Monthly Archives: August 2022

ఆర్తి ప్రబంధం – 54

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 53

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో, మాముణులు తనను ఈ లోకము నుండి విముక్తులను చేసి ఉన్నత గతికి చేర్చమని శ్రీ రామానుజులతో విజ్ఞప్తి చేశారు. తన కోరికను శ్రీ రామానుజులు నెరవేరుస్తారని మాముణులు ఆశిస్తున్నారు. అయితే, మాముణులు అంతటితో సంతృప్తి పడట్లేదు. ఎందుకంటే, “ఒరు పగల్ ఆయిరం ఊళియాయ్” అని తిరువాయ్మొళి 10.3.1వ పాశురములో చెప్పినట్లుగా , మాముణులకు ఈ ప్రపంచంలో గడిపే ప్రతి క్షణం ఒక యుగములాగా అనిపిస్తుంది. మాముణులు శ్రీ రామానుజులను అభ్యర్థిస్తూ, “అన్ని విధాలుగా మీరు నాకు బంధువు. మీరు నన్ను ఈ శరీరంతో ఈ లోకంలో ఈ బాధను అనుభవించమని వదిలిపెట్టకూడదు. మీరు నన్ను ఎప్పుడు ఇక్కడి నుండి విముక్తులను చేసి అనంతమైన పరమానందముతో (పరమపదము) నిండి ఉన్న చోటికి తీసుకొని వెళతారో ఏమో నాకు తెలియదు”.

పాశురము 53:

ఇన్నం ఎత్తనై నాళ్ ఇవ్వుడంబుడన్
ఇరుందు నోవు పడక్కడవేన్ ఐయో
ఎన్నై ఇదినిన్ఱుం విడువిత్తు నీర్
ఎన్ఱు తాన్ తిరునాట్టినుళ్ యేఱ్ఱువీర్
అన్నైయుం అత్తనుం అల్లాద శుఱ్ఱముం ఆగి
ఎన్నై అళిత్తరుళ్ నాదనే
ఎన్ ఇదత్తై ఇరాప్పగల్ ఇన్ఱియే
ఏగమెణ్ణుం ఎతిరాశ వళ్ళలే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

నాదనే– ఓ!!! నా స్వామి
అళిత్తరుళ్ – (నీవు) ఆశీర్వదించుము
ఎన్నై – నన్ను
ఆగి – నాతో ఉండి
అన్నైయుం – తల్లిగా ప్రేమను కురిపించి
అత్తనుం – తండ్రిగా హితాన్ని చూపించి
అల్లాద శుఱ్ఱముం – కావాల్సిన దగ్గర బంధువులు.
ఎతిరాశ వళ్ళలే – “ఎంబెరుమానార్” అని పిలువబడు యతులకు రాజు!!!
ఇరాప్పగల్ ఇన్ఱియే ఏగమెణ్ణుం – రాత్రిం బగళ్ళు ఏకధాటిగా ధ్యానించివాడు
ఎన్ – నా
ఇదత్తై – కోరిక
(నీ చరణాల యందు పడిన తరువాత కూడా)
ఎత్తనై నాళ్ – బంధువులూ
ఇన్నం –ఇంకా
నోవు పడక్కడవేన్ – నేను బాధపడాలి
ఇవ్వుడంబుడనే ఇరుందు – ఈ శరీరముతో?
ఐయో – అయ్యో!!!
విడువిత్తు – దయచేసి ముక్తినివ్వు
ఎన్నై – నేను
ఇదినిన్ఱుం – అవరోధమైన ఈ శరీరములో
ఎన్ఱు తాన్ – ఎప్పుడు
నీర్ – నీవు
యేఱ్ఱువీర్– తీసుకొని
తిరునాట్టినుళ్ – పరమపదము?

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, ఎంబెరుమానార్లు తనకు తల్లి, తండ్రి, మంచి బంధువు అని మాముణులు తెలుపుతున్నారు. వారు ఎల్లప్పుడూ తన శ్రేయస్సు గురించి ఆలోచిస్తారు. అందుకని, ఎప్పుడు ఈ బంధనము నుండి తనని ముక్తి చేసి పరమానంద భరితమైన పరమపదాన్ని అనుగ్రహిస్తారని మాముణులు అడుగుతున్నారు.  ఈ శరీరంతో ఈ లోకములో ఇంకా అతను ఎంతకాలం ఇలా బాధపడాలి అని మాముణులు శోకిస్తున్నారు.

వివరణ: 

“అన్నైయాయ్ అత్తనాయ్ ఎన్నై ఆణ్డిడుం తన్మైయాన్” అని  కణ్ణినున్ చిరుత్తాంబు 4వ పాశురములో మధురకవి ఆళ్వార్లు చెప్పినట్లుగా,  ఎంబెరుమానారే! మీరు నాకు, బిడ్డ పట్ల ఎంతో ప్రేమను కురిపించే తల్లి వంటి వారు. మీరు నాకు, తన బిడ్డ శ్రేయస్సు కోరే తండ్రి వంటి వారు. విలువైన శాస్త్ర సూత్రాలతో జీవితాన్ని గడుపుతున్న నా దగ్గరి బంధువు వంటి వారు. మీరు యతీలకు నాయకులు! “ఎన్ మనమేగమెన్నుం ఇరాప్పగలిన్ఱియే” అని తిరువాయ్మొళి 9.3.7వ పాశురములో చెప్పినట్లుగా, ఏకధాటి శ్రద్ధతో రాత్రింబగళ్ళు నా శ్రేయస్సు గురించి మీరు ఆలోచిస్తారు. “ఉనక్కాట్పట్టుం అడియేన్ ఇన్నుం ఉళల్వేనో” అని తిరువాయ్మొళి 5.8.10వ పాశురములో వివరించిన విధంగా, మీ పాద పద్మాల యందు శరణాగతి చేసిన తరువాత కూడా, ఈ శరీరముతో ఈ ప్రపంచంలో ఇంకా ఎంత కాలం బాధపడాలి? అయ్యో!!! “శరీరం” అనే ఈ అవరోధము నుండి మీరు నన్ను ఎప్పుడు విముక్తి చేస్తారో, అనంతమైన ఆనందంతో కూడిన పరమపదానికి నన్ను ఎప్పుడు చేరుస్తారో? ఆ రోజు ఒక అసమానమైన రోజు అవుతుంది అని మాముణులు చెప్పుచున్నారు.  వళ్ళల్ అంటే – గొప్ప ఔన్నత్యము ఉన్న గొప్ప వ్యక్తి,  వారు చేసిన మహోపకారానికి తిరిగి ఏమీ ఇచ్చుకోలేము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము :  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-54/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 53

