Monthly Archives: September 2020

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 98 – thirumAl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.8

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of forcefully asking emperumAn “Why did you, who are accepting me now, not do so since time immemorial?” and emperumAn having no answer for that and is mercifully explaining it.

How is that done? AzhwAr asked emperumAn “What is the reason for causing adhvEsham (non-hatred) towards you to start with, causing friendliness towards you, creating the taste to surrender unto you, you being the means, causing love and paramabhakthi (ultimate stage of devotion) towards your divine feet, making me not to exist without you, being obedient towards me to follow my orders and holding me on your head?” emperumAn remained speechless without an answer and hung his head down (out of shyness). AzhwAr became pleased thinking “This must be nirhEthukam (unconditional/causeless [mercy])!” and thought about how emperumAn accepted him and emperumAn’s qualities such as mercy which are the cause for such acceptance and becomes blissful thinking “What an unconditional acceptance!” mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “thirumAlirunjOlai malai” starting with “thirumAl thampAl“.

pAsuram

thirumAl thampAl viruppam seyginRa nEr kaNdu
arumAyaththanRagalvippAn en perumAl nI
inRenpAl seyvAnen enna idaruRRu ninRAn
thunnu pugazh mARanaith thAn sUzhndhu

Listen

word-by-word meanings

thirumAl – SrIman nArAyaNan
thampAl – towards AzhwAr
viruppam seyginRa nEr kaNdu – seeing the great attachment
anRu arumAyaththu agalvippAnen – “Oh emperumAn! Why did you keep me in samsAram since time immemorial and push me away?
inRu – now
enpAl – towards me
nI perumAl seyvAn en – why are you showing great attachment?”
enna – as he asked
thunnu pugazh – having great glory
mARan – AzhwAr
thAn sUzhndhu – humbly
idar uRRu ninRAn – (being unable to answer that question) remained in grief.

Simple Translation

Seeing the great attachment of SrIman nArAyaNa towards him, the greatly glorious AzhwAr asked emperumAn “Oh emperumAn! Why did you keep me in samsAram since time immemorial and push me away? Why are you showing great attachment towards me now?” empeumAn humbly remained in grief due to not having an answer for that question.

Highlights from vyAkyAnam

  • thirumAl thanpAl viruppam seyginRa nEr kaNdu – AzhwAr, on seeing the great affection of Sriya:pathi towards self as said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 95.12 “adhikam puravAsAchcha manyE cha thava dharSanAth” (I consider seeing you and residing in this chithrakUtam is greater than residing in ayOdhyA); that is, emperumAn showed greatly increasing affection as said in,
    • thirumAl vandhu en nenju niRaiyap pugundhAn” (emperumAn who is Sriya:pathi and very complete, arrived in my heart and fully entered it) [1st pAsuram]
    • inRu vandhu pErEn enRu en nenju niRaiyap pugundhAn” (sarvESvaran came today saying “I will not leave” and entered my heart to make it very complete) [2nd pAsuram]
    • thiruppErAn adichchErvadhu enakku eLidhAyinavARE” (Seeing the easily approachable way for me for reaching the divine feet of the one who is easily approachable and is having thiruppEr which is surrounded by mansions and towers having flags, as his residence, I got to reach the same) [3rd pAsuram]
    • theLidhAgiya sEn visumbu tharuvAnE” (emperumAn is ready to bestow me parama vyOma which is higher and is radiant, due to its being filled with great goodness.) [4th pAsuram]
    • vAnE tharuvAn enakkA ennOdu otti UnEy kurambai idhanuL pugundhu inRu thAnE thadumARRa vinaigaL thavirththAn” (emperumAn who is residing in the beautiful city named thiruppEr which is having garden filled with beetles, vowing to bestow me paramapadham, taking oath with me, on his own, arrived and entered inside my body which is a skeleton filled with abundance of flesh, and eliminated puNya and pApa which are the reason for our perplexity) [5th pAsuram]
    • inRu vandhu iruppEn enRu en nenju niRaiyap pugundhan” (emperumAn arrived today vowing “let me stay here” and entered my heart to make it complete) [6th pAsuram]
    • uNdu kaLiththERku umbar en kuRai? mElaith thoNdu ugaLiththu andhi thozhum sollup peRREn vaNdu kaLikkum pozhil sUzh thiruppErAn kaNdu kaLippak kaNNuL ninRu agalAnE” (emperumAn who is residing in thiruppEr nagar surrounded by garden having joyful beetles, who is the object of my sight to cause bliss in me by constantly seeing him, is not leaving. What worry is there for me who enjoyed him eternally about the enjoyment in going further to a special abode of paramapadham? In the end, I got to say the word “nama:” which indicates worship/surrender, after acquiring great joy by the great servitude) [7th pAsuram]
    • karuththin kaN periyan” (he is great in the heart) [8th pAsuram]
    • thiNNam en manaththup pugundhAn seRindhinRE” (emperumAn entered my heart without any reason to remain firmly, here) [8th pAsuram]

Seeing such unconditional, great love,

  • arumAyaththanRagalvippAn en perumAl nI inRenpAl seyvAnen enna – AzhwAr asked “Why did you place me all along, since time immemorial, in this unfathomable prakruthi (material realm) and push me away? Why are you, who are omniscient, omnipotent and opposite of all faults unconditionally showing boundless love towards me who is ignorant, lacking any ability and is filled with faults?” mAmunigaL is mercifully following AzhwAr’s words in “inRennaip poruL Akkith thannai ennuL vaiththAn anRu ennaip puRam pOgap puNarththadhu en seyvAn kunRennath thigazh mAdangaL sUzh thiruppErAn onRu enakkaruL seyya uNarththal uRREnE” (Now, emperumAn made me to be an entity and placed himself in my heart; previously, why did he have the vow to let me stay away by being engaged in worldly pleasures? I was focussed on making emperumAn who is in thiruppEr which is surrounded by shining mansions which are like hills, mercifully explain the reason for either one of the scenarios) [9th pAsuram]

In this manner, as AzhwAr corners emperumAn and asks the reason for abandoning him since time immemorial, emperumAn tried to give some answers. Yet, since AzhwAr is known as nAvIRudaiya pirAn (great orator), he made emperumAn speechless without any further answer.

  • enna idar uRRu ninRAn – As AzhwAr keeps asking emperumAn, emperumAn hung his head and started drawing lines with his toe, without having anything to say. idar – anguish of being stunned and not being able to respond.
  • thunnu pugazh mARanaith thAn sUzhndhu – AzhwAr becomes blissful saying “this is his unconditional grace!” and is having great fame due to that. emperumAn surrounded such AzhwAr just as the fame and remained in bewildered state. mAmunigaL becomes immersed in emotion thinking “Even the omniscient lord is having no answer in front of AzhwAr!”

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

అమలనాదిపిరాన్ – సరళ వ్యాఖ్యానము

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ముదలాయిరము

శ్రీ మణవాళ మాముణులు తమ ఉపదేశరత్తిన మాల 10వ పాశురములో అమలనాదిపిరాన్ యొక్క వైభవమును అద్భుతంగా వెల్లడించారు.

కార్తిగైయిల్ రోహిణి నాళ్ కాణ్మిన్ ఇన్ఱు కాశినియీర్!
వాయ్ త్త పుగళ్ పాణర్ వన్దుదిప్పాల్! ఆత్తియర్ గళ్
అన్బుడనేదాన్ అమలనాదిపిరాన్ కత్త దఱ్పిన్!
నన్గుడనే కొణ్డాడుమ్ నాళ్!!

ఓ! ప్రపంచ జనులారా! వీక్షించండి, ఈ రోజు కార్తీక మాసమున రోహిణీ నక్షత్రము, తిరుప్పాణాళ్వార్ అవతరించిన శుభదినము. వేదములను నమ్మి గౌరవించిన వారు ఈ ఆళ్వార్ పాడిన అమలనాదిపిరాన్ ప్రబంధాన్ని అభ్యసించిరి. అభ్యసించిన పిదప ఈ ప్రబందము పది పాసురములలో వేదార్థములు అందముగా వివరించి ఉన్నాయని, సదా పశ్యంతి (ఎల్లప్పుడు ఎమ్పెరుమాన్ ను చూస్తూ) అని వారు ఈ దినమును వారు కీర్తించిరి.

తిరుప్పాణాళ్వార్ తాము కృప చేసిన పది పాశురముల ద్వారా, పెరియ పెరుమాళ్ (శ్రీ రంగములో శయనించి ఉన్న శ్రీ రంగనాథుడు) యొక్క దివ్య తిరుమేనియే తాము అనుభవించ గలిగే విషయమని పేర్కొన్నారు . శ్రీ రంగ ఆలయ పురోహితులైన లోకసారంగముని,  తిరుప్పాణాళ్వార్ల విషయం లో ఒక అపచారము చేసారు. ఆ కారణముగా అళ్వార్ ని తీసుకురమ్మని పెరియ పెరుమాళ్ ఆ అర్చకుడిని ఆదేశిస్తారు. లోకసారంగముని వెంటనే తిరుప్పాన్ ఆళ్వార్ వద్దకు వెళ్లి తనతో పాటు ఆలయానికి రమ్మని ప్రార్థిస్తారు. కానీ, ఆళ్వార్ తాను శ్రీ రంగములో అడుగు పెట్టడానికి అర్హులు కారని, తాను రాలేరని నిరాకరిస్తారు.  అప్పుడు లోకసారంగమునివరులు ఆళ్వారి ని తన భుజాలపై ఎత్తుకొని తీసుకు వెళతారు. ఈ విధముగా ‘మునివాహనులు’ అనే విశిష్టమైన తిరునామాన్ని ఆళ్వార్ సంపాదించుకున్నారు. వారు ఆలయములో ప్రవేశించిన క్షణం నుండి  ప్రారంభించి పెరియ పెరుమాళ్ సమక్షమములోకి వేంచేసే  వరకు పాశురములు పాడారని, పదవ పాశురము పాడిన తరువాత వారు పరమపదాన్ని అధీష్ఠించారని మనుకు చరిత్ర చెబుతుంది.

మన పూర్వాచార్యులు ఈ ప్రబంధము యొక్క పాశురముల మధ్య సంబంధమును రెండు భిన్నమైన రితులలో వ్యక్తపరచారు. పెరియ పెరుమాళ్ తమ అవయవాలను వ్యక్తపరచిన క్రమములో ఆళ్వార్ అనుభవించారన్నది మొదటిది. రేండవది పెరియ పెరుమాళ్ కురిపించిన ఉపకారములు. ఈ విషయాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఈ పాశురానుభవము చేయుట తగును.

ఈ పాశురముల సరళ వ్యాఖ్యానము మన పూర్వాచార్యుల వ్యాఖ్యానముల సహాయముతో వ్రాయబడింది.

