Daily Archives: October 7, 2020

ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ – ಸರಳ ವಿವರಣೆ

Published by:

ಶ್ರೀ:  ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಗೋಪಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ  ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ

ಮುದಲಾಯಿರಮ್


ಶ್ರೀ ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್‍ನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶ ರತ್ನಮಾಲೆಯ 10ನೇ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾರ್ತ್ತಿಗೆಯಿಲ್ ರೋಗಿಣಿನಾಳ್ ಕಾಣ್ಮಿ ನಿನ್‍ಱು ಕಾಶಿನಿಯೀರ್
ವಾಯ್‍ತ್ತ ಪುಗೞ್ ಪ್ಪಾಣರ್ ವಂದು ಉದಿಪ್ಪಾಲ್ – ಆತ್ತಿಯರ್ಗಳ್
ಅನ್ಬುಡನೇ ತಾನ್ ಅಮಲನಾದಿ ಪಿರಾನ್ ಕಱ್ಱದರ್ ಪಿನ್
ನನ್ಗುಡನೇ ಕೊಂಡಾಡುಂ ನಾಳ್ ॥


ಓಹ್! ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜನಗಳೇ! ಈವತ್ತು ಕಾರ್ತ್ತಿಗೈ ಮಾಸದ ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಿನ. ಈ ಶುಭ ದಿನದಂದು ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವತಾರವಿತ್ತಿದರು. ಯಾರು ವೇದಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ಆೞ್ವಾರ್ ರಚಿಸಿದ ‘ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್’ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕಲಿತ ನಂತರ , ಹತ್ತು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಈ ಪ್ರಬಂಧವು ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಈ ದಿನವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸದಾ ಪಶ್ಶಾಂತಿ – ಎಂಪೆರುಮಾನರನ್ನೇ ಯಾವಾಗಲೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರವರು ,ಈ ಹತ್ತು ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಆದ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರು ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ಅವರ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಶ್ರೀರಂಗದ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಕರಾಗಿದ್ದ ಲೋಕಸಾರಂಗಮುನಿಗಳಿಗೆ ,ಆೞ್ವಾರಿಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನು ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಕಾಲನ್ನು ಇಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆೞ್ವಾರ್ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಕರೆತರಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು . ಅರ್ಚಕರು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಟು ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರರನ್ನು ಕೂಡಲೇ ತನ್ನೊಡನೆ ಗುಡಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದರು. ಆದರೆ ಆೞ್ವಾರರು ತಾನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಲೋಕಸಾರಂಗಮುನಿಗಳಾದ ಅರ್ಚಕರು ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ‘ಮುನಿವಾಹನ’ ಎಂದೂ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.
ಚರಿತ್ರೆಯ ಪ್ರಕಾರ , ಆೞ್ವಾರರು ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಹಾಡಿದರು. ಮತ್ತು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರವನ್ನು ಹಾಡಿ . ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾದವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚರ್‍ಯರು ಎರಡು ವಿಧದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಈ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದು , ಪೆರುಮಾಳ್ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆೞ್ವಾರರು ಒಂದೊಂದು ಅಂಗವಾಗಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ್ದು. ಎರಡನೆಯದು, ಲಾಭಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹರಿಸಿದ್ದು. ಈ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪಾಸುರಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದೇ ಈ ಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದುದು.
ಈ ಸುಲಭ ಸರಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್‍ಯರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ತನಿಯನ್ – 1

ಆಪಾದಚೂಡಮನುಭೂಯ ಹರಿಂಶಯಾನಮ್
ಮಧ್ಯೆ ಕವೇರ ದುಹಿತುರ್ಮುದಿತಾನ್ತರಾತ್ಮ।
ಅದ್ರಷ್ಟೃತಾಂ ನಯನಯೋರ್ವಿಷಯಾಂತರಾಣಾಮ್
ಯೋ ನಿಶ್ಚಿಕಾಯ ಮನವೈ ಮುನಿವಾಹನನ್ತಮ್।।

ಮಹಾಪೂರ್ಣರು (ಪೆರಿಯ ನಂಬಿಗಳು) ಈ ತನಿಯನ್ ನನ್ನು ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸೋಣ. ಅವರನ್ನು ಲೋಕಸಾರಂಗ ಮುನಿ ಎಂಬ ಅರ್ಚಕರು ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇರೆಗೆ ತಮ್ಮ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಗುಡಿಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಕಾವೇರಿಯ ಎರಡು ತೊರೆಯ ನಡುವೆ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾಳ್ವಾರರು ಮಲಗಿರುವ ಶೇಷಶಯನನಾದ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರನ್ನು ಆಪಾದಚೂಡವಾಗಿ (ಪಾದಗಳಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೆ) ನೋಡಿದಾಗ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಈ ಕಣ್ಗಳು ನೋಡಬಾರದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು.

ತನಿಯನ್ – 2

ಕಾಟ್ಟವೇ ಕಣ್ಡ ಪಾದ ಕಮಲಮ್ ನಲ್ಲಾಡೈಯುನ್ದಿ
ತೇಟ್ಟರುಮ್ ಉದರಬನ್ದಮ್ ತಿರುಮಾರ್ಬು ಕಣ್ಡಮ್ ಶೆವ್ವಾಯ್
ವಾಟ್ಟಮಿಲ್ ಕಣ್‍ಗಳ್‍ಮೇನಿ ಮುನಿಯೇಱಿತ್ತನಿಪುಗುನ್ದು
ಪಾಟ್ಟಿನಾಲ್ ಕಣ್ಡುವಾೞುಮ್ ಪಾಣರ್‌ತಾಳ್ ಪರವಿನೋಮೇ॥


