Monthly Archives: January 2021

periya thirumozhi – 1.2.3 – thudikoL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> First centum >> Second decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

In the previous pAsuram, AzhwAr explained how emperumAn destroyed lankA for [sIthAp] pirAtti and in this pAsuram, he is speaking about how he destroyed the bulls for the sake of nappinnaip pirAtti.

pAsuram

thudikoL nuNNidaich churiguzhal
thuLangeyiRRu  iLangodi thiRaththu Ayar
idikoL vengural inavidai adarththavan
irundhanal imayaththu
kadikoL vEngaiyin naRumalar amaLiyin
maNiyaRai misai vEzham
pidiyinOdu vaNdisai solath thuyilkoLum
piridhi senRadai nenjE !

Word-by-Word meanings

thudikoL – like udukkai (a percussion instrument which is slim in the middle)
nuN – very slender
idai – waist
suri – curly
kuzhal – hair
thuLangu – shining
eyiRu – having teeth
iLam kodi thiRaththu – for nappinnaip pirAtti who resembles a young creeper
Ayar – herdspeople’s
idi koL – like a thunder
vem – cruel
kural – having sound
inam vidai – the seven bulls which appeared in a herd
adarththavan – sarvESvaran who destroyed
irundha – eternally residing
nal – good
imayaththu – in himavAn
vaNdu – beetles
isai sola – as they are humming
kadi koL – having fragrance
vEngaiyin – malabar kino tree’s
naRum – beautiful
malar – flower-filled
amaLiyil – on the bed
maNi – filled with blue gem stones
aRai misai – on the rocks
vEzham – exultant elephant
pidiyinOdu – along with its female counterpart
thuyilkoLum – sleeping
piridhi – thiruppiridhi
senRu – go
nenjE – Oh mind!
adai – try to reach.

Simple translation

Oh mind! sarvESvaran destroyed the herdspeople’s herd of seven bulls which were having thunder like cruel sound, for the sake of nappinnaip pirAtti who resembles a young creeper, who is having a very slender waist resembling a udukkai (a percussion instrument which is slim in the middle), very slender waist and shining teeth; such sarvESvaran is eternally residing in thiruppiridhi in the good himavAn; here the beetles are humming; on the fragrant flower-filled malabar kino tree’s bed (floor beneath), on the rocks which are filled with blue gem stones, exultant elephant is sleeping along with its female counterpart. Go to such thiruppiridhi and reach there.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

  • thudi … – AzhwAr is speaking about nappinnaip pirAtti’s physical beauty and youth which will not make one withdraw even after seeing the cruel nature of the bulls. If this is the objective, would one not engage even in “karumAri pAyvadhu” (Act of jumping into a tank in kAmAkshi amman temple in kAnchIpuram (or other similar places), where spears will be placed. A man who is desirous of a particular woman will jump in there and if he avoids the spears, he will get to marry and if he does not, he will die); since the result is to get married to nappinnaip pirAtti, one could not see the cruel nature of the bulls. One who has very slender waist like a thudi (udukkai). He engaged with the horns of the bulls as said in thiuviruththam 21kOttidai Adinai“. Desiring to attain one kombu (a slender woman), he fell between two kombu (horns of the bulls). She has beautiful curly hair. Her teeth line resembles a shining moon in the dark.
  • iLam kodi thiRaththu – As said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 118.34 “pathi samyOga sulabham vaya:” (Seeing my age which is apt to get married to a man), she is at the age where she is seeking a husband as a creeper would seek a supporting pole. For such nappinnaip pirAtti.
  • Ayar … – Bulls which are owned by the herdspeople and which have the sound of thunder. Not just one or two, he destroyed all seven. This battle cannot be conducted as it was done in lankA for several days. Since they are the hurdles to embrace her, he destroyed them together by embracing them tightly.
  • irundha nal imayaththu – After killing the bulls and attaining nappinnaip pirAtti, this is the abode, where both of them started dwelling. This is the abode where the most loving lord is residing. He arrived here to help all his followers just as he helped nappinnaip pirAtti.
  • kadi … – The flower-bed which formed under the malabar kino tree, by the fresh, fragrant flowers which fell from the tree. In there, maNi aRai misai – inside the caves, on the rocks which resemble blue gemstones, which are dark and convenient for union. The male elephant with its female counterpart, remained there. maNi aRai – carbuncle rocks. aRai – rock. Also, said as very distinguished rocks.
  • vaNdu … – The elephants are resting here just as some princes will rest while having their feet massaged by servants. Since this is the abode of bhagavAn who killed the enemies and united with nappinnaip pirAtti and who is a great enjoyer, even the animals here would remain romantic. The male and female elephants would reside here enjoying the songs of the beetles.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 25 – engOlvaLai mudhalA

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

The nAyaki’s (leading lady’s) mother wonders whether among those who had been engaged with bhagavath vishayam (matters relating to emperumAn) and who had taken refuge only under him, anyone else had suffered this much. The commentator refers to the 27th pAsuram in mUnRAm thiruvandhAdhi “ArE thuyaruzhandhAr . . .” (who has suffered even for one day after attaining emperumAn? Who has experienced sorrow like that?”

Let us go through the pAsuram and its meanings:

engOlvaLai mudhalAk kaNNan maNNum viNNum aLikkum
sengOl vaLaivu viLaivikkum mAl thiRal sEr amarar
thangOnudaiya thangOn umbar ellAyavarkkum thangOn
nangOn ugakkum thuzhAy enseyyAdhu ini nAnilaththE

Word-by-Word Meanings

thiRralsEr – being strong
amarar thangOnudaiya – brahmA who is the lord of dhEvas (indhra et al), his
thangOn – being the distinguished lord
umbar – being great
ellAyavarkkum – other nithyasUris (permanent dwellers of SrIvaikuNtam)
thangOn – being the distinguished lord
nam kOn – being our lord, sarvESvaran
ugakkum – pleased with
thuzhAy – divine thuLasi
kaNNan – kaNNan’s
maNNum – bhUmi (earth)
viNNum – upper worlds
aLikkum – protecting
sengOl – for the order
em – our girl
kOl – being beautiful
vaLai mudhalA – for her bangles
vaLaivu – salutations
viLaivikkum – did not offer
ini – hereafter
nAnilaththu – on the earth, which is of four types [of lands]
enseyyAdhu – what will it not do?
Al – how amazing!

Simple Translation

He is the lord of brahmA who is the lord of all the dhEvas who are more powerful than human beings; he is the lord of nithyasUris who dwell in paramapadham (SrIvaikuNtam); he is the lord of people like us. What is the divine garland of thuLasi, which is worn with pleasure by such sarvESvaran, doing? It is not offering salutations to my daughter who is wearing beautiful bangles, and who is under the protection of sarvESvaran’s orders, which rule both this world (earth) and upper worlds. What else will this divine thuLasi not do on this earth which is of four types?

vyAkyAnam

engOl vaLai mudhala – it is said that this pAsuram has been sung by the nAyaki. Some others will say that it is the nAyaki’s friend who had sung while yet others will say that it is the nAyaki’s mother who had sung it. Since the pAsuram starts with the words engOlvaLai (my bangles) nayaki becomes the subject. Elsewhere in the vyAkyAnam the words “If one attains such a helpless woman in samsAram” are seen, indicating that the nAyaki’s friend who has sung the pAsuram. The previous pAsuram has been sung by the nAyaki’s mother and hence it could be taken that she has sung this pAsuram too. If the pAsuram is taken as the words of the nAyaki, the meaning for this term will be “Should the nAyakan manifest his independent nature by destroying my soul?” If it is taken as the words of the mother, the meaning will be “To kill my daughter”

kaNNan – The sceptre of emperumAn is conducting both this world and the upper worlds properly, protecting them. However, the divine thuLasi is causing harm to such righteous conduct of the sceptre. What is causing the harm? . . . .

nam kOn ugakkum thuzhAy – the divine thuLasi, which is much liked by sarvESvaran, is doing this. If one gets this helpless girl in samsAram . . . .

en seyyAdhu – sarvESvaran is there to protect both this world and the upper worlds. But instead of protecting, if he himself issues orders contrary to that, who is there to protect my girl?

thiRal sEr . . . . – he is the lord of brahmA who in turn is the lord of dhEvas such as the mighty indhra.

umbar . . .  – the distinguished dhEvas who are spoken of as ayarvaRum amarargaL – nithyasUris who do not have any bewilderment at all. Through these two terms, that emperumAn is the lord of both vibhUthis (leelA and nithya) is established.

nangOn – he is the lord of not only the two vibhUthis; he is my lord too.

ugakkum thuzhAy – thuLasi is such that it is desired by even such a lord, as mentioned in thiruvAimozhi pAsuram 1-9-7 thOLiNai mElum nanmArbin mElum (the garland of divine thuLasi is in contact with his divine shoulders and divine and distinguished chest).