తనియన్లు

ఆపాదచూడ మనుభూయ హరిం శయానం
మధ్యే కవేర దుహితుర్ ముదితాంతరాత్మా|
అద్రష్టతాం నయనయోర్ విషయాంతరాణాం
యో నిశ్చికాయ మనవై మునివాహనం తం||

పెరియ పెరుమాళ్ తప్పా ఇంకే విషయముతో అనుబంధము ఉంచుకోని తిరుప్పాణాళ్వార్, లోకసారంగముని సహాయముచే లోనికి వెళ్లి పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య చరణాల నుండి మకుటము వరకు అనుభవించి పరమానందాన్ని పొందిన తిరుప్పాణాళ్వార్ని నేను ఆరాధిస్తాను.

కాట్టవే కణ్డ పాద కమలమ్ నల్లాడైయుంది
తేట్టరుమ్ ఉదరబందమ్ తిరుమార్వు కండమ్ చ్చెవాయ్
వాట్టమిల్ కణ్గళ్ మేని ముని యేరి తని పుగుందు
పాట్టినాల్ కండు వాళుం పాణర్ తాళ్ పరవినోమే

లోకసారంగముని సహాయముచే  పెరియ పెరుమాళ్ సన్నిధి లోనికి ఒంటరిగా వెళ్ళి,  పెరుమాళ్ యొక్క కమలముల వంటి శ్రీపాదములు, అందమైన పీతాంబరము, దివ్య నాభి, అతి మృదువైన దివ్య ఉధరభాగము, దివ్య వక్షస్థలము, దివ్య కంఠము, ఎర్రని నోరు, అప్పుడే వికసించిన కమలముల వంటి కన్నులు, వీటన్నింటితో కూడిన దివ్య తిరుమేనిని సేవించుకొని వాటిని వర్ణించడమే తమ జీవిత ధ్యేయముగా చేసుకొని ఆనందించిన తిరుప్పాణాళ్వార్ శ్రీపాదములను ఆశ్రయించెదము.

**********

మొదటి పాశురము: పెరియ పెరుమాళ్ వ్యక్త పరచిన తమ దివ్య చరణములను వీక్షించిన ఆళ్వార్ వాటిని కీర్తిస్తున్నారు.

ఏ అపేక్షను ఆశించకుండ  తనను దాసునిగా స్వీకరించి, ఆపై తన దాసులకు దాసునిగా చేసి నందుకు పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క శుద్ధమైన మంగళ గుణాలను ఆళ్వార్ కీర్తిస్తున్నారు.

అమల నాదిపిరాన్ అడియార్కెన్నై ఆట్పడుత్త
విమలన్ విణ్ణవర్ కోన్ విరై యార్ పొళిల్ వేంగడవన్
నిమలన్ నిన్మలన్ నీదివానవన్ నీళ్ మదిళ్ అరగత్తమ్మాన్
తిరుక్కమలపాదం వన్దు ఎన్ కణ్ణిన్ ఉళ్లన వొక్కిన్ఱతే  (1)

ఎత్తైన గోడలతో నిర్మింపబడి ఉన్న తిరువరంగంలో శయనించి ఉన్న ఓ స్వామీ! నా నుంచి ఏ ఫలమును ఆశించని అత్యంత పవిత్రమైన వాడివి నీవు; నీకు దాసునిగా చేసుకోవడమేగాక నీ  అనుచరులకు కూడా దాసుగా చేసే స్వచ్చత గలిగిన వాడివి; నిత్యసూరులకు యజమానుడివి నీవు; సువాసనలు వెదజల్లే పూల తోటలతో నిండి ఉన్న తిరువేంగడంలో నిత్య నివాసము ఉన్నవాడివి నీవు; నీ అనుచరులు సులభముగా సమీపించే  స్వచ్చత గలిగిన వాడా; నీ అనుచరుల లోపాలను చూడని గుణము గలిగిన వాడా; నీవు స్వామిత్వము – శేశత్వము అవిచ్చిన్నముగా ఉండే పరమపదమును ఏలు వాడవు. నీ దివ్య చరణములు తమకు తాముగా వచ్చి తన కన్నులలోకి ప్రవేశించాయని ఆళ్వార్ సాగించారు .

రెండవ పాశురము: తిరు పీతాంబరమును ఆళ్వారులు ఆస్వాదిస్తున్నారు. ఎలాగైతే సముద్ర అలలు పడవను మెల్లిగా తోస్తాయో, పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య తిరుమేనిలో ఆళ్వార్ ఒక అంగము నుండి ఇంకొక అంగము వైపు తోయబడుతున్నారు.

పెరుమాళ్ యొక్క నిర్హేతుక కృప ఇంకేక్కడైనా ప్రదర్శించారా అని ప్రశ్నించి నప్పుడు, ఆళ్వార్ త్రివిక్రముని వృత్తాంతము చూపిస్తూ ఆనందిస్తున్నారు.

ఉవంద ఉళ్ళత్తనాయ్ ఉలగం అళందండం ఉఱ
నివంద నీళ్ముడియన్ అన్ఱు నేరంద నిశాశరరై
కవరంద వెంగణై క్కాగుత్తన్ కడియార్ పొళిల్ అరంగత్తమ్మాన్
అరైచ్చివంద ఆడైయిన్ మేల్ శెన్ఱదాం ఎన శిందనైయే (2)

ముల్లోకాలను కొలిచేటప్పుడు పెరుమాళ్ యొక్క ఆ దివ్య కిరీటము ఈ బ్రహ్మాండమునంతా వ్యాపించినది. క్రూరంగా బాధించునట్టి తన బాణములతో అసురులను  వధించిన శ్రీ రాముడే సువాసనలు వెదజల్లే పూలతోటలతో చుట్టు ముట్టి ఉన్న శ్రీరంగములో పెరియ పెరుమాళ్ రూపములో శయనించి ఉన్నాడు. వారి దివ్య నడుమును చుట్టి ఉన్న ఆ దివ్య పీతాంబరముపై నా మనస్సు నిలిచి ఉంది.

మూడవ పాశురము: ఇందులో, భగవాన్ యొక్క దివ్య నాభికమలమును అనుభవిస్తున్నారు. బ్రహ్మ అధీష్టించిన తరువాత ఆ దివ్య నాభి యొక్క సౌందర్యము మరింత పెరిగినదని వారు తెలియజేస్తున్నారు.

మునుపటి పాశురములో త్రివిక్రమ అనుభవాన్ని పొందిన ఆళ్వార్, ఈ పాశురములో తిరువేంకటనాధునిగా ప్రత్యక్షమైన భగవానుడిని పరమానందిస్తున్నారు. పెరియ పెరుమాళ్ మరియు తిరువేంకటనాధుడు ఇరువురు ఒకే ఎంబెరుమాన్ యొక్క రెండు దివ్య స్వరూపాలు అని తెలియజేస్తున్నారు.

మంది పాయ్ వడవేంగడ మామలై వానవర్గళ్
శందిశెయ్య నిన్ఱాన్ అరంగత్తర వినణైయాన్
అంది పోల్ నిఱై త్తాడైయుం అదన్ మేల్ అయనై ప్పడైత్తదోర్ ఎళిల్
ఉంది మేలదన్ఱో అడియేన్ ఉళ్ళత్తిన్ ఉయిరే (3)

తమిళ దేశానికి ఉత్తరాన ఉన్న తిరుమల కొండపై పెరుమాళ్ నిలుచొని ఉన్నారు, కోతులు గేంతుకుంటూ ఆడుకొనే ఈ కొండకు నిత్యసూరులు వేంచేసి పెరుమాళ్ని శ్రీనివాసుని రూపంగా ఆరాధిస్తారు. వారే శ్రీరంగంలో మెత్తని శేష శెయ్యపై (ఆదిశేషునిపై) పవళించిఉన్నారు. నా మనస్సులో ఉన్న నా ఆత్మ, ఎర్రటి ఆకాశము వలె కనిపించే పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య పీతాంబరము, ఆ దివ్య పీతాంబరముపైన ఉన్న బ్రహ్మాసీనులైన దివ్య నాభీకమలముపై నిలవదా?

నాల్గవ పాశురము: ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య నాభితో కూడిన ఉదర భాగాన్ని దర్శించి ఆళ్వార్ ఆనందిస్తున్నారు. ఆ దివ్య నాభిని వ్యాపించి ఉన్నది బ్రహ్మ అయితే, “సమస్థ లోకాలను నాలో ఉంచుకున్నాను, కాదా!” అని ఆ దివ్య ఉదరము చెబుతుంది.

ఎంబెరుమాన్ మనల్ని స్వీకరించే ముందు మన అహంకార మమకారములు తొలగించరా? లంకను చుట్టి ఉన్న ఎత్తైన ప్రహరీ గోడలను పడగొట్టినట్టుగా, వారి శత్రువులను కూడా తొలగిస్తారు అని ఆళ్వారు తెలియజేస్తున్నారు.

శదుర మామదిళ్ శూళ్ ఇలంగైక్కిరైవన్ తలైపత్తు
ఉదిర ఓట్టి ఓర్ వెంగణనై ఉయత్తవన్ ఓద వణ్ణన్
మదుర మావండు పాడ మా మయిలాడరంగత్తమ్మాన్ తిరు వయిత్తు
ఉదర బందం ఎన్ ఉళ్ళత్తుళ్ నిన్ఱులాగిన్ఱదే (4)

కూనిరాగములు పాడుతున్న తుమ్మెదలు మరియు నాట్యము చేస్తున్న నెమలులు ఉన్న శ్రీరంగములో పెరియ పెరుమాళ్ శయనించి ఉన్నారు. అటువంటి పెరియ పెరుమాళ్ నాలుగు విధములైన రక్షణములు ఉన్న లంకా నాయకుడైన రావణుడిని యుద్దములో వణుకుపుట్టించాడు. సాగర వర్ణము గల ఎంబెరుమాన్ ఆ తరువాత దశ ముఖ రావణుడిని వధించాడు. పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క ఉదర భాగాన్ని అలంకరించిన దివ్యాభరణము నా యొక్క హృదయములో దృఢముగా నిలిచిపోయింది.

ఐదవ పాశురము: ఈ పాశురములో ఆళ్వార్ పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య వక్షస్థలమును ఆనందిస్తున్నారు. ఎంబెరుమాన్ యొక్క ఆ దివ్య వక్షస్థలములో చిత్ మరియు అచిత్తులకు గుర్తింపుగా శ్రీవత్సము మరియు కౌస్తుభములు ఉంటాయి. ప్రళయ కాలములో ముల్లోకాలను తన కడుపులో ఉంచు కున్న వారి దివ్య ఉధర భాగము కంటే అవి చాలా విలువైనవి. పెరుమాళ్ యొక్క గుర్తింపైన పెరియ పిరాట్టి నివాస స్థలము కూడా ఈ వక్షస్థలమే. వారి వక్షస్థల సౌందర్యాన్ని వీక్షించమని ఆహ్వానింపబడిన ఆళ్వార్, దానిని చూసి పరమానందిస్తున్నారు.