ತಿರುಪ್ಪಾನಾಳ್ವಾರವರು ಲೋಕಸಾರಂಗರ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಗುಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥರನ್ನು, ಅವರೇ ತೋರಿಸಿದಹಾಗೆ ಅಂಗ ಅಂಗವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. ಮೊದಲು ಪಾದಕಮಲಗಳು, ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹೊಕ್ಕುಳು, ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಡಾಬು, ಪವಿತ್ರವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳು, ಕುತ್ತಿಗೆ , ಕೆಂಪಾದ ತುಟಿಗಳು, ನಂತರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕುಂದದ ಕೆಂದಾವರೆಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅಂತಹ ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರ್‌ರ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಗಳಿ ಹಾಡೋಣ ಎಂದು ತಿರುಮಲೈ ನಂಬಿಗಳು (ಶ್ರೀ ಶೈಲ ಪೂರ್ಣರು) ತನಿಯನ್ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮೊದಲನೆಯ ಪಾಸುರಮ್ :-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರರು ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳ ವೈಭವವನ್ನು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವಾದ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಆಹ್ಲಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪೆರುಮಾಳ್ ಆೞ್ವಾರರನ್ನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಸೇವಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಮಾಡದೇ, ತನ್ನ ಅಡಿಯಾರ್‌ಗಳಿಗೂ ಸೇವಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದುದ್ದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಮಲನಾದಿಪಿರಾನ್ ಅಡಿಯಾರ್ಕೆನ್ನೈ ಆಟ್ಪಡುತ್ತ
ವಿಮಲನ್ , ವಿಣ್ಣವರ್‌ಕೋನ್ ವಿರೈಯಾರ್ ಪೊೞಿಲ್ ವೇಙ್ಗಡವನ್
ನಿಮಲನ್ ನಿನ್ಮಲನ್ ನೀದಿವಾನವನ್ ನೀಣ್ಮದಿಳ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾ, ತಿರು
ಕ್ಕಮಲ ಪಾದಮ್ ವನ್ದು ಎನ್ ಕಣ್ಣಿನುಳ್ಳನ ವೊಕ್ಕಿನ್‌ಱದೇ॥


ಕೊಂಚ ಕೂಡಾ ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾರಣಕರ್ತನಾದ, ಆದರೆ ತನಗೆ ಯಾರೂ ಕರ್ತೃವಿಲ್ಲದ, ಮೋಕ್ಷ ಕೊಡಲು ಶಕ್ತನಾದವನು ನನ್ನನ್ನು ತಮ್ಮ ದಾಸರಿಗೇ ದಾಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ವಿಮಲನು. (ಶುದ್ಧವಾದವನು, ನಿಶ್ಕಳಂಕಿತ).
ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಾರದೆಂದು ಪರಿಮಳಯುಕ್ತ ತೋಟಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವೆಂಕಟಾಚಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ವೆಂಕಟೇಷ್ವರನು , ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಗಳಿಗೂ (ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ) , ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವಿಭೂತಿಗಳಿಗೂ (ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆ) ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವನು , ವೈಕುಂಠವನ್ನೇ ಆಳುವವನು ಈ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಅಂತಹ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ಪಾದಕಮಲಗಳು ನನ್ನಂತಹ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣಿನೊಳಗೇ ತಾನೇ ಬಂದು ಹೊಕ್ಕಿದೆ.

ಎರಡನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ತಿರುಪೀತಾಂಬರವನ್ನು (ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಪಂಚೆ) ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೆ ದೋಣಿಯೊಂದನ್ನು ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆೞ್ವಾರರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಒಂದು ಅಂಗದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಗಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಉವನ್ದ ಉಳ್ಳತ್ತನಾಯ್ ಉಲಗಮ್ ಅಳನ್ದು ಅಣ್ಡಮುಱ
ನಿವನ್ದ ನೀಣ್ಮುಡಿಯನ್ ಅನ್‌ಱುನೇರ್ನ್ದ ನಿಶಾಚರರೈ
ಕ್ಕವರ್ನ್ದ ವೆಙ್ಗಣೈ ಕಾಕುತ್ತನ್ ಕಡಿಯಾರ್ ಪೋೞಿಲ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್, ಅರೈ
ಚ್ಚಿವನ್ದ ಆಗೈಯಿನ್ಮೇಲ್ ಶೆನ್‍ಱದಾಮ್ ಎನ್ ಶಿನ್ದನೈಯೇ॥

ಎಂಬೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯ ಕಿರೀಟವು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಾಗಿ ಅಳೆಯುವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಛಾವಣಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಕ್ರೂರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಕೊಂದ ಶ್ರೀರಾಮರೇ, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್! ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಯೋಚನೆಯು ಅವರು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ದಿವ್ಯ ಪೀತಾಂಬರದಲ್ಲೇ ನಾಟಿದೆ.

ಮೂರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ನಂತರ ಆೞ್ವಾರರು ದಿವ್ಯ ಕಮಲದ ಹೊಕ್ಕುಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹಡೆದ ನಂತರ ಆ ನಾಭಿಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹಿಂದಿನ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ ಆೞ್ವಾರರು , ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ತಿರುವೇಂಗಡಮುಡೈಯಾನ್ ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ತಿರುವೇಂಗಡಮುಡೈಯಾನ್ ಹಾಗು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬನೇ ಎಂಬೆರುಮಾನರ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ರೂಪಗಳು ಎಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮನ್ದಿಪಾಯ್ ವಡವೆಙ್ಗಡ ಮಾಮಲೈ ವಾನವರ್ಗಳ್
ಶನ್ದಿಶೆಯ್ಯನಿನ್‍ಱಾನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತರವಿನಣೈಯಾನ್
ಅನ್ದಿಪೋಲ್ ನಿಱತ್ತಾಡೈಯುಮ್ ಅದನ್ಮೇಲ್ ಅಯನೈ ಪ್ಪಡೈತ್ತದೋರೆೞಿಲ್
ಉನ್ದಿಮೇಲ್ ಅದನ್‍ಱೋ ಅಡಿಯೇನ್ ಉಳ್ಳತ್ತಿಲ್ ಉಯಿರೇ॥


ಎಂಪೆರುಮಾನರು ತಿರುವೇಂಗಡ ಮಹಾ ಮಲೆಯಲ್ಲಿ , ತಮಿಳುನಾದಿನ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೋತಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಆಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಪೆರುಮಾಳನ್ನು ‘ಶ್ರೀನಿವಾಸ’ ನೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅದೇ ಪೆರುಮಾಳ್, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ತಿರುವನಂದಾಳ್ವಾನ್ (ಆದಿಶೇಷ)ನ ಮೆತ್ತಗಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರೆಂದು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಕೆಂಪಗಿನ ಆಕಾಶದಂತಿರುವ ಪೀತಾಂಬರದಲ್ಲಿ ನಾಟಿತ್ತು. ಈಗ ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಸುಂದರ ನಾಭಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹಡೆದ ಮೇಲೆ ಆ ನಾಭಿಯು ಇನ್ನೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲವೇ?

