Daily Archives: June 12, 2020

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 10.9 – sUzhvisumbu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 10.8

AzhwAr desires to reach paramapadham quickly and emperumAn desires to carry AzhwAr to paramapadham even more quickly. But before that, emperumAn desires to increase AzhwAr’s desire to reach paramapadham and hence shows the archirAdhi gathi (the path leading to paramapadham) which is explained in vEdhAntham. AzhwAr enjoys that and reveals how all the SrIvaishNavas travel in this archirAdhi gathi and unite with nithyasUris (eternal residents of paramapadham) there, in this decad, to instill faith in the SrIvaishNavas that all of them will achieve the same feat.

First pAsuram. AzhwAr mercifully explains the joy in the immovable and movable entities due to the great love on seeing the SrIvaishNavas who are starting to ascend to thirunAdu (paramapadham).

sUzh visumbaNi mugil thUriyam muzhakkina
Azh kadal alai thirai kaiyeduththAdina
Ezh pozhilum vaLamEndhiya ennappan
vAzh pugazh nAraNan thamaraik kaNdugandhE

Becoming pleased seeing the devotees who are distinguished relatives of nArAyaNa who is my distinguished relative and has great qualities which bring joy, the clouds which are gathered in the sky which surrounds all areas, made tumultuous sound of a musical instrument; the bottomless oceans danced having the rising tides as hands; the seven islands presented wonderful objects in the form of gifts.

Second pAsuram. AzhwAr mercifully explains the welcome given by the higher worlds.

nAraNan thamaraik kaNdugandhu nalnIrmugil
pUraNa poRkudam pUriththadhu uyar viNNil
nIraNi kadalgaL ninRArththana neduvaraith
thOraNam niraiththu engum thozhudhanar ulagE

Being pleased on seeing the devotees of nArAyaNa who is natural lord, clouds which are filled with pure water, filled the sky as perfect golden pots in the high sky; oceans having water, stood firm and made tumultuous sound; the tall mountains filled the world as welcome arches, the residents of the world worshipped everywhere. With these first two pAsurams, the welcome given by earth up to the sky is shown by AzhwAr. ulagam indicates the leaders of the world.

Third pAsuram. AzhwAr mercifully explains how the residents of AdhivAhika worlds (the abode of those who guide AthmAs in the path to paramapadham) come forward to welcome the SrIvaishNavas who are ascending to thirunAdu (paramapadham) and praise them by showering flowers on them.

thozhudhanar ulagargaL dhUba nal malar mazhai
pozhivanar bUmi anRaLandhavan thamar munnE
ezhumin enRu iru marungisaiththanar munivargaL
vazhiyidhu vaigundhaRku enRu vandhedhirE

The munivars who restrain their speech and are residents of those higher worlds, in the presence of the devotees of the one who measured the earth to remain exclusively for him when mahAbali claimed it as “mine”, offered incense etc, showered rain of good flowers and performed anjali (joined palms in reverence) matching their servitude; coming towards those who are ascending to SrIvaikuNtam, saying “this is the path to SrIvaikuNtam”, they eagerly said “could you mercifully come?” standing on both sides of the path.

Fourth pAsuram. AzhwAr explains how the dhEvathAs of higher worlds arrange gardens everywhere for the SrIvaishNavas to rest and how they make joyful sounds with the help of musical instruments etc in praise of SrIvaishNavas.
edhir edhir imaiyavar iruppidam vaguththanar
kadhiravar avar avar kainnirai kAttinar
adhir kural murasangaL alai kadal muzhakkoththa
madhu viri thuzhAy mudi mAdhavan thamarkkE

dhEvathAs who don’t blink their eyes made palaces which are resting places for the servitors of Sriya:pathi, who is having thuLasi, which is dripping honey, on the divine crown; the twelve Adhithyas in their respective ability, gave their rays which are their hands as the decorative rows; the tumultuous sound of the drums which they beat, matched the loud noise of the ocean with tides.

Fifth pAsuram. AzhwAr mercifully explains the honours given to SrIvaishNavas by varuNa, indhra et al who all perform the duty of AdhivAhika (the one who guides the AthmA in the path leading to paramapadham).

mAdhavan thamar enRu vAsalil vAnavar
pOdhumin emadhidam pugudhuga enRalum
gIdhangaL pAdinar kinnarar kerudargaL
vEdha nal vAyavar vELviyuL maduththE

AdhivAhika dhEvathAs such as varuNa, indhra, prajApathi et al, standing at the entrance of their respective abode, showed reverence to servitors of Sriya:pathi and said “kindly come in this way, please enter the places which are under our regime”; as they say these words and honour them with gifts, those who are having distinguished mouth/speech due to their recital of vEdham, offered their karmas such as yAgam etc at the lotus feet of such  SrIvaishNavas with reverence thinking “our recitals have become purposeful”; kinnaras and garudas sang songs.