అహంకార మమకారములు నశించిన తరువాత ఆత్మను పాప పుణ్యములు వెంటాడవా? ఎంబెరుమాన్ వాటిని కూడా నశింపజేస్తాడని ఆళ్వార్ వివరిస్తున్నారు.

పారమాయ పళవినై పత్తఱుత్తు ఎన్నై త్తన్
వారమాక్కి వైత్తాన్ వైత్తదన్ఱి ఎన్నుళ్ పుగుందాన్
కోర మాదవం శెయ్ దనన్ కొల్ అఱియేన్ అరంగత్తమ్మాన్
తిరు ఆరమార్వదన్ఱో అడియేనై ఆట్కొడదే (5)

ఎన్నో జన్మలలో చేసిన కర్మలు కూడి కూడి పెద్ద మూట అయ్యి, నన్ను వెంటాదుతూ ఉన్నాయి, అయినా స్వామి తన పైన ఆప్యాయత పెరిగేలా తాను చేశారు. అంతటితో ఆగక, అయన నా హృదయములో ప్రవేశించారు. నా పూర్వ జన్మలలో నేను ఏ ఘోర తపస్సు చేశానో ఏమో, ఈ రోజు నాకు ఇంతటి అదృష్టము దక్కినది. ఆ శ్రీరంగానికి నాథుడైన పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య వక్షస్థలము, ఆ దివ్య వక్షస్థలములో శ్రీ మహాలక్ష్మి, దివ్య ఆభరణాలు ఈ దాసుడిని సేవకుడిగా చేసినవి.

ఆరవ పాశురము:  ఈ పాసురములో ఆళ్వార్ ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య కంఠభాగమును అనుభవిస్తున్నారు. ప్రళయ కాలమున పిరాట్టితో పాటు చిదచిత్తులు ఎంబెరుమాన్ యొక్క వక్షస్థలములో ఉంటాయి, అన్ని లోకాలను నేను మ్రింగి రక్షిస్తాను అని దివ్య  కంఠభాగము పలికిన పలుకులు విని ఆళ్వార్ ఆనందానుభవము పొందుతున్నారు.

ఎంబెరుమాన్ ఇంతకు ముందు ఎప్పుడైనా ఎవరి పాపాలైనా ఇలా తొలగించారా? బ్రహ్మ శాపముతో బాధ పడుతున్న శివుడిని ఎంబెరుమాన్ శాప విమోచనము చేశారు, చంద్రుడు తన ప్రకాశాన్ని కోల్పోతుండగా  శాప విమోచనము చేశారు అని ఆళ్వార్ గుర్తుచేసుకుంటున్నారు.

తుండ వెణ్పిఱై యాన్ తుయర్ తీర్తవన్ అంజిరై
వండువాళ్ పొళిల్ శూళ్ అరంగనగర్ మేయ అప్పన్
అండర్ రండ బగిరండత్తు ఒరు మానిలం ఎళుమాల్ వరై ముత్తుమ్
ఉణ్డ కండ కండీర్ అడియేనై ఉయ్యక్కొండదే (6)

అర్థ చంద్రాకారుడిని తలపై ధరించిన శివుడి బాధను ఎంబెరుమాన్ తొలగించి వెశారు. ఇంకా అర్థ చంద్రాకారుని బాధను కూడా ఎంబెరుమాన్ మాయము చేశారు. అందమైన రెక్కలతో ఉన్న తూనీగలు విహరిస్తున్న తోటలతో చుట్టు ముట్టి ఉన్న శ్రీరంగములో పెరియ పెరుమాళ్ చక్కగా ఒప్పి ఉన్నారు. అన్ని అండములలో ఉన్న జీవరాసులను, లొకాలను, ఆ విశ్వాలపై ఉన్న పొరలన్నీ మరియు అన్ని తత్వాలను మ్రింగిన పెరియ పెరుమాళ్ యొక్క ఆ దివ్య కంఠము తనని ఉద్దరింప జేసింది అని ఆళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు.

ఏడవ పాశురము: ఇందులో ఆళ్వార్ ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్యమైన నోటిని మరియు వారి అధరములను సేవించి ఆనందిస్తున్నారు. ఆ దివ్యమైన నోరు ఆళ్వార్ తో “దివ్య కంఠము లోకాలన్నీటిని మింగినప్పటికీ, మొదట లోకాలన్నిటినీ తాను తీసుకొని వాటితో మా శుచః (చింతించవద్దు) అని వూరటనిచ్చే మాటలు పలుకుతాను” అని ఆ దివ్య నోరు పలికిన మాటలను విన్న ఆళ్వార్ ఆనందిస్తున్నారు.

రుద్రుడు మొదలైన వారి రక్షణ ఎంబెరుమాన్ వహిస్తాడు. కానీ నిన్ను రక్షిస్తాడా? ఇతర లాభాలను ఆశించే దేవలోక వాసులకన్నా ఎక్కువగా నేను ఎంబెరుమాన్ ని ఆశిస్తాను, నన్ను తప్పక రక్షిస్తారని ఆళ్వార్ తమ మనస్సుకు బదులిస్తున్నారు.

కైయినార్ శురి శంగన లాళియర్ నీళ్వరై పోల్
మెయ్యనార్ తుళబవిరైయార్ కమళ నీళ్ ముడియమ్
ఐయ్యనార్ అణి అరంగనార్ అరవిన్ అణైమిశై మేయ మాయనార్
శెయ్య వాయ్ అయ్యో ఎన్ చ్చిందై కవరందదువే (7)

పెరియ పెరుమాళ్ వద్ద ముడుచుకొని ఉన్న దివ్య శంఖము, కోటి కాంతులను వెదజల్లే దివ్య చక్రము, విశాలమైన పర్వతము వంటి దివ్య తిరుమేని, సువాసనలు వెదజల్లే దివ్య తుళసితో అలంకరింపబడిన పొడుగాటి దివ్య కిరీటము ఉన్నాయి. అందమైన శ్రీ రంగములో ఆదిశేషునిపై శయనించి ఉన్నారు. ఆ దివ్య క్రియాకలాపాలతో ఉన్నవారు నా స్వామి. ఆ స్వామి యొక్క ఎర్రని దివ్య నోరు నన్ను ఆకర్షించింది.

ఎనిమిదవ పాశురము: ఈ పాశురములో ఆళ్వార్ ఎంబెరుమాన్ యొక్క దివ్య నేత్రాలను ఆనందిస్తున్నారు. వారి దివ్య నోరు ఏం చెప్పినా కానీ, వారి ఆధిపత్యాన్ని సూచించే వాత్సల్యాన్ని కురిపించేది వారి నేత్రాలు మాత్రమే. కావున ఆళ్వార్ భగవాన్ దివ్య నేత్రాలను ఆనందిస్తున్నారు.

నాలుగు మరియు ఐదవ పాశురములలో మన పూర్వ కర్మలు, అహంకార మమకారములు నిర్మూలించబడతాయని చూపబడింది. అవి తొలగించబడినా కానీ, ఆ మనిషిలో “అవిధ్య” (అజ్ఞానము) ఇంకా ఉంటే అతని అహంకార మమకారములు మొదలైనవు తిరిగి రావచ్చు కదా? అవిధ్యకు చిహ్నమైన తమో గుణానికి ప్రతిరూపమైన హిరణ్య కశిపుడిని ఎంబెరుమాన్ వధించినట్టుగా, మన తమో గుణాన్ని కూడా ఎంబెరుమాన్ తొలగిస్తాడు అని ఆళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు.

పరియన్ ఆగి వంద అవుణన్ ఉడల్ కీండ అమరర్ క్కు
అరియ ఆది పిరాన్ అరంగత్తమలన్ ముగత్తు
కరియవాగిప్పుడై పరందు మిళిరిందు శెవ్వరి ఓడి నీంద అ
ప్పెరియ వాయ కణ్గళ్ ఎన్నై ప్పేదైమై శెయ్దనవే (8)

విశాల స్వరూపముతో దిగివచ్చి హిరణ్య కశిపుని చీల్చి వేసినాడు; బ్రహ్మాది దేవతలకు కూడా చిక్కని ఆ సర్వకారకుడు, సకల జనులకు శుభాలను ఒసగేవాడు శ్రీ రంగములో శయనించి ఉన్నాడు. వారి దివ్య శ్రీ ముఖములోని పొడగాటి నల్లని దివ్య నేత్రములు, విశాలముగా, ఎర్రని రేఖలతో అద్భుతముగా ఉన్న వారి నేత్రములు నన్ను కొల్లగొట్టినవి అని ఆళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు.

తొమ్మిదవ పాశురము: ఈ పాశురములో ఆళ్వార్ ఎంబెరుమాన్ యొక్క సంపూర్ణ దివ్య తిరుమేనిని ఆస్వాదిస్తున్నారు. ఎంబెరుమాన్ యొక్క అగడితఘటనా గుణాన్ని (బంధించలేని తత్వాలను బంధించగల లక్షణము) ఆనందిస్తున్నారు. వేదాంత పరిజ్ఞానము (వేదముల యొక్క చివరి భాగము, దీనినే ఉపనిషత్తులు అని కూడా అంటారు) ఉన్నట్లైతేనే తమో గుణము తొలగుతుంది. కానీ ఆళ్వార్ వేదాధ్యయానికి అర్హతలేని వంశములో జన్మించారు. ఈ ప్రశ్న తలెత్తినప్పుడు, ” ఎంబెరుమాన్ ఎవ్వరూ ఊహించలేని రీతిలో అన్ని లోకాలను మ్రింగి వటపత్ర శాయి రూపములో ఒక రాగి ఆకు పైన ఎలాగైతే శయనించారో, తన తమో గుణాన్ని కూడా అలానే నిర్మూలిస్తారు” అని ఆళ్వార్ బదులిచ్చిరు.

ఆలమా మరత్తిన్ ఇలై మేల్ ఒరు పాలకనాయ్
జ్ఞాలం ఏళుం ఉండాన్ అరంగత్తరవిన్ అణైయాన్
కోలమా మణి ఆరముం ముత్తు త్తామముం ముడి విల్లదోర్ ఎళిల్
నీల మేని ఐయో నిఱై కొండదు ఎన్ నెంజినైయే (9)

అన్ని లోకాలను మ్రింగి లేత రాగి ఆకుపై శయనించి ఉన్నవాడే శ్రీ రంగములో ఆదిశేషునిపై శయనించి ఉన్నాడు. ముత్యాలు మరియు వజ్ర వైడూర్యాలతో  తయారు చేయబడిన దివ్య తిరు ఆభరణాలతో అలంకరింపబడిన ఆ అద్వితీయమైన వారి నల్లని తిరుమేని నన్ను ఆకర్షించినది . అయ్యొ! నేను ఏమి చెయగలను!