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

periya thirumozhi – 1.2.2 – kalanga mAkkadal

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

periya thirumozhi >> First centum >> Second decad

<< Previous

Highlights from avathArikai (Introduction)

In speaking about how emperumAn removed AzhwAr’s loss [in previous decad 4th pAsuram], AzhwAr spoke about emperumAn removing sugrIva mahArajar’s loss in the first pAsuram; perumAL (SrI rAma) removed his own loss only after taking care of mahArAjar’s loss; in that sequence, AzhwAr is now speaking about rAvaNa vadham (killing of rAvaNa).

pAsuram

kalanga mAkkadal arikulam paNi seyya
aruvarai aNaikatti
ilangai mAnagar podiseydha adigaLdhAm
irundha nal imayaththu
vilangal pOlvana viRalirum sinaththana
vEzhangaL thuyarkoora
pilangoL vALeyiRRu ariyavai thiridharu
piridhi senRadai nenjE !

Word-by-Word meanings

nenjE – Oh mind!
mAk kadal – the vast ocean
kalanga – to agitate
ari kulam – the groups of monkeys
paNi – service
seyya – as they perform (due to that)
aru – unshakeable
varai – with the mountains
aNai katti – building the bridge
mA – great
ilangai nagar – lankApuri
podi seydha – turned to dust
adigaL thAm – sarva svAmi (lord of all)
irundha – eternally residing
nal imayaththu – in the distinguished himavAn (Himalayas)
vilangal pOlvana – like a mountain
viRal – having strength
irum – great
sinaththana – having anger
vEzhangaL – elephants
thuyar kURa – to greatly fear
pilam – caves
koL – having as residence
vAL – like a sword
eyiRu – having teeth
ari avai – lions
thiri tharu – roaming around
piridhi – thiruppiridhi
senRu adai – try to go and reach.

Simple translation

Oh mind! sarvasvAmi (lord of all) turned the great lankApuri to dust after building the bridge with unshakable mountains on the vast ocean which was agitated by the groups of monkeys who served; such emperumAn is eternally residing in the distinguished himavAn where elephants which are having strength of mountains and great anger, become very frightened for the lions which have the caves as their residence, having sword like teeth and are roaming around; try to go and reach such thiruppiridhi.

Highlights from vyAkyAnam (Commentary)

  • kalanga … – Just as when ISvaran relaxed his vow (of protecting all of them etc), the nature of [the dependent] entities  will struggle, when chakravarthith thirumagan (SrI rAma, divine son of emperor dhaSarathi) becomes angry, the result will be unexpected. He caused
    • the ocean which cannot be agitated by anyone, to become agitated
    • the monkeys which cannot differentiate between left and right hands to perform the service which can be done by nithyasUris
    • the mountains which will usually submerge in ocean to remain afloat.
  • mAk kadal kalanga – To have the ocean become agitated and to have the sand in the bottom rise up as said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 19.31 “apramEyO mahOdhadhi:” (ocean cannot be estimated by anybody).
  • ari kulam paNi seyya – To have the service rendered by those who are untouched by samsAra such as thiruvadi (garudAzhwAr), thiruvananthAzhwAn (AdhiSEshan), SrI sEnApathi AzhwAn (vishvaksEnar) et al, rendered by monkeys which are counted after samsAris (mortal humans) [with respect to intelligence] and which don’t know the difference between left and right hands. To have the service which was rendered after giving up the material body and reaching paramapadham, to be done with the present body even in the lowly birth (of monkeys).
  • aru varai aNai katti – Building the bridge with mountains whose boundaries cannot be seen by anyone.
  • ilangai – The lord who made lankA which creates fear in brahmA et al, to become dust particles even while remaining in his human form. After rAvaNa was killed, his wife said “See! The sun’s rays are freely entering and moving around in lankA now”. She said that thinking that he will wake up from death, being unable to bear the shame of losing control. SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 114.82 “prApthE paribhavE navE adhyavai nirbhayA lankAm” (Why are you still sleeping even after acquiring this new shame? Sun’s rays are entering without any fear in lankA) Something new which never existed previously, has occurred now. Previously the sun will traverse only for the purpose of drying paddy, due to fear for rAvaNa; now the rays are reaching everywhere without any fear.
  • ilangai mA nagar – SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 1.37 “lankAm rAvaNa pAlithAm” (lankA protected by rAvaNa). The city is so well fortified that even unskilled women can rule it. It is protected by rAvaNa who can even stop anyone from entering even if there is no fortress. Since emperumAn who is of the nature of eliminating the enemies has arrived, his being sarvasvAmi is well manifested.
  • irundha – This (remaining here) implies that instead of emperumAn remaining elsewhere and visiting here occasionally, he is dwelling here only permanently. In this manner, emperumAn made this his permanent abode by showing his seated presence to win over rAvaNa et al who rules over everyone with cruelty as if a creeper covering its support pole. [Alternative view] The abode where he arrived to eliminate the enemies and relax thereafter, has become the cause for helping us.
  • vilangal … – This is how huge the elephants are over there. They cause fear due to their form which resembles walking mountains. This is because, they did not have any fear there. The elephants which have the strength and anger to be not controlled by anyone.
  • thuyar kUra – To cause fear in such elephants to make them remain in eternal sorrow. [Alternative meaning for kUra] kUra – abundance, to increase greatly. Just as they had no match when they were fearless, now when they acquire fear as well, they become greatly fearful.

When asked “What was the action of the enemies which caused fear in them?” AzhwAr says,

  • pilam koL … – Lions which are dwelling in the caves, having sword like teeth, would roam around. These elephants remained strong like demons which are known as yagya Sathru (enemies for yAgams), indhra Sathru (enemies for indhra) and brahma Sathru (enemies for brAhmaNas) became fearful on seeing the free movement of lions [like the demons become fearful on seeing bhagavAn]. After perumAL built the bridge on the ocean, with bow in his hand, he marched from south to north – seeing this, the whole lankA became like a dead city. Similarly as the lions roam around, the elephants became frightened to feel as if they are dead. There is no benefit with knowledge or ignorance here, all of the entities which reside there have great valour.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 24 – iyalvAyina vanjanOy

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

Looking at the uncontrolled engagement and unflinching love which the nAyaki (leading lady) had for the nAyakan (leading man), her mother gets worried as to what will happen to the nAyaki.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

iyalvAyina vanjanOy koNdu ulAvum OrO kudangai
kayalpAyvana perunIrkkaNgaL thammodum kunRam onRAl
puyalvAyina niraikAththa puLLUrdhi kaLLUrum thuzhAyk
koyalvAy malar mEl manaththodu ennAngol em kOl vaLaikkE

Word-by-Word Meanings

iyalvAyina – being of one’s nature
vanjam – caused by (emperumAn’s) deception
nOy – disease
koNdu – having
ulAvum – moving about
perunIr – in huge water body
pAyvana – those which dart
kayal – being like fish
OrO kudangai – size of one’s palm
kaNgaL thammodum – being with such eyes
oru kunRAl – with a (gOvardhana) hill
puyalvAy – in rains
inanirai – clan of herds
kAththa – one who protected
puL – garuda
Urdhi – the rider, that is, SrIya:pathi, consort of SrI mahAlakshmi
kaL – honey
Urum – generating abundantly
koyalvAy – round in shape
thuzhAy malar mEl – on the garland strung with thuLasi
manaththodu – with (desirous) mind
em – as our daughter
kOl – one who is beautiful
vaLaikku – for her who is having bangles
ennAngol – what will happen?