Sixth pAsuram. AzhwAr says “dhEvasthrIs (celestial women) joyfully welcomed SrIvaishNavas and uttered blessings”.

vELviyuL maduththalum virai kamazh naRum pugai
kALangaL valampuri kalandhengum isaiththanar
ANmingaL vAnagam AzhiyAn thamar enRu
vAL oN kaN madandhaiyar vAzhththinar magizhndhE

As the vaidhikas offered all dharma, fragrant incense emitting nice fragrance spread everywhere and wind instruments and conches with curl towards the right side were blown; celestial women having beautiful, radiant eyes blessed them,  being joyful, saying “You who are servitors of sarvESvaran who has thiruvAzhi, should rule over these abodes such as svarga etc”.

Seventh pAsuram. AzhwAr says “Groups of maruthas and vasus even crossed their boundaries, went as far as they could and praised the SrIvaishNavas”.

madandhaiyar vAzhththalum marudharum vasukkaLum
thodarndhu engum thOththiram sollinar thodu kadal
kidandha engEsavan kiLaroLi maNi mudi
kudandhai engOvalan kudi adiyArkkE

emperumAn, mercifully resting in the deep ocean, being kESava who is the creator of everyone such as people like me, dhEvas starting with brahmA, and nithyasUris, having rising and radiant divine crown which has abundance of precious gems, is mercifully resting in thirukkudandhai as krishNa; the consorts of maruths and ashta vasus praised the servitors who are serving such emperumAn for generations; as they praised, the maruths and vasus followed the SrIvaishNavas everywhere and uttered praises. thodudhal – thONdudhal (digging) – indicates the depth.

Eighth pAsuram. AzhwAr explains how the nithyasUris come forward and welcome the SrIvaishNavas beyond the material realm and outside the boundary of paramapadham.

kudiyadiyAr ivar gOvindhan thanakkenRu
mudiyudai vAnavar muRai muRai edhirkoLLak
kodiyaNi nedu madhiL gOpuram kuRuginar
vadivudai mAdhavan vaigundham pugavE

nithyasUris having similar form, with crown etc, to ISvara, came forward and welcomed the devotees considering them to belong to the clan which exists exclusively for krishNa who incarnated for the sake of his devotees. They arrived at the main entrance of SrIvaikuNtam which is being decorated with flags and having tall fort, and which belongs to sarvESvaran who is having a decorated form, to let the SrIvaishNavas enter in there.

Ninth pAsuram. AzhwAr says “After reaching the entrance of SrIvaikuNtam and being accepted by the elders, the nithyasUris who are present there became amazed and wondered ‘How amazing that the samsAris (those who were in samsAra before) come to SrIvaikuNtam! What a fortune!’ “.

vaigundham pugudhalum vAsalil vAnavar
vaigundhan thamar emar emadhidam pugudhenRu
vaigundhaththu amararum munivarum viyandhanar
vaigundham puguvadhu maNNavar vidhiyE

As the SrIvaishNavas entered SrIvaikuNtam, the divine gate keepers thought “these SrIvaishNavas, who have attained SrIvaikuNtanAtha, are desirable for us”; considering “they should enter our dominion”, they became pleased; the amarars (those who engage in kainkaryam) and munivars (those who engage in meditating on bhagavAn’s qualities) became pleased thinking “What a fortune for these SrIvaishNavas who were immersed in worldly pleasures on earth, to enter paramapadham!”

Tenth pAsuram. AzhwAr mercifully explains the way the nithyasUris praise the SrIvaishNavas who went from samsAram to SrIvaikuNtam.

vidhi vagai pugundhanar enRu nal vEdhiyar
padhiyinil pAnginil pAdhangaL kazhuvinar
nidhiyum naRchuNNamum niRai kuda viLakkamum
madhi muga madandhaiyar Endhinar vandhE

The SrIvaishNavas arrived and entered paramapadham by the order of ISvara, in the form of our fortune; being pleased, the nithyasUris who are well versed in vEdham and having distinguished nature cleansed the divine feet of such SrIvaishNavas, in an honourable manner, in their respective abode; divine damsels who have the humility revealing their subservience and face shining like a full moon, came forward to welcome the SrIvaishNavas, carrying bhagavAn’s pAdhukA which are said as the wealth for devotees as said in sthOthra rathnam “dhanam madhIyam“, distinguished thiruchchUrNam, pUrNa kumbams  and mangaLa dhIpams.