పదవ పాశురము: చివర్లో ఆళ్వార్ పెరియ పెరుమాళ్ స్వరూపములో శ్రీ కృష్ణుడిని చూసి, ఇంక దేనిని చూసే ఆశ లేదని, ఎంబెరుమాన్ దివ్య చరణములను పొంది శ్రీవైకుంఠాని చేరుకున్నారు.

కొండల్ వణ్ణనై క్కోవలనాయ్ వెణ్ణెయ్
ఉణ్డ వాయన్ ఎన్ ఉళ్ళం కవర్దానై
అణ్డర్ కోన్ అణి అరంగన్ ఎన్ అముదినై
కండ కణ్గళ్ మత్తోన్ఱినై క్కాణావే (10)

మేఘ వర్ణములో మరియు మేఘము యొక్క గుణాలతో ఉన్నవాడు, యదు వంశములో పుట్టి వెన్న దొంగిలించినవాడు, నా మనస్సు దోచినవాడు, నిత్యసూరులకు నాయకుడైనవాడు శ్రీరంగములో శయనించి ఉన్నాడు. సంతుష్టమైన ఎంబెరుమాన్ ని చూసిన నా కళ్ళు ఇకపై దేనిని చూడవు.

అడియెన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/05/amalanadhipiran-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 29 – 30

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<< గతశీర్షిక

పాశురము 29

ఈ పాశురములో మామునులు చైత్రమాస ఆరుద్రా నక్షత్రముతో కూడిన శుభదిన వైభవమును ఎల్లవేళలా స్మరిస్తూ ఉండమని తన మనస్సునకు ఉద్దేశించి కృప చేయుచున్నారు.

ఎందై ఎతిరాశర్ ఇవ్వులగిల్ ఎన్దమక్కా
వన్దుదిత్త నాళెన్నుమ్ వాశియినాల్ ఇన్ద
త్తిరువాదిరై దన్నిన్ శీర్మదనై నెఞ్జే!
ఒరువామల్ ఎప్పొழுదుమ్ ఓర్!!     

క్రిందటి పాశురములలో లోకమునకు ఉపదేశించిరి. ఈ పాశురములో తానే ఈ శుభదినము యొక్క వైభవ ప్రభావమునకు ఆకర్షతులై దానిని అనుభవించుచున్నారు. ఎంబెరుమానార్ తామే “అఖిల జగత్ స్వామిన్! అస్మత్ స్వామిన్” (సకలలోకములకు నాధనే! నాకూ నాధనే) అని ఎంబెరుమాన్ విషయముగా శ్రీగద్యత్రయములో అనుభవించిన విధముగా, వీరునూ రాబోవు పాశురములలో ఎంబెరుమానార్ ఈ ప్రపంచమునకు చేసిన ఉపకారమును అనుభవిస్తూ, ఈ పాశురములో తమకు చేసిన ఉపకారమును అనుభవిస్తున్నారు.

పాశురము 30

ఇంతకు పూర్వము ఆళ్వార్ల అవతారదినములను కీర్తించినారు. ఇక నాలుగు పాశురములలో వరుసగా వారి అవతార స్థలమును కీర్తస్తున్నారు. ఈ పాశురములో మొదలాళ్వార్ల, తిరుమంగై ఆళ్వారు మఱియు తిరుప్పాణ్ ఆళ్వార్ల అవతార స్థలములను గురించి కృప చేయుచున్నారు. శ్రీ అయోధ్యా, శ్రీ మధురా మొదలగునవి ఎంబెరుమాన్ అవతరించిన దివ్య క్షేత్రములు. వీటికి ఎటువంటి కీర్తి గలదో అదేవిధంగా కీర్తి కలిగినవి ఆళ్వార్లవతరించిన ప్రదేశములు ఏలననగా ఆళ్వార్లవతరించుట వలననే మనము ఎంబెరుమాన్ ను తెలుసుకొనగలుగుచున్నాము.

ఎణ్ణరుమ్ శీర్ పొయ్గై మున్నోర్ ఇవ్వులగిల్ తోన్ఱియ ఊర్! 
వణ్మై మిగు కచ్చి మల్లై మామయిలై మణ్ణియిల్ నీర్
తేజ్ఞ్గుమ్ కుఱైయలూర్ శీర్ కలియన్ తోన్ఱియ ఊర్! 
ఓజ్ఞ్గుమ్ ఉఱైయూర్ పాణనూర్ !!

లెక్కింపనలవిగాని కల్యాణ గుణములు కలిగిన వారు ముదలాళ్వార్లు. అదే విధముగా పొయిగై, పూదత్త మరియు పేయాళ్వార్లు అవతరించిన ప్రదేశములు తరతరాలుగా చాలా విశిష్టతను కలిగిన కాంచీపురం (తిరువెక్కా), తిరుకడల్ మల్లై (ప్రస్తుతం మహాబలిపురం) మఱియు తిరుమయిలై మొదలగునవి. స్వచ్ఛమైన నీటి సమృద్ధి కలిగిన తిరుక్కురయలూర్ గొప్ప కీర్తి గల తిరుమంగై ఆళ్వార్ల అవతార స్థలము. అదే విధముగా గొప్ప స్థితిని కలిగిన తిరుక్కొళి అని పిలువబడే తిరువురైయూర్ తిరుప్పాణాళ్వార్ల అవతార స్థలము.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-29-30-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 97 – senjol

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.7

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn being desirous of AzhwAr’s body and making him give up on that by requesting “Please relieve me from this body which is an obstacle” and is mercifully explaining it.

How is that done? AzhwAr observed that emperumAn arrived there, united with him, remained subservient towards him and desired to carry AzhwAr with the body to thirunAdu (paramapadham), and had great desire towards that body. Seeing emperumAn’s great desire towards AzhwAr’s body, AzhwAr thought “Due to his great attachment towards me, he is showing attachment towards my body” and considered “Since he is blinded by love towards my body without knowing its defects, if I inform its defects he will give up on it” and informed its defects to emperumAn. Hearing that, just as one will like the sweat etc of his beloved person, emperumAn started liking AzhwAr’s body more than ever before. AzhwAr surrendered by placing his head at emperumAn’s divine feet and requested “This body is completely undesirable for me, hence you should eliminate it”. Since emperumAn is waiting for AzhwAr’s command, he nodded his head saying “If his body is undesirable for him, let me eliminate it for him with great effort”. Seeing this, AzhwAr nodded his head saying “How he is obeying my words! What a quality!”. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “senjoRkavi” starting with “senjol paran“.

pAsuram

senjoRparan thanadhu sIrArum mEni thanil
vanjiththuch cheyginRa vAnjaidhanin vinjudhalaik
kaNdavanaik kARkattik kai viduviththuk koNda
thiNdiRal mARan nam thiru

Listen

word-by-word meanings

senjol paran – paramapurusha who is the object of vEdham which has honest words
thanadhu – his (AzhwAr’s)
sIr Arum mEni thanil – divine form which is filled with qualities such as gyAna etc
vanjiththuch cheyginRa vAnjaidhanin vinjudhalaik kaNdu – seeing the abundant, mischievous desire
avanaik kAl katti – holding on to emperumAn’s divine feet
kai viduviththuk koNda – relieved himself (to escape from his amazing web)
thiN thiRal mARan – AzhwAr who has firm strength
nam thiru – our wealth

Simple Translation

paramapurusha who is the object of vEdham which has honest words had abundant, mischievous desire towards AzhwAr’s divine form which is filled with qualities such as gyAna etc. Seeing that, AzhwAr who has firm strength, relieved himself holding on to emperumAn’s divine feet. Such AzhwAr is our wealth.

Highlights from vyAkyAnam

  • senjol paran – As said in periyAzhwAr thirumozhi 4.10.7 “senjol maRip poruLAgi ninRa dhEvargaL nAyaganE” (The lord of dhEvas, who remain the object of vEdham which has honest words) – sarvESvaran who is greater than all and is revealed by this thiruvAimozhi, which is a honest collection of words. This thiruvAimozhi is known as in thiruvAimozhi 10.6.11 “sevikkiniya senjol” (honest word which is pleasing to the ear).
  • sIrArum mEnidhanil – Just as emperumAn desired to see the unbathed, divine form of sIthAp pirAtti who was imprisoned as said in thiruvAimozhi 4.8.5thanich chiRaiyil viLappuRRa” (being famous for remaining alone in prison of lankA), he desired to see AzhwAr’s divine form which has abundant gyAnam, bhakthi etc and is imprisoned as said in thiruvAimozhi 1.3.11piRavi anjiRai” (the cruel prison of birth).
  • vanjiththuch cheyginRa vAnjaidhanin vinjudhalaik kaNdu – On seeing emperumAn’s great desire towards AzhwAr’s divine form, as said in,
    • vanjak kaLvan mAmAyan mAyak kaviyAy vandhu en nenjum uyirum uL kalandhu ninRAr aRiyA vaNNam en nenjum uyirum avai uNdu thAnEyAgi niRaindhAnE” (emperumAn, being in thirumalai, who steals without the knowledge of those from whom he steals, who has very amazing form, qualities etc, who remains with mischievous acts to make me sing poems, is arriving in my heart and mixing in my heart and self even without the knowledge of lakshmi et al who remain with him; he consumed my heart and self, became the exclusive enjoyer and became avAptha samastha kAma (one without any unfulfilled desire). Oh all of you who can sing poems with honest words! Protect yourselves and your belongings from being stolen and try to serve him with your speech) [1st pAsuram]
    • ennai muRRum uyir uNdE” (He is enjoying me fully in all ways) [2nd pAsuram]
    • ennai muRRum uyir uNdu en mAya Akkai idhanuL pukku” (Enjoying my AthmA in all ways, emperumAn entered my body) [3rd pAsuram]
    • enkol ammAn thiruvaruLgaL? ulagum uyirum thAnEyAy nangen udalam kai vidAn” (He is certainly not abandoning my body. How [amazing] are the acts of emperumAn’s Seelam which favour us?) [4th pAsuram]
    • thirumAlirunjOlai malaiyE thiruppARkadalE en thalaiyE thirumAl vaigundhamE thaN thiruvEngadamE enadhudalE arumA mAyaththenadhuyirE manamE vAkkE karumamE orumA nodiyum piriyAn en Uzhi mudhalvan oruvanE” (emperumAn, being the cause for all entities which are controlled by time, to acquire me, is not separating even for a fraction of a moment from thirumAlirunjOlai hill, thiruppARkadal , my head, paramapadham where he is residing as Sriya:pathi as said in “SriyAsArdham“, invigorating periya thirumalai, my body, my AthmA which is united with the insurmountable, great, amazing prakruthi, my mind ,speech and action. What a distinguished one he is! ) [8th pAsuram]
  • kAl katti kai viduviththuk koNdu – By showing the defects of the body, AzhwAr holding on to emperumAn’s feet, relieved the shackles on own feet, as said in,
    • udalum uyirum mangavottE” (Oh heart! To have our body, vital air etc, which are to be given up by us, destroyed, go close to and surrender unto the beautiful, invigorating thirumAlirunjOlai which is the abode of my lord due to this apt relationship) [9th pAsuram]
    • mangavottu un mA mAyai thirumAlirunjOlai mEya nangaL kOnE! yAnE nIyAgi ennai aLiththAnE! pongaimpulanum poRiyaindhum karumEndhiriyam aimbUdham ingu ivvuyirEy pirakirudhi mAnAngAra manangaLE” (Oh one who is eternally residing in thirumAlirunjOlai hill, being the one who is the lord for those who are like me, being me without any difference between us, as if I am giving the remedy myself, and who protected me! Mercifully agree to destroy your very amazing prakruthi and effects of prakruthi which constitute five types of rising, enjoyable aspects such as sound, touch, form, taste and smell, five traps such as eye, ear, nose, tongue and skin which are gyAnEndhriyams, five karmEndhriyams (senses of action) which help in engaging in such aspects, pancha bUthams such as earth, water, air, fire and ether which are the abodes for Sabdha etc and which are the cause for the body which holds the senses, primordial matter which is closely bound with AthmA in this samsAram, mahAn which facilitates creation, ahankAra which facilitates ego/intellect and mind which is the cause for sankalpa) [10th pAsuram]
  • kai viduviththuk koNda thiN thiRal mARan – The omnipotent lord, held on to AzhwAr’s hand saying “I will carry you with this body”; AzhwAr, had great strength to hold on to emperumAn’s divine feet and make him give up on that desire.
  • nam thiru – As said in parAnkuSa ashtakam “sampachcha sAthvika janasya” (wealth of the noble people), AzhwAr, who is known as mARan, is our wealth.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 27 – 28

