Author Archives: chudamani chakravarthy

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 5 – నంబినేన్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 4

Nammalwar-alwai-thirthavari

అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్లు కిందటి పాశురములో చెప్పుకున్న లోపాలను ఈ పాశురములో వివరిస్తున్నారని నంజీయరు అభిప్రాయ పడుతున్నారు. అవి ఏమిటంటే  ఇతరుల భార్యలను, సంపదను కోరుతున్నాను, కాని నమ్మాళ్వార్ల నిర్హేతుకమైన కృప వలన నేను సంస్కరింపబడ్డాను. వారి అపారమైన కరుణకు సదా కృతఙుడనై ఉంటాను అని మధురకవి ఆళ్వార్లు చెప్పుకున్నారు.

నంపిళ్ళై మరియు  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు కిందటి పాశురములో చెప్పుకున్న లోపాలను నమ్మాళ్వార్లు ఎలా తొలగించి సంస్కరించారో వివరిస్తున్నారని అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

అలగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనారు కిందటి పాశురములో చెప్పుకున్న లోపాలను తెలుసుకొని ఎవరు వాటి నుండి బయట పడటానికి సహకరించారో  తెలుపుతున్నారని చెపుతున్నారు. అన్నాదిగా నేను సంపదలమీద,భోగముల మీద కోరిక కలిగి వున్నాను. అది కూడా స్త్రీ వ్యామోహము అపారముగా గల వాడను.దానికోసం అపారమైన సంపదను కోరుకున్నాను.  దానిద్వారా స్త్రీలను ఆకర్షించవచ్చని భావించాను. అలా ఎన్నో ప్రాంతాలు తిరుగుతూ బగారు గోడలు గల  ఆళ్వార్తిరునగరి చేరాను.  అప్పుడు నమ్మాళ్వార్లు నన్ను చూసి అనుగ్రహించారు.  వారిచే ఆకర్షింపబడి, సంస్కరింపబడి, అక్కడే కైంకర్యము చేస్తూ ఉండి పోయాను.  ఇదే నా ప్రస్తుత  స్తితి అని  అంటున్నారు మధురకవి ఆళ్వార్లు.

పాశురము-5

నంబినేన్ పిఱర్ నంపొరుళ్ తన్నైయుం
నంబినేన్ మడవారైయుం మున్నెలామ్
శెమ్బొన్మాడ,తిరుక్కురుగూర్ నమ్బిక్కు
అన్బనాయ్,అడియేన్ శదిర్తేనిన్ఱే

 ప్రతిపదార్థము:

అడియేన్ = దాసుడు

మున్ బెల్లాం = గతములో

పిఱర్ = ఇతరుల

నంపొరుళ్ తన్నైయుం = సుగుణాలన్నీ

నంబినేన్ = కోరుకున్నాను (వాటిని)

మడవారైయుం = ఇతర స్త్రీలను

నంబినేన్ = కోరుకున్నాను (వారిని)

ఇన్ఱే = నేడు

సెంపొన్ మాడ = బంగారముతో నిర్మిపబడిన నగరాలు

తిరు కురుగూర్ నంబిక్కు =  తిరు కురుగూర్  నాయకుడైన నమ్మళ్వార్ల

అన్ బనాయ్ =  అభిమానినై

సతిర్ త్తేన్  = (వారి శ్రీ పాదములను) చేరుకున్నాను

ప్రతిపదార్థము:

దాసుడు గతంలో సంపదల కోసము, లౌకిక సుఖముల కోసము, ఇతర స్ర్తీల కోసము పాకులాడాను. కాని ఇప్పుడు కురుగూర్ లోని బంగారు మేడలను చూసిన తరువాత  నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన వాటన్నిటినీ త్యజించి కురుగూర్ నాయకుడైన నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదములను  ఆశ్రయించాను.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*పిఱర్ నన్ పొరుళ్ –  “చోరేణ ఆత్మ బహాఱిణా” అన్నట్లు ఆత్మను దొగిలించాను అంటున్నారు.  ఆత్మ,  పరమాత్మకు చెంది నది.  కాని చేతనులు ఆత్మను తమదిగా భావిస్తారు.

*“మడవార్” దేహ సౌఖ్యముల కోసము జార స్ర్రీల పట్ల ఆకర్షితుడినై తిరిగాను.

* ఇప్పుడు వాటన్నిటినీ వదిలి నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదములను ఆశ్రయించాను.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*సామాన్యముగా పొరుళ్ అనగా ధనము.  కాని ఇక్కడ ఆత్మ అని అర్థము.  “కళ్వనేనానేన్” (దొంగనైతిని)  అని తిరుమొళి 1.1.5  తిరుమంగై ఆళ్వార్ అన్నారు.  తిరువాయిమొళిలో 5.1.4 “వంకళ్వన్”(గొప్ప దొంగ) అని  నమ్మాళ్వార్లు అన్నారు. మధురకవులు కూడా అదే చెపుతున్నారు. జీవాత్మ, మొదట భగవంతుడికి, తరవాత నమ్మాళ్వార్లకు (ఆచార్యునికి)దాసుడు.  మధురకవులు నమ్మాళ్వార్లకు (ఆచార్యునికి) దాసులు కానంత వరకు జీవాత్మను దొంగిలించినట్లు భావించారు. అందుకే తనను దొంగగా చెప్పుకున్నారు.

*పిఱర్-భగవంతుడి హృదయ పీఠము మీద సదా ఉండే కౌస్తుభ మణి జీవాత్మకు ప్రతీక. దానికి యజమాని భగవంతుడు. అటువంటీ గొప్ప వస్తువును దొంగిలించిన వాడికి కఠినమైన శిక్ష తప్పదు.

*భగవంతుడి సొమ్మునే అపహరించిన దొంగ ఎంతటి తెంపరి? వాడు పర స్త్రీలను కూడ అపహరించాడు.

*నంబి(గుణ పరి పూర్ణుడు)-ఇంతటి దుర్మార్గుడిని కూడా క్షమించి అనుగ్రహించిన  నమ్మళ్వార్లు గుణ  పరిపూర్ణుడు.

*నమ్మళ్వార్ల శిష్యుడిని కానప్పుడు దాసుడు చాలా నీచుడు. వారి కృప వలన ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాడు.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

వీరి వ్యాఖ్యానము నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానమును పోలి వుంటూంది.

*నంపొరుళ్ అనగా ఆత్మ. పిఱర్ అనగా భగవంతుడు. నిత్యసూరులు, ముక్తాత్మలు, బధ్ధాత్మలు అన్ని మధురకవులకు ఇతరులే. గీతా శ్లోకములు 15.16, 15.17, మరియు 15.18 “ఉత్తమ  పురుషుడు”గురించి చేప్పినట్లుగా ఇతర జీవాత్మలకంటే భిన్నమైనవాడు.

*మున్నెలాం  అనగా ఎప్పటి నుండో ఇప్పటిదాకా అని అర్థము. ఈశ్వరుడు, ఆత్మ కూడా  శాశ్వతమైనవి.  కాలమునకు కూడా అచిత్ సంబంధం ఎక్కువగా లేదు.  ఈ సంసారములోనికి  మనము హఠాత్తుగా వచ్చి పడలేదు. అనాదిగా మనకు దీనితో సంబంధము ఉంది.

*నేను లౌకిక సుఖముల కోసము సంపన్నవంతమైన ఆళ్వార్ తిరునగరి చేరుకున్నారు. కాని నాకు అక్కడ “మానిధి” మహానిధి దొరికింది. తిరుక్కోళూర్ పెరుమాళ్ళు వైత్తమానిధి (పాతర పెట్టిన సంపద).  ఆళ్వార్ తిరునగరిలో మధురకవి ఆళ్వా ర్ల, నమ్మాల్వార్ల   శ్రీపాదములే “ వైత్తమానిధి.”

* ఇళైయ పెరుమాళ్ (లక్ష్మణులు)  శ్రీ రామాయణం  కిష్కింద కాణ్ద 4.12 లో “గుణైర్ దాస్యం ఉపాగత:”అన్నాడు (శ్రీరాముడి గుణములకు దాసుడనయ్యాను).   మధురకవి ఆళ్వార్ ఇక్కడ “అడియేన్” అని నమ్మాళ్వార్ల గుణములకు దాసులయ్యారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యనము:

*“పరద్రవ్యాపహారం”, “పరధారాపహారం” ఘోరమైనవి. “ఆత్మాపహారం “ఘోరాతి ఘోరమనది. (భగవంతుడి సొత్తైన ఆత్మను తనది అనుకోవటము, స్వతంత్రుడిని అనుకోవటము)

*నంపొరుళ్ – విలక్షణ ద్రవ్యము – అచిత్ అనిత్యము,  అనవరత వికారాస్పధము ,  అత్యంత  హేయము, అఙ్ఞానము,  అసుఖము, అభోగ్యము .  చిత్ (జీవాత్మ ) నిత్యము , నిర్వికారము , అత్యంత విలక్షణము, స్వయం ప్రకాశమయము , సుఖమయము ,స్వభావతో భోగ్యము.

*పిఱర్ – అన్య –ఇతరులలో వున్నా వారితో కలసిపోని తత్వము. భగవంతుడు చిత్, అచిత్  లో వున్నా వాటి లోని లోపాలు, పాపాలు  అంటని వాడు.   అంర్యామిగా  అన్నింటా వున్నా ఆయనను “అపహతపాప్మా” అంటారు.ఈ గుణములన్ని మధురకవి ఆళ్వార్లు,  నమ్మాళ్వార్ల పాశురములలో విన్నారు.

*ఆత్మాపహారము అంటే స్వాతంత్రియము ప్రకటించుట. దేహాత్మాబిమానము అనగా దేహమునే ఆత్మగా భావించుట ఆనందించుట.

* ఆళ్వార్ తిరునగరికి వెళ్ళి, అష్టాక్షర సంసిధ్ధతను పొంది, తిరుమంత్రమును పొదుట వలన, నమ్మాళ్వార్ల సమక్షములో ఉండుట వలన , క్షత్రబంధు ఒక భాగవతుని సమీపములో ఉండటము వలన ఉన్నత గతిని పొందినట్లుగా నేను మా ఆచార్యుల సమీపములో ఉండటము వలన ఉన్నత గతిని పొంద  గలను.

*తిరువాయిమొళి 6.5.1 “తువళిల్ మణి మాడం ఓంగు తులైవిల్లిమంగలం“ అని నమ్మాళ్వార్లు అన్నట్లుగా, మధురకవి ఆళ్వార్లు,   ఆళ్వార్తిరునగరి “సెంపొన్ మాడం” నకు ఆకర్షితులయ్యారు.

*కిందటి  పాశురములో “అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్” అని“మాతా పితా” అనే అర్థములో చెప్పారు.  ఈ పాశురములో “మడవార్ … సెంపొన్ మాడం”, “యువతయ:”, “విభూతి:”  అనే ప్రయోగాలు   నమ్మాళ్వార్ల  విషయములొ ఆళవందార్ చెప్పిన “మాతా పితా” తనియను పోలి ఉన్నది.

*ఇన్ఱే – నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన ఈ క్షణము నుండి మిగిలిన కర్మ వదిలి విరజను చేరి స్నానమాడీ పునీతుడనవుతాను. భగవంతుడు అంతర్యామిగా వున్నా ఈ సంసారము వదలటము లేదు. నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన ఈ సంసారము నుండి విడివడ్డాను.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-5-nambinen/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 4 – నన్మైయాల్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 3

nammalwar-art

అవతారిక:

ప్రతి పాశురము కిందటి పాశురమునకు కొనసాగింపుగా అమరింది.
నంజీయర్ 

* నంజీయర్ ,  నమ్మాళ్వార్లు, పరమాత్మ, ఎందరో మహాత్ములు కూడా వదిలి వేసిన మధురకవి ఆళ్వార్లను స్వీకరించటానికి చేసిన ఉపకారమును వివరిస్తున్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు దీనికి తమ గుణలోపములే కారణముగా అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

నంపిళ్ళై:

* నమ్మాళ్వార్లు మధురకవి ఆళ్వార్లను అనుగ్రహించక ముందు స్థితిని చెపుతున్నారని నంపిళ్ళై అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై

* మధురకవి ఆళ్వార్లు మొదట భగవంతుడితో సంబంధము (పాశురము-1) వద్దనుకున్నారు. తరువాత (పాశురము-3) భగవంతుడితో సంబంధమును కోరుకున్నారు అని పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అభిప్రాయ పడుతున్నారు. నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహమును పొందాలంటే ఆయనకు ప్రియమైన భగవంతుడుని కూడా ఇష్టపడాలి కదా అని మధురకవి ఆళ్వార్లు భావించారని వీరు చెపుతున్నారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్:

*మధురకవి ఆళ్వార్లకు కిందటి పాశురములో తన హృదయమును ఆవిష్కరించి తమకు నమ్మాళ్వార్లకు ఉన్న సంబంధమును తెలియజేసారు. ఋషులు, ఆళ్వార్లు ఈ చరాచర జగత్ కు   మాతాపితలు శ్రీమన్నారాయణుడే అని ఘోషిస్తుండగా మీరు మాత్రము నమ్మాళ్వార్లను ఎందుకు ఆశ్రయించారని అడిగారు. నా నీచత్వము వలన ఋషులు, ఆళ్వార్లు నన్ను వదిలివేశారు. కాని నమ్మాళ్వార్లు మాత్రము నా నీచత్వమునే గుణముగా భావించి అనుగ్రహించారన్నారు అని  అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్  అనుగ్రహించారు.

పాశురము:

నన్మైయాల్ మిక్క నాన్మఱైయాళర్గళ్

పున్మైయాగక్ కరుతువర్ ఆతలిల్

అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్ ఎన్నై ఆణ్దిదుం తన్మైయాన్

శటకోపన్ ఎన్ నంబియే
ప్రతి పదార్థము:

నన్మైయాల్ మిక్క = సుగుణములతో నిండిన

నాన్మఱైయాళర్గళ్ = ద్రావిడ వేద(నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము) పారంగతులు

ఎన్నై = నన్ను

పున్మైయాగక్ కరుతువర్ ఆతలిల్ = అన్నీ చెడు లక్షణములను కలిగి వున్న నన్ను)పాలించే

అన్నై ఆయ్ = తల్లిలా

అత్తన్ ఆయ్ = తండ్రిలా

ఎన్నై ఆణ్డిడుం తన్మైయాన్ = నన్ను పాలించే గుణమున్న

శటకోపన్ = నమ్మాళ్వార్

ఎన్ నంబి = నా స్వామి
భావము:

సుగుణములతో నిండిన ద్రావిడ వేద(నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము) పారంగతులు, (దాసుని)అన్నీ చెడు లక్షణములను కలిగి ఉన్న నన్ను, తల్లిలా తండ్రిలా పాలించే గుణమున్న నమ్మాళ్వారే నా స్వామి.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

“నన్మైయాల్ మిక్క నాన్మఱైయాళర్గళ్” అంటే “పరదుఃఖ అసహిష్ణు పరసమృధ్ధి ఏక ప్రయోజనం”. మనసు, హృదయము పరిశుద్ధముగా ఉన్నవారు ఆచరించే విధానము ఇది. కూరత్తాళ్వాన్, ఆణ్దాళ్(కూరత్తాళ్వాన్ల ధర్మపత్ని),శ్రీమహాలక్ష్మి వంటివారు.

*“అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్” – మాతా, పితా, ఆచార్య సంబంధమును తెలియ జేస్తున్నారు. మాతా-ప్రియమును, పితా-హితమును, ఆచార్యులు-పురుషార్థమును కోరుకుంటారు.

*“ఎన్ నంబి”- నమ్మాళ్వార్లు తనను పరిశుధ్ధము చేసుకోవటమే కాక నన్ను కూడా పరిశుధ్ధ పరచగలిగిన సమర్ధులు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

*సకల నీచగుణ సమాహారమైన నన్ను నమ్మాళ్వార్లు తప్ప అనుగ్రహించగలవారు వేరెవరు ఉన్నారు.

* కాకాసురుడు సీతాపిరాట్టి పట్ల అపచారము చేసినప్పుడు శ్రీరాముడు ఒక గడ్డిపోచను బ్రహ్మాస్త్రముగా మంత్రించి ప్రయోగించినప్పుడు, కాకాసురుని ముల్లోకములలో ఎవరూ కాపాడలేక పోయారు. ఆఖరికి శ్రీరాముడే క్షమించి రక్షించాడు. అలాగే నమ్మాళ్వార్లు మాత్రమే దాసుడిని అనుగ్రహించగల వారు.

*నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయ్ మొళి 2.3.2 లో “తాయాయ్ త్తందైయాయ్ అఱియాదన అఱివిత్త అత్తా” అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వార్లను అలా భావించారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

*వీరి వ్యాఖ్యానము నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానమును పోలి వుంటుంది.

* వేదము నుండి ఉట్టంకించటమంటే వేదమును అర్థము చేసుకొని అనుభవించిన వారని కదా అర్థము. వారిని “ఆనృసంశ్య ప్రధానర్” అంటారు. అనగా ఈ సంసారము నుండి ఉధ్ధరించు వారు.