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ದಿವ್ಯವಾದ ನಾಭಿಯ ಸುತ್ತ ಇರುವ ಉದರಬಂಧವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಿವ್ಯವಾದ ನಾಭಿಯು ಬ್ರಹ್ಮರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ , ಉದರಬಂಧವು (ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿ, ಡಾಬು) ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನೇ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಭಗವಂತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ , ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಧೀನತೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮೊದಲು, ಲಂಕೆಯ ಸುಭದ್ರ ಕೋತೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಕೆಳವುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಶದುರ ಮಾಮದಿಳ್ ಶೂೞ್ ಇಲಙ್ಗೈಕ್ಕಿಱೈವನ್ ತಲೈಪತ್ತು
ಉದಿರವೋಟ್ಟಿ ಓರ್ ವೆಙ್ಗಣೈಯುಯ್‍ತ್ತವನ್ ಓದವಣ್ಣನ್
ಮದುರಮಾ ವಣ್ಡುಪಾಡ ಮಾಮಯಿಲಾಡ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್, ತಿರುವಯಿಟ್ರು
ಉದಿರಬನ್ದಮ್ ಎನ್ನುಳ್ಳತ್ತುಳ್ ನಿನ್‍ಱು ಉಲಾಗಿನ್‍ಱದೇ॥


ಎಲ್ಲಿ ದುಂಬಿಗಳು ಸವಿಯಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಮಾಡುತ್ತವೆಯೋ, ಎಲ್ಲಿ ನವಿಲುಗಳು ನೃತ್ಯವಾಡುತ್ತವೆಯೋ ಅಂತಹ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಪೆರುಮಾಳ್, ನಾಲ್ಕು ರೀತಿಯ ಭದ್ರ ಕೋಟೆಗಳಿರುವ ಲಂಕೆಯನ್ನೇ ಒಡೆದು ನುಗ್ಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಓಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನೀಲ ಕಡಲಿನ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನರು ನಂತರದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳನ್ನು ಕ್ರೂರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಉದರಬಂಧವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳರ ದಿವ್ಯ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೆರುಮಾಳಿನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭ ಹಾರಗಳು ಚೇತನ ಮತ್ತು ಅಚೇತನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ವಕ್ಷಸ್ಥಲವು ದಿವ್ಯ ನಾಭಿ ಮತ್ತು ಉದರಬಂಧಕ್ಕಿಂತಾ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ . ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಳಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅದು ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ವಾಸಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆೞ್ವಾರರು ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ಅದು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾರಮಾಯ ಪೞವಿನೈ ಪತ್ತಱುತ್ತು, ಎನ್ನೈತ್ತನ್
ವಾರಮಾಕ್ಕಿ ವೈತ್ತಾನ್ ವೈತ್ತದನ್‍ಱಿ ಎನ್ನುಳ್ ಪುಹುನ್ದಾನ್
ಕೋರಮಾದವಮ್ ಶೆಯ್‍ದನನ್ ಕೊಲ್ ಅಱಿಯೇನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮ್ಮಾನ್, ತಿರು
ವಾರಮಾರ್ಬದನ್‍ಱೋ ಅಡಿಯೇನೈ ಆಟ್ಕೊಣ್ಡದೇ॥

ನಾನು ಹಲವು ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿರದ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಿಸದೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೋದ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೆನೋ, ಈ ರೀತಿಯ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯಲು. ಶ್ರೀರಂಗಕ್ಕೆ ನಾಯಕನಾದ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ತಿರು (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಯನ್ನೂ, ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದೆ.

ಆರನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯವಾದ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕುತ್ತಿಗೆಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯ ಪಿರಾಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವತ್ಮಗಳೂ, ಅಚೇತನಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಪಾಯ ಬರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ , ನಾನು ಅನಂತವನ್ನೂ ಕುಡಿದು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆೞ್ವಾರರು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಯಾರದಾದರೂ ಶಾಪವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಬ್ರಹ್ಮರು ರುದ್ರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವನ್ನು ಎಂಬೆರುಮಾನರು ವಿಮೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ಹೊಳಪು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಶಾಪವನ್ನು ತಡೆದದ್ದು ಆೞ್ವಾರರು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ತುಣ್ಡವೆಣ್ ಪಿಱೈಯನ್ ತುಯರ್ ತೀರ್ತವನ್, ಅಞ್ಜಿಱೈಯ
ವಣ್ಡುವಾೞ್ ಪೊೞಿಲ್ ಶೂೞ್ ಅರಙ್ಗನಗರ್ ಮೇಯ ಅಪ್ಪನ್
ಅಣ್ಡರಣ್ಡ ಬಹಿರಣ್ಡತ್ತು ಒರುಮಾನಿಲಮ್ ಎೞುಮಾಲ್ವರೈ, ಮುಟ್ರುಮ್
ಉಣ್ಡ ಕಣ್ಡಮ್ ಕಣ್ಡೀರ್ ಅಡಿಯೇನೈ ಉಯ್ಯಕ್ಕೊಣ್ಡದೇ॥


ಎಂಬೆರುಮಾನರು ರುದ್ರರ ಶೋಕವನ್ನು ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಎಂಬೆರುಮಾನರು ರುದ್ರರ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಅರ್ಧಾಕೃತಿಯ ಚಂದ್ರನ ಶಾಪವಿಮೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅವರೇ ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳ್ ಆದ ಲೋಕಕ್ಕೇ ನಾಯಕರು. ಅವರು ವಿಧವಿಧವಾದ ರೆಕ್ಕೆಹುಳಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಉದ್ಯಾನವನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯವಾದ ಕುತ್ತಿಗೆಯು ಅಂಡಾಕಾರದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು , ಅದರ ಹೊರವಲಯಗಳು, ಅನನ್ಯ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ನುಂಗಿದೆ. ಈ ಕುತ್ತಿಗೆಯು ನನ್ನನ್ನು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಏಳನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯ ಬಾಯಿಯನ್ನೂ, ದಿವ್ಯ ತುಟಿಗಳನ್ನೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಬಾಯಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ ‘ಕುತ್ತಿಗೆಯು ಅನಂತವನ್ನೂ ನುಂಗಿದೆ ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದಲೇ ಒಳಹೋಗಿದೆ. ಮತ್ತು ನಾನು ಮಾತ್ರ ‘ಮಾ ಶುಚಃ’ ಎಂಬ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ’ . ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆೞ್ವಾರರು ಆನಂದಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೈಯ್ಯಿನಾರ್ ಶುರಿಶಙ್ಗನಲಾೞಿಯರ್ , ನೀಳ್ವರೈಪೋಲ್
ಮೈಯ್ಯನಾರ್ ತುಳಬವಿರೈಯಾರ್ ಕಮೞ್ ನೀಣ್ಮುಡಿ ಎಮ್
ಐಯನಾರ್ ಅಣಿಯರಙ್ಗನಾರ್ ಅರವಿನಣೈ ಮಿಶೈ ಮೇಯ ಮಾಯನಾರ್
ಶೆಯ್ಯವಾಯ್ ಐಯ್ಯೋ ಎನ್ನೈ ಶಿನ್ದೈ ಕವರ್ನ್ದದುವೇ॥


ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನ ಹತ್ತಿರ ಸುರುಳಿಕೊಂಡಿರುವ ಶಂಖವೂ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಗುಳುವ ದಿವ್ಯಚಕ್ರವೂ ಇವೆ. ಅವರ ಸ್ವರೂಪವು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತೆಯೂ , ನೀಳವಾದ ಕಿರೀಟವು ತುಳಸಿಗಳಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿದೆ. ಅವರೇ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ, ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಿರುವ ಲೀಲಾ ಮಹಿಮನು. ಆ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯವಾದ ತುಟಿಯು ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದೆ.

ಎಂಟನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಆೞ್ವಾರರು ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷುವನ್ನು ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಯಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ತಾಯಿಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನು ತುಳುಕಿಸಬಲ್ಲದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಾ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಪಾಸುರಗಳಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ , ಸ್ವಾಧೀನತೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳು ನಿವಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗೊಂಡರೂ , ಅವಿದ್ಯಾ(ಅಜ್ಞಾನ) ಇನ್ನೂ ಇರುವುದರಿಂದ , ಈ ಅಹಂಕಾರ ಮುಂತಾದುವುಗಳು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರೇ? ಎಂಪೆರುಮಾನರು ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಹಿರಣ್ಯ ಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ತಮೋ ಗುಣವನ್ನೂ (ಅಜ್ಞಾನ , ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನೂ) ಸಹ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪರಿಯನಾಹಿ ವನ್ದ ಅವುಣನುಡಲ್ ಕೀಣ್ಡ , ಅಮರರ್ಕು
ಅರಿಯ ಆದಿಪ್ಪಿರಾನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತಮಲನ್ ಮುಗತ್ತು
ಕರಿಯವಾಹಿ ಪ್ಪುಡೈಪರನ್ದು ಮಿಳಿರ್ನ್ದು ಶೆವ್ವರಿಯೋಡಿ, ನೀಣ್ಡವ
ಪ್ಪೆರಿಯವಾಯ್ ಕಣ್‍ಗಳ್ ಎನ್ನೈ ಪ್ಪೇದೈಮೈ ಶೆಯ್ದನವೇ॥

ಎಂಪೆರುಮಾನರು ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸೀಳಿ ಹಾಕಿದರು. ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಹತ್ತಿರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತಿತರ ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೂ ಸಹ. ಅವರೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣೀ ಭೂತರು. ಅವರೇ ಅನ್ಯರಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲು ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ ಶಯನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ನೀಳವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ ಅಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಗಾಢವಾದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪುಗೆರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅವು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಈ ಪಾಸುರದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರರು ಪೂರ್ತಿ ಎಂಪೆರುಮಾನರ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆೞ್ವಾರರು ಎಂಪೆರುಮಾನರ ಅಗಧಿತಗಟನ ಗುಣ(ಯಾವುದನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ , ಅವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ರೂಪ ಕೊಡುವ ಗುಣ) ವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೆ ವೇದಾಂತಗಳ (ವೇದಗಳ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ, ಉಪನಿಶತ್ತು) ಜ್ಞಾನವಿದೆಯೋ ಅವರ ತಮೋ ಗುಣಗಳು ನಾಶವಾಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆೞ್ವಾರರು ವೇದವನ್ನು ಓದುವ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆೞ್ವಾರರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರು “ಎಂಪೆರುಮಾನರು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನುಂಗಿ ಕೋಮಲವಾದ ಅರಳೀ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡಾಗ , ಅವರು ಯಾರಿಂದಲೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಗುಣವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಅದೇ ಗುಣವುಳ್ಳ ಪೆರುಮಾಳ್ ನನ್ನ ತಮೋ ಗುಣವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆಲಮಾಮರತ್ತಿನ್ ಇಲೈ ಮೇಲ್ ಒರು ಬಾಲಕನಾಯ್
ಞಾಲಮೇೞುಮುಣ್ಡಾನ್ ಅರಙ್ಗತ್ತರವಿನಣೈಯಾನ್
ಕೋಲ ಮಾಮಣಿಯಾರಮುಮ್ ಮುತ್ತುತ್ತಾಮಮುಮ್ ಮುಡಿವಿಲ್ಲದೋರೆೞಿಲ್
ನೀಲಮೇನಿ ಐಯ್ಯೋ! ನಿಱೈ ಕೊಣ್ಡದು ಎನ್ನೆಞ್ಜಿನೈಯೇ॥

ಯಾರು ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ , ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನುಂಗಿ ಆಲದ ಮರದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೋ ಅದೇ ಪೆರುಮಾಳ್ ಶ್ರೀರಂಗದಲ್ಲಿ , ಆದಿಶೇಷನ ಸವಿಯಾದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥರ ಕರಿಯ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಹೊಂದಿದ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ತಿರುಮೇನಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳಿಂದಲೂ, ಮುತ್ತುರತ್ನಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕದ್ದಿದೆ. ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ! ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದಿತರಾಗಿ ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹತ್ತನೆಯ ಪಾಸುರಮ್:-

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆೞ್ವಾರರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೆರಿಯ ಪೆರುಮಾಳಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಾನು ಇನ್ನೇನನ್ನೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆ ಪೆರುಮಾಳಿನ ದಿವ್ಯಪಾದ ಕಮಲವನ್ನು ಸೇರಿ ಶ್ರೀವೈಕುಂಠವನ್ನೂ ,ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೊಣ್ಡಲ್ ವಣ್ಣನೈ ಕ್ಕೋವಲನಾಯ್ ವೆಣ್ಣೆ
ಯುಣ್ಡವಾಯನ್ , ಎನ್ನುಳ್ಳಮ್ ಕವರ್ನ್ದಾನೈ
ಅಣ್ಡರ್‌ಕೋನ್ ಅಣಿಯರಙ್ಗನ್ ಎನ್ನಮುದಿನೈ
ಕ್ಕಣ್ಡ ಕಣ್‍ಗಳ್ ಮತ್ತೊನ್‍ಱಿನೈ ಕ್ಕಾಣಾವೇ॥