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<<గతశీర్షిక

పాశురము 27

ఇక మీదటి మూడు పాశురములలో మామునులు ఆళ్వార్ల తిరునక్షత్రమైన దివ్య ఆరుద్రా నక్షత్రం ఏదైతే ఉందో అదే ఎంబెరుమానార్ (భగవద్రామానుజుల) తిరునక్షత్రము కూడా. వారు లోకోద్దారకులు. ఈ పాశురములో లోకులకు చైత్రమాస అరుద్రా నక్షత్రము యొక్క గొప్పతనమును తెలుపుచున్నారు.

ఇన్ఱులగీర్ శిత్తిరైయిల్ ఏయ్ న్ద తిరువాదిరై నాళ్!
ఎన్ఱై యినుం ఇన్ఱిదనుక్కేత్తమెన్ఱాన్ ఎన్ఱవర్కు
చ్చాత్తుగిన్ఱేన్ కేణ్మిన్ ఎతిరాశర్ దమ్ పిఱప్పాల్!
నాల్ దిశై యుమ్ కొణ్డాడుమ్ నాళ్!!

ఓ భూమండల వాసులారా! ఈ రోజు చైత్ర మాసములోని గొప్పరోజైన ఆరుద్రా నక్షత్రయుక్తమైన రోజు. ఈ రోజుకెందుకంత ప్రాముఖ్యమనుకొను వారికి నేను చెప్పుచున్నాను, వినండీ. యతులకు రారాజుగా భావించే ఎంబెరుమానార్ (భగవద్రామానుజులు)  అవతరించుటచే నాలుగు దిశలందుగల ప్రజలచే కీర్తింపబడే రోజే ఈ రోజు.

మణవాళ మామునులు తమ ఆర్తి ప్రబంధము నందు తామే “అనైత్తులగుం వాళ్ ప్పిరంద ఎతిరాశా మామునివా” అని ఎంబెరుమానారును కీర్తించినారు. ఎంబెరుమానార్ అవతారముతో ప్రపంచములోని వారందరు ఎంబెరుమానార్ మూలముగా ఉజ్జీవింపగలరని నిర్ణయింపబడినది. ఇటువంటి కీర్తిని వీరు కలిగియుండుటచే వీరు అవతరించిన ఈ రోజును ప్రపంచములోని అందరూ కూడా ఇంత గొప్పగా కీర్తిస్తున్నారు.

పాశురము 28

ఈ పాశురములో చైత్ర మాసములో తిరు ఆరుద్రా నక్షత్రము ఆళ్వార్లవతరించిన వారి తిరునక్షత్ర రోజులకంటే కూడా చాలా విశేషమైనదో అందరూ అర్థము చేసుకొను విధముగా కృపచేసినారు.

ఆళ్వార్ గళ్ తాజ్ఞ్గళ్ అవదరిత్త నాళ్ గళిలుమ్
వాళ్ వాన నాళ్ నమక్కు మణ్ణులగీర్ ఏళ్ పారుమ్
ఉయ్య ఎతిరాశరుదిత్తరుళుమ్ శిత్తిరైయిల్
శెయ్య తిరువాదిరై!!

ఓ జనులారా! చైత్రమాస ఆరుద్రా నక్షత్రమునకు ఆళ్వార్ల తిరునక్షత్రముల కంటే చాలా ప్రశస్తమైనది. ఎందుకనగా ఈ రోజుననే సమస్త జీవరాశులను ఉద్ధరించి ఉజ్జీవింప చేయాలనే తలచిన భగవద్రామానుజులు ఈ రోజుననే అవతరించినారు.
ఆళ్వార్లు ఎంపెరుమాన్/పరమాత్మ కృపచేత జ్ఞాన కొఱతలేని సంపత్తిని కలిగినవారు. వారు కరుణతో ప్రబంధములను ప్రజలందరూ తరించుటకై పాశురములుగా కృపచేసినారు. ఎంబెరుమానార్ ఆళ్వార్ల ఆ ప్రబంధముల ఆధారముగా యావత్ ప్రజలు ఉజ్జీవించే విధముగా విశిష్టాద్వైత సిధ్ధాంతమును స్థాపించినారు. అముదనార్, ఎంబెరుమానార్ శిష్యులలో ప్రముఖులు, తమ ఇరామానుశ నూత్తంతాది గ్రంథములో “ఉలగోర్ గళ్ ఎల్లాం అణ్ణల్ ఇరామానుశన్ వన్దుతోన్ఱియ అప్పొழுదే నణ్ణరు జ్ఞానమ్ తలైకొణ్డు నారణర్కాయినరే” అని కృప చేసినారు. దానికి వ్యాఖ్యానము కృప చేసిన మామునులు భగవద్రామానుజుల అవతరానంతరము అందరూ జ్ఞాన వృద్ధి కలవారై శ్రీమన్నారాయణుని ఆశ్రయించదలచారని అక్కడ మరియు ఇక్కడ కూడా అదే అభిప్రాయమును తెలిపినారు. ఇంకా ఆదిశేషావతారమైన ఎంబెరుమానార్ అవతరించి శ్రీభాష్యము మొదలగు అనేకానేక గ్రంథముల రచన మరియు ఉపదేశముల ద్వారా ఆ కాలములో అప్పుడు అక్కడ ఉన్నవారందరూ ధన్యులైనారు అని చెప్పినారు.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-27-28-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 96 – aruLAl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.6

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of emperumAn who is urging to carry AzhwAr to paramapadham, doing it as per the orders of AzhwAr and is mercifully explaining it.

How is that done? AzhwAr, after concluding the instructions to others, being pleased, mercifully speaks to his heart about how emperumAn is urging to carry him to paramapadham, and while doing so, emperumAn is remaining subservient to him to do as per his orders and the greatness of the benefit he acquired. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “aruL peRuvAr” starting with “aruLAl adiyil“.

pAsuram

aruLAl adiyil eduththa mAl anbAl
iruLArndha tham udambai ichchiththu iruvisumbil
iththudan koNdu Ega ivar isaivu pArththE irundha
suththi sollum mARan senjol

Listen

word-by-word meanings

aruLAl – By nirhEthuka krupai (causeless mercy)
adiyil eduththa – to start with, lifting up from (samsAram which nurtures agyAnam (ignorance))
mAl – sarvESvaran
anbAl – due to great love
iruL Arndha tham udambai ichchiththu – desiring for AzhwAr’s body which is filled with ignorance
iru visumbil – in paramapadham
iththudan koNdu Ega – to carry AzhwAr with this body
ivar isaivu pArththu irundha – awaiting AzhwAr’s permission
suththi – his purity
mARan sem sol – AzhwAr’s divine words
sollum – will reveal

Simple Translation

sarvESvaran lifted AzhwAr from samsAram to start with, with his causeless mercy; AzhwAr’s divine words will reveal such sarvESvaran’s purity of awaiting AzhwAr’s permission to carry AzhwAr with this body to paramapadham, desiring for AzhwAr’s body which is filled with ignorance.