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 52

పరిచయము:

మునుపటి పాశురములో మాముణులు, ఈ ప్రపంచంలో తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే చివరి క్షణాలలో పెరియ పెరుమాళ్ళు తాను ఉన్న చోటికి ఎలా వస్తాడో వివరించారు. పెరియ పెరుమాళ్ళు తన వాహమైన పెరియ తిరువడిపై వస్తారని వారు తెలుపుతున్నారు. అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది, “తన చివరి క్షణాలలో పెరియ పెరుమాళ్ళు  తాను ఉన్న చోటికి వస్తారు సరే, కానీ ఆ చివరి క్షణాలు వచ్చేవరకు మాముణులు ఏంచేస్తారు?”.  “ఆ అంతిమ క్షణం వచ్చేవరకు, చేసిన పాపాలకు ప్రపంచంలో పరిణామాలను అనుభవిస్తూ ఈ నా శరీరం శిధిలమైపోవాలి. ఈ శరీరం వల్ల కలిగే కర్మలను వాటి ప్రభవాలను అనుభవించుకుంటూ నేను ఇక్కదే ఎప్పటికీ ఉండలేను. కాబట్టి, హే శ్రీ రామానుజ!!!, మీరు నాకు ఉత్తమమైనది అవసరమైనది ప్రసాదించుము. బాధలు, కష్థాలతో నిండి ఉన్న ఈ లోకము నుండి నన్ను మీరు విముక్తి చేయాలి”, అని మాముణులు ప్రార్థిస్తున్నారు.

పాశురము 53:

ఇదత్తాలే తెన్నరంగర్ శెయ్గిఱదు ఎన్ఱఱిందే
ఇరుందాలుం తఱ్కాల వేదనైయిన్ కనత్తాల్
పదైత్తు ఆవో ఎన్నుం ఇందప్పావ ఉడంబుడనే
పల నోవుం అనుబవిత్తు ఇప్పవత్తు ఇరుక్కప్పోమో?
మదత్తాలే వల్వినైయిన్ వళి ఉళన్ఱు తిరింద
వల్వినైయేన్ తన్నై ఉనక్కు ఆళాక్కి క్కొణ్డ
ఇదత్తాయుం తందైయుమాం ఎతిరాశా! ఏన్నై
ఇనిక్కడుగ ఇప్పవత్తినిన్ఱుం ఎడుత్తరుళే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఇదత్తాలే – “హితము” కారణంగా (ఒక వ్యక్తి మంచిని ఆలోచించి ఆ ప్రకారము నడుచుకొనుట)
తెన్నరంగర్ – పెరియ పెరుమాళ్ళు (శ్రీ రంగనాధులు)
య్గిఱదు ఎన్ఱఱిందే ఇరుందాలుం – వారి కృప కారణంగా, నా కర్మల ఫలితాన్ని నేను అనుభవించుట. వారు నా మంచి కోసమే చేస్తున్నారని నాకు తెలుసినా
తఱ్కాల వేదనైయిన్ కనత్తాల్ – ఆ సమయంలో నేను అనుభవించే క్షణిక బాధ
పదైత్తు – నొప్పితో గిలగిలలాడుట
ఆవో ఎన్నుం – “ఆ”, “ఓ” అని బాధను తట్టుకోలేక వచ్చే శబ్దాలు
ఇరుక్కప్పోమో? – నేను జీవించగలనా
ఇప్పవత్తు – ఈ సంసారములో
ఇందప్పావ ఉడంబుడనే – ఈ శరీరముతో (ఈ శరీరమే ఒక పాపి)
పల నోవుం అనుబవిత్తు – అనేక బాధలను అనుభవించాను
మదత్తాలే – ఈ శరీర సంబంధము కారణంగా
ల్వినైయిన్ వళి ఉళన్ఱు తిరింద – నా కర్మల నిర్దేశించిన మార్గంలో అంతులేని ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తున్నాను.
వల్వినైయేన్ తన్నై– అతి కౄరుడిని, పాపి అయిన నేను
ఆళాక్కి క్కొణ్డ – మీ దాసులుగా చేసుకున్నారు
ఉనక్కు – సమస్థ ఆత్మలకు ఆధారము
ఇదత్తాయుం – మీరు నా తల్లి లాగా (“హితము” చేశారు)
తందైయుమాం – తండ్రి
ఎతిరాశా! – హే! ఎంబెరుమానారే!!!
ఇని – ఇకపై
కడుగ – త్వరగా
ఎడుత్తరుళే – సంస్కరించి ముక్తిని
ఎన్నై – నన్ను
ఇప్పవత్తినిన్ఱుం – ఈ సంసారము నుండి

సరళ అనువాదము:

నిరంతరము మాముణులు తనను విముక్తులను చేయమని శ్రీ రామానుజులను అభ్యర్థిస్తున్నారు. పెరియ పెరుమాళ్ళ వల్ల తాను ఇంత బాధను అనుభవిస్తున్నానని గ్రహిస్తారు, ఎందుకంటే వారి మంచితనము కారణంగా, తన కర్మ ఫలాలను పూర్తిగా అనుభవింపజేయాలనే ఉద్దేశ్యముతో  తనని ఇంత బాధ పెడుతున్నాడని గ్రహిస్తారు. పెరియ పెరుమాళ్ళ ఉద్దేశ్యము అర్థం చేసుకున్నప్పటికీ, కర్మ పరిణామాలను అనుభవించే సమయము వచ్చినపుడు భరించలేమని మాముణులు వివరిస్తున్నారు. ఈ శరీర సంబంధం కారణంగానే ముళ్ళతో నిండిన ఈ అంతులేని ప్రయాణాన్ని చేస్తున్నాను. అందువల్ల, ఈ పాప ప్రపంచం నుండి వీలైనంత త్వరగా తనను విముక్తి చేయమని తన తల్లి, తండ్రి అయిన శ్రీ రామానుజులను వేడుకుంటున్నారు.

