుని నివాసమగు పరమపదమును చేరెదరు.” ఇందులకు మణవాళ మామునులు ఇంకను చేర్చుకొనుటకు ఆలస్యమగు కారణమేమని ప్రశ్నించెను శ్రీమన్నారాయణుని. ఈ భౌతిక శరీరమును విడిచి మరణించు సమయము వరకు ఎందులకు ఉపేక్షించవలెను. ఇప్పుడే  శీఘ్రముగ చేర్చుకోరాదా?” అని ప్రశ్నించెను. ఇదియే ఈ పాశురము యొక్క సారాంశము.

పాశురం 17

పొల్లాన్గు అనైత్తుం పొదిందు కొణ్డు నన్మైయిల్ ఒన్ఱు
ఇల్లా ఎనక్కుం ఎతిరాశా – నల్లార్గళ్
నణ్ణుం తిరునాట్టై నాన్ తరువేన్ ఎన్ఱ నీ
తణ్ణెన్ఱు ఇరుక్కిరదు ఎన్దాన్?

ప్రతి పద్ధార్ధం

అనైత్తుం – (నేను) అన్ని
పొల్లాన్గు – ఈ భువిన ఉన్న చేయరాని విషయములను
పొదిన్దు కొణ్డు – నాలో గాఢముగా చెక్కియున్న
ఒన్ఱు ఇల్లా – ఆవంత కూడా
నన్మైయిల్ – నాలో మంచి విషయము
ఎతిరాసా – ఓ! ఎమ్పెరుమానారే!
ఎనక్కుమ్ – నావంటి వారికి కూడా
నాన్ తరువేన్ ఎన్ఱ నీ – మీరు మమ్ము అనుగ్రహించెదరని చెప్పియున్నారు
తిరునాట్టై – పరమపదము ఏదైతే
నణ్ణుమ్ – చేరుటకు ఉత్తమమైన స్థానము
నల్లార్గళ్ – మంచి గుణములతోయున్న వారు
తణ్ణెన్ఱు ఇరుక్కిరదు ఎన్దాన్? – నన్ను అనుగ్రహించుటకు ఆలస్యమెందులకు? ( అంతరార్థము, చేరుటకు ఏ చోటు లేని మరియు తన వద్ద  ఏమియు లేని మణవాళ మామునులు, శ్రీ రామానుజుల అనుగ్రహముచే శ్రీఘ్రముగా పరమపదము చేరవలెనని ఆకాంక్షిస్తుండెను)

సామాన్య అర్ధం

మణవాళమామునులు  ” మేము అన్ని చెడు విషయములతో కూడి ఉన్న దాసుడిని. మాలో ఆవగింజంత కూడ మంచి గుణములు లేవు. కాని శ్రీ రామానుజులు మా వంటి నీచులకు కూడ పరమపదమును అనుగ్రహించెదనని చెప్పెను. ఓ! రామానుజా, మీరు పరమపదమును అనుగ్రహించెదనని చెప్పి, ఇంకను ఆలస్యముచేయుటకు కారణమేమి?” అని చెప్పెను.