Highlights from vyAkyAnam

  • aruLAl adi eduththa mAl – As said in SrIrangarAja sthavam 2.41 “achidhaviSEshithAn praLayasImani samsaratha: karaNa kaLEbararirgatayithum dhayamAna manA: …” (In the state of deluge, seeing the plight of chEthanas (souls) who are as good as achEthana (matter) [due to lack of body/senses], you, with compassionate heart, to bestow them body and senses, with your divine will, transformed the primordial (subtle) matter into gross forms such as mahAn, ahankAram,  pancha bhUthams etc) and in thiruvAimozhi 3.2.1annAL nI thandha Akkai” (the body you granted during creation), lifted in the beginning. Alternatively – sarvESvaran who originally lifted AzhwAr from samsAram which is filled with ignorance due to his exclusive, causeless mercy as said in thiruvAimozhi 1.1.1 “mayarvaRa madhinalam aruLinan” (mercifully granted knowledge and matured devotion). Yet another explanation – lifted to stop AzhwAr from leaving emperumAn due to considering himself to be very inferior and perishing as said in thiruvAimozhi 1.5.11mAl aruLAl mannu kurugUrch chatakOpan” (After being bewildered and desiring to leave emperumAn, he was convinced by the infinite mercy of emperumAn to be together with him).
  • anbAl iruLArndha tham udambai ichchiththu – Due to his great love which matches his love towards paramapadham, emperumAn desired for AzhwAr’s body which is filled with ignorance, since this body is born in this samsAram which nurtures ignorance. Alternatively,
  • iruLArndhu tham udambai ichchiththu – Being blinded by love, just as emperumAn had great affinity towards butter in thiruvAyppAdi (SrI gOkulam) as said in thiruvAimozhi 1.5.8ney UN marundhO mAyOnE!” (Oh amazing lord! Is eating ghee a medicine to dissolve the residual soil?), he greatly desired for AzhwAr’s divine form which is greatly fragrant with knowledge due to being the last body before ascending to paramapadham.
  • iru visumbil – In the great sky, paramapadham.
  • iththudan koNdu Ega – To carry AzhwAr with his body, which is considered by AzhwAr as the cause for ignorance.
  • ivar isaivu pArththE irundha suththi sollum sem sol mARan – Knowing emperumAn’s obedience towards AzhwAr’s command, he [AzhwAr] uttered pleasant words speaking about emperumAn’s purity in seeking AzhwAr’s permission just as emperumAn followed the divine heart of sIthAp pirAtti and fulfilled her desire as said in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 30.30 “Saraisthu sankulAm kruthvA lankAm parabalAthdhana:, mAm nayEdhyadhi kAkuthstha: thath thasya sadhruSam bhavEth” (it will be appropriate for SrI rAma, who is capable of annihilating enemies, to agitate lankA with his arrows and redeem me). That is, emperumAn desired for AzhwAr’s heart as said in, “en nenjaththu uL irundhu” (Residing in my heart) [4th pAsuram], “en nanRi seydhEnO en nenjil thigazhvadhuvE?” (what virtuous deed did I do to the easily approachable emperumAn at thiruvAttARu, for him to enter and shine in my heart?) [8th pAsuram] and “igazhvu inRi en nenjaththu eppozhudhum piriyAnE” (such emperumAn never separates from my lowly heart and remains there without any detachment) [9th pAsuram]. Further, AzhwAr spoke about emperumAn’s pure quality of being parathanthra (subservient), following the orders of AzhwAr as he requested emperumAn to carry him, leaving behind his body, as said in “aruL peRuvAr adiyAr tham adiyanERku AzhiyAn aruL tharuvAn amaiginRAn adhu namadhu vidhi vagaiyE” (Just as emperumAn never abandons thiruvAzhi AzhwAn, he is prepared to bestow the great favour of previous experience on his aspects, to me who is a distinguished servitor for those who are identified by receiving his endless mercy and who have knowledge about SEshathvam which is the cause for that; that is happening as per our command) [1st pAsuram] and “viN ulagam tharuvAnAy viraiginRAn vidhi vagaiyE” (is rushing to bestow paramapadham to us with our permission) [3rd pAsuram]. It can also be said that AzhwAr spoke about the purity which is explained in AchArya hrudhayam 202 “vidhi vagaiyE nadaththumavanE upadhEsa sathpAthram” (the apt recipient to receive instructions since emperumAn acts according to the command of AzhwAr).

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 95 – kaNNan

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.5

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of the interactions of devotees towards emperumAn and is mercifully explaining it.

How is that done? AzhwAr seeing that “ISvaran is urging to carry me to paramapadham” thought “There should be no unfulfilled wish for these people of the world” and out of his great compassion, due to reaching sarvESvaran and considering that the pAsurams should be short to facilitate easy understanding by them, instructed the interactions between devotees and sarvESvaran, to samsAris (worldly people) and concludes his instructions to others. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “kaNNaN kazhal iNai” starting with “kaNNan adi iNaiyil“.

pAsuram

kaNNan adi iNaiyil kAdhal uRuvAr seyalaith
thiNNam uRavE surungach cheppiyE maNNavarkkuth
thAn upadhEsikkai thalaikkattinAn mARan
Ana pugazh sEr than aruL

Listen

word-by-word meanings

kaNNan adi iNaiyil – On emperumAn’s divine feet
kAdhal uRuvAr seyalai – the act of the devotees
thiNNam uRa – to remain firmly
mARan – AzhwAr
Ana pugazh sEr than aruL – having glories, with his grace
surungach cheppi – briefly, mercifully explained
maNNavarkku – for all the AthmAs in this world
thAn upadhEsikkaith thalaikkattinAn – concluded his task of instructing.

Simple Translation

The glorious AzhwAr, with his grace, briefly and mercifully explained the act of the devotees towards emperumAn’s divine feet, to make it remain firmly in the hearts of all the AthmAs in this world and concluded his task of instructing others.

Highlights from vyAkyAnam

  • kaNNan adi iNaiyil – On krishNa’s divine feet.
  • kAdhal uRuvAr seyalai – the act of those who have devotion.
  • thiNNam uRavE – to make it remain firmly
  • surungach cheppiyE – Mercifully spoke in brief. E in the end is IRRasai (extraneous letter at the end, to add to the sound).
  • maNNavarkku – For all AthmAs on the earth.
  • thAn upadhEsikkai thalaikkattinAn mARan – Just as sIthAp pirAtti concluded her instructions with SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 21.20 “vidhithassa hi dharmagya:” (Have you not heard of perumAL’s qualities?), the most glorious AzhwAr perfectly concluded his instructions which were given thus far to others.
  • Ana pugazh sEr than aruL – With his utlimate mercy which is greatly famous, AzhwAr mercifully concluded his instructions.
  • Ana pugazh – As said in thiruvAimozhi 8.7.5ulagaththAr pugazhum pugazh” (radiant, divine mercy which is praised by the people of the world).
  • than aruL – Mercy which is said in kaNNinuN chiRuth thAmbu 8aruL koNdAdum” (glorifying bhagavAn‘s mercy).
  • kaNNan adi iNaiyil kAdhaluRuvAr seyalaich churngach cheppi – This means, as said in
    • kaNNan kazhal iNai naNNum manam udaiyIr eNNum thirunAmam thiNNam nAraNamE” (Oh you who all have the heart to reach the divine feet, which are present for his devotees, of krishNa who is easily approachable for all! The divine name to be meditated upon is certainly the word nArAyaNa which is part of the primary manthra) [1st pAsuram]
    • nAraNan emmAn” (the one who is known by the name “nArAyaNa” as said in hari vamSam “Esha nArAyaNa:” (SrIman nArAyaNa) being the controller of leelA vibhUthi (material realm) due to being the lord of people like me) [2nd pAsuram]
    • kOL vAy aravaNaiyAn thAL vAy malar ittu nAL vAy nAdIrE” (The lord who is the controller of the world, has as his mattress, the divine serpent who has the mouth which is prideful and always praising him, in the huge causal ocean; offering flowers at the divine feet, always desirously approach him) [4th pAsuram]
    • nAdIr nALdhORum vAda malar koNdu pAdIr avan nAmam” (Every day, approach him with flowers; sing the divine name of such nArAyaNa) [5th pAsuram]
    • mEyAn vEngadam kAyA malar vaNNan pEyAr mulai uNda vAyAn mAdhavanE” (emperumAn who is having dark form like that of kAyAm pU (a purple coloured flower), will eliminate our attachment here, as he fully sucked pUthanA’s bosom to extract her life; he has a nectarean mouth; he is eternally residing in thirumalA with alarmElmangaith thAyAr as said in “svAmi pushkariNi thIrE ramayA sahmOdhathE“) [6th pAsuram]
    • mAdhavan enRenRu Odha valleerEl” (If you are able to recite the divine name mAdhava meditating upon it) [7th pAsuram]
    • pErAr OdhuvAr ArAr amararE” (anyone who recites the divine name of the one who is having the complexion of a dark cloud filled with water, without being satiated, is comparable to nithyasUris) [8th pAsuram]
    • sunai nal malarittu ninaimin nediyAnE” (offer fresh flowers from the pond to emperumAn, the great benefactor for his devotees, and try to think about him) [10th pAsuram]
    • This is explained in AchArya hrudhayam chUrNikai 228 “eN perukkil eNNum thirunAmaththin SabdhArthangaLaich churukki ‘mAdhavan’ enRu dhvayamAkki karaNathraya prayOjana vruththi samsArigaLukkuk kaiyOlai seydhu koduththapadi” (AzhwAr briefly explained the divine name which was highlighted in thiruvAimozhi 1.2.10 “eN perukku an nalam” along with its meanings briefly in “mAdhava” which indicates dhvaya mahAmanthram and showed the way to materialistic people to engage their three faculties in kainkaryam).

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 94 – sArvAgavE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.4

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of previously instructed bhakthi [yOgam] culminating in its result and is mercifully explaining it.

How is that done? As AzhwAr was previously having kALamEgam emperumAn as companion for the journey and set out to ascend to paramapadham in thiruvAimozhi 10.10 “thALa thAmarai“, since bhagavAn, who was firmly determined as supreme as said in thiruvAimozhi 1.1.1 “ayarvaRum amarargaL adhipathi” in thiruvAimozhi 1.1 “uyarvaRa uyarnalam“, is the ultimate goal, such ultimate goal and service to such emperumAn which is the result of attaining that goal, was meditated upon in thiruvAimozhi 10.2 “kedumidar“. To reach that ultimate goal, AzhwAr spoke about bhakthi [yOgam] which commenced in thiruvAimozhi 1.2 “vIdumin muRRavum” and thiruvAimozhi 1.3 “paththudai adiyavar“, culminating in its result and concludes with prapaththi which was identified as the means for himself in thiruvAimozhi 1.1 “uyarvaRa“. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “sArvE thava neRi” starting with “sArvAgavE adiyil“.

pAsuram

sArvAgavE adiyil thAnuraiththa paththidhAn
sIrAr palaththudanE sErndhadhanaich chOrAmal
kaNduraiththa mARan kazhaliNaiyE nAdORum
kaNdugakkum ennudaiya kaN

Listen

word-by-word meanings

adiyil – Previously, in thiruvAimozhi 1.2 “vIdumin
sArvu AgavE – to be pursued by all
thAn uraiththa paththidhAn – bhakthi which was mercifully explained by him
sIr Ar palaththudanE – with prapaththi, the best result
sErndhadhanai – the manner in which it culminated in
kaNdu – knowing
sOrAmal uraiththa – mercifully explaining without skipping anything
mARan – AzhwAr’s
kazhal iNaiyE – divine feet only
nAL thORum – everyday
ennudaiya kaN – my eyes
kaNdu ugakkum – will joyfully see.

Simple Translation

Knowing about the manner in which bhakthi which was mercifully explained by him previously in thiruvAimozhi 1.2 “vIdumin“, which is to be pursued by all and which culminated in prapaththi, the best result, AzhwAr mercifully explained without skipping anything. Everyday, my eyes will joyfully see such AzhwAr’s divine feet only.