వివరణ: 

మాముణులు వివరిస్తున్నారు – “ఆరప్పెరుంతుయరే సెయ్దిడినుం” అని జ్ఞాన సారము 21వ పాశురము మొదలైన వాటిలో వివరించినట్లుగా,  అతడి “హితము” (ఒక వ్యక్తికి ఏది మంచిదో దాని గురించి నిత్యము ఆలోచించుట మరియు చేయుట) వల్ల, అతడి అనుగ్రహము వల్లనే తాను కష్థాలను అనుభవిస్తున్నాను (ఎందుకంటే కర్మలు ఏదో ఒక విధంగా కరిగి పోవాలి, అందుకని బాధలు అనుభవించక తప్పదు) అని నేను అర్థం చేసుకున్నాను. నేను దీనిని గ్రహించి, అర్థం చేసుకున్నప్పటికీ, ఆ బాధల విషయానికి వస్తే, ఆ నొప్పి భవించలేము. అది నాకు ఎంత బాధ కలిగిస్తుంది అంటే, నేను “హా”, “ఓహ్” అన్న నా కేకలతో ఎంత విసుగు చెందానో తెలుస్తుంది. అన్ని పాపాలకు మూలం అయిన ఈ శరీరంతో నేను ఈ బాధను అనుభవిస్తున్నాను. ఈ లోకములో నేను ఎంతో కాలంగా ఇలా బాధపడుతున్నాను. నేను ఎప్పటికీ ఇలాగే ఉండటం సముచితమా?  “పావమే సెయ్దు పావి ఆనేన్” అని పెరియ తిరుమోళి 1.9.9వ పాశురములో తిరుమంగై ఆళ్వార్లు చెప్పినట్లుగా, ఈ శరీర సంబంధం కారణంగా నేను అపరాధములు తప్ప మరేమీ చేయట్లేదు. దురదృష్టవశాత్తు పాపాలతో నిండిన ఈ నా శరీరం నన్ను లాగి తీసుకెళ్ళే వైపు నేను వెళ్ళి దిగజారిపోతున్నాను. ఫలితంగా అంతులేని పాప పరిణామాలను అనుభవిస్తున్నాను, ఈ ప్రయాణంలోని ప్రతి క్షణం విసుగు చెందుతున్నాను. కానీ ఎంబెరుమానారే !!! నా తండ్రిగా, తల్లిగా మీ “హితము” అను గుణము కారణంగా నా మెరుగుదల కోసం నన్ను అనుగ్రహించారు, నన్ను స్వీకరించారు. అందువల్ల, నా ఈ అంతులేని బాధల నుండి వెలికి తీసి, ఈ సంసార సంకెళ్ళ నుండి నన్ను విముక్తులను చేయుము అని మిమ్మల్ని అభ్యర్థిస్తున్నాను.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-53/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 52

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 51

పరిచయము:

మాముణులు తాను చేసిన కాల యాపనకి పశ్చాత్తాప పడే అవకాశం కలిగిందని ఇదివరకటి పాశురములో వివరించారు. శ్రీ రామానుజుల అనన్య కృప కారణంగా, వారి అనుగ్రహము వల్ల మాత్రమే ఇది సాధ్యమైంది అని కూడా వివరిస్తున్నారు. అనంతరం, ఈ పాశురములో మాముణులు శ్రీ రామానుజుల కోసమై, పెరియ పెరుమాళ్ళు తన వద్దకు వచ్చే విధానాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. “శ్రీమాన్ సమారూఢపదంగరాజః” అనే వాఖ్యములో ఆతడు తన వద్దకు ఎలా వచ్చారో వర్ణించారు.

పాశురము 52:

కనక గిరి మేల్ కరియ ముగిల్ పోల్
వినదై శిఱువన్ మేఱ్కొణ్డు
తనువిడుం పోదు ఏరార్ అరంగర్ ఎతిరాశర్ క్కాగ ఎన్పాల్
వారా మున్నిఱ్పర్ మగిళ్ందు

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

కరియ ముగిల్ పోల్ – పైన తేలియాడు మేఘాలు లాగా
కనక గిరి మేల్ – “మేరు” అనే బంగారు పర్వతం పైన
అరంగర్ – పెరియ పెరుమాళ్ళు
శిఱువన్ –  “వైనతేయుడు” మరియు “పెరియ తిరువడి” అని పిలువబడే వానిపైన ఎక్కి వస్తారు
వినదై – “వినతా” అనే ఒక స్త్రీ
మేఱ్కొణ్డు–  పెరియ పెరుమాళ్ళు ‘వినదై శిఱువన్’ పైన (తమ వాహనమైన గరుడుని పై) సవారీ చేస్తూ వేంచేస్తారు
తనువిడుం పోదు – ఎప్పుడు నా ఈ శరీరం రాలి పడిపోతుందో
అరంగర్ – పెరియ పెరుమాళ్ళు
ఆర్ – నిండి ఉన్న
ఏర్  – సౌందర్యము
ఎన్పాల్ వారా – నేను ఉన్న చోటికి వస్తారు
ఎతిరాశర్ క్కాగ– యతిరాజుని కొరకై (ఒక తల్లిలాగ)
మున్నిఱ్పర్ – వచ్చి నా ముందు నిలబడతారు
మగిళ్ందు  – చాలా ఆనందంతో
(పెరియ పెరుమాళ్ళు వచ్చి, చిరుమందహాసముతో నిండిన తన ముఖాన్ని చూపించి నన్ను ఆనందింపజేస్తాడు. ఇది నిజం)

సరళ అనువాదము:

ఈ పాశురములో, మాముణులు తమ చివరి క్షణాలలో పెరియ పెరుమాళ్ళు తాను ఉన్న చోటికి వచ్చే విధానాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. “వినదై శిఱువన్”, “పెరియ తిరువడి” (గరుడ వాహనము) పైన ఆతడు వేంచేస్తారని మాముణులు వివరిస్తున్నారు. తాను ఉన్న చోటికి వచ్చి అతడి అందమైన చిరుమందహాసముతో నిండి ఉన్న ముఖారవిందాన్ని దర్శింపజేస్తారు. ఇవన్నీ అతడు ఎంబెరుమానార్ల కొరకై చేస్తాడు.