*“శఠకోపులు” అంటే జననకాలములో “శఠము” అనే వాయువుపై కోపించిన వారు. ఆ “శఠము” అనే వాయువు జీవాత్మలోని ఙ్ఞానమును పోగొట్టి అఙ్ఞాన కూపములో పడవేస్తింది. అటువంటి “శఠము” అనే వాయువుపై కోపించిన “శఠకోపులు” తనలోని అఙ్ఞానమును కూడ తొలగించగల వారని గ్రహించిన మధుర కవులు పై మూడు పాశురములలో నమ్మాళ్వార్లను “కురుకూర్ నంబి” అని పాడినవారు ఈ పాశురములో “శఠకోపులు” అని పేర్కొనటము విశేషము.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యనము:

* నమ్మాళ్వార్లు “నలత్తాల్ మిక్కార్” తిరువాయ్ మొళి 5.8.3 (మంచి గుణముతో నిండిన) అన్నారు. ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్లు “నన్మైయాల్ మిక్క” (మంచి గుణముతో పాటు దయాగుణము కూడా నిండిన వారు) అన్నారు. సీతా పిరాట్టి రాక్షస స్త్రీల పై కరుణను చూపమని హనుమతో చెప్పింది. కూరత్తాళ్వాన్ పెరుమాళ్ళను నాకు అనుగ్రహించినదే నాలూరాన్ ను (తన శిష్యుడు తన కండ్లు పోవటానికి కారణమైన వాడు) కూడా అనుగ్రహించాలని కోరారు. ప్రహ్లాదుడు కూడ తనను హింసించిన రాక్షసులపై దయను చూపాడు.

*“నన్మైయాల్ మిక్క నాన్మఱైయాళర్గళ్” –వేదమును అధ్యయనము చేయటము వలన పొందిన కారుణ్యము. “మాతా పితా సహస్రేభ్యో వత్సలతరం శాస్త్రం” (శాస్త్రం మాతా పితల కంటే వేయి రెట్లు రక్షణను ఇస్తుంది.)

*మధురకవులు తనలో అపారమైన కళంకము నిండి ఉన్నదని భావించటము చేత మహాఙ్ఞానులు కూడా వదిలివేశారని బాధపడు తున్నారు.

*శ్రీవైకుంఠ స్తవము 2వ శ్లోకములో “యద్వా శరణ్యం అశరణ్య జనస్య పుణ్యం” (మరెవరు లేని వారికి ఆ  యాదవుడే శరణ్యము) అన్నట్లుగా నమ్మళ్వార్లు, మధురకవులును అందరూ వదిలివేసినా  స్వీకరించారు.

*“ఎన్నై ఆణ్డిడుం తన్మైయాన్” –నమ్మళ్వార్లు చెపుతుండగా తిరువాయ్ మొళిని గ్రంథస్థము చేసే ఈ కైంకర్యము నాకు ఎంతో ఉన్నతమైనది.

*“ఎన్నై ఆణ్డిడుం” – వడక్కు త్తిరువీధి ప్పిళ్ళై (నాయనార్ల తండ్రిగారు) పొలిందు నిన్ఱ పిరాన్ –ఆళ్వార్ తిరునగరి ఉత్సవర్లను సేవించటము మరచినా నమ్మాళ్వార్లన్ సేవిస్తే సరిపోతుంది, ఎందు కంటే నమ్మాళ్వార్లే జీవాత్మలను స్వామి దగ్గరకు చేరవేస్తారు అన్నారు.

మధురకవి ఆళ్వార్ తిరువడిగలే శరణ్యం

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-4-nanmaiyal/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – 3 – తిరితంతాగిలుం

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

<< పాశురం 2

paramapadhanathan

 నంజీయర్  అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్ భగవంతుడి చేష్ఠితాలను అనుభవించింది  నమ్మాళ్వార్లకు  భగవంతుడు ప్రీతికరమైన వాడు కావున.

నంపిళ్ళైఅవతారిక:

  • మధురకవి ఆళ్వార్ నమ్మాళ్వార్లకు శరణాగతుడు.  అందువలన ఆయన కిష్ఠమైన భగవంతుడిని తను కూడా సేవించాడు.
  • ఎంపెరుమాన్  జీవప్రకృతికి వ్యతిరేకమైన శూర్ఫణకను  ఒంటరిగా వస్తే పట్టుకున్నాడు. అదే ఎంపెరుమాన్  ఆణ్డాళ్ వంటి ఆచార్య నిష్ట కల వారికి తాను సులభుడు. ఇదే విషయాన్ని ఆండాల్ నాచ్చియార్ తిరుమొళి 13.10 లో “తంగళ్ తేవరై వల్ల పరిసు వరువిప్పరేల్” (పెరియాళ్వార్ల  దేవుడు వస్తే ఆయనను నేను ఆశ్రయిస్తాను.) అన్నది.
  • త్రిపురా దేవి ఎంపెరుమానార్ కాని, రుధ్రుడిని దేవుళ్ళలో ఉన్నతునిగా గుర్తిస్తే  ఆయననే  సంపూర్ణముగా  ఆశ్రయిస్తాను అన్నది. అమేకున్న ఆచార్య నిష్ట అలాంటిది.
  • నంపిళ్ళై వ్యాఖ్యానానికి అదనముగా పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ సంఘటనను ఎత్తి చూపుతున్నారు. ఎంపెరుమానార్  తిరునారాయణ పురములో ఉండగా ఒక సారి కూరత్తాళ్వాన్, శ్రీరంగములో కోవెలకు వెళ్ళారు. ఆ రోజులలో ఎంపెరుమానార్  సంబంధీకులెవరిని కోవెలలోనికి రానీయరాదని  రాజు ఆఙ.   అందువలన ఆయనను లోనికి వెళ్ళకుండా ఆపేసారు. భటులలో ఒకడు “కూరత్తాళ్వాన్  ఆత్మగుణ సంపన్నుడని ఆయనను లోనికి వెళ్ళనివ్వ వచ్చ”ని చెప్పాడు. కాని కూరత్తాళ్వాన్ “రామానుజ సంబంధమును వదిలి ఆత్మ గుణములను  చూసేట్టైతే అవి నిరుపయోగములు.” అని చెప్పి వెనకకు మరలి పోయారు. ఇది ఆచార్య నిష్టకు పరాకాష్ట.

* అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అభిప్రాయము:

మధురకవి ఆళ్వార్  ఇంతకు ముందు పాసురములో  “దేవు మఱ్ఱఱియేన్” అన్నటము వలన, తన దేవుడెవరో చెప్పుకున్నారు.

  • ఎవరైతే తమ ఆచార్య నిష్ట కలిగి వుంటారో వారంటే భగవంతునకు అమిత ప్రీతి.ఈ విషయమును గీతలోని 7.17 లో ఇలా చెప్పారు, “ప్రియో హి  ఙ్ఞానిన: అత్యర్త్తం  అహం స చ మ ప్రియ:” (ఎవరైతే నా మీద ప్రీతి కలిగి వుంటారో వారంటే నాకు  అమిత ప్రీతి.)
  • భగవంతుడు మధురకవి ఆళ్వార్లకు తన అప్రాకృత స్వరూపమును చూపించారు. మధురకవి ఆళ్వార్లకు, నమ్మాళ్వార్ల పట్ల వున్న ఆచార్య నిష్ట దానికి కారణము. ఈవిషయమును మధురకవి ఆళ్వార్లు గుర్తెరిగి నమ్మాళ్వార్లను శరణాగతి చేయటము తప్ప తన ఙ్ఞానమో అనుష్టానమో దానికి కారణము కాదని చెప్పుకున్నారు.

తిరితంతాగిలుం
దేవపిరానుడై కరియకోల త్తిరువురు కాణ్బన్ నాన్
పెరియ వణ్ కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు ఆళురియనాయ్
అడియేన్ పెఱ్ఱ నన్మైయే

తిరితంతాగిలుం = నేను ఒక వేళ జారి పోయినా(నమ్మాళ్వార్ల భక్తి నుండి)
దేవపిరానుడై = నిత్య సూరులకు నాయకుడైన భగవంతుడు
క్కరియ =నల్లని(మఘముల వలె)
కోలం = అందమైన
త్తిరువురు = తిరుమేని
నాన్ క్కాణ్బన్  = నేను చూస్తాను
పెరియ వణ్ కురుకూర్ నగర్ నంబిక్కు = ఆళ్వార్తిరునగరి నయకుడైన
ఆళురియనాయ్ = నిజమైన సేవకుడిగా
అడియేన్ పెఱ్ఱ నన్మైయే = నేను పొందిన అదృష్ఠము

భావము:   ఒక వేళ దాసుడు ఆచార్య నిష్ట నుండి జారినా, నీలమేఘశ్యాముడు, నిత్యసూరుల నాయకుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణని ఆళ్వార్తిరునగరిలో అవతరించిన నమ్మాళ్వార్ల అనుగ్రహము వలన చూడగలుగుతాడు.

 నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

  • భగవత్ విషయములో, చాందోగ్య ఉపనిషద్ లో “న చ పునర్ ఆవర్తతే” (ఒక సారి  పరమపదము చేరిన వారు మరల తిరిగిరారు.) మోక్ష సాధనలో ఇది మొదటి మెట్టు. భాగవతుల పట్ల, ఆచార్యుల పట్ల చేసే సంపూర్ణ శరణాగతి ఆఖరి మెట్టు.  ఆఖరి మెట్టు నుండి జారిన వాడు (ఆచార్య కైంకర్యము నుండి జారిన వాడు) మొదటి మెట్టు (భాగవత్కైంకర్యము)మీద పడతాడు.
  • భాగవతుల స్వస్వరూపము చాలా అందముగా వుంటుంది. లక్ష్మణుడి చేత శిక్షింపబడిన శూ ర్పణక, ఖరుడితో  రామ లక్ష్మణుల గురించి చెప్పే సందర్భములో వారి అందమును  గొప్పగా చెపుతుంది. (శ్రీ రామాయణం-ఆరణ్య 19.14) “తరుణౌ రూపసంపన్నౌ”.( చాలా రూప వంతులు, యవ్వన వంతులు)
  • పెరియ వణ్ కురుకూర్ –భగవంతుడి అనుగ్రహము సంపూర్ణముగా గల నమ్మాళ్వార్లను అనుగ్రహించిన, సుఙ్ఞానులతో నిండిన ఆళ్వార్తిరునగరి ఎంతో గొప్ప ఊరు. ఈ విషయము స్వయముగా నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయిమొళి 8.1.11 “పెరియ వణ్కురుకూర్ వణ్ శటకోపన్“ అని చెప్పుకున్నారు.

  నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

  • ఆచార్య నిష్ట నుండి జారగానే, భగవంతుడి గురించి పాడటము మొదలు పెట్టారు. యోగ భ్రష్టులైన వారు  ఊర్వశి అందమును  గురించి పాడటము మొదలు పెట్టినట్లు, మధురకవి ఆళ్వార్ భగవత్ గుణములను గురించి పాడారు.
  • ఇక్కడ కూరత్తాళ్వాన్కు  శ్రీరంగములో జరిగిన విషయమును గుర్తు చేయటము జరిగింది.
  • మధురకవి  ఆళ్వార్ “అడియేన్” అన్నారు. అది నమ్మళ్వార్ల పట్ల వీరికున్న వినయమును తెలియ జేస్తుంది.
  • భగవంతుడి విషయములో నమ్మళ్వార్లకు, మధురకవి ఆళ్వార్లకు ఉన్న అభిమానము  “నన్మైయే” (మంచి) అనే ప్రయోగము వలన తెలుస్తున్నది.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

  • “తిరితంతాగిలుం” (వదలి వేయుట) మార్గ నిర్దేశము చేస్తున్నది.  తిరువాయిమొళి పాసురము (2వ పాసురం )లోను ఇదే విషయము చెప్పబడింది.  అంతిమముగా  మధురకవి ఆళ్వార్ అన్నింటిని వదలి ఎంపెరుమాన్ శ్రీపాదములను చేరుకున్నారు.
  • దేవపిరాన్ – ఒక వేళ మధురకవి ఆళ్వార్ ఆచార్య నిష్ట నుండి జారినా,  నిత్యసూరుల నాయకుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణుని  శ్రీపాదములపై  పడి నిత్యసూరి అవుతారు.
  • నమ్మళ్వార్  చీకటి  కాలమైన  కలియుగములో అవతరించారు. శ్రీమన్నారాయణుని దయను ఇక్కడ చూడలేము. నమ్మాళ్వార్లు అవతరించిన ఆళ్వార్తిరునగరిని “కురుకూర్ నగర్” అని ప్రత్యేకముగా పేర్కొనటము వలన ఆ వూరిని  శ్రీవైకుంఠముగా  భావించారని తెలుస్తున్నది.  పరమపధం మీద  నమ్మళ్వార్లకు ఎటువంటి  అభిప్రాయము వుందో “అయర్వఱుం అమరర్గళ్ అధిపతి” (తిరువాయిమొళి 1.1.1 ) అనే పాసురము ద్వారా తెలుస్తున్నది. “తిరునగరి” అన్నప్పుడు అదే అభిప్రాయము మధురకవి ఆళ్వార్లకు వుంది.
  • ఆళురియనాయ్ –  నమ్మళ్వార్లకు పరతంత్రుడు. వారి ఇష్టయిష్టాలు వీరికి ఇష్టయిష్టాలు అవుతాయి.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

  • తిరితంతాగిలుం –అన్న ప్రయోగానికి నాయనార్ కొత్త అర్థమును చెప్పారు. భగవంతుడి గురించి కాకుండా  నమ్మళ్వార్ల పాసురములను పాడుతూ  తిరుగుతుండగా  భగవంతుడు తన కృపా దృష్టిని మధురకవి  ఆళ్వార్ల మీద కురిపించారు.
  • జితంతే స్తోత్రము 1.5 లో చెప్పినట్లుగా “భక్తానాం త్వం ప్రకాశసే” ( నీ భక్తులకు నీ స్వరూపమును విశద పరచు)  నమ్మళ్వార్లకు  భగవంతుడి మీద వున్న ప్రేమ, మధురకవి ఆళ్వార్లకు నమ్మళ్వార్ల మీద వుంది. అందు వలన భగవంతుడు  మధురకవి ఆళ్వార్లకు తన స్వరూపమును విశద పరచారు.
  • కరియ – నీల  నిత్యసూరులు అనుభవించిన రూపము నీలి మేఘ వర్ణము కాదు. నమ్మళ్వార్లు అనుభవించిన రూపము కూద నీలి మేఘ వర్ణ రూపము కాదు. బంగారు వర్ణము 2.5.1 “ఎన్నావి సేర్  అమ్మానుక్కు సెంపొన్ తిరువుడంబు” (నేనుసేవించు  స్వామి బంగారు వర్ణుడు.)  మధురకవి ఆళ్వార్లకు మాత్రమే  నీలి మేఘ రూపమును చూపి తన  ఔధార్యమును ప్రకటించారు.
  • తిరువురు – నాయనార్ ఈ ప్రయోగానికి శ్రీ మహాలక్ష్మి అని అర్థము చెప్పారు.
  • వకుళ మాల పరిమళమునకు బదులుగా తుళసి పరిమళము వ్యాపించినది. నమ్మళ్వార్లు అనుభవించిన రూపమునకు  భిన్నముగా  దాసుడికి  అనుగ్రహించాడు. మనసులో కొంచెము భీతితో  స్వామి రూపాన్ని చూడగలిగాను.
  • పెరియ వణ్ కురుకూర్  – మధురకవి ఆళ్వార్లకు ఆళ్వార్తిరునగరి  కంటే  పరమపదము చిన్నదిగా తోచింది. నమ్మాళ్వార్  పెరియ తిరువంతాది 75 లో  “పువియుం ఇరువిసుంబుం నిన్నగత్త నీ ఎన్ సెవియిన్ వళి పుగుంతు ఎన్నుళ్ళాయ్” (ఈరేడు భువనములు నీలో నిలిచి వుండగా నువూ నాచెవి గుండా నాలో ప్రవేశించావు.అనగా శాస్త్రము రూపములో నాలో నిలిచి వున్నావు అని అర్థము.) విభూతిమాంతుడు, విభుతి  (ఐశ్వర్యము)  నమ్మళ్వార్లలో వుండగా, ఆయన ఆళ్వార్తిరునగరిలో వున్నారు. అందువలన అది ఉన్నతమైనది
  • నమ్మళ్వార్ పరమపదనాధుడి మీద అపారమైన భక్తి గలవారు.  నమ్మళ్వార్లకు  దాసుడవటము వలన  పరమపదనాధుడే  అనుగ్రహించాడు.   నాన్ముగన్ తిరువంతాది 15 లో “ఏత్తియిరుప్పారై వెల్లుమే మఱ్ఱవరైచ్ చాత్తియిరుప్పార్ తవం” (భగవంతుడి దాసులకన్నా భాగవత దాసులది ఉన్నత స్థానము.)  మధురకవి ఆళ్వార్లు ఈ విషయమును బాగా  తెలిసిన వారు.