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “Those who are well versed in this decad are comparable to the munivars of vaigundham (nithyasUris in paramapadham who always meditate on emperumAn)”.

vandhavar edhir koLLa mAmaNi maNdabaththu
andhamil pErinbaththu adiyarOdirundhamai
kondhalar pozhil kurugUrch chatakOpan sol
sandhangaL Ayiraththu ivai vallAr munivarE

nammAzhwAr, the controller of AzhwArthirunagari, mercifully spoke this decad which explains the way emperumAn himself comes forward and receives the SrIvaishNavas in the thirumAmaNi maNdapam . The SrIvaishNavas are present with the sUris who are having endless and continuous bliss, in this decad among the thousand pAsurams having different metres. Those who can practice this decad well, will become those who meditate upon bhagavAn’s auspicious qualities. vandhavar edhirkoLLa could also imply the primary servitors such as viskhvasEnar et al.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-10-9-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

upadhEsa raththina mAlai – Simple Explanation – pAsurams 10 and 11

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

upadhEsa raththina mAlai

<< previous

pAsuram 10

Tenth pAsuram. Since the star rOhiNi comes after the star kArththigai, mAmunigAL instructs the people of the world about the greatness of thiruppANAzhwAr, who incarnated in rOhiNi star in the month of kArththigai. rOhiNi is the star in which emperumAn incarnated as kaNNa, among AzhwArs  it is the star in which thiruppANAzhwAr incarnated and among AchAryas, thirukkOttiyUr nambi incarnated. Hence this star is celebrated as having triple greatness.

kArththigaiyil rOhiNi nAL kANmin inRu kAsiyinIr
vAyththa pugazhp pANar vandhudhippAL AththiyargaL
anbudanE thAn amalan AdhipirAn kaRRadhaRpin
nangudanE koNdAdum nAL

Oh people of the world! You would see that today is the great rOhiNi day in the month of kArththigai. Since this is the day when thiruppANAzhwAr who has  fitting greatness incarnated, those who believe and respect vEdhas , after learning the prabandham amalanAdhipirAn which was mercifully composed by this AzhwAr, realised that these ten pAsurams very beautifully explain the essence of vEdhas, which is to constantly keep looking at emperumAn. This day is greatly celebrated by such people.

pAsuram 11

Eleventh pAsuram. He explains to the people of the world about experts in vEdhas celebrating the greatness of thoNdaradippodi AzhwAr who knew the meanings of vEdhas and who incarnated in the month of mArgazhi.

A distinguishing feature of this month is that emperumAn has said in SrI gIthA that he is the month of mArgazhi among the twelve months. Also, it was only in this month that ANdAL had mercifully sung thiruppAvai. There is another eminence for kEttai star in mArgazhi. It was the star under which the AchArya of jagadhguru (teacher to the whole world) emperumAnAr, periya nambi incarnated.

manniya sIr mArgazhiyil kEttai inRu mAnilaththIr
ennidhanukku ERRam enil uraikkEn – thunnu pugazh
mAmaRaiyOn thoNdaradippodi AzhwAr piRappAl
nAnmaRaiyOr koNdAdum nAL

Oh people of the world! I will tell you the greatness of kEttai star in the month of mArgazhi, which is considered as a vaishNava month. This day is celebrated by experts on vEdhas such as emperumAnAr since it was on this day that thoNdaradippodi AzhwAr, who knew that kainkaryam (servitude) is the essential meaning of vEdhas and engaged himself in servitude to the followers of emperumAn, incarnated.

Sources: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2019/10/upadhesa-raththina-malai-tamil-10/, http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2019/10/upadhesa-raththina-malai-tamil-11/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

 

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 10.8 – thirumAlirunjOlai

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 10.7

emperumAn mercifully arrived on his garuda vAhanam to carry AzhwAr to paramapadham. AzhwAr thought about the favours done by emperumAn from the beginning to him and thought “Though I have not done anything towards him, he has accepted me”. At that time, AzhwAr thinks “While I did not do anything all along, how did emperumAn’s merciful glance fructify upon me?” and asked the same to emperumAn. emperumAn could not give a specific answer. AzhwAr understood emperumAn’s causeless (natural) mercy and emperumAn’s merciful glance and became blissful on thinking about it.

