Monthly Archives: October 2021

thirunedunthANdakam – 21 – Part 1

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous pAsuram – 20 – thErALum vALarakkan


The SlOkam that was quoted in eleventh pAsuram, “machchiththA: mathgathaprANA: bODhayantha: parasparam [SrI geethA – 10-9]”, is considered here. SrI parASara Bhattar divines that the three words of this SlOkam give meanings of the three pathigams of thirunedunthANdakam. (each set of 10 pAsurams). This SlOkam was explained in the introduction to eleventh pAsuram. It is explained more here.

“machchiththA:” is – “madh Eka chiththA:” (those who hold only me in their hearts). Not mixing other worldly matters, but channel their mind only in the matter of emperumAn, is the meaning. AzhvArs too divined that the intellect is only that which depends on the divine pair of emperumAn and pirAtti, as in “thAmaraiyAL kELvan oruvanaiyE nOkkum uNarvu [mudhal thiruvanthAdhi – 67]”. Everything else is dishonour (like a wife seeking some other man. It is because, between emperumAn and jeevAthmAs, there is a relationship of husband and wife). Considering other than emperumAn as means and/or destiny is a dishonour. Considering primordial matter (prakruthi) and items that are made of it, as something to attain is also dishonour. Thinking that we are independent of emperumAn, is also a dishonour. These are the meanings shown by “madh Eka chiththA:“. The 1st set of 10 pAsurams of thirunedunthANdakam talked with the mind that is having the place only for emperumAn. So, those 10 pAsurams are the explanation for “machchiththA:“.

“madhgatha-prANA:” (their life is based on me) is the next word. As said in “Aviyai aranga-mAlai [thirukkuRunthANdakam – 12]”, having life that is focussed towards Him. Being like that means – Feeling alive when being with Him, but fainting when separated. In the 2nd set of 10 pAsurams, thirumangai AzhvAr fainted due to the excessive love for emperumAn, and could not talk about her state on her own. So these pAsurams were set as the talk of her mother. So those 10 pAsurams are the explanation for “madhgatha-prANA:“.

“bODhayantha: parasparam” (They enlighten each other about the matters of emperumAn), is the next word. As said in “pullANi emperumAn poy kEttu irundhEnE [periya thirumozhi – 9.4.5]”, listening about emperumAn and sustaining oneself. “gOvindhan guNam pAdi – Avi kAththiruppEnE [nAchchiyAr thirumozhi – 8.3]”, sustaining one’s life by talking about the divine qualities of emperumAn. Talking to her friends about the relationship between her and emperumAn, and listening to their words, is how she could sustain her life – this is shown in the 3rd set of 10 pAsurams of thirunedunthANdakam. So these last 10 pAsurams are the explanation for the third word “bODhayantha: parasparam“. So this has been the additional explanation of SrI parASara Bhattar divining the meaning of groups of pAsurams in thirunedunthANdakam.

The first 10 pAsurams are set like how parASarar, his divine son vyAsar, and rishis would talk keeping emperumAn in their mind. They are of the type of giving importance to intellect. Middle 10 pAsurams are of the type of AzhvArs’ experience of emperumAn – being happy when together with Him, and sad when separated from Him. Third 10 pAsurams go with the state of seethA pirAtti and other pirAttis. They sustain themselves by talking about their happy times with emperumAn.

The relationship of this pAsuram with the previous one is – since not being in the state listening to correcting words, the mother appreciated the state of her ways and stepped aside after saying ‘perum thavaththAL enRu allAl pEsalAmE [thirunedunthANdakam – 20]”. Since her attaining a state of desperation is the result of His efforts (in many lives of a jIvAthmA), He was happy with that result and stayed away. But parakAla nAyaki was not able to tolerate the separation and so was in sunken state. As said in “Evam bahu-viDhAm chinthayithvA [SrI rAmAyaNam – sundhara KANdam – 31-1]” ((After seeing the state of seethAp pirAtti in ashOkavanam, thought of many different ways of introducing himself and the ways of talking to her), so in these ways, after thinking in many different ways .. (he started talking such that only she would be able to hear him)), like how thiruvadi thought of many ways, here too, after observing the state of parakAla nAyaki, her dear friend thought that she is not in the state of accepting good words of advice, and she thought about many different ways to make her sustain her life, and concluded that if she reminded her about the times of her union with emperumAn, then she would sustain her life thinking about that. So she asked parakAla nAyaki – since your union with Him was of gAndharva type, I was not present with you at that time, so you tell me how He came to your place, how did He unite with you, then before leaving what words did He say to comfort you? Since her reply is based on what happened with emperumAn, she was able to sustain herself and answered her inquiring friend – that is the theme running here.

In the first pAsuram (of the last 10 pAsurams) – parakAla nAyaki says – Oh dear friend!, Even after seeing His beauty and simplicity, like putting into the ocean and losing some thing that we were able to get hold of, I lost Him due to thinking of Him in a different way (that He is supreme, instead of thinking He is simple to approach). As her friend asked first as to how He came, this pAsuram is set as answering that question. This pAsuram is set as the association of chakravarthy thirumagan (rAmar) as the man, and parakAla nAyaki as the woman that is as seethA pirAtti.

maivaNNa naRum kunchik kuzhal pin thAzha
magaram sEr kuzhai iru pAdilangi Ada
eyvaNNa venchilaiyE thuNaiyA ingE
iruvarAi vandhAr en munnE ninRar
kaivaNNam thAmarai vAy kamalam pOlum
kaNNiNaiyum aravindham adiyum ahdhE
avvaNNaththavar nilaimai kaNdum thOzhee!
avarai nAm dhEvarenRu anjinOmE 21

Word by word meaning

mai vaNNam naRu kunchi kuzhal pin thAzha – Black in colour, having much fragrance, flailing in the air on His back is the divine hair each of which is curled separately,
magaram sEr kuzai – ear rings
ilangi Ada – shaking bright
iru pAdu – on both sides,
ey veNNam vem silaiyE thuNai aa – having as the companions the bow having fiery nature of shooting (a rain of arrows),
iruvar Ay vandhAr – He and iLaiya perumAL who does not separate from Him, came
en munnE ninRAr – and stood in front of me
ingE – in this thirumaNankollai;
kai – divine hands
thAmarai vaNNam – are beautiful like red lotus flower;
vAy – mouth too
kamalam pOlum – matches the lotus;
kaN iNaiyum – the two divine eyes too
aravindham – are that lotus only;
adiyum – divine feet also
ahdhE – are that lotus only;
kaNdum – even after having seen
nilamai – the state of
avvaNNaththavar – Him who is having such beauty,
thOzhee – Oh dear friend!
avarai – About Him
nAm – I
dhEvar enRu anjinOmE – was afraid because of thinking that He is the supreme lord.