ಕರುಪ್ಪಾದ, ಮುಗಿಲಿನ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ತಿರುಮೇನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ, ಹಸುಮೇಯಿಸುವ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕದ್ದು ತಿನ್ನುವ ಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಯಾರು ನಿತ್ಯಸೂರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾಯಕನೋ ಅಂತಹ ಶ್ರೀರಂಗನಾಥನನ್ನು ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಏನನ್ನೂ ನೋಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆೞ್ವಾರರು ಶ್ರೀವೈಕುಂಠವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ತಿರುಪ್ಪಾಣಾೞ್ವಾರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಮ್

ಅಡಿಯೇನ್ ಕುಮುದವಲ್ಲಿ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ

ಮೂಲ : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/amalanadhipiran-simple/

ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ : http://divyaprabandham.koyil.org

ಪ್ರಮೇಯಂ (ಲಕ್ಷ್ಯ) – http://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಂ (ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು) – http://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – http://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಶಿಕ್ಷಣ/ಮಕ್ಕಳ ಪೋರ್ಟಲ್ – http://pillai.koyil.org



రామానుశ నూత్తందాది – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురములు 1 – 10

Published by:

శ్రీః శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

పూర్తి క్రమము

<<మునుపటి శీర్శిక

మొదటి పాశురము: “ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య చరణాల వద్ద సముచిత జీవితము గడిపేందుకు వారి దివ్య తిరునామాలను పఠిద్దాము” అని అముదనార్ తన హృదయాన్ని ఆహ్వానిస్తున్నారు.

పూ మన్ను మాదు పొరుందియ మార్బన్ పుగళ్ మలింద
పా మన్ను మాఱన్ అడి పణిందుయ్ందవన్ పల్ కలైయోర్
తాం మన్న వంద ఇరామానుశన్ చరణారవిందం
నాం మన్ని వాళ నెంజే శొల్లువోం అవన్ నామంగళే (1)

ఓ మనసా! పద్మమును తన నివాసముగా ఉన్న పెరియ పిరాట్టి, ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య వక్షస్థల మాధుర్యాన్ని చూసిన పిదప ఆ దివ్య వక్షస్థలమే తన నివాసముగా చేసుకొని ఉండిపోయింది. ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలు పూర్ణంగా ఉన్న తిరువాయ్మొళిలోనే నమ్మాళ్వార్ మునిగి ఉండేవారు. అటువంటి నమ్మాళ్వార్ యొక్క దివ్యమైన శ్రీ చరణాలను ఆశ్రయించి రామానుజులు జీవించారు. రామానుజులకు పూర్వ కాలములో జీవించిన వారు, శాస్త్రాధ్యయము చేసిన తరువాత కూడా, వాటి నిగూఢ అర్థాలను అర్థము చేసుకోలేక పోయారు. రామానుజులు ఆ గూఢ అర్థాలు తెలిసినవారు మరియు వాటిని చక్కగా స్థాపించారు కూడా. వారి దివ్య చరణములు మన లక్ష్యముగా ఉంచుకొని, సుసంప్పన్నముగా ఉండేందుకు రామానుజుల దివ్య నామాలను పలుకుదాము.

రెండవ పాశురము: ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య నామాలను పఠింద్దామని తన హృదయానికి చెప్పిన మునుపటి పాసురము తరువాత, అన్య సాధనములను మరచిపోతూ తన హృదయము ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య చరణాలను ఆనందించడం ప్రారంభిస్తుంది.

కళ్ళార్ పొళిల్ తెన్నరంగన్ కమల ప్పదంగళ్ నెంజిల్
కొళ్ళా మనిశరై నీంగి కుఱైయల్ పిరాన్ అడిక్కీళ్
విళ్ళాద అన్బన్ ఇరామానుశన్ మిక్క శీలం అల్లాల్
ఉల్లాదు ఎన్ నెంజు ఒన్ఱు అఱియే ఎనక్కుట్ఱ పేరియల్వే (2)

కొంత మంది మనిషిగా జన్మనెత్తినా కూడా, తేనె కారుతున్న తోటలతో నిండి ఉన్న శ్రీ రంగములో శయనించి ఉన్న పెరియ పెరుమాళ్ పైన దైవ చింతనను నేర్పే శాస్త్రాధ్యయనము చేసే అదృష్టము ఉండదు. అటువంటి వాళ్ళకి నా మనస్సు దూరమైంది. ఆ తరువాత, తిరుక్కుఱైయలూర్లో అవతరించి దివ్య ప్రబంధాన్ని రచించిన తిరుమంగై ఆళ్వార్ యొక్క దివ్య తిరువడిని నిరంతరము ధ్యానించే రామానుజుల యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను తప్పా మరే ఇతర వాటి గురించి నా మనస్సు ధ్యానించడం లేదు.

మూడవ పాశురము: “లౌకిక విషయాలలో మునిగి ఉన్న వారితో నా సంబంధము తొలగించి ఎంబెరుమానార్ సంబంధము ఉన్న వారి పాదాల వద్ద నా సంబంధము ఉండేలా చేసిన నీ గొప్ప ఉపకారముకి నేను తల వంచుతున్నాను” అని అముదనార్ తన హృదయముతో అంటున్నారు.తిరుమంగై ఆళ్వార్ యొక్క దివ్య తిరువడిని నిరంతరము ధ్యానించే రామానుజుల దివ్య మంగళ గుణాలను తప్పా ఇంక దేని గురించి ఆలోచించడం లేదు.

పేరియల్ నెంజే అడి పణిందేన్ ఉన్నై పేయ్ పిఱవి
ప్పూరియరోడుళ్ళ శుట్ఱం పులర్ త్తి ప్పొరువరుం శీర్
ఆరియన్ శెమ్మై ఇరామానుశ మునిక్కన్బు శెయ్యుం
శీరియ పేఱు ఉడైయార్ అడిక్కీళ్ ఎన్నై చ్చేర్త్తదర్కే (3)

గొప్ప గుణమున్న ఓ మనసా! నాకు ఎంత గొప్ప ఉపకారాన్ని చేసావు. అహంకార మమకార లోపాలున్న వారితో, అజ్ఞానులు మొదలైన వారితో నా సంబంధాన్ని తెంచి గొప్ప వ్యక్తుల చరణాలను చేరేలా చేసినందుకు నీకు నమస్కారాలు. తన దాసులతో ఇమిడిపోయే నిజాయితీ ఉన్న ఎంబెరుమానార్ పట్ల భక్తి ఉన్న వారు ఈ గొప్ప వ్యక్తులు.