వివరణ: 

మాముణులు ఇలా అంటాడు, “కాంచనస్ప గిరేశ్శృంగే సగతిత్తో యదోయదా”,  “మంజుయర్ పొన్మలై మేల్ ఎళుంద మాముగిల్ పోన్ఱుళర్ (పెరియ తిరుమొళి 9.2.8)” అని దివ్యప్రబంధములో వివరించినట్లుగా, నల్లని వర్ణముతో కూడిన మేఘాలు స్వర్ణమయమైన “మేరు” పర్వతముపై విహరించినట్లు, నేను ఈ భూమిపై నా ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే చివరి క్షణాలలో,  “పెరుం పవ్వం మణ్డియుణ్డ పెరు వయిఱ్ఱ కరు ముగిల్” అని తిరునెడుంతాండకం 24వ పాశురములో వివరించినట్లుగా, పెరియ పెరుమళ్ళు గరుడారూడూడై వేంచేస్తాడు. గరుడను “పెరియ తిరువడి” అని, “వినతా” కుమారుడు అయినందున “వినదై శిఱువన్” అని కూడా పిలుస్తారు. నేను ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టే సమయంలో, ఒక తల్లిలా పెరియ పెరుమళ్ళు వస్తాడు. సౌందర్యములో అన్ని హద్దులు దాటిన ఆతడు, ఆ సమయంలో నేను ఉన్న చోటికి వస్తాడు, ఎంబెరుమానార్ల కోసం ఆతడు సంతోషంగా వస్తాడు. తన చిరునవ్వుతో నిండిన శ్రీ ముఖారవిందాన్నినాకు దర్శింపజేస్తారు. ఇది తద్యం.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-52/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 51

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 50

పరిచయము:

మాముణులతో ఎంబెరుమానార్లు, “నీవు ఇతర ప్రాపంచిక మనుషుల గురించి ఎందుకు మాట్లాడాలి? మునుపటి నీ స్థితి ఎలా ఉండింది?” అని ఆలోచిస్తున్నారు. “అనాదిగా నేను కూడా వారిలాగే సమయాన్ని వృథా చేస్తూ ఉండేవాడిని, అలా సమయము వ్యర్థము చేస్తున్నందుకు బాధ పశ్చాతాపము కూడా నాలో ఉండేది కాదు”, అలాంటి నాకు, మీ ఔన్నత్యము కారణంగా నేను ఇంతకాలం ఏమి కోల్పోయానో గ్రహించాను”, అని మాముణులు తెలుపుతూ తాను పొందిన ఫలితాన్ని కీర్తిస్తున్నారు.

పాశురము 51:

ఎన్ఱుళన్ ఈశన్ ఉయిరుం అన్ఱే ఉండు ఇక్కాలం ఎల్లాం
ఇన్ఱళవాగ ప్పళుదే కళింద ఇరువినైయాల్
ఎన్ఱు ఇళవిన్ఱి ఇరుక్కుం ఎన్నెంజం ఇరవు పగల్
నిన్ఱు తవిక్కుం ఎతిరాశా నీ అరుళ్ శెయ్ద పిన్నే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధములు:

ఎన్ఱుళన్ ఈశన్ – “నాన్ ఉన్నై అన్ఱి ఇలేన్ కణ్డాయ్ నారణనే నీ ఎన్నై అన్ఱి ఇలై” (నాన్ముగన్ తిరువందాది 7) వాఖ్యము ప్రకారం, పరమాత్మ శ్రీమన్నారాయణుడు మరియు ఆత్మల (జీవాత్మ) మధ్య సంబంధం శాశ్వతమైనది, ఎట్టి పరిస్థితులలో విడదీయరానిది. అనగా ఈశ్వరుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణుడు కూడా నిత్యుడు అని అర్థము.
ఉయిరుం – శ్రీమన్నారాయణ చేత నియంత్రించబడు ఆత్మ
అన్ఱే ఉండు – కూడా నిత్యమైనది
ఇక్కాలం ఎల్లాం – ఈ కాలమంతా
ఇన్ఱళవాగ– ఇప్పటివరకు
ఇరువినైయాల్– బలమైన నా కర్మల (మంచి చెడు కర్మలు) కారణంగా
ప్పళుదే కళింద ఎన్ఱు – నేను ఈ సమయాన్ని “పూర్తిగా వృధా” గా గడిపాను.
ఇళవిన్ఱి ఇరుక్కుం – అంతకన్నా దారుణంగా, ఈ నష్టానికి నేను పశ్చాత్తాపము కూడా  పడలేదు.
ఎతిరాశా – (అయినా కానీ) ఎంబెరుమానారారే!!!
నీ అరుళ్ శెయ్ద పిన్నే–  మీ ప్రియమైన అనుగ్రహాలు నాపై పడిన తరువాత!!!
ఎన్నెంజం – నా మనస్సు
నిన్ఱు – దృఢముగా
తవిక్కుం – పశ్చాత్తాప పడటం ప్రారంభించింది
ఇరవు పగల్ – రాత్రిం బగళ్ళు

సరళ అనువాదము:

మాముణులు ఈ పాశురములో, ఇప్పటి వరకు వృధా చేసిన సమయం గురించి తాము పశ్చాత్తాపపడేలా ఎంబెరుమానార్ల అనుగ్రహము చేసింది అని కీర్తిస్తున్నారు. ఎంబెరుమానార్ల అనుగ్రహానికి పూర్వము, మాముణులకు అనాదిగా తాను కోల్పోయిన విలువైన సమయానికి పశ్చాత్తాప భావన ఉండేది కాదు. కానీ ఎంబెరుమానార్ల అనుగ్రహము పొందిన పిదప మాముణులు రాత్రింబగళ్ళు ఈ విషయము గురించి మాత్రమే ఆలోచించసాగారు.

వివరణ: 

“నాన్ ఉన్నై అన్ఱి  ఇలేన్ కణ్డయ్ నారణనే ని ఎన్నై అన్ఱి ఇలై”, అని నాన్ముగన్ తిరువందాది 7వ పాశురములో తిరుమళిశై ఆళ్వార్ల వివరణ ప్రకారం, ఏ కాలములోనైనా జీవాత్మ పరమాత్మ శ్రీమన్నారాయణల మధ్య సంబంధం నిత్యమైనది, ఎన్నటికీ తెగనిది. అంటే సర్వనియామకుడు ఈశ్వరుడు అయిన శ్రీమన్నారాయణ నిత్యమైనవాడు. అదే విధంగా, నియంత్రణలో ఉన్న “ఆత్మ” లేదా “జీవాత్మ” అని పిలువబడేవాడు నిత్యమైనవాడు కూడా. అనగా వీరు లేని కాలము అంటూ లేదని అర్థము.  అందరికీ తండ్రి వంటి వాడైన శ్రీమన్నారాయణ, ఆత్మలందరూ ఎప్పటికీ నిత్యము ఉన్నవారే. కానీ, మీ (ఎంబెరుమానార్లు) అనంతమైన కృప నాపై చూపించిన ఈ క్షణము వరకు నా బలమైన కర్మ (మంచి చెడు రెండూ) ప్రభావాలను అనుభవిస్తూ నేను సమయాన్ని గడిపాను. అంతకన్నా దారుణమేమిటంటే, ఇంత కాలమూ, సమయ వృధా చేసిన నేను ఎప్పుడూ పశ్చాత్తాప పడలేదు. కానీ మీ ఆశీర్వాదం నాపై పడిన తరువాత, నేను చేసుకొన్న ఆ నష్టము గురించి మాత్రమే రాత్రింబగళ్ళు ఆలోచిస్తున్నాను. ఎంతటి అపారమైన కృప. నాపై ఎంత కరుణ!!! అని మాముణులు వివస్తున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2017/03/arththi-prabandham-51/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 3.6.2 – piNi avizhum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Third centum >> Sixth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

piNi avizhum naRu neela malar kizhiyap pedaiyOdum
aNimalar mEl madhu nugarum aRu kAla siRu vaNdE!
maNikazhunIr marungalarum vayalAli maNavALan
paNi aRiyEn nI senRu en payalai nOy uraiyAyE