అడియేన్ చుడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-3-thirithanthagilum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 2 – నావినాల్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

<< పాశురం 1

azhwar-emperumanar-2

నమ్మాళ్వార్, ఎంపెరుమానార్(నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములని వ్యవహారము)ఆళ్వార్ తిరునగరి

పాశురము -2

నంజీయర్ అవతారిక:

నమ్మాళ్వార్ల వైభవమును ఈ శరీరముతోనే అనుభవించ వచ్చు అని మధురకవి ఆళ్వార్ చెప్పినట్లుగా నంజీయర్ అభిప్రాయ పడుతున్నారు.
నంపిళ్ళై అవతారిక:

మధురకవి ఆళ్వార్,  నమ్మాళ్వార్ల పాశురములను పాడుతూ ఉజ్జీవించారని నంపిళ్ళై అభిప్రాయము.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక:

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అభిప్రాయము ప్రకారము నమ్మాళ్వార్ల పాశురములు మధురకవి ఆళ్వార్లకు చాలా రుచికరములని మొదటి పాశురములోనే చెప్పుకున్నారు. వాటి ఆధారముగానే ఉజ్జీవిస్తున్నారని ఇక్కడ ధ్రువపరచుచున్నారు..

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక:

నమ్మాళ్వార్లు తమ ఆచార్యులనే భగవంతుడిగా భావించారు. మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్లను భగవంతుడిగా భావించారు అని అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అభిప్రాయ పడుతున్నారు.

తల్లి యశోద కృష్ణుడి అల్లరి చేష్ఠితములను తాళలేక కన్నయ్యను శిక్షించటము నిత్యకృత్యముగా మారిపోయింది ( సంధ్యా వందనము, అధ్యయన ఉత్సవము లాగా). నమ్మాళ్వార్లు కృష్ణానుభవమును స్మరిస్తూ పూర్తిగా ఆయనకే దాసుడైనట్లు కృష్ణుడు తల్లి కట్టి వేసినపుదు వేరెవరైనాడిపించాలని కూడా చూడదు. మధురకవి ఆళ్వార్ తమ ఆచార్యుల కిష్టమైన కృష్ణానుభవ రుచి తెలిసినా దానినుండి విడివడి తమ ఆచార్యుల మీదే దృష్టిని నిలిపారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లను “ఎందుకని మీరు కృష్ణానుభవమును స్మరిస్తూ పూర్తిగా ఆయనకే దాసులైపోలేదు” అని ప్రశ్నిస్తే, దానికి వారు “ఈ లోకములోనూ ,పైలోకములోనూ ఆనందదాయకమైన విషయములు దొరికితే వాటితో కాలము గడుపుతారు.కాని మాకు ఈ లోకములోనూ ,పైలోకములోనూ నమ్మాళ్వార్లు ఒక్కరే నాధుడు, లక్ష్యము. అందుకని మాకు భగవత్ విషయము తో పని లేదు.” అని చెప్పారు.
పాశురము -2

నావినాల్ నవిఱ్ఱు ఇన్ బం ఎయ్ తినేన్

మేవినేన్ అవన్ పొన్నడి మెయ్ మ్మైయే

దేవు మఱ్ఱరియేన్

కురుకూర్ నంబి పావిన్ ఇన్నిసై పాడిత్ తిరివనే
ప్రతి పదార్థము:

నావినాల్ = జిహ్వతో

నవిఱ్ఱు = ఆలపిస్తూ

ఇన్ బం = ఆనందము

ఎయ్ తినేన్ = పొందాను

అవన్ = వాడి

పొన్నడి = శ్రీపాదములను

మేవినేన్ = ఆశ్రయించాను

మెయ్ మ్మైయే = నిజముగా

మఱ్ఱధేవు = మరొక దేవుడిని

అరియేన్ = ఎరుగను

కురుకూర్ నంబి = కురుకూర్ నాయకుడి

పావిన్ = పాశురములు

ఇన్నిసై = తీయని స్వరములతో

పాడి = పాడుతూ

త్తిరివనే = సంచరిస్తూ వుంటాను
భావము:

జిహ్వతో నమ్మాళ్వార్ పాశురములను ఆలపిస్తూ ఆనందము పొందాను. వాడి శ్రీపాదములను ఆశ్రయించాను. నిజముగా మరొక దేవుడిని ఎరుగను. కురుకూర్ నాయకుడి పాశురములు తీయని స్వరములతో పాడుతూ సంచరిస్తూ వుంటాను.

నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

*“మన: పూర్వో వాగుత్తర:” అంటారు. అది కూడా అవసరము లేదు. నమ్మాళ్వార్ల గొప్పతనమును అసంకల్పితముగా అన్న మాటలు చాలును.

* “ప్రత్యక్షే గురవ: స్థుత్యా:” జిహ్వ ఉన్నందుకు ఆచార్యులను కీర్తించుటే ప్రయోజనము.

* “భావో నాన్యత్ర గచ్చతి” అని హనుమాన్ అన్నట్లుగా మధురకవి ఆళ్వార్ “మత్తఱియేన్“ అంటున్నారు.

* తిరువిరుత్తం-53 లో నమ్మాళ్వార్ “దైవత్తణ్ణన్ తుంజాయ్ త్తారాయినుం తళైయాయినుం తణ్ కొంబతాయినుం కీళ్ వేరాయినుం నిన్ఱ మణ్ణాయినుం కొణ్దు వీసుమినే”. భగవంతుడి తుళసి మాల అయినా, దాని నార అయినా, ఆకులైనా, కట్టె అయినా, వేరు అయినా, ఆమట్టి అయినా సరే నా ప్రాణాలు నిలపటాని చాలు అన్నారు. అలాగే ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్ నమ్మాళ్వార్ల పాశురము ఒక్కటే చాలు అంటున్నారు.

నంపిళ్ళై ఈడు వ్యాఖ్యానము:

* మధురకవి ఆళ్వార్లకు నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములు ఉపాయము మాత్రమే కాదు, పురుషార్థము కూడా.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు ఐశ్వర్యము, కైవల్యము, భగవల్లాభమును కూడా వదిలి వేశారు. నమ్మాళ్వార్లు ఒక్కరే చాలనుకున్నారు.

* నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి లో “కురుకూర్ చ్చడకోపన్” అని తనను చెప్పుకున్నారు. ఇక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్లు “కురుకూర్ నంబి“అన్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము:

* నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి 4.5.3 లో “వీవిలింబం మిగ ఎల్లై నిగన్ళంతనన్ మేవి” (భగవంతుడిని శరణాగతి చేయటము వలన అంతు లేని ఆనందమును పొందాను.)అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు “ఇన్బమెయ్ తినేన్” (ఆనందమును పొందాను.)అన్నారు. నమ్మాళ్వార్ భగవంతుడి విషయములో ఏ అనుభూతిని పొందారో అదే అనుభూతిని మధురకవి ఆళ్వార్లు నమ్మాళ్వార్ల విషయములో

పొందారు.

* నమ్మాళ్వార్ (చింతైయాలుం చొల్లాలుం చెయ్కైయినాలుం – తిరువాయిమొళి 6.5.11) మనో వాక్కాయ కర్మణా ఏ అనుభవమును పొందారో అదే అనుభవమును (నావినాల్ నవిఱ్ఱు) మధురకవి ఆళ్వార్లు పొందారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు “మెయ్మైయే మేవినేన్” (పర లోకములో శరణాగతి చేశాను.) అన్నారు. ఆళవంధార్ స్తోత్ర రత్నము-2లో “అత్ర పరత్ర చాపి” (ఈ లోకములోను, పర లోకములోను) అన్నారు.

* “ఉణ్దు తిరివన్” (తిని తిరుగుతాను) అన్నట్లు “పాడిత్తిరివన్”(పాడుతూ తిరుగుతాను)అన్నారు మధురకవి..

అజ్హగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానము:

* మనసు సహకరించకున్నా నోరు మాత్రము ఎప్పుడూ పాడుతూ వుంటుంది.అన్న అర్థములో మధురకవి ఆళ్వార్లు “నావినాల్ నవిఱ్ఱు” అని అన్నారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు “మెయ్ తినేన్” అని అన్నారు.ఈ ప్రయోగము భూతకాలములో వున్నది. భగవతుడి విషయములో ఫలితము భవిష్యత్తులో, పరమపదములో లభిస్తుంది.కాని ఆచార్యుల విషయములో ఫలితము వెంటనే లభిస్తుంది.

* “పొన్నడి”(బంగారు పాదములు) అన్నారు మధురకవి ఆళ్వార్లు. “ఉలగమళంద పొన్నడి”(పెరియ తిరుమొళి) – ముల్లోకాలను కొలిచిన బంగారు పాదముల గురించి కాదు. “త్రైవిద్య వృత్త జన మూర్థ విభూషణ” (పరాంకుశాష్టకం)-ఆ బంగారు పాదలు ఙ్ఞానుల శిరస్సులను అలంకరిస్తుంది. నేను సృశించడము వలన వాటి పవిత్రత తరిగి పోదు.

* – మధురకవి ఆళ్వార్ శాస్త్రమును పూర్తిగా పాటిస్తున్నారు. “ఆచార్య దేవో భవ”అని తైత్తరీయ ఉపనిషద్ లొ  చెప్పినట్లుగా దేవు మఱ్ఱఱియేన్ అన్నారు. అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. భగవతుడి విషయములో

“ఎన్నప్పన్ (నా స్వామి)” అని ఎందుకు అన్నారు? దానికి జవాబు ఏమిటంటే నమ్మాళ్వార్లకు భగవతుడి విషయములో ప్రీతి వున్నది కదా! అందుకని. సీతా పిరాట్టి శ్రీరంగనాధునికి , శ్రీరాముడు తిరువారాధనము చేయు సమయములో సహాయము చేసినట్లుగా అని అర్థము. ఆమెకు ప్రత్యేకముగా తిరువారాధనము నందు ఆసక్తి ఉండి కాదు, శ్రీరాముడికి సహాయము చేయటమే ఆమె కోరిక.

* “మెయ్మైయే”- సత్యం. “అవన్ పొన్నడి మెయ్మైయే” శ్రీ శడకోపం (శ్రీ శటారి – నమ్మాళ్వార్) శిరస్సు మీద ఉండగా ఎవరైనా అసత్యము చెప్పగలరా?

* కురుకూర్ నంబి – కురుకూర్ నాయకుడు -సుగుణాల రాశి. తిరువాయిమొళి 3.9.11 “ఏఱ్కుం పెరుంపుగళ్ వానవర్ ఈశన్ కణ్ణన్ తనక్కు ఏఱ్కుం పెరుం పుగళ్ వణ్కురుకూర్ శటకోపన్” (కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్, నిత్యసూరుల, ముక్తాత్మల నాయకుడు,గుణ పరిపూర్ణుడు పొగడ్తలకు అర్హుడు. నమ్మాళ్వార్ కురుకూర్ నాయకుడు కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్  పొగడుటకు అర్హత గల వాడు. భగవంతుడు పరత్వ, సౌలభ్య పూర్ణుడు. నమ్మాళ్వార్ ఙ్ఞాన, భక్తి పరిపూర్ణుడు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-2-navinal/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబు – 1 – కణ్ణినుణ్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

అవతారిక

krishna-butter-thief

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక

మధురకవి ఆళ్వార్  తమ ఆచార్యులైన  నమ్మాళ్వార్ల  కిష్ఠమైన కృష్ణావతార చేష్ఠితాలను ఈ పాశురములో కొనియాడుతున్నారు.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక

నమ్మాళ్వార్ల  మధుర స్వరూపాన్ని ఈ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు  ఆవిష్కరించారు. పరత్వమును పాలకడలి తోను,  విభవావతారములను  అమృత కలశముతోను  పోల్చారు. అవతారములన్నింటిలోను కృష్ణావతారము, చేష్ఠితములన్నింటిలోను  వెన్న దొంగిలించుట మధురాతి మధురం.

రామావతారములో ఆయన గుణశీలములను, కృష్ణావతారములో  చేష్ఠితములను భక్తులు ఇష్ఠపడతారు. సకల లోకనాయకుడై వుండి, సర్వస్వామి అయినవాడు లౌకికమైన కోరికలు కలిగివుండటము,  అదికూడా అతి సామాన్యమైన వెన్న,  ఆ వెన్నను దొంగిలించటము, ఙ్ఞానస్వరూపుడైన వాడు ఎక్కడ  ఎలా దాక్కోవాలో తెలియక  పట్టుబడటము,  శక్తి సంపన్నుడైనవాడు ఒక సామాన్య గొల్లెత అయిన  తల్లిచే కొట్టబడటము, కట్టబడటము, దాన్నుంచి తప్పించుకోవడము కూడా తెలియక పోవటము ….ఇత్యాదులన్నీ ఆళ్వార్లకు, అందునా నమ్మాళ్వార్లకు మరియు మధురకవిఆళ్వార్లకు ఎంతో ఆనందాద్భుతమైన సన్నివేశాలు.

కణ్ణినుణ్ చిఱుత్ తాంబినాల్

కట్టుణ్ణప్ పణ్ణియ పెరుమాయన్ ఎన్నపనిల్

నణ్ణిత్ తెంకురుకూర్ నంబి ఎన్ఱక్కాల్

అణ్ణిక్కుం అముతూఱుం ఎన్నావుక్కే

ప్రతి పదార్థము:

కణ్ణి = గరుకైన

నుణ్ = సూక్ష్మ

చిఱు = చిన్న

త్తాంబినాల్ = త్రాడు

కట్టుణ్ణప్పణ్ణియ = కట్టుబడిన

పెరుమాయన్ = పెద్ద మాయావి

ఎన్నపనిల్ = నా స్వామి, సర్వేశ్వరుని   నందు

నణ్ణి = దాగి

త్తెన్ కురుకూర్ నంబి ఎన్ఱక్కాల్ =  కురుకూర్ (ఆళ్వార్ తిరునగరి) నాయకుడైన

అణ్ణిక్కుం = మధురము

ఎన్నావుక్కే = నాజిహ్వకు

అముతూఱుం = అమృతము

భావము:

నా స్వామి, సర్వేశ్వరుడు  అయిన  కృష్ణుడు, తల్లి  చేతిలో చిన్న త్రాడుతో కట్టబడిన  పెద్దమాయావి. కురుకూర్ (ఆళ్వార్ తిరునగరి) నాయకుడైన  నమ్మాళ్వార్ నామము నా జిహ్వకు  మధురమైన అమృతము.

 నంజీయర్ వ్యాఖ్యానము:

* మధురకవి ఆళ్వార్లు  కృష్ణుడు, తల్లి యశోద చేతిలో చిన్న త్రాడుతో కట్టుబడిన సంఘటనను తలచుకొని బాధ పడుతున్నారు.

* ఈ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు  “ఎత్తిఱం“(ఎలాగ?)అని ఆశ్చర్య పడుతున్నారు. నమ్మాళ్వార్లు తమ  తిరువాయ్ మొళి 1.3.1లో ఇలాగే కృష్ణ చేష్ఠితములను తలచుకొని సర్వేశ్వరుడైన వాడు పసిబిడ్డలా మారడమేమిటి, దొంగిలించటమేమిటి, ఒక గొల్లెత చేత కొట్టబడి,  కట్టబడట మేమిటని  “ఎత్తిఱం“(ఎలాగ?)అని ఆశ్చర్యపడి మూర్చపోయారు.

* రాజులు శతృవులను జయించడములోను,  రాణులకు లొంగటములో వీరత్వమును, అధికారమును, దర్పమును చాటుకుంటారు.  అలాగే పరమాత్మ శతృవులను జయించటములోను, భక్తులకు లొంగటములోను తన వీరత్వమును మరియు  అధికారమును చాటుకున్నారు.

* మధురకవి ఆళ్వార్లు మొదట తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల కు ఇష్ఠమైన  కృష్ణ చేష్ఠితములకు ఆశ్చర్యపడ్డారు. తరవాత తనకిష్ఠమైన నమ్మాళ్వార్ల గురించి పాడారు.

మధురకవి ఆళ్వార్లు, నమ్మాళ్వార్ నామము నాజిహ్వకు  మధురమైన అమృతము అని చెప్పారు. ఇది వారికే గాని సామాన్యులకు  కాదు.  భగవద్భాగవత విషయములలో అభిరుచి  ఏర్పడిన  వారికే నమ్మాళ్వార్ల  నామమృతము  అవగతమవుతుంది  అనేది మధురకవుల మనోభావము.

 నంపిళ్ళైడు వ్యాఖ్యానము:

* నమ్మాళ్వార్లు కృష్ణ చేష్ఠితములకు , అందునా వెన్న దొంగిలించు చేష్ఠితములకు వశపడిపోయారు.  వాటి ప్రాముఖ్యతను మ్మాళ్వార్ల గొప్పతనమును  మధురకవి ఆళ్వార్లు ఇక్కడ వర్ణిస్తున్నారు. అయితే  నమ్మాళ్వార్లు భగవద్విషయములో  ప్రణవులు,  మధురకవి  ఆళ్వార్లు ఆచార్య కైంకర్యములో  ప్రణవులు.

వెన్నను దొంగిలించిన తరవాత కృష్ణుడు తల్లి యశోద ముందు నిలబడి ఆమె శిక్షిస్తుందని భయపడటము, ఏడుస్తూ చేతులు జోడించటము, క్షమించమని ఆమెను ప్రార్థించటము….అంతా ఆమె ప్రేమ వలన …అంతటి వాడు కట్టుబడటము. మధుర కవులు కృష్ణుడిని ఇక్కడ “పెరుమాయన్” (గొప్ప మాయావి)అన్నారు.