నాల్గవ పాశురము: నిరహేతుకమైన ఎంబెరుమానార్ కృప కారణముగా, తాను మునుపటి దిగజారిన స్థాయికి వెళ్ళనని, తనలో ఇక ఏ దోషములూ లేవని వారు తెలియజేస్తున్నారు.

ఎన్నై ప్పువియిల్ ఒరు పొరుళాక్కి మరుళ్ శురంద
మున్నై ప్పళవినై వేర్ అఱుత్తు ఊళి ముదల్వనైయే
పన్న ప్పణిత్త ఇరామానుశన్ పరమ్ పాదముం ఎన్
శెన్ని త్తరిక్క వైత్తాన్ ఎనక్కేదుం శిదైవిల్లెయే (4)

అన్ని తత్వాలకు (చిత్ మరియు అచిత్) కారకుడు, భగవాన్ సర్వకారకుడని, మనందరము గుర్తించి ధ్యానించేలా చేసిన వారు ఎంబెరుమానార్లు. ఇది వారు శ్రీ భాష్యంతో సాధించగలిగారు. అందరి కన్నా గొప్పవారైన రామానుజులు, ఈ ప్రపంచములో అచేతనముగా ఉన్న నన్ను చేతనుడిగా తయారుచేశారు. అనాదిగా నన్ను వెంటాడుతున్న నా కర్మలను తొలగించి, వారి దివ్య తిరువడిని నా శిరస్సు పై ఉంచి నన్ను కటాక్షించారు. ఇక నాలో ఏ లోపము లేదు.

ఐదవ పాశురము: రామానుజుల దివ్య నామాలను పఠిద్దామని ఈ ప్రబంధాన్ని ప్రారంభించిన అముదనార్, వాటిని పఠించడం మొదలుపెట్టారు. కుదృష్టులు తనను నిందిస్తారేమోనని మొదట భావించి, ఆపై తనను తాను ఒప్పించుకొని, తన కార్య సాధనను ప్రారంభిస్తున్నారు.

ఎనక్కుట్ఱ శెల్వం ఇరామానుశన్ ఎన్ఱు ఇశైయగిల్లా
మన క్కుట్ఱ మాందర్ పళిక్కిల్ పుగళ్ అవన్ మన్నియ శీర్
తనక్కుట్ఱ అన్బర్ అవన్ తిరునామంగళ్ శాట్ఱుం ఎన్బా
ఇన క్కుట్ఱం కాణగిల్లార్ పత్తి ఏయ్ంద ఇయల్విదెన్ఱే(5)

మన స్వరూపానికి నిధి అయిన వారు ఒక్క ఎంబెరుమానార్, అనే నా ప్రయత్నాన్ని తోసిపుచ్చి, నా అభిప్రాయాలను బుద్దిలోపముతో అంగీకరించని వారు ఉన్నట్లైతే అది నాకు పండుగ లాంటిది. ఎంబెరుమానార్ యొక్క మంగళ గుణాలపై భక్తి ప్రపత్తులు ఉన్నవారు వారి దివ్య నామాలను మరియు దివ్య కార్యాలను వ్యక్తపరచే నా పాశురములలో లోపాలను చూడరు.

ఆరవ పాశురము: మునుపటి పాశురములో, ఎంబెరుమానార్ పట్ల తన భక్తిని వ్యక్త పరచుచున్నానని చెప్పిన అముదనార్, ఇప్పుడు ఎంబెరుమానార్ గొప్పతనానికి తగిన భక్తి తనలో లేదని తనను తాను నిందించుకుంటున్నారు.

ఇయలుం పొరుళుం ఇశైయ త్తొడుత్తు ఈన్ కవిగళ్ అన్బాల్
మయల్ కొణ్డు వాళుత్తుం ఇరామానుశనై మది ఇన్మైయాల్
పయిలుం కవిగళిల్ పత్తి ఇల్లాద ఎన్ పావి నెంజాల్
ముయల్ గిన్ఱనన్ అవన్ తన్ పెరుం కీర్తి మొళిందిదవే (6)

ఎంబెరుమానార్ పై ప్రేమతో గొప్ప కవులు పదాలను కూర్చి మాలలు చేసి కవితలు మరియు పద్యాల రూపములో కీర్తిస్తారు. పాపపూరితమైన వాడినైన నాకు అంతటి భక్తి లేదు. వారి అమితమైన గొప్పతనాన్ని నా అజ్ఞానమైన బుద్దితో నా ఈ పాశురముల ద్వారా తెలియజేయడనికి ప్రయత్నిస్తున్నాను.

ఏడవ పాశురము: తన నీచత్వాన్ని చూసి ఒక అడుగు వెనకకు వేసిన అముదనార్, కూరత్తాళ్వాన్ యొక్క దివ్య చరణాలతో ఉన్న తన సంబంధాన్ని గుర్తుచేసుకొని ఇది తనకు కష్టమైన పని కాదని నిర్ణయించుకొని ప్రారంభిస్తున్నారు.

మొళియై క్కడక్కుం పెరుం పుగళాన్ వంజ ముక్కుఱుంబామ్
కుళియై క్కడక్కుం నమ్ కూరత్తాళ్వాన్ చరణ్ కూడియ పిన్
పళియై క్కడత్తుం ఇరామానుశన్ పుగళ్ పాడి అల్లా
వళియె క్కడత్తల్ ఎనక్కు ఇని యాదుం వరుత్తం అన్ఱే (7)

కూరత్తాళ్వారుల గొప్పతనాన్ని పూర్తిగా చెప్పలేము; మూడు అగాధ లోయల రూపములో ఉన్న వంశ అహంకారము (గొప్ప కులము లో పుట్టడం ), జ్ఞాన అహంకారము, ప్రవర్తన వల్ల సంక్రమించిన అహంకారాన్ని వారు జయించినారు. మా నాయకులైన కూరత్తాళ్వారుల దివ్య చరణములను చేరుకున్నాము. మనకి, ఈ పాప సాగరమును దాటడానికి సహాయపడే ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను కీర్తించడములో ఇక ఇప్పుడు అంత కష్టము ఉండదు. నా స్వరూపానికి విరోధమైన సాధనములను నుండి కూడా తప్పించు కొనవచ్చు.