Word-by-Word meanings

piNi avizhum – blossoming
naRu neela malar – fresh neela flowers [blue Indian water-lily]
kizhiya – to tear
pedaiyOdum – with female counterpart
aNi malar mEl – from dense flowers
madhu nugarum – drinking honey
aRu kAla – having six feet
siRu vaNdE – little beetle!
maNi – Beautiful
kazhunIr – sengazhunIr [purple/red Indian water-lily]
marungu – in all four sides
alarum – blossoming
vayal – surrounded by fertile fields
Ali – mercifully residing in thiruvAli
maNavALan – lord’s
paNi – acts
aRiyEn – I don’t know
nI senRu – you go
en payalai nOy – paleness spreading in my whole body
uraiyAy – You should inform, without ignoring.

Simple translation

Oh little beetle who is having six feet and is drinking honey along with your female counterpart, to tear the blossoming, fresh neela flowers! I don’t know the acts of the lord who is mercifully residing in thiruvAli which is surrounded by fertile fields having beautiful sengazhunIr flowers on all four sides; without ignoring me, you go and inform him about paleness spreading in my whole body.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

piNi avizhum naRu neela malar kizhiya – The flower blossoms partly due to the entry of the beetle and partly due to the change in time. The beetle knows the difference between well blossomed flowers and fresh flowers. With this – it is said that when he starts speaking, the beetle can understand his heart and solve the issue.

piNi avizhum … – The beetles are drinking the honey to tear the blossoming, fresh, neela flower; this implies – wherever they are sent, they will finish the task based on the situation.

malar kizhiya – The beetle is not enjoying the togetherness carefully; due to its pride, without seeing that it is its own mattress, it is destroying it [flower]. They have not entered the flower to perform japa [prayer]! The beetles, which enjoy togetherness without any other duty, will not know anything else. Just as a person who has eaten unmaththangAy (intoxicant material), will have his heart blinded and not know anything else.

When asked “What is the intoxicant here?” parakAla nAyaki says

pedaiyOdum – Don’t they need a separate mattress? They can unite on sky; each one’s body is the other’s mattress as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 38.14 “thavAngE samupAviSam” (then rest on your lap).

aNi malar mEl madhu nugarum – Will drink from dense flowers. When one is drinking from one flower, if it desires to drink from the next one, it need not fly. Since the whole pond is filled with flowers densely, when a beetle needs to go from one flower to another, it can just walk over. You like the dense nature of the flowers and are having this act of drinking honey as the only activity!

aRu kAla – Unlike those with two feet, those with six feet can quickly go and accomplish the task.  They (AzhwArs) think that the feet of those who unite them with emperumAn are their life as said in sthOthra rathnam 2 “athra parathra chApi nithyam yadhIya charaNau SaraNam madhIyam” (in this world and in the other world as well, always the divine feet of that SrIman nAthamunigaL are my refuge). She is saying “My livelihood is present in abundance”. One need not worry thinking about “charaNau” (two feet).

siRu vaNdE – While the skill is great, like embAr’s divine form, the beetle is also little in size.

maNi kazhu nIr marungu alarum – In all of the surroundings, pearls and sengazhunIr flowers only are to be seen. Alternatively, maNi means beautiful. Beautiful sengazhunIr flower blossoming.

maNi kazhu nIr … – Also explained as – one who has arrived and is residing in thiruvAli which is surrounded by fertile fields which have on their sides, beautiful sengazhunIr flowers blossoming. Another explanation – the water which is throwing up pearls and sengazhunIr flowers in the surroundings.

vayalAli maNavALan paNi aRiyEn – [paNi – act] Is he focussed on arriving here, to embrace me only? Or is he engaged in plucking flowers and giving them to those who are like jAmbavathi [one of the wives of krishNa, and the daughter of jAmbavAn, the bear]? I don’t know. Alternatively, is he being uncaring towards me like how dhushyantha was towards SakunthalA? I don’t know that as well. [paNi – speak] Without any wetness in his tongue and teeth, is he asking “What did she do?” “What happened to her?” paNi can be considered as speech and action, in this manner.

Though we are unable to know his nature, we cannot live without him.

nI senRu – To start with, we cannot be like him. He can live without us, but we cannot live without him.

nI senRu – Even if it is wrong, you first go to him. It is proper for us to wait for him to come.

When asked “What should we say, when we go there?” parakAla nAyaki says,

en payalai nOy uraiyAyE – As said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 35.35 “thadhAsIth nishprabha: athyartham rAhugrastha iva amSumAn” (sugrIva lost his shine, hearing the words of iLaiya perumAL like the sun caught by rAhu), as iLaiya perumAL informs the sorrow of perumAL to mahArAjar, and as the words reached sugrIva mahArAjar’s ears, the body started becoming pale), similarly you explain my situation to him in such a manner that his body acquires the same paleness as my body.

payalai nOy urai – Her paleness is beyond words. These beetles are so capable to speak about what is beyond words.

en payalai nOy uraiyAyE – Inform him about how my body is fully spread with paleness. She is saying that the beetle should inform in such a manner that wherever its word reaches, that place should become pale.

en payalai nOy uraiyAyE – What is the use of svathanthrar’s [bhagavAn’s] nature? You go and inform all this to him.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 3.6.1 – thUviriya

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Third centum >> Sixth decad

Highlights from avathArikai (Introduction)

Here, in this pAsuram, parakAla nAyaki is sending a beetle as messenger. She is saying “While your life is fulfilled, you have seen that my life is not so! Should you not inform emperumAn, who has arrived to eliminate my shortcomings?”

pAsuram

thUviriya malar uzhakkith thuNaiyOdum piriyAdhE
pUviriya madhu nugarum poRivariya siRu vaNdE!
thIviriya maRai vaLarkkum pugazhALar thiruvAli
Evari venjlaiyAnukku en nilaimai uraiyAyE

Word-by-Word meanings

thU – wings
viriya – to spread
malar – well blossomed flowers
uzhakki – stomped
thuNaiyOdum – with your spouse
piriyAdhE – without separating
pU – flowers
viriya – as they blossom
madhu – the honey in those flowers
nugarum – drinking
poRi – dots
variya – having stripes
siRu vaNdE – Oh little beetle!
thI viriya – to have the fire rise
maRai – vaidhika boundaries
vaLarkkum pugazh ALar – those who are having fame due to conducting without any shortcomings, their
thiruvAli – eternally residing in thiruvAli
Evari venjilaiyAnukku – for sarvESvaran who is holding arrow and beautiful bow in his hands
en nilaimai – my situation
uraiyAy – you should inform.