Simple Translation

Her eyes are darting here and there due to the disease of love which occurs naturally and which is difficult to be seen by others. Each of her eyes is the size of a palm and is like a fish darting in water. The eyes seem to hold plenty of water. What will happen to my daughter who has such eyes and who desires the thuLasi garland, dripping with honey, and which belongs to krishNa who had protected from rain, the herd and herd-people in an earlier time with gOvardhana hill and who conducts garuda?

vyAkyAnam

iyalvAyina – something that is natural, and not assumed. Just as it has been mentioned in thiruvAimozhi 2-3-3 “aRiyAkkAlaththuLLE adimaikkaN anbu seyviththu” (you engaged me in servitude towards you at an age when I did not know anything) and in SrI rAmAyaNam bAlakANdam SlOkam “bAlyath prabhruthi susnigdha:” (lakshmaNa was affectionate towards SrI rAma from very young age itself), this too has been there from the beginning and did not come up in between.

vanja nOy – by manifesting his beautiful divine form to her, sarvESvaran deceitfully removed her engagement with worldly pursuits and created the disease called as bhakthi (devotion). Just as it has been mentioned in thiruvAimozhi 6-7-2 “Urum nAdum ulagamum thannippOl” (making everyone in the town, country and world, like herself) and in thiruvAimozhi 6-5-9 “marangaLum irangum vagai” (even the trees grieved for her), he deceitfully made everyone who saw him to be like himself.

nOy koNdu ulAvum – she behaved the way the disease made her to. SrI rAmAyam AraNya kANdam SlOkam 16-29 says “vrutha: prakruthibhir nithyam prayAthi sarayUm nadhIm” – lakshmaNa tells SrI rAma that bharatha would go every day to the river sarayu, surrounded by the ministers, to take a bath. Unable to tolerate the separation from SrI rAma, bharatha was going to the river to take bath in the cold water. Would he go with others when separated from SrI rAma? The opinion here is that he did not walk on his own, but due to the disease of separation, they carried him to the river. Being deceived by sarvESvaran would mean being united with him initially and then being separated from him. In the next SlOkam 16-30, lakshmaNa tells SrI rAma “athyantha sukham samvrudhdha sukumArO himArdhitha: | katham thu apara rAthrEshu sarayUm avagAhathE ||” (how bharatha, who grew up in comfort and who had a delicate form, became very distressed towards the last part of the night  to take a bath in the cold waters of the river sarayu?) The commentator explains here the meaning of this SlOkam: athyantha sukham – After dhaSaratha had completed sixty thousand years, you, rAma, were born to him so that he could rid himself of the stigma of being without a progeny. Thus, you were brought up in total comfort by the emperor. bharatha derived the same comfort with which you were brought up. sukumAra: – how delicate was his form? Even if you were to look at his form intently, his form would wither; it was that delicate. sukhOchitha: – he was apt to live, being united with you and not in separation from you. kathannu – lakshmaNa thinks that bharatha too would feel the water to be cold, just as he had felt. Since lakshmaNa was always with SrI rAma, he had not suffered due to separation from him. He thought that the water, which was very cold for him while having a bath in the early hours of the morning, would have been cold for bharatha too. However, since bharatha was suffering in separation from SrI rAma, the water felt hot for him [separation brings about excessive heat in the body] and lakshmaNa was not aware of this. apararAthrEshu – early hours of the morning. Why did bharatha go to the river in the early hours? Just as a newly widowed lady would go for her bath very early in the morning so that other people in the place would not see her, bharatha felt that if he went for his bath in daylight, others would scoff at him saying “He is the son of kaikEyi; did not SrI rAma have to go the forest, only because of him?”; hence he went for his bath while it was still very dark. sarayUm avagAhathE – if he were drowned in the river sarayU, people would have to feel for him in the water to bring him out [since it was very dark].

OrO kudangai – this does not imply that the eyes were small, just sufficient to fill out one’s palm. The eyes were large enough to be enjoyed fully by the nAyakan.

kayal pAyvana – they were beautiful and motionless.

pAyvana perunIr – her eyes were such that it appeared as if the water of entire ocean had entered them.

kayal pAyvana perunIr – just like fish would dart from one place to another in the ocean, foraging for food.

kangaL thammodum – along with the eyes, the mind and other senses too went

kunRamonRAl – he [sarvESvaran as krishNa] wanted to protect the herd and herd-folk. He lifted what was near his hand so that they could take shelter under it. It so happened that what was near his hand was a hill and hence he lifted it.

puyalvAy – in the hurricane. It was not any ordinary rain. Just as it is mentioned in thiruvAimozhi 7-4-10 “thImazhai”(rain which caused disaster), it was torrential rain.

inanirai kAththa – while protecting, one should have the determination to protect, come what may. One should not distinguish between the sentient and insentient entities at that time. Everyone and everything has to be protected. This word only talks about protecting the cows. Were the cowherds not protected? Since the herd-folk are identified only through their cows, the term cow would include the cowherd too. Hence the herd-people were protected too.

puLLUrdhi – one who controls everything.

kaLLUrum thuzhAy – thuLasi from which honey is dripping. The thuLasi garland is reaching down from sarvESvaran’s shoulders to garuda. She [nAyaki] wants to embrace him with that garland. It is the garland desired by sarvESvaran too! Is there any precedence for him to offer the garland to someone who desires it? The commentator quotes from SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 16-21 “pathi sammAnithA sIthA” (sIthA, who has black eyes and who was given a happy message by her husband). Emperor dhaSaratha’s minister sumanthran had come to fetch SrI rAma as he was called by his father. Before leaving, SrI rAma adorned sIthA with the garland which he was wearing Our preceptors would say that Sri rAma was telling her “until I return keep remembering about our beauty”; SrI parAsara bhattar would say that SrI rAma felt ashamed that he was giving her the garland which he was wearing and caught hold of her legs while getting up, to indicate that he felt sorry. asithEkshaNa – while SrI rAma offered her his thuLasi garland, SithA garlanded him with her eyes.

koyal vAy malar mEl – the mind went after the beautiful, circular garland.

engOlvaLaikkE – I do not know as to what will happen to her [nAyaki], who is wearing beautiful bangles.

malar mEl manaththodu – along with her eyes, her mind to went to him, obediently.

svApadhESam (distinguished meaning): SrIvaishNavas took comfort with the presence of nammAzhwAr in samsAram; however, on seeing his excessive involvement with matters related to emperumAn, they were worried as to what will happen to him.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ೭೩ ನೇ ಪಾಸುರ ಮತ್ತು ಎರುಂಬಿಯಪ್ಪರವರು ರಚಿಸಿದ ಮುಕ್ತಾಯ ಪಾಸುರ

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ

<< ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ಪಾಸುರ ೭೩

ಅವರು ಅದನ್ನು ಕಲಿಯುವವರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಈ  ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಂದ ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ ತನ್ನೈ

ಸಿಂದೈ ತನ್ನಿಲ್ ನಾಳುಂ ಶಿಂದಿಪ್ಪಾರ್ -ಎಂದೈ

ಎದಿರಾಸರ್ ಇನ್ನರುಳುಕ್ಕು ಎನ್ರುಂ ಇಲಕ್ಕಾಗಿಚ್

ಚದಿರಾಗ ವಾಳ್ನ್ದಿಡುವರ್ ತಾಂ

ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಸೂಚನೆಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವ ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಪ್ರಬಂಧಮ್ ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು, ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ ಯತಿರಾಜಾ ಅವರ ಮಧುರ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಾಗಿ, ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.ಈ ಪ್ರಬಂಧಮ್ ಆಳ್ವಾರ್ಗಳ ಅವತಾರವನ್ನು, ಅವರು ಅವತರಿಸಿದ ಸ್ಥಳಗಳು, ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಅರುಲಿಚೆಯಲ್‌ಗಳಿಗೆ (ದೈವಿಕ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಿಗಾಗಿ) ಬರೆದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು, ಶ್ರೀವಚನ ಭೂಷಣಂ ಅದರ ವೈಭವಗಳು ಮತ್ತು ಅರುಲಿಚೆಯಲ್‌ಗಳ ಸಾರಾಂಶ ಮತ್ತು ಅವರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು “ಆಚಾರ್ಯರ ವಾತ್ಸಲ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ” ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರಬಂಧದ  ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ಅತ್ಯಂತ ಸಹಾನುಭೂತಿಯುಳ್ಳ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೈಂಕರ್ಯ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ‌ಸಲ್ಲಿಸುಂತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಸುರ ೭೪

ಮನವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳ್ ಅವರ ಶಿಷ್ಯ, ಎರುಂಬಿಯಪ್ಪ ಅವರ ತನಿಯನ್ (ಏಕ ಪದ್ಯ) ವನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಚಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆ.