mai vaNNam – Very dark hair. Its blackness is such that His divine black body would look like a clear crystal. So the divine hair gave more beauty along with His divine body.

naRum kunchi – naRumai – fragrant. Divine hair that is excessively fragrant. So fragrant that it would remove the difficulties faced by both those affected by the three types of hardships faced in this world (ADhyAthmikam, ADhi Baudhikam, ADhi dhaivikam), and the hardships due to separation from emperumAn. As said in “kESava: klESa-nASana: [nArasimha purANam – 26-37] (Did you not worship) kESavan who destroys sorrows, (asked yamadharma to one who is suffering in his hell)“, emperumAn’s divine hair would remove all sadness. Not only pleasing to the eyes, but the excessive divine fragrance also removes all the difficulties faced in mind.

kunchi – Instead of being curly in groups of hair, His hair is looking beautiful with each strand of hair hanging curled separately. At first nammAzhvAr divined, “koLginRa kOL iruLaich chugirndhitta kozhum suruLin uL koNda neela nannUl thazhi kol [thiruvAimozhi 7.7.9]” comparing darkness to emperumAn’s black hair. Since it was not a good match, he said just “anRu mAyan kuzhal [thiruvAimozhi – 7.7.9]”, thus just saying – “His hair”, because nothing was an apt comparison. The unstable darkness would not be a good comparison to His hair that is always set in such form. Hair that is sweet to look at, attracts our mind, and always enjoyable.

kuzhal pin thAzha – As said in “praSastha snigDhaneela kutilakunthala: [SrI vishNu sahasranAmam – kEsava: – 23 – Bhattar’s Bhasyam] (Having locks of hair that is praise-worthy, soft, dark, and curly), hair that is soft, dark, and curly flailing in His back;

pin thAzha – Friend asks, “How did you see His back (where the hair was, when He would have been facing you)”, and she replies, “Like how one cannot swim against the force of air from a cyclone, He could not face the wave of my beauty, and so turned His head away. I saw His hair at that time”. sthOthra rathnam SlOkam-35 talks about hair hanging in the forehead, and SlOkam-34 talks about it hanging till the shoulders. Even for emperumAn who is all-capable could not face it – such is her sweetness.

magaram sEr kuzhai irupAdu ilangi Ada – Due to the darkness of that hair, my sight was darkened, and so the divine face was not clear. At that time, like two moons rising, the divine ear-ornaments were present in His ears. When thiruvadi was searching for seethAp pirAtti, the rising moon helped him. Similarly, for the face that was darkened due to His dark hair, the ear-ornaments were giving it brightness.

ilangi – That is, it is talking about the brightness due to the pair in His ears adding colourfulness to each other. You could not see the beauty of that added colourfulness where I could not decide whether the ear-rings were the ornament for the hair, or the hair was like an ornament for the ear-rings, she says to her friend.

Ada – It was like an ocean coming with gentle movements, when the two ear-rings shaking on both sides as He came walking. Bhattar divines about this as, “There would be some movement (of happiness) in the face when seeing one’s lover. (so the ear-rings were shaking)”. nanjIyar divines, “Showing his front side, then His back side, what all gimmicks does He do to destroy her womanliness! (that is why the ear-rings shook on either side)”.

Who came along with Him?

ey vaNNa venchilaiyE thuNaiyA – He came with his hands and bow only as His companion, she says.

ey vaNNa venchilai – The fiery bow with the nature of shooting arrows. It is in the family of the bow to shoot arrows. (As per the ways of the clan of ikShvAku to which SrI rAmar belongs; as per the ways of bow made of bamboo). He brought the bow as His companion, thinking that a “Shiva-dhanuS” helped Him unite (Bow given by Shiva to janakar which SrI rAmar lifted and broke and so got the hand of seethA pirAtti. Here she thinks of herself as pirAtti). As she herself said, He is “villiRuththu mellyial thOL thOydhAy [thirunedunthAndakam – 13]” (~broke the bow and embraced the shoulders of pirAtti).

venchilai – The bow is such that even if a person with no valour would lift it then it would make him the greatest among beings. Or, it cannot be lifted other than the greatest of beings. Even for paraSurAmAzhvAn, he had to be born as a son of jamadhagni muni as an amSAvathAram (jeevAthmA with aspects of emperumAn’s powers), in order to be able to life the bow.

venchilaiyE thuNaiyA – bow that does not require the help of mind of one lifting it and shooting arrows. Just the bow serves as the companion.

venchilai – The bow is such that the enemies would be afraid to the core at just the sight of it. Seeing the state of Him with the bow would make those who love Him to live well, and those who oppose Him to lose. Oh friend, you could not see the manliness of how He came here with His hands holding the bow. Wife of a valorous warrior would indulge in his valour only. It is as said in “tham dhRushtvA SathruhanthAram – parishasvajE [SrI rAmAyaNam – AraNya KANdam – 30-39]” (Seeing such SrI rAman who destroyed the enemies and gave comfort to the maharishis, seethA pirAtti felt like regaining her existence. Happy, she hugged Him very much – it is His valour to which she fell for here).

silaiyE thuNaiyA – Since He came for me, He came alone (along with a non-sentient bow). Or, If someone who see Him asks why He came here, then He could say that He came for hunting, so that they could not question any more. He came with the bow that would help Him so. She also came here with the front of plucking flowers, so that she could be with Him.

ingE – This is the place where I got the treasure-trove (that is union with Him). After He went away after union, this place is such that I could stay put smelling the sand as He walked leaving the marks of His foot-prints here.

ingE – She is showing thirumaNankollai.

iruvarAy vandhAr – Isn’t it a contradiction to say that two of them came, after having said He came with His bow as the companion? There is no contradiction since like how the bow gives Him identification, presence of iLaiya perumAL (SrI lakShmaNan) also gives Him identification. He is said as “rAmasya-dhakShiNO-bAhu: [SrI rAmAyaNam – AraNya KANdam – 34-13, 34-14]” ((SrI lakShmaNan is) like a right-hand for SrI rAmar).