Simple translation

Oh little beetle who stomped on well blossomed flowers to have your wings spread, who without separating from your spouse, are drinking honey in the flowers as they blossom, are having dots and stripes! You should inform my situation to sarvESvaran who is holding arrow and beautiful bow in his hands and is eternally residing in thiruvAli which is home to those who are having fame due to conducting [rituals], without any shortcomings for the vaidhika boundaries, to have the (sacrificial) fire always rise.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

thUviriya malar uzhakki – thU viriya – to have the wings spread, stomping the flower; alternatively – thU viriya – thUydhAga virindha – that is stomping the well blossomed flower. Due to separation, she was avoiding to see the flower, and standing in a humble manner. The beetles, due to the joy of union, expanded their wings; SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 16.25 “naishA paSyathi rAkshasyO nEmAn pushpa pala dhrumAn | EkasthahrudhayA nUnam rAmamEvAnupaSyathi ||” (sIthA is not seeing the rAkshasis; she is not seeing the trees filled with flowers and fruits; with single-focused mind, she is only seeing SrI rAma) – for sIthAp pirAtti, there is no difference between seeing rAkshasis and seeing trees filled with flowers and fruits. SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 28.17 “nagOththamam pushpitham AsasAdha” (she approached the best trees) – just as someone approaches blazing fire, the well grown tree was filled with flowers. AsasAdha – Her detachment towards life is visible.

malar uzhakki – The flower which seems to be fire for parakAla nAyaki, is being treated by the beetle as mud. The flower, honey, buds and the fragrance mixed and was stomped. They [beetles] need not be carefully stepping on flowers. As said in thiruvAimozhi 6.1.6 “punnai mEl uRai pUnguyilgAL” (Oh young cuckoos who are residing on punnai flower!), the flowers which are the abodes for birds, feel like fire-place for her.

She enquired “Why does it feel like stepping on fire?” [She realised that] They have the manthram which will let them remain on fire without getting burnt; the manthram is,

thuNaiyOdum – When there is a couple, they can sustain on flower! Unlike me who is sending messenger, you are living along with your spouse!

thuNaiyOdum – She is thinking about her own state [where she is separated from emperumAn]. thuNai (companion) means one person protects and other is protected. It is said in thiruvAimozhi 10.3.4 “thuNai pirindhAr thuyaramum ninaigilai” (You did not think about my suffering, where I have separated from my companion (you)). siRiyAththAn would say “thuNai does not mean pair/couple; it only indicates a single person (who cares), i.e. the hero). Just as it was meant to say “unnaip pirindhAr“, here also thuNai means the male beetle.

piriyAdhE – We are fortunate to have the messengers remaining a couple and not having to face the same suffering.

thUviriya malar uzhakkith thuNaiyOdum piriyAdhE – What a strange desire to see the messengers also have same disease [of suffering in separation]! SrI rAmAyaNam kishkindhA kANdam 1.40 “mayUrasya vanE nUnam rakshasA na hruthA priyA” (Certainly, no one has abducted the peacock’s spouse). perumAL is saying “Has that evil person not come to this place where these peacocks are present?” perumAL thinks that rAvaNa will separate whoever is remaining as pairs.

pU viriya madhu nugarum – Just as prideful princes will abandon used mattress and climb a new mattress, the beetle is moving away from well blossomed flower to a newly blossomed flower and drinking honey; their entry and the flower blossoming happen at the same time. Just as southerly breeze, sun rays and time, the arrival of these beetles will also cause the flower to blossom. Just as two persons who have already spoken and made arrangements such that when one touches the door, the other will open, by the wind blowing from their wings, the flower is blossoming.

pU viriya – Their arrival is becoming the reason for the flower’s blossoming instead of shrinking.

madhu nugarum – SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 36.41 “namAmsam rAghavO bhungthE nachApi madhu sEvathE” (he is neither indulging in meat nor in alcohol) – your body is opposite to mine where I am weakened due to fasting! She is now blaming the beetle. They are drinking the honey, to have strength for their union with each other.

nugarum – They are not stopping the consumption of honey; they can stop drinking if it is for themselves; but here, they are drinking for each other; just as on particular occasions [like the day of marriage], the couple will eat from same plate [they are drinking together]; only when the honey goes below the throat will it satiate [one sucks the honey and gives to the other]; now, they are not drinking this honey to sustain themselves; are they not having it as a side-dish for their mutual enjoyment! Only when you make me also enjoy in this manner along with you, will your enjoyment be fulfilled. Is it not fair to feed those who have not eaten in the night? What kind of attitude is this to enjoy without sharing the joy with others!

poRi variya – Oh beetle who is having dots and stripes! The shine acquired by the union is visible in your body. The bodily features of the gatakas (those who unite) are as much goal as the noble qualities of their selves. One should not see inferiority based on one’s birth, in the case of those who unite us with emperumAn.

siRu vaNdE – To help parakAla nAyaki, the beetle’s body is already small. One need not assume a very small form at the time of execution [like hanumAn who had to make himself small while going to lankA]. hanuman reduced his body size as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 2.47 “prushadhamSaka mAthrassan” (With the body size that is equal to that of a cat). These beetles need not be mentioned as said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam1.207 “chachAra nAnAvidha vEshadhArI” (He roamed around assuming different forms).

poRi variya … – As said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 27.47 “prASamsatha mahAkapim” (She praised hanuman). hanuman’s greatness is similar to that of emperumAn as said in thiruvAimozhi 4.3.10 “Eththa Eththa engeydhum” (As we continue to praise, we cannot see the end); rishi is saying that to speak about the greatness of hanuman is to try and take out water from ocean to make it dry. [SlOkam 27.47 is explained here] thathassA – After hearing the story of SrI rAma from thiruvadi (hanuman), she regained her existence. hrImathi – As said in “sathi dharmiNi dharmAS chinthyanthE” (Only after the entity is established, its qualities can be analysed), after regaining her existence, the natural qualties of women started showing in her. bAlA – She was unable to bear overwhelming joy. bharthus sandhESa harshithA – She became joyful hearing the words of SrI rAma, her protector. parithushtA – the way the joy overflowed. viSAlAkshI prAchamsatha – She started praising. mahAkapim – Like a person trying to dry out an ocean with his hand, she tried to praise him.