Highlights from vyAkyAnam

  • sArvAgavE adiyil thAn uraiththa paththidhAn – bhakthi which can be considered as prapaththi which was instructed to everyone as the hold in thiruvAimozhi 1.2 “vIdumin” and thiruvAimozhi 1.3 “paththudai“. This is similar to how what is said in SrI rAmAyaNa SlOkam sundhara kANdam 38.34 “SaraNya:” (the refuge for all) culminated in what is said in SrI rAmAyaNa yudhdha kANdam 17-15 “sarvalOka SaraNyAya rAghavAya” (to SrI rAma who is the refuge for the entire world) and in SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 19.2 “pAdhayO: SaraNAnvEshi nipapAtha” (vibhIshaNAzhwAn along with his rAkshasa soldiers offered prostration to everyone), and how it culminated with the real result. AzhwAr too mercifully explained bhakthi mArgam (the path of devotion) in thiruvAimozhi 1.2.1ummuyir vIdu udaiyAn idai vIdu seymminE” (submit yourself unto the master who is the controller/giver of mOksham), thiruvaimozhi 1.2.4ellaiyil annalam pulgu paRRu aRRE” (after giving up attachment towards other aspects, approach with devotion, such bhagavAn who is filled with bliss), thiruvAimozhi 1.2.8uLLam urai seyal uLLa im mUnRaiyum uLLik keduththu iRai uLLil odungE” (Understanding the purpose of mind, speech and body which we have from the beginning and which are readily available to us, give up the attachment towards worldly pleasures and become totally subservient towards the master who is apt for us), thiruvAimozhi 1.3.1paththudai adiyavarkku eLiyavan” (He is easily approachable by his devotees), thiruvAimozhi 1.3.5am pagavan vaNakkudaith thavaneRi vazhi ninRu” (Being situated in such bhakthi yOgam explained in SrI bhagavath gIthA which speaks about nama:, understanding the glorious aspects of bhagavAn), thiruvAimozhi 1.3.7nanRena nalam seyvadhu” (carry out single-focussed devotion on him). The way such bhakthi culminated in its result as said in “sArvE thava neRikkuth thAmOdharan thALgaL” (attainable goal for bhakthi mArgam is reaching the divine feet of the one who is known as dhAmodharan for being obedient towards the devotees) [1st pAsuram] and the way prapaththi which was explained from the beginning in thiruvAimozhi 1.1.1aruLinanthuyaraRu sudarodi thozhudheLu en mananE” (Oh my mind! Bow down with folded hands at the lotus feet of emperumAn who showered his mercy and be uplifted), thiruvAimozhi 1.2.10vaN pugazh nAraNan thiN kazhal sErE” (Surrender unto the firm lotus feet of that master known as nArAyaNan who has unlimited auspicious qualities), thiruvAimozhi 1.3.8 “nALu nam thiruvudai adigaL tham nalam kazhal vaNangi” (surrendering unto the most enjoyable and easily approachable lotus feet of our swAmy (master) SrIman nArAyaNan who is the husband of SrImahAlakshmi) culminating in its result. AzhwAr mercifully said in “kaNdEn kamala malarp pAdham kANdalumE viNdE ozhindha vinaiyAyina ellAm thoNdE seydhu enRum thozhudhu vazhiyozhugap paNdE paraman paNiththa paNi vagaiyE” (Previously, sarvESvaran who is greater than all, mercifully explained the manthra rahasya prakAram (ways of confidential manthras) to have me performing ultimate devotion towards him always, to have activities matching the servitude and to engage in that path as per his desire; I saw the ultimately enjoyable lotus flower like divine feet of such emperumAn, matching my servitude; as I acquired this knowledge, all sorrows such as ahankAram, mamakAram etc which are hurdles for enjoyment, went away, along with the traces) [9th pAsuram] and spoke about those aspects which are applicable for bhakthi and prapaththi in “kArmEga vaNNan kamala nayanaththan” (cloud-hued lotus-eyed) [1st pAsuram], “thirumey uRaiginRa sengaN mAl” (since lakshmi is eternally residing in his divine form, he is the great lord who is always having reddish divine eyes which highlight ultimate wealth) [2nd pAsuram], “madappinnnai than kELvan thAL kaNdu koNdu” (I saw the divine feet of the lord, who is the beloved consort of nappinnaip pirAtti ) [3rd pAsuram], “thalai mEl punaindhEn” (I have placed his divine feet on my head) [4th pAsuram], “nachchap padum namakku” (he is desirable for us as the ultimate goal.) [5th pAsuram], “varai eduththAn pAdhangaL vAzhi en nenjE! maRavAdhu vAzh kaNdAy” (He lifted with his prideful, enjoyable, divine shoulder and protected the cowherd clan. Oh my heart! Without forgetting the divine feet of such emperumAn, see that you live by enjoying eternally; let this last for a long time) [8th pAsuram]

Such principles,

  • sOrAmal kaNduraiththa mARan – AzhwAr who observed and mercifully explained this subtle principle without letting such principle slip.
  • kazhal iNaiyE nAL thORum kaNdu ugakkum ennudaiya kaN – My eyes will see the matching divine feet of AzhwAr who observed such subtle principle, and become blissful. Will worship and become blissful. My eyes as said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 42.34 “rAmam mE anugathA dhrushti:” (dhaSaratha says to kausalyA – My vision followed rAma to the forest). For mAmunigaL, in place of dhAmOdharan’s divine feet, AzhwAr’s divine feet are present.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉపదేశ రత్తినమాలై – సరళ వ్యాఖ్యానము – పాశురము 25 – 26

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఉపదేశ రత్తినమాలై

<<గతశీర్షిక

పాశురం 25

ఇరవదైదవ పాశురములో మధురకవి అళ్వారుల వైభవమును కృపచేయుచున్నారు. తన మనస్సునకు మధురకవి ఆళ్వార్లు ఈ భూమండలము మీద అవతరించిన చైత్ర మాసము చిత్తా నక్షత్రము రోజు మిగిలిన ఆళ్వార్లు అవతరించిన రోజులకన్నా ఎంత గొప్పనైనదో పరిశీలించి చూడమని చెప్పుచున్నారు.

ఏరార్ మధురకవి ఇవ్వులగిల్ వన్దుదిత్త! శీరారుమ్ శిత్తిరైయిల్ శిత్తిరైనాళ్* పారులగిల్ మత్తుళ్ళ ఆళ్వార్ గళ్ వన్దుదిత్త నాళ్ గళిలుమ్! ఉత్త దమక్కెన్ఱు నెఞ్జే ఓర్!!

ఓ మనసా! గొప్ప కీర్తిగల మధురకవి ఆళ్వార్లు ఈ లోకంలో అవతరించిన చైత్ర మాస చిత్తా నక్షత్ర ప్రాశస్త్యమును గుర్తింపుము. ఈ భూమి మీద అవతరించిన మిగతా ఆళ్వార్ల తిరువవతార దినముల కంటే మన స్వరూపమునకు తగినట్లుగానున్నది ఈ ఆళ్వార్ల అవతారమని యోచించి చూడు. మధురకవి ఆళ్వార్ల విశిష్టతను పిళ్ళలోకాచార్యులనే మన పూర్వాచార్యులు శ్రీ వచన భూషణమనే దివ్య శాస్త్రములో అందముగా వివరించినారు. మిగిలిన ఆళ్వార్లు పరమాత్మతో కొంత కాలము విశ్లేష పునః సంశ్లేషం పొంది పాశురములను కృపచేయగా మన మధురకవి ఆళ్వార్లో సర్వకాల సర్వావస్థలయందు తమ ఆచార్యులైన నమ్మాళ్వార్లే సర్వస్వమని తలచి సర్వ విధ కైఞ్జ్కర్యము/కైంకర్యములను సమర్పించి సర్వకాలములయందు ఆనందమునే పొంది ఇతరలను కూడా దీనినే ఆచరించమని ఉపదేశించినారు. ఇట్టి గొప్పతనము ఇతరులకెక్కడిది? “శీరారుం శిత్తిరైయిల్ శిత్తిరైనాళ్” అను వాక్యము చైత్ర మాసమునకును చిత్తా నక్షత్రమునకునూ అన్వయింపబడును. మన స్వరూపమేమనగా ఆచార్య కృపకై ఎదురు చూడడం. ఈ ఆళ్వార్ల స్థితే అందుకు నిదర్శనము.

పాశురం 26

ఇరవై ఆరవ పాశురములో మామునులు పూర్వాచార్యులు, ఏ ఆళ్వార్లు కృప చేసిన పాశురార్థములను ఉదాహరణ పూర్వకముగా వివరిస్తూ మధురకవి ఆళ్వార్ల ప్రబంధమును కూడా జతచేసినారు.

వాయ్ త్త తిరుమన్దిరత్తిన్ మత్తిమమామ్ పదమ్ పోల్! శీర్త మధురకవి శెయ్ కలైయై* ఆర్తపుగళ్ ఆరియర్ గళ్ తాజ్ఞ్గళ్ అరుళిచ్చెయల్ నడువే!! శేర్విత్తార్ తాఱ్పరియం తేర్ న్దు!!

ఎనిమిది అక్షరములతో కూడిన తిరుమంత్రం అక్షర పూర్తి మరియు అర్థ పూర్తిని కలిగినదై ఉన్నదని శాస్త్ర వచనము. ఆ మంత్రము మధ్యలో గల “నమః” అనే పదము ఎంత గొప్పదో అదే విధముగా మధురకవి ఆళ్వార్ల “కణ్ణినుణ్ శిరుత్తామ్బు” ప్రబంధము అంత ప్రాధాన్యమైనదిగా పూర్వాచార్యులు భావించినారు. అందుచేతనే ఈ ఆళ్వార్ల ప్రబంధమును మిగిలిన ఆళ్వార్లు కృపచేసిన ప్రబంధములతో పాటు చేర్చుటయేకాక అనుసంధించే విధముగా నిర్ణయించినారు.
నమః శబ్దము భాగవత శేషత్వమును – ఎంబెరుమాన్ భక్తుల దాస్యమును – సూచిస్తుంది. మధురకవి ఆళ్వార్లు దేవమత్తరియేన్ (నాకు ఏ ఇతర దేవతలు తెలియదు) నమ్మాళ్వార్లనే తన దైవముగా భావించినారని వారి ప్రబంధములో అనుట ద్వారా, పూర్వాచార్యులు దీనిని అంతరార్థముగా భావించుట ద్వారా ఈ ప్రబంధమును మిగిలిన ఆళ్వార్ల ప్రబంధములతో చేర్చి ఆదరించి గౌరవించినారు.

అడియేన్ వీ.వీ.ఎల్.ఎన్. ఆచార్యులు రామానుజ దాసన్

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/upadhesa-raththina-malai-25-26-simple/

ఇక్కడ భద్రపరచబడి ఉన్నాయి : http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi nURRandhAdhi – 93 – vEymaruthOL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

Essence of thiruvAimozhi 10.3

Introduction

In this pAsuram, mAmunigaL is following AzhwAr’s pAsurams of having his doubt clarified by sarvESvaran on why he placed AzhwAr in samsAram against his desire and is mercifully explaining it.