iruvarAy vandhAr – If he is like His right-hand, then why mention him separately? Like how it is not a separating meaning when one says that He came with His shoulder that hugs. It is not an exaggeration to say that one who is coming alone for union is coming with His bed (SrI lakShmaNan being Adhi Seshan).

iruvarAy vandhAr – He came as a supreme lord but also came as a simple human being. He did not come as just a lord, nor as just a devoted person, but as these two aspects mixed in Him. (How can someone come with both aspects mixed?) – He came with the mind as the lord placing His divine feet on my head, but ended up placing my feet on His divine head, losing Himself due to love. When holding hands during wedding one behaves as the lord, and in the bed room the formal ways are lost. So emperumAn is supreme as per the state of His devotees, and when His love for them flows back in excess, He behaves like a devotee of the devotee, as said in “athyantha Bhakthi yukthasya na Sasthram naiva cha krama:” (One who is having great love would not focus on the rules of SAsthras, nor the formal etiquettes).

Or, considering the word’s grammar, He came such that we would become two; such that only we two would be present (neither He nor I would be alone).

vandhAr – While I am supposed to go to His place and do madal procedure to get Him, it is He who came to my place. Or, Oh friend, you did not get to see the beauty of His walk when He came here walking. His walk required shouting an award to Him that He is the expert above of all in the art of walking.

vandhAr en munnE ninRAr – He came with a big rush, but like a river stagnating when nearing an ocean, He hesitated and stopped after not being able to win me, and so stood in front of me. While it is apt for me to longingly think when the time would come that I would see Him, it is He who stood thinking whether this girl could see my face directly – she says to her friend.

ninRAr – Stood as He could not step further. Stood in one place like a plant, or stood because there was nowhere else to go – these could also be the meanings.

Continued in part 2.

– – – – –

Translation by raghurAm SrInivAsa dhAsan.

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

ఆర్తి ప్రబంధం – 31

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 30



మునుపటి పాశురములో, మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజులకు పలుమార్లు మంగళం పాడటం మనము చూశాము. అందరూ ప్రీతితో అలవరచుకోవలసిన విషయమది. ఈ పాశురములో, మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజుల శౌర్యానికి నమస్కరిస్తూ మంగళం పాడుతున్నారు. అయితే వేద విరుద్దమైన అర్థాలను భోదించు వారిని, ఆ వేదార్థముల అసలు ఉద్దేశ్యాన్ని అర్థం చేసుకోని వారి వాదనలను నాశనం చేసిన శ్రీ రామానుజుల శౌర్యాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. మునుపటి పాశురములో శ్రీ రామానుజుల తిరుమేనికి మంగళాలు అందించగా, ఈ పాశురములో వారి గుణానుభవము చేస్తున్నారు.

 పాశురము 31

అరుశమయ చ్చడి అదనై అడి అఱుత్తాన్ వాళియే!!!
అడర్ందు వరుం కుదిట్టిగళై అఱత్తుఱందాన్ వాళియే!!!
శెఱు గలియై చ్చిఱిదుం అఱ తీర్ త్తు విట్టాన్ వాళియే!!!
తెన్నరంగర్ శెల్వ ముఱ్ఱుం తిరుత్తి వైత్తాన్ వాళియే!!!
మఱైయదనిల్ పొరుళ్ అనైత్తుం వాయ్ మొళిందాన్ వాళియే!!!
మాఱనుఱై శెయ్ద తమిళ్ మఱై వళర్ త్తోన్ వాళియే!!!
అఱమిగు నఱ్పెరుంబూదూర్ అవదరిత్తాన్ వాళియే!!!
అళగారుం ఎతిరాశర్ అడియిణైగళ్ వాళియే!!!

ప్రతి పద్ధార్ధములు

వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
అడి అఱుత్తాన్ –  వేర్లతో సహా పెకిలించి నాశనం చేసినవాడు
అరుశమయ చ్చడి అదనై – వేదాలలో చెప్పబడిన దాని ప్రకారం నడుచుకోని ఆరు సిద్దాంతములు.
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
అఱత్తుఱందాన్ – పూర్తిగా తరిమి కొట్టినవాడు
అడర్ందు వరుం –  అందరూ కలిసి పెద్ద సంఖ్యలో వచ్చినవారు
కుదిట్టిగళై– వేదములను వక్రీకరించిన, “నాన్ మఱైయుం నిఱ్క క్కుఱుంబుసెయ్ నీసరుం మాణ్డనర్” అన్న వాఖ్యములో వలే “కుదృష్థులు” అని అర్థం
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
తీర్ త్తు విట్టాన్ – నాశనం చేసినవాడు
శెఱు గలియై – “కళి” అని పిలువబడే ప్రమాదకరమైన, విస్తృతంగా వ్యాపించి ఉన్న దుష్ట శక్తి
అఱ – వదలకుండా
చ్చిఱిదుం – ఒక చిన్న అణువు
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
తిరుత్తి వైత్తాన్ – ఆదేశించి పరిపాలించినవాడు
శెల్వ ముఱ్ఱుం – సమస్థ సంపద
తెన్నరంగర్ –  అందముతో నిండి ఉన్న పెరియ పెరుమాళ్ (శ్రీ రంగనాధుడు)
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
వాయ్ మొళిందాన్ –  తమ దివ్య వాక్కులను మనకి అందించిన (శ్రీ భాష్యం)
పొరుళ్ అనైత్తుం – అన్ని శాస్త్రములలో
మఱైయదనిల్ – వేదాలలో ప్రచారం చేయబడిన
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
వళర్ త్తోన్ – ప్రచారం చేసి వ్యాప్తి చేసినవాడు
తమిళ్ మఱై – తమిళ వేదము
ఉఱై శెయ్ద – ఇవ్వబడిన
మాఱన్ – నమ్మాళ్వార్
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
అవదరిత్తాన్ – అవతరించినవాడు
నఱ్పెరుంబూదూర్ – “శ్రీపెరుంబుదూర్” అని పిలువబడే పవిత్ర దేశం
అఱమిగు – తమిళ వేదంలో చెప్పబడిన విధంగా “సంపూర్ణ శరణాగతి” ని వ్యాప్తి చేయుట
వాళియే – చిరకాలం వర్ధిల్లాలి!!!
అడియిణైగళ్ – ఏకైక ఆశ్రయం, పాద పద్మములు
ఎతిరాశర్ – శ్రీ రామానుజులు
అళగారుం – సౌదర్యము మొదలైన గుణాలతో నిండి ఉన్న