వివరణ

మణవాళ మామునులు, పాశురపు మొదటి భాగములో తన గూర్చి చెప్పెను. “నీసనేన్ నిఱై ఒన్ఱుమిలేన్ (తిరువాయ్ మొళి 3.3.4)” మరియు “అకృతసుకృత, ‘ అను వాక్యములలో చెప్పబడిన యట్లు వారి యందు ఏ మంచి గుణము లేక నీచులై ఉన్నరని మణవాళ మామునులు చెప్పెను. జీవాత్మను ఉన్నత స్థాయికి చేర్చి ముక్తి పొందుటకు కావలసిన గుణములకు విరుద్ధముగ ఉండు అన్ని గుణములతో నిండి ఉన్నను. మరియు తనలో కొంచము కూడా మంచి గుణములు లేని జీవాత్మను సంస్కరించి ఉన్నత స్థాయికి చేర్చు విషయములు లేవు, మరల మరల పూర్వీకులచే నిషేధించబడిన అన్ని విషయములను ఎల్లప్పుడు చేయుచుండెను. “ప్రాప్యమ్ అర్చిపదాసత్బిస్ తత్ విష్ణోర్ పరమంపదం” అను వాక్యానుసారం పరమపదము అనునది అన్ని మంచి పనులు మరియు గుణములతో కూడిన శ్రేష్ఠమైన వారిచే ఆకాంక్షించు ప్రదేశమని వర్ణించబడెను. మణవాళ మామునులు ” ఓ! ఎమ్పెరుమానారే, మీరు మావంటి నీచమైన వారికి కూడా పరమపదమును అనుగ్రహించెదరని చెప్పెను. మన మధ్య ఉన్న బాంధవ్యము గూర్చి తెలిసి కూడా అలా చెప్పెను. కాని ఆ పరమపదమును అనుగ్రహించుటలో ఎందులకు ఆలస్యము? మీరు మీ మదిన మేము ఇంకెవరో రక్షించెదరు అని వారి వద్దకు వెళ్ళి చేరెదనని తలచెనా? శ్రీమన్నారాయణునిచే నిత్య విభూతి యగు పరమపదమును చేరుటకు నియమించబడిన ఇతర మార్గములో మా ప్రయత్నముచే చేరెదనని తలెచెనో? ఓ! ఎమ్పెరుమానారే, మాకు మిమ్ము తప్ప ఇంకెవరిని తెలియదు మరియు మిమ్ము తప్ప వేరే ఉపాయము తెలియదు. మాలో ఏ విషయము లేదు మరియు మీ చరణకమలములను మించి వేరు స్థానము తెలియదు. కావున త్వరితముగా ముక్తిని ప్రసాదించమని ప్రార్ధిస్తున్నాను” చెప్పెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/arththi-prabandham-17/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 16

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 15

emperumAnAr_thiruvadi_to_a_dumb

శ్రీ రామానుజులు మూగవాడిని తన శిష్యునిగా స్వీకరించి వానిని తన పాదపద్మములను మాత్రమే ఆశ్రయించమని చెప్పెను

ప్రస్తావన

మునుపటి పాశురమున మణవాళమామునులు, తన హృదయమున శ్రీ రామానుజులయందు ఆవగింజంత ప్రేమ/భక్తి  కూడా లేదని చెప్పి ముగించెను. ఈ పాశురమున శ్రీ రామానుజులు తనను ప్రశ్నిస్తున్నట్లు ఊహించెను. శ్రీ రామానుజులు  ” ఓ! మణవాళ మామునీ! మీరు నా యందు ఏ విధమైన ప్రేమ/భక్తి లేదని చెప్పారు.  కనీసము మీకు ఈ ఇతర సంసారిక విషయములందు ద్వేషమైన ఉన్నదా? ఆధ్యాత్మిక చింతనకు ఆటంకముగా ఉండు ఈ లౌకిక విషయములనుండి దూరముగా ఉండెదరా” అని అడిగెనని తలచెను. మణవాళ మామునులు ” లేదు. నేను లౌకిక విషయములను విడువలేదు. మరియు మీ యెడల కొంచము కూడ పవిత్రమైన ప్రేమ, భక్తి లేదు. ఓ! శ్రీ రామానుజా! మీ పాదపద్మములు ఒకరి యొక్క దోషములను తొలగించును. మీ చరణకమలములను చేరుట ఎప్పుడని మాకు తెలియదు. మీకు మాత్రమే అది తెలియును మరియు మిమ్ము చేరు ఆ సుదినము ఎప్పుడని మాకు తెలియ పరచగలరు” అని సమాధానమిచ్చెను.