ಮನ್ನುಯಿರ್ಗಾಳ್ ಇಂಗೇ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿವನ್

ಪೊನ್ನಡಿಯಾನ್ ಸೆಂಗಮಲಪ್ ಪೋದುಗಳೈ-ಉನ್ನಿಚ್

ಚಿರತ್ತಾಲೇ ತೀಂಡಿಲ್ ಅಮಾನವನುಂ ನಮ್ಮೈ

ಕರತ್ತಾಲೇ ತೀಂಡಲ್ ಕಡನ್

ಓ ಈ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು! ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಚಿನ್ನದ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಹೂವುಗಳಂತೆ ಇರುವ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಯ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ನಂತರ, ಈ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನೀವು ಅರ್ಚಿಸ್ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ (ಹೊರಸೂಸುವ ಮಾರ್ಗ) ಹೋಗಿ ವಿರಜಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ (ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಗಡಿ).

ಒಮ್ಮೆ ಅಮಾನವನ್ (ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಆಕಾಶ ಘಟಕ) ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ನೀವು ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ, ಶ್ರೀವೈಕುಂಠದವಲ್ಲಿರುವ ತಿರುಮಾಮಣಿ ಮಂಟಪಮ್ (ರತ್ನದ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೈವಿಕ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಾಂಗಣ) ಅನ್ನು ನಮೂದಿಸಿ,  ಸಂತೋಷದ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಸತ್ಸಂಗದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ಗೆ ಸದಾ ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸುವಿರಿ.

ಆಳ್ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಂ.

ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-73-conclusion-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org 
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 23 – punamO punaththayalE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

In the previous pAsuram, the nAyaki (leading lady) and her friends had posed a few questions to the nAyakan (leading man). In this pAsuram, the nAyakan poses a few questions to them.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

punamO punaththayalE vazhi pOgum aruvinaiyEn
manamO magaLir num kAval solleer puNdarIgaththangEzh
vanamOranaiya kaNNan kaNNan vAnAdamurum dheyvaththu
inamOranaiyIrgaLAy ivaiyO num iyalvugaLE

Word-by-Word Meanings

am – beautiful
kEzh – having complexion
puNadarIkam – lotus flower’s
Or – being distinguished
vanam – with forest
anaiya – being similar
kaNNAn – having eyes
kaNNan – krishNa’s
vAn – being enjoyable
nAdu – in paramapadham
amarum – dwelling
dheyvaththu – nithyasUris’
inam – with their clan
Or anayIrgaLAy – being similar in a way
magaLir – Oh girls!
num kAval – to be kept under your protection
punamO – are they, the fields?
punaththu – fields’
ayal – near
vazhi – in the path
pOgum – one who is going
aruvinaiyEn – one who has cruel sins, my
manamO – is it the mind?
solleer – please tell me
num iyalvu – your nature
ivaiyO – is it this?

Simple Translation

Oh girls who are in a way similar to nithyasUris who live in the enjoyable paramapadham of krishNa, who has eyes similar to the colour of a forest of lotus flowers! Should the fields be kept under your protection or should it be the mind belonging to me, who has cruel sins and who is going in the path near the fields? Please tell me.

vyAkhyAnam

punamO – why is the nAyakan calling himself as a sinner [this comes later in the pAsuram]? He feels that had he been that field itself, he would have had the fortune of being looked at by the girls continuously (since they are standing guard over the fields). Instead of that, he is a human being, a sentient entity. A doubt arises here: it was only in the previous pAsuram that the nAyaki had fully seen him holding foliage in his hand. Why then is he wailing that he would have been looked at by the nAyaki had he been the field? The reason perhaps is that the nAyakan is longing for her side-glance instead of a straight forward look at him.

punaththayalE vazhipOgum – Did I come inside your field? Is there no fence for your field? I had merely passed by the path near your field. It seems that whichever place he has to go to, he has to pass through the path near the fields which they are guarding.

vazhi pOgum – are we not going in our path? Should people go through forests and thorns? It appears that for him, places other than the place where they are present, are forests, full of thorns.

aruvinaiyEn manamO – I have sinned so much that wherever I go, the path has to be through the fields. piLLai thirunaRaiyUr araiyar, one of our preceptors, had once said “While all the dhivyadhESams are there, why should one incur a sin of having to go through thirunagari?” The meaning of this is that if people engage with matters relating to bhAgavathas and that is deemed as a sin, then the remedy is to engage with an act of virtue, which is engaging with matters relating to bhagavAn. Instead of that, if they were to engage fully with bhAgavathas, they will immerse in it and find it difficult to extricate themselves and this will be like a sin to them.

num kAval – are you guarding the fields or are you guarding my mind?

magaLir – the reason for addressing them in the plural is that they are all similar in making him [nAyakan] feel distressed. Their thoughts gel together.

solleer – even when they are not responding, he is imploring them to respond to his questions. If one were imprisoned, woudn’t those who had imprisoned him serve food to sustain that person?

puNdarIgaththangEzh . . . . – just as it is mentioned in chAndhOgya upanishath “thasyayathA kapyAsam puNdarIkam Evam akshiNI” (emperumAn’s eyes are like lotus flowers which blossom under sunlight).

angEzh – eyes are like a forest of beautifully complexioned lotus flowers. Or refers to the fact that the eyes are unique, distinguished. Even the forest of lotus will to an extent only equal the eyes and not fully. Or would also refer to a limb.

kaNNan – this term refers to simplicity. Through terms such as puNdarIkam, the beauty of emperumAn’s divine form was narrated.

vAnAdu amarum arum dheyvaththu inam Or anaiyIrgaLAy – rig vEdham says “sadhA paSyanthi sUraya:” (nithyasUris keep having dharSan [vision] of emperumAn constantly in SrIvaikuNtam). Even if all the nithyasUris get together, they will equal these girls only to an extent. In other words, if all the happiness of the nithyasUris, who enjoy emperumAn constantly in SrIvaikuNtam, gets added, it would not equal the happiness of these girls. The reason for this is that if one were to enjoy samsAram, it cannot offer sufficiently for that one person to become fulfilled while if all the nithyasUris were to enjoy the happiness in paramapadham, the entity which they enjoy is such great that more people will be needed to partake of that happiness.

anayIrgaLAy ivaiyO . . . . – is this your true nature? You enslave me somehow but do not offer anything for my sustenance. Is this your nature? Even after laying siege on my mind, you are not uttering a word. Is this your nature?

svApadhESam (distinguished meaning): Looking at the affection of nammAzhwAr towards nithyavibhUthi, these are the words spoken by SrIvaishNavas.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ೭೦ ರಿಂದ ೭೨ ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ

<< ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ಪಾಸುರ ೭೦

ನಾವು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾದ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇರುವಾಗ ನಮಗೆ ಆಗುವ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತೀಯ ಗಂಧಂ ಉಳ್ಳದೊನ್ರೈಚ್ ಚೇರ್ನ್ದಿರುಪ್ಪದೊನ್ಱುಕ್ಕು

ತೀಯ ಗಂಧಂ ಏಱುಂ ತೀರಂ ಅದು ಪೋಲ್ -ತೀಯ

ಗುಣಂ ಉಡೈಯೋರ್ ತಂಗಳುಡನ್ ಕೂಡಿಯಿರುಪ್ಪಾರ್ಕ್ಕುಕ್

ಕುಣಂ ಅದುವೇಯಾಂ ಶೇರಿವು ಕೊಂಡು

ಒಂದು ವಸ್ತುವು ದುರ್ವಾಸನೆಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಿಸಿದಾಗ, ಒಬ್ಬರು ರಜೋ ಗುಣಮ್ (ಉತ್ಸಾಹ, ಕಾಮ ಇತ್ಯಾದಿ) ಮತ್ತು ತಮೊ ಗುಣಮ್ (ಸೋಮಾರಿತನ, ಅಜಾಗರೂಕತೆ ಇತ್ಯಾದಿ) ಹೊಂದಿರುವ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಒಬ್ಬರು ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.ನಾವು ಎಂಪೆರುಮಮಾನ್, ಇತರ ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯನ್ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನಾವು [ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಈ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಮೊದಲು] ಹೊಂದಿದ್ದ ಭಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.ನಾವು ಎಂಪೆರುಮಾನ್, ಇತರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಅಪರಾಧ ಮಾಡುವ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನಾವು ಸಹ ಅಂತಹ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಸಹಜ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅಂತಹ ಜನರಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು ಉತ್ತಮ. ಇದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಪಾಸುರ ೭೧

ಮುಂಚಿನ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅನುಕೂಲಕರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕೂಲವಾದವರ ಸೂಚನೆಗಳು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಅವರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮುನ್ನೋರ್ ಮೊಳಿಂದ ಮುರೈ ತಪ್ಪಾಮಲ್ ಕೇಟ್ಟು

ಪಿನ್ನೋರ್ನ್ದು ತಾಂ ಅದನೈಪ್ ಪೇಸಾದೇ ತಾನ್ ನೆಂಜಿಲ್

ತೋಱ್ಱಿನದೇ ಸೊಲ್ಲಿ ಇದು ಶುದ್ಧ ಉಪದೇಶ ವರ 

ವಾರ್ತ್ತದೆನ್ಬರ್ ಮೂರ್ಕರಾವಾರ್

ಶ್ರೀಮನ್ ನಾಥಮುನಿಗಳ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ನಮ್ಮ ಪುರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ನೀಡಿದ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡುವ ಬದಲು, ಇತರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪಠ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವವರು, ಮೂರ್ಖರು.ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು [ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ] ಇತರರಿಗೆ ಕಲಿಸುವ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಜನರು, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ. ಇಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಾಪಿತ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರು.