సరళ అనువాదము:

శ్రీ రామానుజులు చిరకాలం వర్ధిల్లాలని మణవాళ మామునులు ఈ పాశురములో కోరుకుంటున్నారు. (1) వేద విరుద్దమైన ఆరు మహావృక్షాల లంటి సిద్దాంతాలను మటుమాయం చేసినవారు (2) వేద అపరాధులను తరిమికొట్టినవారు (3) ఈ ప్రపంచములో కలిని కలిప్రభావాన్ని నామరూపాలు లేకుండ చేసినవారు (4) శ్రీరంగాన్ని పునరుద్ధరింపజేసి, పూజా విధానములను క్రమబద్ధీకరింప చేసినవారు (5 “శ్రీ భ్యాష్యం” రూపంలో మనందరికీ వేదముల యదార్థములను ప్రసాదించినవారు (6) ఆసక్తిగల వాళ్ళల్లో తిరువాయ్మొళి సారాన్ని ప్రచారం చేసినవారు (7) అద్భుతమైన శ్రీపెరంబుదూర్లో అవతరించినవారు.  అందరికీ ఏకైక ఆశ్రయమైన అటువంటి శ్రీ రామానుజుల దివ్య శ్రీ పాదాలు చిరకాలము వర్ధిల్లాలి.


మణవాళ మామునులు శ్రీ రామానుజుల స్వరూప లక్షణాలకు మంగళం పాడుతున్నారు. మొదట, వారు ఆరు మహా వృక్షముల వంటి వేద విరుద్దమైన సిద్దాంతములను వాటి వేర్లతో సహా పెలికి నామరూపములు లేకుండా సర్వనాశనం చేసిన మహానుభావునిగా శ్రీ రామానుజులను ప్రశంసిస్తూ కీర్తి పాడటం ప్రారంభిస్తున్నారు. “సాఖ్యోలుఖ్యాక్షపాదక్ష్పణక కపిలపతంజలి మదాణుసారిణః” అనే వాఖ్యము ప్రకారం, వేద విరుద్దమైన ఆరు తత్వశాస్త్రములున్నాయి. శ్రీ రామానుజులు వాటిని మూలముతో సహా పూర్తిగా నాశనం చేశారు. వాళ్ళందరినీ ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసిన శ్రీ రామానుజులుకు మణవాళ మామునులు కీర్తి పాడుతున్నారు.  “నాన్ మఱైయుం నిఱ్క క్కుఱుంబు సెయ్ నీసరుం మాణ్డనర్ (ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 99)” అనే ప్రబంధంలో వివరించినదాని ప్రకారంగా – వీళ్ళందరు ఎరెవరో కాదు, వేదములను వక్రీకరించినవారే అని అర్థమౌతుంది. “కలి” కారణంగా వీళ్ళందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ అలోచనలను విసృతంగా ప్రచారం చేసి వ్యాప్తి చేయగలిగారు, ఈ ప్రపంచం మొత్తాన్ని ముంచెత్తారు. “అఱుసమయం పోనదు పొన్ఱి ఇఱందదు వెంకలి” అని ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 49 వాఖ్యములో వివరించబడింది. ఏదేమైనా, ఈ ప్రపంచంలో కలిని, దాని ప్రభావాన్ని జాడని లేకుండా శ్రీ రామానుజులు నిర్ధారించారు. మణవాళ మామునులు అటువంటి దయగల శ్రీ రామానుజులకు కీర్తి పాడుతున్నారు. దీని తరువాత,  “శ్రీమన్ శ్రీరంగశ్రీయం అనుభద్రవాం అనుదినం సంవర్ధయా” అన్న వాఖ్యము ప్రకారం, శ్రీరంగ సంపదను, ఆ దివ్య క్షేత్రము యొక్క దినచర్యను క్రమబద్ధీకరించిన శ్రీ రామానుజులకు మంగళం పాడుతున్నారు. 

వేదములు వాటిని వివరించే వ్యక్తిపై ఆధారపడి ఉండుట చేత అవి నిత్యము భయం భయంగా ఉండేవి. వేదములను సమగ్రంగా అన్వయించక పోతే వాటి అసలు ఉద్దేశ్యాన్ని పొందలేరుము, అందువల్ల అనువాదంలో చాలావరకు కోల్పోయే అవకాశం ఉంది. శ్రీ రామానుజులు వేదార్థములను పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్న తరువాత “శ్రీ భ్యాష్యం”ని (వేద వ్యాసుని బ్రహ్మ సూత్రాలకు భాష్యము) రచించి వేదముల యొక్క ఈ భయాన్ని తొలగించగలిగారు. వేదముల నిగూఢ అర్ధముల సారాన్ని వ్యాప్తి కూడా చేశారు. ఇంతటి మహోపకారాన్ని మనకందించిన శ్రీ రామానుజులను మణవాళ మామునులు కీర్తిస్తున్నారు.  తిరువాయ్మొళి యొక్క తనియన్ల లో, “వాళర్త ఇడత్తాయి ఇరామానుశ” అని ఒక వాఖ్యము ఉంది.  తమిళ వేదముగా ప్రఖ్యాతిగాంచిన “తిరువాయ్మొళి“ని ప్రచారము చేసిన శ్రీ రామానుజులకు మణవాళ మామునులు మంగళము పాడుతున్నారు. తిరువాయ్మొళిలో తెలుపబడిన శరణాగతి  సారాన్ని ప్రజలలో వ్యాప్తింపజేశారు. ఇది సామాన్యులకు చేరువ కావడానికి శ్రీపెరుంబుదూర్లో అవతరించిన శ్రీ రామానుజులు మాత్రమే కారణమని చెప్పవచ్చు. మానవాళికి చేసిన ఈ అద్భుతమైన సేవకు మణవాళ మామునులు వారికి వందనాలు సమర్పించుకుంటున్నారు.