పాశురం 16

ఆగాదదు ఈదెన్ఱు అఱిన్దుమ్ పిఱర్క్కు ఉరైత్తుమ్
ఆగాదదే సెయ్వన్ ఆదలాల్ మోకాన్తన్ ఎన్ఱూ
నినైత్తు ఎన్నై ఇగళేల్ ఎతిరాసా
ఎన్ఱు ఉన్నడి సేర్వన్ యాన్

ప్రతి పద్ధార్ధం

అఱిన్దుమ్ – నేను (మణవాళ మామునిగళ్) బాగా తెలిసియూ
ఈదెన్ఱు – విషయముల జాబితా
ఆగాదదు – ఆచార్యులు చెయ్యదగవని చెప్పిన
పిఱర్క్కు ఉరైత్తుమ్ – వాటితో నిలుపకుండ, ఇతరులకూ వాటి గూర్చి ఉపదేశించును
ఆగాదదే సెయ్వన్ – (ఆచార్యులచే చెయ్యదగవని చెప్పిన వాటిని ఇతరులకు ఉపదేశించి) నేను వాటిని చేయుట కొనసాగిస్తున్నాను.
ఆదలాల్ – అందున
ఇగళేల్ – దయచేసి నిందించవద్దు/నిషేధించవద్దు
ఎన్నై – నన్ను
ఎన్ఱూ – చే
నినైత్తు – ఆలోచించి, నన్ను తీసివేయుట
మోకాన్తన్ – అత్యాశకు లోబడిన వారని తలచి
ఎతిరాసా – ఓ! ఎమ్పెరుమానారే!!!
ఎన్ఱు – ఎప్పుడు
యాన్ – నేను
సేర్వన్ – చేరు
ఉన్ – మీ
అడి – చరణ కమలము

సామాన్య అర్ధం

మునుపటి పాశురంలో, మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజుల యెడల తమకు ఏ విధమైన ప్రేమాభిమానములు లేదని వ్యధ చెందెను. ఈ పాశురమున వారు ఈ లౌకిక విషయమునందు ఇంకనూ ద్వేషము కలగలేదని చింతించెను. వారు ఇహమునను లేక, పరమును తెలుసుకొనలేక కలత చెంది, శ్రీ రామానుజులను తన లెక్కలేని దోషములను నుండి ముక్తి ప్రసాదించి అనుగ్రహించమని కోరెను. శ్రీ రామానుజుల చరణకమలములే తనవంటి వారిని రక్షించును మరియు శ్రీ రామానుజులు మాత్రమే వారిని చేరుట ఎప్పుడని తెలుపగలరని చెప్పి ముగించెను.

వివరణ

మణవాళ మామునులు , ” ఓ! రామానుజా , మన పూర్వీకులచే నియమించబడిన జీవన విధానములను గూర్చి మాకు తెలియును. వాటి గూర్చి ఎంతగా మాకు తెలియుననగా, ఇతరులను శాస్త్రములలో చెప్పని విషయములను చేయరాదని ఉపదేశించెను. ఆచార్యులచే నిషేధించబడిన విషయములను త్యజించవలెనని అందరికీ మేము చెప్పెను. కాని మా విషయమున మేము అన్యముగా వ్యవహరించియున్నాము. ఆచార్యులచే నిషేధించబడిన విషయములను, ఇతరులను చేయరాదని ఉపదేశించిన అన్ని విషయములను మేము చాలా కాలముగ చేయుచున్నాము. కావున మేము చెప్పునది, చేయునది ఒకటి కాదు. ఓ! ఎమ్పెరుమానారే, నన్ను ఈ వ్యామోహమను గూఢమైన వలలో చిక్కిన వారమని త్రోసివేయ రాదు. నమ్మళ్వార్లు “ఎన్ నాళ్ యాన్ ఉన్నై ఇని వందు కూడువన్” (తిరువాయ్ మొళి 3.2.1) అని చెప్పినట్లు, మేము మిమ్ము ఎప్పుడు చేరెదమని తెలియదు. మిమ్ము చేరు సందర్భము  మాకు ఇంకెప్పుడు రాదా? ఈ ఆకర్షించు భయంకరమైన వ్యామోహమునకు లోబడిన మేము పూర్తిగ అఙ్ఞానములో ఉన్నాము. మిమ్ము ఎప్పుడు చేరదమని మాకు తెలియదు. అన్నియు తెలిసియున్న మీకు మాత్రమే, అది ఎప్పుడని తెలుసుకొను శక్తియున్నది. కావున ఆ సుదినము ఎప్పుడని మాకు చెప్పెదరా?” అని పలికెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/arththi-prabandham-16/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org