First pAsuram. AzhwAr says “Incidentally I said thirumAlirunjOlai malai; having said that, emperumAn, who is fully without any expectation, arrived along with pirAtti and mercifully entered me”.

thirumAlirunjOlai malai enREn ennath
thirumAl vandhu en nenju niRaiyap pugundhAn
kurumA maNi undhu punal ponnith thenpAl
thirumAl senRu sErvidam thenthiruppErE

As I said thirumAlirunjOlai, emperumAn who is Sriya:pathi and very complete, arrived in my heart and fully entered it. The abode where he, who is residing in the divine abode [of paramapadham] along with her as said in “SriyAsArdham jagathpathi:“, reached and mercifully rested is the beautiful thiruppEr which is on the southern bank of river ponni, which is having water which pushes very best precious gems.

Second pAsuram. AzhwAr says “Though he was sarvESvaran previously too, due to not having united with me, he was having shortcoming, and after entering my heart without any reason, he became complete”.

pErE uRaiginRa pirAn inRu vandhu
pEREn enRu en nenju niRaiyap pugundhAn
kArEzh kadalEzh malai EzhulaguNdum
ArA vayiRRAnai adangap pidiththEnE

sarvESvaran who is eternally residing in thiruppEr came today saying “I will not leave” and entered my heart to make it very complete; even after consuming all the worlds, having seven types of clouds, seven oceans and seven anchoring mountains, he remained with unfilled stomach; I got to enjoy him who entered in me and became complete in all ways.

Third pAsuram. AzhwAr meditates upon emperumAn’s nirhEthuka samSlEsham (union without reason) and says “Such emperumAn’s divine feet are easily available for me!”

pidiththEn piRavi keduththEn piNi sArEn
madiththEn manai vAzhkkaiyuL niRpadhOr mAyaiyai
kodik kOpura mAdangaL sUzh thiruppErAn
adichchErvadhu enakku eLidhAyinavARE

Seeing the easily approachable way for me for reaching the divine feet of the one who is easily approachable and is having thiruppEr which is surrounded by mansions and towers having flags, as his residence, I got to reach the same; I eliminated my connection to birth; I won’t have any sorrows; I have avoided the ignorance of remaining in samsAram.

Fourth pAsuram. AzhwAr meditates upon the nature of emperumAn who is ready to bestow thirunAdu (paramapadham) to him, wonders “How easy it is!” and says “I am joyful with a mind which has enjoyed along with my senses”.

eLidhAyinavARenRu en kaNgaL kaLippak
kaLidhAgiya sindhaiyanAyk kaLikkinREn
kiLi thAviya sOlaigaL sUzh thiruppErAn
theLidhAgiya sEN visumbu tharuvAnE

Being with the one who has the joyful heart, where my thirsty eyes are saying “the goal which is difficult to attain, has become easy!” to become joyful, I am enjoying; emperumAn who is present as being easily approachable in thiruppEr which is surrounded by dense gardens where the parrots hop around, is ready to bestow me parama vyOma which is higher and is radiant, due to its being filled with great goodness.

Fifth pAsuram. AzhwAr says “emperumAn who is in thiruppEr nagar vowed to me that he has decided to bestow me thirunAdu (paramapadham), and eliminated the hurdles which make me perplexed”.

vAnE tharuvAn enakkA ennOdu otti
UnEy kurambai idhanuL pugundhu inRu
thAnE thadumARRa vinaigaL thavirththAn
thEnEy pozhil thenthiruppEr nagarAnE

emperumAn who is residing in the beautiful city named thiruppEr which is having garden filled with beetles, vowing to bestow me paramapadham, taking oath with me, on his own arrived and entered inside my body which is a skeleton filled with abundance of flesh, and eliminated puNya and pApa which are the reason for our perplexity. thEn also indicates honey.

Sixth pAsuram. AzhwAr becomes pleased thinking “while emperumAn has many merciful abodes, just like someone who has no place to stay, he arrived with the request ‘let me stay here’ and entered  my heart without any reason”.

thiruppEr nagarAn thirumAlirunjOlaip
poruppE uRaiginRa pirAn inRu vandhu
iruppEn enRu en nenju niRaiyap pugundhAn
viruppE peRRu amudham uNdu kaLiththEnE

emperumAn, the great benefactor who is residing eternally in thiruppEr nagar and in the divine hill named thirumAlirunjOlai, arrived today vowing “let me stay here” and entered my heart to make it complete; receiving this gift, I became joyful, drinking the nectar.

Seventh pAsuram. AzhwAr mercifully explains his blessedness.

uNdu kaLiththERku umbar en kuRai? mElaith
thoNdu ugaLiththu andhi thozhum sollup peRREn
vaNdu kaLikkum pozhil sUzh thiruppErAn
kaNdu kaLippak kaNNuL ninRu agalAnE

emperumAn who is residing in thiruppEr nagar surrounded by garden having joyful beetles, who is the object of my sight to cause bliss in me by constantly seeing him, is not leaving. What worry is there for me who enjoyed him eternally about the enjoyment in going further to a special abode of paramapadham? In the end, I got to say the word “nama:” which indicates worship/surrender, after acquiring great joy by the great servitude. ugaLiththal – being in abundance.