చివరగా, మణవాళ మామునులు “సౌందర్యంతో నిండి ఉన్న శ్రీ రామానుజుల అద్భుతమైన దివ్య పాదయుగళి దీర్ఘకాలం జీవించనీ” అని చెప్పి ముగిస్తున్నారు. “అళగారుం” అనే పదం “అడియిణైగల్”కి (పాద పద్మములు) నామవాచకంగా  ఉపయోగించవచ్చు. ఈ పద్ధతిలో చూపించినచో, ఆ రెండు పాదాలు రెండు అందమైన తామర పువ్వులతో సమానంగా ఉంటాయని అర్థము చేసుకోవచ్చు. అంతే కాదు, ఇది శ్రీ రామానుజుల దివ్య పాదముల సహజ సౌందర్యాన్ని కూడా సూచిస్తుంది. “అఱమిగు నార్ పెరుంబూదుర్” అనే వాక్యముకి శ్రీ రామానుజులు ధర్మ ఉపాసకులైన వ్యక్తి అని అర్ధం, “ఇరామానుసన్ మిక్క పుణ్ణియన్ (ఇరామానుశ నూఱ్ఱందాది 91)” అనే ప్రబంధ వాఖ్యములో చూపబడింది.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజదాసి

మూలము :

పొందుపరిచిన స్థానము –

ప్రమేయము (గమ్యము) –
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) –
ప్రమాత (ఆచార్యులు) –
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం –

रामानुस नूट्रन्ददि (रामानुज नूत्तन्दादि) – सरल व्याख्या – पाशुर 1 से 10

Published by:

श्री: श्रीमते शठकोपाय नम: श्रीमते रामानुजाय नम: श्रीमत् वरवरमुनये नम:

रामानुस नूट्रन्दादि (रामानुज नूत्तन्दादि) – सरल व्याख्या


पाशूर १: श्रीरंगामृत स्वामीजी अपने हृदय को आमंत्रित करते हैं “हम सब श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य नामों का स्मरण करें ताकि हम उनके दिव्य पादारविन्दों में कुशलतापूर्वक रह सके।”

पू मन्नु मादु पोरुन्दिय मार्बन् पुगळ् मलिन्द

पा मन्नु माऱन् अडि पणिन्दु उय्न्दवन् पल् कलैयोर्

ताम् मन्न वन्द इरामानुसन् चरणारविन्दम्

नाम् मन्नि वाळ नेञ्जे सोल्लुवोम् अवन्  नामङ्गळे

हे मन! श्रीमहालक्ष्मीजी जो कमल पुष्प पर निवास करती है, भगवान के दिव्य वक्षस्थल का अनुभव कर, कमल पुष्प का त्याग कर , उस दिव्य वक्षस्थल पर निवास करने लगी। श्रीशठकोप स्वामीजी ,भगवान के दिव्य गुणों से पूर्ण तिरुवाय्मोळि में लीन हैं। श्रीरामानुज स्वामीजी, श्रीशठकोप स्वामीजी के दिव्य पादारविन्दों में समर्पण कर स्वयंको उद्धार किये। अनेक शास्त्रोंको सीखनेके बावज़ूत्, बहुत से विद्वान, जो श्रीरामानुज स्वामीजी के पहले थे, उनके अंतरिय अर्थों को समझ न सके। श्रीरामानुज स्वामीजी को उन अंतरिय अर्थों का पता था और उसे अच्छी तरह स्थापित किया। हम सब (श्रीरंगामृत स्वामीजी अपने हृदय से कहते हैं) श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य चरण कमलों को अपना लक्ष्य बनाकर श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य नामों का संकीर्तन करते रहे ताकि हम एक उद्देश से जीवन व्यतीत कर सके।

पाशूर २: पिछले पाशुर में श्रीरंगामृत स्वामीजी अपने हृदय को श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य नामों का संकीर्तन करने के पश्चात कहते हैं सब कैंकर्य भूलकर उनका हृदय श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य चरण कमलों का आनन्द ले रहा है । यह देख श्रीरंगामृत स्वामीजी आश्चर्य हो जाते हैं।

कळ् आर् पोळिल् तेन्नरङ्गन् कमलप् पदङ्गळ् नेञ्जिल्

कोळ्ळा मनिसरै नीन्गि कुऱैयल् पिरान् अडिक्कीळ्

विळ्ळादअन्बन् इरामानुसन् मिक्क सीलम् अल्लाल्

उळ्ळादु एन् नेंजु ओन्ऱु अरियेन् एनक्कुऱ्ऱ पेरियिल्वे

मधुस्यंदि उध्यानवनों से परिवृत श्रीरंगम दिव्यधाम में विराजमान भगवान के पादारविंदों का ध्यान न करनेवाले मानवों को छोड़कर, (तिरुमंगै आळ्वार )श्रीपरकाल स्वामीजी (जिन्होने तिरुक्कूरैयलूर में अवतार लिया और जिन्हें दिव्य प्रबन्ध रचने का लाभ मिला) के पादों में अविच्छिन्न भक्ति करनेवाले श्रीरामानुज स्वामीजी के शीलगुण के सिवा, मेरा मन, दूसरी किसी वस्तु का स्मरण नहीं करता; मैं अपने इस श्रेष्ठ स्वभाव का कोई कारण भी नही जान सकता।

पाशूर ३: श्रीरंगामृत स्वामीजी अपने हृदय को कहते है “मैं आपके नत मस्तक होता हूँ कि, जो संसार में लगे हुए हैं  उन जनों से मेरा सम्बन्ध तोड़कर जो श्रीरामानुज स्वामीजी के चरण कमलों कि सेवा करते हैं उनमें संलिप्त होने के लिये  मुझपर इतना कृपा  किये ।

पेर् इयल नेञ्जे! अडि पणिन्देन् उन्नै पेय्प्पिरविप्

पूरियरोड़ु  उळ्ळ​ सुऱ्ऱम् पुलर्त्ति  पोरुवु अरुम् सीर्

आरियन् सेम्मै इरामानुस मुनिक्कु अन्बु सेय्युम्

सीऱिय पेरु उडैयार् अडिक्कीळ् एन्नैच् चेर्त्तदऱ्के

हे हृदय जिसका बहुत उत्तम गुण हैं! मुझे बहुत लाभ देने के लिये मैं आपके नतमस्तक होता हूँ – क्योंकि आसुरी जन्मवाले नीचों के साथ लगा हुआ मेरा सम्बन्ध तोड़ डालकर, अद्वितीय कल्याणगुणवाले, श्रेष्ठ अनुष्ठानवाले एवं निष्कपट स्वभावले श्रीरामानुज स्वामीजी के विषय में की जानेवाली भक्ति को ही परमपुरुषार्थ माननेवाले आर्य जनों के पादारविंदो के नीचे मुझको लगा दिया।   