* మధుర కవులు ఆచార్య నిష్టులైనప్పటికీ భగవంతుడిని “ఎన్నప్పన్”(నా స్వామి)అన్నారు. నమ్మాళ్వార్లు తనను పొగిడితే అంగీకరించరు కాని ఎంపెరుమాన్ ఘనతను ఎంత పొగిడినా ఆనందపడతారు. అందువలన మధురకవులు తమ ఆచార్య సంతృప్తి కోసము ఎంపెరుమాన్ ను కీర్తిస్తూ మొదలు పెట్టినా చరమపర్వనిష్ట పరాయణులైన వీరు కృష్ణుడిని వదిలి నమ్మాళ్వార్లను కీర్తించటము మొదలుపెట్టారు. ఇది ఎంతమాత్రము దోషము కాదు పైగా శాస్త్రసమ్మతమే.  ఎందుకనగా లౌకిక విషయాలను వదిలి ఎంపెరుమాన్ వైపు మనసు మళ్ళించటము ఎంత కష్టమో ఎంపెరుమాన్ ను   వదిలి ఆచార్యుల వైపు మనసు మళ్ళించటము  అంతకన్నా కష్టము. లౌకిక విషయాలు తాత్కాలికమైన సుఖాలకు హేతువు.  వాటి నుండి పరమాత్మ వైపు మరలటము సులభం. కాని పరమాత్మ విషయాలు శాశ్వతమైనవి మరియు ఉన్నతమైనవి.  వాటి నుండి ఆచార్యుల  వైపు మరియు  భాగవతుల  వైపు మనసును మరల్చడం అంత  తేలికైన విషయము కాదు.

* నమ్మాళ్వార్”  అన్నంతనే జిహ్వకు మాధుర్యము అబ్బుతున్నది. మునుపు లౌకిక విషయాలకు ఇలా మనసు, వాక్కు ,జిహ్వ తృప్తి పడేవి.  ఇప్పుడు నమ్మాళ్వార్ అన్నంతనే ఆతృప్తి కలుగుతున్నది.

 

  పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము :

*ఒక మహా రాజు తన దేవేరి ప్రేమతో వేసిన పుష్ప మాలకు కట్టుబడతాడు.  కృష్ణుడు తల్లి యశోద చేతిలో ప్రేమకు  కట్టుబడ్డాడు.

* సకల జీవుల చేత పూజింపబడేవాడు  యశోద ముందు చేతులు కట్టుకొని నిలబడి తనను శిక్షించవద్దని ప్రార్థిస్తున్నాడు.  భగవంతుడిని శరణు కోరే వారు నమ్మాళ్వారు పర్యంతము శరణాగతి చేయవలసి ఉంటుంది. కాని,  నమ్మాళ్వార్లను శరణు కోరే వారు వేరెవరిని శరణు కోరేవలసిన అవసరము లేదు. ఈ సందర్భముగా  నంజీయర్ ఇలా అన్నారు. “ఆచార్యర్గళై నంబియెన్న క్కఱ్పిత్తార్ శ్రీ మధురకవిగళిఱే”. అర్థాత్ మధురకవులు, ఆళ్వార్లను  “నంబి”అని మొదటగా పిలిచారు.”నంబి” అంటే గుణ పరి పూర్ణులు అని అర్థము.

* భగవత్ విషయములో త్రికరణశుధ్ధిగా శరణాగతి చేయవలసి ఉంటుంది. కాని భాగవతుల విషయములోవాచా శరణాగతి చేసినా సరిపోతుంది.

 అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ వ్యాఖ్యానం:

* కృషుడిని,  కట్టేసిన కొయ్య విరిగిపోయినది, వాడుకలో లేనిది, ఆయనకు మాత్రమే ఉపయోగించ తగినది. ఈ విషయము పరమాత్మ యొక్క అనన్యార్హత్వమును తెలియజేస్తున్నది.

* కణ్ణి ( గరుకైన), నుణ్ (సన్నని), చిఱు (చిన్న) మొదలగు అంశములు, ఙ్ఞానము, భక్తి,  వైరాగ్యములను సూచిస్తున్నది.

* కృష్ణుడి వెన్న దొంగిలించు చేష్థితమును అపూర్వ అనుభవముగా చెప్ప  నారంభించిన మధుర కవులు, అంతలో తనకు ఆ అపూర్వ అనుభవము నమ్మళ్వార్లకు సంబంధించినదిగా వర్ణించారు.

* త్రాడు చిన్నది, పెరగదు. కొయ్య దూరాన ఉన్నది, దగ్గరకు రాదు. తనను కట్టడానికి  యశోద పడేతిప్పలు  చూడలేక కృష్ణుడే తన పొట్టను కుదించుకున్నాడు.  “నాయమాత్మా” అని శ్రుతి లో చెప్పబడినట్లుగా ఒకరికి భక్తి ఉన్నా పరమాత్మ అంగీకరిస్తేనే ఫలితానిస్తుంది. తిరుమంత్రము, ద్వయముల అర్థములు తెలిసినవారు ( వారికి పారతంత్య్రము, శరణాగతి తెలిసి వుంటాయి)పరమాత్మను కట్టివేయగలరు. మధురకవుల లౌకిక విషయ విరక్తి పరమాత్మను లొంగదీయగా, మధురకవులకు పరమాత్మపై ఉన్న భక్తి నమ్మళ్వార్లను లొంగదీసింది.

* నంబి  అనగా గుణపూర్ణుడు అని అర్థము.  భగవంతుని యందు ఙ్ఞానము మరియు  శక్తి పూర్ణములు.  నమ్మాళ్వార్లు పారతంత్య్ర ఙ్ఞానములోను మరియు  భక్తిలోను పరిపూర్ణలు. భగవంతుడు అందరినీ తన వైపుకు ఆకర్షించు శక్తి గలవాడు. నమ్మాళ్వార్లు భగవంతుడినే తన వైపుకు ఆకర్షించు శక్తి గలవారు.

క్కురుంగుడి నంబి (ఎంపెరుమాన్) కి,  కురుగూర్ నంబి (నమ్మాళ్వార్) కీ గల భేదమిది .

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-1-kanninun/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు – అవతారిక

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు

తనియన్

Nammazhwar-kanchi-3నమ్మాళ్వార్లకుకాంచీపురము

madhurakavi-2మధురకవి ఆళ్వార్ – తిరుక్కోళూర్

నంజీయర్ల అవతారిక

జీవాత్మకు, పురుషార్థము (లక్ష్యము) మూడు స్థాయిలలో వుంటుంది. ఉత్తమం, మధ్యమం ,అథమం. ఈశ్వర కైంకర్యము ఉత్తమమైనది. ఆత్మానుభవము మధ్యమమైనది. లౌకిక విషయ వాంఛలు అథమమైన లక్ష్యము. లౌకిక వాంఛలు తాత్కాలికం అల్ప ప్రయొజనములను ఇచ్చేవి. ఆత్మానుభవములో ఆనందము లభించినా భగవంతుడి గుణానుభవముతో పోలిస్తే అది కూడా అల్పముగానే ఉంటుంది. అందువలన భగవత్ గుణానుభవము, కైంకర్యము అందునా కృష్ణావతారము, బాల్య చేష్ఠితములు వ్రజభూమిలో వెన్నను దొంగిలించుట, యశోదచే కట్టబడుట, కొట్టబడుట ….ఇత్యాది చేష్ఠితములనుభవించుట ఉన్నతమైన లక్ష్యములు.

మధురకవి ఆళ్వార్లు, శ్రీవైష్ణవులైన వారందరికీ కృష్ణావతార చేష్ఠితములలో మునగటమే ఉన్నత లక్ష్యమని, అభ్యున్నతని నిశ్చయముగా తలచినవారు. వీరు శ్రీరాముడిని కూడా మరచి భరతుడికే శేషిగా ఉండిన శత్రుఘ్నుల వంటి వారు. నమ్మాళ్వార్లకు ఎంపెరుమాన్ యందు, శ్రీవైష్ణవుల యందు ఎటువంటి భావాలు, కోరికలు ఉండినవో అటువంటి భావాలు, కోరికలు మధురకవి ఆళ్వార్లకు, నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదముల యందు వుండేవని ఈ ప్రబంధము వలన తెలుస్తున్నది.

నంపిళ్ళై అవతారిక

ఋషులు – ఐశ్వర్యము, కైవల్యము, భగవత్కైంకర్యము అనే పురుషార్థములన్నింటిపై దృష్ఠి సారించాలని శాస్త్రములు తెలుపుతున్నాయి. ఆళ్వార్లు భగవత్కైంకర్యము నందు మాత్రమే దృష్ఠిని సారించారు. మధురకవి ఆళ్వార్లు చరమ పర్వనిష్ఠ అయిన భాగవత శేషత్వముపై దృష్ఠిని నిలిపారు. నమ్మాళ్వార్ల ప్రబంధములలో తిరువాయ్ మొళిలోని (2.7) “పయిలుం శుడరొళి” పదిగము, (8.10) “నెడుమాఱ్కడిమై” పదిగములలో భాగవతశేషత్వము యొక్క ఔన్నత్యాన్ని మధురకవులు స్వీకరించారు.

శ్రీరామాయణములో కూడా ఈ విషయము స్పష్ఠముగా చెప్పబడింది. శ్రీరాముడు తల్లిదండ్రులు, గురువుల యందు సామాన్య ధర్మమును ఆచరించగా, లక్ష్మణస్వామి భగవత్కైంకర్యము మీద దృష్ఠి నిలపగా, భరతుడు భగవత్పారతంత్ర్యమును పాటించాడు. అది ఎలాగనగా, లక్ష్మణస్వామి, శ్రీరాముడి వెంట అడవికి వెళ్ళి కైంకర్యము చేయగా, భరతుడు శ్రీరాముడి ఆనతి  మేరకు రాజ్య భారమును వహించాడు. శతృఘ్నుడు భగవత్కైంకర్యము కంటే భాగవతకైంకర్యములోనే తరించినవాడు. భాగవతులు భగవంతునకు విత్తనం నుండి వచ్చిన మొదటి పంటలాగా ప్రీతి పాత్రులు. ప్రత్యక్షముగా భగవంతుడితో సంభాషించగలవారు. మధురకవులు, నమ్మాళ్వార్లనే ఈ విషయములలో ఆదర్శముగా తీసుకొని వారి అడుగుజాడలలోనే నడచిన వారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై అవతారిక

నంపిళ్ళై అవతారికలో చెప్పిన విషయాలకు పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై మరికొన్ని అంశాలను జోడించారు. అవి భీష్ముడి వద్ద ధర్మ శాస్త్రమునకు సంబంధించిన ముఖ్య మైన విషయాలన్ని తెలుసుకున్న తరువాత, యుధిష్టరుడు , “అన్నింటిని మించిన ఉత్తమ ధర్మమేది?” అని ఒక ప్రశ్న వేశాడు. దానికి భీష్ముడు చిరునవ్వుతో శ్రీకృష్ణుని చూసి ,”ఆయనకు ఏది ఇష్ఠమో అది” అని సమాధానము చెప్పాడు. యుధిష్టరుడు కూడా దానినే ఆనందముగా అంగీకరించాడు. అలాగే శ్రీరామానుజుల శిష్యులైన త్రిపురా దేవిని ఒకరు,”శాస్త్ర ప్రమాణముల ఆధారముగా శ్రీమన్నారాయణుడే రక్షకుడని అంగీకరిస్తారా?” అని అడగగా ఆమె, “లేదు. శ్రీరామానుజులు ఈశాన్యదేవతైన రుద్రుడిని అంగీకరిస్తే మేము కూడా ఆ దేవతను అంగీకరిస్తాము?” అని బదులిచ్చింది. ( శ్రీరామానుజులు శాస్త్ర ప్రమాణములలో అత్యున్నత అధికారము గలవారు). అలాగే మధురకవులు, నమ్మాళ్వార్ల ఎడల తదీయ శేషత్వమును పాటించారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమళ్ నాయనార్ అవతారిక

నాయనార్ పై అవతారికలను ఇంకా విస్తృతంగా వివరించారు. నమ్మాళ్వార్, మధురకవి ఆళ్వార్ల మధ్య భేధమును చాలా చక్కగా చూపించారు. నమ్మాళ్వార్ ప్రథమ పర్వ నిష్ఠకు ప్రతీక కాగా ,మధురకవి ఆళ్వార్ చరమ పర్వనిష్ఠకు ప్రతీకగా నిలిచారు.

నమ్మాళ్వార్ ప్రణవములోని “ఉ” కారార్థమును జీవాత్మ పరమాత్మకు మాత్రమే శేషభూతమనే అంశముపై దృష్ఠి నిలపగా, మధురకవి ఆళ్వార్ “ఉ” అనగా “నమ:” అని, అర్థాత్ జీవాత్మ భాగవతులకు మాత్రమే శేషభూతమనే అంశముపై దృష్ఠి నిలిపారు.

నమ్మాళ్వార్లను నాయనార్, అనన్య భోగత్వములో శ్రీమహాలక్ష్మితో పోల్చారు. కైంకర్య త్వరలో లక్ష్మణ స్వామితోనూ, సంసారులు కష్ఠ సాగరమును దాటుటకు చేసిన ఉపదేశములో ప్రహ్లాదుడితో పోల్చారు.

అలాగే మధురకవి ఆళ్వార్లను తదీయ పారతంత్ర్యయములో ఆణ్దాళ్ తో  ( ఆణ్దాళ్ పెరియాళ్వార్లకు పారతంత్రురాలయినట్లుగా), నిత్యసూరులలో శత్రుఘ్నుడితోను ( భాగవత పారతంత్ర్యయము), ముముక్షువులలో ఆళవందార్లతోను ( నమ్మాళ్వార్లే మాతా పితా అనే విశ్వాసము) పోల్చారు.

నాయనార్ వేదమును దివ్య ప్రబంధమును చక్కగా పోల్చారు. నాయనార్ వేదమును దివ్య ప్రబంధమును చక్కగా పోల్చారు. భగవద్గీతలో “త్రైగుణ్య విషయా వేదా:“ అని చెప్పినట్లుగా మూడు గుణముల వారికి విడివిడిగా, విస్తారముగా ఉపదేశించగా, నమ్మళ్వార్ల తిరువాయిమొళిలో 1102 పాశురములలో సుళువుగా సులభముగా ఎంపెరుమాన్ గుణములను వివరించారు. తిరువాయ్ మొళి వేద సారము కాగా, కణ్ణినుణ్ శిఱుతాంబు తిరువాయ్ మొళి సారము అని నాయనార్ చెప్పారు.

నాయనార్ ఇంకా ముముక్షువులకు ఇష్టమైనవారు నలుగురిని గురించి ప్రస్తావించారు. వారు సర్వేశ్వరుడు, (శ్రీమన్నారాయణుడు), శ్రీమహాలక్ష్మి, ఆచార్యులు, శ్రీవైష్ణవులు. సర్వేశ్వరుడు, జీవాత్మను సంసార క్లేశముల నుండి నిరంతరము రక్షించు వాడు. సర్వేశ్వరుడు, శ్రీ మహాలక్ష్మి, ఆచార్యులు, శ్రీవైష్ణవులు జీవాత్మను సంసార క్లేశముల నుండి నిరంతరము రక్షించు వారు. శ్రీమహాలక్ష్మి జీవాత్మలకు తల్లి. సర్వేశ్వరుడిని చేతనోధ్ధరణ చేయమని పరమపదములో నిత్య కైంకర్యప్రాప్తిని ప్రసాదించమని పురుషకారము చేస్తుంది. ఆచార్యులు అమ్మవారి యొక్క స్వామి యొక్క ఔన్నత్యాన్ని శాస్త్రములోని విధివిధానాలను చేతనుడికి తెలియజేస్తారు. శ్రీవైష్ణవులు భగవంతుడి మీద ప్రీతిని, భగవత్ విషయములో ఙ్ఞానాన్ని కలిగిస్తారు. గోష్ఠిలో ఉండి ఆచార్య నిష్ఠను పెంచుకోవటానికి సహకరిస్తారు. అంతేకాక లౌకిక విషయాలలో కొట్టుకుపోతున్న వారికి భగవంతుడి విషయములో కలిగే అనేక సందేహాలను నివృత్తి చేస్తారు. అందుకనే ఈ నలుగురిని శ్రుతి లో (తైత్తరీయ ఉపనిషద్ –శిక్షావల్లి)  “మాతృ దేవో భవ, పితృ దేవో భవ, ఆచార్య దేవో భవ, అతిధి దేవో భవ“ అని చెప్పిబడినది. అతిధి అంటే సాధారణ అర్థము ఆగంతకుడు. అతిధిని ఎవరైనా సరే తప్పక ఆదరించాలి. అందునా శ్రీవైష్ణవులైన వారికి తప్పనిసరి. వచ్చిన వారి వివరములు అడగకుండానే భగవత్స్వరూపముగా భావించి ఆతిధ్యమివాలి. లేకుంటే పాపము మూటకట్టుకొవటమే కాక స్వరూప హాని కూడ జరుగుతుంది.