ಪಾಸುರ ೭೨

ಆತ್ಮದ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ, ಅಚಾರ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ, ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಮುನಿಗಳು ನಮಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ . 

ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯಗಳ್ ಬೋದಂ ಅನುಟ್ಟಾನಂಳ್

ಕೂರುವಾರ್ ವಾರ್ತೈಗಳೈಕ್ ಕೊಂಡು ನೀರ್ ತೇರಿ

ಇರುಳ್ ತರುಮಾ ಜ್ಞಾಲತ್ತೈ ಇನ್ಬಮುಱ್ಱು ವಾಳುಂ

ತೇರುಳ್ ತರುಮಾ ದೇಶಿಗನೈಚ್ ಚೇರ್ನ್ದು

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲಂಗರು ಹಾಕಿರುವ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಶರಣಾಗು. ಅಂತಹ ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ ಕಲಿಯಿರಿ, ಅವರು ಶ್ರೀಮಾನ್ ನಾಥಮುನಿಗಳ್‍ನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ನಮ್ಮ ಪುರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಲಂಗರು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್, ಇತರ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕು.

ಈ ಸಂಸಾರಂ (ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತು) ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಉತ್ತಮ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ನಾವು ಇಲ್ಲಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಇತರ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು.

ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-70-72-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org 
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

ತಿರುವಾಯ್‌ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – 4.10 -ಒನ್‌ಱುಮ್

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಕೋಯಿಲ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊೞಿ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

<< 4.1 ಒರುನಾಯಗಮಾಯ್

ಶ್ರೀಃ ಯ ಪತಿಯಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯ ಆತ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ , ಇಲ್ಲಿಗೇ ಇಳಿದು ಬಂದು ಅರ್ಚ್ಚಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವನು. ಈ ಆತ್ಮಗಳು ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ನಿಯಮಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಆೞ್ವಾರರು ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಿ ಬದಲಿಸಿ ಪರಮಾನಂದವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಅರ್ಚ್ಚ್ಯಾವತಾರದಲ್ಲಿರುವ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ದಿವ್ಯದೇಶವು ಆೞ್ವಾರರ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಳವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅೞ್ವಾರರಿಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಅನುಬಂಧವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಸರಳ, ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಈ ಲೋಕದ ಜನರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಾಗಿರುವಾಗ ನೀನು ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವೆ?”

ಒನ್‍ಱುಮ್ ತೇವುಮ್ ಉಲಗುಮ್ ಉಯಿರುಮ್ ಮಟ್ಟ್ರುಮ್ ಯಾದುಮ್ ಇಲ್ಲಾ
ಅನ್‍ಱು ನಾನ್ಮುಗನ್ ತನ್ನೊಡು ತೇವರ್ ಉಲಗೋಡು ಉಯಿರ್ ಪಡೈತ್ತಾನ್
ಕುನ್‍ಱುಮ್ ಪೋಲ್ ಮಣಿಮಾಡ ನೀಡು ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನುಳ್
ನಿನ್‍ಱ ಆದಿಪ್ಪಿರಾನ್ ನಿಱ್ಕ ಮಟ್ಟ್ರೈ ತೆಯ್‍ವಮ್ ನಾಡುದಿರೇ॥


ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ ಅದರ ಜೀವಿಗಳೂ ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯವಾಯಿತು. ಆಗ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಮಷ್ಟಿ ಪುರುಷನೆಂದು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಅವರವರ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಇತರ ಜೀವರಾಶಿಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎತ್ತರವಾದ, ಪರ್ವತದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆಗಳು, ವಸತಿಗೃಹಗಳಿವೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ ಅನಂತ ಸೃಷ್ಟಿಗೂ ಕಾರಣವಾದವರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರಾದವರು. ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ನಾಶಕ್ಕೊಳಪಡುವ ಮತ್ತಿತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

ಎರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರೊಂದಿಗೆ ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ ನೀವು ಮತ್ತು ನೀವು ಪೂಜಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಾನರು. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಭಗವಂತನೊಬ್ಬನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿಂತಿರುವ ಸರ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ.

ನಾಡಿ ನೀರ್ ವಣಙ್ಗುಮ್ ತೆಯ್‍ವಮುಮ್ ಉಮ್ಮೈಯುಮ್ ಮುನ್ ಪಡೈತ್ತಾನ್
ವೀಡಿಲ್ ಶೀರ್ ಪುಗೞ್ ಆದಿಪ್ಪಿರಾನವನ್ ಮೇವಿ ಉಱೈಕೋಯಿಲ್
ಮಾಡ ಮಾಳಿಗೈ ಶೂೞ್‍ನ್ದು ಅೞಗಾಯ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನೈ
ಪಾಡಿ ಆಡಿ ಪ್ಪರವಿ ಚೆನ್ಮಿನ್ಗಳ್ ಪಲ್ ಉಲಗೀರ್ ಪರನ್ದೇ॥


ಸರ್ವೇಶ್ವರನು, ಪೋಷಕನಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಈ ಸಕಲ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ, ನಿನ್ನನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು, ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾದ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳಾದ ಜ್ಞಾನ , ಶಕ್ತಿ ಮುಂತಾದುವುಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ ಅನೇಕ ಅರಮನೆಗಳೂ, ಬಂಗಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಓಹ್! ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ಜನಗಳೇ! ಇಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗಾಗಿ ಹಾಡಿ, ಆಡಿ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಹೊಗಳಿ ಕೊಂಡಾಡಿರಿ.

ಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ , ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು – ಇದು ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಪರನ್ದ ತೆಯ್‍ವಮುಮ್ ಪಲ್ ಉಲಗುಮ್ ಪಡೈತ್ತು ಅನ್‍ಱುಡನೇ ವಿೞುಙ್ಗಿ
ಕರನ್ದು ಮಿೞ್‍ನ್ದು ಕಡನ್ದಿಡನ್ದು ಕಣ್ಡುಮ್ ತೆಳಿಯಕಿಲ್ಲೀರ್,
ಶಿರಙ್ಗಳಾಲ್ ಅಮರರ್ ವಣಙ್ಗುಮ್ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನುಳ್
ಪರನ್ ತಿಱಮನ್‍ಱಿ ಪ್ಪಲ್ ಉಲಗೀರ್ ತೆಯ್‍ವಮ್ ಮಟ್ಟ್ರಿಲ್ಲೈ ಪೇಶುಮಿನೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅನೇಕ ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು ಅವರಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಳಯದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಕಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರಳಯದ ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಉಗುಳಿ, ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅದರ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ, ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಒಂದು ದೇವತೆಯೂ ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಆ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಹೊರತು ಯಾರೂ ಹೆಚ್ಚವರಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಓ! ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕದ ಜನಗಳೇ! ಈ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ದೇವತೆಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿ. (ಇನ್ನೊಂದು ದೇವತೆಯು ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.)