Eighth pAsuram. AzhwAr says “emperumAn of thiruppEr nagar who is perfectly enjoyable and whose nature is beyond our mind/speech, is remaining the object of my eyes always, showing love to never leave, entered my heart; he is not stopping to favour me according to my level”.

kaNNuL ninRagalAn karuththin kaN periyan
eNNil nuN poruL Ezhisaiyin suvai thAnE
vaNNa nan maNi mAdangaL sUzh thiruppErAn
thiNNam en manaththup pugundhAn seRindhinRE

emperumAn who is residing in thiruppEr, being eternally enjoyable for my external eyes, is not leaving me; he is great in the heart; while thinking about him, he is having very subtle qualities, he is having the sweetness of saptha svaram, and is residing in thiruppEr which is surrounded by mansions made with the best gems in many colours; today, such emperumAn entered my heart without any reason to remain firmly, here.

Ninth pAsuram. AzhwAr says “I wanted to ask emperumAn, who announced himself to me today and firmly united with me, ‘why did you ignore me all along?’ “

inRennaip poruL Akkith thannai ennuL vaiththAn
anRu ennaip puRam pOgap puNarththadhu en seyvAn
kunRennath thigazh mAdangaL sUzh thiruppErAn
onRu enakkaruL seyya uNarththal uRREnE

Now, emperumAn made me to be an entity and placed himself in my heart; previously, why did he have the vow to let me stay away by being engaged in worldly pleasures? I was focussed on making emperumAn who is in thiruppEr which is surrounded by shining mansions which are like hills, mercifully explain the reason for either one of the scenarios. Implies that if the reason for one scenario is explained, other will be opposite to that. When the nirhEthuka vishayIkAram (pursuit without any reason) is questioned, even bhagavAn, the omniscient, does not have an answer.

Tenth pAsuram. emperumAn did not have any answer to AzhwAr‘s question and mercifully told him “Tell me what should be done for you”; AzhwAr says “I got to serve you with love and to enjoy your divine feet. I just need this more”; emperumAn says “Alright! Granted”. AzhwAr, being pleased, says “For those who surrender unto the emperumAn of thiruppEr nagar, there is no sorrow”.

uRREn ugandhu paNi seydhu una pAdham
peRREn IdhE innam vENdavadhu endhAy
kaRRAr maRai vANargaL vAzh thiruppErARku
aRRAr adiyAr thamakku allal nillAvE

Without any reason [effort from my side], I reached your divine feet; I attained the divine feet of yours, which are the ultimate goal, by serving through speech, out of love. Oh one who is naturally related to me! This service only is desired forever by me! The sorrows which stop the enjoyment will naturally not stay for those exclusive devotes of yours who are residing in thiruppEr where those who are learned in the meanings of vEdham, which are heard, and are experts in conducting them, are living with bhagavath anubhavam. Also said as aRRArukku adiyAr (the devotees of those who exclusively exist for emperumAn).

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “the distinguished, radiant thirunAdu (paramapadham) will be at the disposal of those who are experts in this decad”.

nillA allal nIL vayal sUzh thiruppEr mEl
nallAr palar vAzh kurugUrch chatakOpan
sollAr thamizh AyiraththuL ivai paththum
vallAr thoNdar ALvadhu sUzh pon visumbE

nammAzhwAr, the controller of AzhwArthirunagari, where many distinguished personalities live hearing thiruvAimozhi, sang this decad on thiruppEr, the abode which does not let sorrows stay, and which is surrounded by vast fields, among the thousand thamizh pAsurams strung with words; those devotees who can practice this decad will become the leader and conduct paramapadham, which is known as paramavyOma, which is pervading everywhere, being boundless and radiant.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-10-8-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 10.8 – திருமாலிருஞ்சோலை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 10.7

எம்பெருமான் ஆழ்வாரைப் பரமபதத்துக்கு அழைத்துப்போகத் தானே கருடவாஹனத்திலே வந்தருளினான். ஆழ்வாரும் எம்பெருமான் தனக்கு முதலில் இருந்து செய்த நன்மைகளை எண்ணிப்பார்த்து, நாம் இதற்காக ஒன்றுமே செய்யாமல், அவனே நம்மைக் கைக்கொள்ளுகிறான் என்றிருந்தார். அந்த ஸமயத்தில் ஆழ்வாருக்கு ஒரு எண்ணம் ஏற்பட்டது. இத்தனை காலம் நாம் ஒன்றும் செய்யாமல் இருக்க இன்று எப்படி எம்பெருமானின் கடாக்ஷம் நம் விஷயத்தில் பலித்தது என்று ஒர் ஸந்தேஹம் ஏற்பட அதை எம்பெருமானிடத்திலேயே கேட்டார். எம்பெருமானோ அதற்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் இருக்க, ஆழ்வார் எம்பெருமானின் நிர்ஹேதுக (இயற்கையான) க்ருபையைப் புரிந்து கொண்டு, நம் விஷயத்தில் எம்பெருமான் இப்படி விசேஷ கடாக்ஷம் செய்தானே என்று மகிழ்ந்து களிக்கிறார்.