How is that done? AzhwAr became bewildered on why he did not immediately reach paramapadham and serve emperumAn as he desired and thought “Are we going to remain in samsAram as before?” and unnecessarily doubted due to the cruel nature of this relationship with samsAram and bhagavAn’s svAthanthriyam (freewill). AzhwAr explains this in the mood of cow-herd girls who were lying with krishNa on a bed, who heard the sounds of songs and dance of cuckoo, peacock etc in the early morning when krishNa will go to tend the cows, and considering them as the reason, unnecessarily doubted “krishNa left us to go to tend the cows” and became anguished. mAmunigaL mercifully explains this principle explained in “vEy maru thOLiNai” starting with “vEy maru thOL indhirai kOn“.

pAsuram

vEy maru thOL indhirai kOn mEvuginRa dhEsaththai
thAn maruvAth thanmaiyinAl thannai innam bUmiyilE
vaikkum enach changiththu mAl theLivikkath theLindha
thakka pugazh mARan engaL sArvu

Listen

word-by-word meanings

vEy maru thOL – having bamboo like strong shoulders
indhirai kOn – Sriman nArAyaNa, the lord of SrI mahAlakshmi
mEvuginRa dhEsaththai – the abode where he is mercifully residing
thAn maruvAth thanmaiyinAl – having not reached
thannai innam bUmiyilE vaikkum enach changiththu – unnecessarily doubting whether emperumAn would place him in the samsAram still
mAl theLivikkath theLindha – who got clarified by the clarification given by emperumAn
thakka pugazh mARan – AzhwAr who has matching fame
engaL sArvu – our refuge.

Simple Translation

Having not reached the abode where Sriman nArAyaNa, the lord of SrI mahAlakshmi, who is having bamboo like strong shoulders, is mercifully residing, AzhwAr unnecessarily doubted “emperumAn will place me in this samsAra still” and acquired clarity by the clarification given by emperumAn. Such AzhwAr who has matching fame, is our refuge.

Highlights from vyAkyAnam

  • vEy maru thOL indhirai kOn mEvuginRa dhEsaththai – One who is dear to periya pirAttiyAr whose shoulders are well rounded to embrace as said in perumAL thirumozhi 9.4 “vEy pOlum ezhil thOLi” (one who has bamboo like beautiful shoulder), who is ananthaSAyi (lying on AdhiSEsha) as said in thiruvAimozhi 10.2.8padamudai aravil paLLi payinRavan” (one who is mercifully resting on the mattress of divine serpent, with hoods), and the abode where both (pirAtti and perumAL) are together as said in mudhal thiruvandhAdhi 53thirumARkaravu” (the serpent for SrIman nArAyaNa). AzhwAr himself said in thiruvAimozhi 10.2.10mAdhAvA enna” (Oh mAdhava (one who is dear to SrI mahAlakshmi)).
  • thAn maruvAth thanmaiyinAl – Since AzhwAr who had the desire as said in thiruvAimozhi 10.2.6nAmum pOy naNuga vENdum” (We should go and reach), did not go and enter.
  • thannai innam bUmiyilE vaikkum enach changiththu – AzhwAr doubted that emperumAn is still placing AzhwAr who said in thiruvAimozhi 8.1.9yAnum nIdhAnAyth theLidhoRum nanRum anjuvan naragam nAnadaidhal” (As I realise my servitude towards you, I become fearful about reaching the hellish material realm), in samsAram due to emperumAn’s svAthanthriya etc. That is, AzhwAr is informing sarvESvaran who is thinking about protection of everyone with kind-heart, is virtually with AzhwAr as said in “kai kazhiyEl” (you should not leave my embrace) [3rd pAsuram], in that state, how he is fully engaged in protecting those (gOpikAs) who have given up self-protection, his time of separation from them, how worldly pleasures like Sabdham (sound) etc become harmful, unbearability of the longevity of time, hurdles occurring in protection of devotees due to diversion. AzhwAr doubted in the mood of a gOpikA in,
    • vEy maru thOL iNai meliyumAlO! melivum thanimaiyum yAdhum nOkkAk kAmaru kuyilgaLum kUvumAlO! kaNa mayil avai kalandhAlumAlO! Amaru ina nirai mEykka nI pOkku oru pagal Ayiram UzhiyAlO!” (Pair of shoulders which resemble bamboo, became lean; ignoring the weakness of my body and my loneliness, the attractive cuckoos are making sounds; the muster of peacocks is uniting and dancing; in the day time, when you go for the leelA of tending the herds of cows which are abundantly available matching their species, it feels like thousand yugas; you are piercing me with your eyes which are attractive like lotus) [1st pAsuram]
    • thagavilai thagavilaiyE nI kaNNA! thada mulai puNardhoRum puNarchchikkArAch chuka veLLam visumbiRandhu aRivai mUzhkkach chUzhndhu adhu kanavena nIngi AngE aga uyir agam agandhORum uL pukku Aviyin param alla vEtkai andhO! miga miga ini unnaip pirivaiyAmAl vIva nin pasu nirai mEykkap pOkkE” (Oh krishNa! You are not having mercy in any manner; every moment you embrace my expansive bosoms, I am surrounded with uncontrollable, great ocean of bliss which goes beyond the sky, and my intellect is subdued too; but that experience faded away as a dream, and my desire increased in the AthmA to become intolerable as it entered inside every spot  where the prANa is present; alas! Now, to handle separation from you, you should avoid any further intent on going to tend the cows for their grazing) [2nd pAsuram]
    • vIvan nin pasu nirai mEykkap pOkku vevvuyir koNdu enadhAvi vEmAl yAvarum thuNai illai yAn irundhu un anjana mEniyai Attam kANEn pOvadhanRu oru pagal nI aganRAl poru kayaRkaNNiNai nIrum nillA sAvadhu ivvAykkulaththAychchiyOmAyp piRandha iththozhuththaiyOm thanimai thAnE” (I will perish if you go to tend the cows; as I am breathing hot, my AthmA is burning due to that; there is no companion for me; I am alive but not seeing the activity of your form which is attractive like dark pigment; if you go, that day-time will remain without moving; tears are not stopping in the pair of eyes which you praise and which resemble fish fighting with each other; we are born lowly as cowherd girls instead of cowherd boys; our loneliness should end. Implies – since loneliness is natural for them, ending it means ending themselves) [3rd pAsuram]
    • nin thozhuththanil pasukkaLaiyE virumbith thuRandhemmai ittu avai mEykkap pOdhi” (showing attachment to the cows in your cowshed, abandoning and leaving us behind, you are only starting to leave to protect them) [4th pAsuram]
    • piNiyavizh malligai vAdai thUvap peru madha mAlaiyum vandhanRAlO” (The northerly wind blows the jasmine flowers bound by the string, expanding their fragrance, the hugely prideful evening has arrived) [5th pAsuram]
    • vedippu nin pasu nirai mEykkap pOkku” (your going to tend the cows, is leading to our destruction) [6th pAsuram]
    • A magizhndhugandhavai mEykkinRu unnOdasurargaL thalaippeyyil yavan kol AngE!” (When you are going to very blissfully tend  the cows which will hurt your attractive, tender flower like divine feet, what will happen to you who cause chaos if demons fight with you?) [7th pAsuram]
    • asurargaL thalaippeyyil evankol? Angu enRu Azhum ennAruyir Anpin pOgEl kasigaiyum vEtkaiyum uL kalandhu kalaviyum naliyum en kai kazhiyEl vasi seyun thAmaraik kaNNum vAyum kaigaLum pIdhaga udaiyum kAtti osi sey nuNNidai iLavAychchiyar nI ugakkum nallavarodum uzhi tharAyE” (My AthmA will be immersed and anguished thinking “whatever unexpected difficulties may occur if the demoniac entities attack you”; don’t go beyond the cows; the attachment, great affection and union will blend in my heart and will torment me; don’t leave me; showing your attractive, lotus like divine eyes, divine lips, divine hands and the beauty of the divine yellow clothes which will cause weakness to those youthful cowherd girls who are having slender waist, roam around with those distinguished persons who are dear to you, in my presence) [8th pAsuram]
    • ugakku nallavarodum uzhi thandhu undhan thiruvuLLam idar kedundhORum nAngaL viyakka inbuRudhum em peNmai ARROm emperumAn! pasu mEykkap pOgEl migap pala asurargaL vENduruvam koNdu ninRu uzhi tharuvar kanjanEva agappadil avarodum ninnodu AngE avaththangaL viLaiyum en soRkoL andhO!” (When you roam around with those who have goodness and who bring joy in you, and when the sorrows in your divine heart are eliminated and you become pleased, we become very joyful. We cannot tolerate our femininity in your separation. Oh our lord! Don’t go to tend the cows. Many demons will assume different forms matching your desire and will very much roam around; cruel battles will happen there itself between them and you, when you meet them; you should accept my word. Alas! How sad that he is not bothered to accept the words of those who are separating from him!) [9th pAsuram]
    • avaththangaL viLaiyum en soRkaL andhO! asurargaL vankaiyar kanjan Eva thavaththavar maRuga ninRu uzhitharuvar thanimaiyum peridhu unakku irAmanaiyum uvarththalai udan thirigilaiyum enRenRu UduRa ennudai Avi vEmAl thivaththilum pasu nirai mEppu uvaththi senganivAy engaLAyar dhEvE” (Oh enjoyable lord of the herd-people in our clan, who are having beautiful lips which resemble a reddish fruit! Very strong demons sent by kamsa will roam around there [in the forest] to make the rishis who are engaged in penance, worry; loneliness will give you joy; you are not even having balarAma with you due to his disagreement for your free roaming around; my heart is burning inside thinking repeatedly that disasters will occur; alas! You should hear my word; it cannot be more joyful tending the cows than remaining in paramapadham) [10th pAsuram]
  • mAl theLivikkath theLindha – That is, emperumAn who is said in nAchchiyAr thirumozhi 4.10 “aNi Aychchiyar sindhaiyuL kuzhaganAr” (He stays tenderly in the hearts of the cowherd girls) saw the love of the cowherd girls as in thiruvAimozhi 9.9.11 “avanai vittaganRuyir ARRagillA” (cannot sustain themselves being separated from the greatly enjoyable krishNa) as said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 53.31 “na cha sIthA thvayA hInA nachAhamapi rAghava – muhUrtham api jIvAva:” (Oh rAghava! I too will not sustain in separation from you just as sIthA would not – we will stay alive for only a moment after separating from you), and eliminated their doubt by giving a charming smile as in “sengani vAy engaL Ayar dhEvu” (krishNa who is having reddish fruit like divine lips, who is enjoyable for us and the herd-people) [11th pAsuram], pacified them with his hand gesture as said in nAchchiyAr thirumozhi 13.3 “anjEl”  (don’t fear) with his “aNi migu thAmaraik kai” (beautiful lotus-like hand) [11th pAsuram] and said “I will fulfil your desires”. That is, abandoning the visit to tend the cows; hence AzhwAr is saying “dhAmOdharan” (one who abides by his devotees).
  • mAl theLivikkath theLindha – Cleared of bewilderment by krishNa. He is the one who clears bewilderment of confused person [such as arjuna].
  • thakka pugazh mARan engaL sArvu – While being with krishNa, doubting when there is no reason to do so, sarvESvaran who is sarvagya (omniscient) pacified and he became satisfied, and due to this, he is having glories matching his greatness. He is the apt refuge for us who are refuge-less.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org