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ “ಕಲ್ಮಶವಿಲ್ಲದ ಸಕಲವೇದಗಳು ತಿಳಿಸಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿರುವ ಶಿವನನ್ನು ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಗೊಂದಲವೇಕೆ? ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಆ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪೇಶನಿನ್‍ಱ ಶಿವನುಕ್ಕುಮ್ ಪಿರಮನ್ ತನಕ್ಕುಮ್ ಪಿಱರ್ಕ್ಕುಮ್
ನಾಯಕನ್ ಅವನೇ, ಕಪಾಲ ನನ್ಮೋಕ್ಕತ್ತು ಕ್ಕಣ್ಡುಕೊಣ್ಮಿನ್
ತೇಶಮಾಮದಿಳ್ ಶೂೞ್‍ನ್ದ ಅೞಗಾಯ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನುಳ್
ಈಶನ್ಬಾಲ್ ಓರವಮ್ ಪಱೈದಲ್ ಎನ್ನಾವದು ಇಲಿಙ್ಗಿಯರ್ಕ್ಕೇ॥


ನಾಯಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ರುದ್ರರಿಗೇ ಇರುವ ಒಂದೇ ದೈವವೆಂದರೆ ಸರ್ವೇಶ್ವರನು.(ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣರು). ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಅನೇಕ ಬೇರೆಯ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಏಕೈಕ ದೈವ. ಮಹಾಭಾರತ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕಪಾಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಲಿಂಗಪುರಾಣವನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡ ಅನುಮಾನಿಕೆಯರಂತೆ ಆಗಬೇಡಿ. ಸಹಜವಾಗಿ ನಾಯಕರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ನಾಯಕನಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೀಳಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿ. ಅವರು ಎತ್ತರವಾದ ಕೋಟೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ವೇದವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡವರ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಕುದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಆೞ್ವಾರರು ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಸರ್ವ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಲಿಙ್ಗತ್ತಿಟ್ಟ ಪುರಾಣತ್ತೀರುಮ್ ಶಮಣರುಮ್ ಶಾಕ್ಕಿಯರುಮ್
ವಲಿನ್ದು ವಾದುಶೆಯ್‍ವೀರ್ಗಳುಮ್ ಮಟ್ಟ್ರುಮ್ ನುಮ್ ತೆಯ್‍ವಮುಮ್ ಆಗಿ ನಿನ್‍ಱಾನ್
ಮಲಿನ್ದು ಶೆನ್ನೆಲ್ ಕವರಿ ವೀಶುಮ್ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರದನುಳ್
ಪೊಲಿನ್ದು ನಿನ್‍ಱ ಪಿರಾನ್ ಕಣ್ಡೀರ್ ಒನ್‍ರುಮ್ ಪೊಯ್ಯಿಲ್ಲೈ ಪೋಟ್ಟ್ರುಮಿನೇ॥


ನೀವು ತಾಮಸ ಪುರಾಣಕ್ಕೆ(ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ) ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನೀವೆಲ್ಲ ಕುದೃಷ್ಟಿಗಳು. ವೈಷೇಶಿಕಗಳೇ, ಜೈನರೇ, ಬೌದ್ಧರೇ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಒಣಗಿದ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದ್ದೀರ. ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೇಲೇರಿಸಲು ಅವರು ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭತ್ತದ ಹಸಿ ತೆನೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ತೆನೆಗಳು ಚಾಮರದಂತೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೂಗುತ್ತದೆ . ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಹಾಗೆಯೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕುಂದು ಕೊರತೆ , ಸುಳ್ಳೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀನೂ ಅವರನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಹೇಗೆ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅದು ಅವರ ಕೌಶಲ್ಯ.

ಪೋಟ್ಟ್ರಿ ಮಟ್ಟ್ರೋರ್ ದೆಯ್‍ವಮ್ ಪೇಣ ಪ್ಪುಱತ್ತಿಟ್ಟು ಉಮ್ಮೈ ಇನ್ನೇ
ತೇಟ್ಟ್ರಿ ವೈತ್ತದು ಎಲ್ಲೀರುಮ್ ವೀಡು ಪೆಟ್ಟ್ರಾಲ್ ಉಲಗಿಲ್ಲೈ ಎನ್‍ಱೇ
ಶೇಟ್ಟ್ರಿಲ್ ಶೆನ್ನೆಲ್ ಕಮಲಮೋಙ್ಗು ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನುಳ್
ಆಟ್ಟ್ರ ವಲ್ಲವನ್ ಮಾಯಮ್ ಕಣ್ಡೀರ್ ಅದಱಿನ್ದಱಿನ್ದು ಓಡುಮಿನೇ॥

ನಿನ್ನನ್ನು ತನ್ನಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟು ಅನ್ಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇವೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಲೋಕದ ರೀತಿ ನೀತಿಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಭತ್ತವು ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಹೂಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆಯೋ ಅಂತಹ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಂಬೆರುಮಾನರು ಇದ್ದು, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಲೆ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವರವರ ಕರ್ಮದ ಫಲವು ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ‘ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ‘ಮಾಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಾಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೀನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಬುದ್ಧಿ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ ನಿನಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಏನೇನು ದೊರಕಿದೆಯೋ, ಅದೇ ಅನ್ಯ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಗರುಡ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದಿ ಅವರ ಸೇವಕನಾಗು”.

ಓಡಿಯೋಡಿ ಪ್ಪಲಪಿಱಪ್ಪುಮ್ ಪಿಱನ್ದು ಮಟ್ಟ್ರೋರ್ ತೆಯ್‍ವಮ್
ಪಾಡಿ ಆಡಿ ಪ್ಪಣಿನ್ದು ಪಲ್ಪಡಿಕಾಲ್ ವೞಿಯೇಱಿ ಕ್ಕಣ್ಡೀರ್
ಕೂಡಿ ವಾನವರ್ ಏತ್ತ ನಿನ್‍ಱ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನುಳ್
ಆಡು ಪುಳ್ ಕೊಡಿ ಆದಿಮೂರ್ತ್ತಿಕ್ಕು ಅಡಿಮೈ ಪುಗುವದುವೇ॥


ಹಾಡಿ ಪಾಡಿ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದ ಅನ್ಯದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನಾ ವಿಧದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಅವರಲ್ಲೇ ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದಿ , ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರವೆಂದು ಹೇಳಿ , ಓಡಿಯಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದಿಲ್ಲಿಗೆ ಜರುಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಸರ್ವೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಮೊರೆ ಹೋಗು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಗಿರುವವನು ಅವನೇ. ಗರುಡ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನು. ಮತ್ತು ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವನು. ಅವನನ್ನು ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದು. ಅವನನ್ನೇ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳು. ಅವನು ನೀನು ಪೂಜಿಸುವ ಆ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಶರಣಾಗತಿ ಮಾಡಲ್ಪಡುವವನು.

ಎಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ “ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೂಡಾ ಎಂಪೆರುಮಾನರೇ ಅವರಿಗೆ , ಅವರನ್ನು ಬೇಡುವವರ ಪೂರೈಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ರುದ್ರರು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪುಕ್ಕಡಿಮೈಯಿನಾಲ್ ತನ್ನೈ ಕಣ್ಡ ಮಾರ್ಕ್ಕಣ್ಡೇಯನವನೈ
ನಕ್ಕ ಪಿರಾನುಮ್ ಅನ್‍ಱು ಉಯ್ಯಕೊಣ್ಡದು ನಾರಾಯಣನರುಳೇ
ಕೊಕ್ಕಲರ್ ತಡಮ್ ತಾೞೈ ವೇಲಿ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನುಳ್
ಮಿಕ್ಕ ಆದಿಪ್ಪಿರಾನ್ ನಿಱ್ಕ ಮಟ್ಟ್ರು ಎತ್ತೆಯ್‍ವಮ್ ವಿಳಮ್ಬುದಿರೇ॥


ಪೋಷಕರಾದ ರುದ್ರರು ನಗ್ನ, ದಿಗಂಬರ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ರುದ್ರರ ಬಳಿ ನೇರವಾಗಿ ಬಂದು ಸಂಧಿಸಿದನು. ರುದ್ರರು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನನ್ನು ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನನ್ನಾಗಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ನಾರಾಯಣರೇ ಮೇಲೆತ್ತಿದರು. ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವರು. ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಮೂಲ ಕಾರಣರಾದವರು. ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪೋಷಕರಾದವರು. ಅವರು ಬಿಳಿಯ ಹೂಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪತ್ರೆಗಳಿಂದ ಭರಿತವಾದ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗು ಒಳಿತು ಮಾಡಲು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಬೇರೆ ಯಾವ ದೈವವನ್ನು ನೀನು ಆರಾಧಿಸುವೆ?