முதல் பாசுரம். தற்செயலாக நான் திருமாலிருஞ்சோலை மலையை அடையும்போது எம்பெருமான் பிராட்டியுடன் என் நெஞ்சிலே வந்து புகுந்தான் என்கிறார்.

திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்றேன் என்னத்
திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
குருமா மணி உந்து புனல் பொன்னித் தென்பால்
திருமால் சென்று சேர்விடம் தென்திருப்பேரே

நாட்டில் வார்த்தை சொல்வதைப் போலே நான் திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்றேன். அப்படிச் சொன்ன அளவிலே ச்ரிய:பதியாய் பரிபூர்ணனான தான் வந்து என் நெஞ்சுக்குள்ளே பூர்ணமாகப் புகுந்தான். அந்தத் திருமால் சென்று சயனித்தருளின இடம் மிகவும் உயர்ந்த மாணிக்கங்களை உந்தித் தள்ளுகிற நீரையுடைய காவிரியின் தென்பக்கத்தில் இருக்கும் அழகிய திருப்பேர்.

இரண்டாம் பாசுரம். முன்பு குறைவாளரைப் போலே இன்று இங்கிருந்து போகேன் என்று சொல்லிக்கொண்டு என் நெஞ்சிலே பூர்ணனாய்ப் புகுந்தான் என்கிறார்.

பேரே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து
பேரேன் என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
காரேழ் கடலேழ் மலை ஏழுலகுண்டும்
ஆரா வயிற்றானை அடங்கப் பிடித்தேனே

திருப்பேரிலே நிரந்தரமாக வாழும் ஸர்வேச்வரன் முன்பு குறைவாளனாய் இருந்தாற்போலே இன்று வந்து போகேன் என்று என் நெஞ்சிலே பரிபூர்ணமாம்படிப் புகுந்தான். மேகங்கள் ஏழையும், ஸமுத்ரங்கள் ஏழையும், குல பர்வதங்கள் ஏழையும் லோகங்களை எல்லாம் அமுதுசெய்தும் நிறையாத வயிற்றை உடையானை என்னுள்ளே எல்லாவிதத்திலும் பரிபூர்ணமாய் அனுபவிக்கப் பெற்றேன்.

மூன்றாம் பாசுரம். அடியார்களுக்கு எளியவனான ஸர்வேச்வரனுடைய திருவடிகளை அடைவது எளிதாகி, அதன் காரணமாக எல்லா துக்கங்களும் விலகப் பெற்றேன் என்கிறார்.

பிடித்தேன் பிறவி கெடுத்தேன் பிணி சாரேன்
மடித்தேன் மனை வாழ்க்கையுள் நிற்பதோர் மாயையை
கொடிக் கோபுர மாடங்கள் சூழ் திருப்பேரான்
அடிச்சேர்வது எனக்கு எளிதாயினவாறே

கொடிகளையுடைய கோபுரங்களாலும் மாடங்களாலும் சூழப்பட்ட திருப்பேரை இருப்பிடமாக உடைய ஸுலபனான எம்பெருமானின் திருவடிகளை அடைவது எனக்கு எளிதான பின்பு அவற்றைப் பெற்றேன். அதன் காரணமாக பிறவித் தொடர்பை அறுத்தேன். அதனால் வரும் துக்கங்களைச் சேரேன். ஸம்ஸாரத்தில் நிற்கையாகிற அஜ்ஞானத்தைப் போக்கினேன்.

நான்காம் பாசுரம். எனக்குப் பரமபதத்தைக் கொடுப்பதாக இருந்தான். அதனாலே என் கண்ணும் நெஞ்சும் களிக்கும்படி ஆனந்தித்தேன் என்கிறார்.