పైన చెప్పిన నలుగురిలోను ఆచార్యులది ప్రథమ స్థానము. అందువలననే మధురకవి ఆళ్వార్లు ఆచార్యుల ఔన్నత్యమును తెలిసినవారై తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల శ్రీపాదములనే ప్రపత్తి చేసారు. నమ్మాళ్వార్లనే కీర్తించారు. నమ్మాళ్వార్ల ప్రబంధములనే పాడుకున్నారు. నమ్మాళ్వార్లను తప్ప వేరెవరిని ఆశ్రయించనని చెప్పారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-introduction-avatharikai/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు – తనియన్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

nammazhwar-madhurakavi-nathamuni నమ్మాళ్వార్ మధురకవి ఆళ్వార్, మరియు నాథమునులు, కాంచీపురం

అవిదిత విషయాంతర: శఠారేః ఉపనిషదాం ఉపగానమాత్ర భోగ: |
అపి చ గుణవసాత్ తదేక శేషీ మధురకవి హృదయే మమావిరస్తు ||

ప్రతి పదార్థము:

అవిదిత విషయాంతర : నమ్మాళ్వార్ ను తప్ప మరేదీ తెలియని వారు

శఠారేర్ : నమ్మాళ్వారుల శ్రీసూక్తులు

ఉపనిషదాం : దివ్య ప్రబంధము

ఉపగానమాత్ర భోగ : నిరంతరము ఆనందముగా పాడుతూ

గుణవసాతపి చ : అలౌకిక అనుభూతిని పొందుతూ

తదేక శేషీ : నమ్మాళ్వార్ ఒకరే తమకు ఉజ్జీవకులని

మధురకవి : మధురకవి ఆళ్వార్

మమ హృదయే : నా హృదయములో(వారి హృదయములో)

ఆవిరస్తు : నిలచి వుండు గాక

భావము :

మధురకవి ఆళ్వార్లు వారి హృదయములో,  దివ్య ప్రబంధములోని నమ్మాళ్వార్ల శ్రీ సూక్తులను నిరంతరము ఆనందముగా పాడుతూ, అలౌకిక అనుభూతిని పొందుతూ, నమ్మాళ్వార్కరే తమకు ఉజ్జీవకులని విశ్వసిస్తారు. అలాంటి మధురకవి ఆళ్వార్లు నా హృదయములో సదా నిలిచివుండు గాక.

పిళ్ళై లోకం జీయరు వ్యాఖ్యానము :

అవిదిత విషయాంతర: – నమ్మాళ్వార్, తిరువాయ్  మొళి 7.10.10లో చెప్పినట్లుగా “చింతై మత్తొన్ఱిన్ తిఱత్తతల్లా” (నా చింతన పరమాత్మ మీద తప్ప వేరెవరి మీద నిలవవు) అన్నారు. అదే తిరుప్పాణాళ్వార్మట్ట్ఱొన్ఱినై క్కాణావే” (శ్రీరంగనాధుని తప్ప మరి వేటిని నా కన్నులు చూడవు) అన్నారు. మధురకవి ఆళ్వార్ “విషయాంతరం శఠారేః” (నమ్మాళ్వార్లను మాత్రమే చూస్తారు). ఇతర ఆళ్వార్లందరికీ, “విషయాంతరం” అంటే లౌకిక విషయాలు. మధురకవి ఆళ్వార్లకు మాత్రం, “విషయాంతరం” అంటే “భగవత్ విషయం”. వీరికి భాగవత విషయం (నమ్మాళ్వార్) మాత్రమే ముఖ్యము .

నమ్మాళ్వార్, “ఇళం దైవం” (ఇతర దేవతలు లేక చిన్న దేవతలు)లను వదిలివేసారు .మధురకవి ఆళ్వార్ “పెరుం దైవం” (పరమాత్మ)ను కూడా వదిలి వేసారు.

శఠారేర్ ఉపనిషదాం ఉపగానమాత్ర భోగ : – మధురకవి ఆళ్వార్,  నమ్మాళ్వార్లను శరణాగతి చేయటమే కాదు వారి విషయములందు (తిరువాయిమొళి) మాత్రమే ప్రవీణులై వుంటారు.

అపిచ గుణవసాత్ తదేక శేషి – నమ్మాళ్వార్ల విషయములో, మధురకవి ఆళ్వార్ల స్వరూప ప్రయుక్త దాస్యము (గుణక్రుథ దాస్యం) ఈ పాదములో చూపబడింది.

నమ్మాళ్వార్ల ముందు నిలబడి, వారు చెప్పిన దివ్య ప్రబంధమును గ్రంథస్థము చేసిన ఆ రూపము నాలో నిలిచి వుండనీ అని కోరుకుంటున్నారు.

వేఱొన్ఱుం నాన్ అఱియేన్

వేదం తమిళ్ చెయిత మాఱన్ శటకోపన్

వణ్కురుకూర్ ఏఱెంగళ్ వాళ్వాం ఎన్ఱేథ్థుం మధురకవియార్

ఎమ్మై ఆళ్వార్ అవరే అరణ్

ప్రతి పదార్థము:

వేఱొన్ఱుం నాన్ అఱియేన్ : నమ్మాళ్వార్లు తప్ప మరేదీ నాకు తెలియదు

వేదం తమిళ్ శెయిత : వేదార్థములను తమిళములో అనుగ్రహించిన

మాఱన్ : మాఱన్ అను వారు

వణ్ క్కురుగూర్ : తిరుక్కురుగూర్ నాయకుడైన

శఠకోపన్ : శఠవాయువుపై కోపించినవారు,శఠకోపులు

ఎఱెంగళ్ వాళ్వాం ఎన్ఱు : మా జీవితాలను

ఏత్తుం : ఉజ్జీవింపచేయు

మధురకవియార్ : మధురకవులు

ఎమ్మై ఆళ్వార్ : మమ్ము పాలించు

అవరే : వారే

అరణ్ : ఆధారము

భావము:

“వేదార్థాములను తమిళములో అనుగ్రహించిన మాఱన్ అను తిరుకురుగూర్ నాయకుడైన శఠవాయువుపై కోపించినవారు, మాజీవితాలను ఉజ్జీవింపచేయగలవారు, మమ్ము పాలించు వారు, శఠకోపులు అనేబడే నమ్మాళ్వార్లు తప్ప మరేదీ నాకు తెలియదు” అంటున్నారు మధురకవులు.

పిళ్ళై లోకం జీయరు వ్యాఖ్యానము

నాథమునులు , మధురకవుల ప్రబంధములోని పదములనే ఈ తనియన్ లో ప్రయోగించారని పిళ్ళై లోకం జీయరు అభిప్రాయము.

మధురకవులకు సర్వస్వము మరియు నాథుడు నమ్మాళ్వారే .అలాగే మనకును  మధురకవుకు సర్వస్వము మరియు నాధుడును నమ్మాళ్వారే  .

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

ఆధారము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu-thaniyans/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

కణ్ణినుణ్ శిరుతాంబు

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

nammazhwar-madhurakaviనమ్మళ్వార్ మరియు  మధురకవిఆళ్వార్

Audio

e-book: http://1drv.ms/1VeOigr

             మామునులు,  ఉపదేశ రత్న మాలలో,   మధురకవి ఆళ్వార్ల  తిరునక్షత్రమును (మేష మాసములో చిత్రా  నక్షత్రము) ప్రత్యేకముగా  పేర్కొన్నారు.   నిజానికి వీరి తిరునక్షత్రము తక్కిన ఆళ్వార్ల  తిరునక్షత్రము కంటే ప్రపన్నులైన రామానుజ సంబంధులకు చాలా ముఖ్యమైన రోజు.  నమ్మాళ్వార్ల పట్ల వీరికున్న అపారమైన ఆచార్య ప్రపత్తియే దానికి కారణము.  తరువాతి పాశురములో, నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము మధ్యలో  మధురకవి ఆళ్వార్ల  కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబుకు పూర్వాచార్యులు స్థానము కల్పించిన కారణమును వివరించారు. ఈ ప్రబంధములో  మధురకవి ఆళ్వార్ తదీయ శేషత్వమును ( భాగవత  శేషత్వము)   శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయనికే తలమానికమైన “చరమ పర్వనిష్ఠ”ను ఈ ప్రబంధములో అనుగ్రహించారు. అంతే కాక తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్ల  శ్రీపాదాల పట్ల ఆజీవనము భక్తి విశ్వాసములతో ఉండి మనకు మార్గ నిర్దేశము చేసి చూపిన మహనీయులు.

        నమ్మాళ్వార్లు, నాలుగు ప్రబంధములు అనుగ్రహించగా  (తిరువాయ్ మొళి, తిరువిరుత్తం, తిరువాశిరియం మరియు పెరియ తిరువందాది) వాటిలో తిరువాయ్ మొళిలో  (1102 పాశురములను ) “పయిలుం శుడరొళి” (2.7)  “నెడుమాఱ్కడిమై”, (8.10) పదిగములలో మాత్రమే  భాగవత నిష్ఠను పేర్కొని   మిగిలిన ప్రబంధమతా ఎంపెరుమాన్ల వైశిష్ట్యాన్ని పాడారు. మధురకవి ఆళ్వార్  అనుగ్రహించినది ఒక్కటే   ప్రబంధము. అది కూడ పదకొండు  పాశురములు. కాని  ప్రబంధము మొత్తము అచార్య నిష్ఠకే ప్రాముఖ్యతనిస్తూ   పాడటము విశేషము.

         ఈ ప్రబంధ ఔన్నత్యము వలన కణ్ణినుణ్ శిఱుతాంబునకు పెద్దలచే అనేక వ్యాఖ్యానములు చేయబడినవి. వీటిలో నంజీయర్, నంపిళ్ళై, పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై మరియు అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ల వ్యాఖ్యానములు ప్రామాణికమైనవి.  ఇవి కాక    తంపిరాంపడి ( అరైయర్లు చేసిన వ్యాఖ్యానములు అరైయర్ సేవలప్పుడు ఉపయోగించేవి), ప్రతి పదార్థము,  అరుంబదం (వ్యాఖ్యానములకు విస్తృతమైన విశ్లేషణలు) కూడా రచింపబడినవి.

nanjeeyar                                                                                 నంజీయర్

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangamనంపిళ్ళై-శ్రీరంగం

periyavachan-pillaiపెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై– తిరు శంగనల్లూర్

nayanarఅళిగియ మనవాళ పెరుమాళ్  నాయనార్

pillailokam-jeeyarపిళ్ళైలోకం జీయర్

       పైన తెలిపిన వ్యాఖ్యానముల సహాయము తోను ఎంపెరుమాన్, ఆళ్వార్, పూర్వాచార్యుల, అస్మదాచార్యుల  అనుగ్రహముతోను తెలుగులో  ఈ దివ్య ప్రబంధములోని విశేష  అర్థములను తెలుసుకునే ప్రయత్నము చేద్దాము.

     భగవద్విషయ(తిరువాయ్ మొళి)కాలక్షేపమునకు ముందు తిరుప్పల్లాణ్డు, కణ్ణినుణ్ శిఱుతాంబు సేవించటము సంప్రదాయము.

 అడియేన్ చుడామణి రామానుజదాసి

ఆధారం: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/kanninun-chiru-thambu/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

అమలనాదిపిరాన్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమ:
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమ:

periyaperumal-thiruppanazhwarపెరియ పెరుమాళ్ తిరుప్పాణాళ్వార్)

తనియన్

ఆపాదచూడ మనుభూయ హరిం శయానం
మధ్యే కవేరతుహితర్ ముదితాంతరాత్మా|
అద్రష్టతాం నయనయోర్ విషయాంతరాణాం
యో నిశ్చికాయ మనవై మునివాహనం తం||

ప్రతిపదార్థము
కవేరదుహితు: = కావేరి నది
మధ్యే = మధ్యలో
ఆపాదచూడం = పాదములు మొదలు శిరస్సు దాకా
అనుభూయ = అనుభవించి
నయనయో: విషయాంతరాణాం అద్రష్టతాం = తమ కన్నులు(ఆ పెరుమాళ్ళను తప్ప)మరి వేటిని చూడాజాలక పోవుట
నిశ్చికాయ = కృపతో అనుగ్రహించిన
మునివాహనం = లోక సారంగ మునులను వాహనముగా చేసుకున్న తిరుప్పాణాళ్వార్లను
తం= అలాంటి
మనవై = స్మరిస్తున్నాను
భావము:

ఎవరైతే(తిరుప్పాణాళ్వార్) కావేరి మధ్యలో పాదములు మొదలు శిరస్సు దాకా అనుభవించి తమ కన్నులు(ఆ పెరుమాళ్ళను తప్ప) మరి వేటిని చూడాజాలక పోవుటతో కృపతో అనుగ్రహించిన లోక సారంగ మునులను వాహనముగా చేసుకున్న తిరుప్పాణాళ్వార్లను స్మరిస్తున్నాను.

పిళ్ళైలోకం జీయర్ అనుగ్రహించిన తనియన్ వ్యాఖ్యానము.

అవతారిక: (ఆపాదచూడం ఇత్యాది) ఇందులో “గరుడవాహనుడు నిలబడగా “అని, || “అంశిరైప్పుట్పాకనై యాన్ కండతు తెన్ అరంగత్తే” అని చెప్పినట్లు పెరియ పెరుమాళ్ ను కనులారా అనుభవించిన మునివాహనులను మనసులో స్మరించుట. గరుడవాహనత్వము, శేషశాయిత్వము, శ్రియ:పతిత్వము కలిగి సర్వశేషియైన సర్వాధిక వస్తువులకు లక్షణుడై, సర్వాధిక లక్షణ వస్తువులను సక్రమముగా అనుభవించునట్లు చెప్పుట.

వ్యాఖ్యానము:

(ఆపాదచూడం) పాదాది కేశ పర్యంతము (అనుభూయ) అమలనాదిపిరానుని అనుభవించుట.(హరిం శయానం) “శ్రీమాన్ సుక సుప్తహ:” అన్నట్లు శయనించి యుండుట. అలాగే వుండి లోపలి అసురులందరిని సంహరించినది వీరే “హరతీతి హరి:” అనుకూలుల మనస్సులను ప్రతికూలుల ప్రాణములను హరించువాడు. అనుకూలుని “దృష్ఠి చిత్తాపహారం చేయునట్లు “కిడందదోర్ కిడకై కండు ఎడ్రుం మరందు వాళ్గేన్” ‘ఏరార్ కోలం తికళ్ కిడందాయ్ కండేన్” అన్నట్లుగా తాపహరుడైన వాడు .ఆయనే ‘అరవినణై మిశై మేయమాయనారాన ముగిల్ వణ్ణనిరే.” ఇలా అనుకూల ప్రతికూల రక్షణ శిక్షణలను చేయువాడిని

(కవేరదుహితుర్మద్యే) కావేరి మద్యేలో .”గంగ పునీతమైన కావేరి మధ్యలో అడవి ఉన్నది. “వణ్ణ పొన్ని, తిరుకైయ్యాల వరుడ, తిరు వాళనినితాక వా య్తు, తిరు కణ్గల్ వళరుగిన్ఱదు.)

తిరుమల నంబి అనుగ్రహించిన తనియన్

కాట్టవేకండ పాదకమల నల్లాడైయుంది
తేట్టరు ముదరబంద తిరుమార్వు కండచ్చెవాయ్
వాట్టమిల్ కణ్గళ్ మేని ముని యేరి తని పుగుందు
పాట్టినాల్ కండు వాళుం పాణర్ తాళ్ పరవినోమే

.
ప్రతి పదార్థము
ముని యేరి = లోకసారంగమునుల భుజములపై ఎక్కి
తని పుగుందు = ఒంటరిగా లోపలికి వెళ్ళి
కాట్టవే కండ = ఆ ముని చూపినట్టు చూసి సేవించుకున్న
పాదకమలం = కమలముల వంటి శ్రీపాదములు
నల్లాడై = ఉన్నతమైన పీతాంబరము
యుంది = నాభియు
తేట్టరుం = అపురూపమైన
ఉదరబందం = బంగరు మొలత్రాడు
తిరుమార్వు = శ్రీ మహాలక్ష్మి నివసించే హృదయము
కండం =కంఠము
చ్చెవాయుం = ఎర్రని నోరు
వాట్టమిల్ = అలుపులేని
కణ్గళ్ = కన్నులు (వీటన్నింటితో కూడిన)
తిరు మేని = సుందరమైన దేహము
పాట్టినాల్ కండు వాళుం = పాశురమును అనుసంధానము చేస్తూ సేవించి ఆనందించే
తాళ్ = శ్రీపాదములను
పరవినోమే = ఆశ్రయించాము
భావము:

లోకసారంగమును భుజములపై ఎక్కి ఒంటరిగా లోపలికి వెళ్ళి ఆ ముని చూపినట్టు చూసి సేవించుకున్న కమలముల వంటి శ్రీపాదము, ఉన్నతమైన పీతాంబరము , నాభియు, అపురూపమైన బంగరు మొలత్రాడు, శ్రీమహాలక్ష్మి నివసించే హృదయము కంఠము, ఎర్రని నోరు, అలుపులేని కన్నులు, (వీటన్నింటితో కూడిన)సుందరమైన దేహమును పాశురమును అనుసంధానము చేస్తూ సేవించి ఆనందించే తిరుప్పాణాళ్వార్ శ్రీపాదములను ఆశ్రయించాము

అమల నాదిపిరా నడియార్కెన్నై యాట్పడుత్త
విమలన్ విణ్ణవర్ కోన్విరై యార్పొళిల్ వేంగడవన్
నిమలన్ నిన్మలన్ నీదివానవన్ నీళ్మదిళ్ అరగత్తమ్మాన్ తిరు
క్కమలపాదం వందెన్ కణ్ణినుళ్ వొక్కిన్ఱతే (1)

అమలన్ = పరిశుధ్ధమైన
ఆది = జగత్కారణుడైన
పిరాన్ = ఉపకారకుడై
ఎన్నై = నన్ను(కడ జాతి వాడైన)
అడియార్కు = తన దాసులైన భాగవతులకు
యాట్పడుత్త = చూపించుటవలన
విమలన్ = ఔన్నత్యము కలవాడు
విణ్ణవర్ కోన్ = నిత్యసూరులకు నాయకుడైనా
(దాసులకోసము)
విరై యార్పొళిల్ =సువాసనలు వెదజల్లు తోటలుగల
వేంగడవన్ = తిరుమలలో నిత్య నివాసము చేయువాడు
నిమలన్ = ఆశ్రిత పారతంత్ర్యము గలవాడు
నిన్మలన్ = దాసుల తప్పులను చూచు దోష గుణము లేని వాత్సల్య రూపుడు
నీదివానవన్ = శేషి శేష సంబంధము చెడకుండా న్యాయమును చెప్ప గలవాడు
నీళ్మదిళ్ = ఉన్నతమైన ప్రాకారములు గల
అరగత్తు = శ్రీరంగములో(శేషసాయి అయిన)
అమ్మాన్ = స్వామి అయిన శ్రీరంగనాథుడు
తిరు క్కమలపాదం = శ్రీపాదములు
వంతు = వచ్చి
ఎన్ కణ్ణినుళ్ = నాకన్నులలో
వొక్కిన్ఱతే = స్థిరముగా నిలిచినవి

ఈ పాశురములో శ్రీరంగనాథుని శ్రీపాదముల అందము తన మీద పడి పరవశింప చేసినట్లుగా తిరుప్పాణాళ్వార్ చెపుతున్నారు. అమలన్, విమలన్. నిమలన్. నిన్మలన్ అనే నాలుగు శబ్దాలకు అర్థము ఒకటే అయినా తాత్పర్య భేధమును గ్రహించవలసి ఉన్నది. పరమహీనమైన తాను సన్నిధిలోకి ప్రవేశించటము చేత పెరుమాళ్ళకు అవధ్యము జరుగుతుందేమేనని సందేహిస్తున్నారు. ఆ అవధ్యమును తొలగించువాడు కనుక అమలన్ అంటున్నారు. హేయప్రతిపటుడు – అనగా హేయవస్తు సంబంధము వలన తనకు ఎటువంటి కీడు జరగకుండా చేసుకోగల వాడు అని భావము.