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದರೆ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ಶರಣು ಹೊಂದು , ಅಲ್ಲಿ ವೇದ ಬಾಹ್ಯಗಳಿಂದಲೂ (ವೇದವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ) ಕುದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದಲೂ (ವೇದವನ್ನು ಅನರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡ) ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಐಶ್ವರ್‍ಯಗಳು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಳಮ್ಬುಮ್ ಆಱುಶಮಯಮುಮ್ ಅವೈಯಾಗಿಯುಮ್ ಮಟ್ಟ್ರುಮ್ ತನ್ಬಾಲ್
ಅಳನ್ದು ಕಾಣ್ಡಱ್ಕುರಿಯನಾಗಿಯ ಆದಿಪ್ಪಿರಾನ್ ಅಮರುಮ್
ವಳಙ್ಗೊಳ್ ತಣ್ ಪಣೈ ಶೂೞ್‍ನ್ದೞಗಾಯ ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರ್ ಅದನೈ
ಉಳಙ್ಗೊಳ್ ಞಾನತ್ತು ವೈಮ್ಮಿನ್ ಉಮ್ಮೈ ಉಯ್ಯಕ್ಕೊಣ್ಡು ಪೋಗುಱಿಲೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಎಲ್ಲರ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣರಾದವರು. ಆದರೆ ವೇದಗಳ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವವರು ಭಗವಂತನು ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವೆಂದೂ ಅವರ ಗುಣವು ಆರು ಗುಂಪುಗಳ ತತ್ತ್ವಾಂಶದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆಯೆಂದೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಬರೀ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ (ನಿಜವಾದ ಅಂಶವಿಲ್ಲದೆ) ನಿರ್ಧರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ವೇದ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಕುದೃಷ್ಟಿ ತತ್ತ್ವಾಂಶಗಳಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಬೇಕಾದರೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಆನಂದಹರಿತವಾದ ನೆಲೆಯಾದ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಝಳಗಳಿಂದ ಆವೃತ್ತವಾದ, ಆಕರ್ಷಕ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೋ.

ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಎಂಪೆರುಮಾನರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಪರಮಗುರಿ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ. ಅವರು ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಶರೀರಿ (ಆತ್ಮ) ಸ್ವರೂಪನಾದವನು. ಸುಲಭವಾಗಿ ಜೊತೆ ಸೇರಬಹುದು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು.

ಉಱುವದಾವದು ಎತ್ತೇವುಮ್ ಎವ್ವುಲಗಙ್ಗಳುಮ್ ಮಟ್ಟ್ರುಮ್ ತನ್ಬಾಲ್
ಮಱುವಿಲ್ ಮೂರ್ತಿಯೋಡೊತ್ತು ಇತ್ತನೈಯುಮ್ ನಿನ್‍ಱವಣ್ಣಮ್ ನಿಱ್ಕವೇ
ಶೆಱುವಿಲ್ ಶೆನ್ನೆಲ್ ಕರುಮ್ಬೊಡೋಱ್ಗು ತಿರುಕ್ಕುರುಗೂರದನುಳ್
ಕುಱಿಯ ಮಾಣುರುವಾಗಿಯ ನೀಲ್ ಕುಡಕ್ಕೂತ್ತನುಕ್ಕು ಆಟ್ಚೆಯ್‍ವದೇ ||

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಹೇಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ , ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗದ ದೇವತೆಗಳೂ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ , ಬೇರೆ ಚಿತ್ (ಜೀವಿಗಳೂ) ಮತ್ತು ಅಚಿತ್ (ನಿರ್ಜೀವಿಗಳು) ಇವೆಲ್ಲಾ ಅವನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿವೆ. ಅವು ಅವನ ದಿವ್ಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿವೆ. ಅವನ ಗುಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ರೂಪ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಅವನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಅವನು ಹೊಸ ಭತ್ತ, ಮತ್ತು ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಅತ್ಯಂತ ಫಲವತ್ತಾದ ಸ್ಥಳವಾದ ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಬಹಳ ಆನಂದದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾದ ವಾಮನನಾಗಿ ಸೇವೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೂಡ ಕೂತ್ತು ಆಡಿದ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿಯೂ ಅವನು ಸೇವೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನೇ ನಮಗೆ ಪರಮವಾದ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಗುರಿ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:

ಈ ಪದಿಗೆಯನ್ನು ಕಲಿತರೆ ‘ಪರಮ ಪದಮ್’ (ಮೋಕ್ಷ ) ನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆಟ್ಚೆಯ್‍ದು ಆೞಿಪ್ಪಿರಾನೈ ಚ್ಚೇರ್ನ್ದವನ್ ವಣ್ ಕುರುಗೂರ್ ನಗರಾನ್
ನಾಟ್ ಕಮೞ್ ಮಗಿೞ್‍ಮಾಲೈ ಮಾರ್ಬಿನನ್ ಮಾರನ್ ಶಡಗೋಪನ್
ವೇಟ್ಕೈಯಾಲ್ ಶೊನ್ನ ಪಾಡಲ್ ಆಯಿರತ್ತುಳ್ ಇಪ್ಪತ್ತುಮ್ ವಲ್ಲಾರ್
ಮೀಟ್ಚಿಯಿನ್‍ಱಿ ವೈಗುನ್ದ ಮಾನಗರ್ ಮಟ್ಟ್ರದು ಕೈಯದುವೇ॥


ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ‘ಶಟಕೋಪ’ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ನಾಮವೂ, ‘ಮಾರನ್’ ಎಂಬ ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮಹಾ ಪೋಷಕರಾದ ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನು ಸೇರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ (ಉಪದೇಶ) ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆೞ್ವಾರ್ ತಿರುನಗರಿಗೇ ನಾಯಕರಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸುಗಂಧಿತ ರಂಜಲ ಪುಷ್ಪ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರದ ಪದಿಗೆಯನ್ನು ಮೂಲತಃ ಸಾವಿರದೊಳಗೆ ಈ ಪದಿಗೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಬರೀ ಪಠಣೆಯಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/thiruvaimozhi-4-10-simple/

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org

thiruviruththam – 22 – kombAr thazahikai

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

Previous

avathArikai (Introduction)

The nAyakan (leading man) asks the nAyaki (leading lady) and her friend as to who are the people who had put them in charge of guarding the fields. Just as one goes to a place where those who are dear to that person are assembled, asking for water (in order to start a conversation), the nAyakan goes to the fields where these girls are guarding with some foliage in his hand and asks them “Have  you seen an elephant here?” in order to strike a conversation with them. They respond asking in return “Are we here to guard these fields or are we here to answer your queries?” When the nAyakan went there, why did he break the shoot of a tree? This was to tell them [especially the nAyaki] that just as the tree shoot has started withering after being separated from the tree which is its sustaining force, he too is withering in separation from the nAyaki. However, the shoot appeared to have become fresh due to its contact with sarvESvaran (supreme entity) who is the nAyakan. The friend, thinking that her friend, the nAyaki, has not become rejuvenated like the shoot after coming in contact with the nAyakan, tells him “You have brought this foliage in order to express your anguish in separation. However, the foliage appears to be as fresh as it would have been had it been on the tree”. The nAyakan responds “Any entity which is in your presence will not get withered. Won’t the entities show signs of drooping only when they are in their respective place, being separated from you?”

Let us go through the pAsuram and its meanings:

kombAr thazhaikai siRu nAN eRivilam vEttai koNdAttu
ambAr kaLiRu vinavuvadhu aiyar puLLUrum kaLvar
tham pAragaththenRum AdAdhana thammiR kUdAdhana
vambAr vinAchchollavO emmai vaiththadhu ivvAn punaththE

Word-by-Word Meanings

kombu – stick
Ar – full of
thazhai – foliage
kai – was in the hand
siRu – small
nAN – bow’s
eRivu – scar
ilam – we are not seeing
aiyar – a respectable person such as you
koNdAttu – celebrating
vEttai – hunting
vinavuvadhu – asking
ambu – with arrow
Ar – being complete
kaLiRu – elephant
puL – garuda
Urum – one who conducts
kaLvar tham – sarvESvaran who is deceptive, his
pAragaththu – leelAvibhUthi (our world)
enRum – at any time
AdAdhana – (these activities) did not happen
thammil – amongst them
kUdAdhana – will not gel
i – this
vAn – expansive
punaththE – fields
emmai – us
vaiththadhu – appointed
vambAr – complete with oddities
vinA – query
sollavO – is it to answer?