எளிதாயினவாறென்று என் கண்கள் களிப்பக்
களிதாகிய சிந்தையனாய்க் களிக்கின்றேன்
கிளி தாவிய சோலைகள் சூழ் திருப்பேரான்
தெளிதாகிய சேண் விசும்பு தருவானே

வருந்தின என் கண்கள் கிடைத்தற்கரிய பலம் எளிமையாகக் கிடைக்கிறதே என்று களிக்கும்படி ஆனந்தம் நிறைந்த நெஞ்சை உடையவனாகக் கொண்டு ஆனந்தித்தேன். அதற்குக் காரணம் கிளிகள் தாவும்படி செறிந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருப்பேரிலே ஸுலபனாக இருப்பவன், மிகவும் தெளிவையுடைய ப்ரகாசமான பரமபதத்தைக் கொடுப்பதாக இருந்ததே.

ஐந்தாம் பாசுரம். இப்படிப் புருஷார்த்தத்தைக் கொடுப்பதற்காக என்னுடைய எல்லா விரோதிகளையும் போக்கினான் என்கிறார்.

வானே தருவான் எனக்கா என்னோடு ஒட்டி
ஊனேய் குரம்பை இதனுள் புகுந்து இன்று
தானே தடுமாற்ற வினைகள் தவிர்த்தான்
தேனேய் பொழில் தென்திருப்பேர் நகரானே

வண்டுகள் நிறைந்த பொழிலையுடைத்தாய் அழகியதான திருப்பேர் நகரிலே எழுந்தருளி இருப்பவன், எனக்குப் பரமபதத்தையே தருவதாக எண்ணி, என்னோடு சேர்ந்து சபதம் செய்து மாம்ஸம் நிறைந்த கூடான இந்த சரீரத்துக்குள்ளே இன்று தானே வந்து புகுந்து, அவனைப் பிரிந்து நாம் தடுமாறுவதற்குக் காரணமான புண்ய பாபங்களைப் போக்கினான்.

ஆறாம் பாசுரம். மற்றை உகந்தருளின (எம்பெருமான் ஆசைப்பட்டு வாழும்) தேசங்களை விட என் நெஞ்சில் அதிகம் ஆசை கொண்டு இங்கே புகுந்து அவன் அனுபவிக்க அதைக் கண்டு ஆனந்தி ஆனேன் என்கிறார்.

திருப்பேர் நகரான் திருமாலிருஞ்சோலைப்
பொருப்பே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து
இருப்பேன் என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான்
விருப்பே பெற்று அமுதம் உண்டு களித்தேனே

என்னை அடைவதற்காக திருப்பேர் நகரிலேயும் பின்பு இன்னும் அருகில் உள்ள திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலும் நிரந்தரமாக வாழும் மஹோபகாரகன் இன்று தானே வந்து “இங்கேயே இருப்பேன்” என்று எண்ணி என் நெஞ்சு நிறையும்படிப் புகுந்தான். அவனுடைய பெரிய ஆசையைப் பெற்று குணானுபவம் என்னும் அமுதத்தைப் பருகி ஆனந்தித்தேன்.

ஏழாம் பாசுரம். இப்படி என் நெஞ்சில் நிரந்தரமாக இருப்பவனை அனுபவித்துக் களிக்கிற எனக்கு என்ன குறை உண்டு என்கிறார்.

உண்டு களித்தேற்கு உம்பர் என் குறை? மேலைத்
தொண்டு உகளித்து அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன்
வண்டு களிக்கும் பொழில் சூழ் திருப்பேரான்
கண்டு களிப்பக் கண்ணுள் நின்று அகலானே

வண்டுகள் களிக்கும் பொழில் சூழ்ந்த திருப்பேர்நகரான் தன்னை எப்பொழுதும் கண்டு அனுபவிக்கும்படி என் கண்ணுக்குள்ளே நின்று போகாமல் இருக்கிறான். இப்படி அனுபவித்து ஆனந்தித்த எனக்கு மேலே பரம்பதத்தில் போய் அனுபவிக்க என்ன குறை இருந்தது? அதிகமான தொண்டு மேலெழுந்து முடிவிலே தொழுகைக்கு வாசகமான “நம: என்னும் வார்த்தையைச் சொன்னேன்.

எட்டாம் பாசுரம். எல்லா விதத்திலும் மிகவும் இனியவனாகக் கொண்டு என் நெஞ்சிலே த்ருடமாகப் புகுந்தான் என்கிறார்.