దాసుడి హైన్యమును లెక్కచేయకుండా తనను భాగవతులకు చూపి ఒక గొప్ప వస్తువులాగా చేయుట వలన పెరుమాళ్ తిరుమేనిలో ఒక విలక్షణ తేజస్సును అనుభవించువారు ‘విమలన్’ అంటున్నారు పాణర్. తనదైన ఒక వస్తువు గుర్తింపు పొందితే స్వామి యొక్క తిరుమేని ప్రకాశిస్తుంది కదా!

బ్రహ్మరుద్రాది దేవతలే దరిచేరడానికి జంకే ఐశ్వర్య సమృధ్ధి వుండి కూడా కురువరత్తినంబికి నిత్య సంశ్లేషమునునిచ్చి తన ఈశ్వరత్వమైన “ఆశ్రయణ విరోధి దోషమును” దాచి….”అర్చక పరాధీనాఖిలాత్మస్థితి:” అన్నట్లు దాసులకు సులభుడైన గుణమును బహిర్పచినవాడు నిమలన్ కాన అంటున్నారు. ఇక నిన్మలన్ అనగా దాసుల దోషములను చూచుట అనే దోషము లేనివాడు. ఒకవేళ చూసినా వాటిని భోగ్యములుగా స్వీకరిస్తాడు.

మొదటి పాదములో , ఆది అన్నపదానికి వ్యాఖ్యానము చేస్తూ వేదాంతదేశికులు “ఈ కారణత్వము మోక్షప్రదత్వము ఛత్ర చామరముల లాగా సర్వలోక శరణ్యునుకి విశేష చిహ్నములు” అన్నారు. జగత్ కారణత్వము మోక్షప్రదత్వములో అమ్మవారికి కూడ అన్వయము కలదు.

లోకసారంగముని భుజములమీద ఎక్కిన తిరుప్పాణర్ శేషిత్వమును ప్రశంసించారే తప్ప శేషత్వమును గురించి చెప్పలేదు కాని “అడియార్కెన్నైఆడ్పడుత్త విమలన్” అన్నారే అన్న శంఖ కలగవచ్చు. శేషత్వమునకు అర్హమై శ్రీపాదముల వద్ద వుండవలసిన తులసి శిరస్సునధిరోహించటము వలన దాని శేషత్వమునకు లోటేమీ లేదు కదా! అదే విధముగా ఇక్కడ స్వీకరించవలసి వుంది.

పిళ్ళై తిరునరైయూర్ నంబిని కొందరు “ శ్రీరంగనాథుని అనుభవించ వలసిన వీరు తిరువేంకటాచలపతి పక్కకు పోనేల?” అని ప్రశ్నించారట. దానికి వారు, “ఏటిలో దిగినవాడు ప్రవాహములో కొట్టుకు పోకుండా ఒక కాలును నీటి అడుగున నేలమీద తాటించినట్లుగా పాణర్ శ్రీరంగనాథుని సౌందర్య ప్రవాహములో కొట్టుకు పోకుండా ఒక కాలును తిరువేంకటాచలము మీద మోపారు” అన్నారట.

“ఒకరి గురించి కవిత్వము చెప్పే సమయములో వీరి చరిత్రని చెప్పవలసి వుంది. పరమపదములో వుండి మధురాపురిలో అవతరించి, గోకులమునకు వచ్చినట్టుగా శ్రీవైకుంఠము నుండి తిరుమలలో నిలిచి శ్రీరంగమునకు వచ్చిన చరిత్ర చెప్పనట్లుగాను స్వీకరించవచ్చు.

ఉవంద ఉళ్ళత్తినాయ్ ఉలగం అళందండం ఉఱ్
నివంద నీళ్ముడియన్ అన్ఱు నేరంద నిశాశరరై
కవరంద వెంగణై క్కాగుత్తన్ కడియార్ పొళిల్ అరంగత్తమ్మాన్ అరై
చ్చివంద ఆడైయిన్ మేల్ శెన్ఱదాం శిందనైయే (2)

ప్రతి పదార్థము:
ఉవంద ఉళ్ళత్తినాయ్ = ఆనంద ప్రదమైన హృదయము కలవాడై
ఉలగం అళందు = ముల్లోకములను కొలిచి
అండం ఉఱ్ = బ్రహ్మాండము దాకా త్రావి
నివంద = ఉన్నతిని పొందిన
నీళ్ముడియన్ = నిడుపాటి శిఖ గలవాడు
అన్ఱు = ఆ కాలములో
నేర్ద = ఎదురు నిలిచిన
నిశాశరరై = రాక్షసులను
కవర్దద = సంహరించిన
వెంగణై = ఉన్నతమైన శరములు కలవాడైన
క్కాగుత్తన్ = శ్రీరాముడు
కడియార్ = పరిమళములు వెదజల్లు
పొళిల్ = వనములు గల
అరంగత్తు = శ్రీరంగములో వేంచేసి వున్న
అమ్మాన్ = ఎంపిరాన్ నుని(శ్రీ రంగనాథుని)
అరై = గర్భ గృహములో
చ్చివంద ఆడైయిన్ మేల్ = స్వామి ధరించిన పీతాంబరము మీద
శిందనైయే = నా మనసు
శెన్ఱదాం = నిలిచింది
భావము:

క్రిందటి పాశురంలో “తిరు క్కమలపాదం వందు” అన్నది, ఈ పాశురంలో “ఆడైయిన్ మేల్ శెండ్రదామెన శిందనై” అన్నవి కలిపి చూడవలసి ఉంది. మొదట పెరుమాళ్ తానుగా ఆళ్వార్లను దాసునిగా చేసుకోవాలని మీద పడినట్టు పిదప ఆళ్వార్లు రుచి తెలిసి తానే పెరుమాళ్ళ మీద పడినట్టు ద్యోతకమవుతున్నది. ఈనిన ఆవు మొదట తన బిడ్డకు పాల రుచి తెలియనందు వలన తనే సిరను దూడ నోటిలో పెడుతుంది. రుచి తెలిసిన తరువాత దూడ తల్లి వెనక పడి పోతుంది. అదే విధముగా స్వామి శ్రీ పాదములు తానుగా వచ్చి తన కన్నులలో పడినట్టు మొదటి పాశురంలో చెప్పగా ఏ పాశురంలో తన మనసు రుచి తెలిసి ఆయన మీద పడ్డట్టుగా చెపుతున్నారు.

ముల్లోకములను కొలిచిన చరిత్ర :

మహాబలి అనే రాక్షసుడు తన బలముతో, ఇంద్రాది దేవతలను జయించిన గర్వముతో రాజ్యమేలు చుండగా, రాజ్యము పోగొట్టుకున్న దేవతలు స్వామిని శరణాగతి చేసి ప్రార్థించగా , అతిధి కశ్యపుల కుమారుడై వామనుడిగా అవతరించి బ్రాహ్మణ వటువుగా మహాబలి వద్దకు వెళ్ళి, ఇవ్వటమేగాని అడగటమే ఎరగని స్వామి తాను తపము చేయటము కోసము తన పాదములతో మూడడుగుల నేలను యాచించటము,

దానముగా పొందిన వెంటనే త్రివిక్రముడుగా ఎదుగుట:

ఒక పాదముతో ఆకాశము, మరొక పాదముతో భూలోకమును కొలిచి దానముగా పొందిన మూడవ అడుగు పెట్టడానికి చోటేదని అడుగగా ఆ బలి తన శిరస్సు మీద పెట్టమని కోరాడు. అలాగే శిరస్సు మీద పెట్టి అతనిని పాతాళమునకు నెట్టి గర్వ భంగము చేశారని చరిత్ర. అలా భూలోకమును కొలిచిన సమయములో భూమి కింద వున్న పాతాళము కూడా కొలవటము వలన ఆయన సర్వలోక శరణ్యుడు. దుష్థుల గర్వమణచటమే కాక శిష్టులను సదా శరణ్యులను చేసుకునే తంత్రము తెలిసిన వాడని ఈ చరిత్ర వలన తెలుస్తున్నది.

“ఉవంద వుళ్ళత్తినై..”అన్న ప్రయోగముతో లోకమును కొలిచే సమయములో తన భక్తులనే కాక విరక్తులను కూడా సమానముగా చూసి అందరి పైన తన శ్రీపాదములనుంచు తున్నానని పెరుమాళ్ హృదయము పొంగి పోయిందని ఆళ్వార్ల భావన

నిశాశరర్-రాత్రులలో తిరిగేవాడు

కాకుత్తన్-కకుస్థుడని ప్రసిద్ది గాంచిన రాజవంశములో జన్మించినవాడు (శ్రీరాముడు)ఎద్దు రూపములో నున్న ఇంద్రుడిమీద ఎక్కి యుద్దము చేయటము వలన ఈ వంశము వారికి ఈ పేరు వచ్చింది.(కకుత్-ఎద్దు,స్తన్-ఉండువాడు)

నిమిర్ద్ నీణ్ముడియన్- అనేది మూలము

మందిప్పాయ్ వడవేంగడ మామలై వానవర్గళ్
సందిశెయ్య నిన్ఱాన్ అరంగత్తరవిన్ అణైయాన్
అంది పోల్ నిఱై త్తాడైయుం అదన్ మేల్ అయనై ప్పడైత్తదోర్ ఎళిల్
ఉంది మేలదన్ఱో అడియేన్ ఉళ్ళత్తిన్ ఉయిరే (3)

ప్రతి పదార్థము:
మంది = వానర జాతి అయిన
ప్పాయ్ = తావు(ఒక కొమ్మనుండి మరొక కొమ్మకు దుముకుట)
వడవేంగడ మామలై = ఉత్తరాన ఉన్న తిరుమల (శ్రీ రంగమునకు తిరుమల ఉత్తరాన ఉంటుంది)
వానవర్గళ్ = నిత్యసూరులు
శందిశెయ్య నిన్ఱాన్ = పూవులతో ఆరాధనము చేస్తూ నిలబడిన
అరంగత్తు = కోవెలలో(శ్రీ రంగములో)
అరవిన్ అణైయాన్ = శ్రీ అనంతళ్వానైన ఆది శేషునిపై సుఖముగా పవళించిన అళగియ మణవాళుడనబడే శ్రీరంగనాథుని
అంది పోల్ నిఱైత్తాడైయుం = ఎర్రని ఆకాశాము వంటి పీతాంబరమును
అదన్ మేల్ = ఆ పీతాంబరము మీద
అయనై ప్పడైత్తదోర్ ఎళిల్ ఉంది మేలదన్ఱో = బ్రహ్మను సృజించిన అందమైన నాభి కమలమును
అడియేన్ ఉళ్ళత్తిన్ ఉయిరే = నా మనసులో రూపుకట్టిన తీయనైన ఆత్మ స్వరూపమును
భావము:

“అడియేన్ ఉళ్ళత్తిన్ ఉయిరుంది మేలదన్ఱో”అని ఇక్కడ వానరములను చెప్పుట చపలచిత్తులైన సంసారులకు సంకేతము. “నిన్నవానిలా నెంజినై ఉడైయారాయి ఒన్రై విట్టు ఒన్రై పట్రికర క్షాత్రబల కామికళా”న ( నిలచిన చోటనిలవని, ఒకదానిని వదిలి మరొకదానిని పట్టే) సంసారులకు వానరములే చక్కటి నిదర్శనము.

పరమపదములో కైంకర్య సామ్రాజ్యమునకు పట్టాబిషుక్తులైన ముక్తులు, నిత్యులు, దేశోచితమైన దేహములను పరిగ్రహించి తిరుమలకు వచ్చి కైంకర్యము చేయగా, వాటి పెంపుగా అక్కడ నిత్య సన్నిహితులుగా వుండే శ్రీరంగనాథుని పీతాంబరము మీద నాభికమలము మీద నా మనసు నిలిచిందని భావము.

“వడ వేంగడమాలై నిన్రాన్” అనగా మనవంటి వారికి పరమపదముతో సమానమైన తిరుమలకు దీక్షతో వెళ్ళాలి కదా…. ఎంత కష్టం ..అనుకోగానే, “అరంగత్తరవినణైయాన్” అని సౌలభ్యమును చెప్పారు.

“అందిపోల్ నిరం” అనగా దాసుల అఙ్ఞానమును పొగొట్టి ఙ్ఞానమునొసగు సూర్యోదయమైన పూర్వ సంధ్యను సంకేతముగా, తెలిపారు. వారి తాపత్రయమును పోగొట్టుటకు పూర్వ సంధ్యలాగా నిలిచారని భావము.

మొదటి పాశురంలో “ఆది”అనే పదము ద్వారా తెలిపిన పరమాత్మయొక్క జగత్కారణత్వమును ఈ పాటలో స్థిరపరుస్తున్నారు.

“త్రయోదేవా స్తుల్యా, త్రితయ మితమత్వైతమతికం

త్రికాతస్మాత్ తత్వం పరమితి వితర్కాన్ వికటయన్
విభోర్నాభిపద్మో విధిసివ నిధానం భగవత
తతన్యత్ భ్రూబంగీపరవతితి సిధ్ధాంతయతి న”
అనే శ్రీరంగరాజస్తవ సూక్తిని ఇక్కడ అనుసంధానము చేసుకోవాలి.

“సంధి శెయ్యనిన్రాన్” అనే ప్రయోగానికి ఆరాధనమని గ్రహించాలి ఎందుకంటే “సంధి” అనగా సంధ్యావందనము అనే వాడుక వున్నది. శ్రీ భగవదాఙ్ఞ భగవత్ కైంకర్యరూపమైనది. దానిని “లక్ష్మీతలక్ష్మణై” లాగా గ్రహించాలి.