Assuming that – hearing these, the beetle became shy and said “Why are you praising us who are waiting to execute your orders? Will the one who united with you and left you and is not showing mercy even after seeing your state, listen to our words? This is why we are hesitating”, parakAla nAyaki is speaking further.

thI viriya ... – Don’t you think like that. The residents of his town are very righteous. If you inform my situation, they will send him immediately; they will send him thinking “Are we worshipping someone who is very cruel towards woman?” So, informing my situation is only required. This is the abode where those who would look at the sufferers and say “Alas!” and who are engaged in apt activities, are gathered; they will definitely send him; once they send him, he has no other refuge than me.

thI viriya … – In thiruvAli which belongs to the brAhmaNas who are famous for conducting the fire without crossing the vaidhika boundaries and where the fire expands like blossomed lotus.

She says “This is the abode where people of noble qualities are gathered; you blame him showing your body and saying ‘he is tormentor of woman’ “; the beetles responded “Even if we went and informed, and even if he starts his journey, what can he do if he has hurdles on his way to you?” She says “No need to fear as long as he has his bow in his hand”. If he starts towards us, he won’t have any hurdles.

Evari vem silaiyAnukku – Is he not holding the bow in his hand to ensure that no one cries out in sorrow? [Message is] For SrI rAma who is having the bow which will engage anyone who holds it in a battle, which is beautiful due to having stripes and strong, and which will torment the stomach of the enemies in the way it is held.

The beetles ask her “You have explained our nature, where we are the ones going as messengers; you have explained the nature of the one to whom we are carrying the message; but what is your message which needs to be given to him?”

en nilaimai – How can I explain what cannot be explained in words! You have seen my form; now you have to use the apt words to explain my situation. She believes that more than herself, those who have seen her can explain her situation with words. She is considering this beetle to be as good as hanuman, who is aindhra vyAkaraNa paNdithan (very great scholar).

uraiyAyE – It is said that when a gandharva arrested dhuryOdhana and was carrying him away, dhuryOdhana called out for dharmaputhra and subsequently, dharmaputhra, out of compassion, rescued him; [she is saying] unlike that, is emperumAn of such nature that he will not help the one who desired for him and is suffering in separation from him?

uraiyAyE – You need not bring him; you just need to inform him – that is all I need; coming here is his responsibility; if he does not come, it will be a shortcoming, being a protector. After you inform him, he will follow your words and come.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 3.6 – thUviriya

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Third Centum

<< Previous Decad

perumal

When nanjIyar was suffering from physical ailments, peRRi came to know about it and visited nanjIyar. He asked nanjIyar “What do you need now?” nanjIyar mercifully said “I would like to hear the decad ‘thUviriya malaruzhakki’, and as perumAL (namperumAL – SrIranganAthan) mercifully walks, I should see him from behind, front and sides and should worship his divine feet”. At once, he invited varam tharum perumAL araiyar and requested him to sing this decad. As the araiyar recited the passage in fourth pAsuram “mInAya kodi nedu vEL vali seyya melivEnO” (Will I become weakened to be tormented by manmatha who has fish in his flag), nanjIyar mercifully said “Even if he had not come before being shot by the love arrows, should he not come to remedy the wound caused by those arrows?”

In the previous decad, AzhwAr had wonderful experience only in his mind as in periya thirumozhi 3.5.1 “vandhunadhadiyEn manam pugundhAy” (You came and entered in my heart, your servitor), periya thirumozhi 3.5.2 “adiyEn manaththirundhAy” (You remained in my heart) and periya thirumozhi 3.5.3 “en manaththE pugundhadhu inmaikkenRirundhEn” (I thought that you entered my heart to give joy to me); as the experience in the mind matured. it turned out to be visualisation (which is similar to physical experience) and instead of considering it to be visualisation, AzhwAr considered it to be physical experience; subsequently, AzhwAr desired for physical union and since he could not attain such experience, he became filled with sorrow and attained a feminine mood and revealed his state through her speech.

As said in “yathAgni sangAth kanakam apadhOsham prajAyathE | samSlishtam vAsudhEvEna manushyANAm thathA mana: ||” (Just as gold united with fire will become free from dirt, people whose mind is fully focussed on bhagavAn, will become pure) – Just as gold united with fire will become free from dirt, people whose mind is fully focussed on bhagavAn, will become pure and hence all AthmAs will attain the same state as bhagavAn’s divine consort when they become pure. Why did he attain the state of a divine consort? There is a quality named ananyArha SEshathvam (exclusive servitude) – this is common for all jIvAthmAs and pirAttis. Based on the aspects such as having joy when united with emperumAn, feeling sorrow when separated from bhagavAn, enjoying him only, he being the controller and self being controlled, considering that the goal is attained by his mercy instead of self-effort, there is nothing wrong in AthmA acquiring the state of pirAttis. While trying to show complete equality such as eyes, feet etc resembling lotus flower, instead of saying the particular limbs, it will be said as lotus itself. iLaiya perumAL explained his equality with sIthAp pirAtti in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 53.31 “na cha sIthA thvayA hInA nachAhamapi” (sIthAp pirAtti separated from you will not survive; same with me too); in this manner, one can attain the mood of pirAttis.

A pirAtti (consort) who naturally united and separated from her hero, in suffering from separation, being unable to wait until he arrives, decided to send messengers; since there was none in her vicinity to go as messenger and since she is in a stage where she requests anyone without being unable to distinguish between chEthana (sentient) and achEthana (non-sentient), and since subsequent to rAmAvathAram she has seen animals successfully delivering messages, she sends the birds who were visible to her, as messengers; she gave some messages to the messengers and at the time that her heart was hurt, emperumAn arrived there. She reveals her difficulties to him and concludes the decad.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 3.5.10 – pulli vaNdaRaiyum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Third centum >> Fifth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

pulli vaNdaRaiyum pozhil pudai sUzh thennAli irundha mAyanai
kallin mannu thiN thOL kaliyan oli seydha
nalla innisai mAlai nAlum Or aindhum onRum navinRu thAm udan
vallarAy uraippArkku idam Agum vAnulagE

Word-by-Word meanings

vaNdu – beetles
pulli – embracing each other
aRaiyum – humming
pozhil – garden
pudai sUzh – surrounding everywhere
then – beautiful
Ali – in dhivyadhESam named thiruvAli
irundha – mercifully residing
mAyanai – on sarvESvaran who is amazing
kallin – like a mountain
thiN – strong
mannu – eternally present
thOL – having shoulder
kaliyan – thirumangai AzhwAr
oli seydha – mercifully spoke
nalla – beautiful
in isai – having sweet tune
mAlai nAlum Or aindhum onRum – ten pAsurams
navinRu – recite
thAm udan vallarAy uraippArkku – for those who constantly meditate their meanings
vAn ulagE – paramapadham only
idam Agum – will become the abode.