ఎనిమిదవ పాశురము: పొయిగై ఆళ్వార్ అనుగ్రహించిన దివ్య ప్రబంధముపై ధ్యానించే గొప్పతనము గల ఎంబెరుమానార్, నాకు ప్రభువు.

వరుత్తుం పుఱ ఇరుళ్ మాట్ఱ ఎం పొయిగై ప్పిరాన్ మఱైయిన్
కురుత్తిన్ పొరుళైయుం శెందమిళ్ తన్నైయుం కూట్టి
ఒన్ఱ త్తిరిత్తు అన్ఱు ఎరిత్త తిరువిళక్కై త్తన్ తిరువుళ్ళత్తే
ఇరుత్తుం పరమన్ ఇరామానుశన్ ఎం ఇఱైయవనే (8)

అజ్ఞానము వలన జీవాత్మలు ఈ లౌకిక సుఖాలవైపు ఆకర్షితులై చివరికి దుఃఖాన్ని పొందుతున్నారు. ప్రపన్న కులానికి అతి ప్రియులు మరియు ఉత్తములైన పొయిగై ఆళ్వార్, అజ్ఞానాంధకారమును తోలగించే వేదాంతమును అందమైన తమిళ పదాలతో వైయమ్ తగళియ (ఈ ప్రపంచాన్నే దీపముగా) అని మొదలైయ్యే ముదల్ తిరువందాది పాడారు. ఆ దివ్య దీపాన్ని తమ దివ్య మనస్సులో ఉంచుకున్న ఉత్తములు ఎంబెరుమానార్ మనకు స్వామి.

తొమ్మిదవ పాశురము: బూదత్తాళ్వారుల దివ్య తిరువడిని ధ్యానిస్తూ ఉండే ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను ఎవరైతే పఠిస్తారో, వారు ఈ ప్రపంచములో వేదాలను స్థాపించి కాపాడతారు అని అముదనార్ తెలియజేస్తున్నారు.

ఇఱైవనై క్కాణుం ఇదయత్తిరుళ్ కెడ జ్ఞానం ఎన్నుం
నిఱై విళైక్కు ఎట్ఱియ భూద త్తిరువడి తాళ్గళ్ నెంజ
త్తుఱైయ వైత్తాళుం ఇరామానుశన్ పుగళ్ ఓదుం నల్లోర్
మఱైయివై క్కాత్తు ఇంద మణ్ఞగత్తే మన్న వైప్పవరే (9)

అన్బే తగళియ అని ప్రారంభమయ్యే ఇరండామ్ తిరువందాదిని పాడిన బూదత్తాళ్వార్, అన్ని అంశాలలో పరిపూర్ణమైన దీపాన్ని (ఇరండామ్ తిరువందాది) వెలిగించారు. మన మనస్సులో ఉన్న అజ్ఞానాంధకారాన్నినాశింపజేస్తుంది ఈ దీపము. ప్రకాశవంతమైన మనస్సుతో మాత్రమే సరైన నాయకుడిని మనము గుర్తించగలము. బూదత్తాళ్వార్ల దివ్య చరణములు నిత్యము ఎంబెరుమానార్ తమ దివ్య మనస్సులో ఉంచుకున్నారు. ఎంబెరుమానార్ యొక్క దివ్య మంగళ గుణాలను ధ్యానించేవారు వేదాలను (బాహ్యులు మరియు కుదృష్టులచే నాశనము చేయలేనివి) రక్షించి, ఈ ప్రపంచములో వాటిని దృఢంగా స్థాపిస్తారు.

పదవ పాశురము: పేయ్ ఆళ్వార్ యొక్క దివ్య తిరువడిని ఎల్లప్పూడూ కీర్తించే గుణము ఉన్న ఎంబెరుమానార్ యొక్క తిరువడిని తమ శిరస్సుపై ఉంచుకొని భక్తి చుపేవారు ఎల్లప్పుడు గొప్పవారు అని అముదనార్ చెబుతున్నారు.

మన్నియ పేరిరుళ్ మాండబిన్ కోవలుళ్ మామలరాళ్
తన్నొడు మాయనై క్కణ్డమై కాట్టుం తమిళ్ త్తలైవన్
పొన్నడి పోట్ఱుమ్ ఇరామానుశర్కు పూందవర్ తాళ్
శెన్నియిల్ శూడుం తిరువుడైయార్ ఎన్ఱుం శీరియరే (10)

మొదటి ఇద్దరు ఆళ్వారులు దీపాలు వెలిగించిననంతరం (తిరువందాదులతో) అత్యంత స్థిరమైన అజ్ఞానాంధకారము పూర్తిగా కొట్టుకొనిపోయినది. అలా అంధకారము నశించిన అనంతరం, తిరుక్కోవలూర్లో వేంచేసి ఉన్న పెయాళ్వార్, భగవాన్ (కృష్ణావతారములో భక్తవత్సలునిగా ఉన్నవారు) తో కలిసి ఉన్న తిరుమామగళ్ (శ్రీ మహాలక్ష్మి) ని ఎలా దర్శించారో మనకు చూపించారు. తమిళ నాయకుడైన పేయాళ్వార్ యొక్క అపేక్షనీయమైన దివ్య చరణాలను ఎంబెరుమానార్ కీర్తించారు. ఎంబెరుమానార్ యొక్క భక్తుల దివ్య చరణాలను ధరించేవారు, ఎంబెరుమానార్ పట్ల ఉన్న భక్తి ప్రపత్తులను వారి శిరస్సుపై ఆభరణముగా ధరించువారు ఎల్లప్పుడూ పూజ్యనీయులు ( ఎందుకంటే వారి వద్ద ఈ గొప్ప సంపద ఉన్నది కాబట్టి ).

తదుపరి శీర్శికలో, ఈ ప్రబంధము యొక్క పై పాశురములను అనుభవిద్దాము.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-1-10-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 31 – 40

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

paramapadham

Thirty first pAsuram  – (oru nAyagamAy…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting the defects of worldly wealth etc in having inferior and impermanent nature, and is mercifully explaining it.

oru nAyagamAy ulagukku vAnOr
iru nAttil ERi uykkum inbam thiramAgA
mannuyirp pOgam thIdhu mAl adimaiyE inidhAm
panniyivai mARan uraippAl

AzhwAr analysed and explained principles such as a) the pleasure which is enjoyed being the single lord for this whole world will not remain permanently, b) the pleasure which is enjoyed in the vast heaven by dhEvas will not remain permanently, c) self-enjoyment which is eternal, is bad and d) servitude towards bhagavAn is enjoyable.