శదుర మామదిళ్ శూళ్ ఇలంగైక్కిరైవన్ తలైప
త్తుదిర ఓట్టి ఓర్ వెంగణనై ఉయ్తవన్ ఓద వణ్ణన్
మదుర మావండు పాడ మా మయిలాడ అరంగత్తమ్మాన్ తిరు వయ
ఱ్ఱుదర బందం ఎన్ ఉళ్ళత్తుళ్ నిన్ఱులాగిన్ఱదే (4)

ప్రతిపధార్థము
శదురం = చతురముగా
మా = ఉన్నతమైన
మదిళ్ శూళ్ = భవనములతో ఒప్పుతున్న
ఇలంగైక్కు = లంకకు
క్కిరైవన్ = అధిపతి అయిన రావణాసురుని
ఓట్టి = మొదటి దినముననే యుధ్ధములో ఓడి పరుగులు తీయునట్లు చేసిన
(మరుసటి దినము)
తలైపత్తు = పది తలలను
ఉదిర = రాలి పడునట్లు
ఓర్ = అనుపమానమైన
వెంగణనై = వాడి అయిన అస్త్రమును
ఉయ్త్తవన్ = ప్రయోగించినవాడు
ఓదం వణ్ణన్ = సముద్రపు(నీలి,చల్లని)రంగు గలవాడును
వండు = తేనెటీగలు
పాడ = పాడగా
(దానికి తగినట్లుగా)
మా మయిలాడ = ఉన్నతమైన (అందమైన)నెమళ్ళు నాట్యమాడగా
అరంగత్తమ్మాన్ = శ్రీరంగములో వేంచేసియుండు శ్రీరంగనాథుడు
తిరువయఱ్ఱుదర బందం = ఉదర బంధములాగా ధరియించివున్న దివ్యమైన మొలత్రాడు
ఎన్ ఉళ్ళత్తుళ్ నిన్ఱు = నా మనసులో స్థిరముగా నిలిచి
ఉలాగిన్ఱదు = విహరిస్తున్నది(మనసంతా నిండినది).
భావము:

కులపర్వతములన్నిటిని ఒక్క చోట చేర్చినట్టుగా అందము, ధృడత్వము కలిగియుండి, అష్టదిగ్పాలకులు కూడా ఏరిపార చూడలేని బ్రహ్మాండములైన భవనములతో ఒప్పారుతున్న లంకకు అధిపతి అయిన రావణుని

మొదటి దినముననే యుధ్ధములో “చచాల చాపలచ్య ముమోచవీర:” అన్నట్టు ఓడి అలసి పోయి, విల్లు కూడా విరిగిపోగా ఏమీ చేయలేని దీనస్థితిలో వుండగా అతనిని మీద దయతో “నాయనా ఈదినము చాలా అలసి పోయావు, ఇప్పుడు నిన్ను ఒక్క క్షణములో సంహరించవచ్చు, కాని అది ధర్మము కాదు” అని వదిలి వేసెను. “ఈ దినము వెళ్ళి రేపు రా” అని చెప్పి పంపి, మరుసటి దినమున వాడు బలము కూడదీసుకుని వచ్చి నిలబడగా బ్రహ్మాస్త్రమును ప్రయోగించి వాడి పది తలలను త్రుంచివేసిన చరిత్ర మొదటి రెండు పాదాలలో చెప్పబడింది.

“ఓట్టి”(తరిమి) అనే పదానికి రావణుని తరిమి అన్న అర్థము తీసుకోవచ్చు, ఓర్ వెంగణనై(అనుపమానమైన వాడి అయిన అస్త్రమును ప్రయోగించిన)అని కూడ గ్రహించవచ్చు.

“ఓద వణ్ణన్”-చూసిన వారి పాపములను, తాపములను పోగొట్టగల సముద్రవర్ణుడైన వాడు. “తిరువయిరు, ఉదరం” అని ఒకే అర్థమునిచ్చు ద్రావిడ, సంస్కృత పదాలకు పునరుక్తి దోషము స్వీకరించరాదు.”ఉదర బంధం”అనేది మొలత్రాడుకు పేరు. అది శ్రీరంగనాథుని ఉన్నతమైన ఉదరమును చుట్టుకొని ఉన్నదని “తిరువయిరు” ప్రయోగమును గ్రహించాలి.

“తిరువయిత్రుదరబందం”అని కూడా పాఠము కలదు.

పారం ఆయ పళవినై పఱ్ఱఱుత్తు ఎన్నై త్తన్
వారం ఆక్కి వైత్తాన్ వైత్తానన్ఱి ఎన్నుళ్ పుగుందాన్
కోర మాదవం శెయ్తనన్ కోల్ అఱియేన్ అరంగత్తమ్మాన్ తిరు
ఆర మార్వదన్ఱో అడియేనై ఆట్కొడదే (5)

ప్రతిపదార్థము:
పారం ఆయ = భరించరానంత బరువైన
పళవినై = అనాది పాపముల
పఱ్ఱఱుత్తు = సంబంధమును త్రెంచి
ఎన్నై = (పాప విమోచనముపొందిన)దాసుడిని
త్తన్ వాతం ఆక్కి వైత్తాన్ = తన భక్తునిగా చేసాడు
వైత్తానన్ఱి = ఇంతే కాక
ఎన్నుళ్ పుగుందాన్ = నా హృదయములో ప్రవేశించాడు
(ఇంత గొప్ప భాగ్యమును పొందిన దాసుడు)
కోర మాదవం = ఉగ్రమైన తపస్సు
శెయ్తనన్ కోల్ = (పూర్వ జన్మలో)చేసానేమో
అఱియేన్ = తెలియను
అరంగత్తమ్మాన్ = శ్రీరంగనాథుడైన
తిరుఅరం = శ్రీమహాలక్ష్మిని, ముక్తహారములను కలిగియున్న
మార్పు అదన్ఱో = హృదయము కాదా
అడియేనై = దాసుడిని
ఆట్కొడదే = దాసాను దాసునిగా చేసుకున్నది
భావము:

దాసుల పక్షము ఉండి కాపాడే శ్రీదేవియు, సర్వరక్షకత్వమును ప్రకటించే హారములు కలిగివున్న విశాల హృదయము యొక్క సౌదర్యమును నన్ను వశపరచుకున్నవని చెపుతున్నారు.

కాల ప్రమాణమున్నంతవరకు ప్రాయిశ్చిత్తము చేసినా తీరని నా తొలి పాపాములను సమూలముగా త్రెంచివేసి నన్ను నిష్కళంకునిగా చేసి తన పక్షపాతిగా చేసుకోవటముతో ఆగక , ఇంత కాలముగా పాపములకు ఆలవాలముగా వున్న నా గళ సీమనుండి ఆ పాపములను తొలగించి తన నివాసస్థానముగా చేసుకున్న ఘనుడు ఆ శ్రీరంగనాథుడని మొదటి పాదములో చెప్పారు.

“కల్లుం కనైకడలుం వైకుందవానోడుం, పుల్లెండ్రొళింతనకొల్ ఏపావం-వెల్ల నెడియన్ నిఱంకనియానుళ్ పుకుందు నీంగళ్,అడియేనతుళ్ళత్తకం” అనే పెరియ తిరువందాది పాశురము ఇక్కడ అనుసంధానము చేసుకోవాలి.

స్వగృహమును తాననుభవించ వీలు లేకుండా చాలాకాలముగా ఎవరో దుష్ఠులు అక్రమించుకోగా ఈ నాటికి వారిని తన పరాక్రమముతో వెడలగొట్టి విజకేతనము ఎగురవేసిన మహారాజులాగా, దాసుడి హృదయసీమను తనది చేసుకున్న పెరుమాళ్ళ కృపకు పాత్రుడనైనందుకు ఏజన్మలో ఎంతటి తపస్సు ఆచరించానో కదా! అని ఆళ్వార్లు ఉబ్బితబ్బి పోవడానిని మూడవ పాదములో చూడవచ్చు. “పెణ్ణులాం చటైయినాలుం పిరమనుమున్నై కాణప్పాన్.ఎణ్ణిలావూళియూళి తవంశైదార్ వెళిక్కినిర్ప” అనునట్లుగా నిజముగా తపము చేసిన పెద్దలు కూడా పొందలేక తపించిపోతుండగా, తమకు ఆయాచితముగా లభించిన అపూర్వమైన తపఃఫలమై వుంటుందని ఆ తపస్సు స్వప్రయత్నముతో జరిగినది కాదని పెరుమాళ్ళే నోమునోచి పొందిన ఫలమని అంతరార్థము.

ఇక, “చేసెను” అన్న పదానిని క్రియగా కాక కర్తగా తీసుకుంటే, ఈ విధముగా నా హృదయములో ప్రవేశించుటకు పెరుమాళ్ళు ఉభయ కావేరి మధ్య నిలిచి ఎంత కఠోర తపస్సు చేసారో కదా? అని త్తూప్పుళ్ పిళ్ళై స్వామి చేసిన వ్యాఖ్యానము చాలా సమంజసమైనది. ఆ ముని వాహన భోగములో, “ఇతు అతివాదగర్ప్ మాక ఉత్ర్పేక్షిత్తపడి”(ఇది అతి పద్ద ఉత్పేక్ష) అని వెంటనే ఒక వాక్యము రాసి అచ్చొత్తించుట కొందరికి చేతిలోని పని. ఒక దాసుని పొందుటకు పరమాత్మ పడే కష్ఠము ఈ పిచ్చివారికేమి తెలుసు? అనావృత్తి సూత్ర శ్రీభాష్యములో “……..నచ పరమ పురుషస్సత్య సంకల్పః అత్యర్తప్రియం ఙ్ఞాని నం లభ్ద్వా” అని ఎంపెరుమానార్ అనుగ్రహించిన శ్రీసూక్తిలో “లభ్ద్వా”ప్రయోగానికి దేశికాచార్యులు పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై శ్రీపాదముల వద్ద అర్థములను తెలుసుకొని సరిచేసి చెప్పారు.

వారం అనగా పక్షపాతము అని అర్థము.
తుండ వెణ్పిఱై యాన్ తుయర్ తీర్తవన్ అంజిరై
వండువాళ్ పొళిల్ శూళ్ అరంగత్తు మేయవన్
అండర్ రండ బగిరండతొరు మానిలం ఎళుమాల్ వరై ముఱ్ఱుం

ఉండ కండగండీ రడియేనై ఉయ్యకొండదే (6)

ప్రతి పదార్థము
తుండం = ఒక ముక్క లాగా (కళా మాత్రముగా)
వెణ్పిఱైయన్ = తెల్లని చంద్రుడిని(శిరస్సు మీద)ధరించిన శివుని
తుయర్ = (బిచ్చమెత్తు బాధను)పాతకమును
తీర్తవన్ = పోగొట్టినవాడు
అంజిఱైయవండు = అందమైన రెక్కలు గల తుమ్మెదలు
వాళ్ = ఉజ్జీవించేచోటైన
పొళిల్ శూళ్ = తోటలతో నిండిన
అరంగ నగర్ = శ్రీరంగములో
మేయ = నాయకుడైనిలిచిన
అప్పన్ = స్వామి అయిన శ్రీరంగనాథుని
అండర్ = అండములలో వశించు దేవాదివర్గములును
అండం = అండములయొక్క
పగిరండం = అండముల ఆవరణములను
ఒరు మానిలం = అనుపమానమైన మహా పృధ్విని
ఆళు మాల్ వరై = ఏడు కులపర్వతములను
ముఱ్ఱుం = పేర్కొనిన పేర్కొనని సమస్తములను (మొత్తము)
ఉండ = భుజించిన
కండం కండీర్ = శ్రీ కంఠమును చూసారా
అడియేనై = దాసుడైన నన్ను
ఉయ్యక్కొండదే = ఉజ్జీవించినది
భావము:

ఒకానొక కాలములో, పరమశివుడు,తనలాగా బ్రహ్మకు కూడా ఐదు తలలు కలిగి వుండడము, అందరూ చూసి పరవశించుటకు కారణమవుతున్నదని భావించి బ్రహ్మ శిరస్సునొకదానిని త్రుంచి వేయగా, ఆ కపాలము అలాగే శివుని చేతిలో అంటుకొనిపోయినది, అప్పుడు శివుడు “దీనికి పరిహారమేమి?”యని చింతించగా, దేవతలు మునులు “ఈ పాపము తొలగుటకు బిచ్చమెత్తాలని, ఎప్పుడు కపాలము నిండితే, అప్పుడు ఇది చేతినుండి విడివడుతుందని” చెప్పగా, శివుడు చాలాకాలము పలు క్షేత్రములలో బిచ్చమెత్తినా ఆ కపాలము ఆయన చేతిని విడిచి పోలేదు. పిదప ఒక దినము బదరికాశ్రమముచేరి అక్కడ వేంచేసి ఉన్న నారాయణ మూర్తిని సేవించినప్పుడు ఆయన “అక్షయం” అని బిక్ష పెట్టగా, వెంటనే ఆ కపాలము నిండి, చేతి నుండి విడివడింది. ఈ చరిత్ర వలన శ్రీమన్నారాయణుని పరత్వము బోధపడుతుంది. ఈశ్వరుడని పేరు గల రుద్రుడు కర్మవశ్యుడని, తనను తాను రక్షించుకొలేనివాడు, ఇతరులకు నిరపేక్ష రక్షకుడు కాజాలడని, శ్రీమన్నారాయణుడే సర్వ అనిష్ఠ నివారకుడని ప్రకటితమగుతున్నది.

అందమైన రెక్కలుగల తుమ్మెద అనగా ఙ్ఞానానుష్ఠానములు బాగుగాగల ఆచార్యులని అర్థము. పలు పూవులలోని మకరందమును ఆ పూవు యొక్క స్వరూప స్వభావములు చెడకుండా గ్రహించగల శక్తి గలవి తుమ్మెదలు. అలాగే ఆచార్యులు పలు శాస్త్రములను అవగాహన చేసి ఆయా గ్రంథముల భావము చెడకుండా గ్రహించి అనుభవించు శక్తి గలవారు.

రెక్కలు, తుమ్మెదలు ప్రయాణించుటకు సాధనములైనట్లు, ఙ్ఞానానుష్ఠానములు ఆచార్యులకు ఉన్నతగతిని పొందుటకు సాధనములవుతున్నవి.

క్రింది పాదములలో, కారణావస్థలో అన్ని కార్యములను తనలోనికి ఉప సంహరింపచేసి, పిదప సృష్ఠికాలములో “వె`ర్రిపోర్ క్కడలరైన్ విళుగామల్ తాన్ విళుంగి ఉయ్యకొండద”అన్నట్లు సకల పదార్థములను ప్రళయ మహాప్రవాహము నుండి తప్పించి తన ఉదరములో చేర్చుకొనిన పరమకారుణునికుని, ఇప్పుడు కూడా తమను సంసార సాగరము నుండి తప్పించిన ఉపకారికత్వమును ఆనందముగా చెపుతున్నారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానములో “చంద్రనిన్ క్షయత్తై పోక్కినానెఱ్రుమాం”(చంద్రుని క్షయమును తొలగించారు)అని అర్థమును అనుగ్రహించారు.”తుండవెణ్పిఱైయన్” అని కూడ పాఠము కలదు.

కైయిర్ ఆర్ శురి శంగనంగల్ ఆళియర్ నీళ్వరై పోల్
మెయ్యనార్ తుబళ విరైయార్ కమళ నీళ్ ముడి ఎం
ఐయ్యనార్ అణి అరంగనార్ అరవిన్ అణైమిశై మేయ మాయనార్
శెయ్య వాయ్ ఐయో అయ్యో ఎన్ చ్చిందై కవరందదువే (7)

ప్రతిపదార్థము:
కైయిన్ = శ్రీకరములలో
ఆర్ = అమరియున్న
శురి శంగు = వృత్తములు గల శంఖమును
అనంగల్ ఆళియర్ = నిప్పులు కక్కుచున్న శ్రీచక్రమును కలిగివున్న
నీళ్వరై పోల్ = పెద్ద పర్వతములాగా
మెయ్యనార్ = దేహము గలవారు
తుబళ విరైయార్ = తులసి పరిమళవలన
కమళ్ = పరిమళములతో ఒప్పారుతున్న
నీళ్ ముడి = ఉన్నతమైన అభిషేకము కలవారైన(నిడుపాటి శిఖ గలవారై)
ఎం ఐయ్యనార్ = మాస్వామి అయిన
అణి అరంగనార్ = అందమైన శ్రీరంగమునకు నిద్రాభిరంగడుగా అనుగ్రహమును ప్రసాదించువాడై
అరవిన్ అణైమిశై మేయ = శ్రీ ఆదిశేషుని శయ్యగా గలవాడైన
మాయనార్ = ఆశ్చర్యకరములైన చేష్ఠితములుగల శ్రీరంగనాథుని
శెయ్య వాయ్ = ఎర్రని పగడముల వంటి నోరుగల
ఎన్నై = దాసుని
చ్చిందై = హృదయమును
కవరందదువే = కొల్లగొట్టినది
ఐయో = అయ్యో(ఆనందాతిశయము)
భావము:

శ్రీకరములకు ఆయుధముగాను, ఆభరణముగాను ఒప్పుచున్నశంఖ చక్రములు గలవాడైన, చర్మచక్షువులైన మనవంటివారికి గోచరమగునట్లుగా, పచ్చని పర్వతమువంటి దేహమును కలవాడై, సమస్త జీవరాశిని రక్షించుటకు సిద్దముగుతున్నట్లుగా, శ్రీరంగములో శ్రీ ఆదిశేషశయ్యపై శయనించిన అళగియమణవాళుని దొండపండు వంటి ఎర్రని అధరములు దాసుని హృదయమును కొల్లగొట్టినది కదా! ఏమి చేతును! అని ఆనంద పారవశ్యముతో ఆళ్వార్లు పాడుతున్నారు.

ఎంపెరుమాన్ ను పూర్తిగా అనుభవింప ప్రయత్నము చేయుచుండగా మధ్యలోనే అథరములు హృదయమును కొల్లగొట్టినది కదా ఏమి చేతును! అని వాపోతున్నారు. “పండే నెంజై పరికొడుత్తవెన్న అనియాయం శెయ్వతే!అని పిలుస్తున్నారు అని పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానించారు.” అయ్యో” అనటము ఆశ్చర్యము వలన, అరుదైన అనుభవమగుట వలన, అనుభవ రసమును ప్రకటిస్తున్నది అని తూప్పళ్ పిళ్ళై అన్నారు.