Simple translation

thirumangai AzhwAr who is having shoulder, which is eternal and strong like a mountain,  mercifully spoke these ten pAsurams which are having sweet tune, on the amazing sarvESvaran who is mercifully residing in the beautiful dhivyadhESam named thiruvAli which is surrounded everywhere by garden where beetles are embracing each other and humming; those who recite these pAsurams, constantly meditating on their meanings, will have paramapadham only as their abode.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

pulli … – The amazing emperumAn is mercifully residing in thiruvAli which is having garden where the beetles, embracing each other, having drunk honey, will be humming, in its surrounding; AzhwAr who is having mountain like strong shoulder which is eternal, mercifully spoke this garland of pAsurams with tune on such emperumAn; due to the great attachment in this decad, AzhwAr is mercifully identifying individually as in four pAsurams plus five pAsurams plus one pAsuram.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 3.5.9 – Odhi Ayira nAmamum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Third centum >> Fifth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

Odhi Ayira nAmamum paNindhEththi nin adaindhERku oru poruL
vEdhiyA! araiyA! uraiyAy oru mARRam endhAy!
nIdhi Agiya vEdha mAmuniyALar thORRam uraiththu maRRavarkku
AdhiyAy irundhAy! aNiyAli ammAnE!

Word-by-Word meanings

nIdhi Agiya – that which ordains the conduct of people
vEdham – vEdham
mAmuniyALar – maharishis who can visualise the manthrams in such vEdham, their
thORRam – birth etc
uraiththu – spoke
maRRavarkku – for all others
AdhiyAy irundhAy – Oh you who remain the cause!
aNi Ali ammAnE – Oh lord of beautiful thiruvAli!
vEdhiyA – Oh you who are known through vEdham only!
araiyA – Oh you who eliminate the mischief and rule over me!
endhAy – Oh my lord!
Ayira nAmamum Odhi – reciting your thousand names
paNindhu Eththi – falling at your divine feet and praise
nin adaindhERku – for me who holds you as refuge
oru poruL – means for the distinguished goal
oru mARRam – a response
uraiyAy – please give

Simple translation

Oh you who remain the cause for all others and who recite vEdham which ordains the conduct of people and the birth etc of maharishis who can visualise the manthrams in such vEdham! Oh lord of beautiful thiruvAli! Oh you who eliminate the mischief and rule over me! Oh my lord! For me who is reciting your thousand names, falling at your divine feet and praise and hold you as refuge, please give a response for my means for the distinguished goal.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

Odhi … – For me who reached you reciting your divine names with my mouth, falling at your divine feet and praising you.

oru poruL – You should explain me the principle saying “This is the means through which you can attain me”.

vEdhiyA – Oh you, who are known by vEdham only!

araiyA … – Oh you who eliminate my mischief and rule over me! Oh my lord! You should mercifully speak a word. You should mercifully say a word like in SrI bhagavath gIthA 18.66 “mA Sucha:” (Don’t worry) to liberate me.

nIdhi … – vEdham which ordains the conduct of people.

mAmuniyALar thORRam – The birth of the sages who can visualise the manthrams in such vEdham; reciting these, oh you who are the cause for all! This implies, emperumAn creates the objects based on the words in vEdham, as existed previously. That is, as the word “bhU:” occurs, he creates earth. In this manner, creating each object, reciting the apt words.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 3.5.8 – sangu thangu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Third centum >> Fifth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.

pAsuram

sangu thangu thadangadal kadal mallaiyuL kidandhAy! aruL purindhu
ingu ennuL pugundhAy! inip pOyinAl aRaiyO!
kongu seNbagam malligai malar pulgi inniLa vaNdu pOy iLam
thengin thAdhaLaiyum thiruvAli ammAnE!

Word-by-Word meanings

in iLa vaNdu – sweet, young beetles
kongu – very fragrant
seNbaga malar – sheNbaga flower
malligai malar – jasmine flower
pulgi – (entered to drink honey) embraced (as they were very hot)
iLam thengin – in tender coconut
pOy – went and entered
thAdhu aLaiyum – stirring its buds
thiruvAli ammAnE – Oh lord of thiruvAli!
sangu – conches
thangu – remaining forever
thadam – vast
kadaluL – in thiruppARkadal
kadal mallaiyuL – in dhivyadhESam named thirukkadalmallai
kidandhAy – Oh you who are mercifully reclining!
ingu – here
ennuL – in the heart of me, the servitor
aruL purindhu pugundhAy – mercifully showered your grace and entered;
inip pOyinAl – now, if you left me and separated
aRaiyO – victory.

Simple translation

Oh lord of thiruvAli where sweet, young beetles embrace very fragrant sheNbaga flower and jasmine flower and then go and enter the tender coconut and stir the buds in it! Oh you who are mercifully reclining in the vast thiruppARkadal where conches remain forever and in dhivyadhESam named thirukkadalmallai! Here, you mercifully showered your grace and entered the heart of me, the servitor; now, if you left me and separated, that is victory [implies impossible to leave AzhwAr].

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

sangu … – You are mercifully reclining in the vast thiruppARkadal where conches are remaining forever; from there, you came and mercifully reclined in thirukkadalmallai for the sake of your devotees; while such divine abodes are your residences, you have mercifully showed your grace upon me and entered my heart.

inip pOyinAl aRaiyO – Since your mercy does not change, if you left now, “aRaiyO aRai” (victory! victory!). Only if the cause [bhagavAn] is changing, resulting aspect will change. Leaving me who cannot sustain without you, you cannot remain in those who are agreeable to your presence and absence.

kongu … – The beetles who entered fragrant sheNbaga and jasmine flowers, embraced them and as they were very hot, to reduce such heat, just as those who were affected by the hot summer, will keep their hand in sandalwood paste, the beetles will enter the tender coconut and stir its buds. Oh lord of such thiruvAli!

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org