கண்ணுள் நின்றகலான் கருத்தின் கண் பெரியன்
எண்ணில் நுண் பொருள் ஏழிசையின் சுவை தானே
வண்ண நன் மணி மாடங்கள் சூழ் திருப்பேரான்
திண்ணம் என் மனத்துப் புகுந்தான் செறிந்தின்றே

வெளிக்கண்களுக்கு எப்பொழுதும் அனுபவிக்கும்படி அகலாமல் இருக்கிறான். என்னைப் பரமபதத்தில் கொண்டுபோய் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் மிகவும் பெரியவனாய் இருக்கிறான். எண்ணிப்பார்க்கில் மிகவும் நுண்ணிய தன்மைகளை உடையவனாய், தானே ஏழ் இசையின் சுவைகளை உடையவனாய், பல வர்ணங்களில் உயர்ந்ததான மாணிக்கங்களாலெ அமைக்கப்பெற்ற மாடங்கள் சூழ்ந்த திருப்பேரிலே வாழ்பவன் என் மனதில் நிர்ஹேதுகமாக (காரணமே இல்லாமல்) இன்று த்ருடமாம்படிப் புகுந்தான்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். “இன்று காரணமேயில்லாமல் எனக்கு நன்மை செய்தவன் முன்பு என்னை கைவிட்டிருந்ததற்குக் காரணம் என்ன?” என்று கேட்கவேண்டியிருந்தது என்கிறார்.

இன்றென்னைப் பொருள் ஆக்கித் தன்னை என்னுள் வைத்தான்
அன்று என்னைப் புறம் போகப் புணர்த்தது என் செய்வான்
குன்றென்னத் திகழ் மாடங்கள் சூழ் திருப்பேரான்
ஒன்று எனக்கருள் செய்ய உணர்த்தல் உற்றேனே

அஸத்தாக இருந்த என்னை இன்று ஸத்தான வஸ்துவாக்கி மிகவும் உயர்ந்த இனிமையை உடையவனான தன்னை என் நெஞ்சுள்ளே வைத்தான். முற்காலத்தில் என்னை மற்ற விஷயங்களில் ஈடுபட்டு இருக்கும்படி எண்ணியிருந்தது எதற்காக? குன்றென்று சொல்லும்படி விளங்குகிற மாடங்கள் சூழ்ந்த திருப்பேர் நகரில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமான் இவை இரண்டில் ஒன்றுக்கான காரணத்தை அருளிச்செய்வதற்காக நான் எதிர்பார்த்திருக்கிறேன்.

பத்தாம் பாசுரம். கைங்கர்யத்தைப் பெற்றுக்கொள்பவனான அவன் திருவடிகளை அடிமைசெய்து பெற்றேன். இனி வரும் காலம் எல்லாம் இதுவே போதும் என்கிறார்.

உற்றேன் உகந்து பணி செய்து உன பாதம்
பெற்றேன் ஈதே இன்னம் வேண்டுவது எந்தாய்
கற்றார் மறை வாணர்கள் வாழ் திருப்பேராற்கு
அற்றார் அடியார் தமக்கு அல்லல் நில்லாவே

என் முயற்சியாக எந்த ஒரு காரணமும் இல்லாமல் உன் திருவடிகளை அடைந்தேன். ப்ரீதியால் தூண்டப்பட்டு வாசிகமான கைங்கர்யத்தைச் செய்து உன்னுடைய திருவடிகளைப் பெற்றேன். இயற்கையான பந்துவானவனே! இந்தக் கைங்கர்யமே எனக்கு எப்பொழுதும் வேண்டுவது. ஆசார்யன் மூலமாக வேதார்த்தங்களைக் கற்று அதை நடத்தவல்லவர்கள் பகவதனுபவத்துடன் வாழும் திருப்பேரிலே எழுந்தருளியிருக்கும் உனக்காகவே இருக்கும் அடியவர்களுக்கு துன்பங்கள் தன்னடையே நில்லாதே.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழிக்குப் பலமாகப் பரமபதத்தை ஆள்வதை அருளிச்செய்கிறார்.

நில்லா அல்லல் நீள் வயல் சூழ் திருப்பேர் மேல்
நல்லார் பலர் வாழ் குருகூர்ச் சடகோபன்
சொல்லார் தமிழ் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும்
வல்லார் தொண்டர் ஆள்வது சூழ் பொன் விசும்பே

துக்கத்துக்கு இடமல்லாத தேசமாய் பெரிய பரப்பை உடைய வயல்களாலே சூழப்பட்ட திருப்பேர் விஷயமாக உயர்ந்த மஹான்கள் பலரும் திருவாய்மொழி கேட்டு வாழும் திருநகரிக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வாருடைய சொற்கள் சேர்ந்திருக்கும் ஆயிரம் தமிழ் பாசுரங்களுக்குள் இவை பத்தையும் கற்க வல்லவரான தொண்டர்கள் தாங்கள் நிர்வாஹகராய் நடத்துவது, பெரியதாகச் சூழ்ந்திருக்கும் பொன்மயமான பரமபதமே.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org