पाशूर ४:  वह कहते हैं श्रीरामानुज स्वामीजी की निर्हेतुक कृपा से उनका अपने पहले का नैच्यानुसंधान कि स्थिति पर पहूंचने की संभावना नहीं हैं और उनमें कोई दोष भी नहीं है।  

एन्नैप् पुवियिल् ओरु पोरुळाक्कि मरुळ् सुरन्द

मुन्नैप् पळविनै वेर् अऱुत्तु  ऊळि मुदल्वनैये

पन्नप् पणित्त इरामानुसन् परम् पादमुम् एन्

सेन्नित् तरिक्क वैत्तान् एनक्कु एदुम् सिदैवु इल्लैये

एम्पेरुमानार ने सभी को उस  परमात्मा का एहसास और जो सभी तत्वों ( चेतनों  औरअचेतनों) का कारण है, उसपर  ध्यान करने के लिए प्रेरित किये  उन्होंने यह श्रीभाष्य (उनके द्वारा रचित एक ग्रन्थ) द्वारा प्राप्त किया। श्रीरामानुज स्वामीजी जो सभी से श्रेष्ठ हैं मुझे जो अचेतन जैसा था को चेतन बनाया। श्रीरामानुज स्वामीजी ने अपने पादों को भी मेरे सिरपर स्थापित किया। ऐसे महा प्रसाद के पात्र बननेवाले मुझको अब किसी प्रकार की हानि न होगी।

पाशूर ५: श्रीरंगामृत स्वामीजी जिन्होंने यह प्रबन्धम श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य नामों का संकीर्तन करते हुए प्रारम्भ किया और अब यही कर रहे हैं। यह कहते हुए कि कुदृष्टिवाले (जो गलत तरीके से वेदों की व्याख्या करते हैं) इनकी निंदा कर सकते हैं , वह हिचकिचाते हैं और तत्पश्चात  स्वयं को आश्वासन देकर जिस कार्य को उन्हें करना हैं उसमे निरत हो जाते हैं।

एनक्कु उऱ्ऱ सेल्वम् इरामानुसन् एन्ऱु इसैयगिल्ला

मनक् कुऱ्ऱ मान्दर् पळिक्किल् पुगळ् अवन् मन्निय सीर्

तनक्कु उऱ्ऱ अन्बर् अवन् तिरुनामन्गळ् साऱ्ऱुम् एन् पा

इनक् कुऱ्ऱम् काणगिल्लार् पत्ति एय्न्द इयल्वु इदु एन्ऱे

कुदृष्टिवाले यदि मेरे इस ग्रन्थ की निंदा करेंगे तो यह निंदा ही वास्तव में इसकी प्रशंसा होगी और श्रीरामानुज स्वामीजी हीं हमारे स्वरूप का धन है, मेरे इस प्रयास को उपहास बनायेंगे। परंतु जो महात्मा लोग श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य शुभगुणों के अनुरूप, उन पर प्रेम करते हैं, वें उन आचार्य के श्रीनामों से विभूषित इन मेरी गाथाओं में विध्यमान दोषों पर भी नजर नहीं डालेंगे। 

पाशूर ६: पिछले पाशूर में श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं कि यह उनका श्रीरामानुज स्वामीजी के प्रति भक्ति का प्रचार हैं। अब वें स्वयं को दोष देकर कहते हैं कि उनका श्रीरामानुज स्वामीजी के महानता के साथ समान भक्ति नहीं हैं।

इयलुम् पोरुळुम् इसैयत् तोडुत्तु ईन् कविगळ् अन्बाल्

मयल् कोण्डु वाळ्त्तुम् इरामानुसनै मदि इन्मैयाल्

पयिलुम् कविगळिल् पत्ति इल्लाद एन् पावि नेन्जाल्

मुयल्गिन्ऱनन् अवन् तन् पेरुम् कीर्त्ति मोळिन्दिडवे

अतिविलक्षण सामार्थ्यवाले कविलोग, प्रेमके मारे पागल बनकर, परस्पर अनुरूप शब्द व अर्थ मिलाकर जिन काव्यों से श्रीरामानुज स्वामीजी की स्तुति करते हैं, उन काव्यों में सर्वथा भक्तिशून्य और बुद्धिशून्य मैं अपने पापिष्ठ मन से उन आचार्य सार्वभौम के असीम यश की स्तुति करने का प्रयत्न कर रहा हूँ।

पाशूर ७: श्रीरंगामृत स्वामीजी अपनी दीनता को देखकर पीछे हठते हैं, श्रीकूरेश स्वामीजी (श्रीरामानुज स्वामीजी के प्रमुख शिष्यों में से एक) के दिव्य चरण कमलों को स्मरण करते हैं और यह तय करते हैं कि यह कठिन कार्य नहीं हैं और उसे प्रारम्भ करते हैं।

मोळियैक् कडक्कुम् पेरुम् पुगळान् वन्ज मुक्कुऱुम्बाम्

कुळियैक् कडक्कुम् नम् कूरत्ताळ्वान् चरण् कूडिय पिन्

पळियैक् कडत्तुम् इरामानुसन् पुगळ् पाडि अल्ला

वळियैक् कडत्तल् एनक्कु इनि यादुम् वरुत्तम् अन्ऱे

वाचामगोचर, महायशवाले एवं कुलमद-धनमद-विध्यामद नामक तीन प्रकार के मदरूपी गड्ढों का पार करनेवाले, हमारे नाथ श्रीकूरेश स्वामीजी के श्रीपादों का आश्रय लेने के बाद, सर्वपापनिवार्तक श्री रामानुज स्वामीजी के दिव्य यशोगान करके, स्वरूपविरुद्ध दुष्ट मार्गों से बचना अब मेरे लिए बिलकुल कठिन नहीं हैं।

पाशूर ८: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं श्रीरामानुज स्वामीजी श्रीसरोयोगी (पोय्गै आळ्वार्) स्वामीजी द्वारा बड़ी कृपा से रचित प्रबन्धम को ध्यानमग्न होकर संकीर्तन करते थे, वें उनके भगवान हैं।