సురి శంగు-శంఖముయొక్క లక్షణము

పరియన్ ఆగి వంద అవుణన్ ఉడల్ కీండ అమరర్
క్కరియ ఆది పిరాన్ అరంగత్తమలన్ ముగత్తు
కరియ ఆగి ప్పుడై పరందు మిళిరందు శెవ్వరి ఓడి నీండ అ
ప్పెరియ వాయ కణ్గళ్ ఎన్నై ప్పేదై మై శెయ్దనవే (8)

పరియన్ ఆగి = మహాస్థూల శరీరముగల
వంద = (ప్రహ్లాద రక్షణకోసము)వచ్చిన
అవుణన్ = అసురుడైన హిరణ్యాక్షుని
ఉడల్ = శరీరమును
కీండ = చీల్చి ముక్కలు చేసినవాడు
అమరరుక్కు = బ్రహ్మాది దేవతలకు
అరియ = అంతుచిక్కనివాడు
ఆది = జగత్కారణ భూతుడు
పిరాన్ = మహోపకారుడు
అరంగత్తు = శ్రీరంగములో వేంచేసివున్న
అమలన్ = పరమ పవిత్రుడైన ఎంపెరుమానుల
ముగత్తు = శ్రీముఖమండలములో
కరియ ఆగి = నల్లని రంగులో వున్న
పుడై పరందు = విశాలముగల
మిళిరందు = ప్రకాశము గలవాడై
శెవ్వరి ఓడి = ఎర్రని రేఖలు గలిగి
నీండ = చెవులదాకా విస్తరించి
అప్పెరియ వాయ = గొప్పవైన
కణ్గళ్ = ఆకన్నులు
ఎన్నై = దాసుని
ప్పేదై మై శెయ్దనవే = ఉన్మత్తుని చేస్తున్నవి
భావము:

ఇప్పుడు అళగియ మణవాళుని దివ్యనేత్రముల ఔన్నత్యాన్ని తమ నోరార ఎందరో “వీడు భూతము” అని స్తుతినింద చేసి ఉన్మత్త స్థితిని పొందినట్లుగా అనుగ్రహిస్తున్నారు. “ఏళయరావియు ణ్ణుమిణై క్కూరంగొలోవఱియేన్, ఆళియంకణ్ణపిరాన్ తిరుకణ్ణ్గల్కొలోవఱియేన్,చూళవుంతామరై నాణ్మలర్పోల్ వందు తోండ్రుంకండీర్, తోళియర్కాళ్ననైమీర్!ఎన్ శేయ్ తేన్ తుయరాట్టియేనే” అని కన్నులలో నీరు నిండగా నమ్మాళ్వర్లు పడ్డ పాట్లు వీరు పడ్డారు కాబోలు.

రాక్షసుని శరీరమును చీల్చిన చరిత్ర: సమస్త దేవతలు జంతువులాదిగా గల ప్రాణికోటి నుండి, పగలు, రాత్రి, భూమి మీద, ఆకాశములో, ఇంటి లోపల బయట తనకు మరణము లేకుండా వరము పొందినవాడు హిరణ్యుడు. దేవాదులకు ఇబ్బందులు కలిగిస్తూ,తననేదైవముగా అందరూ భావించి పూజలు చేయాలని కట్టడి చేయటము వలన వాడి కుమారుడైన ప్రహ్లాదుడు బాల్యము నుండే మహావిష్ణువు భక్తుడై తండ్రిగారి ఆఙ్ఞ మేరకు ముందుగా వాడి పేరును చెప్పి విద్య నేర్వకుండా నారాయణ నామమునే చెప్పగా చెడ్డ కోపముతో హిరణ్యుడు ప్రహ్లాదుని తన దారిలోకి తెచ్చుకోవటానికి పలు విధముల ప్రయత్నించి సాధ్యపడక పిల్లవాడిని చంపటానికి ఎన్ని ఉపాయాలు చేసినా పరమాత్మ అనుగ్రహముచే మరణించలేదు కాని, ఒకరోజు సాయంకాలము తండ్రి కుమారుని చూచి ‘ఓరీ! నువ్వు చెప్పే నారాయణుడు అనేవాడు ఎక్కడ ఉన్నాడు? చూపూ! అన్నాడు. ఆ పిల్లవాడు ‘ఆ స్తంభములోనూ వున్నాడు అణువు అణువు ఉన్నాడు అంతటా ఉన్నాడని నిశ్చయముగా చెప్పగా, వెంటనే హరణ్యుడు ‘ఇక్కడవున్నాడా?’ అని ఎదురుగావున్న స్తంభమును చ్చేదించగా, అందుండి వెంటనే పరమాత్మ నరసింహ అవతారములో అవతరించి హిరణ్యకశిపుని పట్టుకొని గడప మీద తన ఒడిలో పెట్టుకొని తన చేతి గోళ్ళతో వాడి గుండెను చీల్చి సంహరించి ప్రహ్లాదుని బ్రోచాడని చరిత్ర.

ఎంపెరుమానుని దయను మాత్రమే నమ్మి వాడి చరణములే శరణమని విశ్వాసము లేక స్వప్రయత్నముచే వాడిని పొందవచ్చని భావించేవారు దేవతలైనప్పటికీ, వారికి కృప చూపేవాడు ఎంపెరుమాన్ అంటారు. ‘అమరర్కళ్ అఱియా’ అని ముందరి పాదములలో చెప్పితరువాతి పాదములలో దివ్య నేత్ర సౌదర్యమును చెప్పారు ఆళ్వార్. నల్లని రంగు కలిగి వుండుట, విశాలముగా వుండుట, ప్రకాశముగా వుండుట,ఎర్రని రేఖలు కలిగివుండుట, చెవులదాకా వ్యాపించి వుండుట మొదలగునవి నేత్రముల గొప్పతనమును తెలియ జేస్తున్నవి. పేదమై- బుద్ది నశించిపోవుట ,ఉన్మత్తము.

ఆల మా మరత్తిన్ ఇలై మేల్ ఒరు పాలకనాయ్
ఞాలం ఏళుం ఉండాన్ అరంగత్తరవిన్ అణైయాన్
కోలమా మణి ఆరముం ముత్తు త్తామముం ముడి విల్లదోర్ ఎళిల్
నీల మేని ఐయ్యో నిఱై కొండదెన్ నెంజినైయే (9)

ప్రతిపదార్థము:
మా = పెద్దదైన
ఆలమరత్తిన్ = మర్రి వృక్షము యొక్క
ఇలై మేల్ = (చిన్న)ఆకు మీద
ఒరు బాలకనాయ్ = ఒక బాలుడై
ఞాలం ఏళుం ఉండాన్ = ఏడు భువనములను తన చిరు బొజ్జలో ఉంచుకొని చూసినవాడు
అరంగత్తిన్ = (శ్రీరంగములో)కోవెలలో
అరవుఇన్ అణైయాన్ = ఆది శేష శయ్యపై పవళించిన శ్రీరంగనాథుడి
కోలం = అందమైన
మా = గొప్పదైన
మణి ఆరముం = రత్నములచే కూర్పబడిన హారము
ముత్తు త్తామముం = ముత్యాలహారము(ఇంకా ఇటువంటి అనేకానేక ఆభరణములు)
ముడివు ఇల్లదు = అంతులేని అపరిమితమైన దయా స్వరూపుడిగా నిలిచిన
ఓర్ ఎళిల్ = అనుపమానమైన అందముగల
నీలం = అసతీపుష్ప చ్చాయలో
మేని = దివ్య దేహమును
నెంజినైయే = దాసుని మనసు యొక్క
నిఱై = నిండుతనమును
కొండదు = కొల్లగొట్టేసి పోయింది
ఐయ్యో దీని కేమి చేయగలను?అని వాపోతున్నారు.
భావము:

ఒక్కొక్క అవయవమును చూసి మురిసిపోయిన ఆళ్వార్లు ఇప్పుడు అవయవి అయిన దివ్యదేహమును అనుభంచి తన మనసు పరవశించగా ఆ ఆనందమును పాడుతున్నారు.

ఒక అవాంతర ప్రళయములో, శాఖోపశాఖలుగా, బాగా పెద్దగా పెరిగిన అశ్వథ్థవృక్షము యొక్క ఒక చిన్న చిగురుటాకు మీద, తల్లిదండ్రులు లేక ఒంటరిగా పడుకొని సకల లోకములను తన చిరుబొజ్జలో పెట్టుకొని కరుణతో చూసి అనుగ్రహించిన శ్రీరంగనాథుని, సకల ఆభరణములచే అలంకరింపబడిన నల్లని మేని నన్ను అనుగ్రహించి నా మనసు యొక్క గాంభీర్యమును కొల్లగొట్టినది కదా! అంటున్నారు.

‘ఎన్ నెంజినైయే’

“ఐయ్యో !పచ్చై చట్టై ధరిత్తు తనక్కుళ్ళత్తై యడయకాట్టి ఎనక్కుళ్ళత్తై యడైయ కొండానే!”(ఐయ్యో పచ్చని అంగీ ధరించి తనకున్నదంతా చూపి నాకున్నదంతా దోచాడే!) అంటారు పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై.”నాన్ ఎల్లావఱ్ఱైయుం నిన్ఱు నిన్ఱు అనుభవిక్క వేణుమెన్నుఱిక్క అనుభవపరికరమాగ ఎన్ నెంజై తన్ పక్కలిలే ఇళుత్తుకొళ్వదే!ఐయ్యో!”(నేను అన్నింటిని ఆగి ఆగి అనుభవించాలనుకొంటే, అనుభవ పరికరముగా నా మనసును తన పక్కకు లాగివేసారే! అయ్యో!)అని అళగియ మణవాళ ప్పెరుమాళ్ నయనార్ అంటారు.

కోలమా మణి ఆరముం, ముత్తు త్తామమౌం, ముడి విల్లదోర్ ఎళిల్, నీల మేని ఐయో నెంజినైయే నిఱై కొండ

అందమైన మణి హారములు, ముత్యాల హారములు, అంతులేని సౌందర్యము,నీలి మేని నామనసును మోహపరవశములో

పడవేసినది కదా!

కొండల్ వణ్ణనై క్కోవలనాయ్ వెణ్ణెయ్
ఉండ వాయన్ ఎన్ ఉళ్ళం కవర్దానై
అండర్ కోన్ అణి అరంగన్ ఎన్ అముదినై
కండ కణ్గళ్ మఱ్ఱొన్ఱినై క్కాణావే (10)

కొండల్ వణ్ణనై = కాలమేఘము వంటి రూపము గలవానిని
క్కోవలనాయ్ వెణ్ణెయ్ ఉండ వాయన్ = గోప కులములో అవతరించి వెన్న తినిన నోరు కలవాడిని
ఎన్ ఉళ్ళం = నామనసుని
కవర్దానై = కొల్లగొట్టినవాడిని
అండర్ కోన్ = నిత్యసూరుల నాయకుడైన
అణి అరంగన్ = (భూమండలమునకు)అలంకారమైన శ్రీరంగనాథుడుగా పవళించిన వాడును
ఎన్ అముదినై = నాకు పరమభోగ్యమైన అమృత స్వరూపుడైన అళిగియ మణవాళుని
కండ కణ్గళ్ = కాంచిన కన్నులు(పరమపద వాసునైనా)
కాణా = చూడలేవు
భావము:

ఈ ఆళ్వార్లు ‘దాసుడను ‘ అని తప్ప ఈ ప్రబంధ ఆసాంతము వరకు తన పేరు, ఊరు చెప్పుట మరిచి పోయినట్లుగా తాను పొందిన అనుభవమునకు ఎటువంటి విచ్చేధము జరుగకుండా పెరియపెరుమాళ్ అయిన శ్రీరంగనాథుని కృప పొందిన విధమును చూసి ఆశ్చర్యచకితులై పెరుమాళ్ దివ్య దేహము నందు ఐక్యమైపోయిన విధమును తెలిపారు.

కొండల్వణ్ణన్- సముద్రపు నీటినంతా త్రావి కావేరీ మధ్యన వచ్చి పడుకున్న ఒక కాలమేఘము లాగా అందరి కష్ఠములను తీర్చగల తిరుమేని కలిగినవాడు. అంతే కాక, ఎత్తుపల్లాలను భేదము లేక చిన్న వారిని, గొప్పవారిని ఉజ్జీవింపజేసే కరుణా రసమును వర్షించు వాడని గ్రహించాలి. కొండల్-ఒక వృత్తి పేరు.

సుందరబాహుస్తవములో “…..యశోతాంకుళ్ యగ్రోన్నమిత భకాగ్రాణముదితౌ కపోలావత్యాపి హంతు భరత తత్త్రషమకౌ’ అన్నట్లుగా ఆళ్వాన్, పూర్వము యశోదపిరాట్టి ముద్దు పెట్టిన గుర్తులు ఇప్పటికీ అళగర్(అందగాడు-కృష్ణుడు) కపోలములందు అందముగా నిలిచి ఉండటమును అనుభవించినట్టు, వీరు, పూర్వము వెన్న తిన్న వాసన ఇప్పటికీ పెరియపెరుమాళ్ పగడపు నోటియందు గుబాళిస్తున్నట్టు అనుభవిస్తున్నారు. కోవలనాయ్-ఇత్యాదులు…దశరధ చక్రవర్తి తన రాజైశ్వర్యమును అనుభవించుటకు నాకొక కుమారుడు కావాలని నోములు నోచి పెరుమాళ్ ను కనినట్లుగా, శ్రీ నందగోపులు “కానాయన్ కడిమనైయిల్ తయిరుండు నెయ్ పరుగ నందన్ పెఱ్ఱ ఆనాయన్” అనునట్లుగా గోకులములో అపార సంపద పాడైపోకుండా దానిని ఆరగించటము కోసము నోములు నోచి కన్న బిడ్డ శ్రీకృష్ణుడు. పెరియపెరుమాళ్ గురకను వాసన చూస్తే ఇప్పటికీ వెన్న వాసన వస్తుందట.

ఉప్పు నీరులాగా అందని చోట వుండే దేవతల అమృతములా కాక పరమ మథురముగా పరమ సులభముగా వుంటుంది నేను చూసిన అమృతము అంటున్నారు. “అముదనై” అని కొందరంటారు. ఆ పాఠము రసహీనముగా ఉండుట వలన తృణీకరించదగినది. ఆళ్వార్లకు అమృత తాధాత్మ్యము వివక్షితముకాదు అమృత తాద్రూపము వివక్షితము లేక గ్రహించాలి. “అళప్పరియ ఆరముతై” అంటారు తిరుమంగై ఆళ్వార్లు.

మఱ్ఱొండ్రినై కాణా-అమృతపానము చేసినవారు పాలను అన్నమును కన్నెత్తి చూస్తారా?”……పావో నాన్యత్ర కచ్చిత్” అని హనుమ చెప్పినట్లుగా వీరు కూడా “మిగిలిన దేనినీ “ అంటున్నారు. పేరు చెప్పడానికి కూడా జంకుతున్నట్లుగా పరవ్యూహాదులు ఇతర అర్చావతారములు వేటిని చూడననుట స్పష్ట మగుచున్నది.

“పణ్కొల్ శోలైవళుదినాడన్ కురుగూర్ శఠగోపన్“అని, “అంకమలత్తడవయల్చూళ్ ఆలినాడన్ అరుళ్మారి అరట్టముక్కి అడైయార్ చీయం, కొంగు మలర్ కుళలియర్ వేళ్ మంగై వేందన్ కొఱ్ఱవన్ పరకాలన్ కలియన్” అని ఇతర ఆళ్వార్లు తమ ఊరును, పేరును, పాశుర సంఖ్యను చెప్పుకున్నట్లుగా వీరు ఏమీ చెప్పుకోలేదు ఎందుకనగా, “మాఱ్ఱొడ్రినై కాణా”అన్నవాటిలో ఇవి కూడా వున్నవి. పరవ్యూహాది ఇతర అర్చావతారములను మరచి పోయినట్లుగానే తమ పేరును, ఊరును, పాటను కూడా మరచి పోయారు.

అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నయనార్ వ్యాఖ్యానములో “అల్లతార్ తిరునామపాట్టు ప్పోల తవామ్మై చ్చొల్లిఱ్ఱిలర్”, విస్సహ దషాతా నా:విస్సమార తదాత్మానం” అన్నట్లుగా తాము వెళ్ళుటకు సిద్ధపడి తమను మరచుట. ఫలితము ‘సదాపశ్యంతి” అగుట వలన అది ఇక్కదే సిద్ధించుట వలన ఫలమునకు ఫలము కోరినట్లగునని ఫలము చెప్పలేదు.

ఈ పాట అనుగ్రహించగానే పెరియపెరుమాళ్ ఆ దేహము తోనే ఆళ్వార్లను అంగీకరించి తన దివ్య దేహములో చేర్చుకున్నారు. కరిగించిన ఇనుమును మింగి నీరైనవారనే సంప్రదాయము తెలిసిన పెద్దలు అనుగ్రహించిన విషయము విదితము.

శ్రీ కంచి ప్రతివాది భయంకర అణ్ణంగరాచార్య స్వామికి భక్తితో ప్రణమిల్లుతున్నాను. వారి వ్యాఖ్యానమును తెలుగులొనికి అనువదించే భాగ్యము దొరకటము”నే చేసిన పూజా ఫలమో నాదు పూర్వజుల పుణ్య ఫలమో “.సదా వారి కారుణ్య దృక్కులు దాసి పై ప్రసరించాలని ఆ పెరుందేవి తాయారు సహిత వరదరాజులను ప్రార్థన చేస్తు మరొకసారి పి.బి.ఎ. స్వామికి కృతఙ్ఞతలు సమర్పించుకుంటున్నాను.

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org