Thirty second pAsuram – (bAlaraip pOl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of desiring to enjoy emperumAn’s different forms of various places and times, in those places and times and is mercifully explaining it.

bAlaraip pOl sIzhgi paran aLavil vEtkaiyAl
kAlaththAl dhEsaththAl kai kazhindha – sAla
aridhAna bOgaththil AsaiyuRRu naindhAn
kurugUril vandhudhiththa kO

AzhwAr, the leader, who incarnated in AzhwArthirunagari, being cranky like a child, due to love towards emperumAn who is difficult to attain due to being distant by time and place, had an  increased desire to acquire the joy of doing kainkarayam and became anguished.

Thirty third pAsuram – (kOvAna Isan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of highlighting how emperumAn eliminated the time limitation and gave enjoyment and is mercifully explaining it.

kOvAna Isan kuRai ellAm thIravE
OvAdha kAlaththu uvAdhithanai – mEvik
kazhiththadaiyak kAtti kalandha guNam
vazhuththudhalAl vAzhndhadhindha maN

emperumAn who is sarvaSEShi united with AzhwAr and eliminated the great limitations while  time continues to move forward, to eliminate all worries of AzhwAr, and manifested all his activities which were desired by AzhwAr previously; as AzhwAr praised this quality of emperumAn uniting with him, this world sustained itself.

Thirty fourth pAsuram – (maNNulagil mun kalandhu….) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of mistaking those entities which are similar and related to emperumAn as emperumAn himself, and singing about them as if they were emperumAn, and is mercifully explaining it.

maN ulagil mun kalandhu mAl pirigaiyAl mARan
peN nilaimaiyAyk kAdhal piththERi – eNNidil mun
pOli mudhalAna poruLai avanAy ninaindhu
mEl vizhundhAn maiyal thanin vIRu

emperumAn previously united with AzhwAr in this samsAra and then he separated; due to that, AzhwAr assumed feminine mood, due to devotion, became very mad and considered similes etc which are seen, to be emperumAn only and became determined due to overwhelming love.

Thirty fifth pAsuram – (vIRRirukkumAl…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of seeing emperumAn’s manifestation of his form as in the divine spiritual abode of paramapadham and becoming blissful on enjoying the same, and is mercifully explaining it.

vIRRirukkumAl viNNil mikka mayal thannai
ARRudhaRkAth than perumai AnadhellAm – thORRa vandhu
nanRu kalakkap pORRi nangugandhu vIRuraiththAn
senRa thuyar mARan thIrndhu.

emperumAn who is mercifully seated in pramapadham, arrived here, manifesting his glorious qualities, forms etc to eliminate AzhwAr’s great bewilderment and to unite well; AzhwAr, upon seeing sarvESvaran, worshipped him and becoming joyful, having eliminated the sorrows which were experienced, mercifully announced his own greatness .

Thirty sixth pAsuram -(thIrppArilAdha…) AzhwAr becomes unconscious, being unable to physically enjoy emperumAn who is having the quality of loving affection towards AzhwAr; those who are greatly affectionate towards AzhwAr try to find remedy for that and the awakened well-wishers highlight that it is inapt for AzhwAr’s [and our] nature and explain the apt reason and remedy; in this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams which are in this mood and is mercifully explaining it.

thIrppAr ilAdha mayal thIrak kalandha mAl
OrppAdhum inRi udan piriya – nErkka
aRivazhindhu uRRArum aRak kalangap pEr kEttu
aRivu peRRAn mARan seelam

sarvESvara, united with AzhwAr to fulfil AzhwAr’s insolvable, overwhelming love and left him without any analysis; the relatives who saw that, became worried, even more than previously and lost their minds; AzhwAr regained his existence [consciousness] on hearing the divine names of emperumAn; this is AzhwAr’s quality.

Thirty seventh pAsuram – (seelamigu kaNNan…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams in lamenting about not enjoying nArAyaNa, the owner of the name, after becoming conscious on hearing such names, and is mercifully explaining it.

seelamigu kaNNan thirunAmaththAl uNarndhu
mElavan than mEni kaNdu mEvudhaRku – sAla
varundhi iravum pagalum mARAmal kUppittu
irundhananE thenkurugUr ERu

AzhwAr, who is the chief of AzhwArthirunagari, had his bewilderment eliminated and acquired clarity by the divine name of krishNa who has abundant auspicious qualities; after becoming conscious, being greatly anguished, he was calling out continuously to see krishNa’s divine form, approach and enjoy the same.

Thirty eighth pAsuram – (ERu thiruvudaiya…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of revealing his detachment in AthmA and AthmA’s belongings which are not existing for emperumAn’s sake, as emperumAn is not helping in such sorrowful state and is mercifully explaining it.

ERu thiruvudaiya Isan ugappukku
vERupadil ennudaimai mikka uyir – thERungAl
enRanakkum vENdAvenumARan thALai nenjE
nandhamakkup pERAga naNNu

AzhwAr said with disgust “If my ornaments etc and the AthmA which is greater than those belongings are not accepted for the divine heart of sarvESvaran on whose divine chest SrI mahAlakshmi climbed, when analysed, even I don’t need them”. Oh heart! Seek such AzhwAr’s divine feet as the ultimate benefit for us.

Thirty ninth pAsuram – (naNNAdhu mAladiyai…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of showing disgust on seeing the disastrous state of samsAris (materialistic people) and is mercifully explaining it.

naNNAdhu mAladiyai nAnilaththE valvinaiyAl
eNNArAth thunbamuRum ivvuyirgaL thaNNimaiyaik
kaNdirukka mAttAmal kaN kalangu mARanaruL
uNdu namakkuRRa thuNai onRu

AzhwAr seeing, on this earth, the lowliness of these AthmAs who are experiencing endless sorrow due to cruel sins, without surrendering at the divine feet of emperumAn, becomes unable to remain relaxed, is mercifully having his divine eyes shed tears; such AzhwAr’s mercy remains as our apt companion.

Fortieth pAsuram – (onRumilaith thEvu…) In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of explaining emperumAn’s parathvam (supremacy) in archAvathAram (deity form) which facilitates the surrender of samsAris (materialistic people), and is mercifully explaining it.

onRum ilaith thEvu ivvulagam padaiththa mAl
anRiyena Arum aRiyavE – nanRAga
mUdhaliththup pEsiyaruL moymmagizhOn thAL thozhavE
kAdhalikkum ennudaiya kai

My hands will only desire to perform anjali towards the divine feet of the glorious vakuLAbharaNa who mercifully spoke, to be understood by all, proving fully, saying “there is no other dheyvam than sarvESvaran who created these worlds”.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org