वरुत्तुम् पुऱ इरुळ् माऱ्ऱ एम् पोय्गैप्पिरान् मऱैयिन्

कुरुत्तिन् पोरुळैयुम् सेन्दमिळ् तन्नियुम् कूट्टि ओन्ऱत्

तिरित्तु अन्ऱु एरित्त तिरुविळक्कैत् तन् तिरु उळ्ळत्ते

इरुत्त्म् परमन् इरामानुसन् एम् इऱैयवने

नानाप्रकार के दु:ख देनेवाले सांसारिक क्षुद्र पदार्थ विषयक अज्ञानरूपी अंधकार मिटाने के लिए हमारे प्रपन्न कुल (वह कुल जो पूर्ण रूप से भगवान के शरण हो गये हैं) के नाथ श्रीसरोयोगी (पोय्गै आळ्वार्)  स्वामीजी ने पूर्वकाल में, वेदांतों के निगूढ़ अर्थों तथा द्राविड  भाषा को मिलाकर, बत्ती बनाकर (मुदल तिरुवंदादि नामक प्रबन्धम) जो दीप जलाया, इसका अपने हृदय से ठीक धारण करनेवाले भगवान श्रीरामानुज स्वामीजी हमारे नाथ हैं। 

पाशूर ९: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं जो श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य गुणों का संकीर्तन करते हैं, जो श्रीभूतयोगी स्वामीजी के दिव्य चरण कमलों को अपने दिव्य मन में स्मरण करते हैं, वें इस संसार में वेदों की रक्षा कर उसे स्थापित करेंगें ।  

इऱैवनैक् काणुम् इदयत्तु इरुळ् केड ज्ञानं  एन्नुम्

निऱैविळक्कु एट्रिय भूदत् तिरुवडि ताळ्गळ् नेन्जत्तु

उऱैय वैत्तु आळुम् इरामानुसन् पुगळ् ओदुम् नल्लोर्

मऱैयिनैक् कात्तु इन्द मण्णगत्ते मन्नवैप्पवरे

सर्वस्वामी भगवान का साक्षात्कार पाने के उपकरण हृदय के अंधकार मिटाने के लिए (‘इरण्डाम् तिरुवंदादि’ नामक प्रबन्ध) पूर्ण दीप जलानेवाले श्री भूतयोगी स्वामीजी के श्रीपादों को अपने मन में सुदृढ़ प्रतिष्ठापित करके, उन्हींका अनुभव करनेवाले श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्यगुणों का ही नित्य अनुसंधान करनेवाले विलक्षण महात्मालोग वेदों की रक्षा भाह्योऔर कुदृष्टिवालो से कर उनको शाश्वत प्रतिष्ठापित भी करनेवाले हैं। 

पाशूर १०: श्रीरंगामृत स्वामीजी कहते हैं जो श्रीमहामहिम श्रीमहद्योगी स्वामीजी के भक्त श्रीरामानुज स्वामीजी के परमभक्तों के पादभक्त हैं वास्तव में हीं नित्यश्रीमान है।

मन्निय पेरिरुळ् माण्डपिन् कोवलुळ् मामलराळ्

तन्नोडुम् आयनैक् कण्डमै काट्टुम् तमिळ्त् तलैवन्

पोन् अडि पोऱ्ऱुम् इरामानुसर्कु अन्बु पूण्डवर् ताळ्

सेन्नियिल् सूडुम् तिरुवुडैयार् एन्ऱुम् सीरियरे

पहले दो आळ्वारों ने दीप जलाकर (अपने प्रबन्ध से) विशाल और अविचलनिय अज्ञान को दूर किया। मिटाने अशक्त महान अंधकार के निवृत्त हो जानेपर तिरुक्कोंवलूर नामक दिव्यदेश के अधिपति ‘आयनार’ नामक भगवान को महालक्ष्मी के साथ दर्शनकर, उस दर्शन प्रकार का वर्णन करनेवाले द्राविड भाषा के सार्वभौम श्रीमहाद्योगी स्वामीजी के सुंदर श्रीपादों की स्तुति करनेवाले श्रीरामानुज स्वामीजी के बारे में भक्ति करनेवालों के श्रीपादों को अपने सिरपर धारण करनेवाले भाग्यवान नित्यश्री-विभूषित हैं।

अगले अनुच्छेद में इस प्रबन्धम के अगले भाग पर चर्चा करेंगे।

आधार :

अडियेन् केशव् रामानुज दास्

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

रामानुस नूट्रन्दादि (रामानुज नूत्तन्दादि) – सरल व्याख्या – तनियन

Published by:

रामानुस नूट्रन्दादि (रामानुज नूत्तन्दादि) – सरल व्याख्या

श्रीमते शठकोपाय नम: श्रीमते रामानुजाय नम: श्रीमत् वरवरमुनये नम:

मुन्नै विनैयगल  मूंगिल्  कुडियमुदन्
पोन्नम् कळर्क्कमलप्  पोदिरण्डुम्
एन्नुडैय सेन्निक्कणियागच् चेर्तिनेन् तेन्पुलत्तार्क्कु
एन्नुक् कडवुडैयेन् यान्

दास कहते हैं, मैंने श्रीरंगामृत स्वामीजी (जिन्होंने मूंगिल कुड़ी  {श्रेष्ठ कुल} वंश में जन्म लिया) के स्वर्ण जैसे दिव्य और  वांछनीय चरण कमलों को अपने मस्तक पर सजावटी आभूषण जैसे रखा ताकि समय समय पर जितने भी पाप मैंने इकट्ठा किये हैं वह लुप्त हो जायेँ। यह करने के पश्चात यमराज और उनके अनुयायी से किसी भी तरह मेरा सम्बन्ध न रहेगा। 

नयन्तरु पेरिन्बम् एल्लाम् पळुतु एन्रु नण्णिनर् पाल्

सयम् तरु  कीर्ति इरामानुस मुनि ताळिणै मेल्
उयर्न्द​ गुणत्तुत् तिरुवरंगत्तु अमुदु ओन्गुम् अन्बाल्
इयम्बुम् कलित्तुरैयन्दादि योद विशै नेञ्जमे 