Simple Translation

It is only foliage which is held by this respectable person in his hands. There is no mark of any scar which would have occurred had he held a bow in his hand. It is only to talk to us that he is saying that he has come hunting [an elephant] This sort of incident has never taken place in this world, belonging to sarvESvaran who conducts garuda. His words are contradicting one another other. Is it to respond to his odd queries that we have been appointed here?

vyAkhyAnam

kombAr thazhai kai – at a place where one can gain [sympathy] by standing with a forlorn face, why should that person carry a bow and show his valour?

siRu nAN eRivilam – we are unable to see the scar on your hand which forms due to constantly holding the bow. For a bow, the presence of arrow is characteristic. The arrow will never leave its owner, the bow. But there is no bow in your hand, say the friends. Immediately, the nAyakan shows them the foliage and tells them “Here is the bow”

vEttai koNdAttu – they are amused that the shoot is bow and the place that he entered [where they are standing guard over their fields] is his hunting ground, and are amazed at the strange combination. Even if we assume that the shoot in your hand is the bow, where is the arrow? He says “The arrow was shot at the elephant and is stuck in it”

ambAr kaLiRu vinavuvadhu aiyar – they make fun of his words which are contradictory [since he has foliage in his hand and tells them that he was hunting elephant]. Using a respectable word aiyar [a respectable person], they tell him “You are saying words which are not gelling with one another. You seem to be a great chief!”

puLLUrum kaLvar – one who controls everything; the supreme entity

tham pAr agaththu enRum AdAdhana – in this world which is under the control of emperumAn, the supreme entity, we have not come across such words or deeds which are contradictory. We do not know whether such events take place in paramapadham.

thammil kUdAdhana – though it has not happened before either at paramapadham or here, why cannot such contradictions be taken as the normal from now onwards, asks the nAyakan. They say “It is not possible to consider it that way. There is no congruence between your words and you. An entity should either be existing or non-existing. It cannot be said to be outside these two, as propagated by the mAyavAdhis (those who claim that everything in this world is illusory). Where did you learn to say such words which are not seen either in this world or in paramapadham?”

vambAr vinAchchollavO emmai vaiththadhu – They ask him “Have we been kept here by our parents in order to ask counter questions to your novel queries?” It could also be taken that they are asking him “Have we been kept here by our parents to ask questions on the novel words which you are using?”

ivvAn punaththE – We do not have the time to respond to your queries. We do not have the time even to guard these huge fields.

svApadhESam (distinguished meaning): these are words mentioned by nammAzhwAr to SrIvaiNavas who were engaged with the svarUpam (true nature), rUpam (form) and gUnam (qualities) of AzhwAr who himself is fully engaged with the svarUpam, rUpam and guNam of emperumAn.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ – ೬೭ ರಿಂದ ೬೯ ನೇ ಪಾಸುರಗಳು

Published by:

ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೈ

<< ಹಿಂದಿನ ಶೀರ್ಷಿಕೆ

ಪಾಸುರ ೬೭

“ ಒಬ್ಬರಿಗೆ  ತನ್ನ ಆಚಾರ್ಯನೇ ಸರ್ವಸ್ವವೂ ಎಂದು ಬಾಳಬೇಕೆಂದು  ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಎಂಪೆರುಮಾನೇ  ಸರ್ವಸ್ವ ಎಂದು ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸರಿಯಾಗಿದೆ?”ಎಂದು  ಅವರು ತನ್ನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಚಾರಿಯರ್ಗಳ್ ಅನೈವರುಂ ಮುನ್ ಆಸರಿತ್ತ 

ಆಚಾರಂ ತನ್ನೈ ಅಱಿಯಾದಾರ್ -ಪೇಸುಗಿನ್ರ

ವಾರ್ತ್ತೈಗಳೈಕ್ ಕೇಟ್ಟು ಮರುಳಾದೆ ಪೂರುವರ್ಗಳ್

ಸೀರ್ರ್ತ ನಿಲೈ ತನ್ನೈ ನೆಂಜೇ ಸೇರ್

ಓ ಮನಸೇ! ಶ್ರೀ ಮಧುರಕವಿ, ಶ್ರೀಮನ್ ನಾಥಮುನಿ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಪುರ್ವಾಚಾರ್ಯರು (ಉಪದೇಶಕರು) ಆಚಾರ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದವರ ಸೂಚನೆಯಿಂದ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ.ಭಕ್ತಿಯ ಮೊದಲ ಹಂತವು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಅಧೀನವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂತಿಮ ಹಂತವು ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ ಅಧೀನವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ಈ ಅಂತಿಮ ಹಂತವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಪಾಸುರ ೬೮

ಯಾರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಮಾಮುನಿಗಳು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾತ್ತಿಗರುಂ ನಱ್ಕಲೈಯಿನ್ ನನ್ನೆಱಿ ಸೇರ್ ಆತ್ತಿಗರುಂ

ಆತ್ತಿಗ ನಾತ್ತಿಗರುಮಾಮ್ ಇವರೈ- ಓರ್ತು ನೆಂಜೇ

ಮುನ್ನವರುಂ ಪಿನ್ನವರುಂ ಮೂರ್ಕರ್ ಎನ ವಿಟ್ಟು ನಡುಚ್

ಚೊನ್ನವರೈ ನಾಳುಂ ತೊಡರ್

ಓ ಮನಸೆ! ಮೂರು ವಿಧದ ಜನರನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ – ನಾಸ್ತಿಕರು, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಂಬದವರು, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಸ್ತಿಕರು (ನಂಬುವವರು) ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಬದುಕುವವರು, ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು-ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು,  ಅದರಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಯಾರು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲವೊ ಅವರು.ಈ ಮೂರು ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ (ನಾಸ್ತಿಕರು) ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವರನ್ನು (ನಂಬುವವರು-ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು) ಮೂರ್ಖರೆಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ವಿಧದ ಜನರನ್ನು (ನಂಬುವವರನ್ನು) ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಸರಿಸಿ.

ಪಾಸುರ ೬೯

ಅನುಕೂಲಕರ ಸತ್ಸಂಗದ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಲಾಭಗಳನ್ನು ಅವರು ಉದಾಹರಣೆಯ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಲ್ಲ ಮಣಂ ಉಳ್ಳದೊನ್ರೈ ನಣ್ಣಿಯಿರುಪ್ಪದರ್ಕು

ನಲ್ಲ ಮಣಂ ಉಂಡಾಂ ನಲಂ ಅದು ಪೋಲ್ -ನಲ್ಲ

ಗುಣಂ ಉಡೈಯೋರ್ ತಂಗಳುಡನ್ ಕೂಡಿ ಇರುಪ್ಪಾರ್ಕು

ಗುಣಂ ಅದುವೇಯಾಂ ಸೇರ್ತಿ ಕೊಂಡು
ಒಂದು ವಸ್ತು ಪರಿಮಳಯುಕ್ತವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಬಳಿ ತಂದಾಗ ಸುಗಂಧದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆಯೇ, ಒಬ್ಬರು ಸತ್ವ ಗುಣಮ್ (ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳು) ಹೊಂದಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಇರುವಾಗ ಅವರು ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.ದಾಸ್ಯ ಸೇವೆ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಬಳಿ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನಿನ ಇತರ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯ ಮುಂತಾದ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳು.ಒಂದು ಹೊಲವು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದಾಗ, ಅದು ನೆರೆಯ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿರುವಾಗ, ನಮಗೂ ಆ ಗುಣಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ.ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವವೆಂದರೆ, “ನಾವು [ಎಂಪೆರುಮಾನರ] ಭಕ್ತನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನ ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕು”.

ಅಡಿಯೇನ್ ರಂಗನಾಯಕಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/07/upadhesa-raththina-malai-67-69-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಶಾಸ್ತ್ರ ) – http://granthams.koyil.org 
ಪ್ರಮಾತಾ (ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org