श्रीरामानुज स्वामीजी वह हैं जो अपना आशिर्वादसे , जो यह समझने के पश्चात कि, इस संसार का सुख तुच्छ है, उनके शरण में आता है, उन्हें संसार पर विजय प्राप्त करने की शक्ति प्रदान करतें हैं । हे हृदय! इस प्रबन्धम को गाने को स्वीकारों जो बड़ी कृपा और उबरते प्रेम से श्रीरंगामृत स्वामीजी जिनमें बड़े गुण हैं, द्वारा श्रीरामानुज स्वामीजी के दिव्य चरणों पर प्रेम से रचा गया है। यह प्रबंध तमिल के “कलित्तुरै अंधादि” (तमिल पध्य जिसका पिछले पाशूर का अंतिम शब्द अगले पाशूर का प्रथम शब्द होता है।) शैली में है।   

सोल्लिन् तोहै कोण्डु उनदु अडिप्पोदुक्कुत् तोन्डु सेय्युम्
नल्लन्बर् एत्तुम् उन् नामम् एल्लाम् एन्तन् नाविनुळ्ळे

अल्लुम्  पहलुम् अमरुम्पडि नल्गु अऱुसमयम् 

वेल्लुम्  परम इरामानुस !  इदु एन् विण्णप्पमे

आपके भक्त वह है जो यह निश्चित करते हैं कि वें कुछ विशेष पाशुरों का हीं उच्चारण करेंगे और आपके श्रीचरणों में वाचीका कैंकर्य (प्राध्यापक की भाषा से सेवा) कर और उससे लाभ लेंगे। आप अपनी कृपा मुझ (पर बरसाते रहना ताकि सभी दिव्य नाम जो वें आपकी ओर बड़े प्रेम से ,दिन और रात में भेद देखे बिना सुनाते हैं वह मेरे जिव्हा पर नित्य वास करें। ६ भिन्न भिन्न दर्शनशास्त्र का अभ्यास रखनेवाले, जिसमे, वें जो वेदों में विश्वास नहीं करते थे और वें जो वेदों के विषय में गलत स्पष्टीकरण देते थे, ऐसे दोनों पर विजय प्राप्त करनेवाले आप श्रीरामानुज हैं। यही मेरी आपसे प्रार्थना हैं।   
अगले लेख में इस प्रबन्धम के अगले भाग पर चर्चा करेंगे।

आधार :

अडियेन् केशव् रामानुज दास्

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

periya thirumozhi – 2.5.2 – pUNdavaththam

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> Second centum >> Fifth decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

No specific introduction.


pUNdavaththam piRarkkadaindhu thoNdu pattup poynUlai meynUl enRu enRum Odhi
mANdu avaththam pOgAdhE vammin endhai en vaNangappaduvAnai kaNangaL Eththum
nINdavaththaik karumugilai emmAn thannai ninRavUr niththilaththaith thoththAr sOlaik
kANdavaththaik kanal eri vAyp peyviththAnaik kaNdadhu nAn kadalmallaith thalasayanaththE

Word-by-Word meanings

avaththam – some useless acts
pUNdu – taking up
piRarkku – for lowly people
adaindhu – holding on (to them)
thoNdupattu – serving
poy – false
nUlai – scriptures of those who reject vEdham
Odhi – learning (those)
mey nUl enRum – believing to be true meanings
mANdu – being finished
avaththam – useless
pOgAmal – not becoming
vammin – come (to become liberated);
endhai – being my father
en – for those who are like me
vaNangap paduvAnai – one who is easily approachable and surrendered to
kaNangaL – by the groups of wise people
Eththum – one who is praised
nINda aththai – being that entity which is inconceivable
karumugilai – one who has dark cloud like complexion
ninRavUr – in thiruninRavUr
niththilaththai – one who has a cool form like a collection of pearls
thoththu – flower bunches
Ar – being abundant
sOlai – having garden
kANdavaththai – kANdava forest
kanal – shining
eri – fire’s
vAy – in the mouth
peyviththAnai – one who made to enter
emmAn thannai – sarvESvaran
thalasayanam – sthala sayanam (where he rests on the ground)
kadal mallai – in thirukkadalmallai
nAn kaNdadhu – I got to see

Simple translation

Come here giving up holding on to service to lowly people, taking up useless acts and learning the scriptures of those who reject vEdham, believing them to be true, instead of perishing and becoming useless. Being my father, and being easily approachable and surrendered to for those who are like me, and being praised by the groups of wise people, being the inconceivable entity, who is having dark cloud like complexion, having a cool form like a collection of pearls in thiruninRavUr, sarvESvaran made kANdava forest which has gardens with abundant bunches of flowers, enter into the mouth of fire. I got to see such sarvESvaran in thirukkadalmallai sthala sayanam.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

pUNdavaththamavaththam pUNdu – Taking up useless acts. Ignoring the association with sAthvika (noble) people and the desire to attain goals as outlined in vEdham, taking up useless acts.

piRarkku adaindhu thoNdu pattu – Being humble towards inapt aspects as if remaining towards apt aspect (bhagavAn). Worshipping those who are not to be worshipped.

poyn nUlai … – Eagerly learning the scriptures created by those who cause confusion and those who are confused, with their intelligence, and subsequently perishing, being unable to retract analysing and knowing their true nature.

avaththam pOgAdhE – Instead of becoming useless in both this world and the other (superior) world.

vammin – Oh losers! Quickly come and stand here.

endhai en vaNangap paduvAnai – Being my father, being easily approachable by me.

kaNangaL … –  The inconceivable entity who is praised by wise people. Alternatively,

nINda vaththak karumugilai – One who has nINda hastham (one who has lengthy hand).

emmAn thannai – He was captivated by the same aspect which won over thiruvadi (hanuman).  SrI rAmAyaNam kishkindhA kANdam 3.14 “kimartham na vibhUshithA:” (Why are the shoulders not decorated?)

ninRa Ur … – One who is standing in thiruninRavUr like a rejuvenating bunch of pearls.

thoththAr .. – Making the kANdava forest which is having garden with abundance of flower-bunches to enter into the shining mouth of fire. When arjuna and krishNa were playing soft ball, agni bhagavAn came there saying “I am hungry”, krishNa let agni consume the forest under his watch. indhra became angry and poured heavy rain and arjuna made a protective layer on top of the forest with his arrows and the water fell off.

kaNdadhu – Just as it rained during the forest fire, I got to see emperumAn in this samsAra where I am suffering.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –